1952.05.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 82α

Τετάρτη 14 Μαΐου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.15′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι βουλευταί, ἐκ μέρους τῆς Κοινοβουλευτικῆς ὁμάδος ΕΔΑ κατετέθη εἰς τὸ Προεδρεῖον ἡ ἑξῆς δήλωσις: Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ὁμάδα τῆς ΕΔΑ, λαμβάνουσα ἀφορμὴν καὶ ἀπὸ τὸ τελευταῖον Παναθηναϊκὸν συλλαλητήριον διὰ τὴν ἕνωσιν τῆς Κύπρου: Διαδηλώνει τὴν πλήρη συμπαράστασίν της εἰς τὸ Πανεθνικὸν αἴτημα τῆς ἑνώσεως. Χαρακτηρίζει ἀπαράδεκτον ἐθνικῶς τὴν μέχρι τοῦδε διαχείρισιν τοῦ ἐθνικοῦ τούτου ζητήματος, ἐκ μέρους τῶν ἑκάστοτε Ἑλληνικῶν Κυβερνήσεων, εἰς τὴν ἄτονον καὶ συμβιβαστικὴν τακτικὴν τῶν ὁποίων ὀφείλεται ἡ μὴ ἐπίλυσίν του. Ὑπογραμμίζει, ὅτι οὐδεὶς ποτέ, μηδὲ τῆς κατεχούσης δυνάμεως ἐξαιρουμένης, ἐτόλμησε νὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν Ἑλληνικότητα τῆς Μεγαλονήσου καὶ τὸ ἀπαράγραπτον δικαίωμα τοῦ λαοῦ της νὰ ἑνωθῇ μὲ τὸ ἐθνικὸν σύνολον, στιγματίζει δὲ ὡς σωβινιστικὰς τάσεις καὶ ἀποτελέσματα μηχανορραφιῶν τὰ δημοσιεύματα μερίδος τοῦ Τουρκικοῦ Τύπου ἐναντίον τῆς ἑνώσεως. Θεωρεῖ ἀσυμβίβαστον μὲ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ πανεθνικοῦ τούτου αἰτήματος πᾶσαν προσπάθειαν κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεώς του. Καλεῖ τέλος, τὴν Κυβέρνησιν, ὅλα τὰ Κόμματα καὶ ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ διατυπώσουν ἀμέσως καὶ σαφῶς εἰς εἰδικὸν ψήφισμα πρὸς τὴν κατέχουσαν δύναμιν καὶ τὸν Ο.Η.Ε. τὸ αἴτημα τῆς ἀμέσου ἑνώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12ῃ Μαΐου 1952 Ε. Μάντακας, Β. Εὐφραιμίδης, Θ. Βλαμόπουλος, Γ. Σῖμος, Α. Μπριλλάκης, Γ. Σπηλιόπουλος, Π. Κατερίνης. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ Σύνδεσμος Ἀπολυομένων Ἐφέδρων Νέων Πολεμιστῶν Νομοῦ Δράμας νόμου 751)48 διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι γεωργικήν των ἀποκατάστασιν καὶ παροχὴν διευκολύνσεων εἰς τὸν Οἰκοδομικόν των Συν)σμὸν διὰ τὴν στέγασίν των κλπ. Οἱ Πρόεδροι τῶν Γεωργικῶν Συν)σμῶν περιφερείας Παγγαίου ζητοῦν ἄμεσον ἔναρξιν τῶν καπναγορῶν μὲ τιμὰς ἱκανοποιητικάς, ἀναδιοργάνωσιν τοῦ καπνικοῦ ὀργανισμοῦ συμφώνως τῶν ἀξιώσεων τῶν καπνοπαραγωγῶν ἐνίσχυσίν των παρ’ Ἀγροτικῆς Τραπέζης διὰ τὴν χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων κλπ. Τὸ Σωματεῖον Καπνεργατῶν Ἐλευθερουπόλεως διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων ζητηθεῖσαν διάλυσιν τοῦ κατοχυρωτικοῦ ἐπαγγέλματος τῶν καπνεργατῶν καὶ κατάργησιν τοῦ νόμου 5817)1933 «περὶ Τόγκας» καὶ ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἀγορὰν καπνῶν ἐσοδείας 1951 καὶ παλαιοτέρων, ἀπεριόριστον χρηματοδότησιν τῆς ΣΕΚΕ κλπ. Ὁ Ἀγροτικὸς Σύλλογος Ζακύνθου διαμαρτύρεται διὰ πραγματοποιηθέντας καὶ δὴ ἄνευ διαγωνισμοῦ διορισμοὺς εἰς ΑΣΟ παρὰ τῆς διοικούσης ἐπιτροπῆς τούτου καὶ ζητεῖ κατάργησιν τῆς Ἑνώσεως ἐξαγωγέων κλπ. Ὁ Σταφιδοκτηματικὸς Σύλλογος Ἀμαλιάδος ζητεῖ τὴν ὑπὸ τοῦ ΑΣΟ ἐπανέκδοσιν τοῦ διακοπέντος μηνιαίου σταφιδικοῦ δελτίου, καταβολὴν τοῦ καθυστερουμένου ἀδικαιολογήτου τιμήματος τῆς χρήσεως 1950–51, διανομὴν ἐγκαίρως τῶν σταφιδοπάνων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Θ. Σαράντης καταθέτει ἀναφορὰν Ὑπενωμοταρχῶν ἀπολυθέντων λόγῳ παρανόμου νυμφεύσεώς των καὶ ζητούντων ἀναγνώρισιν τοῦ γάμου των καὶ ἐπαναφορὰν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Σαράντης, Δ. Δόκος καὶ Γ. Καρότσης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροεπαγγελματικοῦ Συλλόγου Νεαπόλεως Κοζάνης ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν ἐπαγγελματικῶν δανείων. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Θ. Σαράντης καταθέτει ἀναφορὰν συμμοριοπλήκτων Πυροπαθῶν Γρεβενῶν Κοζάνης διαμαρτυρομένων δι’ ἔξωσίν των ἐκ τῶν παραχωρηθέντων αὐτοῖς πυρήνων στεγάσεως. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. κ. Ε. Σαββόπουλος, Γ. Κατσαφᾶδος καὶ Δ. Ἀλιπράντης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ὑφαντομηχανικῶν Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, διαμαρτυρομένου διὰ γενομένας ἀπολύσεις τῶν κλωστοϋφαντουργῶν καὶ ὑφαντομηχανικῶν καὶ ζητοῦντος αὔξησιν τῶν τεχνικῶν ἡμερομισθίων, βάσει τῆς ἀποφάσεως τῆς γενικῆς συνελεύσεως τῆς 9–3–1952, κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Α.Ν. 1856, ἐπαναφορὰν τοῦ ἀντιστοίχου ἄρθρου τοῦ νόμου 6298 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου τῆς Κοινότητος Ἄνω Δωρίου Τριφυλλίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ἐπέκτασιν εἰς τὴν περιφέρειάν του τοῦ δικτύου ἔργων ἐξηλεκτρισμοῦ Λάδωνος. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Β. Βραχνὸς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Ἐπαγγελματικοῦ Βιοτεχνικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ κόσμου Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας, ζητούντων κατάργησιν ἢ τροποποίησιν τοῦ φορολογικοῦ κώδικος, χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων εἰς τὸ ἐμπόριον καὶ τὴν ἐπαρχιακὴν βιομηχανίαν, ἀπαγόρευσιν τῆς ἱδρύσεως ἄλλων βιομηχανιῶν εἰς τὰ κέντρα, ἀνακατανομὴν τῶν εἰσαγωγῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσσης κ. Α. Ἀποστολίδης καταθέτει ἀναθορὰν τοῦ Γ. Πέτρου, διαμαρτυρομένου κατὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου τῆς ἐμποδιζούσης εἰσαγωγὴν τοῦ ἀντιφυματικοῦ φαρμάκου, ἥτις ἠνάγκασε καὶ μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Σανατορίου Ἀσβεστοχωρίου νὰ παραιτηθῇ. Οἱ βουλευταὶ Κοζάνης κ.κ. Θ. Σαράντης, Δ. Δόκος καὶ Γ. Καρότσης καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Συν) σμῶν Πτολεμαΐδος, ζητούντων ἀποζημίωσιν τῶν καπνοπαραγωγῶν, ὧν ἡ παραγωγὴ ἐπυρπολήθη ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Θ. Σαράντης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δασικῶν Συν)σμῶν Ἐργασίας Ὑλοτόμων Ἀβδέλης καὶ Περιβολίου Ἐπαρχίας Γρεβενῶν Κοζάνης, ζητούντων τὴν διὰ παντὸς μέσου ὑποστήρίξίν των ὑπὸ τοῦ Κράτους, πρὸς ἀνασυγκρότησίν των, ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μυλεργατῶν Καλαμῶν, διαμαρτυρομένου δι’ ἀπόσπασιν περιφερείας Δημητσάνης ἀπὸ κυλινδρομύλους Καλαμῶν εἰς κυλινδρομύλους Πύργου καὶ ζητοῦντος ἐπαναφορὰν εἰς Καλάμας τῆς ὡς ἄνω περιφερείας ἐπὶ πλέον δὲ καὶ Μυλάων ὡς πλησιεστέρων εἰς Καλάμας παντὸς κέντρου πρὸς κατάπαυσιν τῆς ἀνεργίας καὶ ἀποκατάστασιν τοῦ δικαίου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀλευρεμπόρων Καλαμῶν ζητούσης ὅπως εἰς τὸν ὑπὸ κατάρτισιν ἐκλογικὸν νόμον περιληφθῇ ἄρθρον δι’ οὗ νὰ ὁρίζηται ρητῶς, ὅτι διὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ βουλευτοῦ θὰ εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ ὑπαβάλουν ὑποψηφιότητα πρόσωπα μονίμως ἐγκατεστημένα εἰς τὴν ἐκλογικήν των περιφέρειαν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Κοζάνης κ.κ. Θ. Σαράντης, Δ. Δόκος καὶ Γ. Καρότσης καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Καλλονῆς, Τρικόρφου, Τρικοπιᾶς, Δασυλλίου, Κυπαρισσίου, Ἁγίου Κοσμᾶ, Ἀηδονίων, Μεγάλου Ὀροπεδίου, Πανοράματος, Πολυνερίου, Κλιματακίου, Λάβδας, Κηπουριοῦ, Ἐλάτου, Μηλιᾶς, Σαμαρίνας, Ἁλατόπετρας καὶ Φιλιππαίων περιοχῆς Γρεβενῶν Κοζάνην διαμαρτυρομένων διὰ παράτασιν ἀπαγορεύσεως αἰγοβοσκῆς ἀπειλούσης τὴν πλήρη ἐξουθένωσιν τῶν κατοίκων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πολεμιστῶν Πολέμου 1940–41 Ἐπαφῆς Πρόσω Νομοῦ Ἀχαΐας ζητούσης ὑπαγωγήν των εἰς τὸν Α. Ν. 1836]51. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Ἄνω Μεσσηνίας ζητούσης ἄμεσον χορήγησιν συκοκαλλιεργητικῶν δανείων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Σπηλιόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Κτηματιῶν Αἰγιαλείας (ὁ Ἅγιος Τρύφων) ζητοῦντος κατάργησιν τῆς Ἑνώσεως τῶν Ἐξαγωγέων, περιορισμὸν τοῦ ΑΣΟ εἰς τὰς προπολεμικάς του ἁρμοδιότητας, διανομὴν σταφιδοπάνων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Γ. Ρουμάνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σ. Ἀδαμοπούλου (πολεμοπαθοῦς) κατοίκου Ἀθηνῶν ζητοῦντος ἀποζημίωσίν του διὰ τὰς καταστροφὰς ἃς ὑπέστη κατὰ τὸν Γερμανοϊταλικὸν πόλεμον καὶ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν Κυλινδρομύλων Καλαμῶν (ἡ Εὐαγγελίστρια) ζητούντων μείωσιν τῆς τιμῆς πετρελαίου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Α. Στεφάνου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ἀκριτικῆς περιφερείας Θράκης, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ ὀργανισμοῦ ΟΤΕ αὔξησιν τῶν τηλεφωνικῶν τελῶν κατὰ 60% κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Σαγματοπεταλωτῶν Μεσσηνίας ζητούντων τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ τῆς τάξεώς των. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Γ. Παμπούκας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ, Ἐπαγγελματικοῦ, Βιοτεχνικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ κόσμου τῶν Νομῶν Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας, ζητούντων τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς τρομερᾶς οἰκονομικῆς κρίσεως τῆς μαστιζούσης τὰς ὡς ἄνω τάξεις. Οἱ κάτοικοι τῆς Πειραϊκῆς χερσονήσου ζητοῦν ταχεῖαν κατασκευὴν τῆς ἐθνικῆς περιφερειακῆς ὁδοῦ τῆς Πειραϊκῆς χερσονήσου κλπ.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, καταθέτω τὸν προϋπολογισμὸν τῆς Βουλῆς χρήσεως 1952–53 μετὰ τῆς ἐπ’ αὐτοῦ ἐκθέσεως τῆς ἐπὶ τοῦ λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὁ ὁποῖος ἀφοῦ τυπωθῇ θὰ διανεμηθῇ ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ὁ κ. Κ. Ρέντης (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεων ἄρθρου 91 τοῦ ἀπὸ 7]8–6–1935 Α.Ν. «περὶ Ὀργανισμοῦ τῆς Χωροφυλακῆς». Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 479]7 Μαΐου 1952 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της, ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 90]43 νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων περὶ ἀπαλλοτριώσεων». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει εἰς τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων, 1) «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ κατατάξεως εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων» καὶ 2) «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Α.Ν. 446] 37 «περὶ Θεάτρων καὶ λοιπῶν Δημοσίων θεαμάτων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1833]51 «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἀφορώντων τὴν ἀποδέσμευσιν παρακρατήματος τοῦ Α.Ν. 545]45 «περὶ ἐπιβολῆς παρακρατήματος πρὸς ἀντικατάστασιν τῶν ἀπωλειῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐμπορικοῦ Στόλου». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Κουπαροῦσος, Κ. Μπέλλας, Κ. Βενέτης, Ι. Χρυσοχόου, Κ. Δημόπουλος, Γ. Μόδης κ.ἄ. καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χριστόπουλος καὶ Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 389]36 «περὶ ὀργανώσεως οἰκονομικῆς ἀστυνομίας κατὰ θάλασσαν». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βασαρδάνης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προλήψεως τῶν ἀσθενειῶν καὶ ἐχθρῶν τῶν φυτῶν καὶ περὶ ὀργανώσεως τῆς Φυτοπαθολογικῆς ὑπηρεσίας».

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Ἀκρίτας ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§7Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ. Μὲ ὅλως ἰδιαιτέραν συγκίνησιν, κύριοι βουλευταί, ἀπευθύνομαι σήμερον πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὄχι μόνον ὑπὸ τὴν ἰδιότητά μου ὡς ἐκπροσώπου τοῦ τμήματος τοῦ Ἀθηναϊκοῦ λαοῦ, ἀλλὰ καὶ ὡς Κυπρίου τὴν καταγωγήν, διὰ νὰ θίξω τὴν ὑπερτάτην Ἐθνικὴν ἀξίωσιν, τοῦ Κυπριακοῦ. Ἡ μεγαλειώδης ἐκδήλωσις τῆς παρελθούσης Πέμπτης εἰς τὴν Πλατεῖαν τῆς Ὁμονοίας, δὲν ὑπογραμμίζει ἁπλῶς τὴν θέλησιν τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῶν συνόρων τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας ὅπως δοθῇ ἄμεσος καὶ ἱκανοποιητικὴ λύσις εἰς μίαν ἀπὸ μακροῦ ὑφισταμένην ἐκκρεμότητα, ἀλλὰ ὑποδεικνύει ταυτοχρόνως καὶ πρὸς τὴν ὑπεύθυνον πολιτικὴν ἡγεσίαν τοῦ τόπου ὅπως ὁλοκληρώσῃ τὴν πολιτικήν της διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ Κυπριακοῦ. Καὶ ὑποδεικνύει πρὸς τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν ὅπως ἐπιληφθῇ τῆς ἐπιλύσεως τοῦ Κυπριακοῦ χάριν αὐτῶν τούτων τῶν Ἑλληνο–Ἀγγλικῶν σχέσεων, διότι εἶναι ἀπαράδεκτον, ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυνον εἰς τὴν ἀμυντικὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἐλευθέρου κόσμου καὶ εἰς μίαν τόσον κρίσιμον καὶ μεταβατικὴν στιγμήν, νὰ ὑπάρχουν ρήγματα εἰς τὰ μετόπισθεν τοῦ μετώπου. Καὶ ἀναμφιβόλως ρῆγμα εἶναι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ψυχολογικῆς τὸ Κυπριακὸν ζήτημα. Μέχρι σήμερον πάντοτε ἐτίθετο ὡς ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀφεώρα τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Ἀγγλίαν. Τὸ δικαίωμα ἄλλωστε τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ τῆς Κύπρου ἀνεγνωρίσθη καὶ ἀπὸ τὴν Ἀγγλικὴν Κυβέρνησιν, ὅταν τὸ 1915 ἐγένετο ἡ προσφορὰ τῆς Μεγαλονήσου εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἔκτοτε ὅμως, οὐδὲν ἀπολύτως ἐπραγματοποιήθη. Μόνον κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν δύο τελευταίων πολέμων ἐκλήθησαν οἱ Κύπριοι νὰ εἰσφέρουν εἰς αἷμα χάριν τῆς ἐλευθερίας τοῦ Δυτικοῦ κόσμου, κατὰ τὸν τελευταῖον δὲ πόλεμον μὲ πινακίδας ὅπου ἀνεγράφετο τὸ σύνθημα χάριν τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς Ἑλλάδος, ἐκαλοῦντο οἱ Κύπριοι νὰ καταταχθοῦν εἰς τὸν Ἀγγλικὸν Στρατὸν καὶ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των καὶ προσέφερον χιλιάδας θυμάτων καὶ εἰς τὴν Βόρειον Ἀφρικὴν καὶ εἰς τὸ Δυτικὸν Μέτωπον. Ἀσφαλῶς, δὲ οἱ λαοὶ οἱ ὁποῖοι ἠγωνίζοντο διὰ τὴν ἐλευθερίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπίστευαν αὐτὴν τὴν συνέχειαν τῶν γεγονότων ὅτι, ἐκλήθησαν διὰ ν’ ἀγωνισθοῦν ὅπως παρατείνεται τὸ καθεστὼς τῆς δουλείας των. Ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν Ἑλληνικῶν Κυβερνήσεων καὶ τῶν Ἑλλήνων ἐπισήμων ἐγένοντο πάρα πολλαὶ ἐνέργειαι, ἡ σοβαρωτέρα κατὰ τὴν γνώμην μου ὑπῆρξεν ἀπὸ τὸν ἀείμνηστον Βασιλέα Γεώργιον. Μετὰ τὴν πτῶσιν τῆς Ἑλλάδος ἐζητήθη ὅπως ἡ ἐξόριστος Κυβέρνησις ἐγκατασταθῇ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Μεγαλόνησον. Δυστυχῶς, εἰς τὸ διατυπωθὲν τότε αἴτημα δὲν ἐδόθη ἀπάντησις, ἢ μᾶλλον ἐλέχθη ὅτι, δὲν ἦτο καιρὸς ν’ ἀρχίσῃ δῆθεν ὁ διαμελισμὸς τῆς Ἀγγλικῆς Αὐτοκρατορίας. Ἐπηκολούθησαν νεώτερα διαβήματα ἀπὸ τὸν Ἀντιβασιλέα Δαμασκηνὸν κατὰ τὴν ἐπίσκεψίν του εἰς τὸ Λονδῖνον καὶ τότε ἐδόθη μία ἁπλῶς ἀόριστος δήλωσις διὰ νὰ ἀκολουθήσῃ πρὸ δύο ἐτῶν ἡ βαρυσήμαντος συνέντευξις τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως Παύλου εἰς τοὺς Τάϊμς τῆς Νέας Ὑόρκης. Ἀναμφιβόλως τὸ κείμενον τῆς συνεντεύξεως ἐκείνης ὑπῆρξεν τὸ πλέον βαρυσήμαντον διὰ τὴν Κυπριακὴν ὑπόθεσιν. Ὁ Ἀνώτατος Ἄρχων ἐδήλωσεν κατὰ τρόπον ἐπίσημον ὅτι, ἡ ἐπίλυσις τοῦ Κυπριακοῦ εἶναι ἐπιβεβλημένη χάριν τῆς διατηρήσεως τῶν φιλιῶν τῆς Ἑλλάδος. Δὲν θ’ ἀναφερθῶ εἰς τὰ σχόλια μὲ τὰ ὁποῖα ὁ Ἀγγλικὸς ἰδίως τύπος συνώδευσε τὴν συνέντευξιν τοῦ Βασιλέως καὶ πρὸ παντὸς δὲν θ’ ἀναφερθῶ εἰς τὸ ἀνοίκειον σχόλιον τοῦ Ἐκόνομιστ τὸ ὁποῖον διετύπωσεν ἀπειλὴν κατὰ τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων, διότι διεξεδίκει ἐξ ὀνόματος τοῦ λαοῦ τὴν Ἕνωσιν τῆς Μεγαλονήσου. Ὑπῆρξαν καὶ νεώτερα ἐπίσης σημαντικὰ σχόλια ὅσον ἀφορᾷ τὸ Κυπριακὸν ἐπερωτοῦντος τοῦ ἀξιοτίμου κ. Κανελλοπούλου, ὁ ὁποῖος ἐξεδήλωσεν τὴν βαθεῖαν ἀνησυχίαν τοῦ λαοῦ ἐξ ἀφορμῆς ἀπαραδέκτου δηλώσεως εἰς τὸ Ἀγγλικὸν Κοινοβούλιον, ἐδόθη ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ κ. Βενιζέλου Ὑπουργοῦ τότε τῶν Ἐξωτερικῶν ἡ ἀπάντησις ὅτι, ἡ Ἑλλὰς δὲν ἐγκαταλείπει τὸ Κυπριακόν. Ἀλλὰ κατὰ τὰ 2, 3 τελευταῖα χρόνια ἤρχισεν νὰ σημειοῦται κάποια προστριβὴ καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι μὲ εἰλικρίνειαν νὰ τὸ ὁμολογήσωμεν, προστριβὴ εἰς τὰς σχέσεις τῆς Μεγάλης Βρεττανίας καὶ τῆς Ἑλλάδος ἐξ ἀφορμῆς τοῦ Κυπριακοῦ. Βεβαίως, ὁ Ἀγγλικὸς τύπος δὲν καθυβρίζει τὸν Κυπριακὸν λαόν, ἀλλ’ ἀναγνωρίζει τὴν Ἑλληνικότητα, δὲν ἐπαναλαμβάνει τὸ ὑβριστικὸν ἐκεῖνο σχόλιον παλαιοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἀποικιῶν τοῦ Ἐμὲλ ὅτι, οἱ Κύπριοι ἔπρεπε νὰ ὑποστοῦν κρανιολογικὴν ἐξέτασιν διὰ ν’ ἀποδειχθῇ ἐὰν εἶναι ἢ ὄχι Ἑλληνική. Σήμερον ὁ Ἀγγλικὸς τύπος ἀναγνωρίζει τὴν Ἑλληνικότητα τῆς Μεγαλονήσου. Ἀλλὰ ἡ τοπικὴ Διοίκησις λαμβάνει ἴσως μέτρα καταπιεστικὰ τὰ ὁποῖα προκαλοῦν τὴν ἀπόγνωσιν καὶ τὸν ἀναβρασμὸν μεταξὺ τοῦ συμπαγοῦς Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Κύπρου. Ἴσως δὲν θὰ ἦτο σκόπιμον κύριοι βουλευταί, ν’ ἀναφερθοῦν μερικαὶ παραβάσεις, κτυπηταὶ παραβάσεις εἰς τὸ ἀποικιακὸν καθεστὼς τῆς Κύπρου διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐκπαιδεύσεως. Μὲ σειρὰν νόμων θεσπισθέντων ὑπὸ τοῦ Κυβερνήτου, ὁ ὁποῖος καὶ ἀποτελεῖ τὴν μόνην Νομοθετικὴν Ἐξουσίαν εἰς τὴν Νῆσον, αἱ Κοινότητες ἔχουν ἀποστερηθῆ οἱασδήποτε φροντίδος ὡς πρὸς τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν τέκνων των. Ἀπόλυτος ἔλεγχος τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως ἔχει ἀναληφθῆ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως κατὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 26 τῆς διακηρύξεως τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Ἡ Ἑλληνικὴ Ἱστορία τόσον ἡ ἀρχαία, ὅσον καὶ ἡ νεωτέρα, ἔχει οὐσιαστικῶς ἐξοστρακισθῆ, ἀπὸ τὰ Δημοτικὰ Σχολεῖα καὶ ἔχει τοποθετηθῆ εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον μὲ τὴν διδασκαλίαν τῶν Βαλκανικῶν Κρατῶν. Ἡ μεγάλη ἐκπαιδευτικὴ ἀξία ἡ ὁποία περιλαμβάνεται εἰς τὴν ἀρχαίαν Ἑλληνικὴν Ἱστορίαν καὶ διὰ τὸ πολιτιστικόν της περιεχόμενον δὲν εἶναι προσιτὴ εἰς τοὺς Ἑλληνόπαιδας τῆς Μεγαλονήσου. Ἄλλη παράβασις ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων εἰς τὴν Κύπρον εἶναι ἡ θέσπισις νόμων ποὺ ἐμποδίζουν οἱανδήποτε εἰρηνικὴν πολιτικὴν συγκέντρωσιν, ὁμοίως καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ συνεταιρίζεσθαι κατὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 20 τῆς διακηρύξεως. Ὑπάρχει περιορισμὸς ἐπὶ τοῦ τόπου κατὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 19 τῆς διακηρύξεως. Κατὰ τί ν’ ἀπαριθμήσῃ κανεὶς αὐτὰς τὰς συνεχεῖς παραβάσεις εἰς βάρος τῶν στοιχειωδῶν ἐλευθεριῶν τῶν κατοίκων τῆς Κύπρου. Ἡ κατάστασις αὐτὴ συνεχίζεται καὶ φαίνεται, ὅτι δυστυχῶς θὰ συνεχισθῇ καὶ ἴσως ἐπὶ τὸ αὐστηρότερον. Εἰς αὐτὴν τὴν θέσιν εὑρίσκετο, κύριοι βουλευταί, τὸ Κυπριακὸν ὅταν ἡ τελευταία Ἑλληνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀνεχώρησε διὰ νὰ μετάσχῃ τῶν ἐργασιῶν τῆς ΣΤʹ Συνόδου τῆς Συνελεύσεως τοῦ Ο.Η.Ε. Ὡς Κύπριος αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐκφράσω τὴν εὐγνωμοσύνην καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ, ἀλλὰ καὶ πρὸ παντὸς τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ πρὸς τὸν ἡγέτην τῆς Κυβερνήσεως κ. Πλαστήραν καὶ πρὸς τὸν Ἀντιπρόεδρον κ. Σ. Βενιζέλον διὰ τὴν πρόθυμον συμπαράστασιν καὶ τὴν ἐνίσχυσιν καὶ τὴν καθοδήγησιν τὴν ὁποίαν παρέσχεν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνακίνησιν τοῦ Κυπριακοῦ, διότι εἰς τὴν τελευταίαν σύνοδον δὲν ἐτέθη τὸ Κυπριακόν, ἁπλῶς ἀνεκινήθη τοῦτο. Καὶ ἀνεκινήθη τὸ Κυπριακὸν μὲ τρεῖς ἀγορεύσεις τοῦ κ. Πολίτη, ὁ ὁποῖος διηύθυνε μὲ ἐπάρκειαν τὴν Ἑλληνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τοῦ κ. Μαύρου εἰς τὴν τρίτην ἢ τετάρτην Ἐπιτροπὴν κηδεμονιῶν καὶ μὲ ἀγόρευσιν τοῦ ἔχοντος τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ ἐνώπιόν σας εἰς τὴν τρίτην κοινωνικὴν Ἐπιτροπήν. Κυρίως τὸ Κυπριακὸν ἐτοποθετήθη ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀρχῆς τῆς αὐτοδιαθέσεως καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἀπετέλει ἐπικίνδυνον διαδικασίαν ν’ ἀκολουθήσῃ ἡ Ἑλλὰς οἱονδήποτε δρόμον ἔξω ἀπὸ τὸ δικαίωμα ποὺ ἔχει ὁ Κυπριακὸς λαὸς ν’ ἀποφασίσῃ ἐλευθέρως περὶ τῆς τύχης του. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐμπλακῇ τὸ Κυπριακὸν οὔτε εἰς τεχνικότητας, οὔτε εἰς διαδικασίας, αἱ ὁποῖαι προσφέρονται ἐνδεχομένως εἰς τὴν τετάρτην Ἐπιτροπὴν κηδεμονιῶν. Ὁ ἑνωτικὸς Κυπριακὸς πόθος ἠμπορεῖ ν’ ἀντιμετωπισθῇ καὶ πρέπει ν’ ἀντιμετωπισθῇ μόνον ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀρχῆς τῆς αὐτοδιαθέσεως. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ πράγματι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐγένετο μία σημαντικὴ προσπάθεια. Εἰς τὸ προοίμιον τοῦ καταστατικοῦ τοῦ Ο.Η.Ε. γίνεται μνεία τῆς ἀρχῆς τῆς αὐτοδιαθέσεως, ἀλλὰ πέραν τῆς θεωρητικῆς αὐτῆς διακηρύξεως, οὐδὲν ἀπολύτως ἄρθρον τοῦ καταστατικοῦ προβλέπει τὸν σεβασμόν, τὴν κατοχύρωσιν καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀρχῆς τῆς αὐτοδιαθέσεως, καὶ ἀκριβῶς εἰς τὸν σεβασμὸν τῆς αὐτοδιαθέσεως ἀποβλέπει ἡ Ἑλληνικὴ τροπολογία, ἡ ὁποία ἐψηφίσθη εἰς 4 ἀλλεπαλλήλους ψηφοφορίας μὲ 19 ψήφους, μὲ ἀντίθεσιν βεβαίως τῆς Ἀγγλίας καὶ δύο ἄλλων ἀποικιακῶν δυνάμεων καὶ μὲ 9 ἀποχάς. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀποφάσεως καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς Ἑλληνικῆς τροπολογίας, ἡ Ἐπιτροπὴ ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων συνῆλθε τὴν 24 Ἀπριλίου εἰς Νέαν Ὑόρκην διὰ νὰ ἐπεξεργασθῇ ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἄρθρα, τὰ διαδικαστικά, τὰ ὁποῖα θὰ βοηθήσουν, τὰ ὁποῖα ἐγγυῶνται τὸν σεβασμόν, τὴν ἐφαρμογὴν καὶ τὴν κατοχύρωσιν τῆς ἀρχῆς τῆς αὐτοδιαθέσεως. Ἤδη πληροφορίαι ἐκ Νέας Ὑόρκης, ἀναφέρουν πράγματι, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπροχώρησεν εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν διαδικαστικῶν αὐτῶν ἄρθρων τὸ σπουδαιότερον τῶν ὁποίων εἶναι ἡ διενέργεια δημοψηφίσματος. Κύριοι βουλευταί, φοβοῦμαι, μεταδίδω ἴσως προσωπικὴν κρίσιν, ἀλλὰ φοβοῦμαι ὅτι μετὰ τὴν σύνταξιν τῆς συμβάσεως ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, ἡ Μεγάλη Βρεταννία καὶ ἄλλαι ἀποικιακαὶ δυνάμεις δὲν πρόκειται νὰ ὑπογράψουν σύμβασιν. Εὔχομαι νὰ διαψευσθῶ. Ἀπὸ τὴν δήλωσιν ὅμως τοῦ Ἄγγλου ἀντιπροσώπου εἰς τὴν τρίτην Ἐπιτροπὴν ὅτε κατεψήφιζε τὴν Ἑλληνικὴν τροπολογίαν καὶ ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν ἐπίσης τοῦ Γάλλου καὶ τοῦ Βέλγου ἀντιπροσώπου, συνήγαγον τὸ συμπέρασμα καὶ μαζὶ μὲ ἐμὲ οἱ περισσότεροι τῶν ἀντιπροσώπων, ὅτι ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ἄρθρου περὶ αὐτοδιαθέσεως καὶ πρὸ παντὸς ἐξ ἀφορμῆς τῆς διαδικασίας περὶ σεβασμοῦ τῆς ἀρχῆς τοῦ δικαιώματος τῆς αὐτοδιαθέσεως, αἱ ἀποικιακαὶ δυνάμεις θὰ ἀρνηθοῦν νὰ ὑπογράψουν τὴν σύμβασιν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καὶ τοιουτοτρόπως ἡ διαδικασία τὴν ὁποίαν προβλέπει ἡ Ἑλληνικὴ τροπολογία ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι, δὲν θὰ εἶναι ἴσως δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ προκειμένου περὶ Κύπρου, ὅταν ἡ κυρίαρχος δύναμις ἀρνῆται νὰ ἀναλάβῃ συγκεκριμένας ὑποχρεώσεις ἀρνουμένη νὰ ὑποστηρίξῃ σύμβασιν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Καὶ φοβοῦμαι, ὅτι τὸ Κυπριακὸν παρὰ τὴν προσπάθειαν, ἡ ὁποία κατεβλήθη, εὑρίσκεται εἰς ἣν ἀκριβῶς θέσιν εὑρίσκετο καὶ πρὸ 6 μηνῶν. Τὸ θέμα εἶναι τόσον σοβαρὸν συγκλονίζον τὴν ψυχὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὥστε εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ σκεφθῶμεν ἀπὸ σήμερον κατὰ ποῖον τρόπον θὰ προωθήσωμεν τὸ Κυπριακὸν πρὸς τὴν λύσιν του. Δὲν θ’ ἀναφερθῶ, κύριοι, εἰς τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιεῖ ἡ Ἀγγλία. Παλαιότερον ἐπεκαλεῖτο τὸν Ἰταλικὸν κίνδυνον, ὅτι ὑπῆρχε κίνδυνος νὰ καταληφθῇ ἡ Κύπρος ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν. Ἀπεδείχθη ὅτι ὁ κίνδυνος αὐτὸς ἦτο ἀνύπαρκτος. Κατόπιν ἐπεκαλέσθη τὸν Σοβιετικὸν κίνδυνον. Ὑπαρκτὸς κίνδυνος. Ἀλλὰ τὸ ἐρώτημα εἶναι, πότε εἶναι ὁ κίνδυνος αὐτὸς μεγαλύτερος, ὅταν εἰς τὰ μετόπισθεν τῆς συμμαχικῆς παρατάξεως ὑπάρχῃ ἀναβρασμός, ἀπόγνωσις, ἀνησυχία, ἢ μήπως ὁ κίνδυνος αὐτὸς γίνεται μικρότερος ὅταν τὸ ἐσωτερικὸν μέτωπον τῶν Ἀτλαντικῶν Δυνάμεων εἶναι παγιωμένον ἐπὶ ἐλευθέρας βουλήσεως τῶν λαῶν; Τιμῶ ὅσον ἐλάχιστοι τὴν Μεγάλην Βρεταννίαν. Εἶμαι λάτρης τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς ἱστορίας της καὶ αἰσθάνομαι βαθεῖαν εὐγνωμοσύνην ὡς Ἕλλην, διότι δὲν λησμονῶ ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀνεπτύχθη μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς Ἀγγλικῆς Αὐτοκρατορίας, καὶ τιμῶ ὅσον ἐλάχιστοι τὸ ἱστορικὸν πείραμα τοῦ μετασχηματισμοῦ τῆς Ἀγγλικῆς Αὐτοκρατορίας εἰς Ἀγγλικὴν Κοινοπολιτείαν. Ἡ Μεγάλη Βρεταννία ἔδωσεν εἰς 400.000.000 λαῶν τὴν ἐλευθερίαν των καὶ ἐπρομάχησεν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τῶν λαῶν. Τελευταίως ἔδωσε τὴν ἐλευθερίαν εἰς τοὺς Σενουσίους καὶ ὑπεσχέθη τὴν διενέργειαν δημοψηφίσματος εἰς τὸ Σουδάν. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι εἰς τὴν συνείδησιν τῆς Μεγάλης Βρεταννίας ὁ Κυπριακὸς λαὸς δὲν εἶναι κατώτερος οὔτε τῶν Σενουσίων οὔτε τῶν κατοίκων τοῦ Σουδάν. Ὁ Ἀγγλικὸς τύπος ἐκμεταλλεύεται μερικὰς ἐκδηλώσεις, αἱ ὁποῖαι, δυστυχῶς, ἐμφανίζονται ἀπὸ τῆς Τουρκικῆς πλευρᾶς. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι αἱ ἐκδηλώσεις τῶν Τούρκων φοιτητῶν δὲν ἀπηχοῦν τὸ πραγματικὸν αἴσθημα τοῦ Τουρκικοῦ λαοῦ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῇ κανείς, ὅτι 80.000 Τούρκων εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσουν τὴν τύχην μιᾶς συμπαγοῦς ἐθνικῆς πλειοψηφίας 400.000 Ἑλλήνων. (Χειροκροτήματα). Αὐτὸ θὰ ἐσήμαινε τὴν ἀποθέωσιν τοῦ δόγματος τῆς δυνάμεως καὶ εἶναι ἀντίθετον τὸ δόγμα αὐτὸ πρὸς τὴν ὑπόστασιν αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπόστασιν τοῦ ἐλευθέρου κόσμου. Ἡ Κύπρος, κατὰ τὴν γνώμην μου, δὲν ἀποτελεῖ σημεῖον ἀντιθέσεως μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Τουρκίας. Εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποτελέσῃ συνεκτικὸν δεσμὸν μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Τουρκίας καθ’ ὃν τρόπον ἀπετέλεσε καὶ ἡ Θράκη συνεκτικὸν δεσμὸν μεταξὺ τῶν δύο Χωρῶν. Ἴσως ἄλλος νὰ εἶναι ἁρμόδιος νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ν’ ἀντικρούσῃ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ τῆς στρατηγικῆς φύσεως ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐπικαλεῖται ἡ Ἀγγλία διὰ τὴν διατήρησιν τοῦ ἀποικιακοῦ καθεστῶτος τῆς Κύπρου. Θὰ περιωριζόμην ὅμως εἰς μίαν καὶ μόνην παρατήρησιν. Τελευταίως, πρὸ ἡμερῶν, ὁ Ὑπαρχηγὸς τῆς Ἀτλαντικῆς ὀργανώσεως, ὁ Στρατάρχης Μοντγκόμερυ, προέβη εἰς μακροτάτας δηλώσεις, διὰ νὰ τονίσῃ, ὅτι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τῶν λαῶν εἶναι συνηρτημένον μὲ τὴν ἄμυναν μιᾶς χώρας. Ὅταν, λοιπόν, τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον ἐπιδρᾷ ἐπὶ τῆς ἀμύνης, κατὰ ποίαν λογικὴν δὲν θὰ ἐπιδράσῃ ἕνα καθεστὼς δουλείας ἢ ἕνα καθεστὼς ἐλευθερίας; Πότε πολεμοῦν οἱ λαοί, ὅταν εἶναι χορτασμένοι ἢ ὅταν εἶναι ἐλεύθεροι; (Χειροκροτήματα). Καὶ ὅταν ἀναγνωρίζωμεν ὀρθῶς, ὅτι οἱ λαοὶ πρέπει νὰ εἶναι χορτασμένοι διὰ νὰ μάχωνται, κατὰ ποίαν λογικὴν δὲν θὰ δεχθῶμεν, ὅτι οἱ λαοὶ μάχονται διὰ τὴν ἐλευθερίαν των, ὅταν εἶναι ἐλεύθεροι; Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ προσωπική μου γνώμη, ὅτι μὲ αὐτὴν τὴν παράτασιν τοῦ Κυπριακοῦ, τὴν ἐκκρεμότητα τοῦ Κυπριακοῦ, ὑπάρχει μία χαλάρωσις εἰς τὰς σχέσεις Ἑλλάδος καὶ Ἀγγλίας.

