1952.04.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 77η

Δευτέρα 14 Ἀπριλίου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ἀντωνίου, Γ. Μπακατσέλος καὶ Κ. Ἀλεξανδρίδης, ζητοῦν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τοὺς βουλευτὰς κ. κ. Α. Ἀντωνίου, Γ. Μπακατσέλον καὶ Κ. Ἀλεξανδρίδην. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§6Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, Σωματείου Μυλεργατῶν, Ἑνώσεως Λιμενεργατῶν, Σωματείου ἐργολάβων Λιμένος, ἰδιοκτητῶν φορτηγίδων, Ἑνώσεως Σημειωτῶν, Σωματείου Μακαρονοτεχνιτῶν, Σωματείου Φορτοεκφορτωτῶν Ξηρᾶς, Ἑνώσεως Καρραγωγέων καὶ τοῦ Σωματείου Ἀμαξοϋπαλλήλων Καλαμῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν διακοπὴν χορηγήσεως σίτου εἰς τοὺς κυλινδρομύλους, πρὸς παραγωγὴν ἀλεύρων μακαρονοποιΐας καὶ ἄρτου ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων ΟΤΕ Πατρῶν, ζητοῦντος ἀπάλειψιν διατάξεων τῶν ἄρθρων 7, 9 καὶ 10 τοῦ νομοσχεδίου «περὶ στεγάσεως ταχυδρομείων κ.λ.π.», θιγουσῶν κεκτημένα δικαιώματα προσωπικοῦ ΟΤΕ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Ν. Μανθόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ραπτῶν Καταστηματαρχῶν Δράμας, ζητοῦντος ὅπως ἡ κατασκευὴ τῶν θερινῶν στολῶν τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς γίνῃ εἰς τὴν πόλιν Δράμας καὶ οὐχὶ ἐν Ἀθήναις. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ι. Γιαννιδάκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐμπόρων Λαχανικῶν καί Φρούτων Ἡρακλείου, αἰτούντων τὴν χορήγησιν ὑπὸ τοῦ Δήμου Ἡρακλείου καταλλήλου οἰκοπέδου ἐντὸς ἢ ἐκτὸς τῶν τειχῶν τῆς πόλεως, πρὸς ἀνέγερσιν συστηματικῆς ἀγορᾶς. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφορὰν γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς σχολῆς ζητούντων ὅπως οἱ ἐξερχόμενοι τῆς Σχολῆς λαμβάνουν τὸ βαθμὸν τοῦ ὑπιάτρου. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης–Πρεβέζης κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν βομβοπλήκτων πόλεως Ἄρτης ὑποστάντων ὁλικὴν καταστροφὴν διαμαρτυρομένων διὰ τὴν τελείαν ἐγκατάλειψίν των. Οἱ βουλευταὶ Μεσσηνίας κ. κ. Α. Σχινᾶς, Γ. Κοσμᾶς, Λ. Οἰκονομόπουλος καὶ Δ. Λαντζούνης, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Ἑνώσεως Λιμενεργατῶν, Σωματείου Ἐργολάβων, Ἰδιοκτητῶν φορτηγίδων, Μακαροτεχνιτῶν καὶ τῆς Ἑνώσεως Καρραγωγέων Καλαμῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τῶν κυλινδρομύλων καὶ βιομηχανιῶν ἀπόλυσιν ἐργατῶν λόγῳ ἐλλείψεως σίτου διὰ παρασκευὴν ζυμαρικῶν καὶ ἄρτου ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Φίλια καὶ Λουτροῦ, ζητούντων συνέχισιν τῆς συντηρήσεως τῆς ὁδοῦ Οἰχαλίας– Φίλια ὑπὸ τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συν)σμοῦ Μικρομανήσου, διαμαρτυρομένου δι’ αὔξησιν τῆς τιμῆς θειοχάλκου καὶ ζητοῦντος μείωσιν ταύτης. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Β. Μητσόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σηροτροφικοῦ Συν)σμοῦ Σουφλίου, ζητοῦντος ἄμεσον κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχεδίου περὶ προστασίας τῆς σηροτροφίας. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Β. Μητσόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐπαγγελματιῶν–Βιοτεχνῶν Σουφλίου, ζητοῦντος ἄμεσον συμπλήρωσιν τοῦ Γυμνασίου Σουφλίου διὰ διδακτικοῦ προσωπικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Καλαμῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν διακοπὴν χορηγήσεως σίτου εἰς τοὺς Κυλινδρομύλους πρὸς παραγωγὴν ἀλεύρων μακαρονοποιΐας καὶ ἄρτου ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συν)σμοῦ Μικρομανήσου, διαμαρτυρομένου δι’ αὔξησιν τιμῆς θειοχάλκου. Ἡ Κεντρικὴ Διοίκησις Παλαιοημερολογιτῶν Ἑλλάδος, διαμαρτύρεται δι’ ἀπόρριψιν τροπολογίας εἰς τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως «περὶ ἀπολύσεως ἐξορίστων διὰ τὰ θρησκευτικά των φρονήματα». Ἡ Σωτηρία Ζόγκα, κάτοικος Λουτρακίου, διαμαρτύρεται διὰ τὸν ἐπανεκτοπισμὸν τοῦ φυματικοῦ υἱοῦ της Κώστα Ζόγκα. Ὁ Συμβολαιογραφικὸς Σύλλογος Πατρῶν διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην κατάρτισιν νομοσχεδίου «περὶ αὐξήσεως ἑδρῶν Συμβολαιογράφων» καὶ ζητεῖ τὴν μὴ μεταβολὴν τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας περὶ προσόντων καὶ ἀριθμοῦ συμβολαιογράφων. Οἱ Σταφιδοκτηματικὸς Σύλλογος, Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν, Σταφιδικὸς Συνεταιρισμὸς Ἀμαλιάδος καὶ ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Γαστούνης, ζητοῦν αὔξησιν τοῦ ποσοῦ δευτέρας δόσεως καλλιεργητικοῦ δανείου εἰς 50.000 δραχμ. κατὰ στρέμμα, καταβαλλομένης πρὸ τοῦ Πάσχα πρὸς ἀντιμετώπισιν τεραστίων ἐξόδων των λόγῳ ἀνομβρίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν Μικροεπιτηδευματιῶν Ἴδας τοῦ Νομοῦ Πέλλης, ζητούντων ὅπως ἡ ἀσφάλισίς των εἰς ΤΕΒΕ καταστῇ προαιρετική. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν Μικροϊδιοκτητῶν κατοίκων Κωμοπόλεως Ἀρδαίας Ἀλμωπίας, ζητούντων ἄρσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου εἰς Κωμοπόλεις κάτω τῶν 5.000 κατοίκων συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 55 παραγρ. 1 τοῦ Ν.Δ. τῆς 4)5 Ὀκτωβρίου 1947. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῶν Συνοικισμῶν Χαλκωμάτων καὶ Ἁγίου Γερασίμου Πατρῶν, διαμαρτυρομένων διὰ συναφθεῖσαν παράνομον σύμβασιν Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν μετὰ ἰδιοκτήτου, πρὸς ἐπισκευὴν τῆς ὑπαρχούσης πετρελαιοαποθήκης καὶ τοποθέτησιν ἐντὸς αὐτῆς ὑγρῶν καυσίμων, ἐπικινδύνων διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν κατοίκων τῶν ὡς ἄνω συνοικισμῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Γιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου προσωπικοῦ Κυλινδρομύλων Πατρῶν, διαμαρτυρομένου κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 58763)2257) 3–4–52 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, διὰ τῆς ὁποίας περικόπτεται ποσότης ἀλεύρων ἐκ τῶν διατιθεμένων διὰ τοὺς κυλινδρομύλους Πατρῶν, πρὸς χορήγησιν εἰς ἀλευρομύλους ἄλλων περιοχῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἰδιοκτητῶν Βενζινοκινητήρων Ν. Σερρῶν, ζητούντων καθορισμὸν μειωμένης τιμῆς βενζίνης διὰ τὴν κίνησιν τῶν ἑλκυστήρων πρὸς καλλιέργειαν τῶν ἀγρῶν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἁλιστράτης, διαμαρτυρομένου δι’ ἀνάθεσιν συγκεντρώσεως καπνῶν ἐσοδείας 1950 εἰς καπνεμπόρους. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰ τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Σερρῶν, ζητούσης ἄμεσον λῆψιν μέτρων πρὸς ἀνακούφισιν τοῦ χειμαζομένου ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Γ. Παπαϊωάννου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 283 ἐρωτήσεως κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 22–2–52 ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπαϊωάννου, δι’ ἧς ἐρωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ποίαν ἀπόφασιν ἔλαβεν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7/9–7– 51 πράξεως τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως Αἰτωλοακαρνανίας δι’ ἧς προτείνεται ἡ προαγωγὴ καὶ ἵδρυσις σχολείων ἐν τῇ περιφερείᾳ του, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ἄκρως σοβαρὸν διὰ τὴν Στοιχειώδη Παιδείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ θέμα, τῶν καθ’ ὅλην τὴν χώραν καὶ οὐχὶ μόνον ἐν Αἰτωλοακαρνανίᾳ ἐχόντων ἀνάγκην λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ μαθητῶν προαγωγῆς δημοτικῶν σχολείων, ἅτινα ἀνέρχονται εἰς ἀρκετὰς χιλιάδας, ἀνέκαθεν ἀπασχολεῖ σοβαρῶς τὴν καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίαν. Αἱ ἑκάστοτε ὅμως προσπάθειαι τῆς ὑπηρεσίας μας διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς προαγωγῆς τῶν σχολείων τούτων προσκόπτουν εἰς τὸ ζήτημα τῆς παροχῆς πιστώσεων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν (Γ.Δ.Δ.Λ.) τὸ ὁποῖον χορηγεῖ ταύτας μετ’ ἐξαιρετικῆς φειδοῦς, διὰ τὸν λόγον ὅτι διὰ τῶν προαγωγῶν δημιουργοῦνται καὶ ἀνάλογοι νέαι ὀργανικαὶ θέσεις δημοδιδασκάλων ἢ πλήρωσις τῶν ὁποίων θὰ ἐπιβαρύνῃ τὸν προϋπολογισμόν. Ἐπὶ τῷ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ θέτομεν τ’ ἀνωτέρω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν καὶ ἐπικαλούμεθα τὴν ἀντίληψιν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον παντὸς δυναμένου διὰ τὴν θεραπείαν τῆς ἀπαραδέκτου ταύτης καταστάσεως, συνεπείᾳ τῆς ὁποίας ἡ πνευματικὴ ἀνάπτυξις καὶ ἡ καθ’ ὅλου ἀγωγὴ τῶν τέκνων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ συντελεῖται πλημμελῶς καὶ ὑποβιβάζεται οὕτω συστηματικῶς ἡ στάθμη τοῦ πνευματικοῦ του ἐπιπέδου, διότι ἡ στοιχειώδης Ἐκπαίδευσις εἶναι ἡ κατ’ ἐξοχὴν λαϊκὴ Παιδεία καὶ εἰς αὐτὴν περιορίζονται τὰ πλεῖστα τῶν Ἑλληνοπαίδων. Ἀθῆναι τῇ 2–4–52,

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΜΙΧΑΗΛ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χαλκιδικῆς κ. Β. Βασιλικοῦ καὶ τῶν βουλευτῶν Θεσσαλονίκης κ. κ. Α. Θεοδοσιάδη καὶ Β. Μπακονίκα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 267 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Βασιλικοῦ, Α. Θεοδοσιάδη καὶ Β. Μπακονίκα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον «περὶ Μέσων Τεχνικῶν Σχολῶν τοῦ Κράτους» ἐγκριθὲν παρὰ τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Δημοσίων Ὑπαλλήλων διεβιβάσθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 22643 τῆς 28– 2–52 ἡμετέρου ἐγγράφου εἰς τὴν Γ.Δ.Δ. Λογιστικοῦ, ἵνα καταρτίσῃ καὶ ἀποστείλῃ ἡμῖν τὴν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος προβλεπομένην ἔκθεσιν δαπάνης.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΜΙΧΑΗΛ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ροδόπης κ. Τ. Μιχαηλίδη καὶ τοῦ βουλευτοῦ Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ε. Καλαντζῆ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν κατωτέρω ἀπάντησιν ἐπί τῆς ὑπ’ ἀριθ. 270 ἀπὸ 18–2–52 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Τ. Μιχαηλίδη καὶ Ε. Καλαντζῆ τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1469]19–2–52 ὑμετέρου ἐγγράφου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ

Βάσει τοῦ ἐγκεκριμένου τμήματος τοῦ προγράμματος ἐξηλεκτρισμοῦ ἡ πρὸς τὸ παρὸν κατασκευαζομένη γραμμὴ μεταφορᾶς 150.000 βὸλτ θὰ φθάσῃ μέχρι Καβάλας, αἱ δὲ γραμμαὶ 15.000 βὸλτ μέχρι Ξάνθης, ἡ περιοχὴ τῆς ὁποίας θέλει ἐξυπηρετηθῇ δι’ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας ἐκ τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ. Ἡ ἀνατολικωτέρα περιοχὴ θέλει ἐξυπηρετηθῆ εἰς τὸ μέλλον, ὅταν θὰ ὑπάρξωσι διαθέσιμα κεφάλαια δι’ ἐπεκτάσεως τῆς γραμμῆς μεταφορᾶς 150.000 βὸλτ μέχρι Κομοτινῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31–3–52

Ὁ Ὑπουργὸς Βιομηχανίας

Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Πειραιῶς καὶ Νήσων κ.κ. Ε. Σαββοπούλου καὶ Δ. Ἀλιπράντη. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Σαββοπούλου καὶ Δ. Ἀλιπράντη, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπὸ 1½ ἔτους καθυστέρησιν τῶν ἐξετάσεων διὰ τὴν πρόσληψιν ἑνὸς ἐπικουρικοῦ παρασκευαστοῦ παρὰ τῷ Ἱδρύματι Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ κοινοποιήσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 45982]14066] 17–1–52 ἀναφορᾶς τοῦ ὡς ἄνω Ἱδρύματος.

Ἀθῆναι τῇ 4–4–52

Ε. Υ.

Ὁ Διευθυντὴς

Σ. ΚΛΑΔΑΣ

Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας Ἐνταῦθα Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 69458]Β. 220]28– 12–51 ἐγγράφου ὑμῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ἀπὸ 10–4–51, ἀποφάσεως τοῦ Δ. Σ. τοῦ ΙΚΑ ἐγένετο ἀνακοίνωσις περὶ διενεργείας διαγωνισμοῦ, διὰ τὴν πρόσληψιν ἑνὸς ἐπικουρικοῦ παρασκευαστοῦ ἐκ τῶν προστατευομένων ὑπὸ τοῦ Ν. 751. Μέχρι τῆς ὑποβολῆς τῶν αἰτήσεων τῶν ὑποψηφίων ἐμεσολάβησεν ἡ ἔκδοσις τοῦ Α.Ν. 1846)51 «περὶ Κοινων. Ἀσφαλίσεων» ὅστις εἰς τὸ ἄρθρον 22 ὁρίζει, ὅτι δὲν ἰσχύουν αἱ διατάξεις τοῦ Ν. 751 ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρόσληψιν Ὑγειον. Προσωπικοῦ. Κατόπιν τούτου τὸ Δ. Σ. μὴ δεσμευόμενον πλέον ἐκ τοῦ νόμου τούτου προσέλαβε μίαν ἐπικουρικὴν παρασκευάστριαν, βάσει τοῦ ἄρθρου 34 τοῦ ΚΥΥ ἐπὶ δίμηνον. Κατ’ Ὀκτώβριον μῆνα π.ἔ. ἐγένετο νέα προκήρυξις διὰ τῶν ἐφημερίδων περὶ διενεργείας διαγωνισμοῦ, διὰ τὴν πρόσληψιν τριῶν ἐπικουρικῶν παρασκευαστῶν. Ὁ διαγωνισμὸς διενηργήθη τὸ πρῶτον δεκαήμερον τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου π.ἔ. τὰ δὲ ἀποτελέσματα ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ Δ.Σ. διὰ τὴν πρόσληψιν τῶν ἐπιτυχόντων. Ἀθῆναι τῇ 17–1–52

Ὁ Διευθυντὴς Διοικ, Κλάδου

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ροδόπης κ. Τ. Μιχαηλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2278)963 ἀπὸ 17–3–52 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 328 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ροδόπης Ξάνθης κ. Τ. Μιχαηλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 37075 χρήσεως 1949–50 χρηματικοῦ ἐντάλματος προπληρωμῆς ἀπεστάλησαν δρχ. 13.000.000 διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ κτιρίου τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Θράκης, πλὴν ὅμως καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ ποσοῦ τούτου καὶ ἄνευ ἡμετέρας ἐγκρίσεως ἐγένετο δαπάνη ἐκ δραχ. 2.754.000. Κατόπιν τούτου, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Θ. 7455)50 ἐγγράφου πρὸς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Θράκης, ἐζητήθη ἡ ἀποστολὴ πλήρων δικαιολογητικῶν τῆς ὡς ἄνω γενομένης καθ’ ὑπέρβασιν δαπάνης. Ἡ Γενικὴ Διοίκησις Θράκης ὑπέβαλεν ἡμῖν ἐπιμέτρησιν καὶ λογαριασμὸν τῶν ἐκτελεσθεισῶν καθ’ ὑπέρβασιν ἐργασιῶν ἐπισκευῆς, ἅτινα ἀπεστάλησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων Διεύθυνσιν Εʹ πρὸς θεώρησιν καὶ τὴν μετὰ ταῦτα διαβίβασιν αὐτῶν εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Ἐντελλομένων Ἐξόδων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, διὰ τὴν ἔγκρισιν καὶ ἔκδοσιν τοῦ σχετικοῦ ἐντάλματος πληρωμῆς. Ἀθῆναι τῇ 4–4–52

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα, Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν τὰς ἀκολούθους πληροφορίας ἐπὶ ἐρωτήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα. 1. Ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τῆς ὑπ’ ἀριθ. 635 ἐρωτήσεως τῆς ΗΔ)10–3–52 καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 592 ὁμοίας τῆς ΗΔ) 17–3–52 τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα ἀπηντήσαμεν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 144214 τῆς 8–3 52 ἡμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐγνωρίσαμεν, ὅτι ἡ μόνη δυνατὴ ἐνίσχυσις τῶν δικαιούχων κατοίκων τοῦ Νομοῦ Δράμας συνίσταται εἰς τὴν χορήγησιν ὑλικῶν αὐτοστεγάσεως, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι οὗτοι κέκτηνται τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα νὰ ἐνσωματώσωσι τὰ χορηγηθησόμενα ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ὑλικά. Πέραν τοῦ μέτρου τούτου ἐπὶ τοῦ παρόντος οὐδὲν στεγαστικὸν μέτρον δύναται νὰ ληφθῇ, καθ’ ὅσον ἡ λῆψις τούτου προϋποθέτει τὴν ὕπαρξιν τῶν οἰκονομικῶν συντελεστῶν, οἵτινες ἤδη δὲν ὑφίστανται. 2. Ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τῆς ὑπ’ ἀριθ. 638 ἐρωτήσεως τῆς ΗΔ]10–3–52 καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 595 ὁμοίας τῆς ΗΔ]17– 3–52 τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα καὶ σχετικῶς πρὸς τὴν στεγαστικὴν περίθαλψιν τῆς περιοχῆς τοῦ Τριγώνου Παρανεστίου Δράμας, ἀνεκοινώσαμεν λεπτομερῶς τὰς ὑπηρεσιακὰς ἐνεργείας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11293)522 τῆς 23–2–52 ἡμετέρου ἐγγράφου. Ὡς πρὸς τὰς λοιπὰς περιοχὰς τοῦ Νομοῦ θέλομεν ἐπανέλθει διὰ νεωτέρου ἐγγράφου, παρέχοντες λεπτομερεῖς πληροφορίας. Πάντως κατ’ ἀρχὴν ὑλικὰ διατίθενται εἰς πάντα αἰτοῦντα δικαιοῦχον, κεκτημένον τὴν δυνατότητα τὴν οἰκονομικὴν νὰ ἐνσωματώσῃ ταῦτα. Οὐδεμία μεταφορὰ ὑλικῶν στεγάσεως ἔλαβε χώραν εἰς πόλεις ἐκτὸς τῆς περιφερείας τῆς 2ας Περ. Δ)σεως, πλὴν εἰς περιπτώσεις ἐξαγωγῆς κεράμων διὰ περιοχὰς Θεσσαλονίκης, συνεπείᾳ ὑπερπαραγωγῆς τῶν κεραμοποιείων Δράμας καὶ ἀντιστοίχων ἀναγκῶν καὶ ἐλλείψεων περιοχῆς Θεσσαλονίκης. Ἀθῆναι τῇ 4–4–52

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

Ὁ κ. Κ. Ρέντης (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀρχαίων ὑδραγωγείων Δήμου Θηβαίων». Οἱ κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆς (Ὑπουργὸς Γεωργίας καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν Α.Ν. 1552)39 «περὶ προστασίας σηροτροφικῆς παραγωγῆς» καὶ 615)37 «περὶ ἐμπορίας μεταξοσπόρων κλπ.». Ὁ κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1851 τοῦ 1951 «περὶ τροποποιήσεως φορολογικῶν διατάξεων μεταλλείων κλπ.». Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 165)16–2–51 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ συστάσεως ἐπιτροπῆς ρυθμίσεως ζητημάτων ἀνακυπτόντων ἐκ τῆς σπάνεως πρώτων ὑλῶν, καὶ συμπληρώσεως αὐτῆς» καὶ 2) «περὶ συστάσεως ὑπηρεσίας προμηθειῶν ἀνασυγκροτήσεως σιδηροδρόμων». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ καταργήσεως τῆς ὑποχρεώσεως πρὸς δήλωσιν τοῦ εἰσαγομένου εἰς τὴν χώραν ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος κλπ.». καὶ 2) «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τινων τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας». Οἱ κ. κ. Ι. Βλαμίδης, Κ. Βενέτης, Γ. Μόδης, Α. Κοκκέβης, Μ. Βολουδάκης κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ τῆς ἰσχύος τῶν ἀπὸ 14 Ὀκτωβρίου 1944 καὶ ἐφεξῆς ἐκδοθεισῶν Συντακτικῶν Πράξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Κουνούπης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Ι. Μογγογιάννης, Χ. Τούντας κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ἀπὸ 19)23 Ἰουλίου Κ. Δ)τος «περὶ κωδικοποιήσεως εἰς ἑνιαῖον κείμενον τῶν Α.Ν. 434)37, 1933)39. 2182)40 καὶ 2532)40 «περὶ ὀργανισμοῦ τῶν Ὑποθηκοφυλακείων τοῦ Κράτους». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μπέλλας καὶ Μπακατσέλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως κτημάτων πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ κτηνοτρόφων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Πετραλιᾶς, Π. Εὐριπαῖος, Κ. Βασαρδάνης, Κ. Βενέτης κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως κτημάτων πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ κτηνοτρόφων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Κουπαροῦσος, Δ. Μανέντης, Ι. Χρυσοχόος καὶ Α. Φράγκος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως κτημάτων πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ κτηνοτρόφων».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεολογίτης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§8Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ κρίσις τὴν ὁποίαν διέρχεται μεταπολεμικῶς ὁ καπνός, ἡ ἐνταθεῖσα κρίσις διὰ λόγους ἴσως ἐξωελληνικούς, ὤθησε τὴν Βουλὴν εἰς τὴν ἀπόφασιν διὰ τὴν συγκρότησιν Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, πρὸς μελέτην καὶ παρακολούθησιν τοῦ ὅλου προβλήματος. Ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Βουλῆς συνεκρότησε τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτήν, ἐξ ἀντιπροσώπων ὅλων τῶν κομμάτων. Ἡ Ἐπιτροπὴ μετὰ ζέσεως καὶ προθυμίας ἤρχισεν ἐργαζομένη διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν προορισμόν της καὶ διὰ νὰ φέρῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἕνα πόρισμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διαφωτίσῃ καὶ τὸ Σῶμα καὶ τὴν κοινὴν γνώμην ἐπὶ τῶν αἰτίων γενικῶς, τὰ ὁποῖα σήμερον προκαλοῦν τὸ δρᾶμα αὐτῶν τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ ὅλων τῶν περιφερειῶν, αἱ ὁποῖαι ἀποζοῦν ἀπὸ τὸν καπνόν. Δυστυχῶς, τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς ἀνεκόπη διὰ τῆς ἀποχωρήσεως τόσον ἐκ τοῦ Κοινοβουλίου ὅσον καὶ ἐκ τῶν ἐπιτροπῶν τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Παρεκάλεσα τὸν Συναγερμὸν νὰ ἐπιτρέψῃ δι’ ὀλίγας συνεδριάσεις εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ κόμματός του ἐν τῇ Βουλῇ, νὰ μετάσχουν τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ φέρωμεν τὸ ἐν λόγῳ πόρισμα. Δυστυχῶς ἡ ἀπάντησις ὑπῆρξεν ἀρνητική. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς ἡ Ἐπιτροπή μας ἔγινε μονοκομματικὴ καὶ ὄχι πλέον διακομματικὴ καὶ ὡς τοιαύτη μονόπλευρον πόρισμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φέρῃ. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς ἐθεώρησα, ὡς Πρόεδρος τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὑποχρέωσίν μου νὰ ὑποβάλω τὴν παραίτησίν μου ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω σήμερον εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖοι ἐγένοντο, τὰς μακρὰς συζητήσεις, διεπιστώθη, ὅτι δὲν ὑφίσταται καὶ σήμερον ἀκόμη βασικὴ καπνικὴ πολιτική. Ἡ ρύθμισις πολλῶν ζητημάτων ἀφορώντων τὸν καπνόν, δι’ Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων, δημιουργεῖ ἀναστάτωσιν καὶ δι’ αὐτὸ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι θὰ πρέπει πάντοτε τὰ ζητήματα τὰ ἀφορῶντα τὸν καπνὸν νὰ λύωνται ἐντὸς τῆς Βουλῆς καὶ ἐντὸς τῆς Βουλῆς νὰ λαμβάνωνται αἱ ἀποφάσεις, διότι ἄλλως, εἴτε καλοπίστως εἴτε διὰ λόγους δημαγωγικούς, γίνονται ἐπικρίσεις, αἱ ὁποῖαι φέρουν μίαν ἀναστάτωσιν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Διεπιστώθη ἐπίσης, ὅτι ἀπαραίτητος εἶναι ἡ ἵδρυσις Ὑφυπουργείου Καπνοῦ. Ὑπάρχει σωρεία ὑπηρεσιῶν, ὑπάρχει μία ἀναρχία, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λήξῃ παρὰ διὰ τῆς συγκεντρώσεως ὅλων τῶν ὑπηρεσιῶν εἰς ἕνα ὀργανισμόν, εἰς ἕνα Ὑφυπουργεῖον, τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ πολιτικὴν ὑπεύθυνον μόνον ἐνώπιον τοῦ Κοινοβουλίου, θὰ χειρίζεται καὶ τὰ ζητήματα τῆς παραγωγῆς καὶ τὰ ζητήματα τῆς ἐξαγωγῆς. Ἐπίσης διεπιστώθη κατὰ τὰς μακρὰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν, ὅτι τυγχάνει ἀπαραίτητον νὰ ἐπισπεύσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τὴν μελέτην τοῦ ὅλου προβλήματος εἰς τὰς καπνικὰς περιφερείας, τῆς καπνοκαλλιεργείας, διότι ὡς ἔχει σήμερον ἡ κατάστασις ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς, ποιοτικῶς κατωτέρα καὶ ἐπηυξημένη εἰς ἐδάφη ἀκατάλληλα, δημιουργεῖ μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία δὲν ἐπιτρέπει βασικῶς νὰ λάβῃ μέτρα τὸ Κράτος, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν μας. Ἡ μελέτη αὐτὴ γίνεται. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προέχει εἶναι νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ ταχύτερον, διότι αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ θεμέλιον διὰ τὴν περαιτέρω ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῆς καπνοκαλλιεργείας. Εἶναι ἀκόμη περισσότερον ἐπάναγκες αὐτό, διότι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι περισσότερον βασανισμένοι καὶ ἐστερημένοι ἀπὸ ὅλους τοὺς παραγωγοὺς τῆς Ἑλλάδος, εἶναι οἱ καπνοπαραγωγοὶ πέραν τοῦ Στρυμῶνος. Οἱ μονοκαλλιεργηταὶ καπνοῦ, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἐνισχυθοῦν, διότι ἀπειλοῦνται μὲ ἐξόντωσιν. Ἐδῶ συγκινούμεθα διὰ τὰς ἐκτελέσεις καὶ δικαίως βεβαίως, διότι εἰς τὴν ἐποχὴν αὐτὴν ὑπάρχουν καὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνέχονται τὰς ἐκτελέσεις, ἀλλὰ ἐκτελέσεις γίνονται καθημερινῶς ἀπὸ ὅτι γνωρίζω ἐγώ. Εἶναι αἱ ἀνώνυμοι ἐκτελέσεις τῶν πτωχῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν κανένα πόρον ζωῆς, οὔτε περίθαλψιν καὶ διὰ τὰς ἐκτελέσεις αὐτὰς τῆς πείνης καὶ τοῦ ἀφανισμοῦ δὲν ὑπάρχει τόση συγκίνησις, ὅση ὑπάρχει διὰ τὰς γενομένας ἐκτελέσεις. Εἶναι ἐξώφθαλμον ἐπίσης, ὅτι τὸ καπνεμπόριον σήμερον, ὑφ’ ἃς συνθήκας λειτουργεῖ καὶ ἐργάζεται, ἔχει περιορίσει τὸν προορισμόν του κατὰ πολὺ διότι δὲν τοῦ ἀπέμειναν περιθώρια ἀναζητήσεως ἀγορῶν καταναλώσεως καὶ θὰ ἔπρεπεν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις καὶ κάθε Κυβέρνησις νὰ λάβῃ πρόνοιαν, ὥστε νὰ ἐντοπίσῃ, χωρὶς νὰ παρεμποδίζῃ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, τὴν δρᾶσιν τοῦ καπνεμπορίου μέσα εἰς μίαν κρατικὴν μέριμναν ἱκανὴν νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς σημερινὰς ἀνάγκας τῶν ἐξαγωγῶν μας. Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα καὶ μίαν τελευταίαν σύστασιν νὰ κάμω καὶ πρὸς τὴν Βουλήν, καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐπιζητεῖται, καὶ γράφεται καὶ λέγεται, ὅτι θὰ πρέπει διὰ τοὺς λόγους τῆς ἐπεξεργασίας νὰ βαδίσωμεν πρὸς τὴν ἄρσιν τῆς κατοχυρώσεως τοῦ καπνεμπορικοῦ ἐπαγγέλματος. Δὲν νομίζω, ὅτι πρὸς τοιαύτην λύσιν, τοὐλάχιστον, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδεύσῃ, διότι δι’ ἡμᾶς εἶναι καὶ ἀπαράδεκτον καὶ ἀπάνθρωπον. Ὑπάρχει ἡ ἐθελουσία ἔξοδος. Ὑπάρχει ἐπιτροπή, ἡ ὁποία κατέληξεν εἰς συμπεράσματα καὶ μὲ τὸ βάρος τοῦ συνόλου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπέλθουν ἐὰν σήμερον ἐπιβαρύνουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἀλλὰ νὰ ἀπέλθουν μὲ ἐξησφαλισμένην τὴν ζωήν των καὶ τὸν ἄρτον των ἀπὸ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ καπνοῦ. Δὲν φαντάζομαι ὅμως, ἐφ’ ὅσον προΐσταται τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ὁ κ. Κασιμάτης, νὰ υἱοθετήσῃ παρομοίαν λύσιν καὶ νὰ ὑποκύψῃ εἰς ἐκβιασμούς, ἡ ὁποία λύσις θὰ σημάνῃ τὴν καταδίκην ἀφ’ ἑνὸς τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου διὰ τῆς ἄρσεως τῆς κατοχυρώσεως τοῦ ἐπαγγέλματός του καὶ θὰ δημιουργήσῃ μίαν ἀναστάτωσιν, διὰ τὴν ὁποίαν περισσότερον θὰ μετανοήσουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ θελήσουν νὰ τὴν ἐπιχειρήσουν. Αὐτὰ τὰ ὀλίγα ἤθελα νὰ εἴπω καὶ λυποῦμαι διότι δὲν ἐδόθη καιρὸς εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς νὰ ἀσχοληθῇ μὲ ζήτημα τοιαύτης ἐκτάσεως, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ σοβαρώτερον πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Εὐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§10Β. ΕΥΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως γιὰ νὰ φέρω μπροστὰ στὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἕνα τεράστιον ἠθικὸν πρόβλημα. Πρόκειται γιὰ τὸ πρόβλημα τῶν ἐξορίστων. Ἕξ μῆνες μετὰ τὸν σχηματισμὸ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἐξακολουθοῦν ἀκόμη νὰ ὑπάρχουν δύο στρατόπεδα συγκεντρώσεως πολιτικῶν ἐξορίστων τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου μὲ 1700 ἄνδρες καὶ τοῦ Τρίκερι μὲ 150 γυναῖκες. Ἡ συνέχισις τῆς ὑπάρξεως αὐτῶν τῶν στρατοπέδων, νομίζω, ὅτι εἶναι σὲ πλήρη ἀντίθεσιν, καὶ κανένας δὲν θὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ, μὲ τὴν διακήρυξιν τῶν κυβερνώντων κομμάτων. Ἡ Κυβέρνησις ἐπεχείρησεν ὅπως, ἰσχυρίζεται, νὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα αὐτὸ τὸ ἠθικὸν μὲ τὸ σύστημα τῶν ἀδειῶν καὶ ἔχουν δοθῆ ἄδειες σὲ ὡρισμένον κόσμον. Ὅμως θὰ πρέπει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ξέρῃ ὅτι οἱ ἀδειοῦχοι ζοῦν κυριολεκτικὰ μὲ τὴν Δαμόκλειο σπάθη τοῦ ἐπανεκτοπισμοῦ πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια των. Ἤδη πολλὲς δεκάδες ἀδειούχων ἔχουν ἐπανεκτοπισθῆ καὶ οἱ ὑπόλοιποι ζοῦν κάτω ἀπὸ τὸ δρᾶμα τοῦ ἐπανεκτοπισμοῦ. Σημειώσατε ὅτι, ὅσοι γυρίζουν μὲ ἄδειες δὲν ἠμποροῦν οὔτε ἐργασίαν νὰ πιάσουν διότι δὲν ξεύρουν ἂν τὴν ἑπομένην θὰ ἐπανεκτοπισθοῦν. Ἀκόμη κύριοι ἔχομεν καὶ νέας ἐκτοπίσεις μὲ κριτήρια, μὲ νοοτροπίαν, ὅπως ἀκριβῶς ἐκεῖνα ποὺ ἴσχυον καὶ κατὰ τὴν περίοδον τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Εἶναι οἱ γνωστὲς πολυγραφημένες ἀποφάσεις στὶς ὁποῖες δὲν ἔχουν νὰ κάμουν τίποτε ἄλλο τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα παρὰ νὰ σημειώσουν τὸ ὄνομα οἱουδήποτε ποὺ θὰ τὸν θεωρήσουν σἄν ὕποπτον. Σημειώσατε ἀκόμη καὶ τὸ ἑξῆς: Ὑπάρχουν ἀκόμη ἀποφάσεις ποὺ ὡς αἰτιολογικὸν τῆς ἐκτοπίσεως ἀναφέρουν τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἐκτοπιζόμενος διετέλεσε πρὸ 10ετίας μέλος τῆς ΕΠΟΝ!! ἢ εἶναι σήμερον μέλος τῆς ΕΔΝΕ, ἡ ὁποία εἶναι νόμιμος ὀργάνωσις καὶ ἀποτελεῖ τὸ τμῆμα τῶν νέων τῆς ΕΔΑ, τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ κόμματος τὸ ὁποῖον παρίσταται καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἡ συνέχισις τῆς πολιτικῆς τῆς μισαλλοδοξίας καὶ τῆς ὑπάρξεως τῶν στρατυπέδων ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν ὄχι μόνον μὲ τὴν διακηρυσσομένην Κυβερνητικὴν πολιτικὴν τῆς λήθης τοῦ παρελθόντος καὶ τῆς εἰρηνεύσεως, ἀλλὰ καὶ μὲ τὰ ὅσα διεκήρυξεν ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργός, ὅτι θὰ καταργήσῃ τὸ «αἶσχος τῆς ἐξορίας διότι εἶναι ἐντροπὴ εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ ὑπάρχουν στρατόπεδα πολιτικῶν ἐξορίστων». Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Νομίζω, ὅτι ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν καὶ μὲ αὐτὴν τὴν βάσιν τῶν ἀνεπαρκῶν μέτρων εἰρηνεύσεως, διότι τί ἄλλο λέγουν αὐτά; δικαιολογική τους βάσις εἶναι, ὅτι μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου, εἶναι πρέπον νὰ ἀπολυθοῦν ὡρισμένοι εἰς βάρος τῶν ὁποίων ὑπάρχουν καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις ἐνῷ ἐξ ἑτέρας πλευρᾶς ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ κρατεῖ εἰς τὴν ἐξορίαν ἀνθρώπους ἐναντίον τῶν ὁποίων δὲν ὑπάρχει καὶ τὸ παραμικρὸν στοιχεῖον καὶ δι’ αὐτὸ δὲν παρεπέμφθησαν εἰς δίκην. Ἔρχεται ἀκόμη εἰς ἀντίθεσιν καὶ μὲ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τῆς νομιμότητος ἡ παρακράτησις τῶν ἐξορίστων εἰς στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Ἐρωτήσατε καὶ τὴν Κυβέρνησιν, βάσει ποίου νόμου κρατοῦνται ἐν ἐξορίᾳ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἐφόσον τὸ Ν.Δ. 687)48 ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ Ν. Δ. 391)47 καθορίζουν, ὅτι καὶ κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἀνταρσίας δὲν ἐπιτρέπεται ἡ παράτασις τῆς ἐκτοπίσεως πέραν τῶν δύο ἐτῶν. Καὶ τώρα ἐνῷ ἔχομεν τὸ πραγματικὸν καὶ νομικὸν γεγονός, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνταρσία, ἐξακολουθεῖ ἡ κατακράτησις πολιτικῶν ἐξορίστων ἐπὶ 4, 5 καὶ 6 χρόνια. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι μόνον ζήτημα τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ζήτημα καὶ τοῦ κάθε βουλευτοῦ ξεχωριστά, διότι καὶ σεῖς εἰς τὰ μπαλκόνια τῶν ἐπαρχιακῶν πόλεων καὶ τὶς πλατεῖες τῶν χωριῶν διεκηρύσσατε αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑπεσχέθη ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργός. Αὐτὸ ὅμως πρέπει νὰ γίνῃ πρᾶξις, διότι δὲν νομίζω, ὅτι ἐκτελοῦμεν τὸ χρέος μας πρὸς τὴν Δημοκρατίαν, μὲ τὸ νὰ βγαίνωμεν εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ ἐξαντλούμεθα εἰς λόγους ὑπὲρ τῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Ἐὰν συνεχισθῇ ἡ κατάστασις αὐτή, θὰ εἶναι πλῆγμα κατὰ τῆς Δημοκρατίας, διότι ἀκριβῶς οἱ ἐχθροὶ τῆς Δημοκρατίας ἐκμεταλλεύονται τὴν κατάστασιν αὐτὴν γιὰ νὰ χρεωκοπήσουν τὴν Δημοκρατίαν καὶ νὰ ἐπιβουλευθοῦν τὶς λαϊκὲς ἐλευθερίες.

