1952.04.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 78η

Τρίτη 15 Ἀπριλίου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.15′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Τσιαπάρας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν κάτωθι ἀναφοράν: Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ παρακαλοῦμεν ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλὴν τὰ κάτωθι: Αἴσθημα δικαιοσύνης, ἴσης μεταχειρίσεως καὶ ἰσοπολιτείας ὡς καὶ ἡ ἐκ τοῦ Συντάγματος ἐπιβαλλομένη ἀρχὴ τῆς ἀνεξιθρησκείας ἐπιβάλλουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἄρῃ ἀμέσως τὰ περιοριστικὰ μέτρα τῆς ἀσκήσεως τῶν θρησκευτικῶν καθηκόντων ὑπὸ τῶν παλαιοημερολογιτῶν, κυρίως κατὰ τὴν τρέχουσαν Μεγάλην Ἑβδομάδα καὶ νὰ ἀφίσῃ τούτους ἐλευθέρους εἰς τοὺς Ναούς των νὰ ἀσκήσωσι τὰ θρησκευτικά των καθήκοντα. Ἐν συνεχείᾳ δὲ νὰ προβῇ ἐν συνεννοήσει μετὰ τῆς Διοικήσεως τῆς Ἐκκλησίας εἰς τὴν λύσιν τοῦ ἀδικαιολογήτως χρονίσαντος παλαιοημερολογιτικοῦ ζητήματος καὶ τὴν ἄρσιν τοῦ ἀναχρονιστικοῦ διωγμοῦ τῶν παλαιοημερολογιτῶν. Οἱ βουλευταὶ Α. Βουλόδημος, Ν. Ἰντζές, Ν. Ζορμπᾶς, Λ. Λυμπέρης, Κ. Μπέλλας, Γ. Γεωργιάδης, Δ. Θεοχαρίδης, Α. Πάλλης, Σ. Κότσιανος, Ν. Μανθόπουλος, Ι. Μογγογιάννης, Γ. Τζώρτζης. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Κότσιανος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Σ. ΚΟΤΣΙΑΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ Ὁμοσπονδία Βιοτεχνικῶν Σωματείων Ἀθηνῶν, ζητεῖ τὴν μὴ καταβολὴν δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τοῦ Πάσχα λόγῳ οἰκονομικῆς δυσπραγίας καὶ ἐλλείψεως ἐργασιῶν βιοτεχνικῶν ἐπιχειρήσεων. Κάτοικοι Χανίων Κρήτης, ζητοῦν κατάργησιν τῆς ποινῆς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ἀντισυνταγματικοῦ νόμου 509, χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας κλπ. Οἱ Συμβολαιογραφικοὶ Σύλλογοι Κομοτηνῆς, Ἄργους, Θεσσαλονίκης, Κερκύρας, Χανίων καὶ Λαρίσσης διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην αὔξησιν τῶν ἑδρῶν συμβολαιογράφων. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Μανέντης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πυροπαθῶν Σερβίων, ζητούντων ἄμεσον λῆψιν μέτρων Προνοίας ὑπὲρ τῶν μελῶν του, ὧν αἱ οἰκίαι ἐπυρπολήθησαν ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Γ. Τζώρτζης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Θηβῶν, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ Νόμου 1788 καὶ ζητοῦντος ματαίωσιν ταύτης πρὸς ἀποφυγὴν κορεσμοῦ τοῦ Δικηγορικοῦ Ἐπαγγέλματος. Ὁ Καπνεργατικὸς Κόσμος Πειραιῶς διαμαρτύρεται δι’ ἄδικον καὶ ἄνισον ἀπόφασιν ἐπιδοτήσεως ὡς καὶ διὰ τὸ μειωμένον δῶρον τοῦ Πάσχα καὶ ζητεῖ ἀναθεώρησιν τῆς ἀποφάσεως καὶ ἐξίσωσιν τοῦ δώρου τοῦ Πάσχα μὲ δῶρον ἄλλων ἐπιδοτουμένων κλάδων. Ὁ Σύνδεσμος Ἰδιοκτητῶν Ἐπαγγελματιῶν Φορτηγῶν Αὐτοκινήτων Μαγνησίας, διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν δευτέρου Κοινοῦ Ταμείου γραμμῆς Ἀθηνῶν Βόλου. Νοσηλευόμενοι Φυματικοὶ τοῦ Σανατορίου Σωτηρία, ζητοῦν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν διαβιώσεώς των, ἵδρυσιν δευτέρας χειρουργικῆς κλινικῆς, χορήγησιν φὶλμ δι’ ἀκτινογραφίας, στρεπτομυκίνην, πενικυλλίνην καὶ ἐν γένει τῶν ἀντιβιωτικῶν φαρμάκων ἀπαραιτήτων πρὸς θεραπείαν των. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Καβάλας ζητεῖ ἄμεσον κατάργησιν παρεμβατισμοῦ καὶ ἀπόδοσιν ἐμπορίου εἰς φυσικούς τους φορεῖς ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Κράτους, ἁπλούστευσιν κώδικος φορολογίας, τροποποίησιν ἀγορανομικοῦ Κώδικος, μείωσιν τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν, ρύθμισιν πιστοδοτήσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐμπορίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Μανέντης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου καὶ τοῦ κοινοτικοῦ Συμβουλίου κοινότητος Ἀμυγδάλων Ἐορδαίας Κοζάνης, ζητούντων ὅπως ἐπιτραπῇ αὐτοῖς ἡ βοσκὴ τῶν ποιμνίων των εἰς τοὺς πλεονάζοντας βοσκοτόπους τῆς κοινότητος Ἐξοχῆς, πρὸς πρόληψιν τῆς καταστροφῆς τῆς κτηνοτροφίας των ἐκ τῆς ἐλλείψεως βοσκοτόπων. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτ]δος κ. Ε. Καλαντζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν]σμῶν Ἀμφικλείας, διαμαρτυρομένης διὰ μὴ χορήγησιν χρημάτων παρὰ τῆς ΚΥΔΕΠ πρὸς ἐξόφλησιν ἀξίας παραληφθέντος συσπόρου καὶ ἐκκοκκισμένου βάμβακος. Ἡ Ἕνωσις ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Νομοῦ Πρεβέζης διαμαρτύρεται δι’ ἀπόφασιν Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας περὶ στεγάσεως ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, μόνον δέκα μεγάλων πόλεων καὶ ζητεῖ, ὅπως προτιμηθῶσι τὰ θύματα χωρίων καὶ μικρῶν πόλεων τῶν περιφερειῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπέστησαν τὰς μεγαλυτέρας καταστροφὰς κατὰ τὴν περίοδον τοῦ πολέμου. Ὁ Δήμαρχος Σιδηροκάστρου ζητεῖ ἄμεσον ἵδρυσιν ἢ προαγωγὴν τῆς ὡς ἄνω ἐπαρχίας εἰς Νομαρχίαν μὲ ἕδραν τὴν πόλιν Σιδηροκάστρου. Τὸ Σωματεῖον Ἐλαιουργῶν Ἠλείας «ὁ Ἅγιος Τρύφων», ζητεῖ ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τῆς ἐπιβληθείσης φορολογίας δι’ ἔξοδα δακοκτονίας. Τὸ Σωματεῖον Καπνεργατῶν Καβάλας ἡ «Ἀναγέννησις» ζητεῖ ἄμεσον ἐπεξεργασίαν τῶν ρεφουζίων ἐσοδειῶν 1949 εὑρισκομένων εἰς χεῖρας τῆς ΣΕΚΕ, συγκέντρωσιν καὶ ἐπεξεργασίαν τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1950 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Σταφιδοκτηματιῶν Λουσικῶν, ζητούντων ἀποστολὴν εἰδικοῦ πρὸς διαπίστωσιν ζημιῶν καὶ παροχὴν βοηθείας διὰ καταστροφὴν τῶν σταφιδαμπέλων των, κατόπιν γενομένου τῇ ὑποδείξει φυτοπαθολογικοῦ σταθμοῦ τῆς Γεωργικῆς Ὑπηρεσίας Πατρῶν, ραντισμοῦ δι’ ἀρσενικώδους νατρίου. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Νήσου Παξῶν διαμαρτυρομένων δι’ αἰφνιδίαν διακοπὴν συγκεντρώσεως ἐλαίου. Ἀπαντήσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας ἐπὶ ἐρωτήσεως κ.κ. βουλευτῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Πετροπουλάκου, Δ. Ἀλιπράντη, Ε. Σαββοπούλου καὶ Γ. Κατσαφάδου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2100 (874) 11–3–1952 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ἐρωτήσεως ἐκ μέρους τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Πετροπουλάκου, Δ. Ἀλιπράντη, Ε. Σαββοπούλου καὶ Γ. Κατσαφάδου, περὶ τῆς ἀνάγκης ἀπολήψεως παρὰ τῶν ἐφημερίων—δημοδιδασκάλων πλήρων τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐξ ἀμφοτέρων τῶν θέσεών των, τῆς τοῦ ἐφημερίου καὶ τῆς τοῦ δημοδιδασκάλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα. Τὸ ζήτημα τῶν ἀποδοχῶν τῶν Ἐφημερίων–Δημοδιδασκάλων ἔχει ρυθμισθῆ ὑπὸ τῶν διατάξεων τῆς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 536|45 Α.Ν. «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τοῦ ὀρθοδόξου ἐφημεριακοῦ κλήρου τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ τρόπου πληρωμῆς αὐτῶν κλπ.», ἐχούσης οὕτω: «Ἐφημέριοι ὑπηρετοῦντες συγχρόνως καὶ ἐν τῇ κατωτέρᾳ ἐκπαιδεύσει δικαιοῦνται εἰς ἀπόληψιν τοῦ ἡμίσεος τοῦ κατὰ τὴν παρ. 1 τοῦ παρόντος ἄρθρου βασικοῦ μισθοῦ». Βάσει τῆς ρητῆς ταύτης διατάξεως εἰς τοὺς ἐφημερίους—δημοδιδασκάλους καταβάλλεται τὸ ἥμισυ τοῦ ἑκάστοτε ἐφημ. μισθοῦ, ἐνῷ εἰς ἐφημερίους κατέχοντας καὶ θέσιν ὑπαλλήλου Μητροπολιτικοῦ γραφείου ἢ ἄλλην τινα καταβάλλεται ὁλόκληρος ὁ ἐφημεριακὸς μισθὸς καθὼς καὶ ὁ τοιοῦτος τῆς ἑτέρας θέσεως συμφώνως πρὸς σχετικὴν διαταγὴν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν (ἀριθ. πρωτ. 101314|14—11—47). Ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία φρονοῦσα ὅτι θὰ ἔδει νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ ἐφημέριοι—δημοδιδάσκαλοι, οἵτινες ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἐκτιθεμένων στοιχείων, εὑρίσκονται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἔναντι ἑτέρων ἐφημερίων κατεχόντων ἄλλας θέσεις, συμφωνεῖ πρὸς τὴν ὑποβληθεῖσαν ἐρώτησιν καὶ οὐδεμίαν ἀντίρρησιν θὰ εἶχεν, ἐὰν πρὸς τοῦτο θὰ συνεφώνει καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ προτείνῃ τὴν τροποποίησιν τῆς περιοριστικῆς ταύτης διατάξεως ὥστε καὶ οἱ ἐφημέριοι δημοδιδάσκαλοι νὰ λαμβάνωσι πλήρεις τὰς ἀποδοχάς των καὶ ἐκ τῶν δύο θέσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1952.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΜΙΧΑΗΛ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 592 ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων θὰ ἀντιμετώπιζε τὴν ἀνέγερσιν τῶν διδακτηρίων τῶν Γυμνασίων Δοξάτου, Πρυσωτσάνης καὶ Ν. Νευροκοπίου, ἐὰν διετίθεντο ἐπαρκεῖς πιστώσεις. Πάντως μὲ τὰς ὀλίγας πιστώσεις τὰς ὁποίας διαθέτει θὰ ἐνισχύσῃ τὴν προσπάθειαν τῶν κατοίκων ἐφ’ ὅσον αὕτη ἐκδηλωθῇ. Τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας πάντοτε μετὰ στοργῆς ἀπέβλεψε καὶ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν διδακτηριακῶν ἀναγκῶν τῆς Β. Ἑλλάδος διαθέτον τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν ἐκ τῶν ἑκάστοτε χορηγουμένων πιστώσεων. Οὕτω ἐκ τῶν 53 δισεκατομμυρίων τῶν πιστώσεων ἀνασυγκροτήσεως ἀπὸ τοῦ 1948 μέχρι σήμερον εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα (Μακεδονίαν, Θράκην καὶ Ἤπειρον) διετέθησαν 35 δισεκατομμύρια. Ἀθῆναι τῇ 3–4–52

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΜΙΧΑΗΛ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ρουμάνη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 231 ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Γ. Ρουμάνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων θὰ ἀντιμετώπιζεν ἀνεγέρσεις νέων διδακτηρίων ἢ ἀποπερατώσεις αὐτῶν, ἐὰν διετίθεντο ἐπαρκεῖς πιστώσεις. Πάντως μὲ τὰς ὀλίγας πιστώσεις τὰς ὁποίας διαθέτει θὰ ἐνισχύσῃ τὴν προσπάθειαν τῶν κατοίκων ἐφ’ ὅσον αὕτη ἐκδηλωθῇ. Ἀθῆναι τῇ 2–4–52

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΜΙΧΑΗΛ

Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθένει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 398 καὶ 803 ἔτους 1951 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ καταβολῆς συμπληρωματικοῦ τιμήματος εἰς τοὺς παραγωγοὺς καπνῶν ἐσοδείας 1950 κλπ. καὶ ρυθμίσεως ἑτέρων τινῶν καπνικῶν ζητημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Λυμπέρης, Λ. Βουλόδημος, Ν. Ζορμπᾶς, Α. Πάλλης, Χ. Γοργίας, Γ. Σῖμος, Α. Μπριλλάκης κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως ἀστέγων Περάματος». Ἡ παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ὑπουργείου παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως». Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1146)16–10–1951 καὶ 1264) 23–11 –1951 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» 2) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 696)1941 Ν. Δ)τος «περὶ Ὀργανισμοῦ τῆς Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν» 3) «περὶ συγκροτήσεως Λαϊκῶν Βιβλιοθηκῶν, εἰς Κωμοπόλεις καὶ Χωρία καὶ 4) «περὶ ἀντικαταστάσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς Πανεπιστημιακῆς Νομοθεσίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας στρατευθέντων φαρμακοποιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Φωτήλας, Ν. Κουπαροῦσος, Λ. Θεολογίτης, Ι. Χρυσοχόου, Κ. Βενέτης κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων φορολογικῶν τινων νόμων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1540)1950 καὶ 1912)1951 Ἀν. Νόμων καὶ περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1912)1951 Α.Ν. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1540)50 καὶ 1912)51 Α. Ν. καὶ «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1912)51 Α.Ν. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» ὡς φραστικῶς διωρθώθη. Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μετατροπῆς τῶν Ἐπαγγελματικῶν Ἐμπορικῶν Σχολῶν εἰς ἑπταταξίους».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μετατροπῆς τῶν Ἐπαγγελματικῶν Ἐμπορικῶν Σχολῶν εἰς ἑπταταξίους». Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνυπηρετήσεως συζύγων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν καὶ λοιπῶν δημοσίων πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν» ὡς φραστικῶς διωρθώθη.

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συνυπηρετήσεως συζύγων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν καὶ λοιπῶν δημοσίων πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν» ὡς φραστικῶς διωρθώθη. Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ τελωνειακοῦ κώδικος καὶ ἄλλων τινων διατάξεων» ὡς φραστικῶς διωρθώθη.

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ τελωνειακοῦ κώδικος καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» ὡς φραστικῶς διωρθώθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Α. Ν. ἐκδοθέντων ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ΞΖ)49 Ψηφίσματος καὶ ἐφεξῆς».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ κρατηθῇ, κ. Πρόεδρε.

§15Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Προεδρεύων Κυβερνήσεως). Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐξαιρέσεως ἢ τροποποιήσεως, αὐτὴν τὴν στιγμὴν, ὡρισμένων ἀναγκαστικῶν νόμων, δεδομένου ὅτι ἡ σημερινὴ συνεδρίασις εἶναι ἡ τελευταία πρὸ τῶν διακοπῶν, καὶ ἐὰν εἰσέλθωμεν εἰς λεπτομερῆ συζήτησιν τούτων δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καταλήξωμεν εἰς τίποτε. Ἡ Κυβέρνησις ἐπαναλαμβάνει τὴν δοθεῖσαν ὑπόσχεσιν ὅτι μετὰ τὰς διακοπάς, θὰ φέρῃ τὰς ἐπιβαλλομένας τροποποιήσεις καὶ θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὰς ὑπὸ τῶν κ. κ. βουλευτῶν ὑποβληθησομένας.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἀναβάλλεται προσωρινῶς. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως ὑπηρεσίας προμηθειῶν ἀνασυγκροτήσεως σιδηροδρόμων».

§17ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως ὑπηρεσίας προμηθειῶν ἀνασυγκροτήσεως σιδηροδρόμων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τῆς ὑποχρεώσεως πρὸς δήλωσιν τοῦ εἰσαγομένου εἰς τὴν Χώραν ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος κλπ».

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως τῆς ὑποχρεώσεως πρὸς δήλωσιν τοῦ εἰσαγομένου εἰς τὴν Χώραν ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος κλπ». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Α. Ν. ἐκδοθέντων ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ΞΖʹ)49 ψηφίσματος καὶ ἐφεξῆς». Ὁ κ. Λ. Κουτσοπέταλος ἔχει τὸν λόγον.

§21Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἐγώ, κ. Πρόεδρε, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι οἱ Ἀναγκαστικοὶ νόμοι ἐπὶ τῶν ὁποίων κατὰ τὴν χθεσινὴν συζήτησιν διετυπώθησαν ἀντιρρήσεις, θὰ πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν τῆς ὁμαδικῆς κυρώσεως. Νὰ εἰσαχθῶσιν δὲ πρὸς συζήτησιν ὡς νομοσχέδια. Αὐτὸ ὅπως ξεύρετε ἐγένετο καὶ ἐκ μέρους τῶν κ. Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν, διὰ διαφόρους Ἀναγκαστικοὺς νόμους νὰ μὴ κυρωθοῦν. Τώρα ἡμεῖς ζητοῦμεν νὰ μὴ κυρωθῶσιν ἀθρόως, ἀλλὰ κατ’ ἰδίαν ἕκαστος καὶ νὰ ἐξαιρεθοῦν τὸ πολὺ 8–10. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω, κύριοι, ἕνα παράδειγμα. Ἀπὸ ἡμερῶν ἐγεννήθη ζήτημα καὶ συζητεῖται δημοσίως καὶ εἰς τὸν τύπον, ὅτι τὰ προνόμια τὰ ἀπονεμηθέντα εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Ε.Σ. ἀπενεμήθησαν παρὰ τὸ Σύνταγμα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης προέβη ἔτι περαιτέρω καὶ ἐζήτησε τὴν γνώμην τοῦ διαπρεποῦς καθηγητοῦ τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου κ. Σγουρίτσα, ὁ ὁποῖος ἀπεφάνθη ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματικὸν τοῦτο. Ἐδημοσιεύθη ἐπίσης ἡ γνώμη τμήματος τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὅτι ὁ νόμος εἶναι ἀντισυνταγματικός, ὅπως καὶ τὸ ἐκδοθὲν βάσει τοῦ νόμου διάταγμα. Τώρα, μετὰ τὴν εὐρεῖαν, εὐρυτάτην αὐτὴν συζήτησιν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κληθῶμεν ἡμεῖς νὰ κυρώσωμεν νόμον, τὸν ὁποῖον ἐκήρυξαν ἀντισυνταγματικὸν τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον καὶ εἷς διαπρεπὴς καθηγητὴς τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου; Νὰ ἐξαιρεθῇ, λοιπόν, ὁ νόμος αὐτὸς καὶ ἄλλοι τινὲς περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησαν ἄλλοι συνάδελφοι, ὅπως ἐξῃρέθησαν ὑπὲρ τοὺς 20 νόμοι, κατόπιν προτάσεως τῶν διαφόρων Ὑπουργῶν καὶ τοὺς ὁποίους ἀνεφέρατε χθές, κ. Ὑπουργέ.

§22Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἔχουν κυρωθῆ οἱ περισσότεροι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἀνεκοίνωσα.

§23Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἐδηλώσατε εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ὡρισμένοι Ὑπουργοὶ ἐζήτησαν νὰ ἐξαιρεθοῦν ὡρισμένοι νόμοι τῆς ὁμαδικῆς κυρώσεως καὶ ἐπικαλοῦμαι τὰ πρακτικά.

