1952.05.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 80ὴ

Δευτέρα 12 Μαΐου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Κύριοι βουλευταί, οἱ Δήμαρχοι τῶν Νήσων Ρόδου καὶ Σύμης, οἱ ὁποῖοι μὲ προσεκάλεσαν ὅπως παραστῶ εἰς τὰς ἐκεῖ τελεσθείσας ἑορτάς, μὲ παρεκάλεσαν ὅπως διαβιβάσω εἰς τὴν Βουλὴν τὰς θερμὰς εὐχαριστίας τῶν κατοίκων τῶν Νήσων τούτων, διὰ τὴν συμμετοχὴν τῆς Βουλῆς, διὰ τοῦ Προέδρου αὐτῆς, εἰς τὰς ἐν λόγῳ ἑορτάς. Ἐπίσης ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὴν κάτωθι ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν ἔλαβον ἐκ μέρους τοῦ Προεδρεύοντος Ἀντιπροέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἔχουσαν ὡς ἑξῆς: Πρὸς Τὴν Α. Ε. τὸν Κον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω ὅπως εὐαρεστούμενοι, ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς διὰ διαταγμάτων ὑπὸ ἡμερομηνίαν 24 Ἀπριλίου ἐ. ἔ., εὐηρεστήθη νὰ ἀποδεχθῇ τὴν παραίτησιν τοῦ Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας κ. Γεωργ. Ἀθανασιάδη–Νόβα, ὡς ἐπίσης τὴν παραίτησιν τοῦ ἄνευ Χαρτοφυλακίου Ὑπουργοῦ κ. Ἰωάν. Ζίγδη. Ὁμοίως διὰ διατάγματος τῆς αὐτῆς χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑπουργὸν παρὰ τῇ Προεδρίᾳ Κυβερνήσεως τὸν κ. Γεώργιον Ἀθανασιάδην–Νόβαν. Ὡσαύτως διὰ διατάγματος τῆς αὐτῆς ἡμερομηνίας εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας τὸν κ. Ἰωάννην Ζίγδην. Δεχθῆτε παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἐξαιρέτου πρὸς Ὑμᾶς ὑπολήψεώς μου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἀπριλίου 1952

Ὁ Προεδρεύων Ἀντιπρόεδρος τοῦ Ὑπουργ. Συμβουλίου

Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§2Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Α. Μπριλλάκη. Εἰς τοὺς σπουδαστὰς τοὺς ὑποχρέους πρὸς κατάταξιν στρατευσίμους 25ης ΕΣΣΟ, τοὺς κληθέντας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 52)52 ΕΔΥΕΘΑ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοῖς χορηγηθῇ δίμηνος ἀναστολὴ ἕνεκα σπουδῶν, λόγῳ ἀμέσων ἀναγκῶν τοῦ Στρατοῦ εἰς ἐγγραμμάτους καὶ εἰδικότητας.

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Γ. ΜΑΥΡΟΣ

Βʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. Κ. Χριστοπούλου Ἀργολιδοκορινθίας, Ι. Διαμαντοπούλου Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας Χ. Τούντα Ἀθηνῶν καὶ Θ. Ταμβακᾶ Εὐβοίας. 1. Δυνάμει τοῦ Α.Ν. 1836)51 δι’ οὗ ἐτροποποιήθη καὶ ἐκωδικοποιήθη ὁ Α.Ν. 751)48, προστατεύονται πλήρως ἅπαντες οἱ ὑπηρετήσαντες εἰς τὸν στρατὸν ἔφεδροι πολεμισταί, οἱ ἔχοντες τὸν ὑπὸ τούτου προβλεπόμενον χρόνον στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας καὶ τὸ μάχιμον τοιοῦτον εἰς μαχίμους μονάδας ὡς καθορίζει ἡ σχετικὴ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, κοινοποιηθεῖσα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 12)51 Ε.Δ.Υ.Ε.Θ.Α. καὶ βασιζομένης εἰς τὴν παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὡς ἄνω νόμου. Συνεπῶς καὶ οἱ περὶ ὧν πρόκειται ἔφεδροι Δικαστικοὶ Σύμβουλοι προστατεύονται ὑπὸ τοῦ ὡς ἄνω νόμου ἐφ’ ὅσον ἔχουσι τὰ ὡς ἀνωτέρω εἴρηται προσόντα. 2. Εἰς τὰς μαχίμους μονάδας, τὰς ὁριζομένας ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δὲν συμπεριελήφθησαν τὰ ἔκτακτα Στρατοδικεῖα, ὡς καὶ τὰ λοιπὰ στρατιωτικὰ καταστήματα κατὰ γνωμοδότησιν τῆς ἐπὶ τούτῳ συσταθείσης Ἐπιτροπῆς εἰς ἣν ἀντιπροσωπεύθησαν ἅπαντες οἱ κλάδοι τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων τῆς χώρας, παρόμοιον δὲ μέτρον ἴσχυσε καὶ διὰ πολλὰς ἄλλας μονάδας καὶ ὑπηρεσίας στρατοῦ ξηρᾶς (Ὑγειονομικοῦ– Κτηνιατρικοῦ–Μηχανικοῦ–Σ Ε.Μ.—Σ.Τ.Υ. κλπ.), Ναυτικοῦ, Ἀεροπορίας, Χωροφυλακῆς, ἐν τῷ ὀρθῷ καὶ δικαίῳ πνεύματι τοῦ νόμου.

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Γ. ΜΑΥΡΟΣ

Γʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 338 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. 1. Ἡ ὑπηρεσία διὰ τῶν κατὰ καιροὺς χορηγηθεισῶν πιστώσεων ἐφρόντισε καὶ ἐξετελέσθησαν στεγάσεις ἀρκετῶν οἰκογενειῶν ἀξ)κῶν καὶ δὴ τοιαῦται ὀξείας μορφῆς. Ἤδη δ’ αἰτεῖται νέα πίστωσις διὰ τὴν στέγασιν καὶ ἄλλων οἰκογενειῶν ἀξ)κῶν δι’ ἧς ἐλπίζεται, ὅτι θὰ ἐπιλυθῶσιν 200–300 εἰσέτι στεγάσεις ἀξ)κῶν καὶ μεταστεγάσεις ὀξείας μορφῆς καὶ εἰς ἐκτέλεσιν ἐξωστικῶν ἀποφάσεων. 2. Δι’ ἐγκριθείσης πιστώσεως ἤρχισεν ἀνοικοδόμησις εἰς εἰς Φρουρὰν Ἀθηνῶν δύο (2) πολυκατοικιῶν αἵτινες ἐλπίζεται, ὅτι κατὰ τὸ τέλος τοῦ ἔτους θὰ ὦσιν ἕτοιμοι καὶ τότε θὰ στεγασθῶσιν εἰς αὐτὰς περίπου 100 οἰκογένειαι ἀξιωματικῶν. Αὗται ἀνήκουσι τῷ Δημοσίῳ. Μετὰ τὴν λύσιν Α.Ο.Ο. ἀξιωματικῶν θὰ χρησιμοποιηθῶσιν διὰ τὴν στέγασιν στρατιωτικῶν ὑπηρεσιῶν. 3. Διὰ τοῦ Α.Ο.Ο. ἀξιωματικῶν ἡ ὑπηρεσία ἐλπίζει, ὅτι θὰ ἐπιλυθῇ ὁριστικῶς τὸ στεγαστικὸν πρόβλημα τῶν ἀξιωματικῶν ἐν Ἑλλάδι διὰ τῆς κατασκευῆς οἰκιῶν εἰς ἅπαντας τοὺς ἀξιωματικοὺς Στρατοῦ, Ξηρᾶς, Θαλάσσης καὶ Ἀέρος, γεγονὸς ὅπερ πιστεύομεν, ὅτι θὰ ἔχῃ εὐνοϊκὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ καθ’ ὅλου ζητήματος τῆς στέγης ἐν Ἑλλάδι. 4. Λόγῳ τῶν ἀνωτέρω, ἐπίταξις οἰκιῶν ἔπαυσε νὰ γίνεται ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ἀπὸ τοῦ 1950 καὶ ἐντεῦθεν εἰς τὴν περιφέρειαν τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης. 5. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἐξωστικῆς ἀποφάσεως ὑπὲρ τοῦ δικηγόρου Καμίτση γνωρίζεται ὅτι, διὰ νὰ ἐκτελεσθῇ αὕτη δέον ὅπως ἡ διατάξασα τὴν ἐπίταξιν ἀρχὴ προβῇ εἰς τὴν ἄρσιν ταύτης, καθ’ ὅσον συμφώνως τῷ Β.Δ. 5–10–47 περὶ ἐνοικιοστασίου ἐφ’ ὅσον νομίμως ὑφίσταται ἡ ἐπίταξις, ὁ ἐγκατεστημένος θεωρεῖται ἀναγκαστικὸς μισθωτής.

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Γ. ΜΑΥΡΟΣ

Δʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πέλλης καὶ Θ. Ἀνδρεάδη. 1. Ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς χώρας τὸ διαθέσιμον τότε μηχανικὸν ἤρξατο τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ἐγκαταλειφθέντων ὑπὸ τῶν Ἀρχῶν κατοχῆς ναρκοπεδίων. 2. Ἡ ἐργασία αὕτη διεκόπη κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, λόγῳ τῆς ἀπασχολήσεως τῶν μονάδων μηχανικοῦ καὶ οὕτω παρέμεινε μέγας ἀριθμὸς ναρκοπεδίων τῶν ἀρχῶν κατοχῆς ἀνεκκαθάριστος. 3. Ὁμοίως κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου ἐτοποθετήθη πλῆθος ναρκοπεδίων ὑπὸ τῶν Κ]Σ καὶ τῶν ἡμετέρων. 4. Μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ συμμοριτοπολέμου ἦτο ἀδύνατον ν’ ἀναλάβωσιν αἱ μονάδες μηχανικοῦ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ἐν λόγῳ ναρκοπεδίων, λόγῳ τῶν πολλαπλῶν ἀποστολῶν των καὶ τῆς περιωρισμένης δυνάμεως αὐτῶν. 5. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω τὸ Γ.Ε.Σ.]Β7 τὴν 20ὴν Φεβρουαρίου 1951 διεβίβασε νομοσχέδιον «περὶ συστάσεως ὑπηρεσίας ἐκκαθαρίσεως ναρκοπεδίων» εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γ.Δ.Δ.Λ.) ὑπογραφὲν ὑπὸ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Δ. Παπαμιχαλοπούλου. 6. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν ἀπεστάλη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἡ σχετικὴ ἔκθεσις μέχρι τῆς διαλύσεως τῆς Βουλῆς (Ἰούλιος 1951) τὸ Γ.Ε.Σ.]Β7 διεβίβασεν ἐκ νέου τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον, ὑπογραφὲν ὑπὸ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Α. Σακελλαρίου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γ.Δ.Δ.Λ.) διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 886826] 52011]2]27–11–52 ἐγγράφου του, καὶ τοῦ ὁποίου ἀντίγραφον μετὰ τῆς σχετικῆς Εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως ἐπισυνάπτεται τῇ παρούσῃ. 7. Τὸ ΓΕΣ)Β7 διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. (725245]52011] 4–2–52 ἐγγράφου του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γ.Δ.Δ.Λ.) ἐζήτησε καὶ αὖθις τὴν ἐπίσπευσιν τῆς ἀποστολῆς τῆς ἐκθέσεως διὰ τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον. 8. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γ.Δ.Δ.Λ) διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 46861)24–3–52 ἐγγράφου του γνωρίζει, ὅτι τὸ ὡς ἄνω νομοσχέδιον ὡς ἔχει συνεπάγεται τεραστίαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ προτείνει τὴν ἀνάθεσιν τοῦ ὅλου ἔργου εἰς τρίτον προκηρυσσομένου σχετικοῦ δημοσίου διαγωνισμοῦ. 9. Μελετᾶται ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ποία ἡ συμφέρουσα εἰς τὸ Δημόσιον λύσις.

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Γ. ΜΑΥΡΟΣ»

καὶ Ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. κ. Ε. Σαββοπούλου, Γ. Κατσαφάδου καὶ Δ. Ἀλιπράντη. α) Κατ’ ἀρχὴν τὰ περὶ κώδικος τῶν συντάξεων ζητήματα ἐρρυθμίσθησαν παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἁρμοδίου διὰ τὰ συνταξιοδοτικὰ ζητήματα, καὶ συνεπῶς πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν δέον νὰ στραφῶσιν αἱ προσπάθειαι τῶν ἐνδιαφερομένων. β) Οὐχ’ ἧττον ἡμεῖς δι’ ἐπανειλημμένων ἐγγράφων μας ἐτονίσαμεν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν τὴν προσγενομένην ἀδικίαν εἰς τὰς τάξεις τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων καὶ ἐγνωρίσαμεν ἐνδεικτικῶς πλείστας ὅσας περιπτώσεις δημιουργούσας δεδικαιολογημένα παράπονα τὴν θεραπείαν τῶν ὁποίων θεωροῦμεν ἐπιβεβλημένην, διὰ λόγους ἠθικῆς τάξεως, ἀπονομὴν πραγματικῆς δικαιοσύνης καὶ ἴσης μεταχειρίσεως μεταξὺ τῶν δικαιούχων τῶν διαφόρων κατηγοριῶν. γ) Μέχρι σήμερον παρ’ ὅλον, ὅτι παρῆλθεν ἀπὸ τῆς ἐνεργείας μας χρονικὸν διάστημα περίπου δύο μηνῶν δὲν ἐτύχομεν εἰσέτι ἀπαντήσεως ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. δ) Πάντως προτιθέμεθα ὅπως καὶ εἰς τὸ μέλλον καταβάλωμεν συντόνους προσπαθείας διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνανὸν ἐπανόρθωσιν τῶν γενομένων ἀδικιῶν. Ἀθῆναι τῇ 17–4–52

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΜΑΥΡΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ροδόπης κ. Τ. Μιχαηλίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2278]17–3–52 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 328]14–3–1952 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ροδόπης Ξάνθης κ. Τρ. Μιχαηλίδου, περὶ ἐξοφλήσεως ὀφειλῆς ἐκ δραχμῶν 2.754.000 πρὸς τὸν ἐργάτην ἐλαιοχρωματιστὴν Μηνᾶν Κοσμίδην δι’ ἐλαιοχρωματισμὸν τῆς οἰκοδομῆς ἔνθα στεγάζεται ὁ ἑκάστοτε Γενικὸς Διοικητὴς Θράκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τῶν ἑξῆς ἐγγράφων 1) ὑπ’ ἀριθ. Α.831]29–3–52 τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Θράκης, 2) ὑπ’ ἀριθ. Α.10668]24–3–52 τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ 3) ὑπ’ ἀριθ. 182205]1–10–51 τοῦ ἰδίου Ὑπουργείου, δι’ ὧν παρέχονται σχετικαὶ ἐπὶ τῆς ὡς εἴρηται ἐρωτήσεως πληροφορίαι. Ἀθῆναι τῇ 28–4–52

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΡΕΝΤΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 831 «Περὶ τοῦ ὀφειλομένου ποσοῦ εἰς τὸν ἐλαιοχρωματιστὴν Μηνᾶν Κοσμίδην Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 18782]20–3–52 ὑμέτερον ἔγγραφον ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα. Διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ οἰκήματος ἐν ᾧ στεγάζεται ἡ Γενικὴ Διοίκησις, διετέθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε3431/24–5– 50 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1950–51 πίστωσις δρ. 10.000.000. Τῆς πιστώσεως ταύτης ἐγένετο ὑπέρβασις κατὰ 2.754.000 δρ, καὶ ὑπεβλήθησαν τὰ σχετικὰ δικαιολογητικὰ εἰς τὸ Ὑπ. Κοιν. Προνοίας (Γεν. Δ]σιν Οἰκισμοῦ. Δ]σιν Ε) διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α1961]30–6–51 ἐγγράφου μας διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ σχετικοῦ ἐντάλματος ὅπερ ἔγγραφον ἐκοινοποιήθη καὶ εἰς τὸ Ὑπ. Οἰκονομικῶν (Γεν. Δ]σιν Δημ. Περιουσίας. Δ]σις 9, Τμῆμα Α) παρακαλούμενον διὰ τὴν ἀποστολὴν τῶν εἰς τὸ ἀρχεῖον του εὑρισκομένων δικαιολογητικῶν εἰς τὴν πρὸς ἣν ἀπηυθύνετο τὸ ἔγγραφον ὑπηρεσίαν. Τὸ ἀνωτέρω ἔγγραφόν μας ὑπεμνήσαμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α 2196]27–7–51 ὁμοίου. Εἰς τὸν σχετικὸν φάκελλον ὑπάρχουν προσέτι τὰ κάτωθι ἔγγραφα. 1) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 43364]8513]24–7–51 ἔγγραφον τοῦ Ὑπ. Κοιν. Προνοίας (Γεν. Δ]σις Οἰκισμοῦ) πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων (Ὑπηρεσία κτιριακῶν ἔργων) δι’ οὗ διεβιβάζετο αὐτῷ ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α.1961 ἐγγράφου μας. 2) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 49985]9716]24–8–51 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας (Γεν. Δ]σεως Οἰκισμοῦ. Δ]σις Ε., Τμ. Α) πρὸς τὸ Ὑπ. Δημ. Ἔργων (Ὑπηρεσία κτιριακῶν ἔργων) δι’ οὗ διεβιβάζετο αὐτῷ τὸ ὑπ’ ἀριθ. Α. 1961 ἔγγραφόν μας. 3) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 48364)9334)24–8 51 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας (Γενικὴ Διεύθυνσις Οἰκισμοῦ, Ε. Τμ. Α) πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων (Ὑπηρεσίαν κτηριακῶν ἔργων) δι’ οὗ διεβιβάζετο αὐτῷ τὸ ὑπ’ ἀριθ. Α 2196 ἔγγραφόν μας. 4) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 182205)11–10–51 ἔγγραφον τοῦ Ὑπ. Δημοσίων Ἔργων (Γενικὴ Διεύθυνσις Υ.Κ. ἔργων, Δ)σις Ε 3) πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Διεύθυνσιν Ἐντελλομένων Ἐξόδων, Τμῆμα Αʹ, Γραφεῖον 3) δι’ οὗ ἐγνώριζεν αὐτῷ ὅτι τελεῖ ἐν ἀναμονῇ τῶν δικαιολογητικῶν διὰ τὴν τακτοποίησιν τῆς ὑποθέσεως. Τελευταίως ἡ Γενικὴ Διοίκησις ἀπηύθυνε τὸ ὑπ. ἀριθ. Α. 219)24–1–52 ἔγγραφόν της πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημ. Περιουσίας. Διεύθυνσιν 9, Τμῆμα Αʹ) ζητοῦσα νὰ πληροφορηθῇ ἂν τὰ εἰς τὸ ἀρχεῖον της εὑρισκόμενα δικαιολογητικὰ ἀπεστάλησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ὡς τὸ ὑπ’ ἀριθ. Α. 1961)30–6–51 ἡμέτερον ἔγγραφον. Εἰς τὸ τελευταῖον (Α. 219)24–1–52) ἔγγραφόν μας οὐδεμίαν ἐλάβομεν ἀπάντησιν. Ὡς ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει τὰ δικαιολογητικὰ εὑρίσκονται εἰς τὴν 15ην Διεύθυνσιν Στεγάσεως (ὅρα ἀριθ. 182205)11–10–51 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν οὗτινος ἐπισυνάπτομεν ἀντίγραφον). Ἐν Κομοτηνῇ 29–3–52

Ὁ Γενικὸς Διοικητὴς Θράκης

Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. Δ. 10668. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων Δ)σιν Ε3 Ὄθωνος 4. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 182205)11–10–1951 ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως τὸ ὑπ’ ἀριθ. 12059 ἀπὸ 19–10–1950 ἔγγραφον τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Θράκης μετὰ σχετικῶν δικαιολογητικῶν γενομένης δαπάνης δραχμῶν 2.754.000 διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἀθῆναι τῇ 24–3–1952

Ὁ Διευθυντὴς

ΚΟΣΣΥΒΑΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 182205. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν Δ)σιν Εμ. Ἕξ. Τμ. Α., Γρ. 3. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 24375 ἐγγράφου σας καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 21794)4361) 23–4–1951 ἐγγράφου Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας Γενικῆς Διευθύνσεως Οἰκισμοῦ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α 1961 ἐγγράφου τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Θράκης καὶ νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀποστολῆς τῶν εἰς τὴν 15ην Διεύθυνσιν στεγάσεως ὑποβληθέντων ἐπιμετρήσεως καὶ λογαριασμοῦ τῶν ἐκτελεσθεισῶν ἐπὶ πλέον ἐργασιῶν ἐπισκευῆς κτιρίου Γενικῆς Διοικήσεως Θράκης ἵνα προβῶμεν εἰς τὸν σχετικὸν ἔλεγχον πρὸς τακτοποίησιν τοῦ ὑπολόγου. Ἀθῆναι τῇ 1–10 1951

Ὁ Διευθυντὴς

Θ. ΚΑΖΑΜΙΑΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Χ. Σκουτέρη. «Καθορισμὸς ἁρμοδιοτήτων ἐν τῷ προαυλίῳ τοῦ Μεγάρου Βουλῆς μεταξὺ Χωροφυλακῆς καὶ Ἀστυνομίας Πόλεων». Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2456) 1011 ἀπὸ 21–3–52 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Σκουτέρη ἐν τῇ Βουλῇ ὑπ’ ἀριθ. 304 ἐρώτησις, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ὁ καθορισμὸς τῶν ἁρμοδιοτήτων ἐν τῷ προαυλίῳ τοῦ Μεγάρου τῆς Βουλῆς μεταξὺ Χωροφυλακῆς καὶ Ἀστυνομίας Πόλεων ἐγένετο κατόπιν ληφθείσης τὴν 13–3–52 ἀποφάσεως μεταξὺ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, τοῦ ὑποφαινομένου καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ ΓΕΣ. Αἱ δὲ ζῶναι ἁρμοδιότητος τῶν δύο Σωμάτων Ἀσφαλείας ἐν τῇ ὡς ἄνω περιοχῇ καθορίζονται εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2260)953 ἀπὸ 14–3–52 ἔγγραφον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν τῷ παρόντι. 2. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ δημιουργηθέντα ἐπεισόδια κατὰ τὴν 6–3–52 μεταξὺ ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς καὶ Ἀστυνομικῶν Ὑπαλλήλων διετάχθη ἡ ἐνέργεια ἀνακρίσεως ἧς τὸ πόρισμα ἀναμένεται νὰ ὑποβληθῇ διὰ τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων κατὰ τῶν ὑπαιτίων. Ἀθῆναι τῇ 12–4–1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΡΕΝΤΗΣ

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 2260 Πρὸς Τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ἐνταῦθα «Καθορισμὸς ἁρμοδιοτήτων ἐν τῷ προαυλίῳ τοῦ Μεγάρου Βουλῆς μεταξὺ Χωροφυλακῆς καὶ Ἀστυνομίας Πόλεων». Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, κατόπιν τῆς ληφθείσης χθὲς ἀποφάσεως μεταξὺ τοῦ κ. Προέδρου Κυβερνήσεως, ἐμοῦ, ὑμῶν καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ ΓΕΣ ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ὁ ὑποφαινόμενος σήμερον ὑπέδειξε τὰς ζώνας ἁρμοδιότητος τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἐν τῷ προαυλίῳ τοῦ Μεγάρου Βουλῆς εἰς τὸν παρ’ ἡμῖν Φρούραρχον Ἀντ]ρχην Χωρ]κῆς κ. Τρυπιδάκην Στέργιον καὶ τὸν Ἀστυνόμον κ. Ροῦσσον τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ὡς ἀκολούθως: Ι. Κατὰ τὰς ἐπισήμους τελετὰς ἢ ἀφίξεις ξένων ἐπισήμων ἢ καταθέσεις στεφάνων εἰς τὸ μνημεῖον Ἀγνώστου Στρατιώτου ἡ Ἀστυνομία Πόλεων θὰ λαμβάνῃ μέτρα ἀσφαλείας καὶ τάξεως εἰς τὰς δύο ἔνθεν καὶ ἔνθεν τοῦ Μνημείου τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτου ἀνόδους καὶ εἰς τὸ ὕψος τοῦ μνημείου τούτου ἐν σχήματι Π. Ὁμοίως κατὰ τὰς ἡμέρας ταύτας τῶν τελετῶν, ἐφ’ ὅσον θὰ πραγματοποιῆται ἀφιξαναχώρησις Ἐπισήμων δι’ αὐτοκινήτων, δύνανται νὰ εἰσέρχωνται ἐντὸς τοῦ προαυλίου οἱ ὁδηγοὶ δικύκλων ἀστυφύλακες τῆς ὅλης φάλαγγος τῶν Ἐπισήμων. Ἅπασα ἡ ὑπόλοιπος περιοχὴ τοῦ προαυλίου τοῦ Μεγάρου ἀνήκει εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Φρουραρχείου Βουλῆς, ἥτις θὰ λαμβάνῃ τὰ κατὰ τὴν κρίσιν της ἐπιβαλλόμενα μέτρα ἀσφαλείας καὶ τάξεως ὡς καὶ τὴν ρύθμισιν τῆς κυκλοφορίας καὶ σταθμεύσεως τῶν αὐτοκινήτων. ΙΙ. Καθ’ ὅλας τὰς ἄλλας ἡμέρας τὸ Φρουραρχεῖον Βουλῆς, θὰ ἀσκῇ γενικὴν ἁρμοδιότητα ἐφ’ ὅλου τοῦ διὰ τείχους περιφράκτου χώρου, τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων δικαιουμένης κατὰ τὰς ἡμέρας ταύτας νὰ τοποθετῇ εἰς τὰς δύο βάσεις τῶν ἀνδρῶν τοῦ προαυλίου ἔνθεν καὶ ἔνθεν τοῦ Μνημείου τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτου ἀνὰ ἕνα ἀστυφύλακα. Παρακαλῶ ὅπως ὑπὸ τοὺς ἀνωτέρω περιορισμοὺς τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἁρμοδιοτήτων τῶν δύο Σωμάτων Ἀσφαλείας, ἐκδοθῶσι σχετικαὶ διαταγαὶ Ὑμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαρτίου 1952

Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΟΝΤΙΚΑΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 294|25—2—52 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα περὶ τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Δράμας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τῶν ἐσχάτως δημοσιευθέντων καὶ κοινοποιηθέντων διορισμῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν Μ.Ε. ἐτοποθετήθησαν εὐάριθμοι καθηγηταὶ εἰς τ’ ἀνωτέρω σχολεῖα Μ.Ε. κατὰ προτίμησιν. Ἀθῆναι τῇ 10–4–52. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ Ὁ Προϊστάμενος τμ. Προσωπικοῦ Μ.Ε.

Δ. ΓΙΑΚΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα σχετικῶς μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ ἱδρυθέντος κατὰ τὸ τέλος τοῦ σχολικοῦ ἔτους 1950–51 Γυμνασιακοῦ παραρτήματος ἐν Κάτω Νευροκοπίῳ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ παράρτημα ἱδρυθὲν κατὰ τὸ τέλος τοῦ σχολικοῦ ἔτους 1950–1951 μετ’ ἄλλων παραρτημάτων ἐπὶ τῇ προόψει ἐφαρμογῆς τοῦ Α. Νόμου 1823]51 «περὶ σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως» ἱδρυθῶσιν ἀντ’ αὐτῶν τριτάξια Γυμνάσια τοῦ κατωτέρου κύκλου κατηργήθη ὁμοῦ μετὰ τῶν ἄλλων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 94610]30–9– 1951 διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου δι’ ἔλλειψιν ἱκανοῦ ἀριθμοῦ μαθητῶν. Ἀθῆναι τῇ 14–4–1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΜΙΧΑΗΛ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Γ. Παλλάσκα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 3103]16–4–52 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Θεσπρωτίας Ἰωαννίνων κ. Γ. Παλλάσκα ἐν σχέσει πρὸς τὴν πλήρωσιν τῆς ἕδρας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἰωαννίνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία προέβη εἰς τὰς δεούσας ἐπαφὰς καὶ εἰσηγήσεις παρὰ τῇ Ἱερᾷ Συνόδῳ καὶ ἀναμένονται αἱ σχετικαὶ παρ’ αὐτῆς ἐνέργειαι. Ἀθῆναι τῇ 30–4–52

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΜΙΧΑΗΛ

καὶ Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1064/11–2–52 ἐγγράφου σας σχετικῶς μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 236) διὰ τὸν περιορισμὸν τοῦ διὰ τοῦ ἀπὸ 8–3–1919 Β. Δ]τος ἐθνικοποιηθέντος χώρου ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ χωρίου Πόπλιτς τοῦ Νομοῦ Δράμας πρὸς διενέργειαν μεταλλευτικῶν ἐρευνῶν καὶ δοκιμαστικῶν ἐκμεταλλεύσεων μαγγανίου κλπ. καὶ τὴν ἀποδοχὴν τῶν ὑποβαλλομένων ἰδιωτικῶν αἰτήσεων πρὸς χορήγησιν ἀδείας μεταλλευτικῶν ἐρευνῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁλόκληρος ὁ ἐθνικοποιηθεὶς ὡς ἄνω μεταλλοῦχος χῶρος ἀνήκει εἰς τὸ Δημόσιον ὅπερ δὲν δύναται ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων ν’ ἀπολέσῃ ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει τὸ δικαίωμα ἰδιοκτησίας του. Ὡς πρὸς τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ ἐν λόγῳ μεταλλευτικοῦ χώρου γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ μὲν πρῶτον τμῆμα τοῦ χώρου τούτου τυγχάνει μισθωμένον εἰς τὸν Δημήτριον Σκαλιστήρην, διὰ δὲ τὸ Βʹ καὶ Γʹ τμῆμα τοῦ αὐτοῦ χώρου προεκηρύχθησαν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας δημοπρασίαι τριακονταετοῦς ἐκμισθώσεως ἐνεργηθησόμεναι τὴν 28ην Ἀπριλίου 1952 καὶ τὴν 29ην Ἀπριλίου 1952. Κατὰ συνέπειαν οὐδὲν τμῆμα τοῦ ἐθνικοποιηθέντος ὡς ἄνω χώρου θέλει παραμείνῃ ἀνεκμετάλλευτον.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἀπριλίου 1952

Ε. Υ.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Ε. ΠΕΤΡΙΤΣΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Α. Ἀποστολίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1383]596 τῆς 18–2–52 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθμ. 264 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀποστολίδη, σχετικῶς μὲ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῆς πόλεως Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ὑπ’ ἀριθμ. 14125 τῆς 27–3–52 ἡμέτερον ἔγγραφον πρὸς τὸν Δῆμον Παγασῶν ἀναφορικῶς μὲ τὰ προκύψαντα ζητήματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ

Ἀριθμὸς Πρωτ. 14125 Πρὸς τὸν Δῆμον Παγασῶν Εἰς Βόλον Λαβόντες ὑπ’ ὄψιν τὴν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 2184 ἐ. ἔ. ὑμετέρας ἀναφορᾶς ὑποβληθεῖσαν ὑμῖν ἀπὸ 16–1–52 ἔκθεσιν τῆς ὑπὸ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου ὁρισθείσης ἐπιτροπῆς πρὸς ἔλεγχον τῆς ἠλεκτρικῆς ἑταιρείας Βόλου ἀνακοινοῦμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ὁ σταθερὸς συντελεστής τοῦ καυσίμου 0,800 καθωρίσθη ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 149]10 10–47 πράξεώς του, καὶ κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου, λαβὸν ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰς ἐνδιαμέσους ἀπωλείας ὡς μέση τιμὴ δι’ ὅλας τὰς ἠλεκτρικὰς ἐν τῷ Κράτει λειτουργούσας ἠλεκτρικὰς ἐπιχειρήσεις. Μεταγενέστερον καὶ πάλιν τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 159)28–2–51 πρακτικοῦ αὐτοῦ ἐνέκρινεν εἰσήγησιν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Μεταφορῶν, περὶ καθορισμοῦ τῶν τιμολογίων τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας τῶν ἐπαρχιακῶν πόλεων διὰ τῶν ἰσχυόντων σήμερον μαθηματικῶν τύπων, εἰς τὰ ὁποῖα ὁ συντελεστὴς τοῦ καυσίμου παρέμεινεν ὁ 0,800. Ἡ ὑπό τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Δήμου ὑποδεικνυομένη μείωσις τοῦ συντελεστοῦ τοῦ καυσίμου εἰς 0,450 δὲν εἶναι δυνατή, δεδομένου ὅτι εἰς τὸν ἐν λόγῳ συντελεστὴν πλὴν τῶν πάσης φύσεως ἀπωλειῶν παραγωγῆς καὶ διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας περιλαμβάνονται ἀφ’ ἑνὸς καὶ αἱ δαπάναι λιπάνσεως σιπιτίου κλπ. ἐνῷ ἀφ’ ἑτέρου δέον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι κατὰ τὰς μεταμεσονυκτίους ὥρας καθ’ ἅς τὸ φορτίον περιορίζεται, αὐξάνει σημαντικῶς ἡ ἀνὰ ΩΧΒ κατανάλωσις καυσίμων τῶν λειτουργούντων πετρελαιοκινητήρων. Παραλλήλως ἔχομεν καὶ διαμαρτυρίας τῆς Ἑνώσεως Βιομηχανιῶν Ἠλεκτρισμοῦ τῆς Ἑλλάδος, ἰσχυριζομένης ὅτι ὁ συντελεστὴς οὗτος εἶναι μικρός, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς μεταπολεμικῆς καταστάσεως τῶν πετρελαιοκινητήρων καὶ τῆς ὑψώσεως τῆς τιμῆς τοῦ Ὀρυκτελαίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔκδοσιν τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Δ. 542]41 προβλεπομένης ἀποφάσεως περὶ ἐπανόδου εἰς ὁμαλὰς συνθήκας γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἔκδοσις τῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Βιομηχανίας περὶ ἐπανόδου εἰς ὁμαλὰς συνθήκας βάσει τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ. προβλέπει συγχρόνως διὰ τῶν παραγράφων 2, 3, 4, καὶ 5 τοῦ ἄρθρου 4 τὸν καθορισμὸν νέων τιμολογίων, ἅτινα κατ’ ἀνάγκην ὡς ἐκ τῶν προβλεπομένων προσθέτων ἐξυπηρετήσεων θὰ εἶναι μεγαλειτέρα τῶν σήμερον ἰσχυόντων. Ἀσχέτως τούτου ὁλόκληρος ἡ ἠλεκτρικὴ Οἰκονομία τῆς χώρας κατόπιν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως τοῦ ἐνεργειακοῦ τομέως αὐτῶν καὶ τῆς ἱδρύσεως τῆς δημοσίας ἐπιχειρήσεως ἠλεκτρισμοῦ, ἡ ἁρμοδιότης τῆς ὁποίας καθορίζεται διὰ τοῦ νόμου 1468)50 καὶ τοῦ Α.Ν. 1672)51 εἰσῆλθον εἰς ὅλως νέαν φάσιν καὶ ἐπιβάλλει τὴν λύσιν πλείστων ὅσων προβλημάτων ἐχόντων ἄμεσον ἀντίκτυπον ἐπὶ τῶν συνθηκῶν τῆς περαιτέρω λειτουργίας τῶν κατὰ τόπους ἠλεκτρικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ἅτινα ἐνδέχεται εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις νὰ καταστήσωσι καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν πρόβλεψιν τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Δ. 542)41 ἄνευ περιεχομένου. Τυγχάνει ὅθεν ἀπαραίτητος ὁ προηγούμενος διακανονισμὸς μέχρι τῶν λεπτομερειῶν τοῦ τρόπου δι’ οὗ ἡ Δ.Ε.Η. ἐν συνεργασίᾳ μεθ’ ἡμῶν θέλει ἀσκήσει τὰ ἐκ τῶν κειμένων νόμων δικαιώματα αὐτῆς, πρὸς τὸν σκοπὸν διαθέσεως καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν εὐθηνῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, παραγομένης ἐξ ἐγχωρίων καυσίμων ὑλῶν. Σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς τιμῆς τοῦ ρεύματος διὰ τῶν ἐξόδων τοῦ Γραφείου Ἀθηνῶν «Γαλιλαῖος» ἡ κατ’ ἀρχὴν τοιαύτη ἐπιβάρυνσις ἐπιβάλλεται δεδομένου, ὅτι τὸ γραφεῖον τοῦτο ἐξυπηρετεῖ πραγματικὰς ἀνάγκας τῆς ἐπιχειρήσεως ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς πόλεως Βόλου, αἵτινες οὕτως ἢ ἄλλως δέον ν’ ἀντιμετωπισθῶσιν. Παρὰ ταῦτα ἀποβλέποντες εἰς πᾶσαν δυνατὴν μείωσιν τῶν τιμολογίων μέχρι τροφοδοτήσεως τῆς περιοχῆς Βόλου ἐκ τοῦ Ἐθνικοῦ δικτύου, δι’ ἰδιαιτέρας Διαταγῆς ἡμῶν θέλομεν προβῆ εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς ἐν λόγῳ δαπάνης Τέλος διὰ τήν κατάργησιν τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ 15% ἐπὶ τῆς τιμῆς τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, ἀποστέλλομεν ὑμῖν συνημμένως τὸ ὑπ’ ἀριθ. 11020 ἐ.ἔ. ἡμέτερον ἔγγραφον πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἀθῆναι τῇ 27–3–52.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2684 ἐ.ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν, διαβιβασθέντος ἡμῖν ἐρωτήματος τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Ν. Κοντογιαννοπούλου, σχετικῶς μὲ παραχώρησιν δημοσίων δασικῶν ἐκτάσεων αὐθαιρέτως καταληφθεισῶν ἐπὶ κατοχῆς, παρὰ τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας τοῦ Δήμου Πηνείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ Διοίκησις κατ’ ἐπανάληψιν ἐκάλεσε τοὺς κατέχοντας αὐθαιρέτως δημοσίας δασικὰς ἐκτάσεις διὰ τῶν κατὰ τόπους Δασικῶν Ἀρχῶν, ὅπως προσκομίσωσι σχετικὴν αἴτησιν περὶ παραχωρήσεως τῶν παρανόμως κατεχομένων ἐκτάσεων, ἵνα ἐπακολουθήσῃ ἡ διὰ τῆς παραχωρήσεως τῶν ἐκτάσεων τούτων, νομιμοποίησις τῶν καταληπτῶν. Παρὰ ταῦτα τὸ διαβιβασθὲν ἡμῖν ἐρώτημα ἀπεστάλη ἐπειγόντως εἰς τὸ Δασαρχεῖον Πύργου, ἵνα ἀναφέρῃ ἡμῖν εἰδικῶς ἐπ’ αὐτοῦ, ἐν καιρῷ δὲ θέλομεν γνωρίσει καὶ ὑμῖν πῶς ἔχει τὸ θιγόμενον ζήτημα. Ἀθῆναι τῇ 27–4–52.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

καὶ Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πρεβέζης–Ἄρτης κ. Δ. Καραντζένη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2210)14–3–52 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κατωτέρω ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ἡμῖν ὑπ’ αὔξ. βιβλ. ἐρωτ. 320 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καραντζένη, ἀφορώσης τοὺς παρὰ τῇ Ἀγροτικῇ Τραπέζῃ τῆς Ἑλλάδος ὑπηρετοῦντας ἐκτάκτους ὑπαλλήλους Ε.Φ.Ε.Ξ. Κατὰ παρασχεθείσας ἡμῖν πληροφορίας ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τὸ μισθολόγιον τῶν ὑπαλλήλων τούτων καθορίζεται ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, συμφώνως πρὸς τὸ διὰ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων καθοριζόμενον τοιοῦτον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν μονιμοποίησιν τῶν ὑπαλλήλων τούτων, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀκολουθεῖ τὴν ἀρχὴν ὅπως οὗτοι, ἐφ’ ὅσον ἔχουν τὰ αἰτούμενα προσόντα συμμετέχουν εἰς προκηρυσσόμενον ἑκάστοτε διαγωνισμὸν πρὸς κατάληψιν θέσεων τῆς πρώτης βαθμίδος τῆς ἱεραρχίας καὶ πρὸς πλήρωσιν ἀναγκῶν εἰς μόνιμον προσωπικόν. Ἀθῆναι τῇ 15–4–52.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2576)28–3–52 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη, ἀφορῶσα εἰς τὴν ἀνάγκην ἐπαναλειτουργίας τοῦ Ταχ. Γραφείου Σικίνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι μολονότι ἀναγνωρίζομεν τὴν ἀνάγκην τοποθετήσεως ἐν τῷ γραφείῳ τούτῳ ὑπαλλήλου, ἐν τοσούτῳ ἀδυνατοῦμεν, ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ ἐξεύρωμεν ὑπάλληλον λόγῳ τῆς ὑφισταμένης ἐλλείψεως προσωπικοῦ ἐν τῇ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίᾳ, τῆς ὁποίας 132 Ταχ. Γραφεῖα, ἐν οἷς πλεῖστα σημαντικῆς κινήσεως, παραμένουσι κλειστά. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι ἡ σημερινὴ σύνθεσις τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ταχ. Ὑπηρεσίας παρέμεινεν ἡ αὐτὴ πρὸς τὴν καθορισθεῖσαν ἐν ἔτει 1926 ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Οἰκονομιῶν, ἐνῷ κατ’ ἀντίθεσιν ἡ ἐνεστῶσα κίνησις τῶν Ταχ. Ὑπηρεσιῶν τυγχάνει διπλασία ὡς ἔγγιστα τῆς προπολεμικῆς τοιαύτης. Ἐξ ἄλλου μετὰ τὸν διαχωρισμὸν τῆς Τ.Τ.Τ. Ὑπηρεσίας διὰ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ο.Τ.Ε. καὶ τῆς μετατάξεως εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τοῦτον μεγάλου μέρους τοῦ προσωπικοῦ, τὸ ἀπομεῖναν προσωπικὸν ἐν τῇ Ταχ. Ὑπηρεσίᾳ μειωθὲν κάτω τοῦ ἐπιτρεπτοῦ ὁρίου, διὰ στοιχειώδη ἀντιμετώπισιν τῶν πολλαπλῶν ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν ἐπεβαρύνθη πέραν τοῦ Ταχ. Ἔργου καὶ μὲ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ Τηλεπικοινωνιακοῦ τοιούτου εἰς 400 Ταχ. Γραφεῖα καὶ 32 Ταχ. Γραφεῖα Βʹ Τάξεως. Ἡ ὡς ἄνω περιγραφομένη ἔλλειψις προσωπικοῦ ἐπηυξήθη λόγῳ τῆς στρατεύσεως σημαντικοῦ ἀριθμοῦ Ταχ. Ὑπαλλήλων καὶ τῆς μὴ πληρώσεως τῶν ἑκάστοτε κενουμένων θέσεων συνεπείᾳ τοῦ ὑφισταμένου ἀπὸ μηνῶν ἀπαγορευτικοῦ μέτρου διορισμοῦ δημοσίων ὑπαλλήλων. Πάντως εἰς πρώτην δοθησομένην εὐκαιρίαν θὰ μεριμνήσωμεν διὰ τὴν τοποθέτησιν ὑπαλλήλων εἰς τὸ περὶ οὗ πρόκειται Γραφεῖον.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδη. Ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδου πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Συγκοινωνιῶν, Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Ἐργασίας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ Ν.Δ. 672)48 καθορίζονται ὑποχρεωτικὰ ὅρια ἡλικίας διὰ τὸ προσωπικὸν τῶν ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων τῆς χώρας, μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν ὁποίων ὑποχρεοῦται τοῦτο εἰς ἀποχώρησιν. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς διατάξεως ταύτης τὰ δίκτυα προέβησαν εἰς τὴν ἀπόλυσιν ὑπερηλίκων ὑπαλλήλων των μεταξὺ δὲ αὐτῶν συμπεριλαμβάνονται καί τινες οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον συμπληρώσει 15ετῆ ὑπηρεσίαν ὥστε νὰ τύχωσι τοῦ βοηθήματος τοῦ Ταμείου Προνοίας. Ἐκ τούτου ἀνέκυψε διαφορὰ μεταξὺ αὐτῶν καὶ τῶν δικτύων ἀχθεῖσα μέχρι τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὅπερ δι’ ἀποφάσεών του (1016)49, 1017)49 καὶ 538)52) ἐδέχθη ὅτι διὰ τὸ προσωπικὸν τῆς κατηγορίας ταύτης τὸ ὅριον ἡλικίας δὲν καθίσταται ὑποχρεωτικὸν ἢ μὴ ἅμα τῇ συμπληρώσει τοῦ ἀναγκαίου χρόνου συμμετοχῆς εἰς τὸ Ταμεῖον Προνοίας πρὸς ἀπόκτησιν δικαιώματος βοηθήματος ἤτοι ἄνω τῆς 15ετίας. Παραλλήλως ὅμως πρὸς τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ὑφίσταται καὶ ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου (ἀριθ. 659)50) ἐκδοθεῖσα κατόπιν προσφυγῆς τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ δεχομένη ὅτι τὸ προσωπικὸν τὸ συμπληροῦν τὰ διὰ τοῦ Ν.Δ. 672)48 ὁριζόμενα ὅρια ἡλικίας διαγράφεται τῆς δυνάμεως τοῦ δικτύου, λυομένης αὐτοδικαίως κατ’ ἐπιταγὴν τοῦ νόμου τῆς συμβάσεως ἐργασίας, μὴ δικαιούμενον τοῦ λοιποῦ νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν πέραν τῶν ὁρίων ἡλικίας. Κατόπιν τῆς ἀποφάσεως ταύτης τοῦ Ἀρείου Πάγου ἡ Ἑταιρεία ΣΠΑΠ προέβη εἰς τὴν ἀπόλυσιν δύο ὑπαλλήλων της τὴν 1ην Φεβρουαρίου 1952 ἀφοῦ ἐν τῷ μεταξὺ ἐτροποποιήθη τὸ καταστατικὸν τοῦ Ταμ. Προνοίας καὶ Συντάξεων ὥστε νὰ τύχωσιν οὗτοι μικροῦ τινος βοηθήματος. Τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον, ἀφ’ ἧς τὸ ζήτημα τοῦτο ἀνέκυψεν ἔλαβε θέσιν εὐνοϊκὴν διὰ τὴν κατηγορίαν ταύτην τῶν ἀπολυομένων ὑπερηλίκων, ἐπανειλημμένως δὲ δι’ ἐγγράφων του συνέστησαν εἰς τὰ δίκτυα τὴν ἐπαναπρόσληψιν τῶν ὡς ἄνω ὡς ἐκτάκτων μέχρις ὅτου οὗτοι συμπληρώσουν τὴν ἀπαιτουμένην 15ετίαν διὰ νὰ τύχωσι πλήρους βοηθήματος τοῦ Ταμείου Προνοίας. Ἐπειδὴ συνεπείᾳ τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τὰ δίκτυα, κυρίως ὅμως τὰ ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα ἀπέστεργον ν’ ἀναλάβουν εὐθύνας ἐνεργειῶν ἀντιτιθεμένων εἰς τὴν πραγματικὴν ἔννοιαν τοῦ νόμου ἑρμηνευθέντος ἀπὸ τὸ ἀνώτατον δικαστήριον ἐξετάζον τὴν οὐσίαν, προήλθομεν εἰς τὴν ἀπόφασιν ὅπως ρυθμίσωμεν τὸ ζήτημα διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ. Πρὸς τοῦτο κατηρτίσαμεν σχέδιον νόμου δι’ οὗ ἀφ’ ἑνὸς μὲν δίδεται αὐθεντικὴ ἑρμηνεία τῆς ἀμφισβητουμένης διατάξεως τοῦ Ν.Δ. 672]48, ἀφ’ ἑτέρου δὲ προβλέπεται, διὰ τοὺς ἐξερχομένους τῆς ὑπηρεσίας καὶ μὴ δικαιουμένους βοηθήματος ὡς μὴ συμπληρώσαντας 15 ἐτῶν εἰσφορὰς ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Προνοίας, ἡ καταβολὴ τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου 2112 προβλεπομένης ἀποζημιώσεως. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἔχει πρό τινος ὑποβληθῆ εἰς τὸ Α.Σ.Δ.Υ. ἵνα τοῦτο γνωμοδοτήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ κατὰ τὸν νόμον. Ἐπὶ πλέον τούτου, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4919]52 ἡμετέρου ἐγγράφου συνεστήσαμεν εἰς τὴν Ἑταιρείαν Σ.Π.Α.Π. ὅπως ἐξετάσῃ εὐνοϊκῶς τὴν πρίπτωσιν ἐπαναπροσλήψεως ὡς ἐκτάκτων τῶν ἀπολυθέντων τὴν 1.2.52 ὑπαλλήλων της Ι. Κόνιαρη καὶ Κ. Στεφανίδου, ἵνα διευθετηθῇ προσωρινῶς τὸ ζήτημα μέχρις ὅτου τὸ ρηθὲν νομοσχέδιον ἐπιψηφισθῇ καὶ καταστῇ νόμος τοῦ Κράτους καὶ οὕτω τερματισθῇ ὁριστικῶς τὸ ζήτημα. Συνημμένως ἀντίγραφα τῶν κυριωτέρων τοῦ φακέλλου ἐγγράφων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2–5–52

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ροδόπης κ. Α. Στεφάνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2142]892]12–3–52 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ροδόπης κ. Στεφάνου περὶ τῶν μέτρων ἅτινα ἔλαβεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ἀπόδοσιν τῶν ἐντὸς τοῦ Ἀεροδρομίου «Κόσμιον» Κομοτινῆς κτημάτων κατοίκων Κοσμίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: Τὸ γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον Δημοσίων Κτημάτων ἄρθρου 10 Α.Ν. 1539]38, εἰς ὃ παρεπέμφθη ἡ ὑπόθεσις, ἀπεφήνατο διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 147 γνωμοδοτήσεώς του ὑπὲρ τῆς ἀποδόσεως τῶν ἐντὸς τοῦ ἀεροδρομίου τούτου κτημάτων εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας των. Ἡ γνωμοδότησις αὕτη ἐγκριθησομένη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θὰ κοινοποιηθῇ συντόμως εἰς τὸν Οἰκον. Ἔφορον Κομοτινῆς, μὲ τὴν ἐντολὴν ὅπως διὰ πρωτοκόλλου ἀποδώσῃ τὰ ἐν λόγῳ κτήματα εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας των. Ἀθῆναι τῇ 10–4–1952

Ὁ Διευθυντὴς

Ε. ΣΤΑΘΗΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 771]52 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα σχετικῶς μὲ ἄλεσιν κρατικοῦ σίτου εἰς ὡρισμένους μόνον μεγάλους Ἀλευρομύλους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ δελτίου κρατικὸς σῖτος ἡμεδαπῆς καὶ ἀλλοδαπῆς ἀλευροποιεῖται σήμερον εἰς τεσσαράκοντα ὀκτὼ μεγάλους καὶ μικροὺς ἐπιλιμενίους ἢ καὶ ἐνδοχωρικοὺς κυλινδρομύλους. Καὶ ὁ μὲν ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς κομιζόμενος σῖτος ἐκφορτώνεται εἰς τοὺς μεγάλους λιμένας, ὡς π.χ. Πειραιᾶς, Θεσσαλονίκης, Πατρῶν, Βόλου, Καλαμῶν κ.λ.π., ὅπου καὶ παραλαμβάνεται ὑπὸ τῶν εἰς τούτους ἑδρευόντων συμβασιούχων κυλινδρομύλων καὶ ἀπὸ ὅπου μετὰ ταῦτα διακινεῖται καὶ πρὸς ἄλλους ἐπιλιμενίους κυλινδρομύλους ἐργαζομένους ἐπίσης συμβατικῶς διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου. Ὁ δὲ ἐγχώριος σῖτος συγκεντρώσεως κατὰ ἕνα ποσοστὸν ἀλέθεται ὑπὸ τῶν ἐνδοχωρικῶν μύλων τῶν συμβεβλημένων μετὰ τοῦ Δημοσίου, ὡς εἶναι οἱ κυλινδρόμυλοι Δράμας, Ξάνθης, Θηβῶν, Μελεστίνου, Τρικάλων, Καρδίτσης, Σοφάδων κλπ. καὶ κατ’ ἄλλο ποσοστὸν ἀλέθεται ὑπὸ τῶν ἐπιλιμενίων μύλων, καθ’ ὅσον εἶναι ἀδύνατος ἡ ἄλεσις ὁλοκλήρου τοῦ σίτου τούτου (ἐγχωρίου) ὑπὸ τῶν ἐνδοχωρικῶν Κυλινδρομύλων. Ἀθῆναι τῇ 12 Ἀπριλίου 1952

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

ΙΧ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1807 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 289 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα, κατεχωρημένης εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν 10–3–52 ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 638 καὶ τὴν ὁμοίαν τῆς 17–3–52 ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 595 καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 19395]1031]4–4–52 (περίπτωσις 18), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν τὰς ἀκολούθους πληροφορίας ἐν σχέσει μὲ τὴν στεγαστικὴν περίθαλψιν πολεμοπαθῶν συμμοριοπλήκτων Νομοῦ Δράμας. 1) Εἰς τὴν περιφέρειαν Δράμας ὡς καὶ τοῦ καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν ἡ κατὰ τὴν τρέχουσαν οἰκονομικὴν χρῆσιν χορηγουμένη διὰ κεφαλαίων ἀνασυγκροτήσεως στεγαστικὴ περίθαλψις, ἀσκεῖται διὰ δύο προγραμμάτων τῶν ἐπὶ ἀφορῶντος ἐπαναπατριζομένους συμμοριοπλήκτους καὶ τοῦ ἑτέρου τοὺς λοιποὺς πολεμοπαθεῖς, κατανεμομένων τῶν σχετικῶν πιστώσεων κατ’ ἀναλογίαν 80% διὰ τὴν πρώτην κατηγορίαν καὶ 20% διὰ τὴν δευτέραν. Ἀπὸ τοῦ 1950 βεβαίως ἡ δρᾶσις τῆς ὑπηρεσίας σχεδὸν παρουσιάζεται ὡς ἀποκλειστικὴ εἰς τὴν περίθαλψιν τῶν συμμοριοπλήκτων. 2) Διὰ τοὺς συμμοριοπλήκτους τῆς περιφερείας Δράμας ἀνεπτύχθη ἔντονος στεγαστικὴ δραστηριότης κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τὴν περίθαλψιν τῶν πολεμοπαθῶν, δι’ οὓς τὸ ὕψος τῶν διατιθεμένων ὑλικῶν ἦτο λίαν περιωρισμένον, ἐσχάτως ὅμως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29]20–2–52 ἐγκ. διαταγῆς ἤρθησαν οἱ ἀρχικοὶ περιορισμοὶ καὶ εἶναι δυνατὴ ἤδη ἡ χορήγησις ὑλικῶν αὐτοστεγάσεως εἰς πάντα χαρακτηριζόμενον κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις δικαιοῦχον (συμμοριόπληκτον ἢ πολεμοπαθῆ) ἐφ’ ὅσον βεβαίως εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐνσωματώσῃ ταῦτα ἄνευ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους. 3) Εἰδικωτέρας διὰ τὰς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένας περιοχὰς προκύπτουν κατ’ ἀρχὴν τὰ ἑξῆς στοιχεῖα. α) Οἱ οἰκισμοὶ Τριγώνου Παρανεστίου δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐπαναπατρισθοῦν διὰ λόγους ἀσφαλείας καὶ ἀντιδράσεως τῶν κατοίκων πλὴν 3–4 οἰκισμῶν εἰς οὓς ἐχορηγήθη στεγαστικὴ περίθαλψις σχεδὸν πλήρης. Ἡ περιοχὴ αὕτη διατελεῖ ὑπὸ μελέτην ὡς ἀνεκοινώθη ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11293]1522]23–2–52 ἡμετέρου ἐγγράφου κατόπιν ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ κ. βουλευτοῦ. β) Εἰς τὴν περιοχὴν Κ. Νευροκοπίου ἀνεπτύχθη ἐπίσης ἔντονος δραστηριότης τῆς παροχῆς στεγαστικῆς περιθάλψεως τῶν κατοίκων, τῶν ἐπαναπατρισθέντων βεβαίως οἰκισμῶν, καθ’ ὅσον πλεῖσται οἰκογένειαι καὶ ὁλόκληροι οἰκισμοὶ δὲν ἠθέλησαν νὰ ἐπαναπατρισθοῦν καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι διεσπαρμένοι εἰς διαφόρους περιοχὰς τῆς Μακεδονίας. γ) Εἰς τὴν περιοχὴν Σιδηρονέρου ἠκολουθήθη ἡ αὐτὴ προσπάθεια ὡς ἐν Νευροκοπίῳ. δ) Αἱ περιοχαὶ Προσωτσάνης καὶ Νικηφόρου δὲν ἀνῆκον εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐπαναπατριζομένων συμμοριοπλήκτων καὶ συνεπῶς ἡ παρασχεθεῖσα στεγαστικὴ περίθαλψις ὑπῆρξεν ἠλαττωμένη. Πάντως ἐχορηγοῦντο καὶ χορηγοῦνται ὑλικὰ αὐτοστεγάσεως πρὸς πάντα δικαιοῦχον ἐφ’ ὅσον ἔχει ἀνεγείρει ἐξ ἰδίων πλήρως τὴν τοιχοποιΐαν πρὸς ἐπισκευὴν τῆς ὑποστάσης ζημίαν κατοικίας του. 4) Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι ὁ χαρακτηρισμὸς τῶν δικαιούχων διενεργεῖται ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀνοικοδομήσεως (ΕΑ) προεδρευομένης ὑπὸ Πρωτοδίκου, ἡ δὲ κατανομὴ τῶν πιστώσεων κατὰ οἰκισμὸν πραγματοποιεῖται ὑπὸ τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς στεγάσεως (ΝΕΣ). 5) Ἡ χορήγησις τῶν ὑλικῶν αὐτοστεγάσεως ἀκολουθεῖ ὡρισμένην διαδικασίαν, προσδιοριζομένην κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν κειμένων σχετικῶν διατάξεων, τῆς πρωτοβουλίας τῶν περιφερειακῶν ἡμῶν ὑπηρεσιῶν περιοριζομένης καὶ ἐλεγχομένης ὑπὸ τῶν οἰκείων ὡς ἄνω Ἐπιτροπῶν. 6) Ὑλικὰ δὲν μετεφέρθησαν ἐκ Δράμας εἰς ἑτέρας περιφερείας ἐκτὸς ἐνδεχομένως εἰς τὴν περιφέρειαν Καβάλας (ὑπαγομένης εἰς τὴν αὐτὴν περιφερειακὴν Διεύθυνσιν) καὶ εἰς Θεσσαλονίκην εἰς τὴν ὁποίαν μετεφέρθη ποσότης κεράμων ἐκ τῶν διαθεσίμων παραγωγῆς τῶν κεραμοποιείων Δράμας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἀπριλίου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

Χ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρη. Ἀπόψεις ΥΕΝ, ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς πληροφορήσωμεν τὰς κατωτέρω ἀπόψεις ἡμῶν ἐπὶ τῆς σχετικῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρη. 1. Κατ’ Ὀκτώβριον 1950 τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ᾐτήσατο διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 99276]5–10–50 ἐγγράφου του ὅπως διατάξωμεν τὴν ἄμεσον ἔναρξιν πρυμνηοδετήσεων εἰς λιμένα Τήνου, διότι ὁ Νομομηχανικὸς Κυκλάδων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2891]20–9–50 καὶ ὁ Ἐπιθεωρητὴς Δημοσίων Ἔργων Αʹ περιφερείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2184] 28–9–50 ἀναφορῶν των, ἐζήτησαν τοῦτο βεβαιοῦντες ἅμα ὅτι ἡ λεκάνη τοῦ λιμένος ἐξεβαθύνθη (εἰς ἔκτασιν καὶ βάθος) καταλλήλως ὥστε ἡ πρυμνηοδέτησις νὰ εἶναι ἀσφαλής. 2. Τὴν πρυμνηοδέτησιν ᾐτήσατο καὶ ἡ Νομαρχία Κυκλάδων, ἡ Γραμματεία Τουρισμοῦ, τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Τήνου καὶ διάφοροι ἰδιῶται ἢ πολιτευταί. 3. Τὸ ΥΕΝ. λαβὸν γνῶσιν τῶν βυθομετρικῶν διαγραμμάτων ἐξ ἀρχῆς διεπίστωσε τὴν ἀνεπάρκειαν τοῦ ἔργου παρὰ τὰς ἀντιθέτους διαβεβαιώσεις τῶν τεχνικῶν. Ἡ ἀνεπάρκεια δὲ αὕτη κρίνεται οὐχὶ ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὴν συνήθη τοῦ λιμένος κίνησιν, ἀλλ’ ἐν ὄψει τῆς ἐκτάκτου κατὰ τὰς ἑορτὰς κινήσεως εἰς ἣν ἀπέβλεψαν τὰ ἔργα καὶ ἥτις συνίσταται εἰς τὸν συνεχῆ κατάπλουν καὶ ἀπόπλουν πλοίων. Ἐν τούτοις διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 65521]5722]26 10–50 διαταγῆς μας πρὸς λιμενικὰς ἀρχὰς Πειραιῶς, Σύρου καὶ Τήνου διετάξαμεν τὴν ἔναρξιν τῶν πρυμνηοδετήσεων εἰς τὸν λιμένα Τήνου ἀπὸ 15 Νοεμβρίου 1950. 4. Τὴν διαταγὴν ὅμως ταύτην ἠναγκάσθημεν νὰ ἀνακαλέσωμεν διότι οἱ πλοίαρχοι τῶν εἰς Τῆνον προσεγγιζόντων πλοίων καὶ αὐτῶν ἔτι τῶν μικρῶν, ἀνέφερον προφορικῶς καὶ βραδύτερον καὶ ἐγγράφως ὅτι ἀδυνατοῦν νὰ πρυμνηοδετήσουν λόγῳ ἐλαχίστου χώρου διατεθημένου δι’ ἑλιγμοὺς καὶ λόγῳ ἀνεπαρκείας βαθῶν. 5. Ἄνευ οὐδεμιᾶς περαιτέρω ὀχλήσεως καὶ ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὰς ἀναφορὰς τῶν πλοιάρχων, προέβημεν εἰς σχετικὴν συνεννόησιν μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς συγκρότησιν Ἐπιτροπῆς ἐκ τῶν καλλιτέρων τεχνικῶν διὰ λιμενικὰ ἔργα, ἤτοι τῶν κ.κ. Ναυάρχου Χρυσάνθη καὶ τέως Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπ. Δημ. Ἔργων κ. Λυμπρίτη καὶ ἑνὸς ἀρχιπλοηγοῦ τοῦ λιμένος Πειραιῶς, οἵτινες μεταβάντες ἐπὶ τόπου δι’ αὐτοψίας διεπίστωσαν τὴν ἀνεπάρκειαν τῶν τεχνικῶν ἔργων ἐκβαθύνσεως τοῦ λιμένος. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη μετέβη τὴν 18–3–51. Ἐν τῷ μεταξὺ προετάθη ὑπὸ τοῦ Νομομηχανικοῦ Κυκλάδων νέα ἕναρξις βυθοκορήσεως. Τὸ Ε.Υ.Ν. ἐζήτησεν ὅπως αὕτη ἐπακολουθήσῃ τῆς ἐπὶ τόπου μεταβάσεως τῆς ἄνω Ἐπιτροπῆς. 6. Ἡ βυθοκόρησις αὕτη ἐγένετο καὶ τὴν 6 Ὀκτωβρίου 1951 τὸ Ὑπ. Δημ. Ἔργων ἐζήτησε παρ’ ἡμῶν τὴν ἔκδοσιν νέας διαταγῆς πρὸς ἕναρξιν πρυμνηοδετήσεων. Τὸ Υ.Ε.Ν. ἔσπευσε νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψει, τὸ νέον βυθομετρικὸν διάγραμμα τοῦ λιμένος Τήνου, τῶν πλοιάρχων τῶν πλοίων ἵνα ἀναφέρουν τὰς τυχὸν δυσχερείας πρυμνηοδετήσεων. Ἐκ τῶν ὑπευθύνων δηλώσεων τῶν πλοιάρχων προέκυψαν. α) Ὅτι πρυμνηοδέτησις ἦτο δυνατὴ διὰ δύο τὸ πολὺ μικρὰ πλοῖα (ὡς τὸ Γλάρος, Κύκνος, Ἄνδρος κλπ.) ὑπὸ λίαν εὐνοϊκὰς καιρικὰς συνθήκας. β) Ἡ πρυμνηοδέτησις εἶναι ἀδύνατος ὑπὸ ἀνωμάλους καιρικὰς συνθήκας καὶ ὑπὸ θαλασσίαν ρεστίαν. γ) Διὰ τὰ ἀ)π Κων. Τόγιας, Ἔλση, Τέτη, Αἰγαῖον, Ἀγγέλικα, ἡ πρυμνηοδέτησις εἶναι ἀδύνατος ἐλλείψει βαθῶν καὶ χώρου λεκάνης λιμένος δι’ ἑλιγμοὺς ἀγκυροβολίας. 7. Παρὰ ταῦτα ἐζητήσαμεν καὶ ἐφωδιάσαμεν τὰ ἀκτοπλοϊκὰ πλοῖα διὰ βυθομετρικῶν διαγραμμάτων καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὶν ἔτι ἀναφερθῇ ἡμῖν ἡ διανομὴ τούτων διετάξαμεν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 16621)607 τῆς 11–3–52 Δ)γῆς μας τὴν πρυμνηοδέτησιν ἧς τὴν ἐφαρμογὴν κατὰ τὴν ἕναρξιν παρηκολουθήσαμεν δι’ ἐπιτόπου ἀποστολῆς ἀξιωματικῶν. Ἐκ ταύτης διεπιστώθησαν. α) Ὅτι τὰ σκάφη Αἰγαῖον (Ἀγγέλικα ὁμοίου τύπου) Κωστάκης Τόγιας, Ἔλση δὲν ἠδυνήθησαν νὰ πρυμνηοδετήσουν. β) Τὰ μικρὰ Γλάρος, Ἄνδρος, Κάρυστος, Δέσποινα καὶ Κύκνος λόγῳ καλοκαιρίας ἔδεσαν πρυμνήσια. γ) Τὸ ἀ)π Ἄνδρος εἰς δευτέραν προσπάθειαν πρυμνηοδετήσεως μὲ ἰσχυρὰν ρεστίαν ἠδυνήθη μετὰ πολλὰς προσπαθείας τελικῶς νὰ προσδεθῇ ἀφοῦ τοῦ ἀπεκόπη συρμάτινον πρυμνήσιον. δ) Τὸ ἀ)π Ἔλση ἐπιχειρῆσαν νὰ προσεγγίσῃ εἰς τὸν μυχὸν τῆς λεκάνης δὶς προσέκρουσεν ἐπὶ τῶν πλαγίων τῆς ἐκβαθυνθείσης λεκάνης λόγῳ μικροῦ εὔρους αὐτῆς. 8. Ζήτημα ἀσφαλείας ἐπιβατῶν κατὰ τὰς πρυμνηοδετήσεις δὲν γεννᾶται. 9. Θέμα ἀποζημιώσεως λεμβούχων δὲν δύναται σήμερον νὰ ἐξετασθῇ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορισθῇ ἀκόμη ποῖον τὸ ποσοστὸν καθ’ ὃ ἠλαττώθησαν τὰ δικαιώματα αὐτῶν ἐκ τῆς μερικῆς καὶ ἀπροσδιορίστου λόγῳ καιρικῶν συνθηκῶν ἐκτάσεως τῶν πρυμνηοδετήσεων. Τοῦτο θὰ ἐξακριβωθῇ ἐκ τῆς παρακολουθήσεως τῆς κινήσεως τῶν πλοίων. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον προέβημεν εἰς τὴν συγκρότησιν Ἐπιτροπῆς ἐκ τοῦ προϊσταμένου τῆς λιμενικῆς ἀρχῆς καὶ ἀντιπροσώπων τοῦ λιμενικοῦ Ταμείου τοῦ Ἱδρύματος Εὐαγγελιστρίας καὶ ἑνὸς λεμβούχου καὶ ἀφοῦ κρατήσῃ πλήρη στατιστικὴν θὰ διευκολύνῃ τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν λεμβούχων εἰς τὴν δέουσαν ἔκτασιν. 10. Νομοθετικὴ ρύθμισις καὶ δὴ ἐπιβολὴ ἐπὶ τῶν ἐπιβατῶν δικαιώματος ὑπὲρ τῶν λεμβούχων δὲν εὑρίσκομεν οὔτε σκόπιμον οὔτε δίκαιον νὰ προτείνωμεν. 11. Πάντως ἡ πρυμνηοδέτησις δὲν εἶναι μέτρον διοικητικὸν καίτοι διετάχθη παρ’ ἡμῶν, ἀλλ’ ὑποχρέωσις τῶν πλοιάρχων πηγάζουσα ἀπὸ τὸ ἄρθρον 5 παρ. 3 τοῦ Ν. 6059)1934 περὶ ἀκτοπλοϊκῶν συγκοινωνιῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ

XI. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. Α. Γκελεστάθη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 345 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γκελεστάθη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς καὶ διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς, ὅτι εἶναι ἄγνωστον πρὸς τὸ παρὸν ἐὰν θέλῃ περιληφθῆ ἢ μὴ ὁ Νομὸς Φωκίδος εἰς τὸ δίκτυον διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, καθ’ ὅσον ἡ περὶ τούτου σχετικὴ μελέτη ἀνατεθεῖσα εἰς τὴν Γαλλικὴν ἑταιρίαν Omnium Lynnais-Coteci δὲν ὑπεβλήθη εἰσέτι πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὴν Δημοσίαν Ἐπιχείρησιν Ἠλεκτρισμοῦ, ὅτε καὶ θὰ ληφθῇ ἡ περὶ τούτου σχετικὴ ἀπόφασις. Ἀθῆναι τῇ 23 Ἀπριλίου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ

Ὁ κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, καταθέτει σχέδια νόμων: 1. «Περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἀφορώντων τὸ Μ.Τ.Σ.». 2. «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Τ.Α.Α.Σ. διατάξεων» καὶ 3. «Περὶ μεταβολῶν τινων Ἀξιωματικῶν καὶ Ὑπαξιωματικῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας εἰδικότητος Ναυτίλων, Ἀεραμύνης, Ἀσυρματιστῶν–Πολυβολητῶν Ἀέρος καὶ Πολυβολητῶν Ἀέρος». Ὁ κ. Γ. Μαῦρος (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδια νόμων: 1. «Περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 888]49 Α. Ν. «περὶ καθορισμοῦ Ὅπλων καὶ Σωμάτων τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς». 2. «Περὶ τρόπου συμπληρώσεως κενῶν θέσεων Συμβούλων καὶ Γραφέων Στρατιωτικῆς καὶ Ναυτικῆς Δικαιοσύνης καὶ Δικαστικοῦ Σώματος Ἀεροπορίας. 3. «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 769]1948 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ρυθμίσεως τοῦ τρόπου ἐνεργείας προμηθειῶν, μετακομίσεων καὶ ἐργασιῶν τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας καὶ τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ» καὶ 4. «Περὶ προσθήκης εἰς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Α. Ν. 969]1946 «περὶ συγκροτήσεως καὶ ὀργανώσεως τοῦ Προσωπικοῦ τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας, διατάξεων περὶ Ὑπαξιωματικῶν Μουσικῶν καὶ Νοσοκόμων». Οἱ κ. κ. Γ. Μαῦρος (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ Οἰκον. ἔτη 1944–45, 45–46, 46–47, 47–48, 48–49 καὶ 49–50 ἁρμοδιότητος Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης Γεν. Ἐπιτελείου Ἀεροπορίας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Πρ)σμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου Οἰκον. Ἔτους 1951–52». Ὁ κ. Ι. Μιχαὴλ (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) καταθέτει σχέδια νόμων. 1. «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς διεπούσης τὴν Ἀνωτάτην Σχολὴν Καλῶν Τεχνῶν Νομοθεσίας». 2. «Περὶ ἀναδρομικῆς ἐγγραφῆς τῶν Ὑπαλλήλων τοῦ ΤΑΚΕ εἰς τὸ ΜΤΠΥ». 3. «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Ν. 5780]33 «περὶ ἡλικίας τῶν Λειτουργῶν τῆς Σωματικῆς Ἀγωγῆς». 4. «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. 1017)1949» καὶ 5. Περὶ κυρώσεως Πράξεων Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ κ. κ. Ι. Μιχαὴλ (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδια νόμων 1. «Περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1951– 52 Οἰκονομικὰ ἔτη (1948–49 καὶ 1950–51) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς των διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52» καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1951– 52 οἰκονομικὰ ἔτη (1947–48, 1948–49, 1949 –50 καὶ 1950–51) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52». Οἱ κ.κ. Κ. Ρέντης (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδια νόμων. 1. «Περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4849]1930 νόμου «περὶ ἐγκρίσεως εἰσφορᾶς τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Διεθνὲς Συνέδριον τῶν Διοικητικῶν Ἐπιστημῶν», καὶ 2. «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45, 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50 καὶ 1950–51 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τέως Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52». Ὁ κ. Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδια νόμων. 1. «Περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1951– 52 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52» καὶ 2. «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη, 1947–48 ἕως καὶ τοῦ 1950–51 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Γενικῆς Διοικήσεως Δωδεκανήσων καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν τούτων, ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Δωδεκανήσου». Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ μετατροπῆς τοῦ πρὸς ἵδρυσιν παραρτήματος Ἐπαγγελματικοῦ Σχολείου ἐν Ἄργει σκοποῦ τοῦ κληροδοτήματος Ἀποστόλου Θεοδ. Παπαθεοδωρίδη ἢ Θεοδωρίδη». Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης συμβάσεως τῇ 1ῃ Ἰανουαρίου 1951 μεταξὺ τῆς συμπράξεως (Διεθνοῦς Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως κυρώσεως, συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1826]51 Α.Ν. «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης συμβάσεως τῇ 7ῃ Ἰουνίου 1950 μεταξὺ τῆς συμπράξεως (Διεθνοῦς Ἀντιφυματικοῦ Ἀγῶνος καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως)». Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας), καταθέτει σχέδια νόμων. 1. «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 820]10–7–51 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ παροχῆς διευκολύνσεών τινων πρὸς τοὺς ἀπολέσαντας τὰ σκάφη των λόγῳ ἐθνικῆς δράσεως κατὰ τὴν κατοχήν, ἀγοραστὰς μικρῶν πετρελαιοκινήτων τοῦ Δημοσίου». 2. «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 843 ἀπὸ 1ης Σεπτεμβρίου 1950 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δι’ ἧς συμπληροῦνται αἱ περὶ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου κείμεναι διατάξεις» καὶ 3. «Περὶ ρυθμίσεως τῶν πρὸς τὸ Δημόσιον ὀφειλομένων δανείων ἐκ τῆς ἐκποιήσεως πλοίων κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 469]1947». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Γκελεστάθης, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ συστάσεως Εἰρηνοδικείου Δεσφίνης». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1250 τῆς 20–11–51 καὶ 106]2–2–1952 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 63081]2115]4– 4–1952 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν» καὶ 2) «περὶ προλήψεως καὶ καταστολῆς τῶν ἀσθενειῶν καὶ ἐχθρῶν τῶν φυτῶν καὶ περὶ ὀργανώσεως τῆς φυτοπαθολογικῆς Ὑπηρεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Σκουτέρης καὶ Α. Φράγκου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ταμείου Ὑγείας παρὰ τοῖς Συμβολαιογραφικοῖς Συλλόγοις Ἐφετείων Ἀθηνῶν–Αἰγαίου καὶ Δωδεκανήσου τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ συμβολαιογράφων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Σκουτέρης καὶ Ι. Γκλαβάνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προλήψεως καὶ καταστολῆς τῶν ἀσθενειῶν καὶ ἐχθρῶν τῶν φυτῶν καὶ περὶ ὀργανώσεως τῆς φυτοπαθολογικῆς Ὑπηρεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας τῆς Ἐπαρχιακῆς Βιομηχανίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Εὐριπαῖος, Ε. Ἀρβανιτάκης καὶ Μ. Χλουβεράκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας στρατευθέντων φαρμακοποιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Μπακόπουλος, Δ. Ζέρβας κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων τοῦ ΟΛΠ.».

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§4Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπό τινων ἑβδομάδων ἔχει ἀνακύψει ὑπὸ μορφὴν ἐξαιρετικὰ κρίσιμον τὸ πρόβλημα τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου καὶ ἔχει προκαλέσει βαρυτάτην ἀνησυχίαν καὶ ἀγανάκτησιν τῶν μεγάλων ἀγροτικῶν μαζῶν, αἱ ὁποῖαι συνδέονται μὲ τὴν παραγωγὴν τοῦ ἐλαίου, ἀλλὰ καὶ τῶν μεγάλων καταναλωτικῶν μαζῶν. Δὲν πρόκειται νὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα τῆς ὀρθῆς ἢ μὴ ἀναθέσεως τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου εἰς τὴν Ἐλαιουργικήν. Κάποιος ὀργανισμὸς ἢ ἡ Ἐλαιουργικὴ ἢ ἄλλος ἔπρεπεν ὁπωσδήποτε νὰ ἀναλάβῃ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου. Τὸ κρίσιμον θέμα δὲν συνδέεται μὲ τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε ν’ ἀναλάβῃ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου, ἀλλὰ συνδέεται μὲ τὴν μέθοδον, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ ἀκολουθηθῇ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος. Ἡ Κυβέρνησις ὅταν ἔλαβε τὴν ἀπόφασίν της διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου, πρέπει νὰ ἐνθυμῆται ἡ ἰδία, ἐθριαμβολόγησεν. Εἴχομεν πολλὴν ἀνησυχίαν καὶ αἱ προβλέψεις μας δὲν συνέπιπτον μὲ τὰς αἰσιοδόξους προβλέψεις τῆς διεπομένης ὑπὸ ὑπερβολικῆς μακαριότητος Κυβερνήσεως. Ἐξ ἀρχῆς ἐθεωρήσαμεν τὴν μέθοδον, ἡ ὁποία ἐθεσπίσθη διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου ὡς ἀνεπαρκῆ, ὡς μέθοδον, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἐξησφάλιζεν οὔτε εἰς τοὺς παραγωγοὺς τὴν τιμήν, ἡ ὁποία ἤξιζε νὰ τοὺς δοθῇ, οὔτε εἰς τοὺς καταναλωτὰς θὰ ἐξησφάλιζε τὸ λάδι εἰς τιμὰς προσιτάς. Ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν ὥρισεν ἡ Κυβέρνησις εἶναι σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, ἀνύπαρκτος. Ὑπάρχουν γεωργικαὶ περιοχαί, εἰς τὰς ὁποίας ἔφθασε τὸ λάδι νὰ πωλῆται ὑπὸ τῶν παραγωγῶν εἰς τοὺς ἐμπόρους, παρὰ τὰ μέτρα, τὰ δῆθεν εὐεργετικὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἀντὶ 4–5.000 δραχμῶν καὶ εἰς τὰς μεγάλας καταναλωτικὰς ἀγορὰς φθάνει τὸ λάδι τὴν τιμὴν τῶν 16.000 δραχμῶν. Πρόκειται περὶ ἑνὸς καταπληκτικοῦ φαινομένου, διὰ τὸ ὁποῖον ὑπεύθυνος, βαρύτατα ὑπεύθυνος, εἶναι ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ δώσῃ σήμερον, κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν μετὰ τὰς διακοπάς, λόγον ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θέματος. Ἀναμένει ὁλόκληρος ὁ γεωργικὸς κόσμος ν’ ἀκούσῃ καὶ ὅπως γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις, εἶναι συγκεντρωμένοι εἰς τὰς Ἀθήνας ἐκπρόσωποι τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιοχῶν καὶ ἀγωνιωδῶς ἀναμένουν νὰ δοθῇ κάποια λύσις. Ἐφόσον δὲν ἐλήφθη μέριμνα, ὥστε νὰ πωλῆται ἐν τῷ μεταξὺ τὸ συγκεντρούμενον λάδι καὶ νὰ ἀγοράζεται καὶ νὰ ὑπάρχῃ πάντοτε τὸ ἀναγκαῖον ἀπόθεμα, χωρὶς κινδύνους πληθωρισμοῦ, ἐφόσον δὲν ἐλήφθη αὐτὴ ἡ στοιχειώδης μέριμνα, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ ληφθῇ καὶ ἀπεφασίσθη αἰφνιδίως ἡ διακοπὴ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου, πρέπει σήμερον ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς τὴν συγκέντρωσιν νέας ποσότητος ἐλαίου εἴτε διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς ἐκδόσεως χαρτονομίσματος ἐφόσον τοῦτο ἀπαιτεῖ ἡ ἀδήριτος κοινωνικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἀνάγκη, εἶναι πρᾶγμα ὀρθότερον, εἴτε διὰ τῆς πωλήσεως ἐλαίου. Οἱαδήποτε δικαιολογία, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πωλήσῃ ἔλαιον καὶ ἑπομένως νὰ συγκεντρώσῃ τὰ χρήματα τὰ ἀπαιτούμενα διὰ τὴν ἀγορὰν ἐλαίου, διότι ἔχει εἰς χεῖρας της σπορέλαιον, τὸ ὁποῖον πρέπει προηγουμένως νὰ πωλήσῃ, ἡ τοιαύτη δικαιολογία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντικρύσῃ τὴν στυγνὴν πραγματικότητα καὶ τὴν ἀλήθειαν. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει ἐντὸς τῶν ἡμερῶν νὰ δώσῃ λύσιν. Ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ δώσῃ κατ’ ἀνάγκην, διότι ἡ πραγματικότης εἶναι ἀνωτέρα τῆς θελήσεώς της, λύσιν καὶ εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου καὶ εἰς τὸ ζήτημα, τοῦ ὁποίου θὰ ὁμιλήσωμεν εἰς ἄλλην ἡμέραν, τοῦ σίτου.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου ἔχει τὸν λόγον.

§6Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, δοκιμάζω τοὐλάχιστον κατάπληξιν ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν κ. Κανελλόπουλον. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ πρῶτον εἰς τὴν Ἑλλάδα, χάρις εἰς τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν καὶ ἰδίᾳ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς τότε Κυβερνήσεως, τὸν κ. Βενιζέλον, ἐλήφθη ἀπόφασις, διὰ νὰ γίνῃ μία συγκέντρωσις ἐλαιολάδου εἰς μίαν τιμὴν λίαν ἱκανοποιητικὴν καὶ εἰς μίαν ποσότητα 65.000 τόννων, ἡ ὁποία πράγματι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν παραγωγόν. Ἡ συγκέντρωσις αὕτη ἐπραγματοποιήθη ὑπὸ τῆς νῦν Κυβερνήσεως καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ἔγκαιρον, ὥστε, τὸ τονίζω, διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ πραγματοποιηθῇ συγκέντρωσις, ἡ ὁποία γενομένη ἐγκαίρως καὶ εἰς μίαν ἱκανοποιητικὴν τιμήν, ἦλθε νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἰδίᾳ τὸν μικρὸν παραγωγόν, διὰ τὸν ὁποῖον καὶ ἐλήφθη ἡ προστασία αὐτή, Ἐνθυμοῦμαι τὰς ἐπικρίσεις, τὰς ὁποίας ἠκούσαμεν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Συναγερμοῦ, διότι ἐκάμομεν ἐγκαίρως τὴν συγκέντρωσιν καὶ διότι ἐπωφελήθη ὁ ἐλαιοπαραγωγός. Σήμερον, διότι ἐσταμάτησεν ἡ συγκέντρωσις, ἐρχόμεθα πάλιν ἀπὸ μέρους τοῦ Συναγερμοῦ ν’ ἀκούσωμεν διατυπούμενα παράπονα καὶ μάλιστα καθ’ ὃν τρόπον διατυποῦνται. Ὅπως ἐνθυμεῖσθε, ἀπαντῶν τότε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἐδήλωσα, ὅτι κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην οὐδὲν ἄλλο ὄργανον συγκεντρώσεως, ἐκτὸς τῆς Ἐλαιουργικῆς, ἦτο δυνατὸν νά ὑπάρχῃ, διότι τὸ ἐμπόριον δὲν ἦτο ὠργανωμένον καὶ ἐπειδὴ ἐπεβάλλετο ἐγκαίρως νὰ γίνῃ ἡ συγκέντρωσις, ἄνευ οὐδεμιᾶς καθυστερήσεως, ἀνεθέσαμεν εἰς τὴν Ἐλαιουργικὴν καὶ ἐπέτυχεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπεδιώξαμεν διὰ τῆς συγκεντρώσεως, νὰ ἐξυπηρετήσωμεν πράγματι τὸν μικρὸν ἐλαιοπαραγωγόν. Ἐὰν σήμερον ἡ συγκέντρωσις ἐσταμάτησε καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον ἀπότομον, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γνωρίζετε εἰς ποίους λόγους ὀφείλεται τοῦτο. Ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ εἶπεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι κατόπιν ὁδηγιῶν τῆς Οὐάσιγκτων, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει, εἶναι νὰ δοθῇ ἡ μάχη ἐναντίον τοῦ πληθωρισμοῦ. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἡ Κυβέρνησις εἶχε νὰ ἐπιλέξῃ μεταξὺ δύο δρόμων. Ἢ ὤφειλε νὰ σταματήσῃ παντελῶς τὰ ἔργα τῆς Ἀνασυγκροτήσεως, ἢ ὤφειλε νὰ περιορίσῃ ὅλα τὰ κονδύλια, τὰ ὁποῖα ἀπορροφοῦν δραχμάς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι διὰ τὴν μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης γενομένην συγκέντρωσιν εἶχε διατεθῆ τὸ ποσὸν τῶν 315 δισεκ. δραχμῶν. Νομίζω, ὅτι τὸ ποσὸν τοῦτο εἶναι ἀρκετόν, διὰ νὰ μαρτυρήσῃ τὴν ἔκτασιν τῆς προστασίας, τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν εἰς τὸν ἐλαιοπαραγωγόν. Δὲν εἶναι λοιπὸν δυνατόν, ὅταν τὸ πρῶτον ἐν Ἑλλάδι εὑρέθη Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔδωσε μίαν προστασίαν διὰ τῆς συγκεντρώσεως αὐτῆς, νὰ ἀκούωνται τὰ ὅσα ἠκούσθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ὑπῆρξεν ἀστοργία ἀπέναντι τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ. Ὀφείλω δὲ νὰ παράσχω τὰς ἑξῆς πληροφορίας. Εὐθὺς ὡς ἐσταμάτησεν ἡ συγκέντρωσις ἐκ λόγων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἔξω ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα, ἀμέσως κύριον μέλημα τῆς Κυβερνήσεως ἦτο, πῶς θὰ παρασχεθῇ ἡ περαιτέρω ὑποβοήθησις εἰς τὸν ἐλαιοπαραγωγὸν καὶ ἰδίως εἰς τὰς περιφερείας τῆς ὀψίμου συγκομιδῆς, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπωφελήθησαν τῶν ἀγαθῶν τῆς συγκεντρώσεως. Ὡς γνωρίζετε, τὸ δίλημμα, τὸ ὁποῖον σήμερον προκύπτει διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαιολάδου, ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι τὸ ἐλαιόλαδον ἔχει ἕνα μεγάλο κόστος καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει εὐχέρεια ἐξαγωγῆς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὁπότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ μία τιμὴ ἱκανοποιητική. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ ζήτημα τῆς ἐξευρέσεως τρόπου ἐξαγωγῆς ἐπ’ ἀνταλλαγῇ. Ἀλλ’ ἀπαιτεῖται, βεβαίως, νὰ ἐξεύρωμεν καὶ ἓν σύστημα ἐξαγωγῆς ἐπ’ ἀνταλλαγῇ, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατόν, χωρὶς νὰ δημιουργῇ νέαν ἐπιβάρυνσιν εἰς βάρος τοῦ ἑλληνικοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ πριμοδοτήσεως, νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν εἰσαγωγὴν εἰδῶν βασικῶν, βεβαίως. Τὴν στιγμὴν αὐτὴν ὑπάρχουν συγκεκριμέναι προτάσεις, αἱ ὁποῖαι μελετῶνται ἀπὸ τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα, Συντονισμοῦ καὶ Ἐμπορίου, καὶ ἐλπίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον αὐταὶ αἱ προτάσεις θὰ κριθοῦν τελικῶς, ὅτι εἶναι συμφέρουσαι, θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐξαγωγὴ ἐλαιολάδου 5– 10.000 τόννων, ὁπότε θὰ ὑπάρξῃ ἡ δυνατότης διὰ μίαν περαιτέρω συγκέντρωσιν. Πέραν τούτου, καταβάλλεται προσπάθεια. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ὀφείλω νὰ τονίσω τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἐξοικονομηθῇ καὶ ἕν ποσὸν διὰ μίαν ἄμεσον συγκέντρωσιν, ἔστω καὶ εἰς μικρὰν ποσότητα, ἀλλὰ ἰδίως διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν, ἐπαναλαμβάνω, τῶν περιφερειῶν τῆς ὀψίμου συγκομιδῆς. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον δὲν εἶναι ἀξία ἐπικρίσεως, εἰδικῶς διὰ τὸ θέμα τοῦτο, ἀλλ’ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὅλον τὸ δικαίωμα νὰ σεμνύνεται, διότι διὰ πρώτην φοράν, ὡς καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου μου ἀνέφερον, ὄντως προέβη εἰς μίαν συγκέντρωσιν τοιαύτης ἐκτάσεως, ὥστε νὰ προσφέρῃ μίαν πραγματικὴν ἐξυπηρέτησιν εἰς τὸν ἐλαιοπαραγωγόν. Προέρχομαι ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὴν περιφέρειαν καὶ τακτικώτατα εὑρίσκομαι ἀπ’ εὐθείας εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν ἐλαιοπαραγωγόν. Δὲν νομίζω, ὅσα ἠκούσθησαν ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ κ. Κανελλοπούλου, ἀπηχοῦν καὶ τὰς γνώμας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν...

§7Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπηχοῦν ἀπολύτως.

§8Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.).... οἱ ὁποῖοι βαθύτατα αἰσθάνονται τὴν εὐγνωμοσύνην δι’ ὅσα μέχρι σήμερον ἐγένοντο εἰς αὐτούς. Καὶ τὸ αἴτημα τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν εἶναι, πῶς αὐτὴ ἡ πραγματικὴ προστασία, ἡ ὁποία τοὺς ἐγένετο μέχρι σήμερον, θὰ ὑπάρξῃ τρόπος νὰ συνεχισθῇ. Εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο ὁμόφωνος εἶναι καὶ ἡ γνώμη τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου αἱ προσπάθειαί της συνεχίζονται, ἀκριβῶς, διὰ νὰ ἐξευρεθῇ ὁ τρόπος αὐτός. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἰς πάντας εἶναι γνωστόν, ὅτι κατόπιν τοῦ μηνύματος τῆς Οὐάσιγκτων ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ ποσὸν τῶν 425 δισεκατομμυρίων, τὸ ὁποῖον προεβλέπετο διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ πρώτου ἑξαμήνου, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ μειωθῇ εἰς τὸ ποσὸν τῶν 300 δισεκατομμυρίων, ὅτι χρέος τῆς Κυβερνήσεως ἦτο κατὰ πρῶτον λόγον, νὰ λάβῃ κάθε φροντίδα, ὥστε νὰ μὴ σταματήσουν τὰ ἔργα τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Αὐτὸς ἦτο ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος ἐπέβαλε νὰ ἐξοικονομηθοῦν δραχμαὶ διὰ τοῦ περιορισμοῦ ὅλων ἐκείνων τῶν κονδυλίων, τὰ ὁποῖα ἀπερρόφουν δραχμάς. Παραλλήλως, καὶ παρὰ τὰς δυσχερείας αὐτάς, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι, σήμερον ἀντιμετωπίζομεν καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἐξευρέσεως ἑνὸς ποσοῦ, ὥστε νὰ ἐπιτύχωμεν μίαν ἄμεσον συγκέντρωσιν ἐλαιολάδου ἐν συναρτήσει μὲ τὴν ἐξαγωγὴν μιᾶς ποσότητος ἐλαιολάδου ἐπ’ ἀνταλλαγῇ. Ὀφείλω νὰ προσθέσω ὅτι δὲν πρέπει νὰ διαφεύγῃ τῆς προσοχῆς σας, ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἡ Κυβέρνησις, ἐπίσης ἀντιμετωπίζει τὴν συγκέντρωσιν κεφαλαίων, διὰ νὰ ἀρχίσῃ καὶ μία ἔγκαιρος συγκέντρωσις τοῦ σίτου. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι ἡ ταυτόχρονος συγκέντρωσις τῶν εἰδῶν αὐτῶν ἀπαιτεῖ τεράστια κεφάλαια, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν εὐχερῶς νὰ ἐξοικονομηθοῦν, ἐκτὸς ἐὰν θέλωμεν νὰ ἀφήσωμεν τὴν μηχανὴν νὰ ἀρχίζῃ νὰ κόβῃ χαρτονόμισμα, ὁπότε θὰ πᾶμε εἰς ἕνα πληθωρισμόν. Νομίζω, ὅτι κατὰ τρόπον πλήρη ἀντιμετωπίσθη τὸ ζήτημα μέχρι σήμερον. Πιστεύω ὅτι συντόμως, ἰδίως, ἐὰν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν μίαν ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου ἐπ’ ἀνταλλαγῇ, ὅτι θὰ προκύψῃ ἡ λύσις, ἡ ὁποία θὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν ὡραίαν αὐτὴν προσπάθειαν, χάριν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν.

§9Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι, ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν δὲν ἐξυπηρετήθη ὁ μικρὸς παραγωγός. Ἀπὸ τὸν τρόπον δηλαδή, μὲ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἡ συγκέντρωσις. Ἀπὸ τὴν συγκεντρωθεῖσαν ποσότητα εἰς τὸν Νομὸν Χανίων εἶναι ζήτημα ἐὰν τὸ ποσόν, τὸ προερχόμενον ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγούς, ἀνῆλθεν εἰς τὸ ἥμισυ. Τὸ ἄλλο ἥμισυ προέρχεται ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους. Οἱ ἔμποροι ἄδειασαν τὰς ἀποθήκας των, μέσῳ ὡρισμένων προσώπων, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησαν. Μὲ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἐπῆραν οἱ ἔμποροι, ἀγοράζουν τώρα μὲ ἐξευτελιστικὰς τιμὰς τὸ λάδι καί, ἐάν, αὔριον, ἀρχίσῃ ἡ συγκέντρωσις, πάλιν θὰ πάῃ τὸ λάδι εἰς τὰς 11.000 δρχ.

§10Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Δὲν ἠμποροῦν νὰ λέγωνται πράγματα ἀνεύθυνα. Ὅπως εἶναι γνωστόν, ἐκτὸς τοῦ προληπτικοῦ ἐλέγχου, ἔχομεν ἐπιβάλλει τὸν ἔλεγχον τὸν κατασταλτικόν. Τώρα ἀκολουθεῖ ὁ ἔλεγχος, ὁ ὁποῖος ἤρχισε νὰ γίνεται μὲ μεγάλην ταχύτητα. Ἐκ τοῦ ἐλέγχου αὐτοῦ, ἐὰν ἀποδειχθοῦν αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠκολούθησαν τὰ εἰς τὴν σύμβασιν ἀναφερόμενα, πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι, θὰ ἔχουν εὐθύνας καὶ ἀστικὰς καὶ ποινικάς. Ἀπὸ τοὺς καταλόγους, τοὺς ὁποίους προσωπικῶς ἤλεγξα, κάτω εἰς τὴν Κρήτην, κυρίως εἰς τὴν περιφέρειαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν καὶ οἱ δύο καταγόμεθα, ἀντελήφθην ὅτι αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε, δὲν εἶναι ἀκριβὲς ἢ τοὐλάχιστον εἰς τὴν ἔκτασιν αὐτήν. Διότι ὑπάρχουν καταστάσεις ὀνομαστικαί, αἱ ὁποῖαι φέρουν τὰς ὑπογραφὰς τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Αἱ ποσότητες δέ, αἱ ὁποῖαι ἐναφέρονται εἶναι πάρα πολὺ μικραί. Ἐξ ἄλλου, δὲν γνωρίζω τί γίνονται εἰς ἄλλας περιφερείας, ἀλλὰ εἰς τὴν Κρήτην ὑπάρχει ἡ ἑξῆς συνήθεια: Ἐπειδὴ οἱ παραγωγοὶ δὲν ἔχουν ἀποθήκας, συνήθως τὸ λάδι των τὸ μεταφέρουν εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν ἐμπόρων, πρὸς ἐναποθήκευσιν, καὶ ὅταν ἔχουν ἀνάγκην ὡρισμένης ποσότητος, τότε ἀποτιμᾶται καὶ πληρώνεται. Ἀλλὰ αὐτό, ὅμως, εἶναι λάδι τῶν παραγωγῶν καὶ ὄχι τῶν ἐμπόρων. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἀκριβές. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι, ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἤρχισε νὰ γίνεται ἕνας ἔλεγχος αὐστηρότατος βάσει ὀνομαστικῶν καταστάσεων, καὶ οἱ φόβοι οἱ ἰδικοί σας, οἱ ὁποῖοι ἦσαν καὶ ἰδικοί μας, δὲν πρόκειται νὰ ἔχουν οὐδεμίαν συνέπειαν.