§11Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῆς ἐξορίας.

§12Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι, κ. Πρόεδρε, νὰ καταργηθοῦν τὰ στρατόπεδα ἐξορίστων.

§13Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Θὰ ἤθελον ἐξ ἀφορμῆς τῶν ὅσων εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Καβάλας συνάδελφος, κ. Θεολογίτης, νὰ βεβαιώσω καὶ τὸν ἴδιον καὶ τὴν Βουλὴν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀπόφασιν ἐν τῇ ἐρεύνη τοῦ προβλήματος τοῦ καπνοῦ, νὰ μὴ προβῇ εἰς οὐδεμίαν πρᾶξιν, ἡ ὁποία νὰ θίγῃ τὰ συμφέροντα τῶν καπνεργατῶν. Δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ οὐδεὶς ἀμφιβολίαν, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις θὰ δώσῃ λύσιν, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἐξυπηρετῇ τὸν καπνὸν ὡς ἐθνικὸν προϊόν, εἴτε θὰ ζημιώνῃ τοὺς ἀπορωτέρους. Καὶ ὅπως ἐδήλωσα καὶ ἄλλοτε εἰς τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς εἰς τοὺς καπνεργάτας, δὲν πρόκειται νὰ ληφθῇ οὐδὲν μέτρον ἄνευ τῆς συγκαταθέσεώς των, τὸ ὁποῖον νὰ τοὺς θίγῃ. Ἰδιαιτέρως θὰ ἤθελον νὰ πληροφορήσω τὸν κ. Θεολογίταν, ὅτι ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ ΤΑΚ, ἤδη τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἔχει λάβει τὴν ἀπόφασιν τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν εἰσφορῶν κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος νὰ ἐπιτρέπῃ τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει, ὅτι ὑπὲρ τῶν καπνεργατῶν θέλει νὰ κινηθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὄχι ἐναντίον. Θὰ παρακαλοῦσα ἐπίσης ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως, ἀφοῦ οἱ κ.κ. συνάδελφοι οἱ ἁρμοδιώτεροι δὲν εἶναι αὐτὴν τὴν στιγμὴν παρόντες, τὸν ἀξιότιμον ἐκ Καβάλας βουλευτήν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκ τῶν ἐλαχίστων ἁρμοδιωτάτων διὰ τὸ θέμα, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν παραίτησίν του ἀπὸ τῆς Προεδρίας τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ. Βεβαίως μὲ τὴν διαμόρφωσιν ποὺ ἐπῆρεν ἡ κοινοβουλευτικὴ κατάστασις τὰς τελευταίας ἡμέρας, ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἔχει ἀντικείμενον, διότι ἔπαυσε νὰ εἶναι Διακομματική, λόγῳ τῆς ἀποχῆς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀλλὰ κάποια ἐλπὶς ὑπάρχει, ὅτι θὰ διορθωθῇ εἰς τὸ μέλλον ἡ κατάστασις αὐτή. Ὑπάρχει ἀκόμη καὶ τὸ θέμα, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ μία λύσις εἰς τὸ πρόβλημα τοῦ καπνοῦ, ἡ ὁποία νὰ εἶναι ὄχι μόνον λύσις ἀλλὰ καὶ παρακολούθησις τῆς λύσεως ἐν συνδυασμῷ μὲ μίαν ἀντιπροσώπευσιν τῆς Βουλῆς. Ταῦτα πάντα νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλουν εἰς ὅλους μας καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ παρακαλέσῃ ἰδιαιτέρως νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν παραίτησίν του ἀπὸ τῆς Προεδρίας τῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ κ. Θεολογίτης.

§14Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Δὲν δύναμαι νὰ παραμείνω Πρόεδρος τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐφόσον αὕτη εἶναι μονοκομματική. Αὐτὸ δέν νοεῖται. Ἐγὼ ἀνήκω εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν, παρακολουθῶ καὶ υἱοθετῶ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐλπίζω τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Κασιμάτης, νὰ εἶναι τόσον τελεσφόρα διὰ νὰ δύναμαι καὶ ἐγὼ νὰ εἶμαι συνεπὴς πρὸς τοὺς ἐντολεῖς μου. Δὲν μοῦ εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ συνεχίσω νὰ εἶμαι

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. τῆς Ἐπιτροπῆς ἐφόσον ἡ Ἀξιωματικὴ Ἀντιπολίτευσις ἀπουσιάζει. Ἐὰν ἐπανέλθῃ, θὰ δεχθῶ νὰ προεδρεύσω καὶ νὰ βοηθήσω. Σήμερον ὅμως νὰ ἐμφανίζεται Ἐπιτροπὴ Διακομματικὴ μόνον μὲ κυβερνητικὴν ἐκπροσώπησιν, αὐτὸ δὲν τὸ ἀντιλαμβάνομαι.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τὴν συμπληρώσωμεν.

§17Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀπόφασίν του. Ἐὰν ἀπέχῃ ὁ Συναγερμὸς δὲν νομίζω, ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ φέρῃ ἐμπόδιον, καὶ ἐφόσον μάλιστα ὁ νέος Κανονισμὸς δίδει τὴν εὐχέρειαν τῆς συμπληρώσεως τῆς Ἐπιτροπῆς. Νομίζω, ὅτι ἡ Ἐπιτροπή, νόμῳ συμπληρωμένη, θὰ παραδώσῃ τὸ ταχύτερον τὴν ἐργασίαν της, ἡ ὁποία εἶναι μία ἐργασία ἐμπεριστατωμένη καὶ μὲ εἰσηγήσεις συναδέλφων πολὺ μελετημένας. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. Πρόεδρον, ν’ ἀναστείλῃ τὴν σκέψιν του περὶ παραιτήσεως μέχρις ὅτου ἴδωμεν μετὰ τὰς ἑορτὰς ἐὰν ὁ Συναγερμὸς θὰ ἐπανέλθῃ. Πᾶσα ἀντίθετος σκέψις, εἶναι φυγὴ ἐκ τοῦ καθήκοντος.

§18Γ. ΔΟΞΟΠΟΥΛΟΣ. Ρηταὶ καὶ κατηγορηματικαὶ ὑπῆρξαν αἱ ὑποσχέσεις τῆς Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι ἐπανελήφθησαν καὶ πρὸ 15 ἡμερῶν κατὰ τὸν πλέον πανηγυρικὸν καὶ κατηγορηματικὸν τρόπον, τόσον ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ ἀσθενοῦντος κ. Πρωθυπουργοῦ, ὅσον καὶ ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Προεδρεύοντος τῆς Κυβερνήσεως Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων κ. Βενιζέλου, ὅτι ἡ Κιβέρνησις πολὺ σύντομα θὰ καταθέσῃ συμπληρωματικὰ μέτρα εἰρηνεύσεως. Καίτοι ὅμως, κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τότε ἐπέρασαν 15 ὁλόκληροι ἡμέραι, ἐν τούτοις ὄχι μόνον δὲν κατετέθησαν αὐτὰ τὰ συμπληρωματικὰ νομοσχέδια εἰρηνεύσεως, ἀλλ’ οὔτε ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθηκε, δὲν ἔχει δημοσιευθῆ. Ἡ καθυστέρησις τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου αὐτοῦ, κύριε Πρόεδρε, μὲ ἐμβάλλει εἰς σοβαρὰν ἀνησυχίαν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐστάλη, κύριε συνάδελφε.

§20Γ. ΔΟΞΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως νὰ καταθέσῃ τὸ ταχύτερον τὰ συμπληρωματικὰ αὐτὰ νομοσχέδια, διὰ νὰ εἴμεθα καὶ ἡμεῖς ὡς βουλευταὶ καὶ ἐκπρόσωποι τοῦ Ἔθνους συνεπεῖς πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις μας. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι μία ἀπὸ τὰς βασικὰς ὑποχρεώσεις μας, ἡ ἐκπλήρωσις τῶν ὑποσχέσεών μας καὶ ἐπειδὴ οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εὑρίσκονται εἰς τὴν ἐξορίαν, ἐξέλιπον πλέον. Δεδομένου δέ, ὅτι καὶ νομικῶς δὲν δύνανται πλέον νὰ κρατηθοῦν, νομίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀφεθοῦν ἐλεύθεροι οἱ κρατούμενοι εἰς τὰ διάφορα στρατόπεδα καὶ νὰ καταργηθοῦν ταῦτα, ὅπως εἶναι τὸ στρατόπεδον τοῦ Τρίκερι.

§21Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ἐφ’ ὅσον, κύριοι, διὰ τῆς ἐπαναφορᾶς τῶν ἐξορίστων δὲν διεσαλεύθη ἡ τάξις, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὁλοκληρώσωμεν πλέον τὴν ἐφαρμογὴν τῶν μέτρων.

§22Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Προεδρεύων Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ ἀπόψεις προσωπικὰς τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει χαράξει μίαν πολιτικὴν γραμμὴν καὶ θὰ τὴν ἀκολουθήσῃ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καμφθῇ ἀπὸ τίποτε. (Χειροκροτήματα).

§23Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μόλις πρὸ ὀλίγου ἐπανῆλθον ἐκ τῆς ἐκλογικῆς μου περιφερείας, διὰ νὰ μεταφέρω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν σεβαστὴν Κυβέρνησιν μίαν μικρὰν εἰκόνα τοῦ δράματος, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκονται ἀπὸ χθὲς τὴν νύκτα οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς Νεμέας. Παγετὼν ἐνσκήψας κατέστρεψε μίαν ἔκτασιν 2½ χιλιάδων στρεμμάτων ἀμπελώνων. Ἡ καταστροφὴ ὑπῆρξεν ὁλοκληρωτική. Ἐπικαλοῦμαι, λοιπόν, τὴν συνδρομὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπουσιάζει, διὰ νὰ στείλῃ ἀμέσως μίαν Ἐπιτροπὴν καὶ νὰ διαπιστώσῃ τὴν ὁλοκληρωτικὴν ζημίαν. Συγχρόνως δέ, θὰ παρεκάλουν, νὰ παρακληθῇ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ ἐνισχύσῃ κατὰ τὸ δυνατὸν τοὺς παραγωγούς, παρέχουσα συγχρόνως ἀναστολὴν πληρώσεως τῶν χρεῶν. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ καταστροφὴ εἶναι ὁλοκληρωτική.

§24Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Παρεκάλεσα, κ. Πρόεδρε, νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§26Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον. Ἡ ὥρα παρῆλθεν.

§28Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Πολλὰς φορὰς μᾶς ἀρνεῖσθε τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε καὶ διαμαρτύρομαι ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ἀποστράτων Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Καλαμῶν, ζητούντων ὅπως θεωρηθῇ ὡς συντάξιμος ὑπηρεσία ἡ περίοδος ἀπὸ 1ης Μαρτίου 1946 ἕως 3 Δεκεμβρίου 1950.

§30Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Γιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν καὶ Καπνεργατριῶν Στοιβαδόρων Πατρῶν, ζητούντων αὔξησιν ἐπιδοτήσεως.

§32Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συνηγορῶ μὲ τὸ αἴτημα τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν, ὅτι τὸ ἐπίδομα, τὸ ὁποῖον καθώρισε τὸ Ταμεῖον τῶν 60 ἡμερομισθίων, εἶναι πολὺ μικρόν. Θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ 120 ἡμερομίσθια. Παρακαλῶ, ὅπως ἐξετασθῇ τὸ θέμα, διότι τὸ αἴτημα εἶναι δίκαιον.

§33Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργασ.). Κύριε συνάδελφε, τὸ ζήτημα ἐξητάσθη καὶ ἀπὸ 60 ἡμερομίσθια τὰ ἐκάμαμε 75. Ἐὰν εἰς τὸ μέλλον εἶναι δυνατόν, θὰ αὐξηθοῦν περισσότερον ἀκόμη.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας.

§35Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας μᾶς ὑπεσχέθη πρό τινων ἡμερῶν, ὅτι θὰ ἐγένετο κάποια τροποποίησις τοῦ Κανονισμοῦ τοῦ ΤΕΒΕ, ὥστε νὰ ἀπόσχουν τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων τῶν κάτω τῶν 10.000 κατοίκων. Τὴν 11ην ὅμως τρέχοντος ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας μία ἀνακοίνωσις τῆς Διοικήσεως τοῦ Ταμείου, καθ’ ἥν................ «...........(ἀναγινώσκει)...........»

§36Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργασ.). Ἰσχύει ἡ δήλωσίς μου. Ἀπεφασίσθη ἤδη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, ἀλλ’ ἀπαιτεῖται μία διαδικασία, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἐφαρμογήν. Ὁ κ. Χλουβεράκης, ὁ ὁποῖος μὲ ἠρώτησε πρὸ ἡμερῶν, ἔλαβε τὴν ἀπάντησιν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Συλλόγων τῶν Ἐμποροβιομηχάνων Παντοπωλῶν καὶ Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Ἱεράπετρας, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ Συντονισμοῦ, σχετικῶς μὲ τὴν πλήρη ἐγκατάλειψιν τῆς τάξεώς των.

§38Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§39Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν αὐτήν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Δημάρχου Ἁγίου Νικολάου Κρήτης, ἀπευθυνομένης πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα Οἰκονομικῶν καὶ Ἐσωτερικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν διακοπὴν ἐπιχορηγήσεως τοῦ Δήμου ἐκ τῆς μειώσεως τῆς φορολογίας καταναλώσεως καπνοῦ κλπ.

§41Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μᾶς δώσῃ μίαν ἀπάντησιν σχετικῶς μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν Δήμων, διότι ἔχομεν πολλὰς διαμαρτυρίας.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§43Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως αὐξήσῃ ἰδιαιτέρως τὸ κονδύλιον διὰ τὸν Δῆμον αὐτόν, διότι ἐπιτελεῖ μεγάλα ἔργα δημόσια ἐξ ἐράνων, ὅπως εἶναι τὸ μέγαρον τῆς Σχολῆς Χωροφυλακῆς καὶ διότι λόγῳ τῆς τριετοῦς ἀνομβρίας ἡ ὁποία ἔπληξε τὴν παραγωγὴν τῆς περιοχῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβληθῇ φορολογία τοπική. Θὰ παρακαλέσω, μάλιστα, νὰ δοθῇ μία προκαταβολὴ εἰς αὐτόν.

§44Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Τὸ ζήτημα τῆς ἐπιχορηγήσεως τῶν Δήμων, ὡς καὶ ἄλλην φορὰν εἶπον, ἔχει διπλασιασθῆ ἀπὸ 120 δισεκατ. εἰς 240 δισεκατομμύρια. Σᾶς εἶπον, ὅτι τὰ ἔσοδά των ἄλλοτε, ἦσαν πολὺ ὀλιγώτερα ἀπὸ ὅ,τι τοὺς δίδομεν σήμερον. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν ἔχουν δίκαιον, ὅταν διαμαρτύρωνται. Ἐπὶ πλέον ἔγινε καὶ ἡ δημοσίευσις δύο Διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπουν τὴν ἐπιβολὴν τοπικῆς φορολογίας τῆς ὁποίας ἠμποροῦν νὰ κάμουν χρῆσιν. Εἰδικῶς μάλιστα, ὁ Δῆμος Ἁγίου Νικολάου, ἔχει δικαίωμα νὰ ἐπιβάλῃ φορολογίαν ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων μέχρι 4%. Ἑπομένως, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει δίκαιον νὰ διαμαρτύρεται.

§45Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἰδικῶς, διὰ τὰς περιφερείας ὅπου ὑπάρχει ἡ κατάστασις ἀνομβρίας, νὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρα πρόνοια, ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα.

§46Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Εἴχομεν ἀρχίσει νὰ κάμωμεν μίαν πολιτικὴν προκαταβολῶν, ἀλλά, δυστυχῶς, λόγῳ τῆς ὑπαρχούσης, σήμερον, νομισματικῆς καταστάσεως, ἠναγκάσθημεν νὰ τὰς σταματήσωμεν. Ἐλπίζω τὸν ἐρχόμενον μῆνα νὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ δώσωμεν πάλιν. Εἶναι ζητήματα νομισματικά, ὄχι ἐλλείψεως χρημάτων, ἀλλὰ κυκλοφορίας.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαμαντέλλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Ἀγωγέων Ἄρτης, ἀπευθυνομένης πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα Ἐργασίας καὶ Συγκοινωνιῶν, ζητούντων ὅπως συμπεριληφθῶσιν εἰς τὸν ψηφισθησόμενον νόμον περὶ ἀποζημιώσεως τῶν πληγέντων ἐπαγγελματιῶν κ.λ.π.

§48Κ. ΠΑΠΑΜΑΝΤΕΛΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὰς ὀρεινὰς περιοχάς, οἱ ἀγωγεῖς εἶναι μία τάξις ἐπαγγελματιῶν, οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν ἐπέκτασιν τῶν δι’ αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν εἶναι δυνατὸν νὰ πεινάσουν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, ὅπως συμπεριλάβῃ καὶ αὐτοὺς εἰς τὸν ψηφισθησόμενον νόμον, περὶ ἀποζημιώσεως τῶν πληγέντων ἐπαγγελματιῶν.

§49Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ (Ὑπ. Ἐργασ.). Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποσχεθῆ νὰ εἰσαγάγῃ τοιοῦτον νομοσχέδιον. Τοῦτο εἶναι ἕτοιμον. Ἀλλά, εἶμαι ὑποχρεωμένος, νὰ εἴπω, ὅτι αἱ δυσκολίαι δὲν πηγάζουν ἀπὸ τὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν τρόπον τῆς ἐξευρέσεως τῶν πόρων. Πάντως αἱ προσπάθειαι τῆς Κυβερνήσεως ἐξακολουθοῦν καὶ ἐλπίζω, ὅτι, ταχέως, θὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφορὰς

καὶ ἐρωτήσεις εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Κ. Χριστόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορίου, σχετικῶς μὲ τὸν διορισμὸν ὑπὲρ 200 ὑπαλλήλων μὴ ὑπαγομένων εἰς τὸν νόμον 751.

§51Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς προστασίας ἀπολυομένων ἐκ τοῦ στρατεύματος, ἐτοποθέτησε πέρυσι βάσει τοῦ νόμου 751, 27 ὑπαλλήλους εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Οὗτοι, ἐλλείψει θέσεων, ἔμειναν ἀδιόριστοι μέχρι τοῦ Φεβρουαρίου τρέχοντος ἔτους. Τὸν Ἰανουάριον τρέχοντος ἔτους, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, προσέλαβε 212 ὑπαλλήλους, μὴ προστατευομένους ὑπὸ τοῦ νόμου 751 καὶ οἱ 27 ὡς ἄνω τοποθετηθέντες παραμένουν ἄνευ ἐργασίας. Θὰ παρεκάλουν ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, διατὶ δὲν συμπεριελήφθησαν καὶ οἱ τοποθετηθέντες ἀπὸ τὸν Ἰούνιον 1951 προστατευόμενοι ὑπὸ τοῦ νόμου 751 ὑπάλληλοι.

§52Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Ἅπαντες οἱ τοποθετηθέντες παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας διωρίσθησαν. Ὅταν δὲ ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ἡ συμπλήρωσις τῆς ὑπηρεσίας ἀπογραφῆς, ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, νὰ μᾶς δώσῃ ὅλους ἐκείνους τοὺς ὁποίους εἶχε πρὸς διορισμὸν τοὺς κεκτημένους τὰ τυπικὰ προσόντα. Ἑπομένως δὲν εἶναι ἀληθὲς τὸ ὑποστηριζόμενον ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου.

§53Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Σεβόμενος ἀπολύτως τὰ κοινοβουλευτικὰ ἤθη, δὲν θέλω νὰ χρησιμοποιήσω τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον παρέχεται εἰς τὸν ἐπερωτῶντα, παρὰ μόνον νὰ εἴπω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι δὲν ἔχουν οὕτω τὰ πράγματα. Διότι οἱ πλεῖστοι τῶν τοποθετηθέντων, ὅπως γνωρίζει ἡ Βουλή, οὐδεμίαν ἰδιαιτέραν γνῶσιν ἔχουν. Καὶ εἶναι ἀναληθές, ὅτι προσελήφθησαν, ὅλοι οἱ τοποθετηθέντες τοῦ νόμου 751, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀπόφοιτοι Γυμνασίου καὶ εἶχον ἐργασθῆ εἰς τραπεζιτικὰ γραφεῖα. Λυποῦμαι πολύ, κ. Ὑπουργέ, ἀλλ’ αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης.

§54Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορ.). Ὁ χειρισμὸς τῶν μηχανῶν γνωρίζετε, ὅτι ἀπαιτεῖ εἰδικὰς γνώσεις τὰς ὁποίας δὲν εἶχον οἱ ἄλλοι καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τοποθετηθοῦν. Ἐτηρήθη ἀπολύτως ἡ διαδικασία ἡ προβλεπομένη ὑπὸ τοῦ νόμου. Σᾶς πληροφορῶ ἐπίσης, κ. συνάδελφε, ὅτι τὸ Προεδρεῖον τοῦ Σωματείου τῶν πολεμιστῶν, τὸ ὁποῖον μὲ ἐπεσκέφθη, ἀφοῦ ἐπείσθη, μοῦ ἐξέφρασε τὰς εὐχαριστίας του. Εἶναι ἀληθές, ὅτι δὲν κατώρθωσα νὰ ἱκανοποιήσω καὶ τὴν ἰδικήν σας ἄποψιν καὶ τοῦτο συνετέλεσεν εἰς τὸ νὰ σᾶς ἐξοργίσῃ.

§55Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐζήτησα «ρουσφέτι» ἀλλὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῆς δικαίας ἀξιώσεως τῶν προστατευομένων ὑπὸ τοῦ νόμου πολεμιστῶν. Ἄς κρίνῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Τοσουνίδης, ὁμιλῶν ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Κοινωνικῆς Προνοίας, σχετικῶς μὲ τὸν ἐπαναπατρισμὸν τῶν χωρικῶν τῶν χωρίων Ἁγία Παρασκευή, Σούρμενα, Λιθωτό, κλπ.

§57Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶμαι ἐγὼ ὑπεύθυνος διὰ τὴν σκληρὰν διατύπωσιν τῆς ἐπερωτήσεως. Συμβαίνει ὅμως τὸ ἑξῆς: Εἰς τὸν Νομὸν Κιλκὶς ὑπάρχουν δύο ἀκριτικὰ χωριά. ἡ Ἁγία Παρασκευὴ καὶ τὰ Σούρμενα. Οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων αὐτῶν, ἐπαναπατρισθέντες, ἐτοποθέτησαν τοὺς οἰκίσκους των 2–5 χιλιόμετρα μακρὰν τῆς ἀρχικῆς τοποθεσίας. Τὸ Κράτος τώρα προσπαθεῖ νὰ τοὺς ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν ἀρχικὴν τοποθεσίαν. Οἱ χωρικοὶ ἠρνήθησαν καὶ διὰ λόγους καθαρῶς ψυχολογικούς, διότι εἰς τὴν ἀρχικὴν τοποθεσίαν, ἡ ὁποία εἶναι εἰς τὰς ρίζας τοῦ ὄρους Μπέλες, κατεσφάγησαν καὶ ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους καὶ ἀπὸ τοὺς συμμορίτας, ἀλλὰ καὶ διότι ἡ νέα τοποθεσία εἶναι ἡ καλυτέρα, συμφώνως πρὸς ὑποβληθεῖσαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ἔκθεσιν τοῦ Νομάρχου Κιλκίς. Τὸ Κράτος ὅμως ὄχι μόνον ἠρνήθη νὰ χορηγήσῃ ἕνα καρφὶ διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν οἰκοδομῶν των, ἀλλ’ ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπιμένῃ νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν ἀρχικὴν τοποθεσίαν. Καὶ οἱ κάτοικοι, χάρις εἰς τὴν ἐγκληματικὴν ἀδιαφορίαν τοῦ Κράτους, ἐξακολουθοῦν νὰ διαβιοῦν εἰς ἀντίσκηνα. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ δώσῃ τέρμα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν.

§58Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Ἐξετάζεται κ. Συνάδελφε, ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ εὐμενῶς.

§59Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι διὰ τὴν παρέλκυσιν τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸ θέμα τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἐνῷ κοινῇ ἀποφάσει Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως πρὸ διμήνου ἐπροτάχθη, ἐν τούτοις ἡ συζήτησις δὲν γίνεται. Παρακαλῶ, ὅπως ἅμα τῇ ἐπαναλήψει τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, συζητηθῇ ὡς πρώτη ἐπερώτησις.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα θὰ συζητηθῇ.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1790)51 Α.Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν διατάξεων».

§61ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1790)51 Α.Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν διατάξεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 861 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τῆς 20ῆς Ἰουλίου 1951».

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς ὑπ’ ἀρ. 861 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τῆς 20ῆς Ἰουλίου 1951». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 12 Μαΐου 1951 Συμφωνίας μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Παγκοσμίου Ὀργανώσεως Ὑγείας».

§65ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 12 Μαΐου 1951 Συμφωνίας μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Παγκοσμίου Ὀργανώσεως Ὑγείας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1950)1939 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Πατριωτικοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Ἀντιλήψεως».

§67ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1950)1939 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Πατριωτικοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Ἀντιλήψεως». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταβολῆς ἀποδοχῶν εἰς τὸ ὑπαλληλικὸν προσωπικὸν τῆς Βρεταννικῆς Ὀργανωτικῆς Ἀποστολῆς διὰ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων των».

§69ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταβολῆς ἀποδοχῶν εἰς τὸ ὑπαλληλικὸν προσωπικὸν τῆς Βρεταννικῆς Ὀργανωτικῆς Ἀποστολῆς διὰ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων των». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως οἰκοπέδου τοῦ Δήμου Μοσχάτου ἐκ δωρεᾶς Ἄννης χήρας Δημ. Λιβαδᾶ ὑπὲρ ἀνεγέρσεως καὶ λειτουργίας Κατηχητικοῦ Σχολείου ἐν Μοσχάτῳ».

§71ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαθέσεως οἰκοπέδου τοῦ Δήμου Μοσχάτου ἐκ δωρεᾶς Ἄννης χήρας Δημητρίου Λιβαδᾶ, ὑπὲρ ἀνεγέρσεως καὶ λειτουργίας Κατηχητικοῦ Σχολείου ἐν Μοσχάτῳ». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παραχωρήσεως πρὸς τὴν Λέσχην Ἐργαζομένου Κοριτσιοῦ τοῦ ὑπὸ τοῦ Δημητρίου Καραχάλιου πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον δωρηθέντος μεριδίου ἀκινήτου ἐν Πειραιεῖ».

§73ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παραχωρήσεως πρὸς τὴν Λέσχην Ἐργαζομένου Κοριτσιοῦ τοῦ ὑπὸ τοῦ Δημητρίου Καραχάλιου πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον δωρηθέντος μεριδίου ἀκινήτου ἐν Πειραιεῖ». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων καὶ μεταθέσεως τῆς ἰσχύος ἐνίων διατάξεων τοῦ νόμου 1811)51 «περὶ Κώδικος καταστάσεως τῶν Δημοσίων Διοικητικῶν Ὑπαλλήλων».

§75ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων καὶ μεταθέσεως τῆς ἰσχύος ἐνίων διατάξεων τοῦ νόμου 1811)51 «περὶ Κώδικος καταστάσεως τῶν Δημοσίων Διοικητικῶν Ὑπαλλήλων», ὡς ἐτροποποιήθη. Συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ τῆς ἰσχύος τῶν ἀπὸ 14 Ὀκτωβρίου 1944 καὶ ἐφεξῆς ἐκδοθεισῶν Συντακτικῶν Πράξεων καὶ ψηφισμάτων». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§77Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, μὲ τὸ πρακτικὸν τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν τῆς Βουλῆς τῆς 5ης Μαρτίου 1950 καθωρίσθη καὶ ἀνελήφθη ἡ ὑποχρέωσις τόσον διὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ Συντάγματος, τοῦ καταρτισθέντος διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ΞΗʹ ψηφίσματος τῆς Βουλῆς τοῦ 46, ὅσον καὶ διὰ τὴν ρύθμισιν τῆς ἰσχύος τῶν ἐκδεδομένων Σ.Π. καὶ ψηφισμάτων. Ἀποτέλεσμα τῆς συμφωνίας τῶν πολιτικῶν Ἀρχηγῶν ἦτο ἡ προκήρυξις τῶν ἐκλογῶν διὰ τὴν παροῦσαν Βουλὴν καὶ τὸ Διάταγμα ἐκτὸς ἄλλων ἀναφέρει: «Πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ ἔργου ........ (ἀναγινώσκει).......». Τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1951 ὑπῆρξε τὸ γόνιμον καὶ εὐτυχὲς ἀποτέλεσμα τῆς τακτοποιήσεως τοῦ Συνταγματικοῦ θέματος διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον εἶχε καταρτίσει ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς. Ἔκτοτε εἰσῆλθεν ἡ χώρα εἰς μίαν συνταγματικὴν ὁμαλότητα, ἀπομένει ὅμως ἐκκρεμὲς τὸ θέμα τῶν συντακτικῶν πράξεων καὶ ψηφισμάτων. Καὶ εἰδικώτερον πρέπει νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ἐνημερωθῇ ἀπολύτως, ὅτι, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς χώρας μέχρι τῆς συγκλήσεως τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς, ἐξεδόθησαν ἐν συνόλῳ, ὑπὸ τῶν Κυβερνήσεων, ποὺ ἐκυβέρνησαν τὴν Χώραν, 114 Σ.Π. ὑπὸ τὴν ἀπαράβατον προϋπόθεσιν τῆς κυρώσεώς των ὑπὸ τῆς μελλούσης νὰ συνέλθῃ Βουλῆς. Μετέπειτα ἡ Δʹ Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ ἐξέδωσε 44 ψηφίσματα, τὰ ὁποῖα ἐψηφίσθησαν ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ 29 ψηφίσματα, τὰ ὁποῖα ἐψηφίσθησαν ἀπὸ εἰδικὰς Ἐπιτροπάς, πρὸς τοῦτο ἐξουσιοδοτηθείσας καὶ ὑπὸ τὴν ἀπαράβατον προϋπόθεσιν ὅτι θὰ εἰσήγοντο εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν, Ἐκ τῶν 29 ψηφισμάτων ἡ Βουλὴ ἐπεκύρωσε τὰ 9. Τὰ ἄλλα 20 δὲν εἰσήχθησαν καὶ μένουν εἰσέτι ἀνεπικύρωτα. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ Συντάγματος ἔχομεν τὸ ἑξῆς καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἔχουν ἀναγνωρίσει καὶ τὰ ἀνώτατα Δικαστήρια ἐν σχέσει μὲ τὴν ἰσχὺν τῶν Σ.Π. καὶ ψηφισμάτων. 114 Σ.Π. πρέπει νὰ κυρωθοῦν διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ἀφ’ ἧς ἴσχυσαν μέχρι τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ Συντάγματος. Τὰ 20 ψηφίσματα τῆς Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς πρέπει καὶ αὐτὰ νὰ ψηφισθοῦν καὶ νὰ ἀνατρέξῃ ἡ κύρωσις ἀπὸ τὴν χρονολογίαν τῆς ἐκδόσεώς των μέχρι τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ Συντάγματος. Ὅλα δὲ γενικῶς καὶ αἱ 114 Σ.Π. καὶ τὰ 44 ψηφίσματα καὶ τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς καὶ τὰ 29 ψηφίσματα, τὰ ὁποῖα ἐψηφίσθησαν ἀπὸ εἰδικὰς Ἐπιτροπάς, ἐκ τῶν ὁποίων, ὡς σᾶς εἶπον, τὰ 9 ἐκυρώθησαν ὑπὸ τῆς ὁλομελείας τῆς Βουλῆς τὰ 20 ἔμειναν ἀνεπικύρωτα, πρέπει ὅλα αὐτά..........................