§24Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῶν προνομίων τοῦ Στρατάρχου πρέπει νὰ κάμωμεν τὴν ἑξῆς διάκρισιν: Τὸ θέμα ἔχει δυὸ ἀπόψεις. Τὴν καθαρῶς νομικὴν κατὰ τὴν ὁποίαν προτείνεται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἡ κύρωσις τοῦ νόμου καὶ τὴν πολιτικὴν ἄποψιν τοῦ τί δέον γενέσθαι μελλοντικῶς. Ὡς πρὸς τὴν νομικὴν ἄποψιν εἶναι ἀληθὲς ὅτι καὶ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἐγνωμοδότησεν ὅτι ὁ νόμος ἦτο ἀντισυνταγματικός, διότι ἐξεδόθη ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία, κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος. Αὐτὸ δὲν ἐμποδίζει τὴν σημερινὴν Βουλὴν νὰ τὸν κυρώσῃ καὶ τὸ ὀρθὸν εἶναι νὰ τὸν ἐπικυρώσῃ. Δὲν τίθεται ζήτημα ἐὰν ὁ Στρατάρχης καλῶς εἶχε τὰ δικαιώματα τοῦ Στρατάρχου μέχρι σήμερον. Προβάλλει τὸ πολιτικὸν θέμα μόνον. Ἀφ’ ἧς ἐποχῆς ἀνεμίχθη εἰς τὴν πολιτικήν, μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ ἐν ἐνεργείᾳ Στρατάρχης; Περὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἐδήλωσεν ὅτι, ἡ Κυβέρνησις τὸ ἀντιμετωπίζει καὶ θὰ τὸ ρυθμίσῃ. Ὑπάρχουν, λοιπόν, δύο θέματα: Τὰ μέχρι τοῦδε γενόμενα καὶ ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἐφεξῆς. Τὰ μέχρι τοῦδε γενόμενα, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὰ ἐπικυρώσωμεν καὶ ὀρθῶς ζητεῖται ἡ ἐπικύρωσις. Ὡς πρὸς τὴν πολιτικὴν ἄποψιν τοῦ θέματος, ὡς πρὸς τό τί δέον γενέσθαι ἐφεξῆς, ἔχομεν τὴν δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως ὅτι τὸ ἀντιμετωπίζει καὶ θὰ τὸ ρυθμίσῃ καθ’ ὃν τρόπον νομίζει καὶ θὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ σχετικὸν νομοθέτημα. Τότε θὰ εἴπωμεν ἕκαστος τὴν γνώμην του.

§25Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Συνεχίζων, κ. Πρόεδρε, λέγω ὅτι, πῶς θὰ κυρώσωμεν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐχαρακτηρίσθη ἀντισυνταγματικόν; Ἀναγνωρίζω ὀρθὴν τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα. Ἀφοῦ ὅμως εὑρίσκεται τὸ θέμα εἰς αὐτὸ τὸ στάδιον, νὰ ἀναβληθῇ ἡ κύρωσίς του μέχρις ὅτου ἡ Κυβέρνησις δώσῃ εἴτε τὴν νομικήν, εἴτε τὴν πολιτικὴν λύσιν, εἴτε ἀμφοτέρας. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρουν τὰ προνόμια τοῦ Στρατάρχου. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν εἷς βουλευτής, βλέπων ὅτι ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικὸς εἶναι Ἀρχηγὸς Κόμματος, ἐνῷ τὸ Σύνταγμα λέγει τὰ ἀντίθετα, νὰ κυρώσῃ τὸν νόμον αὐτόν;

§26Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὑπ. Δικ.). Θεωρῶ χρέος μου νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἐξήγησιν τὴν ὁποίαν ἀνέφερα καὶ χθὲς διότι πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτόν, ὅτι ὑπάρχει ἐν ἰσχύϊ ἕνα νομοθετικὸν διάταγμα τοῦ 1949, βάσει τοῦ ὁποίου ἀπενεμήθη τὸ ἀξίωμα τοῦ στρατάρχου εἰς τὸν κ. Παπάγον. Ἐπηκολούθησεν ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος 1408) 1950 τῆς ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως Θεοτόκη βάσει τοῦ ὁποίου ἐθεσπίσθη, ὅτι διὰ Β. Διατάγματος θὰ καθορισθοῦν αἱ ἀνήκουσαι εἰς τὸν κ. Στρατάρχην τιμαί, διακρίσεις καὶ προνόμια ὡς καὶ πᾶσα ἄλλη λεπτομέρεια. Εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ τούτου νόμου ἐξεδόθη τὸ ἀπὸ 17–2–1950 Β. Διάταγμα. Ἐκ τοῦ περιεχομένου τοῦ διατάγματος τούτου τὸ δεύτερον καὶ τρίτον ἐδάφιον τοῦ πρώτου ἄρθρου δημιουργεῖ κυρίως τὴν ἀνωμαλίαν καὶ δὴ μετὰ τὴν εἴσοδον τοῦ κ. Παπάγου εἰς τὴν ἐνεργὸν πολιτικήν. Τὸ ἀρχικὸν Ν. Διάταγμα καὶ ὁ ἐπακολουθήσας Ἀναγκαστικὸς νόμος δὲν ἀναφέρουν τι περὶ τῆς καταστάσεως τῆς ἐνεργείας τοῦ κ. Παπάγου. Ἐθεσπίσθη, ὡς ἀνέφερα, διὰ τοῦ Β. Διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ νόμου. Ἡ ἀνωμαλία προέκυψεν ἐκ τῆς ἀναμίξεως τοῦ κ. Παπάγου εἰς τὴν ἐνεργὸν πολιτικὴν δεδομένου ὅτι εἶναι ἀσυμβίβαστος ἡ ἰδιότης τοῦ ἀξιωματικοῦ ἐν ἐνεργείᾳ πρὸς ἄσκησιν τῆς πολιτικῆς. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μετὰ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου μελετοῦν τὸ θέμα καὶ θὰ δώσουν τὴν ἐνδεδειγμένην λύσιν. Πρὸς ἄρσιν πάσης ἀντιθέτου ἐντυπώσεως πρέπει νὰ διευκρινήσω, ὅτι προέχον ζήτημα εἶναι τὸ κῦρος τοῦ διατάγματος καὶ ἰδιαιτέρως τῆς περιπτώσεως τῆς ἀπονομῆς εἰς τὸν Ἀρχιστράτηγον τῆς ἰδιότητος τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικοῦ. Διότι ὡς ἐξέθεσα τὰ ἐδάφια 2 καὶ 3 περιλαμβάνουν τὰς διατάξεις, βάσει τῶν ὁποίων, θεωρεῖται ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικὸς καὶ διατηρεῖ στρατιωτικὸν οἶκον. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐπίμαχον θέμα καὶ ἐκεῖ ἐντοπίζεται τὸ ζήτημα, δεδομένου ὅτι ἡ ἰδιότης τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικοῦ, εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν νόμον περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν. Ἡ κύρωσις τοῦ Ἀναγκαστικοῦ νόμου, δὲν πρόκειται νὰ μεταβάλῃ τὴν κατάστασιν. Τὸ γεγονὸς τῆς ἀναμίξεως τοῦ κ. Παπάγου εἰς τὴν ἐνεργὸν πολιτικὴν εἶναι πολὺ μεταγενέστερον τοῦ Β.Δ. 17–2–50. Καὶ θὰ ἀντιμετωπισθῇ εἴτε μὲ νέον ἑρμηνευτικὸν νόμον, εἴτε μὲ τροποποίησιν τοῦ Β. Διατάγματος, ἐκτός, ἂν δώσῃ τὴν προσήκουσαν λύσιν, ὁ ἴδιος ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὀρθῶς, λοιπόν, ἔθεσεν ὁ κ. Μπακόπουλος, τὸ ζήτημα ὑποστηρίξας, ὅτι ὑπάρχει ἡ πολιτικὴ ἄποψις καὶ αὐτὴ θὰ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Ἀδίκως κατὰ ταῦτα ἐπιμένουν οἱ κ. κ. συνάδελφοι ὑποστηρίζοντες, ὅτι τὸ ὅλον θέμα ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν κύρωσιν ἢ μὴ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1408 τοῦ 1950 Ἀναγκαστικοῦ νόμου. Πρέπει νὰ ἀρκεσθῇ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν δήλωσιν ποῦ ἔκαμεν ὁ κ. Προεδρεύων τῆς Κυβερνήσεως καὶ μετ’ ἐμπιστοσύνης νὰ ἀναμείνῃ τὴν λύσιν ἥτις θὰ δοθῇ εἰς τὸ ὅλον θέμα.

§27Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε, ὅτι τὸ Διάταγμα δὲν εἶναι ἁπλῶς ἐκτελεστικόν, ἀλλὰ περιέχει καὶ νομοθετικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι καθίστανται ἔγκυροι κυρουμένου τοῦ Ἀναγκαστικοῦ νόμου. Διότι δίδει εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τοῦ Ἀναγκαστικοῦ νόμου τὸ δικαίωμα θεσπίσεως, διὰ τοῦ Διατάγματος νομοθετικῶν διατάξεων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, δὲν πταίομεν ἡμεῖς.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσαλδάρης ἔχει τὸν λόγον.

§29Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ συζητούμενον θέμα εἶναι, κατ’ οὐσίαν, πολιτικόν. Τὸ θέμα ἐνεφανίσθη ἀπὸ τὸ 1949. Ὅτε εἴμεθα μὲ τὸν κ. Βενιζέλον εἰς τὴν Ἀμερικήν, ἐξεδόθη τὸ Νομοθ. Διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπεδίδετο ἡ διάκρισις τοῦ βαθμοῦ τοῦ Στρατάρχου εἰς τὸν κ. Παπάγον καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἐδόθη ἡ συγκατάθεσίς μας. Ἔρχεται, κατόπιν μία Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις καὶ ἐκδίδει Διάταγμα βάσει Ἀναγκ. νόμου ἐκδοθέντος ὑπὸ τῆς ἰδίας. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει σήμερον εἶναι τὸ ἂν ὑπάρχῃ βαθμὸς Στρατάρχου ἢ δὲν ὑπάρχει. Καί, ἐὰν δὲν ὑπάρχει, καὶ ἐντεῦθεν προκαλεῖται ἡ ἀνωμαλία, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δημιουργηθῇ διὰ νὰ μὴ προσάπτεται, ὅτι παρεσχέθησαν ὡρισμέναι διακρίσεις πρὸς Ἕλληνα πολίτην κατὰ παράβασιν τοῦ Συντάγματος. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Νομίζω, κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι τὸ Διάταγμα δὲν ὁμιλεῖ περὶ καταστάσεως ἐνεργείας, ἀλλὰ περὶ τιμητικῆς διακρίσεως ὑπὸ τὸ ὄνομα τιμητικὴ ἐνέργεια. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι ὅπως ἐδημιουργήθη, κατ’ ἐξαίρεσιν, ἡ διάκρισις τοῦ βαθμοῦ τοῦ Στρατάρχου, οὕτω πῶς δέον νὰ δημιουργηθῇ, κατ’ ἐξαίρεσιν, ἡ διάκρισις τῆς τιμητικῆς ἐνεργείας. Πρέπει, λοιπόν, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου νὰ κυρωθῇ ὁ νόμος, διότι δι’ αὐτοῦ δὲν ἀποκτᾷ τίποτε περισσότερον. Τὰ ὑπόλοιπα ζητήματα, ὅτι τυχὸν ἀπομένει ἀπὸ τὴν πολιτικὴν πλευρὰν τοῦ ζητήματος, ἀπόκειται εἰς τὸν ἴδιον τὸν κ. Στρατάρχην, ἀφοῦ ρυθμισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς τόσον τὸ τῆς διακρίσεως τῆς Στραταρχικῆς, ὅσον καὶ τῆς τιμητικῆς ἐν ἐνεργείᾳ, νὰ κάμῃ ἢ ὄχι χρῆσιν τῶν διακρίσεων τούτων, μὲ τὰς ὁποίας ἐτίμησεν ἡ Πατρὶς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ νικήσαντος στρατοῦ.

§30Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Ἔχω μίαν ἀντίρρησιν ὡς πρὸς τὸν Ἀναγκ. νόμον 1809, διότι διεπίστωσα, ὅτι θὰ φέρῃ μίαν ἀναστάτωσιν εἰς τὴν Ἐπετηρίδα τῶν Ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ἡ τυχὸν ἐφαρμογή του μελλοντικῶς. Ὁ κ. Ὑπουργός, εἰς τὸν ὁποῖον ἔκαμα παραστάσεις, διεμήνυσεν εἰς τοὺς ἀνωτέρους ἀξιωματικούς, ὅτι πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ. Εἶναι ζήτημα ἀρχαιότητος.

§31Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἡμεῖς ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα νὰ μᾶς εἴπουν, ποίους νόμους δὲν θέλουν νὰ ἐπικυρώσωμεν. Εἰς 15 ἡμέρας ψηφίζομεν νόμον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ καταργῆται ὁ Α.Ν. 1809 ἐφ’ ὅσον ἠθέλομεν ἀντιληφθῆ, ὅτι οὗτος δύναται νὰ δημιουργήσῃ ζητήματα.

§32Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, μήπως ηὕρετε τὸ σχετικὸν Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ ἐφ’ ὅρου ζωῆς, τιμητικῆς διακρίσεως;

§33Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Μάλιστα. Ἄρθρον 1, ἐδάφιον 2. «Ὁ Στρατάρχης................ .......... (ἀναγινώσκει)...............».

§34Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δι’ ἐμὲ ὑπάρχουν δύο τιμητικαὶ διακρίσεις, τὰς ὁποίας ἡ Πολιτεία ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον νὰ δώσῃ εἰς τὸν κ. Παπάγον. Τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1949 καὶ τὸν Φεβρουάριον τοῦ 1950. Αὐταὶ αἱ δύο διακρίσεις, ἐδόθησαν, ἴσως, ταχέως τότε, καὶ ὑπόκεινται εἰς κριτικήν, ἀπὸ ἀπόψεως ἰσχύος ἢ ὄχι. Πρέπει τοῦτο νὰ ρυθμισθῇ διὰ νόμου, διὰ τὸ μέλλον. Ἐὰν δηλαδὴ καὶ πῶς, μελλοντικῶς, θὰ ὑπάρχουν αὐταὶ αἱ διακρίσεις. Τοῦτο πρέπει νὰ λυθῇ νομοθετικῶς, καθοριζομένου ἐν τῷ νόμῳ ὑπὸ ποίας συνθήκας καὶ ποῖος ὁ φορεὺς ἀπονομῆς αὐτῶν. Πρέπει νὰ σκεφθῶμεν ἀκριβῶς πῶς θὰ γίνῃ ἡ θεσμοθέτησις αὐτῶν τῶν διακρίσεων, αἱ ὁποῖαι, νομίζω, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακληθοῦν.

§35Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Προεδρεύων Κυβ.). Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Τσαλδάρης, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν. Διότι ὁ Ἀναγκαστικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος ἐγένετο τὸ 1949, ἐθεσπίσθη ὑπὸ μιᾶς πολιτικῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν μετείχομεν, καὶ οἱ δύο, ὡς ἀντιπρόεδροι. Πρόκειται συνεπῶς, περὶ νόμου ὅστις ἐξεδόθη ὑπὸ πολιτικῆς Κυβερνήσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν δεύτερον νόμον, ὁ ὁποῖος ἐδημοσιεύθη ἀπὸ τὴν ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ὁποίου ἐξεδόθη τὸ διάταγμα, πρέπει νὰ γνωρίσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι, ὁ κ. Παπάγος, τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπεφάσισε νὰ ἀναμιχθῇ εἰς τὴν πολιτικήν, παρῃτήθη τῶν διατάξεων τῆς παραγράφου 3. Δηλαδή, διέλυσε τὴν ἑπομένην τὸν στρατιωτικόν του οἶκον. Ἀπομένει ἕν θέμα. Ὅτι ὁ κ. Παπάγος θεωρεῖται κατὰ τὸν περὶ οὗ πρόκειται νόμον πάντοτε ὡς ἀξιωματικὸς ἐν ἐνεργείᾳ. Τοῦτο δημιουργεῖ πράγματι κάποιαν ἀνωμαλίαν. Καὶ ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι. Ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ ζήτημα εἶναι ἀρκετὰ λεπτόν, δεδομένου ὅτι ὁ Στρατάρχης εἶναι συγχρόνως καὶ ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, νὰ ἐμπιστευθῇ τὸν χειρισμόν του εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ εὕρωμεν τὴν πρέπουσαν λύσιν. Διότι δὲν ἐπιθυμεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἐνεργεῖ κινουμένη ἀπὸ ἐλατήρια πολιτικῆς ἀντιθέσεως πρὸς τὸν ἀρχηγὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, σύμφωνοι.

§37Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Προεδρεύων Κυβ.). Νομίζω ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ καλλιτέρα λύσις.

§38Κ. ΜΑΡΗΣ. Δηλαδὴ θὰ τὸν κυρώσωμεν τὸν νόμον.

§39Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Προεδρεύων Κυβ.). Ἡ κύρωσις εἶναι ἄσχετος, διότι δυνάμεθα νὰ ρυθμίσωμεν τὸ ζήτημα διὰ διατάγματος καὶ αὐτὸ θὰ τὸ ρυθμίσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν ἀρχηγὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διὰ νὰ εὕρωμεν τὴν κατάλληλον λύσιν. Νομίζω, ὅτι τέλος πάντων δύναται ἡ Βουλὴ νὰ βασισθῇ εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγω.

§40Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι ὑπάρχει διάταξις εἰς τὸ Σύνταγμα, καὶ εἰς τὸ προηγούμενον, κατὰ τὸ ὁποῖον ὑπάλληλοι, στρατιωτικοὶ ἢ πολιτικοί, προκειμένου νὰ πολιτευθοῦν, παραιτοῦνται. Μετὰ τὰς ἐκλογὰς οἱ μὲν πολιτικοὶ ὑπάλληλοι δύνανται νὰ ἐπανέλθουν μετὰ παρέλευσιν ὡρισμένων ἐτῶν· οἱ στρατιωτικοὶ δὲν δύνανται νὰ ἐπανέλθουν ποτὲ εἰς τὸν στρατόν. Συνεπῶς τότε ἐν ἐνεργείᾳ δὲν ὑφίστανται ἐκ τοῦ Συντάγματος. Ἀπορῶ δὲ πῶς ὁ Ἀρχιστράτηγος κ. Παπάγος, ὁ ὁποῖος εἶναι τόσον εὔθικτος, πῶς τὸ δέχεται αὐτό.

§41Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Προεδρεύων Κυβ). Αὐτὸ τὸ θέμα συγκεκριμένως πρόκειται νὰ ρυθμίσωμεν.

§42Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὄσον ἀφορᾷ τὸ εἰδικὸν θέμα, τοῦ νόμου ὁ ὁποῖος χορηγεῖ τὰ προνόμια εἰς τὸν κ. Παπάγον νομίζω, ὅτι ὑπερβολικὰ ἔχει ἀσχοληθῆ ἡ Βουλὴ καὶ γίνεται μία συζήτησις περὶ τύπων, ἐνῷ τὸ ζήτημα εἶναι οὐσιαστικὸν καὶ πολιτικόν. Εἶναι ἀποδεδειγμένον καὶ κανεὶς δὲν τὸ ἀμφισβητεῖ ὅτι πρόκειται δι’ ἕνα νόμον ἀντισυνταγματικὸν ὁ ὁποῖος εἰσηγήθη κάτι τὸ πρωτοφανὲς εἰς τὰ ἔθιμα τὰ Δημοκρατικὰ τοῦ τόπου μας, ἐφ’ ὅσον δίδει μίαν διάκρισιν εἰς ἕνα οἱονδήποτε πολίτην. Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος τό πολιτικόν, νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον αὐτὸν καὶ νὰ μὴ ἀσχολούμεθα μὲ τὴν ἱστορίαν αὐτὴν ἐπὶ δύο ἡμέρας. Ὄσον ἀφορᾷ τὸ γενικώτερον θέμα, τοῦ εἰσαγομένου Κυβερνητικοῦ νόμου περὶ τοῦ Ἀναγκαστικοῦ νόμου, πολλοὶ συνάδελφοι καὶ κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν καὶ ἴσως καὶ κατὰ τὴν σημερινὴν, θά ἀποκαλύψωμεν ὅτι πολλοὶ ἀπὸ τοὺς κυρουμένους Ἀναγκαστικοὺς νόμους εἶναι νόμοι ἁμαρτωλοί, νόμοι οἱ ὁποῖοι ἐχαρακτηρίσθησαν ἀπὸ κάποιον συνάδελφον χθὲς ὡς παρουσιάζοντες μίαν κατάστασιν κόπρου τοῦ Αὐγείου, ἡ ὁποία χρειάζεται νὰ ἐκκαθαρισθῇ καὶ ὄχι νὰ κυρωθῇ. Δὲν δυνάμεθα ἡμεῖς νὰ δώσωμεν κῦρος εἰς τοὺς νόμους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἀπεδείχθησαν ὅτι ἔχουν ἕνα τοιοῦτον περιεχόμενον. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ἡμεῖς θὰ καταψηφίσωμεν τὸν κυβερνητικὸν αὐτὸν νόμον. Ἀλλ’ ἐδῶ θέλω νὰ παρατηρήσω καὶ τὸ ἑξῆς: Μεταξὺ τῶν ἄλλων ὑπάρχει καὶ αὐτὸς ὁ νόμος, τὸν ὁποῖον καλούμεθα νὰ κυρώσωμεν, εἶναι ὁ νόμος 1396)1950 περὶ διατηρήσεως ἐν ἰσχύϊ......

§43Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι διὰ τὴν φράσιν τοῦ κ. συναδέλφου περὶ κόπρου τοῦ Αὐγείου. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀνακαλέσῃ.

§44Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶναι ὁ νόμος ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ τὰς διατάξεις περὶ ἐλευθεροτυπίας τοῦ Γʹ. ψηφίσματος, αἱ ὁποῖαι διατηροῦνται ἐν ἰσχύϊ καὶ αἱ ὁποῖαι καταλύουν τὴν ἐλευθερίαν, ἡ ὁποία καθιεροῦται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 14 τοῦ Συντάγματος. Ἐφ’ ὅσον ἔχει ἔτσι τὸ πρᾶγμα, δὲν δυνάμεθα νὰ ψηφίσωμεν τὸ κυβερνητικὸν σχέδιον.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παλλάσκας ἔχει τὸν λόγον.