§8Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Αἱ σχέσεις Ἑλλάδος καὶ Ἀγγλίας κατέστησαν συμβατικαί. Νὰ τὸ εἴπωμεν αὐτό, εἶναι ἡ γνώμη ὅλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§9Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ. Εἰς τίποτε, δὲν ὠφελεῖ νὰ ἀγνοοῦμεν, μίαν πραγματικότητα καὶ πιστεύω, ὅτι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἑλληνικῆς πολιτικῆς ἡγεσίας εἰς τὸ σύνολον, θὰ πρέπει, νὰ ἀναληφθῇ ἡ προσπάθεια μιᾶς ἀναπροσαρμογῆς τῶν Ἑλληνογαλλικῶν σχέσεων, κάτι, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ γίνῃ παρὰ μόνον μὲ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ Κυπριακοῦ. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Μεγάλη Βρεταννία, μὲ τὴν σημερινὴν στάσιν της δὲν θὰ ἐπιδιώκῃ νὰ ἐμπνεύσῃ εἰς τὸν Κυπριακὸν λαὸν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ ἐλευθερία κατακτᾶται μὲ ὅπλα. Αὐτὸ θὰ ἦτο ἐπικίνδυνον. Εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν ἡ ἀτμόσφαιρα εἶναι τεταραγμένη καὶ ἐνδεχομένως οἱ ἀντίπαλοι τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, αὐτὸ νὰ ἐπιδιώκουν, ἀναταραχὴν εἰς τὴν Κύπρον. Κατὰ συνέπειαν, τὸ Κυπριακόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ παρὰ μόνον μὲ πρωτοβουλίαν τὰς Μεγάλης Βρεταννίας, μὲ ἀναγνώρισιν δικαιώματος τῆς αὐτοδιαθέσεως. Νὰ κληθῇ ὁ Κυπριακὸς λαὸς εἰς δημοψήφισμα, νὰ ἐπαναλάβῃ τὸ δημοψήφισμα, τὸ ὁποῖον εἰς τὸ 1950 ἀπέδωσε τὰ 95% ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως καὶ τὸ 5% ἀντεπροσώπευεν ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι, ἠμποδίσθησαν νὰ προσέλθουν διὰ νὰ ψηφίσουν. Νομίζω, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναθέσῃ εἰς τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τοῦ Σώματος τὸν κ. Γόντικαν νὰ διαβιβάσῃ μίαν τελευταίαν ἔκκλησιν πρὸς τὰ νομοθετικὰ Σώματα τῆς Μεγάλης Βρεταννίας, νὰ ὑπογραμμίσῃ τὴν θέλησιν τοῦ Πανελληνίου, ὅπως δοθῇ μία λύσις ἱκανοποιοῦσα τὸν Κυπριακὸν λαόν. Καὶ ἐὰν ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας, λογικῆς προθεσμίας, ἡ Ἀγγλικὴ Κυβέρνησις δὲν θελήσῃ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν Πανελλήνιον αὐτὴν ἀξίωσιν, πιστεύω, ὅτι ἡ σημερινὴ πολιτικὴ ἡγεσία εἴτε ἡ Κυβέρνησις, εἴτε ἡ Ἀντιπολίτευσις, θὰ πρέπει νὰ ἀποφασίσουν νὰ θέσουν τὸ Κυπριακὸν ἐνώπιον τοῦ ΟΗΕ μὲ τὴν ἄποψιν, ὅτι πρέπει νὰ διενεργηθῇ δημοψήφισμα. Δὲν ἀντιδικοῦμεν πρὸς τὴν Ἀγγλίαν, ἐπιθυμία μας εἶναι ἡ Ἀγγλία νὰ μὴ ἀντιδικῇ πρὸς τὸ δίκαιον. Καὶ νομίζω, ὅτι ἀναλαμβάνοντες τὴν πρωτοβουλίαν αὐτήν, βοηθοῦμεν ἡμεῖς περισσότερον τὴν Ἀγγλίαν νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὸ πεῖσμα, τὸ ὁποῖον ἐκδηλοῦται σήμερον εἰς ὡρισμένους κύκλους τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ συντηρῆται τὸ Αὐτοκρατορικὸν ἰδεῶδες εἰς τὴν Ἀνατολικὴν λεκάνην τῆς Μεσογείου εἰς βάρος τοῦ συμπαγοῦς Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ καὶ εἰς βάρος μιᾶς Ἑλληνικῆς ἀξιώσεως. Κύριοι, ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ δὲν ὑπάρχουν ἀναρμόδιοι, οἱ πάντες εἴμεθα ἁρμόδιοι ἀπὸ τοῦ πρώτου μέχρι τοῦ τελευταίου Ἕλληνος. Ὅπως ἡ Ἐθνικὴ ψυχὴ εἶναι ἑνιαία καὶ ἀδιαίρετος, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ἡ Ἐθνικὴ εὐθύνη ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ εἶναι ἑνιαία καὶ ἀδιαίρετος. Πιστεύω, ὅτι μὲ μίαν τολμηρὰν πρωτοβουλίαν τοῦ συνόλου τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας, διότι τὸ θέμα δὲν εἶναι κομματικόν, εἶναι καθαρῶς Ἐθνικόν, πιστεύω, ὅτι μὲ μίαν τοιαύτην πρωτοβουλίαν θὰ σημάνῃ ἡ ὥρα, ὥστε τὸ ὄνειρον τῶν ἀλυτρώτων ἀδελφῶν μας νὰ στεφανωθῇ μὲ τὴν ἐλευθερίαν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§11Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, συγχαίρω, τὸν συνάδελφον κ. Ἀκρίταν, διὰ τὴν πρωτοβουλίαν, τὴν ὁποίαν ἔλαβε νὰ ἐξάρῃ τὴν μεγάλην ἠθικὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ πάνδημος ἐκδήλωσις τῶν Ἀθηναίων, διερμηνευόντων ἄλλωστε, τὴν ψυχὴν καὶ τὸ πνεῦμα, ὅλων τῶν Ἑλλήνων, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα. Εὑρίσκω ἐπίσης, ὄχι μόνον, ἐθνικῶς θεμιτήν, ἀλλὰ καὶ ἐπιβεβλημένην, τὴν πρωτοβουλίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέλαβεν ὁ κ. Ἀκρίτας, νὰ χρησιμοποιήσῃ τὰς ἐκδηλώσεις τῆς προηγουμένης ἑβδομάδος, ὡς ἀφορμήν, διὰ νὰ φέρῃ ἐκ νέου τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς. Δὲν ἔχει ἀνάγκην βεβαίως ἡ καρδία τῶν Ἑλλήνων, ἀφορμῶν. Ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν σκεπτόμεθα τὴν Κύπρον, σκεπτόμεθα τοὺς ἀδελφούς μας Κυπρίους, ἀλλ’ ἡ ἐκδήλωσις τοῦ Ἀθηναϊκοῦ λαοῦ, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα, ὑπῆρξε πράγματι, μία ἰδιαιτέρως, ἔντονος ἢ ἐντονωτάτη, δυνατή ἀπὸ ψυχικῆς ἀπόψεως, ἐκδήλωσις τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ ἀπαιτήσῃ ὅπως δοθῇ τέρμα εἰς τὴν ἱερὰν αὐτὴν ὑπόθεσιν καὶ ἔπρεπεν ἡ ἐκδήλωσις αὐτή, ἡ ἔντονος, τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ νὰ σχολιασθῇ εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ κ. Ἀκρίτας προέβη εἰς σύντομον καὶ ἐπιτυχῆ ἀναδρομὴν εἰς τὸ παρελθόν. Πράγματι εἶναι περίεργον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θέμα τῆς ὑψίστης σπουδαιότητος, τῶν σχέσεων Ἑλλάδος καὶ Κυπριακοῦ λαοῦ, θέμα συνδεόμενον μὲ τὴν ἠθικὴν ὑπόστασιν τῆς Ἑλλάδος, θέμα τὸ ὁποῖον πρὸ 37 ἐτῶν ἐδέχοντο αἱ Κυβερνήσεις τῆς Μεγάλης Βρεταννίας νὰ συζητοῦν μὲ τοὺς Ἕλληνας, εἶναι πράγματι περίεργον. Εἶναι πράγματι, λέγω περίεργον ὅτι 37 ἔτη ἀργότερον δὲν δέχονται πλέον νὰ τὸ συζητοῦν ἐπὶ ἐπιπέδου διπλωματικοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἀναφέρω μίαν πενιχρὰν προσωπικὴν συμβολήν μου εἰς τὴν διπλωματικὴν προβολὴν τοῦ μεγάλου τούτου ἐθνικοῦ ζητήματος. Κατὰ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1942 ἀσκῶν ἐν Μ. Ἀνατολῇ τὰ ἔργα καὶ καθήκοντα τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ λαβών, κατὰ πρόσφατον τότε ἐπίσκεψίν μου εἰς τὸ Λονδῖνον, ἀπὸ τὸν τότε καὶ νῦν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Μ. Βρεταννίας κ. Ἤντεν τὴν ἐξουσιοδότησιν, ὅπως ἐπικοινωνῶ ἀπ’ εὐθείας πρὸς ταχυτέραν διεκπεραίωσιν τῶν ζητημάτων καὶ οὐχὶ διὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, τὸ ὁποῖον ἥδρευεν ἐν Λονδίνῳ, ὅπως ἐπικοινωνῶ ἀπ’ εὐθείας μετ’ αὐτοῦ, ἐθεώρησα καθῆκον μου ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς ἀνεπαρκοῦς τότε δηλώσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἀγγλίας ἐπὶ τοῦ προβλήματος τῆς Ἀλβανικῆς ἀκεραιότητος εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἐγένετο μνεία σαφὴς τῶν δικαίων τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ τῆς Β, Ἠπείρου, ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ ἀποστείλω τηλεγραφικὸν ὑπόμνημα εἰς τὸν κ. Ἤντεν, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἠρκέσθην νὰ λάβω θέσιν ἀπέναντι τῆς τότε γενομένης δηλώσεως, τὴν ὁποίαν ἐθεώρουν ἀνεπαρκῆ καὶ μὴ ἀνταποκρινομένην εἰς τὸ δίκαιον, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ αἷμα, τὸ ὁποῖον ἡ Ἑλλὰς ἔχει χύσει, ἀλλ’ ἔθιξα καὶ αὐτὸ τὸ ζήτημα τῆς Κύπρου. Καὶ εὑρεθεὶς εἰς τὸ χεῖλος τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἠπείλησα παραίτησιν, ἐκλήθην ἐπειγόντως εἰς Λονδῖνον καὶ ἐνόμισα ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ φιλικὴ ἐπὶ τοῦ θέματος συζήτησις. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω ὅτι, συζήτησις δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρᾶγμα εἶναι λυπηρόν, ἀντιλαμβανόμεθα τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἀποδίδει ἡ Μ. Βρεταννία εἰς τὴν διατήρησιν τοῦ κύρους της, κύρους ἀπαραιτήτου διὰ τὴν ἐλευθερίαν ὁλοκλήρου τοῦ κόσμου. Ἀντιλαμβανόμεθα τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν ἀποδίδει εἰς τὴν συγκράτησιν καὶ διατήρησιν τῆς ἀξιοπρεπείας της. Δὲν νομίζω ὅμως ὅτι, εἶναι μείωσις τῆς ἀξιοπρεπείας ἑνὸς μεγάλου καὶ γενναιόφρονος λαοῦ, ὅπως ὁ Βρεταννικός, ἡ ἀναγνώρισις καὶ τῆς ἀξιοπρεπείας ἑνὸς λαοῦ μικροῦ, ἀλλὰ καὶ γενναίου. (Χειροκροτήματα). Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ μὴ ἐπιδέχωνται συζήτησιν. Ἤδη ἄλλως τε ἐπὶ τοῦ 1915, ὄχι μόνον ἐγκαινίασεν ἡ Βρεττανικὴ Κυβέρνησις τὸ στάδιον τῶν συζητήσεων, ἀλλὰ προέβη καὶ εἰς ρητὴν ὑπόσχεσιν. Δὲν νομίζω, ὅτι συνάδει πρὸς τὴν πατροπαράδοτον φιλίαν τῶν Βρεττανῶν καὶ Ἑλλήνων, ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς ὑπερόχους ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας ἀγῶνας τοὺς ὁποίους ἔχουν διεξαγάγει οἱ Βρεττανοί, τὸ γεγονὸς ὅτι, ἀπὸ τοῦ 1915 μέχρι σήμερον ἐθεώρησαν ἀναγκαῖον, ἀντὶ νὰ προχωρήσουν, νὰ ὑποχωρήσουν. Κύριοι συνάδελφοι, ἔκαμον μνείαν ἑνὸς μικροῦ περιστατικοῦ, ἀναφερομένου εἰς τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1942. Τὸν ἑπόμενον μῆνα, τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1943 καὶ δράττομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ μνημονεύσω τὸ γεγονὸς τοῦτο, διὰ νὰ ὑπογραμμίσω ὅσα σχετικῶς περὶ τοῦ Ἀγγλικοῦ τύπου εἶπεν ὁ κ. Ἀκρίτας, τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1943, μετὰ τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ τότε καὶ νῦν Προέδρου τῆς Βρεττανικῆς Κυβερνήσεως τοῦ Οὐΐνστων Τσῶρτσιλ εἰς τὰ Ἄδανα, ὁ κ. Τσῶρτσιλ ἐπεσκέφθη τὴν Κύπρον καὶ ὡμίλησε πράγματι πρὸς τοὺς κατοίκους τῆς Κύπρου κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος συνεκίνησε, νομίζω καὶ ἐκείνους καὶ ἡμᾶς. Καὶ τὴν ἑπομένην, τὸ ἐνθυμοῦμαι καλῶς, οἱ Τάϊμς τοῦ Λονδίνου ἔγραψαν ἄρθρον περὶ τῆς Κύπρου καὶ ἐτόνιζον εἰς τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο καὶ εἶχον προηγουμένως λάβει γνῶσιν τοῦ γεγονότος ὅτι θὰ ἐδημοσιεύετο, ἐτόνιζον, ὅτι ἡ μεγίστη πλειονότης τῶν κατοίκων τῆς Κύπρου—καὶ ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς τὰς λέξεις—συνδέεται στενώτατα καὶ θρησκευτικῶς καὶ γλωσσικῶς καὶ ἐθνικῶς μὲ τὴν Ἑλλάδα. Τὸ γνωρίζουν ἑπομένως καὶ τὸ πιστεύουν οἱ μεγάλοι μας φίλοι οἱ Ἄγγλοι. Ἄς προχωρήσουν καὶ πάλιν εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκοντο κατὰ τὸ ἔτος 1915. Δὲν θὰ ἀπετέλει ἡ τοιαύτη ἐνέργειά των οὐδεμίαν ἀπολύτως μείωσιν τοῦ κύρους καὶ τῆς δυνάμεώς των, κύρους, διὰ τὸ ὁποῖον ἡμεῖς πρῶτοι εἰς τὸν κόσμον ἐνδιαφερόμεθα καὶ δυνάμεως, τῆς ὁποίας τὴν ἀκεραίαν διατήρησιν θεωροῦμεν διὰ τὰ συμφέροντα τοῦ κόσμου ἀναγκαίαν. Καὶ δὲν συμμεριζόμεθα τὰς εὐκόλους ἐκδηλώσεις ἀγανακτήσεως, τὰς συνδεομένας μὲ ἐκφράσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπερβαίνουν τὰ αἰσθηματικῶς ἐπιτρεπόμενα, τὰς ἐκδηλώσεις, λέγω, ἀγανακτήσεως, αἱ ὁποῖαι ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν ἐξ ἀφορμῆς εἴτε τοῦ Κυπριακοῦ, εἴτε ἄλλων θεμάτων σημειοῦνται, ἀπὸ τῶν στηλῶν τοῦ τύπου καὶ εἰς συζητήσεις μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων. Ἡ ἀδικία, ἡ ὁποία μᾶς προσγίνεται, ὅσον καὶ ἐὰν εἶναι μεγάλη, δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ λησμονήσωμεν ὅτι χρεωστοῦμεν πολλὰ εἰς τὴν Ἀγγλίαν, δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ λησμονήσωμεν ὅτι εἰς κρισίμους ὥρας ἐστάθη πλησίον μας. Ἀλλὰ παρακαλοῦμεν ταιτοχρόνως τὴν Μ. Βρεταννίαν νὰ μὴ λησμονήσῃ ὅτι εἰς ἐξ ἴσου κρισίμους ὥρας ἐστάθημεν καὶ ἡμεῖς πλησίον της. (Χειροκροτήματα).

§12Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Καὶ μόνοι.