§78Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Τὰ ψηφίσματα τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς χρήζουν κυρώσεως;

§79Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ναί! Διότι ἐξεδόθησαν ἀπὸ εἰδικὰς Ἐπιτροπὰς ἐξουσιοδοτήσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. βουλευταί, ἡ ἐκκρεμότης ἡ ὑφισταμένη διὰ λόγους συνταγματικῆς τάξεως καὶ εὐρυθμίας τοῦ πολιτεύματος χρήζει τακτοποιήσεως. Ὅπως ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω πρὸς τὸ Σῶμα, μὲ τὸ πρακτικὸν τῶν πολιτικῶν Ἀρχηγῶν ἀνελήφθη αὐτὴ ἡ ὑποχρέωσις. Καὶ τὸ Διάταγμα τῆς 30–7–51, βάσει τοῦ ὁποίου προεκηρύχθησαν αἱ ἐκλογαὶ τῆς 9–9–51, ἐξ ἧς ἀπέρρευσεν ἡ παροῦσα Βουλὴ ἀναφέρει μεταξὺ τῶν ἄλλων καθηκόντων τῆς Βουλῆς καὶ τὴν ὑποχρέωσιν τῆς ρυθμίσεως τῶν ψηφισμάτων καὶ τῶν Σ.Π. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος, ζητεῖ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς διὰ τὴν συνολικὴν ἐπικύρωσιν τόσον τῆς Βουλῆς, ὅσον καὶ τῶν ψηφισμάτων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ τακτοποιηθῇ καὶ θὰ ἐξομαλυνθῇ ἡ ἡ ἀπομένουσα ἀνωμαλία ἐν σχέσει μὲ τὴν ἰσχὺν ἢ μὴ ἰσχὺν τῶν Σ.Π. καὶ ψηφισμάτων. Θὰ ἐπέλθῃ ὅμως κ. βουλευταί, καὶ ἓν ἕτερον πρακτικὸν ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ σημειώσω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι περαιτέρω αἱ Σ.Π. καὶ τὰ ψηφίσματα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τροποποιοῦνται καὶ νὰ καταργοῦνται διὰ νόμου. Αὐτὸ εἶναι ἓν μεγάλο ἀπόκτημα. Διότι σήμερον καὶ παρὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ Συντάγματος, ἐπειδὴ εἶναι ηὐξημένης τυπικῆς δυνάμεως νόμος, εὑρισκόμεθα εἰς δυσχέρειαν νὰ ἐπιφέρωμεν ὡρισμένας τροποποιήσεις. Θὰ φέρω ἓν παράδειγμα, διὰ νὰ κατανοήσετε, κ. βουλευταί, τὴν ἀξίαν τῆς παρατηρήσεως, τὴν ὁποίαν διατυπώνω. Ὑπάρχει μιὰ συντακτικὴ πρᾶξις ἀπὸ τὸ 1945, διὰ τῆς ὁποίας λόγῳ τῶν τότε κρατουσῶν συνθηκῶν, ἐπιβάλλονται κυρώσεις εἰς τοὺς παρανόμως ὁπλοφοροῦντας, συνεπείᾳ τῆς συντακτικῆς αὐτῆς πράξεως δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπιφέρωμεν τὸ πρὸ αὐτῆς καθεστὼς λόγῳ τοῦ ὅτι αἱ διατάξεις αὐταὶ περιέχονται εἰς συντακτικὰς πράξεις ἥτις ἔχει ἐπιζημίαν τυπικὴν δύναμιν. Εἶναι λοιπὸν σοβαρωτάτη ἡ σημασία τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ σχετικοῦ ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ τῆς κρίσεως τῆς Βουλῆς καὶ διὰ τὸ ὁποῖον παρακαλεῖ ἡ Κυβέρνησις τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν διὰ τῆς ψήφου της νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐπικύρωσιν αὐτοῦ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ὁλοκληρώσωμεν τὸ ἀναθεωρητικὸν ἔργον τῆς Βουλῆς καὶ θὰ ἠμπορῶμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ Συντάγματος ἡ τακτοποίησις τῶν ψηφισμάτων καὶ τῶν Συντακτικῶν Πράξεων δημιουργεῖ μίαν ἐξαθλίωσιν ἐπὶ τοῦ ὅλου συντακτικοῦ θέματος. Ἠμπορεῖ ἡ Βουλὴ νὰ εἶναι ὑπερήφανος διὰ τὸ ἔργον αὐτό, τὸ ὁποῖον διὰ τῆς ἀποψινῆς ψήφου της θὰ συντελέσῃ. (Χειροκροτήματα).

§80Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Προεδρεύων Κυβ.). Κύριοι βουλευταί, εἰς τὰ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἤθελα νὰ προσθέσω καὶ τὰ ἑξῆς: Ἡ Κυβέρνησις εἰσηγουμένη τὴν ἐπιψήφισιν συλλήβδην τῶν Συντακτικῶν Πράξεων καὶ ψηφισμάτων, ἐπιδιώκει τὴν ρύθμισιν μιᾶς ἐκκρεμότητος ἀπὸ μακροῦ ὑφισταμένης, Ἐνδέχεται πολλὰ τῶν νομοθετημάτων νὰ χρήζουν ἰδιαιτέρας μερίμνης καὶ τροποποιήσεως. Ἡ Κυβέρνησις, παρακαλεῖ νὰ γίνῃ ἡ ἐπικύρωσις καὶ ὑπόσχεται ὅσα νομοθετήματα ἐκ τῶν κυρουμένων χρήζουν τροποποιήσεως καὶ ἰδιαιτέρας μερίμνης, ὅτι θὰ τὰ ἐξετάσῃ καὶ θὰ φέρῃ σχετικὰ τροποποιητικὰ νομοσχέδια ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§81Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Προεδρεύοντος τῆς Κυβερνήσεως, ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπισπεύδουσα τὴν ἐπικύρωσιν τῶν περὶ ὧν πρόκειται Συντακτικῶν Πράξεων καὶ ψηφισμάτων, δὲν σημαίνει, ὅτι ἀποδέχεται ἐξ ὁλοκλήρου καὶ τὸ περιεχόμενον τούτων. Ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ νὰ φθάσῃ εἰς ἕνα πρακτικὸν ἀποτέλεσμα. Ὅσα τῶν νομοθετημάτων τούτων χρήζουν τροποποιήσεως ἡ Κυβέρνησις θὰ τὰ ἐξετάσῃ καὶ θὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ σχετικὰ τροποποιητικὰ νομοσχέδια.

§82Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὀλίγας λέξεις θέλω νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν κρίσιν σας. Πρῶτον θὰ εἶχα νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν, ὅταν πρὸ 4 μηνῶν ἐψηφίσαμεν τὸ Σύνταγμα, ἡ Κυβέρνησις εἶπεν, ὅτι λίαν συντόμως θὰ προσκομίσῃ σχέδιον ψηφίσματος διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐψηφίζοντο αἱ ἐκκρεμεῖς συντακτικαὶ πράξεις καὶ τὰ ψηφίσματα. Ἔκτοτε παρῆλθον 3½ μῆνες καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν προσκομίζεται τὸ σχέδιον τοῦ ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον, ἀνεξαρτήτως τῆς ἐπιφυλάξεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἶναι κρίσιμον καὶ δὲν εἶναι ἁπλὸ πρᾶγμα νὰ ψηφίσωμεν ὅλας τὰς ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον Συνταγματικὰς πράξεις καὶ ψηφίσματα ἐν μιᾷ νυκτί. Θὰ πρέπει ὅλα αὐτὰ τὰ νομοθετήματα νὰ μελετηθοῦν μὲ κάποιαν ἄνεσιν. Ἐγὼ δέ, ἰδιαιτέρως, δὲν ἔλαβον καὶ εἰς τὸ σπίτι μου τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ὁποῖον μόλις αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶδα. Δὲν εἶναι, νομίζω, εὔτακτον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως κοινοβουλευτικῆς καὶ ἀπὸ οὐσίας Δημοκρατικῆς νὰ ψηφίζωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ψηφίσματα τοσαύτης σοβαρότητος. Συμπίπτει δὲ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν νὰ ἀπουσιάζῃ καὶ ἡ πτέρυξ τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν λέγω, ὅτι ἐκ τοῦ λόγου τούτου τῆς ἀπουσίας, δὲν πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἡ νομοθετικὴ λειτουργία τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ λέγω, ὅτι ἐπειδὴ ἔχομεν καθυστέρησιν ἐπὶ 3½ μῆνας καὶ ἐπειδὴ τὴν τελευταίαν στιγμὴν σπεύδομεν νὰ ψηφίσωμεν τὸ ψήφισμα αὐτό, νομίζω, ὅτι κάμνομεν μίαν πρᾶξιν, ἡ ὁποία μᾶς ἐκθέτει ἀπὸ ἀπόψεως κοινοβουλευτικῆς καὶ Δημοκρατικῆς. Δὲν εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἀπολύτως εὔτακτος.

§83Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐπίκειται ἡ λῆξις τῆς πρώτης συνόδου, καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἐξ ὡρισμένων διατάξεων νὰ ἐκκαθαρίσωμεν τὸ θέμα πρὶν λήξῃ ἡ Σύνοδος. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις ἔφερε τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα καὶ ζητεῖ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς.

§84Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Διατὶ νὰ μὴ τὸ φέρετε μίαν ἑβδομάδα, ἢ 10 ἡμέρας ἐνωρίτερον, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ χρόνος μελέτης, καὶ νὰ τηρηθοῦν καὶ ὅλοι οἱ τύποι τῆς κοινοβουλευτικῆς ὀρθοδοξίας καὶ ἡ προσήλωσίς σας εἰς τὴν Δημοκρατικὴν θέσιν; Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοθετήματος ἐκτίθεσθε, ἐνῷ διεκδικεῖτε ὀρθοδοξίαν κοινοβουλευτικήν. Ἡ πρᾶξις αὐτὴ δεικνύει αὐτὴν τὴν στιγμὴν πρόθεσίν σας ἀντίθετον καὶ δίδει λαβὴν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δέν ἔχουν αὐτὴν τὴν ὀρθοδοξίαν τῶν Δημοκρατικῶν καὶ Κοινοβουλευτικῶν ἀρχῶν. Ἡμεῖς, τοὐλάχιστον, ἰσχυριζόμεθα, ὅτι δὲν τὴν ἔχουν αὐτὴν τὴν ὀρθοδοξίαν. Δίδομεν τὸ δικαίωμα εἰς ἐκείνους οἵτινες ἔχουν τὸ προηγούμενον αὐτὸ τὸ ἰδικόν μας νὰ ὑπερβάλλουν καὶ ὄχι πλέον νὰ κάμνουν ἁπλῶς παρατυπίας, ὡς εἴπομεν, εἰς πράξεις μὴ ἀπολύτως εὐτάκτους, ἀπὸ τῶν ἀπόψεων ποὺ εἶπον, ἀλλὰ νὰ προχωρήσουν καὶ περαιτέρω. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἤθελον νὰ κάμω. Δευτέρα παρατήρησις εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἐδῶ βλέπω ἄρθρον 3 «διατάξεις τῶν ἀπὸ................ ......... (ἀναγινώσκει)........». Διατί, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, νὰ ἔλθωμεν τώρα ἡμεῖς καὶ νὰ δώσωμεν ἰσχὺν Συνταγματικῶν διατάξεων εἰς αὐτά τὰ ψηφίσματα, εἰς αὐτὰς τὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν μέσα εἰς τὶ ψηφίσματα καὶ αἱ ὁποῖαι μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Συντάγματος ἔχουν ἀποβάλει κάθε νομικὴν ἀξίαν; Διὰ ποῖον λόγον θὰ ἔλθωμεν ἡμεῖς τώρα νὰ τοὺς δώσωμεν ἀξίαν νομικὴν μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν αὐτὴν τὴν ὁποίαν λέγετε σεῖς, ὅτι δηλαδὴ διὰ νόμου μεταγενεστέρου...

§85Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἔχουν ἰσχὺν, δὲν τὰ ἐπαναφέρομεν ἡμεῖς εἰς ἰσχὺν καὶ θὰ ἔχουν ἀκόμη ἔστω καὶ ἂν δὲν ψηφίσωμεν τὸ ψήφισμα αὐτό. Δὲν ἀναβιοῦν διατάξεις.

§86Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐφ’ ὅσον λέγετε «ἀντίθετα πρὸς τὸ Σύνταγμα» ἐξακολουθοῦν ἰσχύουσαι;

§87Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ψηφισμάτων καὶ Συντακτικῶν πράξεων, εἶναι ηὐξημένης τυπικῆς δυνάμεως, νόμοι οἱ ὁποῖοι καίτοι μὲ τὸ Σύνταγμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν ὡς μὴ ἰσχύοντες. Ἐρχόμεθα λοιπὸν τώρα ἡμεῖς καὶ λέγομεν, νὰ κυρώσωμεν ὅλα τὰ ψηφίσματα καὶ δι’ ὡρισμένων νομοθετικῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ φέρωμεν εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ἐκκαθαρίσωμεν καὶ νὰ προσαρμόσωμεν—καὶ τοῦτο διὰ νὰ ἴδητε πῶς ἰσχύει τὸ Σύνταγμα, πῶς πᾶμε εἰς τὴν ὁμαλότητα καὶ εἰς τὴν νομιμότητα,—ὅλας τὰς Συντακτικὰς πράξεις καὶ ὅλα τὰ ψηφίσματα. Τί καλυτέραν καὶ πλέον ὀρθόδοξον ἄποψιν θέλετε νὰ χειρισθῶμεν; Διότι θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω καὶ τοῦτο: Ἐὰν τὰ ἀφίσωμεν ἐκκρεμῆ, θὰ ἰσχύουν ὡς νόμοι ηὐξημένης τυπικῆς δυνάμεως χωρὶς νὰ ἀμφισβητῇ κανεὶς τὴν ἰσχύν των. Δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν δὲ νὰ προσαρμόσωμεν τὰ ψηφίσματα πρὸς τὸ νέον Σύνταγμα καὶ δι’ αὐτὸ ἐπείγει ἡ κύρωσίς των διὰ νὰ δυνάμεθα διὰ τοῦ κειμένου, τοῦ κανονικοῦ, τοῦ Συνταγματικοῦ τρόπου νὰ προσαρμόσωμεν καὶ εἴτε νὰ καταργήσωμεν αὐτά, εἴτε νὰ τὰ τροποποιήσωμεν. Αὐτὸ τὸ πρακτικὸν ἀποτέλεσμα ἔχει ἡ ἀποδοχὴ τοῦ ψηφίσματος.

§88Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν οὕτως ἰσχύουν δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ εἴπητε.

§89Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ σᾶς κάμω μίαν ὑπόμνησιν. Εἰς τὸ ψήφισμα ποὺ ἐψηφίσαμεν τὸ Σύνταγμα ἐν τέλει ἀναφέρεται. Ἡ ἰσχὺς τῶν μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος «... (ἀναγινώσκει)...». Λοιπὸν δυνάμει αὐτοῦ τοῦ ψηφίσματος, διὰ τοῦ ὁποίου ἰσχύει τὸ Σύνταγμα, παραμένουν ἐν ἰσχύϊ αἱ Συντακτικαὶ πράξεις καὶ τὰ ψηφίσματα. Κύριε συνάδελφε, σᾶς κάμνω δὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν εἶναι ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως, ἔχομεν δύο ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου τῆς χώρας ποὺ γίνονται ἀποδεκταὶ αὐταὶ αἱ ἀπόψεις. Ἐὰν θέλετε νὰ ἐξομαλύνωμεν τὴν ἀνωμαλίαν, διότι πράγματι εἶναι ἀνωμαλία ἡ ἰσχὺς Συντακτικῶν πράξεων καὶ ψηφισμάτων ἀντιθέτων πρὸς τὸ Σύνταγμα. Ἂν θέλετε νὰ τακτοποιήσωμεν τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν, ἀφίσατε νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν τὸ ψήφισμα καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι θὰ προσφέρητε ὑπηρεσίαν καὶ πρὸς τὴν χώραν, καὶ πρὸς τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας ὑποστηρίζετε.

§90Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν πρόκειται ἀπὸ τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν μου νὰ ματαιωθῇ ἡ ψήφισις τοῦ σχεδίου ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον ἔχετε καταθέσει καὶ εἰσηγηθῆ εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ἀλλὰ γεννῶνται ὡρισμέναι ἀπορίαι τὰς ὁποίας δὲν ἐλύσατε μὲ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε. Πρῶτον ἡ διατύπωσις αὐτή, τὴν ὁποίαν μᾶς ἀνεγνώσατε προηγουμένως δὲν σημαίνει ὅτι τὰ ψηφίσματα τοὐλάχιστον, δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν συντακτικῶν πράξεων ἐκυρώθησαν μὲ τὴν πρᾶξιν τὴν κυρωτικὴν τοῦ Συντάγματος. Μὲ τὴν πρᾶξιν τὴν κυρωτικὴν τοῦ Συντάγματος δὲν ἐκυρώθησαν τοὐλάχιστον τὰ ψηφίσματα. Λέγει ἁπλῶς ὅτι θὰ ρυθμισθῇ ἡ ἰσχὺς αὐτῶν. Τὸ «ρυθμισθῇ» σημαίνει ὅτι ἡ Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ ἐν τῇ προόδῳ τοῦ ἀναθεωρητικοῦ της ἔργου ἠμπορεῖ νὰ ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν ζωὴν ὡρισμένα ἀπὸ τὰ ψηφίσματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀντιτίθενται πρὸς τὸ ψηφισθὲν Σύνταγμα. Ὅτι οὕτως ἔχει τὸ πρᾶγμα ὄχι κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, ἀλλὰ κατὰ τὴν ἰδικήν σας ἀντίληψιν, ἐξάγεται ἀδιασείστως, νομίζω, ἐκ τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 3. Λέγετε δηλαδή, ἰσχῦον κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος «... (ἀναγινώσκει)...» Τὸ λέγετε σεῖς αὐτὰ εἰς τὸ ἄρθρον αὐτό, ἐὰν δηλαδὴ ἡμεῖς τὸ ψηφίσωμεν ἀπόψε αὐτὸ ἐξακολουθοῦν νὰ ἰσχύουν. Ὄχι διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ Συντάγματος. Ἄλλως δὲν ἔχει νόημα. Διὰ ποῖον λόγον τὸ βάζετε τότε;

§91Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Διὰ νὰ ἀποσαφηνίσωμεν ἕνα θέμα καὶ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἀμφισβητήσεις.

§92Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Τί θὰ εἴπῃ, νὰ ἀποσαφηνίσωμεν; Θὰ εἴπῃ ὅτι πέραν τῆς ἰδικῆς σας ἀπόψεως ὑπάρχει ἄλλη ἄποψις ἐξ ἴσου ἰσχυρὰ καὶ ὅπως λέγεται σεῖς οἱ νομικοί, τὸ ζήτημα στασιάζεται καὶ ἐπειδὴ στασιάζεται τὸ ζήτημα, ἔρχεσθε νὰ θέσετε μίαν θετικὴν διάταξιν διὰ νὰ παύσῃ νὰ ὑπάρχῃ ὁ στασιασμός. Καὶ σᾶς λέγω καὶ ἐγώ, διατί διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς νὰ ἐπαναφέρετε εἰς τὴν ζωὴν ψηφίσματα τῶν ὁποίων ἔπαυσεν ἡ ἰσχὺς κατόπιν τῆς ψηφίσεως τοῦ Συντάγματος; Ψηφίσματα, τὰ ὁποῖα ἀντιτίθενται πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ νὰ ἀναγκασθῆτε κατόπιν νὰ φέρετε νόμον διὰ τοῦ ὁποίου αὐτὰ τὰ ψηφίσματα θὰ τὰ τροποποιήσετε διὰ νὰ τὰ προσαρμόσετε εἰς τὸ Σύνταγμα; Ὑπάρχει βεβαίως ὁ καιρὸς διὰ νὰ καθορισθοῦν αὐτὰ τὰ ψηφίσματα, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖα εἶναι τὰ ψηφίσματα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀντιτίθενται εἰς τὸ Σύνταγμα; Ὑπάρχει ὅλος ὁ καιρὸς νὰ γίνῃ ἕνα κοσκίνισμα ὅλων αὐτῶν τῶν ψηφισμάτων. Ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀντιτίθενται πρὸς τὸ Σύνταγμα νὰ παύσουν ἰσχύοντα, τιθέμενα, ἐπειδὴ ὑπάρχει καὶ ἡ ἄποψις ἡ ἰδική σας, ἀντιστρέφω τὸ ἐπιχείρημά σας, τιθεμένης τῆς διατάξεως ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἡ ἰσχὺς τῶν ψηφισμάτων τῶν ἀντιτιθεμένων πρὸς τὸ Σύνταγμα τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1952 παύει ἰσχύουσα. Διὰ νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ μὴ ἀποσαφήνισις, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, ἀλλὰ νὰ παύσῃ ἡ μὴ ἀποσαφήνισις διὰ τῆς πλήρους τῶν πραγμάτων ἐκκαθαρίσεως, σύμφωνα πρὸς τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσαμε καὶ ὄχι κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς αὐτό. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς:

§93Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐψηφίσαμεν τὸ Σύνταγμα τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν ἔκδοσιν εἰδικοῦ ψηφίσματος διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν συντακτικῶν πράξεων καὶ τῶν ψηφισμάτων, διὰ τὴν Κυβέρνησιν δὲν ἀπομένει ἄλλος τρόπος παρὰ ἡ κατάθεσις αὐτοῦ τοῦ ψηφίσματος τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Τὸ σχέδιον αὐτὸ ψηφίσματος θὰ δώσῃ τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐπίσης νὰ τὰς τροποποιήσῃ ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει ἀνάγκη δι’ ἁπλοῦ νόμου. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, δὲν κατέθετεν αὐτὸ τὸ ψήφισμα, θὰ ἀπέμενον εἰς τὸ διηνεκὲς ἰσχύουσαι ὡς ἔχουν αἱ συντακτικαὶ αὐταὶ πράξεις καὶ τὰ ψηφίσματα, ἴσως ἀμφισβητουμένης τῆς ἰσχύος των παρά τινων καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν θὰ ἐδίδετο ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὸ θέμα. Κατὰ συνέπειαν δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει ἄλλος τρόπος, νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα, παρὰ ἡ ψήφισις τοῦ σχεδίου ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον δίδει ὅλην τὴν εὐχέρειαν, ἐκ τῶν ὑστέρων διὰ νόμων νὰ διορθωθοῦν τὰ κακῶς κείμενα.

§94Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ἡ ἐκκαθάρισις δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ τότε, ἐπειδὴ ὑπῆρχε φόβος νὰ καταργηθοῦν διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν.

§95Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἴσως ὅταν ἐψηφίζετο τὸ Σύνταγμα αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε, θὰ εἶχον τὴν θέσιν. Ἀφ’ ἧς ὅμως ἐψηφίσθη τὸ Σύνταγμα δὲν ἀπέμεινεν ἄλλη δικαιολογία.

§96Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Διατὶ σᾶς ἐξένισεν ἡ φράσις, ὅτι «ἀντίθετον πρὸς τὸ Σύνταγμα, ἰσχύουσι μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος»; Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς δώσω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ὡρισμένα ψηφίσματα καὶ Συντακτικαὶ πράξεις, αἱ ὁποῖαι μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος δὲν ἰσχύουν. Ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἀναφέρω σωρείαν τοιούτων παραδειγμάτων, εἴτε διότι ἔληξεν ἡ ἰσχύς των, εἴτε διότι ἀνεστάλη ἡ ἰσχύς των, εἴτε διότι κατηργήθη δι’ ἑτέρων ψηφισμάτων. Σᾶς φέρω ὡς παράδειγμα τὸ ψήφισμα Λʹ ποὺ ἀπαγορεύει τὴν ἀπεργίαν, τὸ ὁποῖον καταργεῖται. Κάμνω αὐτὴν τὴν διασάφησιν, διὰ νὰ εἶναι ξεκαθαρισμένον ἀπολύτως, ὅτι θὰ συνεχισθῇ ἡ ἰσχὺς τῶν Συντακτικῶν ἐκείνων πράξεων καὶ ψηφισμάτων αἱ ὁποῖαι σήμερον, εὑρίσκονται ἐν ἰσχύϊ, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἡ ἀντίθετος ἄποψις, ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ ψηφίσματος θὰ εἶναι δυνατὸν μία διάταξις τεθεῖσα διὰ ψηφισμάτων ἢ Συντακτικῶν πράξεων καὶ τῆς ὁποίας ἔληξεν ἡ ἰσχύς, ὅτι ἀναβιοῖ διὰ τοῦ σημερινοῦ ψηφίσματος. Θὰ ἤθελα ἐν συνεχείᾳ νὰ ὑπομνήσω αὐτὸ τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν τὴν ἐκκαθάρισιν, νὰ φέρωμεν σήμερον τὸ νομοθέτημα καὶ νὰ ξεκαθαρίσωμεν ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ 14 Σ. πράξεις καὶ 44 ψηφίσματα; Ἴσως νὰ θέλῃ νὰ ὑποστηρίξῃ ὁ κ. Κῦρκος, ὅτι διὰ τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κάμωμεν τὴν ἐκκαθάρισιν ὅλης αὐτῆς τῆς καταστάσεως. Αὐτὸ ὅμως εἶναι ἔργον ἀπραγματοποίητον, κύριε συνάδελφε. Συνεπῶς, ἡ μόνη πρακτικὴ λύσις τοῦ θέματος, εἶναι ἡ ἀποδοχὴ τοῦ ψηφίσματος καὶ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ στόματος τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἔδωσε τὴν ἐπίσημον διαβεβαίωσιν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ψῆφος τῆς Βουλῆς δὲν σημαίνει καὶ ἀποδοχὴν ὅλων αὐτῶν τῶν θεσμοθετήσεων ποὺ ἐγένοντο διὰ τῶν ψηφισμάτων καὶ τῶν Συντακτικῶν πράξεων. Ἡ Κυβέρνησις θὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν ὅλων αὐτῶν τῶν Σ. Πράξεων καὶ ψηφισμάτων καὶ θὰ πρέπει νὰ τονισθῇ, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις μὲ πολὺ ἐλαχίστας Συντακτικὰς πράξεις βαρύνεται, ἐκτὸς ἐλαχίστων τῆς Κυβερνήσεως Σοφούλη. Ὅλα τὰ ἄλλα ψηφίσματα, ὅλαι αἱ ἄλλαι Συντακτικαὶ πράξεις βαρύνουν τὴν πτέρυγα ἐκείνην, ἡ ὁποία εὑρίσκεται σήμερον εἰς τὴν θέσιν τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως. Αὐτὴν τὴν ἐκκαθάρισιν ἐπιδιώκει νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸ καλὸν τοῦ τόπου καὶ ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως νὰ ἔχουν πληγῆ ἀπὸ τὰς συντακτικὰς πράξεις καὶ τὰ ψηφίσματα καὶ διὰ τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια διὰ κάποιου τρόπου νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν τροποποίησιν καὶ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ψηφισμάτων αὐτῶν.

§97Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ μὴ δώσω ἀπόλυτον πίστιν εἰς τὴν βεβαίωσιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐν συντόμῳ χρόνῳ θὰ προσκομισθοῦν τὰ σχέδια νόμων, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ρυθμισθῇ, ὁριστικῶς ἡ κατάστασις αὐτή. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν μὲ παρηκολούθησεν εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔλεγα καὶ ἔχει μίαν ἰδέαν, idée fixe, εἰς τὸ μυαλό του. Ἐγὼ δὲν εἶπα ὅτι πρέπει νὰ ἐκκαθαρίσετε ὅλην τὴν σωρείαν τῶν Συντακτικῶν πράξεων καὶ νὰ μᾶς προσκομίσετε ἐδῶ μίαν πρὸς μίαν τὰς Συντακτικὰς πράξεις. Ἐγὼ λέγω τοῦτο: ὑπάρχουν ὡρισμένα ψηφίσματα, τὰ ὁποῖα ἀντίκεινται πρὸς τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσαμεν. Ποῖος ὁ λόγος εἰς τὰ ψηφίσματα αὐτὰ νὰ δώσωμεν ἡμεῖς, διὰ τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ ἰσχύν, τὴν ὁποίαν δὲν ἔχουν; Διότι τὸ Σύνταγμα ψηφισθὲν κατέλυσεν τὴν ἰσχὺν αὐτῶν τῶν ψηφισμάτων. Νὰ τοὺς δώσωμεν τώρα, ἡμεῖς ἰσχὺν καὶ νὰ ἐπιφυλαχθῶμεν κατόπιν, ὅπως λέγετε, νὰ προσκομίσωμεν νόμους διὰ τῶν ὁποίων τὰ ψηφίσματα αὐτά, θὰ τὰ προσαρμόσωμεν πρὸς τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ἔχομεν ψηφίσει; Ἐὰν ἐλέγατε, ὅτι πᾶν ψήφισμα, ἀντιτιθέμενον πρὸς τὸ Σύνταγμα, παύει ἰσχῦον, ἡ ὑπόθεσις ἐτελείωσε καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ἀντισυνταγματικὰ ψηφίσματα ὄχι ἁπλῶς θὰ ἔπαυον νὰ ἔχουν ἰσχύν, ποὺ δὲν ἔχουν καμμίαν ἰσχὺν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀλλὰ θὰ ἔπαυεν αὐτή ἡ ἀμφισβήτησις περὶ τῆς ὁποίας εἴπατε προηγουμένως.

§99Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Τὸ ψήφισμα τὸ κυρωτικὸν τοῦ σχεδίου τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς ἀκριβῶς ὡμίλησε περὶ τῆς ὑπάρξεως Συντακτικῶν πράξεων καὶ ψηφισμάτων ἰσχυόντων.

§100Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν λέγει τοῦτο, ἀλλὰ λέγει ὅτι ἡ τύχη αὐτῶν θὰ ρυθμισθῇ διὰ μεταγενεστέρου ψηφίσματος.

§101Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ἀκριβῶς αὐτὸ σημαίνει ἀναγνώρισις.

§102Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Καθόλου δὲν σημαίνει. Σημαίνει ὅτι ἐν τῇ ἐξουσίᾳ τῆς Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς εἶναι νὰ δώσῃ ἢ νὰ μὴ δώσῃ ἰσχὺν εἰς τὰ ψηφίσματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν. Ἐὰν ἡ Ἀναθεωρητικὴ Βουλή, νομίζῃ ὅτι πρέπει νὰ δώσῃ ἰσχὺν εἰς τὰ ψηφίσματα αὐτὰ, θὰ δώσῃ ἰσχύν. Ἐὰν νομίζῃ ὅτι δὲν πρέπει νὰ δώσῃ θὰ τὴν παρασιωπήσῃ. Διὰ τὰ ψηφίσματα ἐπαναλαμβάνω καὶ λέγω, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀντιτίθενται πρὸς διατάξεις τοῦ τεθέντος ἐν ἰσχύϊ Συντάγματος, διὰ τὰ ἄλλα τὰ ὁποῖα δὲν ἀντιτίθενται καὶ πάλιν ἡ Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ θὰ εἴπῃ ὅτι ἐπιφυλάσσει εἰς ἑαυτὴν τὸ δικαίωμα νὰ διατηρήσῃ ἢ μὴ τὴν ἰσχύν των. Πῶς δὲν τὸ ἀντιλαμβάνεσθε αὐτό; Καὶ ἔρχεσθε τώρα μὲ τὰς διατάξεις αὐτὰς καὶ δίδετε ἰσχὺν εἰς τὰ ἀντισυνταγματικὰ ψηφίσματα. Δὲν εἶναι μικρὸν τὸ πρᾶγμα. Ἔλεγα προηγουμένως, ὅτι, ἐγὼ δὲν ἔχω βέβαια ἐγκύψει εἰς αὐτὰ τὰ συνταγματικὰ ζητήματα.

