1952.05.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 83η

Πέμπτη 15 Μαΐου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.15′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Τσιαπάρας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Κότσιανος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Σ. ΚΟΤΣΙΑΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν ἀκτημόνων Ἐπανωμῆς Θεσσαλονίκης, ζητούντων ὅπως εἰς τὸ κατατεθησόμενον προσεχῶς εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου «περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως κ.λ.π.» συμπεριληφθῇ καὶ τὸ ἀγρόκτημα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Ἀναστασίας (Μετόχιον Κριτσιανῶν) πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Ἐπανωμῆς. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ.κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Δασικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀρναίας, διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην εἰσαγωγὴν ξυλείας καστανέας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἀρτεργατῶν καὶ ὑπαλλήλων Ἄρτου, ζητούσης ἀνακατάταξιν καὶ ἀναπροσαρμογὴν τοῦ ἀρτεργατικοῦ ἡμερομισθίου, βάσει τῶν ὑφισταμένων Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν Μελισσοχωρίου, ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν οἰκοδομικῶν ὑλικῶν, δι’ ἀνέγερσιν οἰκημάτων πρὸς στέγασίν των. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ταξιαρχῶν Νέου Κουρὶ Καλαμαριᾶς, ζητοῦντος χορήγησιν ξυλείας, σιδήρων καὶ τσιμέντων, πρὸς ἀνέγερσιν τοῦ ναοῦ των. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως τῶν κατοίκων τῆς συνοικίας Ἑπταπυργίου Θεσσαλονίκης, ζητούσης χορήγησιν τίτλων κυριότητος τῶν οἰκοπέδων, εἰς ἃ ἔχουσιν ἐγκατασταθῆ προχείρως ἀπὸ τοῦ ἔτους 1933. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ. κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Παλαιοχώρας Χαλκιδικῆς, ζητοῦντος ἄμεσον πριμοδότησιν τῶν καπνοπαραγωγῶν τῆς Κοινότητός του. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σκεπαστῆς Εὐβοίας ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν τοῦ Δημοσίου Δάσους τῆς περιφερείας του εἰς τοὺς ἀκτήμονας δασοκαλλιεργητάς. Οἱ βουλευταὶ Εὐβοίας κ. κ. Κ. Καλλίας καὶ Θ. Ταμβακᾶς καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συνεδρίου τῶν Δημάρχων καὶ Κοινοταρχῶν Εὐβοίας ζητούντων τὴν χορήγησιν ρεύματος ἐκ τοῦ θερμοηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Ἀλιβερίου εἰς ὁλόκληρον τὴν Εὔβοιαν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀναμορφωτικοῦ Συλλόγου Καλαμαριᾶς ὁ «Ἀπόλλων» ζητοῦντος παραχώρησιν ἐκτάσεως διὰ τὴν ἀνέγερσιν γυμναστηρίου καὶ ἐντευκτηρίου τῶν μελῶν του. Οἱ βουλευταὶ Εὐβοίας κ. κ. Κ. Καλλίας καὶ Θ. Ταμβακᾶς καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Εὐβοίας ζητοῦντος τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ Νομοσχεδίου περὶ προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς Βιομηχανίας. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Εὐβοίας ζητοῦντος ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ Νομοσχεδίου περὶ ἐπαρχιακῆς Βιομηχανίας. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργαζομένων Τσιμέντων Χαλκίδος διαμαρτυρομένης διὰ τὰς γενομένας ἀπολύσεις ἐργατοτεχνιτῶν ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας Τσιμέντων, παρὰ τὰς χορηγηθείσας μεγάλας πιστώσεις ἐκ τοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ε. Καλαντζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Λαμιέων ζητοῦντος ὅπως ἐκδοθῇ ἀπόφασις τῶν Ὑπουργῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Οἰκονομικῶν, καθορίζουσα τὴν λῆξιν ἐμπολέμου καταστάσεως δι’ ἐπιχειρήσεις ἠλεκτρισμοῦ καὶ κατάργησιν τοῦ Ν.Δ. 419 2)4 Αὐγούστου 1943 δι’ οὗ ἐπεδεινώθησαν σκληροὶ ἄλλωστε ὅροι συμβάσεως ἠλεκτροφωτισμοῦ πόλεως Λαμίας. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ε. Καλαντζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματοβιοτεχνικοῦ Συλλόγου Λιδωρικίου ζητοῦντος ὅπως αἱ ὀφειλαὶ τῶν ἠσφαλισμένων εἰς ΤΕΒΕ συμμοριοπλήκτων καθορισθῶσι μειωμέναι, καταβληθῶσι δὲ αὗται ὡς καὶ τῆς κατοχικῆς περιόδου κατὰ μακρότερα διαστήματα. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ε. Καλαντζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Μενδενίτσης (Λοκρίδος) διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀναστάτωσιν τὴν ὁποίαν ἐπιφέρει ἡ τροποποίησις τῆς ρυμοτομίας τῆς Κοινότητος καὶ ζητούντων τὴν ἀνάκλησιν τοῦ σχετικοῦ διατάγματος. Οἱ βουλευταὶ κ, κ. Ν. Ἰντζές, Α. Κοκκέβης, Λ. Λαμπριανίδης, Λ. Κουτσοπέταλος, Ι. Μογγογιάννης κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προλήψεως καὶ καταστολῆς τῶν ἀσθενειῶν καὶ ἐχθρῶν τῶν φυτῶν καὶ περὶ ὀργανώσεως τῆς φυτοπαθολογικῆς ὑπηρεσίας».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως ἀποφάσεων τοῦ ὑπὸ τῆς παραγράφου 7 τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Κ.Ν.Δ.Κ. προβλεπομένου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως ἀποφάσεων τοῦ ὑπὸ τῆς παραγράφου 7 τοῦ ἄρθρου 10 Κ.Ν.Δ.Κ. προβλεπομένου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 90)43 νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων «περὶ ἀπαλλοτριώσεων».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 90)43 νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων «περὶ ἀπαλλοτριώσεων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. νόμου 1833)51 «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἀφορώντων τὴν ἀποδέσμευσιν παρακρατήματος τοῦ Α.Ν. 545)45 «περὶ ἐπιβολῆς παρακρατήματος πρὸς ἀντικατάστασιν τῶν ἀπωλειῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐμπορικοῦ Στόλου».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. νόμου 1833)51 «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἀφορώντων τὴν ἀποδέσμευσιν παρακρατήματος τοῦ Α.Ν. 545)45 «περὶ ἐπιβολῆς παρακρατήματος πρὸς ἀντικατάστασιν τῶν ἀπωλειῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐμπορικοῦ Στόλου». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ κατατάξεως εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου, «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ κατατάξεως εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων». Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις καὶ ψήφισις «τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς τῆς χρήσεως 1952– 53». Ὁ κ. Θ. Φρόνιμος ἔχει τὸν λόγον.

§14Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Κύριοι βουλευταί, φέρεται πρὸς ψήφισιν ὁ εἰδικὸς προϋπολογισμὸς τῆς Βουλῆς χρήσεως 1952–53. Δυστυχῶς ὅμως παρατηρεῖται, ὅτι, παρὰ τὴν ἀπόφασιν ἡ ὁποία ἐλήφθη ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς εἰς προγενεστέραν συνεδρίασιν, ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος φέρει πρὸς ψήφισιν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἄκρως ἀντίθετοι πρὸς ἀνειλημμένας ἀποφάσεις. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, μετὰ πραγματικὴν ἐκτίμησιν τῶν πραγματικῶν κοινωνικῶν, πολιτικῶν καὶ οἰκονομικῶν ζητημάτων, ἔλαβε μίαν ἀπόφασιν, καλὴν ἢ κακήν. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἐπιτετραμμένον εἰς αὐτὴν νὰ ἀναιρέσῃ τὴν ἀπόφασίν της, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κολαφίζει ἑαυτὴν καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον. Νομίζω, ὅτι ἡ Βουλή, ἀποτελουμένη ὄχι ἀπὸ νεαρούς, ἀλλ’ ἀπὸ μεγάλους ἀνθρώπους, ἔχοντας μεγάλην πεῖραν ἀπὸ τὴν ζωήν, ἀντιμετωπίζει ὅλα τὰ ζητήματα μετὰ συνέσεως. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἀποζημίωσις τῶν βουλευτῶν ἦτο ἐλαχίστη μέχρι πρό τινος. (Θόρυβος κωδωνοκρουσίαι). Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ ἀκούσητε, ἄλλως θὰ ἐγκαταλείψωμεν τὸ Βῆμα. (Χειροκροτήματα). Λέγω, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὸ λέγω, διότι ἀνταποκρίνομαι πρὸς τὴν πραγματικότητα, ὅτι οἱ βουλευταί, οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὰς Ἀθήνας, δὲν δύνανται νὰ διέλθουν τὰς ἡμέρας των ἐν σχετικῇ ἠρεμίᾳ, ἄνευ σχετικῆς πληρώσεως τοῦ στομάχου των. Οἱ πάμπολλοι βουλευταὶ εὑρίσκονται εἰς κατάστασιν πενίας, διότι οἱ πλεῖστοι, οἱ τῶν ἐπαρχιῶν κυρίως, ἐγκατέλειψαν τὰς ἐργασίας των καὶ τὰ ἐπαγγέλματά των καὶ εὑρίσκονται ἐδῶ, διὰ νὰ ἀντιπροσωπεύουν τοὺς ἐκλογεῖς των. Ὑπάρχουν τινὲς λέγοντες, ὅτι ὁ βουλευτὴς δὲν ἔχει ἀνάγκην ἀποζημιώσεως καὶ ὅτι οὐδεὶς μᾶς ἐκάλεσε νὰ γίνωμεν βουλευταί. Ἡ ἀντίληψις ὅμως αὐτὴ εἶναι ἀντιδημοκρατική, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ἔπρεπεν οἱ μεγιστᾶνες τοῦ πλούτου, οἱ μαρκήσιοι καὶ οἱ κόμητες μόνον νὰ γίνωνται ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ καὶ ὄχι οἱ ἐργαζόμενοι ἄνθρωποι. Ἀλλά, κύριοι, μὲ τὸ ποσὸν τῶν δύο ἑκατομμυρίων ἐννεακοσίων χιλιάδων ποὺ λαμβάνει ἕκαστος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας οὔτε τοῦ ἑνὸς δεκαπενθημέρου. Καὶ ἐὰν ὁ Βαλαωρίτης ἔλεγεν, ὅτι μόνον μὲ κρίθινο ψωμὶ καὶ μὲ ἕνα ταγάρι στὸν ὦμον θὰ διέλθω τὴν ζωήν, τοῦτο σήμερον δὲν εἶναι ἐπαρκές. Εἶναι γνωστόν, κύριοι, ὅτι ὑπάρχουν κλητῆρες Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν μεγαλυτέρας ἀποδοχὰς ἀπὸ τοὺς Ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους. Εἶναι στρατιῶται ξένης Δυνάμεως, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν 7 ἑκατομμύρια δρχ. τὸν μῆνα. Καὶ μ’ ὅλον τοῦτο, ἄλλος τις, μὴ προερχόμενος ἐξ Ἑλλάδος, δὲν ἐπιτρέπει εἰς τὴν Βουλὴν νὰ αὐξήσῃ τὰς ἀποδοχὰς τῶν βουλευτῶν. Ἐὰν θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ πένωνται οἱ βουλευταὶ καὶ νὰ ἀναγκάζωνται νὰ δανείζωνται —δυστυχῶς ὅμως θὰ ὑπάρξῃ καὶ περίοδος, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ στειρεύσῃ καὶ ἡ πηγὴ τοῦ δανεισμοῦ—ἐὰν θὰ ὑπάρξουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἐπιτρέψουν νὰ αὐξηθοῦν οἱ μισθοὶ τῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν βουλευτῶν, ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ σταθῇ εἰς τὸ ὕψος της. Ἀλλοίμονον, κύριοι, ἐὰν ὁ βουλευτὴς σκέπτεται τὸ τί θὰ φάῃ αὔριον. Ἡ στοιχειώδης ἀξιοπρέπεια ἐπιβάλλει, ἡ ἀποζημίωσις τῶν βουλευτῶν νὰ εἶναι σχετικῶς ἐπαρκής, Τὸ ποσὸν τῶν 5.400.000 ποὺ εἶχεν ἀποφασισθῆ καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπαρκές. Θὰ μᾶς προβληθῇ ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους δὲν ἐπαρκοῦν. Ἀλλὰ γίνονται τόσαι δαπάναι ἐκ μέρους τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, ὥστε καὶ τὸ ποσὸν τῶν 5.400.000 νὰ μὴ ἔχῃ καμμίαν ἀξίαν. Ἡ Βουλή, κύριοι συνάδελφοι, ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπῆρε μίαν ἀπόφασιν, τὴν ἀπόφασιν τῆς αὐξήσεως τῆς ἀποζημιώσεως τῶν βουλευτῶν πρὸ ἑνὸς περίπου μηνός. Δὲν νομίζω νὰ ἤλλαξαν τὰ πράγματα εἰς τὸ διάστημα τοῦ μηνός. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι ἡ ἀνάκλησις τῆς ἀποφάσεως αὑτῆς καὶ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ εἰδικοῦ προϋπολογισμοῦ κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐψηφίσαμεν, ἀποδεικνύει, ὅτι οἱ βουλευταὶ καθ’ ὃν χρόνον ἐψήφιζον δὲν εἶχον οὔτε κἂν ἐχεφροσύνην, οὔτε κἂν τὴν σχετικὴν ἠθικὴν βάσιν. Νομίζω ὅμως, ἀντιστρόφως, ὅτι οἱ βουλευταὶ ἐμελέτησαν τὰ πράγματα ψηφίζοντες τοῦτο. Καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ τὸ ἀποσύρῃ καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει, διότι ἀλλοίμονον, ἐὰν ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς λέγωμεν καὶ ξελέγωμεν. Δὲν θὰ εἴμεθα τότε Βουλή, ἀλλὰ εἷς σύλλογος εὑρισκόμενος εἰς τὸ στάδιον τῆς διαλύσεως. Καὶ ἡ ἠθικὴ τάξις ἀλλὰ καὶ ἡ κοινοβουλευτικὴ εὐθιξία ἐπιβάλλει νὰ ψηφισθῇ. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὴ παρεμβάλῃ προσκόμματα ἀρνούμενος νὰ δώσῃ τὰ ψιχία αὐτά, διότι ἡμεῖς δὲν ζητοῦμεν οὔτε κἂν τὰ ψιχία τῆς πλουσίας εὐωχίας τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, οὔτε τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. (Χειροκροτήματα).

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κῦρκος ἔχει τὸν λόγον.