§11Ε. ΚΑΜΙΝΟΠΕΤΡΟΣ. Μήπως θὰ ἔπρεπε παραλλήλως πρὸς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλάβατε, τὰ ὀρθά, νὰ ἀντιμετωπίσητε τὸ ζήτημα τῆς ἀδείας ὑδρογονώσεως μιᾶς ποσότητος ἐλαιολάδου; Διότι μέχρι σήμερον δὲν ἐπιτρέπεται καὶ χρησιμοποιοῦνται ἰχθυέλαια καὶ ἄλλα σπορέλαια.

§12Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Δὲν ἐπιτρέπεται, διότι δὲν ὑπάρχει ὑπερπαραγωγὴ ἐλαίου.

§13Ε. ΚΑΜΙΝΟΠΕΤΡΟΣ. Νομίζω ὅτι, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ καὶ τὸ θέμα τοῦτο. Διότι θὰ ἠμποροῦσαν ἔτσι νὰ ἀπορροφηθοῦν μεγάλαι ποσότητες ἐλαιολάδου. Ὄπως γνωρίζω, ὅλα τὰ ἔλαια τὰ ὑδρογονωμένα χρησιμοποιοῦνται διὰ λίπη, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται κατὰ μέγα μέρος καὶ διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Στρατοῦ. Συνεπῶς, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διοχετευθῇ εἰς τὴν βιομηχανίαν, ἐὰν ἐδίδατε ἄδειαν διὰ τὴν ὑδρογόνωσιν μιᾶς ποσότητος ἐλαιολάδου.

§14Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Εἶναι ἐνωρὶς ἀκόμη νὰ κάμω πρόβλεψιν περὶ τῆς νέας ἐσοδείας, ἀλλὰ αἱ πρῶται ἐνδείξεις παρουσιάζουν ὅτι καὶ ἡ νέα ἐσοδεία προμηνύεται πάρα πολὺ καλή. Πρέπει τὸ ζήτημα νὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ τῆς ἐξευρέσεως καταλλήλων εὐκαιριῶν ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου.

§15Δ. ΚΟΥΤΣΙΜΠΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διατὶ δὲν γίνεται ἡ διανομὴ τοῦ συγκεντρωθέντος ἐλαιολάδου; Ἐὰν ἐγένετο ἡ διανομή, θὰ ἐξοικονομοῦντο τὰ ἀπαιτούμενα, διὰ τὴν συνέχισιν τῆς συγκεντρώσεως χρήματα ἀφ’ ἑνός, καὶ ἀφ’ ἑτέρου θὰ ὑπῆρχεν ἰσοζύγιον τῶν τιμῶν ἀγορᾶς καὶ πωλήσεως, καὶ δὲν θὰ εἴχομεν τὴν πτῶσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικάς. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, ἐξακολουθεῖ ἡ διανομὴ σπορελαίου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον διευκολύνει τόν ἐξευτελισμὸν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου.

§16Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Λίαν ἐγκαίρως θὰ ἐπιδιώξωμεν τοῦτο. Ἐστάλησαν ποσότητες ἐλαίου διὰ διανομὰς διὰ δελτίου εἰς ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλά, ἐφ’ ὅσον ἡ τιμὴ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς εἶναι μικροτέρα αὐτῆς, ἀποτελεῖ ἀφορμὴν νὰ μὴν ἀγοράζεται τὸ λάδι τοῦ δελτίου.

§17Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἤθελα νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι διετέθη μία ποσότης διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαιολάδου, ἀλλ’ ὑπάρχει ἕνα βασικὸν σφᾶλμα, ὅσον ἀφορᾷ τὸν σκοπὸν καὶ τὸν τρόπον τῆς συγκεντρώσεως. Ἐγένετο συγκέντρωσις μὲ προοπτικὴν νὰ προωθηθῇ ἡ κατανάλωσις. Τοῦτο τί ἔκαμεν; Ἐπέσπευσε τὴν συγκέντρωσιν. Ἀντὶ δηλαδή, νὰ καθορισθῇ τιμὴ ἀσφαλείας, ἠγγυημένη ἐλαχίστης τιμῆς, ἔγινεν ἡ ἑξῆς προσπάθεια: Φέρετε μίαν ποσότητα, διὰ νὰ δυνάμεθα νὰ ἐπιδείξωμεν ἐπιτυχίαν συγκεντρώσεως. Ἡ συγκέντρωσις τότε μόνον ἐπιτυγχάνει, ὅταν γίνεται ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν καὶ ἐμμέσως ὠφελοῦνται καὶ οἱ καταναλωταί, διότι κατὰ σύμπτωσιν, ἡ συγκέντρωσις κατὰ τὸν χρόνον τῆς παραγωγῆς ὠφελεῖ τὸν παραγωγόν, τὸ ἑπόμενον δὲ ἔτος ὠφελεῖ τὸν καταναλωτήν. Σήμερον ἐξηντλήθησαν, τὰ διατεθέντα κεφάλαια καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρξῃ πλήρης προστασία, διότι ἦτο ἀδύνατος ἡ συγκέντρωσις ὁλοκλήρων τῶν ποσοτήτων. Ψυχολογικῶς, μόνον τὸ ἀνοικτὸν ὅριον ἀποτελεῖ τρόπον προστασίας.

§18Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφ. Ἐμπ.). Ὑπάρχει μία σύμβασις μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Διὰ δὲ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαιολάδου ἡ συμφωνία προβλέπει τὴν συγκέντρωσιν μιᾶς ποσότητος 65.000 τόννων. Συνεπῶς μὲ τὴν συμφωνίαν αὐτήν, καὶ μὲ τὴν προοπτικὴν αὐτὴν—τονίζω δὲ ὅτι ἡ συμφωνία αὐτὴ τυπικῶς καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑφίσταται καὶ ἰσχύει—ἐπροχωρήσαμεν εἰς τὴν συγκέντρωσιν κατὰ τρόπον βαθμιαῖον καὶ μὲ τὴν κατεύθυνσιν ἡ ποσότης αὐτὴ νὰ συγκεντρωθῇ μέχρι τέλους τῆς συγκομιδῆς. Ἐμεσολάβησεν, ὅμως, ἕνα γεγονός ἔκτοτε καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἐσταμάτησεν ἡ συγκέντρωσις. Ἐὰν βέβαια ἐκ τῶν προτέρων ἐγνωρίζαμεν, ὅτι ἡ συγκέντρωσις θὰ ἀνήρχετο εἰς 30.000 τόννους καὶ εἴχομεν τὰ χρήματα, συγκεντρωμένα, θὰ ἦτο στοιχειωδῶς ἐπιβεβλημένον νὰ εἴχωμεν λάβει μίαν πρόνοιαν. Τοιαύτη, ὅμως, πρόβλεψις, δὲν ὑπῆρχε, διότι ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ συμφωνία μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, ἦτο νὰ συγκεντρωθῇ μία ποσότης 65.000 τόννων. Συνεπῶς, κανονικῶς, ἐμείναμε μὲ τὴν σκέψιν ὅτι ἤρκει τὸ ὑπόλοιπον τῶν 35.000 τόννων τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ συγκεντρώσωμεν.

§19Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Δὲν ἀγνοῶ, τὴν σύμβασιν, ἀλλά, πρῶτον, τὸ σφάλμα ἄρχεται ἀπὸ τοῦ χρόνου τῆς συμβάσεως καί, δεύτερον, ὅτε ἀποτελεῖ σφάλμα ἡ κακὴ προοπτική, ὅσον ἀφορᾷ τὸν χρόνον τῆς συμβάσεως.

§20Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ ὅσα ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς, δὲν εἶναι, καθ’ ἡμᾶς, ἱκανοποιητικά. Περιέλαβε, βέβαια, εἰς τὴν ἀπάντησίν του καὶ ὡρισμένας ὑποσχέσεις. Ἐὰν αὐταὶ πραγματοποιηθοῦν καὶ ἐὰν πραγματοποιηθοῦν καθ’ ὃν τρόπον πρέπει νὰ πραγματοποιηθοῦν, καὶ ἐννοῶ τὰς δύο ὑποσχέσεις, τῆς συγκεντρώσεως νέας ποσότητος καὶ τῆς ἀνταλλαγῆς καὶ ἐξαγωγῆς, ἐὰν πραγματοποιηθοῦν αἱ ὑποσχέσεις αὐταὶ καὶ κατὰ τὸν δέοντα τρόπον, τότε ἀντιμετωπίζεται κάπως τὸ ζήτημα. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. Πρόεδρον, ἐὰν συμφωνοῦν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, νὰ ὁρίσωμεν μίαν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ προτείνωμεν ὡρισμένα μέτρα, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος. Ἡ πρόθεσίς μας εἶναι θετικὴ καὶ οὐχὶ ἀρνητική. Ἐὰν ἐν τῷ μεταξὺ μέχρις τῆς ἡμέρας ἐκείνης, φερ’ εἰπεῖν, τῆς ἐρχομένης Παρασκευῆς ἢ τῆς ἑπομένης Δευτέρας, ἡ Κυβέρνησις ἔχει λάβει τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λάβῃ, τότε ἡ συνεδρίασις, δὲν εἶναι βεβαίως ἀνάγκη νὰ γίνῃ. Εὔχομαι νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἡ συνεδρίασις, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω νὰ τὴν ὁρίσωμεν καὶ δὴ διὰ τὴν ἐρχομένην Παρασκευήν.

§21Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφ. Ἐμπ.). Ὁ κ. Κανελλόπουλος, τὸ ἔθεσε πολὺ καλὰ τὸ ζήτημα. Δὲν εἶναι ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τὴν Κυβέρνησιν ἢ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, —τουλάχιστον ἔτσι τὸ ἀντιλαμβανόμεθα ἡμεῖς—εἶναι ἕνα γενικώτερον ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν ἐλαιοπαραγωγικὸν κόσμον καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ὅπως προεῖπον, ἔχουν καταβληθῆ προσπάθειαι, αἱ ὁποῖαι καὶ συνεχίζονται, κατὰ τρόπον ἐπίμονον, διότι αἱ ἀπόψεις μας συμπίπτουν πρὸς τὸ ὅτι, ἔπρεπε νὰ ἐξεύρωμεν ἕνα τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσωμεν πλήρως τὸν ἐλαιοπαραγωγικὸν κόσμον τῆς χώρας.

§22Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἡ συγκέντρωσις, ὑπῆρξεν ἕνα σωτήριον μέσον διὰ τοὺς μικροὺς παραγωγούς. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον. Ἀπόδειξις εἶναι, ὅτι ἔχομεν τὰς ἐπικλήσεις τῶν παραγωγῶν, ὅπως συνεχισθῇ ἡ συγκέντρωσις. Τὸ ὅτι θὰ καταβληθῇ μία προσπάθεια, νὰ γίνῃ ἐπ’ ἀνταλλαγῇ ἐλαιόλαδον καὶ νὰ εἰσαχθοῦν προϊόντα εἶναι, ἐπίσης, μία πρᾶξις ὀρθή. Ἐκεῖνο, μὲ τὸ ὁποῖον δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι αἱ συνεχεῖς διανομαὶ σπορελαίου καὶ δὴ εἰς περιφερείας ἐλαιοπαραγωγικάς, ὅπως εἰς τὴν Δωδεκάνησον, ὅπου ἡ συγκέντρωσις ὑπῆρξε μηδαμινή, καὶ ὅπου συγχρόνως κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν ἐγένοντο δύο διανομαὶ σπορελαίου καὶ εἰς αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Ἐδῶ εἶναι τὸ ἄτοπον.

§23Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ὄχι μόνον ἐσταμάτησαν αἱ διανομαὶ σπορελαίου, ἀλλὰ ἐκάμαμεν καὶ συμφωνίαν μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, διὰ νὰ ἐκποιήσωμεν τὸ σπορέλαιον διὰ ὑδρογονώσεις, ὥστε νὰ σταματήσῃ ἡ περαιτέρω, διανομὴ ἐλαιολάδου. Εἰδικῶς, διὰ τὴν Δωδεκάνησον, ἐκεῖθεν διετυπώθη τὸ αἴτημα περὶ διανομῆς, καὶ διὰ τοῦτο ἐσυνεχίσαμεν, ἤδη ὅμως, ἐσταματήσαμεν.

§24Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε καὶ κύριε Ὑπουργέ, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἐθίγη σήμερον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἐθίγη διότι πράγματι ἔχει δημιουργηθῆ μία κατάστασις ἐξαιρετικὰ ἀνώμαλος ἀπὸ ἀπόψεως, τῶν ἐλαιοφόρων περιφερειῶν καὶ δὴ τῶν παραγωγῶν. Τὸ θέμα διαιρεῖται εἰς δύο σαφῆ κεφάλαια. Τὸ μὲν πρῶτον ἀφορᾷ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως μέχρις τῆς στιγμῆς αὐτῆς καὶ τὰς εὐθύνας της. Σεῖς ἀνελάβατε, τὴν ὑποστήριξιν τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς, ἀπέναντι τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, εἴχομεν καὶ διετυπώσαμεν σοβαρωτάτας ἀντιρρήσεις, τὰς ὁποίας καὶ ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἔχωμεν. Ἀλλὰ τὸ θέμα αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι, ἐὰν εἶναι δυνατὸν καὶ τί εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, διὰ νὰ ἐπέλθῃ μία βελτίωσις τῆς ὑφισταμένης τραγικῆς καταστάσεως.

§25Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφ. Ἐμπ.). Ὁμιλεῖτε διὰ τὸν τρόπον τῆς συγκεντρώσεως καὶ ὄχι διὰ τὴν συγκέντρωσιν. Παρουσιάσατε διϊσταμένας ἀπόψεις παλαιότερον.

§26Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἔχομεν βασικὰς ἀντιρρήσεις. Ἡμεῖς ὑπεστηρίξαμεν τὴν γενικὴν τιμὴν ἀσφαλείας. Σᾶς προειδοποιήσαμεν ὅτι, δὲν ἔπρεπε νὰ κάμετε, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, συγκέντρωσιν, σᾶς προειδοποιήσαμεν, ὅτι, θὰ μείνουν ἄνευ προστασίας αἱ περιφέρειαι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ὀψίμως παράγουν τὸ ἐλαιόλαδον. Καὶ σᾶς ὑπεμνήσαμεν καὶ ἄλλας συνεπείας ποὺ θὰ εἶχεν ὁ τρόπος τῆς συγκεντρώσεως. Ἀλλὰ τοῦτο ἀποτελεῖ τὸ ἕνα κεφάλαιον, τὸ κεφάλαιον τῆς Κυβερνητικῆς εὐθύνης, τὸ ὁποῖον ἐπιφυλλασσόμεθα νὰ ἀναπτύξωμεν, ὅταν θὰ νομίσωμεν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅμως, τί εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ; Ἐὰν γίνῃ ἡ ἀνταλλαγή, ὀρθὴ πρᾶξις, ἐφ’ ὅσον τὰ κεφάλαια τῆς ἀνταλλαγῆς θὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν περαιτέρω ἐξακολούθησιν τῆς ἐσφαλμένης πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἠρχίσατε καὶ τὴν ὁποίαν κατ’ ἀνάγκην πρέπει νὰ ἐξακολουθήσητε, τώρα, διὰ τὴν ἐφετεινὴν ἐσοδείαν.

§27Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφ. Ἐμπ.). Σεῖς εἶσθε κατὰ τῆς συγκεντρώσεως;

§28Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἴμεθα ὑπὲρ τῆς γενικῆς τιμῆς ἀσφαλείας. Σημεῖον ἐξαιρετικὰ εὐαίσθητον, προκειμένου περὶ τῆς ἀνταλλαγῆς διὰ τὸ ὁποῖον ἀπὸ τοῦδε προειδοποιεῖσθε καὶ σεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ἡ τιμὴ καὶ ὄχι μόνον τὸ εἶδος τῶν εἰσαχθησομένων προϊόντων, ἐπ’ ἀνταλλαγῇ καὶ ἐξαγωγῇ ἐλαίου. Καὶ τοῦτο διότι ἐὰν ἔλθετε νὰ ἐπιτύχητε τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαίου, ὑπὸ δυσμενεῖς τιμὰς ἀνταλλαγῆς τῶν εἰσαγομένων προϊόντων, ἔστω καὶ εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, οὐσίᾳ βαρύνετε τὴν κατανάλωσιν. Πρώτη λοιπόν, προειδοποίησις, διὰ νὰ μὴ μᾶς εἴπητε ὅτι, δὲν σᾶς προειδοποιήσαμεν ἐγκαίρως. Εὑρίσκεσθε αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐν ὄψει ὑπογραφῶν συμβάσεων ἀνταλλαγῆς δι’ ἐξαγωγὴν ἐλαίου. Σᾶς ἐφιστῶμεν τὴν προσοχὴν διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν τιμῶν τῶν προϊόντων τὰ ὁποῖα ἀντιστοίχως θὰ εἰσάγητε ὡς καὶ διὰ τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ εἶναι πρώτης ἀνάγκης.

§29Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορ.). Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ ζήτημα ἐξετάζεται.

§30Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ ἐπανειλημμένως ἐξητάσατε διαφόρους ἀπόψεις διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου καὶ δὲν κατωρθώσατε νὰ δώσητε τὴν ὀρθὴν τροπὴν ἡμεῖς ἀπὸ τοῦδε σᾶς προειδοποιοῦμεν διὰ νὰ εἴμεθα συνεννοημένοι. Δεύτερον, λέγετε, ὅτι εἶσθε ἕτοιμος νὰ συνεχίσητε τὴν συγκέντρωσιν ἔστω καὶ εἰς μικρὰν κλίμακα.

§31Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφ. Ἐμπ.). Ὄτι προσπαθοῦμεν. Ἕτοιμοι σημαίνει, ὅτι θ’ ἀρχίσωμεν.

§32Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀφοῦ προσπαθεῖτε, εἶσθε ἕτοιμοι. Ἐγὼ θὰ σᾶς κάμω μίαν ἄλλην πρότασιν παρεμφερῆ. Ἐπειδὴ μέχρις ὅτου ἐξεύρετε ἐνδεχομένως τὰ ἀναγκαῖα χρηματικὰ μέσα διὰ νὰ συνεχίσητε τὴν συγκέντρωσιν, ἐξακολουθεῖ καὶ ἐπαυξάνεται ἡ δυσφορία τῶν παραγωγῶν μὴ δυναμένων παρὰ εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς νὰ προσφέρουν τὸ προϊόντων, θὰ ἦτο μία πρόχειρος λύσις, ἐκ τῶν ἐνόντων, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ὅλων τῶν σφαλμάτων ποὺ ἐκάματε μέχρι σήμερον, νὰ προχωρήσητε εἰς τὸ νὰ δεχθῆτε, ἡ ΑΤΕ νὰ κάμῃ δάνεια ἐπὶ ἐνεχύρῳ τοῦ ἐλαίου μὲ λίαν περιωρισμένον τόκον καὶ εἰς ἔκτασιν 70% χωρὶς νὰ κοπῇ ἡ τιμή. Ἠξεύρετε τὶ θὰ εἴπῃ αὐτό; Δηλαδή, ν’ ἀφήσετε τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν ἐλαιοπαραγωγὸν ὅταν θὰ θελήσῃ εἰς τὴν ὁριστικὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ λογαριασμοῦ του μετὰ τῆς ΑΤΕ νὰ καθορίσῃ αὐτὸς τὴν ἡμερομηνίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁλόκληρος ἡ τιμὴ τοῦ ἐπὶ ἐνεχύρῳ δοθέντος ἐλαίου κόπτεται, δηλαδή, ὁρίζεται ὡς συμβατικὴ τιμή. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἔχωμεν, πρῶτον μέν, μίαν εὐχέρειαν ἀπὸ ἀπόψεως χρημάτων, διότι δὲν θὰ σᾶς χρειασθῇ τόσον, ἂς εἴπωμεν, χαρτονόμισμα καὶ δεύτερον, θὰ ἠμπορούσατε τὸ μέτρον αὐτὸ νὰ τὸ συμπληρώσετε καὶ μὲ κάτι ἄλλο: Νὰ δώσετε καὶ ἕνα πρόσθετον πρὶμ εἰς τὸν ἐλαιοπαραγωγόν, διὰ τὴν εἰς ἀπώτερον χρόνον παράδοσιν τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐνέχυρον. Δηλαδή, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ τὸ προσέφερε σήμερον θὰ ἔπαιρνε Α τιμήν, σύμφωνα καὶ μὲ τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ τὸ προσέφερε μετὰ ἕνα ἢ 1½ μῆνα, θὰ ἔπαιρνε Α σὺν κάτι ἐπὶ πλέον, ὥστε νὰ δημιουργήσωμεν τὰς προϋποθέσεις τῆς μειώσεως τῆς νομισματικῆς πιέσεως ἐπὶ τῆς κυκλοφορίας. Αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ κάμετε τώρα, αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλλα ποὺ ἐπράξατε καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τοῦτο τὸ σημεῖον, αὐτὰ θὰ τὰ εἴπωμεν μεθαύριον.

§33Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφ. Ἐμπ.). Καὶ αὐτὸ ποὺ λέγετε καὶ ἡ παροχὴ μιᾶς εὐχερείας συγκεντρώσεως ἐλαιολάδου ἔναντι χρεῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ..........

§34Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὄχι «χρεῶν», δὲν εἶπον ἐγὼ «χρεῶν».

§35Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφ. Ἐμπ.)...... ὅλα αὐτὰ συνεζητήθησαν, ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ μεταφράζονται εἰς δραχμὰς καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια.

§36Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ θέλω νὰ γνωρίζω τὸ ἑξῆς: Θὰ προχωρήσετε εἰς τὴν συγκέντρωσιν; Ναὶ ἢ ὄχι, ἔστω εἰς μικρὰν κλίμακα;

§37Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφ. Ἐμπ.). Εἶναι ζήτημα διαθέσεως δραχμῶν.

§38Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἄρα δὲν εἶσθε ἕτοιμος.

§39Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφ. Ἐμπ.). Νομίζω, ὅτι σαφῶς ἀνέπτυξα τὰς ἀπόψεις μου. Σᾶς εἶπον, ὅτι παράλληλα ἀναζητοῦμεν τρόπον διὰ νὰ γίνῃ μία μικρὰ περαιτέρω συγκέντρωσις, ἰδίως διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν περιφερειῶν τῆς ὀψίμου συγκομιδῆς.

§40Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀντὶ νὰ κάμετε μικρὰν συγκέντρωσιν νὰ κάμετε μεγαλυτέραν προσπάθειαν δανεισμοῦ τῶν μικρῶν παραγωγῶν, ἐπὶ ἐνεχύρῳ ἐλαίου μὲ κλιμακωτὴν ρύθμισιν τῆς τιμῆς.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§42Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ εἴπω τοῦτο. Τὸ πόσον ὀρθὴ ὑπῆρξεν ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαιολάδου ἀποδεικνύεται σήμερον ἀπὸ τὰς ἐπικρίσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι ἐσταμάτησεν ἡ ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὰ ὡς πρὸς τὸ παρελθόν. Βέβαιον εἶναι, ὅτι ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος ἀξιοῖ τὴν συνέχισιν τῆς συγκεντρώσεως, διότι εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις ὅπου ἡ παραγωγὴ εἶναι ὄψιμος δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἀνακουφισθοῦν οἱ μικροὶ παραγωγοί, διὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ ἐλαίου εἰς τὴν συγκέντρωσιν. Τὴν στιγμὴν αὐτὴν ὑποχρέωσίς μας εἶναι νὰ ἐξαντλήσωμεν πᾶν μέσον διὰ νὰ συνεχίσωμεν τὴν συγκέντρωσιν. Ἡ Κυβέρνησις δίδει τὴν διαβεβαίωσιν αὐτήν. Ὁ κίνδυνος καὶ ἡ δυσκολία, ἡ ὁποία ἀντιμετωπίζεται, ὀφείλεται εἰς τὴν προσπάθειαν περιορισμοῦ τῆς νομισματικῆς κυκλοφορίας καὶ εἰς τὰς δυσκολίας ποὺ ἔχομεν τὴν στιγμὴν αὐτὴν νὰ τὴν ἐπαυξήσωμεν. Ὁ αὐτὸς κίνδυνος ἀνακύπτει εἴτε ἀκολουθήσωμεν τὴν μέθοδον τοῦ κ. Θεοτόκη, νὰ δώσωμεν δάνεια, εἴτε προχωρήσωμεν εἰς τὴν κανονικὴν συγκέντρωσιν, ὅπως γίνεται μέχρι τῆς στιγμῆς. Πάντως γεγονὸς εἶναι, ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἡ κατάστασις ἠμπορεῖ νὰ περισωθῇ μὲ σχετικῶς ἐλάχιστα χρήματα καὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ καταβάλῃ πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν, ὥστε νὰ ἐξευρεθοῦν τὰ ὀλίγα χρήματα ποὺ ἀπαιτοῦνται διὰ νὰ προχωρήσῃ ἡ συγκέντρωσις. Ἡ ἰδέα τῆς ἀνταλλαγῆς τοῦ ἐλαίου εἶναι ἀναμφισβητήτως ὀρθή, διότι τὸ λάδι αὐτό, μὴ δυνάμενον νὰ διατεθῇ εὐχερῶς εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, θὰ ἀποτελέσῃ ἀργότερον πρόβλημα διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐπιπροσθέτως θὰ παγώσουν ἑκατοντάδες δισεκατομμυρίων, ἐπὶ ζημίᾳ τῆς νομισματικῆς κυκλοφορίας. Πάντως ὅμως θὰ ἦτο πολὺ αἰσιόδοξον νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι, μὲ οἱανδήποτε ἀνταλλαγήν, ὁσονδήποτε ταχέως γενομένην, θὰ ἠδυνάμεθα ἐκ τῆς διαθέσεως τῶν ἐσόδων τῶν προϊόντων αὐτῶν νὰ συνεχίσωμεν τὴν συγκέντρωσιν. Ἄρα, τὸ συμπέρασμα, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὅτι, ὀρθῶς ἠκολουθήθη μέχρι σήμερον ἡ πολιτικὴ τῆς συγκεντρώσεως καὶ ὅτι, ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐξαντλήσῃ πάντα τρόπον διὰ νὰ συνεχίσῃ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ τὸ ἔργον τῆς συγκεντρώσεως.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα Συντονισμοῦ, Βιομηχανίας καὶ Ἐμπορίου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἠλεκτρικοῦ δικτύου ἐκ τοῦ θερμοηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Ἀλιβερίου εἰς Εὔβοιαν.