§103Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Διὰ νὰ ἴδητε ποῦ εἶναι δυνατὸν νὰ καταλήξωμεν μὲ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζετε, σᾶς λέγω τοῦτο καὶ μόνον. Ἔγινεν ἐπὶ Κυβερνήσεως Σοφούλη εἰς τὸ 1946, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι μία συντακτικὴ πρᾶξις, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰς ἀγοραπωλησίας τῆς Κατοχῆς. Καὶ ἐπηκολούθησε μετὰ ὁ νόμος τοῦ κ. Μελᾶ, ὁ ὁποῖος ἐρρύθμιζε τὰς ἀγοραπωλησίας. Ἐὰν ἔλθωμεν τώρα καὶ βάλωμεν μίαν διάταξιν ἐδῶ, καὶ εἴπομεν ὅτι πᾶσα συντακτικὴ πρᾶξις, κάθε ψήφισμα τὸ ὁποῖον ἀντίκειται πρὸς τὸ σήμερον ἰσχῦον Σύνταγμα, θεωρεῖται κατηργημένη. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἀνατρέπομεν ζητήματα τὰ ὁποῖα πλέον ἔχουν τὸ ἀπόλυτον δεδικασμένον. Σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα. Δι’ ὡρισμένας ὑποθέσεις ἀγοραπωλησιῶν ἐπὶ κατοχῆς διὰ τὰς ὁποίας δὲν ὑπάρχει τελεσιδικία αὐτὴν τὴν στιγμήν, θὰ εἶναι δυνατὸν μὲ μίαν τοιαύτην διάταξιν, οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ εἴπουν, ὅτι ἡ Συντακτικὴ πρᾶξις ἡ ὁποία ἐκδοθεῖσα ἐπὶ Κυβερνήσεως Σοφούλη, ἔπαυσε πλέον μὲ τὴν ρήτραν τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζετε σεῖς ἔπαυσε πλέον νὰ ἰσχύῃ καὶ ἀνατρέπομεν μίαν ὑφισταμένην κατάστασιν, τὴν ὁποίαν ἐρρύθμισεν ἀπὸ τοῦ 1945 μία Σ. Π. καὶ ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος ἀπὸ 2½ ἐτῶν ἴσχυε καὶ ἐφηρμόζετο καὶ ἀνεγνωρίσθη συνταγματικὸς ἀπὸ τὰ δικαστήρια καὶ ἔλυεν ἕνα κοινωνικὸν πρόβλημα, διὰ τὸ ὁποῖον, νομίζω κ. συνάδελφε, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν καὶ σεῖς νὰ ἔχετε ἀντίρρησιν. Βλέπετε εἰς ποῖα ἄτοπα εἶναι δυνατὸν νὰ καταλήξωμεν. Δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω, ὅτι εἶναι πλέον σώφρων ἡ σκέψις τῆς Κυβερνήσεως, νὰ κυττάξῃ μὲ σειρὰν νομοθετικῶν μέτρων νὰ προσαρμόσῃ ὅλα αὐτὰ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Συν)τος, χωρὶς νὰ δημιουργήσῃ καὶ μίαν πραγματικὴν ἐπανάστασιν εἰς τὸν τόπον, ἐκ τῆς ὁποίας εἶναι δυνατὸν συμφέροντα, τὰ ὁποῖα ἔχουν πλέον κατοχυρωθῆ, νὰ ἀνατραποῦν διὰ μιᾶς ἐπικινδύνου διατάξεως, τὴν ὁποίαν σεῖς ὑποστηρίζετε.

§104Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι μὲ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε, κύριε Ὑπουργέ, ἐκλονίσατε αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξα προηγουμένως, ὅτι δηλαδὴ θὰ ἔπρεπε ὅλα αὐτὰ τὰ ψηφίσματα, τὰ ἀντιτιθέμενα πρὸς τὸ Σύνταγμα, νὰ μὴ ἐπανακτήσουν τὴν ἰσχύν των διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν βάζετε σεῖς εἰς τὸ σχέδιον ψηφίσματος ποὺ πρόκειται νὰ ψηφίσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Διότι σᾶς εἶπον, ὅτι αὐτὰ ἀπέβαλον τὴν ἰσχύν των ἀπὸ τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἐψηφίσαμεν τὸ Σύνταγμα. Εἶναι δὲ πολὺ οὐσιώδη τὰ θέματα, περὶ τῶν ὁποίων τὰ ψηφίσματα αὐτά. Δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν Σ. Π., διότι αὐταὶ ἀνάγονται εἰς πολὺ παλαιοτέραν ἐποχήν, ἀρχίζουν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν. Ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, ἐψηφίσαμεν τὸ ἰσχῦον Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ἐν ἄρθρῳ 14 λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἕκαστος δύναται νὰ δημοσιεύῃ................ «(ἀναγινώσκει).........». Αὐτὰ λέγει τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσαμεν περὶ τὸ τέλος τοῦ 1951. Ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας, ὅτι καθ’ ὃν χρόνον συνετάσσετο ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς τοῦ 1946, τὸ σχέδιον αὐτό, εἶχον δημοσιευθῆ ὅλα αὐτὰ τὰ ψηφίσματα, τὰ ὁποῖα ἐρρύθμιζον τότε τὰ ἀφορῶντα εἰς τὸν τύπον. Συνεπῶς ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία συνέταξε τὸ σχέδιον αὐτό, ἤδη ἀπὸ τοῦ 1949 εἶχεν ὑπ’ ὄψει της μίαν δημιουργημένην κατάστασιν καὶ αὐτὴν τὴν δημιουργημένην κατάστασιν ἠθέλησε νὰ ἀντιμετωπίσῃ διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέγνωσα προηγουμένως. Τί ὅμως συμβαίνει εἰς τὴν πραγματικότητα; Εἰς τὴν πραγματικότητα συμβαίνει τοῦτο, ὅτι παρὰ τὴν διάταξιν αὐτὴν τοῦ Συντάγματος, ὁ τύπος δὲν εἶναι ποσῶς ἐλεύθερος, δὲν ὑπάρχει δηλαδή, κανὲν ἀπὸ τὰ οὐσιαστικὰ συστατικά, τὰ συγκροτοῦντα τὴν ἔννοιαν τῆς ἐλευθερίας τοῦ τύπου. Ἀπόδειξις: Λέγει ὅτι ἕκαστος δύναται διὰ τοῦ τύπου κλπ. νὰ διατυπώνῃ τοὺς στοχασμούς του. Καθόλου ἕκαστος δὲν δύναται νὰ διατυπώνῃ τοὺς στοχασμούς του. Ἐὰν θελήσῃ τις ἐξ ὑμῶν, κ. κ. συνάδελφοι, νὰ ἐκδώσῃ σήμερον μίαν ἑβομαδιαίαν ἔστω ἐφημερίδα, δὲν εἶναι καθόλου ἐλεύθερος νὰ τὴν ἐκδώσῃ. Ἡ ἔκδοσις ἐφημερίδος σήμερον ὑπόκειται ὑπὸ τὴν προκαταβολικὴν ἔγκρισιν μιᾶς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἑδρεύει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Τύπου—καθεστὼς προφανῶς ἀντιτιθέμενον ριζικῶς πρὸς τὴν διάταξιν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέγνωσα. Καθεστώς, τὸ ὁποῖον ὅπως σᾶς εἶπον προηγουμένως, εἶχεν ὑπ’ ὄψει της ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία συνέταξεν αὐτὸ τὸ σχέδιον Συντάγματος καὶ εἴχομεν ὑπ’ ὄψει μας καὶ ἡμεῖς ὅταν ἐψηφίζαμεν τὸ σχέδιον αὐτό. Καὶ πρὸς ρύθμισιν ὁριστικὴν αὐτοῦ τοῦ ζητήματος ἐτέθη τὸ ἄρθρον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀφίσταται οὐσιωδέστατα τοῦ ἀντιστοίχου ἄλλου ἄρθρου τοῦ Συντάγματος τοῦ 1911.

§105Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Τὸ σχέδιον τῆς Συν)κῆς Ἐπιτροπῆς ἔβαζε διατάξεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἴσχυον εἰς τὸ μέλλον ὡς διατάξεις διαρκείας. Παραλλήλως ὑφίσταντο αἱ Συντ. Πράξεις καὶ τὰ ψηφίσματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἴσχυον ἐφ’ ὅσον διάστημα ὑπῆρχεν ἡ ἐκκρεμότης τῆς καταστάσεως.

§106Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὄχι. Διότι βλέπετε, ὅτι ἀντιμετωπίζεται διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἡ κατάστασις, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν ἐκείνην τὴν ἐποχήν. Διότι βλέπετε ἐδῶ, ὅτι καὶ ἡ ἀποκάλυψις τῆς κινήσεως ἐνόπλων δυνάμεων ἀντιμετωπίζεται καὶ ἡ στασιαστικότης τοῦ δημοσιεύματος ἀντιμετωπίζεται καὶ ἡ στροφὴ τοῦ δημοσιεύματος κατὰ τῆς ἐθνικῆς ἀκεραιότητος κλπ. Ἀκόμη καὶ ἡ περίπτωσις τῆς διαπράξεως ἀδικήματος ἐσχάτης προδοσίας, ὅλα αὐτὰ ἀντιμετωπίζονται διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς. Λοιπόν, οὐσιαστικά, δὲν ὑπάρχει ἐλευθερία. Διότι, σᾶς εἶπον, πρῶτον, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐκδώσετε ἐφημερίδα ἐὰν δὲν πάρετε τὴν ἄδειαν τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς. Καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἂν θέλῃ δὲν σᾶς τὴν δίδει. Συνεπῶς, ποῦ εἶναι αὐτὴ ἡ ἐλευθερία τοῦ τύπου; Ἀλλὰ πέραν τούτου...

§107Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Αὐτὸ ποὺ λέγετε ἰσχύει σήμερον;

§108Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Δὲν ἰσχύει νομικῶς, ἰσχύει ὅμως διότι δὲν ἠμπορεῖς νὰ κάμῃς διαφορετικά. Δὲν ἰσχύει, ἀλλ’ ἐὰν θελήσετε νὰ βγάλετε ἐφημερίδα, παρὰ τὴν ὑπάρχουσαν διάταξιν αὐτήν, θὰ σᾶς ἐμποδίσῃ ἡ Ἀρχὴ καὶ δὲν θὰ τὴν βγάλετε τὴν ἐφημερίδα. Δὲν θὰ θελήσῃ, ἄλλωστε, ὁ τυπογράφος νὰ τὴν τυπώσῃ, διότι δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν ὄρεξιν νὰ ἀρχίσῃ δοσοληψίες μὲ τὶς Ἀρχές. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ ἔννοια τῆς ἐλευθερίας τοῦ τύπου εἶναι κατηργημένη—κατηργημένη ὡς πρὸς τὴν ἔκδοσιν τῆς ἐφημερίδος. Ἀλλά, σᾶς εἶπον, δεδόσθω ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ δίδει τὴν ἄδειαν. Καὶ πάλιν δὲν ὑπάρχει ἐλευθερία. Διότι ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ἐπέρχεται ἡ παῦσις τῆς ἐφημερίδος. Καὶ παράδειγμα τέτοιο παύσεως ἐφημερίδος ὑπάρχει τὸ παράδειγμα τῆς «Δημοκρατικῆς». Ἐνῷ ἐδῶ ὁμιλεῖ περὶ παύσεως, ἀλλὰ λέγει, ὅτι διὰ νὰ παυθῇ πρέπει προηγουμένως τρεῖς φορὰς νὰ ἔχῃ δημοσιεύσει δημοσιεύματα, τὰ ὁποῖα νὰ προκαλέσουν κατάσχεσιν τοῦ φύλλου της καὶ ὅταν συμπληρωθῇ αὐτὴ ἡ κατ’ ἐξακολούθησιν, οὕτως εἰπεῖν, παράβασις τῶν κειμένων διατάξεων, τότε ἀπειλεῖται ἡ ποινὴ τῆς παύσεως τῆς ἐφημερίδος, ἐδῶ δὲν ὑπάρχει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἐδῶ καὶ χωρὶς κατάσχεσιν παύεται ἀμέσως ἡ ἐφημερίς. Λοιπὸν θέλω μὲ τοῦτο νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν μπήκαμε πλέον εἰς μίαν ὁμαλότητα, δόξα σοι ὁ Θεός, καὶ φροντίζομε πῶς αὐτὴ ἡ ὁμαλότης σὺν τῷ χρόνῳ νὰ ἐμπεδοῦται περισσότερον, διὰ ποῖον λόγον θὰ ἔλθωμεν τώρα ἡμεῖς νὰ δώσωμεν καὶ τυπικὴν ἰσχὺν εἰς αὐτὰ ποὺ δὲν ἔχουν ἰσχὺν καὶ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἐπ’ ἄπειρον ἡ κατάστασις αὐτὴ ἕως ὅτου ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῶν σχεδίων, τὰ ὁποῖα θὰ προσκομίσῃ, νὰ ζητήσῃ τὴν τροποποίησίν των διὰ νόμων; Ἐάν, ὅπως λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἦτο δυσχερὲς νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ κοσκίνισμα, ὅπως εἶπον προηγουμένως, ἐντὸς 9 μηνῶν, 8 μηνῶν, 7 μηνῶν, συνεχοῦς κοινοβουλευτικῆς ἐργασίας, ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ μέχρι σήμερον, ἂν ἦτο δυσχερὲς νὰ γίνῃ αὐτὸ ποὺ δὲν θὰ ἐπρόκειτο εἰς τὸ κάτω κάτω νὰ τροποποιηθοῦν καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἐκρίνοντο ὡς ἀπορριπτέα, θὰ ἐπρόκειτο ἁπλῶς νὰ ἀπορριφθοῦν, ἂν λοιπὸν αὐτὸ ἦτο δυσχερές, πόσον δυσχερέστερον θὰ εἶναι νὰ γίνῃ ἡ ἐπεξεργασία μιᾶς ἑκάστης τῶν συντακτικῶν πράξεων, ἑνὸς ἑκάστου τῶν ψηφισμάτων, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησε προηγουμένως ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ νὰ γίνῃ σὺν τῇ εἰσηγήσει, περὶ ψηφίσεως ἢ καταργήσεως αὐτῶν, νὰ γίνῃ καὶ εἰσήγησις περὶ τροποποιήσεως ἢ καὶ συμπληρώσεως. Διότι δὲν εἶναι μόνον ἡ κατάργησις ἢ ἡ ψήφισις, εἶναι καὶ ἡ συμπλήρωσις, εἶναι καὶ ἡ τροποποίησις. Ὅλα λοιπὸν αὐτὰ ἀσφαλῶς θὰ ἀπαιτήσουν πολὺ περισσότερον χρόνον ἀπὸ ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον θὰ ἀπαιτήσῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Κυβέρνησις εἰσηγεῖται αὐτὸ τὸ σχέδιον καὶ φυσικὰ αὐτὸ τὸ σχέδιον θὰ ψηφισθῇ. Ὅμως ἐγὼ ἠσθανόμην τὸ καθῆκον νὰ εἴπω αὐτὰς τὰς δύο παρατηρήσεις. Καὶ τὴν πρώτην ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς εὐταξίας τῆς κοινοβουλευτικῆς καὶ τῆς Δημοκρατικῆς καὶ νὰ ἐπιστήσω ἐπὶ τούτου ἰδιαιτέρως τοῦ σημείου τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἀξιοῦντες ἀπὸ τοὺς ἄλλους καὶ δικαίως, νὰ εἶναι συνεπεῖς πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἐπιβάλλει πρὸς αὐτοὺς τὸ Δημοκρατικὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἔχομεν καὶ ἡ ἐντολὴ τὴν ὁποίαν ἐπήραμεν ἀπὸ λαόν, πρέπει ἡμεῖς πρῶτοι νὰ δίδωμεν τὸ παράδειγμα τῆς προσαρμογῆς τῆς ὅλης πολιτείας μας καὶ πρὸς τὴν Δημοκρατικὴν τάξιν καὶ πρὸς τὴν ἐντολὴν τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἀπὸ τὸν λαόν. Καὶ σὺν τούτῳ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ἰδιαιτέρως ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ τοῦ τύπου. Τὸ ζήτημα τῆς ἐλευθερίας τοῦ τύπου, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν θεμελιώδη βάσιν ἐπάνω εἰς τὴν ὁποίαν στηρίζεται κάθε Δημοκρατικὸν πολίτευμα, πρέπει νὰ τύχῃ τῆς ἰδιαιτέρας προσοχῆς καὶ θὰ παρεκάλουν μάλιστα τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὅπως ὑπεσχέθη ἀπόψε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ προσκομίσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἐν σχέσει μὲ τὰ ψηφίσματα καὶ τὰς συντακτικὰς πράξεις, νὰ εἶναι τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀφορᾷ τὴν ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῆς ἐλευθερίας τοῦ τύπου, ὥστε νὰ μὴ ἀνήκῃ ὁ τύπος εἰς μίαν καὶ μόνον ὡρισμένην πλευράν, ἀλλὰ κάθε πολιτικὴ ἀπόχρωσις εἰς τὴν χώραν νὰ ἔχῃ τὴν ἐλευθερίαν νὰ διατυπώνῃ κἄπως τοὺς στοχασμούς της.

§109Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι ὅλοι ὅσοι γνωρίζουν ὀλίγα νομικά, γνωρίζουν τί σημαίνει κύρωσις μιᾶς συμβάσεως, κύρωσις ἑνὸς ψηφίσματος κλπ. Ἄνευ τῆς κυρώσεως δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὡς ἰσχῦον ἕνα ψήφισμα ἢ μία σύμβασις. Ἑπομένως τὸ πρᾶγμα εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον εἶναι ξεκαθαρισμένον. Ἐδῶ γεννᾶται τὸ ἑξῆς ζήτημα: Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς ἔφερεν ὅλα τὰ ψηφίσματα τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον ἐψηφίσθησαν, καὶ ζητεῖ νὰ τὰ κυρώσωμεν ὅλα συλλήβδην, ἐγὼ τουλάχιστον, σὰν ἐλεύθερος ἄνθρωπος, νομίζω ὅτι ὡρισμένα ψηφίσματα εἶναι καὶ ἀνελεύθερα καὶ ἀνέντιμα καὶ ἄτιμα καὶ ἐγκληματικά. Δὲν ἠμπορῶ ἑπομένως εἰς τέτοιο ψήφισμα νὰ δώσω ἐγὼ κύρωσιν. Θὰ ἠμποροῦσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς αὐτὰ τὰ ψηφίσματα συγχρόνως νὰ τὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν κυρούμενα καὶ καταργούμενα. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔκαμε τοῦτο, ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπέχω τῆς ψηφοφορίας καὶ νὰ μὴ τὰ ψηφίσω αὐτὰ τὰ ψηφίσματα ἔτσι συλλήβδην.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Πασαλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§111Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω πολὺ διὰ νὰ μὴ νομίζῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι κωλυσιεργοῦμεν. Ἀλλὰ δύο ἄτοπα παρετηρήθησαν ἀπὸ μέρους τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Τὸ πρῶτον εἶναι ὅτι εἰς τὰς παραμονὰς τῶν Χριστουγέννων μᾶς ἔφερε τὸ Σύνταγμα καὶ μᾶς εἶπε: Θὰ τὸ ψηφίσετε ἀμέσως καὶ μὴ κυττάζετε μέσα τί λέγει. Καὶ ἀναγκασθήκαμε τότε νὰ καταψηφίσωμε τὸ Σύνταγμα. Τώρα φέρνετε τὰ ψηφίσματα. Δὲν ἠμπορεῖτε τέτοια σοβαρὰ ζητήματα νὰ μᾶς νὰ φέρνετε καὶ νὰ μᾶς λέτε, ὅτι θὰ ἐπικυρώσετε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔκανα εἰς τὸ παρελθόν. Ἔπρεπε νὰ τὰ ξεχωρίσετε. Δὲν ἠμπορεῖτε ἐπίσης νὰ τὰ φέρετε εἰς τὰς παραμονὰς τοῦ Πάσχα. Τότε μᾶς ἔκανε ὁ Ὑπουργὸς δῶρον τῶν Χριστουγέννων τὸ Σύνταγμα τὸ ἀντιδραστικόν. Δὲν εἶναι συγχρονισμένον. Τὸ εἶπεν ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις ὅτι εἶναι ἀντιδραστικὸν καὶ ὑπεσχέθη νὰ φέρῃ τροποποιήσεις. Τί μᾶς ἔφερε νὰ τροποποιήσωμεν; Τίποτε. Τώρα μᾶς λέγει τὸ ἴδιο διὰ νὰ ἐπικυρώσωμεν τὰ ψηφίσματα καὶ ἀργότερα λέει ὅτι θὰ φέρῃ νόμους νὰ τοὺς τροποποιήσωμεν.

§112Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἴπομεν διὰ τὸ Σύνταγμα ὅτι μὲ πρώτην εὐκαιρίαν θὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ἀναθεώρησιν διὰ νὰ ἀπαλείψωμεν ὅλας τὰς διατάξεις, ποὺ εἴπατε. Ἀλλ’ ὅταν αὔριον θὰ ἔχετε καὶ σεῖς τὴν τιμὴν νὰ ψηφίζετε τὴν ἀγροτικὴν νομοθεσίαν διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων θὰ ἠμποροῦσα νὰ ἐρωτήσω; Θὰ εἴχατε αὐτὴν τὴν εὐχάριστον εὐκαιρίαν νὰ ψηφίζετε τοῦτο; δὲν θὰ τὴν εἴχατε.

§113Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Τὸ μόνον δόλωμα, ποὺ εἶχε τὸ ἀντιδραστικὸν αὐτὸ Σύνταγμα, ἦτο ἡ ἀπαλλοτρίωσις. Κατὰ τὰ ἄλλα τίποτε δὲν ἐφέρατε, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ τροποποιήσετε τὰ ἀντιδραστικὰ ἄρθρα τοῦ Συντάγματος. Σήμερον μᾶς φέρνει ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν τελευταίαν στιγμὴν τὸ ψήφισμα αὐτό. Τόσους ὑπαλλήλους ἔχετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης. Δὲν ἠμπορούσατε νὰ δώσετε διαταγὴν ἀπὸ αὐτὰ τὰ 140 ψηφίσματα καὶ τὶς συντακτικὲς πράξεις νὰ κυττάξουν ποῖα εἶναι ἀντιδραστικά, ποῖα δὲν ἠμπορεῖ τώρα νὰ ἐφαρμοσθοῦν καὶ νὰ τὰ παραλείψετε ἐκεῖνα, νὰ μᾶς φέρετε τὰ ὑπόλοιπα; Διότι δὲν ἠμπορεῖ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μᾶς φέρετε ὅλα αὐτὰ συλλήβδην νὰ τὰ ψηφίσωμεν. Ἡ ὁμάδα ἡ κοινοβουλευτικὴ τῆς ΕΔΑ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰ ψηφίσῃ αὐτά. Ὄχι ὅτι θέλομεν νὰ κωλυσιεργήσωμεν, τὸ καταλαβαίνετε, ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κάμνετε ἔτσι. Σᾶς παρακαλῶ. Ἔχομεν ἀκόμη 2 ἡμέρας. Ἔχομεν ὡς τὸ Πάσχα 4 ἡμέρας. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐκλεγῇ μία διακομματικὴ Ἐπιτροπή, νὰ πάῃ καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ νὰ παραλείψωμεν ἐκεῖνα τὰ ψηφίσματα τὰ ἀντιδραστικὰ καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὰ δημοκρατικά, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ὠφελήσουν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Αὐτὸ πρέπει νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἠμπορεῖ καὶ τὴν ἡμέραν τοῦ Πάσχα νὰ δουλέψωμεν ἐὰν θέλετε πραγματικὰ νὰ προσφέρετε ὑπηρεσίας εἰς τὸν λαόν. Νὰ ἀποσύρῃ αὐτὸ καὶ νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὅλοι μας θὰ καθήσωμεν ὥς τὸ Σάββατον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ ἀπαλείψωμεν αὐτὰ τὰ ψηφίσματα τὰ ἀντιδραστικά, ὅπως εἶναι τὸ ψήφισμα περὶ τοῦ τύπου, τὸ Γʹ ψήφισμα κτλ. Πῶς ἠμπορεῖ νὰ ψηφισθῇ τὸ Γʹ ψήφισμα; Σᾶς ἐρωτῶ καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι ἠμπορεῖ νὰ δώσετε ζωὴν εἰς τὸ Γʹ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ἀπέθανε καὶ ἀκόμη ἰσχύει. Πρῶτα πρέπει νὰ περάσῃ ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ πρέπει νὰ τὸ δεχθῆτε, διότι σᾶς τὸ δηλοῦμεν μόνον ἔτσι ἠμπορεῖ νὰ ὑψωθῇ καὶ τὸ κῦρος τῆς Βουλῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ μᾶς φέρουν νὰ ψηφίζωμεν ὅλα τὰ ἀντισυνταγματικὰ ψηφίσματα. Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν εἰς μίαν χώραν ποὺ ἐψηφίσθη ἕνα Σύνταγμα, νὰ ἰσχύουν νόμοι καὶ ψηφίσματα ἀντισυνταγματικά; Ἐψηφίσθη ἕνα Σύνταγμα, καλὸν ἢ κακὸν ὅ,τι καὶ ἂν εἶναι—ἐμεῖς τὸ κατεψηφίσαμεν—ἀλλὰ ὅμως ὑπακούομεν εἰς αὐτό. Ἔρχεται ὁ Ὑπουργὸς καὶ μᾶς λέγει: Ὑπάρχουν νόμοι ἀντισυνταγματικοί. Νὰ καταργηθοῦν ὅλοι. Λοιπὸν δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ ἄτοπον. Διὰ νὰ λείψῃ αὐτὸ τὸ ἄτοπον δὲν χρειάζονται πολλὲς ἡμέρες Τρεῖς ἡμέρες χρειάζονται. Ἡ Βουλὴ θὰ καθίσῃ. Θὰ πᾶνε εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ θὰ ἀπαλείψῃ ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἀντισυνταγματικὰ καὶ ἀντιδημοκρατικὰ καὶ περιοριστικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔχουν τὰ ψηφίσματα καὶ θὰ φέρωμεν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ὠφελήσουν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἐγὼ νομίζω, καλυτέρα λύσις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔρχεσθε τὴν τελευταίαν ἡμέραν.

§114Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Θέλουν νὰ φύγουν οἱ βουλευταί.

§115Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν θὰ φύγουμε, ὅπως δὲν ἐφύγαμε καὶ ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἐνῷ ἔπρεπε ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ὁμάδα μας νὰ φύγῃ καὶ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Σᾶς τὸ δηλοῦμεν ὅμως ὅτι ἐὰν σεῖς δὲν δεχθῆτε καὶ ψηφίσετε αὐτό, ἡμεῖς θὰ τὸ καταψηφίσωμεν.

§116ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διαμαρτύρομαι, κ. Πρόεδρε.

§117Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐσύ, κύριε συνάδελφε, καὶ ἕνα καλὸ νὰ εἰπῶ δὲν τὸ δέχεσαι. Ἔτσι εἶναι ἡ ψυχοσύνθεσίς σου. Ἐγὼ νομίζω λογικὰ τὸ λέγω. Καὶ ἡ Βουλὴ καὶ οἱ βουλευταὶ ἀναγνωρίζουν, ὅτι μέσα ὑπάρχουν καὶ ψηφίσματα ἀντισυνταγματικά, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπικυρώσῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδία. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν, ὅτι θὰ φέρῃ ὑστερώτερον νόμους. Πιστεύω εἰς τὰ λόγια του. Πιστεύω. Ἀλλὰ διὰ ποιοὺς λόγους, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως; Νὰ τὸ ἀναβάλωμεν, νὰ κάμωμεν 3, 4, 5 ἡμέρες νὰ ἀπαλείψωμεν αὐτὰ ὅλα καὶ νὰ φέρωμεν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἐπικυρώσωμεν ὅλοι μας. Ἡμεῖς προτείνομεν ἐκ μέρους τοῦ κόμματος τῆς ΕΔΑ νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ μετὰ δύο ἡμέρας ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ψηφισθοῦν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ψηφισθοῦν καὶ νὰ καταργήσωμεν ἐκεῖνα τὰ ψηφίσματα καὶ ἐκείνους τοὺς νόμους, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ καταργηθοῦν. Αὐτὴ εἶναι ἡ λύσις.

§118Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Καταλαβαίνω τὴν ἄποψίν σας. Ὑπάρχουν ἀναμφισβητήτως, πολλαὶ ἀνελεύθεροι διατάξεις εἰς τὰ νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐπικυρώσωμεν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον αὐτό. Ἀλλ’ ἡ κύρωσις δημιουργεῖ τὴν δυνατότητα τῆς καταργήσεώς των καὶ τῆς τροποποιήσεώς των διὰ νόμου. Ἐὰν πράγματι, ὅπως δὲν ἀμφιβάλλω καὶ θέλω νὰ τὸ ἀποδείξητε εἰς τὸν λαὸν ὥστε νὰ μὴ ἀμφιβάλλῃ καὶ ἐκεῖνος, πιστεύετε εἰς τὴν Δημοκρατίαν καὶ εἰς τὴν καταπολέμησιν παντὸς ἀνελευθέρου συστήματος, ἀποκηρύξατε μαζί μας τὰ ὁλοκληρωτικὰ συστήματα, εἴτε τῆς δεξιᾶς, εἴτε τῆς ἀριστερᾶς, διὰ νὰ κατοχυρώσωμεν τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λαοῦ. Κάμετέ το καὶ θὰ συνεργασθῶμεν ὅλοι μὲ καλὴν πίστιν διὰ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λαοῦ ὑπὲρ τῆς ὁποίας μαχόμεθα.

§119Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Διὰ ποίους λόγους ὁ κ. Βαρβούτης ἐνῷ δὲν ὑπῆρχε τὸ ἔφερεν αὐτὸ τὸ διεθνὲς θέμα;

§120Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Αὐτὸ εἶναι τὸ βασικὸν θέμα.

§121Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Τότε θὰ ἀνοίξωμεν συζήτησιν, τί εἶναι Δημοκρατία, τί εἶναι Κοινοβουλευτισμὸς καὶ τὶ εἶναι ὁλοκληρωτισμός, ὅπως λέγετε σεῖς.

§122ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ ἀνοίξωμεν.

§123Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Θὰ κάμω πάλιν τὸν καθηγητὴν διὰ σᾶς, κύριε Διαμαντόπουλε, καὶ δυστυχῶς, θὰ ἐρωτήσω καὶ τὸν κ. Βαρβούτην, τί εἶναι τὰ κράτη τὰ ὁποῖα λέγει ὁλοκληρωτικά; Τί σημαίνει αὐτό; Τί ἐννοεῖ; Φασισμὸς εἶναι μήπως; Ὄχι, δὲν εἶναι φασισμός. Μόνον ὁ φασισμὸς εἶναι ὁλοκληρωτικὸν κράτος. Δὲν εἶναι ὁ σοσιαλισμός.

§124Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Καὶ εἰς τὸ Ρωσικὸν κράτος;

§125Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐκεῖ δημιουργεῖται σοσιαλιστικὴ κοινωνία. Καὶ σοσιαλιστικὴ κοινωνία ξεύρετε τί σημαίνει, κύριε συνάδελφε; Τὸ κράτος ἐπεμβαίνει εἰς ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τῆς κοινωνίας. Δὲν μπορεῖ διαφορετικὰ νὰ γίνῃ. Δὲν μπορεῖ νὰ ἀφήσωμεν τοὺς κεφαλαιοκράτας νὰ ἐκμεταλλεύωνται τὸν λαόν. Καὶ αὐτὸ τὸ ὀνομάζετε ὁλοκληρωτισμόν; Ἐὰν ἀφήνωμεν τὸν Μποδοσάκην καὶ τοὺς ἄλλους οἱ ὁποῖοι κρύβονται πίσω ἀπὸ πολιτικὰ κόμματα νὰ ἐκμεταλλεύωνται ὅλους, αὐτὴ εἶναι ἐλευθερία; Αὐτὴν τὴν ἐλευθερίαν ἐκεῖ τὴν καταπολεμοῦν. Ἐκεῖ δὲν ὑπάρχει. Αὐτὸ εἶναι.

§126ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σεῖς ἀκριβῶς δὲν μᾶς ἀφήνετε νὰ καταπολεμήσωμεν τὸν Μποδοσάκην.

§127Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Εἰς τὰ Κράτη ἐκεῖνα βέβαια ἀναγνωρίζομεν καὶ λέγομεν, ὅτι ὑπάρχει οἰκονομικὴ Δημοκρατία. Δὲν ὑπάρχει Δημοκρατία ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς πολιτικῆς, ὅπως ἐμεῖς ἀντιλαμβανόμεθα, ἀλλὰ ὑπάρχει Δημοκρατία οἰκονομικὴ καὶ αὐτὴ ἡ Δημοκρατία ἡ οἰκονομική, ὑπὸ τὰς συνθήκας ποὺ ἐδημιουργήθησαν, κύριε συνάδελφε, εἶναι κάπως λίγο εἰς βάρος τῆς πολιτικῆς Δημοκρατίας, ὅπως τὴν ἐννοοῦμεν ἐδῶ. Μάλιστα. Τὸ ἀναγνωρίζομεν καὶ τὸ λέγομεν αὐτό. Ἀλλὰ θὰ ἐφαρμοσθῇ πρῶτον καὶ κυριώτερον, ἂς τὸ εἰποῦμε ἀνοικτὰ καὶ ξάστερα, ἡ οἰκονομικὴ Δημοκρατία καὶ ὕστερα ἡ πολιτική. Τί θὰ τὴν κάμω ἐγὼ τὴν πολιτικὴν Δημοκρατίαν ὅταν φωνάζῃ καὶ τσιρίζῃ ὁ καθένας καὶ λέγει ἐλευτεριά, ἐλευτεριά, ποὺ οὔτε αὐτὸ δὲν ὑπάρχει ἐδῶ, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ὁ λαὸς πεινᾷ; Αὐτὸ ἐκεῖ δὲν ὑπάρχει. Ἡ πραγματικότητα αὐτὴ εἶναι. Οἱ λαοὶ ἐκεῖ δὲν πεινᾶνε. Τελείωσε. Μὴ παίρνετε τὴν ἰδικήν σας τὴν νοοτροπίαν, ποὺ ἐδῶ στὴν Εὐρώπη ὑπάρχει, καὶ νομίζετε, ὅτι πρέπει ἔτσι νὰ γίνωνται τὰ πράγματα. Ὥστε ὁ κ. Βαρβούτης ἐζήτησε ἀπὸ μᾶς νὰ ἀποκηρύξωμεν τὰ ¾ τῆς γῆς, νὰ τὰ διαγράψωμεν ἀπὸ τὸν χάρτην καὶ νὰ φέρωμεν τὸν χάρτην χωρὶς νὰ ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ Κράτη. Τέτοιο χάρτη δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς φέρω ἐγώ. Θὰ σᾶς γελάσω. Θὰ ἦτο ἀπάτη ἐκ μέρους μας νὰ σᾶς ἔλεγα δὲν ὑφίστανται αὐτὰ τὰ Κράτη.