§13Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐστάθημεν πλησίον της, ὅπως ὀρθότατα προσθέτει ὁ συνάδελφος στρατηγὸς κ. Βραχνός, μόνοι, ὁλομόναχοι εἰς μίαν φοβερὰν ὥραν τῆς ἱστορίας, ἡ ὁποία, ὅσον δήποτε καὶ ἂν ἦτο φοβερά, δὲν μᾶς ἐφόβισε, διότι δὲν εἶχε φοβίσει καὶ τοὺς Ἄγγλους. Τιμῶμεν τὴν μεγάλην τῶν γενναιότητα. Ἄς τιμήσουν ἐμπράκτως καὶ τὴν ἰδικήν μας. Τὴν γενναιότητα εἰς ὥρας κινδύνου πρέπει νὰ τὴν διαδέχεται ἡ γενναιοφροσύνη εἰς ὥρας εἰρήνης. Κύριοι συνάδελφοι, οὐδέποτε θὰ λησμονήσωμεν, εἶπον, ὅσα ὀφείλομεν εἰς τὴν Μ. Βρεταννίαν. Διατὶ ὅμως προσπαθεῖ εἰς πεῖσμα αὐτῆς τῆς ἀποφάσεώς μας νὰ μὴ λησμονήσωμεν, διατὶ προσπαθεῖ νὰ μᾶς πικράνῃ τόσον; Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι βῆμα Βουλῆς καὶ δὲν εἶναι ἕδρα Κυβερνητικῶν εὐθυνῶν, δὲν δικαιοῦμαι νὰ ἐκφράσω ἄλλο τίποτε ἐκτὸς ἀπὸ τὸν πόνον καὶ τὴν θλῖψιν, ποὺ αἰσθανόμεθα. Καὶ αἰσθανόμεθα ὄχι μόνον ἡμεῖς, οἱ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ εὑρισκόμενοι, ἀλλὰ ὅλοι οἱ Ἕλληνες, βαθύτατον πόνον καὶ θλῖψιν, ἡ ὁποία πνίγει τὴν τόσον ἀφιερωμένην εἰς τὴν Ἀγγλοελληνικὴν φιλίαν καρδίαν μας. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ἀκρίτας εἰσῆλθε καὶ εἰς τὸ θέμα τὸ τεχνικόν, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὸν τρόπον τῆς ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἀντιμετωπίσεως τοῦ Κυπριακοῦ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα τοῦτο. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ ἦτο δυνατόν, ὄχι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἀλλὰ ὑπὸ μορφὴν ἄλλης κεκλεισμένων θυρῶν συνεννοήσεως, νὰ συναποφασίσωμεν τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ γίνῃ ἐν τῷ πλαισίῳ καὶ πάντοτε ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς Ἑλληνοαγγλικῆς φιλίας ἡ ἀντιμετώπισις καὶ πρακτικὴ πλέον προσπάθεια ἐπιλύσεως τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θέματος. (Χειροκροτήματα). Εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ σημερινὴ συζήτησις, τὴν ὁποίαν θὰ ἐπακολουθήσῃ ἀσφαλῶς καὶ ὑπεύθυνος ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τοποθέτησις ἐπὶ τοῦ ζητήματος, θὰ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς βήματα σοβαρά. Δὲν γνωρίζω, ἂς τὸ κρίνῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἐὰν ἔχῃ οὐσιώδη σημασίαν ἡ ἀποστολὴ τηλεγραφημάτων. Προέβημεν καὶ ἄλλοτε εἰς τὴν σύνταξιν καὶ ἀποστολὴν τηλεγραφημάτων πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Κοινοτήτων. Ἀπεστείλαμεν τηλεγράφημα ὅταν ὡρκίσθη καὶ ἐνεφανίσθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Μαξίμου, τῆς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ μετέχω.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ὅταν ἦλθεν ἐδῶ ἡ Κυπριακὴ Πρεσβεία.

§15Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐστάλη ἐπίσης, ὅπως πολὺ ὀρθῶς μοῦ ὑπενθυμίζει καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς καὶ ἄλλο τηλεγράφημα, ὅταν ἔφθασεν εἰς τὰς Ἀθήνας ἡ πρεσβεία τῆς Κύπρου φέρουσα τοὺς τόμους, τοὺς ἱεροὺς τόμους, τοῦ δημοψηφίσματος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἴτε γίνῃ ἡ ἐνέργεια αὐτὴ εἴτε ὄχι καὶ εἰς τὴν μίαν καὶ εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν θὰ μὲ εὕρητε σύμφωνον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θεωρῶ ἀπαραίτητον, εἶναι ὅπως ἡ Κυβέρνησις σταθμίσῃ τὰς εὐθύνας της, ἐπικοινωνήσῃ μετὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐπιχειρήσῃ τὴν χάραξιν κοινῆς γραμμῆς ἐπὶ τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θέματος καὶ προχωρήσῃ εἰς τὴν ὁδὸν τῆς πρακτικῆς ἐπιδιώξεως τῆς ἐπιλύσεώς του. Εἶναι ἱερὸν τὸ χρέος, τὸ ὁποῖον ἔχομεν ἀπέναντι τῶν ἀδελφῶν μας τῆς Κύπρου. Δὲν εἶναι μόνον χρέος ἀπέναντί των. Εἶναι χρέος ἀπέναντι τῆς ἰδίας ἡμῶν ἐθνικῆς καὶ ἱστορικῆς συνειδήσεως. Εἶναι χρέος, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατόν, ὅσον μεγάλη καὶ ἂν εἶναι ἡ φιλία μας μὲ τὴν Μ. Βρεταννίαν, νὰ τὸ θεωρήσωμεν κατώτερον ἤ, ἔστω, καὶ ἰσότιμον πρὸς τὴν φιλίαν αὐτήν. Εἶναι χρέος αἵματος, χρέος παραδόσεως, χρέος βασιζόμενον ὄχι μόνον ἐπὶ στοιχείων συνδεομένων μὲ τὸ συμφέρον τὸ κρατικόν, ἀλλ’ ἐπὶ στοιχείων συνδεομένων μὲ τὴν ὀντότητα τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα). Θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς ἐάν, ὡς προεῖπεν ὁ κ. Ἀκρίτας, ἡ Μεγ. Βρεταννία θελήσῃ νὰ ἀναλάβῃ πρώτη ἐπὶ τοῦ θέματος πρωτοβουλίαν. Θὰ εἴμεθα βαθύτατα ἀπέναντι τῆς Βρεταννικῆς κυβερνήσεως εὐγνώμονες. Καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι βαθεῖα θὰ εἶναι ἡ ἀνακούφισις καὶ τῆς μεγάλης πλειονότητος τοῦ τόσον φιλελευθέρου καὶ ὑπερόχου βρεταννικοῦ λαοῦ ὁ ὁποῖος δὲν ἀρέσκεται—εἶμαι ἀπολύτως περὶ αὐτοῦ βέβαιος—εἰς ἀπόκρουσιν καὶ μάλιστα, τόσον ἀπόλυτον καὶ ἀπότομον ἀπόκρουσιν αἰτημάτων, τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ τὴν ἠθικὴν καὶ πολιτικήν του παράδοσιν καὶ ἰδεολογίαν. Δὲν γνωρίζω ἐὰν πρέπει ἡ ὁδὸς καὶ ἡ διαδικασία νὰ εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν προέτεινεν ὁ κ. Ἀκρίτας, ὁμιλήσας περὶ προθεσμιῶν. Θὰ προετίμων νὰ ἀποφύγωμεν τὰς τοιαύτας διατυπώσεις καὶ τοὺς τοιούτους ὅρους. Ὑπάρχει ἐκτὸς τῶν προθεσμιῶν καὶ τῶν τύπων οὐσιαστικὴ ὁδός, ἡ ὁδὸς τῆς ἀνοικτῆς συζητήσεως, τὴν ὁποίαν εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ Κυβέρνησις, συναισθανομένη, ὅπως καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς καὶ ὅπως ὅλα τὰ Κόμματα καὶ ὅλοι οἱ Ἕλληνες, τὸ καθῆκον της ἀπέναντι τῆς Κύπρου, θὰ θελήσῃ νὰ ἀναλάβῃ. Δὲν παραγνωρίζω, ἄλλωστε, καὶ δὲν ὑποτιμῶ τὴν σημασίαν τῆς πρωτοβουλίας, τὴν ὁποίαν κατὰ τὴν τελευταίαν Συνέλευσιν τοῦ Ο.Η.Ε. ἀνέλαβε. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπῆρξεν ἐπαρκὴς καί πολιτικῶς εὐτυχὴς καὶ ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ εἰς καλὸν τέρμα. Ἦτο ὅμως πρωτοβουλία ἠθικῶς ἀξιέπαινος. Ἂς σκεφθῇ, λοιπόν, καὶ ἂς ἀποφασίσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἡ συνείδησις τῶν Ἑλλήνων ἔχει λύσει τὸ ζήτημα, ἔχει ἀποφασίσει ἐπ’ αὐτοῦ. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα ἐξ ὁλοκλήρου τῆς αἰθούσης).

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος κ. Κ. Τσαλδάρης ἔχει τὸν λόγον.

§17Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ λίαν οὐσιώδους αὐτοῦ ζητήματος ἔρχεται καὶ πάλιν καὶ εὑρίσκει τὴν Βουλὴν ἀπαράσκευον. Ὄχι μόνον ἡ Βουλὴ εἶναι ἀπαράσκευος, ἀλλὰ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ Πρωθυπουργεύων τῆς Κυβερνήσεως δὲν παρίσταται κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτήν. Εἶναι ἀνάγκη, πρὶν ληφθῇ οἱαδήποτε θέσις ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοὐλάχιστον εἰς ἐμέ, νὰ γνωρίζω ἐὰν πρόκειται μόνον λόγους ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ νὰ εἴπῃ ἕκαστος ἐξ ἡμῶν ἢ ἂν ἡ συζήτησις θὰ ἔχῃ καὶ κάποιαν συνέπειαν καὶ κάποιαν συνέχειαν μὲ μίαν οἱασδήποτε μορφῆς ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε πράγματι τὸ θέμα νὰ τύχῃ τῆς δεούσης προσοχῆς. Ἐὰν εἰς ἡμᾶς ἔμενεν ὁ ρόλος νὰ ἐξαγγείλωμεν ὡρισμένας γενικὰς ἀρχὰς καὶ τὴν πατροπαράδοτον πρὸς τὴν Ἀγγλίαν γενικῶς φιλίαν τῆς Ἑλλάδος, αὐτὸ δὲν εἶναι ὑποθέτω τὸ θέμα τὸ ὁποῖον σήμερον ἀπασχολεῖ τὸν Κυπριακὸν Λαόν. Τὸ θέμα εἶναι εἰδικώτερον. Ἂν πρόκειται περὶ ζητήματος ἀφορῶντος τὰς σχέσεις μόνον τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ πρὸς τὸν Ἀγγλικὸν ἢ καὶ περὶ ζητήματος εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἡ Ἑλλὰς γενικῶς ἔχει θέσιν καὶ δὴ πρωτεύουσαν πρὸς ἐπίλυσίν του. Ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ ὁ κ. Ἀκρίτας ὁμιλοῦντες ἀνεφέρθησαν καὶ εἰς προγενέστερα γεγονότα τὰ ὁποῖα πάντοτε μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως ἐτέθησαν ἐπὶ τάπητος. Δύναμαι νὰ προσθέσω ὅτι, ἀπὸ τοῦ 1946 καὶ ἀκόμη ἀπὸ τῆς πρώτης συναντήσεως τὴν ὁποίαν εἶχον εἰς Παρισίους μὲ τὸν ἀείμνηστον Μπέβιν, Ὑπουργὸν τότε τῶν Ἐξωτερικῶν, εἰς τὴν πρώτην μας συνάντησιν συνεζητήθη καὶ τὸ θέμα αὐτό. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπάρχουν δύο ἐπιστολαὶ ἐκ μέρους μου καὶ δύο ἐπιστολαὶ ἀπαντήσεων. Ἡ ἐπιδίωξις τὴν ὁποίαν τότε ἐγὼ τοὐλάχιστον, ἐν τῇ ἀσκήσει τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς ἤθελον νὰ ἐπιτύχω, ἦτο νὰ μείνῃ τὸ ζήτημα ἀνοικτόν. Ἐννοοῦμεν ὑποθέτω τί λέγω. Ἐκ τῆς ἄλλης πλευρᾶς ὑπῆρχεν ὁ κίνδυνος ἐὰν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ὤθει τὸ ζήτημα πρὸς λύσιν πιθανῶς νὰ εὑρισκώμεθα πρὸ μιᾶς ἀπαντήσεως ἡ ὁποία θὰ ἐθεωρεῖτο ὅτι ἔκλειε πᾶσαν περαιτέρω θύραν πρὸς συζήτησιν. Καὶ τὸ θέμα ὡς ἐξάγεται ἐκ τῶν ἐπιστολῶν τὰς ὁποίας εἶχον τότε ἀνταλλάξει, ἔμενε τοὐλάχιστον μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς ἀνοικτόν. Δὲν γνωρίζω ἔκτοτε ἐὰν ἔλαβεν ἄλλην μορφὴν ἐπίσημον ἐννοῶ, ἐνθυμοῦμαι βεβαίως, ὅπως ὅλοι ἐνθυμούμεθα, τὰς διαφόρους φάσεις τοῦ ζητήματος ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, τὴν μορφὴν τὴν ὁποίαν ἠθέλομεν νὰ δώσῃ ἡ Βουλὴ ὅταν ἀπηυθύνετο ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ τῆς Βουλῆς πρὸς τὸν Ἀγγλικὸν λαόν. Ἀλλὰ ποῖαι ὑπῆρξαν ἐν προκειμένῳ αἱ ἐπίσημοι ἐνέργειαι καὶ αἱ ἐπίσημοι ἀπαντήσεις ἐπὶ τῶν ἐπισήμων τούτων ἐνεργειῶν δὲν γνωρίζω. Ἐὰν ὁ κ. Κανελλόπουλος ἔχῃ γνῶσιν, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ἔχω. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν κ. Κανελλόπουλον, ὁ ὁποῖος διετύπωσε τὴν ἄποψιν ὅτι, θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ μία νεωτέρα σύσκεψις, ὡς ἐγένετο καὶ πέρυσι, μεταξὺ τῶν διαφόρων πολιτικῶν κομμάτων, ἵνα ἡ ἀκολουθουμένη πολιτικὴ ἐν προκειμένῳ εἶναι ἑνιαία καὶ ἵνα μὴ ὑπάρχῃ ἡ περίπτωσις, ἡ ὁποία ἐμφανίζεναι καὶ ἐπὶ ἄλλων πολιτικῶν ζητημάτων, ὅπου ἄλλος μειοδοτεῖ, ἄλλος πλειοδοτεῖ καὶ ἄλλος διαφωνεῖ ἐπὶ τῶν διαφόρων ἀντιλήψεων καὶ ζητημάτων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν Ἑλλάδα. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δέχεται πραγματικῶς ὅτι, τὸ θέμα ἀφορᾷ τὰς μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως σχέσεις, νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα θὰ ἐτίθετο οὕτω εἰς εὐθυτέραν ὁδὸν καὶ διὰ διπλωματικῶν πλέον διαπραγματεύσεων οὐχὶ δὲ δι’ ἁπλῶν ἐκδηλώσεων, ἐκδηλώσεων εἴτε λαϊκῆς μορφῆς, ὅπως ὑπῆρξε προχθὲς τὸ Ἑλληνικὸν Δημοψήφισμα εἰς τὴν πλατεῖαν Ὁμονοίας, εἴτε ὅπως ὑπῆρξε τὸ Δημοψήφισμα τὸ Κυπριακόν, θὰ ἠδυνάμεθα τότε πραγματικῶς νὰ ἀντιμετωπίσωμεν μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τῆς διπλωματικῆς ὁδοῦ, τὰς λύσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸν βαθμὸν τῆς συμμετοχῆς τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ εἰς τὴν παροῦσαν διεξαγομένην συζήτησιν περὶ ἀμύνης τῆς περιφερείας αὐτῆς, τῆς ἀνατολικῆς λεκάνης τῆς Μεσογείου, θὰ ἔδιδεν ἀσφαλῶς, νομίζω, τὸ μέτρον βάσει τοῦ ὁποίου θὰ ἐκρίνετο ἡ τύχη τῆς Κύπρου πρὸς τὴν Μητέρα Ἑλλάδα. Εἶναι αἱ στιγμαί, ὅλοι τὰς γνωρίζετε βεβαίως, ἐξαιρετικῶς λεπταί. Τὰ θέματα τὰ ὁποῖα συζητοῦνται αὐτὴν τὴν στιγμὴν μὲ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ἔχουν τοιαύτην ἔκτασιν Ἐθνικῆς ὑφῆς, ὥστε πραγματικῶς μετ’ ἀνακουφίσεως ἐδέχθη ἡ κοινὴ γνώμη τὴν ἀνακοίνωσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἔναντι τῆς θέσεως τὴν ὁποίαν εἶχον λάβει ἀτυχῶς ὡρισμέναι ἐκ τῶν ἐφημερίδων του αἱ ὁποῖαι εἶχον φθάσει εἰς ἀκρότητας ἐπὶ τῶν διεθνῶν σχέσεών μας. Τὸ θέμα αὐτὸ δὲν ἐπιδέχεται περαιτέρω συζήτησιν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐδῶ, ἐκτὸς ἐὰν πρόκειται περὶ ἐκδηλώσεων καὶ μονολόγων τοὺς ὁποίους θὰ λέγωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς Κύπρου θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν καὶ ὑπευθύνως εἰς μίαν σύσκεψιν περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ διὰ τὴν ὁποίαν εἶχον γνῶσιν, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ, ἀλλ’ ἀνεβλήθη. Ἐπαναλαμβάνω, κατὰ τὴν σύσκεψιν αὐτὴν θὰ καθωρίζετο πλαίσιον κοινὸν ἐνεργείας, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν ἐντὸς τοῦ πλαισίου αὐτοῦ νὰ κρατήσωμεν σήμερον τὸ θέμα ἀνοικτὸν ἐν τῇ ἐννοίᾳ, ὅτι ταχέως καὶ διὰ τῆς συμμετοχῆς, ἐπαναλαμβάνω, τὴν ὁποίαν θὰ προσέφερεν ὁ Κυπριακὸς λαὸς εἰς τὴν ἰδέαν τῆς ἀμύνης τῆς περιφερείας αὐτῆς τῆς Μεσογείου, νὰ ἐξεύρωμεν τὸ μέτρον τῆς ἐπιλύσεως τοῦ ζητήματος τῆς ἑνώσεως τῆς Κύπρου μετὰ τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος. Αὐτὰ εἶχα νὰ εἴπω ἐν προκειμένῳ καὶ θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ μᾶς ἔλεγε τί σκέπτεται. (Χειροκροτήματα).

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Εὐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§19Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι τὸ θέμα τῆς ἑνώσεως τῆς Κύπρου μετὰ τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος δὲν ἔχει ἀνάγκην ἀναπτύξεως ἐπιχειρημάτων ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως. Οἱ πάντες ἀνεγνώρισαν καὶ ἀναγνωρίζουν, ὅτι ἡ ἕνωσις τῆς Κύπρου μετὰ τῆς Ἑλλάδος ἔχει μαζί της τὴν ἱστορίαν τὴν ἠθικήν, τὴν λογικήν, ἀκόμη τὴν ἐλευθερίαν μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς αὐτοδιαθέσεως τῶν λαῶν. Συνεπῶς τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐκεῖ. Τὸ θέμα εἶναι τί πρόκειται νὰ κάμωμεν καὶ πῶς πρόκειται νὰ ἐνεργήσωμεν διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἕνωσιν τῆς Κύπρου μετὰ τῆς Ἑλλάδος. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι μέχρι τώρα ἐπαιτούσαμεν τὴν ἕνωσιν τῆς Κύπρου μετὰ τῆς Ἑλλάδος. Πρέπει νὰ ἀξιώσωμεν τὴν ἕνωσιν τῆς Κύπρου μετὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ ἀξίωσις αὐτὴ πρέπει νὰ διατυπωθῇ ἐπίσημα καὶ πανηγυρικὰ μέσα εἰς αὐτὴν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν μὲ ἕνα ψήφισμα, μὲ ἐκδηλώσεις παρόμοιες ὡσὰν τὴν προχθεσινὴν τοῦ Ἀθηναϊκοῦ λαοῦ καὶ αἱ ἐκδηλώσεις αὐταὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπεκταθοῦν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα καὶ τότε ἡ Κυβέρνησις, ἐνισχυμένη μὲ αὐτὴν τὴν ἀπαίτησιν νὰ διατυπώσῃ ἐπίσημα καὶ πανηγυρικά, νὰ θέσῃ ἁπλᾶ ἐνώπιον τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως τὴν ἕνωσιν τῆς Κύπρου μετὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐὰν δὲν πραγματοποιηθῇ, τότε συμφωνοῦμεν μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀκρίτα, ὅτι θὰ πρέπει ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας νὰ θέσῃ ἐπίσημα πλέον τὸ ζήτημα ἐνώπιον τοῦ ΟΗΕ, ὁ ὁποῖος δὲν βλέπει ἔτσι τὸ ζήτημα, ὅπως τὸ βλέπει ὁ λαός. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι θέλει ἁπλῶς νὰ συζητῇ τὸ θέμα, νὰ τὸ ἐκμεταλλεύεται κομματικά, ἀλλὰ δὲν θέλει τὴν λύσιν του.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κῦρκος ἔχει τὸν λόγον.

§21Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ προσθέσω δυὸ λέξεις εἰς ὅσα οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες συνάδελφοι εἶπον, εἰς τρόπον ὥστε νὰ διαδηλωθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἔστω καὶ ἐλαχίστη μερὶς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ ὁποία νὰ μὴ αἰσθάνεται βαθύτατα τὸν ἀγῶνα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τῆς Κύπρου, ὡς ἀγῶνα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὁλοκλήρου, ἡ ὁποία νὰ μὴ αἰσθάνεται ὁλόκληρον τὴν συμπαράστασιν τὴν ὁποίαν ὀφείλει εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τῆς Κύπρου, ἀγωνιζομένη κατὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἀγωνίζεται. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐκπρόσωπος τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, κ. Κανελλόπουλος, ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες σκεπτόμεθα τὸν ἀγῶνα τῆς Κύπρου καὶ τὸ εἶπεν ὀρθῶς, ἀλλὰ οἱ ἴδιοι οἱ Κύπριοι δὲν σκέπτονται ἁπλῶς τὸν ἀγῶνα τῆς ἠθικῆς των ἀποκαταστάσεως, τὸν ἀγωνίζονται καὶ τὸν ἀγωνίζονται σκληρῶς. Νομίζω, ὅτι εἶναι καιρὸς καὶ ὅλοι ἐμεῖς οἱ ἐκπροσωποῦντες τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, νὰ μὴ περιοριζώμεθα εἰς τὸ νὰ σκεπτώμεθα τὸν ἀγῶνα τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ, ἀλλὰ νὰ ἀποφασίσωμεν νὰ ἀγωνιζώμεθα καὶ ἡμεῖς μαζὶ μὲ τὸν Κυπριακὸν λαὸν αὐτὸν τὸν ἀγῶνα. Ἤδη ὁ λαὸς προπορευόμενος εἰς τοῦτο τὸ σημεῖον τῆς πολιτικῆς του ἡγεσίας, ὁ λαὸς ἀγωνίζεται κατὰ ἕνα μέτρον αὐτὸν τὸν ἀγῶνα καὶ ἡ συγκέντρωσις τῆς προηγουμένης ἑβδομάδος ἀπέδειξε τοῦτο. Εὐχόμεθα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τὴν ὁποίαν ἔκανεν ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ ἐδέχθη ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, κ. Τσαλδάρης, ὥστε νὰ καθορισθῇ μία πολιτικὴ ἀπὸ μέρους τόσον τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον καὶ τῶν ἐκπροσωπούντων τὴν ἀντιπολίτευσιν. Ἐπειδὴ ὅμως ἡμεῖς ἐκ τυπικῶν λόγων δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ εἰσδύσωμεν εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν κεκλεισμένων τῶν θυρῶν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, οὔτε κἂν νὰ ἐπηρεάσωμεν τὰς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ληφθοῦν, εὐχόμεθα νὰ γίνῃ δεκτὴ αὐτὴ ἡ πρότασις νὰ καταλήξουν εἰς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ ἀνακοινωθοῦν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὁπότε καὶ ἡμεῖς ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐκφέρωμεν τὰς κρίσεις μας ἐπ’ αὐτῶν καὶ νὰ προσφέρωμεν τὴν συμπαράστασίν μας χάριν τοῦ κοινοῦ ἀγῶνος Ἑλληνικοῦ καὶ Κυπριακοῦ λαοῦ.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Καραμαούνας ἔχει τὸν λόγον.