§44Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀναγεγραμμένη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς Βουλῆς ἐρώτησίς μου, ἀφ’ ἑνὸς μὲν περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐκ τοῦ ἀνεγειρομένου μεγάλου θερμοηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου ἐν Ἀλιβερίῳ εἰς ὁλόκληρον τὴν Εὔβοιαν καί, ἀφ’ ἑτέρου, τῆς ὑπαγωγῆς τῶν λιγνιτωρυχείων Κύμης εἰς τὴν Δημοσίαν ἐπιχείρησιν ἐξηλεκτρισμοῦ καὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεώς των, διατηρεῖ ἀπόλυτον τὴν ἐπικαιρότητά της. Πρὸ μιᾶς περίπου ἑβδομάδος εἰς τὸ συγκληθὲν Πανευβοϊκὸν συνέδριον τῶν ἐκπροσώπων 160 Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς Εὐβοίας, ὅλοι ἡμεῖς οἱ Εὐβοεῖς βουλευταί, οἱ παραστάντες εἰς τὸ Συνέδριον, κατέστημεν κοινωνοὶ τῆς μικρᾶς ἀγωνίας, ἀνησυχίας καὶ δυσφορίας ὁλοκλήρου τοῦ Εὐβοϊκοῦ λαοῦ, ἐκ τοῦ ἀπειλουμένου πραγματικῶς κινδύνου μὴ ἐπεκτάσεως καὶ μὴ χορηγήσεως ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὴν Εὔβοιαν, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἐργοστασίου ἐργάζονται 1000 περίπου Εὐβοεῖς, μὲ ἡμερομίσθιον 23000 δραχ. καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὸ διηνεκές, ἐπὶ 100 ἔτη τοὐλάχιστον κατὰ προσέγγισιν, τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ πρόκειται νὰ τροφοδοτῆται ἀπὸ τὰ πλούσια κοιτάσματα τοῦ λιγνίτου τῶν περιφερειῶν τοῦ Ἀλιβερίου καὶ ἐπικουρικῶς τῆς Κύμης. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον διὰ τὸν Εὐβοϊκὸν λαόν, ὁ ὁποῖος δεδικαιολογημένως ἀξιοῖ μίαν ἴσην μεταχείρισιν μὲ τὰς ὑπολοίπους περιφερείας τῆς Ἑλλάδος, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ἐπωφεληθοῦν ἐκ τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἔργου τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, ἐκ τοῦ θερμοηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Εὐβοίας. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας. Ἰδιαιτέρως ἐπικαλοῦμαι τὸ γεγονός, ὅτι εἰς τὴν Εὔβοιαν, λόγῳ τῆς γεωγραφικῆς της θέσεως, ὑφίστανται σημαντικαὶ γεωργικαὶ ἐκτάσεις κατάλληλοι πρὸς συστηματικωτέραν καὶ ἐπιστημονικωτέραν γεωργικὴν ἐκμετάλλευσιν διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Ἐπιπροσθέτως ὑπάρχουν λιμένες καὶ κατάλληλοι χῶροι πρὸς δημιουργίαν νέων βιομηχανιῶν. Εἶχον τὴν τιμὴν εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν νὰ φέρω πρῶτος τὸ θέμα τῆς ἐγκαταλείψεως τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαρχίας καὶ ἐνθυμοῦμαι, ὅτι κατὰ τὴν τότε διεξαχθεῖσαν συζήτησιν ἀπὸ τὴν μίαν μὲν πλευρὰν τῶν ἁρμοδίων ἠκούσθησαν Πλατωνικοὶ λόγοι, ἀπὸ τὴν ἄλλην δὲ πλευράν, τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἐπαρχιῶν, ἠκούσθησαν δικαιολογημέναι κραυγαὶ ἀπογνώσεως τῶν ἐκπροσώπων τῶν Ἑλληνικῶν ἐπαρχιῶν. Κύριοι βουλευταί, μέχρι τῆς στιγμῆς ἦτο ἀδύνατον ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας νὰ παράσχῃ εἰς τὴν Βουλὴν μίαν κατηγορηματικὴν διαβεβαίωσιν περὶ τοῦ δικτύου, τῶν ὁρίων, τῆς ἀκτίνος πέριξ τοῦ ἐργοστασίου, ἐπεκτάσεως τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, ἡ δὲ δημοσία ἐπιχείρησις ἠλεκτρισμοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν κατ’ ἐπανάληψιν ἀνεφέρθημεν καὶ διεμαρτυρήθημεν, ἰσχυρίζεται ὅτι ὑφίστανται μερικαὶ τεχνικαὶ δυσχέρειαι ἐπεκτάσεως τοῦ δικτύου εἰς τὸν Νομόν. Ἐπέστη ὅμως ἡ στιγμὴ σήμερον ὄχι μόνον νὰ ἀπευθυνθῶμεν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ αὐτὴν ἰδιαιτέρως, ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ βουλευταὶ τῆς Εὐβοίας, ἀνεξαρτήτως κομματικῆς ἀποχρώσεως, νὰ ζητήσωμεν τὴν παροχὴν αὐτοῦ τοῦ ἀγαθοῦ εἰς τὸν λαὸν τῆς Εὐβοίας, ἀπὸ τὴν περιοχὴν τοῦ ὁποίου προέρχονται καὶ οἱ ἐργάται, οἱ ἐργαζόμενοι διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ἐργοστασίου καὶ ἡ πρώτη ὕλη, ἡ τροφοδότις δύναμις τοῦ ἐργοστασίου ἐπὶ ἱκανὰ ἔτη. Παρακαλῶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας καὶ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβουν σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει τὴν διαμαρτυρίαν αὐτήν, τὴν ζωηρὰν αὐτὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Εὐβοϊκοῦ λαοῦ καὶ τὴν ἔκκλησιν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ ἀπευθύνομεν πρὸς αὐτήν. Συγκεκριμένως εἶναι ἐξακριβωμένον, ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Εὐβοίας ἐκ τῶν 67.000 κιλοβάτ, προβλεπομένης παραγωγῆς τοῦ θερμοηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου, δύναται νὰ διατεθῇ ἕνα ποσοστὸν τῆς παραγωγῆς διὰ τὴν δημιουργίαν τριῶν μικρῶν ὑποσταθμῶν εἰς τὰ τρία ἀκραῖα σημεῖα τοῦ Νομοῦ, δηλαδή, τὴν Κάρυστον, τὴν Κύμην καὶ τὴν Ἰστιαίαν, διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ τὴν ἐκβιομηχάνησιν τῶν περιοχῶν αὐτῶν ὅπου ὑφίστανται οἱ μεγάλοι λιμένες τῆς Εὐβοίας. Ἀνέφερα προηγουμένως εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι πρὸ δύο ἐτῶν κατὰ μίαν συνεδρίασιν ὡρισμένοι βουλευταὶ ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν ὡμιλήσαμεν διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν Ἑλληνικῶν ἐπαρχιῶν καὶ δὲν ἐλήφθη τότε σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν ἡ παράκλησίς μας. Σήμερον, ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία καταβάλλει ὑπερανθρώπους προσπαθείας ἐν μέσῳ δυσχερειῶν γνωστῶν καὶ σοβαρωτάτων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων ἐξηλεκτρισμοῦ, ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς περιβάλλομεν μὲ τὴν ἐμπιστοσύνην μας καὶ ἡ ὁποία διὰ τῆς καταθέσεως πρὸ ἑνὸς μηνὸς δύο βαρυσημάντων νομοσχεδίων, πρῶτον τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας καὶ δεύτερον τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, διὰ τῆς ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως, βάσει τῆς σχετικῆς συνταγματικῆς διατάξεως τῶν μεγάλων τσιφλικίων, λέγω, ὅτι ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν αὐτήν, ἡ ὁποία διὰ τῆς καταθέσεως αὐτῶν τῶν νομοσχεδίων κατέδειξε τὴν πίστιν της πρὸς τὰ ἰδανικά, τὰ ὁποῖα ἐμπνέουν καὶ τοὺς ἰδικούς μας λόγους, αὐτὴν τὴν στιγμήν, πρὸς τὴν Βουλήν, ἀναμένομεν καὶ ζητοῦμεν ὁπωσδήποτε τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς ὁλόκληρον τὴν Εὔβοιαν. Εἶναι δὲ ἀδύνατον, τὸ δηλοῦμεν κατὰ τὸν κατηγορηματικώτερον τρόπον, ἐκπληροῦντες πράγματι ἱερὰν ὑποχρέωσιν πρὸς τὸν λαὸν αὐτόν, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀπέστειλεν εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι ἀδύνατον νὰ παραδεχθῶμεν διαφορετικὴν μεταχείρισιν. Εἶναι ἀδύνατον ἐπίσης νὰ υἱοθετήσωμεν τὸ σχέδιον τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ, τῆς διοχετεύσεως τοῦ δικτύου, τοῦ Ἐθνικοῦ δικτύου ἠλεκτρισμοῦ, εἰς τὴν πρωτεύουσαν ἀπὸ τὴν Χαλκίδα καὶ μόνον εἰς τὴν πρωτεύουσαν, τὴν παμφάγον αὐτὴν πρωτεύουσαν, διὰ τὴν ὁποίαν δουλεύουν ὅλοι οἱ Ἕλληνες τῶν ἐπαρχιῶν, οἱ ἀγρόται ὡς εἵλωτες, ἡ ὁποία συγκεντρώνει τὴν οἰκονομικὴν δραστηριότητα ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Δι’ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνω τὴν ἔκκλησίν μου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ ἐπιτακτικὸν αὐτὸ αἴτημα τοῦ Εὐβοϊκοῦ λαοῦ. Εἰδικώτερον, ὡς πρὸς τὸ ἕτερον θέμα τῆς ἐπεκτάσεως, παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ὑπογράψουν τὸ ταχύτερον τὴν κοινὴν ἀπόφασιν, τὴν προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ σχετικοῦ νόμου τοῦ ψηφισθέντος εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν, περὶ ὑπαγωγῆς τῶν λιγνιτωρυχείων Κύμης, τὰ ὁποῖα τροφοδοτοῦν ἐπικουρικῶς τὸ ἐργοστάσιον Ἀλιβερίου, περὶ ὑπαγωγῆς των εἰς τὴν Δ. Ε. Ἠλεκτρισμοῦ, ἵνα τερματισθῇ μία ἀχαλίνωτος ἐκμετάλλευσις, ἡ ὁποία γίνεται ἀπὸ μίαν Ἑταιρείαν, ἡ ὁποία κυριολεκτικῶς καταδυναστεύει τὸν πληθυσμὸν τῆς περιφερείας αὐτῆς καὶ ἡ ὁποία Ἑταιρεία πρὸ ἐτῶν ἔλαβεν ἕνα τεράστιον ποσὸν ἐκ τοῦ προγράμματος ἀνασυγκροτήσεως, διὰ νὰ προβῇ εἰς τὴν συστηματικὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν λιγνιτωρυχείων αὐτῶν καὶ ἡ ὁποία τὸ μεγάλο αὐτὸ ποσὸν διέθεσε δι’ ἀλλοτρίους σκοπούς. Πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ δικαιότατον καὶ ἠθικώτατον αἴτημα τοῦ Εὐβοϊκοῦ λαοῦ.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§46Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ συγχωρήσῃ κάποιαν ἰδιαιτέραν ἀπασχόλησιν κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν μὲ ἓν βασικὸν πρόβλημα ἀφορῶν τὴν Εὔβοιαν, δηλαδὴ τὴν χορήγησιν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὴν Εὔβοιαν ἐκ τοῦ θερμοηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Ἀλιβερίου. Πρὸ ἡμερῶν συνῆλθεν εἰς Χαλκίδα συνέδριον τῶν Κοινοτήτων καὶ τῶν Δήμων τοῦ Νομοῦ καὶ πρέπει νὰ λεχθῇ ὅτι τὸ κύριον θέμα, τὸ ὁποῖον ἰδιαιτέρως ἀπησχόλησεν ὡς συγκεκριμένον αἴτημα τὸ συνέδριον, ἀποχωρισθὲν ὅλων τῶν ἄλλων, ὑπῆρξεν ἡ ἀπαίτησις χορηγήσεως εἰς ὁλόκληρον τὴν Εὔβοιαν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος. Θέλω νὰ θεμελιώσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ αἴτημα τοῦτο τῆς Εὐβοίας, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν εἶναι μία ἀξίωσις, μία ἐπιδίωξις, ἡ ὁποία παραλόγως συνελήφθη ἀπὸ τὴν σκέψιν τῶν κατοίκων μιᾶς περιφερείας καὶ υἱοθετεῖται παρὰ τῶν ἀντιπροσώπων της, διὰ νὰ φανοῦν εὐάρεστοι εἰς αὐτούς. Ἔρχομαι, κ. βουλευταί, εἰς τὸ θέμα: Πρόκειται περὶ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν λιγνιτωρυχείων τοῦ Ἀλιβερίου καὶ τῆς Κύμης, τῆς παραγωγῆς ἐκ τοῦ λιγνίτου, χρησιμοποιουμένου ὡς καυσίμου ὕλης, ἠλεκτρικοῦ ρεύματος καὶ τῆς διανομῆς καὶ εἰς ὅλην τὴν Εὔβοιαν. Τὸ θέμα τοῦτο εἶναι παλαιὸν, δὲν εἶναι σημερινὸν. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1947 ἐτέθη παρ’ ἐμοῦ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ διὰ τοῦ τύπου. Διὰ τοῦ τύπου μάλιστα ἔφθασε μέχρι τοῦ τότε Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, τοῦ κ. Γρηςγουώλντ, καὶ ὡς μοῦ ἔγραψε τότε, παρέπεμψε τὸ ζήτημα πρὸς μελέτην εἰς τὴν ἁρμοδίαν τεχνικὴν ἐπιτροπήν. Ἐπρόκειτο τότε περὶ παραλαβῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ἐργοστασίου τῆς Βρέμης, ἔναντι τῶν ἐπανορθώσεων καὶ περὶ ἐγκαταστάσεώς του εἰς τὸ Ἀλιβέριον. Τὸ ζήτημα λοιπὸν εἶχε τεθῇ ἀπὸ τοῦ 1947, ἀλλὰ ἡ λύσις παρειλκύετο. Εὐτυχῶς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπεφασίσθη τελευταίως, τὸ ὑπὸ κατασκευὴν δηλαδὴ ἐργοστάσιον, εἶναι κάτι καλλίτερον τοῦ ἐργοστασίου τῆς Βρέμης, διότι εἶναι ὑπερδιπλασίας παραγωγῆς ρεύματος ἀπὸ ἐκεῖνο. Ἀπὸ αὐτὸ ζητεῖ ἐπιμόνως ὁλόκληρος ἡ Εὔβοια νὰ λάβῃ ρεῦμα. Ποῖος ὅμως εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιμένει ἡ Εὔβοια νὰ λάβῃ ρεῦμα. Θὰ ἀντείπῃ τις, δὲν ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι περιοχαί, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ρεῦμα καὶ θέλουν; Διατὶ θὰ πρέπει νὰ προτιμηθῇ ἡ Εὔβοια; Ἀπὸ τῆς πρώτης κύριοι, στιγμῆς, ποὺ ἐπεζητήθη ἡ τοποθέτησις τοῦ ἐργοστασίου τῆς Βρέμης, ἀπεβλέψαμεν εἰς τοὺς ἑξῆς σκοπούς: Πρῶτον εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν λιγνυτωρυχείων παρεχομένης οὕτω ἐργασίας εἰς πολλὰς ἑκατοντάδας ἐργατῶν καὶ δεύτερον εἰς τὴν ἀποκέντρωσιν τῆς βιομηχανίας, διότι διὰ τῆς χορηγήσεως ἀφθόνου καὶ εὐθηνοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς ὁλόκληρον τὴν Εὔβοιαν θὰ παρείχετο ἀμέσως καὶ οὐσιαστικῶς ἡ δυνατότης εἰς τὸ κεντρικὸν τοῦτο σημεῖον, τὸ εὐνοούμενον ἰδιαιτέρως καὶ ἀπὸ δίκτυα ὅλων τῶν συγκοινωνιακῶν μέσων, νὰ ἐγκατασταθοῦν βιομηχανίαι καὶ οὕτω τὰ περὶ βιομηχανικῆς ἀποκεντρώσεως νὰ μὴ ἀποτελοῦν λέξεις κενάς. Διότι βιομηχανικὴ ἀποκέντρωσις χωρὶς τὴν ὕπαρξιν εὐθηνοῦ καὶ ἀφθόνου ρεύματος καὶ ἐπίσης ἐπαρκοῦς ποσότητος ὕδατος καὶ συγκοινωνιακοῦ δικτύου εἶναι ἀδύνατος. Ἐνῷ λοιπὸν ὁμιλοῦμεν συνεχῶς περὶ ἀποκεντρώσεως τῆς βιομηχανίας, τώρα ἦλθεν ἡ ὥρα νὰ ἀποδείξωμεν, ἐὰν τὸ σκεπτώμεθα τὸ πρόβλημα σοβαρῶς. Ἐὰν δὲν χορηγηθῇ ρεῦμα, πῶς θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ βιομηχανικὴ ἀποκέντρωσις; Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποκέντρωσις διὰ τῶν εὐχῶν καὶ συστάσεων ποὺ θὰ δίδωνται εἰς τοὺς βιομηχάνους νὰ μεταβοῦν εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ μόνον δι’ αὐτῶν; Ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ θέμα τῆς Εὐβοίας. Εἰς τὸ Ἀλιβέριον πρόκειται νὰ παραχθῇ μία μεγάλη ποσότης ρεύματος. Εἶναι ἴσως τὸ μεγαλύτερον ἔργον ἀπὸ τὰ ὑπὸ κατασκευὴν σήμερον. Ἡ ποσότης, ἡ ὁποία θὰ παραχθῇ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ ὁλόκληρος εἰς τὴν Εὔβοιαν. Ἀλλ’ ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ διατεθῇ δι’ αὐτὴν ὁλόκληρος ἡ ποσότης ποὺ χρειάζεται. Πρόβλημα πολὺ οὐσιώδους μειώσεως τῆς ποσότητος τοῦ ρεύματος, ἡ ὁποία θὰ φθάσῃ εἰς τὰς Ἀθήνας, δὲν θὰ ὑπάρξῃ. Τὸ μόνον πρόβλημα εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς διανομῆς καὶ τῶν ἐξόδων τοῦ δευτερεύοντος δικτύου. Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ χαθῇ ἡ σήμερον παρεχομένη εὐκαιρία βιομηχανικῆς ἀποκεντρώσεως ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, ὅτι ἡ παροχὴ ρεύματος εἰς τὴν Εὔβοιαν, θὰ ἀποτελέσῃ τὸ μόνον μέσον βελτιώσεως τῆς ζωῆς τῶν κατοίκων της, διότι ἔχει μεγάλην στενότητα γῆς καὶ εἶναι ἀδύνατος ἡ ἀπασχόλησις τῶν νέων γενεῶν εἰς τὴν γῆν καὶ οἱαδήποτε ἄλλη ἐξέλιξις καὶ ἀνάπτυξίς της, χωρὶς τὴν παροχὴν ἀφθόνου καὶ εὐθηνοῦ ρεύματος. Πέραν ὅμως τῆς βιομηχανικῆς ἀποκεντρώσεως καὶ βιομηχανικῆς ἐξελίξεως τῆς Εὐβοίας, ὑπάρχουν καὶ δύο ἄλλοι λόγοι, ἐπιβάλλοντες τὴν χορήγησιν τοῦ ρεύματος. Εἶναι ἀδύνατον, εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ παράγεται ἠλεκτρικὸν ρεῦμα εἰς μίαν περιοχὴν καὶ αἱ γύρω πρὸς αὐτὴν περιοχαὶ νὰ μὴ τὸ ἀπολαμβάνουν. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐργάζωνται οἱ κάτοικοι ἑνὸς χωρίου εἰς τὸ ἐργοστάσιον παραγωγῆς ρεύματος ἢ εἰς τὸ λιγνιτορυχεῖον καὶ νὰ μὴ πηγαίνῃ τὸ ρεῦμα καὶ εἰς τὸ χωρίον των. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο ἀφορᾷ κυρίως τὴν Νότιον Εὔβοιαν. Ἡ ἀπόστασις εἶναι σχετικῶς μικρὰ ἐκεῖ καὶ ἡ ἐπέκτασις τοῦ δικτύου δὲν θὰ εἶναι δαπανηρὰ καὶ δυσχερής. Ἐννοῶ τὰς περιοχὰς Ἀλιβερίου, Αὐλωναρίου, Κύμης, Μαρμαρίου, Στύρων καὶ Καρύστου. Εἰς τὴν Κεντρικὴν Εὔβοιαν ὑπάρχει ἡ μεγάλη κατανάλωσις τῆς πόλεως τῆς Χαλκίδος, ἡ ὁποία καθιστᾷ συμφέρουσαν τὴν χορήγησιν τοῦ ρεύματος εἰς αὐτήν. Διὰ τοῦτο παρεσχέθη καὶ ἡ διαβεβαίωσις, ὅτι ἡ Χαλκὶς θὰ λάβῃ ρεῦμα. Τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ καμμίαν παραχώρησιν, διότι ἀποτελεῖ συμφέρον τῆς δημοσίας ἐπιχειρήσεως. Εἰς τὴν Β. Εὔβοιαν ἔχομεν τὴν λουτρόπολιν τῆς Αἰδηψοῦ. Συχνὰ λέγομεν, ὅτι θέλομεν νὰ τὴν καταστήσωμεν ὄχι μόνον πανελληνίου, ἀλλὰ καὶ παγκοσμίου σημασίας. Καὶ ὑπάρχουν ἀκόμη αἱ ἀστικαὶ καὶ γεωργικαὶ ἀνάγκαι τῶν περιοχῶν Λίμνης (ἡ ὁποία ἔχει καὶ ἀξιόλογον βιομηχανίαν), Μαντουδίου καὶ Ἁγίας Ἄννης. Ἐπὶ πλέον εἰς τὴν περιοχὴν Ψαχνῶν καὶ τὸ Ληλάντιον πεδίον τῆς Χαλκίδος εἶναι εὐκτέα καὶ βεβαία ἡ εἰσαγωγὴ τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ ἠλεκτρισμοῦ εἰς τὴν γεωργίαν. Εἰς τὴν Β. Εὔβοιαν ὑπάρχει ἐπίσης ὁ κατ’ ἐξοχὴν κάμπος τῆς Ἱστιαίας, ὅπου ἐπίσης θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ χρησιμοποίησις τοῦ ἠλεκτρισμοῦ. Εἶναι δὲ καὶ σχετικῶς μεγάλη πόλις ἡ Ἱστιαία, ἡ πρωτεύουσα τῆς ἐπαρχίας. Ὑπάρχου λοιπὸν πολλοὶ λόγοι οὐσιαστικοὶ καὶ δὲν εἶναι παράλογος ἀπαίτησις τῶν Εὐβοέων, τὸ ἐκδηλούμενον σήμερον ἐνδιαφέρον μας. Ὑπάρχουν λόγοι οἰκονομικῆς προοπτικῆς, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν νὰ χορηγηθῇ ρεῦμα εἰς τὴν Εὔβοιαν. Ἐπικαλοῦμαι καὶ τὴν βοήθειαν καὶ τὴν συμπαράστασιν τῶν συναδέλφων τῶν ἄλλων ἐπαρχιῶν τῆς Ἑλλάδος, διότι θὰ ἔλθῃ καὶ ἡ σειρά των, θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ νὰ γίνουν καὶ ἄλλα παραγωγικὰ ἔργα ἠλεκτρισμοῦ καὶ θὰ ἐμφανισθοῦν αἱ ἴδιαι δυσχέρειαι. Θὰ πρέπει πέριξ ἑκάστου ἐργοστασίου νὰ δημιουργήσωμεν μίαν νέαν ζωὴν καὶ μίαν νέαν κίνησιν, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον νὰ ζήσῃ. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§48Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται περὶ ζητήματος τοπικοῦ τῆς Εὐβοίας. Δὲν πρόκειται περὶ θέματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ μόνον τὴν περιωρισμένην αὐτὴν περιοχήν· εἶναι θέμα, συνδεόμενον γενικώτερον μὲ τὴν ἀνασυγκρότησιν τοῦ τόπου. Κύριοι, ὁμιλοῦμεν περὶ προγραμμάτων ἀνασυγκροτήσεως καὶ ἀνασυγκροτοῦμεν συνεχῶς τὴν πρωτεύουσαν καὶ τὰ μεγάλα κέντρα. Λέγομεν συνεχῶς ὅτι πρέπει νὰ ἀποκεντρωθῇ ὁ πληθυσμὸς καὶ ἡ βιομηχανία καὶ προσπαθοῦμεν δι’ ἀστυνομικῶν μέτρων νὰ τὸ ἐπιτύχωμεν. Δι’ ἀστυνομικῶν ὅμως μέτρων δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἀποκέντρωσιν. Ἀποκέντρωσιν ἠμποροῦμεν νὰ ἐπιτύχωμεν, μόνον ἐὰν δημιουργήσωμεν τὰς προϋποθέσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ νὰ τοποθετηθῇ τὸ κεφάλαιον καὶ πέραν τῶν Ἀθηνῶν. Βασικὸν δὲ στοιχεῖον διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς ἀποκεντρώσεως εἶναι ἡ ὕπαρξις εὐθηνῆς καὶ ἀφθόνου ἐνεργείας, τὴν ὁποίαν θὰ ἐπιτύχωμεν, ἐὰν γίνουν καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἔργα τῆς Χώρας, ὅπως εἶναι τοῦ Λάδωνος, τοῦ Ἐδεσσαίου καὶ τοῦ Λούρου. Ἐὰν κύριοι ἡ Κυβέρνησις δὲν λάβῃ σαφῆ θέσιν καὶ θελήσῃ νὰ βοηθήσῃ τὴν ἐπαρχίαν νὰ ἴδῃ τὰ ἀγαθὰ τῆς προόδου καὶ τοῦ πολιτισμοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ προγραμμάτων ἀνασυγκροτήσεως. Καὶ τὸ βασικὸν στοιχεῖον πρὸς τοῦτο εἶναι ἡ ἠλεκτρικὴ ἐνέργεια. Εἰδικῶς δέ, προκειμένου περὶ Εὐβοίας, νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν σοβαροὶ λόγοι, διὰ νὰ ἐνδιαφερθῶμεν διὰ τὴν βιομηχανικὴν της ἀνάπτυξιν. Οὐδεμία Κυβέρνησις θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογηθῇ, ἐὰν δὲν φροντίσῃ νὰ ἱκανοποιήσῃ καὶ τοὺς ἀγρότας καὶ τὸν πληθυσμὸν τῆς ὑπαίθρου. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ προωθήσῃ τὸ ἔργον τὸ ταχύτερον καὶ νὰ φροντίσῃ νὰ ἐπεκταθῇ τὸ δίκτυον καὶ εἰς ἄλλας πενεστέρας περιοχάς.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§50Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριοι, καθημερινῶς εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἀκούονται λόγοι ὑπὲρ τῆς ἀποκεντρώσεως καὶ ὑπὲρ τῆς βοηθείας τοῦ χωρίου καὶ τῆς ὑπαίθρου. Ὅταν ὅμως ἔρχεται ἡ ὥρα νὰ πραγματοποιήσωμεν κάτι ὑπὲρ τοῦ χωρίου καὶ τῆς ὑπαίθρου, ὅλα σταματοῦν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν ἠλεκτρικὸν ἐργοστάσιον εἰς τὴν Εὔβοιαν καὶ νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὰς ἐργατικὰς περιοχὰς εἰς τὸ σκοτάδι. Νομίζω, ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐξαντλήσῃ τὴν ἐπιρροήν της ἐπὶ τῆς Ἑταιρείας, διὰ νὰ ἴδουν ἐπὶ τέλους καὶ οἱ χωρικοί, ὅτι ἐνδιαφερόμεθα καὶ δι’ αὐτοὺς καὶ δὲν ἐνδιαφερόμεθα μόνον ὅταν τοὺς χρειαζώμεθα διὰ νὰ κρατήσουν τὸν Γράμμον καὶ τὸ Βίτσι. Ἰδιαιτέρως λοιπὸν παρακαλῶ, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας, νὰ ἐξαντλήσῃ ὅλην του τὴν ἐπιρροήν, οὕτως ὥστε ὅλα τὰ χωρία τῆς Εὐβοίας νὰ ἐξηλεκτρισθοῦν, διότι θὰ εἶναι ἐντροπὴ—ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ λέξις—νὰ παίρνωμεν ἀπ’ ἐκεῖ τὸ κάρβουνο καὶ τὴν πρώτην ὕλην καὶ νὰ ἠλεκτροφωτίζωμεν μόνον τὴν Ἀθήνα.

§51Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. .... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος... ὀρθότατα δὲ ἐτόνισαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὅταν ὁμιλοῦμεν ὅλοι διὰ τὴν ἐπαρχίαν κοπτόμεθα ὑπὲρ αὐτῆς καὶ ὅταν ἐρχώμεθα εἰς τὸ ἔργον, ὅλα γίνονται διὰ τὴν παμφάγον πρωτεύουσαν. Δὲν γνωρίζω, κύριοι, ποῖαι δυσχέρειαι ἀνακύπτουν. Νομίζω ὅμως, ὅτι θὰ ἔλθωμεν εἰς σοβαρὰς ἀντιθέσεις μὲ τοὺς κατοίκους τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ἐὰν χρησιμοποιηθοῦν οἱ κάτοικοι αὐτοί, διὰ κἄτι ποὺ θὰ ἀπολαύσουν μόνον αἱ Ἀθῆναι. Εἴμεθα λοιπὸν ὑποχρεωμένοι νὰ λάβωμεν σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν τὸ αἴτημα τοῦτο τῶν κατοίκων τῆς Εὐβοίας.

§52Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σοῦ τὸν δώσω. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§54Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομηχανίας). Ἐὰν θὰ ἤθελαν νὰ ὁμιλήσουν καὶ ἄλλοι βουλευταί, νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις καὶ νὰ τὸ συζητήσωμεν τὸ θέμα εἰς ἄλλην συνεδρίασιν.

§55Κ. ΒΛΑΧΟΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ εἰς ὅσα εἶπον οἱ προηγούμενοι συνάδελφοι καὶ ἐλπίζω καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ σκεφθῇ καλῶς τὸ ζήτημα τοῦτο, διότι εἶναι τὸ ζωτικώτερον ζήτημα διὰ τὴν Εὔβοιαν.

§56Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀφήνει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δώσω τὸν λόγον εἰς ὅλους τοὺς βουλευτάς.

§58Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν διευθύνει τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς. Σεῖς διευθύνετε.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ ζήτημα ἀφορᾷ τὴν Εὔβοιαν, δι’ αὐτὸ δίδω τὸν λόγον μόνον εἰς τοὺς βουλευτὰς τῆς Εὐβοίας.

§60Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ παράκλησις τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ ἐξ Εὐβοίας, πρὸς τοὺς ἐπαρχιώτας βουλευτάς, μᾶς εὑρίσκει πλήρως συμφώνους, εἰς τὸ κεφαλαιῶδες τοῦτο θέμα. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ λαὸς τῆς Πελοποννήσου ἐγαλουχήθη τοὺς τελευταίους χρόνους μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι ὅταν γίνουν τὰ ἔργα τοῦ Λάδωνος, θὰ ἴδῃ μίαν ἡμέραν καλυτέραν, διότι εἶναι γεγονός, ὅτι τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα θὰ τὸν φέρῃ τὸν πολιτισμὸν καὶ θὰ τὸν βοηθήσῃ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομικῆς του ζωῆς. Καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ λαὸς τῆς Πελοποννήσου εἶναι λαὸς ἀγροτικός. Διερωτῶμαι λοιπόν, πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ ὅπως γίνουν τὰ ἔργα τοῦ Λάδωνος, ἐντὸς δηλαδὴ τῆς Ἀρκαδίας καὶ ἡ Ἀρκαδία νὰ στερηθῇ τοῦ ἀγαθοῦ τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος; Τοῦτο τὸ λέγω, διότι ἐπληροφορήθην, ὅτι τὸ ἠλεκτρικὸν ρεῦμα τὸ ὁποῖον θὰ παραχθῇ, θὰ μεταφερθῇ εἰς Καλάμας καὶ ἀπ’ ἐκεῖ εἰς τὰς Ἀθήνας. Πληροφοροῦμεν λοιπὸν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι, ἐὰν μᾶς φέρῃ ἕν τοιοῦτον ἔκτρωμα–Νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, ἡμεῖς θὰ τὸ καταψηφίσωμεν.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ἔχει τὸν λόγον.

§62Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Παρακαλῶ τοὺς κ. βουλευτὰς νὰ ἀκούσουν τὴν ἀπάντησίν μου καὶ ἐὰν δὲν ἱκανοποιηθοῦν, τότε νὰ μοῦ θέσουν ἐρωτήσεις. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι εὐτυχής, διότι ἡ πρώτη ἐπαφὴ μὲ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν γίνεται ἐπὶ ἑνὸς σοβαρωτάτου θέματος, τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον τοὺς Εὐβοεῖς βουλευτάς, ἀλλ’ ὅλους τοὺς βουλευτὰς πρέπει νὰ συγκινήσῃ. Εἶναι πράγματι ζωτικὸν τὸ θέμα ποὺ ἐθίγη ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τῆς Εὐβοίας καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς τοῦτο, ἀναφερόμενος γενικώτερον εἰς τὸ ὅλον θέμα τοῦ προγράμματος ἐξηλεκτρισμοῦ. Εἰς 3 σημεῖα τῆς χώρας (τὸ τέταρτον εἶναι τοπικοῦ χαρακτῆρος) δημιουργοῦνται ἐργοστάσια παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. Ἡ παραγωγὴ τῶν ἐργοστασίων αὐτῶν θὰ διατεθῇ διὰ ποῖον; Ἑκάστη Ἐπαρχία ζητεῖ νὰ διατεθῇ δι’ ἑαυτήν. Ἐπιτρέψατέ μου κύριοι—ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα εἶναι τεχνικὸν—νὰ τὸ ἀναπτύξω ὀλίγον. Νομίζω, ὅτι ἡ βάσις ἀπὸ τὴν ὁποίαν ξεκινοῦμεν, εἶναι ἐσφαλμένη καὶ ἰδιαιτέρως τὸ τονίζω διὰ τὸν κ. Βογιατζῆν, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ τεχνικός. Ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας, ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς δημιουργίας ἑνὸς ἐθνικοῦ δικτύου, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ συγκεντρωθοῦν ὅλαι αἱ πηγαὶ παραγωγῆς ἠλεκτρισμοῦ καὶ ἀπ’ ἐκεῖ θὰ διανεμηθοῦν εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν καὶ ὄχι μόνον εἰς τὰς ἐπαρχίας ποὺ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἔχουν τοιαύτας πηγάς, ἀλλὰ καὶ εἰς ἐκείνας ποὺ εἶχον τὴν ἀτυχίαν νὰ μὴ εὐνοηθοῦν τόσον πολὺ ἀπὸ τὴν φύσιν. Πηγαίνομεν λοιπὸν νὰ δημιουργήσωμεν ἓν ἐθνικὸν δίκτυον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ τροφοδοτήσωμεν ἐλπίζω, κἄποτε, καὶ τὴν τελευταίαν γωνίαν τῆς Ἑλλάδος.

§63ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐκτὸς ἀπὸ τὰ νησιά.

§64Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Τί νὰ κάμωμεν διὰ τὰ νησιά; Παρακαλῶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ μὴ διακόπτουν, διότι τὸ θέμα εἶναι τεχνικὸν καὶ ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἀναπτυχθῇ κάπως διεξοδικά. Τὸ πρόβλημα τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας ἀπησχόλησε πάρα πολὺ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις. Ἀπὸ τοῦ 1946 καὶ ἐντεῦθεν ὅλοι μας ἐπλάσαμεν κατὰ καιροὺς ὄνειρα, πραγματοποιήσεως ἑνὸς προγράμματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἀνταπεκρίνετο εἰς ὅλας τὰς ἀνάγκας τῆς χώρας καὶ θὰ ἔδιδε τὴν ἐνέργειαν ἐκείνην, ἡ ὁποία εἶναι ἡ προϋπόθεσις τῆς ἀναπτύξεως τῆς βιομηχανίας, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Γνωρίζετε ὅμως τὰς ἀτυχίας τοῦ προγράμματος αὐτοῦ. Ἀπὸ τὰ ἀρχικὰ μεγαλεπίβολα σχέδια, εὑρισκόμεθα σήμερον πρὸ αὐτοῦ τοῦ λίαν περιωρισμένου σχεδίου, τοῦ ὁποίου ἡ ἐκτέλεσις ἀνετέθη Δ.Ε.Η. καὶ τὸ ὁποῖον συνίσταται εἰς τὴν κατασκευὴν τριῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων καὶ ἑνὸς θερμικοῦ ἐργοστασίου εἰς τὴν Εὔβοιαν. Τὸ θερμικὸν ἐργοστάσιον τῆς Εὐβοίας ἔχει ἰδιάζουσαν σημασίαν, ὡς τὸ μόνον θερμικόν, τὸ ὁποῖον κατασκευάζεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ νὰ χρησιμεύσῃ εἰς ἐργοστάσια βάσεως διὰ τὸ ὅλον ἐθνικὸν δίκτυον. Ἐὰν τὸν Λάδωνα τὸν ἀφήναμεν μόνον διὰ τὴν Ἀρκαδίαν....