§46Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον, κύριοι συνάδελφοι, εἰδικῶς διὰ τὸ νομοσχέδιον, τῆς συγκροτήσεως τῆς Ἐθνικῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας, τοῦ νόμου 1836/1951. Τοῦτο διότι, συνάδελφος ὁμιλῶν χθὲς ἐν τῇ Βουλῇ, ἴσως διότι δὲν ἦτο κατατοπισμένος, ἀνέφερε μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν ἀπολύτως ἀκριβῆ. Μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, λόγῳ τῆς ἰδιότητός μου ὡς πρώην ἀξιωματικοῦ τῆς Ἀεροπορίας ἔχω ἀσχοληθῆ εἰδικώτερον, Συμμετέσχον δὲ πρὸ διετίας εἰς μίαν Ἐπιτροπὴν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Τσουδεροῦ, καὶ μετὰ ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Παπανδρέου. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν συμμετέσχον καὶ ἀξιωματικοὶ τῆς Ἀεροπορίας, ἀλλὰ καὶ εἰδικοὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐμελετήθη τὸ ὅλον θέμα τῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Ἤμην ἐγὼ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀνεκίνησα τὸ ζήτημα αὐτὸ δι’ ἑνὸς ὑπομνήματος τὸ ὁποῖον ὑπέβαλα εἰς τὴν τότε Κυβέρνησιν. Δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις μὲ τὸ νὰ λέγεται εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἐχαρίσθησαν εἰς ἑταιρείας ἢ εἰς ἄτομα ὁλόκληρα δισεκατομμύρια. Ἡ πραγματικότης εἶναι ἡ ἑξῆς: Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἀνασυνεκροτήθη ἡ Πολιτικὴ Ἀεροπορία ἐκ τῶν ἐνόντων καὶ κατώρθωσε, χωρὶς καμμίαν κρατικὴν ἐνίσχυσιν νὰ ἀναπτυχθῇ. Εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου, καμμία ἑταιρεία ἀεροπορική, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ἄνευ κρατικῆς, ἀμέσου ἢ ἐμμέσου ἐπιχορηγίας. Εἰς τὴν Ἑλλάδα συνέβη τὸ ἀντίθετον, ὄχι μόνον ἐπιχορήγησις δὲν ὑπῆρξεν, ἀλλ’ ἐπεβλήθη μία βαρυτάτη φορολογία εἰς βάρος τῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας ἡ ὁποία ἦτο τελείως ἀδύνατον νὰ ἐφαρμοσθῇ. Ἡ φορολογία αὐτή, ἀφ’ ὅτου ἐπεβλήθη, οὐδέποτε εἰσεπράχθη ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ τὰ ποσὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα προήρχοντο ἀπὸ τὸν φόρον αὐτόν, εἶναι τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἐχαρακτηρίσθησαν ὅτι ἐχαρίζοντο εἰς τὰς ἑταιρείας. Ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη πρὸ τοῦ διλήμματος ἢ νὰ δεχθῇ τὴν ἄποψιν ὅτι οἱ ἑταιρεῖες αὐτὲς ἐχρεωκόπησαν, καὶ νὰ σταματήσουν αἱ ἀεροπορικαὶ συγκοινωνίαι εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἢ νὰ εὕρῃ μίαν ἄλλην λύσιν διὰ νὰ δυνηθῇ ν’ ἀναπτύξῃ τὴν ἀεροπορικὴν συγκοινωνίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν τὰς εἰσηγήσεις τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία παμψηφεὶ εἰσηγήθη τὴν συγχώνευσιν τῶν ἑταιρειῶν, ὥστε νὰ σταματήσῃ ὁ συναγωνισμός, ἵδρυσε τὴν Ἐθνικὴν Ἑταιρείαν. Ὁ νόμος αὐτός, διὰ τοῦ ὁποίου ἱδρύθη ἡ Ἐθνικὴ Ἑταιρεία δὲν χωρεῖ καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἔχει ὡρισμένα τρωτά, ἀλλὰ κατὰ βάσιν ἦτο ἡ μοναδικὴ λύσις ἡ ὁποία ἠμποροῦσε νὰ δοθῇ διὰ ν’ ἀναπτυχθῇ ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν χθὲς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἕνα σημεῖον δὲν ἔθιξαν καὶ τὸ ὁποῖον γιὰ μένα εἶναι οὐσιῶδες. Εἶναι δύο ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὰ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἑταιρείας, Ἐπειδὴ προέρχομαι καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὴν Ἀεροπορίαν καὶ ἐπειδὴ τὸ σύνολον σχεδὸν τοῦ προσωπικοῦ τῆς πολιτικῆς Ἀεροπορίας προέρχεται ἀπὸ τὴν πολεμικὴν ἀεροπορίαν καὶ τὸ προσωπικὸν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας ἀποτελεῖ τὸ ἐφεδρικὸν ἔμψυχον ὑλικὸν τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας διὰ τὴν περίπτωσιν ἑνὸς πολέμου, νομίζω, ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως, ὑποχρέωσις τῆς Βουλῆς νά δώσῃ ἰδιαιτέραν προσοχὴν εἰς τὸ θέμα αὐτὸ τῆς προστασίας τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἑλληνικῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας. Τὰ δύο αὐτὰ ἄρθρα εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπίμαχα καὶ τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν ἰδιαιτέρως. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ δώσῃ προσοχὴν εἰς τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε κατ’ ἐπανάληψιν τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τῆς μὴ ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰδικώτερον ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης θὰ ἔδιδε τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος ἀπὸ τῆς ἀπόψεως προστασίας τοῦ προσωπικοῦ, διότι δὲν εἶναι ὀρθόν, προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἶναι προσωπικὸν μορφωμένον, τὸ ὁποῖον προσέφερε τεραστίας ὑπηρεσίας κατὰ τοὺς τελευταίους πολέμους, δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ προσωπικὸν αὐτὸ νὰ τὸ μεταχειριζώμεθα ὅπως δὲν μεταχειριζόμεθα οὔτε τὸν τελευταῖον φορτοεκφορτωτήν. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§47Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Προεδρεύων Κυβ.). Ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑταιρείαν ἀντιπρόσωπος τοῦ Κράτους, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἐνημερωθῇ.

§48Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι ἄσχετον.

§49Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Δὲν εἶναι ἄσχετον. Ἔχει κάποιαν σχέσιν μὲ τὸ θέμα. Ὑπάρχουν ὡρισμένα τρωτά, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἠμπορεῖ νὰ διορθώσῃ μόνον ἐὰν δείξῃ ἐνδιαφέρον διὰ τὸ προσωπικὸν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας τὸ ὁποῖον ἠγνοήθη καὶ τὸ μετεχειρίσθη κατὰ τρόπον τοιοῦτον ποὺ ἀποδεικνύει τελείαν ἔλλειψιν προστασίας τοῦ προσωπικοῦ τούτου.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§51Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα τῆς ὁμαδικῆς κυρώσεως τῶν Α.Ν. πρέπει νὰ τεθῇ καὶ ἀντιμετωπισθῇ γενικῶς καὶ ὄχι νὰ ὑπεισέλθωμεν εἰς λεπτομερείας ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου ἐκ τῶν νόμων αὐτῶν. Τὴν ἔκδοσιν τῶν Α.Ν. τὴν ὑπηγόρευσαν πράγματι ἀνάγκαι, αἱ ὁποῖαι ἐνεφανίσθησαν ἀπὸ τοῦ 1946 μέχρι τῆς ψηφίσεως τοῦ Συντάγματος καὶ αἱ ὁποῖαι θὰ ἐξηκολούθουν νὰ ὑπάρχουν καὶ σήμερον, ἐὰν τὸ νέον Σύνταγμα δὲν προέβλεπε τὴν εὐχέρειαν τῆς ἐκδόσεως Νομοθετικῶν Διαταγμάτων κατόπιν ἐγκρίσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Εἶναι τόσαι αἱ ἀνάγκαι τὰς ὁποίας ἔχει ν’ ἀντιμετωπίσῃ μία Κυβέρνησις σήμερον καὶ εἶναι τόσον βραδὺς ὁ ρυθμὸς τῆς κοινοβουλευτικῆς ἐργασίας, ὥστε πρακτικῶς δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ ἄμεσα προβλήματα τὰ ὁποῖα καθημερινῶς ἀνακύπτουν, χωρὶς νὰ προσφεύγουν εἰς τὴν ὁδὸν τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων. Εἶναι χαρακτηριστικὸν τὸ γεγονός, ὅτι οὐδεμία Κυβέρνησις ἀπὸ ὅσας ἐκυβέρνησαν τὴν χώραν ἀπὸ τοῦ 1946 μέχρι τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νέου Συντάγματος ἠδυνήθησαν ν’ ἀποφύγουν τὴν ἔκδοσιν Α.Ν. Καὶ ὁ ἀριθμός, ὁ ὁποῖος ἐμφανίζεται ἐνώπιόν σας, ἐάν κανεὶς δὲν ἀντικρύσῃ τὰ πράγματα ἀπὸ ρεαλιστικῆς πλευρᾶς, φαίνεται μέγας, ἐὰν ὅμως ἐξετάσετε τοὺς νόμους οἱ ὁποῖοι ἐψηφίσθησαν ἀπὸ τὴν Βουλὴν κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα θὰ ἴδητε, ὅτι ἐλάχιστα διαφέρει ὁ ἀριθμὸς τῶν Α.Ν., ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι ἐψηφίσθησαν ἀπὸ τὴν Βουλήν. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, τοῦτο καὶ μόνον τὸ γεγονὸς ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν, ὅτι πραγματικαὶ ἀνάγκαι ὑπηγόρευσαν τὴν ἔκδοσιν τῶν νόμων αὐτῶν. Τὰ ἀνώτατα δικαστήρια τῆς χώρας ἀντιμετώπισαν τὸ θέμα ἐὰν οἱ Ἀναγκαστικοὶ νόμοι ὡς Ἀναγκαστικοὶ νόμοι εἶναι ἢ δὲν εἶναι Συνταγματικοί. Καὶ ὁ μὲν Ἄρειος Πάγος ἀπέφυγε νὰ ὑπεισέλθῃ εἰς τὴν οὐσίαν καὶ τοὺς ἔκρινεν ὅλους ὡς Συνταγματικούς. Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ὑπεισῆλθεν εἰς τὴν οὐσίαν καὶ ἐκ τούτου τοῦ λόγου ἐδημιουργήθη τὸ ζήτημα, διότι τινὲς ἐκ τῶν ἀναγκαστικῶν αὐτῶν νόμων ἐθεωρήθησαν ὡς ἀντισυνταγματικοί, διότι κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας δὲν συνέτρεχεν ἀποχρῶν λόγος καὶ λόγοι ἀνάγκης ὥστε νὰ ἐκδοθοῦν ὑπὸ τὸν τύπον Ἀναγκαστικῶν νόμων. Ὡς ἐκ τούτου, κύριοι συνάδελφοι, ἐδημιουργήθη μία ἀναστάτωσις καὶ μία ἀταξία νομοθετικὴ ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὑποφέρει ἡ Κρατικὴ μηχανὴ σήμερον. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου προσετέθη καὶ εἷς ἄλλος λόγος μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Συντάγματος, μετὰ τὴν λῆξιν τῆς Αʹ Συνόδου τῆς παρούσης Βουλῆς ἡ ὁποία ἐπίκειται κινδυνεύουν ὅλοι οἱ Α. Ν. οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν κυρωθῆ ἐν τῷ μεταξύ, καὶ δὲν ἔχει κυρωθῆ σχεδὸν κανεὶς ἀπὸ αὐτούς, κινδυνεύουν ὅλοι συλλήβδην νὰ ἀκυρωθοῦν ὡς ἀντισυνταγματικοὶ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Ἀντιλαμβάνεσθε ἐὰν τοῦτο συμβῇ, ποῖον χάος θὰ ἀντικρύσῃ ἡ Κυβέρνησις, ποῖον χάος θ’ ἀντικρύσωμεν ὅλοι μας. Ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ἡ Κυβέρνησις χρέος εἶχε νὰ λάβῃ αὐτὸ τὸ μέτρον καὶ νομίζω, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν φαίνεται δυσάρεστον, ἄλλος τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει, ἀπὸ τὴν ὁμαδικὴν κύρωσιν ἡ ὁποία ἐπιχειρεῖται μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Ἐν συνεχείᾳ ἔχω νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: ἡ κύρωσις τῶν νόμων αὐτῶν θεραπεύει τὸ κακὸν τῆς τύποις ἀντισυνταγματικότητός των ἐκ τοῦ γεγονότος δηλαδή, ὅτι ἐξεδόθησαν ὡς Α.Ν. Ἕνας νόμος ἐὰν εἶναι ἀντισυνταγματικὸς ἐξ ἄλλου λόγου, ἐὰν φέρ’ εἰπεῖν ἀντίκειται εἰς ἄλλο ἄρθρον τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος ἡ κύρωσις, ἐὰν θὰ κυρωθοῦν ἀπόψε, κατ’ οὐδὲν θεραπεύει τὸ κακὸν καὶ αὐτὸ συμβαίνει μὲ τὸν ἀφορῶντα τὰ προνόμια τοῦ Στρατάρχου Παπάγου. Ἐὰν τὸ Διάταγμα περὶ τοῦ ὁποίου ἔγινε λόγος εἶναι ἀντισυνταγματικόν, διότι ἀντιτίθεται πρὸς ἄλλο ἄρθρον τοῦ Συντάγματος καὶ ἐν ᾗ περιπτώσει κυρώσετε τὸν ἀναγκαστικὸν νόμον βάσει τοῦ ὁποίου ἐξεδόθη, ἡ κατάστασις κατ’ οὐδὲν μεταβάλλεται. Κατὰ συνέπειαν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, οὐδεὶς λόγος ἀνησυχίας ὑπάρχει. Δὲν θὰ γίνω ἐγὼ ἀπολογητὴς ὅλων τῶν νόμων οἱ ὁποῖοι ἐξεδόθησαν, θέλω ὅμως νὰ διατυπώσω τὴν ἀντίληψιν ὅτι κατὰ τὴν χθεσινὴν συζήτησιν μὲ πολλὴν εὐκολίαν διετυπώθησαν κατηγορίαι ἐναντίον πλείστων ἐκ τῶν νόμων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι σήμερον κυροῦνται. Οὔτε πολὺ οὔτε ὀλίγον ἐνεφανίσθησαν ὡς σκανδαλώδεις νόμοι οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, δὲν εἶναι ἄξιοι τοιούτων χαρακτηρισμῶν. Αἱ Κυβερνήσεις αἱ ὁποῖαι ἐξέδωσαν τοὺς νόμους αὐτοὺς εἶναι γνωσταί. Δὲν λέγω ὅτι ὁ Ἀναγκαστικὸς νόμος εἶναι τέλειον δημιούργημα. Ὡς ἐκ τῆς φύσεώς του εἶναι φυσικὸν νὰ ὑφίσταται ὀλιγωτέραν ἐπεξεργασίαν καὶ ὀλιγωτέραν κριτικὴν καὶ μελέτην ἀπ’ ὅ,τι ὑφίσταται ἕνας νόμος ὁ ὁποῖος ψηφίζεται ἀπὸ τὴν Βουλήν, πάντως ὅμως γνωρίζετε τοὺς περισσοτέρους ἀπὸ τοὺς νόμους αὐτοὺς καὶ ἰδιαιτέρως ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐξεδόθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, ὅτι ἐξεδόθησαν διὰ ν’ ἀντιμετωπίσουν μεγάλα καὶ ἐπείγοντα προβλήματα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, τερματίζων τὴν ὁμιλίαν μου, νὰ ὑπεισέλθω εἰς ἕνα σημεῖον τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἄρτι κατελθὼν ἐκ τοῦ βήματος κ. Παλλάσκας, ὅσον ἀφορᾷ τὸν νόμον περὶ Τ.Α.Ε. Ἤμην τότε Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἠμποροῦσα νὰ σᾶς δώσω μερικὰς χρησίμους πληροφορίας. Ἡ τότε Κυβέρνησις ἀντιμετώπισε τὸ ἑξῆς πρόβλημα. Αἱ τρεῖς Ἑλληνικαὶ ἀεροπορικαὶ Ἑταιρεῖαι δὲν ἦσαν βιώσιμοι, εἶχον δὲ χρεωκοπήσει. Εἶχον ἕνα μεγάλο παθητικὸν καὶ ἦτο βέβαιον, ὅτι ἐβαίναμε πρὸς τὸ ὁλοκληρωτικὸν κλείσιμον τῶν Ἑταιρειῶν αὐτῶν, τὸ ὁποῖον φυσικὰ θὰ ἐσήμαινε καὶ σταμάτημα τῆς προόδου τῆς Ἑλληνικῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας. Ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισεν ὅτι εἶχε χρέος νὰ ἑνοποιήσῃ τὰς τρεῖς αὐτὰς Ἑταιρείας εἰς μίαν τὴν ὁποίαν Ἑταιρείαν νὰ ὑπαγάγῃ ὑπὸ αὐστηρότατον κρατικὸν ἔλεγχον. Ἕνας ἐκ τῶν λόγων διὰ τοὺς ὁποίους αἱ Ἑταιρεῖαι αὐταὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὀρθοποδήσουν ἦτο, ὄχι μόνον τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶχε τρεῖς Ἑταιρείας, ἐνῷ δὲν ἀντεῖχεν οὔτε διὰ μίαν, ἀλλὰ καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀπετέλεσε κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐξαίρεσιν εἰς τὴν μεταχείρισιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας ἀπὸ τὰ ἄλλα Κράτη τῆς Εὐρώπης, διότι ὅπως εἶπεν ὁ κ. Παλλάσκας, ὅλαι αἱ Ἀεροπορικαὶ Ἑταιρεῖαι ὅλων τῶν Κρατῶν ἐπιδοτοῦνται ἀμέσως, ἢ ἐμμέσως ἀπὸ τὸ Κράτος. Τὰς Ἑλληνικὰς ὅμως ὄχι μόνον δὲν τὰς εἴχομεν ἐπιδοτήσει, ἀλλ’ ἐζητούσαμεν ἀπ’ αὐτὰς νὰ πληρώνουν φόρους. Ὡς ἐκ τούτου, νομίζω, αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἡ πρᾶξις τῆς ἑνοποιήσεως τῶν Ἑταιρειῶν εἰς μίαν καὶ τῆς παροχῆς ὡρισμένων διευκολύνσεων εἰς τὴν νέαν ἑνοποιηθεῖσαν Ἐθνικὴν Ἀεροπορικὴν Ἑταιρείαν ἀπετέλεσε πρᾶξιν σωστὴν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως σκοπιμότητος, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως δικαιοσύνης, ἐὰν θέλετε, ἀπέναντι τῶν Ἑταιρειῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρξαν πρωτοπόροι εἰς ἕνα τομέα καὶ προσέφερον ὑπηρεσίας πολυτίμους εἰς τὸ Κράτος, εἰς ἐποχὰς δυσκόλους, διότι εἶναι γνωστὴ ἡ συμβολὴ τῆς Ἑλληνικῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας τὴν ἐποχὴν τοῦ συμμοριτοπολέμου. Ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέρα, νομίζω, ὅτι ὀρθῶς ἀντεμετωπίσθη ἐπιπροσθέτως τὸ θέμα τοῦ Κρατικοῦ ἐλέγχου. Πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἔναντι τῆς ἀπαλλαγῆς ἀπὸ χρέη ἀνερχόμενα εἰς 15 περίπου δισεκατομμύρια, τῶν τριῶν αὐτῶν ἑταιρειῶν καὶ κατὰ συνέπειαν τῆς νέας ἑταιρείας, τὸ Κράτος ἐπῆρεν ὡρισμένον ποσοστὸν μετοχῶν τῆς νέας ἑταιρείας καὶ κατὰ συνέπειαν ἔχει ἀντιπρόσωπον τοῦ Κράτους, ὁ ὁποῖος μετέχει εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ἀλλ’ ἐπιπροσθέτως, ὅπερ καὶ τὸ σημαντικώτερον ἔχει Κυβερνητικὸν Ἐπίτροπον, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀπόλυτον Βέτο ἐπὶ πάσης ἀποφάσεως, τὴν ὁποίαν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς νέας Ἑταιρείας λαμβάνει. Εἰς περίπτωσιν δὲ διαφωνίας τοῦ Κυβερνητικοῦ Ἐπιτρόπου, ἀποφαίνεται ὁριστικῶς καὶ ἀμετακλήτως ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἡ νέα Ἑλληνικὴ Ἀεροπορικὴ Ἑταιρεία, κύριοι συνάδελφοι, εὑρίσκεται ὑπὸ τὸν ἀπόλυτον ἔλεγχον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τὴν στιγμὴν αὐτήν, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ὑπεύθυνος καὶ ἁρμόδιος νὰ κανονίζῃ τὰ τῆς ζωῆς της. Αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, ἐν ὀλίγοις. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο θέμα.

§52Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐφ’ ὅσον εἶσθε εἰς τὸ θέμα αὐτό, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει εἶναι τοῦτο: Ὅτι μαζὶ μὲ τὸν χαρισμὸν—ἂς εἴπωμεν—τῶν πρὸς τὸ Δημόσιον χρεῶν τῶν ἑταιρειῶν αὐτῶν καὶ δι’ αὐτὰ ἁρμόδιον ἦτο τὸ Δημόσιον νὰ ἀποφασίσῃ καὶ ἀπεφάσισεν. Ὑπάρχει ὁ χαρισμὸς τῶν χρημάτων, τὰ ὁποῖα εἶχε καταβάλει τὸ προσωπικὸν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως.