§16Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἐκφράζω ὁμόθυμον τὸ αἴσθημα τῆς Βουλῆς διατυπώνων τὴν ἀπορίαν πῶς τὸ Προεδρεῖον κατέθεσε τὸ σχέδιον τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν. Διότι τὸ σχέδιον αὐτὸ παραγνωρίζει τὴν ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Βουλὴ καὶ τὴν ὁποίαν ὤφειλε νὰ εἶχεν ὑπ’ ὄψει του καὶ ἀναλόγως νὰ συντάξῃ τὸ σχέδιον τοῦ προϋπολογισμοῦ. Τῆς Βουλῆς δέ, ὀλίγον μετέπειτα, ἔργον θὰ ἦτο νὰ ἐγκρίνῃ αὐτὸν τὸν προϋπολογισμὸν ἢ νὰ ζητήσῃ νὰ ἐπιφέρῃ ὡρισμένας μεταβολὰς εἰς τὸν προϋπολογισμὸν αὐτόν. Δὲν ἠμπορῶ τῇ ἀληθείᾳ νὰ ἀντιληφθῶ διὰ τίνα λόγον ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς συνέταξε τὸν προϋπολογισμόν, χωρὶς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν αὐτὴν τὴν ὁμόθυμον, δύναμαι νὰ εἴπω, ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, διότι ὅπως ὅλοι ὑμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐνθυμῆσθε ἡ συνεδρίασις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις ἐκείνη, ἦτο μία ἀπὸ τὰς σπανίας συνεδριάσεις, εἰς τὰς ὁποίας τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν ἐν Ἀθήναις εὑρισκομένων βουλευτῶν εὑρίσκετο καὶ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης. Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου, τὴν ἑσπέραν ἐκείνην παρίσταντο καὶ ὅλοι οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων καὶ ἴσως, ἐὰν ὑπῆρχεν ἀντίρρησίς τις ἐκ μέρους μιᾶς ἐκ τῶν πλευρῶν τῆς Βουλῆς, ἡ ἀντίρρησις αὐτὴ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διατυπωθῇ. Δὲν διετυπώθη ὅμως, καθ’ ὅσον ἐνθυμοῦμαι καὶ θὰ ἐνθυμῆσθε καὶ σεῖς, οὐδεμία ἀντίρρησις. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ἀπὸ τῆς ἑσπέρας ἐκείνης ἐδημιουργήθη ἓν ὁλόκληρον ζήτημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ λυθῇ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὤφειλε νὰ λάβῃ μίαν ἀπόφασιν. Κατεσυκοφαντήθη ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας τὸ σύνολον τῶν βουλευτῶν, ὅτι ἐξ ὑφαρπαγῆς ἠθέλησαν νὰ αὐξήσουν τὴν ἀποζημίωσίν των καὶ ὅτι ἐπωφελήθησαν μιᾶς τάχα εὐκαιρίας, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἦσαν παρόντες οἱ βουλευταὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς κάμνοντες χρῆσιν, ἐψήφισαν τὴν ἀπόφασιν ἐκείνην. Καὶ ἐδημιουργήθη εἰς τὸν λαὸν ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης πράγματι οἱ βουλευταὶ λαμβάνουν τὴν ἀποζημίωσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν δὲν λαμβάνουν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ τὸ κῦρος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας διασύρεται καὶ ἡ ἀτομικὴ ὑπόληψις ἑνὸς ἑκάστου ἐξ ἡμῶν διεσύρθη καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς δὲν ἐξετελέσθη. Ἀλλὰ τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ἔρχεται ἐνώπιον ἡμῶν ἀπόψε, δὲν ἔρχεται διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν Βουλήν. Ἀπὸ τὴν μακρὰν διακονίαν, τὴν ὁποίαν ἔχω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν γνωρίζω, ὅτι σκληρὰ ὑπῆρξε πάντοτε ἡ διαμάχη μεταξὺ τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους ἀγωνιζομένων διὰ τὴν ἐξασφάλισιν μιᾶς πενιχρᾶς ἀποζημιώσεως, μόλις ἐπαρκούσης εἰς τὰ ἔξοδα στοιχειώδους συντηρήσεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων καὶ τῶν Ὑπουργῶν τῶν Οἰκονομικῶν, οἱ ὁποῖοι συστηματικῶς ἠρνοῦντο νὰ ἀναγνωρίσουν αὐτὴν τὴν ἀξίωσιν. Καὶ ἐχρειάζετο πάντοτε ὁσάκις ἐπρόκειτο τὸ θέμα αὐτὸ νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἐχρειάζετο πάντοτε νὰ διεξαχθῇ ἕνας ἀγὼν μεταξὺ τῶν βουλευτῶν καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶχον τὰς εὐθύνας. Μήπως, δὲν ἔχουν εὐθύνας οἱ βουλευταί; Τὰς ἔχουν ἀναμφισβητήτως. Τὸ ζήτημα ἐν τῇ οὐσίᾳ εἶναι τοῦτο. Τί θέλει πράγματι ὁ λαός; Θέλει νὰ ἐκπροσωπῆται ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἄμετρον οἰκονομικὴν ἄνεσιν καὶ δὲν ἔχουν ἀνάγκην οὔτε αὐτῆς, οὔτε τῆς ἐπηυξημένης, οὔτε τῆς πολλαπλασίας ἀποζημιώσεως ἢ ὁ λαὸς θέλει νὰ ἐκπροσωπῆται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους αἰσθάνεται ἐγγύτερον πρὸς αὐτόν, ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, πού ἀντιλαμβάνεται, ὅτι αἰσθάνονται τὸν πόνον καὶ τὰς ἀνάγκας του; Τὸ θέμα λοιπὸν εἶναι, μέσα εἰς τοὺς κόλπους ἑνὸς δημοκρατικοῦ πολιτεύματος, ἡ σύνθεσις τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ θεμέλιον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται τὸ δημοκρατικὸν αὐτὸ πολίτευμα ἡ σύνθεσις τῆς Βουλῆς πρέπει νὰ καταρτίζεται ἀπὸ ἀνθρώπους ἀνήκοντας εἰς τὴν τάξιν τὴν πλουτοκρατικήν, ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς ἐκπροσωπήσεως τοῦ λαοῦ πρέπει νὰ εἶναι προνόμιον τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν πλουτοκρατικὴν τάξιν ἢ ἀντιθέτως ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ συγκροτῆται κατὰ τὴν μεγίστην της πλειοψηφίαν ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὰς τάξεις τὰς λαϊκάς; Νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ καὶ χρήσιμον καὶ ἀναγκαῖον εἶναι νὰ γίνῃ, διὰ νὰ τερματισθῇ ἅπαξ διὰ παντὸς τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ διὰ νὰ γνωρίζῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ποῖοι πράγματι ὑποστηρίζουν τὰ συμφέροντά του, ποῖοι πράγματι ὑποστηρίζουν τὸ πολίτευμα τὸ δημοκρατικὸν ἐν τῇ ἁγνῇ του ὑποστάσει καὶ ποῖοι μόνον ταρτουφικῶς ἐπικαλοῦνται δῆθεν ὑποστήριξιν τῶν λαϊκῶν συμφερόντων, ἐπικαλοῦνται τὴν δημοκρατίαν καὶ τὰς δημοκρατικὰς ἀρχάς, διὰ νὰ ἔχουν μόνοι τὸ δικαίωμα νὰ συνθέτουν τὴν Βουλὴν ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξυπηρετοῦν ἑκάστοτε τὰ ὑλικὰ καὶ ἀνέντιμα συμφέροντά των. Αὐτὴ εἶναι ἡ βάσις ἐπὶ τῆς ὁποίας πρέπει νὰ τεθῇ τὸ ζήτημα. Καὶ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ δευτέρα γνώμη, ὅτι ἐὰν πράγματι θέλωμεν νὰ ἔχωμεν φρουροὺς δημοκρατίας, ἐὰν πράγματι θέλωμεν νὰ ἔχωμεν πραγματικοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ λαοῦ ἱκανοὺς νὰ αἰσθανθοῦν τὸν πόνον τοῦ λαοῦ, πρέπει νὰ παράσχωμεν τὴν δυνατότητα νὰ ἐκπροσωπῆται ὁ λαὸς ἀπὸ ἐκείνους ἀκριβῶς, οἱ ὁποῖοι συμβαίνει νὰ ἔχουν τὸ εὐτύχημα, κατ’ ἐμέ, νὰ μὴ ἔχουν αὐτὴν τὴν οἰκονομικὴν ἄνεσιν. Καὶ νὰ ἔχουν τὸ θάρρος ν’ ἀπευθύνωνται καὶ πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Συντονισμοῦ καὶ τοὺς κ.κ. Προέδρους τῶν Κυβερνήσεων καὶ πρὸς τοὺς κ.κ. Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων καὶ νὰ ζητοῦν νὰ κανονισθῇ μία λογικὴ ἀποζημίωσις ἱκανὴ νὰ τοὺς ἐξασφαλίσῃ ἕνα στοιχειῶδες ἐπίπεδον, νὰ τοὺς καταστήσῃ δηλαδὴ ἱκανοὺς νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς βαρείας ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἀνέλαβον ἀπέναντι τοῦ λαοῦ. Ὑπὸ ταύτην τὴν ἔννοιαν νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ μέριμνα ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τῶν λαϊκῶν ἐξ ἑνὸς καὶ ἡ προάσπισις τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ Σώματος ἀλλὰ καὶ ἑνὸς ἑκάστου ἐξ ἡμῶν, ἐπιβάλλει νὰ ἐμμείνωμεν ἀπεριορίστως εἰς τὴν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν ἔχομεν λάβει καὶ ν’ ἀξιώσωμεν ἀπὸ ὅλους σεβασμὸν πρὸς τὴν ἀπόφασιν αὐτήν. (Χειροκροτήματα).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ταμβακᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§18Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὁ τύπος ἐπιτελεῖ ἐθνικὴν ἀποστολὴν καὶ εἶναι χρησιμώτατος εἰς τὰ δημοκρατικὰ πολιτεύματα. Ἀλλ’ ἔπραξεν ἕνα βαρύτατον σφάλμα φθάσας εἰς τὸ σημεῖον καὶ διὰ γελοιογραφιῶν ἀκόμη νὰ κατασυκοφαντήσῃ, ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ, τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους ὅταν ἔλαβον τὴν ἀπόφασιν περὶ αὐξήσεως τῆς ἀποζημιώσεώς των. Καὶ ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ συζητῆται τὸ θέμα εἰς τὰς τριόδους καὶ τὸ ἐρώτημα τοῦ κάθε πολίτου εἶναι, πῶς ἐμείναμεν ὅλοι σύμφωνοι προκειμένου ν’ αὐξήσωμεν τὴν ἀποζημίωσίν μας. Πρέπει νὰ ὁμιλῶμεν τὴν ὠμὴν ἀλήθειαν καὶ νὰ τὸ μανθάνῃ ὁ λαὸς καὶ νὰ ἀποφασίζῃ πότε ἔχομεν δίκαιον καὶ πότε ἔχομεν ἄδικον. Διότι ὁμολογῶ, ὅτι στενοχωροῦμαι ὅταν μοῦ τίθεται τὸ ἐρώτημα ἀπὸ ἁπλοῦς ἀνθρώπους ὅταν βλέπουν ὅλον τὸν τύπον, ὁ ὁποῖος, ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ, μᾶς κατασυκοφαντεῖ. Ἄ αὐτοῦ κατελήξατε ὅλοι μαζί, δὲν ἠκούσθη μία διαμαρτυρία; Δὲν ἠκούσθη καμμία διαμαρτυρία, διότι ὅλοι πιστεύομεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ προνόμιον τῶν πλουσίων ἡ πολιτική. (Χειροκροτήματα). Διότι ὅσοι εἴμεθα πτωχοὶ γνωρίζομεν πόσας φορὰς ἔχομεν εὑρεθῆ εἰς τὸ σημεῖον νὰ παραιτηθῶμεν διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ζήσωμεν στοιχειωδῶς καὶ ν’ ἀντεπεξέλθωμεν εἰς τὰς ἀνάγκας αἱ ὁποῖαι μᾶς ἐπιβάλλονται, ὥστε νὰ ἐκπροσωπήσωμεν τὸν λαὸν ὁ ὁποῖος μᾶς ἐψήφισεν. Ἀπ’ αὐτὰ τὰ ἐλατήρια κινούμενος ἐζήτησα τὸν λόγον καὶ συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους. Νομίζω ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἐψηφίσθη, δὲν πρέπει νὰ ὑποχωρήσωμεν ὑποδηλοῦντες οὕτω ὅτι, διεπράχθη σφάλμα ἀπὸ ἡμᾶς. Πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διότι ἀπὸ τὸν τύπον ἀνεμίχθη καὶ ὁ ξένος παράγων, νὰ ἐξηγήσῃ πρὸς πᾶσαν πλευρὰν ὅτι, οἱ Ἕλληνες βουλευταί, δὲν ψηφίζουν δι’ ἀτομικὰ συμφέροντα, διὰ νὰ καρπωθοῦν ὀφέλη ἀτομικά, ψηφίζουν διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης εἰς τὴν πολιτικὴν ν’ ἀναμιχθῇ καὶ τὸ τελευταῖον πτωχόπαιδον. (Χειροκροτήματα).

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Θεοδοσιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§20Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Νομίζω ὅτι, ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν προηγουμένως. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι, διὰ νὰ εἴμεθα δικαιότεροι, πρέπει νὰ γίνῃ κάποιος διαφορισμὸς εἰς τὸ θέμα τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Δὲν νομίζω, κύριε Πρόεδρε ὅτι, οἱ βουλευταὶ οἱ ὁποῖοι μονίμως διαμένουν εἰς τὰς Ἀθήνας, ὅπου εὑρίσκεται ἡ Βουλὴ νὰ παίρνουν τὴν αὐτὴν ἀποζημίωσιν, τὴν ὁποίαν παίρνει ὁ βουλευτὴς τῆς Ἐπαρχίας ὁ ὁποῖος ἐγκαταλείπει τὴν ἐργασίαν του, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει κλίνην παρὰ κοιμᾶται εἰς τὰ ξενοδοχεῖα, καὶ ὁ ὁποῖος σιτίζεται εἰς τὰ ἑστιατόρια. Νομίζω ἑπομένως, διὰ νὰ εἴμεθα δικαιότεροι, νὰ γίνῃ διαφορισμός. Ἐὰν γίνῃ τοιοῦτος διαφορισμὸς ἔχω τὴν γνώμην ὅτι, δὲν θὰ ὑποστῶμεν τὴν ἐπίθεσιν, οὔτε τῆς κοινῆς γνώμης, ἀλλ’ οὔτε καὶ τοῦ τύπου. Διὰ τοῦτο κάμνω τὴν πρότασιν αὐτήν, διότι πιστεύω ὅτι, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θ’ ἀπονεμηθῇ δικαιοσύνη. Εἶναι γνωστὸν ἄλλωστε, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὁ ὑπάλληλος ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐκτὸς τῆς ἕδρας του λαμβάνει ἡμερησίαν ἀποζημίωσιν ἐκτὸς ἕδρας. Οἱ μηχανικοὶ τῶν ἐπειγόντων ἔργων λαμβάνουσι 5.500.000 μισθόν, ἐκτὸς τῆς ἡμερησίας ἀποζημιώσεως τὴν ὁποίαν λαμβάνουν ἐξερχόμενοι τῶν Ἀθηνῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ βουλευτὴς ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν κορυφὴν τῆς πυραμίδος τῆς συνιστώσης τὴν ἱεραρχίαν τοῦ Κράτους νὰ λαμβάνῃ μισθὸν κλητῆρος. Διὰ τοῦτο εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω αὐτά, προτείνων ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν αὔξησιν τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὸν διαφορισμὸν ταύτης.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Πασαλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§22Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν βουλευτῶν ἔχει τὴν ἱστορίαν του. Ὑπῆρξεν ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ ἔπρεπε νὰ εἶναι πλούσιοι, ὁ πτωχὸς δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἐκπροσωπῇ τὸν πτωχόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία. Ὅταν διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὰ Κοινοβούλια τῆς Εὐρώπης οἱ Σοσιαλισταί —τότε δὲν ὑπῆρχον ξεχωριστοὶ ἀντιπρόσωποι τῆς ἐργατικῆς τάξεως—εἰσῆλθον εἰς τὴν Βουλήν, εἰς τὴν ὁποίαν οἱ περισσότεροι ἦσαν ἀντιπρόσωποι τῶν τραπεζιτῶν, εἶπεν ὅτι δὲν πρέπει νὰ παίρνουν ἀποζημίωσιν. Ἐσηκώθησαν τότε οἱ Σοσιαλισταὶ καὶ εἶπον: οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ἐργατικῆς τάξεως πρέπει νὰ παίρνουν ἀποζημίωσιν διὰ νὰ δυνηθοῦν ν’ ἀφοσιωθοῦν μόνον εἰς τὰ συμφέροντα τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Σήμερον ἡ ἀποζημίωσις τῶν βουλευτῶν πρέπει νὰ εἶναι ἑνιαία, δὲν ἠμποροῦμε νὰ ξεχωρίσωμεν βουλευτὰς τῶν Ἐπαρχιῶν καὶ μή, δὲν στέκεται οὐσιαστικά. (Χειροκροτήματα). Ἕνας θὰ εἶναι ὁ νόμος δι’ ὅλους. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν ἕνας εἶναι πλούσιος ἢ πτωχός, ἀλλὰ θὰ ἀναλάβωμεν τὴν ὑποχρέωσιν ψηφίζοντες τὴν ἀποζημίωσιν, νὰ καταβάλωμεν ὅλας τὰς προσπαθείας μας, ὥστε τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατοϋπαλλήλων νὰ ὑψωθοῦν καὶ θὰ ἀγωνισθῶμεν ὅλοι δι’ αὐτό. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι θὰ πάρωμεν ἡμεῖς 5 ἑκατομμ. ἀποζημίωσιν καὶ ὁ ἐργάτης 8–10.000 δρχ. ἡμερησίως. Ἡμεῖς θὰ ἀγωνισθῶμεν ἀνεξαρτήτως κομματικῆς ἀποχρώσεως ὥστε τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατοϋπαλλήλων νὰ ὑψωθοῦν. Μόνον μὲ αὐτὴν τὴν προϋπόθεσιν θὰ ψηφίσωμεν καὶ θὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ τροποποιήσῃ τὸν προϋπολογισμόν. Δὲν ἠμπορεῖτε σεῖς νὰ παραβιάζετε τὰς ἀποφάσεις τῆς Βουλῆς. Ἐψήφισεν ἡ Βουλή, καλῶς ἢ κακῶς, ἴσως νὰ ἦτο λάθος, αὐτὸ ὅμως εἶναι ἄλλο θέμα. Πάντως δὲν ἠμπορεῖτε σεῖς νὰ παραβιάζετε, ὅ,τι ἐψήφισεν ἡ Βουλή. Πρέπει λοιπὸν νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὰ παλαιὰ καὶ νὰ ἐκπροσωποῦν μόνον οἱ Κοτζαμπάσηδες τὸν λαόν; Ἡ ἀποζημίωσις πρέπει νὰ εἶναι τοιαύτη ὥστε οἱ βουλευταὶ νὰ μὴ ἔχουν ἀνάγκην νὰ κάμουν ἄλλες δουλίτσες, τὶς ὁποῖες κάμνουν. Μὲ τὴν προϋπόθεσιν αὐτήν, ὅτι θὰ ἀγωνισθῶμε νὰ ὑψωθοῦν καὶ τὰ ἡμερομίσθια τῶν ἐργατοϋπαλλήλων θὰ ψηφίσωμεν. Δὲν θὰ κυττάξωμεν τὶ θὰ εἰποῦν οἱ Ἀμερικανοί. Μὲ τὴν προϋπόθεσιν αὐτὴν θὰ ψηφίσωμεν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Καραμαούνας ἔχει τὸν λόγον.

§24Λ. ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ. Εἶναι πρωτοφανές, κ. Πρόεδρε, εἰς τὰ χρονικὰ μία ἀπόφασις ὁμόφωνος νὰ μὴ ἐκτελῆται. Αὐτὸ βέβαια δὲν εἶναι παράπονον διότι εἴμεθα ἡμεῖς οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ἀλλὰ εἶναι ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐψηφίσθη ἐν ὁμοφωνίᾳ καὶ ἔπρεπε ἤδη νὰ εἶχεν ἐκτελεσθῆ. Καὶ εἶναι παράδοξον πῶς παρουσιάζεται τὸ πρᾶγμα αὐτὸ ἐδῶ. Βεβαίως ἔγινεν ἐπίθεσις τοῦ τύπου, ἀλλὰ ἡ ἐπίθεσις αὐτὴ ἦτο ἄδικος καὶ κακοήθης. Οἱ βουλευταὶ πρέπει νὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα τῆς διαβιώσεως. Εἰς τὰς περιοδείας, ποὺ ἔκαμον ἐσχάτως ὑπεσχέθην καὶ ἐγὼ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Πασαλίδης, ὅτι θὰ ἀγωνισθῶμεν διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τῶν ἐργαζομένων. Δι’ αὐτό, κ. Πρόεδρε, ἐπιμένω ὅπως ἐπικυρωθῇ διὰ δευτέραν φορὰν ἡ ἀπόφασις, διὰ νὰ λάβῃ σάρκα καὶ ὀστᾶ.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται ἡ ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις καὶ ψήφισις «τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς τῆς χρήσεως 1952–53» διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην, διὰ νὰ προσέλθουν οἱ κ.κ. Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων καὶ λάβουν μέρος εἰς τὴν συζήτησιν.

§26ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ Σύνταγμα λέγει ὅτι δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς κανονίζεται ἡ ἀποζημίωσις. Κατὰ συνέπειαν δὲν ἔχομεν ἀνάγκην ἄλλων.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχομεν ἀνάγκην, διὰ νὰ γίνῃ συζήτησις εὐρυτέρα.