§128Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Κύριε Πασαλίδη, σᾶς ἐκτιμῶ καὶ σᾶς σέβομαι ὡς ἰδεολόγον ἀναμφισβητήτως, ἀλλὰ θέλω νὰ σᾶς θέσω τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: Ἀνεξάρτητα περὶ τῶν ἰδεῶν τοῦ Α ἢ τοῦ Β περὶ τῆς οἰκονομικῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ Σοσιαλισμοῦ, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τῆς Δημοκρατίας, ἀνεξάρτητα τί εἶναι ἢ δὲν εἶναι, λέγω, εἶναι νὰ δικαιοῦται ἕκαστος νὰ ἐκφράσῃ τὴν γνώμην του ἐλευθέρως εἴτε ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς Δημοκρατίας, εἴτε ἐπὶ τῆς πολιτικῆς. Σᾶς ἐρωτῶ, καταδικάζετε τὰ συστήματα ἐκεῖνα, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἄν εἶναι τῆς δεξιᾶς ἢ τῆς ἀριστερᾶς, τὰ ὁποῖα δὲν ἀναγνωρίζουν τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθέρας γνώμης; Ναὶ ἢ ὄχι; Ἐκεῖ εἶναι τὸ θέμα. Ἐὰν ἡ οἰκονομικὴ Δημοκρατία εἶναι σωστὴ ἢ ὄχι......

§129Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Καταδικάζετε ἐσεῖς τὴν κεφαλαιοκρατία;

§130Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Ἐγὼ σᾶς ἀπαντῶ καταδικάζω τὴν κεφαλαιοκρατίαν καὶ σᾶς ζητῶ νὰ μοῦ ἀπαντήσητε καὶ ἐσεῖς ἐπίσης. Καταδικάζετε τὰ συστήματα ἐκεῖνα εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχει ἐλευθερία λόγου; Ναὶ ἢ ὄχι; Καὶ τὴν ἀπάντησίν σας ζητῶ διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ μόνον· ὄχι διὰ τὰς ἄλλας χώρας εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῶν ὁποίων δὲν θέλω νὰ ἐπέμβω.

§131Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Θὰ ἤμην πολὺ μικρὸς ἂν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀπαντοῦσα ὅπως ἀπαντᾷ τις ἀνακρινόμενος εἰς τὴν Ἀσφάλειαν. Δὲν τὰ καταδικάζω. Ἐγὼ διαπιστώνω μόνον καταστάσεις. Ἐὰν διεπίστωνα ὅτι ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις ἔκαμνε διακρίσεις ὡς πρὸς τὸν τρόπον διοικήσεως τοῦ Ρωσικοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἄλλων λαῶν, οἱ ὁποῖοι τὴν ἀποτελοῦν, θὰ ἔλεγον ὅτι τοῦτο δὲν θὰ ἦτο ὀρθόν. Ἀλλὰ βλέπομεν ὅτι κοντὰ εἰς τὸν Στάλιν παρακάθηνται καὶ μαῦροι καὶ κίτρινοι. Εἰς τοὺς ἰδικούς σας ὅμως φίλους δὲν ὑπάρχουν παρακαθήμενοι μαῦροι. (Φωναὶ διαμαρτυρίαι). Εἰς αὐτὰ τὰ κράτη δὲν ὑπάρχει κοινοβουλευτισμός, ὑπάρχει ὅμως Δημοκρατία. Ἄλλο πρᾶγμα ὁ Κοινοβουλευτισμὸς καὶ ἄλλο πρᾶγμα ἡ Δημοκρατία. Ἐκεῖ ὑπάρχει Δημοκρατία. Ἡ πρότασίς μας συνοψίζεται, ἐπὶ τοῦ ἑξῆς: Τὸ νομοσχέδιον πρέπει ν’ ἀποσυρθῇ καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ν’ ἀπαλείψῃ τὰ ἀντιδημοκρατικὰ ψηφίσματα.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§133Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶμαι σύντομος. Εἶναι γνωστὴ ἡ ἱστορία τῶν Συντακτικῶν Πράξεων καὶ Ψηφισμάτων. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1944 μέχρι τοῦ 1946 αἱ τότε Κυβερνήσεις, ἐξέδωσαν ἐν συνόλῳ 114 Συντακτικὰς Πράξεις. Ἐπίσης ἡ ἐκ τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1946 προελθοῦσα Βουλὴ ἐψήφισε διάφορα ψηφίσματα, αἱ δὲ τότε Κυβερνήσεις λόγῳ τοῦ συμμοριτοπολέμου ἠναγκάσθησαν νὰ ἐκδώσουν πολλοὺς Ἀναγκαστικοὺς νόμους. Συνεπῶς ὑπάρχει μία δημιουργημένη κατάστασις ἡ ὁποία ἐπεβλήθη λόγῳ τῶν τότε ἀνωμάλων συνθηκῶν ἰδίᾳ ἐξ αἰτίας τοῦ συμμοριτοπολέμου καὶ τὴν ὁποίαν δὲν δυνάμεθα νὰ παραγνωρίσωμεν. Ὡς πρὸς τὴν ἰσχὺν ὅλων αὐτῶν τῶν συντακτικῶν καὶ ψηφισμάτων ὑπάρχουν διάφοροι γνῶμαι καὶ ἀκόμη ἀμφισβητήσεις, ἰδίως ὡς πρὸς τὴν ἐγκυρότητα τῶν 114 Συντακτικῶν Πράξεων, ἐπειδὴ αὗται ἐξεδόθησαν πρὸ τῆς συγκλήσεως τοῦ Κοινοβουλίου τοῦ 1946 ὅτε κατετέθη τὸ Σύνταγμα περιελήφθη εἰδικὸν ἄρθρον εἰς αὐτό, ὁρίζον, ὅτι ἡ τύχη τῶν ψηφισμάτων θὰ κριθῇ δι’ εἰδικοῦ ψηφίσματος τὸ ὁποῖον θὰ ἐξεκαθάριζε τὸ θέμα τοῦτο. Σήμερον ὅμως, ὅπως εἶναι τὰ πράγματα, ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ βγάλωμεν ἕνα ψήφισμα καὶ νὰ εἴπωμεν τὶ θὰ γίνῃ μὲ τὰς Συντακτικὰς αὐτὰς Πράξεις καὶ τὰ ψηφίσματα. Ἤδη ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε ν’ ἀκολουθήσῃ, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, τὸν σωστὸν καὶ τὸν μόνον ὑπάρχοντα δρόμον. Εἶπε, δηλαδή, ὅτι εἶναι βέβαιον, ὅτι εἰς τὰς Συντακτικὰς Πράξεις καὶ τὰ ψηφίσματα, τὰ ὁποῖα προηγουμένως σᾶς ἀνέφερα—καὶ τὰ ὁποῖα ἐξακολουθοῦν νὰ ἰσχύουν καὶ σήμερον, κατόπιν μάλιστα τῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερα—ὑπάρχουν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔπρεπε νὰ μεταβληθοῦν καὶ ὁ μόνος τρόπος νὰ τὸ ἐπιτύχωμεν αὐτό, θὰ ἦτο νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα τῆς διὰ τοῦ νόμου τροποποιήσεώς των. Ἑπομένως, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν δὲν ἐγκρίνητε τὸ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, τοῦτο θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα ὅταν θὰ λήξῃ ἡ πρώτη Σύνοδος τῆς Βουλῆς μας, τὰ ψηφίσματα αὐτὰ καὶ αἱ Συντακτικαὶ Πράξεις νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ἰσχύουν, καίτοι ἀμφισβητεῖται εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις ἡ ἰσχύς των, οὕτω δὲ θὰ ἔχωμεν χάος ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου δὲν θὰ ἔχωμεν τὴν δυνατότητα νὰ τὰ τροποποιήσωμεν διὰ νόμου. Δι’ αὐτό, ὁ κ. Κῦρκος, δὲν ἔθεσε τὰ πράγματα ἀπὸ ἀπόψεως πρακτικῆς εἰς τὴν θέσιν των. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ψηφίσματος δίδει τὴν μόνην λύσιν εἰς τὸ μέγα αὐτὸ θέμα, δημιουργεῖ δὲ προϋποθέσεις μονίμους διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς κληρονομίας αὐτῆς διὰ τῆς ἐκδόσεως ἁπλῶν νόμων. Πρέπει νὰ τὸ ψηφίσωμεν ἐὰν θέλωμεν νὰ κάμωμεν ἓν βῆμα διὰ τὴν παγίωσιν τῆς συνταγματικῆς νομιμότητος εἰς τὴν χώραν μας.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§135Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ψηφίσματος, ἐθίγησαν τρεῖς ἀπόψεις. Ἡ νομικὴ ἄποψις, ἡ κοινοβουλευτικὴ ἄποψις καὶ ἡ πολιτικὴ ἄποψις. Ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς, τὸ θέμα ἔχει οὕτω. Εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, εἴτε εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι, εἴτε ὑπάρχουν διαφωνίαι, τὸ πρᾶγμα εἶναι ὅτι ἡ πραγματικὴ νομικὴ κατάστασις εἶναι, ὅτι τὰ δικαστήρια διχάζονται καὶ ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῶν ἀποφάσεων, εἶναι ὅτι τὰ ψηφίσματα αὐτὰ ἐξακολουθοῦν ἰσχύοντα. Ἡ ἄποψις αὐτὴ τῶν δικαστηρίων ἐνισχύεται ἀκόμη περισσότερον σήμερον ἐκ τῆς τελικῆς διατάξεως τοῦ ψηφίσματος τῆς ἰδικῆς μας Βουλῆς, ἡ ὁποία ἐψήφισε τὸ Σύνταγμα καὶ ἡ ὁποία διάταξις λέγει ὅτι ἡ τύχη αὐτῶν, ἡ νομικὴ τύχη αὐτῶν τῶν ψηφισμάτων θὰ καθορισθῇ δι’ εἰδικοῦ ψηφίσματος. Δηλαδὴ, τὰ παραδέχεται τοὐλάχιστον, ὡς ἔχοντα τὴν ἰσχύν, τὴν ὁποίαν εἶχον πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ Συντάγματος. Συνεπῶς ἡ Βουλὴ παραδέχεται, ὅτι ὅλα τὰ νομοθετήματα αὐτὰ χρήζουν μιᾶς ὁριστικῆς νομικῆς διαρρυθμίσεως καὶ αὐτὸ γίνεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ψηφίσματος. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ρυθμίσεως νομικῶν ζητημάτων διεπομένων ὑπὸ νόμων, πάλιν ὑποχρέωσις τῆς Βουλῆς θὰ ἦτο ὅπως δι’ ἑνὸς νόμου ἔχοντος ἑρμηνευτικὴν ἰσχύν, καθώριζε ποῖα εἶναι ἡ θέσις τῶν νομοθετημάτων αὐτῶν. Προκειμένου ὅμως περὶ συντακτικῶν διατάξεων, δὲν ὑπάρχει αὐτὸ τὸ δικαίωμα τῆς Βουλῆς, ἀσκούσης ἁπλῆν νομοθετικὴν ἐξουσίαν, νὰ κάμνῃ αὐθαίρετον ἑρμηνείαν τοῦ Συντάγματος καὶ Συντακτικῶν Πράξεων ἐχουσῶν ηὐξημένην τυπικὴν ἰσχύν. Καὶ διὰ τοῦτο ἡ παροῦσα Βουλὴ ἐντὸς τοῦ κύκλου τῆς ἁρμοδιότητός της ἐνεργοῦσα, συζητεῖ τὸ ψήφισμα αὐτό, πρὸ τῆς λήξεως τῆς πρώτης Συνόδου, ἐντὸς τῆς ὁποίας ἔχει τὴν ἐξουσίαν ν’ ἀσκήσῃ ἀναθεωρητικὴν ἐξουσίαν. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει αὐτὴ ἡ νομική, ἔστω, ἀμφισβήτησις περὶ τῆς νομικῆς ἰσχύος τῶν ψηφισμάτων, ρυθμίζεται τὸ ζήτημα μὲ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον τὰ δεχόμεθα ὡς ἰσχύοντα καὶ ὁρίζομεν ἐπιπροσθέτως, ὅτι ἡ τροποποίησίς των θὰ γίνῃ διὰ νόμου. Ἑπομένως ἀπὸ καθαρῶς νομικῆς ἀπόψεως, ὄχι μόνον δὲν ὑπάρχει τι τὸ ἄτακτον, ἀλλὰ τοὐναντίον, προτείνεται εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται νὰ ψηφίσῃ. Ὡς πρὸς τὴν κοινοβουλευτικὴν ἄποψιν, ἐμέμφθη τὴν Κυβέρνησιν ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅτι εἶναι καινοφανὲς τὸ πρᾶγμα, δι’ ἑνὸς νομοθετήματος, διὰ μιᾶς προτάσεως ψηφίσματος, νὰ ἐπικυροῦνται συλλήβδην καὶ ἀθρόως πολλὰ νομοθετήματα, διαφόρου μάλιστα περιεχομένου, καὶ ἀκόμη περισσότερον καὶ διαφόρου νομικῆς ἰσχύος. Τὸ πρᾶγμα, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἄηθες, οὔτε καὶ πρωτοφανές, εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κοινοβουλευτικὴν ζωήν. Καθόσον γνωρίζω, ἔχομεν δύο προηγούμενα. Ἔχομεν τὸ προηγούμενον τῆς Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς τοῦ 1923, ἡ ὁποία συλλήβδην, ἀμέσως μετὰ τὴν ἐπανάστασιν τοῦ 1922— ἡ ἐπανάστασις τοῦ 1922 εἶχεν ἐκδώσει καὶ Συντακτικὰς Πράξεις καὶ ἀποφάσεις νομοθετικοῦ περιεχομένου, εἶχε προβῆ καὶ εἰς διοικητικὰς ἐνεργείας διὰ νομοθετικῶν πράξεων—καὶ τότε ἡ Βουλὴ ἐκείνη δι’ ἑνὸς ψηφίσματός της ἐπεκύρωσεν συλλήβδην ὅλας τὰς πράξεις τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1922, μὲ τὴν προσθήκην, ὅτι ἡ Βουλὴ τὰς ἐπικυρώνει ἀποτελοῦν μέρος τοῦ συνόλου τῆς Ἑλληνικῆς νομοθεσίας, ἡ δὲ τροποποίησίς των ἢ κατάργησίς των μελλοντικῶς θὰ γίνεται ἀναλόγως τοῦ περιεχομένου, εἴτε διὰ Συνταγματικῶν Πράξεων, εἴτε διὰ νόμου, εἴτε δι’ ἁπλῆς διοικητικῆς ἐνεργείας. Ἔχομεν, λοιπόν, τὸ πρῶτον αὐτὸ δεδομένον. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας κατόπιν παρεδέχθη τὴν διάρθρωσιν αὐτήν, διότι δι’ ἐπανειλημμένων ἀποφάσεών του ἐδέχθη, ὅτι ἡ ἐπιγραφὴ ἑνὸς νομοθετήματος δὲν καθώριζε ἀναποδράστως καὶ τὴν νομικὴν αὐτοῦ ὑπόστασιν καὶ φύσιν, διότι εἴδομεν κατὰ τὴν κατοχὴν ἐπιγραφὰς μὴ ἐχούσας σχέσιν μὲ τὸ περιεχόμενον, διότι εἴδομεν καὶ νομοθετήματα μὲ ἐπιγραφὰς ὡς Συντακτικαὶ πράξεις κ.λ.π. Αὐτὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἶπεν, ὅτι ἡ ἐπικεφαλὶς δὲν καθορίζει τὴν φύσιν ἑνὸς νομοθετήματος καὶ ἑπομένως τὰ δικαστήρια πλέον εἶχον τὸ δικαίωμα τῆς ἑρμηνείας αὐτῶν τῶν διατάξεων. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι τίκτεται ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τῆς Βουλῆς νομοθετικῶς καὶ νομικῶς ὡς ὀρθή. Ἔχομεν ὅμως καὶ τὸ παράδειγμα τὸ δεύτερον τῆς Βουλῆς τοῦ 1946, κατὰ τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ ΞΗʹ ψηφίσματος ἐπεκυρώθησαν καὶ τότε τὰ μέχρι τοῦδε ἐκδοθέντα νομοθετήματα. Ἡ τρίτη περίπτωσις εἶναι ἡ σημερινή, ἡ ὁποία δὲν ἔχει κανέναν ἄλλον λόγον, παρὰ νὰ κάμῃ τὴν διχογνωμίαν εἰς τὰ Δικαστήρια, διὰ νὰ ξεύρουν οἱ δικασταὶ τί ἐπὶ τέλους ἰσχύει. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἶπεν, ὅτι δὲν ἀποδέχεται, ὅπως καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ὅλα τὰ νομοθετήματα αὐτά, τῶν ὁποίων ζητεῖται ἡ κύρωσις, ὅτι εἶναι ὀρθά. Οὔτε καὶ ἡ Βουλὴ τὰ ψηφίζει ἐπειδὴ εἶναι ὀρθά. Ἁπλῶς διὰ τῆς ψηφίσεώς των θεμελιοῦται μία τάξις καὶ δίδεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὴν Βουλὴν ἡ εὐχέρεια νὰ τακτοποιήσῃ τὰ ζητήματα αὐτά. Καὶ ἀργότερον ἡ μελλοντικὴ Κυβέρνησις, οἱαδήποτε, θὰ κρίνῃ ποῖα πρέπει νὰ τροποποιηθοῦν. Τὸ πολιτικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἐθίγη, εἶναι πῶς θὰ ψηφίσωμεν ἡμεῖς συλλήβδην νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα προσβάλλουν τὴν ἱερὰν ἀντίληψιν περὶ ἐλευθερίας καὶ εἰδικώτερον πῶς θὰ δεχθῶμεν, ὅτι ἰσχύει ἓν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θέτει περιορισμὸν εἰς τὴν ἐλευθεροτυπίαν, εἰς τὴν ἀπόλυτον δηλαδὴ ἐλευθερίαν τῶν ἐφημερίδων, αἱ ὁποῖαι θέλουν νὰ γράφουν, ὅτι θέλουν καὶ ἂς ὑποσκάπτουν τὰ θεμέλια τοῦ Κράτους. Δὲν θὰ εἰσέλθω, κύριοι βουλευταί, οὔτε εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ τί θὰ εἴπῃ Κοινοβουλευτισμός, οὔτε τί θὰ εἴπῃ Δημοκρατία. Εἶναι κάτι ποὺ ὅλοι τὸ γνωρίζετε καὶ τὸ γνωρίζομεν. Ἡμεῖς ἔχομεν τὴν Δημοκρατίαν, ὅπως ἡμεῖς τὴν ἀντιλαμβανόμεθα. Ἔχομεν τὴν Κοινοβουλευτικὴν Δημοκρατίαν. Αὐτὴν ὑποστηρίζομεν, αὐτὴν προστατεύομεν καὶ ὑπὸ τὸ κράτος αὐτῆς θέλομεν νὰ ζῶμεν, ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς Κοινοβουλευτικῆς Δημοκρατίας, ὅπως διαγράφεται ἀπὸ τὸ Σύνταγμα τὸ ἰδικόν μας ἐνεργοῦμεν μόνον πρὸς προστασίαν τοῦ λαοῦ μας καὶ τοῦ πολιτεύματός μας. Δὲν θέλω νὰ θίξω κανένα, ἀλλὰ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κόπτονται ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τοῦ τύπου καὶ τῆς κοινῆς γνώμης, ἀκολουθοῦν μίαν κοινωνικὴν καὶ πολιτικὴν ἀντίληψιν, ἡ ὁποία δὲν παραδέχεται οὔτε ἐλευθερίαν τύπου, οὔτε ἐλευθερία γνώμης. Δικαίωμά του εἶναι, ἀλλὰ δικαίωμά μας καὶ ἡμῶν εἶναι νὰ προστατεύσωμεν τὴν Κοινοβουλευτικὴν Δημοκρατίαν τὴν ὁποίαν ἔχομεν θεσπίσει. (Χειροκροτήματα).

§136Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Καὶ ὁ Προεδρεύων τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης παρεδέχθησαν, ὅτι ὑπάρχουν ἀντισυνταγματικὰ καὶ ἀντιδραστικὰ ψηφίσματα. Καὶ μᾶς ἐδόθη, κύριοι συνάδελφοι, διαβεβαίωσις ὅτι εἰς τὸ μέλλον τὰ ἐπικυρούμενα νῦν ψηφίσματα καὶ Συντακτικαὶ Πράξεις, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιδιώξῃ νὰ τροποποιήσῃ. Θέλω νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ ἑξῆς: Ὅταν ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν εἶχεν ἀνασταλῆ ἡ ἰσχὺς τῶν ἀντισυνταγματικῶν καὶ ἀντιδραστικῶν ψηφισμάτων ΛΑʹ καὶ ΛΒʹ περὶ τύπου. Μὴ λησμονῶμεν ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐπανέφερεν ἐν ἰσχύϊ τὰ ψηφίσματα αὐτὰ ΛΑʹ καὶ ΛΒʹ. Καὶ ἐνῶ εἶχε ψηφισθῆ τὸ Σύνταγμα, τὴν 19 Ἰανουαρίου 1952 ἔκλεισε τὰς δημοκρατικὰς ἐφημερίδας, μὲ βάσιν τὰ ψηφίσματα αὐτὰ καὶ ὄχι τὸ Σύνταγμα. Πῶς λοιπὸν νὰ πιστεύσωμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ὑπόσχεσίν της αὐτήν; Σᾶς ἐρωτῶ κ. Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης. Ἀλλὰ δὲν ἀπαντᾷ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§137Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶναι γεγονός, ὅτι δεσμευόμεθα ἀπὸ μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει. Εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον θὰ φέρετε νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα πιθανὸν νὰ τροποποιοῦν διαφόρους διατάξεις τῶν ὑπὸ κρίσιν ψηφισμάτων. Ἀλλὰ τὰ πράγματα εἶναι τόσον ρευστὰ εἰς τὴν πολιτικὴν κατάστασιν τῆς χώρας, ὄχι μόνον σήμερον, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ πρόσφατον παρελθόν, ὥστε νὰ γνωρίζωμεν ἐὰν ἡμεῖς θὰ εἴμεθα εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ αὔριον, διὰ νὰ φέρωμεν τὰς τροποποιήσεις. Τί ἠμπορεῖ λοιπὸν νὰ συμβῇ; Νὰ κυρώσωμεν ἀπόψε τὰ ψηφίσματα καὶ τὰς Συντακτικὰς Πράξεις καὶ αὔριον μεθαύριον νὰ ἔλθῃ μία ἄλλη Κυβέρνησις εἰς τὴν θέσιν μας καὶ νὰ μὴ θέλῃ νὰ τροποποιήσῃ κανὲν ἀπὸ τὰ ψηφίσματα αὐτά. Τότε θὰ ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς ἠθικὴν εὐθύνην ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι εἴμεθα ἀντίθετοι εἰς πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ ψηφίσματα καὶ τὰς Συντακτικὰς Πράξεις, θὰ ἔχωμεν βάλει τὴν ὑπογραφήν μας. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ κάμωμεν αὐτὸ τὸ ἔγκλημα. Μόνον τότε θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ ἐξασφαλισθῶμεν, ὅταν συγχρόνως μὲ τὴν ψήφισιν, εἰς τακτὴν προθεσμίαν, φέρετε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νομοσχέδια τροποποιητικά. Τότε θὰ εἴμεθα ἥσυχοι, θὰ ξεύρωμεν, ὅτι μέσα εἰς 2–3 μῆνες θὰ διορθωθῇ τὸ κακόν. Ὅτι λέγεται σήμερον εἶναι πολὺ ἀόριστον. Νομίζω, ὅτι καὶ ἡμεῖς, οἱ βουλευταί, εὑρισκόμεθα εἰς πολὺ δύσκολον θέσιν. Πῶς θὰ πᾶμε εἰς τὸν λαόν μας καὶ θὰ τοῦ ὁμιλήσωμεν περὶ ἐλευθερίας, ὅταν θὰ ἔλθουν οἱ πολιτικοί μας ἀντίπαλοι καὶ μᾶς εἴπουν: Κύριοι, καὶ σεῖς τὰ ἐψηφίσατε. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ διαβεβαιώσετε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι μέσα εἰς ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα θὰ φέρετε νομοσχέδια τροποποιητικά.

§138Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, κ. Μπακόπουλος, μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ ἀναφερθῇ εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρὸ ὀλίγου ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου εἶπον, θὰ ἤθελον νὰ ἀπαντήσω, ὅτι καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς περὶ Δημοκρατίας καὶ Κοινοβουλευτισμοῦ ἀντιλήψεις τὰς ἰδικάς μου, τουλάχιστον ὅσον ἀφορᾷ αὐτό, ὄχι ἁπλῶς συμπίπτουν ἀλλὰ καὶ ὑποβοηθοῦνται—ἂς εἴπω—ἀκόμη περισσότερον ἀπὸ τὰς ἀντιλήψεις τὰς γνωστὰς περὶ Δημοκρατίας καὶ περὶ Κοινοβουλευτισμοῦ. Καὶ ταῦτα ἀκριβῶς ἐπεκαλέσθην ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. Μπακόπουλος. Καὶ εἶπον, διὰ τίνα λόγον νὰ ἔχωμεν ψηφίσματα ἀντιτιθέμενα εἰς τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ἰσχύει καὶ νὰ μὴ τηρήσωμεν τὰς διατάξεις τοῦ ψηφισθέντος Συντάγματος.

§139Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Φαίνεται, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ γίνω σαφής, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ Σῶμα ἡ δήλωσις τοῦ ἀξιοτίμου Προεδρεύοντος τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπανέρχομαι λοιπόν, διὰ νὰ καθορίσω τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται σήμερον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἔχομεν ὡρισμένας διατάξεις, βάσει τῶν ὁποίων πρέπει, ἐντὸς τῆς πρώτης Συνόδου τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία μετ’ ὀλίγον λήγει, νὰ καθορίσωμεν διὰ ψηφίσεως τὸ ζήτημα τῶν Συντακτικῶν Πράξεων καὶ τῶν ψηφισμάτων. Τὰ ψηφίσματα καὶ αἱ Συντακτικαὶ Πράξεις εἶναι ἐν συνόλῳ 198 ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι. Ἔχουν ἐκδοθῆ ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως—δηλαδὴ ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου 44, μέχρι τῆς ψηφίσεως τοῦ νέου Συντάγματος, δηλ. ἐν συνόλῳ ἐπὶ μίαν ἑπταετίαν, τὰ νομοθετήματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ρύθμισιν θεμάτων, τοῦ ἐλευθέρου βίου μας καὶ τῶν ὁποίων αὐτήν τὴν στιγμήν, δὲν δυνάμεθα νὰ κάνωμεν ἐκκαθάρισιν περὶ τοῦ ποῖα πρέπει νὰ ἰσχύσουν καὶ ποῖα νὰ μὴ ἰσχύσουν. Ἤδη μᾶς πιέζει μία προθεσμία καὶ ἐὰν ὑπὸ τὴν πίεσιν τοῦ Σώματος ἀποσυρθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν Νομοθέτημα, δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης τῆς τροπολογίας ἀργότερον. Καὶ ἐρωτᾶται τὶ προτιμᾷ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Πρέπει μετὰ συνέσεως καὶ περισκέψεως νὰ προχωρήσωμεν καὶ νὰ κυρώσωμεν τὰ ἐν λόγῳ Νομοθετήματα, καὶ ἀργότερον ἐκεῖνα τῶν ὁποίων θέλουν τροποποιήσεις νὰ φέρωμεν σχετικὰ Νομοθετήματα νὰ τὰ τροποποιήσωμεν. Συνεπῶς, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν δὲν ψηφισθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, θὰ δημιουργηθῇ μία ἀνωμαλία εἰς τὸν τόπον καὶ θέλω νὰ εἴπω εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀντίρρησι διὰ ὡρισμένα ψηφίσματα, ὅτι αἱ ἀντιρρήσεις αὐτῶν θέλουν ἱκανοποιηθῇ βραδύτερον, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑφίσταται ἀνάγκη τροποποιήσεως τῶν ἐν λόγῳ νομοθετημάτων. Ἡ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ ὁρίσῃ τακτὴν προθεσμίαν, ἐντὸς τῆς ὁποίας θέλει τροποποιήσει ὡρισμένα νομοθετήματα, πάντως ἠκούσατε δηλώσεις ἐκ τῶν χειλέων τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προεδρεύοντος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐπιφυλάξεις σοβαρωτάτας διὰ ὡρισμένα νομοθετήματα, καὶ ὅτι θέλει εἰσηγηθῇ ἐν καιρῷ τροποποιητικὰ σχέδια Νόμων τῶν ἐν λόγῳ νομοθετημάτων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁρισθῇ τακτὴ προθεσμία διότι εἶναι πολλὰ καὶ ποικίλα τὰ θέματα. Ἐπαναλαμβάνω κ. Συνάδελφοι, ὅτι ἡ ψήφισις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος ἐξυπηρετεῖ τὸ πραγματικὸν συμφέρον τῆς χώρας. Μετὰ μάλιστα τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ κ. Προεδρεύοντος τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν ἐπαναλαμβάνω καὶ ἐγὼ ἐξ ὀνόματος τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ μείνῃ ἱκανοποιημένη καὶ νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοθέτημα.

§140Γ. ΣΙΜΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐτέθη ἐπὶ τάπητος τὸ ζήτημα τοῦ πρακτικοῦ τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν. Πρόκειται περὶ ἑνὸς πρακτικοῦ, βάσει τοῦ ὁποίου ἔγινε τὸ πλέον ἀσυγχρόνιστον μεταπολεμικὸν Σύνταγμα εἰς οἱανδήποτε χώραν. Διὰ νὰ καλυφθοῦν αἱ ὑποχρεώσεις τῆς Κυβερνήσεως ποὺ ἀπέρρεον ἐκ τοῦ πρακτικοῦ αὐτοῦ, ἐκλήθημεν νὰ ψηφίσωμεν τὸ Σύνταγμα κατὰ τὴν διαδικασίαν τῶν Κωδίκων, χωρὶς νὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα νὰ εἴπωμέν τι ἐναντίον μιᾶς διατάξεως. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐψηφίσθη τὸ ἰσχῦον Σύνταγμα περὶ τοῦ ὁποίου γίνεται τόση συζήτησις ὅτι περιέχει τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 104, τὸ ὁποῖον δίδει τὸ δικαίωμα τῆς ἀπαλλοτριώσεως, ἀλλὰ δὲν ἀναφέρεται ὅτι τὸ ἰσχῦον Σύνταγμα ἀπαγορεύει τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας, καὶ ἄλλα πολλὰ ἀνώμαλα ἀντιδραστικὰ μέτρα. Βάσει τοῦ ἐν λόγῳ πρακτικοῦ καὶ βάσει τῆς ἰδίας διαδικασίας, καλεῖται ἀπόψε τὸ Σῶμα ὡς ἀμνὸς αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου νὰ ψηφίσῃ ὅλα τὰ ἀντιδραστικὰ νομοθετήματα τὰ ὁποῖα ἐψηφίσθησαν ἀπὸ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γεγονὸς ὅτι τὸν τελευταῖον καιρὸν ὑπάρχει μία τάσις θεσμοθετήσεως σκανδαλωδῶν νομοθετημάτων. Εἰς τὴν τάσιν αὐτήν, ἡμεῖς, δὲν θέλομεν νὰ συμμετάσχωμεν, οὔτε δεχόμεθα νὰ ἐπικυρώσωμεν τὰ περίφημα ψηφίσματα ποὺ ἀπεδοκίμασεν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς παταγωδῶς. Θέλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην τῆς ψηφίσεως ὅλων τῶν ἁμαρτωλῶν αὐτῶν νομοθετημάτων; Ἄς τὸ πράξῃ. Ἡμεῖς ἀρνούμεθα νὰ τὸ πράξωμεν, καὶ θὰ καταψηφίσωμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα. Ἄς πάρῃ μόνη της θέσιν ἡ Κυβέρνησις ἀπέναντι σὲ κάθε νομοθετικὴν πρᾶξιν ποὺ θέλει νὰ κυρώσῃ. Ἔπρεπεν ἄλλωστε, ἐνωρίτερον νὰ προβλέψῃ διὰ τὰ νομοθετήματα αὐτά, καὶ νὰ μὴ θέλῃ νὰ φέρῃ τὴν Βουλὴν σὲ δίλημμα. Εἶναι χρέος ὅλων μας νὰ καταψηφίσωμεν τὸ παρὸν νομοσχέδιον.

§141Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἐὰν θὰ δεχθῇ μίαν ἑρμηνευτικὴν διάταξιν τῆς 59 Συντακτικῆς Πράξεως εἰς τὸ ἄρθρον 6 ἡ ὁποία ἔχει σκοπὸν νὰ ἀποσαφηνίσῃ ἕνα θέμα ὑπὲρ τῶν παλαιῶν πολεμιστῶν. Τὸ ἄρθρον 6 τῆς 59 Συντακτικῆς Πράξεως λέγει ὅτι ὑποβάλλονται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου πρὸς ἀπόλυσιν αἱ κατηγορίαι τῶν ὑπαλλήλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διωρίσθησαν κατὰ τὸ διάστημα τῆς δικτατορίας. Ὑπάρχει μία κατηγορία παλαιῶν πολεμιστῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπρόφθασαν ν’ ἀναλάβουν ἐργασίαν πρὸ τῆς 4ης Αὐγούστου ἐνῷ ἀνέλαβον ὑπηρεσίαν, τύποις, μετὰ τὴν 4ην Αὐγούστου. Θὰ ἤθελον νὰ γίνῃ μία ἑρμηνευτικὴ διάταξις, ὅτι οἱ παλαιοὶ πολεμισταὶ δὲν θεωροῦνται διορισθέντες κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀπολυτέων ὑπαλλήλων.