§53Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ εἰδικώτερα θέματα τοῦ προσωπικοῦ, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. Παλλάσκας, ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν. Κατὰ βάσιν αὐτὰ ἀφοροῦν τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου καὶ ὄχι αὐτὸν τοῦτον τὸν νόμον. Ἡ Κυβέρνησις, ὅπως προηγουμένως σᾶς ἀνέφερον, ἔχει τὸ ἀπόλυτον βέτο ἐπὶ πάσης ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ τοῦ διευθύνοντος Συμβούλου τῆς Ἑταιρείας. Ἄρα ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς ἐφαρμόζεται ὁ νόμος, αὐτὸ εἶναι χωριστὸν κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιθυμῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ συζητήσω. Ὄντως, κύριοι συνάδελφοι, περιέχεται καὶ διάταξις εἰς τὸν κυρούμενον νόμον, δυνάμει τῆς ὁποίας ἀπαλλάσσονται αἱ ἀεροπορικαὶ ἑταιρεῖαι, αἱ τρεῖς τέως ἀεροπορικαὶ ἑταιρεῖαι, ἀπὸ τὰς ὀφειλάς των πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. Εἶναι μία διάταξις διὰ τὴν ὁποίαν μακρὰ συζήτησις ἐγένετο. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ τονίσω εἶναι, ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐμφιλοχωρεῖ μία βασικὴ παρεξήγησις. Ἐὰν ὑπάρχῃ τις ὁ δυνάμενος νὰ διαμαρτυρηθῇ δι’ αὐτό, δὲν εἶναι οἱ ὑπάλληλοι, εἶναι τὸ ΙΚΑ, τὸ ὁποῖον ζημιοῦται κατὰ ἓν Α ποσοστόν, τὸ ὁποῖον εἶχε λαμβάνειν. Τὸ προσωπικὸν διατηρεῖ ἀκέραια τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἔχει ἐκ τῶν κειμένων νόμων ἀπὸ τὸ ΙΚΑ. Δὲν πρόκειται τὸ προσωπικὸν κατ’ οὐδὲν νὰ ζημιωθῇ. Διότι θεωροῦνται αὐτὰ τὰ χρήματα πληρωθέντα ἀπὸ τὰς ἑταιρείας πρὸς τὸ ΙΚΑ, χωρὶς ὅμως νὰ ἔχουν καταβληθῆ. Συνεπῶς ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς δύναται νὰ γίνῃ κριτική, ὡς πρὸς τὴν ἀπαλλαγὴν αὐτῶν τῶν ὀφειλῶν πρὸς τὸ ΙΚΑ. Ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἐνόμισεν, ὅτι εἶχε χρέος νὰ καταστήσῃ, παντὶ τρόπῳ, τὴν ἑταιρείαν αὐτὴν βιώσιμον καὶ ἐνόμισεν, ὅτι ἠδύνατο νὰ προχωρήσῃ ἕως ἐκεῖ. Ἀλλ’ ἀπὸ πλευρᾶς ζημίας τοῦ προσωπικοῦ, δὲν δύναται νὰ γίνῃ λόγος. Οὕτω, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει τὸ θέμα τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι κατὰ τὴν προσωπικήν μου ἀντίληψιν, ἀποτελεῖ βασικὸν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ μεγάλα προβλήματα. Ἐὰν δὲν προλάβωμεν νὰ τὸ ψηφίσωμεν ἐγκαίρως, διὰ νὰ τὴν ἀπαλλάξωμεν ἀπὸ φροντίδας καὶ πρὸ παντὸς διὰ νὰ ἀπομακρύνωμεν τὸ δέος τοῦ χάους, τὸ ὁποῖον πιθανῶς συντόμως θὰ παρουσιασθῇ, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀμφισβητηθῇ ἡ ἰσχὺς ὅλων αὐτῶν τῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι εἶναι σπουδαιοτάτης σημασίας, ἡ Κυβέρνησις προσεχῶς θὰ ἔχῃ νὰ ἀντικρύσῃ δυσχερέστατα προβλήματα. Καὶ ἐν τῇ ἐννοίᾳ αὐτῇ νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νόμου αὐτοῦ.

§54Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Χρονικῶς περιοριζόμεθα διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν νόμων, ὅπως περιοριζόμεθα προκειμένου περὶ ψηφισμάτων καὶ Συντακτικῶν Πράξεων;

§55Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ θέμα ἀπὸ νομικῆς πλευρᾶς δὲν εἶναι τὸ ἴδιον. Ὄντως ἔχετε δίκαιον. Διὰ μὲν τὰ ψηφίσματα εἶναι ἀναντίρρητον, ὅτι μετὰ τὴν λῆξιν τῆς Συνόδου δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν τίποτε καὶ θὰ τὰ εἴχομεν εἰς τὸ διηνεκές, Κύρωσιν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν καὶ μετὰ τὴν λῆξιν τῆς Συνόδου. Δὲν εἶπον τὸ ἀντίθετον. Εἶπον ὅμως, ὅτι κινδυνεύουν ὅλοι αὐτοὶ οἱ νόμοι νὰ θεωρηθοῦν ἀντισυνταγματικοὶ μετὰ τὴν λῆξιν τῆς Συνόδου ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἐνδείξεις, τὰς ὁποίας ἔχομεν. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, ἐὰν πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, 250 νόμοι νὰ κυρωθοῦν εἷς ἕκαστος ἀτομικῶς, θὰ φθάσουν δύο χρόνια νομοθετικῆς ἐργασίας; Αὐτὸ εἶναι τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἔχομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν.

§56Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπετε προηγουμένως, ὅτι αἱ ξέναι Ἑταιρεῖαι ἐπιδοτοῦνται ἀπὸ τὰ Κράτη, ἐνῷ ἡ ἰδική μας δὲν ἐπιδοτεῖται. Τώρα ὅμως αἱ εἰσφοραὶ εἰς τὸ ΙΚΑ δὲν δίδονται. Θὰ ἤθελον νὰ ἠξεύρω μόνον δι’ ὡρισμένην χρονικὴν περίοδον ἢ διὰ πάντα εἶναι αὐτό;

§57Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐξήγησα, ὅτι αὐτὸ ἀφορᾷ τὰς παρελθούσας ὀφειλάς, αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἀπὸ τὰς ἐπὶ μέρους Ἑταιρείας.

§58Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Ἐγὼ θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 14 ὑπάρχει ἀπαλλαγὴ τῶν ἑταιρειῶν ἐπὶ τετραετίαν, δυναμένη νὰ παραταθῇ καὶ μίαν εἰσέτι τετραετίαν. Ἐπὶ πλέον χαρίζονται φόροι καὶ δασμοὶ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου κτλ. Ἄρα δὲν χαρίζομεν μόνον τὰ 110 δισεκατομμύρια.

§59Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀπαλλάσσεται ὀφειλῶν, καὶ ἠμπορῶ νὰ τὸ βεβαιώσω ὑπευθύνως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, δέκα πέντε δισεκατομμυρίων. Ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέρα εἰς τὴν νέαν ἐθνικὴν ἀεροπορικὴν Ἑταιρίαν παρέχονται ὡρισμένα προνόμια, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τοὺς δασμούς. Διότι τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι νὰ κάμωμεν μίαν Ἑταιρίαν μὴ βιώσιμον, ἡ ὁποία δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ἀνταποκριθῇ μόνη της Ἐκρίθησαν αὐτὰ τὰ πράγματα, ἠμπορῶ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, μὲ αὐστηρότητα, ἀλλὰ καὶ μὲ λεπτολογίαν. Ἐμελετήθησαν τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα, ποὺ εἴχομεν αὐτὴν τὴν ἐποχὴν καὶ εἴδομεν ὅτι ἄνευ ἀπαλλαγῆς τῶν δεσμῶν δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ Ἑταιρία νὰ εἶναι βιώσιμος.

§60Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Προεδρεύων Κυβερν.). Νομίζω, ὅτι ἐλησμονήσατε νὰ εἴπετε κάτι. Ὅτι μέσα εἰς αὐτὰ τὰ χρέη, τὰ ὁποῖα εἶχον αἱ Ἑταιρίαι πρὸς τὴ Δημόσιον, ἦτο καὶ ἡ βενζίνη, ἡ ὁποία ἐχρησιμοποιεῖτο ὑπὸ τῶν ἀεροπλάνων. Ἐνῷ δὲ διὰ τὰ πλοῖα τὸ πετρέλαιον, τὸ ὁποῖον ἔκαιον διὰ τὰς συγκοινωνίας, ἔμενεν ἀφορολόγητον, αἱ ἑταιρεῖαι εἶχον φορολογημένην βενζίνην. Ἑπομένως ἀπηλλάγησαν αὐτοῦ τοῦ φόρου. Ἦτο καὶ αὐτὸ μέσα.

§61Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πολλαὶ δεκάδες δισεκατομμυρίων κατεβλήθησαν ἀπὸ τὰς ἑταιρείας διὰ δασμούς. Ἡμεῖς δὲ τὰς ἀπαλλάσσομεν ἀπὸ ἕνα ποσοστὸν τῶν δασμῶν, τοὺς ὁποίους κατέβαλον, καὶ ἔναντι αὐτοῦ, τὸ Κράτος ἐγένετο μέτοχος.

§62Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα ὤφειλον αἱ ἑταιρεῖαι εἰς τὸ Δημόσιον, ἦσαν εἰς θέσιν νὰ τὰ πληρώσουν λαμβανομένης ὑπ’ ὄψει τῆς οἰκονομικῆς των καταστάσεως, λόγῳ τῆς ὁποίας, ὡς εἴπετε, εἶχον φθάσει εἰς χρεωκοπίαν; Ὄχι! Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, ἡ ἰδική μας, ἡ ὁποία ἐξέδωκεν αὐτὸν τὸν Α.Ν. καὶ εἶπεν: ἀπαλλάσσω τὰς ἑταιρείας αὐτοῦ τοῦ χρέους, δὲν τοὺς ἐχάρισε τίποτε. Δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἄποψις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐχάρισε τόσα δισεκατομμύρια. Διότι ἐὰν ἀφήναμεν τὰς ἑταιρείας αὐτὰς τότε νὰ χρεοκωπήσουν, ἀπὸ ποῦ θὰ τὰ εἰσέπραττε τὸ Δημόσιον; Δὲν εἶναι λοιπὸν ὀρθὴ ἡ ἄποψις, ἡ ὁποία ἐλέχθη, ὅτι τάχα ἐκείνη ἡ Κυβέρνησις χαριστικῶς ἐνήργησε δι’ ὡρισμένα ἄτομα, διὰ τὰ ὁποία ἐνδιεφέρετο νὰ τοὺς χαρίσῃ δισεκατομμύρια.

§63Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀσχέτως, κύριοι συνάδελφοι, τῆς ἀπόψεως τοῦ κ. Μπακοπούλου, σᾶς διηυκρίνησα προηγουμένως, ὅτι ἔναντι τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀπηλλάγησαν αἱ ἑταιρεῖαι καὶ τὸ ὁποῖον κανονικῶς ἐὰν ἴσχυεν ἔκτοτε ἡ ἀπαλλαγὴ τῶν δεσμῶν τῶν καυσίμων, ἡ ὁποία ἀναγνωρίζεται ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἰσχύσῃ προκειμένου διὰ τοιαύτας ἑταιρείας, δὲν θὰ ὠφείλοντο μόνον 15 δισεκατομ., ἀλλὰ πολλαὶ δεκάδες δισεκατομμυρίων, δὲν θὰ εἶχον πληρωθῆ, πέραν τῶν 15 δισεκατομ. Ἀσχέτως τούτου τὸ Κράτος ἔναντι αὐτῶν τῶν 15 δισεκατομ., ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀπήλλαξε τὴν ἑταιρείαν, ἔλαβε τὴν συμμετοχήν του εἰς μετοχὰς τῆς νέας ἑταιρείας.

§64Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὅταν ὁ τελευταῖος βιοτέχνης πάῃ εἰς τὴν φυλακήν, διότι δὲν ἐπληρώθη τὸ ΙΚΑ, τὸ Κράτος ἔχει λαγοπόδαρο διὰ τὰς ἰδικάς του ὑποχρεώσεις.

§65Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Τὸ θέμα δὲν ἔρχεται διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν Βουλήν. Ὅταν ἐγένετο ἡ ἀπαλλαγὴ ἐγεννήθη τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς ΤΑΕ καὶ εἶχεν εἴπει τότε ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ προσπαθήσῃ νὰ τὸ ἐντάξῃ εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ ὅτι θὰ φέρῃ σχετικὸν νομοθέτημα. Εἶχεν εἴπει τότε ἀκόμη, ὅτι παρὰ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία εἶναι ἐναντίον τῆς δημιουργίας ἐπικουρικῶν ταμείων ἐὰν δὲν κατορθωθῇ ἡ εἰς τὸ ΙΚΑ ἔνταξίς των, θὰ ἱδρυθῇ εἰδικὸν ταμεῖον ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως. Διὰ νὰ γίνῃ τοῦτο θὰ ἔλθῃ νόμος ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου αὐτοῦ θὰ ἐξετασθῇ τί θὰ γίνῃ μὲ τὰ τυχὸν καθυστερούμενα, τὰ ὁποῖα ὀφείλει ἡ ΤΑΕ. Τί ἁπλούστερον τούτου. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ συζητηθῇ ἀπόψε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι ἐπὶ θύραις καὶ ὅταν θὰ ἔλθῃ θὰ ἐξετασθῇ μήπως πρέπει νὰ ἀναβιώσουν αἱ τυχὸν διαγραφεῖσαι ὀφειλαί, αἱ ὁποῖαι ὑφίσταντο προηγουμένως.

§66Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Αὐτὸς ὁ νόμος εἶναι 1½ χρόνο τώρα καὶ δὲν ἦλθεν εἰς τὴν Βουλήν.

§67Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Πρὸ τριῶν μηνῶν ἐγένετο ἡ συζήτησις καὶ τὸ πρᾶγμα καθυστερεῖ, διότι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ΙΚΑ δὲν ἀπεφάνθη, διότι ἐδημιουργήθη διαφορὰ γνωμῶν μεταξὺ τῶν συμβούλων.

§68Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω καὶ ἐγὼ νὰ ὑπάρξω ἀπολογητὴς ὅλων τῶν νόμων αὐτῶν τῶν Ἀναγκαστικῶν. Ἔχω ὅμως τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει ὡς ὀρθῶς ἐζήτησε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, νὰ τοὺς κυρώσωμεν ἐν τῷ συνόλῳ, διότι μεταξὺ αὐτῶν τῶν νόμων περιλαμβάνονται καὶ νόμοι σπουδαιοτάτης σημασίας. Ἡ Κυβέρνησις Βενιζέλου, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, λόγῳ τῆς συνθέσεως τῆς Βουλῆς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ψήφισιν νόμων ἀπὸ τὴν Βουλήν καὶ ἠναγκάσθη τῇ ἀνοχῇ μάλιστα καὶ τῆς ΕΠΕΚ τότε, νὰ καταφύγῃ εἰς τὴν ἔκδοσιν Ἀναγκαστικῶν νόμων καὶ θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναφέρω ὡρισμένους ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν μεγάλα λαϊκὰ στρώματα, ἰδίως τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς ὑπαλλήλους. Εἶναι ὁ Α.Ν. 1803)51, ὑπ’ ἀριθμὸν 142 εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ προστασίας τῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν. Ὑπῆρχεν ἀπὸ μακροῦ αἴτημα τῆς τάξεως τῆς ἐργατικῆς, νὰ προστατεύωνται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται διὰ τὰ συμφέροντα τῶν συναδέλφων των. Πολλὰ ἐγράφησαν, τόμοι ὁλόκληροι, καὶ ἔδοξε νὰ ἔλθῃ πάλιν τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων μετὰ εἴκοσι ἔτη νὰ προστατεύσῃ τὰ συνδικαλιστικὰ στελέχη. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ προστατεύονται καὶ ὁ Πρόεδρος καὶ ὁ Γεν. Γραμματεὺς τῶν Σωματείων καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἐργοδότης νὰ τοὺς ἀπολύσῃ εἰ μὴ μόνον, ὅταν ὑπάρξῃ συγκεκριμένον ἀδίκημα κλοπῆς εἰς βάρος τῶν ἐργοδοτῶν. Ἕνας ἄλλος νόμος εἶναι ὁ ὑπ’ ἀριθ. 1834)51 περὶ κωδικοποιήσεως τῆς ἰσχυούσης ἐργατικῆς νομοθεσίας. Καὶ περὶ αὐτοῦ ὑπῆρχεν αἴτημα τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ εἶναι γνωστὸν ποῖος κυκεὼν ὑπάρχει ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς καὶ πῶς ταλαιπωροῦνται οἱ ἐργάται καὶ οἱ ὑπάλληλοι εἰς τὰ δικαστήρια καὶ γίνονται θύματα τῶν δικαστικῶν ἀγώνων. Καὶ πάλιν ἡ Κυβέρνησις τῶν Φιλελευθέρων ἔθεσε τὴν βάσιν τῆς κωδικοποιήσεως τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας. Συνεκροτήθη Ἐπιτροπὴ ἐκ καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου, οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβον τὴν ἀναχώνευσιν ὅλων τῶν διατάξεων, τῶν εἰδικῶν, νὰ προσθέσῃ καὶ νὰ ἀφαιρέσῃ, ὅτι εἶναι περιττόν. Καὶ θὰ ἔλθῃ πρὸς κύρωσιν, σχετικὸν νομοθέτημα κατὰ τὸ σύστημα τῶν κωδίκων. Ὑπάρχει ὁ ὑπ’ ἀριθμὸν 173 εἰς τὸ νομοσχέδιον ὁ Α.Ν. 1846 περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Ὁ νόμος αὐτὸς ἀναδιωργάνωσε τὸ Ἵδρυμα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ ἔδωσε τὴν δυνατότητα τῆς αὐξήσεως τῶν παροχῶν καὶ τῶν συντάξεων καὶ τῆς νοσηλείας. Εἶναι ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ἐπηνέσθη εἰς ὅλα τὰ Διεθνῆ Συνέδρια, εἶναι ὁ νόμος διὰ τὸν ὁποῖον ἡ ἐργατικὴ τάξις ἔμεινε τόσον ἱκανοποιημένη, ὥστε ἐπέδωκε ψήφισμα εὐγνωμοσύνης εἰς τὸν τότε Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι οἱ νόμοι αὐτοὶ διὰ τοὺς ὁποίους ὁ Γεν. Γραμματεὺς τῶν Ἐλευθέρων Συνδικάτων ὁ κ. Μπράουν, διεβίβασε τὰς εὐχαριστίας του εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἐργατικῶν ζητημάτων. Διὰ τὰ θέματα αὐτὰ εἶχον προηγηθῆ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Προεδρεύοντος σήμερον καὶ τότε Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, συσκέψεις εἰς τὰς ὁποίας μετέσχον καὶ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐργατῶν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, κατὰ τὰς ὁποίας ὁ κ. Προεδρεύων τῆς Κυβερνήσεως ἔδωκε τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ λύσῃ αὐτὰ τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ μακροῦ ἦσαν ἐκκρεμῆ καὶ εὗρον τὴν λύσιν των, διὰ τῶν νόμων περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα. Ὑπάρχει ἕνας ἄλλος νόμος, ὁ 1836, ὁ ὁποῖος ηὔξησε τὸ ποσοστὸν τῆς προστασίας τῶν πολεμιστῶν καὶ διὰ τὸν ὁποῖον ἐξεδηλώθη ἐκ μέρους τῶν πολεμιστῶν ἡ ἱκανοποίησίς των πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ πρέπει, διότι τυχὸν ὑπάρχει ἕνα παράπονον ἐναντίον ἑνὸς συγκεκριμένου νόμου, νὰ ματαιώσωμεν τὴν κύρωσιν τῶν νόμων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι τόσον σπουδαῖα ζητήματα ἔλυσαν. Θὰ ἠμποροῦσα καὶ ἄλλους νὰ σᾶς ἀναφέρω, περιορίζομαι μόνον εἰς ἐκείνους τοὺς ὁποίους γνωρίζω, διότι τότε ἤμην καὶ ἐγὼ μέλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ μερικὰ ἐξεδόθησαν τῇ εἰσηγήσει μου.

§69Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ρυθμίζει τὴν πληρωμὴν τῶν χρεῶν ὑπὸ τῶν σιδηροβιομηχάνων, μήπως ἠξεύρετε νὰ μᾶς εἴπητε, τί ὁρίζει, διὰ νὰ ἠξεύρῃ καὶ ἡ Βουλή, ἂν θὰ δώσῃ τὴν συναίνεσίν της εἰς τὴν καταβολὴν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον τῶν χρεῶν αὐτῶν, αὐτῶν τῶν πτωχῶν ἀνθρώπων;

§70Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Εἶναι ἐδῶ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός. Γνωρίζω ὅμως, ὅτι δὲν ἦλθον πρὸς κύρωσιν ὅλοι οἱ Ἀναγκαστικοὶ νόμοι.

§71Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶναι μέσα καὶ αὐτός.

§72Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Γνωρίζω, ὅτι οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ ἔκαμαν ἐπιλογὴν τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων καὶ ἔφεραν πρὸς κύρωσιν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὴν ἀντίληψίν των, εἶναι σπουδαίας σημασίας καὶ ἀντιμετωπίζουν σπουδαῖα θέματα.