§65Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι μόνον εἰς τὴν Ἀρκαδίαν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν Ἀρκαδίαν.

§66Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.).....θὰ ἐβλέπατε τρομερὰς διακυμάνσεις εἰς τὴν παραγωγὴν ἀπὸ χρόνου εἰς χρόνον, ἀλλὰ καὶ ἐντὸς τοῦ αὐτοῦ ἔτους, ὁπότε τὰ πράγματα δὲν θὰ ἦσαν πολὺ εὐχάριστα δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν Ἀρκαδίαν. Ἡ διακύμανσις τῆς παραγωγῆς τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων ἔχει ἀνάγκην ἐνισχύσεως ἀπὸ ἐργοστάσιον ἐξισορροποῦν τὴν παραγωγήν του —ἐργοστάσιον βάσεως— καὶ τοιοῦτον εἶναι σύμφωνα μὲ τὸ πρόγραμμα, τὸ θερμικὸν τοῦ Ἀλιβερίου. Ἡ σύνδεσις ἑπομένως τοῦ ἐργοστασίου Ἀλιβερίου μὲ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον, ἀποτελεῖ παράγοντα βασικὸν διὰ τὸ πρόγραμμα τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς Ἑλλάδος. Ἑπομένως, ἂς μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι ποὺ ἔχουν πηγὰς ἐνεργείας εἰς τὴν ἐπαρχίαν των, νὰ μὴ ἀντιμετωπίζουν τὸ θέμα ὡς θέμα τῆς ἐπαρχίας των, ἀλλὰ ὡς θέμα ἐθνικόν. Χωρὶς τὸ ἐθνικὸν δίκτυον, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἐξηλεκτρισμός.

§67Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄν ἀναπτύξητε ποῖα εἶναι τὰ πλεονεκτήματα τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου, τότε ὅλοι οἱ κ. κ. συνάδελφοι θὰ πεισθοῦν, ὅτι δὲν εἶναι σωστὸ μὲ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον νὰ ἐννοοῦν τὰς Ἀθήνας.

§68Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Ἐθνικὸν δίκτυον ἐννοοῦμεν τὴν διασύνθεσιν τῶν πηγῶν ἐνεργείας Λάδωνος, Ἀλιβερίου, Ἄγρας καὶ Λούρου (καίτοι δὲν προβλέπεται σύνδεσις τοῦ Λούρου κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον). Καὶ ἐρωτᾶται διατὶ θὰ συνδεθοῦν; Πρὸς ποῖον σκοπόν; Ἡ παραγωγὴ ἠλεκτρισμοῦ ἀπὸ τὰ ὑδροηλεκτρικὰ ἐργοστάσια κυμαίνεται χρόνον μὲ τὸ χρόνον. Εἶναι δυνατὸν τὸν ἕνα χρόνον ἕνα ἐργοστάσιον νὰ παράγῃ 140 χιλ. κιλοβὰτ καὶ τὸν ἑπόμενον νὰ πέσῃ εἰς τὰ 5. Ἡ διακύμανσις εἶναι μεγάλη, διότι δὲν ὑπάρχει σταθερότης εἰς τὴν παροχὴν ὕδατος ἑκάστης ὑδροηλεκτρικῆς πηγῆς. Ἡ σύνδεσις λοιπὸν εἶναι ἀπαραίτητος διὰ νὰ ἀλληλοεξισορροποῦνται αἱ ὑδροηλεκτρικαὶ πηγαί. Ἡ τελικὴ ἐξισορρόπησις τῆς παραγωγῆς θὰ πραγματοποιηθῇ διὰ τῆς συνδέσεως μὲ τὸ θερμικὸν ἐργοστάσιον βάσεως. Ἡ διασύνθεσις αὐτὴ γίνεται διὰ τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου μεταφορᾶς. Ἐκ τοῦ δικτύου αὐτοῦ θὰ τροφοδοτηθοῦν τὰ κέντρα καταναλώσεως, πρῶτον βεβαίως τὰ μεγάλα καὶ κατόπιν θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ διανομὴ εἰς τὰ μικρότερα τοιαῦτα. Ἔτσι τίθεται τεχνικὸς τὸ ζήτημα καὶ δὲν ἐπιδέχεται ἄλλην λύσιν. Ἐὰν ἐγκαταλείψωμεν τὴν λύσιν τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου καὶ ἀφήσωμεν κάθε πηγὴν μόνη της νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν περιφέρειάν της, θὰ κάμωμεν κάτι τὸ τεχνικῶς ὑπεδαφικὸν καὶ δὲν θὰ ἔχωμεν ἐξηλεκτρισμὸν τῆς Ἑλλάδος. Θὰ παρακαλέσω νὰ μεταφέρουν εἰς τὰς ἐπαρχίας των, οἱ κ.κ. συνάδελφοι, τὴν πεποίθησιν, ὅτι τὸ ἐθνικὸν δίκτυον δὲν τὸ ἐφτιάξαμεν διὰ τὰς Ἀθήνας, ἀλλὰ κυρίως διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν. Μόνον ἅμα δημιουργηθῇ ἐθνικὸν δίκτυον θὰ ἠμπορέσουν αἱ ἐπαρχίαι νὰ ἔχουν ἠλεκτρισμόν Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ποῦμε ὅταν τελειώσῃ τὸ Ἀλιβέρι, ὅτι πρῶτα θὰ πάρῃ ρεῦμα ἡ Εὔβοια καὶ μετὰ τὸ ἐθνικὸν δίκτυον. Αὐτὸ εἶναι πρωθύστερον. Ἐπίσης δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν τὸ ἴδιο καὶ διὰ τὸν Λάδωνα ἢ διὰ τὴν Ἄγρα. Θὰ ἀκολουθηθῇ ἡ τάξις ποὺ σᾶς εἶπα.

§69ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ζῆσε μαῦρέ μου νὰ φᾷς τριφύλλι.

§70Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Τεχνικῶς εἶναι ἀδύναταν νὰ φτιάξωμε μεγάλα ἔργα δι’ ἐξυπηρέτησιν μόνον τοῦ τόπου εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκονται αὐτά. Τὸ θέμα, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ζητῶ τὴν συνεργασίαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἶναι, ὅτι λόγῳ τῆς περικοπῆς τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας καὶ αὐτὸ τὸ ὑπὸ ἐκτέλεσιν μικρὸν πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ, κινδυνεύει νὰ μὴ ἀποπερατωθῇ. Θὰ παρακαλέσω ἑπομένως ὁλόκληρον τὴν Βουλὴν νὰ παράσχῃ τὴν συνδρομήν της εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ φτιάξωμεν τὰ 4 αὐτὰ βασικὰ ἐργοστάσια ὡς καὶ τὸ τῆς Πτολεμαΐδος διότι ἐὰν δὲν τὰ φτιάξωμεν, τότε ὁ ἐξηλεκτρισμὸς θὰ εἶναι ὄνειρον θερινῆς νυκτός. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις καὶ ἐπὶ τῶν γενικῶν καὶ ἐπὶ τῶν εἰδικῶν θεμάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησαν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι ἐξ Εὐβοίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐρώτησιν διὰ τὰ λιγνιτορυχεῖα Κύμης, ἔχω νὰ ἀπαντήσω τὰ ἑξῆς: Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ προγράμματος ἡ τροφοδότησις τοῦ θερμικοῦ ἐργοστασίου Ἀλιβερίου θὰ γίνῃ ἀπὸ τὰ λιγνιτορυχεῖα Ἀλιβερίου διότι αἱ μελέται τῶν τεχνικῶν ἀποδεικνύουν ὅτι αἱ ποσότητες, αἵτινες ὑπάρχουν εἰς τὸ Ἀλιβέριον εἶναι ἱκαναὶ νὰ τροφοδοτήσουν τὸ ἐργοστάσιον κατὰ τὰ πρῶτα στάδια τῆς λειτουργίας του. Ἐλπίζω, ὅτι εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον ἡ χώρα δὲν θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς δεινὰς οἰκονομικὰς συνθήκας ὅπως αἱ σημεριναὶ καὶ ὅτι τὸ πρόγραμμα τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ θὰ τύχῃ τῆς στοργῆς πάσης μελλοντικῆς Κυβερνήσεως. Ἀσφαλῶς εἰς τὴν Κύμην ἡ ἐπέκτασις τοῦ δικτύου πρέπει νὰ γίνῃ, ἀλλ’ ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἐμελέτησα τὸ θέμα αὐτό, πάντως θὰ τὸ κάμω εἰς πρώτην εὐκαιρίαν.

§71Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ἐπειδὴ ἐπεκαλέσθητε τὴν τεχνικήν μου ἰδιότητα, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Συμφωνῶ μέ ὅσα εἴπατε ἐπὶ τοῦ Ἐθνικοῦ δικτύου. Ἡ Εὔβοια εἶναι μία νῆσος καὶ θὰ πρέπει νὰ δικαιοῦται ἕνα 10% τῆς παραγωγῆς, οὐχὶ πρὸς ἐκβιομηχανισμὸν αὐτῆς ἀλλὰ πρὸς ἐκπλήρωσιν μιᾶς ὑποχρεώσεως πρὸς τὸν πληθυσμόν.

§72Ι. ΖΙΓΔΗΣ. (Ὑπ. Βιομ.). Σεῖς ὁ ὁποῖος εἶσθε τεχνικός, δὲν ἔπρεπε νὰ μὲ πιέσετε ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ διότι γνωρίζετε, ὅτι τὸ θέμα τῆς παροχῆς Α ἢ Β ποσότητος, εἶναι θέμα τεχνικόν. Θὰ ἐξαρτηθῇ ἑπομένως καὶ θὰ λάβῃ τὴν ἀποφασιστικήν του λύσιν, ὅταν θὰ τελειώσῃ τὸ ἐργοστάσιον Ἀλιβερίου. Διατί θέλετε νὰ σᾶς ἐπαναλάβω γνωστὰ πράγματα; Καὶ ἡ Κυβέρνησις, καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐξεδήλωσεν πάντοτε τὸ ἐνδιαφέρον των πρὸς τὴν ἐπαρχίαν. Ἑπομένως νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο περιττολογία νὰ σᾶς διαβεβαιώσω περὶ τοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς Κυβερνήσεως δι’ αὐτήν. Περιορίζομαι δὲ νὰ εἴπω, ὅτι ὅταν φτιάξωμεν τὸ ἐθνικὸν δίκτυον, θὰ δώσωμεν ρεῦμα εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁλόκληρον καί δὴ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον. Ἐκ τῆς ὑπάρξεως ἀφθόνου καὶ εὐθηνῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐξαρτῶμεν ὅλοι μας τὴν βιομηχανικὴν ἀλλὰ καὶ τὴν ἀγροτικὴν ἀναγέννησιν. Τὸ θέμα τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς Ἑλλάδος εἶναι Εὐαγγέλιον, ὄχι μόνον δι’ αὐτὴν τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ δι’ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία θὰ τὴν διαδεχθῇ.

§73Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὡμιλήσαμεν περὶ ἐθνικοῦ δικτύου καί ἐφ’ ὅσον φυσικὰ ὅλες οἱ πηγὲς ἐνδιαφέρουν ὅλους τοὺς Ἕλληνας, ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μᾶς πληροφορήσετε σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τοῦ Ἀχελώου ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰς Ἰταλικὰς ἐπανορθώσεις. Εἴδομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας ὡρισμένας πληροφορίας καὶ ἠθέλαμεν νὰ γνωρίζωμεν ἐὰν ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν πραγματικότητα.

§74Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ. Νὰ μᾶς ἀνακοινώσητε ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, καὶ περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων, διότι ὁ ἑλληνικὸς τεχνικὸς κόσμος, ἔχει ἀποξενωθῆ ὁλοσχερῶς τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων αὐτῶν. Καὶ ὄχι μόνον ὁ τεχνικὸς κόσμος ἀλλὰ καὶ ὁ ἐργατικὸς κόσμος ἔχει ἀποξενωθῆ ἀπὸ τὰ ἔργα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶναι ἔργα τῆς πατρίδος του καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ἐκάματε ἔκκλησιν πρὸς ἡμᾶς νὰ σᾶς βοηθήσωμεν καὶ νὰ διαθέσωμεν ὅλας μας τὰς δυνάμεις.

§75Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν κατακλεῖδι μᾶς εἴπατε κ. Ὑπουργέ, ὅτι θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον νὰ ἐξευρεθοῦν οἱ οἰκονομικοὶ πόροι διὰ νὰ μπορέσουν νὰ τελειώσουν τὰ ἔργα. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ ἐγὼ ὁ μὴ τεχνικός, ὁ μὴ οἰκονομολόγος. Δὲν νομίζετε, ὅτι ἀρκετὸς χρυσὸς ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁ ὁποῖος μπορεῖ νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν ἐπιφάνειαν διὰ νὰ γίνουν τὰ ἔργα αὐτά; Νὰ εἴπητε εἰς τοὺς κυρίους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κρύψει τὰ κέρδη τους, ὅτι ἐὰν τὰ τοποθετήσουν εἰς παραγωγικὰ ἔργα, δὲν θὰ φορολογηθοῦν.

§76Γ. ΣΙΜΟΣ. Ἤθελα νὰ μᾶς πληροφορήσετε, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν εἶναι δυνατὴ ἡ πραγματοποίησις τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου. Ἐπίσης ἐὰν θὰ ἐπιβαρυνθῇ ἡ τιμὴ τοῦ ρεύματος ἐξ αἰτίας τῆς κατασκευῆς τοῦ δικτύου. Ἔπειτα νὰ μᾶς εἴπητε μήπως τὸ ρεῦμα αὐτὸ ἐστοίχισε τόσον πολὺ ἀκριβά, ὥστε ἡ Πάουερ σήμερον νὰ δύναται νὰ παρέχῃ ρεῦμα κατὰ πολὺ εὐθηνότερον καὶ λόγῳ συμβατικῶν ὑποχρεώσεων τὸ ρεῦμα ποὺ θὰ φέρετε εἰς τὰς Ἀθήνας θὰ τὸ παραδίδετε εἰς τὴν Πάουερ διὰ νὰ τὸ διανείμῃ εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ θὰ πληρώσητε τὴν διαφορὰν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς ἑκατοντάδας δισεκατομμυρίων;

§77Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον ν’ ἀπασχοληθῇ ἡ Βουλὴ εἰς μίαν εἰδικὴν συνεδρίαν μὲ τὸν ἐξηλεκτρισμὸν ὥστε νὰ γίνῃ ἡ δέουσα διαφώτισις, διότι τὸ θέμα εἶναι καίριον. Μὲ τὴν εὐκαιρίαν ὅμως μιᾶς ἐρωτήσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψωμεν ὅλας τὰς πλευρὰς ἑνὸς ζητήματος τοιαύτης ἐκτάσεως καὶ σημασίας. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Στεφανόπουλον. Κύριοι, ἐξηλεκτρισμὸς εἰς τὴν Ἑλλάδα, τοὐλάχιστον, κατὰ τὰ πρῶτα του στάδια, σημαίνει, κυρίως, ἀξιοποίησιν τοῦ Ἀχελώου καὶ τῆς Πτολεμαΐδος. Ὁ ὁμιλῶν πρὸς ἡμᾶς εἶχε τὴν τιμὴν νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν λύσιν αὐτὴν μὲ ὅλην τὴν θέρμην καὶ μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς του, ὄχι τώρα, ἀλλ’ ὅταν κατηρτίζετο τὸ πρόγραμμα Ἀνασυγκροτήσεως. Ἐν τούτοις, οἱ τότε κυβερνῶντες τὴν χώραν, διὰ λόγους, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς δὲν εἶναι τυχαῖοι, προέκριναν ἢ μᾶλλον ὑπεχρεώθησαν νὰ δεχθοῦν τὴν λύσιν τὴν ὁποίαν σᾶς περιέγραψα πρό τινος, ἤτοι τὴν κατασκευὴν τῶν ἔργων Ἄγρας, Ἀλιβερίου, Λάδωνος καὶ τοῦ Λούρου. Ἔμειναν ἔξω τὰ βασικὰ ἔργα ἐξηλεκτρισμοῦ, ὁ Ἀχελῶος καὶ ἡ Πτολεμαΐς. Ἐν τούτοις δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν, διότι θὰ προχωρήσωμεν τότε πέραν τῶν ὁρίων τῆς ἐρωτήσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἰς ὅλους μας, ὅσοι ἠσχολήθησαν μὲ τὸ θέμα, ὁ Ἀχελῶος παραμένει ἡ μεγαλυτέρα ἐπιδίωξις. Δὲν ὑπάρχει Κυβέρνησις, δὲν ὑπάρχει Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τῆς Βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ προσεπάθησε νὰ βάλῃ τὸν Ἀχελῶον μέσα εἰς τὰ ἔργα ἐξηλεκτρισμοῦ. Δυστυχῶς τὸ οἰκονομικὸν θέμα ἀπετέλεσε τὸν κύριον ἀπαγορευτικὸν παράγοντα. Ἡ Κυβέρνησις πέρυσιν ἐζήτησε ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν ν’ ἀρχίσωμεν κατὰ ἕνα τρόπον τὸν Ἀχελῶον, νὰ γίνῃ μία μελέτη, τοὐλάχιστον, πέραν τῆς μελέτης τῆς Ἐμπάσκο. Ἀτυχῶς, ἐθεωρήθη, ὅτι ὑπὸ τὰς τότε οἰκονομικὰς συνθήκας δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν οὔτε εἰς τὴν μελέτην αὐτήν. Ὅταν ἐσχηματίσθη ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐγὼ ἐφρόντισα νὰ θέσω ἐκ νέου τὸ θέμα τοῦ Ἀχελώου, ἀλλ’ εὑρέθημεν πρὸ τῶν γνωστῶν ἀντιρρήσεων. Ἐν τούτοις, μὲ τὴν εὐκαιρίαν τῶν Ἰταλικῶν ἐπανορθώσεων εἶδα μπροστά μου μία δυνατότητα νὰ ἐξασφαλίσωμεν σημαντικὰ κεφάλαια, σχεδὸν τὸ σύνολον τῶν εἰς συνάλλαγμα κεφαλαίων, διὰ τὴν ἐν τῷ μέλλοντι ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Εὑρισκόμενος εἰς τὴν Ἰταλίαν ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Ἰταλικὴν Κυβέρνησιν νὰ μεταβάλωμεν τὴν βασικὴν συμφωνίαν τῶν ἐπανορθώσεων καὶ νὰ κρατήσωμεν ἕνα ποσὸν εἰς εἰδικὸν λογαριασμόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἴσχυε τέσσαρα ἀκόμη ἔτη μετὰ τὴν λῆξιν τῶν ἐπανορθώσεων, μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἐντὸς τῶν 6 αὐτῶν, ἀπὸ σήμερον, ἐτῶν δὲν θὰ ὑπῆρχε τέτοια κατάρα εἰς τὸν τόπον, ὥστε νὰ μὴ μπορέσωμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἀπὸ ἄλλας πηγὰς τὰ συμπληρωματικὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα θὰ ἐχρειάζοντο διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τοῦ Ἀχελώου. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις ἐφέτος ἦτο λίαν διστακτική, διότι εἶχεν ἤδη προχωρήσει σημαντικῶς ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἐπανορθώσεων καὶ ἀπέμενον πλέον μικρὰ ποσὰ κεφαλαίων, τὰ ὁποῖα μᾶς ὤφειλεν καὶ τὰ ὁποῖα οἱ διάφοροι ἄλλοι κλάδοι τῆς Ἰταλικῆς βιομηχανίας ἐπίεζαν νὰ διατεθοῦν δι’ αὐτοὺς καὶ νὰ μὴ δοθοῦν ἐν τῷ συνόλῳ των πρὸς τὴν ἠλεκτρικὴν βιομηχανίαν. Ἐν τούτοις ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις ἔδειξε πλήρη κατανόησιν, ἀσκήσασα τὴν ἐπιρροήν της καὶ ἐφθάσαμεν εἰς αὐτὴν τὴν συμφωνίαν, τὴν ὁποίαν ἐπιτρέψατέ μου νὰ χαρακτηρίσω ὡς τὸ πρῶτον θετικὸν βῆμα διὰ τήν πραγματοποίησιν αὐτοῦ τοῦ μεγάλου ἔργου. Οὕτω 14 ἑκατομμύρια δολλαρίων ἀπὸ τὰς ἐπανορθώσεις δὲν θὰ διατεθοῦν σύμφωνα μὲ τὸ ἀρχικὸν σύμφωνον τῆς οἰκονομικῆς συνεργασίας ἀλλὰ θὰ μείνουν «ἄν μπλὸκ», εἰς εἰδικὸν λογαριασμόν, τὸν ὁποῖον ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὴν παραγγελίαν μηχανημάτων διὰ τὰ ἔργα τοῦ Ἀχελώου ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἐτῶν. Οὕτω ἔχομεν ἕνα κεφάλαιον μίαν προῖκα δι’ αὐτὸ τὸ ἔργον. Δι’ αὐτὸ σᾶς εἶπα ὅτι νομίζω ὅτι ἐπετελέσθη τὸ πρῶτον θετικὸν βῆμα διὰ τὴν πραγματοποίησιν αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον, ἂς τὸ εἴπωμεν, εἶναι ὄνειρον δι’ ὅλους μας. Εἰς 6 χρόνια ἂν δὲν βροῦμε τὰ λεπτὰ διὰ νὰ φτιάξωμεν αὐτὸ τὸ ἔργον τί νὰ σᾶς εἴπω; Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ εἶμαι τόσον πεσσιμιστὴς διὰ τὸν τόπον.

§78Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ἄν στηρίζεται ἡ ἐπιτυχία σας εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῶν δολλαρίων δὲν ἐπράξατε τίποτε διότι πάντοτε αἱ κυβερνήσεις δὲν δύνανται νὰ ἐξασφαλίσουν ὄχι τὸ συνάλλαγμα ἀλλὰ τὰς δραχμάς.

§79Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Καὶ τὰ δύο εἶναι ζήτημα καὶ δραχμῶν καὶ δολλαρίων. Ἄλλωστε ἐγὼ εἶπα, νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ τὸ πρῶτον θετικὸν βῆμα διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἔργων τοῦ Ἀχελώου. Μετριοφρονεστέραν ἔκφρασιν δὲν θὰ ἠμποροῦσα νὰ εὕρω αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐρώτησιν τοῦ κυρίου συναδέλφου διὰ τὴν συμμετοχὴν τῶν ἑλλήνων τεχνικῶν εἰς τὰ ἔργα τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ, φοβοῦμαι ὅτι καὶ αὐτὸ ξεπερνᾶ τὰ ὅρια τῆς παρούσης συζητήσεως, εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς παραπέμψω εἰς μίαν σύμβασιν ἡ ὁποῖα ἀφορᾷ τὴν Ἑταιρείαν Ἐμπάσκο καὶ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, τὴν ὁποίαν ἡ προηγουμένη Βουλὴ ἐπεκύρωσεν. Ἐπὶ τοῦ βασικοῦ αὐτοῦ θέματος καὶ ἐγὼ ὑπῆρξα ἕνας ἀπὸ τοὺς ἐπικριτὰς ἴσως ἀπὸ τοὺς δριμυτέρους ὅταν συνεζητεῖτο ὁ κυρωτικὸς νόμος τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Διὰ ταύτας εὑρισκόμεθα σήμερον πρὸ ἑνὸς νόμου καὶ μιᾶς συμβάσεως, καὶ νομίζω ὅτι εἶναι στοιχειῶδες καθῆκον νὰ τὰς σεβασθῶμεν. Ἄν ὑπάρχουν ὑπερβασίαι, ἂν γίνωνται πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν προβλέπονται ἀπὸ τὸν νόμον νὰ εἶστε βέβαιος ὅτι θὰ ὑπάρξω τιμωρὸς ἀνεπιεικής. Διότι πράγματι ὅταν ἔχωμεν τόσην ἀνεργίαν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ ὅταν ἔχομεν τόσους ἀρίστους ἐργάτας καὶ τεχνικοὺς δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἰσάγωμεν μαζὺ μ’ ὅλα τὰ ἄλλα καὶ ἀνθρώπινον ὑλικόν.

§80Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν ἀνειδίκευτοι ἐργάται ξένοι.

§81Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. συναδέλφους νὰ προβαίνουν εἰς συγκεκριμένας καταγγελίας ὄχι μὲ γενικότητας.

§82Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς καταγγέλω ὅτι εἰς τὰ ἔργα τοῦ Λάδωνος χρησιμοποιοῦνται ἁπλοῖ ἐργάται ξένοι καὶ πληρώνονται δεκαπλάσιον ἀπὸ τὸν ἁπλοῦν ἕλληνα ἐργάτην.

§83Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Εἶναι ἀπὸ τοὺς ἀντικειμενικοὺς σκοποὺς τῆς ὑπουργίας μου νὰ μὴ περάσω τὸν καιρόν μου κλεισμένος εἰς τὸ γραφεῖον μου ἀλλὰ νὰ σχηματίσω ἰδίαν γνώμην ἐπισκεπτόμενος τὰ ἐργοστάσια καὶ τὰ ἔργα. Ἡ ἀπάντησις ἡ ὁποία ἐδόθη πρὸ τεσσάρων ἡμερῶν ἐπὶ τοῦ θέματος εἶναι ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τέσσαρας μαγείρους Ἰταλοὺς δὲν ὑπάρχουν ἀνειδίκευτοι ἐργάται εἰς τὸν Λάδωνα. Ἐπειδὴ ὅμως πολλοὶ συνάδελφοι μοῦ καταγγέλλουν, ὅτι ὑπάρχουν, ἐνῷ αἱ ὑπηρεσίαι μου μὲ διαβεβαιοῦν περὶ τοῦ ἀντιθέτου, θὰ ἐπανεξετάσω. Ἴσως πρόκειται περὶ παρεξηγήσεως. Αἱ ξέναι Ἑταιρεῖαι ἔφεραν μερικοὺς ὑπαλλήλους ἐμπιστοσύνης τοὺς ὁποίους θεωροῦν ἀπαραιτήτους διὰ τὰ ἔργα. Αὐτοὺς πιθανόν, οἱ κ. συνάδελφοι, νὰ θεωροῦν ὡς ἀνειδικεύτους ἐργάτας! Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ἐρευνήσω καὶ πάλι τὸ θέμα διὰ νὰ σᾶς φέρω κατηγορηματικὴν ἀπάντησιν.

§84Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν ἔχετε παρὰ νὰ διατάξητε τὸν Ἐπόπτην ἐργασίας νὰ ὑπάγῃ ἐπὶ τόπου νὰ ἐρευνήσῃ.

§85Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὑπάρχει ἕνα ποσοστὸν ξένων, ἡ ἀναλογία ὅμως παρεξηγῆτε· τώρα δὲν ἔχομεν τὸ πλῆρες προσωπικὸν τῶν ἐργατῶν, ὅταν φθάσωμεν εἰς χιλίους οἱ ξένοι, οἱ Ἰταλοί, θὰ εἶναι περίπου ὀγδοήκοντα πέντε, τώρα εἶναι τετρακόσιοι ἐργάται καί εἰς αὐτοὺς οἱ ὀγδοήκοντα πέντε φαίνονται πολλοί. Δώδεκα εἶναι μιναδόροι.

§86ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχουν ἐξαιρετικοὶ Ἕλληνες μιναδόροι.

§87Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Εἰς τὸν Λάδωνα ἐγένετο ἕνα δυστύχημα ἀπὸ ἐκπυρσοκρότησιν πρόωρον καὶ ἐφονεύθησαν δύο Ἰταλοὶ καὶ ἐτραυματίσθησαν ἄλλοι δύο. Εὐτυχῶς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν εἰς τὰς ἀνατινάξεις ἦσαν Ἰταλοί, ἂν ἦσαν Ἕλληνες τί θὰ ἐγένετο;

§88Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομηχ.). Ἐφ’ ὅσον προχωροῦμεν ἔχω νὰ σᾶς ἀπαντήσω τὸ ἑξῆς: Ὅταν ἐπῆγα εἰς τὸν Λάδωνα ἐζήτησα τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ συνολικοῦ προσωπικοῦ. Τοῦτο ἀνήρχετο ἐν τῷ συνόλῳ εἰς 85. Ἀπὸ αὐτοὺς δὲν ἦτο κανεὶς ἀνειδίκευτος ἐργάτης. Οἱ μόνοι ἦσαν οἱ μάγειροι. Ὑπάρχουν ἐπίσης ὡρισμένοι μιναδόροι. Ἡ ἀπάντησις τῶν Ἰταλῶν εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅτι διὰ τὰ τοῦνελ, τὰ ὁποῖα κατασκευάζονται ὑπὸ εἰδικὰς συνθήκας, νομίζομεν, ὅτι στοιχειῶδες καθῆκον μας εἶναι, νὰ φέρωμεν ἀνθρώπους εἰς τοὺς ὁποίους ἔχομεν πλήρη ἐμπιστοσύνην. Αὐτοὶ ἐργάζονται μαζὶ μὲ Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι ἐκπαιδεύονται καὶ παίρνουν τὴν θέσιν τῶν Ἰταλῶν ὅταν συμπληρώσουν τὴν ἐκπαίδευσίν των. Ὅλον–ὅλον τὸ Ἰταλικὸν προσωπικὸν ἦτο 85 ἄτομα ἐπὶ 400–600 ἐργαζομένων· δὲν εἶναι ἑπομένως μεγάλη ἡ ἀναλογία. Ὅταν δὲ τὸ ἔργον φθάσῃ εἰς ὅλην του τὴν ἀνάπτυξιν θὰ ὑπάρχουν περὶ τοὺς 2000 Ἕλληνες ἐργαζόμενοι, οἱ 85 Ἰταλοὶ τότε θὰ εἶναι πάλιν ἐν τῷ ὠκεανῷ. Ὅσοι εἶσθε τεχνικοὶ καὶ θέλετε νὰ κάμετε ἕνα ἐργοστάσιον θὰ πάρετε 3–4 ἀνθρώπους τῆς ἐμπιστοσύνης σας.

§89Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ἡ μεγάλη σῆραγξ τῆς Οὖλεν, ἡ μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν τοῦ Λάδωνος, κατεσκευάσθη ἀπὸ Ἕλληνας μηχανικούς. Ὁ ΟΗΕ ἐπέτυχεν εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ φέρῃ ἑταιρείας πάσης φύσεως, Γαλλικάς, Ἰταλικάς, Ἀμερικανικάς. Ἴσως ἐπιχειρεῖ τὸ ἰδεῶδες τῆς συνεργασίας τῶν Ἐθνῶν. Ἔγινεν ἕνα εἶδος ΟΗΕ εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἔργων αὐτῶν καὶ ἀπημπολήθησαν, ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἐργάται. Εἰς τὸν Λάδωνα ἦλθον ὑπερεργολάβοι Ἰταλοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀναλάβει τὰ ἐπὶ μέρους ἔργα. Σᾶς καταγγέλλω ἐπίσης, ὅτι πληρώνονται εἰς τιμὰς τετραπλασίας κατὰ μονάδα τσιμέντου, ἀπὸ ὅ,τι πληρώνεται ὁ Ἕλλην κατασκευάσας.