§28Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ὀρθῶς τὴν ἀνεβάλατε, κ. Πρόεδρε. Ἡ Βουλὴ θὰ καταλογήσῃ ἔλλειψιν πολιτικοῦ θάρρους εἰς τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν ἐὰν δὲν προσέλθῃ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνέχισις τῆς βʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς δασμολογικῶν διευκολύνσεων πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς βιομηχανικῶν προϊόντων». Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§30Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἀποδίδω μεγαλυτέραν σημασίαν ἀπὸ ὅσην ἐπέδωσεν ἡ Κυβέρνησις. Δὲν ἀποδέχομαι τὰς ἐπιθέσεις κατὰ τῶν βιομηχάνων, ἀλλὰ οὔτε καὶ τοὺς ἀποπληκτικοὺς ἐναγκαλισμοὺς αὐτῶν ἐκ μέρους ἄλλων. Αἱ βιομηχανίαι εἶναι ὑπόθεσις ἐθνική. Εἶναι τὸ στέγαστρον εἰς τὸ ὁποῖον θὰ καταφύγουν τὰ παιδιὰ τῶν ἀστῶν.

§31Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Εἶναι εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν τὸ νομοσχέδιον καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς καὶ νὰ συζητήσωμεν κατ’ ἄρθρον.

§32Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Λοιπὸν αἱ βιομηχανίαι ἀποτελοῦν τὸ στέγαστρον διὰ τὰ παιδιὰ τῶν ἀστῶν, τὰ ὁποῖα δὲν κληρονομοῦν ἐπιχειρήσεις ἀπὸ τοὺς γονεῖς των, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀγροτοπαίδων, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμποροῦν νὰ μείνουν λόγῳ τοῦ περιωρισμένου κλήρου εἰς τὰ χωρία. Εἰς ὅλα αὐτὰ βέβαια προέχουσαν θέσιν ἔχει τὸ ζήτημα τῆς ἐξευρέσεως ἐργασίας, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐξασφαλίσουν τὸ ψωμί των οἱ ἐργάται. Δὲν πρόκειται νὰ ὑπαναχωρήσω εἰς τὰ ὅσα ὑποστήριξα κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν. Τὸ ὑποτιμητικὸν μειδίαμα, τὸ ὁποῖον πολλάκις μᾶς ἔρριψεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸ κομπαστικὸν ὕφος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας δὲν ἠμποροῦν νὰ μεταβάλουν τὰς σκέψεις μας. Ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας τὸ τὶ γίνεται εἰς τὴν Ἀγγλίαν. Καὶ ἐγὼ τοῦ ἀπαντῶ τὸ τὶ γίνεται εἰς τὴν Σουηδίαν. Εἰς τὴν Σουηδίαν διὰ λόγους ἀνέσεως βάζουν εἰς τὴν ἐξώθυραν τὸ βράδυ τὴν φιάλην τοῦ γάλακτος καὶ τὰ χρήματα καὶ τὸ πρωΐ ὅταν ξυπνήσουν ἀνοίγουν τὴν πόρταν καὶ τὸ παίρνουν. Καὶ τὸν ἐρωτῶ: ἐὰν ἐγὼ ἤμουν εἰς τὴν θέσιν του καὶ ἐπρότεινα παρόμοιον νομοσχέδιον, ποίαν ἐντύπωσιν θὰ τοῦ ἐδημιουργοῦσα; Ἡ ἐξουσία ὁμοιάζει μὲ μίαν γυναῖκαν ἱσταμένην ἐπὶ ἀνεμόσκαλας. Οἱ διοικοῦντες τὴν κοιτοῦν ἀπὸ πάνω καὶ ἡμεῖς οἱ μέχρι χθὲς διοικούμενοι, τὴν βλέπομεν ἐκ τῶν κάτω. Ἡ μὲν Κυβέρνησις βλέπει τὰς ὡραιότητάς της, ἡμεῖς δέ, τὰς ἀσχημίας της, τὰς ὁποίας ἐδημιούργησαν αἱ μεταπολεμικαὶ Κυβερνήσεις. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος καὶ συζητῶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ Α καὶ τὸ Ω αὐτοῦ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἡ Κυβέρνησις συνεχίζει τὴν πολιτικὴν ἐκείνην, εἰς τὴν ὁποίαν ὀφείλεται ἡ διασπάθισις τῶν δισεκατομμυρίων δολλαρίων τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Ἐνῷ ἐπικαλεῖται τὸν νόμον τοῦ Τρικούπη, ὁ ὁποῖος ἐπὶ δεκαετηρίδας ὁλοκλήρους ἴσχυσε καὶ ἐξυπηρέτησεν ἐπαρκῶς, ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς Ἐθνικῆς μας βιομηχανίας, καινοτομεῖ τώρα καὶ εἰσάγει νέα συστήματα, τῶν ὁποίων τὰ ἀποτελέσματα ἴσως εἶναι ἀμφίβολα. Διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου ἡ Κυβέρνησις, δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἀνοίγῃ τὰς πύλας τῶν Κρατικῶν θησαυροφυλακίων καὶ νὰ τὰς θέτῃ εἰς τὴν διάθεσιν τῶν κακῶν βιομηχάνων ἢ τῶν κακῶν ὑπαλλήλων καὶ θέτει εἰς δοκιμασίαν τοὺς καλοὺς βιομηχάνους ἢ τοὺς καλοὺς ὑπαλλήλους. Δὲν ἠξεύρω, ἐάν τις ἐκ τῶν συναδέλφων ἠσχολήθη μὲ εἰσαγωγὰς καὶ ἐνήργησεν ἐκτελωνισμοὺς ἐμπορευμάτων. Κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν οἱουδήποτε εἴδους ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐνεργεῖται ὁ ἐκτελωνισμός. Δημιουργοῦνται δὲ πολλαὶ διαφοραί, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατάταξιν τὴν δασμολογικὴν τοῦ εἴδους αὐτοῦ καὶ τὸ Κράτος ἔχει μίαν Εἰδικὴν Ὑπηρεσίαν, τὴν Ἀνωτάτην Ἐπιτροπὴν τελωνειακῶν ἀμφισβητήσεων, ἡ ὁποία κατόπιν προσφυγῆς τῶν ἐνδιαφερομένων, ἀφοῦ κρατηθῇ δεῖγμα τοῦ ἐκτελωνισθέντος εἴδους, ἐρευνᾷ τὴν περιεκτικότητα αὐτοῦ. Καὶ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι αἱ πρῶται ὗλαι, αἱ εἰσαχθεῖσαι μὲ τοιαύτην διαδικασίαν, εἶναι δυνατὸν νὰ βιομηχανοποιηθοῦν σήμερον καὶ νὰ δυνηθῇ ἡ Κρατικὴ Ὑπηρεσία νὰ δώσῃ ἀκριβὲς ποσοστὸν περιεκτικότητος τοῦ εἴδους τὸ ὁποῖον ὑπάγεται εἰς τὴν α ἢ β δασμολογικὴν κλάσιν καὶ ἀκόμη νὰ καθορίσουν αὗται, ἐὰν αἱ πρῶται ὗλαι, προέρχωνται ἀπὸ τὸ ἐσωτερικὸν ἢ τὸ ἐξωτερικόν. Μαλλὶ τὸ ἕνα, μαλλὶ τὸ ἄλλο. Κατέφυγα σήμερον εἰς ἕνα διακεκριμένον χημικόν, ὁ ὁποῖος μὲ διεβεβαίωσεν, ὅτι χημικῶς δὲν ἦτο δυνατὸς ὁ διαχωρισμὸς τοῦ εἴδους. Εἰς εὐστόχως τεθὲν ἐρώτημα ὑπὸ συναδέλφου, οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. Ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν καὶ Βιομηχανίας ἀπήντησαν: «Μὰ ὑπάρχουν ἐπίσημα στοιχεῖα εἰς τὰ Τελωνεῖα, τῶν εἰσαγωγῶν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἐνηργήθησαν;». Καί, τοῖς ἀπαντῶ: Ὑπάρχουν μάλιστα, τόσον εἰς τὰς Τελωνειακὰς ἁρμοδίας Ἀρχάς, ὅσον καὶ εἰς χεῖρας τῶν εἰσαγωγέων ἐπίσημα στοιχεῖα. Διασαφήσεις, πιστοποιητικὰ προελεύσεως, διπλότυπα καὶ ἄλλα στοιχεῖα, βεβαιοῦντα τὴν εἰσαγωγήν. Σᾶς ἐρωτῶ ὅμως, κύριε Ὑπουργέ: Μὲ ποῖα κριτήρια θὰ ὑποστηρίξετε, ὅτι τὰ ἐξαγόμενα βιομηχανικὰ εἴδη, ἐμοῦ π. χ. τοῦ ἐξαγωγέως, δὲν περιέχουν τὴν πρώτην ὕλην, τὴν ὁποίαν ἐξετελώνισα πρὸ τριετίας, ἢ ἀντιθέτως, ὅτι περιέχουν τὴν πρώτην ὕλην τὴν εἰσαχθεῖσαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ; Θὰ δώσετε λαβὴν εἰς κακολογίας. Ὁ νόμος αὐτὸς θὰ εἶναι τὸ προηγούμενον, ἄνευ περιεχομένου, διότι ὁ ὑπάλληλος, ὅστις θὰ θελήσῃ εὐόρκως καὶ εὐσυνειδήτως νὰ διαχειρισθῇ τὸ ζήτημα, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπορρίπτῃ παρομοίας αἰτήσεις καὶ ἀντιθέτως, ἐκεῖνος ὁ ὑπάλληλος, ὅστις θὰ θελήσῃ νὰ κάμῃ ἀβαρίας, θὰ δυνηθῇ κάλλιστα νὰ ὑπαγάγῃ εἰς τὰς χαριστικὰς αὐτὰς διατάξεις, οἱαδήποτε εἴδη, τὰ ὁποῖα παράγονται ἀπὸ πρώτην ὕλην π.χ. εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἐνθυμοῦμαι μίαν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἦτο ὁ ἀξιότιμος κ. Προεδρεύων τῆς Κυβερνήσεως σήμερον καὶ εἶχε βοηθόν του τὸν τότε Ὑπουργὸν ἄνευ χαρτοφυλακίου καὶ ἤδη διοικητὴν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης κ. Κωστόπουλον, εἶχεν ἔλθει ἐδῶ μία Ἀντιπροσωπεία τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ξάνθης καὶ παρεκλήθημεν μαζὶ μὲ ἄλλους συναδέλφους νὰ συνοδεύσωμεν τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Θεσσαλονίκης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διότι εἶχε κληθῆ κατεπειγόντως, διὰ τηλεφώνου νὰ ἔλθῃ νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις ἐπὶ μιᾶς ὕβρεως κατὰ τοῦ Ὑπουργείου αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἐδημοσίευσεν εἰς τὸν Ἀθηναϊκὸν Τύπον. Συγκεκριμένως, παρεπονεῖτο, διότι εἰς ἐπανειλημμένα ὑπομνήματά του δὲν ἔλαβεν ἀπάντησιν καὶ ἔκλειε τὴν παρατήρησίν του μὲ τὸ ὅτι, καὶ πόρνη ἐὰν ἐδιάβαζε τὸ περιεχόμενον τῶν ὑπομνημάτων του θὰ ἐρυθρία.

§33Π. ΚΕΡΑΣΣΩΤΗΣ. Αὐτὰ εἶναι θέματα, τὰ ὁποῖα δὲν τὰ κατέχετε καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὰ συζητῆτε.

§34Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγητε, ὅτι εἷς συνάδελφος δὲν ἠμπορεῖ νὰ χειρισθῇ τὸ ζήτημα αὐτό.

§35Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐγὼ λέγω γεγονότα. Ἐὰν θέλετε νὰ μὲ διαψεύσητε μὲ γεγονότα. Ἀπὸ ὅσα λέγω, δὲν πρόκειται νὰ ἀνακαλέσω τίποτε.

§36Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν ὁμιλητήν, εἶπεν, ὅτι δὲν κατέχει τὸ θέμα. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι εἰς τὴν κρίσιν καὶ τὴν ἀντίληψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐναπόκειται νὰ κρίνῃ ἐὰν κατέχῃ ἢ ὄχι τὰ ζητήματα ὁ ὁμιλητὴς καὶ ὄχι μὲ τὸν κ. Κερασσώτην. Νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ τοῦ ὑποδειχθῇ τοῦτο.

§37Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Εἶχον ἀκούσει λοιπὸν τὴν ἀφορμὴν τῆς μεταβάσεώς μας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ περίμενα νὰ παρέμβω εἰς τοὺς διαπληκτισμοὺς κατόπιν μιᾶς τοιαύτης ὕβρεως. Δὲν ἐλέχθη τίποτε. Μαζεύτηκαν ὅλοι ἐκεῖ καὶ κατήρτισαν τὴν Κεντρικὴν Ἐπιτροπὴν Κατανομῶν. Ἀφήρεσαν ἀπὸ τὰς Κρατικὰς Ὑπηρεσίας, μίαν καθαρῶς Κρατικὴν ἐξουσίαν διὰ νὰ τὴν δώσουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ἕνα Ὀργανισμόν, τὸν ὁποῖον ὠνόμασαν Κεντρικὴν Ἐπιτροπὴν Κατανομῶν, διοικούμενον ἀπὸ ἐκπροσώπους τῶν ἐμπορικῶν καὶ βιομηχανικῶν τάξεων καὶ μὲ συμμετοχὴν ἑνὸς παρατηρητοῦ μόνον. Ὅταν, λοιπόν, τὸ Κράτος, ἐπισήμως, οὕτω, ἐκφράζῃ τὴν ἀδυναμίαν του νὰ διαχειρισθῇ ζητήματα τοιούτου οἰκονομικοῦ περιεχομένου, ἐρωτῶ, πῶς οἱ κ. κ. Ὑπουργοί, θέτουν ὑπ’ ὄψιν μας, νέα νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐκθέσουν εἰς κακολογίας ἐντίμους ὑπαλλήλους, τοὺς ὁποίους σεβόμεθα καὶ πρέπει νὰ κρατήσωμεν τὴν ἀξιοπρέπειάν των πολὺ ὑψηλά, δεδομένου ὅτι εἰς αὐτοὺς στηρίζει τὸ Κράτος τὴν ὅλην διάρθρωσίν του καὶ ἀνάπτυξίν του; Νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο δικαιολογημένον τότε, νὰ ἀξιώσῃ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐπιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, νὰ κατονομάσῃ τὰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι προὐκάλεσαν τὴν δημοσία διατύπωσιν τῆς ὕβρεως καὶ νὰ βάλῃ τοὺς κακοὺς ὑπαλλήλους, ἢ αὐτὸν τὸν ἴδιον, ὡς συκοφάντην εἰς τὴν θέσιν του. Ἀλλὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου, παρουσιάζει καὶ ἄλλα τρωτά. Θέτει τὰς ἐγχωρίου παραγωγῆς πρώτας ὕλας, εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἀπὸ τὰς ἐξωτερικῆς προελεύσεως. Δηλαδὴ πλήσσει, τὰς παραγωγικὰς τάξεις τῆς χώρας μας. Ἐὰν ἀποσκοπῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνισχύσῃ θετικῶς ἀνάγκας ἐθνικάς, ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν της συστήματα τὰ ὁποῖα δύναται νὰ χρησιμοποιῇ. Ἔχει τὸ σύστημα τῆς πριμοδοτήσεως καὶ τοῦ καθορισμοῦ παθητικότητος καὶ δὲν πρέπει νὰ θέλῃ νὰ χρησιμοποιήσῃ ὕποπτα συστήματα, διὰ νὰ παράσχῃ τὴν δυνατότητα εἰς μερικοὺς κακῆς βουλήσεως ἀνθρώπους νὰ ἐπιτύχουν τὰς ἐπιδιώξεις των. Ἐκτὸς αὐτοῦ ἔχομεν καὶ ἄλλο μειονέκτημα τὸ ὁποῖον παρουσιάζει τὸ ἄρθρον αὐτό: Ὡς γνωστόν, ὑπάρχουν βιομηχανίαι λειτουργοῦσαι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, καὶ ἄλλαι, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν τελευταίως σχεδίῳ Μάρσαλ. Ὡς εἶναι φυσικὸν πολλαὶ βιομηχανίαι ἔχουν οἴκους εἰσαγωγῆς πρώτων ὑλῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς μεγάλην ποσότητα καὶ αἱ νεώτεραι ἐξ αὐτῶν ἔχουν οἴκους εἰσαγωγῶν δι’ ὀλιγωτέρας ποσότητας ἢ καὶ καθόλου, ὁπότε ἠμποροῦν νὰ χρησιμοποιοῦν ἐγχωρίαν πρώτην ὕλην. Διὰ τὰ μέτρα, ὅμως αὐτά, δημιουργεῖται μία ἄνισος μεταχείρισις τῶν παλαιῶν βιομηχανιῶν, ἔναντι τῶν νέων. Δὲν θέλω νὰ δώσω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι αὐτὰ ἀποτελοῦν ἁπλῶς πεποιθήσεις μου. Ἀλλὰ θὰ ηὐχόμην καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν ἴδιον δρόμον μὲ ἐμέ, ὅστις ἐπικοινώνησα μὲ βιομηχάνους ἀδιαβλήτου κύρους καὶ ἐντιμότητος καθὼς καὶ μὲ ἄνθρωπον λευκότριχα κρατικὸν χημικόν, ἐπίσης ἀδιαβλήτου κύρους, εἰς τὸν ὁποῖον ὅταν τὰ ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν τὰ πράγματα τοῦ προεκάλεσαν τὸν γέλωτα... Ἡ Κυβέρνησις διαχειρίζεται πάσης φύσεως ζητήματα. Ζητήματα τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦν εἰδικὰς γνώσεις. Εἰς τὸ Κοινοβούλιον ὅμως παρίστανται ἄνθρωποι ὡρισμένης τάξεως, ὡρισμένων ἐπαγγελμάτων, δὲν δύνανται συνεπῶς οἱ κ. κ. βουλευταὶ νὰ κατέχουν τὸ κάθε ζήτημα καὶ νὰ ἐπιρρίπτεται εἰς αὐτοὺς ἡ εὐθύνη διὰ τὴν ψήφισιν ἑνὸς νομοσχεδίου αὐτῆς τῆς φύσεως.

§38Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τί θέλετε νὰ εἴπετε;

§39Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἁπλούστατα ὅτι δὲν εἶναι ὁ καθ’ ἕνας ἔμπορος, βιομήχανος ἢ ἐργάτης διὰ νὰ γνωρίζῃ. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει εἰδικὰς ὑπηρεσίας διὰ κάθε θέμα.

§40Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νὰ νομοθετοῦν αἱ ὑπηρεσίαι ζητεῖτε; Τὸ Κοινοβούλιον θὰ νομοθετήσῃ.