§73Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ὡρισμένοι Ἀναγκαστικοὶ νόμοι ἔχουν καὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι βέβαια δὲν τυγχάνουν τῆς ἐπιδοκιμασίας τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν. Δυστυχῶς ὅμως, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι διατάξεις, τῶν ὁποίων ἡ κύρωσις εἶναι ἀπαραίτητος, διότι λύουν πολλὰ ζητήματα. Λοιπόν, ζητοῦμεν ἀπόψε νὰ ἐπικυρωθοῦν οἱ νόμοι, νὰ δοθῇ ἡ τυπικὴ κύρωσις τῶν νόμων, διότι ἐγεννήθη παρ’ ἡμῖν αὐτὸ τὸ τρομερὸν θέμα, τὸ ὁποῖον, πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ, δὲν ἔχει δημιουργηθῆ πουθενὰ ἀλλοῦ, ὑπὸ τὸ δόγμα τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν, ὑπὸ τὸ ὁποῖον βιοῦν ὅλα τὰ δημοκρατικὰ Κράτη. Δυστυχῶς, εἰς τὴν χώραν μας, τὸ δόγμα αὐτό, ἔχει παραποιηθῆ εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε τὰ Ἀνώτατα Δικαστήρια παρεμβαίνουν εἰς ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἐν πλήρει ἐπιστημονικῇ συνειδήσει, δὲν εἶναι τῆς δουλειᾶς των νὰ παρεμβαίνουν. Δυστυχῶς, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας παρενέβη εἰς ζητήματα ἐρεύνης τῆς τυπικῆς δυνάμεως τῶν νόμων, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν γνώμην μου, δὲν εἶναι τῆς ἰδικῆς του ἁρμοδιότητος. Διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις καὶ διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ τροποποιηθοῦν αὐτοὶ οἱ νόμοι, τινὰς τῶν ὁποίων δὲν ἐπιδοκιμάζομεν, διότι βλέπετε, ὅτι δι’ ἕνα νόμον ἐφάγαμεν δύο ἡμέρας...............

§74Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν θέλετε νὰ εὑρισκώμεθα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, δὲν ἠμπορεῖτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ χρησιμοποιῆτε τοὺς βουλευτὰς καὶ νὰ λέγετε, ἐὰν θέλετε, κύριοι, νὰ τοὺς ψηφίσετε.

§75Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Μὴ μοῦ ἀποδίδετε φράσεις, τὰς ὁποίας δὲν εἶπα. Μοῦ εἴπατε, ὅτι εἶπα, ἐὰν θέλετε καὶ ἐὰν δὲν θέλετε. Δὲν εἶπα τίποτε ἀπὸ αὐτά. Σᾶς ἐξήγησα διατὶ πρέπει νὰ κυρωθοῦν οἱ νόμοι αὐτοὶ ἀπόψε, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ τοὺς τροποποιήσωμεν.

§76Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Χωρὶς νὰ τοὺς κυρώσωμεν δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τοὺς τροποποιήσωμεν;

§77Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ὄχι, διότι χρειάζεται χρόνος.

§78Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Μετὰ τὴν κύρωσιν δὲν θὰ χρειασθῇ χρόνος;

§79Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Θέλω νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο ἐπειδὴ ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἀνεφέρθητε, εἰς ἕνα χάρισμα χρεῶν πρὸς κάποιο Ταμεῖον.......

§80Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἰς τοὺς σιδηροβιομηχάνους.

§81Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐγὼ παρενέβην, διότι ἐνόμιζα, ὅτι ἀνεφέρθητε εἰς τὸ Ταμεῖον Μεταλλευτῶν. Σᾶς ἐξηγῶ καὶ σᾶς λέγω, διατί νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ κυρωθοῦν οἱ νόμοι. Πρῶτος ἐγώ, δὲν συμφωνῶ μὲ πολλὰς ἀπὸ τὰς διατάξεις τῶν νόμων αὐτῶν, καὶ σᾶς ἀναφέρω διάταξιν, ἡ ὁποία ἐχάρισεν εἰς τοὺς ἐργοδότας ποσά, τὰ ὁποῖα ὀφείλονται εἰς τὸ Ταμεῖον Μεταλλευτῶν. Ἐγὼ ὁ ἴδιος ἔχω κάμει μίαν προσπάθειαν διὰ νὰ ἐπαναφέρω τὰ πράγματα εἰς τὴν προτέραν τους κατάστασιν. Δυστυχῶς, εἶναι τοιαύτη ἡ ἐμπλοκή, ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῆ μὲ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ὥστε οἱοσδήποτε θιγόμενος, αὐτὴν τὴν στιγμὴν μόλις γίνῃ μία ἀπόφασις, ἡ ὁποία στηρίζεται εἰς τὸν ὑπάρχοντα νόμον, προσφεύγει εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ παραλύει διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τὴν λειτουργίαν πάσης ἀποφάσεως στηριζομένης εἰς τὸν νόμον. Διὰ νὰ μπορέσωμεν, λοιπόν, νὰ προχωρήσωμεν, διότι τοὺς ἰδίους σκοποὺς ἐπιδιώκομεν, δηλαδὴ τὴν προστασίαν τῶν ἀσθενεστέρων τάξεων, ζητοῦμεν ὅλοι, ἐδῶ ἀκριβῶς, νὰ ἐπιτύχωμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ζητῶ, τοὐλάχιστον, διὰ τὸν τομέα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ διὰ τὰ νομοθετήματα τὰ ὁποῖα σᾶς εἶπε ποίας σημασίας εἶναι, ὁ φίλτατος κ. Μπακατσέλος, ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς ἄλλους τομεῖς, δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις, διότι οὐκ ἦν ἄλλως γενέσθαι.

§82Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι σύμφωνος πρὸς ὅσα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διακόπτων με, εἶπεν. Νομίζω καὶ ἐγώ, ὅτι πρέπει, ἐπαναλαμβάνω, χάριν τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος, χάριν τοῦ συμφέροντος τῶν μεγάλων λαϊκῶν τάξεων...........

§83Γ. ΣΙΜΟΣ. Ὄχι, ὄχι.

§84Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς εἶπα καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω, χάριν τοῦ συμφέροντος μεγάλων λαϊκῶν τάξεων, διότι μεγάλαι λαϊκαὶ τάξεις εἶναι οἱ ἐργάται καὶ οἱ ὑπάλληλοι—χάριν τοῦ συμφέροντος αὐτῶν τῶν τάξεων πρέπει νὰ ψηφισθοῦν οἱ νόμοι αὐτοί. Εἶναι ἐνδεχόμενον, δὲν γνωρίζω σεῖς εἰς ποίαν πλευρὰν τῆς ΕΔΑ ἀνήκετε, νὰ μὴ θέλετε τὴν κύρωσιν τῶν Ἀναγκαστικῶν αὐτῶν νόμων, διότι θέλετε πράγματι νὰ ὑπάρχῃ δυστυχία εἰς τὸν τόπον αὐτόν, διότι οἱ νόμοι αὐτοὶ οἱ Ἀναγκαστικοὶ περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα, βελτιώνουν τὴν θέσιν τοῦ ἐργάτου καὶ τοῦ ὑπαλλήλου. Δὲν γνωρίζω εἰς ποίαν πλευρὰν τῆς ΕΔΑ ἀνήκετε, ἔχω ὅμως τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ κυρωθοῦν οἱ ἀναγκαστικοὶ αὐτοὶ νόμοι, διότι πράγματι ἐξυπηρετοῦν τὰ συμφέροντα μεγάλων λαϊκῶν τάξεων. Ἐὰν ὑπάρχουν ὡρισμένοι ἐκ τῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην τροποποιήσεως, σᾶς ἔδωσε κατηγορηματικὰ τὸν λόγον της ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ τοὺς φέρῃ νὰ τοὺς τροποποιήσῃ. Εἰσηγοῦμαι λοιπὸν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει καὶ νὰ κυρωθοῦν οἱ Ἀναγκαστικοὶ νόμοι.

§85Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι κατὰ τὴν γνώμην μου δικαιολογημέναι αἱ ἀντιρρήσεις τῶν κ. βουλευτῶν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπικύρωσιν ὡρισμένων νόμων. Κοντὰ εἰς τὰς ἀντιρρήσεις αὐτὰς θεωρῶ καὶ ἐγὼ ὑποχρέωσίν μου νὰ φέρω τὰς ἀντιρρήσεις μου ἐπὶ ὡρισμένων νόμων. Κυρίως θὰ ἐγείρω φωνὴν ὅπως μὴ ἐπικυρωθῇ ὁ Ἀναγκαστικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος διέκοψε τὰς ἀπονεμηθείσας συντάξεις εἰς τὰ θύματα τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ. Διότι ἐγὼ τοὐλάχιστον πιστεύω καὶ νομίζω ὅτι ἔχουν ὑποχρέωσιν πάντες νὰ πιστεύουν, ὅτι πρὸς τὰ θύματα τοῦ πολέμου, πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προσέφερον τὰ πάντα καὶ τὴν ζωήν των διὰ τὸ μεγαλεῖον τῆς Πατρίδος, ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ ἦτο περισσότερον στοργικόν, ἡμεῖς δὲ ὅλοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιζήσαμεν ἀπὸ τὴν θύελλαν καὶ τὴν συμφορὰν αὐτήν, ἔπρεπε νὰ ὑποβληθῶμεν εἰς οἱανδήποτε θυσίαν καὶ δαπάνην διὰ νὰ διασώσωμεν καὶ διὰ νὰ ζήσουν τὰ παιδιὰ ἐκεῖνα, ποὺ ἀπέθανον μὲ τὸ ὅραμα τῆς γλυκειᾶς Ἑλλάδος μὲ τὴν ἀπόφασιν νὰ ἀντιστοῦν εἰς τὸν Γερμανὸν καὶ Ἰταλὸν κατακτητήν. (Χειροκροτήματα). Ἐπίσης, κύριοι βουλευταί, ὀφείλω νὰ διατυπώσω τὴν ἀντίρρησίν μου ὅσον ἀφορᾷ ὡρισμένας διατάξεις τοῦ νόμου περὶ κανονισμοῦ πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων. Ἀπὸ τὸν καθιερωθέντα Ἀναγκαστικὸν νόμον ἐδημιουργήθη ἕνας σάλος εἰς βάρος ὡρισμένης μερίδος λαοῦ, εἰς βάρος τῶν συνταξιούχων, κυρίως τῶν στρατιωτικῶν, ἐκείνων δηλαδή, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν ἡγεσίαν τοῦ ἀειμνήστου ἐθνάρχου Ἐλευθερίου Βενιζέλου ἐχάραξαν τὰ σύνορα τῆς Μεγάλης Ἑλλάδος, τῆς Ἑλλάδος τῶν πέντε θαλασσῶν καὶ τῶν δύο ἠπείρων. Εἶναι πρωτάκουστον καὶ πρωτοφανὲς νὰ ἔρχεται ἕνας νόμος, ὅπως ὁ Ἀναγκαστικὸς νόμος περὶ συντάξεων, καὶ νὰ καταργῇ νόμον ὑπάρχοντα, νὰ ἀφαιρῇ κεκτημένα δικαιώματα, νὰ δίδῃ καίριον πλῆγμα ἐναντίον ἀνθρώπων γερόντων πλέον, οἱ ὁποῖοι ἐξυπηρέτησαν τὴν Πατρίδα καὶ νὰ ἔρχεται νὰ τοὺς ἀφαιρῇ τὰ κεκτημένα δικαιώματά τους, ὅπως τῆς ἐθελουσίας ἐξόδου, ὁ ἀριθμὸς τῶν συνταξιουχικῶν ἐτῶν, καὶ τὰ ἐμπόλεμα ἔτη. Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει πουθενὰ τῆς ὑφηλίου Κράτος, τὸ ὁποῖον νὰ ἀθετῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀνειλημμένας ὑποχρεώσεις του. Ἐὰν ἕνας ἰδιώτης ἀνεκάλει μίαν σύμβασιν ποία θὰ ἦτο ἡ θέσις του ἀπέναντι τῶν νόμων τοῦ Κράτους; Ἔχω νὰ εἴπω πολλὰ διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἀλλ’ εἶναι τόσον μέγα τὸ θέμα, ὥστε δὲν θὰ θελήσω νὰ σᾶς ἀπασχολήσω. Τονίζω μόνον ὅτι, ἐγὼ τοὐλάχιστον, οἱ νόμοι αὐτοὶ δὲν θὰ θελήσω ποτὲ νὰ ἐπικυρωθοῦν.

§86Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, νὰ παρακληθοῦν οἱ κ. συνάδελφοι νὰ παραιτηθοῦν τοῦ λόγου, ὥστε νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§87Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δύο λόγια, κ. Πρόεδρε.

§88Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ δεχθῇ ἀκόμη καὶ προτάσεις νόμων ἀπὸ τοὺς κ. βουλευτὰς διὰ τὴν τροποποίησιν ἢ κατάργησιν τῶν νόμων αὐτῶν, διευκολύνεται τὸ πρᾶγμα καὶ θὰ πᾶμε εἰς μίαν ταχεῖαν ἐκκαθάρισιν.

§89Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὑπάρχουν, κ. Ὑπουργέ, Ἀναγκ. νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἐξῃρέθησαν καὶ δὲν εἶναι μέσα εἰς τοὺς κυρουμένους;

§90Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὑπάρχουν.

§91Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Διατί;

§92Λ. ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προέβη εἰς τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ συμφωνήσωμεν καὶ νὰ ἀναμείνωμεν τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ὑποσχέσεως.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Τούντας ἔχει τὸν λόγον.

§94Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ θίξω μίαν πλευρὰν τοῦ ζητήματος, ἡ ὁποία δὲν ἐθίγη ἐπαρκῶς. Ἐννοῶ τὸν Ἀναγκ. νόμον διὰ τοῦ ὁποίου παρεχωρήθησαν τὰ γνωστὰ προνόμια εἰς τὸν ἀρχιστράτηγον.

§95Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἔληξε τό ζήτημα.

§96Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ὑπάρχει ἕνα ζήτημα πολιτικόν. Δι’ ἐμὲ εἶναι ἀδιάφορον πόσα προνόμια τοῦ ἐδόθησαν, διατὶ τοῦ ἐδόθησαν καὶ ἂν ἔπρεπεν ἢ ὄχι νὰ δοθοῦν. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχει σημασίαν δι’ ἐμὲ εἶναι τοῦτο: Μεθ’ ὅσα τὰς τελευταίας ἡμέρας ἀνεκοινώθησαν καὶ ἐλέχθησαν, μετὰ τὴν διαπίστωσιν ὅτι μία ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία μοναδικὸν ἔργον εἶχε νὰ διεξαγάγῃ τὰς ἐκλογάς, προέβη εἰς τὴν ἔκδοσιν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ αὐτοῦ νόμου τοῦ 1950—διότι περὶ τούτου πρόκειται—μετὰ τὴν περαιτέρω ἔκδοσιν τοῦ Βασιλ. Δ)τος διὰ μέσου ὅλης ἐκείνης τῆς διαδικασίας, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ δικαιώσῃ τινὰ ἐὰν εἶπα ὅτι δὲν ὑπῆρξε καθόλου ἄμεμπτος, καὶ μετὰ τὴν διαπίστωσιν ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἦτο ἀντισυνταγματικός, ἐγείρεται πρὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἓν ζήτημα, τὸ ἑξῆς: Εἶναι δυνατὸν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἡ ὁποία εἶναι κεκλημένη διὰ νὰ φυλάσσῃ τὸ Σύν]μα καὶ τοὺς θεσμοὺς τοὺς κοινοβουλευτικοὺς καὶ τοὺς δημοκρατικούς, εἶναι λέγω, ἔργον φρόνιμον ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, μεθ’ ὅσα ἐγένοντο γνωστά, νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν κύρωσιν τοῦ Ἀντισυνταγματικοῦ αὐτοῦ νόμου; Νὰ ἕνα ζήτημα πολιτικὸν καὶ ἠθικόν, τὸ ὁποῖον ἐγείρεται. Πέραν δηλαδὴ τοῦ ζητήματος τοῦ περιεχομένου τοῦ νόμου καὶ τῶν προνομίων ὑπάρχει, κατ’ ἐμέ, τὸ ζήτημα τοῦ ἐὰν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ κάμῃ παραχώρησιν ἀρχῶν, ἐὰν δηλ. θὰ δεχθῇ νὰ κυρώσῃ ἕνα ἀντισυνταγματικὸν νόμον. Ἐὰν, τοῦτο, τὸ πράξῃ, ἐγὼ τοὐλάχιστον φοβοῦμαι ὅτι θὰ ἀρχίσῃ ν’ ἀνοίγῃ ἕνα νέον κεφάλαιον μέσα εἰς τὴν σημερινὴν πολιτικὴν πραγματικότητα, τὸ ὁποῖον ἴσως δὲν ὠφελήσῃ τοὺς κοινοβουλευτικοὺς καὶ δημοκρατικοὺς θεσμούς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα ποὺ ἐτέθη ἐκ μέρους συναδέλφων, ἂν πρέπει νὰ κυρωθοῦν οἱ Α.Ν. ἢ ὄχι, ἀναμφισβητήτως θὰ εἶναι κανεὶς ὑποχρεωμένος νὰ εἴπῃ ὅτι ἤχθημεν εἰς μίαν ἀνάγκην νὰ κυρώσωμεν πράγματι τοὺς περισσοτέρους ἀπὸ αὐτοὺς διὰ τὴν προστασίαν τῶν διοικητικῶν πράξεων, ποὺ ἐξεδόθησαν βάσει αὐτῶν. Θὰ εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ λεχθῇ, ὅτι πρέπει νὰ καταλογισθῇ ἀμέλεια εἰς τοὺς ἁρμοδίους τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἔπρεπε τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον νὰ τὸ ἔχουν διαιρέσει τοὐλάχιστον εἰς 15 μέρη, ὅσαι εἶναι αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαί, καὶ νὰ ἔχουν παραπεμφθῆ τὰ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδια εἰς τὰς οἰκείας Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς, ὥστε νὰ μὴ παρατηρῆται ἐκεῖνο ποὺ παρετηρήθη, νὰ καλούμεθα δηλαδὴ νὰ ψηφίσωμεν Ἀναγκ. νόμους, τῶν ὁποίων ἀγνοοῦμεν καὶ τὸ περιεχόμενον. Θὰ ἔπρεπε, δηλαδή, νὰ ἔχωμεν εἰς τὴν διάθεσίν μας ἕνα χρονικὸν διάστημα δύο μηνῶν καὶ νὰ γίνῃ, κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς τοῦ 1946–50 ἔπραξε δι’ αὐτήν. Διότι ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς ἐκείνης παρέπεμπεν εἰς εἰδικὴν Ἐπιτροπὴν τὴν κύρωσιν, ἐπειδὴ κατενόησεν ἀκριβῶς, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνῃ ἡ κύρωσις καθ’ ὃν τρόπον καλούμεθα ἡμεῖς αὐτὴν τὴν στιγμήν νὰ πράξωμεν. Παρεπέμφθησαν, λοιπόν, τότε εἰς εἰδικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία τοὺς ἐπεξειργάσθη, τοὺς ἐτροποποίησε καὶ κατόπιν ἐκυρώθησαν. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον εἶσθε ὁ εἰσάγων τὸ νομοσχέδιον.................

§97Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ Κυβέρνησις τὸ εἰσάγει.

§98Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Τὸ εἰσάγετε σεῖς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Θέλω νὰ σᾶς κάμω τελευταίαν ἔκκλησιν, νὰ ἀποδώσετε, μεθ’ ὅσα διεπιστώθησαν, τὴν δέουσαν πολιτικὴν σημασίαν εἰς τὸ ζήτημα τῆς κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1050 «περὶ προνομίων».

§99Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Νομίζω, ὅτι μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως τὸ πρᾶγμα ἐτακτοποιήθη καὶ θεωρεῖται λῆξαν πλέον.

§100Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Τὸ ζήτημα τῆς οὐσίας, ἂν θὰ ἔχῃ ἢ ὄχι προνόμια. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ.

§101Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἡ ἀντισυνταγματικότης τοῦ νόμου δὲν διεπιστώθη ἀπὸ τὴν προηγουμένην Βουλήν. Διατὶ θέλετε τώρα ποὺ ἀπουσιάζει ὁ Συναγερμός.....

§102Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Καὶ ἄλλοι Α.Ν. εἶναι ἀντισυνταγματικοί, ἀλλ’ ὁ περὶ οὗ πρόκειται ἀπησχόλησε τὴν κοινὴν γνώμην. Ἔχει σημασίαν αὐτό.

§103Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Δὲν τρέφω καμμίαν ἰδιαιτέραν συμπάθειαν πρὸς τὸν κ. Παπάγον, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι πλέον ἀνδρικὸν νὰ εἶναι παρὼν ὁ Συναγερμὸς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§104Ν. ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ εἶσθε νομικὸς σᾶς ἐρωτῶ τοῦτο: Ἡμεῖς ἐψηφίσαμεν τὸ Σύνταγμα τὸ ὁποῖον εἰς τὸ ἄρθρον 3 λέγει: «Εἰς πολίτας Ἕλληνας.... ........ (ἀναγινώσκει).......». Τώρα ἐρχόμεθα νὰ ἐγκρίνωμεν Ἀναγκ. νόμον ἄκυρον. Νομικῶς εἴμεθα ἐν τάξει; Δὲν παραβαίνομεν τὸ Σύνταγμα;

§105Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα οὐσίας. Δὲν εἰσέρχομαι εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ἂν ἔπρεπεν ἢ ὄχι νὰ τοῦ δοθοῦν τὰ προνόμια. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχει σημασίαν εἶναι, ὅτι διεπιστώθη ἀνὰ τὸ πανελλήνιον, ὅτι μία ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις, φίλα διακειμένη πρὸς ἕνα, ποὺ θὰ ἐγένετο Ἀρχηγὸς κόμματος, ἔκαμεν ἕνα Ἀντισυνταγματικὸν νόμον. Αὐτὴν τὴν ὥραν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία αὐτὸν τὸν ἀντισυνταγματικὸν νόμον τὸν συγκεκριμένον, ὁ ὁποῖος συνεκίνησε τὴν κοινὴν γνώμην, πρέπει νὰ τὸν ψηφίσῃ; Ὄχι κατὰ τὴν γνώμην μου. Κάμνομεν σφάλμα, ὅταν λέγωμεν νὰ τὸν ψηφίσωμεν.