§90Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Ἔχετε διάθεσιν, βλέπω, νὰ ἐπεκτείνετε τὴν συζήτησιν, εἰς θέματα, τὰ ὁποῖα ξεφεύγουν ἀπὸ τὴν ἀρχικὴν ἐρώτησίν σας. Γνωρίζετε πόσον κινδυνεύουν τὰ ἔργα τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ μὲ τὴν δημιουργίαν ἐντυπώσεων. Ἐγὼ θὰ εἶμαι ὁ αὐστηρὸς ἐπικριτὴς πάσης τοιαύτης προσπαθείας. Καὶ ὑπῆρξα τοιοῦτος εἰς τὸ παρελθόν. Πρὸς Θεοῦ, ἂς μὴ χαλᾶμε τὸν κόσμον δι’ ἕνα μιναδόρον! Νομίζω, ὅτι κάμουν πολὺ κακὸν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐκφράζονται τόσον εὔκολα διὰ τὴν ὅλην κατάστασιν. Ἐδῶ ὑπάρχει μία σύμβασις, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἕνας νόμος, τὸν ὁποῖον ἐψήφισεν ἡ Βουλή. Ἐὰν γίνουν ὑπερβασίαι ἐξερχόμεναι τῆς συμβάσεως καὶ τῶν νόμων, τότε θὰ ἐπέμβῃ ὁ Ὑπουργὸς Βιομηχανίας, ὡς ἡ ἀσκοῦσα τὴν ἐποπτείαν τῆς ΔΕΗ ἀρχή. Ἄς μὴ ἀναλισκώμεθα εἰς τοιαύτας γενικότητας, αἱ ὁποῖαι δηλητηριάζουν τὴν ἀτμόσφαιραν δι’ ἓν ἔργον, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ πηγὴν ὑπερηφανείας διὰ τὴν γενεάν μας.

§91Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Καὶ ἐγώ, δυστυχῶς συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. συναδέλφου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Τὸ παράπονον τῆς περιφερείας Ἐδέσσης, τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπῶ καὶ ὅπου γίνονται τὰ ἔργα τοῦ Βοδᾶ, εἶναι, ὅτι πάντοτε αἱ ξέναι Ἑταιρεῖαι χρησιμοποιοῦν ξένους ἐργάτας. Σᾶς τὸ καταγγέλλω αὐτό. Ἐπικαλοῦμαι καὶ τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος πρὸ ἡμερῶν ἐπεσκέφθη τὴν ἐπαρχίαν, ὅπου τὸν ἐπεσκέφθησαν διάφοροι ἐπιτροπαὶ διαμαρτυρόμεναι πρὸς τοῦτο. Διεπίστωσε δέ, ὅτι ἐνῷ ὑπάρχουν ἄπειροι ἐργάται, οἱ ὁποῖοι πεινοῦν, οἱ ἐργολάβοι καὶ ὑποεργολάβοι τῶν ἔργων, χρησιμοποιοῦν ξένους ἐργάτας.

§92Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Θὰ διευκρινήσω τὸ θέμα καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ἐὰν ὑπάρχῃ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, ὑπάρχει διὰ δύο λόγους, Ὁ πρῶτος εἶναι διὰ νὰ δημιουργήσῃ βασικὰς βιομηχανίας εἰς τὸν τόπον καὶ ὁ δεύτερος διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸν ἐξηλεκτρισμόν. Νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι αἱ δυνάμεις μου, ὅσον μικραὶ καὶ ἂν εἶναι, θὰ καταναλωθοῦν εἰς τὸ ἔργον αὐτό.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§94Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἐπειδὴ ἡ συζήτησις ἔγινε τόσον γενική, ὥστε, περίπου, νὰ λησμονηθῇ τὸ ἀρχικὸν θέμα, καὶ ἐπειδή, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, διὰ τῆς γενικεύσεως αὐτῆς, ἀπέφυγε, περίπου, τὴν οὐσιαστικὴν ἀπάντησιν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπογραμμίσω τὰ ἑξῆς τρία σημεῖα: Ἡ πρώτη παρατήρησις εἶναι, ὅτι οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ὑπεστήριξεν, ὅτι τὰ ἔργα γίνονται μόνον διὰ τὰς περιοχάς, ὅπου ἐκτελοῦνται τὰ ἐργοστάσια καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ δοθῇ μόνον εἰς αὐτὰς ρεῦμα. Ὑπεστηρίχθη καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ὑποστηρίζεται, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ καὶ εἰς αὐτάς, ἀσχέτως, ἐὰν δὲν εἶναι μεγάλα καταναλωτικὰ κέντρα. Δεύτερον, δὲν ὑπεστηρίχθη, ὅτι δὲν πρέπει νὰ συνδεθῇ τὸ θερμοηλεκτρικὸν ἐργοστάσιον Ἀλιβερίου μὲ τὸ Ἐθνικὸν δίκτυον ἠλεκτρισμοῦ. Διότι τοῦτο θὰ ἦτο παράλογον καθ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Εὔβοια νὰ καταναλώσῃ ὅλον τὸ παραγόμενον ἠλεκτρικὸν ρεῦμα. Τί ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν; Ἐλέχθη, ὅτι τὸ θερμοηλεκτρικὸν ἐργοστάσιον Ἀλιβερίου εἶναι σοβαρόν, διότι θὰ ἀποτελέσῃ ἓν ἐκ τῶν ἐφεδρικῶν ἐργοστασίων τοῦ ὅλου συστήματος ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας. Ἤθελον νὰ ἀντείπω, ὅτι τοῦτο θὰ ἦτο ἀληθὲς ἐὰν ἐξετελεῖτο τὸ ὅλον πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ καὶ ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ εἶναι ἴσης ἀκριβῶς παραγωγῆς μὲ τὸ σύνολον τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων, ἡ ἀποστολή του δὲν εἶναι ἐφεδρική, ἀλλὰ κατὰ κύριον λόγον εἶναι ἐργοστάσιον κυρίας παροχῆς καὶ μάλιστα βασικωτάτης. Καὶ τρίτον σημεῖον: Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ὅταν ὁλοκληρωθῇ τὸ Ἐθνικὸν δίκτυον ἐξηλεκτρισμοῦ, θὰ λάβῃ τὸ προσῆκον μέρος. Ἐπειδή, ὅμως, κατὰ τὴν πραγματοποίησίν του εἶναι τὸ πρῶτον στάδιον ἐκτελέσεως, γεννᾶται ζήτημα προτεραιότητος καὶ νομίζω, ὅτι ὑπάρχει δικαίωμα τῶν κατοίκων τῶν περιοχῶν ἐκείνων, ὁτιδήποτε καὶ ἂν ὑποστηριχθῇ, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ρεῦμα, νὰ λάβουν ρεῦμα, πρὶν πάῃ τὸ μεγαλείτερον μερίδιον εἰς τὰ μεγάλα καταναλωτικὰ Κέντρα.

§95Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπ. Βιομ.). Δὲν εἶπον ὅτι εἶναι ἐφεδρικόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπάντησιν εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ἐρωτήσεώς σας, τὴν ἔδωσα, νομίζω, ἐν λεπτομερείᾳ. Ἐὰν καταφύγετε εἰς τὰ πρακτικὰ θὰ τὴν ἀναγνώσητε ἐκεῖ ἐν ἀνέσει.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, περὶ προτάξεως τῆς συζητήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 208 ἐπερωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Πολυζωγοπούλου, Ν. Διγενοπούλου καὶ ἄλλων ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ ζητήματος. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν πρόταξιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεως;

§97ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ σταφιδικοῦ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν Ἀγροφυλακήν.

§99Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀναπτύσσων τὴν ἐπερώτησίν μου διὰ τὴν Ἀγροφυλακήν, ἐπιθυμῶ νὰ ἀρχίσω μὲ δύο δηλώσεις. Ἡ μία δήλωσις εἶναι ὅτι θεωρῶ τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροφυλακῆς χρήσιμον, ἀλλὰ θεωρῶ ὅτι ἐξετροχιάσθη κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ἔχῃ χάσει σχεδὸν ὁλόκληρον τὴν χρησιμότητά του. Καὶ τὸ πρόβλημα εἶναι κατὰ ποῖον τρόπον θὰ δυνηθῇ τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροφυλακῆς νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸν προορισμόν του, νὰ ἀποκαταστήσῃ σχέσεις ἀγαθὰς μὲ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν καὶ νὰ διαφυλάξῃ πράγματι τὴν ἀγροτικὴν ἰδιοκτησίαν. Ἡ δευτέρα δήλωσις, τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω, εἶναι ὅτι ἡ ἐπερώτησίς μου δὲν ἀποτελεῖ ἔλεγχον ἔναντι τῆς Κυβερνήσεως. Κατὰ τὴν συζήτησιν, νομίζω, τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, συνάδελφοι, Κυβερνητικοί, ἐζήτησαν ὅπως ἀπαγορευθῇ εἰς κυβερνητικοὺς βουλευτὰς νὰ διατυπώνουν ἐπερωτήσεις. Καὶ ἴσως θὰ εἶχον δίκαιον, ἐὰν ἐνόμιζον ὅτι κάθε ἐπερώτησις ἀποτελεῖ καὶ ἔλεγχον ἔναντι τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι, διετύπωσα τὴν ἐπερώτησιν αὐτὴν, ἐπειδὴ εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν διετύπωσα πολλὰς ἐρωτήσεις ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος καὶ οὐδεμία ἀπὸ τὰς ἐρωτήσεις ἐκείνας εἶχε τὴν τύχην νὰ συζητηθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἐσκέφθην, λοιπόν, ὅτι διατυπώνων μίαν ἐπερώτησιν θὰ εἶχον τὴν δυνατότητα νὰ ἐπιτύχω τὴν ταχυτέραν αὐτῆς συζήτησιν. Τοῦτο δὲ συνέβη, ὄχι χάρις εἰς ἐμέ, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ πλῆθος τῶν ἐρωτήσεων, τὰς ὁποίας ὑπέβαλον ἄλλοι συνάδελφοι καὶ χάρις εἰς τὸ πλῆθος τῶν ἀναφορῶν αἱ ὁποῖαι ἦλθον ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας εἰς τὴν Βουλήν. Κύριοι, τὸν παρελθόντα Ἰανουάριον, διότι ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ ἔχει πολλοὺς μῆνας ποὺ ἔχει κατατεθῆ, μοῦ ἦλθεν ἀπὸ ἓν χωρίον τῆς Κερκύρας ἕνα γράμμα γραμμένο ἁπλᾶ, ἢ μᾶλλον ἁπλοϊκά, ἀλλά, τὸ ὁποῖον δίδει ὅλην τὴν εἰκόνα περὶ τοῦ τί ἀποτελεῖ διὰ τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμοὺς σήμερον ἡ Ἀγροφυλακή. Τὸ γράμμα αὐτὸ λέγει τὰ ἑξῆς: «Θὰ σᾶς παρακαλέσω πολύ......... ............(ἀναγινώσκει)..............» Αὐτή, κύριοι, εἶναι ἡ κατάστασις, ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῇ μεταξὺ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ Ἀγροφυλακῆς. Νομίζω δέ, ὅτι γνωρίζετε καὶ σεῖς, ὅτι τὸ ἁπλοϊκὸν αὐτὸ γράμμα ἀνταποκρίνεται εἰς μίαν ἀλήθειαν, ἡ ὁποία δὲν περιορίζεται μόνον εἰς τὸ χωρίον αὐτό, ἀπὸ τὸ ὁποῖον προέρχεται τὸ γράμμα, δὲν περιορίζεται μόνον εἰς τὴν ἐκλογικήν μου περιφέρειαν, τὴν Κέρκυραν, ἀλλ’ ἰσχύει δι’ ὁλόκληρον τῆς Ἑλλάδα. Κύριοι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θεωρῶ τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροφυλακῆς χρήσιμον. Ἡ κριτική, ἡ ὁποία ἠκούσθη πάντοτε ὅσον ἀφορᾷ τὸν ὀργανισμὸν καὶ τὴν λειτουργίαν του, ὑπῆρξε δύο εἰδῶν. Καὶ ὑπῆρξε κριτική, ἡ ὁποία ἠσκήθη, ὄχι ἀπὸ τοὺς πολιτευομένους, ὄχι ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς, ἠσκήθη ἀπὸ μέλη τοῦ Σώματος τῆς Ἀγροφυλακῆς καὶ ἠσκήθη ἀπὸ ἐπιστήμονας. Ἔχω ἐδῶ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας, κ. Χατζησπύρου ἓν βιβλίον μικρόν, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὴν Ἀγροφυλακὴν καὶ εἰς τὸν Κώδικα τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Ὁ κ. Χατζησπῦρος ἀναλύει τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ φορολογία τῆς Ἀγροφυλακῆς. Καὶ θὰ ὁμιλήσετε, ὅταν ἀκούσετε μερικὰς λεπτομερείας, ὅτι τὸ Σῶμα αὐτὸ κατέστη ἀσύδοτον εἰς τὰς φορολογικάς του ἁρμοδιότητας. Ὑπάρχουν εἰς τὰς ἐπαρχίας διάφορα ὄργανα τῆς Ἀγροφυλακῆς, τὰ ὁποῖα ἔχουν δικαίωμα νὰ ἐπιβάλουν φορολογίαν ἐπὶ τοῦ λαοῦ. Ἡ φορολογία αὐτὴ ἐγκρίνεται ἀπὸ τὸν Νομάρχην καὶ ἔρχεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει δικαίωμα νὰ τὴν αὐξάνῃ, ἔχει δικαίωμα δηλαδὴ νὰ κρίνῃ, ὅτι τὸ ὄργανον αὐτὸ τὸ φορολογικὸν τῆς Ἀγροφυλακῆς δὲν ἐξετέλεσε καλῶς τὸ καθῆκον του, ὅτι δὲν ἀνταπεκρίθη εἰς τὰς προσδοκίας τοῦ Ὑπουργείου, ὅτι ἐφορολόγησε μὲ μικρὸν ποσοστὸν τοὺς χημικοὺς καὶ ὅτι πρέπει τὸ ποσοστὸν αὐτὸ νὰ αὐξηθῇ. Ὁμιλῶ περὶ τῆς στρεμματικῆς φορολογίας. Διότι τὰ ὄργανα αὐτὰ τῆς Ἀγροφυλακῆς φορολογοῦν καὶ πλεῖστα ἄλλα πράγματα, φορολογοῦν τὰ ζῷα, τὰ δένδρα, φορολογοῦν τὰ ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα εἰσέρχονται καὶ ἐξέρχονται ἀπὸ μίαν ὡρισμένην περιφέρειαν. Εἶναι δὲ πολὺ φυσικόν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος δίδει εἰς τὸν ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος ἐπωφελεῖται τῆς φορολογίας, τὸ δικαίωμα νὰ ὁρίζῃ αὐτὸς τὴν φορολογίαν, εἶναι φυσικὸν ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς νὰ θέλῃ νὰ καρπωθῇ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα. Ἀλλά, κύριοι, δὲν εἶναι μόνον τοῦτο. Δὲν εἶναι, δηλαδή, ὅτι ἡ Ἀγροφυλακὴ ἀπολαύει μιᾶς φορολογικῆς ἀσυδοσίας. Εἶναι κάτι ἀκόμη χειρότερον. Εἶναι ὅτι ἀναθέτει εἰς τὰ ὄργανά της, ἀναθέτει εἰς τοὺς ἀγροφύλακας νὰ εἰσπράξουν τὴν φορολογίαν. Μεταβάλλεται, δηλαδή, ἀπὸ Ἀγροφυλακή, εἰς φορολογικὸν ὄργανον, ὄργανον βεβαιώσεως τοῦ φόρου καὶ εἰσπράξεως αὐτοῦ. Τέλος δέ, μεταβάλλεται καὶ εἰς δικαστήριον, διότι ὁ ἀγρονόμος ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ δικάζῃ καὶ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιβάλῃ πρόστιμα ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς. Μεταβάλλεται καὶ εἰς χωροφύλακα, διότι ὁ ἀγροφύλαξ, ὁ ὁποῖος δὲν εἰσπράττει τὴν φορολογίαν ἀπὸ τὸν γεωργόν, γίνεται μεταφορεὺς τοῦ ἐντάλματος, δυνάμει τοῦ ὁποίου ὁ γεωργὸς θὰ κληθῇ εἰς τὸ Δικαστήριον, διὰ νὰ καταδικασθῇ, ἢ εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον, ἢ ἐνώπιον τοῦ ἀγρονόμου. Βεβαίως ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὀλίγα καὶ σύντομα, ποὺ σᾶς εἶπον, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ἡ ἐχθρότης, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ ἀγροτικοῦ λαοῦ ἔναντι τοῦ Σώματος τῆς Ἀγροφυλακῆς εἶναι τελείως δικαιολογημένη. Ὁ κ. Χατζησπῦρος εἰς τὸ βιβλιάριον αὐτὸ ἀγωνίζεται νὰ πείσῃ τὸ Κράτος, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλλάξῃ τὴν Ἀγροφυλακὴν ἀπὸ τὴν φορολογικήν της ἁρμοδιότητα, ἀπὸ τὴν φορολογικήν της ἀποστολὴν καὶ νὰ τὴν μεταβάλῃ εἰς Σῶμα, πράγματι, Ἀσφαλείας, εἰς Σῶμα Ἀγροτικῆς Τάξεως. Νομίζω δέ, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ, παρὰ μόνον ἐὰν τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροφυλακῆς μεταβληθῇ εἰς Σῶμα Ἀσφαλείας ἢ Τάξεως, ὅπως εἶναι τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Ἐὰν τὸ Κράτος νομίζῃ, ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ Ἀγροφυλακήν, πρέπει αὐτὸ νὰ ἀναλάβῃ τὰ ἔξοδα τῆς Ἀγροφυλακῆς, νὰ ἀπαλλάξῃ τὴν Ἀγροφυλακὴν ἀπὸ τὸ ἄγχος αὐτὸ τοῦ νὰ ἐξευρίσκῃ αὐτὴ τοὺς πόρους καὶ νὰ εἰσπράττῃ αὐτὴ τοὺς μισθοὺς τῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν ὀργάνων της. Μία ἄλλη παρατήρησις, ὅσον ἀφορᾷ τὰ δικαστικὰ πλέον καθήκοντα τῆς Ἀγροφυλακῆς, εὑρίσκεται εἰς τὸ σύγγραμμα τοῦ κ. Γαρδίκα, καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου, εἰς τὴν Ἐγκληματολογίαν του ὅπου ὁμιλεῖ περὶ ὅλων τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ ὅπου ἀπὸ ἐτῶν ἔχει ἐπιστήσει τὴν προσοχὴν τοῦ Κράτους, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀναθέτῃ εἰς ὄργανα τῆς Ἀγροφυλακῆς, νὰ παριστάνουν τὸν δικαστὴν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον. Καὶ προβλέπει ὁ κ. Γαρδίκας, ὅτι ἡ ἁρμοδιότης ἡ δικαστικὴ τῆς Ἀγροφυλακῆς ἦτο ἑπόμενον νὰ προκαλέσῃ ἐξέγερσιν μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ σήμερον, κύριοι, εὑρισκόμεθα εἰς αὑτὴν τὴν ἐξέγερσιν. Αἱ σχέσεις μεταξὺ ἀγροτικοῦ λαοῦ καὶ Ἀγροφυλακῆς εἶναι τεταμέναι εἰς τὸ ἔπακρον. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ἀγαπητὸς κ. Ρέντης, ἀντελήφθη τὴν σοβαρότητα τῆς καταστάσεως ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ἐρωτήσεων καὶ τῶν ἀναφορῶν ποὺ ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν Βουλήν, καὶ ἠθέλησε κάπως νὰ διορθώσῃ τὰ πράγματα. Ἔκαμεν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ κάμῃ ἐκείνην τὴν στιγμήν. Ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Ἀγροφυλακὴν νὰ μειώσῃ τὰς δαπάνας της. Δὲν γνωρίζω ἐὰν τὸ ἐπέτυχε, διότι τὸ νὰ ἀνατίθεται εἰς τὸν τρεφόμενον ἀπὸ μίαν φορολογίαν νὰ μειώσῃ αὐτὸς ὁ ἴδιος τὸ ποσὸν τῆς φορολογίας, νομίζω ὅτι εἶναι κάπως ἀφελές. Δὲν γνωρίζω δὲ κατὰ πόσον τὰ ὄργανα τῆς Ἀγροφυλακῆς ἤκουσαν τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἐμείωσαν τὰς δαπάνυς των. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεχώρησεν ἀπὸ μίαν ἐσφαλμένην βάσιν, τήν ὁποίαν βλέπομεν εἰς τὴν ἐγκύκλιον, τὴν ὁποίαν ἀπέστειλε πρὸς τοὺς Νομάρχας καὶ πρὸς τὰ ὄργανα τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἡ βάσις αὐτὴ εἶναι ὅτι ἐφέτος ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν ἀγροτῶν εἶναι χειροτέρα ἀπὸ τὴν περυσινὴν καὶ τῶν προηγουμένων ἐτῶν λόγῳ τῆς χαμηλῆς τιμῆς τῶν προϊόντων, λόγῳ τῆς κακῆς ἐσοδείας καὶ ἄλλων λόγων καὶ ὅτι κατὰ συνέπειαν πρέπει ἐφέτος νὰ περιορισθοῦν τὰ ἔξοδα τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἀπὸ ὅσα ὅμως σᾶς εἶπον, νομίζω ὅτι προκύπτει τὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ πληγὴ τῆς Ἀγροφυλακῆς δὲν εἶναι ἐφετεινὴ καὶ δὲν ὀφείλεται μόνον εἰς τὴν ἐφετεινὴν δυσπραγίαν τοῦ λαοῦ. Εἶναι ἡ ἀσθένεια παλαιὰ καὶ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἀφίσαμε μίαν κρατικὴν ὑπηρεσίαν νὰ ἀναζητήσῃ ἡ ἰδία τὰ μέσα συντηρήσεώς της καὶ ἔκαμε κατάχρησιν αὐτῆς τῆς δυνάμεως τὴν ὁποίαν τῆς ἐδώσαμεν καὶ ὑπερεξογκώθη εἰς ἀνώτερον καὶ κατώτερον προσωπικὸν καὶ ἔφθασεν εἰς αὐτὸ τὸ κατάντημα ὥστε νὰ μὴ θέλῃ οὐδεὶς πλέον ἀγρότης νὰ ἔχωμεν τώρα Ἀγροφυλακήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὰ κείμενα αὐτὰ καὶ εἰς τὰς ἀπαντήσεις τὰς ὁποίας ἔδωσεν ἤδη εἰς πολλοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον σχετικὰς ἐρωτήσεις καὶ εἰς ἐμέ, ὑποστηρίζει μίαν διπλῆν ἄποψιν. Ἡ πρώτη εἶναι ὅτι ὅλα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβε μέχρι σήμερον εἶναι ἐπαρκῆ. Ἡ ἄλλη ἄποψις εἶναι ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι προσωρινὰ ἕως ὅτου μελετηθῇ ἡ κατάστασις καὶ φέρει εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον. Ἐνθυμοῦμαι ὅμως ὅτι τελευταίως εἰς μίαν ἀνάλογον ἐρώτησιν ἐδήλωσε πρὸς βουλευτὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι δὲν σκέπτεται νὰ φέρῃ παρόμοιον Νομοσχέδιον. Ἐπαναλαμβάνω τὴν δήλωσίν μου ὅτι δὲν θεωρῶ ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν Ἀγροφυλακήν. Εἶναι μία κατάστασις, καθὼς βλέπετε, χρονολογουμένη ἀπὸ 10 καὶ 20 ἐτῶν περίπου. Νομίζω ὅμως θὰ ἦτο ὑπεύθυνος ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ ἦτο ὑπεύθυνος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐὰν δὲν ἀνελάμβανε νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ νὰ προσπαθήσῃ νὰ δώσῃ μίαν ὁριστικὴν λύσιν. Ὥπως ἔχουν σήμερον τὰ πράγματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσουν. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν, σύμφωνα μὲ τὴν τελευταίαν ἐγκύκλιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ Ἀγροφυλακὴ ἔχει καταργηθῆ εἰς πλείστας Κοινότητας, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔδωσε τὸ δικαίωμα εἰς τὰς Κοινότητας ἐν συνεργασίᾳ μὲ τοὺς κτηματίας νὰ καθορίζουν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀγροφυλάκων καὶ νὰ καθορίζουν ἀκόμη καὶ ἐὰν οἱ ἀγροφύλακες πρέπει νὰ παίρνουν μισθὸν εἰς χρῆμα ἢ εἰς εἶδος. Τοὺς ἔδωσε πάντως τὸ δικαίωμα νὰ ὁρίζουν καὶ νὰ προσδιορίζουν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀγροφυλάκων. Καὶ ἕνα πλῆθος Κοινοτήτων τῆς Κερκύρας ἐψήφισαν, ὅτι δὲν θέλουν τὴν Ἀγροφυλακήν. Αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ ἐπῆγαν εἰς τὸν Νομάρχην. Ὁ Νομάρχης τὰ ἐνέκρινε, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ πράξῃ ἄλλως καὶ φυσικὰ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἠνέχθη τὴν κατάστασιν. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι τώρα κάπου νὰ ὑπάρχουν ἀγροφύλακες καὶ κάπου νὰ μὴ ὑπάρχουν καὶ ἐὰν ἀφήσωμεν τὴν κατάστασιν νὰ προχωρήσῃ ἔτσι, τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι ὁλόκληροι περιφέρειαι τῆς Ἑλλάδος ν’ ἀποφανθοῦν ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἐγὼ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θεωρῶ τὸ Σῶμα χρήσιμον, διότι ἐνθυμοῦμαι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην κατὰ τὴν ὁποίαν τὴν ὕπαιθρον ἐλυμαίνοντο ἡ ζωοκλοπὴ καὶ ἡ φθορὰ τῆς ἰδιωτικῆς περιουσίας καὶ ἐνθυμοῦμαι καὶ τὴν περίφημον λαϊκὴν φράσιν διὰ τὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον, ἡ ὁποία τὸν ἔκαμεν εἰς τὰ λαϊκὰ στρώματα ἀγαπητόν, ὅτι εἰς τὴν ἐποχήν του ἐκεῖνος ἐφύλασσεν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τὰ ζῷα καὶ τὰ χωράφια. Εἶναι λοιπὸν ἕνας ὀργανισμὸς πολὺ χρήσιμος, ἕνας ὀργανισμὸς ὅμως τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπαλλάξωμεν ἀπὸ τὰ βάρη ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχει φορτωθῆ κατὰ τὴν διαδρομὴν ἀπὸ τὴν ἵδρυσίν του ἕως σήμερον. Τὸ Κράτος δὲν ἀπέβλεψεν εἰς τὴν Ἀγροφυλακὴν μὲ τὴν ἐμπιστοσύνην καὶ τὸ ἐνδιαφέρον ἐκεῖνο μὲ τὸ ὁποῖον ἀπέβλεψεν εἰς τὰ ἄλλα Σώματα Ἀσφαλείας. Τὴν ἵδρυσε καὶ τὴν ἐγκατέλειψεν εἰς τὴν τύχην της. Τῆς εἶπε περίπου: «Βρὲς τὰ μέσα τῆς συντηρήσεώς σου ἀπὸ ὅπου μπορεῖς». Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξεν ἡ Ἀγροφυλακὴ νὰ κάμῃ κατάχρησιν τῆς ἐξουσίας, τὴν ὁποίαν τῆς ἐνεπιστεύθη τὸ Κράτος. Ὁ κ. Ὑπουργός, νομίζω, ὅτι ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα. Ἀντιλαμβάνομαι πολὺ καλά, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ καὶ δημοσιονομικὴ κατάστασις τοῦ τόπου αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι τόσον κακή, ὥστε θὰ ἦτο ματαιοπονία νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ πείσῃ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἀναλάβῃ εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν ὅλας τὰς δαπάνας, αἱ ὁποῖαι χρειάζονται διὰ τὴν Ἀγροφυλακήν. Δὲν φθάνω μέχρις ἐκεῖ, διότι δὲν θέλω νὰ εἶμαι ἔξω τῆς πραγματικότητος. Θὰ παρακαλέσω ὅμως τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον, νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα, ἔτσι, ὥστε νὰ ἐξευρεθῇ μία λύσις ἱκανοποιοῦσα καὶ τὴν Ἀγροφυλακὴν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἡ ὁποία λύσις νὰ ἠμπορῇ νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς τὴν πρώτην κατάλληλον εὐκαιρίαν. Σήμερον ὁπωσδήποτε ἡ κατάστασις ἔχει ἐξοικονομηθῆ διὰ τῆς καταργήσεως τῆς Ἀγροφυλακῆς ἐκεῖ ὅπου αἱ Κοινότητες δὲν θέλουν τὴν Ἀγροφυλακήν. Ἀργότερον ὅμως θὰ πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ μία μόνιμος λύσις.

§100Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Δὲν νομίζω, ὅτι ἐδόθη τὸ δικαίωμα νὰ καταργηθῇ ἡ Ἀγροφυλακή.

§101Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δὲν εἶπα ἐγώ, ὅτι ἐδώσατε τὸ δικαίωμα. Εἶπα ὅτι ὡρίσατε, ὅτι αἱ Κοινότητες, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τοὺς κτηματίας ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ περιορίζουν ἢ νὰ αὐξάνουν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀγροφυλάκων. Αἱ Κοινότητες, ἑρμηνεύουσαι τὴν ἐγκύκλιον, ἡρμήνευσαν καὶ τὰ ἴδια αὑτῶν αἰσθήματα ἔναντι τῆς Ἀγραφυλακῆς καὶ εἶπον, ὅτι ἐμεῖς δὲν θέλομεν κανένα ἀγροφύλακα, σεῖς δέ, κύριε Ὑπουργέ, ἠνέχθητε τὴν κατάστασιν αὐτήν.

§102Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἔλαβον γνῶσιν, ὅτι πράγματι κατηργήθη ὁ θεσμὸς τῆς Ἀγροφυλακῆς. Εἴπαμε νὰ ὁρίσωμεν ἐὰν προτιμοῦν νὰ ἐξακολουθήσουν πληρώνοντες εἰς χρῆμα, ἢ ἐὰν θέλουν ἡ ἀντιμισθία νὰ ὁρίζηται εἰς εἶδος καὶ ἐὰν εἶναι πολλοὶ οἱ ἀγροφύλακες νὰ γίνῃ μία ἐξοικονόμησις. Ἐδώσαμε μίαν ἐλαστικότητα εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας νὰ περιφρουροῦν τὴν περιουσίαν τους κατὰ τὸν προσφορώτερον τρόπον καὶ μὲ τὴν ὀλιγωτέραν δαπάνην. Ὑπάρχουν περιφέρειαι ὅπου εἶναι καὶ ὑδρονομεῖς. Ἄλλοτε ἀνεθέταμεν εἰς αὐτοὺς τὴν φύλαξιν· εἰσέπραττον ἀπὸ τῆς ἀρδεύσεως καὶ συνεπῶς διὰ τὴν φύλαξιν ἔπαιρναν ἐλάχιστα. Τώρα ἔχομεν καὶ ὑδρονομεῖς καὶ ἀγροφύλακες. Εἶναι πολυτέλεια. Αὐτὴν τὴν δυνατότητα ἐδώσαμεν εἰς τὰς Κοινότητας. Δὲν εἴπομεν, ὅτι καταργοῦμεν τελείως τὴν Ἀγροφυλακήν.