§23Λ. ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, τὸ σημερινὸν θέμα ὡς ἐτέθη ἀποτελεῖ μίαν πλευρὰν λίαν εὐχάριστον, διότι ἐξέφυγεν τελείως ἀπὸ τὸ κομματικὸν καὶ ἔφθασεν, ὡς ἀπεδέχθησαν ὅλοι, εἰς τὸ Ἐθνικόν, αὐτὸ εἶναι μία διαπίστωσις ἡ ὁποία ἔρχεται νὰ τονώσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀρυσθῇ τὴν δύναμιν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ αἴτημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅπως παλαιότερα, κύριε Πρόεδρε, ἡ μεγαλόνησος Κρήτη ἠγωνίζετο νὰ ἑνωθῇ μὲ τὴν μητέρα Ἑλλάδα καὶ ἐπετεύχθη ἡ ἕνωσις, χάρις εἰς τὰς θυσίας καὶ τοὺς ἀγῶνας ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς μεγαλονήσου Κρήτης. Ἐγεννήθη κατόπιν τὸ ζήτημα τῆς Δωδεκανήσου, ἐπίσης διὰ τῶν θυσιῶν καὶ ἀόκνων ἐνεργειῶν ἐπετεύχθη καὶ ἡ συνένωσις τῆς ἐλευθέρας Δωδεκανήσου μετὰ τῆς Ἑλλάδος. Ἔρχεται σήμερον ἡ μεγαλόνησος Κύπρος ἡ ὁποία ἐπὶ αἰῶνας μένει προσηλωμένη εἰς τὴν ἱστορίαν της, πρώτη εἰς θυσίας, ἀκαταμάχητος εἰς ἡρωισμούς, ἄφθαστη εἰς τὴν θρησκευτικότητα τῆς παραδόσεως καὶ δὲν ζητεῖ τίποτα ἄλλο, κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, ζητεῖ τὰ δίκαια τοῦ ἐλευθέρου ἀνθρώπου. Ζητεῖ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔκανε νὰ γίνῃ ὁ δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, ἡ αὐτοδιάθεσις τῶν λαῶν. Καὶ αὐτὴ εἶναι διακήρυξις ἐπίσημος καὶ πρέπει καὶ ὀφείλουν καὶ πιστεύω, ὅτι ἡμεῖς καὶ οἱ μεγάλοι μας σύμμαχοι θὰ τὴν τηρήσουν. Ἐφόσον τὸ δημοψήφισμα ἀπέδειξεν, ὅτι θέλει ὁ λαὸς ὁ Κυπριακὸς νὰ συνδεθῇ μὲ τὴν μητέρα Ἑλλάδα, δὲν φαντάζομαι, ὅτι εἶναι κανεὶς δυνατὸν νὰ μὴ ὑποστηρίξῃ καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ αὐτὴν τὴν ἀπαίτησιν τοῦ λαοῦ τῆς Κύπρου. Εἶναι δίκαιον παντὸς ἐλευθέρου ἀνθρώπου καὶ δίκαιον πάσης δυνάμεως, ἡ ὁποία εἶναι ἐλευθέρα καὶ σκέπτεται ἐλεύθερα, ἡ Ἀγγλία νὰ μᾶς ἀποδώσῃ τὸ δίκαιον. Κύριε Πρόεδρε, ἐκτὸς τοῦ τηλεγραφήματος, τὸ ὁποῖον συνέστησεν ὁ κ. Ἀκρίτας νὰ γίνῃ, πρέπει καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ κάνῃ ἰδικόν της διάβημα ἐντονώτερον, διότι δὲν ἠμπορεῖ πλέον νὰ σταθῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ὡς ἔφθασεν, πρέπει νὰ λάβῃ τὴν δικαίαν του λύσιν καὶ ἡ δικαία λύσις εἶναι ἡ συνένωσις τῆς Κύπρου μετὰ τῆς μητρὸς Ἑλλάδος. Αὐτὸ ἀξιοῖ τὸ Πανελλήνιον καὶ τὸ ἀξιοῖ σήμερον καὶ ἡ Βουλὴ διὰ τῶν ἀντιπροσώπων της.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§25Ε. ΑΒΕΡΩΦ (Ὑφ. Ἐξωτ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἂν ὁ κ. Προεδρεύων τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐγνώριζεν, ὅτι ἡ συζήτησις αὕτη θὰ ἐλάμβανε τοιαύτην ἔκτασιν, ἀναμφισβητήτως θὰ ἐγκατέλειπε τὴν συνεργασίαν τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁρίσει ὁ κ. Πρωθυπουργός, διὰ σήμερον τὸ ἀπόγευμα, καὶ θὰ εὑρίσκετο ἐδῶ διὰ νὰ ἀπαντήσῃ ὁ ἴδιος. Ἐν ἀπουσίᾳ αὐτοῦ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω ἐγώ. Ἡ Κυβέρνησις ὑπεύθυνος φορεὺς τοῦ Πανελληνίου αἰσθήματος τὸ ὁποῖον πάλιν ἐξεδηλώθη καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἀπόψε, κάθε ἄλλο παρὰ ἀδιάφορος ἔγινεν διὰ τὸ Κυπριακὸν ζήτημα. Ἀντιθέτως κατεχομένη καὶ αὐτὴ ἀπὸ τὰ ἴδια αἰσθήματα ἀπὸ τὰ ὁποῖα κατέχεται ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐχειρίσθη ἀναλόγως τὸ ζήτημα, ὅπως μερικῶς καὶ συνοπτικῶς, ἀλλὰ μὲ ἐπαρκῆ πληρότητα ἐξέθεσεν ὁ κ. Ἀκρίτας. Τὸ πῶς τὸ διαχειρίζεται δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ εἴπω ἐγὼ περαιτέρω. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως συζήτησιν δημοσίᾳ λεπτομερῆ. Συζήτησις, ἡ ὁποία μόνον εἶναι δυνατὴ εἶναι ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ διὰ τὴν ὁποίαν θὰ συνεννοηθῶ μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Πέραν αὐτοῦ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι δὲν δύναμαι ἄνευ κινδύνου νὰ προβῶ εἰς λεπτομερεστέρας ἀνακοινώσεις. Ἐν τούτοις λόγῳ τῆς ἀναταραχῆς τὴν ὁποίαν καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος ἔχει δημιουργήσει τὸ ζήτημα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω τὰ ἑξῆς: Ἡ Κυβέρνησις χειρίζεται τὸ Κυπριακὸν ζήτημα μὲ ζωηρὸν πατριωτισμὸν καὶ μὲ αἴσθημα ἀκάμπτου Ἐθνικῆς ἀξιοπρεπείας. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ τὸ χειρίζεται συγχρόνως καὶ μετὰ προσοχῆς, διότι θέλει νὰ συνεχίσῃ τὴν πατροπαράδοτον φιλίαν, ἡ ὁποία ὑφίσταται μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ μεγάλης Βρεττανίας. Οὐδεὶς ἐν Ἑλλάδι λησμονεῖ τὸν ρόλον, τὸν ὁποῖον ἔπαιξεν ἡ Μεγάλη Βρεττανία ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ναυαρίνου καὶ πρὸ αὐτοῦ εἰς τὴν ζωὴν τῆς Ἑλλάδος. Οὐδεὶς ἐν Ἑλλάδι λησμονεῖ τοὺς κοινοὺς διὰ τὴν ἐλευθερίαν ἀγῶνας τῶν δύο λαῶν, εἰς τοὺς ὁποίους μαζὶ ἔρρευσε τὸ αἷμα τῶν Ἄγγλων καὶ τῶν Ἑλλήνων. Οὐδεὶς ἐν Ἑλλάδι ἀγνοεῖ, ὅτι καὶ σήμερον διατηροῦμεν καὶ ἐννοοῦμεν νὰ συνεχίσωμεν τοὺς στενοὺς καὶ ποικίλους δεσμούς, τοὺς ὁποίους ἔχομεν μετὰ τῆς Μεγάλης Βρεττανίας. Δι’ αὐτὸ—καὶ ἐδῶ θὰ παρακαλέσω τοὺς Πρακτικογράφους νὰ προσέξουν τὴν διατύπωσιν τῶν λεγομένων—δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις χειρίζεται τὸ Κυπριακὸν ζήτημα μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς φιλίας μετὰ τῆς Μεγάλης Βρεττανίας. Συγχρόνως ὅμως τὸ χειρίζεται, πάντοτε μὲ τὸν σκοπὸν τῆς ἐπιλύσεώς του, τοῦτο δὲ μὲ τρόπον σύμφωνον πρὸς τοὺς πόθους ὅλων τῶν Ἑλλήνων καὶ πρὸς τὰ συμφέροντα ὅλων τῶν ἐνδιαφερομένων. (Χειροκροτήματα).

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς χαρουποπαραγωγῶν Λεωνιδίου, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην εἰσαγωγὴν μελάσσης.

§27Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ χώρα ἔχει ἀνάγκην ἀπὸ 15000 τόννους οἰνοπνεύματος καὶ τὰ χαρούπια, τὰ ὁποῖα παράγονται εἰς ὅλην τὴν Ἐπικράτειαν, δύνανται νὰ ἀποδώσουν μόνον 4.000 τόννους οἰνοπνεύματος. Ἐν τούτοις οἱ παραγωγοὶ διαμαρτύρονται καὶ ἐξανίστανται ὁσάκις ἡ Κυβέρνησις ἀποφασίση τὴν εἰσαγωγὴν μελάσσης διὰ τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἔχει ὀργανώσει ἀκόμη οὔτε τὴν συγκέντρωσιν, οὔτε τὴν ἐκβιομηχάνησιν τῶν χαρουπίων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν εἰς ὡρισμένας περιοχὰς ἔσοδον σοβαρὸν διὰ τοὺς παραγωγοὺς καὶ δι’ αὐτὸ παραπονοῦνται οἱ παραγωγοὶ διὰ τὴν μὴ προστασίαν τῆς χαρουποπαραγωγῆς. Ἐπειδὴ εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ὀργανωθῇ ἡ συγκέντρωσις καὶ διάθεσις διὰ βιομηχανικοὺς σκοπούς, θὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως λάβῃ θετικὰ μέτρα διὰ τὴν συγκέντρωσιν, ἐμπόριον καὶ ἐκβιομηχάνησιν τοῦ προϊόντος, διότι αὐτὸ ἀποτελεῖ εἰς ὡρισμένας περιοχὰς ζωτικὸν παράγοντα διὰ τοὺς κατοίκους καὶ σπαταλᾶται ἓν προϊόν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον διὰ τὴν παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, διὰ νὰ μὴ καταναλώσῃ ἡ χώρα συνάλλαγμα διὰ τὴν εἰσαγωγὴν μελάσσης.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Α. Μάου ἐπιχειρηματίου τουριστικῶν κέντρων, ζητοῦντος οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν.

§29Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς σωματείων πεταλωτῶν Σερρῶν.

§31Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία τάξις συμπαθῶν ἀνθρώπων καὶ πτωχῶν, οἱ ὁποῖοι κατέχουν τὴν τέχνην τοῦ πεταλωτοῦ. Ἡ ἐπαύξησις τῶν αὐτοκινήτων μεταπολεμικῶς καὶ ἡ διαρπαγὴ τῶν ζώων εἰς τὰς παραμεθορίους ἐπαρχίας τῆς Χώρας μας, ἀπενέκρωσαν τελείως τὸ ἐπάγγελμα αὐτό. Ἐπιβάλλεται καὶ διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ ληφθῇ πρόνοια, ὅπως ἐγένετο καὶ διὰ τοὺς λεμβούχους καὶ τοὺς ἁμαξηλάτας.

§32Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθοῦν τὰ ἀναγκαῖα μέτρα.

§33Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ συζητεῖται τὸ θέμα. Ὑπάρχει ἕτοιμον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον προβλέπει περὶ ὅλων αὐτῶν τῶν θεμάτων, ἀλλὰ ἔχει σκοντάψει εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐξευρέσεως τῶν πόρων. Ἡ πρόοδος, ὡς γνωστὸν ἔχει πολλὰ τὰ ἀγαθά, ἀλλὰ ἔχει καὶ τὰ κακά, τὰ ὁποῖα κακά, ὀφείλει νὰ ἀντιμετωπίζῃ ἑκάστοτε τὸ Κράτος. Οἱ πάντες ζητοῦν τὴν φυρολογίαν τῆς βενζίνης διότι ἐξ αὐτῆς ζημιώνονται. Καὶ οἱ πεταλωταὶ ἀκόμη, ὅπως μοῦ λέγει ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος Κ. Βραχνὸς προτείνουν τὴν φορολογίαν τῆς βενζίνης, εἰδικῶς δι’ ἀποζημίωσιν πρὸς αὐτούς. Παρακαλῶ ὅπως χορηγηθῇ μία μικρὴ σύντομος προθεσμία ἐντὸς τῆς ὁποίας θὰ φροντίσω νὰ κάνω ὅτι εἶναι δυνατόν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1948–1949, 1949–50 καὶ 1950–51 δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου, οἰκ. ἔτους 1951–52».

§35ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1948–1949, 1949–1950 καὶ 1950–51 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου, οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–1952». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς δασμολογικῶν διευκολύνσεων πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς βιομηχανικῶν προϊόντων». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ἔχει τὸν λόγον.

§37Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον περὶ παροχῆς δασμολογικῶν διευκολύνσεων πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς βιομηχανικῶν προϊόντων ἐδημιούργησε χθὲς ὡρισμένας παρεξηγήσεις, καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ μὲ ἀκούσῃ ἐπ’ ὀλίγον, διὰ νὰ προσπαθήσῃ νὰ θέσῃ τὸ ζήτημα εἰς τὴν θέσιν του. Νομίζω ὅτι ὅλοι μας συμφωνοῦμεν εἰς τὴν ἀδήριτον ἀνάγκην ὅπως ἀναπτυχθοῦν αἱ ἐξαγωγαὶ τῆς Χώρας καὶ ἀποκατασταθῇ τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν. Συμφωνοῦμεν ὅτι τὸ κυριώτερον οἰκονομικὸν πρόβλημα τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζομεν εἶναι τὸ ἔλλειμα τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν. Θὰ συμφωνήσετε ἐπίσης ὅτι μέχρι σήμερον δὲν κατωρθώσαμεν νὰ καθορίσωμεν μίαν ὡρισμένην ἐξαγωγικὴν πολιτικήν. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀποσκοπεῖ νὰ καθορίσῃ ὡρισμένας συνθήκας προωθήσεως τῶν ἐξαγωγῶν. Ὑπὸ τὸ πρῖσμα αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἀξίζει νὰ γίνῃ δεκτὸν ἀπὸ τὴν Βουλὴν μὲ κάποιον ἐνθουσιασμόν.

§38Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κ. Ὑπουργέ, νὰ κάνω μίαν διακοπήν, διότι αἱ ἐφημερίδες κακῶς διετύπωσαν τὰ Πρακτικὰ ἀναγράψασαι, ὅτι ἐγὼ προσωπικῶς κατεπολέμησα τὸ νομοσχέδιον. Παρακαλῶ, ὅπως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τονισθῇ, ὅτι δὲν ἐζήτησα τὴν καταψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἁπλῶς καὶ μόνον εἶπον, ὅτι τὸ πρῶτον ἄρθρον συμπίπτει ἀπολύτως πρὸς τὸ ἄρθρον τοῦ Α.Ν. 1848 καὶ εἴπομεν εἰς τὸν ὁμιλοῦντα κ. Στεφανίδην, ὅτι δὲν ἔχει σημασία ἡ ψήφισις ἢ καταψήφισις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, διότι ἐν τῇ πράξει ἰσχύει τοῦτο. Πάντως πρέπει νὰ εἴπω, ὅτι συμμερίζομαι τὴν ἄποψιν, ὅτι θὰ πρέπει, ἐν τῷ μέτρῳ τῆς δικαιοσύνης νὰ εὐνοοῦνται εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τὰ γεωργικὰ προϊόντα, ἀλλ’ ἐν τῷ μεταξὺ θὰ πρέπει νὰ διευκολύνωμεν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν βιομηχανικῶν μας προϊόντων.

§39Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Κύριε Κανελλόπουλε, εἴμεθα θύματα τῶν Πρακτικῶν, καὶ προχθὲς ἐγὼ ἄλλα εἶπα περὶ ἐξηλεκτρισμοῦ καὶ ἄλλα ἀνέγραψαν τὴν ἑπομένην αἱ ἐφημερίδες. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον προσπαθεῖ νὰ καθορίσῃ ἕνα σύστημα ἐξαγωγῆς προϊόντων τῆς βιομηχανίας μας. Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, ὑπῆρξε νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συνεζητήθη εἰς τὰ Κοινοβούλια τῶν περισσοτέρων χωρῶν τῆς Εὐρώπης, πρὸ 50 ἐτῶν. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δὲν προῆλθεν ἀπὸ τὴν ὀξύτητα τοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζει ἡ χώρα. Εἶναι ἕνα βασικὸν μέτρον ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς, τὸ ὁποῖον ἔχουν λάβει ὅλαι αἱ χῶραι τῆς Εὐρώπης. Αἱ συζητήσεις ἐπὶ τῶν διευκολύνσεων αὐτῶν, ἔγιναν εἰς τὸ τέλος τοῦ παρελθόντος αἰῶνος εἰς τὰς μεγάλας βιομηχανικὰς χώρας τῆς Εὐρώπης. Τὰ ἀγαθά, κ. συνάδελφοι, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ ξένην πρώτην ὕλην ἡ ὁποία εἰσήχθη ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ διὰ τὴν ὁποίαν κατεβλήθη δασμός, δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπανεξαγόμενα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ μὴ τύχουν ἐκπτώσεως τοῦ δασμοῦ τοῦ ὁποίου κατέβαλε, διότι ἄλλως, αἱ τιμαί των αὐξάνονται ὑπερβολικῶς. Εἶναι φυσικὸν ὅτι θὰ πρέπει δασμοὶ οἱ ὁποῖοι εἰσεπράχθησαν μὲ σκοπὸν τὴν προστασίαν τῶν ἐσωτερικῶν ἀγαθῶν, νὰ βαρύνουν τὸ κόστος τῶν ἐξαγομένων ἀγαθῶν ὅταν τὰ ἀγαθὰ αὐτὰ ἐμφανίζονται εἰς τὴν ξένην ἀγορὰν διὰ νὰ συναγωνισθοῦν ἄλλα ξένα προϊόντα. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀρχῆς αὐτῆς, εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἀντίρρησις προῆλθεν ἐκ τῆς ἐντυπώσεως ὅτι ὑπῆρχε μία ἀναδρομικὴ ἰσχὺς τοῦ νόμου. Ἔχω νὰ ἀπαντήσω ὅτι ἀπὸ τὸ 1950 ἔχομεν ἀνάλογον νόμου, ἑπομένως δὲν πρόκειται περὶ καθιερώσεως νέας διατάξεως ἡ ὁποία θεσπίζει ἀναδρομικὴν ἰσχύν. Ἑπομένως δὲν γίνεται οὐδεμία ἐπαναληπτικὴ πρᾶξις ἡ ὁποία νὰ εὐνοῇ ὡρισμένην τάξιν ἀνθρώπων.

§40Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ μᾶς πῆτε ἐπὶ ποίων εἰδῶν ἰσχύει ὁ παρὼν νόμος.

§41Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἐπὶ τῶν ἐξαγομένων στιμέντων εἰς τὴν Τουρκίαν. Δὲν εἶμαι ἀπολύτως ἐνήμερος, ἀλλ’ αὐτὴν τὴν πληροφορίαν ἔλαβον ἐκ τῆς ὑπηρεσίας, καὶ ὅτι ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου καὶ ἐντεῦθεν ἐφαρμόζεται εἰς πολλὰς περιπτώσεις ὁ νόμος οὗτος. Θὰ ἐφαρμοσθῇ ἐπίσης ἐπὶ τῶν ὑφαντουργικῶν προϊόντων τὰ ὁποῖα θὰ παραδοθοῦν εἰς τὴν Ἀγγλικὴν ἀγορὰν τὸν προσεχῆ Ὀκτώβριον. Ἑπομένως ἔχομεν μίαν ὑφισταμένην κατάστασιν, καὶ τὸ μόνον τὸ ὁποῖον κάνει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἶναι νὰ συστηματοποιῇ αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Τρικούπη, ὑπάρχει νόμος ὁ ὁποῖος κατ’ οὐσίαν εἶναι ὁ ἴδιος μὲ αὐτὸ τοῦτο τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Θέλομεν νὰ ὁλοκληρώσωμεν τὴν Νομοθεσίαν καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι δὲν πρόκειται περὶ χαριστικῆς πράξεως ἀπέναντι οἱασδήποτε βιομηχανίας. Ἐπ’ αὐτοῦ θέλω νὰ εἶμαι σαφής. Ἡ Κυβέρνησις πόρρω ἀπέχει ἀπὸ τοῦ νὰ θέλῃ νὰ δώσῃ οἱαδήποτε οἰκονομικὰ ὀφέλη εἰς τοὺς βιομηχάνους ἢ οἱανδήποτε ἄλλην τάξιν, καὶ κακῶς ἐχαρακτηρίσθη ἐκ μέρους κυβερνητικῶν βουλευτῶν ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει σκοπὸν νὰ κατοχυρώσῃ ὀφέλη καὶ πλεονεκτήματα ὑπὲρ τῶν οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρων. Οὐδέποτε ὑπῆρξε τοιοῦτον θέμα. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον τίθεται εἶναι ἄλλο. Νὰ μὴ ἐπιβαρύνωνται τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα προορίζονται διὰ τὴν διεθνῆ ἀγορὰν μὲ κόστος ὑπερβολικὸν καὶ ἀδικαιολόγητον, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴν δύνανται νὰ συναγωνίζωνται τὰ προϊόντα τῶν ἄλλων χωρῶν, Ἡ μὴ λῆψις τοῦ μέτρου ἔχει ὡς συνέπειαν τὴν ἔλλειψιν ἀπασχολήσεως τῶν ἐργατικῶν χειρῶν καὶ αὐτὸ εἶναι ἕνα μεγάλο πρόβλημα ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει ἀντίθετος γνώμη. Κύριοι συνάδελφοι, ἂς μὴ συγχέωμεν τὰ θέματα. Ὅταν συζητοῦμεν περὶ μέτρων προστασίας καὶ ἐνισχύσεως τῆς ἐξαγωγῆς δὲν σημαίνει, ὅτι πρέπει νὰ λύωμεν ὅλα τὰ προβλήματα τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου. Ὑπάρχει τὸ πρόβλημα τοῦτο εἰς μεγάλην ἔκτασιν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ γενικῶς καὶ κατ’ ἄλλον τρόπον. Ὑπερθεματίζομεν εἰς τὴν ἄποψιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε περὶ ἐνισχύσεως τῆς ἐξαγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ διεμόρφωσεν μίαν γενικωτέραν ἐξαγωγικὴν πολιτικὴν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἀλλὰ ἐρωτᾶται τί σχέσιν ἔχει τὸ ἕνα θέμα μὲ τὸ ἄλλο; Δὲν συνεζητήσαμεν τὴν λύσιν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ καπνοῦ, οὔτε λέγομεν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ κάνωμεν τίποτε διὰ τὸ θέμα αὐτό. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι ἐπειδὴ ὑφίσταται ἀκριβῶς τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ λύσωμεν τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Ἐπίσης ἠκούσθη διατί νὰ ἐπιστρέφωνται οἱ δασμοὶ τῶν εἰσαχθέντων πρώτων ὑλῶν καὶ νὰ μὴ εἰσαχθῇ τὸ μέτρον τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς τῶν πρώτων ὑλῶν. Τοῦτο δὲν εἶναι δυνατόν, διότι δὲν ὑπάρχουν ἐκ τῶν προτέρων συμβόλαια διὰ τῶν ὁποίων νὰ ἀποδεικνύεται ἡ ἐπανεξαγωγὴ τῶν πρώτων αὐτοῦ ὑλῶν.

§42Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Διατί νὰ μὴ δοθῇ ἡ εὐχέρεια καὶ εἰς τὰς πρώτας ὕλας τὰς παραγομένας εἰς τὸ ἐσωτερικὸν νὰ ἐξάγωνται ἀτελῶς εἰς τὸ ἐξωτερικόν;

§43Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀντίρρησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, Εἶναι μία παρατήρησις, ἡ ὁποία ἀξίζει προσοχήν. Συνήθως αἱ ἐξαγωγαὶ πραγματοποιοῦνται ἀναλόγως τῆς καταστάσεως τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς καὶ φυσικὰ μετὰ τὴν βιομηχανοποίησιν τῶν πρώτων ὑλῶν. Κατ’ ἀκολουθίαν τότε προκύπτει τὸ θέμα τῆς ἐπιστροφῆς τῶν καταβληθέντων δασμῶν. Προηγουμένως δὲν ὑφίστατο, ἑπομένως καὶ ἡ παρατήρησις αὐτὴ δὲν εἶναι ὀρθή.

§44Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Χθὲς ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς μίαν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν βλέπω, ὅτι σήμερον τὴν θεωρεῖ ὡς περιττήν. Πρόκειται περὶ τοῦ ἄρθρου 2, διὰ τοῦ ὁποίου δίδεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν βιομηχανίαν νὰ εἰσάγῃ ἀτελῶς τὰς πρώτας ὕλας.

§45Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Περὶ αὐτοῦ νομίζω, ὅτι ὁ ὑπεύθυνος ὀφείλει νὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησιν. Ἐγὼ ἁπλῶς παρενέβην ἐπειδὴ ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου τὸ ὁποῖον διευθύνω. Νομίζω, ὅτι διὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἐδημιουργήθη ἕνα ζήτημα ἐκ τῆς περιπτώσεως τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 5 διὰ τῆς ὁποίας θεσπίζεται, ὅτι αἱ ἐπιτροπαὶ θὰ πληρώνουν ἀπὸ λεπτὰ τῶν Βιομηχανιῶν. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ κατόπιν συμφωνίας μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου συναδέλφου.

§46Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Εἶναι διάταξις τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας.

§47Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὐτή.

§48Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐξένισε, κ. Ὑπουργέ, τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα δὲν ἔφερε τὴν ὑπογραφήν σας.

§49Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ὅταν ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον δὲν ἦτο Ὑπουργὸς ὁ κ. Ζίγδης.

§50Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Θὰ ἔπρεπεν ὁ τότε Ὑπουργὸς νὰ τὸ εἶχεν ὑπογράψῃ.

§51Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διάκρισις τῶν πρώτων ὑλῶν αἱ ὁποῖαι χρησιμοποιοῦνται ὑπὸ τῶν βιομηχανιῶν διὰ τὴν κατασκευὴν ὑφασμάτων, ἐὰν πράγματι εἶναι πρῶται ὗλαι ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἢ ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ........ Τοῦτο τὸ λέγω, διότι, ὡς γνωστόν, ἐπὶ τὸ πλεῖστον τὰ βαμβακερὰ κατασκευάζονται ἀπὸ ἐγχώριον βάμβακα. Πῶς θὰ γίνῃ ἡ διάκρισις; Πάρετε ἕνα βιομηχανικὸν ὕφασμα: Λοιπὸν πῶς θὰ διακριβωθῇ ἐὰν τὸ ὕφασμα αὐτὸ ἐγένετο ἀπὸ ἐγχώριον βάμβακα ἢ ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ ἦλθεν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν;

§52Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὑπάρχουν εἰς τὸ Τελωνεῖον ὅλα τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα δεικνύουν τί εἰσήχθη καὶ τί δὲν εἰσήχθη.

§53Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ ἐὰν τὸ ἐπώλησεν ἐδῶ εἰς τὸ ἐσωτερικόν;

§54Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Κύριε συνάδελφε, τὸ θέμα ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικῆς παρουσιάζει ὄχι μόνον τὴν δυσκολίαν, ποὺ ἀναφέρετε. Παρουσιάζει πολλὰς δυσκολίας, ἀλλὰ καὶ εἶναι δυνατόν, ἐὰν δὲν γίνῃ καλὴ ἐφαρμογὴ καὶ θεσπισθῇ ἡ ὀρθὴ διαδικασία, νὰ γίνῃ κατάχρησις. Οὐδεὶς ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀρνηθῇ τοῦτο, Ἀλλά, νομίζω, ὅτι μὲ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου καὶ μὲ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι πολὺ ἀνεπτυγμέναι εἰς αὐτὰ τὰ πράγματα— ὅποιος δήποτε ἔχει πεῖρα μὲ τὰ Τελωνεῖα, θὰ γνωρίζῃ πόσον λεπτομερὴς εἶναι ὁ ποιοτικὸς ἔλεγχος τῶν εἰσαγομένων καὶ ἐξαγομένων προϊόντων—εἶμαι βέβαιος, ὅτι αἱ δικαιολογημέναι ἀνησυχίαι σας εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν θὰ δώσουν λαβὴν εἰς καταχρήσεις, δὲν θὰ δώσουν λαβὴν εἰς παρερμηνείαν τοῦ πνεύματος τοῦ νόμου. Νομίζω, δηλαδή, ὅτι ὑπάρχει τεχνικὴ ἀπάντησις εἰς τὸ ἐρώτημά σας.

§55Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχουν πάρει πρώτας ὕλας, τὰς ἔχουν βιομηχανοποιήσει, ἔχουν διαθέσει τὰ προϊόντα, καὶ θὰ μᾶς εἴπουν· αὐτὰ τὰ ὑφάσματα τὰ ἔχομε κατασκευάσει μὲ βάμβακα, τὸν ὁποῖον ἐπήραμε ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, καὶ θὰ τὰ ἔχουν κατασκευασμένα ἀπὸ ἐγχώριον.

§56Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ πονηριὰ —δὲν εἶν’ ἔτσι;—εἶναι τόσον φανερά, ὥστε δὲν πιστεύω νὰ νομίζετε, ὅτι θὰ ἀφεθῇ τὸ Κράτος τόσον πλέον ἀνυπεράσπιστον, ὥστε νὰ πατήσῃ τοιούτου εἴδους πεπονόφλουδα. Δὲν εἶναι δύσκολον μὲ τὸ μικροσκόπιον καὶ εἰς τὸ χημικὸν ἐργαστήριον, νὰ διαπιστωθῇ ἐὰν εἶναι ἀπὸ τὴν Ἀράχωβα τὸ μαλλὶ ἢ ἀπὸ τὴν Αὐστραλίαν, ὅπως ἐπίσης καὶ βαμβάκι. Ἑπομένως δὲν νομίζω, ὅτι ἡ ἀνησυχία σας δικαιολογεῖται.

§57Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τὰ κέρδη τὰ ἔχουν πάρει ἤδη.

§58Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Τὸ θέμα εἶναι τεχνικόν. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ δημιουργοῦνται ἀντεγκλήσεις καὶ ἀμφισβητήσεις ἐπὶ θεμάτων, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπάρχει τεχνικὴ ἀπάντησις. Ἐγὼ σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ὁ Αʹ. βιομήχανος, ὁ ὁποῖος νομίζει, ὅτι προσφέρει μεγάλην ὑπηρεσίαν, ἐὰν κατορθώσῃ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τῆς μεγάλης ἀνεργίας νὰ ἐπιτύχῃ μίαν παραγγελίαν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἐὰν κατορθώσῃ νὰ τὸ κάμῃ αὐτό, θὰ πάῃ νὰ ἐξαγάγῃ, ἂς εἴπωμεν ὑφάσματα μάλλινα (πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον μοῦ φαίνεται πολὺ ἀπίθανον, ἀλλὰ θὰ ηὐχαρίστουν πολὺ τὸν Θεόν, ἐὰν κατωρθώναμε νὰ πάρωμεν μίαν μεγάλην παραγγελίαν) λοιπὸν αὐτό, ποὺ μοῦ λέγετε, ὅτι θὰ πάρῃ μαλλὶ τῆς Ἀραχώβης καὶ θὰ κάμῃ ὕφασμα καὶ θὰ ζητήσῃ νὰ τοῦ ἐπιστρέψωμε δασμοὺς διὰ μαλλὶ Αὐστραλίας, τοῦτο δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ, διότι θὰ δώσῃ ἕνα μικρὸ κομματάκι εἰς τὸ Τελωνεῖον, θὰ πάῃ εἰς τὸ Γεν. Χημεῖον τοῦ Κράτους καὶ θὰ φανῇ ὅτι εἶναι Ἀραχωβίτικο. Δὲν εἶναι τὸ θέμα δύσκολον, κύριε Μογγογιάννη.