§106Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Αἱ μετέπειτα Κυβερνήσεις τί ἔκαμαν;

§107Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Τὸ ξεύρετε, ὅτι παίρνει 600 ἑκατομμύρια τὸν χρόνον;

§108Ν. ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδῶ πέρα ἔχομεν ἕνα Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσαμε. Μὲ καλεῖτε ἐμένα νὰ ψηφίσω ἕνα νόμον. Ἐδῶ τὸ Σύνταγμα λέγει ὡρισμένα πράγματα. Πῶς θὰ ψηφίσω αὐτόν; Παραβαίνω τὸ Σύνταγμα; Πέστε μου, ὅτι δὲν τὸ παραβαίνω τὸ Σύνταγμα.

§109Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Μὰ δὲν μὲ προσέχετε. Ἐὰν μὲ προσέχατε θὰ βλέπατε, ὅτι εἶπα πὼς εἶναι πέραν τοῦ περιεχομένου καὶ τῆς οὐσίας τοῦ νόμου αὐτὸ ποὺ ἰσχυρίζομαι.

§110Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Μὲ τὰς ἀγορεύσεις τῶν κυρίων συναδέλφων καὶ τὰς ἐπιθέσεις ἐναντίον τοῦ Στρατάρχου Παπάγου δὲν δημιουργεῖτε τίποτε ἄλλο εἰς τὴν κοινὴν γνώμην παρὰ τὸν κάμνετε ἴνδαλμα.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Γιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§112Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, συμμεριζόμεθα τὰς ἀντιλήψεις καὶ τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἔχομεν ὅμως τὴν ἀξίωσιν καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ συμμερισθῇ τὴν θέσιν τὴν ἰδικήν μας, ἡμῶν τῶν βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι κατελήφθημεν ἐξ ἀπροόπτου καὶ καλούμεθα συλλήβδην καὶ ἀσυζητητὶ νὰ κυρώσωμεν ἑκατοντάδας νόμων, τοὺς ὁποίους δὲν ξεύρομεν ἐν πολλοῖς, νόμων ὑπόπτων, οἱ ὁποῖοι θίγουν, οἱ ὁποῖοι ρυθμίζουν θέματα, σχέσεις κεφαλαιώδους σημασίας. Δηλαδή, κύριοι συνάδελφοι, καλούμεθα νὰ κυρώσωμεν τὸν νόμον περὶ Τηλεπικοινωνιῶν τῆς Ἑλλάδος, τὸν ἁμαρτωλὸν νόμον, τὸν ὁποῖον ἔχει καταδικάσει ἡ κοινὴ Ἑλληνικὴ συνείδησις καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός.

§113Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διατί ἁμαρτωλόν;

§114Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ νόμος αὐτὸς ἔπρεπε νὰ εἶχε παραπέμψει τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν, εἰς τὸ εἰδικὸν Δικαστήριον, βάσει τοῦ νόμου περὶ εὐθύνης τῶν Ὑπουργῶν. Καλούμεθα ἐπίσης νὰ κυρώσωμεν τὸν νόμον 1510, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει μίαν φορολογίαν χαριστικὴν διὰ τὸν Δῆμον Ἀθηναίων καὶ συντριπτικὴ εἰς βάρος ἑκατοντάδων ἐπαγγελματιῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν τὴν πρωτοβουλίαν νὰ δημιουργήσουν μίαν ἀγορὰν συγχρονισμένην καὶ οἱ ὁποῖοι ὑπεχρεώθησαν νὰ πληρώσουν δισεκατομμύρια ὡς φόρον διὰ τὸν Δῆμον Ἀθηναίων, ὁ ὁποῖος ἀπεδείχθη ἀνεπαρκὴς καὶ ἀνίκανος διὰ νὰ δημιουργήσῃ μίαν συγχρονισμένην ἀγορὰν ἀνταποκρινομένην εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς πρωτευούσης. Καλούμεθα νὰ κυρώσωμεν ὡρισμένους νόμους συντάξεων, δηλαδὴ νόμους, οἱ ὁποῖοι καταργοῦν κεκτημένα δικαιώματα ὡρισμένων ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Καλούμεθα τέλος νὰ ψηφίσωμεν νόμους, τοὺς ὁποίους δὲν γνωρίζομεν καὶ νόμους τοὺς ὁποίους ἀγνοοῦμεν. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Καιρὸς ἀρκετὸς μένει ἐντὸς τοῦ ὁποίου δύνανται καὶ ἠμποροῦν οἱ ἐπὶ μέρους Ὑπουργοὶ νὰ καταθέσουν νομοσχέδια εἴτε κατυργητικά, εἴτε ἀκυρωτικά, εἴτε κυρωτικὰ τῶν Ἀναγκαστικῶν αὐτῶν νόμων, ὁπότε ὅλοι θὰ ἔχωμεν τὸν καιρὸν νὰ μελετήσωμεν καὶ νὰ ψηφίσωμεν κατὰ συνείδησιν. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιμείνῃ. Ἐὰν ὅμως ἐπιμείνῃ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον διατηρῶν τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ θελήσῃ νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ὑπόσχεσίν της, νὰ φέρῃ δηλαδὴ διὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν τὰ νομοσχέδια τὰ καταργητικὰ ἢ τὰ ἀκυρωτικά, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν.

§115Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μᾶς εἶπεν, ὅτι ἐὰν ἠθέλομεν νὰ συζητήσωμεν ἕνα–ἕνα τοὺς Ἀναγκαστικοὺς νόμους δὲν θὰ ἐτελειώναμεν ποτέ. Καὶ εἶχε δίκαιον. Ἀλλά, ἐξ ὅσων ἀντελήφθην τὸ αἴτημα τῆς Βουλῆς δὲν εἶναι νὰ συζητήσωμεν ἕνα– ἕνα τοὺς Ἀναγκαστικοὺς αὐτοὺς νόμους. Τὸ αἴτημα τῆς Βουλῆς εἶναι ὡρισμένοι νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔγινε καὶ ἀπὸ τὴν ἀντίδρασιν, ἡ ὁποία προεκλήθη, ὡρισμένοι νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἀπεδείχθησαν, ὅτι οὔτε τὰ συμφέροντα τὰ λαϊκὰ ἐξυπηρετοῦν, ἀντιθέτως δὲ ἔχουν χαριστικὰς διατάξεις, αὐτοὶ οἱ νόμοι νὰ ἀποσυρθοῦν καὶ νὰ ὑποστοῦν τὴν τακτικὴν διαδικασίαν τῆς κυρώσεως τῶν νόμων. Μᾶς λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ κάμωμεν διαφορετικὰ παρὰ νὰ ψηφίσωμεν ὅλην αὐτὴν τὴν σωρείαν τῶν νόμων, διότι (νομίζω τὸ εἶπε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας) «οὐκ ἦν ἄλλως γενέσθαι». Ὅμως αὐτὸ δὲν εἶναι σωστὸν ἐκ τῶν πραγμάτων, διότι ὁσάκις οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ ἔφερον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νόμους Ἀναγκαστικούς, διὰ τοὺς ὁποίους ἐζήτησαν κύρωσιν, οἱ Ἀναγκαστικοὶ αὐτοὶ νόμοι, ἀκολουθήσαντες τὴν κανονικὴν διαδικασίαν ἐψηφίσθησαν καὶ ὑπέστησαν μίαν ὡρισμένην ἐπεξεργασίαν. Ἀπόδειξις τῆς ἀκριβείας αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον λέγω, εἶναι καὶ τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖον συνέβη χθὲς ὁπότε ἐψηφίσαμεν 2 νόμους, τὸν 1540 καὶ τὸν 1912. Λοιπὸν αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν εὐσταθεῖ καὶ εἶναι ἀκατανόητον νὰ ἐπικαλῆται ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις ὡς μοναδικὸν ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει νὰ ψηφίσωμεν τοὺς 250 Ἀναγκαστικοὺς αὐτοὺς νόμους, τὸ ἀνύπαρκτον γεγονὸς ὅτι ἐπίκειται ἡ λῆξις τῆς Συνόδου τῆς Βουλῆς. Δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω πῶς ἐπίκειται αὐτὴ ἡ λῆξις τῆς Συνόδου τῆς Βουλῆς; Μᾶς ἐκαρφώσατε τὸ μαχαῖρι στὸ λαιμὸ χθὲς νὰ ψηφίσωμεν τὰς Συντακτικὰς Πράξεις καὶ τὰ Ψηφίσματα διότι ἐπίκειται ἡ λῆξις τῆς Συνόδου τῆς Βουλῆς. Τέλος πάντων ἦσαν Συντακτικαὶ Πράξεις καὶ Ψηφίσματα, καὶ εἴπομεν, «δῶμεν τόπον τῇ ὀργῇ».

§116Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Αὐτὰ ἔχουν χρονικὰ ὅρια.

§117Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἔρχεσθε καὶ μᾶς λέγετε...

§118Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Διὰ νὰ ἐξηγούμεθα. Σεῖς δὲν ἐδώσατε τόπον τῇ ὀργῇ.

§119Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπα διὰ τὸν ἑαυτόν μου. Καὶ δὲν πρόκειται νὰ δώσω τόπον τῇ ὀργῇ ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ τοιούτου εἴδους πραγμάτων. Ἔρχεσθε πάλιν τώρα καὶ μᾶς λέγετε. Ἐπίκειται ἡ λῆξις τῆς Συνόδου τῆς Βουλῆς. Διατὶ ἐπίκειται ἡ λῆξις τῆς Συνόδου τῆς Βουλῆς; Πολὺ καλὰ γνωρίζομεν ὅλοι μας, ὅτι ἐὰν ὁ Θεὸς μᾶς διατηρῇ ἐν ὑγείᾳ, θὰ συνέλθωμεν εἰς τὰς 2 ἢ 12 Μαΐου. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ὑπάρχει ὁλόκληρον στάδιον ἐργασίας Κοινοβουλευτικῆς, μέσα εἰς τὸ ὁποῖον ἀξιόλογα μπορεῖ νὰ γίνῃ ἡ ἐκκαθάρισις αὐτῶν τῶν νόμων, περὶ τῶν ὁποίων τόση ἐγεννήθη ἀντίδρασις μέσα εἰς τὴν Βουλήν, δικαία δὲ ἀντίδρασις διότι ἀπὸ τὴν συζήτησιν ὅλων αὐτῶν τῶν διαφόρων νόμων προέκυψεν, ὅτι αὐτοὶ οἱ νόμοι ὄχι μόνον δὲν ἐξυπηρετοῦν συμφέροντα λαϊκά, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐξυπηρετοῦν συμφέροντα κεφαλαιοκρατικά. Πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἔχουν πράξεις χαριστικάς. Ἀκούστηκε ἀπόψε μιὰ περίεργη θεωρία. Ὁ κ. Μπακόπουλος μᾶς ἀνέπτυξεν αὐτὴν τὴν θεωρίαν. Δὲν ἐχάρισε, λέγει, τὸ Δημόσιον εἰς τὰς τρεῖς ἑταιρείας τὰς ἀεροπορικὰς τὰ 140 δισ., διότι αἱ ἑταιρεῖαι δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ πληρώσουν τὰ 140 δισ. Αὐταὶ αἱ ἑταιρεῖαι θὰ ἐκηρύσσοντο εἰς κατάστασιν πτωχεύσεως, ἀλλὰ τὸ Δημόσιον θὰ ἔπαιρνεν ὅλο τὸ ἐνεργητικὸν τὸ ὁποῖον εἶχον αὐταὶ αἱ ἑταιρεῖαι. Δὲν θὰ ἔπιανε τὰ 140 δισ. Θὰ ἔπιανε τὰ 100, τὰ 60, τὰ 50. Πῶς λοιπὸν δὲν ὑπῆρξε πρᾶξις χαριστικὴ ἀπέναντι τῶν ἑταιρειῶν αὐτῶν αὐτὸ τὸ σβύσιμο διὰ μιᾶς μονοκονδυλιᾶς τῶν χρεῶν των ἀπέναντι τοῦ Δημοσίου; Ἀλλὰ τὸ Δημόσιον ἠμποροῦσε νὰ διαθέσῃ τὰ ἰδικά του χρήματα καὶ ὄχι νὰ διαθέσῃ τὰ χρήματα τῶν ἠσφαλισμένων, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς 12 δισεκατομμύρια δραχμάς. Διὰ ποῖον λόγον; Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης ὅτι θὰ ζημιοῦνται οἱ ἠσφαλισμένοι, ἀλλὰ ζημιοῦται μόνον τὸ Ι.Κ.Α. Ἀλλὰ ἔρχεται ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ εἶπεν ὅτι ἡ θέσις τῶν ἠσφαλισμένων ἀκόμη καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι τελείως ἀνεκκαθάριστος καὶ θὰ φέρω νόμον νὰ ἰδῶ τὶ εἴδους συνεννόησις θὰ γίνῃ μὲ τὸ Ι.Κ.Α. Καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου ἐκείνου ἠμπορεῖ νὰ ἐπανέλθωμεν καὶ νὰ πάρωμεν αὐτὰ τὰ 12 δισεκατομμύρια. Δὲν ξέρω ἀπὸ ποῦ θὰ τὰ πάρωμε δηλ. ἀπὸ τὴν νέαν ἑταιρίαν; προφανῶς. Ἐν ὅσῳ ὑπάρχουν τέτοιου εἴδους διατάξεις μέσα εἰς τοὺς διαφόρους αὐτοὺς νόμους διὰ ποῖον λόγον δὲν θὰ γίνῃ ἐξαίρεσις αὐτῶν τοὺς ὁποίους ζητεῖ ἡ Βουλή; Ἡ πολυνομία, κ. Πρόεδρε, ἦταν ἀνέκαθεν μία Ἑλληνικὴ πληγὴ καὶ ὅταν οἱ νόμοι ἐψηφίζοντο ἀπὸ τὰς Βουλὰς καὶ δὲν ὑπῆρχον τότε τὰ συστήματα τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων. Ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, ἰδίως δὲ ἀπὸ τοῦ 1946, ποὺ ἔχομεν ἐπὶ τέλους Κοινοβούλιον, διότι καὶ τότε ἠννοεῖτο νὰ γίνωνται Ἀναγκαστικοὶ νόμοι, ἀντὶ νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὴν διὰ τῆς κανονικῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ ψήφισιν τῶν νόμων......

§120Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Ὡς Ὑπουργὸς πόσους Ἀναγκαστικοὺς νόμους ἔχετε βγάλει;

§121Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐγώ, κανένα νόμον.

§122Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὡς Κυβέρνησις;

§123Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Αἱ Κυβερνήσεις εἰς τὰς ὁποίας ἐγὼ συμμετέσχον, ἦτο πρῶτον ἡ Οἰκουμενική, ἀπὸ τὸ 1926–1928, ἡ ὁποία δὲν ἐξέδωσε κανένα Ἀναγκαστικὸν νόμον καὶ δεύτερον ἡ Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, τοῦ 1934–35, ἡ ὁποία, ἐὰν ἐξέδωσεν ὡρισμένους Ἀναγκαστικοὺς νόμους, τοὺς ἐξέδωσε κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ κινήματος. Αὐτὸ ὅμως εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ἔλεγα, λοιπόν, ὅτι εἰς τὴν ὑπάρχουσαν ἤδη πληγὴν προσετέθη ἡ μεγαλυτέρα πληγὴ τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων καί, τώρα προστίθεται τρίτη πληγὴ καὶ ἔτι μεγαλυτέρα, τῆς συλλήβδην κυρώσεως ὅλων αὐτῶν τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων, διότι ἐπίκειται ἡ λῆξις τῆς συνόδου τῆς Βουλῆς. Ἡ λῆξις τῆς συνόδου δὲν ἐπίκειται. Ἡ Βουλὴ δύναται νὰ ἐργασθῇ ὅλην τὴν ἄνοιξιν, ἀκόμη καὶ τὸ καλοκαῖρι, καὶ συνεπῶς ὑπάρχει ὅλον τὸ χρονικὸν περιθώριον νὰ ὑποστοῦν οἱ Ἀναγκαστικοὶ αὐτοὶ νόμοι τὴν δέουσαν ἐπεξεργασίαν.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§125Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, ἐπιθυμῶ νὰ τακτοποιήσω τὴν θέσιν μου καὶ τὴν θέσιν τῆς Βουλῆς ἀπέναντι τοῦ νομοσχεδίου, περὶ τῆς ἀθρόας κυρώσεως τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν Ὑπουργῶν της ἐδήλωσε τὸ ὅτι ζητεῖ τὴν κύρωσιν τῶν νόμων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ὅλοι ἰδικοί της, ἀλλὰ εἶναι καὶ προηγουμένων Κυβερνήσεων, ὅτι τοῦτο δὲν σημαίνει καὶ ἔγκρισιν τοῦ περιεχομένου αὐτῶν. Καὶ τῆς ἀπαντῶ: τὸ ὅτι ζητῶ τὴν μὴ συλλήβδην κύρωσιν τῶν νόμων αὐτῶν, δὲν σημαίνει, ὅτι ἐκ τῶν προτέρων ἐγὼ ἀποδοκιμάζω ὅλο τὸ περιεχόμενον τῶν νόμων αὐτῶν, ἀφοῦ δὲν τοὺς γνωρίζω ἐπισήμως, διότι οὐδεὶς γνωρίζει τοὺς νόμους αὐτούς, δὲν ὑπάρχουν τὰ κείμενα. Ἀκόμη δὲν ἐλέγχω οὔτε τὴν Κυβέρνησιν αὐτήν, οὔτε τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις, ὅτι ἠναγκάσθησαν νὰ ἐκδώσουν Ἀναγκαστικοὺς νόμους. Κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι καὶ τώρα ποὺ τὸ Σύνταγμα ἀπαγορεύει τὴν ἔκδοσιν Ἀναγκαστικῶν νόμων, ἀλλὰ ἐπιτρέπει μόνον τὴν ἔκδοσιν διαταγμάτων μετὰ σύμφωνον γνώμην Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἐὰν αὔριον, τὴν ἑβδομάδα τοῦ Πάσχα, ἀπούσης τῆς Βουλῆς καὶ μὴ ὑπαρχούσης Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, προβληθῇ εἰς τὸν τόπον ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ, ἐγὼ δὲν θὰ τὴν χειροκροτήσω ἐὰν σταυρώσῃ τὰ χέρια καὶ πῇ, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐκδώσω Ἀναγκαστικὸν νόμον καὶ ἂς χαθῇ τὸ θέμα. Ἀντιθέτως τῆς λέγω ὅτι ἐπιτρέπεται, διότι πρῶτος νόμος εἶναι ἡ σωτηρία τῆς χώρας καὶ ὀφείλει νὰ ἐκδώσῃ Ἀναγκαστικὸν νόμον. Ἑπομένως τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐὰν οἱ νόμοι αὐτοὶ ἐξεδόθησαν καλῶς ἢ κακῶς. Τὸ θέμα εἶναι ὁ τρόπος, καθ’ ὃν κυροῦνται οἱ νόμοι αὐτοί. Κύριοι, ἠκούσθη ἀπὸ Ὑπουργόν, ὅτι τὸ ἀνώτατον δικαστήριον τῆς χώρας, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἔχει συγχύσει τὴν ἁρμοδιότητα καὶ τὰ καθήκοντα αὐτοῦ περὶ τὴν διάκρισιν τῶν ἐξουσιῶν τῆς χώρας. Τὸ πρᾶγμα ὀφείλει νὰ ἀπηχήσῃ δεινότερον διὰ τὸ Σῶμα αὐτό. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὑπερήφανον διὰ τὸ Σῶμα αὐτὸ νὰ ἀφήσῃ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας νὰ γνωμοδοτῇ, ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνάγκη νὰ ἐκδοθῇ ἕνας Ἀναγκαστικὸς νόμος. Ὄχι. Τὸ ἔργον αὐτὸ ἀνήκει εἰς τὸ Σῶμα τὸ νομοθετικόν. Ἡ ἄσκησις τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, ἄνευ τοῦ Σώματος αὐτοῦ, εἶναι ἀντιποίησις ἐξουσίας νομοθετικῆς, ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν τὴν δικαστικήν, τὴν ὁποίαν δὲν τὴν ἔχει. Ἀλλ’ εἴπομεν εἰς τὴν ὥραν τῆς ἀνάγκης ὀφείλει νὰ ἐκδώσῃ Ἀναγκαστικὸν νόμον, ἀλλ’ ὀφείλει τὸν Ἀναγκαστικὸν αὐτὸν νόμον νὰ τὸν φέρῃ αὐτοτελῆ εἰς τὸ Σῶμα αὐτὸ καὶ τὸ Σῶμα θὰ ἔχῃ νὰ ἐγκρίνῃ δύο τινά. Πρῶτον, ἐὰν ὑπῆρξεν ἀνάγκη νὰ ἐκδοθῇ Ἀναγκαστικὸς νόμος. Ἐὰν ὑπῆρξε τοιαύτη θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν κύρωσιν, εἰς τὴν βελτίωσιν ἢ τροποποίησιν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ἐὰν δὲν ὑπῆρξεν, ἀνήκει εἰς τὸ Σῶμα αὐτὸ νὰ ἀποδοκιμάσῃ τὸν Ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἀντεποιήθη καθήκοντα ξένα. Αὐτὸ θὰ πῇ λειτουργία Κοινοβουλίου. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις τοῦ πράγματος. Ἑπομένως, ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, ἡ θέσις μου εἶναι, ὅτι ἐὰν ἐγὼ ἀντιτίθεμαι κατὰ τῆς ἀθρόας ψηφίσεως τῶν νόμων αὐτῶν, διότι τοῦτο ἀνατρέπει τὴν ὅλην βάσιν τῆς Δημοκρατίας, τὴν ὅλην βάσιν τοῦ πολιτεύματος, δὲν εἶναι θέμα τροποποιήσεως ἢ μὴ τροποποιήσεως. Εἶναι θέμα, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις ἐκεῖναι ἀντεποιήθησαν δικαιώματα νομοθετικὰ ἐν ὥρᾳ ἀνάγκης μάλιστα. Δὲν θὰ τὸ κρίνῃ ὅμως τοῦτο τὸ δικαστήριον, οὔτε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, δηλαδή, δὲν θὰ κρίνῃ ἐὰν ἡ ἀντιποίησις αὐτὴ ἦτο ἀναγκαία ἢ ὄχι, ἀλλὰ θὰ κρίνῃ τὸ Σῶμα αὐτὸ ἐὰν ἡ κατάστασις ἐδικαιολόγει τὴν ἔκδοσιν τῶν νόμων αὐτῶν, διότι ἔχομεν καὶ Ἀναγκαστικοὺς νόμους, οἱ ὁποῖοι ἱδρύουν Νομούς. Ἰδοὺ διατί, κύριοι, ἐπικρίνω τὸν τρόπον αὐτόν. Θὰ ἤθελα νὰ ἔλθουν αὐτοτελῆ τὰ νομοθετήματα, ὥστε τὸ Σῶμα αὐτὸ νὰ κρίνῃ ποῦ ὑπῆρξεν ἡ ἀνάγκη, ἐὰν κατ’ ἀρχὴν δηλαδὴ ὑπῆρχεν ἀνάγκη ἐκδόσεως τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ ἔπειτα νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ περιεχόμενον, εἴτε βελτιῶνον, εἴτε τροποποιοῦν, εἴτε καταργοῦν αὐτούς. Ἀλλ’ εἶπον ὅτι, ἐὰν δὲν ἐγκριθοῦν, καὶ θὰ λήξῃ ἡ Σύνοδος τῆς Βουλῆς, θὰ ἐπέλθῃ χάος καὶ ἐν ὀνόματι τῆς ἀποτροπῆς τοῦ χάους νὰ μὴ γνωρίζωμεν ποῖος ἀσκεῖ τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν τοῦ τόπου αὐτοῦ. Κύριοι, δὲν δέχομαι ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἡ κύρωσις τῶν νόμων αὐτῶν ἐντὸς τῆς πρώτης Συνόδου, ἀλλ’ ἐὰν ὑπῆρχε σεβασμὸς εἰς τὰ δικαιώματά σας, τὸ πρᾶγμα ἦτο εὔκολον νὰ τὸ παρέλθω. Νὰ ἔλθῃ ἕνας κατεπείγων νόμος καὶ νὰ εἴπῃ, οἱ ἐκκρεμοῦντες Ἀναγκαστικοὶ νόμοι καὶ ἐὰν δὲν ἔχουν κυρωθῆ, δύνανται νὰ κυρωθοῦν καὶ εἰς τὴν βʹ Σύνοδον καὶ εἰς τὴν γʹ Σύνοδον τῆς Βουλῆς. Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἁπλούστατον καὶ τὸ χάος θὰ ἀπετρέπετο καὶ ἡ σύγχυσις τῶν ἐξουσιῶν θὰ ἀπετρέπετο καὶ τὸ Σῶμα αὐτὸ θὰ εἶχεν ἐμπρός του αὐτοτελῆ τὰ κείμενα τῶν Ἀναγκαστικῶν αὐτῶν νόμων, διὰ νὰ κρίνῃ ἐὰν καλῶς ἐξεδόθησαν κατ’ ἀρχὴν καὶ ἔπειτα ἐὰν τὸ περιεχόμενον αὐτῶν πρέπει νὰ τροποποιηθῇ, νὰ βελτιωθῇ ἢ νὰ καταργηθῇ. Ἰδοὺ διατὶ ἀντιτίθεμαι. Αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις μου ἀπέναντι τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ καὶ αὐτὴ πρέπει νὰ εἶναι καὶ ἡ θέσις τῆς Βουλῆς.