§41Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ξέρω τὶ λέγω. Νομοθετεῖ τὸ Κοινοβούλιον, διότι προχθὲς ξέρετε πολὺ καλὰ ὅτι ἐπέρασε σὲ κάποιο νομοσχέδιον περὶ διεθνοῦς συμβάσεως ἐπέρασε καὶ κάποια διάταξις ἡ ὁποία ἀφεώρα λαθρεμπόριον χάρτου κ.λ.π. Δὲν ἠμποροῦν οἱ κ. κ. βουλευταὶ νὰ κάθηνται μὲ τὴν κουμπούρα ἕτοιμοι καὶ νὰ προσέχουν ποῦ νὰ τὰ ξετρυπώσουν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα. Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένη ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα παρουσιάζει εἰς τὸ Σῶμα νὰ τὰ ἔχῃ καλὰ μελετήσει νὰ τὰ ἔχῃ κοσκινίσει καὶ ἔτσι νὰ τὰ παρουσιάζῃ. Ἡ παράκλησίς μου πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς εἶναι, νὰ ἀποσύρουν τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ εἰσαγάγουν ἓν ἄλλο, τὸ ὁποῖον νὰ ἐξυπηρετῇ θετικῶς τοὺς σκοπούς, ὑπὲρ τῶν ὁποίων τασσόμεθα ἀπροκαλύπτως.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μακκᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§43Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ἀνεκοίνωσε πρὸ ὀλίγου ὅτι, πέρυσιν ὡς Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας εἰσηγήθη ἀνάλογον νομοσχέδιον, θὰ ἤθελον μὲ ὀλίγα μόνον λόγια νὰ τονίσω ὅτι, τοῦτο ἀνακριβῶς ἐλέχθη, διότι δὲν ἔγινε τοιαύτη εἰσήγησις πέρυσιν. Ἀλλὰ ὁ σκοπός μου, ὅπως καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἐνθυμῆται, ἦτο πράγματι νὰ λύσωμεν τὸ θέμα ὑπὸ τὸ πνεῦμα ὑπὸ τὸ ὁποῖον καὶ λύεται σήμερον διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου. Ἠμπορῶ ἄλλωστε νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλὴν ὅτι, καὶ ἐκ προσφάτου πείρας τὴν ὁποίαν εἶχον μεταβὰς ἐσχάτως εἰς Λίβανον καὶ Συρίαν, ὅπου καὶ ὁ κ. Προεδρεύων τῆς Κυβερνήσεως, θὰ μεταβῇ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας, ἀπεκόμισα τὴν πεποίθησιν ὅτι, ὑπάρχει ἐκεῖ μεγάλη δυνατότης διεξόδου διὰ τὰς ἐξαγωγὰς τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ ὅτι, ἡ ἀπόστασις τῶν τιμῶν μεταξὺ ἐκείνων, τὰς ὁποίας προσφέρομεν καὶ ἐκείνων, τὰς ὁποίας οἱ ξένοι εἶναι διατεθημένοι νὰ μᾶς δώσουν, εἶναι ἀκριβῶς ἐκείνη ἡ ὁποία καλύπτεται διὰ τῆς ἐπιστροφῆς τῶν δασμῶν, τὴν ὁποίαν θεσπίζει τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον. Θὰ προσέθετον ἀκόμη, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλή, καὶ τοῦτο· ὅτι, ὅταν πέρυσι διεπραγματεύθην μετὰ τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως τὸ θέμα τῶν παραγγελιῶν τοῦ Ἀγγλικοῦ στρατοῦ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν, ἡ αὐτὴ καὶ τότε ἀπόφασις διεπιστώθη μεταξὺ τῶν Ἑλληνικῶν τιμῶν καὶ ἐκείνων ποὺ ἦσαν οἱ ξένοι διατεθημένοι νὰ μᾶς δώσουν. Ἄλλο τὸ θέμα ἐὰν ὑπερεπηδήθη τότε διὰ πολιτικοὺς λόγους τὸ ἐμπόδιον ἐκεῖνο. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅμως ὅτι, δὲν εἶναι ἐν γένει δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν Ἑλληνικαὶ ἐξαγωγαὶ καὶ νὰ καλυφθῇ κάπως τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου τῆς Ἑλλάδος, δὲν εἶναι, λέγω, δυνατὸν νὰ καμφθῇ καὶ ἴσως νὰ ἐξουδετερωθῇ τελείως ἡ ἀνεργία, ἡ ὁποία καὶ πέρυσιν ἠπείλει τὸν ἐργατικὸν κόσμον τῆς χώρας καὶ ἐφέτος ἀκόμη ὑπάρχει εἰς ἀκόμη μεγαλύτερον βαθμόν, ἂν δὲν ληφθῇ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως μιὰ μέριμνα ἐνδελεχὴς καὶ συστηματοποιημένη. Δὲν γνωρίζω μάλιστα ἐὰν θὰ ἐπαρκέσουν ἀκόμη τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα, λαμβάνονται σήμερον καὶ ἂν δὲν θὰ χρειασθῇ καὶ περαιτέρω πριμοδότησις τῶν Ἑλληνικῶν ἐξαγωγῶν. Ἀλλὰ ἐπὶ τέλους πρέπει ἅπαξ διὰ παντὸς νὰ γνωρίζωμεν ἐὰν θέλωμεν νὰ σώσωμεν αὐτὸν τὸν τόπον, αἴροντες ἐκεῖνα τὰ ἐμπόδια, τὰ ὁποῖα παρατίθενται διὰ τὴν ἰσοζύγισιν τῆς ἐμπορικῆς ἰσορροπίας μετὰ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἢ ἐὰν θέλωμεν νὰ ζήσωμεν καὶ νὰ ἀποθάνωμεν μέσα εἰς μίαν φυλακήν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§45Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἔχει τὰ μεγαλύτερα παράξενα. Ἐνῷ πρόκειται περὶ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εὐνοεῖ τὴν βιομηχανοποίησιν τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ προάγει τὴν Ἐθνικήν μας οἰκονομίαν εἶναι τρεῖς ἡμέραι τώρα ποὺ τὸ συζητοῦμεν. Ἔχει πολλὰ παράξενα. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ὁ ἐξοχώτατος ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Ὑπουργός, κ. Κασιμάτης μᾶς ὡμίλησε τί πρεσβεύει διὰ τὸ ΙΚΑ τοῦ ὁποίου Διευθυντὴς Διοικητικοῦ εἶναι ἕνας ἀπόφοιτος τρελλοκομείου ὁ Κοκορφίγκας, ὁ ὁποῖος μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ὑπῆρξε βάναυσος ὑβριστὴς τῆς βασιλικῆς οἰκογενείας. Δὲν γνωρίζει τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ὁ κ. Κασιμάτης καὶ ἔρχεται νὰ ὁμιλήσῃ περὶ παροχῆς τῆς ἐργασίας εἰς τοὺς ἐργάτας τῆς βιομηχανίας ὁ κ. Κασιμάτης, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ προσέλθῃ εἰς τὴν Βουλήν.

§46Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τί σχέσιν ἔχει;

§47Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἔχει τὴν ἑξῆς σχέσιν, ὅτι ἐνῷ ἔχετε τὴν ἀπαίτησιν ὅλοι ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ νὰ ἐρχώμεθα ἐδῶ—καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ καθῆκον μας—δὲν ἔρχονται οἱ κ.κ. Ὑπουργοί. Ὁ κ. Κασιμάτης ἦλθε καὶ μᾶς ὡμίλησε καὶ πρὶν παρέλθῃ ἀπὸ τῆς αἰθούσης ὁ κραδασμὸς τοῦ ἀέρος ἀπὸ τὸν βόμβον τῶν λόγων του ἄνοιξε τὴν πόρτα καὶ ἔφυγε.

§48Γ. ΜΟΔΗΣ. Εὐτυχῶς καὶ ἔρχεται ὁ κ. Μαρκεζίνης.

§49Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι, ἐγὼ δὲν εἶμαι ἀπολογητὴς κανενός. (Θόρυβος). Οὔτε ἄλλοι ἔχουν τὴν ἀνάγκην νὰ τοὺς δικαιολογήσω.

§50ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ κ. Μαρκεζίνης δὲν εἶναι Ὑπουργός, εἶναι βουλευτής. Τί σχέσιν ἔχει τὸ θέμα;

§51Α. ΠΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλοῦμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἢ ὄχι; Νὰ περιορισθῇ ὁ ἀγορεύων ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§52Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Μέσα εἰς τὸ ἄρθρον 2 εἶναι ἡ ἀπόδοσις τῆς ἐργασίας εἰς τοὺς ἐργάτας. Ἄλλωστε αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ κύριον θέμα ἐπεμβάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας.

§53Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι εἰς τὸ ἄρθρον 1. Διὰ τὸ ΙΚΑ προβλέπει τὸ ἄρθρον 3.

§54Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Τέλος πάντων εἷς βουλευτὴς τῆς παρατάξεώς σας εἶπεν, ὅτι τὴν πρώτην φορὰν ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν. Καὶ ὅμως ὁμιλοῦμεν περὶ τοῦ νομοσχεδίου κατ’ ἀρχήν. Νομίζω, πὼς ἔχει κάποιαν ἀξίαν αὐτό. Μᾶς ὡμίλησεν ὁ κ. Κασιμάτης περὶ ἀποδόσεως ἐργασίας. Ὁ ἐξοχώτατος κ. Κασιμάτης εἶναι ἀποτυχὼν Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διότι καὶ ἐπὶ δικτατορίας Μεταξᾶ, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ἀπεπέμφθη, διότι δὲν κατώρθωσε νὰ ἀποδώσῃ εἰς τοὺς ἐργάτας, ἐργασίαν καὶ ὁ μετέπειτα Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔβαλε τάπια ἐργατῶν εἰς τὰ διάφορα ἐργοστάσια. Ἑπομένως ἐὰν θὰ δουλέψουν ἢ ὄχι ὀλίγαι χιλιάδες ἐργατῶν, δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ σύνολον. Ἀλλὰ ὁ Ὑπουργός, δὲν εἶναι ὁ κατάλληλος διὰ τὴν δουλειὰ ποὺ κάμνει.

§55Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Προεδρεύων Κυβερν.). Δὲν πρέπει νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς.

§56Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Δὲν ἀπεπέμφθη κατὰ τὴν 4ην Αὐγούστου. Ἤσκει τὰ καθήκοντα τοῦ Ὑπουργοῦ μέχρις τῆς 4ης Αὐγούστου. Ἐπελθούσης τῆς γνωστῆς μεταβολῆς, δὲν ἀπεπέμφθη, ἀλλὰ ὑπεβλήθησαν αἱ παραιτήσεις, τότε, ὅλων τῶν Ὑπουργῶν.

§57Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Παρέμεινε καὶ προσυπέγραψε τὴν κατάργησιν ὡρισμένων ἄρθρων τοῦ Συντάγματος καὶ ἔμεινεν ἐπὶ τόσον χρόνον μὲ τὸν Μεταξᾶ καὶ τώρα εἶναι ἀντιδικτατορικὸς καὶ δημοκρατικὸς ὡς λέγει.

§58Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἐχρησιμοποιήθη περαιτέρω εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας.

§59Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 1ον ἐμιλοῦμεν περὶ ἐπιστροφῆς δασμῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰσπραχθῆ ἀπὸ τὸ Δημόσιον πρὸ ἐτῶν. Κύριοι, πράγματι, αὐτὸ θὰ ἦτο σωστόν, νὰ ἐγίνετο, διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἀμέσως ἡ ἐπεξεργασία ἐγχωρίων προϊόντων, πλὴν ὅμως ἐπειδὴ εἶναι ἀποδεδειγμένη ἡ ἔλλειψις ἀρκετῶν ὑπαλλήλων καὶ ἱκανῶν ὑπαλλήλων, διὰ νὰ παρακολουθοῦν λεπτομερῶς, πόσα προϊόντα εὑρίσκονται ἐν Ἑλλάδι, εἰσαχθέντα πρὸ ἐτῶν, καὶ ἐπειδὴ αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ φέρῃ πολλὰ τὰ παράξενα, διὰ τοῦτο, νομίζω ὅτι, πρέπει ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα, νὰ εἰσαχθοῦν προϊόντα, χωρὶς νὰ ἐπιστραφοῦν δασμοὶ εἰς ἐμποροβιομηχάνους, διότι ἡ ἐπιστροφὴ δασμῶν καὶ ἀκριβὴς ἐὰν εἶναι, θὰ φέρῃ κάποιον πειρασμόν. Νομίζω ὅτι, αὐτὸ τὸ σημεῖον εἶναι τὸ σπουδαιότερον, καὶ ὁ νόμος 1848 ὁ ὁποῖος λέγει εἰς τὸ 1ον ἄρθρον ὅτι, ἐπιστρέφονται οἱ δασμοὶ καὶ ὁ ὁποῖος μαζὺ μὲ 200 καὶ πλέον νόμους ἐψηφίσθη, μονοβραδυὰ εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως ξεύρετε, νομίζω ὅτι, πρέπει καὶ αὐτὸς νὰ καταργηθῇ. Δὲν ἦταν νόμος αὐτός, ὁ ὁποῖος νὰ στέκῃ τοὐλάχιστον εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Ἔθνους, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πρέπει μὲ πολλὴν προσοχὴν νὰ περνοῦν καὶ οἱ νόμοι ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὄχι πλέον τῶν 200 εἰς μίαν καὶ μόνον βραδυάν!! Ὑπάρχουν προϊόντα, εἰσαχθέντα μὲ δασμὸν διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ξεύρω καλῶς ἢ κακῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶπεν: Καταργεῖται ὁ δασμὸς ἀπ’ ἐδῶ καὶ πέρα. Καὶ προϊόντα τοιαῦτα εἶναι βιομηχανικὰ εἰσαχθέντα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἶναι τὸ ἀνετόλ. Καὶ ὑπῆρχον πολλὰ δοχεῖα ἀνετὸλ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅταν ἔγινεν ὁ νόμος καταργήσεως τοῦ δασμοῦ καὶ ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ ἐπιστρέψῃ πολλὰ ἑκατομμύρια εἰς τοὺς κατόχους των. Ἀλλὰ τὸ Κράτος δὲν ἐπέστρεψεν, ἴσως καλῶς, δὲν ξεύρω, θέλω ὅμως νὰ εἴπω ὅτι, ἡ ἐπιστροφὴ δασμῶν ἔχει πάντοτε τὸν πειρασμόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ μᾶς εἴπῃ, πόσα χρήματα θὰ ἐπιστραφοῦν καὶ ποῖα εἶναι τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα εἰσῆλθον εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὰ ὁποῖα τώρα θὰ βιομηχανοποιηθοῦν πρὸς ἐπανεξαγωγήν, διότι εἶναι αὐτὰ εἴδη ἀκαθόριστα. Ἑπομένως, ψήφισις νόμων διὰ τοιαῦτα ἀκαθόριστα ζητήματα, εἶναι ὀλίγον, ἐὰν ὄχι πολύ, ἐπίμεμπτος καὶ ἐνέχει τὸν πειρασμόν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἔχω νὰ διατυπώσω καὶ ἕνα παράπονον, οὐδέποτε ἠσχολήθη σοβαρῶς ἡ Βουλή, μὲ ἐξαγωγὴν γεωργικῶν προϊόντων, εἴτε βιομηχανοποιησίμων εἴτε ὄχι. Κύριοι, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, τελευτῶν τὸν λόγον, ἔχω νὰ εἴπω, ὡς μὴ εἰδικός, εἶναι νὰ ζητήσω συγγνώμην ἀπὸ τὸν ἐμποροβιομήχανον κ. Κερασσώτην, ὁ ὁποῖος δὲν θέλει νὰ ὁμιλοῦν οἱ μὴ εἰδικοί. Ἔχω, πάντως, ὑπ’ ὄψει μου, διὰ λογαριασμόν του, ὅτι ἀφοῦ κατέκρινεν ἐπὶ ὥραν καὶ πλέον τὴν Κυβέρνησιν ἐν ὥρᾳ Κυβερνητικῆς κρίσεως, ἀφοῦ κατέκρινε τὴν Κυβέρνησιν μὲ συγκεκριμμένα στοιχεῖα, ἔδωκε τὴν ψῆφον του ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὸ εἶναι μία ἀνακολουθία.....