§142Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε δίκαιον, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ δι’ ἑρμηνευτικῆς διατάξεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ μίαν ἑρμηνευτικὴν δήλωσιν, μὲ ἕνα ψήφισμα νὰ ἔλθωμεν ν’ ἀνατρέψωμεν μίαν ὑφισταμένην κατάστασιν. Θὰ ἤμην διατεθειμένος νὰ κυττάξωμεν νὰ θέσωμεν μίαν διάταξιν, ἢ νὰ κάμωμεν εἰδικὸν νομοθέτημα νὰ τακτοποιήσωμεν τὸ ζήτημα. Τώρα πλέον μετὰ τὴν ἀποδοχὴν τοῦ ψηφίσματος ἠμποροῦμεν διὰ νόμου νὰ ρυθμίσωμεν τὸ ζήτημα.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον ψηφίσματος, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§144ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον ψηφίσματος «περὶ τῆς ἰσχύος τῶν ἀπὸ 14 Ὀκτωβρίου 1944 καὶ ἐφεξῆς ἐκδοθεισῶν Συντακτικῶν Πράξεων καὶ Ψηφισμάτων», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Ἀναγκαστικῶν Νόμων ἐκδοθέντων ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ΞΖʹ]49 ψηφίσματος καὶ ἐφεξῆς». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§146Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου ἐπιζητεῖ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐπικύρωσιν ὡρισμένων ἀναγκαστικῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι ἐξεδόθησαν μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ ΞΖʹ ψηφίσματος, δηλαδὴ ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου 1949 μέχρι τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ Συντάγματος. Αἱ τότε Κυβερνήσεις πρὸς ἀντιμετώπισιν ὡρισμένων ἐπειγόντων θεμάτων, ἠναγκάσθησαν νὰ ἐκδώσουν Ἀναγκαστικοὺς νόμους, διότι δὲν ἦτο ἐν λειτουργίᾳ ἡ Βουλή. Μέχρι τοῦ ΞΖʹ ψηφίσματος, τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον τῆς χώρας ἔχει ἀποδεχθῆ, ὅτι οἱ πρὸ τοῦ ψηφίσματος τούτου ἐκδοθέντες ἀναγκαστικοὶ νόμοι δὲν χρήζουν κυρώσεως, διότι θεωροῦνται κυρωθέντες δι’ εἰδικοῦ ψηφίσματος τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς. Ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1949 καὶ ἐντεῦθεν οἱ Ἀναγκαστικοὶ νόμοι ποὺ ἐξεδόθησαν, πρέπει νὰ τύχουν κυρώσεως ἐντὸς τῆς Αʹ Συνόδου τῆς παρούσης Βουλῆς, διότι ἐὰν τυχὸν δὲν κυρωθοῦν, δὲν θὰ γίνουν ἀποδεκτοὶ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ συνεπῶς ὡρισμένα θέματα σοβαρωτάτης κοινωνικῆς καὶ πολιτικῆς σημασίας, τὰ ὁποῖα ρυθμίζονται διὰ τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων, θὰ μείνουν ἀπολύτως ἔκθετα. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης εἰς ἐκτέλεσιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀπηυθύνθη εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα καὶ ἐζήτησε νὰ ὑποβληθοῦν πίνακες τῶν νόμων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν πρέπει νὰ κυρωθοῦν. Ἐκ τῶν ἀπαντήσεων τὰς ὁποίας ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἐκρίθη, ὅτι πρέπει νὰ ζητηθῇ ἡ κύρωσις ὅλων τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Εἰδικώτερον ἐξῃρέθησαν κατόπιν εἰδικῆς παρακλήσεως τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων ὁ Α. Ν. 1348 τοῦ 1949 «περὶ ρυθμίσεως............ (ἀναγινώσκει)...........». Αὐτοὶ οἱ Ἀναγκαστικοὶ νόμοι ἐξῃρέθησαν ἀπὸ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ ἔρχονται οἱ ὑπόλοιποι νόμοι πρὸς κύρωσιν. Θὰ ἤθελα νὰ ἐπαναλάβω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν προγενεστέραν δήλωσιν, ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ Ἀναγκαστικοὶ νόμοι οἱ ὁποῖοι χρήζουν τροποποιήσεων ἀλλὰ δὲν ἕπεται, ὅτι ἡ κύρωσις τὴν ὁποίαν θὰ κάμῃ ἡ Βουλὴ σημαίνει ἀποδοχὴν ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τῶν διατάξεων τῶν νόμων αὐτῶν. Ἐπιφυλάσσει τὸ δικαίωμά της, μετὰ μελέτην καὶ συνεννόησιν μετὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν τροποποιητικὰ νομοθετήματα ἤ, ἐνδεχομένως, δι’ ὡρισμένους νόμους νὰ φέρῃ καὶ καταπληκτικὰ νομοσχέδια. Ἀλλὰ δὲν εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον δυνάμεθα εὐθὺς ἀμέσως νὰ ἀντιμετωπίσωμεν δι’ οὓς λόγους ἀνέφερα καὶ προηγουμένως. Ζητοῦμεν λοιπόν, ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ κυρώσῃ ἐν τῷ συνόλῳ τοὺς Ἀναγκαστικοὺς αὐτοὺς νόμους διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ σύγχυσις περὶ τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων αὐτῶν. Ἐπείγει δὲ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοθετήματος ἐντὸς τῆς πρώτης Συνόδου τῆς παρούσης Βουλῆς. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ διέλθωμεν ἐν τάχει τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ τὸ ψηφίσωμεν.

§147Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὁ νόμος διὰ τοῦ ὁποίου ἐχορηγήθησαν τὰ προνόμια τοῦ Στρατάρχου εἶναι μεταξὺ τῶν κυρουμένων ἢ μεταξὺ τῶν ἐξαιρουμένων νόμων;

§148Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι μεταξὺ τῶν κυρουμένων.

§149Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι εὐχάριστον ὅτι, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔδωσε μίαν διασάφησιν ὅτι γίνεται ὁ φορεὺς τοῦ βάρους τῶν ἄλλων Ὑπουργῶν διὰ τὴν ἔγκρισιν αὐτὴν τὴν ἀθρόαν τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων. Τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι πρωτοφανές. Ὑπάρχει καὶ τὸ προηγούμενον τῆς Βουλῆς τοῦ 1946, ὅταν ἀθρόως ἐψηφίσθησαν περὶ τοὺς 180 Ἀναγκαστικοὺς νόμους. Τότε ἤλεγξα τὴν ἀθρόαν αὐτὴν ἐπιψήφισιν καὶ τὴν κατεψήφισα. Δὲν ἔχω τώρα λόγους νὰ ὑπαναχωρήσω ἀπὸ τὰς ἰδέας μου. Κατ’ ἀρχὴν εἶμαι ἐναντίον τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ καὶ θὰ τὸ καταψηφίσω. Κύριοι, δὲν μὲ πείθει, οὔτε ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, οὔτε ἡ προφορικὴ ἀνάπτυξις τοῦ φίλου μου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, διὰ τὴν ἀνάγκην νὰ κυρώσωμεν διὰ μιᾶς ἀναγνώσεως 248 Ἀναγκαστικοὺς νόμους, τῶν ὁποίων δὲν γνωρίζομεν οὔτε τὸ περιεχόμενον, εἶναι δὲ ζήτημα ἐὰν πολλοὶ ἐξ ἡμῶν ἔλαβον γνῶσιν καὶ τοῦ τίτλου αὐτῶν. Τοῦτο ἀνατρέπει, καταργεῖ τὰ προνόμια τοῦ Σώματος αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα εἶναι ὄχι μόνον νὰ ψηφίζῃ, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀπορρίπτῃ καὶ νὰ ἐλέγχῃ καὶ νὰ τροποποιῇ καὶ νὰ βελτιώνῃ. Τώρα ποῖον ἔλεγχον θὰ κάμῃ, ποίας τροποποιήσεις τῶν ἀθρόων αὐτῶν διατάξεων τῶν 248 Ἀναγκαστικῶν νόμων; Τὸ πρᾶγμα μᾶς μεταφέρει εἰς τὰς Βουλὰς τῶν ὁλοκληρωτικῶν Κρατῶν, αἱ ὁποῖαι καλοῦνται ἅπαξ τοὺς ἔτους καὶ ψηφίζουν, ὅ,τι φέρεται ἐνώπιον αὐτῶν μὲ ἕνα ναὶ ἢ ἕνα ὄχι. Ἀλλ’ ἀκόμη ὑπάρχει καὶ συνταγματικὴ διάταξις, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι ἀπονομὴ συντάξεων προσωπικῶν γίνεται διὰ μυστικῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Ἀλλ’ ἐπιθυμῶ νὰ μάθω ποῖος ὁ αἰτιολογικὸς λόγος ποὺ ἐνέπνευσε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ ζητήσῃ ὅπως μέσα εἰς αὐτὸ τὸ ἄθροισμα τῶν 248 νόμων περιληφθῇ καὶ ὁ Ἀναγκαστικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος παρατείνει τὸ προνόμιον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Τόσον μικρὸν εἶναι τὸ θέμα; Μετὰ 20ετῆ λειτουργίαν τῆς Τραπέζης αὐτῆς ἔρχεται ἕνα νομοθέτημα ποὺ παρατείνει τὸν βίον της καὶ δὲν θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἡ Βουλή, οὔτε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐξετάσῃ τὶ ἐπετέλεσεν ἡ Τράπεζα αὐτὴ εἰς τὸ διάστημα τῆς εἰκοσαετίας, πῶς τὸ ἐπετέλεσεν, ἐὰν ἔχῃ τὰ μέσα, ἐὰν πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ λειτουργῇ μὲ τὸ παλαιὸν καθεστὼς ἢ πρέπει νὰ τὸ μεταβάλωμεν; Τίποτε. Οὔτε ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, οὔτε ἀπὸ τὴν Βουλήν. Κύριοι, ζητῶ ὅπως ἡ Βουλὴ ὁμοφώνως ἀπορρίψῃ τὸν ὑπ’ ἀριθ. 113 νόμον ἐν τῇ σειρᾷ τῶν Ἀναγκαστικῶν αὐτῶν νόμων, τὸν 1641]51 «περὶ παρατάσεως λειτουργίας τῆς ΑΤΕ». Ὀφείλει νὰ τὸ ἀπαλείψῃ, διὰ λόγους εὐθιξίας τῆς Βουλῆς. Λυποῦμαι δέ, ὅτι ἀπουσιάζει, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἄποψίν του. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ τῆς ἐκθέσεώς της ἐδέχθη δικαίωμα συντάξεως μετὰ πλήρη θητείαν. Τὸ νομοσχέδιον ἐνεγράφη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς Βουλῆς, ἀλλ’ ἀκολούθως ἐξηφανίσθη καὶ τώρα παρεισέφρησεν εἰς τοὺς 248 συλλήβδην κυρουμένους νόμους. Νὰ διαγραφῇ λοιπὸν καὶ νὰ ἔλθῃ αὐτοτελὴς ὁ Ἀν. Νόμος οὗτος εἰς τὴν Βουλήν, ἵνα συζητήσῃ ἐπὶ τῆς ὅλης θέσεως τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Προπολεμικῶς ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἶχεν ὡς κεφάλαια 1.200.000 δραχ. καὶ καταθέσεις 550 ἑκατομμύρια. Σήμερα δὲν ἔχει οὔτε ὀβολόν, συντηρεῖται δὲ ἀπὸ τὰς παροχὰς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Αἱ δὲ χορηγήσεις δανείων πρὸς τοὺς ἀγρότας εἰς δραχμὰς τιμαριθμικὰς εἶναι ὀλιγώτεραι τῶν τοῦ 1939. Ἀναφέρω ἀκόμη ὅτι κατὰ τὴν διετίαν 31 Δεκεμβρίου 1949 καὶ 31 Ὀκτωβρίου 1951 αἱ πιστώσεις πρὸς τὴν γεωργίαν ηὐξήθησαν μόνον κατὰ 38%, ἐνῷ ἡ αὔξησις πρὸς τὴν βιομηχανίαν εἶναι 124% καὶ 220% πρὸς τὸ ἐμπόριον. Δὲν ἀξίζει λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ κόπον νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα τοῦτο ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία; Ἀντιλαμβανόμενος τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς καὶ μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι θὰ ἐξαλειφθῇ ὁ Α.Ν. 1113)51, τερματίζω τὸν λόγον, καίτοι θὰ ἠδυνάμην νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ μακρὸν εἰς τόσον ζωτικὸν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον θέμα.

§150Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Χατζηγιάννης. Ἀλλά, θὰ ἤθελον νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ μᾶς δηλώσῃ, ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἐπὶ ἑνὸς θέματος ἑτέρου, τὸ ὁποῖον γεννᾶται ἐκ τῆς κυρώσεως τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων. Ὡς εἶναι γνωστόν, πολλοὶ ἐκ τῶν νόμων αὐτῶν, ἔχουν κηρυχθῆ ἄκυροι ἢ ἀντισυνταγματικοί. Ἔχει δὲ δημιουργηθῆ δεδικασμένον καὶ οὕτω θὰ γεννηθοῦν πλεῖστα ὅσα ζητήματα ἐξ αὐτοῦ. Θὰ ἤθελον νὰ μᾶς εἴπῃ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα αὐτό.

§151Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν. Ἀπὸ μὲν τὰ τακτικὰ Δικαστήρια οὐδεὶς νόμος θεωρεῖται ἀντισυνταγματικὸς ὡς ἀντικείμενος εἰς τὸ Σύνταγμα, λόγῳ τοῦ ὅτι ἐξεδόθη ὡς Α.Ν. Ὑπῆρξαν ὡρισμέναι ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ποὺ ἐθεωρήθησαν ὡς ἀνεφάρμοστοι οἱ νόμοι αὐτοί, λόγῳ τοῦ ὅτι ἐκρίθη, ὅτι δὲν ἦσαν ἐπειγούσης φύσεως, διὰ νὰ ἐκδοθοῦν ὡς Ἀναγκαστικοί. Δὲν ἐθεωρήθη συνταγματικὸς ὁ νόμος. Ὁ νόμος ὅμως ἔχει μίαν διάταξιν, ὅτι εἰς τὴν Αʹ Σύνοδον τῆς Βουλῆς θὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ θὰ κυρωθῇ. Κυρουμένου τοῦ νόμου, ἀνατρέπεται ἀναμφισβήτως ἡ προϋπόθεσις, ἡ ὁποία ὡδήγησε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἰς τὸ νὰ κάμῃ ἀποδεκτὴν τὴν προσφυγὴν καὶ νὰ καθορίσῃ, ὅτι ὁ νόμος εἶναι ἀνεφάρμοστος ὡς ἀναγκαστικός. Σήμερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὰ οὕτως εἰπεῖν, κατοχυροῦνται διὰ τοῦ δεδικασμένου. Διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ ὑπάρξῃ μία ἀντινομία, ὅτι ἐκεῖνος ποὺ προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἐδικαιώθη ἀπ’ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς, θὰ εἶναι εἰς ἄλλην μοῖραν ἀπὸ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος δὲν προσέφυγεν. Ἡ ἰσότης λοιπὸν κατὰ νόμον θὰ εἶναι ἀπόλυτος. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω καὶ τοῦτο: ὅτι αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας εἶναι οἱονεὶ προσωρινῆς ἰσχύος. Διότι κυρουμένου τοῦ νόμου, περιττεύει ἡ προϋπόθεσις, βάσει τῆς ὁποίας τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον καθώρισε τὸν νόμον ὡς ἀντισυνταγματικόν. Δὲν ἐφήρμοσε προσωρινῶς, δὲν ἀπεδέχθη τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, διότι δὲν εἶχε κυρωθῆ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἤδη κυροῦνται οἱ νόμοι αὐτοὶ καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας θὰ πράξῃ, ὅ,τι ἡ νομολογία τοῦ ἔχει καθορίσει, ἀλλὰ καὶ πρὸ παντός, ὅ,τι ὁ νόμος θὰ θεσπίσῃ. Αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν εἶχον νὰ δώσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον.

§152Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ Ἐφετεῖον Θεσ)νίκης ἐκήρυξεν ἀντισυνταγματικὸν τὸ ἄρθρον 12 τοῦ νόμου περὶ κυρώσεως τῶν ἀγοραπωλησιῶν ἐπὶ κατοχῆς. Αὐτὸ σᾶς τὸ λέγω ἐπειδὴ εἴπατε, ὅτι οὐδὲν πολιτικὸν Δικαστήριον δὲν ἐδέχθη ἀντισυνταγματικότητα νόμου.

§153Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἶναι ὀρθή. Ὀρθῶς, ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργός· τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἶπεν ὅτι τὰ δικαστήρια ἔχουν νομικῶς τὸ δικαίωμα νὰ ἐξετάζουν τὸ ἐπεῖγον καὶ μὴ ἐπεῖγον. Ἄλλο τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι τὸ Ἐφετεῖον Θεσ)νίκης ἐνόμιζεν ὅτι ὁ Α. Ν. αὐτὸς δὲν ἐκπληροῖ ἐπείγουσαν ἀνάγκην. Δὲν τὸν ἀκυρώνει ὁλοκληρωτικῶς· Δι’ ἄλλους λόγους λοιπόν, ἠκύρωσε προφανῶς τὸ Ἐφετεῖον Θεσσαλονίκης μόνον τὸ ἄρθρον 12. Εἶναι ἀληθές, ὅτι καὶ ὁ Ἄρειος Πάγος δὲν ἀπεδέχθη τὴν ἄποψιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ὅτι τὰ δικαστήρια δύνανται νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν κρίσιν ἐὰν πράγματι ὑπάρχῃ τὸ ἐπεῖγον ἢ μὴ ἐπεῖγον, Ἑπομένως ὀρθῶς ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργός, ποιησάμενος τὴν διάκρισιν μεταξὺ τῆς νομολογίας τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ τῶν τακτικῶν δικαστηρίων. Ἄλλη ἡ ὑπόθεσις τοῦ κ. συναδέλφου.

§154Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐν συνεχείᾳ πρὸς ὅσα σᾶς εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, θὰ ἤθελον νὰ διευκρινήσω τοῦτο. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἶπεν, ὅτι: θεωρῶ ἀνεφάρμοστον τὴν πρᾶξιν τῆς Διοικήσεως, διότι ἑδράζεται ἐπὶ νόμου Ἀναγκαστικοῦ, διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ ὁποίου δὲν ὑπάρχουν αἱ προϋποθέσεις. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι εἶπε τὸ Ἐφετεῖον Θεσσαλονίκης, εἶναι ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 12 ἀντίκειται εἰς ὡρισμένας συνταγματικὰς διατάξεις. Συνεπῶς ἡ ἐπικύρωσις τοῦ Α.Ν. δὲν αἴρει τὴν προϋπόθεσιν, διὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ἐφετεῖον Θεσσαλονίκης κατέληξεν εἰς αὐτὴν τὴν σκέψιν. Ἀλλὰ διάφορος εἶναι ἡ ἄποψις τοῦ δεδικασμένου διὰ νόμου.

§155Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Θὰ ψηφίσωμεν λοιπὸν μίαν διάταξιν ἀντισυνταγματικήν.

§156Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐὰν εἶναι ἀντισυνταγματικὸν ἔγινεν ἀντισυνταγματικόν.

§157Ε. ΚΑΜΙΝΟΠΕΤΡΟΣ. Γίνεται μία σύγχυσις. Ὄχι μόνον τὸ Ἐφετεῖον Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ καὶ τῶν Ἀθηνῶν ὡρισμένας διατάξεις τοῦ νόμου περὶ ἀγοραπωλησιῶν τὰς ἐθεώρησεν ὡς ἀντικειμένας εἰς τὸ Σύνταγμα.

§158Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Μὲ ποίαν βάσιν; Διότι ὁ νόμος ἦτο ἀντισυνταγματικὸς ἢ διότι ἐξεδόθη ὡς Α.Ν.;

§159Ε. ΚΑΜΙΝΟΠΕΤΡΟΣ. Ὄχι. Αὐτὰ τὰ λέγω εἰς ἐπίρρωσιν τῶν ὅσων λέγετε. Θέλω νὰ εἴπω τοῦτο: Ὅτι καὶ τὸ Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν ἔχει ἐκδώσει ἀποφάσεις διὰ λόγους καθαρῶς οὐσιαστικούς. Ὡς πρὸς τὸ δικαίωμα τοῦ ἐπιζῶντος συζύγου, τὸ ὁποῖον ἐθεώρησεν, ὅτι ἀντίκειται εἰς τὴν 114, ἕτερον ἑκάτερον. Αὐτὴ ἡ σύγχυσις γίνεται.

§160Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο: ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχεν ἡ προθεσμία τῶν ἓξ μηνῶν, οὕτως ὥστε νὰ τροποποιηθοῦν ὅλαι αὐταὶ αἱ πράξεις, οὕτως ὥστε ἡ ἐμφάνισίς των εἰς τὴν Βουλὴν νὰ γίνῃ ὡλοκληρωμένη, ἀλλὰ νὰ ἔχουν ὅμως καὶ ἐκ παραλλήλου τὴν πολιτικὴν συνέπειαν τῆς προσανατολισμένης γραμμῆς τῆς ΕΠΕΚ, φρονοῦμεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ ἓξ μῆνας ὁλοκλήρους θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐμφανίσῃ, τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἡ πολιτικὴ γραμμὴ τῆς ΕΠΕΚ νὰ εἶναι συνεπὴς πρὸς τὸν πόθον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ποὺ μᾶς ἐψήφισαν. Διότι νομίζω, ὅτι τὸ διάστημα αὐτὸ τῶν ἓξ μηνῶν ἦτο ἀρκετόν. Καὶ σήμερον ἐμφανίζεται τὸ νομοσχέδιον τοῦτο μὲ τὴν πολιτικήν του ἀσυνέπειαν. Διότι δὲν νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ παρουσιάσῃ ὡλοκληρωμένον τὸ νομοσχέδιον, οὕτως ὥστε νὰ εἴμεθα συνεπεῖς ἔναντι τοῦ λαοῦ. Καὶ μὴ ξεχνᾷ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι οἱ Ὑπουργοί μας εἶναι καὶ οἱ θεματοφύλακες τῶν προεκλογικῶν μας ὑποσχέσεων καὶ ἐπαγγελιῶν καὶ ἀλλοίμονον εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν πολιτικὴν συνέπειαν ἔναντι τοῦ λαοῦ καὶ ἔναντι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἐψήφισαν.

§161Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ διαγράψετε τὸν ὑπ’ ἀρ. 179 Α.Ν. «.......... ..........(ἀναγινώσκει)..........». Μία ἑταιρεία ἐργοληπτικὴ ἐζήτησεν ἓν τμῆμα τῆς θαλάσσης τοῦ κόλπου τῆς Πρεβέζης, τὸ ὁποῖον λέγεται Βαθὺ Πρεβέζης, νὰ τὸ κάμῃ ἰχθυοτροφεῖον, μὲ τὴν ὑποχρέωσιν ὅμως νὰ κάμῃ μίαν μικρὰν γέφυραν. Τώρα δὲν ὑφίσταται ἡ ὑπόθεσις τῆς κατασκευῆς τῆς γεφύρας, διότι κατασκευάζεται. Συνεπῶς δὲν ἔχει τὶ νὰ δώσῃ ἡ ἐργοληπτικὴ αὐτὴ ἑταιρεία εἰς ἀντάλλαγμα τῆς παραχωρήσεως. Ἄλλως τε ἐκ συμπτώσεως ἔχω ἐδῶ μίαν ἀπόφασιν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Πρεβέζης, τὸ ὁποῖον ζητεῖ νὰ ἐκμεταλλευθῇ ὁ Δῆμος τὸ μικρὸν αὐτὸ τμῆμα τῆς θαλάσσης ὡς ἰχθυοτροφεῖον. Συνεπῶς παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ αὐτὸ τὸ 178. Τὸ ζήτημα εἶναι ἐντελῶς τοπικὸν καὶ μηδαμινόν· οὔτε πρόκειται περὶ ἰχθυοτροφείου, ἀλλὰ δὲν πρέπει νά εἰσέρχωνται ξέναι ἑταιρεῖαι μέσα εἰς τοὺς Δήμους. Ἄλλως τε ἡ γέφυρα κατασκευάζεται καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει λόγος τῆς παραχωρήσεως, διότι δὲν ὑφίσταται ἡ ὑπόθεσις. Παρακαλῶ νὰ διαγράψετε αὐτὸ τὸ 178.

§162Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω προκειμένης τῆς ψηφίσεως καὶ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, ὅσα εἶπον εἰς τὸ πρῶτον μέρος τῆς ὁμιλίας μου, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ ψηφισθῇ τὸ ψήφισμα περὶ τῶν Συντακτικῶν πράξεων καὶ τῶν ψηφισμάτων καὶ νὰ προσθέσω εἰς τὴν διαμαρτυρίαν ἐκείνην καὶ τοῦτο, ἀκόμη, ὅτι καλούμεθα νὰ ψηφίσωμεν μίαν σειρὰν ὁλόκληρον νόμων, τῶν ὁποίων δὲν ἐπρολάβαμε, δὲν εἴχομεν κἂν τὸν καιρὸν οὔτε τοὺς τίτλους κἂν νὰ ἀναγνώσωμεν, ὄχι νὰ ἀντιληφθῶμεν τί ἦτο τὸ περιεχόμενον τῶν νόμων αὐτῶν. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις μέσα εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ψήφισις τῶν νόμων αὐτῶν δὲν ἀποτελεῖ πρᾶξιν οὔτε δημοκρατικήν, οὔτε κοινοβουλευτικήν. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω τοῦτο, κύριε Πρόεδρε. Παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, πρὶν κάμῃ τὴν εἰσήγησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου εἰδικώτερον, νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν μεταξὺ τῶν πρὸς κύρωσιν φερομένων νόμων ὑπάρχει καὶ ὁ Α.Ν. περὶ τῆς παροχῆς τῶν προνομίων εἰς τὸν Στρατάρχην Παπάγον καὶ μᾶς ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι περιλαμβάνεται καὶ ὁ νόμος αὐτός.

§163ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τί ἀριθμὸν ἔχει;

§164Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). 1408]50.

§165ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Αὔξοντα ἀριθμόν.

§166Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). 58.

§167Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Πρέπει νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἐὰν ἡ Βουλὴ ἤθελεν νὰ χορηγήσῃ οἱαδήποτε προνόμια καὶ οἱασδήποτε ἠθικὰς καὶ ὑλικὰς ἀμοιβὰς εἰς τὸν Στρατάρχην Παπάγον, διὰ τὰς κατὰ τὸ παρελθὸν προσενεχθείσας ὑπηρεσίας, ἐγὼ δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀντίρρησιν. Ἀλλὰ ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ἐδῶ συνετελέσθη μία πρᾶξις καὶ πολιτικῶς καὶ ἠθικῶς σκανδαλώδης, μία πρᾶξις ὁμοίαν τῆς ὁποίας ἐγὼ δὲν γνωρίζω εἰς τὴν πολιτικὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος. Δηλαδὴ μία Κυβέρνησις ὑπηρεσιακὴ μὲ ἐντολὴν περιωρισμένην, ἐντολὴν τῆς διενεργείας τῶν ἐκλογῶν ἐκδίδει Α. νόμον κείμενον ἐκτὸς τῆς δικαιοδοσίας της καὶ ἐκτὸς τῆς ἁρμοδιότητός της ὡς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως. Ἐκδίδει Α. νόμον μὴ ἐπιβαλλόμενον ὑπὸ οὐδεμιᾶς ἀνάγκης. Ὁσονδήποτε εὐρέως καὶ ἂν θελήσῃ κανεὶς νὰ ἐξετάσῃ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν τῆς ἀνάγκης, οὐδεμία ἀνάγκη ἐπέβαλε τὴν ἔκδοσιν νόμου ἀναγκαστικοῦ ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν ὁπότε θὰ συνήρχετο ἡ Βουλή, ἡ ὁποία καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ δώσῃ καὶ ἐκείνας καὶ ἔτι περισσοτέρας τιμὰς καὶ ἠθικὰς καὶ ὑλικὰς εἰς τὸν Στρατάρχην Παπάγον, καὶ νὰ ἔχουν αἱ τιμαὶ αὐταὶ αἱ ἠθικαὶ καὶ ὑλικαὶ ὅλον τὸ βάρος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχουν, ὡς προερχόμεναι ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἔρχεται λοιπὸν μία ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις, εἰδικῶς ὁρισθεῖσα διὰ τὴν διενέργειαν τῶν ἐκλογῶν καὶ τρόπον τινὰ ἐξ ὑφαρπαγῆς ἐκδίδει αὐτὸν τὸν Ἀν. νόμον. Ἀλλὰ ἐὰν τοὐλάχιστον ἐρρύθμιζε τὸ ζήτημα ἰδίᾳ τὸν Α.Ν., πολιτικῶς ἡ πρᾶξις θὰ ἦτο ἐπικριτέα, ἀλλὰ τὸ ζήτημα θὰ ἐσταματοῦσεν ἐκεῖ. Ἐδῶ δὲν συμβαίνει αὐτό. Εἰσηγεῖται ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ νόμου πρὸς τὴν Α.Μ. τὸν Βασιλέα Διάταγμα διὰ τὸ ὁποῖον ἐπικαλεῖται τὴν ὑπ’ ἀριθ. 115 πρᾶξιν, σύμφωνα λέγει τὸ Διάταγμα πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 114 πρᾶξιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Καὶ τί συνέβη; Καθ’ ἣν στιγμὴν ὑποβάλλεται πρὸς ὑπογραφὴν εἰς τὴν Α.Μ. τὸ Διάταγμα αὐτὸ ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρχεν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 114 πρᾶξις, ἀλλὰ δὲν ἔχει κἂν σταλῆ τὸ Διάταγμα εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας πρὸς ἐπεξεργασίαν. Τὸ Διάταγμα στέλλεται τὴν ἑπομένην τῆς ὑπογραφῆς του ἀπὸ τὴν Α.Μ. καὶ παρέχονται δέκα ἡμέραι καὶ ἐκδίδεται τέλος ἡ ὑπ’ ἀριθ. 114 πρᾶξις, γνωμάτευσις, ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία χαρακτηρίζει καὶ τὸν νόμον καὶ φυσικὰ καὶ τὸ Διάταγμα, τὸ ὁποῖον στηρίζεται ἐπὶ τοῦ νόμου ὡς ἀντισυνταγματικόν. Ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει σκανδαλώδης πρᾶξις καὶ σκάνδαλον καὶ ἀπὸ πολιτικῆς καὶ ἀπὸ ἠθικῆς πλευρᾶς, πρᾶξις τοιαύτη, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλει τὴν παραπομπὴν τῆς Κυβερνήσεως αὐτῆς εἰς εἰδικὸν δικαστήριον; Διότι ἐδῶ πρόκειται περὶ ἐξαπατήσεως τοῦ Βασιλέως καὶ περὶ παραχαράξεως ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει βαρυτέρα πρᾶξις ἀπ’ αὐτὴν δικαιολογοῦσα τὴν παραπομπὴν μιᾶς Κυβερνήσεως ἐνώπιον τοῦ εἰδικοῦ δικαστηρίου. Ἀντὶ λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιδιώξῃ νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ κατόπιν νὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἀπονομὴν τῶν οἱωνδήποτε ἀμοιβῶν τῶν ἠθικῶν ἢ καὶ ἄλλων ἀμοιβῶν, ἔρχεται καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον του— βαρεῖα εἶναι ἡ λέξις, κύριε Πρόεδρε, ἀλλὰ ἐπιτρέψατέ μου νὰ τὴν εἴπω—τὸν ἀχαρακτήριστον τρόπον νὰ θέλῃ νὰ καλύψῃ ὅλο αὐτὸ τὸ σκάνδαλον τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη ἐκ τῆς ἐνεργείας αὐτῆς τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως τοῦ 1950 ἢ 51. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἀποτελεῖ στοιχειώδη πρᾶξιν τῆς Βουλῆς σεβομένης ἑαυτήν, σεβομένης τὸ πολίτευμα, σεβομένη τὴν ἠθικὴν καὶ πολιτικὴν τάξιν, νὰ διαγράψῃ αὐτὸν τὸν νόμον ἀπὸ τὴν σειρὰν τῶν νόμων τοὺς ὁποίους μᾶς ἔχει φέρει πρὸς κύρωσιν.

§168Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Μέσα εἰς τοὺς νόμους αὐτούς, ποὺ ἔρχονται συλλήβδην πρὸς κύρωσιν, εἶναι καὶ ἕνας σκανδαλωδέστατος νόμος περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 1666 τοῦ 1951 περὶ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ. Ὁ νόμος αὐτὸς ἐψηφίσθη κατὰ ἕνα πολὺ περίεργον τρόπον. Τόσον πολὺ ἐβιάζετο ὁ τότε Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ψηφίσῃ τὸν σκανδαλώδη αὐτὸν νόμον, ὁ κ. Παπανδρέου, ὥστε, ἐνῷ ὁ Βασιλεὺς εὑρίσκετο εἰς περιοδείαν εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν, ἔστειλεν εἰδικὸν ἀεροπλάνον εἰς τὴν Καβάλαν διὰ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ αὐτοῦ νόμου ὑπὸ τοῦ Βασιλέως, διὰ νὰ τὸν πάρῃ ἐξ ὑφαρπαγῆς χωρὶς νὰ τὸν πάρουν χαμπάρι αἱ παραγωγικαὶ τάξεις τοῦ καπνοῦ, αἱ ὁποῖαι ἐργάζονται εἰς τὸν καπνόν. Καὶ κατάφεραν μὲ τὸν σκανδαλώδη αὐτὸν νόμον νὰ βγάλουν ἀπὸ τὸν Αὐτόνομον Ὀργανισμὸν Καπνοῦ τὴν ἐκπροσώπησιν τῶν καπνεργατῶν καὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἄφησαν δηλαδὴ μόνον τοὺς καπνεμπόρους νὰ ἐκπροσωποῦνται. Καὶ συμβαίνει τὸ ἑξῆς περίεργον σήμερον, ὅλη ἡ κακοδαιμονία, τὴν ὁποίαν ἔχομεν καὶ ἀντιμετωπίζομεν σήμερον εἰς τὸ καπνικὸν ζήτημα, ὀφείλεται κατὰ μέγιστον μέρος καὶ εἰς τὸν σκανδαλώδη αὐτὸν νόμον. Καὶ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις, εἰς στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι ἀναγνωρίζουν, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι ἐγκληματικὸς διὰ τὰς παραγωγικὰς τάξεις, καὶ καταθέτει νομοσχέδιον κυρώσεως τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἀντὶ νὰ φέρῃ συγχρόνως τὸν νόμον 1666 μὲ τὴν τροποποίησιν διὰ νὰ τὸν ἴδωμεν καὶ νὰ βγάλωμεν τὰς σκανδαλώδεις διατάξεις, φέρει τὸν κυρωτικὸν νόμον χωρὶς τὸν τροποποιητικὸν τοιοῦτον. Πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Ἑλλάδος, πρὸς τὸ συμφέρον τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιοχῶν, αἱ ὁποῖαι σήμερον χειμάζονται, καὶ σήμερον ἀκριβῶς ἐδιάβασα εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ἤρχισε πορεία πείνης εἰς τὸν Νομὸν Δράμας καὶ κατέρχονται οἱ χωρικοὶ πρὸς τὴν πόλιν τῆς Δράμας καὶ δὲν εἶναι ἀπίθανον καὶ παράξενον μετὰ 10–15 ἡμέρας νὰ ἴδωμεν πορείαν πείνης ὅλων τῶν καπνοπαραγωγῶν πρὸς αὐτὰς τὰς Ἀθήνας, νομίζω, ὅτι πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ἀπαλείψῃ τὸν νόμον 1666 ἀπὸ τὴν κύρωσιν.