§126Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν νομίζετε ὅτι ἡ ἐκδηλωθεῖσα ἀπόψε ἀγανάκτησις τῆς Βουλῆς ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἐκδηλωθῆ πρὸ πολλοῦ καὶ ἐντονώτατα, πρῶτον διότι ἀθρόοι ἐξεφουρνίζοντο οἱ νόμοι διὰ λόγους πᾶν ἄλλο παρὰ ἐπείγοντας καὶ δεύτερον ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ Ὑπουργοὶ εἶχον ὑποχρέωσιν, ἅμα τῇ ἐνάρξει τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, νὰ φέρουν τοὺς νόμους αὐτοὺς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς κύρωσιν; Ποῖος τὸ ἔκαμεν αὐτὸ καὶ πότε ἡ Βουλὴ διεμαρτυρήθη διὰ τὴν ὄχι ἀπεμπόλησιν, διὰ τὴν περιφρόνησιν τῶν δικαιωμάτων της αὐτῶν ἐκ μέρους ὅλων τῶν Κυβερνήσεων; Τί ζητοῦμεν τώρα καὶ πολεμῶμεν νὰ εὕρωμεν ψύλλους στ’ ἄχυρα, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ σήμερον ἀκόμη, ὅπως εἶπεν ἕνας συνάδελφος, δὲν ἠμποροῦμε νὰ παρακολουθήσωμεν 250 νόμους; Μήπως παρακολουθοῦμεν τὰ σημερινὰ νομοσχέδια ἢ τὰ χθεσινὰ νομοσχέδια εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν, τὰ κατεπείγοντα ἢ τὰ ὑπηρεσιακά; Διατὶ δὲν θέλετε σεῖς ὁ παλαιὸς ὁ ὁποῖος ξεύρετε πῶς λειτουργεῖ ἡ Βουλή, νὰ θέσετε τὸν δάκτυλον εἰς τὸν ἧλον.

§127Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ὅταν λέγω, ὅτι θὰ κρίνω τὸ σημεῖον ἂν ὑπῆρχε περίπτωσις Ἀναγκαστικοῦ νόμου, θὰ ἔφθανα εἰς τὸ σημεῖον νὰ παραπεμφθῇ ὁ Ὑπουργὸς εἰς εἰδικὸν δικαστήριον, ἂν δὲν ὑπῆρχε περίπτωσις ὅμως, κύριοι, ἂν ψηφίσετε ὡς ἔχει ὅλην αὐτὴν τὴν σειρὰν τῶν 248 Ἀναγκαστικῶν νόμων, θὰ ἔχετε καὶ τὸ ἑξῆς: Σᾶς εἶπον χθές, ὅτι Ἀναγκαστικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος ἔρχεται εἰς τὴν σειρὰν τῶν 247 ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν, παρεπέμφθη εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπὴν πρὸς ἐπεξεργασίαν, ὑπέβαλεν τὴν ἔγκρισιν ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ἀνεγράφη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν καὶ μετὰ 2 ἡμέρας ἐξηφανίσθη καὶ τώρα ἔρχεται μὲ ὅλους αὐτούς, ἐν ὀνόματι αὐτῆς τῆς ἀποτροπῆς τοῦ χάους· εἶναι ὁ νόμος περὶ παρατάσεως τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Κύριοι, αὐτὴ εἶναι ἡ θέσις μου, ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ συνδυάσῃ τὴν τύχην της μὲ τὴν τύχην τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ καὶ θὰ ἀφήσῃ ἐλευθέραν τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφασίσῃ. Δὲν εἶναι θέμα οὔτε καταργήσεως οὔτε τροποποιήσεως, εἶναι θέμα ἂν ἡ Βουλὴ ψηφίσῃ αὐτὸ ἢ ὄχι. Ἐκεῖνο ποὺ ζητῶ νὰ κάμῃ εἶναι, ὅτι ἔκαμε κάποτε ὁ ἀείμνηστος Ἐλευθέριος Βενιζέλος, διαρκοῦντος τοῦ πολέμου 1912–1913 ἐπέστη τότε ἀνάγκη νὰ ἐκδώσῃ δύο Ἀναγκαστικοὺς νόμους διὰ τὸν στρατὸν καὶ ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἶπεν: Ζητῶ συγγνώμην ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὅτι αὐτοποιήθην τὰ δικαιώματα αὐτῆς καὶ μετ’ εὐλαβείας καὶ συγγνώμης ὑποβάλλω διὰ κύρωσιν τοὺς δύο αὐτοὺς νόμους, οὕτω λειτουργοῦν τὰ πολιτεύματα, οὕτω ἱδρύονται οἱ λαοί. (Χειροκροτήματα).

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης ἔχει τὸ λόγον.

§129Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἐδήλωσεν ἐνώπιον τοῦ Νομοθετικοῦ Σώματος, ὅτι ἀναγνωρίζει, ὅτι ὑπέβαλε τὸν πρὸς κύρωσιν νόμον ἀναγνωρίζουσα ὅτι οἱ Ἀναγκαστικοὶ νόμοι ἔχουν ἀνάγκην τροποποιήσεων καὶ ἰσχυρίσθη, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ διαφορετικὰ καὶ πρέπει ὁπωσδήποτε αὐτοὶ οἱ νόμοι νὰ κυρωθοῦν διότι θὰ λήξῃ ἡ Σύνοδος καὶ ὅτι θὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα τῶν τροποποιήσεων καὶ θὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰς τροποποιήσεις. Ἀλλὰ καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειρὰν ἐρωτῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἂν ἀναγνωρίζῃ, ὅτι πρέπει αἱ τροπολογίαι 50–100 νόμων νὰ μελετηθοῦν καὶ μετὰ καιρὸν πρέπει νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἑπομένως, διὰ τῆς ἐπικυρώσεως τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων πρόκειται νὰ δημιουργήσωμεν μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία δὲν ἠξεύρομεν μέχρι πότε θὰ διαιωνισθῇ καὶ ἠμπορεῖ νὰ ὑπάγῃ καὶ ἐπ’ ἄπειρον. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἀρχὴ δικαιοσύνης 5–10 νόμοι διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Βουλὴ σύσσωμος ἐξέφρασε τὴν ἀγανάκτησίν της, πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν καὶ νὰ ἔλθουν ἀμέσως μετὰ τὸ Πάσχα καὶ εἰς μίαν καὶ μόνον συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, ἕνας ἕνας χωριστὰ πρὸς κύρωσιν. Νομίζω, ὅτι τότε θὰ ἠμπορέσωμεν διὰ τῶν συζητήσεων νὰ ἐκφέρωμεν τὰς κρίσεις μας καὶ ὡρισμένας διατάξεις τῶν νόμων αὐτῶν τὰς ὁποίας νομίζομεν, εἴτε ὡς σκανδαλώδεις, εἴτε ὡς προσβαλλούσας τὰ συμφέροντα τοῦ Ἔθνους, νὰ τὰς ἀπαλείψωμεν. Οὕτω νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ κάμῃ τὸ καθῆκον της ἀπέναντι τοῦ λαοῦ καὶ ἀπέναντι τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πάλλης ἔχει τὸν λόγον.

§131Α. ΠΑΛΛΗΣ. Ἐφόσον ἔχει διατυπωθῆ σχέδιον ὑπὸ ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον περιέχει Ἀναγκαστικοὺς νόμους, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς εἶναι προνομιακοί, εἴτε εἰς ἄτομα, εἴτε εἰς ἐπιχειρήσεις, πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ νὰ γίνῃ μία διαχώρισις, οὕτως ὥστε τὰ προνόμια αὐτά, οἱ νόμοι αὐτοὶ νὰ μείνουν μετὰ τὸ Πάσχα καὶ νὰ ἔλθουν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ συζητηθοῦν. Δέν πρέπει νὰ ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι ἡμεῖς οἱ νέοι βουλευταί, οἱ ὁποῖοι παριστάμεθα σήμερον διὰ νὰ ψηφίσωμεν νόμους καὶ νὰ ἐπωμισθῶμεν εὐθύνας, διὰ τὰς ὁποίας δὲν εὐθυνόμεθα, δὲν ἔχομεν ἀναλάβει οὐδεμίαν ὑποχρέωσιν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ζητηθῇ ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς νέους βουλευτὰς νὰ ψηφίσωμεν αὐτοὺς τοὺς νόμους, οἱ ὁποῖοι περιέχουν προνόμια καὶ σκανδαλώδεις διατάξεις; Δι’ αὐτὸ ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ νὰ γίνῃ εἷς διαχωρισμὸς αὐτῶν τῶν νόμων καὶ νὰ ψηφισθοῦν ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ προσθέσω, κύριε Πρόεδρε, παρὰ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τοῦ θέματος, ἀλλὰ νὰ κάνῃ τὸν διαχωρισμὸν αὐτῶν τῶν προνομιακῶν ἐπιχειρήσεων.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§133Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Γεννῶνται δύο βασικὰ ζητήματα ἀπόψε. Τὸ ἕνα προκύπτει μὲ τὴν ἐπιχειρηματολογίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ μὲ τοὺς ὑποστηρίζοντας τὴν ἐπικύρωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἰσχυρίζονται πὼς τὸ κατεπεῖγον πολλῶν ἀπὸ τοὺς Ἀναγκαστικοὺς νόμους εἶναι ἐκεῖνο ποὺ μᾶς ἐπιβάλλει ἀπόψε χωρὶς κὰν νὰ ἴδωμεν τὶ περιέχουν αὐτοὶ οἱ νόμοι, ἀφοῦ μάλιστα καὶ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις παραδέχεται, ὅτι πολλοὶ ἀπὸ αὐτούς ἔχουν διατάξεις, τοὐλάχιστον, ἁμαρτωλάς, νὰ τοὺς ἐπικυρώσωμεν, διότι ἀλλέως δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἡ ἐξυπηρέτησις τῆς Κοινωνίας καὶ τῆς Πολιτείας. Αὐτὴ εἶναι μία τελείως ἀπαράδεκτη ἄποψις, διότι κατὰ τὴν ἰδίαν λογικὴν θὰ ἠμποροῦσε κάθε βράδυ νὰ παιρνοῦν δεκάδες νόμων χωρὶς κἂν νὰ συζητηθοῦν. Ἄλλωστε περίπου ὅπως ἐτονίσθη καὶ ἀπὸ πολλοὺς συναδέλφους, συμβαίνει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, μὲ τὴν κάλυψιν ὅμως τῆς κάποιας κοινοβουλευτικῆς τάξεως, γιατὶ παιρνοῦν καὶ ἀπὸ τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς. Ἡ ὁμαδικὴ ὅμως κύρωσις τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων ποὺ ἀναμφισβήτητα περιέχουν διατάξεις, τὶς ὁποῖες ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ τὶς χαρακτηρίσῃ καὶ σκανδαλώδεις. Ὡς ἐκ τούτου αἰσθανόμεθα τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ὑποδείξουμε στὴν Κυβέρνηση πὼς ἐκτίθεται τὸ ἠθικό της κῦρος ἐπιμένουσα στὴν ἐπικύρωση νόμων, ποὺ περιέχουν καὶ ἁμαρτωλὰς διατάξεις. Γεννᾶται ὅμως καὶ τὸ ἄλλο ζήτημα: Ἡ Κυβέρνησις μᾶς λέγει: ψηφίσατε αὐτοὺς τοὺς νόμους, παρ’ ὅτι περιέχουν αὐτὰς τὰς τέλος πάντων μὴ σωστὰς διατάξεις καὶ ἐγὼ σᾶς ὑπόσχομαι, πὼς μετὰ τὴν ἐφαρμογήν των, θὰ κυττάξω ὥστε οἱ νόμοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι βλάπτουν τὰ συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων, νὰ γίνουν ἐξυπηρετικοί. Πῶς εἶναι ὅμως δυνατὸν νόμοι, οἱ ὁποῖοι χαρίζουν πολλὰ δισεκατομμύρια τοῦ δημοσίου πλούτου εἰς ἑταιρείας καὶ εἰς ἐπιχειρηματίας, ποὺ χαρίζουν χρήματα τῶν ἐργαζομένων, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἐξυπηρετικοί, τῆς κοινωνίας; Τόσον μάλιστα ἐσκανδαλίσθη συνάδελφος ἀπὸ τὶς τόσον εὔλογες διαμαρτυρίες συναδέλφου τῆς ΕΔΑ, ὥστε τοῦ εἶπεν, ὅτι «ἐσεῖς δὲν θέλετε νὰ φτιασθοῦν οἱ νόμοι, διότι σᾶς ἀρέσει ἡ κοινωνικὴ ἀπαθλίωσις». Ὁ κ. συνάδελφος ἔχει χρηματίσει Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ἐὰν ἤθελε νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν λαὸν καὶ τοὺς ἐργαζομένους καὶ νὰ κτυπήσῃ τὴν ἐξαθλίωσιν, θὰ ἠμποροῦσε νὰ τὸ κάνῃ μὲ ἕνα μόνον νόμον, ὁ ὁποῖος θὰ περιεῖχε τρεῖς μόνον λέξεις: «Μισθοὶ καὶ ἡμερομίσθια, προσαρμόζονται πρὸς τὸν τιμάριθμον». Ὁ κ. συνάδελφος δὲν τὸ ἔκανε αὐτό, ὄχι διότι δὲν τὸ ἤξερε, τὸ ἤξερε καὶ ἀσφαλῶς τὸ θέλει, δὲν τὸν ἄφησαν ὅμως νὰ τὸ κάνῃ τὰ ξένα χέρια καὶ τὰ ξένα αὐτὰ χέρια ἦσαν τὰ ἰδικά μας. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ εἰδικώτερον θέμα. Ἔχω ἐνώπιόν μου ἕνα νόμον. Εἶναι ὁ νόμος 1856. Ἐλέχθησαν πολλὰ δι’ αὐτὸν καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ Ἀναγκαστικοῦ αὐτοῦ νόμου. Σᾶς λέγω ἁπλῶς, ὅτι παίρνει τὴν μόνην ἐλπίδα τοῦ ἐργαζομένου, δηλαδὴ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισίν του καὶ τὴν χαρίζει εἰς τὴν ἑταιρείαν. Καὶ ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἀλλοιῶς δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἔχωμεν ἀεροπορικὲς ἑταιρεῖες. Πολὺ σωστά. Διὰ ποῖον λόγον ὅμως τότε ἀφοῦ χαρίζονται τοῦ κόσμου τὰ δισεκατομμύρια, κατ’ ἄλλους 100, κατ’ ἄλλους 150, διατί τότε τὸ Κράτος ἀφοῦ χρειάζεται τὴν ἀεροπορία, νὰ μὴ κρατικοποιήσῃ τὶς ἀεροπορικὲς ἑταιρεῖες. Γιατί ἀλλοιῶς, ἂν κάθε ἑταιρεία ποὺ ἰσχυρίζεται πὼς κινδυνεύει νὰ χρεωκοπήσῃ, ἠμπορεῖ νὰ ὑποχρεώνῃ τὸ Κράτος νὰ τῆς δωρίζῃ ὅλα τὰ ὀφειλόμενα μὲ τὸ πρόσχημα πὼς δῆθεν ἐξυπηρετεῖ ἐθνικοὺς σκοπούς, τότε θὰ ἔπρεπεν ὅλοι οἱ Ἕλληνες νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ χρησιμοποιοῦν τὰ προνόμια αὐτὰ καὶ ἔτσι νὰ εἴμαστε ὅλοι μέτοχοι τέτοιων «ἐθνικῶν ἐπιχειρήσεων». Ἄρα τὸ Κράτος ἔπρεπε νὰ προχωρήσῃ θαρραλέα καὶ νὰ κρατικοποιήσῃ αὐτὴν τὴν ἑταιρείαν ἢ ἄλλως δημιουργεῖ μία ἀπαράδεκτη κοινωνικὴ ἀνισότητα. Ἔτσι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι θὰ καταψηφίσωμεν τὴν κύρωσιν τῶν ἀπαραδέκτων αὐτῶν νόμων καὶ κάνω μίαν ἔκκλησιν εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ μὴ μείνουν εἰς τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐξεφώνησαν ἀπὸ τοῦ βήματος ποὺ ἐκαυτηρίασαν τοὺς ἁμαρτωλοὺς νόμους, ἀλλὰ νὰ προχωρήσουν μὲ θάρρος καὶ νὰ δηλώσουν μὲ τὸ παράδειγμά των, ὅτι ἡ Βουλὴ ὑπάρχει ἀκριβῶς διὰ νὰ ἐλέγχῃ καὶ νὰ εἰσέρχεται εἰς τὴν οὐσίαν καὶ μόνον τότε νὰ ψηφίζῃ.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μογγογιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§135Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Οἱ Ἀναγκαστικοὶ νόμοι, κύριοι βουλευταί, ἐκδίδονται κατὰ παρέκκλισιν τοῦ Συντάγματος διότι ἡ Νομοθετικὴ Ἐξουσία ἐκ τοῦ Συντάγματος ἀνήκει εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν Βασιλέα. Δικαιολογία τῶν Α.Ν. εἶναι τὸ κατεπεῖγον καὶ ἡ ἀπουσία τῆς Βουλῆς. Πράγματι ὑπάρχουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἐπιβάλλεται λόγῳ ἐπειγούσης ἀνάγκης ἡ ἔγκρισις νόμων καὶ διότι βεβαίως ἡ Βουλὴ ἀπουσιάζει λόγῳ διακοπῶν ἢ δι’ οἱονδήποτε ἄλλον λόγον, ἐκδίδεται ὁ νόμος ὡς Ἀναγκαστικὸς τοιοῦτος. Ἀλλ’ ἡ περίπτωσις αὐτὴ εἶναι σπανία καὶ δι’ αὐτὸ θὰ εἴδατε πῶς κατὰ τὰς ὁμαλὰς κοινοβουλευτικὰς ἐποχάς, ὅπως λόγου χάριν ἔκανεν ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ἐὰν ἡ Βουλὴ δὲν ἐκύρωνε τοὺς Α. Ν. τοὺς ὁποίους ἐξέδιδε μία Κυβέρνησις, αὕτη ὑφίστατο τὰς ἀναλόγους κυρώσεις. Ὑπάρχουν ἐπίσης περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἐπιβάλλεται ἡ παρέκκλισις ἐκ τοῦ Συντάγματος, ἡ ψήφισις δηλαδὴ Α.Ν. ὁσάκις τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα ἐρρυθμίσθησαν διὰ τῶν Α.Ν. εἶναι μεγάλα, εἶναι κοινωνικὰ καὶ δὲν δύναται ἡ Βουλὴ, καίτοι παροῦσα, νὰ τὰ ψηφίσῃ. Καὶ θὰ σᾶς φέρω παράδειγμα τὸν Α.Ν. 1323 περὶ τῶν γενομένων ἀγοροπωλησιῶν κατὰ τὸ διάστημα τῆς Κατοχῆς. Σᾶς βεβαιῶ —ὑπῆρξα εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου τούτου—ὅτι καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν μᾶς ἀπησχόλησεν ὑπὲρ τὸ 8μηνον καὶ ἄλλο τόσον καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ ἐν τούτοις δὲν κατωρθώσαμεν νὰ ψηφίσωμεν τὸν Ἀναγκ. αὐτὸν νόμον. Διατί; Διότι ἐπρόκειτο νὰ λυθῇ ἓν κοινωνικὸν ζήτημα καὶ τὸ Φιλελεύθερον Κόμμα ἤθελε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἐνῷ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα δὲν ἤθελεν. Ἀλλ’ ὑπῆρξε καὶ κάποιος ἄλλος λόγος εὐνόητος. Ἦτο τοιαύτης φύσεως τὸ ζήτημα, ὥστε τὰ 65% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἦσαν ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου τὰ δὲ ὑπόλοιπα 35% ἦσαν κατὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ζήτημα εἶχε λάβει διαστάσεις. Ἐκάναμεν λοιπὸν 8 μῆνες διὰ τὸν νόμον αὐτὸν καὶ εὐτυχῶς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τότε τὸν ἐψήφισε διὰ Α.Ν. Ἐπιβάλλεται λοιπὸν πολλὲς φορὲς ἡ ἔκδοσις Α.Ν. ἀπούσης Βουλῆς ἀλλὰ καὶ παρούσης Βουλῆς, ὁσάκις παρίσταται ἀνάγκη πρὸς τοῦτο. Ἄλλοτε παλαιότερον, δὲν παρουσιάζοντο συχνὰ τοιαῦτα ζητήματα καὶ οἱ ἐκδιδόμενοι Α.Ν. ἐμετρῶντο εἰς τὰ δάκτυλα. Εὐτυχῶς, κύριοι συνάδελφοι, σήμερον τὸ ζήτημα τοῦτο τῶν Α.Ν. λύεται διὰ τοῦ Συντάγματος τοῦ ψηφισθέντος ὑφ’ ἡμῶν. Προσέτι διὰ τῶν Ἐπιτροπῶν Ἐξουσιοδοτήσεως εἶναι δυνατὸν νὰ θεσπίζεται σήμερον οἱοσδήποτε νόμος, διότι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως εἶναι σῶμα ὀλιγομελὲς καὶ δύναται εὐκόλως ἐκεῖ νὰ ψηφισθῇ ἕνα θέμα. Ἀκόμη θέλω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι οἱ Α.Ν., οἱ ὁποῖοι ἐξεδόθησαν ἀπὸ τοῦ 1946 μέχρι τοῦ 1951, εἶναι τριπλάσιοι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ψηφισθέντων ὑπὸ τῆς Βουλῆς δικαιολογούμενοι πάντοτε ὡς κατεπείγοντες.