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§61Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω μίαν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐὰν ἐφέρετο, ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἕνα νομοθέτημα, ὅπερ θὰ ἐσκόπει νὰ πραγματοποιήσῃ εἰς μὲν τὸ ἐσωτερικὸν ἐργασίαν εἰς τοὺς ἐργάτας καὶ εἰσαγωγὴν συναλλάγματος εἰς τὴν χώραν, θὰ ἦτο δύσκολον εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ἀρνηθῇ. Δίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι, ὅταν πρὸ διετίας διεχειρίσθην ὑπευθύνως τὸ θέμα τοῦ τοματοπολτοῦ καὶ ὑπεχρέωσα τότε τὰ ἐργοστάσια νὰ κατεργασθοῦν τὴν νωπὴν τομάταν καὶ οἱ βιομήχανοι μοῦ εἶπαν, ὅτι «ἔχομεν ἀποθέματα ἀδιάθετα 3 ἑκατομ. ὀκάδων τοματοπολτοῦ», τότε, τὸ ἀντιμετώπισα μὲ τὸ μέτρον αὐτό, νὰ ἐξαχθῇ τὸ προϊὸν καὶ νὰ εἰσαχθῇ συνάλλαγμα καὶ ἐπεβάρυνα τὸν πολτὸν τῆς τομάτας κατὰ 1800 δρχ. τὴν ὀκᾶν, ἵνα ἀπὸ τὸ προϊὸν αὐτὸ πριμοδοτηθῇ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ὑπάρχοντος ἀποθέματος τοῦ πολτοῦ τῆς τομάτας καὶ εἰσαχθῇ ποσὸν 5,5 δισεκατομ. δραχμῶν ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἐλάχιστον βάρος τῶν 1800 δρχ. κατὰ οἰκογένειαν, ἡ ὁποία μόλις καταναλίσκει 1, 2 ὀκάδες πολτοῦ κατ’ ἔτος. Ὥστε, βλέπετε, ὅτι οὔτε ἡ Βουλὴ οὔτε ἐγὼ θὰ ἀρνηθῶ τὴν ψήφισιν μέτρου ποὺ θὰ ἐδικαιολόγει ἐργασίαν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος. Ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον παραπονοῦμαι καὶ θὰ δώσω μίαν ἄλλην πληροφορίαν ἐπ’ αὐτοῦ εἶναι, ὅτι ὑπὸ τὸ πρῖσμα αὐτό, ὑπὸ τὴν εὐγενῆ αὐτὴν ἰδέαν φοβοῦμαι, ὅτι ἀντὶ νὰ δώσωμεν ἐργασίαν εἰς τὸν τόπον μειώνωμεν τὴν ἐργασίαν καὶ ἀντὶ νὰ εἰσαγάγωμεν συνάλλαγμα, ἐξάγομεν συνάλλαγμα. Ὅταν ὁμιλοῦσα προχθὲς ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, μοῦ ἔστειλαν, ἄγνωστοι εἰς ἐμέ, ὁ Σύνδεσμος παραγωγῶν ἐγχωρίου ξυλείας, ἕνα ὑπόμνημα καὶ μοῦ δίδουν μίαν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν δὲν κατώρθωσε νὰ τὴν δώσῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Τοῦ εἶπον, τί θὰ ἐξαγάγητε; Τί προϊόντα ἔχετε, τὰ ὁποῖα κατεσκευάσθησαν ἐδῶ ἀπὸ πρώτας ὕλας εἰσαχθείσας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἐξαχθοῦν διὰ νὰ τοὺς ἐπιστρέψωμεν τὸν δασμόν; Δὲν ξεύρω μοῦ εἶπεν. Ὁ Σύνδεσμος αὐτὸς δίδει τὴν πληροφορίαν μιᾶς βεβαίας ἐξαγωγῆς Ἑλληνικοῦ προϊόντος, κατασκευασθέντος εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ποῖον εἶναι; Τὰ ξύλινα κιβώτια, ποὺ θὰ περιλάβουν τὴν ἐξαγομένην σταφίδα. Τὰ κιβώτια θὰ ἐξαχθοῦν καὶ θὰ ζητηθῇ ἡ ἐπιστροφὴ ἀσφαλῶς τοῦ δασμοῦ. Οἱ ἀναφερόμενοι εἶναι κατασκευασταὶ ξυλίνων κιβωτίων ἀπὸ ξυλείαν ἐγχωρίαν καὶ λέγουν, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι κατασκευασταί, οἱ ὁποῖοι εἰσάγουν ξυλείαν πρώτων ὑλῶν, ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀλλὰ κατεργάζονται καὶ ξυλείαν τοῦ ἐσωτερικοῦ. Λέγουν ὅτι, θὰ ἠδύνατο ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν Ἑλληνικῶν δασῶν νὰ δώσῃ εἰς τὸν τόπον προϊόντα ξυλείας 400.000 κ.μ. ἐτησίως. Ἔτσι θὰ εἴχομεν ἐργασίαν τῶν ὑλοτόμων, ἐργασίαν τῶν ἀγωγιατῶν, ἐργασίαν τῶν ἐργατῶν ποὺ θὰ κατεργασθοῦν τὴν ξυλείαν αὐτήν. Τί γίνεται τώρα; Θὰ πριμοδοτήσωμεν τὰ κιβώτια, τὰ ὁποῖα κατεσκευάσθησαν ἀπὸ εἰσαχθεῖσαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ξυλείαν.

§62Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. βουλευτοῦ Κορινθίας λύεται τὸ θέμα κατὰ τρόπον, ὥστε καὶ οἱ δασμοὶ τῆς ἐξωτερικῆς ξυλείας θὰ ἐπιστρέφωνται ὅταν ἐξάγεται τὸ προϊόν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§63Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, ἠξεύρω τί λέγω.

§64Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Προχθὲς εἶπον, ὅτι ἔχει δύο σκέλη ἡ δασμολογικὴ πολιτική. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, τῆς προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, τὸ νομοσχέδιον ἀφήνει εἰς μίαν Ἐπιτροπὴν νὰ ἐξετάζῃ ἑκάστην περίπτωσιν. Ἡ Ἐπιτροπὴ ὅταν πρόκειται νὰ πλήξῃ τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν δὲν θὰ ἐφαρμόσῃ τὴν διάταξιν. Τὸ λέγει ὁ νόμος, κύριε συνάδελφε.

§65Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν λέγει τίποτε ὁ νόμος. Ἀφήσατε, νὰ τελειώσω: Τὸ ἐργοστάσιον κατασκευάζει ξύλινα κιβώτια σταφίδος ἐξ εἰσαγομένων πρώτων ὑλῶν καὶ ἐξ ἐγχωρίων πρώτων ὑλῶν. Ἐὰν τὰ κιβώτια ποὺ θὰ ἐξαχθοῦν εἶναι ἐκ πρώτων ὑλῶν, πράγματι ξένων, τότε ἀντὶ νὰ εἰσάγετε συνάλλαγμα, κύριοι, ἐξάγετε συνάλλαγμα, διὰ νὰ ἀγοράσετε πρώτην ὕλην, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον. Καί, ἀκόμη περισσότερυν, μειοῦτε τὴν ἐργασίαν, εἰς τὸν τόπον, διότι πλήσσετε τοὺς κατασκευαστὰς τοιούτων κιβωτίων ἀπὸ ἐγχώριον ξυλείαν, ἀφοῦ θὰ παύσουν νὰ ὑλοτομοῦν, θὰ σταματήσῃ ἡ ἐργασία τῶν μεταφορῶν, ὡς καὶ τῶν ἐργατῶν κατεργασίας τῆς ξυλείας αὐτῆς.

§66Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐκάματε Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ εἴχατε ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν σας τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ ὅλους τοὺς Ὀργανισμούς, ποὺ ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἐγχωρίων προϊόντων. Ὅμως οὐδέποτε ἐλάβατε μέριμναν διὰ τὸ θέμα αὐτὸ οὔτε σεῖς, οὔτε κανεὶς Ὑπουργός. Καὶ εἴχετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας διαμαρτυρίας καὶ ἀναφορὰς τῶν ἐνδιαφερομένων βιοτεχνῶν καὶ βιομηχάνων τοῦ ἐσωτερικοῦ, οἱ ὁποῖοι κατασκευάζουν τὰ κιβώτια αὐτὰ ἀπὸ ξυλείαν. Ἀκόμη ἀπὸ κοινοτάτην ξυλείαν, ἀπὸ καυσόξυλα, ὑπάρχει ἐργοστάσιον ποὺ κατασκευάζει τὰ κιβώτια αὐτά. Παρὰ ταῦτα, παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας Ἐπιτροπὰς ποὺ συνεστήθησαν, ἡ περίφημος ΑΓΡΕΠ, ἡ Ἑταιρεία ἐξαγωγῆς τῶν ἐγχωρίων προϊόντων τῆς Α.Τ.Ε., τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, τὸν ἔκλεισε, κ. Χατζηγιάννη, καὶ δὲν ἐλήφθη ἀπὸ τὴν Πολιτείαν κανένα μέτρον. Καὶ σᾶς πληροφορῶ ὅτι, σήμερα δὲν γίνεται κανένα κιβώτιον ἐδῶ, ἔρχονται ὅλα ἕτοιμα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν.

§67Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, κατὰ τὸν ὀλίγον χρόνον τῆς ὑπουργίας μου ἐμὲ δὲν μὲ ἀπησχόλησε θέμα ξυλίνων κιβωτίων. Ἔλαβον γνῶσιν χθὲς τοῦ θέματος ἀπὸ τὸν Σύνδεσμον, ποὺ σᾶς ἀνέφερα, ὅτι ὑπάρχει βιοτεχνία, βιομηχανία, ὅπως θέλετε, ἡ ὁποία κατασκευάζει κιβώτια ξύλινα ἀπὸ ἐγχώριον ξυλείαν, ἀλλ’ ἡ ὁποία σταματᾷ διότι τὴν συναγωνίζεται ἄλλη, ποὺ φέρει ἀπ’ ἔξω πρώτην ὕλην. Ἐγὼ τὸ ἔφερα αὐτὸ ὡς παράδειγμα διὰ νὰ καταδειχθῇ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἦτο μελετημένον. Ἀπὸ τοὺς ἁπλοϊκοὺς αὐτοὺς ἀνθρώπους μανθάνομεν, ὅτι τὸ προϊὸν αὐτὸ ποὺ ἐξάγεται γίνεται ἀπὸ ξένην πρώτην ὕλην. Ἄρα ἐξάγομεν συνάλλαγμα καὶ ἐλαττώνομεν καὶ τὴν ἐργασίαν. Ἑπομένως ἐκεῖνο, ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι οἱ κατακρίνοντες τὸ νομοσχέδιον ἐρχόμεθα ἀντιμέτωποι τῆς ἐργασίας εἰς τόν τόπον, ἀποδεικνύεται, ὅτι εἰς τὰ πράγματα τοὐλάχιστον δὲν εὐσταθεῖ.

§68Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Τὸ ⅓ τῶν ἐγχωρίων εἶναι ἡ ἀξία τῶν εἰσαγωμένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κιβωτίων. Δι’ αὐτὸ ὁ Α.Σ.Ο. τὰ φέρνει ἀπ’ ἔξω. Διότι οἱ σταφιδοπαραγωγοί, ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὸ προϊόν των, ἐπιμένουν νὰ ἔρχωνται τὰ κιβώτια ἀπ’ ἔξω, ἐπειδὴ στοιχίζουν ὀλιγώτερον. Ἐδῶ προέχει ἡ σταφίδα καὶ ὄχι τὸ ξύλο.

§69Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν θέλω, κύριοι, νὰ ἐπιμηκύνω τὸν λόγον μου. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ τονίσω τοῦτο. Θέλετε νὰ ψηφίσετε τὸ νομοσχέδιον αὐτό; Θὰ εἴπητε ὅτι προστατεύονται τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα κατεσκευάσθησαν ἐκ πρώτης ὕλης εἰσαχθείσης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐφόσον τοιαύτη δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον. Διότι ἐὰν ἐπιτρέπεται προστασία βιομηχανίας δασμοβιώτου διὰ νὰ ἐξαγάγῃ τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα κατειργάσθη ἐκ πρώτης ὕλης εἰσαχθείσης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐὰν πιστεύετε, κύριοι, ὅτι ἡ βιομηχανία αὐτὴ ἡ Ἑλληνική, ἡ ὁποία ἔχει φόρους μεγαλυτέρους, πιστώσεις ὀλιγωτέρας, κύκλον ἐργασιῶν μικρότερον, θὰ συναγωνισθῇ τὴν ξένην βιομηχανίαν, ἡ ὁποία κατασκευάζει τὰ ἴδια πράγματα, χωρὶς νὰ ἔχῃ τὰς δαπάνας τῆς μεταφορᾶς τοῦ προϊόντος.

§70Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Σύμφωνοι.

§71Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τώρα ἔχομεν καὶ τὸν νόμον 1848; Κύριοι, μελετῶν, σήμερον, τὸν νόμον 1848 ἔπεσε τὸ μάτι μου καὶ εἰς τὸν νόμον 1851 καὶ θὰ ἀξιώσω ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, νὰ μᾶς προσκομίσουν ἐπίσημα στοιχεῖα τί ἐδικαιοῦτο νὰ λάβῃ τὸ Κράτος, βάσει τοῦ νόμου, πρὸ τοῦ Ἀναγκαστικοῦ νόμου 1851. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ φέρῃ στοιχεῖα τὴν Τρίτην, τί ἀπαιτήσεις εἶχε τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον κατ’ ἐκείνων ὑπὲρ ὧν ἐθεσπίσθη ὁ νόμος καὶ κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου αὐτοῦ ἀπώλεσε τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ εἴς τινας τὰ ἐχάρισεν ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας.

§72Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κάνετε ἐπερώτησιν διὰ νόμους προηγουμένων Κυβερνήσεων;

§73Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, δὲν ζητῶ εὐθύνας ἀπὸ οὐδένα, διαπιστώσεις ζητῶ. Εἶναι νόμος, ὁ ὁποῖος διὰ νὰ ἐνισχύσῃ ἄλλας ἐπιχειρήσεις βιομηχανικάς, μεταλλευτικὰς ἐπιχειρήσεις, ἐμείωσε τὸ τέλος τοῦ Δημοσίου ἐπὶ τῶν μισθωμάτων αὐτῶν τῶν ἐπιχειρήσεων, ἐμείωσεν εἰς 5% ἀναδρομικῶς. Θὰ μὲ πείσετε, ὅτι οἱ ἴδιοι οἱ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι εἰσηγήθησαν εἰς τὴν τότε Κυβέρνησιν, ἐν ὀνόματι τῆς ἀναπτύξεως τοῦ μεταλλευτικοῦ πλούτου τῆς χώρας, τὸν Ἀναγκαστικὸν αὐτὸν νόμον, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπέρασεν ἀπὸ τὴν Βουλήν, οἱ ἴδιοι αὐτοὶ ἔχουσι καὶ τὴν εἰσήγησιν τοῦ νόμου 1848 νὰ ἀποδώσωμεν τοὺς δασμοὺς ἐν ὀνόματι τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας. Καὶ σᾶς λέγω νὰ εἶσθε, κύριοι, ἐπιφυλακτικώτεροι καὶ προσεκτικώτεροι, εἰς αὐτὰς τὰς σαγηνευτικὰς εἰσηγήσεις. Ἔχετε τὸν νόμον αὐτὸν καὶ δὲν τὸν ἐφαρμόζετε, κάτω ἀπὸ τὰς γραμμὰς αὐτάς, κάτω ἀπὸ τὰς ὡραίας λέξεις, ὅτι θὰ δώσωμεν ἐργασίαν εἰς τοὺς ἐργάτας. Δὲν βλέπω τίποτα, ἀλλὰ παρ’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι κατορθώνουν νὰ ἐπηρεάζουν ὅλας τὰς Κυβερνήσεις καὶ ὅλας τὰς Βουλὰς καὶ νὰ κάνουν τὴν δουλίτσα των.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§75Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀπὸ τριῶν ἡμερῶν συζητεῖται, παρουσιάζεται ἐνώπιον ἡμῶν εἰς δευτέραν συζήτησιν. Ἡ πρώτη συζήτησις ἐγένετο, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ὅταν ἀπουσίαζεν ὁ Συναγερμὸς ἀπὸ τὴν Βουλήν. Αἱ ἀντιρρήσεις ὅμως κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἠκούσθησαν κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, ἰδίως ἐκ μέρους τῶν Κυβερνητικῶν βουλευτῶν, ἀλλὰ ἠκούσθησαν ἐν τῇ δευτέρᾳ συζητήσει. Αὐτό, κ. κ. βουλευταί, εἶναι ἄσχετον μὲ τὸ θέμα, μοῦ δίδει ὅμως τὸ δικαίωμα νὰ πιστεύω κατὰ ποῖον προχειρόλογον τρόπον ἐγένοντο αἱ συζητήσεις τῶν νομοσχεδίων, καθ’ ἣν ἐποχὴν ἀπουσίαζεν ὁ Συναγερμὸς ἀπὸ τὴν Βουλήν. Τὸ θέμα, μᾶς εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων μας καὶ μετὰ ταῦτα καὶ τῶν βιομηχανικῶν πιέζει τρομερὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας μας. Μὲ αὐτό, κύριοι, θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ὑφίστανται τρομερὸν συναγωνισμὸν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἔχομεν ὑποχρέωσιν πρῶτον ἡ Κυβέρνησις καὶ κατόπιν ἡμεῖς, νὰ θεσπίσωμεν ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλεται, διὰ νὰ παύσῃ ἡ ὑφισταμένη αὐτὴ κατάστασις. Καὶ ὑφίσταται, κύριοι, αὐτὸς ὁ συναγωνισμός, λόγῳ τοῦ ὅτι τὸ κόστος τῶν προϊόντων τῶν ἰδικῶν μας, εἶναι κατὰ πολὺ μεγαλύτερον τῶν προϊόντων τῶν ἄλλων Κρατῶν κατὰ τρόπον ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναγωνίζωνται τὰ βιομηχανικά μας προϊόντα, τὰ ἄλλα προϊόντα τῶν ἄλλων Κρατῶν. Ὁ σκοπὸς λοιπὸν τοῦ νομοσχεδίου εἶναι αὐτός, κατὰ ποῖον τρόπον τὰ προϊόντα μας τὰ βιομηχανικὰ θὰ δύνανται νὰ συναγωνίζωνται τὰ ὁμοειδῆ ξένα προϊόντα. Εἶναι πράγματι τὸ ζήτημα σοβαρώτατον ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ νέον, δηλαδὴ διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἰσάγεται τίποτα τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μᾶς δώσῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι θὰ γίνῃ αὐτό. Πρὸ τοῦ νόμου 1848 ἴσχυον εἰς τὴν Ἑλλάδα εἰδικαὶ διατάξεις προστατευτικαὶ τῆς ἐξαγωγῆς. Ὅπως π.χ. εἰσαγωγῆς πρώτων ὑλῶν ἐπὶ τραπεζιτικῇ ἐγγυήσει, τὸ σύστημα τοῦ πρὶμ κ.λ.π. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, προστίθεται καὶ μία ἄλλη προστατευτικὴ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ βιομήχανοι, ὅταν εἰσάγουν πρώτας ὕλας θὰ καταβάλουν δασμούς, ὅταν δὲ ἐξάγουν βιομηχανικὰ προϊόντα θὰ τοὺς ἐπιστραφοῦν οἱ δασμοί, οἱ ὁποῖοι ἐπληρώθησαν διὰ τὴν εἰσαγωγὴν πρώτων ὑλῶν. Μὲ τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον, κατὰ τὴν γνώμην μου ἔχει περισσοτέρας ἐγγυήσεις, κατὰ αὐτὸν τὸν τρόπον δέν εἶναι δυνατὸν νὰ ὠφεληθῇ ὁ βιομήχανος. Εἶναι συμπλήρωσις ἄλλων συστημάτων τὰ ὁποῖα ἴσως δίδουν ἀφορμὴν εἰς καταστρατηγήσεις. Ἄν, κύριοι, ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς δασμολογικῆς προστασίας τῆς βιομηχανίας καὶ ἐγὼ θὰ ἤμην ἀντίθετος, διότι ἡ δασμολογικὴ προστασία τῆς βιομηχανίας, προστατεύει τοὺς βιομηχάνους καὶ συνεπῶς δὲν θὰ ἐπετρέπετο κὰν νὰ κάνωμεν συζήτησιν περὶ αὐτοῦ. Ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἐνισχύσεως τῆς ἐξαγωγῆς καὶ πολὺ καλλίτερον ἐμοῦ γνωρίζετε, πῶς καὶ ποῖα ὠφελήματα θὰ ἔχωμεν ἐξ αὐτῆς. Διότι ἂν ἐνισχύσωμεν τὴν ἐξαγωγὴν ὅπως ἔχωμεν ὑποχρέωσιν καὶ διὰ ἄλλων μέτρων, θὰ αὐξήσωμεν τὴν παραγωγὴν τῶν βιομηχανιῶν μας καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ λύσωμεν κατὰ ἕνα μέρος τὸ ζήτημα τῆς ἀπασχολήσεως τῶν ἐργατῶν. Ἐπίσης θὰ λύσωμεν καὶ κατὰ ἕνα μέρος τὸ ζήτημα τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν, διὰ τῆς εἰσροῆς συναλλάγματος εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὡμίλησαν τινὲς τῶν κυρίων συναδέλφων ὅτι δῆθεν οἱ βιομήχανοι θὰ ὠφεληθοῦν τοὺς δασμοὺς αὐτούς. Δὲν εἶναι ὀρθὸν τοῦτο, διότι ὅταν τὸ ἐμπόρευμα ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸν νόμον τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως, τοῦ μέρους ἐκείνου εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἐξαχθῇ καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ λάβῃ τὴν φυσιολογικὴν τιμὴν τοῦ συναγωνισμοῦ. Καὶ διὰ νὰ λάβῃ τὴν τιμὴν τοῦ συναγωνισμοῦ, προϋποτίθεται ὅτι πρέπει νὰ εἶναι κάτω τῶν δασμῶν καὶ κάτω ἀπὸ ὡρισμένας δαπάνας. Συνεπῶς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ λάβῃ ὁ βιομήχανος ὡς ἐπιστροφὴν τῶν δασμῶν, εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κατηναλώθη εἰς τὸ ἐξωτερικὸν λόγῳ τοῦ συναγωνισμοῦ. Ἀλλά, κύριοι, καὶ ἂν ὑποτεθῇ ὅτι ἐπιτυγχάνει ἡ ἐξαγωγὴ τῶν προϊόντων μας γενικῶς καὶ ἂν ὑποτεθῇ ὅτι κατορθώνουν οἱ βιομήχανοι τὰ προϊόντα αὐτῶν νὰ τὰ πωλοῦν εἰς μεγαλυτέραν τιμήν, κατὰ τρόπον ὥστε καὶ οἱ δασμοὶ οἱ ὁποῖοι ἐπιστρέφονται νὰ συμπεριλαμβάνονται εἰς τὸ κέρδος των, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ὑπερήφανος ἡ Ἑλλάς, διότι θὰ ἔχῃ τόσην μεγάλην βιομηχανίαν ἀκμάζουσαν, ἡ ὁποία θὰ δύναται νὰ συναγωνίζεται τὴν βιομηχανίαν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τοῦτο, κύριοι, θὰ ἦτο ἐξαιρετικὰ ὠφέλιμον ἔναντι ἔστω μιᾶς ἀπωλείας, διότι καὶ ἡ παραγωγὴ θὰ ηὔξανε περισσότερον καὶ τὸ συνάλλαγμα θὰ εἰσήρχετο καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἀπασχολήσεως ἐργατῶν θὰ ἐλύετο. Δυστυχῶς δὲν εἶναι οὕτω· κατὰ συνέπειαν οὐδεὶς φόβος ὑπάρχει ἔτι ὁ δασμὸς τὸν ὁποῖον θὰ ἐπιστρέψωμεν εἰς τὸν βιομήχανον, θὰ τὸν λάβῃ αὐτὸς καὶ θὰ τὸν καρπωθῇ εἰς βάρος τοῦ Κράτους.