§59Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Μᾶς κάμνει ἐντύπωσιν, κύριε Ὑπουργὲ ὅτι ἐσπεύσατε νὰ λάβετε μέτρα ὑπὲρ τῶν βιομηχάνων.

§60Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Δὲν εἶναι ὑπὲρ τῶν βιομηχάνων. Αὐτὴ εἶναι ἡ βασικὴ παρανόησις........

§61Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι ἐνισχύομεν τὴν βιομηχανίαν, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἐνισχύομεν ὡρισμένους βιομηχάνους.

§62Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Ὄχι, ὄχι. Τοῦτο εἶναι ἡ δεινὴ παρεξήγησις τοῦ νομοσχεδίου. Ἐγὼ εἶμαι εὐτυχὴς διότι ὁ κ. Μογγογιάννης τὸ ἔθεσε τόσον ὡραῖα τὸ θέμα. Μᾶς λέγει: ἀνησυχοῦμε, διότι μὲ αὐτὸ δίδετε προνόμια, ὠφέλη εἰς ὡρισμένην κατηγορίαν ἀνθρώπων. Ἡ ἀπάντησίς μου, κύριε Μογγογιάννη, εἶναι κατηγορηματική. Ὄχι, Δηλαδὴ καὶ σᾶς ὁμολογῶ ὅτι προερχομένη αὐτὴ ἡ ἀμφιβολία ἀπὸ τὴν παράταξιν τὴν ἰδικήν μας μὲ κάμνει κάπως (τὶ νὰ σᾶς πῶ) νὰ μουδιάζω. Διότι πρέπει νὰ ξεύρετε ὅτι ἡ Κυβέρνησίς σας δὲν εἶναι τῶν προνομίων. Ἐὰν δὲ τώρα λαμβάνῃ μέτρα αὐτῆς τῆς φύσεως, εἶναι ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ νὰ δημιουργήσῃ δυνατότητα ἀπασχολήσεως εἰς τὸν βίον αὐτόν, νὰ ἀνακουφίσῃ τὴν ἐνέργειαν καὶ ταυτοχρόνως νὰ μειώσῃ κάπως τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν. Διότι δὲν πρόκειται ἀπὸ τὸ θέμα αὐτὸ ὁ βιομήχανος νὰ ἀποκομίσῃ οὔτε μίαν δεκάραν περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι εἶναι τὸ φυσιολογικόν του κέρδος ἐν τῇ ἐπεξεργασίᾳ ἑνὸς προϊόντος. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος παρακαλῶ ὁλόκληρον τὴν Βουλὴν νὰ μὲ πιστεύσῃ, διότι διαφορετικά, ἐὰν δὲν πιστεύσετε πραγματικῶς, νὰ τὸ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον. Διότι δὲν θέλομεν οὔτε ἐπὶ μίαν στιγμὴν νὰ νομισθῇ ὅτι ἐφέραμεν εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πηγαίνει νὰ ἐνισχύσῃ τὴν οἰκονομικὴ ὀλιγαρχίαν. Ἄπαγε τῆς βλασφημίας.

§63Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δι’ αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει ἡ Βουλὴ διὰ νὰ συζητοῦμεν. Ἐγὼ δὲν ἀμφιβάλλω διὰ τὴν καλήν σας πρόθεσιν καὶ νομίζω καὶ πιστεύω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξῃ ποτὲ τὰ προνόμια τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας ἢ τῶν ὀλίγων μεγάλων. Τὸ γνωρίζω αὐτό. Ἡ πρόθεσίς σας εἶναι νὰ ἐνισχύσετε τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας. Ἀλλὰ σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Ξεύρετε ὅτι οἱ βιομήχανοι ἔχουν συγκεντρώσει μεγάλας ποσότητας, πολὺ μεγάλας ποσότητας, καὶ ἤρχισαν νὰ ἀπολύουν τοὺς ἐργάτας...

§64Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Ἕτερον ἑκάτερον τὸ θέμα, κύριε Μογγογιάννη.

§65Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἠδύνασθε νὰ κάμετε κάτι ἄλλο ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.

§66Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Θὰ κάμωμεν καὶ τὸ ἄλλο.

§67Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς. Ὅτι πρῶτα— πρῶτα ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ἄλλα μέτρα ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ ἔπειτα εἴπετο......

§68Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Μὰ τὸ εἶπα ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ.

§69Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶναι. Σᾶς λέγω μὲ δύο σειρές. Ἔπρεπε νὰ φέρετε τὸ νομοσχέδιον ἐπιστροφῆς τῶν πιστώσεων, τὰς ὁποίας ἔχομε δώσει εἰς τοὺς βιομηχάνους, ὁπότε θὰ ἠναγκάζοντο νὰ πωλοῦν τὸ μεγάλο «στὸκ» καὶ κατ’ ἀνάγκην θὰ εἴχαμε μεγάλη προσφορὰ καὶ ἡ μεγάλη προσφορὰ φέρει τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν καὶ θὰ ἠδυνάμην καὶ ἐγὼ καὶ σεῖς καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς κάτι νὰ κάμωμεν ἀπὸ ἀπόψεως ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἔχουν γίνει μονοπωλιακά.

§70Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Αὐτὸ γίνεται.

§71Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Νὰ γίνῃ ἔλεγχος τῶν πιστώσεων τῶν βιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι ἀπολύουν ὑπαλλήλους σὰν νὰ μὴ εἶχον τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐργασθοῦν καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ἱδρύουν καὶ ἄλλα ἐργοστάσια ἀπὸ τὰς πιστώσεις τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ, τὰ ὁποῖα εἶναι περιττά. Καὶ σᾶς φέρω ὡς παράδειγμα τὸ ἐργοστάσιον, τὸ ὁποῖον γίνεται στὰ Μέγαρα, τοῦ Κατσάμπα, μὲ χιλιάδες ἱστούς, ἐνῷ ὑπάρχουν ἄλλοι ποὺ δὲν ἐργάζονται καὶ ἔχουν παύσει. Ἔπρεπε νὰ φέρετε τὸ νομοσχέδιον τῆς ἐπιστροφῆς τῶν πιστώσεων ἐλέγχου τῶν βιομηχάνων. Ἔπρεπε πρῶτον νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ κατόπιν νὰ φέρωμεν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ εὐνοήσῃ 1–2 βιομηχάνους.

§72Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Δὲν ἐπιτρέπετε, κ. συνάδελφε, εἰς ἕνα βουλευτήν, διακόπτοντα ἕναν Ὑπουργὸν νὰ κάμῃ ὁλόκληρον ἀγόρευσιν.

§73Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ὁ ἔλεγχος τῶν πιστώσεων γίνεται τώρα, κ. συνάδελφε.

§74Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ ὁ ἔλεγχος τῆς βιομηχανίας; Τὸ βαμβάκι ἔχει 4.000 καὶ ἡ ἀγορανομικὴ ἀξία τοῦ νήματος εἶναι 45.000. Ποῦ εἶναι οἱ 40.000; Νὰ γίνῃ ὁ ἔλεγχος πρῶτον καὶ κατόπιν νὰ ἔλθετε νὰ φέρετε τοιαῦτα νομοσχέδια.

§75Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Πρέπει νὰ σᾶς ἀπαντήσω κάποτε. Δὲν εἶναι κατάστασις αὐτή. Σεῖς κάμετε ἀγόρευσιν. Δὲν θὰ δεχθῶ καμμίαν διακοπήν, ἐκτὸς τῆς τοῦ κ. Στεφανοπούλου, ὁ ὁποῖος μοῦ ἐζήτησε τὸν λόγον προηγουμένως. Ὁ κ. Μογγογιάννης ὁμιλῶν, ἔθεσεν ὁλόκληρον τὸ βιομηχανικὸν πρόβλημα τῆς χώρας. Δὲν ἔχω διάθεσιν νὰ συζητήσω ὅλο τὸ βιομηχανικὸν πρόβλημα, ἐπὶ ἑνὸς συγκεκριμένου ζητήματος, τὸ ὁποῖον προσπαθεῖ νὰ ἐπικαλεσθῇ ὁ κ. Μογγογιάννης. Καὶ θέλει νὰ ὑποδείξῃ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τείνει εἰς τὴν διόγκωσιν τῶν ἀθεμίτων κερδῶν ὑπὲρ μιᾶς τάξεως. Τὸ μέτρον τοῦτο, κύριοι, εἶναι μέτρον ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας καὶ ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, εἰς δύο ἐκδηλώσεις. Εἰς τὴν πρώτην ἀπὸ ἀπόψεως ἐργατικῆς ἀπασχολήσεως καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἀπὸ ἀπόψεως συναλλαγματικῆς. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι, οὔτε δεκάρα δὲν θὰ πάρουν οἱ ἐξάγοντες βιομηχανικὰ εἴδη, ἐπὶ πλέον τοῦ θεμιτοῦ κέρδους. Ἑπομένως τὸ νὰ κρίνωμεν αὐτὸ τὸ θέμα καὶ νὰ λέγωμεν, μὴ τὸ φέρετε πρὶν λύσετε ὅλα τὰ ἄλλα προβλήματα τῆς βιομηχανίας, μοῦ φαίνεται κάπως ὑπερβολικόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μου πρὸς τὸν κ. Μογγογιάννην. Θὰ εἶχον νὰ προσθέσω ὅτι, ὡσὰν Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ποὺ εἶμαι, θὰ φέρω ἐντὸς ὀλίγου νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα θὰ κριθοῦν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς οὐσίας. Σήμερον ὅμως δὲν ἠμποροῦμεν νὰ θέτωμεν ὑπὸ κρίσιν ὅλο τὸ πρόβλημα τῆς βιομηχανίας. Ἡ Κυβέρνησις ἔφερεν ἓν νομοσχέδιον, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὸν ἐργαζόμενον λαὸν καὶ νὰ τοῦ δώσῃ δουλειὰ καὶ ἔρχεσθε καὶ μοῦ λέγετε, ὅτι κάνωμεν ἓν νομοσχέδιον, διὰ νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν;

§76Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἔχωμεν καμμίαν δυσκολίαν καὶ ἡμεῖς νὰ γνωρίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἰσάγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν προφανῶς μαζὺ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος δὲν τὸ ἔχει ὑπογράψει, διότι δὲν ἦτο τότε Ὑπουργός. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἀφορᾷ εἰδικῶς τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐξαγωγῶν μας. Ἐκεῖνο ὅμως διὰ τὸ ὁποῖον θὰ κατηγορήσωμεν καὶ ἡμεῖς τὸ νομοσχέδιον εἶναι τοῦτο: ὅτι ἀφορᾷ περιωρισμένον μόνον τμῆμα τῶν ἐξαγωγῶν μας. Δι’ ἡμᾶς— ὅπως θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξωμεν εἰς τὴν Βουλὴν—τὸ κεντρικὸν πρόβλημα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας σήμερον εἶναι ἡ ἐνίσχυσις τῶν ἐξαγωγῶν μας γενικῶς. Τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπησχόλησε, τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖον μᾶς ταλανίζει καὶ μᾶς πιέζει ἐφιαλτικῶς εἶναι τὸ πρόβλημα τοῦ ἐξωτερικοῦ μας ἐμπορίου καὶ γενικώτερον ὁ ἰσολογισμὸς τῶν λογαριασμῶν μας. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον καὶ ἀπὸ πιστωτικῆς πλευρᾶς μᾶς πιέζει. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι τὸ βασικὸν αὐτὸ πρόβλημα ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσῃ διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας μερίμνης. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατόν, κύριοι, ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι πιστεύομεν εἰς τὴν γενικωτέραν ἐνίσχυσιν τῶν ἐξαγωγῶν μας νὰ μὴ ἀκολουθήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν ἐν προκειμένῳ, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως θὰ ζητήσωμεν ὅπως ἡ μέριμνα αὐτῶν μὴ περιορισθῇ μόνον εἰς τὰ προϊόντα αὐτὰ ποὺ κατασκευάζονται ἀπὸ πρώτας ὕλας ἐρχομένας ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εἰς τὰ ὁποῖα προστίθεται εἰς τό ἐσωτερικὸν ἡ ἐργασία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν των. Θὰ ἠθέλαμεν λοιπὸν τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας μελέτης τῆς Κυβερνήσεως. Δι’ αὐτὸ λέγω, κύριοι, ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν τὸ ζήτημα τῶν ἐξαγωγῶν μὲ τὸ ὅλον θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος τοῦ ἐλέγχου τῆς βιομηχανίας, τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ κόστους. Βεβαίως ἐπὶ ὡρισμένων σημείων συμφωνοῦμεν καὶ ἐλπίζομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις συντόμως θὰ μᾶς φέρῃ σχετικὸν νομοσχέδιον. Διαφωνοῦμεν ὅμως μέ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, ὡς πρὸς τὸ ὅτι ὁ ἔλεγχος, προκειμένου περὶ ἐξαγωγῶν γίνεται αὐτομάτως, ἐὰν κατορθώσωμεν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου νὰ εἶναι εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον μὲ τὰς διεθνεῖς τιμάς.

§77Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Καὶ τότε θὰ ἦτο ἀναγκαῖον νὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον, ὅπως τὸ ἔκαμε καὶ ἡ Ἀγγλία. Καὶ ἐὰν δηλαδὴ ὑποθέσωμεν, ὅτι αἱ συνθῆκαι τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου ἦσαν φυσιολογικαὶ καὶ δὲν εἴχομεν τὸ πρόβλημα ὅπως τὸ ἔχομεν σήμερον.

§78Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. Δὲν ἐπιτρέπεται ὅμως σήμερον νὰ ὑπομένωμεν εἰς τὴν ἐπίθεσιν χωρὶς νὰ ἀμυνθῶμεν. Θέλω δηλαδὴ νὰ εἴπω, ὅτι ἐνῶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἐπιβάλλεται ὁ ἔλεγχος τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ κόστους, ἐξωτερικῶς τὸ πρᾶγμα γίνεται αὐτομάτως, διότι, ἐὰν εὑρεθῶμεν εἰς τὸ ὕψος τῶν διεθνῶν τιμῶν, τότε τὰ κέρδη ποὺ θὰ κομίσουν οἱ ἐξαγωγεῖς θὰ εἶναι φυσιολογικά. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἐλπίζομεν, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶναι μία ἀπαρχὴ καὶ ὅτι θὰ ἐπακολουθήσῃ καὶ ἄλλο εὐρύτερον νομοσχέδιον. Ὅσον ἀφορᾷ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς πρώτας μόνον ὕλας, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλα ὑλικά, χρήσιμα διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν, ἐγὼ ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τοῦτο περιέχεται μέσα εἰς τὸ ἄρθρον 2, διότι λέγει τὰ ἑξῆς: Πρώτων ὑλῶν, καυσίμων καὶ ὑλικῶν συσκευασίας. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ πηγαίνει διαζωητικῶς. Δηλαδὴ ἢ πρώτων ὑλῶν, ἢ καυσίμων, ἢ ὑλικῶν συσκευασίας. Ἀλλὰ τί ζητεῖ ὁ κ. συνάδελφος; Ὑλικὰ συσκευασίας. Αὐτὸ νομίζω, κ. συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ζητεῖ ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος εἶναι ὀρθόν, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμεν ἐδῶ νὰ δεχθῶμεν τὴν διευκρίνησιν προκειμένου περὶ ὑλικῶν συσκευασίας καὶ καυσίμων. Ἔτσι τοὐλάχιστον νομίζω ἐγώ. Θὰ ἤρκει ὅμως μία δήλωσις τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ καὶ ὑμῶν κ. Ὑπουργὲ τῆς Βιομηχανίας, διὰ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα. Τὸ νομοσχέδιον ὅμως εἶναι περιωρισμένον καὶ δι’ αὐτὸ τὸ κατηγοροῦμεν. Ὄχι ὅτι δὲν θέλομεν νομοσχέδιον ἐξαγωγῶν, διότι καὶ δι’ ἡμᾶς αὐτὸ εἶναι ὁ ἐφιάλτης καὶ ἐκεῖ μετατίθεται τὸ οἰκονομικόν μας πρόβλημα. Δι’ αὐτὸ συνηγοροῦμεν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§79Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, ὅτι ἐπὶ συγκεκριμένου θέματος θὰ φέρῃ κανεὶς συγκεκριμένον νομοσχέδιον. Δὲν εἴπομεν, ὅτι ἀντιμετωπίζομεν τὸ θέμα ὅλων τῶν ἐξαγωγῶν, ἀλλὰ ἀντιμετωπίζομεν ἓν συγκεκριμένον θέμα διὰ συγκεκριμένου ναμοσχεδίου. Διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ δὲ οὐδεμία παρανόησις εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω καί τὸ ἑξῆς. Σήμερον γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχει τὸ ΝΑΤΟ, τοῦ ὁποίου ἀποτελοῦμεν μέλη. Ἐντὸς τῶν χωρῶν τοῦ ΝΑΤΟ αἱ ἀνταλλαγαὶ γίνονται ἐπὶ τῇ βάσει κανόνων αὐτοῦ τοῦ εἴδους. Ἐὰν ἡμεῖς δὲν πάρωμεν τέτοια μέτρα θὰ εὑρεθῶμεν ἔξω τοῦ νυμφῶνος. Εἶναι ἀπαίτησις διεθνής. Εἶναι συμφωνία διεθνής. Ἑπομένως ἐὰν θέλωμεν νὰ μὴ τὸ ἐφαρμόσωμε νὰ τὸ εἴπωμεν, ὅτι ἡμεῖς μένομεν ἔξω τῆς οἰκονομικῆς συνεργασίας τοῦ δυτικοῦ κόσμου. Δὲν ἤθελον αὐτὸ νὰ τὸ ἀναφέρω, διότι ἐνόμιζον, ὅτι εἶναι τόσον συντριπτικὴ ἡ οἰκονομικὴ ἐπιχειρηματολογία ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ὥστε δὲν θὰ ἐχρειάζετο νὰ ἀναφέρω ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον πρωτίστως ἐμφανίζεται ὡς πολιτικόν, ἀλλὰ ἔχει τὴν οἰκονομικὴν σημασίαν σήμερον. Λοιπόν, διὰ νὰ τελειώσω, θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον. Συμφωνοῦμεν ὅπως εἰς τὴν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 5, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγει περὶ πληρωμῆς ἀπὸ τοὺς βιομηχάνους νὰ ἀπαλειφθῇ. Ἐκεῖνο, ποὺ θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν εἶναι τὸ ἑξῆς. Ὅτι ἀντὶ νὰ ἀναλίσκεται εἰς συζητήσεις ἀγόνους ἐπὶ τῆς σκοπιμότητος τοῦ μέτρου, νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν ὑπάρχουν συγκεκριμένα θέματα κατοχυρώσεως. Ἐὰν ἡ διαδικασία, τὴν ὁποίαν κάμνει τὸ νομοσχέδιον δὲν πείθῃ τοὺς κ.κ. βουλευτάς, ὅτι εἶναι στεγανή, ἂς κάμουν τροπολογίαν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ εὐχαρίστως ἡ Κυβέρνησις, καίτοι κατὰ τὴν γνώμην τῆς ὑπηρεσίας ἡ διαδικασία εἶναι στεγανή. Ἐὰν ὅμως νομίζετε ὅτι δὲν εἶναι, κάμετε τροπολογίαν νὰ τὴν δεχθῶμεν. Ἡ συζήτησις ὅμως, ἐπαναλαμβάνω, ἐπὶ τοῦ συνόλου, ἐπὶ τοῦ ἀντικειμενικοῦ σκοποῦ, ἐπὶ τῆς ἀνάγκης, τῆς ἀδηρίτου ἀνάγκης, ἐφ’ ὅσον σᾶς ἀνέφερον καὶ τὸν τελευταῖον παράγοντα νομίζω, ὅτι παρέλκει, εἶναι ἄγονος καὶ μέχρις ἑνὸς σημείου εἶναι καὶ ἄδικος ἡ ἐπίκρισις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία εἶναι ὑπερήφανος, διότι λαμβάνει ἓν μέτρον, τὸ ὁποῖον σοβαρῶς θὰ ἐνισχύσῃ ἕνα τομέα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ ἐργαζομένου, ἰδίως, λαοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας γνωρίζομεν πόσον ὑποφέρει ἀπὸ ἀνεργίαν.

§80Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κύριοι βουλευταί, εἶναι εὔλογος ἡ ἀνησυχία τῆς Βουλῆς διὰ τὸ νομοσχέδιον, διότι συνέπεσεν ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ γίνεται εἰς ἡμέρας κάποιας ταραχῆς, ὀφειλομένης εἰς τὰς ἀπολύσεις, αἱ ὁποῖαι ἠπειλήθησαν τὸν τελευταῖον καιρὸν καὶ εἰς μίαν αὔξησιν τῆς ἀνεργίας. Δὲν νομίζω ὅτι, εἶμαι ὕποπτος μεροληψίας ὑπὲρ τῆς βιομηχανίας, διότι γνωρίζετε ὅλοι ποίαν στάσιν ἐτήρησε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας εἰς τὰς ἀπειληθείσας ἀπολύσεις. Πιστεύω, καὶ τὸ διακηρύσσω, ὅτι, αὐτὴ ἡ μέθοδος τοῦ διὰ τῶν ἀπολύσεων ἐξαναγκασμοῦ τοῦ Κράτους εἰς παροχὰς πρὸς τοὺς βιομηχάνους δὲν πρέπει νὰ συνεχισθῇ. Καὶ διὰ τοῦτο, ἴσως, ὑπῆρξα ὁ πρῶτος Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ποὺ δὲν ἐπηρεάσθην ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀπειλὴν καὶ νομίζω ὅτι, αὐτὸς ἦτο ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος ὡδήγησε καὶ εἰς τὴν ἀναστολὴν τῶν ἀπολύσεων. Ἀλλὰ πρέπει νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν εἰς τὴν Βουλήν, διότι ὑπῆρξα πρὸ δεκαμήνου Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, εἰς μίαν ἐποχήν, ποὺ οὐδεὶς κίνδυνος ἀνεργίας ὑπῆρχε, τοὐλάχιστον δὲν διεφαίνετο τότε, εἰς μίαν ἐποχήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἄλλο πρόβλημα ἐτίθετο, ἐτίθετο τὸ πρόβλημα τῆς ἐξαγωγῆς βιομηχανικῶν προϊόντων διὰ τῆς πωλήσεως εἰς τοὺς τότε ἐλθόντας ξένους, φίλους, οἱ ὁποῖοι ἤθελον νὰ δώσουν μίαν ὑποστήριξιν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν διὰ παραγγελιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐδίδοντο εἰς τὴν βιομηχανίαν. Ὁ κ. ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας συνάδελφός μου, σᾶς εἶπε καθαρώτατα τὰ πράγματα, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται νὰ ἐπανέλθω ἐγώ. Σᾶς ὑπενθυμίζω ὅμως ὅτι, ὑπῆρξεν ἓν πρόβλημα παραγγελιῶν, αὐτὸ τὸ ἴδιον τὸ πρόβλημα παραγγελιῶν ἀπὸ τοὺς ξένους φίλους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἔλθει ἐδῶ καὶ οἱ ὁποῖοι ἔθεσαν τὸ ζήτημα. Αὐτὸ τὸ πρόβλημα εὑρίσκεται εἰς τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Βέβαια αὐτὴν τὴν στιγμήν, ποὺ ἤρχισε τὸ νομοσχέδιον νὰ διαμορφώνεται καὶ ἔχει διαμορφωθῆ πρὸ πολλοῦ καὶ ὑφίσταται μίαν ἐξέλιξιν καὶ ἡ Ἑλληνικὴ πλευρὰ ἠθέλησε νὰ ἐξετάσῃ ποία θὰ εἶναι τὰ μείζονα κέρδη, τὰ ὁποῖα θὰ εἶχεν ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Καὶ ὀρθότατα λέγει ὁ κ. Στεφανόπουλος ὅτι, ἔπρεπε νὰ φθάσωμεν εἰς μίαν ὁλοκλήρωσιν τοῦ προβλήματος καὶ μίαν γενικωτέραν προστασίαν. Ἐλπίζω ὅτι, θὰ φθάσωμεν καὶ ἐλπίζω ὅτι, αὐτὴ ἡ προστασία νὰ εἶναι παράλληλος πρὸς τὴν ἔρευναν αὐτὴν τοῦ μεγάλου προβλήματος τῆς πτώσεως τῶν τιμῶν, ἡ ὁποία ἐπὶ ἔτη ἦτο τὸ ἔμβλημα τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων εἰς ἐποχὴν ποὺ ἡ πτῶσις αὐτὴ ἦτο ἀδύνατος, διότι ἡ ὕψωσις τῶν τιμῶν ἦτο συνέπεια τῆς ἐκ τῶν ἐσωτερικῶν ἀνωμάλων περιστάσεων πτώσεως τῆς δραχμῆς, ἐνῷ ἡ μόνη περίπτωσις, ποὺ εἶναι δυνατὴ ἡ πτῶσις αὐτή, διότι ἔχομεν σήμερον μίαν πτῶσιν τῶν διεθνῶν τιμῶν χονδρικῶς, ἡ μόνη περίπτωσις εἶναι ἡ σημερινὴ καὶ νομίζω καὶ πιστεύω καὶ πιστεύει καὶ ἡ Κυβέρνησις ὅτι, εἶναι ἡ στιγμή, ποὺ πρέπει νὰ κάμῃ ἐξαναγκασμὸν τῆς βιομηχανίας καὶ τῶν ἐργοδοτῶν ἐν γένει, καὶ τῶν παραγωγῶν ἐν γένει, νὰ φθάσωμεν εἰς μίαν πτῶσιν τῶν τιμῶν. Δὲν νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ εὔλογος ἀνησυχία εἶναι καὶ δικαιολογημένη ἀνησυχία. Θὰ ἤθελα νὰ δώσω ὅμως μίαν ἐξήγησιν εἰδικήν, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὸν τομέα μου, διότι ὡς πρὸς τὰ λοιπὰ οἱ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας καὶ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν συνάδελφοί μου θὰ σᾶς ἐξηγήσουν λεπτομερέστερον ἴσως. Ὑπάρχει μία διάταξις εἰς τὸν νόμον, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς ἐπιστροφὴν εἰσφορῶν ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. Ἡ διάταξις αὐτὴ φαίνεται ὅτι, χθὲς ἔδωσε λαβὴν εἰς συζητήσεις καὶ παρεξηγήσεις. Δὲν πρέπει οὔτε αὐτὴ νὰ δώσῃ λαβὴν εἰς παρεξηγήσεις. Διότι ἡ κατασκευή, ἡ νομικὴ καὶ ἡ κοινωνική, ἡ ὁποία ὡδήγησε καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας καὶ τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν Ἐργατῶν νὰ δεχθοῦν τὴν ἐπιστροφὴν ἑνὸς μέρους τῶν εἰσφορῶν ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α., ἑνὸς μέρους, τὸ ὁποῖον εἶναι κάτω τοῦ ἡμίσεος τοῦ συνόλου, εἶναι αἱ ἑξῆς: ὅτι τὸ ἐξαγόμενον προϊόν εἶναι ἓν προϊόν τὸ ὁποῖον δὲν καταναλίσκεται ὁπωσδήποτε εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἐάν, συνεπῶς, δὲν ἐξήγετο, δὲν θὰ παρήγετο καὶ μὴ παραγόμενον δὲν θὰ εἶχεν ἤδη τὸ εἰσόδημα ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α., τὸ ὁποῖον ἔχει, διότι ἐξάγεται. Εἶναι κάτω τοῦ ἡμίσεος. Ποία εἶναι ἡ ἔκπτωσις, ἡ ὁποία γίνεται; Ἡ ἔκπτωσις, ἡ ὁποία γίνεται εἶναι ὅτι, περιορίζεται ἡ ἐργοδοτικὴ εἰσφορὰ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν γίνεται ἴση μὲ τὴν ἐργατικὴν εἰσφοράν, ἀντὶ δηλαδὴ 19 γίνεται 10. Εἶναι μία παραχώρησις εἰς τὴν ὁποίαν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μὲ πολλὴν σκέψιν κατέληξε, διότι ἀρχικῶς εἶχε πολὺ σκεφθῆ, ἐὰν ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ παραχώρησις αὐτή. Συνεβουλεύθην τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων, οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ ὁδηγούμενοι ἀπὸ αὐτὴν τὴν σκέψιν ὅτι, τὰ ἐξαγόμενα προϊόντα ἐὰν δὲν ἐξήγοντο δὲν θὰ παρήγοντο καὶ συνεπῶς δὲν θὰ εἶχον οὐδεμίαν ὑπὲρ τῆς ἐργατικῆς τάξεως εἰσφορὰν παρεδέχθησαν ὅτι, τὰ ἐξαγόμενα προϊόντα κατὰ τὴν ἐξαγωγήν των νὰ τύχουν μιᾶς προστασίας. Δὲν εἶναι βέβαια αὐτὴ ἡ κεντρικὴ προστασία. Αὐτὴν τὴν ἐξήγησιν ἤθελον νὰ σᾶς δώσω.