§136Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δι’ αὐτὸ ἐψηφίσαμεν τὸ Σύνταγμα καὶ ἐλύθη τὸ ζήτημα ἅπαξ διὰ παντὸς.

§137Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἔχω τὴν γνώμην λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ ψηφίσωμεν τοὺς Α.Ν., διότι καλῶς ἢ κακῶς ἔγιναν, ἰσχύουν, ἴσχυσαν. Τί πρέπει σήμερον νὰ κάμωμεν; Πρέπει νὰ τιμωρήσωμεν τὰς Κυβερνήσεις καὶ νὰ τὰς παραπέμψωμεν εἰς εἰδικὰ δικαστήρια; Εἶναι ἀλήθεια, κύριοι, ὅτι ἐψηφίσθησαν καὶ νόμοι, ὄχι λόγῳ κατεπείγοντος, ἀλλὰ λόγῳ ἐξαιρετικῆς ὑπὸ τῶν Κυβερνήσεων μεροληπτικότητος ὑπὲρ ὡρισμένων προσώπων. Καὶ σᾶς ἀναφέρω τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἀπέδωσε τὰ προνόμια εἰς τὸν Στρατάρχην. Βεβαίως ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι νόμοι, οἱ ὁποῖοι δὲν πρέπει νὰ ψηφισθοῦν καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν........

§138Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν γεννᾶται ζήτημα, ὅτι ἡ ἀξίωσις τοῦ συναδέλφου ὠθεῖται ἀπὸ ἕνα πραγματικῶς δημοκρατικὸν αἴσθημα. Πράγματι πρέπει ὅλοι οἱ Ἀναγκαστικοὶ νόμοι νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ κυρωθοῦν κατόπιν συζητήσεως, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ἀμφισβητήσῃ καὶ τὰ ἐλατήρια, τὰ ὁποῖα ὤθησαν τὰς Κυβερνήσεις εἰς τὴν θέσπισιν τῶν νόμων αὐτῶν. Τώρα εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς διλήμματος, τὸ ὁποῖον μᾶς ἔφερεν εἰς μίαν δύσκολον θέσιν. Θὰ προέτεινα λοιπόν, ἀντὶ νὰ συζητοῦμεν ποίους νόμους θὰ ἐξαιρέσωμεν ἀπὸ τὴν ὁλοκληρωτικὴν κύρωσιν, πρᾶγμα δύσκολον, διότι εἶναι πολλαὶ αἱ ἀξιώσεις τῶν συναδέλφων, νὰ κάμῃ μίαν δήλωσιν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι διὰ πάντα νόμον κυρωθησόμενον διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὑποχρεοῦται ἡ Κυβέρνησις ἐντὸς μηνὸς νὰ καταθέσουν πρότασιν, ὅσοι ἐκ τῶν συναδέλφων θέλουν, τροποποιήσεις τῶν Α.Ν. αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι κρίνονται ὑπ’ αὐτῶν ὡς ἀσύμφοροι. Ἔτσι θὰ λυθῇ τὸ ζήτημα.

§139Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὴν ἔκαμα τὴν δήλωσιν.

§140Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι οὕτω θὰ λυθῇ τὸ ζήτημα.

§141Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Ἔχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ δεχθῇ τροπολογίας εἰς τὸν νόμον 1323, αὐτὴν ποὺ ἀνέπτυξα προηγουμένως καὶ ποὺ εἶναι οὐσιωδεστάτη.

§142Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἕνα Α.Ν., ὁ ὁποῖος εἶναι μεταξὺ τῶν 250. Ἀφορᾷ τοὺς δικαστικοὺς ὑπαλλήλους τοὺς κατωτέρους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἡ πλέον συμπαθὴς τάξις τῶν ἀνθρώπων.

§143Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Καὶ εἰς ἐμέ.

§144Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Βάσει ὑπάρχοντος νόμου, οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἐκρίνοντο προακτέοι ἢ μὴ ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου, ἀλλὰ κατόπιν γνωμοδοτήσεως Ἐπιτροπῆς, ἀποτελουμένης ἐκ τῆς ὁλομελείας τῶν Πρωτοδικῶν. Δηλαδὴ ἦσαν 80 Πρωτοδίκαι καὶ οἱ 80 ἐξέδιδον ἀποφάσεις καὶ τὰς ἀποφάσεις αὐτὰς ἔκρινε τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον. Διὰ τοῦ νόμου ὅμως 1660 τὸ σύστημα ἤλλαξε καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καταφεύγουν οἱ περισσότεροι εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας κατὰ τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν. Καὶ εἶπον οἱ ἄνθρωποι αὐτοί: Μᾶς ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ τροποποιήσῃ τὸν Α. Ν. ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ δι’ αὐτὸ παρῃτήθημεν τῆς προσφυγῆς ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ἀνέλαβεν οὕτω μίαν ὑποχρέωσιν ἠθικήν. Νομίζω λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει ὑποχρέωσιν, ἐφ’ ὅσον ἔδωσε μίαν ρητὴν ὑπόσχεσιν καὶ ἐφ’ ὅσον παρῃτήθησαν τῆς προσφυγῆς τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τροποποιήσῃ τὸν Α. Ν. συμφώνως μὲ τὰς ἀπόψεις τῶν κατωτέρων ὑπαλλήλων.

§145Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ μελετηθῇ τὸ ὅλον θέμα, καὶ ἐφ’ ὅσον εὑρεθοῦν οἱ ἀναγκαῖοι πόροι, θὰ προχωρήσωμεν.

§146Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ ἐὰν θὰ γίνῃ ἢ ὄχι τροποποίησις τοῦ νόμου 1323. Εἶναι ἕνα πολὺ σοβαρὸν ζήτημα αὐτό.

§147Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἔθεσε μίαν γραμμὴν εἰς τό ζήτημα τῆς κυρώσεως τῶν νομοθετημάτων, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ὡς ὑποστηρίζοντες αὐτό, νὰ ψηφίσωμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἐγὼ πάντως δηλῶ, ὅτι θὰ ψηφίσω τὸ νομοθέτημα, ἀλλὰ λίαν βαρυθύμως, διότι μεταξὺ τῶν νομοθετημάτων τῶν ὑπὸ κύρωσιν, ὑπάρχουν νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαράδεκτα, ὅπως εἶναι ὁ Α. Ν. τοῦ ΟΤΕ, τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν, τῶν συντάξεων ποὺ κατήργησαν τὰς συντάξεις τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ κ. ἄ.

§148Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ μᾶς πῆτε διὰ τὸν νόμον 1323.

§149Ι. ΧΑΒΟΥΤΗΣ. Ἐγὼ θὰ προέτεινα νὰ διαγραφῇ ὁ νόμος 1323, διότι διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ ἔγιναν ἕνα σωρὸ παρανομίαι, καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὰς καταγγείλω μολονότι ἀφοροῦν πρόσωπα εὑρισκόμενα ἐντὸς τῆς Βουλῆς. Ὁ κ. Τσαλδάρης, ἐπούλησε τὸν Ἀβέρωφ καὶ ἐπῆρε 12.000 λίρες. Ὁ κ. Παπανδρέου τὸ θέατρον Κυβέλης κ.ἄ.

§150Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν στέκει εἰς τὴν περιωπὴν τοῦ Σώματος νὰ ἀκούγωνται τέτοια πράγματα... Ἠμπορεῖτε νὰ κάνετε οἱανδήποτε ἐπίκρισιν, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀναφέρετε ὀνόματα, ἐφ’ ὅσον δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε ὡρισμένας καὶ συγκεκριμένας ἀποδείξεις.

§151Ι. ΧΑΒΟΥΤΗΣ. Παρακαλῶ καὶ πάλιν νὰ διαγραφῇ ἀπὸ τὸν κατάλογον τῶν νόμων, ὁ νόμος 1323.

§152Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν συμφέρει νὰ γίνῃ διαγραφή. Πάντως θὰ μελετηθῇ τὸ θέμα.

§153Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ μᾶς πῆτε ἐὰν κάνετε δεκτὴν τὴν πρότασιν τοῦ κ. Κοθρῆ, πρὸς τὴν ὁποίαν ἐγὼ συμφωνῶ.

§154Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ τὰ νομοσχέδια ἀφαιροῦνται διάφοροι νόμοι. Ποῖοι εἶναι αὐτοί; Πρέπει νὰ μᾶς τοὺς πῆτε.

§155Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Κοθρῆ, ἀναφερόμενος εἰς τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Προεδρεύων τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι θὰ γίνουν αἱ τροποποιήσεις καὶ ὅτι αἱ προτάσεις τῶν ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων, αἱ ὁποῖαι θὰ ὑποβληθοῦν, θὰ ἔλθουν πρὸς συζήτησιν κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα. Θὰ συνεννοηθῶ καὶ μὲ τὰ ἄλλα μέλη τῆς Κυβερνήσεως, μήπως τυχὸν ὑπάρξῃ ἀνάγκη συγκροτήσεως Ἐπιτροπῆς πρὸς μελέτην ὅλων αὐτῶν τῶν νομοθετημάτων. Ἔχομεν, κύριοι συνάδελφοι, χιλιάδες Ἀναγκαστικῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι θὰ κυρωθοῦν ὅπως ἐπὶ Δικτατορίας καὶ μ’ ὅλον τοῦτο δι’ αὐτὸ δὲν ἔγινεν οὐδεμία συζήτησις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δηλῶ πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι διαγράφονται οἱ ἀκόλουθοι νόμοι. 1) Ὁ ὑπ’ ἀριθ. 61, ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ τὰς φορολογικὰς συμβάσεις μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν, 2) Ὁ ὑπ’ ἀριθ. 66, περὶ κυρώσεως τοῦ πρωτοκόλλου ΑΝΕΣΥ. 3) Ὁ περὶ γραμματείας Δικαστηρίων. 4) Ὁ 1636)51. 5) Ὁ περὶ ρυθμίσεως προαγωγῶν ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς. 6) Ὁ 1822)51. 7) Ὁ ὑπ’ ἀριθ, 1852 περὶ συμβάσεως ὅρμου Βαθύ. 8) Ὁ περὶ ἀνεγέρσεως κτιρίου Οἰκονομικῆς Ἐφορείας Συγκεντρώσεως Οἰκονομικῶν Στοιχείων.

§156Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ διαγράψητε τὸν 1788 διότι προχωρεῖ ἤδη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης ἡ ἐπεξεργασία τοῦ Κώδικος περὶ δικηγόρων.

§157Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, μὴ ἐπιμένετε, διότι ἡ ἐξαίρεσις θὰ ἐδημιούργει ἀνωμαλίαν, ἐνῷ διὰ τῆς κυρώσεως δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ οὐδεμία ἀνωμαλία.

§158Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὁ ὑπ’ ἀριθ. 180 δὲν θὰ διαγραφῇ, κύριε Ὑπουργέ;

§159Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἴτε διαγραφῇ, εἴτε ὄχι, ὁ νόμος εἶναι ἰσχυρός, διότι ἀφορᾷ συντάξεις.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§161ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως Ἀναγκαστικῶν νόμων ἐκδοθέντων ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ΕΖʹ)49 ψηφίσματος καὶ ἐφεξῆς» ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§163Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ Πρακτικά, ὅτι ἐγὼ μειοψηφῶ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 165]16.2.1951 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ συστάσεως Ἐπιτροπῆς ρυθμίσεως ζητημάτων ἀνακυπτόντων ἐκ τῆς σπάνιως πρώτων ὑλῶν καὶ συμπληρώσεως αὐτῆς».

§164Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Πρόκειται περὶ κυρώσεως πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία διέγραψε τὸ ἄρθρον 4 ὡς ἀντικείμενον εἰς τὸ Σύνταγμα. Καὶ ἐδέχθη μίαν τροπολογίαν ποὺ ἀφορᾶ τὸν Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς.

§165Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ δέχομαι ὡς τὸ ἐτροποποίησεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§167ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου, «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 166]16.2.51 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ συστάσεως Ἐπιτροπῆς ρυθμίσεως ζητημάτων ἀνακυπτόντων ἐκ τῆς σπάνιως πρώτων ὑλῶν, καὶ συμπληρώσεως αὐτῆς». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων, καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τινων τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς Νομοθεσίας».

§169Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Παρακαλῶ κ. Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς ἔχει.

§170Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν κατὰ τὸ κίνημα τοῦ 1935 καὶ κατόπιν ἐπανῆλθον. Ὁ χρόνος ὅμως ποὺ ἦσαν ἐκτὸς ὑπηρεσίας δὲν θεωρεῖται ὡς συντάξιμος καὶ παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὴν ἑξῆς διατύπωσιν. Νὰ συμπεριληφθῇ διάταξις δυνάμει τῆς ὁποίας ὁ χρόνος καθ’ ὃν διετέλεσαν ἐκτὸς ὑπηρεσίας οἱ ἀπολυθέντες δυνάμει τῶν ὡς ἄνω Συντακτικῶν Πράξεων, νὰ θεωρηθῇ ὡς χρόνος πραγματικῆς συνταξίμου ὑπηρεσίας, προστιθεμένων εἰς τὸ τέλος τοῦ ἐδαφίου ΣΤʹ τοῦ ἄρθρου 70 νόμου 1854)51 τῶν ἑξῆς: «ὡς καὶ τοῦ χρόνου παραμονῆς ἐκτὸς ὑπηρεσίας τῶν ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων δυνάμει τῶν ὑπὸ στοιχεῖα Βʹ, Γʹ καὶ Δʹ τοῦ 1935 Συντακτικῶν Πράξεων καὶ ἀναδιορισθέντων δυνάμει τῆς ὑπὸ στοιχεῖον Αʹ τοῦ 1936 ὁμοίας Πράξεως, θεωρουμένου καὶ τοῦ χρόνου τούτου ὡς χρόνου ἐνεργοῦ πραγματικῆς ὑπηρεσίας καὶ πραγματικῆς συνταξίμου ὑπηρεσίας».

§171Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν τὴν δέχομαι κ. συνάδελφε, διότι ἀντίκειται εἰς τὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν ἐθεσπίσαμεν δηλαδὴ τοῦ πραγματικοῦ χρόνου ὑπηρεσίας καὶ ὄχι τοῦ πλασματικοῦ.

§172Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι ἀδικία, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον γίνεται καὶ ἔγινε διὰ τόσους ἄλλους.

§173Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἐπειδὴ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὑποβληθοῦν καὶ ἄλλαι τροπολογίαι, πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν τῆς ἡ Βουλὴ ὅτι τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, λέγει ὅτι διὰ νόμους οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν συντάξεις, πρέπει νὰ γνωματεύσῃ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει περιθώριον νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τροπολογιῶν εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον.

§174Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ὑπάρχει νομολογία τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ σχετικὸς νόμος ὁ ὁποῖος δέχεται τοῦτο δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀπηλλάγησαν ἢ ἠθωώθησαν ἐκ τῆς ποινῆς. Οἱ τοῦ Κινήματος τοῦ 1935 ἠμνηστεύθησαν. Τοῦτο νομίζω ὅτι δὲν ἀποτελεῖ δικαιοσύνην καὶ ἴσην μεταχείρισιν.

§175Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰσηγήθη δύο νομοσχέδια. Τὸ ἓν συζητεῖται τώρα καὶ τὸ ὁποῖον δὲν μεταβάλλει τὰς συνταξιοδοτικὰς διατάξεις, ἀλλ’ ἁπλῶς δίδει μίαν προθεσμίαν. Νομίζω ἡ συζήτησις περὶ τροπολογιῶν θὰ ἀνατρέπῃ τὸν Συνταξιοδοτικὸν Κώδικα.

§176Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν πρόκειται περί νέας διατάξεως.

§177Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Πρόκειται ἁπλῶς περὶ ἑρμηνευτικῆς διατάξεως ἡ ὁποία δίδει τὸ δικαίωμα εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἠθωώθησαν ἢ ἀπηλλάγησαν καὶ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἠμνηστεύθησαν.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§179ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τινων τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς Πανεπιστημιακῆς Νομοθεσίας».

§181ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς Πανεπιστημιακῆς Νομοθεσίας». Ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις: Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἀναστείλῃ πᾶσαν ἐνέργειαν μεταβολῆς τῶν σειρίδων τῶν στολῶν τῶν βαθμοφόρων τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος μέχρις ὅτου μὲ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἀχθῇ τὸ ὅλον θέμα ἐνώπιον τοῦ Σώματος δι’ ἐρωτήσεώς μας πρὸς συζήτησιν. Οἱ βουλευταὶ Κ. Μαρούλης, Λ. Καραμαούνας, Ν. Μανθόπουλος, Ι. Διαμαντόπουλος, Π. Λαπατσάνης, Χ. Σκουτέρης, Ε. Μαλαμίδας, Λ. Λυμπέρης, Ι. Μογγογιάννης, Π. Εὐριπαῖος, Ε. Ἀρβανιτάκης, Δ. Χατζηγιάννης, κ.ἄ. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως μὲ ἐξουσιοδοτήσῃ καὶ ἐπικυρώσω ὑπ’ εὐθύνην μου τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.

§183ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη, καὶ τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως ἐπικυροῦνται ὑπ’ εὐθύνην μου. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§185ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις, ἐπερωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.30′ μ. μ.).