§76Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δέν ἐτέθη ζήτημα, ὅτι οἱ ἐξαγωγεῖς θὰ ἐπωφεληθοῦν ἰδιαιτέρου τινὸς ὠφελήματος ἐκ τῆς ἐπιστροφῆς τῶν δασμῶν. Ἐὰν ὄντως ἐπετυγχάνετο αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε προηγουμένως, νὰ ἔχωμεν μίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία νὰ εἶναι τόσον καλὰ ὠργανωμένη καὶ ταυτοχρόνως νὰ τελῇ ὑπὸ οἰκονομικὰς συνθήκας τοιαύτας, ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν συναγωνισμὸν τῶν ξένων βιομηχανιῶν, ποῖος θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν εἰς τὸ νὰ ἀναγνωρισθῇ ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ δασμοῦ, τὸν ὁποῖον κατέβαλον διὰ τὴν ξένην πρώτην ὕλην, τὴν ὁποίαν εἰσήγαγον. Ἀλλὰ σεῖς ὁ ἴδιος λέγετε, ὅτι αἱ συνθῆκαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν δημιουργηθῆ, εἶναι τοιαῦται, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τίς ὁ σκοπός, διὰ τὸν ὁποῖον ὑποβάλλεται τὸ νομοσχέδιον;

§77Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ αὐτὸ γίνεται. Γίνεται μὲ δικαιολογημένην ἀπαίτησιν μία προσπάθεια προόδου, διότι ἀλλοίμονον ἐὰν μείνωμεν ἐν τῇ στασιμότητι, τοῦτο θὰ ἦτο ἀπαράδεκτον. Πρέπει καὶ ἐπιβάλλεται διὰ νὰ ζήσωμεν, νὰ ὑποστηρίξωμεν ὅλους τοὺς κλάδους τῆς παραγωγῆς. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν λοιπὸν νὰ κάμωμεν πᾶσαν προσπάθειαν δυνατὴν διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν αὐτό, τὸ ὁποῖον μέχρι τοῦδε δὲν ἔχομεν ἐπιτύχει.

§78Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Κύριε Ἀντωνόπουλε, ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις λέγει: «Πρώτη προσπάθεια ἐπὶ τοῦ θέματος ἐγένετο πρὸ ἑνὸς ἔτους, ὅτε..............». (ἀναγινώσκει)

§79Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, ἡ πρώτη προσπάθεια. Καὶ πρὸ τοῦ νόμου αὐτοῦ ἴσχυον ἄλλαι προστατευτικαὶ διατάξεις παρόμοιαι.

§80Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Ἐπειδὴ τὸ κατέχετε τὸ ζήτημα, σᾶς ἐρωτῶ. Μήπως ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, αὐτὴ ἡ προσπάθεια περὶ διευκολύνσεως—πραγματικῶς τὸν ἴδιον σκοπὸν ἐπιδιώκομεν—ἐπέτυχε τὰ ἀποτελέσματα ποὺ ἐπεδίωκεν;

§81Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἔγινεν ἔστω καὶ μία ἐξαγωγή, πάλιν εἶναι μία ἐπιτυχὴς προσπάθεια.

§82Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐπέτυχεν ἐν μέρει.

§83Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Μὴ μοῦ ἀπαντᾶτε μὲ τὸ «ἐάν». Δώσατέ μου ἕνα παράδειγμα.

§84Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Σᾶς εἶπον, ὅτι ἐπέτυχεν ἐν μέρει. Διότι ἐὰν εἶχεν ἀποτύχει ὁλοκληρωτικῶς δὲν θὰ ὑπῆρχεν οὐδεὶς λόγος νὰ σᾶς φέρωμεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον τροποποιεῖ τὸ προηγούμενον.

§85Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Ἕνα συγκεκριμένο παράδειγμα θέλω.

§86Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι, ἀφορμὴ διὰ τὸν νόμον 1848 ἔγινεν αἴτησις τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας Τσιμέντων, δι’ ἐξαγωγὴν τσιμέντων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δὴ εἰς τὴν Τουρκίαν. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν ὑφίστατο πρόβλημα διαθέσεως τοῦ προϊόντος τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας Τσιμέντων, διότι ὅπως γνωρίζετε εἴχομεν καὶ σπάνιν. Παρὰ ταῦτα ἡ τότε Κυβέρνησις ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ διευκολύνῃ καὶ νὰ προωθήσῃ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ εἰς ἄλλας χώρας διαφόρων προϊόντων καὶ εἰδικώτερον πρὸς τὴν Τουρκίαν, ἡ ὁποία, ὅπως θὰ γνωρίζετε, ἴσως, πωλεῖ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐμπορεύματα 13 ἑκατομ. δολλαρίων χωρὶς ἀντιθέτως νὰ εἰσαγάγῃ ἀνάλογα ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Δὲν ἦτο ὅμως τόσον εὔκολον νὰ ἐξαχθοῦν. Ἐκάμαμε τὸν νόμον καὶ ἐδώσαμεν ἀναδρομικὴν ἰσχύν, διότι ἤδη εἶχον πραγματοποιηθῆ αἱ πρῶται πωλήσεις. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο καὶ σᾶς λέγω’ ὅτι εἶναι πολὺ σημαντικόν, ὅτι ἐξήχθη ποσότης Ἑλληνικῶν τσιμέντων εἰς τὴν Τουρκίαν. Ἔκτοτε δὲν ἤμην ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς καὶ δὲν παρηκολούθησα τὸ ζήτημα.

§87Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Κύριε Μητσοτάκη, γνωρίζω, ὅτι μεγάλαι βιομηχανίαι ἐξήγαγον τσιμέντα. Ἀλλὰ τί συνέβη ὅμως; Διότι πάλιν γνωρίζω καλῶς, διότι εἶμαι ἀπὸ τὴν Χαλκίδα, ὅτι ἔφθιναν αἱ βιομηχανίαι συνεχῶς. Ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ τοὺς ἐδίδαμε διευκολύνσεις, ἀπὸ τὴν ἄλλην ἀπέλυον ἐργάτας καθημερινῶς. Δηλαδὴ ἐγένετο φαῦλος κύκλος.

§88Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τελείως διαφορετικόν. Σᾶς εἶπον ὅτι ἐπέτυχεν ἐν μέρει καὶ σᾶς ἔφερα καὶ παράδειγμα.

§89Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Πῶς;

§90Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ ὅτι ἐξήχθησαν βιομηχανικὰ προϊόντα. Αὐτὸ εἶναι βέβαιον. Ἐπιπροσθέτως δὲ θέλω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὁ κ. Ὑπουργὸς σήμερον, ὀρθῶς κατ’ ἐμέ, ἀπολύτως ὀρθῶς—καὶ τὸ εἶπον καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν—ἀναγκάζεται νὰ εὑρύνῃ τὰ μέτρα. Θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον νὰ ἐφθάναμεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τὸ ἐπεκτείνωμεν ἔτι περισσότερον. Διότι εἶναι πρόβλημα βασικὸν διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἐὰν δὲν κατορθώσωμεν νὰ κερδίσωμεν ὡρισμένας ἀγορὰς καὶ νὰ ἐξαγάγωμεν ὡρισμένα προϊόντα, ὄχι βεβαίως εἰς προηγμένας βιομηχανικῶς χώρας, ἀλλ’ εἰς ὡρισμένας χώρας τῆς ἀνατολικῆς λεκάνης τῆς Μεσογείου. Ἡ τύχη τῆς βιομηχανίας μας θὰ εἶναι οἰκτρὰ καὶ ἀπελπιστική.

§91Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, νομίζω, ὅτι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὅλα τὰ ζητήματα, ἰδίως ὅμως τὰ οἰκονομικὰ θέματα, πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζωνται καὶ ἀντικειμενικῶς, ἀλλὰ καὶ μὲ μίαν εὐρύτητα, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται λόγῳ τῶν κρισίμων περιστάσεων τῶν οἰκονομικῶν, ὑφ’ ἃς τελεῖ ἡ χώρα. Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις ἔθιξε μόνον τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν, διότι παρουσίασεν ἐνώπιον ἡμῶν ἕνα νομοσχέδιον, ὄχι νέον, ἕνα συμπληρωματικὸν νομοσχέδιον, χωρὶς νὰ παρουσιάσῃ ἐνώπιον ἡμῶν ὅλα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλεται νὰ ληφθοῦν διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ μεγαλυτέρου προβλήματος τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὴν χώραν μας, τὴν ἐξαγωγὴν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ εἰδικὸς εἰς τὰ γεωργικὰ θέματα, γνωρίζει κάλλιον ἐμοῦ, ὅτι τὰ γεωργικά μας προϊόντα ὑφίστανται ἀπηνῆ διωγμόν. Γνωρίζει πολὺ καλύτερον ἐμοῦ, ὅτι τὰ γεωργικά μας προϊόντα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποζῇ ἡ Ἑλλάς, σήπονται εἰς τὰς ἀποθήκας. Καὶ εἶχεν ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν κατάστασιν, τὴν ἀθλίαν, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὴν ὕπαιθρον λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πωληθοῦν τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα, εἶχεν, ἐπαναλαμβάνω, ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις, ἐκ τῶν πρώτων νὰ συγκινηθῇ καὶ νὰ φέρῃ ἐνώπιον ἡμῶν ἕνα σχετικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ ρυθμίσῃ τὰ μεγάλα αὐτὰ προβλήματα. Ὁμιλοῦμεν περὶ κόστους, ἀλλὰ δὲν μᾶς ἔφερε κανένα νομοσχέδιον κατὰ ποῖον τρόπον αὐτὰ τὰ γεωργικὰ προϊόντα, θὰ μποροῦν νὰ μὴ σήπωνται. Ὑπάρχει μιὰ μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τῶν βιομηχανικῶν καὶ γεωργικῶν προϊόντων. Ποῖα εἶναι τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα συνεκίνησαν τὴν Κυβέρνησιν; Ποῖα εἶναι ἐκεῖνα τὰ μέτρα, ποὺ ἔφερεν ἡ Κυβέρνησις ὡς τὰ τώρα, παρὰ τὰς ἐπαγγελίας της, καίτοι ἐπέρασαν 9 μῆνες; Δὲν συνεκινήθη; Συνεκινήθη καὶ δὲν μᾶς ἔφερε κανένα μέτρον; Δὲν ἐλπίζω, εὔχομαι ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ συγκινηθῇ, θὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν της πρὸς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, θὰ ἀφήσῃ τὰ ἄλλα μικροζητήματα, θὰ στραφῇ, κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, εἰς τὰ γεωργικὰ προϊόντα, διὰ νὰ εὑρεθοῦν ὅλαι αἱ λύσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλονται διὰ νὰ ἀνακουφισθῇ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἑτοιμοθάνατος. Παρὰ ταῦτα, κύριοι, ἐπειδὴ συνηθίζω νὰ εἶμαι ἀντικειμενικός, ἐγκρίνω πλήρως τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὡς ὀρθώτατον, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν—ὄχι βέβαια νὰ ἐπιλύσῃ πλήρως τὸ ζήτημα τῶν ἐξαγωγῶν—ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ν’ ἀνακουφίσῃ κάπως τὴν ἐξαγωγήν, ἐπ’ ὠφελείᾳ ὄχι τῶν βιομηχάνων ἀλλὰ τῆς Ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. Τσουδερός).

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Θεοδοσιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§93Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ ἀναλογία τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας μας εὑρίσκεται εἰς τὰ ἑξῆς ποσοστά: 65% περίπου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας μας εἶναι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, 20%–25% εἶναι ὁ ἐργαζόμενος. Τὸ ὑπόλοιπον μέχρι ἑνὸς ἐλαχίστου ποσοστοῦ ἀποτελοῦν οἱ μικροεπαγγελματίαι καὶ οἱ ἐπιστήμονες. Ἕνα ἐλάχιστον ποσοστὸν ἀνήκει εἰς τοὺς βιομηχάνους καὶ εἰς τοὺς μεγαλεμπόρους, εἰς τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι κατέχουν σήμερον τὰ σκῆπτρα τοῦ πλούτου εἰς τὴν χώραν μας. Κάμνω αὐτὴν τὴν μικρὰν εἰσαγωγὴν διὰ νὰ δηλώσω ὅτι νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς βιομηχανίας καὶ μὲ τὴν παροχὴν διευκολύνσεων, πρέπει νὰ συντάσσωνται μετ’ ἐξαιρετικῆς προσοχῆς, διότι ἄλλως γεννῶνται ἀντιθέσεις εἰς τὰ 99% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὰ ὁποῖα, ὅπως εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους σας, ὑποφέρουν καὶ ὑποφέρουν δεινότατα· ὑποφέρουν διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠσχολήθη ὁλοσχερῶς μέχρι σήμερον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ μεγάλου τούτου ποσοστοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Οἱ λόγοι τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον εἰσήγαγεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι δύο. Ὁ εἷς λόγος εἶναι ἡ ἐνίσχυσις τοῦ ρεύματος τῆς ἀνεργίας καὶ ὁ ἕτερος λόγος εἶναι ἡ εἰσαγωγὴ συναλλάγματος διὰ νὰ προσπαθήσωμεν τὸ ἄνοιγμα τοῦτο τῆς ψαλίδος διὰ τὸ ὁποῖον ὡμίλησεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος, νὰ τὸ σμικρύνωμεν κατ’ ὀλίγας μοίρας. Δυστυχῶς ἐκτὸς τοῦ ὅτι, δὲν διετυπώθη καλῶς τὸ νομοσχέδιον ὥστε νὰ μὴ ἐμφανίζῃ ἀντιλαϊκὸν χαρακτῆρα, ἴσως καὶ ἀντεθνικὸν χαρακτῆρα, καὶ ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργὸς δὲν μᾶς ἔφερε πλήρη στοιχεῖα ὥστε νὰ μορφώσωμεν κάποιαν γνώμην περὶ τοῦ πόσον θὰ εἶναι ὠφέλιμον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγὴν βιομηχανικῶν προϊόντων, παραγομένων ἐκ πρώτων ὑλῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διὰ τοῦτο δὲν δυνάμεθα σαφῶς καὶ συγκεκριμένως νὰ ἀπαντήσωμεν. Ἡ ἀνεργία, τὸ ἕνα σκέλος ἐκ τῶν δύο σκελῶν ἐπὶ τοῦ ὁποίου βασίζεται τὸ νομοσχέδιον, εἶναι ἀστεῖον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ νομίζωμεν ὅτι θὰ λυθῇ ἐκ τῆς ἐργασίας 2–3 βιομηχανιῶν αἱ ὁποῖαι παράγουν προϊόντα βασιζόμενα ἐπὶ πρώτων ὑλῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν 200 ἢ 300 ἢ 500 ἢ 1000 ἐργάται οἱ ὁποῖοι θὰ εὕρουν ἐργασίαν παράγοντες αὐτὰ τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, νὰ μειώσουν ὁρμητικώτατον ρεῦμα τῆς ἀνεργίας, τὸ ὁποῖον ἀπὸ μακροτάτου χρόνου ἐμφανίζεται εἰς τὴν πατρίδα μας, καὶ τὸ ὁποῖον διασαλεύει ὁμολογουμένως τὰ θεμέλια καὶ τὰ βάθρα τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει στὴν χώραν μας. Πλῆθος ἀνέργων ζητούντων ἐργασίαν περιφέρεται εἰς τὴν Θεσσαλονίκην τῆς ὁποίας εἶμαι Ἀντιπρόσωπος. Εἰς 30.000 ἔχουν φθάσει οἱ ἄνεργοι αὐτὴν τὴν στιγμήν. Σκεφθῆτε λοιπὸν πόσοι θὰ εἶναι οἱ ἄνεργοι εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν, οἱ ὁποῖοι τὴν ἑσπέραν δὲν ἔχουν οὔτε τὰ στοιχειώδη μέσα διὰ νὰ ἀγοράσουν τὸν ἄρτον τῶν παιδιῶν των καὶ τὸν ἄρτον τοῦ γέροντος πατέρα των, ἢ τῆς γρηᾶς μάνας των. Ἑπομένως ἀναμφισβήτητον εἶναι ὅτι δὲν λύεται τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας διὰ τῶν παρεχομένων διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου διευκολύνσεων εἰς τὴν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἐξαγάγῃ προϊόντα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ τὰ τοποθετήσῃ εἰς τὰς ἀγοράς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τὸ δεύτερον σκέλος τῆς εἰσαγωγῆς συναλλάγματος ἐκ τῆς τοποθετήσεως τῶν προϊόντων τούτων εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, ἐπίσης πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι δὲν ἔχει τὴν σοβαρότητα ἣν ἠθέλησε νὰ ἀποδώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐπίσης ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας. Ὅταν, κύριοι, πλῆθος Ἑλλήνων διὰ ψυχαγωγίαν λαμβάνῃ εὐκόλως ἄδειαν καὶ ἀπέρχεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅταν εἰσάγωνται πολυτελῆ ἀγαθὰ κατὰ πλησμονὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅταν σπαταλᾶται ὁ δημόσιος πλοῦτος καὶ ὁ ἰδιωτικὸς εἴτε διὰ τῆς εἰσαγωγῆς εἰς μεγάλας ποσότητας ὑγρῶν καυσίμων, ἢ τροφίμων πολυτελῶν, ἢ μέσων ἐπενδύσεως ὄχι ἀπαραιτήτων διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ραδιοφώνων καὶ παντὸς εἴδους ψυχαγωγικοῦ, ὄχι ἀναγκαίου διὰ τὸν πενόμενον Ἑλληνικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος ἔχει πλήρη ἀνάγκην ἀνασυγκροτήσεως, διασπαθίζεται τὸ συνάλλαγμα τῆς χώρας, καθ’ ὃν τρόπον διασπαθίζεται, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ σώσῃ τὴν κατάστασιν τὸ ὀλίγον συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσαχθῇ διὰ τῆς τοποθετήσεως τῶν προϊόντων τούτων εἰς τὰς ἐξωτερικὰς ἀγοράς. Ἑπομένως, δὲν ἔχει σημασίαν ἀπὸ ἀπόψεως Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἀλλ’ ἔχει σημασίαν, ὅπως ἐγὼ πιστεύω, εἰς τὸ νὰ διευκολυνθοῦν ὡρισμένοι βιομήχανοι, εἰς τὸ νὰ ἀνακουφισθοῦν διὰ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων των βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι διὰ τῆς ἀποθηκεύσεως τῶν προϊόντων εὑρίσκονται ἴσως εἰς δύσκολον θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς ὑποχρεώσεις των. Αὐτός, κύριοι, πιστεύω ἀπόλυτα, ὅτι εἶναι ὁ λόγος.