§81Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἀπὸ ποὺ βγαίνει, αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε;

§82Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Εἶναι σαφὴς ἡ διάταξις.

§83Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Λέγετε ὅτι τὰ ἐξαγόμενα προϊόντα, ἐὰν δὲν ἐξήγοντο, δὲν θὰ παρήγοντο. Ἀπὸ ποὺ βγαίνει αὐτό;

§84Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ βγῇ ἀπὸ τὸν νόμον. Τί θὰ γίνουν αὐτὰ τὰ προϊόντα;

§85Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἀποκλείεται νὰ ἔχωμεν ὑφάσματα καὶ διὰ τὴν ἐπιτόπιον κατανάλωσιν καὶ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν;

§86Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Διὰ τὴν ἐπιτόπιον κατανάλωσιν θὰ παρήγοντο. Ἐὰν θέλετε νὰ εἴπητε ὅτι θὰ ἐξήγοντο ὁπωσδήποτε... Νομίζω ὅτι, ζῶμεν ἐν Ἀθήναις καὶ γνωρίζομεν ὅτι, αἱ τιμαὶ εἶναι τοιαῦται, ὥστε νὰ μὴ γίνεται σκέψις περὶ ἐξαγωγῆς. Ἐὰν ἐφθάναμεν νὰ χαλιναγωγήσωμεν τὸ ζήτημα τῶν ὑλῶν, τότε, βεβαίως, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχει τοιαύτη περίπτωσις, καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ σκεφθῶμεν περὶ οὐδεμιᾶς παροχῆς εἰς τοὺς βιομηχάνους.

§87Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Πόθεν τὸ ἐξάγετε τὸ συμπέρασμα, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τὰ προϊόντα τὰ ὁποῖα δὲν ἐξάγονται δὲν θὰ παρήγοντο.

§88Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Κατάστασιν ἀνάγκης ἀντιμετωπίζομεν μὲ τοῦτο, κ. συνάδελφε, καὶ δὲν ἔχει τίποτε τὸ ὕποπτον ἂν τὸ ἐπιτρέψωμεν.

§89Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, παρ’ ὅλα ὅσα ἐλέχθησαν δὲν κατώρθωσαν οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ νὰ μὲ πείσουν περὶ τῆς σκοπιμότητος τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἂν καὶ ἐνδέχεται νὰ ὑπάρχῃ ἡ σκοπιμότης, ὑπάρχει ὅμως ἄνισος μεταχείρισις. Διότι νομίζω ὅτι κτίζομεν ἀπὸ τῆς ὀροφῆς πρὸς τὰ θεμέλια. Προτοῦ προχωρήσω θέλω νὰ εἴπω ὅτι τὸ ὅτι ἀνήκω εἰς τὴν κυβερνητικὴν παράταξιν δὲν μὲ ἐμποδίζει νὰ ἐκφέρω ἐλευθέρως τὴν κρίσιν μου, διότι πιστεύω ὅτι ἕνας λαὸς ὑψώνεται ὅταν δείξει ὅτι δὲν φοβεῖται τὴν ἀλήθειαν καὶ ὅτι εἰς τὰ δημοκρατικὰ πολιτεύματα μπορεῖ καὶ πρέπει νὰ διατυπώνῃ ἕκαστος ἐλευθέρως τὰς σκέψεις του. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ προβλέπει τὴν παροχὴν δασμολογικῶν διευκολύνσεων πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων.

§90Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Συζητοῦμεν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον;

§91Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον εἶναι τὸ ἄρθρον 1.

§92Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Τὸ ἄρθρον 1 εἶναι ἐπανάληψις ὑφισταμένου νόμου.

§93Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἐγὼ ὁμιλῶ, κ. Ὑπουργέ, διὰ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ἐγὼ οὔτε βιομήχανος εἶμαι, οὔτε οἰκονομολόγος, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἐφόσον ἐπρομηθεύθησαν πρώτας ὕλας διὰ νὰ τὰς βιομηχανοποιήσουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐφόσον εἶναι ἐπιχειρηματίαι, ὀρθὸν ἦτο νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν των ὅτι ἐνδέχεται νὰ ὑποστοῦν ζημίας, ἐνδέχεται καὶ νὰ κερδίσουν 100%. Ὅταν κερδίσουν 100% ἔρχονται νὰ προσφέρουν καὶ εἰς τὸ Κράτος ἕνα μέρος τῶν κερδῶν των; Ὄχι βεβαίως. Καὶ ἡ ζημία, λέγουν οἱ περὶ τὸ ἐμπόριον ἀσχολούμενοι, εἶναι ἀδελφὴ τοῦ κέρδους. Δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐναντίον τῶν διευκολύνσεων πρὸς τὸ ἐμπόριον, ἐναντίον τῶν ἐξαγωγῶν μας. Ἀλλὰ προτιμῶ νὰ διευκολύνωμεν τὰς ἐξαγωγὰς τῶν αὐτουσίων γεωργικῶν μας προϊόντων, τὰ ὁποῖα σήπονται εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ τὰ ὁποῖα πολὺ περισσότερον θὰ συντελέσουν εἰς τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου.

§94Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Δὲν συζητοῦμεν ἐδῶ περὶ ἐξαγωγῆς γεωργικῶν προϊόντων. Ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ὑποβάλετε ἕνα σχέδιον νόμου καὶ νὰ εἰπῆτε, ὅπως νομίζετε σεῖς, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ, Ἐδῶ ὁμιλοῦμεν περὶ βιομηχανικῶν προϊόντων διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχει οὔτε πρὶμ οὔτε παθητικότης. Τὸ νέον τοῦτο νομοσχέδιον δύο μόνον στοιχεῖα περιέχει ἐπὶ πλέον τοῦ παλαιοῦ. Πρῶτον, ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ εἰσαγωγὴ πρώτων ὑλῶν ἀναλόγως πρὸς τὴν ἐξαγωγήν, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐργασθῇ ἡ βιομηχανία, δηλαδὴ νὰ ἔχῃ δουλειὰ ὁ ἐργαζόμενος καὶ δεύτερον, ὅτι, ὅπως σᾶς ἐξήγησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχομε μίαν μείωσιν τῶν κοινωνικῶν ἐπιβαρύνσεων.

§95Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγὼ δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ παρασχεθοῦν αἱ διευκολύνσεις αὐταί. Δὲν νομίζω ἀκόμη ὅτι πρέπει νὰ παρασχεθοῦν ἀτέλειαι ἐπὶ τῶν καυσίμων. Καὶ ἡ πικρία μου εἶναι, κύριοι, διὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως μεταξὺ τῶν βιομηχανικῶν καὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ, ὑπὸ ἄλλας συνθήκας δὲν θὰ μὲ ἠρέθιζε τόσον. Ἀλλὰ δὲν βλέπω νὰ λαμβάνεται καὶ κανένα μέτρον διὰ τὸν ἀγρότην. Ἡ βενζίνη κατὰ τὸ 1946 ἐτιμᾶτο πρὸς δραχμὰς 400.000 κατὰ τόννον καὶ τὸ 1952 τιμᾶται 3 ἑκατομμύρια, δηλαδὴ ἔχει ἑπταπλασιασθῆ. Καὶ οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη διὰ νὰ διευκολυνθῇ ὁ ἀγρότης εἰς τὸ νὰ τὴν προμηθευθῇ εὐθηνότερον. Μόλις προχθές, πρωτοβουλίᾳ τοῦ κ. Χατζηγιάννη, εἰσήχθη νομοσχέδιον καὶ ἠλαττώθη ἡ τιμὴ τῆς βενζίνης. Τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ διαμορφώσεων τῶν τιμῶν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Ἀλλ’ οὐδεὶς ὁμιλεῖ περὶ διαμορφώσεως τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ κάμωμεν μίαν σύσκεψιν, διότι καθορίζεται ὑπὸ τὰς γεωργικὰς ὑπηρεσίας κόστος βιομηχανικῆς παραγωγῆς 2.700 δραχμὰς καὶ τὸ Κράτος δίδει 2.000 δραχμάς. Πῶς γίνεται αὐτό.

§96Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ἔχετε λάθος. Εἶναι ἄλλο θέμα ἐὰν θέλετε νὰ ὑποβάλετε ἐπερώτησιν διὰ τὴν γεωργικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως.

§97Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Λυποῦμαι διότι ἔρχομαι εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ νομοσχέδιόν σας καὶ μὲ Ὑμᾶς ὅστις θέλετε ἀσχοληθῆ περὶ αὐτό.

§98Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Τὸ νομοσχέδιον εἶναι τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι ἰδικόν μου.

§99Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἐκ τῶν ὀλίγων, οἵτινες ἠσχολήθησαν μὲ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ τοῦ εἴπω τὴν πικρίαν τοῦ ἀγρότου ὅταν καθορίζεται τοιαύτη τιμὴ προστασίας τοῦ σίτου. Τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου εἶναι 600.000 δραχμαὶ τὸν χρόνον, τὰ δὲ ἔξοδα τοῦ βιομηχάνου εἶναι δισεκατομμύρια.

§100ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί σχέσιν ἔχουν αὐτὰ μὲ τὸ ἐξαγωγικόν μας ἐμπόριον;

§101Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Πρέπει νὰ κτυπηθῇ ἡ ρίζα τοῦ κακοῦ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν θὰ παρουσιάζετο ἡ ἀνάγκη τῆς προστασίας τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων ἐὰν εἶχον ἀξίαν τὰ γεωργικὰ προϊόντα μας, ὅπως ἔγινε τὸ 1939. Διότι ἡ ὑποκατανάλωσις, ἡ κάμψις ἡ οἰκονομικὴ τοῦ ἀγρότου, εἶναι αὐτὴ ἡ ὁποία δημιουργεῖ τὴν κατάστασιν αὐτήν. Διαφορετικά, δὲν θὰ παρίστατο ἀνάγκη νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἐξαγωγῆς τῶν βιομηχανικῶν μας προϊόντων, διότι αἱ βιομηχανίαι τῆς Ἑλλάδος εἶναι πολὺ μικραὶ καὶ ἀσφαλῶς τὸ Ἑλληνικὸν κοινὸν ἐὰν εἶχε τὴν δύναμιν θὰ ἀπερρόφα τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα. Δυστυχῶς, ὅμως, μὲ τὶς 600.000 δρχ. εἰσόδημα κατ’ ἔτος, οὔτε σπόρον δὲν ἠμπορεῖ νὰ πάρῃ.

§102Ν. ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Μήπως, κύριε Ὑπουργέ, προκληθῇ ὑποπαραγωγὴ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ὡς ἐκ τούτου αὐξηθοῦν αἱ τιμαί των;

§103Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Τὸ νομοσχέδιον, κύριε συνάδελφε, εἶναι σαφές. Ὁμιλεῖ περὶ ἐξαγωγικῶν προϊόντων, Καί, ὀφείλω, νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Πρὸ καιροῦ ἦλθεν ἐδῶ μία ἀποστολὴ ἀπὸ ξένους, ἡ ὁποία ἐξήτασε τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς Ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ μᾶς ἐζήτησε νὰ ἀγοράσῃ Ἑλληνικὰ προϊόντα, ὅπως ἀγοράζει καὶ ἀπὸ ἄλλα Κράτη. Μᾶς ἔδωσαν καὶ ἕνα κατάλογον τῶν ἀναγκαίων δι’ αὐτοὺς εἰδῶν. Ἡμεῖς ἐδέχθημεν μερικὰ ἐξ αὐτῶν βασικά, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν τυποποιημένα εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἔγινε σχετικὴ συζήτησις ἀκόμη καὶ εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Γερουσίαν καὶ εἶπον νὰ μᾶς δώσουν χρήματα νὰ τὰ ἀγοράσουν, ἀλλὰ ὅτι δὲν εἶναι διατεθειμένοι νὰ πληρώνουν δασμούς. Αὐτὸς ἀκριβῶς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐφέραμεν πρὸς ψήφισιν. Διότι ἐὰν δὲν περάσῃ θὰ εὑρεθῶμεν μόνον ἡμεῖς, οἱ Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ κάμωμεν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων μας καὶ θὰ γίνῃ ἕνα εἶδος μποϋκατὰζ τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων, διότι ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ στραφῇ πρὸς ἄλλας ἀγορὰς; ὅπως ἡ Ἀγγλία, ἡ Ἰταλία κλπ., τὰ ὁποῖα εἰσάγουν πρώτας ὕλας πρὸς βιομηχανικὴν παραγωγήν. Ὁ σκοπός μας εἶναι διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου νὰ δώσωμεν ἐργασίαν εἰς τοὺς ἐργάτας. Δὲν ἀποτελεῖ ἐνίσχυσιν τῶν βιομηχανιῶν ἀλλὰ ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς Ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου, εἰς τὸ νὰ δώσῃ ἐργασίαν εἰς τοὺς ἀνέργους ἐργάτας καί, εἰ δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ τῶν προϊόντων μας διὰ νὰ φέρωμεν ξένον συνάλλαγμα. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι κατὰ τὰ 9% ἐπανάληψις τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ φίλου καὶ συναδέλφου κ. Μογγογιάννη, ὅτι φοβεῖται μὴ τυχὸν ἐξάγουν ξένο βαμβάκι, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι τόσον ἠλίθιοι νὰ ἐξάγουν ξένο βαμβάκι, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδῶ εἶναι εὐθηνότερον. Εἶναι βεβαίως δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ καταδολίευσις ἀλλὰ καὶ ἡ περίπτωσις αὐτὴ ἀποκλείεται λόγῳ τοῦ ἀπολύτου ἐλέγχου τὸν ὁποῖον ἀσκεῖ τὸ Κράτος διὰ τῶν ἁρμοδίων του Ὑπηρεσιῶν καὶ διὰ τοῦ Χημείου τοῦ Κράτους. Τονίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον τώρα, δηλαδὴ ἐγκαίρως, διότι ἐὰν δὲν ψηφισθῇ, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας.

§104Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ὡς βασικὸν λόγον, κ. Ὑπουργέ, τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου μας τοποθετεῖτε, κυρίως, τὸ θέμα τῆς παροχῆς ἐργασίας εἰς τοὺς ὀλίγους ἐργάτας. Σᾶς ἐρωτῶ, ὅμως, διατὶ δὲν ὁμιλῆτε διὰ τοὺς ἐργάτας τῶν ἐργοστασίων τσιμεντοποιΐας, τὰ ὁποῖα ἔκαμαν πέρυσιν, ἐξαγωγὴν εἰς τὴν Τουρκίαν καὶ ἐπώλουν τὸ τσιμέντο εἰς τὴν μαύρην ἀγοράν;

§105Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ἔπρεπε νὰ τοὺς καταγγείλετε.

§106Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ὁμιλεῖτε διὰ τοὺς ἐργάτας αὐτούς, καὶ δὲν ὁμιλεῖτε διὰ τοὺς 3.000 ἐργάτας τῶν παραγωγικῶν ἔργων Μακεδονίας, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου παραμένουν ἄνεργοι καὶ δὲν ἀποδίδουν παραγωγικὰ ἔργα πρὸς ὄφελος τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας. Δὲν ὁμιλεῖτε διὰ τοὺς ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τοὺς σιδηροδρόμους, δὲν ὁμιλεῖτε διὰ τοὺς ἐργάτας οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὰ δημόσια ἔργα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἔλλειψιν σήμερον, καὶ ὁμιλεῖτε διὰ τοὺς ὀλίγους ἐργάτας τοὺς ὁποίους ἀπασχολοῦν αἱ βιομηχανίαι αὐταί. Μὴ θέτετε τὸ ζήτημα τῶν ἐργατῶν ὡς βάσιν τοῦ νομοσχεδίου σας.

§107Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Τί θέλετε δηλαδή, διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν τοὺς μέν, νὰ ἀφίσωμεν νηστικοὺς τοὺς δέ;

§108Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κ. Ὑπουργέ, εἶναι συνυφασμένον μὲ τὴν πρόοδον τοῦ ἀγρότου, μὲ τὴν προσπάθειαν πρὸς καλλιτέρευσιν τῆς ζωῆς, τῆς ἐργασίας καὶ τῆς παραγωγῆς τοῦ ἀγρότου. Δι’ αὐτὸ ἐπανέρχομαι εἰς τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἔκαμα. Γνωρίζετε πόσην ἐκτίμησιν σᾶς ἔχω. Ἔχω κάποιαν δικαιολογημένην ἀξίωσιν, ὅταν μοῦ ἀναγνωρίζετε ὡς βάσιν τῆς τροπολογίας, νὰ προχωρήσετε εἰς τὴν ἄποψίν μου. Ἀγωνίζομαι νὰ τεθῇ θετικὴ διάταξις ὅτι καὶ ἐξαγόμενα βιομηχανικὰ προϊόντα, στηριζόμενα εἰς πρώτας ὕλας, παραγόμενα εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ὅτι καὶ αὐτὰ θὰ τύχουν ἴσης μεταχειρίσεως.

§109Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ἐφ’ ὅσον, κ. συνάδελφε, δὲν παραδέχεσθε ὅτι ἡ ἑρμηνεία δὲν εἶναι ἀρκετή, εὐχαρίστως νὰ περιλάβωμεν καὶ αὐτὸ πού λέγετε, διότι τὸ πλέον οὐ βλάπτει.

§110Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Νομίζω ὅτι περιλαμβάνεται ἡ τροπολογία σας εἰς τὸ νομοσχέδιον. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 ἀναφέρεται «εἰς τὸν ἐξαγωγέα........... ........ (ἀναγινώσκει)....». Τὸ ἄρθρον 2 ὁμιλεῖ περὶ προϊόντων μὲ ἐγχωρίας ὕλας.

§111Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ὄχι κ. Ὑπουργέ. Τὸ ἄρθρον λέγει: «....... (ἀναγινώσκει)......». Ὀρθότερον νομίζω εἶναι νὰ προστεθῇ ἡ τροπολογία μου ὡς ἄρθρον 9, τὸ ὁποῖον νὰ λέγῃ....... «....... (ἀναγινώσκει)......».

§112Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 3 δύναται νὰ τεθῇ ὡς διευκρίνησις.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κῦρκος ἔχει τὸν λόγον.

§114Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, καθ’ ὃν χρόνον χθὲς ὁ διακεκριμένος συνάδελφος κ. Χατζηγιάννης ἀνέπτυσσε τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, παρετήρησα, ὅτι ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε καταληφθῆ ἀπὸ ἕνα εἶδος ἱερᾶς ἀγανακτήσεως, διότι ὁ κ. Χατζηγιάννης παρενόησε τοὺς σκοποὺς εἰς τοὺς ὁποίους κατατείνει τὸ νομοσχέδιον καὶ αὐτὴν τὴν πεπλανημένην ἀντίληψίν του προσεπάθει νὰ μεταδώσῃ καὶ εἰς τὴν Βουλήν. Ἔσπευσε λοιπόν, πρὶν ἀκόμη προλάβῃ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ἐκ Λαρίσης, νὰ κατέλθῃ τοῦ βήματος, νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν, ὅτι ἐδῶ γίνεται μία μεγάλη παρεξήγησις, ὅτι τὸ σχέδιον νόμου δὲν ἔχει ἀναδρομικὴν ἰσχύν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπιστρέψωμεν ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον τίποτε εἰς τοὺς βιομηχάνους. Διὰ ν’ ἀποδειχθῇ εὐθὺς μετ’ ὀλίγον, ὅτι ὁ μὲν κ. Χατζηγιάννης ὀρθότατα εἶχεν ἀντιληφθῆ εἰς τί ἀπέβλεπε τὸ νομοσχέδιον, ἐκεῖνος δὲ ὁ ὁποῖος εἶχε πεπλανημένην περὶ αὐτοῦ ἀντίληψιν ἦτο ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν ὑποθέτω δέ, ὅτι καὶ μετὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐπηκολούθησε χθὲς καὶ σήμερον, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Τοῦτο ὅμως ἄγει εἰς ἕνα συμπέρασμα ἀδιάσειστον, ὅσον καὶ θλιβερώτατον, ὅτι οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ δὲν φροντίζουν προηγουμένως νὰ ἔρχωνται ἐπαρκῶς παρασκευασμένοι ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§115Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Εἶναι γνώμη σας.

§116Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶχεν ἐπαρκῶς παρασκευασθῆ, ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸ ὑποστηρίξῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, Ἀλλὰ δὲν εἶναι ὁ μόνος. Τοῦτο αὐτὸ συνέβη καὶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος καίτοι καὶ αὐτὸς ἁρμόδιος προκειμένου περὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, δὲν ἔχει βεβαίως τὴν ὑπογραφήν του, ἀλλὰ δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν ἐὰν ἦτο ἐκείνην τὴν στιγμήν, ἢ δὲν ἦτο, Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας τοῦ ὁποίου τὴν προσωπογραφίαν ἔπρεπε νὰ ἔχῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἦλθεν εἰς ἐπικουρίαν τοῦ ναυαγήσαντος εἰς ἀβαθῆ ὕδατα κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ τί; Ὅτι καὶ πάλιν δὲν ἀντελήφθημεν ποῖος εἶναι ὁ σκοπός, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἔχομεν εἶπεν, κύριοι, ἐλλειμματικὸν τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν μας καὶ πρέπει διὰ παντὸς τρόπου καὶ διὰ παντὸς μέσου ἐὰν μή τι ἄλλο, νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν μείωσιν τοῦ ἐλλείμματος, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζει τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν καὶ ἕνας τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν μείωσιν αὐτήν, εἶναι νὰ εὐνοήσωμεν τὴν ἐξαγωγικὴν βιομηχανίαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸν κύριον σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Καὶ λίαν μετριοφρόνως τοὺς μὲν ἀντιλέγοντας διὰ τὸ νομοσχέδιον κατηγόρησεν ὡς δημαγωγοῦντας, τὸν ἑαυτόν του δὲ ὡς ὑποστηρίζοντα ἀπόψεις ἀπηλλαγμένας τοιαύτης μομφῆς.

§117Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Φοβοῦμαι, ὅτι πρόκειται περὶ παρεξηγήσεως. Ἔκαμα μίαν παρατήρησιν εἰς συνάδελφον, ὁ ὁποῖος, ἐνῷ ὁμιλοῦσα μὲ ἀντικειμενικὸν τρόπον μὲ διέκοψεν ὁμιλήσας περὶ χειμαζομένης βιομηχανίας. Ἀποκλειστικῶς πρὸς ἐκεῖνον ἔκαμον τὴν παρατήρησιν. Δὲν ἀπηυθύνθην εἰς τοὺς ἄλλους κυρίους, οἱ ὁποῖοι ἀνέπτυξαν τὰς ἀπόψεις των κατὰ τρόπον ἀντικειμενικόν. Ἔκαμον τὴν παρατήρησιν ἀπαντῶν εἰς ἕνα συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἠθέλησε τὸ ἐπίπεδον τῆς συζητήσεως νὰ τὸ μεταφέρῃ εἰς ἄλλα ἐπίπεδα.

§118Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ὑποστηρίζων, ὅτι συμφέρον τοῦ τόπου εἶναι νὰ μειωθῇ τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν, προσπαθεῖ, ὅπως κοινῶς λέγεται νὰ παραβιάσῃ ἀνοικτὰς θύρας. Δὲν ὑπάρχει κανείς, ὁ ὁποῖος διαφωνεῖ εἰς τὸ θέμα αὐτό. Ἐὰν περὶ αὐτοῦ ἐπρόκειτο ὁμόθυμος θὰ ἦτο ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς νὰ παράσχῃ πᾶσαν δυνατὴν ἐνίσχυσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν προκειμένου νὰ ἐπιτύχῃ ἕνα τοιοῦτον σκοπόν. Ἀλλ’ ἡ μείωσις τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν δὲν εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἔστω καὶ ἐπ’ ἐλάχιστον μὲ μέτρα μεμονωμένα, μὲ μέτρα σπασμωδικὰ καὶ ἀμελέτητα, ὅπως τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχει φέρει ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι πάρα πολὺ σοβαρὸν τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ἀποτελεῖ τὸ ἀντικείμενον, τὸ μοναδικὸν ἀντικείμενον τῆς ἐξωτερικῆς ἐμπορικῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν πρέπει ν’ ἀκολουθήσῃ ἡ Ἑλλὰς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγχέωνται τὰ δύο ζητήματα, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸν ὁποῖον διαγράφει τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἕνας τόσος μεγάλος πράγματι σκοπός, ὅπως εἶναι ἡ σοβαρὰ προσπάθεια διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ ἡ σοβαρὰ προσπάθεια νὰ χαράξωμεν τὴν προσήκουσαν ἐξωτερικὴν ἐμπορικὴν πολιτικὴν μὲ τὴν ὁποίαν θὰ κατορθώσωμεν πράγματι νὰ ἐλαττώσωμεν εἰς μέγα βαθμόν, ὄχι εἰς βαθμὸν ἀσήμαντον, εἰς μέγα βαθμὸν τὸ ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζει τὸ ἰσοζύγιον τῶν Ἑλληνικῶν πληρωμῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς χρησιμοποιῶν τὸ ὅπλον αὐτὸ εἰς ἐνίσχυσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὑποπίπτει εἰς τὸ σφάλμα, τὸ ὁποῖον ἠθέλησε ν’ ἀποδώσῃ εἰς κάποιον ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησε προηγουμένως. Καὶ εἶναι πράγματι λυπηρόν, διότι ἕνα θέμα τόσον μεγάλο, τόσον σημαντικόν, ποὺ πράγματι ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ εἴπῃ, ὅτι εἶναι θέμα ἐθνικῆς σημασίας, ἕνα τοιοῦτον θέμα συνάπτεται ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Κυβερνήσεως μὲ τὴν τύχην ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν καὶ τὸ ὁποῖον ἀντιθέτως ἔχει ὅλα τὰ στοιχεῖα διὰ τὰ ὁποῖα τὸ κατηγόρησαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δηλαδὴ ἴσως χωρὶς νὰ τὸ ἀντιλαμβάνωνται καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τὸ προσεκόμισαν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἶναι μία καθαρὰ εὔνοια πρὸς αὐτὴν τὴν λεγομένην πλουτοκρατικὴν ὀλιγαρχίαν. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἠρωτᾶτο ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία τὸ 1951 κατήρτισε τὸν Α.Ν., περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, καὶ εἰς τὸν ὁποῖον ἀναφέρεται τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διατί ὑπαρχούσης Βουλῆς ἐκδίδεις Α.Ν., διατί προβαίνεις εἰς μίαν πρᾶξιν καταλύουσαν τὸ Σύνταγμα, τὸν θεμελιώδη νόμον ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται ἡ πολιτειακὴ τάξις, διατί τὸ ἔκαμες αὐτό; Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη θὰ ἀπήντα: Διότι ἐπρόκειτο περὶ ἐκτάκτου καὶ ἐπειγούσης ἀνάγκης. Ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς τοιαύτης ἀνάγκης, ἡ ὁποία δὲν ἐπέτρεπεν οὔτε μιᾶς ἡμέρας πάροδον, διὰ νὰ περιμένωμεν τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, ἐνώπιον τῆς ὁποίας θὰ εἰσήγωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἦτο λοιπὸν τόσον ἔκτακτον, τόσον ἐπεῖγον τὸ μέτρον αὐτό, ὥστε ἔπρεπε νὰ θεσπισθῇ δι’ Ἀναγκαστικοῦ νόμου; Ἀλλ’ ἀφοῦ ἦτο τόσον ἔκτακτον καὶ τόσον ἐπεῖγον δικαιοῦμαι νὰ ἐρωτήσω σήμερον ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου αὐτοῦ ἐπὶ ἕνα καὶ ἥμισυ ἔτος, πόσαι ἐξαγωγαὶ Ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀπὸ αὐτὰς τὰς ὁποίας θέλει νὰ εὐνοήσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδίως ἡ Βουλή, πόσαι ἐξαγωγαὶ ἔγιναν; Ἠρώτησα προηγουμένως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, μήπως εἶσθε εἰς θέσιν νὰ μᾶς εἴπετε πόσαι ἐξαγωγαὶ ἔγιναν; Καὶ μοῦ εἶπεν, ὅτι κατὰ πᾶσαν πιθανότητα δὲν ἔγινε καμμία. Ἐὰν ἔγιναν, κάτι ψιλοπράγματα θὰ ἔγιναν.