§103Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ὀρθῶς μετέφρασαν τὴν ἐγκύκλιον καὶ ὀρθῶς τὴν ἐφήρμοσαν αἱ Κοινότητες. Διότι, ἐὰν ὑπάρχῃ μία Κοινότης, ὅπου τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον καὶ οἱ κτηματίαι συμφωνοῦν ὅτι δὲν ἔχουν ἀνάγκην ἀγροφυλάκων, ἐφ’ ὅσον σεῖς ὡς Κράτος δὲν ἀναλαμβάνετε τὴν συντήρησιν τῆς Ἀγροφυλακῆς, ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ τὴν καταργήσουν. Θέλω νὰ καταλήξω εἰς τοῦτο. Ἢ θὰ δώσετε τὴν Ἀγροφυλακὴν εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν καὶ ἡ αὐτοδιοίκησις θὰ τὴν κάμῃ ὅτι θέλει, ἢ θὰ τὴν ἀναλάβετε εἰς χεῖρας σας. Μέση λύσις δέν χωρεῖ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔγινεν ὡς τώρα, καλῶς ἔγινε. Πρέπει, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀνεχθῆτε τὴν κατάργησιν τῆς Ἀγροφυλακῆς ἐκεῖ ὅπου κατηργήθη ἤδη ἀπὸ τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια, διότι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀνασυστήσητε, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶστε διατεθειμένοι νὰ τὴν πληρώσετε. Ἐὰν θέλετε νὰ διατηρήσητε τὴν Ἀγροφυλακὴν ὀφείλετε νὰ ἐξεύρετε τὰ μέσα τῆς συντηρήσεώς της. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν Ἀγροφυλακὴν νὰ τὴν μεταβάλετε εἰς φορολογικὴν μηχανὴν διὰ νὰ τρέφεται ἀπὸ τὴν ἀπόδοσιν τῶν ἰδίων της αὐθαιρέτων εἰσπράξεων. Γνωρίζετε, ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ ἀντιπαθέστερον φαινόμενον, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἐμφανισθῇ εἰς μίαν κοινωνίαν. Ἐὰν ὁ ἀγροφύλαξ εἰσπράττῃ τὸν μισθόν του ἀπὸ τὸν γεωργόν, ἐὰν ὁ χωροφύλαξ εἰσπράττῃ τὸν μισθόν του ἀπὸ τὸν πολίτην, ὁ τελωνοφύλαξ ἐπίσης ἀπὸ τὸν ἔμπορον, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ πλέον Κράτος. Βεβαίως ἡ ἐπέκτασις αὐτῆς τῆς θλιβερᾶς εἰκόνος, τὴν ὁποίαν ἔκαμα ἀπὸ τὴν Ἀγροφυλακὴν πρὸς ἄλλα σώματα, εἶναι ἴσως πολὺ ζωηρὰ καὶ ἴσως δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ. Ὅμως εἶναι ἀρκετὰ παραστατικὴ διὰ νὰ δείξῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἔχουν τὸ καθῆκον νὰ ἐξετάσουν καὶ νὰ εὕρουν μίαν λύσιν τοῦ ζητήματος. Δὲν ζητοῦμεν ἄμεσον λύσιν, διότι γνωρίζομεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθοῦν ἀμέσως οἱ πόροι καὶ τὰ χρήματα μὲ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ συντηρηθῇ ἡ Ἀγροφυλακή. Αὐτὸς ὅμως πρέπει νὰ εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. (Χειροκροτήματα).

§104Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀπὸ τὰς ἐπαφὰς ποὺ εἴχατε μὲ τὸν Κερκυραϊκὸν λαὸν ἐπείσθητε, ὅτι προεκλήθη μία γενικὴ ἀγανάκτησις κατὰ τοῦ σημερινοῦ συστήματος Ἀγροφυλακῆς;

§105Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Σύμφωνοι.

§106Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Δὲν νομίζετε καὶ σεῖς, ὅτι τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ τοὺς καταστήσῃ κρατικοὺς ὑπηρέτας, ὅπως εἶναι οἱ χωροφύλακες, οἱ ἀστυφύλακες κλπ.;

§107Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Αὐτὰ εἶπα, ὑποθέτω.

§108Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι ἕνα ποσὸν 20 δισεκατ. εἶναι σημαντικόν.

§109Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἕνας προϋπολογισμός, τὸν ὁποῖον ἔκαμα μὲ τοὺς ἁρμοδίους, ἀναβιβάζει τὴν δαπάνην εἰς 80–100 δισεκατ.

§110Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου μίαν μελέτην τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἐπὶ 10.500 ὑπηρετούντων εἰς τὴν Ἀγροφυλακήν, ἀναβιβάζει τὴν δαπάνην εἰς 20–26 δισεκ. Εἰς ἕνα προϋπολογισμὸν 3 τρισεκατ. τὸ ποσὸν τῶν 20 δισεκατ. δὲν εἶναι σημαντικόν. Ξεύρετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ Πρόεδροι Κοινοτήτων καὶ τὰ Συμβούλια καταργοῦν τὴν εἰσφορὰν καὶ ὅτι ἐντὸς ὀλίγου δὲν θὰ ὑπάρχῃ Ἀγροφυλακή;

§111Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Τὰ εἶπα ὅλα αὐτά. Καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ τὰ ἐπαναλάβωμε.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον.

§113Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ ἀνταπεκρίθη εἰς ἐπιτακτικὴν ἀξίωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὁρίσασα μίαν εἰδικὴν συνεδρίασιν, διὰ νὰ συζητήσῃ τὸ θέμα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Εἶχε κατακλυσθῆ ἀπὸ σωρείαν τηλεγραφικῶν διαμαρτυριῶν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ζητοῦντος καὶ τὴν κατάργησιν ἀκόμη τῆς ἀγροφυλακῆς, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἀπεφασίζετο ἡ κατάργησις πάσης ἐπιβαρύνσεως τῆς ἀγροτικῆς τάξεως ἀπὸ τὰ τέλη καὶ τὰς εἰσφορᾶς, διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν ἀγροφυλάκων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θέλων νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν ἀξίωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, χωρὶς ὅμως νὰ καταργήσῃ τὰς ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας εἰσφορὰς καὶ νὰ ἀναγράψῃ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τὰς δαπάνας τῆς ἀγροφυλακῆς, ἐξέδωκε κατὰ μῆνα Δεκέμβριον π. ἔ. καὶ Ἰανουάριον τρ. ἔ. τρεῖς ἐγκυκλίους διαταγάς. Φαίνεται ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν σοβαρῶς ἔχει πιστεύσῃ, ὅτι μὲ τὰς ἐγκυκλίους αὐτὰς ἀντιμετωπίζει τὸ ζήτημα τῶν διαμαρτυριῶν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ὅτι δίδει λύσιν εἰς τὸ ἐγερθὲν ζήτημα. Διὰ τῶν ἐγκυκλίων του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ἀποδέχεται μὲν τὴν κατάργησιν τῆς ἀγροφυλακῆς, οὔτε, καθ’ ἃ ἀνωτέρω εἶπον, καταργεῖ τὴν εἰσφορὰν ἀλλὰ νομίζει ὅτι διὰ μιᾶς θεαματικῆς ἐλαττώσεως τῆς φορολογίας, ἄνευ ριζικῆς μεταβολῆς τοῦ συστήματος, ἡ δυσφορία τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου θὰ μειωθῇ. Ἐν τούτοις παρ’ ὅλας τὰς ἐκδοθείσας ἐγκυκλίους, αἱ διαμαρτυρίαι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι ἐπίμονοι. Ἡ ὁλοκληρωτικὴ κατάργησις τῆς φορολογίας ἐξακολουθεῖ νὰ ζητεῖται. Νὰ ἐξακολουθήσω τώρα ἐπιμένων ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς καταργήσεως τῆς φορολογίας καὶ τῆς ἐκ τοῦ δημοσίου ταμείου καταβολῆς τῆς ἀντιμισθίας εἰς 10–12 χιλ. ἀγροφύλακας, μεταβαλλομένους εἰς δημοσίους ὑπαλλήλους, τὸ κρίνω, κύριοι περιττόν, κατόπιν τῆς ρητῆς καὶ κατηγορηματικῆς δηλώσεως τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐγγράφως μοῦ ἔδωσεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναλάβῃ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς τὰς δαπάνας τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, τοὐλάχιστον ἐπὶ τοῦ παρόντος, αἱ ὁποῖαι ὡς γνωστὸν δὲν ἀνέρχονται, ὡς κάποιος συνάδελφος ἀνέφερεν, εἰς 20 δισεκ. ἀλλ’ εἰς 50 δισεκ. δραχμῶν. Κατόπιν τῆς τοιαύτης δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἡ περαιτέρω ἐπιμονή μου δὲν ἔχει λόγον, τοῦ Βουλευτοῦ ἄλλως κατὰ τὸ Σύνταγμα, μὴ δικαιουμένου νὰ προτείνῃ δαπάνας εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Νομίζω ὅμως ὅτι διὰ τὴν ἱστορίαν τοῦ ζητήματος ἀξίζει νὰ ὑπομνήσω, ὅτι ὁ νῦν Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὅταν διετέλει παλαιότερον Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας ἀσφαλείας, ἀπηύθυνεν ἔγγραφον ὑπὸ ἡμερομηνίαν 20 Ἰανουαρίου 1948 εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια εἶναι καθαρὰ δημοσία ὑπηρεσία καὶ ὅτι τὸ Κράτος ὀφείλει τὸ συντομώτερον ν’ ἀναλάβῃ τὰς δαπάνας τῆς ἀγροφυλακῆς. Τὰ λέγω διὰ τὴν ἱστορίαν, διότι ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν μᾶς ἐδώσατε σήμερον κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι ἐντελῶς ἀντίθετος.

§114Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ.). Ὄχι ὅτι δὲν θὰ τὸ ἐπεθύμουν, ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον τὸ Κράτος νὰ ἀναλάβῃ τὴν δαπάνην αὐτήν.

§115Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐὰν ὅμως δὲν δύναται τὸ Κράτος ν’ ἀναλάβῃ τὴν ὄντως κολοσσιαίαν δαπάνην, ὡς ὑποστηρίζει ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ἠδύνατο τὸ Κράτος ν’ ἀναλάβῃ τὴν πληρωμὴν τῶν ἐποπτικῶν ὀργάνων τοὐλάχιστον, τὰ ὁποῖα δὲν ἐζήτησεν ἡ ἀγροτικὴ τάξις καὶ τὰ ὁποῖα δὲν τὰ εἶχε γνωρίσει ἡ ἀγροτικὴ τάξις μέχρι τοῦ 1937, διότι ταῦτα διὰ πρώτην φορὰν καθιέρωσεν ὁ νόμος 1010 τοῦ ἔτους αὐτοῦ. Τὰ ἐποπτικὰ αὐτὰ ὄργανα (Διοικηταὶ ἀγροφυλακῆς, ἀγρονόμοι κλπ.), τὰ ὁποῖα δὲν ὑπερβαίνουν τὸν ἀριθμὸν τῶν 700, θὰ ἠδύναντο νὰ καταστοῦν δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ ὁ μισθός των νὰ καταβάλλεται ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον καὶ ὄχι ἀπὸ τὸ Γενικὸν Ταμεῖον Ἀγροφυλακῆς, τῶν πόρων τοῦ τελευταίου τούτου ἐκ προστίμων τῶν ποινικῶν καταδικῶν, περιερχομένων εἰς τὰ περιφερειακὰ Ταμεῖα, πρὸς καταβολὴν τοῦ μισθοῦ τῶν ἀγροφυλάκων. Τοῦτο θὰ ἀπετέλει μίαν ἱκανοποίησιν, ἔστω καὶ μικράν, διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν διὰ τὴν ὁποίαν τὰ ὄργανα αὐτὰ κυρίως διατηροῦνται, ὡς ὄργανα πολυτελείας. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὰ ὄργανα αὐτὰ πληρώνονται μὲ τοὺς εἰδικοὺς πόρους, ποὺ καταβάλει ἡ ἀγροτικὴ τάξις εἰς τὸ Γενικὸν Ταμεῖον Ἀγροφυλακῆς, οἵτινες προέρχονται ἀπὸ τὰς καταδικαστικὰς ἀποφάσεις τὰς ὁποίας ἐκδίδουν τὰ ἴδια αὐτὰ τὰ ὄργανα τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ δικασταί. Διὰ τὴν ὀρθότητα τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν δικαίως ὑποπτεύονται οἱ ἀγρόται, ἐφ’ ὅσον τὰ πρόστιμα καὶ αἱ ἐξαγοραὶ τῶν ποινῶν περιέρχονται εἰς τὸ Γενικὸν Ταμεῖον τῆς Ἀγροφυλακῆς, καὶ ἑπομένως ἔχουν κάθε συμφέρον τὰ ἐποπτικὰ αὐτὰ ὄργανα τῆς Ἀγροφυλακῆς νὰ καταδικάζουν κατὰ κανόνα, διὰ νὰ ὑπάρχουν ἄφθονοι πόροι ὑπὲρ τοῦ Ταμείου, παρ’ οὗ λαμβάνουν τοὺς μισθούς των, ὡς ἐκ τοῦ ὁποίου καὶ συμβιβασμοὶ ἐπὶ μιᾶς μικροζημίας καθίστανται ἀνέφικτοι. Θὰ ἠδυνάμεθα λοιπόν, ἀφοῦ κατὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν δυνάμεθα νὰ μεταβάλωμεν τοὺς 12 χιλ. ἀγροφύλακας εἰς δημοσίους ὑπαλλήλους, θὰ ἠδυνάμεθα τοὺς 700 τοὐλάχιστον ἐπόπτας τῆς Ἀγροφυλακῆς, νὰ τοὺς καταστήσωμεν δημοσίους ὑπαλλήλους, πληρωνομένους ἀπ’ εὐθείας ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, διαλύοντες οὕτω κάθε ὑπόνοιαν ὅτι γίνονται συστηματικῶς καταδίκαι, διὰ νὰ αὐξάνωνται οἱ πόροι τοῦ Γενικοῦ Ταμείου Ἀγροφυλακῆς. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι τὸ θέμα τῆς Ἀγροφυλακῆς εἶναι τοιοῦτον, ὥστε νὰ μὴν εἶναι δεκτὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι, ἐπιτυγχάνεται ἡ λύσις του μὲ τὺς τρεῖς ἐγκυκλίους διαταγὰς τὰς ὁποίας ἐξεδώσατε. Ἔπρεπε νὰ τὸ ἀντιμετωπίσητε οὐσιαστικώτερον, νὰ τὸ ἀντιμετωπίσητε βαθύτερον καὶ νὰ προσκομίσητε ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἕναν ἄρτιον νόμον, τροποποιητικὸν τῆς νομοθεσίας περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, διὰ τοῦ ὁποίου καὶ τὴν φύλαξιν τῶν κτημάτων νὰ ἐξασφαλίσητε καὶ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἀγροτῶν νὰ μειώσητε, ἂν ὄχι νὰ ἄρητε ἐντελῶς καὶ τὰς καταδίκας τῶν ἀγροζημιῶν νὰ καταστήσητε ἀδιαβλήτους, οὕτως ὥστε νὰ μὴ παραπονοῦνται οἱ ἀγρόται. Ἰδού, τί ἠδύνασθε νὰ πράξητε κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ νὰ ἱκανοποιήσητε τὸ δίκαιον αἴτημα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Θὰ ὠφείλατε περαιτέρω νὰ προσαρμόσητε τὸν θεσμὸν τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, ἐπάνω εἰς τὸ ἄρθρον 95 τοῦ Συντάγματος περὶ αὐτοδιοικήσεως. Γνωρίζετε ὅτι, ὅλοι οἱ θεσμοὶ εἶναι ἀπόρροια μιᾶς γενικωτέρας πολιτικῆς μορφῆς, τὴν ὁποίαν εἰς κάθε στιγμὴν ἐμφανίζει ἕνα Κράτος. Εἶναι γνωστὸν ὅτι, τὰ δικτατορικὰ καθεστῶτα, ἔχουν συγκεντρωτικοὺς θεσμούς, ἐνῷ τὰ φιλελεύθερα στηρίζουν τοὺς θεσμούς των ἐπάνω εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν. Ὁ νόμος περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλοῦμεν εἶναι νόμος τοῦ 1937, νόμος μιᾶς περιόδου ἡ ὁποία ἐθεωρήθη ὡς δικτατορικὴ δεδομένου ὅτι, ἀνέστειλε τούς συνταγματικοὺς δημοκρατικοὺς θεσμούς. Εἶχεν ὑποχρέωσιν ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον 4491 τοῦ 1930 «περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλείας», ὁ ὁποῖος ἐλειτούργει ἄριστα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀρχῶν τῆς αὐτοδιοικήσεως, διὰ νὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ μὲ ἕνα νόμον ἀνταποκρινόμενον πρὸς τὰς πολιτικὰς κατευθύνσεις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἕνα νόμον συγκεντρωτικόν, ὅπως εἶναι ὁ σημερινὸς νόμος ὁ διέπων τὴν Ἀγροφυλακήν. Εἴχατε ὑποχρέωσιν καὶ σεῖς μὲ τὴν σειράν σας, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ καταργήσητε τὸν νόμον ἐκεῖνον τὸν συγκεντρωτικὸν τοῦ 1937. Καὶ ἐὰν δὲν ἐπαναφέρετε αὐτούσιον τὸν νόμον τοῦ 1930 ὁ ὁποῖος ἐλειτούργησεν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀρχῶν τῆς αὐτοδιοικήσεως, νὰ φέρετε ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος νὰ ρυθμίσῃ τὰ ζητήματα τῆς Ἀγροφυλακῆς ἐπὶ τῶν φιλελευθέρων ἀρχῶν τῆς αὐτοδιοικήσεως αἱ ὁποῖαι μᾶς διέπουν σήμερον σύμφωνα μὲ τὴν ρητὴν ἐπιταγὴν τοῦ ἄρθρου 95 τοῦ Συντάγματος. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν τὸ θέμα αὐτὸ ν’ ἀντιμετωπισθῇ μὲ δύο ἢ τρεῖς ἐγκυκλίους. Θὰ ἔπρεπε κάπως βαθύτερα ν’ ἀντιμετωπίσητε τὸ ζήτημα αὐτό. Οἱ ἀγρόται δικαίως ἔχουν τὴν ὑπόνοιαν ὅτι, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν πιστεύει εἰς τίποτε καὶ ἐπιχειρεῖ διὰ τοιούτων ἡμιμέτρων ἁπλῶς νὰ τοὺς καθησυχάσῃ, νὰ τοὺς κοιμήσῃ. Διεξῆλθον μὲ προσοχὴν τὰς τρεῖς αὐτὰς ἐγκυκλίους διὰ νὰ εὕρω ποίαν οὐσιαστικὴν μεταβολὴν ἔχετε κάμει ἔναντι τοῦ παγίου νόμου 1010 τοῦ 1937 καὶ ὁμολογῶ ὅτι, οὐσιαστικὴν μεταβολὴν δὲν ἀνεκάλυψα καμμίαν ἀπολύτως. Καὶ πρῶτον, ὡς πρὸς τὸν θεσμὸν τῆς ἀντιμισθίας τῶν ἀγροφυλάκων. Κατὰ τὸν νῦν ἰσχύοντα πάγιον νόμον (ἄρθρ. 27 ἐδ. 1), δύναται αὕτη νὰ ὁρισθῇ μετ’ ἀπόφασιν τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου Ἀγροφυλακῆς εἰς εἶδος καὶ ὄχι εἰς μισθὸν μετὰ γνώμην τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου. Σεῖς διὰ τῆς ἐγκυκλίου σας τὴν γνωμοδότησιν αὐτὴν τῆς Κοινότητος, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται κατὰ τὸν πάγιον νόμον, ἁπλῶς μεταβάλλετε εἰς ἀπόφασιν, παρέχοντες ἀποφασιστικὴν ἁρμοδιότητα εἰς τὴν Κοινότητα καὶ καθορίζοντες ὅτι, δύνανται αἱ Κοινότητες νὰ ὁρίζουν τὴν ἀντιμισθίαν εἰς εἶδος. Ἑπομένως κάμετε μίαν μεταβολήν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει σοβαράν τινα σημασίαν, καὶ τοῦτο διότι αἱ πράξεις τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων ὑπόκεινται πάντοτε εἰς τὸν ἔλεγχον τοῦ Νομάρχου. Ἑπομένως μεταξὺ τῆς γνωμοδοτήσεως ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται κατὰ νόμον διὰ τὴν μεταβολὴν τῆς ἀντιμισθίας εἰς εἶδος καὶ τῆς ἰδικῆς σας ἐγκυκλίου, οὐδεμία οὐσιαστικὴ μεταβολή. Περαιτέρω ὡς πρὸς τὸ ποσὸν τῆς ἀντιμισθίας οὐδεμίαν εὑρίσκω μεταβολήν. Ὁ μισθὸς δύναται νὰ καθορίζεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου εἰς τὸ ὁποῖον παρέχετε ἀποφασιστικὴν ἁρμοδιότητα. Τὸ πρᾶγμα δὲν μεταβάλλετε μὲ τὴν διατύπωσιν τῆς ἐγκυκλίου καὶ ἐκ τοῦ λόγου ὅτι, αὐτὴ ἡ μεταβολὴ πρέπει νὰ περάσῃ ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἀγροφυλακῆς, ὁ δὲ προϋπολογισμὸς πρέπει νὰ τύχῃ τῆς ἐγκρίσεώς σας. Ἑπομένως ἀπὸ σᾶς ἐξαρτᾶται ἐὰν ἐκεῖνο ποὺ θὰ εἴπῃ ἡ Κοινότης νὰ τὸ δεχθῆτε ἢ δὲν τὸ δεχθῆτε. Δὲν εὑρίσκω νὰ ὑπάρχῃ οὐσιαστικὴ διαφορά, δεδομένου ὅτι, διὰ τῆς ἐγκρίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τελικῶς παρ’ ὑμῶν ἡ ἔννοια τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως αἴρεται κατ’ οὐσίαν. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀγροφυλάκων. Τὸν ἀριθμὸν τοῦ ἀγροφύλακος τὸν ὥριζε τὸ ἐποπτικὸν Συμβούλιον Ἀγροφυλακῆς μετὰ γνώμην τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου (ἄρθρ. 13 τοῦ νόμου). Διὰ τῆς ἐγκυκλίου σας δὲν ἐπέρχεται καμμία μεταβολή, διότι ὁρίζεται ὅτι τὰ Ἐποπτικὰ Συμβούλια ὡς πρὸς τὸν καθορισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀγροφυλάκων κλπ. πρέπει νὰ μὴ ἀπομακρύνωνται τῶν κατὰ νόμον ἀπαιτουμένων γνωμοδοτήσεων τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου (ἐγκ. ὑπ’ ἀρ. 22608 Κεφ. 2 ἐδ. γʹ.). Δηλαδὴ πάλιν γνωμοδότησιν ζητεῖτε. Καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον λοιπόν, ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀγροφυλάκων ἑκάστης περιφερείας, δὲν βλέπω καμμίαν οὐσιαστικὴν μεταβολήν. Ἑπομένως καὶ ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ οὐδόλως ἡ ἐγκύκλιός σας, κ. Ὑπουργέ, ὑπῆρξε ριζοσπαστικὴ ἀπὸ ἀπόψεως ἐφαρμογῆς τῶν ἀρχῶν τῆς αὐτοδιοικήσεως. Τώρα ὡς πρὸς τὴν ἐκλογὴν τῶν ἀγροφυλάκων, θέμα ὡς γνωστὸν ὑψίστης σημασίας διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ θεσμοῦ, διότι εἶναι συνυφασμένον μὲ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τῶν κοινοτικῶν ἐλευθεριῶν, δεδομένου ὅτι ἀπὸ Τουρκοκρατίας ἴσχυε τὸ ἔθιμον ὅτι οἱ κτηματίαι—κάτοικοι μιᾶς κοινότητος—αὐτοὶ ἐκλέγουν καὶ τοὺς ἀγροφύλακας ὅπως ἐκλέγουν καὶ τοὺς κοινοτικοὺς ἄρχοντας. Εἶναι τοῦτο μία παράδοσις διὰ τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐφύγαμεν διὰ πρώτην φορὰν μὲ τὸν νόμον τοῦ 1937, ὁ ὁποῖος σᾶς εἶπον διὰ ποῖον λόγον μετεβλήθη ἀπὸ φιλελεύθερον εἰς συγκεντρωτικόν. Οὔτε, λοιπὸν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅπως δηλ. τὴν ἐκλογὴν τοῦ ἀγροφύλακος τὴν ἔχουν, σύμφωνα μὲ τὴν παλαιὰν παράδοσιν, οἱ κτηματίαι, βασικὸν σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνασθε ἀπολύτως νὰ προχωρήσετε, δὲν μετεβάλετε τίποτε διὰ τῶν ἐγκυκλίων σας.

§116Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἦτο δυνατὸν ὁ Ὑπουργὸς δι’ ἐγκυκλίων νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον;

§117Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐγὼ κάμνω κριτικὴν τῶν ἐγκυκλίων, τὰς ὁποίας μᾶς παρουσίασεν ὁ κ. Ὑπουργός, πιστεύων ὅτι δι’ αὐτῶν ἀντιμετωπίζει ἐπαρκῶς τὴν δυσφορίαν τῶν παραγωγῶν προερχομένην ἀπὸ τὰ μεγάλα βάρη τὰ ὁποῖα ὑφίστανται χάριν τῆς ἀγροφυλακῆς.

§118Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ὁ κ. Λύχνος εἶπε προηγουμένως ὅτι ἔκαμα τοιαύτας μεταρρυθμίσεις ὥστε κατηργήθη ἐντελῶς ἡ Ἀγροφυλακή.

§119Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐγὼ ἔμεινα ἐνεὸς ὅτι εἶδα ὅτι δὲν ἐλάβατε αὐτὸ ὡς ἐπιχείρημα ὑπὲρ ἡμῶν διὰ νὰ εἴπητε: «Εἶμαι εὐτυχὴς διότι εἰς ὡρισμένας κοινότητας οἱ ἄνθρωποι ἀπεφάσισαν νὰ φυλάξουν μόνοι των τὰ κτήματά των». Διότι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ μία Κοινότης ἐξ ἑκατὸν πτωχῶν ἀγροτῶν, οἵτινες νὰ συμφωνήσουν ὅπως κάθε βράδυ νὰ φυλάττῃ ἀπὸ ἕνας τὰ κτήματα τῆς περιφερείας. Εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπέμβῃ τὸ Κράτος καὶ νὰ τοὺς ἀπαγορεύσῃ λέγον: «Δὲν μπορεῖτε. Θὰ τὰ φυλάξω ἐγώ, διὰ τῶν ὀργάνων μου;» Ἐγὼ ἐπερίμενα ἐπαναλαμβάνω νὰ τὸ πάρετε ὡς ἐπιχείρημα αὐτό. Ὡς πρὸς τὴν ἐκλογήν, λοιπὸν τῶν ἀγροφυλάκων ἡ μὲν παγία διάταξις, κ. Ὑπουργέ, λέγει, ὅτι «τοὺς τακτικοὺς ἀγροφύλακας διορίζει ὁ Νομάρχης μετὰ γνώμην τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Ἀγρονόμου (ἄρθρ. 15 § 1) (ἀναγινώσκει) ἡ δὲ ἐγκύκλιός σας ἐν Κεφ. 2 ἐδ. ζʹ λέγει τὰ ἑξῆς: «ὡς πρὸς τὸν διορισμὸν καὶ τὴν ἀνανέωσιν τῆς θητείας τῶν ἀγροφυλάκων, ὁ κ. Νομάρχης νὰ μὴ προβαίνῃ εἰς διορισμοὺς προσώπων μὴ προτεινομένων ὑπὸ τῶν κοινοτικῶν συμβουλίων, (ἀναγιγνώσκει). Καὶ αὐτὸ λοιπὸν τὸ σημεῖον, τῆς ἐκλογῆς τῶν ἀγροφυλάκων, τὸ ὁποῖον ἠμπορούσατε πιὸ θαρραλέα νὰ τὸ ἀναθέσητε εἰς τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια, τὸ ἀφήνετε εἰς τὰ Ἐποπτικὰ Συμβούλια μετὰ γνώμην τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου. Ποία, λοιπὸν ἡ μεταβολή, περὶ τῆς ὁποίας ὁ κ. Λύχνος ὡμίλησε, καὶ ἡ ὁποία διέλυσε τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν;

§120Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δὲν ὑπεστήριξα ὅτι διελύθη ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια. Ἐκεῖ μόνον ποὺ ἐδόθη δικαίωμα εἰς τὴν αὐτοδιοίκησιν νὰ χειρίζεται τὸ ζήτημα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας ὑπῆρξαν περιπτώσεις καταργήσεώς της.

§121Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Καὶ ἡ αἰτία τῆς καταστάσεως αὐτῆς εἶναι μία καὶ μόνη, κ. Ὑπουργέ: Ὅτι σεῖς, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ νομίζω ὅτι διὰ λόγους καθαρῶς ἂς μὴ μεταχειριστῶ τὴν λέξιν δημαγωγικούς, διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν ἦτο αὐτὴ ἡ πρόθεσίς σας, ἀλλὰ φαινομενικῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἀξιώσεων καὶ ἀντιμετωπίσεως τῶν διαμαρτυριῶν τῶν συμπολιτῶν μας, ἐξεδώσατε τὴν διαταγὴν τῆς ἐλαττώσεως τῶν δαπανῶν κατὰ 35–50%, χωρὶς νὰ ὀργανώσετε τὸ Σῶμα, χωρὶς νὰ ἴδητε ἐὰν φθάνουν τὰ λεπτὰ ποὺ ὑπάρχουν σήμερον. Ἡ μείωσις τῶν ἐξόδων καὶ τῶν φόρων ποὺ εἰσπράττονται ἀντιστοίχως, ἀνταπεκρίθη φυσικὰ εἰς τὴν ἐπιθυμίαν τῶν ἀγροτῶν. Ἀλλὰ μόνον αὐτὰ δὲν ἀποτελοῦν λύσιν τοῦ μεγάλου ζητήματος τῆς Ἀγροφυλακῆς. Πρέπει νὰ ληφθοῦν ριζικὰ μέτρα διὰ τὴν ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος, ἐφ’ ὅσον ἀπεκλείσατε τὴν ἀναγραφὴν 60 δισεκ. δραχμῶν ἐν τῷ προϋπολογισμῷ διὰ τὴν ἀντιμισθίαν τῶν ἀγροφυλάκων. Ἔδει νὰ ἀντιμετωπίσητε τὸ ζήτημα τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀγροφυλάκων καὶ τοῦ τρόπου τῆς ἀμοιβῆς των, τῆς μεταβολῆς τῶν ἐποπτῶν εἰς δημοσίους ὑπαλλήλους, ὥστε νὰ παύσουν αὐτοὶ πληρωνόμενοι ἀπὸ τὰ πρόστιμα τῶν ποινικῶν ἀποφάσεων καὶ τὰς ἐξαγορᾶς τῶν ποινῶν, τῶν πόρων τούτων περιεχομένων εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ ταμεῖα πρὸς ἐλάφρυνσιν τοῦ βάρους τῶν ἀγροτῶν ἀπὸ τὰς ἐπαχθεῖς εἰσφορὰς καὶ τῆς ἐφαρμογῆς εἰς τὴν φύλαξιν τῶν ἀγροκτημάτων τῶν ἀρχῶν τῆς ἀποκεντρώσεως καὶ αὐτοδιοικήσεως. Μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἄνω μέτρων, θὰ ἠδύνατο νὰ ἐξετασθῇ κατὰ ποῖον τρόπον ἠμποροῦμεν νὰ ἐλαττώσωμεν περαιτέρω τὰ ἐκ τῆς ἀγροφυλακῆς βάρη τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἀνταποκρινόμενοι οὕτω εἰς τὸ καθολικὸν αἴτημά της περὶ μιᾶς νέας ὀργανώσεως τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἐφ’ ὅσον αὐτὰ δὲν ἔγιναν καὶ ἐφ’ ὅσον διὰ τῶν τριῶν ἐγκυκλίων σας δὲν ἐπῆλθε καμμία οὐσιαστικὴ μεταβολὴ— διότι θὰ ὁμολογήσητε, ὅτι παίζομεν μὲ τὰς λέξεις—ἐὰν πρόκειται περὶ γνωμοδοτήσεως ἢ ἀποφασιστικῆς ἁρμοδιότητος κλπ. δὲν δύνασθε νὰ ἰσχυρισθῆτε, ὅτι προηγάγατε διὰ τῶν ἐγκυκλίων σας τὸ ζήτημα τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἡ μόνη ἀξιοπρόσεκτος διάταξις εἶναι ἡ περὶ ἐλαττώσεως κατὰ 30–50% τῶν φόρων τῆς Ἀγροφυλακῆς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅμως, κ. Ὑπουργέ, νὰ φρονῶ, ὅτι μὲ τοῦτο δὲν ἀντιμετωπίσατε οὐσιαστικῶς τὸ θέμα τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας, ἀλλ’ ἀσχολήθητε μὲ αὐτὸ φαινομενικῶς μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ φανῆτε προσωρινῶς ἀρεστὸς ἔναντι τοῦ ἐντόνως διαμαρτυρομένου ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ὁ ὁποῖος διὰ σωρείας τηλεγραφημάτων πρὸς σᾶς καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐζήτησε νὰ ἀντιμετωπισθῇ ριζικῶς τὸ θέμα.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§123ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.20′ μ. μ.).