§94Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν νομίζετε, κύριε συνάδελφε, ὅτι θὰ ἦτο σκόπιμον, ἐφ’ ὅσον δύο ἡμέρας ἀπασχολεῖται ἡ Βουλὴ μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ ἐνδεχομένως θὰ ἀπασχοληθῇ καὶ αὔριον, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα πίνακα, τί ἀπέδωσεν αὐτὸς ὁ νόμος 1848—δὲν εἶναι δύσκολον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα—νὰ κατατοπισθῇ καὶ ἡ Βουλὴ τί εἶναι αὐτὰ τὰ προϊόντα τὰ βιομηχανικά, τὰ ὁποῖα λέγετε, ὅτι ἐξήχθησαν καὶ ἐν συμπεράσματι, 3%, 0,5%, 0,05%, ὥστε νὰ ἰδοῦμε τί εἶναι αὐτὴ ἡ ἐξαγωγή, διὰ νὰ μορφώσωμεν μίαν γνώμην περὶ τοῦ τί πρόκειται νὰ γίνῃ ἐν σχέσει μὲ τὸν νόμον ποὺ θὰ ψηφίσωμεν; Διατὶ νὰ γίνῃ εἰς τὸ σκότος; Διατὶ δέν ἔρχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς εἴπῃ, τόσον τοῖς ἑκατὸν εἶναι αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐξήχθησαν.

§95Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναμφισβητήτως, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Κῦρκος εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν κατὰ τὴν τρίτην συνεδρίασιν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ φέρῃ ὁ κ. Ὑπουργός, διότι εἶναι πράγματι ἐνδιαφέρον νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλὴ τί ἔχει ἐξαχθῆ βάσει τῶν μέχρι τοῦδε διευκολύνσεων.

§96Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Αἱ στατιστικαὶ συντάσσονται εἰς τὸ τέλος. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἑπομένως, νὰ φέρω τὸ στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον ἐζητήθη. Ἀλλὰ κυρίως, ἐν σχέσει πρὸς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, δὲν ἠμποροῦμεν ἀπὸ πρῶτα νὰ ἠξεύρωμεν τί θὰ ἐξαχθῇ. Σᾶς ἐδήλωσα καὶ χθὲς ὅτι εἶναι μία προσπάθεια πρὸς ἐξαγωγὴν καὶ εὔχομαι νὰ ἐπιτύχῃ. Ἀλλὰ καὶ ὁ ἴδιος σᾶς ἔλεγα, ὅτι δυστυχῶς θὰ εἶναι περιωρισμέναι αἱ εἰσαγωγαὶ διὰ τοὺς γενικωτέρους λόγους, τοὺς ὁποίους γνωρίζετε.

§97Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁμιλοῦμεν διὰ τὸν νόμον 1848. Δὲν θέλομεν νὰ ἠξεύρετε προκαταβολικῶς περὶ τοῦ τί θὰ γίνῃ μὲ τὸ νομοσχέδιον ποὺ θὰ ψηφίσωμεν. Ὁ νόμος αὐτὸς ἰσχύει πέραν τοῦ ἑνὸς ἔτους.

§98ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀκόμη καὶ τώρα.

§99Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). 3%.

§100Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τὶ εἶναι αὐτὸ τὸ 3%; Δώσατε καὶ μίαν ἀνάλυσιν. Τὶ εἶναι λιθάρια, βαμβάκι........

§101Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι πολλὰ καὶ διάφορα μικρὰ κονδύλια. Ὄχι μεγάλα. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ τσιμέντο εἶναι μικρὰ διάφορα εἴδη.

§102Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Τὸ γεγονὸς ὅτι, ὁ κ. Ὑπουργός, παρ’ ὅλον ὅτι συζητεῖται 3 ἡμέρας καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς φέρῃ τὰ στοιχεῖα, μὲ ἐνισχύει περισσότερον εἰς τὴν ἄποψίν μου, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ τὸν ὁποῖον πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι τὸν πιστεύει. Πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ ὅπως εἶπον, κύριοι, τὰ συμφέροντα ὀλίγων ἀνθρώπων, τῶν ὁποίων σκοπὸς ἀποκλειστικὸς εἶναι νὰ γεμίσουν τὰ σεντούκια των μέν χρυσόν, τῶν ἀνθρώπων τῶν ὁποίων ἡ βουλιμία πρὸς ἀπόκτησιν χρυσοῦ εἰς βάρος ὁλοκλήρου τοῦ ἐργαζομένου λαοῦ εἶναι ἀκατάσχετος. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ὁ λόγος αὐτός, τὸν ὁποῖον προηγουμένως ἀνέφερα, τῆς ὑπάρξεως ὀλίγων κακῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἀποβλέπουν μόνον εἰς τὴν ἀποθησαύρισιν καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχε καὶ εἷς ἕτερος λόγος τῆς μὴ εὐρύθμου λειτουργίας τῆς κρατικῆς μηχανῆς, ἴσως δὲν θὰ εὑρισκόμην εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν νὰ ἐπιτεθῶ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ ζητήσω τὴν σύνταξιν ἑνὸς ἄλλου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐμφανέστερον καὶ καθαρώτερον θὰ καθορίζῃ τὸν τρόπον καὶ τοὺς ὅρους κατὰ τοὺς ὁποίους ἀδιαβλήτως θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθοῦν τὰ ἐμπορεύματα αὐτὰ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὥστε, ἔστω καὶ κατ’ ἐλάχιστον, νὰ αὐξηθῇ τὸ ἐσωτερικόν μας εἰσόδημα. Δυστυχῶς ἡ ὕπαρξις τῶν δύο τούτων λόγων τῆς ἀκατασχέτου βουλιμίας τῶν ὀλίγων κακῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς μὴ εὐρύθμου λειτουργίας τῆς κρατικῆς μηχανῆς μὲ ἄγουν εἰς τὸ συμπέρασμα νὰ πιστεύω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ μίαν δράκα βιομηχάνων οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἴσως εἰς τὰ πρόθυρα τῆς πτωχεύσεως.

§103ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μὰ πότε εἶναι πλουτοκρατικὴ ὀλιγαρχία; Πότε πτωχεύουν;

§104Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ἔχει καμμιὰν σχέσιν. Καὶ τὴν μιὰ δουλειὰ κάμνουν καὶ τὴν ἄλλην.

§105Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μὴ τὸν προκαλῆτε νὰ λέγῃ ἀλήθειες (γέλωτες).

§106Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Καὶ ἔρχομαι τώρα, κύριοι, εἰς τὸ ἄρθρον 1. Τὸ ἄρθρον 1 ὁμιλεῖ περὶ ἐπιστροφῆς δασμῶν, οἱ ὁποῖοι κατεβλήθησαν διὰ τὰς πρώτας ὕλας αἱ ὁποῖαι ὗλαι κατεσκεύασαν τὸ ἐμπόρευμα τὸ ὁποῖον ἐξήχθη καὶ ἐτυποθετήθη εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐκ τῶν πληροφοριῶν τὰς ὁποίας ἔχω καὶ τὰς ὁποίας ἀπεκόμισα σήμερον ἐκ δύο διακεκριμένων χημικῶν, ἐσχημάτισα τὴν γνώμην ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διασαφηνισθῇ ἐὰν ἡ πρώτη ὕλη, ὅπως συγκεκριμένως τὸ ἔριον ἢ τὸ βαμβάκι, προέρχονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἢ ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἑπομένως ἡ ἀπόφασις μιᾶς ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν κατὰ τὸ ἄρθρον 4 θὰ ὁρίσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν εἶναι ἀκριβὴς καὶ ἀδιάβλητος. Ἂς ἔλθωμεν τώρα παρακατιόντες καὶ εἰς ἕνα ἄλλο σημεῖον τοῦ ἄρθρου 1. Τὸ ἄρθρον 1 ὁμιλεῖ ἐκτὸς τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ δασμοῦ τῶν πρώτων ὑλῶν καὶ περὶ τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ δασμοῦ τῶν ὑγρῶν καυσίμων. Ὡμίλησα χθὲς ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου καὶ εἶπον ὅτι ὑπάρχουν βιομηχανίαι καὶ βιοτεχνίαι αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν δυνατότητα ὁτέ μὲν νὰ χρησιμοποιοῦν ὑγρὰ καύσιμα ὁτέ δὲ νὰ χρησιμοποιοῦν ἐγχώρια καύσιμα καὶ συγκεκριμένως λιγνίτην. Ἀπομένει ἡ ἀμφιβολία εἰς ἡμᾶς ὅτι ὁ βιομήχανος ζητῶν τὴν ἐπιστροφὴν δασμοῦ, ἔστω καὶ ἂν ἐχρησιμοποίησεν ἐγχώρια καύσιμα, θὰ εἴπῃ ὅτι ἐχρησιμοποίησεν ἕνα τμῆμα διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἐξήχθη, διὰ τῆς καύσεως ξένων καυσίμων. Δι’ ἐμὲ δὲν ὑπάρχει καμμιὰ ἀμφιβολία ὅτι θὰ ζητήσῃ νὰ ἀπαλλαγῇ τοῦ δασμοῦ τῆς καυσίμου ὕλης, τὴν ὁποίαν θὰ χαρακτηρίσῃ ὡς ὑγρὸν καύσιμον εἰσαχθὲν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§107Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Μπορεῖ νὰ διαπιστωθῇ ἐὰν ἔκαυσε λιγνίτας ἢ ὑγρὰ καύσιμα;

§108Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Δὲν μπορεῖ. Ὅταν θὰ παράγῃ τὸ προϊὸν νὰ κάθεται ἐκεῖ καὶ νὰ βλέπῃ.

§109Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν βλέπει ἐὰν ἔχῃ σχάρες ἢ καζάνια;

§110Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Πολλαὶ βιομηχανίαι ἔχουν καζάνια διὰ καύσιμα ὑγρὰ καὶ σχάρες διὰ λιγνίτην.

§111Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἐλάττωμα τοῦ νόμου· εἶναι ἐλάττωμα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου.

§112Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ἐγὼ λέγω νὰ γίνῃ σαφὴς ὁ νόμος. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ τὸν ἀποσύρῃ ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ μᾶς φέρῃ τὰ στοιχεῖα καὶ νὰ μᾶς συντάξῃ ἕνα νέον νόμον ὁ ὁποῖος δὲν θὰ εἶχε τὰς αἰχμὰς αὐτάς, ἐπειδὴ δὲν ὁρίζει καὶ ἐπειδὴ τὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα θὰ κρίνουν, κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω ὅτι θὰ κρίνουν ὅπως θὰ κρίνετε σεῖς ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος, ἐξ ἡμῶν. Δι’ αὐτὸ προσπαθῶ νὰ κατοχυρώσω τὸν νόμον ὥστε ἡ κρίσις νὰ εἶναι βεβαία, σαφής, ἀσφαλὴς καί δικαία.

§113ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πάντως εἶναι ζήτημα ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου.

§114Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ συνταχθῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἑρμηνευόμενος, ν’ ἀποδίδῃ τὸ δίκαιον καὶ νὰ εἶναι σύμφωνος μὲ τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ, Τὸ Κράτος, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, καὶ ἡ Κυβέρνησις, πρὸ ἑνὸς ἔτους, δὲν εἶχον τὴν τιμὴν τότε νὰ παρευρίσκωμαι μεταξὺ ὑμῶν – ἔκαμεν ἕνα νόμον πολὺ ὀρθὸν περὶ τῆς χρησιμοποιήσεως στερεῶν καυσίμων καὶ ἰδίως λιγνίτου διὰ τὴν βιομηχανίαν, βιοτεχνίαν καὶ διὰ τὰς λοιπὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι χρησιμοποιοῦν καύσιμα καὶ ἔρχεται διὰ τοῦ νόμου τούτου νὰ ὁμιλήσῃ περὶ καυσίμων καὶ τοποθετεῖ τὴν λέξιν καύσιμα ἀορίστως. Διὰ τῆς τοποθετήσεως τῆς λέξεως «καύσιμα»—ὁμιλεῖ περὶ καυσίμων—δίδει ἑπομένως τὸ δικαίωμα καὶ τὴν εὐχέρειαν νὰ μὴ χρησιμοποιοῦν τὸ ἐθνικὸν προϊόν τὸν λιγνίτην, ὁ ὁποῖος λιγνίτης ἐξορυσσόμενος δίδει ἐργασίαν εἰς χιλιάδας ἐργατῶν, καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι προϊόν ἀφθονίας, ὑπάρχον ἰδιαιτέρως ἐν Μακεδονίᾳ. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἡ Κυβέρνησις ἐμφανίζεται ἀλλοπρόσαλλος διότι ἐνῷ ἀπὸ τὴ μιὰ πλευρὰ ὁμιλεῖ περὶ ἐπιστροφῆς τοῦ δασμοῦ τῶν ὑγρῶν καυσίμων, ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ δὲν ὑποχρεώνει τὴν βιομηχανίαν κατὰ πρῶτον λόγον καὶ τὴν βιοτεχνίαν κατὰ δεύτερον νὰ χρησιμοποιῇ τὸ προϊόν τὸ ὁποῖον ἔχει ἡ Ἑλλὰς ἐν ἀφθονίᾳ, τὸν λιγνίτην. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι δαπανῶμεν 35 ἑκατ. δολλάρια περίπου ἐτησίως διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ὑγρῶν καυσίμων. Διὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ Νομοθετήματος ἐπιστρέφονται καὶ οἱ δασμοὶ τῶν καυσίμων ὑλῶν καὶ τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχομεν ἀφθονίαν στερεῶν καυσίμων εἰς τὴν χώραν μας. Πρέπει νὰ παρατηρήσω ἀκόμη καὶ τοῦτο: Ὅτι, ὅταν ἐγένετο ἐξαγωγὴ τσιμέντων, κυρίως εἰς τὴν Τουρκίαν, ὠφελήθη κατὰ τι ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς συναλλάγματος οὐχί, ὅμως, σοβαρῶς, διότι συνεπείᾳ, τῆς ἐξαγωγῆς ταύτης ἐδημιουργήθη ἔλλειψις καὶ σπάνις εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ κυρίως μαύρη ἀγορὰ ἥτις ἀπέβη εἰς βλάβην τοῦ συμφέροντος τοῦ λαοῦ. Διὰ τὰς ἐξαγωγὰς τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, ἐπαναλαμβάνω, δημιουργεῖται μαύρη ἀγορὰ εἰς τὴν ἐγχώριον ἀγοράν.

§115Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ποία εἶναι ἡ πρώτη ὕλη, ἡ ὁποία ἐνυπάρχει εἰς τὰ τσιμέντα τὰ ἐξαγόμενα εἰς τὸ ἐξωτερικόν;

§116Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Τὰ ὑγρὰ καύσιμα, κύριε συνάδελφε.

§117Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ πρώτης ὕλης εἰσαγομένης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἡ ὁποία ἐπιβαρύνει τὸ εἰσαγόμενον ἐμπόρευμα. Πρέπει νὰ γίνῃ σαφὴς διάκρισις τοῦ θέματος πρὸς ἀποφυγὴν παραβάσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι τὸ νομοθέτημα ἀποβλέπει εἰς τὴν μὴ ἐπιβάρυνσιν τῶν ἐπιχειρήσεων μὲ τοὺς δασμοὺς τῶν πρώτων, πράγματι ὑλῶν τὰς ὁποίας εἰσάγουν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ οὐχὶ περὶ τῶν ὑγρῶν καυσίμων.