§119Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ἐδήλωσα χθές, ὅτι εἶναι περίπου 3% ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἐξαγωγῶν. Ἀλλὰ ἐγὼ σᾶς ἀντιστρέφω τὸ ἐρώτημα καὶ σᾶς λέγω, ὅτι ἐὰν ἐγένοντο ἐξαγωγαὶ μὲ τὸν παλαιὸν νόμον ποία ἀνάγκη νὰ φέρωμεν νέον νομοσχέδιον; Ἐπειδὴ ἀκριβῶς ὁ παλαιὸς δὲν ἀπέδωσε τ’ ἀπαιτούμενα ἀποτελέσματα, δι’ αὐτὸ σᾶς φέραμε τὸν νέον.

§120Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔφερα αὐτὸν τὸν ὀγκώδη τόμον, ὁ ὁποῖος κατετάραξε τὸν συμπαθέστατον ὅσον καὶ συνάδελφον κ. Κανελλόπουλον, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὸν ἔφερα, διὰ νὰ συγκρίνωμεν τί εἶναι αὐτὸς ὁ Ἀναγκαστικὸς νόμος, τὸν ὁποῖον ἔχετε ἐν ἰσχύϊ καὶ τί εἶναι αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐφέρατε. Καὶ διατὶ τάχα ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ Ἀναγκαστικοῦ νόμου δὲν ἔγινε καμμία ἐξαγωγὴ καὶ ἐὰν θὰ ἀνοίξουν ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ νέου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐφέρατε αἱ παγκόσμιοι ἀγοραί, διὰ νὰ δεχθοῦν τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ κατορθώσετε, σεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν κατωρθώσατε νὰ ἐξαγάγετε τὰ καπνά, δὲν κατωρθώσατε νὰ δώσετε μίαν λύσιν εἰς τὸ σταφιδικὸν ζήτημα, δὲν ἐδώσατε μίαν λύσιν εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου, θὰ δώσετε λύσιν διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἰς τὸ πρόβλημα τὸ βιομηχανικὸν τῆς Ἑλλάδος; Λοιπὸν ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἔδωσε ἤδη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δείχνει, ὅτι δὲν πρόκειται οὔτε καὶ ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, δὲν πρόκειται, ἐὰν ψηφισθῇ καὶ γίνῃ νόμος, δὲν πρόκειται νὰ διευκολυνθοῦν αἱ ἐξαγωγαὶ βιομηχανικῶν προϊόντων ἐξ Ἑλλάδος πρὸς τὸ Ἐξωτερικόν, εἰμὴ νὰ γίνουν ἐκεῖναι αἱ ἐξαγωγαί, αἱ ὁποῖαι θ’ ἀποδώσουν μόνον ὀφέλη πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὰς διεξαγάγουν, πράγματι ὅμως κατ’ οὐσίαν θὰ ζημιώσουν τὸν τόπον. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κρύπτεται ὑπὸ τὸ ἀφελὲς αὐτὸ καὶ ἀνώδυνον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔφεραν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας. Λοιπὸν ἂς ἴδωμεν ποῖαι εἶναι αἱ διατάξεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὸν Ἀναγκαστικὸν νόμον καὶ ποῖαι εἶναι αἱ πρόσθετοι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἂς συγκρίνωμεν τὰς δευτέρας πρώτα, πρώτα, διὰ νὰ ἴδωμεν διατὶ διὰ τῆς προσθήκης τῶν νέων διατάξεων, αἱ ὁποῖαι ἐμβαίνουν εἰς τὸ νομοσχέδιον πρόκειται νὰ πραγματοποιηθῇ ὁ ἀποτυχὼν σκοπὸς τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου. Τὸ ἄρθρον 1 τοῦ 1848)51 εἶναι τὸ ἴδιον μὲ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νόμου αὐτοῦ.

§121Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κατά τι εὐρύτερον.

§122Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κάπως, ἐδῶ εἶναι περιωρισμένον τὸ εὐεργέτημα, τὸ ὁποῖον παρέχεται εἰς τοὺς βιομηχάνους μὲ τὸ σχέδιον αὐτό. Τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νομοσχεδίου εἰσάγει τὴν καινοτομίαν ἀντὶ τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ δασμοῦ, τὴν κατ’ ἴσην ἀξίαν εἰσαγωγὴν πρώτων ὑλῶν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Δὲν ὑποθέτω, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ τόσον σημαντικὴν μεταρίθμησιν, ὥστε νὰ ἠμπορῇ ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος ἐπὶ ἕνα καὶ ἥμισυ ἔτος δὲν ἀπέδωσε τίποτε, ὥστε νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ τὸν κινητοποιήσωμεν κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ εἶναι ἀποδοτικώτερος εἰς τὸ μέλλον. Ἐγὼ δικαιοῦμαι νὰ πάρω τὸν δασμόν, τὸν ὁποῖον ἐπλήρωσα εἰς τὸ Δημόσιον ἐπανεξάγων τὰς πρώτας ὕλας, τὰς ὁποίας ἐβιομηχανοποίησα. Ἐφ’ ὅσον δικαιοῦμαι νὰ εἰσπράξω αὐτὸν τὸν δασμόν, τίποτε δὲν μὲ κωλύει αὐτὸν τὸν δασμόν, νὰ τὸν διαθέσω διὰ τὴν εἰσαγωγὴν νέων πρώτων ὑλῶν. Ὄχι μόνον δὲν μὲ κωλύει τίποτε, ἀλλὰ καὶ ἂν πράγματι κατορθώσω νὰ ἐξαγάγω εἰς τὸ ἐξωτερικὸν βιομηχανικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα παρήγαγον δι’ ὑλῶν, τὰς ὁποίας εἰσήγαγον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ὄχι μόνον τὸν δασμὸν θὰ διαθέσω, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλέον κεφάλαια διὰ καινούργιας πρώτας ὕλας. Διότι πῶς ἄλλως θὰ βιομηχανοποιήσω;

§123Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν δώσῃ ἄδειαν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου.

§124Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ποίαν ἀξίαν ἔχει ἡ ἄδεια;

§125Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἔχει τὴν ἑξῆς σημασίαν, διότι εἰσαγωγὴ πρώτων ὑλῶν γίνεται μόνον μὲ κατανομήν. Ἐὰν ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ κατανομῆς δὲν μοῦ δώσῃ ἄδειαν εἰσαγωγῆς, δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ εἰσαγάγω.

§126Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι δὲν ὑπάρχει κρατικὸς μηχανισμός, ἢ ὑπάρχει κρατικὸς μηχανισμὸς ὁ ὁποῖος δρᾷ κατὰ τρόπον συντονισμένον ἢ δὲν ὑπάρχει. Διότι ἐὰν πρόκειται τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν νὰ κάμῃ ἕνα Ἀναγκαστικὸν νόμον διὰ νὰ δώσῃ ὡρισμένας εὐκολίας εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ νὰ ἔρχεται ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐμπορίου καὶ νὰ ἀναστέλῃ τὴν ἐνέργειαν τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ πάρα πέρα τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας νὰ κάμνῃ δὲν ἠξεύρω τί ἄλλο, τὸ ὁποῖον νὰ ἀνατρέπῃ καὶ αὐτό, τὸν Ἀναγκαστικὸν νόμον, τότε οὔτε Κυβέρνησιν ἔχομεν, οὔτε Κρατικὸν μηχανισμόν, ὁ ὁποῖος ἐνεργεῖ ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς λελογισμένου προγράμματος καὶ ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς συντονισμοῦ. Καὶ τότε οἱαδήποτε μέτρα καὶ ἂν πρόκειται νὰ φέρετε, δὲν θὰ φέρετε κανὲν ἀποτέλεσμα. Σύγχισιν θὰ φέρετε καὶ τίποτε ἄλλο. Λέγω, λοιπόν, ὅτι αὐτὴ ἡ διάταξις ἡ καινούργια, ἡ ὁποία μπαίνει, ἠμπορεῖ, ἐὰν θέλετε, νὰ δεχθῇ, ὅτι διευκολύνει κάπως τὴν εἰσαγωγὴν αὐτῶν τῶν πρώτων ὑλῶν, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖτε. Καίτοι τί ποσοστὸν ἠμπορεῖ ὁ δασμός, νὰ ἀντιπροσωπεύῃ ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν εἰσαγωμένων πρώτων ὑλῶν, ὅταν ἔχωμεν βιομηχανικὴν πολιτικὴν τοιαύτην ἀπὸ τὴν ὁποίαν, ὅπως λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, περιμένομεν νὰ δώσωμεν ἐργασίαν εἰς τοὺς ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐργάζονται καὶ νὰ μειώσωμεν τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου; Πῶς σεῖς, κύριοι, κάμετε αὐτὸ τὸ διπλοῦν ἔγκλημα, νὰ ἀντιτάσεσθε κατὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, καὶ νὰ θέλετε, οὕτως εἰπεῖν, νὰ σαμποτάρετε τὴν προσπάθειαν τὴν κυβερνητικὴν νὰ δώσῃ ἐργασίαν εἰς τοὺς ἀνέργους, ἐξ ἑνός, καὶ νὰ ἐλαττώσῃ ἐξ ἑτέρου τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου; Διότι αὐτό, εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας.

§127Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Ἐπιτρέπετε μίαν διευκρίνησιν; Δὲν εἶπον, ὅτι ἐκ προθέσεως γίνεται σαμποτὰζ τῶν δύο ἀντικειμενικῶν σκοπῶν τοῦ νομοσχεδίου. Νομίζω, ὅτι ὅταν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα εἶπον, ὅτι ἐδημιουργήθησαν ὡρισμέναι κατὰ τὴν κρίσιν μου, παρεξηγήσεις καὶ προσεπάθησα νὰ δώσω ἐξηγήσεις, διὰ νὰ ἄρω τὰς παρεξηγήσεις αὐτάς, διότι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅλη ἡ Βουλή, ἀνεξαρτήτως κομματικῶν ἀποχρώσεων, ἐνδιαφέρεται, ὅσον καὶ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν συμβολὴν εἰς τὴν λύσιν τῶν δύο βασικῶν αὐτῶν θεμάτων τῆς ἀνεργίας καὶ τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν.

§128Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Αὐτὸ εἶπον καὶ ἐγὼ εἰς τὴν ἀρχήν.

§129Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Μὴ μοῦ ἀποδίδετε λοιπόν, ὅτι σᾶς κατηγόρησα διὰ σαμποτάζ.

§130Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ τὸ τονίσω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι δὲν ὑπάρχει οὐδείς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ ὁποῖος εὑρισκόμενος ἐνώπιον ἑνὸς σοβαροῦ πράγματι κυβερνητικοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον θὰ κατέτεινεν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν δύο σκοπῶν, δὲν θὰ ἤθελε νὰ τὸ ὑποστηρίξῃ καὶ νὰ παράσχῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἐνίσχυσίν του. Δὲν εἶναι, λοιπόν, αὐτὸ τὸ 2ον ἄρθρον, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ συντελέσῃ.

§131Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς συζητοῦμεν;

§132Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Βέβαια ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§133Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡ ἀρχὴ ἐγένετο δεκτὴ πρὸ τοῦ Πάσχα.

§134Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δέν εἶναι, λοιπόν, αὐτὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ συντελέσῃ, ὥστε ὁ νεκρωθεὶς ἐκ τῆς ἀχρηστίας Ἀναγκαστικὸς νόμος, νὰ νεκραναστῇ καὶ νὰ ἀποδώσῃ εἰς τὸ μέλλον, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν ἀπέδωσεν εἰς τὸ παρελθόν. Ἀλλ’ ὑπάρχει, πράγματι εἰς τὸ ἄρθρον 3 μία διάταξις, ἡ ὁποία, δὲν εἶναι πλέον περιοριστική, ὅπως ἦτο ἡ προηγουμένη, εἶναι διευρυντικὴ τῶν διευκολύνσεων, ὅπως νομίζω, λέγει καὶ ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου «περὶ παροχῆς δασμολογικῶν διευκολύνσεων». Ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 3 τοῦ ὁποίου αἱ διατάξεις διευρύνουν, τὰς διευκολύνσεις αὐτάς, τὰς ὁποίας παρέχει τὸ νομοσχέδιον κατὰ τρόπον ὥστε...

§135Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἐφθάσαμεν εἰς τὸ ἄρθρον 3 ἔχομεν νὰ ὁμιλήσωμεν καὶ ἡμεῖς, διότι ὑπάρχει ἡ περίπτωσις τῆς περικοπῆς τῶν εἰσφορῶν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α., τὴν ὁποίαν ἡμεῖς δὲν παραδεχόμεθα. Ἐὰν ὅμως πρόκειται νὰ συζητήσωμεν, ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ εἴπωμεν ἀπὸ χθές, διὰ νὰ πράξωμεν καὶ ἡμεῖς ἀναλόγως. Πρέπει κύριε Κῦρκο, νὰ παραδεχθῆτε τὴν ἄποψίν μου.

§136Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἰλικρινῶς, σᾶς λέγω ὅτι, μὲ ἐκπλήττει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι ὅλοι ὅσοι ὡμίλησαν πρὸ ἐμοῦ, ὡμίλησαν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ οὐδεὶς δὲν τοὺς ἐμέμφθη, διότι ὡμίλουν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Μήτε τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν ἐξαιρουμένων, ὅλοι ὡμίλησαν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Διατὶ τώρα ἐκπλήττεσθε διότι καὶ ἐγὼ τώρα ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου; Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ. Ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 3, τὸ ὁποῖον πράγματι διευρύνει τὰς διευκολύνσεις αὐτὰς καὶ παρέχει ἐπιστροφὴν τῶν φόρων, τῶν κοινοτικῶν καὶ δημοτικῶν καὶ τῶν καταβολῶν, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ποίαν ἀξίαν ἔχει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἐπιφυλάσσομαι νὰ τὸ ἀναπτύξω ὑστερότερον. Ὑπάρχει κατόπιν τὸ ἄρθρον 4. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι εἶναι τὸ ἄρθρον 2 τοῦ ἰσχύοντος Ἀναγκαστικοῦ νόμου. Συνεπῶς, δὲν προστίθεται τίποτε ἀπὸ τὸ ἄρθρον αὐτό. Ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 5, διὰ τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη νὰ διαγραφῇ ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ ἄρθρον 5, ὑπάρχει καὶ εἰς τὸν ἰσχύοντα νόμον, δὲν εἶναι καινούργια διάταξις. Ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 6, περὶ τοῦ ὁποίου εἴπομεν ὅτι, ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι καὶ θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον, νὰ περιωρίζετο τὸ νομοσχέδιον μόνον εἰς τὸ ἄρθρον 6, αὐτὰ δηλαδή, εἶπον, τινὲς ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων. Τέλος ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 7, τὸ ὁποῖον, εἶναι τυπικόν, καὶ τέλος–τέλος ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 8, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν Ἀναγκαστικὸν νόμον καὶ τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ τῆς παροχῆς τῶν διευκολύνσεων ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν, ἐγχωρίων βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ πρὸ τῆς ἐκδόσεως τῶν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 4, προβλεπομένων ἀποφάσεων. Αὐταὶ εἶναι αἱ καινούργιαι διατάξεις αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν. Κατὰ τί τώρα, αἱ καινούργιαι αὐταὶ διατάξεις, ἠμποροῦν νὰ ἀνατρέψουν, ὅλον αὐτὸ τὸ κατασκεύασμα τοῦ νόμου 1848 καὶ νὰ δημιουργήσουν ἕναν καινούργιον νόμον ὁ ὁποῖος θὰ ἀνοίξῃ αὐτὰς τὰς εὐκτέας διεξόδους, εἰς τὴν βιομηχανικὴν παραγωγὴν τῆς Ἑλλάδος; Αὐτὸ ὁμολογῶ ὅτι, εἰς τὴν μικράν μου ἀντίληψιν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ χωρέσῃ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ χωρέσῃ διότι ἡ διευκόλυνσις ἐκείνη τῆς εἰσαγωγῆς πρώτων ὑλῶν, δὲν νομίζω ὅτι, ἠμπορεῖ νὰ διαδραματίσῃ σπουδαῖον ρόλον, μέσα εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐξαγωγικῆς βιομηχανίας. Ἡ δὲ ἄλλη, διάταξις, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα προηγουμένως, αὐτὴ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν βιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξαγάγουν τὰ προϊόντα των, εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ αὐτὴ τοιαύτης φύσεως, ὥστε ἐξ αὐτῆς νὰ ἠμποροῦμεν νὰ περιμένωμεν αὐτὰ τὰ καταπληκτικὰ ἀποτελέσματα περὶ τῶν ὁποίων μᾶς ὡμίλησαν οἱ δύο Ὑπουργοί. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ ἔχομεν βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι ἐπεξεργάζονται πρώτας ὕλας, αἱ ὁποῖαι παράγονται εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας. Αὐταὶ αἱ βιομηχανίαι συναγωνίζονται τὰς ξένας ὁμοειδεῖς βιομηχανίας; Καὶ ἔχει ἀναπτυχθῆ ἐξαγωγὴ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, τῶν παραγομένων ἐκ τῶν πρώτων ὑλῶν τῶν ἐντοπίων; Ἔχει ἀναπτυχθῆ τοιαύτη ἐξαγωγὴ βιομηχανικῶν προϊόντων;

§137ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ κονσερβοποιΐα.

§138Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐγὼ βλέπω τὶς ξένες κονσέρβες, καὶ μὲ πιάνει τρόμος ψυχῆς νὰ βλέπω ξένες κονσέρβες—καὶ Ἰταλικὲς καὶ Ἐγγλέζικες καὶ Ἀμερικανικὲς—τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν σαπίζουν τὰ ἰδικά μας φροῦτα καὶ δὲν μποροῦμεν νὰ καταναλώσωμεν τὰ προϊόντα τῆς ἰδικῆς μας βιομηχανίας. Δὲν μποροῦμεν νὰ δώσωμεν χεῖρα βοηθείας εἰς τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖ τὰς πρώτας ὕλας, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὸν τόπον.

§139Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Πέρυσι ἀκριβῶς, εἰς τὸ νεοσύστατον τότε Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω, εἴχομεν ἐπιτύχει κάτι, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀρκετὰ γνωστόν, ἐξαγωγὴν βαμβακερῶν. Δηλαδὴ προϊόντα βιομηχανοποιηθέντα ἐν Ἑλλάδι ἐξ ἑλληνικῆς πρώτης ὕλης εἴχομεν ἐπιτύχει νὰ τὰ ἐξαγάγωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν—καὶ ὑπὸ συνθήκας ἐξαιρετικάς, ὑπὸ συνθήκας τοιαύτας, ὥστε ἐὰν ἀκόμη αἱ βαμβακουργίαι ἐργάζονται εἰς τὸν τόπον αὐτόν, τοῦτο νὰ ὀφείλεται εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἐκείνων τῶν παραγγελιῶν. Ἑπομένως βλέπετε ὅτι ὑπάρχουν ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι κατεργαζόμεναι ἑλληνικὰς πρώτας ὕλας, αἱ ὁποῖαι κατορθώνουν, ἐὰν ὑπάρχει ἐπιμέλεια ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, νὰ συναγωνίζονται τὰς ξένας.

§140Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἄκουσα μετὰ πάσης εὐχαριστήσεως τὴν παρατήρησίν σας, ἀλλὰ δὲν ἀνταποκρίνετο εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον, ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν ἀποφασιστικὴν χεῖρα βοηθείας εἰς τὴν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία ἐπεξεργάζεται τὶς πρῶτες ὕλες ποὺ παράγονται εἰς τὸν τόπον καὶ νὰ μὴ τρέφωμεν ὄνειρα, ὅτι μὲ μίαν διάταξιν νόμου ποὺ θὰ κάμωμεν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐλαττώσωμεν τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἐμπορικοῦ μας ἰσοζυγίου, ἐξάγοντες εἰς τὸ ἐξωτερικὸν βιομηχανικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα παράγονται ἀπὸ ξένες πρῶτες ὕλες.

§141Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Ἔχετε ἰδέαν περὶ τοῦ πόσας παραγγελίας ἐπῆρεν ἡ Ἰταλία ἀπὸ τὸ Ν.Α.Τ.Ο.;

§142Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἶναι τὸ τελευταῖον ὀχυρὸν εἰς τὸ ὁποῖον ἔχετε καταφύγει. Θὰ σᾶς ἀκολουθήσω καὶ εἰς αὐτό. Τὰ δύο πρῶτα κατέρρευσαν, ἡ ἀνεργία καὶ ἡ βελτίωσις τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν. Τώρα ἔρχεσθε εἰς τὸ Ν.Α.Τ.Ο. Εἴπατε: «Μὲ ἐξαναγκάζετε νὰ εἴπω καὶ κάτι, ποὺ δὲν ἔπρεπε νὰ σᾶς εἴπω. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ψηφίσωμεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον διότι θὰ μᾶς δώσῃ αὔριον τὸ Ν.Α. Τ.Ο., παραγγελίες, καὶ πῶς θὰ ἐκτελεσθοῦν αὐτὲς οἱ παραγγελίες ἀφοῦ δὲν θὰ ἔχωμεν ψηφίσει τὸ νομοσχέδιον αὐτό;» Ἀφήσατε αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ ἐπιχειρήματα, κύριε Ὑπουργέ. Λέγω, λοιπόν, τοῦτο: Ὅτι, ἀντὶ μετὰ σοβαρότητος νὰ ἐπιληφθῶμεν τοῦ θέματος αὐτοῦ, κατὰ τίνα τρόπον θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν βιομηχανίαν τοῦ τόπου ποὺ ἐπεξεργάζεται ἐγχωρίους πρώτας ὕλας, ἀσχέτως πρὸς τὸ ἐὰν τὴν βιομηχανίαν αὐτὴν τὴν ἔχῃ ὁ Α ἢ ὁ Β ἢ ὁ Γ—δὲν μὲ ἐνδιαφέρει—καί, ἐφόσον καὶ καθ’ ὅσον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἐπετύγχανε, νὰ προχωρήσωμεν καὶ παραπέρα συστηματικῶς, μεθοδικῶς, ὄχι ἐπιπόλαια καὶ σπασμωδικά, εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν καὶ αὐτῶν τῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι εἰσάγουν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πρώτες ὕλες καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸν ἐξωτερικὸν συναγωνισμόν, ἀντὶ νὰ κάμωμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα μᾶς ἔρχεται ἡ ἔμπνευσις, ἐκεῖ τοῦ καθεύδομεν ἀδιαφοροῦντες διὰ τὴν τύχην καὶ τῆς βιομηχανίας τῆς πρώτης κατηγορίας καὶ τῆς βιομηχανίας τῆς δευτέρας κατηγορίας, νὰ φτιάσωμεν ἕνα νομοσχέδιον—καὶ μᾶς ἔρχεται ἡ ἔμπνευσις νὰ τὸ φτιάσωμεν ὑπὸ μορφὴν Ἀναγκ. νόμου, διότι πνίγεται ὁ τόπος ἐὰν δὲν γίνῃ Ἀναγκ. νόμος!—καὶ τώρα πάλιν νὰ τὸ ψηφίσωμεν, διότι πνίγεται ὁ τόπος ἐὰν δὲν τὸ ψηφίσωμεν! Δὲν εἶναι, κύριοι, ἔργα αὐτὰ σοβαρὰ μιᾶς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀντιμετωπίζει μὲ θετικότητα τὸ πρόβλημα αὐτό, τὸ ὁποῖον πραγματικὰ εἶναι συνηρτημένον καὶ πρὸς τὸ πρόβλημα τῆς ἀποκαταστάσεως ὄχι μόνον τῶν ἀνέργων, ἀλλὰ καί, περαιτέρω, τῶν γεωργῶν, οἱ ὁποῖοι παράγουν ὡρισμένες πρῶτες ὕλες βιομηχανικῆς χρήσεως. Ἀλλὰ θὰ μοῦ εἴπητε: «Πολὺ καλά. Σπασμωδικὸν τὸ μέτρον, Ἀμελέτητον τὸ μέτρον. Δὲν ἀπέδωκεν εἰς τὸ παρελθόν. Διατὶ ἀντιτίθεσθε εἰς τὴν ψήφισίν του; Ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ εἰς τὸ μέλλον. Διατὶ τὸ ἀποκλείετε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα»; Τὸ ἀποκλείω διότι διαβλέπω ὡρισμένους τινὰς σκοποὺς ὑποκρυπτομένους εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τοὺς ὁποίους εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν ἔχουν ἀντιληφθῆ οἱ ἀξιότιμοι ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Βιομηχανίας κ.κ. Ὑπουργοί. Δὲν διεῖδον τί κρύπτεται εἰς τὸ βάθος τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἀλλὰ κατελήφθησαν ἀπὸ τὸν ἐνθουσιασμὸν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ λύσουν, οὕτως εἰπεῖν, τὸ πρόβλημα τῶν γενικῶν (;) λογαριασμῶν. Κατελήφθησαν ἀπὸ τὸν ἐνθουσιασμὸν αὐτὸν καὶ μᾶς ἔφεραν τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ φαίνεται ἀφελὲς εἰς τὴν διατύπωσίν του, ἀλλ’ ἔχει ἀγκάθια σπουδαῖα. Κρύβονται ἀπὸ κάτω σκυλλόψαρα μεγάλης ὁλκῆς, τὰ ὁποῖα ἔχουν συγκεκριμένους σκοπούς. Δὲν εἶναι οἱ Ὑπουργοὶ τὰ σκυλλόψαρα αὐτά. Εἰς τὸν Ὑπουργὸν ἐπῆγεν ὁ Δ)τὴς τῆς Αʹ Δ)σεως—ἔκαμα, κύριοι, Ὑπουργὸς καὶ ξεύρω πῶς γίνονται αὐτὰ τὰ πράγματα—τοῦ παρουσίασε τὸ νομοσχέδιον καὶ τοῦ εἶπε: «Κύριε Ὑπουργέ, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ γίνῃ». Τὸ βλέπει ὁ Ὑπουργός, βάζει μιὰ ὑπογραφὴ καὶ ἔρχεται τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ὑπῆρξε παλαιότερα νομοσχέδιον, ποὺ ἐγράφετο εἰς τὸ περιθώριόν του «καὶ ὅ,τι ἄλλο θέλει ὁ κ. Ἀντωνόπουλος» (γέλωτες) καὶ ἀπὸ κάτω ἦτο ἡ ὑπογραφὴ τοῦ Ὑπουργοῦ! Εἰς ἕνα τόπον ποὺ τὰ νομοσχέδια εἰσάγονται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν εἶναι πρὸς γέλωτα μόνον αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξα προηγουμένως.