§169Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν τυχὸν οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἐκπροσωποῦντες τὰς παραγωγικὰς τάξεις τῶν καπνοπαραγωγῶν ἔχουν τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ζημιώνει τοὺς παραγωγούς, διὰ τοὺς ὁποίους ἰδιαίτατα ἐνδιαφέρεται ἡ Κυβέρνησις, ὀφείλω νὰ κάμω μίαν δήλωσιν, ὅτι δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἀπαλείψωμεν ἀπὸ τὸ ψήφισμα τὸν νόμον αὐτὸν καὶ νὰ τὸν φέρωμεν κεχωρισμένως εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν, ὁπότε θὰ ὑποστῇ τὰς ἀναγκαίας τροποποιήσεις. Διότι εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος ἄλλου Ὑπουργείου τὸ θέμα. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐὰν τυχὸν οἱ συνάδελφοι νομίζουν, ὅτι ὁ νόμος ζημιώνει τοὺς γεωργούς, οὐδεμία ἀντίρρησις ἐκ μέρους μας ὑπάρχει νὰ διαγραφῇ ὁ νόμος ἀπὸ τὸ ψήφισμα.

§170Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Εἴμεθα ὅλοι ἀντίθετοι πρὸς τὸν νόμον αὐτόν.

§171Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Εἶναι ὁ νόμος ἐκεῖνος, διὰ τοῦ ὁποίου κατηργήθη ἡ ἐκπροσώπησις τῶν καπνοπαραγωγῶν, διότι ἐτέθη ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ἐζητοῦσε καπνοπαραγωγοὺς κατοίκους Ἀθηνῶν.

§172Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ μὴ ἐκπροσωποῦνται οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ οἱ καπνεργάται εἰς τὸν Αὐτόνομον Ὀργανισμὸν Καπνοῦ, ὁ ὁποῖος ἀποβλέπει εἰς τὴν προστασίαν τοῦ καπνοῦ. Κυρίως τὰ συμφέροντα τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τῶν καπνεργατῶν πρέπει νὰ προστατευθοῦν εἰς τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι σύμφωνος νὰ διαγραφῇ ὁ νόμος αὐτὸς καὶ θὰ ἔλθῃ τροποποιητικὸν νομοσχέδιον τοῦ νόμου αὐτοῦ.

§173Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ὁ κ. Λυμπέρης εἰς τὴν αἴθουσην αὐτήν, ὁ νόμος 1666 θὰ ἐψηφίζετο. Μὲ αὐτὸ θέλω νὰ εἴπω, ὅτι πιθανὸν νὰ ὑπάρχουν νόμοι, τοὺς ὁποίους θὰ συμφωνήσετε καὶ σεῖς, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφοῦν, ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχουν βουλευταὶ νὰ γνωρίζουν τὸ περιεχόμενον τῶν νόμων αὐτῶν, θὰ τοὺς ψηφίσουν.

§174Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Αὐτό, ποὺ εἶπεν ὁ συνάδελφος, κ. Θεοχαρίδης, νομίζω, ὅτι εἶναι εἰς βάρος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τὰ νομοσχέδια καὶ τὰ νομοθετήματα δι’ αὐτὸ ἔρχονται εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ συζητοῦνται, νὰ ἐγκρίνωνται καὶ νὰ ἐκφράζῃ ἕκαστος τὴν γνώμην του. Δὲν εἶναι μόνον ὁ κ. Λυμπέρης, εἶναι δεκάδες βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔκαναν τὴν ἰδίαν παρατήρησιν τοῦ κ. Λυμπέρη. Εἶναι βέβαια τοῦτο, πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Λυμπέρη καὶ τῶν κυρίων βουλευτῶν, ἀλλ’ ὅταν ἡ Κυβέρνησις εἰσάγῃ νομοσχέδια εἰς τὴν Βουλὴν, τὸ κάμνει ἐκ σεβασμοῦ καὶ ἐξ ἀναγνωρίσεως πρὸς τὰ δικαιώματα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Λυμπέρη καὶ ὁ ἴδιος ὁ Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις τὴν εἶχον ὑπ’ ὄψει καὶ ἔλαβον ἀφορμὴν ἀπὸ τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. συναδέλφου νὰ διαγράψουν ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος πράγματι χρήζει τροποποιήσεως. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε τοῦτο, ὅτι ἡ κύρωσις τῶν νόμων αὐτῶν δὲν σημαίνει ἀναγνώρισιν τοῦ περιεχομένου των, σημαίνει μίαν τακτοποίησιν ἐκ τοῦ παρελθόντος μὲ ἐπιφύλαξιν ρητὴν τοῦ δικαιώματος τῆς Κυβερνήσεως νὰ τροποποιήσῃ τὰς διατάξεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι δὲν τείνουν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ γενικοῦ δημοσίου συμφέροντος. Συνεπῶς, καὶ ἐὰν κυροῦται ὁ νόμος αὐτός, τίποτε δὲν ἐμποδίζει οὔτε τὸν κ. Λυμπέρην, οὔτε τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε τοὺς ἄλλους βουλευτὰς νὰ εἰσαγάγῃ ἡ Κυβέρνησις τροποποιητικὸν νομοσχέδιον καὶ νὰ τροποποιήσῃ τὸν νόμον αὐτόν. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ κάμνωμεν τὰ πράγματα δραματικὰ καὶ τραγικά.

§175Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ταῦτα πάντα διὰ τοὺς νόμους, ποὺ φέρουν τίτλον ὑποδηλωτικὸν τοῦ περιεχομένου αὐτῶν. Ἀλλὰ διὰ τοὺς ἄλλους νόμους, ὅπως συμβαίνει μὲ τὸν νόμον περὶ προνομίων; Εἶναι δυνατὸν οἱ κ.κ. βουλευταὶ νὰ κατέχουν ὅλους τοὺς νόμους αὐτοὺς ἀπ’ ἔξω καὶ νὰ ἐνθυμοῦνται ποῖοι εἶναι οἱ ἐπικίνδυνοι νόμοι καὶ ποῖοι ὄχι;

§176Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτ.). Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ τρομερὸν εἰς τὴν κύρωσιν τῶν νόμων αὐτῶν. Ὑπάρχει μία τακτοποίησις ἐκ τοῦ παρελθόντος. Ἐὰν δὲν κυρωθοῦν αὐτοὶ οἱ νόμοι, ἐφ’ ὅσον ἐξακολουθεῖ ἡ Σύνοδος τῆς Βουλῆς, ἐξακολουθοῦν ἰσχύοντες. Συνεπῶς μὲ τὴν κύρωσιν τῶν νόμων, ἡ Βουλὴ δὲν ἀπεμπολεῖ κανένα δικαίωμά της. Ἐπειδὴ ἐκάματε μίαν παρατήρησιν, σᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἐξαιρεῖται ἀπὸ τὴν κύρωσιν. Αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι οἱ ἄλλοι νόμοι, ποὺ κυροῦνται ἀναγνωρίζονται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὡς ὀρθοὶ κατὰ τὸ περιεχόμενόν των. Σημαίνει τακτοποίησιν τοῦ παρελθόντος καὶ ρητὴν ἐπιφύλαξιν τοῦ δικαιώματος τῆς Κυβερνήσεως νὰ τροποποιήσῃ τοὺς νόμους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν γενικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ γενικοῦ δημοσίου συμφέροντος. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ δραματοποιήσωμεν τὰ πράγματα. Πρόκειται περὶ νομοθετικῆς τακτοποιήσεως ἀλλοτρίου ἔργου μὲ τὴν ρητὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀναγνωρίζει ἐν τῷ συνόλῳ δὲν δεσμεύεται ἐκ τῆς κυρώσεως νὰ θεωρηθῇ ἀναγνωρίζουσα τὴν ὀρθότητα τῶν νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα κυροῖ ἡ Βουλή, ἀλλὰ ἐπιφυλλάσσεται νὰ τὰ προσαρμόσῃ πρὸς τὴν ἰδίαν πολιτικήν της καὶ τὴν ἰδίαν της ἀντίληψιν ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ δημοσίου συμφέροντος.

§177Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον δέχεσθε, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ἐξαίρεσιν ὡρισμένων νόμων ἀπὸ τὴν κύρωσιν, τοῦτο σημαίνει ὅτι ἀπόψε δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ κύρωσις ὅλων αὐτῶν συλλήβδην.

§178Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐδῶ πέρα καλοῦμαι ἐγὼ νὰ δώσω ἐξηγήσεις, διότι μοῦ ἀποδίδονται εὐθῦναι ὡσὰν νὰ πρόκειται περὶ ἔργου τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ὑπάρχουν, κύριοι βουλευταί, ἐδῶ 190 Ἀναγκαστικοὶ νόμοι, Τό Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἐφ’ ὅσον θὰ λήξῃ ἡ Σύνοδος, θὰ θεωρήσῃ τοὺς νόμους αὐτοὺς μὴ ἐφαρμοσίμους. Ἔπρεπε λοιπὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν συνολικὴν κύρωσιν. Οἱ νόμοι αὐτοί, ἐκτὸς δύο ἢ τριῶν, δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἀλλ’ ἄλλων Ὑπουργείων. Τὴν τυπικὴν διαδικασίαν τῆς συνολικῆς κυρώσεως κάμνει τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης. Ἐπῆρεν ἐντολὴν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀπευθύνθην πρὸς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα, ἐζήτησα τοὺς πίνακας τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων καὶ ἰδιαίτερα, νὰ μοῦ σημειώσουν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κυρωθοῦν ἀπὸ τὸ Νομοθετικὸν Σῶμα. Ὡρισμένα Ὑπουργεῖα μοῦ ἔστειλαν τὰς σημειώσεις των διὰ τὴν ἐξαίρεσιν ὡρισμένων Ἀναγκαστικῶν νόμων. Πέραν αὐτοῦ ἡ ἐνέργεια τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ἦτο ὅλως τυπική. Ἔπρεπε νὰ προωθήσω ὁπωσδήποτε, λόγῳ εἰδικωτέρας ἁρμοδιότητος, τὸ νομοθέτημα εἰς τὴν Βουλήν. Δι’ αὐτὸ εἶναι τὸ Ἀντιπροσωπευτικὸν Σῶμα καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Θὰ ἀκουσθοῦν αἱ γνῶμαι ὅλων τῶν συναδέλφων. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ φέρωμεν κεχωρισμένως καθ’ ἕνα νομοθέτημα πρὸς κύρωσιν, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παραμεληθῇ ἄλλη νομοθετικὴ ἐργασία ἐπείγουσα καὶ ἦτο ἀνθρωπίνως ἀδύνατον τόσα νομοθετήματα ἐντὸς τῆς πρώτης Συνόδου νὰ τὰ ἐπεξεργασθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ νὰ τὰ ψηφίσῃ. Δι’ αὐτὸ προεκρίναμεν τὴν ὁμαδικὴν κύρωσιν.

§179Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Διατὶ ἐβιάσθητε; Μήπως δὲν θὰ ἠμπορούσατε νὰ τοὺς φέρετε εἰς τὴν νέαν Σύνοδον;

§180Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν δὲν ἐπικυρωθοῦν εἰς τὴν πρώτην Σύνοδον τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας θὰ κρίνῃ τοὺς νόμους ὡς μὴ ἐφαρμοστέους.

§181Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Αὐτὸ ἐπιθυμοῦμεν. Νὰ μὴ ἰσχύσουν νόμοι ἄδικοι. Πῶς μᾶς καλεῖτε νὰ ψηφίσωμεν νόμους, τοὺς ὁποίους δὲν θέλομεν νὰ θεωρήσωμεν ἰσχυρούς;

§182Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Παρασύρεσθε εἰς πρόχειρον κρίσιν. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅλοι αὐτοὶ οἱ νόμοι, τῶν ὁποίων ζητῶ τὴν ἐπικύρωσιν, ποῖα θέματα διέπουν; Εἶναι θέματα ἀνασυγκροτήσεως, εἶναι θέματα οἰκονομικά.

§183Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Θέματα, ποὺ παραχωροῦν προνόμια εἰς Ἀνωνύμους Ἑταιρείας.

§184Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἀφοροῦν θέματα, τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζουν τὴν λύσιν ἐπειγόντων προβλημάτων τῆς Χώρας. Μὴ νομίζετε, ὅτι εἶναι εὔκολον τόσα νομοθετήματα νὰ τὰ καταργήσωμεν. Εἶναι 248 νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν δημιουργημένην μίαν κατάστασιν. Νὰ τὰ ἐγκαταλείψωμεν, νὰ τὰ ἀφήσωμεν ἀνίσχυρα, διὰ νὰ ἔλθῃ τὸ ἀνώτατον δικαστήριον τῆς Χώρας νὰ εἴπῃ ὅτι αὐτὰ δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐφαρμοσθοῦν; Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ ἐπωμισθῇ μίαν τοιαύτην εὐθύνην, ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλά, νομίζω, τοῦτο δὲν εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ τόπου καὶ τῶν μεγάλων θεμάτων, τὰ ὁποῖα ρυθμίζονται μὲ αὐτὰ τὰ νομοθετήματα. Ἐκάμαμεν μίαν ὑποχώρησιν. Οἱ συνάδελφοι βουλευταὶ τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν ὑπηνίχθησαν διὰ τῶν ὁμιλιῶν των, ὅτι δὲν εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τῶν καπνοπαραγωγῶν ἡ ἐπικύρωσις τοῦ νόμου, ποὺ ἀνέφερον. Εἴμεθα σύμφωνοι νὰ διαγράψωμεν τὸν νόμον αὐτόν, νὰ ἔλθῃ κεχωρισμένως πρὸς ἐπικύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν.

§185Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι τέτοιοι νόμοι, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ περὶ προνομίων.

§186Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ ἀκούσωμεν τὰς ἀπόψεις τῆς Βουλῆς καὶ ὡς Κοινοβουλευτικὴ Κυβέρνησις θὰ ὑποταχθῶμεν εἰς τὴν θέλησιν τῆς πλειοψηφίας. Αἱ ἐξαιρέσεις ὅμως νὰ εἶναι περιωρισμέναι, κύριοι συνάδελφοι, ὄχι συλλήβδην νὰ ἐξαιρεθοῦν ὅλα αὐτά. Δὲν εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ τόπου καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπ’ αὐτοῦ.

§187Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπ. ἄνευ χαρτοφ.). Ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλή, ὅτι πρὸ τριῶν ἡμερῶν εἰς σύσκεψιν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, τῆς ὁποίας μετέσχον οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν διαφόρων περιφερειῶν καὶ μεταξὺ τούτων ὁ κ. Ἀλεξανδρίδης, ὁ κ. Μπαλτατζῆς καὶ ὁ κ. Λυμπέρης, ἀπεφασίσθη νὰ ἑτοιμασθῇ τὸ σχέδιον τροποποιήσεως τοῦ νόμου «περὶ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ τοῦ Καπνοῦ», ἐξασφαλιζομένης τῆς ἐκπροσωπήσεως τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τῶν καπνεργατικῶν τάξεων, διὰ νὰ ὑπάρχουν αἱ ἀπόψεις ὅλων τῶν συντελεστῶν πρὸς καλλιτέραν ἐξυπηρέτησιν τῆς καπνοπαραγωγῆς. Τοῦτο ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπερίμενε τὴν εἰσήγησιν οἱουδήποτε διὰ νὰ ἀποφασίσῃ τὰς ἐνδεικνυομένας τροποποιήσεις τῶν ὑπὸ κύρωσιν νόμων. Ἀποδεικνύει ἐπίσης ὅσα σᾶς εἶπον προηγουμένως, ὅτι ἡ συλλήβδην κύρωσις τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων δὲν σημαίνει καὶ ὁριστικὴν ἀποδοχὴν ὅλων τῶν διατάξεων τούτων.

§188Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς ἐπὶ τριῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων, ποὺ καλούμεθα ἀπόψε νὰ κυρώσωμεν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ διαγραφοῦν καὶ νὰ ἔλθουν μεμονωμένως, διότι προεκάλεσαν κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν σοβαρὰς συζητήσεις. Εἶναι, πρῶτον, ὁ νόμος 1849) 1951 «περὶ τρόπου ἐκτελέσεως ἐπειγόντων δημοσίων ἔργων ἀφορώντων εἰς τὴν ἄμυναν τῆς Χώρας». Ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι σοβαρώτατος καὶ θὰ ἔπρεπε ἴσως νὰ εἶχεν ὑποβληθῆ καὶ ἐπεξεργασθῆ ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἐν τούτοις δὲν ἦλθε καὶ ἐδημιούργησε μεγάλην ἀνωμαλίαν καὶ συζητήσεις, διότι κατήργησε τὸν ἔλεγχον τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ἐπὶ τῶν δημοσίων ἔργων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει, ἂν κρίνῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλή, ὅτι δὲν θίγονται συμφέροντα τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ Κράτους, νὰ ἀφήσωμεν τὸν νόμον αὐτὸν καὶ νὰ τὸν κυρώσωμεν ἀργότερον. Δεύτερος Ἀναγκαστικὸς νόμος εἶναι ὁ ὑπ’ ἀριθ. 1856 «περὶ συστάσεως Ἑλληνικῆς Ἐθνικῆς Ἀεροπορικῆς Α. Ε.». Εἶναι ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος συνεχώνευσε τὰς τρεῖς Ἀεροπορικὰς Ἑταιρείας εἰς μίαν. Νομίζω, ὅτι καὶ αὐτὸς πρέπει νὰ ἀφεθῇ πρὸς κύρωσιν δι’ ἀργότερον. Καὶ τέλος, εἶναι ὁ νόμος 1049 «περὶ ὀργανώσεως τῶν τηλεπικοινωνιῶν Ἑλλάδος», ὁ περίφημος Ο.Τ.Ε., διὰ τὸν ὁποῖον ἅπαντες οἱ βουλευταὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νομίζω, ὅτι ἔχετε ἀξίωσιν νὰ τὸν ἐπεξεργασθοῦν καὶ τὸν μελετήσουν, καθ’ ὅσον ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς δὲν ἱκανοποιεῖ τὸ δημόσιον συμφέρον. Ἐπ’ αὐτῶν τῶν τριῶν νόμων εἶχον τὴν ὑποχρέωσιν, ἐφ’ ὅσον περιέπεσαν εἰς τὴν ἀντίληψίν μου, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ἀποφασίσουν ἐὰν πρέπει συλλήβδην μὲ τοὺς ἄλλους δευτερευούσης σημασίας Α.Ν. νὰ κυρωθοῦν ἀπόψε ἢ νὰ τοὺς ἀφήσωμεν καὶ τοὺς μελετήσωμεν ἀργότερα, ὥστε ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ξεύρῃ τί θὰ ψηφίσῃ.

§189Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὑπάρχουν, κύριοι συνάδελφοι, πολλοὶ Ἀναγκ. νόμοι, οἱ ὁποῖοι δὲν πρέπει νὰ κυρωθοῦν, μεταξὺ δὲ αὐτῶν ἀναφέρω, ἰδιαιτέρως, τὸν ὑπ’ ἀριθ. 176 «περὶ ἐπειγόντων ἔργων». Ὅλοι ἀνεμένομεν, μὲ τὸν νόμον αὐτόν, δρόμους καὶ νοικοκυριό. Τουναντίον εἴδομεν διάλυσιν τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων, μεγάλας σπατάλας καὶ πολλὰ σκάνδαλα, ὡς ἐκ τῶν δαπανῶν καὶ τῶν πλουσιοπαρόχων ἀμοιβῶν, ποὺ ἐδίδοντο εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως δεχθῇ νὰ ἐξαιρεθῇ ὁ νόμος αὐτὸς ἀπὸ τὴν ἀποψινὴν κύρωσιν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ὅμως, κύριε Πρόεδρε, νὰ εἴπω κάτι, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητοῦμε κάθε τόσο καὶ νὰ φθάνῃ ἡ Βουλὴ νὰ ὁμιλῇ περὶ τῶν λεγομένων προνομίων, ὡσὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπασχολῇ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Εἶμαι ἐναντίον καὶ μισῶ τὸν Στρατάρχην ὡς πολιτικόν. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγνωρίσω ὅτι ὅσον ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ ἀποτελεῖ σύμβολον διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διότι ὑπῆρξαν καταστάσεις δειναὶ καὶ δι’ αὐτὸν καὶ τότε ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς ἐπολέμα, ὅσον, λοιπόν, λέγω, ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ ὑπῆρξεν σύμβολον, τόσον καὶ ὁ Στρατάρχης ὑπῆρξεν ἡγέτης, καὶ ἀποτελεῖ θρῦλον. Τοῦτο δὲ μάλιστα ἀπεδείχθη καὶ κατὰ τὸ διάστημα τοῦ συμμοριτοπολέμου, ὅπου ὑπῆρξεν ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα εἰς καταστάσεις κινδύνου τῆς Ἑλλάδος καὶ ὅλοι οἱ ἀξιωματικοὶ εἶχον χάσει τὸ ἠθικόν των.

§190ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Μὲ φωνὰς καὶ κραυγὰς). Ὂχι, ὄχι.

§191Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εὑρίσκεσθε εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸν Ἀρχηγόν σας.

§192Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Λέγω εἶχαν χάσει τὸ ἠθικόν των, διότι δὲν ὑπῆρξεν ἡ ἀναγκαία ὀργάνωσις, δὲν ἠμποροῦσεν ὁ ἀξιωματικός, παρὰ τὴν φιλοπατρίαν ποὺ εἶχε, πρὸ τοῦ μεγάλου ὄγκου καὶ κινδύνου δὲν ἠδύνατο ν’ ἀντισταθῇ καὶ εἶχε χάσει τὸ ἠθικόν του. Ὁ στρατὸς τὸ εἶχε χάσει τὸ ἠθικόν του τότε.

§193ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὂχι, ὄχι. (Φωναί, θόρυβος).

§194Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Οὐδέποτε ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς ἔχασε τὸ ἠθικόν του. Πάντοτε ἀποτελεῖ τὴν τιμιωτέραν μορφὴν τῆς φυλῆς.

§195Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὡς ἀξιωματικὸς διαμαρτύρομαι. Δὲν ἐχάσαμε τὸ ἠθικόν μας.

§196Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Ἐπολεμήσαμε, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ 40 μῆνας καὶ δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὸν κ. συνάδελφον αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ δυσφημῇ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὸν στρατόν, ὁ ὁποῖος ἐπιτελεῖ πάντοτε τὸ καθῆκον του.

§197Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιτρέπω διακοπὰς διότι δὲν ἐτελείωσα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα. Διότι τὸ ἠθικὸν οὐδέποτε τὸ ἔχασαν. Ὅταν ὅμως πρὸς στιγμὴν ὑπῆρξαν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας δὲν ὑπῆρξεν ἡ ἀνάλογος δύναμις ἡ στρατιωτική, καὶ διότι ὑπῆρχεν ἡ διαμάχη ἡ στρατιωτικὴ.... ....................... (θόρυβος). Δὲν μὲ ἀφήνουν νὰ ὁλοκληρώσω τὴν σκέψιν μου. Δὲν πρόκειται ὅτι ἔχασαν τὸ ἠθικόν τους διότι ἐπρόκειτο νὰ πολεμήσουν, ἀλλὰ διότι ὑπῆρχεν ἡ ἐσωτερικὴ στρατιωτικὴ διαμάχη, καὶ εἰς αὐτὸ ἔγκειται ἡ στρατιωτικὴ ἀξία τοῦ Παπάγου, ὄχι διότι ὑπῆρξε μεγάλη ἀξία στρατιωτικὴ, ἀλλὰ διότι ἥνωσε διὰ τοῦ προσώπου του τοὺς διαμαχοῦντας στρατηγούς.

§198ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ Σοφούλης τοὺς ἥνωσε.

§199Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν ἀγνοῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅτι ὁ Σοφούλης διεῖδεν ὅτι εἰς τὸ πρόσωπον ἑνὸς θὰ ἑνωθοῦν οἱ διαμαχοῦντες στρατηγοὶ πρὸς τὸ κοινὸν συμφέρον καὶ τὴν κοινὴν κατεύθυνσιν. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι ὁ Παπάγος ἀνεβίβασε τὸ ἠθικὸν τοῦ λαοῦ. Κι’ ἐμεῖς, κύριε Πρόεδρε, παντοῦ καὶ πάντοτε ἐπολεμήσαμε.

§200Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Δὲν λέγομε διὰ σᾶς.

§201Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀφῆστέ τα αὐτά.

§202Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ τίτλου ἁπλοῦ νὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον μετά. Διατί νὰ γίνεται ἡ ἐξαίρεσις, ὄχι μόνον αὐτῆς τῆς συζητήσεως τοῦ ζητήματος. Ὑπάρχουν νομοσχέδια τὰ ὁποῖα εἶναι πολὺ χειρότερα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἐξαιρέσωμεν. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπασχολῆται ἡ Βουλὴ τόσον πολύ, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἠθικῶν προνομίων. Δὲν πρέπει νὰ γίνεται ἡ συζήτησις ποὺ γίνεται ἀπόψε.

§203ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Διαμαρτυρόμεθα...

§204Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σκανδαλωδέστατος πράγματι εἶναι ὁ Ἀναγκαστικὸς νόμος τῆς ἑνοποιήσεως τῶν ἀεροπορικῶν Ἑταιρειῶν. Αὐτὸς ἐψηφίσθη ἢ μᾶλλον ὑπεγράφη 48 ὥρας πρὸ τῆς συγκλήσεως τῆς Βουλῆς αὐτῆς. Δὲν φέρει δὲ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τότε τῶν Οἰκονομικῶν κ. Μαύρου, ὁ ὁποῖος ἦτο καὶ ἁρμοδιότατος νὰ ὑπογράψῃ. Ὁ ἀναγκαστικὸς αὐτὸς νόμος, λέγει, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, ὅτι χαρίζει 140 δισεκατ., χρήματα τοῦ Κράτους εἰς τὰς ἀεροπορικὰς αὐτὰς ἑταιρείας, αἱ ὁποῖαι γεγονὸς εἶναι ὅτι ἐπτώχευσαν. Ἐνῷ γνωρίζομεν ὅτι ὅταν χρεωστῇ ὁ λαουτζῖκος μιὰ δεκάρα γίνεται προσωποκράτησις, χαρίζομεν 140 δισεκατομμύρια εἰς τὴν Ἑταιρείαν αὐτὴν τὴν ἀνώνυμον, ἡ ὁποία ἔδωσεν ἐλαχίστας ἐκμεταλλεύσεις εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Σημειωτέον ὅτι μέσα εἰς αὐτὰ τὰ 140 δισεκατομμύρια εἶναι καὶ εἰσφοραὶ τῶν ἠσφαλισμένων ὑπαλλήλων καὶ ἐργατῶν, καὶ αὐτὸς δηλαδὴ ὁ ἱδρῶτας ἀκόμη τῶν ὑπαλλήλων χαρίζεται τὰ ἀσφάλιστρα. Δὲν ἠμποροῦμεν, κύριε Πρόεδρε, νὰ φέρωμεν ἀναγκαστικοὺς νόμους ὅπως εἶναι καὶ ὁ νόμος τοῦ Στρατάρχου, ὁ ὁποῖος εἶναι πρωτοφανής, καὶ θὰ εἶναι ἐντροπὴ νὰ τὸν ψηφίσωμεν ἡμεῖς, ὅταν ὁ Ἀρχιστράτηγος Ἀϊζενχάουερ βγαίνῃ στὴν πολιτικὴ καὶ παραιτεῖται τῶν προνομίων καὶ ὅταν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι παραιτοῦνται ἀπὸ δημόσιοι ὑπάλληλοι, διὰ νὰ βάλουν ὑποψηφιότητα βουλευτοῦ. Νομίζω, ὅτι δὲν στέκεται αὐτό, νὰ μᾶς φέρετε 140 Α. Ν. νὰ τοὺς περάσωμεν εἰς ἕνα βράδυ. (Χειροκροτήματα).

§205Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀποψινὴ συζήτησις μὲ ἔκαμε νὰ πιστεύω, ὅτι ἐνεφυλλοχώρησαν νόμοι εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον, νόμοι, λέγω, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπιζήμιοι καὶ διὰ τὸ συμφέρον αὐτοῦ τούτου τοῦ δημοσίου, ἀλλὰ εἶναι καὶ νόμοι, οἱ ὁποῖοι περιέχουν μέτρα ἀντιλαϊκὰ καὶ ἀντιδημοτικά. Δὲν εἶναι μόνον τὰ προνόμια τοῦ Στρατάρχου περὶ ὧν ὡμίλησεν ὁ κ. Χλουβεράκης, εἶναι προνόμια, τὰ ὁποῖα χαρίζονται μὲ ὡρισμένους Α.Ν. εἰς ἀνωνύμους ἑταιρίας, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι προνόμια, τὰ ὁποῖα δίδονται εἰς πρόσωπα. Λαμβάνονται μέτρα μὲ τὸν νόμον 1512 εἰς βάρος χηρῶν καὶ ὀρφανῶν, ὅταν κόπτωνται αἱ συντάξεις καὶ ὅταν δίδωνται ἀλλοῦ μὲ ἀρκετὴν γενναιοδωρίαν. Ἐπειδὴ ἀντιλαμβάνομαι καὶ ἐγώ, ὅτι τὸ βάρος εἶναι πολὺ μεγάλο διὰ τὴν παροῦσαν Βουλήν, νὰ ψηφίσῃ τοὺς νόμους αὐτοὺς εἰς σύντομον χρονικὸν διάστημα, διὰ νὰ μὴ λήξῃ ἡ Σύνοδος τῆς Βουλῆς, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, θὰ κάμω τὴν ἑξῆς πρότασιν.

§206Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δὲν τὸ κάμνει εἰς τὴν ἄλλην Σύνοδον;

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα.

§208Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἀνεξαρτήτως τοῦ γεγονότος, ὅτι ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ μὴ κυρωθῇ κανεὶς ἀπὸ τοὺς νόμους αὐτούς, διὰ ν’ ἀναγκασθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ νόμους καὶ νομοσχέδια διὰ ν’ ἀντιμετωπίσῃ μίαν κατάστασιν καὶ νὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν παροῦσαν Βουλὴν μία σειρὰ νόμων πραγματικῶς ὅμως Δημοκρατικῶν καὶ νόμων ἐξυπηρετούντων τὴν δικαιοσύνην, ἀνεξαρτήτως ὅμως αὐτοῦ, λέγω τὸ ἑξῆς εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ δεχθῇ νὰ ψηφίσωμεν ὄχι en block ὅλους τοὺς ἀναφερομένους νόμους, ἀλλὰ ἕνα ἕκαστον καὶ νὰ μᾶς λέγῃ, ὅτι αὐτὸς ἀφορᾷ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Τὸ δέχεσθε; Ὄχι. Νὰ ἐξαιρεθῇ λοιπόν. Διότι, κύριε Ὑπουργέ, διατρέχομεν τὸν κίνδυνον ἐπειδὴ ἀπὸ τὸν τίτλον—καὶ εἶμαι βεβαιότατος ὅτι οὔτε τὸν τίτλον δὲν ἐπρόφθασαν νὰ διαβάσουν—ἐφ’ ὅσον δὲν ἐμφανίζεται τὸ περιεχόμενον τοῦ νόμου καὶ ἐπειδὴ πιστεύομεν ἀπολύτως καὶ ἔχομεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς λέγῃ τί λέγει αὐτὸς ὁ νόμος. Ἐὰν δεχόμεθα αὐτὴν τὴν ψήφισιν, ἄλλως κινδυνεύομεν νὰ ψηφίσωμεν νόμους, τοὺς ὁποίους θέτει ἡ Κυβέρνησις. Σᾶς ἐρωτῶ, κύριε Πρόεδρε, ἠξεύρετε ποῖον εἶναι τὸ προνόμιον, τὸ ὁποῖον δίδεται εἰς τὴν ἀνώνυμον ἑταιρείαν μὲ τὸν ὑπ’ ἀριθμὸν 1531]50; «Ἐπὶ διετίαν παραχωρεῖται..... (ἀναγινώσκει)». Ποῖον εἶναι τὸ προνόμιον, καὶ ἐὰν αὐτὸ εἶναι σκανδαλῶδες, διότι εὑρέθη τότε ἕνας Ὑπουργὸς νὰ τοὺς δώσῃ ὡρισμένα προνόμια, θὰ εὑρεθῶ ἐγὼ νὰ δώσω τὴν ψήφισίν μου εἰς τὸ προνόμιον αὐτό. Ὑπάρχουν, κύριε Πρόεδρε, καὶ ἄλλοι νόμοι ποὺ ἀφοροῦν προνόμια, π.χ. εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1330 Α.Ν. «περὶ....... (ἀναγινώσκει).......». Γνωρίζομεν, κ. Πρόεδρε..........

§209Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ξεύρετε τί λέγει ὁ νόμος; Διατί λέγετε πῶς ἔχει προνόμια μέσα; Δὲν εἶναι εὔκολον νὰ λέγωμεν, ὅτι θέλομεν.

§210Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν γνωρίζω, κ. Μητσοτάκη, τί λέγει ὁ νόμος. Συνεπῶς πῶς καλοῦμαι ἐγὼ νὰ εἴπω, ὅτι πραγματικῶς ἀναγνωρίζω τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος.

§211Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος νὰ ἀσκῇ ἐμπορικὴν πίστωσιν.....