§118Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ἐκ τῆς ἀποφάσεως, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ κάμω ἐπὶ τῆς διατυπώσεως τοῦ πρώτου ἄρθρου, νομίζω, ὅτι δὲν παραμένει οὐδεμία ἀμφιβολία, ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ καταστρατήγησις τοῦ σκοποῦ διὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ἐκ τῆς καταστρατηγήσεως ταύτης δὲν ἔχουν παρὰ νὰ ὠφεληθοῦν ὀλίγοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θὰ κάμουν χρῆσιν τῶν δικαιωμάτων αὐτῶν. Εἶπον καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου μου, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἶναι ἀντιλαϊκόν, διότι ὁμιλεῖ περὶ διευκολύνσεων τῶν βιομηχανιῶν, καθ’ ὃν χρόνον διὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τοῦ λαοῦ τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν, οὐδεμία ἀπολύτως πρόνοια στοιχειώδης λαμβάνεται. Τὰ δὲ γεωργικὰ προϊόντα παραμένουν ἀπώλητα καὶ σήπονται εἰς τὰς ἀποθήκας. Ὀφείλει, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσαγάγῃ νομοθετήματα πρὸς προστασίαν καὶ ἀνάπτυξιν τῶν γεωργικῶν προϊόντων ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς δεινοπαθούσης τάξεως τῶν παραγωγῶν. Εἶναι ἀντεθνικὸν τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τοῦ λαοῦ νὰ ὑποφέρῃ καὶ νὰ λαμβάνωνται μέτρα ὑπὸ ὡρισμένης καὶ μικρᾶς τάξεως ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι καὶ ἐκμεταλλεύονται τὴν παροῦσαν κατάστασιν. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσέξῃ καὶ νὰ μελετήσῃ τὰ θέματα ταῦτα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρει καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν πλειονότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ παραγωγικοῦ πληθυσμοῦ. Ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἑλλὰς βασίζονται καὶ στηρίζονται ἐπὶ τῶν ἐπαγγελματικῶν καὶ ἐπιστημονικῶν φυσικὰ τάξεων, ἀλλὰ κυρίως βασίζονται ἐπὶ τοῦ ἀγρότου καὶ τοῦ ἐργάτου τοῦ Ἕλληνος ὑπὲρ τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια καὶ μέριμνα χάριν τῆς εὐημερίας αὐτῶν, διὰ νὰ συνεχίσῃ οὕτω ἡ Ἑλλὰς τὴν 3χιλιετῆ ἱστορίαν της, (Χειροκροτήματα).

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§120Γ. ΜΟΔΗΣ. Προχθὲς ποὺ εὑρισκόμην εἰς τὴν Θεσσαλονίκην διάβασα τὰ πρακτικὰ τῶν συζητήσεων τῆς προχθεσινῆς βραδυᾶς ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ ὁμολογῶ, ὅτι αἰσθάνθηκα ἀπορίαν καὶ ἔκπληξιν. Τὰ αἰσθήματα αὐτὰ ἦσαν ἀκόμη ζωηρότερα διότι τὰ προεκάλεσεν ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Χατζηγιάννη. Ὁ κ. Χατζηγιάννης, τόσον παλαιὸς καὶ τόσον μορφωμένος συνάδελφος, εἶπε προχθὲς μεταξὺ ἄλλων, ὅτι εἶναι δασμοβίωτοι αἱ Ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι προσπαθοῦν νὰ ἐξαγάγουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἰς τὸν διεθνῆ συναγωνισμὸν τὰ προϊόντα καὶ ζητοῦν πρὸς τοῦτο νὰ τοῖς ἐπιστραφοῦν οἱ δασμοὶ τοὺς ὁποίους κατέβαλαν διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Δασμοσυντηρήτους βιομηχανίας ὀνομάζομεν ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ Σινικοῦ τείχους τῶν δασμῶν φροντίζουν νὰ ἀποζήσουν καὶ νὰ ἀπομυζήσουν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ ὑπάρχουν. Αἱ ἐξαγωγικαὶ ὅμως βιομηχανίαι κατ’ οὐδένα λόγον εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθοῦν δασμοβίωτοι. Μία βιομηχανία ὅταν ἀποβλέπει εἰς ἐξαγωγὴν προϊόντων της εἰς τὸν διεθνῆ ἀνταγωνισμόν, εἰς τὸν διεθνῆ στίβον, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι δασμοβίωτος. Ἐγώ γνωρίζω, ὅτι ἐκτὸς τοῦ τοματοπελτέ, αἱ βιομηχανίαι τῆς Μακεδονίας, τὰ κλωστήρια αὐτὰ ἀνέκαθεν ἐξήγαγον προϊόντα των εἰς Σερβίαν, Ρουμανίαν, Βουλγαρίαν, Ἀλβανίαν καὶ μόνον τώρα ἀπό τινων ἐτῶν δὲν ἐξάγομεν τίποτα. Ἡ χώρα μας δύναται νὰ διεκδικήσῃ ἕνα ρεκόρ. Τὸ ρεκὸρ τῆς ἀνισοσκελίσεως τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου. Εἴμεθα ἡ μόνη χώρα ἡ ὁποία δὲν καλύπτει οὔτε τὸ ¼ τῶν εἰσαγωγῶν της μὲ τὰς ἐξαγωγάς της. Μοῦ φαίνεται πῶς εἰς ὅμοιον παρονομαστὴν εἶναι καὶ ἡ Παλαιστίνη. Εἶναι λοιπὸν ἀνάγκη ζωτικὴ καὶ ἐπιτακτικὴ ν’ ἀρχίσωμεν καὶ ἡμεῖς νὰ ἐξάγωμεν βιομηχανικὰ εἴδη. Δὲν ξέρω καμμιὰ ἄλλη χώρα, ἡ ὁποία νὰ ἐξάγῃ μόνον τὸ ¼ τῶν ὅσων εἰσάγει. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, σταματήσῃ ἡ ἐξ Ἀμερικῆς βοήθεια, δὲν ξέρω εἰς ποῖα χάλια θὰ εὑρεθῶμεν καὶ τί θὰ γίνωμε. Πάντως, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ χορηγηθεῖσα βοήθεια, εἴτε ὑπὸ τὸν τύπον τῆς ΟΥΝΡΡΑ, εἴτε ὑπὸ τὸν τύπον τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, εἶχεν ἕνα δυσάρεστον ἀποτέλεσμα. Ὅτι συνήθισεν ὡρισμένον μέρος τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἰθυνόντων, ἂν μὴ ὁλόκληρον τὸν κρατικὸν μηχανισμόν, εἰς τὴν τεμπελιὰ καὶ τὴν ραθυμίαν.

§121Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι ἐντροπὴ νὰ λέγωνται αὐτά. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν εἶναι καθόλου τεμπέλης.

§122Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν ἐννοῶ τὸν ἐργάτην, κύριε συνάδελφε, ἀλλά.

§123ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μᾶς ἐπῆραν ὅλες τὶς ἀγορὲς τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§124Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν μᾶς ἐπῆραν τὶς ἀγορές.

§125Μ. ΚΥΡΚΟΣ.......

§126Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι, θὰ ἦτο ὀρθότερον ἀντὶ νὰ δείκνυται μία ἐξαιρετικὴ εὔνοια τοῦ Κράτους πρὸς προστασίαν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, ἥτις στοιχίζει πολλὰ εἰς τὸ Κράτος, θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ μέριμνα περὶ τοποθετήσεως καὶ ἐξαγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα παράγει ὁ λαός μας.

§127Γ. ΜΟΔΗΣ. Διατὶ ὄχι καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο;

§128Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι, ἐλήφθη μέριμνα διὰ τὴν ἐξαγωγὴν νήματος εἰς τὰ διάφορα μέρη ὑπὲρ τῶν διαφόρων βιομηχανιῶν, ἐνῷ δὲν ἐλήφθη μέριμνα διὰ τὴν ἐξαγωγὴν 2 ἑκατομμυρίων κιλῶν καπνοῦ, τὰ ὁποῖα παραμένουν ἀδιάθετα εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ εἶναι παλαιῶν ἐσοδειῶν. Νομίζω, ἐπαναλαμβάνω ὅτι, εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ ληφθῇ μέριμνα καὶ προστασία τῶν γεωργικῶν προϊόντων τῆς χώρας μας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Δ. Γόντικας).

§129Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐξαγάγωμεν βιομηχανικὰ προϊόντα, τοῦτο ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ μόνον εἰς τὰς Βαλκανικὰς καὶ Μεσο–Ἀνατολικὰς χώρας, διότι φυσικὰ εἰς τὴν Γερμανίαν δὲν δυνάμεθα νὰ ἐξαγάγωμεν. Πρὸ 2 ἐτῶν συμπολῖται μου εἶπον ὅτι, ἤθελαν νὰ ἐξαγάγουν νήματα εἰς τὴν Γιουγκοσλαυΐαν καὶ εὑρῆκαν πολλὰς δυσκολίας. Ἐζήτησαν τὴν βοήθειάν μου. Ἐπῆγα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ διεπίστωσα καὶ ἐγὼ ὅτι, αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου δὲν ἐπέτρεπον τὴν ἐξαγωγὴν διὰ τὸν φόβον μήπως σημειωθῇ ἔλλειψις αὐτῶν εἰς τὴν χώραν, ἐνῷ νήματα τῆς Μακεδονικῆς, τοὐλάχιστον Κλωστοϋφαντουργίας, ἀνέκαθεν ἐξήγοντο εἰς τὴν Γιουγκοσλαυΐαν, ὡς καὶ εἰς ἄλλας Βαλκανικὰς χώρας. Ἄλλος ἐπίσης βιομήχανος τῆς Θεσσαλονίκης δὲν ἔλαβεν ἄδειαν νὰ ἐξαγάγῃ εἰς τὴν Νότιον Ἀφρικὴν εἴδη ζέρσεϋ διὰ τὸν αὐτὸν λόγον, τοῦ φόβου τῆς σπάνιος!! Προχθὲς εὑρῆκα κάποιον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν ὅτι, ἀναλαμβάνει τὴν ἐξαγωγὴν χρωμίων καὶ μεταλλευμάτων, καὶ προσέθεσεν: «Ἐξάγω χρώμιον τώρα τελευταῖα καὶ μαγγάνιον. Ἤνοιξα πιστώσεις 300.000 δολλαρίων. Ἀλλὰ τὰ βάσανα, αἱ περιπλοκαί, αἱ διατυπώσεις, ὅλος αὐτὸς ὁ ὁρμαθὸς τῶν δυσκολιῶν καὶ τῶν ἐμποδίων μὲ ἔχουν κουράσει τόσον, ὥστε μὲ εἰδοποίησεν ὁ ἀντιπρόσωπός μου ὅτι, ἐφεξῆς, θὰ στραφῇ πρὸς τὴν Τουρκίαν». Καὶ μοῦ εἶπεν ὑπάλληλος τῆς Τραπέζης ἀσχολούμενος μὲ αὐτὰς τὰς διατυπώσεις: «Ἀπορῶ πῶς μὲ τόσας διατυπώσεις, τόσας παρεμβολάς, τόσα χαρτιὰ καὶ τόσας ἁρμοδιότητας, ἀπορῶ πῶς ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐπιχειροῦν νὰ κάνουν ἐξαγωγὰς ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας». Τὴν ἰδίαν ἑσπέραν εἶχεν ἔλθει εἷς ἀντιπρόσωπος τῆς ΑΓΡΕΠ καὶ μοῦ ἐπανέλαβε τὰ αὐτά. Αἱ δυσκολίαι εἶναι ἀναρίθμητοι καὶ ἀνυπέρβλητοι. Δι’ αὐτὸ λέγω ὅτι, ἔχομεν πάθει κάποιαν δόσιν παραλύσεως καὶ δὲν ἐννοοῦμεν ὅτι, εὑρισκόμεθα εἰς τὸ χεῖλος τῆς ἀβύσσου καὶ ὅτι, ὅπως ἔλεγον πέρυσιν ἢ προπέρυσιν οἱ Ἄγγλοι, ἐξαγωγαὶ ἢ θάνατος, πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ φροντίσωμεν δι’ ὅλων τῶν τρόπων καὶ μέσων, ἀντὶ πάσης θυσίας καὶ μὲ πᾶσαν προσπάθειαν νὰ ἐνισχύσωμεν καὶ νὰ προωθήσωμεν πᾶσαν ἐξαγωγήν, εἴτε βιομηχανικήν, εἴτε γεωργικήν, εἴτε μεταλλευμάτων ἀντὶ πάσης θυσίας. Φαίνεται ὅτι, ὡρισμένοι ἔχομεν πάθει κάποιαν παράλυσιν, διότι ἐκακοσυνηθίσαμεν τόσα χρόνια μὲ τὴν ξένην βοήθειαν.

§130Α. ΠΑΛΛΗΣ. Νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνεται αὐτό, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, διότι ἐδῶ πέρα κατηγορεῖ ὁ κ. συνάδελφος τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.

§131Γ. ΜΟΔΗΣ. Τοὺς ἰθύνοντας κατηγορῶ.

§132Α. ΠΑΛΛΗΣ. Πρέπει νὰ θεωρηθῇ αὐτὴ ἡ ἔκφρασις ἀτυχὴς καὶ ὡς μὴ λεχθεῖσα. Δὲν εἶναι σωστὸν αὐτὰ τὰ πράγματα νὰ λέγωνται ὅτι, εἴμεθα τεμπέληδες. Σφύζει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ ἐργασθῇ.

§133Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐννοῶ ὀκνηρίαν σκέψεως καὶ δράσεως τῶν ἰθυνόντων, ὄχι τοῦ ἐργάτου καὶ τοῦ ἀγρότου, τῆς σκέψεως τῆς ἰδικῆς μου καὶ τῆς ἰδικῆς σας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω πολλὰς ἐλπίδας, ὅτι θὰ προωθηθῇ σπουδαίως ἡ ἐξαγωγὴ καὶ ὑποπτεύομαι ὅτι, καὶ οἱ βιομήχανοι δὲν ἤθελον καὶ πολὺ νὰ ἀποβλέψουν εἰς ἐξαγωγήν, ὅταν πωλοῦν τὰ προϊόντα των μέσα εἰς τὸν τόπον εἰς τιμὰς δύο ἢ τρεῖς φορὰς ἀκριβωτέρας, ἀπὸ τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Διατὶ θὰ ἀποφασίσουν νὰ ἐξάγουν πέραν τῶν συνόρων καὶ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν διεθνῆ συναγωνισμόν, ὄχι μόνον χωρῶν ἀκμαιοτέρων, ἱκανωτέρων τεχνικῶς καὶ βιομηχανικῶς, ἀλλὰ χωρῶν, αἱ ὁποῖαι ἐφαρμόζουν καὶ διάφορα μέτρα, διὰ νὰ ἐνισχύσουν τὰς βιομηχανίας των. Μὴν ξεχνᾶμε τὰ διαμπερῆ καὶ τὰ ἄλλα μέσα. Ἦτο κοινὸν μυστικόν, ὅτι εἴδη, προσφερόμενα προπολεμικῶς, ἐτιμῶντο πολὺ ἀκριβώτερα εἰς τὰς χώρας τῆς προελεύσεώς των. Πρέπει νὰ εἴμεθα πολὺ ἰσχυροὶ διὰ νὰ μποροῦμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν εἰς τὸν διεθνῆ στῖβον τὰς ἀνθηρὰς βιομηχανίας τῶν ἄλλων χωρῶν, ἀλλ’ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποβλέψωμεν καὶ εἰς τὰς γειτονικάς μας χώρας διὰ νὰ πουλήσωμεν. Φοβοῦνται παρεξηγήσεις καὶ καταχρήσεις ἀπὸ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν δασμῶν. Μὰ ἐὰν πρόκειται νὰ ἐξαχθοῦν ἐμπορεύματα ἂς γίνῃ καὶ αὐτό, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐξαγάγωμεν, ἐφ’ ὅσον θὰ ἀνασκουμπωθῶμεν πράγματι νὰ ἐξαγάγωμεν. Νομίζω ὅτι, εἶναι ζήτημα ὑπάρξεως διὰ τὸν τόπον μας, ζήτημα ζωῆς καὶ θανάτου, ἡ προώθησις διὰ παντὸς τρόπου καὶ ἀντὶ πάσης θυσίας, πάσης ἐξαγωγῆς ὅλων τῶν προϊόντων μας, καὶ ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις πλέον νὰ ἀντιμετωπίσῃ σοβαρῶς καὶ νὰ ἀπαλλάξῃ τὰς ἐξαγωγὰς ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀκατανόητους δασμούς. Προπολεμικῶς ἐξηγάγομεν ἓν ἑκατομμύριον σχεδὸν τόννων μεταλλευμάτων. Τώρα ἡ ζήτησις εἶναι μεγαλυτέρα παντοῦ. Δὲν ξέρω ἐὰν ἐφθάσαμεν τὸ ⅓ τῆς προπολεμικῆς ἐξαγωγῆς μας. Ἀμφιβάλλω ἐὰν ἐφθάσαμεν. Ποῖος πταίει; Οἱ δασμοί. Ὑπάρχουν μερικὰ εὐθηνὰ σιδηρομεταλλεύματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πωληθοῦν ἔξω, διότι οἱ βιομήχανοί μας δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς ξένας βιομηχανίας. Ὅταν δανείζωνται μὲ τόκον 20%, 30% κάποτε 40%, ὁ ξένος βιομήχανος ἔχει τόκον 2%, 2½%. Εἶναι γενικωτέρα ἡ ἀρρώστεια καὶ πρέπει νὰ τὴν ἀντιμετωπίσωμεν πράγματι δραστικὰ καὶ ἀποφασιστικά. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἕν ἐλάχιστον βῆμα. Τὸ ψηφίζω ὁλοψύχως. Δὲν εἶναι ἐπαρκὲς καὶ πρέπει νὰ ἀξιώσωμεν καὶ νὰ φροντίσωμεν ὅλοι μας νὰ ληφθοῦν ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπαλλάξουν τὴν παραγωγὴν ἀλλὰ πρὸ παντὸς τὰς ἐξαγωγάς μας ἀπὸ τὰ ἀνόητα,

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνέχισις τῆς βʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς δασμολογικῶν διευκολύνσεων πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς βιομηχανικῶν προϊόντων», ἀναβάλλεται. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§135ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις κλὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.30′ μ.μ.)