§143Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Διερωτῶμαι, κύριε συνάδελφε, διατὶ δὲν τὰ εἴπατε αὐτὰ κατὰ τὴν αʹ συζήτησιν;

§144Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Εἰς τὴν αʹ συζήτησιν εἴπομεν τὸ ἑξῆς: Νὰ μὴ κάμωμεν συζήτησιν ἀπόψε. Ἄς τὸ δεχθοῦμε καὶ τὰ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὰ λέγομεν εἰς τὴν βʹ συζήτησιν. Καὶ αὐτὸ κάμνομεν. Εἶπε λοιπὸν εἷς ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων προηγουμένως ὅτι, εἷς βιομήχανος θὰ κατασκευάσῃ ἕνα ὕφασμα φερ’ εἰπεῖν ἀπὸ ἐγχώριον πρώτην ὕλην καὶ θὰ ἐμφανίσῃ τὸ ὕφασμα αὐτὸ ὡς παρασκευασμένον ἀπὸ ὕλην εἰσαχθεῖσαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ θὰ ζητήσῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἀναλάβῃ ἀχρεωστήτως, οὕτως εἰπεῖν, καταβληθέντας δασμούς. Καὶ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας ὅτι, «ὄχι δά, μὴ τὸ ἐξωθῆτε τὸ πρᾶγμα καὶ μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου, ἔχομεν ἐπιστήμονας, ἔχομεν καὶ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους. Θὰ πᾶνε ἐκεῖ τὰ πράγματα καὶ θὰ ἐξακριβωθῇ ἐὰν εἶναι τὸ ἔριον Ἀραχώβης ἢ Αὐστραλιανῆς προελεύσεως. Ἔτσι, νομίζω, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐγὼ δὲν φθάνω μέχρις αὐτῆς τῆς ὑπερβολῆς, νὰ ὑποστηρίξω δηλαδὴ ὅτι, ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἔχω ὅμως ὑπ’ ὄψιν μου, μιὰν ἔριδα ἡ ὁποία ἤρξατο ἀπὸ τὸ 1945, ἡ ὁποία ἐκράτησεν ἐπὶ 1½ ὁλόκληρον ἔτος, ἡ ὁποία ἔφερε τὸν τότε, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ οἱονεὶ οἰκονομικὸν δικτάτορα, τελευταίως δὲ σύμβουλον οἰκονομικὸν τῆς Κυβερνήσεως, τὸν κ. Βαρβαρέσσον, νὰ τὰ ἐγκαταλείψῃ σύξυλα καὶ νὰ φύγῃ καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι, δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, ἐγὼ νὰ παλαίψω μὲ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι βαστοῦν ἐδῶ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν εἰς τὰ χέρια των ἔχοντα τὴν ὑποστήριξιν τῆς ὑπηρεσίας, ἕνα μέλος μάλιστα τῆς ὑπηρεσίας εἶναι καὶ ὁ συνάδελφός μας κ. Κερασσώτης. Ἡ ἔρις εἶχεν ἀναφυῆ εἰς τὴν ἑξῆς ἔρευναν. Τὸ βαμβάκι διὰ νὰ γίνῃ νῆμα. Ἕνα κιλὸ βαμβάκι πόσο νῆμα γίνεται; (γέλωτες). Καὶ ἡ διαφορὰ ἦτο, νὰ εἴπω ὅτι, ἦτο 1%, 2%; Ἦτο 20%. Οἱ βιομήχανοι ὑποστηρίζουν ὅτι 25% ὑπάρχει φύρα. Ἡ ὑπηρεσία ὑποστηρίζει ὅτι 5% ὑπάρχει φύρα 20% διαφορὰ ἐπὶ 2 χρόνια καὶ μὲ τὸν κ. Βαρβαρέσσον περιβεβλημένον τότε ὅλας τὰς ἐξουσίας, διότι δὲν ὑπῆρχε καὶ Βουλή, δὲν ἐλύθη τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ τὴν διαφορὰν αὐτήν, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἐκαρπώθησαν ὁλόκληρον οἱ βιομήχανοι, διότι τελικῶς αἱ ἀπόψεις τῶν βιομηχάνων ἐπεβλήθησαν.

§145Γ. ΜΟΔΗΣ. Καθ’ ὅσον ἠξεύρω...

§146Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ποίαν ἀξίαν ἔχει τώρα αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ποὺ λέγω; Ἔχει ταύτην τὴν ἀξίαν.

§147Γ. ΜΟΔΗΣ. Μόνον ἡ Μακεδονικὴ βιομηχανία ἐπλήρωσε φύρα.

§148Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἴσως ἐκεῖνοι νὰ μὴ εἶναι τόσον μεγάλα σκυλλόψαρα, ὅπως εἶπον πρότερον, ἴσως οἱ ὀδόντες της νὰ μὴ εἶναι τόσον ὀξεῖς. Ἔχει ἆρά γε καμμίαν ἀξίαν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνέφερα ἐν σχέσει μὲ τὸ νομοσχέδιον, ποὺ συζητοῦμιν αὐτὴν τὴν στιγμήν; Ἔχει καὶ παραέχει. Διότι ὁ βιομήχανος, ὁ ὁποῖος θὰ φέρῃ τὰ 100 κιλὰ τοῦ βάμβακος ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν φερ’ εἰπεῖν καὶ ὁ ὁποῖος θὰ παραγάγῃ 95 κιλὰ νήματος, θὰ παρουσιασθῇ καὶ θὰ εἴπῃ, ἐγὼ παρήγαγον 75 κιλὰ νήματος. Δώσατέ μου λοιπὸν τὸν δασμὸν τῶν 100 κιλῶν, τὰ ὁποῖα ἐπλήρωσα καὶ θὰ ἔχῃ παραγάγει 95 κιλὰ καὶ θὰ ἔχῃ εἰσπράξει τὸν δασμὸν διὰ τὰ 100. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ διαφορὰ κατὰ τέτοιον τρόπον θὰ ἐρρυθμίζετο καὶ διατί...

§149Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Εἰς οὐδὲν ἄλλο μέρος τοῦ κόσμου δὲν τίθενται τοιαῦτα προβλήματα. Εἶναι πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἠξίουν νὰ ἀπασχολήσουν οὔτε διὰ πέντε λεπτὰ τὴν Βουλήν, αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα σκοπὸν ἔχουν νὰ κάμουν μόνον ἐντύπωσιν καὶ ἔκτοτε πάρα πέρα, διότι εἰς ὅλα τὰ προϊόντα τοῦ κόσμου τὸ ἴδιον πρόβλημα γεννᾶται. Ἐδῶ τὸ κάμνομεν διὰ νὰ «καλύψωμεν σκυλλόψαρα». Αὐτὸ εἶναι πραγματικῶς μιὰ προσπάθεια δημιουργίας ἐντυπώσεως, ἀπαράδεκτος. Δὲν εἶναι κατάστασις αὐτή. Νὰ μὴ κάμωμεν τίποτε τότε. Θὰ εἴπωμεν τὸ ἴδιον καὶ διὰ τοὺς γεωργοὺς καὶ τοὺς ψαράδες κ.λ.π. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητοῦνται σοβαρῶς οἰκονομικὰ θέματα μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα. Ἐγώ, τοὐλάχιστον, διαμαρτύρομαι.

§150Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω ὅτι σκοπὸν παραγωγῆς ἐντυπώσεων ἔχετε μόνον σεῖς, διότι φαίνεται σεῖς δὲν ζῆτε εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἢ δὲν αἰσθάνεσθε τὸν παλμὸν τοῦ τόπου αὐτοῦ καὶ ν’ ἀναφέρω τὸ παράδειγμα. Ὑπεσχέθητε ἢ δὲν ὑπεσχέθητε—ὄχι σεῖς, ἡ Κυβέρνησις—πρὸ ἑνὸς καὶ πλέον ἔτους εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ὅτι θὰ σᾶς δώσω αὔξησιν ἀφοῦ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν τὸ δελτίον γενικῶν διανομῶν, περὶ τοῦ ὁποίου εἶναι ἕτοιμα, ἔχω καὶ τὰ σχετικὰ ἀποθέματα, καί, ὅταν θὰ τὸ ἐφαρμόσω, τότε θὰ σᾶς δώσω καὶ αὔξησιν. Κύριοι Δημόσιοι ὑπάλληλοι, παρακαλῶ, μὴ κάμετε ἀπεργίαν, μὴ δημιουργῆτε τὴν ἀναταραχήν. Ἐπέρασεν 1½ ἔτος καὶ ἤλθατε ὄχι μόνον νὰ μὴ ἐφαρμόσετε αὐτὸ τὸ δελτίον γενικῶν διανομῶν, ἀλλὰ νὰ διαβιβάζετε διὰ τοῦ τύπου, νὰ διοχετεύετε ὅτι θὰ καταργήσετε καὶ τὸ ἤδη ὑπάρχον πενιχρὸν δελτίον, τὸ ὁποῖον δὲν δίδει τίποτε ἀπολύτως, καὶ μοῦ λέγετε ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ συζητοῦμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἐγὼ ὅμως ἠμπορῶ, διότι ἐπέρασα ἀπὸ τὴν θέσιν τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ γνωρίζω ποῖαι εἶναι αἱ ἱκανότητες τῶν ὑπηρεσιῶν τὰς ὁποίας διαθέτομεν. Σεῖς ὅμως δὲν θέλετε νὰ ἀντιληφθῆτε ποῖαι εἶναι αἱ ἱκανότητες τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτῶν.

§151Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Νομίζω, ὅτι εἶναι ἄσχετα μὲ τὸ θέμα ὅλα αὐτά.

§152Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν συζητοῦνται αὐτὰ τὰ θέματα εἰς τὴν Ἀγγλίαν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Διατὶ ὅμως δὲν συζητοῦνται; Διότι εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἐφαρμόζεται τὸ δελτίον, διὰ νὰ ἐπανέλθω πάλιν εἰς τὸ δελτίον, κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε εἴτε ἤσουν λόρδος, ὅπως τοὺς λέγει ὁ λαός μας, τὰ σκυλλόψαρα δηλαδή, εἴτε ἤσουν ἁπλοῦς ἐργάτης θὰ εἶχες διὰ τοῦ δελτίου τὴν παροχὴν τῶν τροφίμων, ἐκείνων τὰ ὁποῖα θὰ κατώρθωναν νὰ σὲ συντηρήσουν εἰς τὴν ζωήν, ὅταν διαθέτῃς ἕνα τοιοῦτον κρατικὸν ὀργανισμόν, τόσον ὠργανωμένον, καὶ ὅταν ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν διαθέτῃς ἕνα ἀνθρώπινον ὑλικόν, ἔστω καὶ εἰς τὴν τάξιν τῶν λόρδων, τὸ ὁποῖον ἔχει συναίσθησιν τῶν ὑποχρεώσεών του καὶ γενικώτερον τῶν κοινωνικῶν καὶ τῶν ἐθνικῶν, ὅταν διαθέτῃς τοιοῦτον ὑλικόν, μπορεῖς νὰ μετέρχεσαι τὰ μέτρα αὐτά, ἀλλὰ ὅταν διαθέτῃς μίαν ὑπηρεσίαν ἐξηρθρωμένην ἐκ βάθρων καὶ ὅταν ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν διαθέτῃς τὰ σκυλλόψαρα, ὅπως εἶπον, εἶναι μεγάλη ἀφέλεια, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἔρχεσθε καὶ νὰ ὑποστηρίζετε, καλοπίστως, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ προστατεύσετε τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ νὰ ἀποδίδετε εἰς ἡμᾶς τὴν μομφὴν ὅτι θέλομεν νὰ δημιουργήσωμεν ἐντυπώσεις. Σεῖς θέλετε νὰ δημιουργήσετε ἐντυπώσεις, διότι ἀπεδείχθησαν ἕωλα καὶ ἀστήρικτα ὅσα ἠθέλατε νὰ καταθέσετε ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ θὰ σᾶς εἴπω καὶ κάτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀκόμη χειρότερον καὶ ἀπ’ αὐτό. Θὰ κάμωμεν μίαν ἐξαγωγὴν 1000 δολλαρίων. Πῶς θὰ κατορθώσετε νὰ μὲ ἐλέγξετε ὅταν θὰ σᾶς φέρω χαρτιά, τὰ ὁποῖα θὰ λέγουν, ὅτι ἡ ἐξαγωγή μου εἶναι μόνον 700 δολλάρια;

§153Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Αἴ! μὰ τὶ νὰ σᾶς εἴπω δι’ αὐτὰ τὰ πράγματα;

§154Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ὀφείλετε νὰ σκεφθῆτε.

§155Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Μὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συσχετίσω τὴν ἐπιστροφὴν δασμῶν μὲ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον μοῦ λέγετε! Μὰ σεῖς θέτετε ὑπὸ ἀμφισβήτησιν τὴν ὅλην λειτουργίαν τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ καὶ τῆς ζωῆς τῆς Κρατικῆς. Ὑποτίθεται, ὅτι ὑπάρχει κἄποιος τρόπος, ὅτι ὑπάρχει κάποια διαδικασία, ἡ ὁποία εἶναι τόσον δύσκολη, ὥστε πραγματικῶς ὁ μέσος Ἕλλην, μόνον διότι διῆλθεν ἅπαξ δι’ αὐτῆς, πρέπει νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν εὔνοιαν τοῦ Ἁγίου Πέτρου. Καὶ σεῖς μοῦ λέγετε τώρα, ὅτι πῶς θὰ ἐξασφαλισθῶ ἐὰν ζητήσω τὴν ἐξαγωγὴν 1.000 δολλαρίων καὶ δὲν θὰ βγάλω 800. Τὶ σχέσιν ἔχουν μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὰ τὰ πράγματα; Δὲν ἠμποροῦμεν ὅλον μας τὸν πόνον, δι’ ὅλον τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας καί ὅλας τὰς ἀμφιβολίας διὰ τὰς ἐπιτυχίας τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὰς ἐνσωματώσωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπὸ τὰ πλέον συγκεκριμένα καὶ ἁπλᾶ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἀντιμετώπισε ποτὲ ἡ Βουλή. Διότι τέτοιο νομοσχέδιον συνεζητήθη πρὸ 60 ἐτῶν καὶ ὁ ἀείμνηστος Χαρίλαος Τρικούπης τέτοιο νομοσχέδιον εἰσήγαγεν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ 1882 καὶ ἐρχόμεθα ἡμεῖς τὸ 1952 νὰ ἀμφισβητήσωμεν τὴν ἀνάγκην τὴν ὁποίαν καὶ αὐτὸς ὁ Τρικούπης ἀνεγνώρισε πρὸ 70 ἐτῶν;

§156Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἡ Ἑλλὰς τότε ἦτο παρθένος καὶ δὲν εἶχε τὴν μαφίαν τῶν πλουτοκρατῶν, τὴν ὁποίαν ἔχει σήμερον. Τότε ὁ πλοῦτος ἦτο κατανεμημένος σχεδὸν ἐξ ἴσου εἰς τὸν πληθυσμόν. Δὲν ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ συγκέντρωσις, ἡ ὁποία ὑπάρχει σήμερον καὶ ἡ ὁποία εἶναι δύναμις φθοροποιός. Ἀλλὰ ἔχω τοὐλάχιστον ταύτην τὴν ἱκανοποίησιν, ὅτι λέγων αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγω, ὅτι τοὐλάχιστον ἐγείρω ζητήματα διὰ νὰ διανοίξω καὶ τοὺς ἰδικούς σας ὀφθαλμοὺς καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν ὑπηρεσιῶν σας, ὥστε ἐὰν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, νὰ γνωρίζετε ποῖαι εἶναι αἱ πηγαὶ ἀπὸ τὰς ὁποίας εἶναι δυνατὸν νὰ διαφύγῃ ὁ πλοῦτος τῶν καρχαριῶν αὐτῶν. Νομίζετε, ὅτι τοῦτο εἶναι δύσκολον πρᾶγμα; Δὲν ἐρωτᾶτε ἕνα οἱονδήποτε ἔμπορον νὰ σᾶς εἴπῃ μὲ τὴν ὀργάνωσιν, τὴν ὁποίαν ἔχει σήμερον, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐργασία; Νὰ ἴδωμεν τί θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ. Καὶ τότε, κύριε Ὑπουργέ, εἶσθε σεῖς ὁ ὑπεύθυνος καὶ σκεφθῆτε πῶς θὰ ἀνεύρετε τὸν τρόπον διὰ νὰ μὴ γίνεται αὐτὴ ἡ διαρροή, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει εἰς τὸν βιομήχανον νὰ κάμῃ τοῦτο τὸ πρᾶγμα, νὰ κατορθώσῃ νὰ συναγωνισθῇ τὸν ξένον, διότι ὁ βιομήχανος δὲν ἐνδιαφέρεται νὰ συναγωνισθῇ τὸν ξένον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐνδιαφέρεται νὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὰ τοποθετήσῃ ὅταν πρόκειται νὰ ἐξασφαλίσῃ ἐλεύθερα τὰ 300 δολλάρια ἐκ τῶν 1000 εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τότε τὸν συμφέρει νὰ κατεβάσῃ τὴν τιμήν, διότι τὸ κέρδος ποὺ θὰ ἀποκομίσῃ ἐξάγων ἐκ τῆς Ἑλλάδος, τὸν συμφέρει διὰ νὰ κάμῃ τὴν ἐργασίαν αὐτήν.

§157Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἐδῶ ὑπάρχουν εἰδικαὶ ἐπιτροπαί, αἱ ὁποῖαι ἐλέγχουν τὰς τιμὰς καὶ τὰ τιμολόγια.

§158Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὅλα αὐτὰ τὰ γνωρίζω, ἀλλ’ ἐρωτῶ, πῶς, ὑπαρχουσῶν ὅλων αὐτῶν τῶν Ἐπιτροπῶν, κατορθοῦνται αὐτὰ ποὺ εἶπα προηγουμένως; Δὲν ἔχω τὴν ἀπαίτησιν, κύριε συνάδελφε, νὰ δεχθῆτε αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγω ἐγώ, ἔχω ὅμως τὴν λογικὴν ἀπαίτησιν ἀπὸ σᾶς, ὁ ὁποῖος ἀμφισβητεῖτε τὴν ἀκρίβειαν τῶν ὅσων λέγω, νὰ καλέσετε ἕνα ἔμπορον καὶ νὰ τὸν ἐρωτήσετε ἄν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον προηγουμένως σᾶς ἀνέφερα. Καὶ νὰ δῆτε τὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ.

§159Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἐγὼ εἶμαι ἔμπορος, εἰσαγωγεὺς καὶ ἐξαγωγεύς. Εἶμαι καὶ ἐγὼ ἐναντίον τῶν βιομηχάνων, ἀλλ’ αὐτὰ ποὺ λέγετε δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα.

§160Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐπειδὴ τὸ ἀμφισβητεῖτε θὰ σᾶς εἴπω τοῦτο. Θὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα ἐπὶ ἄλλου ἐπιπέδου, τὸ ὁποῖον ὅμως εἶναι παρεμφερές. Γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἐκκρεμεῖ ἀκόμη τὸ ζήτημα τῶν εἰσαγωγῶν δι’ ἰδίου συναλλάγματος. Τί λογικώτερον πρᾶγμα ἐὰν ὁ φίλτατος κ. Παμπούκας π.χ. εἶχε τὴν εὐτυχίαν νὰ διαθέτῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν 10.000 δολλάρια; Τί ἐξυπηρετικώτερον διὰ τὸν τόπον νὰ θέλῃ νὰ φέρῃ αὐτὰ τὰ 10.000 δολλάρια ἐδῶ καὶ νὰ ἀγοράσῃ διάφορα ἐμπορεύματα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ τὰ φέρῃ ἐδῶ; Παρουσιάζεται ὁ κ. Παμπούκας καὶ λέγει ἔχω 10.000 δολλάρια εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§161Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Ἐπὶ τοῦ θέματος, κ. συνάδελφε.

§162Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι σχετικὸν μὲ τὸ νομοσχέδιον. Καὶ ὅμως δὲν σᾶς δίδουν τὴν ἄδειαν διὰ τὰ 10.000 δολλάρια, διότι, λένε, ποιός μοῦ ἐγγυᾶται ἐμένα, ὅτι αὐτὰ τὰ 10.000 δολλάρια δὲν τὰ εἶχες μέσα εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὰ ἐξήγαγες εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ θέλεις νὰ τὰ φέρῃς κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον καὶ νὰ τὰ κάμῃς 15.000 δολλάρια; Δὲν ὑπάρχει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ αἱ περίφημοι Ἐπιτροπαί, δὲν ὑπάρχει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, ὥστε νὰ ἀποσοβήσουν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Ὅμως αὐτοί, καίτοι ὑπάρχοντες, σοῦ λέγουν ὄχι, δὲν ἐπιτρέπεται.

§163Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Εἶναι ἄλλο τὸ θέμα.

§164Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Θέλω μὲ αὐτὸ νὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι ὑπὸ τὰς ἀθῴας αὐτὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, ὑπάρχουν αὐτοὶ οἱ σκοποί, τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ αἱ ζημίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ προκύψουν θὰ εἶναι πολὺ σημαντικαί. Ἀλλὰ θὰ μοῦ πῆτε, καλά, ἀφοῦ εἶναι ἔτσι, διατί τάχα δὲν ἔγινεν αὐτὴ ἡ ἐργασία ἐπὶ 1½ χρόνο, ποὺ ὑπάρχει αὐτὸς ὁ Ἀναγκαστικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος ἐπέτρεπεν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν ἐναλλαγήν. Καὶ διατὶ φοβᾶσθε ὅτι, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα θὰ γίνῃ μελλοντικά; Ἐκ τοῦ ὅτι, δὲν ἴσχυσεν ἐν τῇ οὐσίᾳ ὁ Ἀναγκαστικὸς αὐτὸς νόμος, δὲν ἠμπορεῖ νὰ συναχθῇ συμπέρασμα ἀντιτιθέμενον πρὸς αὐτὰ ποὺ εἶπον. Τὸ ἀναμφισβήτητον καὶ τὸ ἀδιάσειστον συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον συνάγεται, εἶναι ὅτι, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ μὲ σκοπὸν τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ δημοσίου συμφέροντος ὑπὸ τὴν διπλῆν αὐτὴν κατεύθυνσιν, περὶ τῆς ὁποίας ὡμιλήσαμεν προηγουμένως. Αὐτὸ μάλιστα βγαίνει ἀδιασείστως, ἀλλὰ τὸ διατὶ ὁ βιομήχανος ἐξετίμησε κατὰ τὸ 1½ αὐτὸ ἔτος ὅτι δὲν εἶχε συμφέρον νὰ κάμῃ χρῆσιν αὐτῶν τῶν διατάξεων τοῦ Ἀναγκαστικοῦ νόμου, αὐτὸ εἶναι ἕτερον ζήτημα. Ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶχε κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα συμφέρον νὰ κάμῃ αὐτὰ ποὺ εἶπα προηγουμένως.

§165Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, μοῦ φαίνεται ὅτι πλανᾶσθε, διότι πέρυσιν ἡ πρωτοβουλία ἀναλόγου νομοσχεδίου ἦτο ἰδική μου καὶ δὲν ὑπῆρχε κανεὶς ἐκ τῶν λόγων, τοὺς ὁποίους ἐπικαλεῖσθε σεῖς, ὁ ὁποῖος ἐπροκάλεσε τὴν ἀναβολὴν τῆς καταθέσεώς του εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλ’ ὑπάρχει ὁ λόγος τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ αἱ ἐκλογαί.

§166Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζετε, ὅτι ἐγὼ συζητῶ τὰ ζητήματα ἔχων ὑπ’ ὄψιν μου τὰ πρόσωπα τῶν ἐνδιαφερομένων Ὑπουργῶν; Θὰ ἦτο ὑπερβολικὴ ἡ ἀξίωσις αὐτὴ δι’ ὑμᾶς, νὰ σᾶς θέσω εἰς χειροτέραν μοῖραν ἀπὸ τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι κατέχουν τὸ ἀξίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ. Εἶσθε ἀξιοσέβαστος καὶ σεῖς, ὅπως καὶ ἐκεῖνοι, ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ σεῖς ἐσκέπτεσθε νὰ κάμετε ἓν τοιοῦτον νομοσχέδιον, δὲν πρέπει νὰ ἀναπτύξω ἐγὼ αὐτὰ ποὺ ἀνέπτυξα ἀπὸ τοῦ βήματος; Ἔλεγα, λοιπόν, τοῦτο, τὸ πότε θὰ κάμῃ ὁ βιομήχανος χρῆσιν εἶναι δική του δουλειά, δὲν εἶναι δική μας δουλειά. Αὐτὸς θὰ ἐξετάσῃ τὰς ἀντικειμενικὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι τοῦ δίδονται, αἱ ὁποῖαι τὸν εὐνοοῦν διὰ νὰ κάμῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ νὰ ἐπωφεληθῇ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἐὰν δὲν εἶναι εὐνοϊκαὶ αἱ συνθῆκαι δι’ αὐτόν, δὲν θὰ κάμῃ χρῆσιν καὶ θὰ περάσῃ 1½ ἔτος καὶ θὰ λέγωμεν πάλιν ἡμεῖς ἐδῶ ὅτι καὶ μὲ τὰς νέας διατάξεις δὲν ἐπραγματοποιήθησαν οὔτε τὰ καλά, οὔτε τὰ κακά, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλῶ. Αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τοὺς ἰδίους βιομηχάνους.

§167Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Τότε τὶ σᾶς πειράζει;

§168Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Μὲ πειράζει διότι τοῦ δίδετε τὴν εὐχέρειαν. Αὐταὶ εἶναι αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας εἶχα νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ διὰ νὰ καταλήξω θὰ εἴπω δύο λέξεις περὶ τοῦ Ν.Α.Τ.Ο, Διότι καὶ περὶ τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. κρίσεις καὶ ἐπικρίσεις ἔγιναν καὶ ἐπίκλησις πρὸς τὸ Ν.Α.Τ.Ο. ἔγινεν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας. Ἐὰν ὑπῆρχε μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιον μία διάταξις ἡ ὁποία θὰ ἔλεγεν ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ διατάξεις ἰσχύουν προκειμένου περὶ παραγγελιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀνετίθεντο εἰς τὴν ἑλληνικὴν βιομηχανίαν ἀπὸ τὸ Ν.Α.Τ.Ο., δὲν θὰ ὑπῆρχεν οὐδεμία ἀντίρρησις. Ἄλλαι θὰ ἦσαν αἱ ἀπόψεις τὰς ὁποίας θὰ ἐξεθέταμεν διὰ νὰ διασφαλίσωμεν καὶ πάλιν, ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον, τὰ συμφέροντα τοῦ τόπου. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον πρᾶγμα ἐδῶ. Δὲν δίδονται αὐταὶ αἱ εὐχέρειαι προκειμένου περὶ παραγγελιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν ἀπὸ τὸ Ν.Α.Τ.Ο. Θέσατε εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὴν τὴν διάταξιν, ὅτι αὐταὶ αἱ διατάξεις ἰσχύουν προκειμένου περὶ παραγγελιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ δοθοῦν εἰς τὴν ἑλληνικὴν βιομηχανίαν ἀπὸ τὸ Ν.Α.Τ.Ο. καὶ τότε αἴρονται αἱ ἀντιρρήσεις μας καὶ τότε θὰ εἴπωμεν ὡρισμένα ἄλλα πράγματα διὰ νὰ κατασφαλίσωμεν τὰ συμφέροντα τοῦ τόπου. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διατὶ ἐπικαλεῖσθε ἀνύπαρκτα πράγματα; Διὰ νὰ δώσετε ἕνα κῦρος καὶ μίαν ἀξίαν εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὴν ὁποίαν ἀξίαν δὲν ἔχει; Εἰλικρινῶς λυποῦμαι, κύριοι, διότι εἶναι σύστημα κυβερνητικὸν αὐτό; Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν γίνεται αὐτό. Ὁσάκις πρόκειται νὰ γίνῃ κάτι τι τὸ φέρουν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς μὲ μίαν ἀπειλήν. Πότε ἡ ἀπειλὴ τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., πότε ἡ ἀπειλὴ τῆς περικοπῆς τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, πότε ἡ ἀπειλὴ τῆς ἀνατροπῆς τῆς ἰσχυούσης τάξεως, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει εἰς ἡμᾶς νὰ ψηφίσωμεν συλλήβδην 250 Ἀναγκαστικοὺς νόμους καὶ 1850 συντακτικὰς πράξεις.

§169Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τοὺς ἐψηφίσατε καὶ σεῖς.

§170Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ἐψήφισα τίποτε, ἀλλὰ διεμαρτυρήθην καὶ δι’ αὐτὸ διαμαρτύρομαι καὶ τώρα. Θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς νὰ προσγειωθοῦν ὀλίγον εἰς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Νὰ παύσουν νὰ θάλπωνται ἀπὸ αὐτὰς τὰς μεγαλοφυεῖς ἐμπνεύσεις, ὅτι εἶναι δυνατὸν διὰ τοιούτων νομοσχεδίων νὰ θίξουν, ἔστω ἐπωφελῶς διὰ τὸν τόπον, προβλήματα μεγάλα καὶ σοβαρά, ὅπως εἶναι αὐτὸ τὸ πρόβλημα τῆς ἐξισορροπήσεως τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν ἢ ὅπως εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς διευκολύσεως τοῦ ἐργατικοῦ καὶ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ εἰς τὸ νὰ εὕρῃ ἐργασίαν καὶ νὰ διαθέτῃ τὰ προϊόντα του καὶ ἀντὶ νὰ φέρουν αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ νομοσχέδια μὲ τὰς πολυτελεῖς ἀξιώσεις, νὰ περιορισθοῦν εἰς ὀλιγωτέρας ἐπιδιώξεις, αἵτινες θὰ ἔχουν καὶ ἕνα πολιτικὸν χαρακτῆρα καὶ θὰ ἐξυπηρετήσουν πράγματι τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ καὶ ὄχι τὰ συμφέροντα τῆς πλουτοκρατίας.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§172ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συνέχεια τῆς βʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς δασμολογικῶν διευκολύνσεων πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς βιομηχανικῶν προϊόντων», ἀναβάλλεται. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 06.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως Νομοθετικὴν Ἐργασίαν. (Ὥρα 11.50′ μ. μ.)