§212Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ μᾶς καθοδηγήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Ἄλλως δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὑπογράψωμε στὰ τυφλά. Ἔτσι εἶναι. Ἔπειτα εἶναι ὁ ΟΤΕ. Ἄλλο σκάνδαλον εἶναι αἱ συντάξεις τοῦ νόμου 1512. Ἐκεῖ μέσα εἰς αὐτὸν τὸν νόμον ἔχουν ἐμφυλλοχωρήσει προσωπικαὶ διατάξεις νὰ δίδωνται εἰς ὡρισμένας κατηγορίας συντάξεις. Ἀπὸ ὡρισμένους κόβονται καὶ εἰς ὡρισμένους δίδονται. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίσω τὸν νόμον 1512 ὡς ἔχει σήμερον, κ. Ὑπουργέ. Ἐπιβάλλομεν εἰδικὸν τέλος, εἰς τὰ «μαθητάκια» ποὺ θέλουν νὰ σπουδάσουν διὰ τοῦ Α.Ν. καὶ τοὺς λέγομεν οἱ μαθηταὶ τῶν δημοσίων καὶ ἰδιωτικῶν σχολείων θὰ πληρώσουν τέλος διὰ νὰ μπορέσουν νὰ σπουδάσουν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ αὐτὸν τὸν νόμον. Διότι καὶ προεκλογικῶς ἀκόμη ὁ Ἀρχηγὸς τῆς ΕΠΕΚ, καὶ

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. τῆς Κυβερνήσεως νῦν, ὑπεσχέθη εἰς τὸν λαόν, ὅτι θὰ τοὺς καταργήσωμεν. Ἔρχεται ἡ ὑπόθεσις τοῦ καπνοῦ καὶ τοῦ ΟΔΙΣΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ὑπόθεσις τοῦ ΟΔΙΣΥ ἀφορᾷ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Ξεύρομεν ἡμεῖς τί λέγει ὁ νόμος 1866 «περὶ.......... (ἀναγινώσκει)........ . Καὶ ξεύρομεν τί περιλαμβάνει αὐτὸς ὁ ἁπλοῦς καὶ ἀθῶος νόμος περὶ τοῦ ΟΔΙΣΥ, ποὺ διεχειρίσθη τρισεκατομμύρια τοῦ Ἑλλην. Δημοσίου; Περὶ τῶν ἀεροπορικῶν ἑταιρειῶν. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Μητσοτάκην αὐτοὶ οἱ τρόποι πληρωμῆς χρεῶν κατηγοριῶν τινῶν σιδηροβιομηχάνων. Αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ ὅτι πρόκειται περὶ βιομηχάνων μὲ κάμει ἐμένα νὰ φοβοῦμαι, διότι ἔχομεν πικρὰν πεῖραν ἀπὸ τοὺς βιομηχάνους τῆς χώρας. Καὶ ἂν λέγῃ, ὅτι πρέπει νὰ πληρώσουν τὰ χρέη τους εἰς 20 χρόνια, εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ βάλω ὑπογραφήν; Δι’ αὐτὸ κάμω ἔκκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ σώσῃ ἡμᾶς, νὰ προστατεύσῃ τοὺς βουλευτάς, νὰ θελήσῃ νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ μᾶς τὸ φέρῃ εἰς οἱανδήποτε ἄλλην συζήτησιν διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν καὶ ἡμεῖς νὰ κατατοπισθῶμεν καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος, νομίζω, ἀπόψε δὲν εἶναι τόσον κατατοπισμένος εἰς ὡρισμένους νόμους.

§214Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Διότι εἶναι καὶ ξένοι νόμοι.

§215Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἢ νὰ τὸ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον ἢ ἄλλως νὰ καθίσωμεν καὶ νὰ συζητήσωμεν καὶ νὰ ψηφίσωμεν ἕνα–ἕνα νόμον καὶ ἂν χρειασθῇ νὰ εἴμεθα καὶ αὔριον τὸ βράδυ καὶ μεθαύριον.

§216ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὔτε τοῦ χρόνου δὲν τελειώνομεν.

§217Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἕναν ἕνα νόμον, λοιπόν, διότι ἀπολύτως ἐμπιστευόμεθα τὸν κ. Ὑπουργόν. Δὲν θέτομεν ἐν ἀμφιβόλῳ, ὅ,τι θὰ μᾶς λέγῃ. Ἐὰν δέν γίνῃ αὐτό, ἐγὼ θὰ καταψηφίσω τὸ νομοσχέδιον ἔστω καὶ ἐὰν εὑρίσκωμαι εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν.

§218Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ.

§219Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, φαίνεται, ὅτι μᾶς βαρύνει κάποιο προπατορικὸν ἁμάρτημα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀναγκάζει μία, δύο ἢ ὥρα τὴν νύκτα νὰ καταγινώμεθα μὲ τὴν κύρωσιν 2 ἑκανοντάδων ψηφισμάτων, συντακτικῶν πράξεων καὶ ὑπὲρ δύο ἑκατοντάδας Α.Ν. Δηλαδὴ αἰσθανόμεθα τὴν ἀποστολὴν νὰ κάμωμεν ἐκκαθάρισιν, δὲν λέγω κόπρον Αὐγείου.

§220Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Πάντως κόπρον.

§221Γ. ΜΟΔΗΣ. Σωροῦ κάποτε καὶ δυσώδους ἀλλὰ πάντοτε ἀνελευθέρων νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα καλούμεθα, εἰς μίαν ἡμέραν χωρὶς νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν οὔτε τὰ σχέδια τῶν ψηφισμάτων, οὔτε ἐκεῖνα τὰ σχέδια τῶν νόμων, νὰ ἐπικυρώσωμεν. Δὲν βλέπω τί βία ὑπάρχει, ἡ ὁποία ὑπηγόρευσεν ἐντὸς ὀλίγων ὡρῶν νὰ τοὺς περιβάλλουμε καὶ μὲ τὸ κῦρος καὶ μὲ τὴν εὐθύνην τὴν ἰδικήν μας οἵτινες εἶναι νόμοι παράνομοι.........

§222ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀντισυνταγματικοί, κύριε συνάδελφε.

§223Γ. ΜΟΔΗΣ. Οἱ ὁποῖοι ἰσχύουν, τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι εὔκολον εἰς ἡμᾶς νὰ τοὺς ψηφίσωμεν σήμερον. Ὑπάρχει σωρεία νόμων τοὺς ὁποίους εἴχομεν ἀποκρούσει. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἀπόψε εἰς μίαν νύκτα νὰ ἴδωμεν τὸ φῶς καὶ νὰ τοὺς ἀγκαλιάσωμεν; Εἰς αὐτὸν τὸν νόμον περὶ ἀεροπορικῶν ἑταιρειῶν, ὡς Ὑπουργὸς δὲν ὑπέγραψα τότε. Πῶς εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ τὸν κυρώσω ἔτσι ἀργὰ τὴν νύκτα ξαφνικά. Ὑπάρχουν καὶ πολλοὶ ἄλλοι νόμοι, οἱ ὁποῖοι λέγονται νόμοι, ἐπειδὴ ὅμως ἐξεδόθησαν ἐκνόμως, δὲν βλέπω τὴν ἀνάγκην νὰ ἀναλάβωμεν καὶ τὴν εὐθύνην νὰ τοὺς κυρώσωμεν ἡμεῖς χωρὶς κανένα λόγον; Καὶ βέβαια ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἶναι ἀθῷος τῶν νόμων αὐτῶν. Ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον μπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὑπεύθυνος εἶναι, ὅτι μᾶς τοὺς ἔφερεν ἀργὰ τὴν νύκτα καὶ βιάζεται πάρα πολὺ νὰ τοὺς περάσωμεν ἐντὸς ὀλίγων ὡρῶν· ξένους νόμους, ξένες εὔνοιες, ἀλλὰ τὰς ἐφορτώθηκε αὐτὸς καὶ μᾶς τὰς μεταβιβάζει μὲ ἠλεκτρικὴν ταχύτητα εἰς τοὺς ὤμους μας. Μεταξὺ τῶν νόμων αὐτῶν ὑπάρχει ἀσφαλῶς ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος εἶναι τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, τῶν ἀγοραπωλησιῶν κατοχῆς, ὁ περίφημος ἁμαρτωλὸς νόμος.

§224ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι καὶ τόσον ἁμαρτωλός.

§225Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὑπὸ ποίαν ἔννοιαν ἁμαρτωλός; Ὅτι δὲν ἐδικαίωσε τοὺς πωλητὰς ἢ τοὺς ἀγοραστάς; Ὁ νόμος αὐτὸς μοῦ φαίνεται, ὅτι ἱκανοποίησε μίαν ὀξυτάτην κοινωνικὴν ἀνάγκην.

§226Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν ἠξεύρω ἂν ἀπέδωσε μίαν σχετικὴν δικαιοσύνην. Ξεύρω, ὅτι ὑπηρέτριαι, πτωχαὶ γυναικοῦλες, ἐργάται, συνταξιοῦχοι, δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν ἕνα σπιτάκι εἰς τὴν κατοχὴν ἀπὸ ἕνα πλούσιον, τοὺς τὸ ἐπῆραν πίσω. Καὶ ἂν δὲν τὸ ἐπῆραν, ἤλθαμε καὶ τοὺς εἴπαμε πάρτε τὰ μισὰ χρήματα καὶ ἀφῆστε μας ἡσύχους. Δὲν ἐπήραμε κανένα μέτρο δι’ αὐτοὺς ποὺ εἶχαν τὰς καταθέσεις των εἰς τὰς Τραπέζας καὶ τὰ Ταμιευτήρια. Δὲν ἐπήραμε κανένα μέτρο δι’ αὐτοὺς ποὺ εἶχαν ἀγοράσει ὁμολογίας κρατικάς. Ὅλα αὐτὰ ἐν μιᾷ μονοκονδυλιᾷ διεγράφησαν. Καὶ ἐπειδὴ οἱ πωληταὶ εἶχαν καταφέρει νὰ ὀργανωθοῦν, νὰ δημιουργήσουν θόρυβο, μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν κατώρθωσαν νὰ ἐκμαιεύσουν τοὺς νόμους ἐκείνους χωρὶς νὰ περάσουν ἀπὸ καμμία Βουλή. Ἐδῶ ἔχω ὑπ’ ὄψιν, κ. Ὑπουργέ, μερικοὺς συμπατριώτας μου καταγομένους ἀπὸ τὸ Μοναστήριον τῆς Γιουγκοσλαβίας, οἱ ὁποῖοι ἔχασαν, ὅτι εἶχαν καὶ δὲν εἶχαν καὶ ἔκτισαν ἕνα σπιτάκι καὶ ἠκυρώθησαν καὶ ἔχασαν τὰ πάντα εἰς τὴν πατρίδα τους χάριν αὐτῶν. Κατὰ ποίαν λογικὴν καὶ κατὰ ποίαν δικαιοσύνην πρέπει νὰ εἴπωμεν τώρα, ὅτι θὰ ἐπικυρώσωμεν τὰ Διατάγματα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐψήφισαν ἄλλοι συνάδελφοι, λέγετε, ὅτι ἔχομεν σχέδιον νόμου παράλληλον μὲ αὐτόν. Λοιπὸν ἠμπορῶ νὰ ἐγκρίνω αὐτοὺς τοὺς Ἀναγκαστικοὺς νόμους; Νομίζω, ὅτι θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ ἀναβάλωμεν δι’ ἀργότερον τὴν ψήφισιν τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ.

§227Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Πάντως ἡ φράσις σας, ὅτι εἶναι ἁμαρτωλὸς ὁ νόμος περὶ ἀγοραπωλησιῶν, μοῦ φαίνεται, ὅτι εἶναι ἀτυχής.

§228Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἰς ἕνα Κράτος ἰσορροπημένον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ νὰ λέγῃ, ὅτι λαμβάνω μέτρα δι’ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι κάτι εἰσέπραξαν καὶ στέλνω κατὰ διαβόλου τοὺς καταθέτας, τοὺς ὁμολογιούχους καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους, καὶ νὰ μὴ λάβῃ μέτρα εἰς βάρος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐπλούτισαν ἐπὶ κατοχῆς. Μόνον μεθυσμένον Κράτος ἠμποροῦσε νὰ κάμῃ αὐτὰ τὰ πράγματα.

§229Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. ἄνευ Χαρτοφ.). Κύριοι βουλευταί, ἀκούονται ἀπὸ διαφόρους συναδέλφους ἐπικρίσεις ἐναντίον νόμων, διὰ τοὺς ὁποίους ἄλλοι συνάδελφοι ἐξέφρασαν τὴν γνώμην, ὅτι εἶναι ὀρθοί, ἄλλοι ὄχι, ὅπως ἡ ἐπίκρισις τοῦ νόμου περὶ ἀγοραπωλησιῶν τῆς κατοχῆς. Τὸ νομοθέτημα αὐτὸ μίαν ἔννοιαν ἔχει. Δὲν ἔχει ἔννοιαν ἐγκρίσεως τοῦ ὅτι ἔγινεν εἰς τὸ παρελθὸν εἶναι ὀρθόν, ἔχει ἔννοιαν τακτοποιήσεως μιᾶς πραγματικῆς καταστάσεως. Οἱ νόμοι αὐτοὶ ἐπέφεραν ὡρισμένα ἀποτελέσματα. Ἡμεῖς τὸ παίρνομεν ἔτσι τὸ πρᾶγμα. Ἀναγνωρίζομεν μίαν δημιουργηθεῖσαν πραγματικὴν κατάστασιν χωρὶς νὰ τὴν ἐγκρίνωμεν ἐὰν εἶναι ὀρθὴ ἢ ὄχι. Ἐπιφυλάσσομεν τὸ δικαίωμά μας νὰ τὴν βελτιώσωμεν ἢ νὰ τὴν ἀνατρέψωμεν δι’ ἑτέρων νόμων ἐφ’ ὅσον δὲν ἐμπίπτει μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τῆς γενικῆς πολιτικῆς, ποὺ ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις. Ἡμεῖς πρόκειται νὰ συζητήσωμεν τὸ καθ’ ἕκαστον νομοθέτημα, νὰ κρίνωμεν ἐὰν ἔχῃ ὀρθῶς τὸ νομοθέτημα αὐτό, νὰ διαγράψωμεν, νὰ τροποποιήσωμεν ἢ νὰ προσθέσωμεν διατάξεις. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἢ θὰ ἀποσύρῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ νομοσχέδιον ὁπότε ἕκαστος Ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ φέρῃ τὰ νομοθετήματα τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου του μὲ αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν, ἢ θὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει. Ἂς ἐκλέξῃ ἡ Βουλὴ τί προτιμᾷ.

§230Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν ἡ πρότασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§231Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Πρῶτον ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ ἀναγνωρίζομεν τὴν σκοπιμότητα, ἡ ὁποία σήμερον ὑπαγορεύει τὴν ὁμαδικὴν ἐπιψήφισιν ὅλων αὐτῶν τῶν ἁμαρτωλῶν νομοθετημάτων.

§232Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἁμαρτωλὰ ὅλα αὐτὰ τὰ νομοθετήματα, κ. συνάδελφε.

§233Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Γνώμη μου εἶναι, κ. συνάδελφε. Ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἁμαρτωλὰ ὅλα αὐτὰ τὰ νομοθετήματα. Ἔχομεν κάθε διάθεσιν νὰ βοηθήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸ καρκίνωμα αὐτὸ τῶν παλαιῶν νομοθετημάτων, πλὴν ὅμως θὰ εἶναι ἀπαράδεκτον εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐὰν ἐπιμείνῃ αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ψηφίσῃ Ἀναγκαστικοὺς νόμους ἀντικειμένους πρὸς τὸ Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος. Ὅπως π.χ. δὲν ἔχω καμμίαν ἐχθροπάθειαν καὶ καμμίαν διαφορὰν μὲ τὸν στρατηγὸν Παπάγον, ἔχω ὅμως ὑποχρέωσιν, ὡς προερχόμενος ἐκ τοῦ λαοῦ, νὰ φροντίσω νὰ περιφρουρηθοῦν τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν ἐπίσημοι γνωμοδοτήσεις καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ μάλιστα συνταγματολόγων, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ ἀνωτάτου ἀκυρωτικοῦ δικαστηρίου τῆς χώρας, τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον ἀπεφάνθη, ὅτι εἶναι παράνομον τὸ νομοθέτημα, βάσει τοῦ ὁποίου ἀπεδίδοντο ὅλα αὐτὰ τὰ προνόμια εἰς τὸν κ. Παπάγον, ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ δηλώσῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ποία θὰ εἶναι ἡ στάσις τῆς Κυβερνήσεως ἀπέναντι αὐτῶν τῶν παρανομιῶν; Δεύτερον, ἡ τυχὸν διατήρησις τῶν προνομίων αὐτῶν ἀποτελεῖ τὸ ὀλιγώτερον πρόκλησιν κατὰ τοῦ πενομένου Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐδημιουργήθη παγκόσμιος θόρυβος, ἀνεστατώθη ἡ κοινὴ γνώμη καὶ ἀνέμενα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἀπὸ τοὺς συναδέλφους του νὰ εἴπῃ τί θὰ γίνῃ. Θὰ παραμείνουν ὅλα αὐτὰ τὰ προνόμια, ἢ θὰ ὑπάρχῃ κάποια ἰσότης καὶ κάποια ἰσοπολιτεία μέσα εἰς τὸν λαὸν αὐτόν;

§234Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐδημιουργήθη, κύριοι συνάδελφοι, ἕνας σάλος ἀδικαιολόγητος, κατὰ τὴν ταπεινήν μου ἀντίληψιν. Διότι ἐδῶ ἔχομεν νόμους ἰσχύοντας καὶ τῶν ὁποίων ἡ ἰσχὺς οὐδαμῶς ἠμφισβητήθη. Πρέπει ὅμως νὰ κάνωμεν μίαν ἐκκαθάρισιν ἐπειδὴ ἐπίκειται ἡ λῆξις τῆς Αʹ Συνόδου. Ἐάν, τυχόν, δὲν γίνῃ ἡ ἐπικύρωσις διαρκούσης τῆς Αʹ Συνόδου, ἐνδέχεται ὡρισμέναι πράξεις τῆς Διοικήσεως, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐκδοθοῦν βάσει τῶν Ἀναγκαστικῶν νόμων, νὰ θεωρηθοῦν ὡς ἀνίσχυροι καὶ ἀκυρωτέοι ἀπὸ τὸ ἀνώτατον δικαστήριον.

§235Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἐὰν κυρωθοῦν εἰς τὴν Βʹ Σύνοδον;

§236Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἀποσαφηνίζετε δύο περιόδους. Ὁμιλεῖτε περὶ μιᾶς περιόδου λήξεως τῆς Συνόδου, τὴν ὁποίαν ἐπαναλαμβάνετε κατὰ κόρον ἀπόψε καὶ δεύτερον ὁμιλεῖτε περὶ τῆς περιόδου ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς Συνόδου μέχρι τῆς νέας Συνόδου, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐκδοθοῦν πράξεις διοικήσεως κλπ. Αὐτὸ τὸ μεταφράζω ὡς ἑξῆς, ὅτι χρειάζεται σήμερον νὰ κυρωθοῦν ὅλοι αὐτοὶ οἱ νόμοι, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ἡ διοίκησις νὰ κάμῃ ὡρισμένας πράξεις διοικητικάς, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἐθεωροῦντο ἔγκυροι ἐὰν δὲν κυρωθοῦν οἱ νόμοι αὐτοί. Ἐὰν ἐπείγεσθε δὲν εἶναι ὅτι θὰ λήξῃ ἡ σύνοδος.

§237Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι ἐκτεθειμέναι ὡρισμέναι πράξεις τῆς διοικήσεως.

§238Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἀλλὰ ὑποθέτω, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ πράξεις τῆς διοικήσεως νὰ γίνουν καὶ ἐπὶ τῶν 250 αὐτῶν ἀναγκαστικῶν νόμων. Εἶναι ἀδύνατον τοῦτο.

§239Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἠμπορεῖ νὰ γίνουν.

§240Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἶναι νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν τὴν ἀνασυγκρότησιν, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι νόμοι, οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦν μερικὰ κενά.

§241Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ θέμα ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ θὰ ἤθελα ἐδῶ νὰ ἄρω μίαν παρεξήγησιν. Οἱ νόμοι αὐτοὶ εἶναι ἐν ἰσχύϊ καὶ διέπουν τὴν ζωὴν τοῦ τόπου. Δὲν πρόκειται ἐδῶ νὰ δημιουργήσωμεν τὴν ἰσχύν των αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ὅλοι οἱ νόμοι εἶναι ἐν ἰσχύϊ. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας δὲν ἀκυρώνει τὸν νόμον, ἀκυρώνει τὴν πρᾶξιν τῆς διοικήσεως ἡ ὁποία ἐκδίδεται εἰς ἐκτέλεσιν ἑνὸς νόμου ἀπὸ τὰ τακτικὰ δικαστήρια, ὅλοι οἱ νόμοι αὐτοὶ ἰσχύουν, συνεπῶς δὲν βλέπομεν τὸν θόρυβον ὁ ὁποῖος δημιουργεῖται.

§242ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχει, κ. Ὑπουργέ, ἕνα θέμα σοβαρόν, τὸ ζήτημα τῶν ἀγοραπωλησιῶν τῆς κατοχῆς. Προχθὲς ἦλθον 500 ἄτομα οἱ μικροαγορασταὶ καὶ διεμαρτυρήθησαν, παρακαλῶ αὐτὸ τὸ ζήτημα νὰ τὸ προσέξετε σοβαρῶς.

§243Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι βουλευταί, τὸν κ. συνάδελφον, τὸν τόσον ἀγαπητὸν καὶ φίλον τὸν συγκινεῖ τὸ θέμα τῶν ἀγοραπωλησιῶν. Δὲν εἶναι στιγμὴ αὐτὴν τὴν ὥραν νὰ ἀνατάμωμεν τὸ θέμα καὶ νὰ ἴδωμεν ποὺ εἶναι τὸ δίκαιον. Ἐγὼ ἀνέλαβον νὰ θέσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἕνα σημείωμα, τὸ ὁποῖον ἔχομεν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ τὸ ὁποῖον λέγει: «Ἔχω τὴν τιμὴν... .......... (ἀναγινώσκει)..........».

§244Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ποῖος σᾶς τὰ λέγει αὐτά;

§245Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Κύριοι βουλευταί, φαίνεται, ὅτι ἐδημιουργήθη μία πλάνη, ὅτι πρόκειται ἀπόψε νὰ θεσμοθετήσωμεν τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ τοῦ νόμου. Πρέπει νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι οἱ νόμοι εἶναι ἐν ἰσχύϊ εἴτε τοὺς ἐπικυρώσωμεν, εἴτε δὲν τοὺς ἐπικυρώσωμεν. Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας εἰς ἐπίσημον ἔγγραφον πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης λέγει αὐτά, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέγνωσα. Κατόπιν τοῦ στοιχείου τούτου, τὸ Ὑπουργεῖον ἔλαβε τὴν ἀπόφασίν του τῆς συλλήβδην κυρώσεως τῶν Ἀναγκαστικῶν αὐτῶν νόμων. Δὲν θὰ εἶμαι ἐγὼ ὁ ἀπολογητὴς τῶν νόμων αὐτῶν. Τὰ νομοθετήματα αὐτὰ ἀφοροῦν πολλὰ Ὑπουργεῖα, προκειμένου ὅμως νὰ δημιουργηθῇ μία χαώδης κατάστασις, διότι τὸ Διοικητικὸν Δικαστήριον μετὰ τὴν λῆξιν τῆς Συνόδου θὰ ἐθεώρει τὰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἐκδίδονται βάσει αὐτῶν τῶν νόμων ἀνισχύρους, ἐνῷ τοὐναντίον τὰ τακτικὰ δικαστήρια θὰ θεωροῦν ὡς ἰσχυροὺς καὶ ἀνισχύρους τοὺς νόμους αὐτοὺς εἴτε λήγει ἡ Σύνοδος εἴτε ὄχι. Ἔπρεπε λοιπὸν νὰ κυρωθοῦν. Ἠκούσθη ἀπὸ ὡρισμένους κυρίους συναδέλφους, ὅτι θὰ ἔπρεπε κεχωρισμένως νὰ ἔλθουν τὰ νομοθετήματα. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν ὑπόμνησιν, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔπρεπε κἂν νὰ γίνῃ, διότι μέλη τοῦ Κοινοβουλίου εἶσθε καὶ γνωρίζετε, ὅτι ἐργαζόμεθα ἐντατικῶς. Ἀπὸ τὰς ἀρχὰς Νοεμβρίου ὑπολογίσατε μέσα εἰς τὸ ἑξάμηνον, παρὰ τὴν ἐντατικὴν αὐτὴν ἐργασίαν, πόσα νομοθετήματα κατώρθωσε νὰ διεξέλθῃ ἡ Βουλή. Συνεπῶς ἡ μεμονωμένη συζήτησις καὶ ἐπικύρωσις ἑκάστου Ἀναγκαστικοῦ νόμου θὰ ἀπῄτει ἕνα μακρύτατον χρονικὸν διάστημα. Καὶ θὰ ἦτο ἀκατόρθωτον εἰς τὴν παροῦσαν Βουλήν, ἔστω καὶ ἐὰν εἶχε νὰ διανύσῃ τὴν τετραετίαν της, νὰ ψηφίσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ νομοθετήματα.

§246Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Αὐτὸ ἀναιρεῖ προηγουμένας σας δηλώσεις ποὺ εἴπατε ὅτι ἡ κύρωσις θὰ γίνῃ..... ......... (δὲν ἠκούσθη).........

§247Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ σᾶς ἐξηγήσω. Νομίζω ὅτι ὑπάρχει μιὰ διαφορὰ ἐπὶ τοῦ θέματος ποὺ ὑπαινίσεσθε, διότι ἡ Κυβέρνησις εὐθέως καθώρισεν ὅτι ἡ ἀκύρωσις τῶν νομοθετημάτων αὐτῶν δὲν ἀποτελεῖ καὶ ἀποδοχὴν καὶ ὅτι, ἐπιφυλάσσει τὸ δικαίωμα νὰ διορθώσῃ, ὅλα τὰ ἄτοπα, νὰ συμπληρώσῃ ἢ νὰ καταργήσῃ ἢ νὰ τροποποιήσῃ αὐτοὺς τοὺς Α.Ν. Ἀλλὰ νομίζω, κύριε συνάδελφε, ὅτι αὐτὸ τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ὑπόσχεται ἡ Κυβέρνησις, εἰς χρονικὴν ἔκτασιν θὰ ἀπαιτήσῃ πολὺ ὀλιγώτερον χρονικὸν διάστημα ἀπὸ τὴν κεχωρισμένην συζήτησιν ἑκάστου νομοθετήματος.

§248Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Συγχρόνως νὰ ὑποβληθῇ ὁ νόμος περὶ κυρώσεως καὶ ἡ τροποποίησις ἡ καταργοῦσα, τροποποιοῦσα κλπ.

§249Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κάθε Ὑπουργεῖον, κύριε συνάδελφε, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, θὰ ἑτοιμάσῃ 1, 3, 5 νομοθετήματα μὲ τὰ ὁποῖα θὰ συμπληρωθοῦν ἢ θὰ τροποποιηθοῦν ἢ θὰ καταργηθοῦν ὡρισμέναι διατάξεις τῶν Α.Ν. ποὺ πρόκειται νὰ ἐπικυρώσωμεν. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον μὲ τὴν κεχωρισμένην συζήτησιν ἑνὸς ἑκάστου νομοθετήματος, διότι εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι θὰ ἀπαιτηθῇ ἓν τεράστιον χρονικὸν διάστημα. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελον ἐν συνεχείᾳ νὰ εἴπω πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι ἠκούσθησαν φωναὶ ἐναντίον νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα ζητοῦνται νὰ ἐπικυρωθοῦν, σχετικὰ μὲ τὴν ἀνασυγκρότησιν. Καὶ γνωρίζει ἡ Βουλή, πόσον λεπτὰ εἶναι τὰ θέματα αὐτὰ καὶ μετὰ ποίας περισκέψεως καὶ προσοχῆς καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὀφείλουν νὰ τὰ ἀντιμετωπίσουν. Ἐγένετο δὲ σοβαρωτάτη συζήτησις καὶ ἐπὶ ἄλλων τινῶν θεμάτων. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν τὸ θέμα τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ νὰ ἐξαιρεθοῦν ἢ 1–2 ζητήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι πολὺ σοβαρὰ νὰ τὰ φέρωμεν διὰ τῆς κεχωρισμένης καταθέσεως τῶν Α. Ν. πρὸς κύρωσιν.

§250Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Νὰ τὰ κατονομάσετε.

§251Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν πρέπει ὅμως νὰ τὸ γενικεύσωμεν τὸ θέμα. Ἐγένετο ὅμως καὶ μία συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν προνομίων ποὺ ἀπενεμήθησαν εἰς τὸν ἡγέτην τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως. Τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, τὸ χειρίζεται ἀποκλειστικῶς ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ καταλήξουν εἰς ὡρισμένας σκέψεις καὶ συμπεράσματα καὶ θὰ φέρουν τὸ θέμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ θέσῃ τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν. Ἐπειδὴ ὅμως εἶδον μίαν εὔλογον συγκίνησιν καὶ ἀνησυχίαν εἰς τὸ Σῶμα, θὰ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω δυὸ λέξεις, διὰ νὰ σᾶς κατατοπίσω ἐπὶ τοῦ ζητήματος. Ἡ Βουλὴ τοῦ 1946, ἐν ἔτει 1949 ἐψήφισε τὸν κάτωθι νόμον: «Τιμῆς ἕνεκεν........... ........ (ἀναγινώσκει).........». Αὐτὸ ἐψήφισεν ἡ Βουλὴ τὸ 1946. Ὅταν διελύθη ἡ Βουλὴ καὶ ἐκλήθη ἡ Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις διὰ νὰ διεξαγάγῃ τὰς ἐκλογάς, ἐδημοσιεύθη ὁ ὑπ’ ἀριθ. 1408 Α. Ν. ὅστις ἀναφέρει: «Ἄρθρον μόνον ........ (ἀναγινώσκει).........». Βάσει τοῦ Α.Ν. αὐτοῦ ἐξεδόθη τὸ ἀπὸ 17ης Φεβρουαρίου 1950 Διάταγμα μὲ 2 παραγράφους εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον ἀναφέρει τὰ ἠθικὰ καὶ ὑλικὰ προνόμια. Ὑπάρχει καὶ 2α καὶ 3η παράγραφος. «Ὁ Στρατάρχης Παπάγος.... ........ (ἀναγινώσκει).........».

§252Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. .... (δὲν ἀκούεται)......

§253Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Τί στοιχίζουν αὐτά;

§254Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρακαλέσω μὲ μίαν εὐπρέπειαν νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις.

§255Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Ἐὰν ἀναδιφήσωμεν τὰς σελίδας τῆς Γαλλικῆς Ἱστορίας θὰ ἴδωμεν, ὅτι ὁ Λουδοβῖκος 14ος δὲν ἀπελάμβανε τοιούτων προνομίων.

§256Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἤθελον νὰ ἴδω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Εἶναι γνωστὴ ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου καὶ εἶναι περιττὸν νὰ ἐπανέλθω. Προκειμένου δέ, κύριοι βουλευταί, νὰ φέρω τοὺς Α.Ν. πρὸς κύρωσιν ἐνόμισα χρέος μου, διὰ νὰ ἐνημερώσω καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλήν, νὰ ζητήσω τὴν γνώμην τοῦ πλέον ἐγκύρου ἐπιστήμονος, ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διεξέλθῃ τὸ θέμα καὶ μὲ μίαν ὑπεύθυνον γνώμην καὶ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ τὴν Βουλήν, καὶ τὴν δημοσίαν γνώμην νὰ διαφωτίσω. Ὁ ἁρμοδιώτερος ἐξ ὅλων τῶν ἐπιστημόνων ἦτο ὁ καθηγητὴς τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν. Ἀπηυθύνθην εἰς αὐτὸν καὶ μοῦ ἔδωκε τὴν γνωμάτευσίν του, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως θὰ εἶναι γνωστὴ καὶ εἰς τὸ Σῶμα. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Προέδρου καὶ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι ὑπευθύνως χειρίζονται τὸ θέμα τοῦτο καὶ οἱ ὁποῖοι ἀνεξαρτήτως μὲ τὴν συνταγματικότητα ἢ μὴ ἀντισυνταγματικότητα τῶν 2 νόμων ποὺ προανέφερα ἢ καὶ τοῦ Διατάγματος ποὺ ἐξεδόθη εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ τελευταίου Α.Ν., θὰ κρίνουν, θὰ καθορίσουν, καὶ θὰ εἰσηγηθοῦν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τί πρόκειται νὰ ἰσχύσῃ καὶ τί πρόκειται νὰ μὴ ἰσχύσῃ, τί πρόκειται νὰ τροποποιηθῇ καὶ τί νὰ καταργηθῇ. Θὰ συζητήσωμεν ἐπίσης, διότι τὸ πρᾶγμα ἐκτὸς τῆς συνταγματικότητος, ἔχει καὶ μίαν ἄλλην ἄποψιν, τὴν ἑξῆς: Εἰς τὴν 2αν καὶ 3ην παράγραφον τοῦ Διατάγματος, ποὺ ἀνέφερα, καθορίζεται ἡ ἐφ’ ὅρου ζωῆς παραμονὴ τοῦ ἡγέτου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὡς ἀξιωματικοῦ ἐν ἐνεργείᾳ τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ. Καὶ τίθεται ἕνα ἐρώτημα εὔλογον: Ἐφ’ ὅσον τὸ Σύνταγμα, ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος περὶ καταστάσεως τῶν Ἀξιωματικῶν, καθορίζει διὰ ρητῆς καὶ συγκεκριμένης διατάξεώς του, ὅτι ὁ ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικὸς δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ νὰ πολιτεύεται. Καὶ εἰδικῶς ἡ παράγραφος τοῦ Διατάγματος, ἡ ὁποία καθορίζει τὴν ἐν ἐνεργείᾳ παραμονὴν τοῦ ἡγέτου τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὡς ἀξιωματικοῦ εἶναι σύμφωνος πρὸς τὸ Σύνταγμα, εἶναι σύμφωνος πρὸς τὸν νόμον περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν, ἐφ’ ὅσον μάλιστα ἐν ἐνεργείᾳ εὑρισκόμενος εἶναι καὶ ἐνεργῶς πολιτευόμενος καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει σύγκρουσις τῶν δύο πλέον ἰδιοτήτων του, ὥστε νὰ παρουσιάζεται τὸ σχῆμα καὶ ἡ ἀντινομία, νὰ εἶναι ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικὸς καὶ νὰ ἐπιτίθεται κατὰ τοῦ Προϊσταμένου του Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ νὰ ἐπιτίθεται κατὰ τῶν συναδέλφων του ἀντιστρατήγων καὶ νὰ ἐνεργῇ πολιτικὰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὰς ἰδιότητας τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ ἀξιωματικοῦ; Τὰ θέματα αὐτὰ ἀνακύπτουν ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν. Τὰς λύσεις δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ τὰς ἐξαγγείλω πρὸς τὴν Βουλήν. Ἡ Κυβέρνησις μὲ μίαν ἀνωτέραν σκέψιν, ἡ ὁποία τὴν διέπει, ἐκτὸς πάσης πολιτικῆς ἀντιθέσεως, ἀλλὰ μὲ ἀντικειμενικότητα, μὲ ὀρθὴν καὶ σαφῆ κρίσιν, διὰ τοῦ Προέδρου καὶ τοῦ Ἀντιπροέδρου της θὰ χειρισθῇ τὸ ὅλον θέμα καὶ θὰ ἐξαγγείλῃ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰς ἀποφάσεις της, μακρὰν ἀπὸ κάθε μικρότητα, μὲ ἀξιοπρέπειαν, ἡ ὁποία προσήκει εἰς τοὺς δημοσίους ἄνδρας! Ἐπειδὴ ὅμως βλέπουν τὴν εὔλογον συγκίνησιν καὶ ἀνησυχίαν τῆς Βουλῆς............

§257Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κάθε ἄλλο.

§258Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὄχι δι’ αὐτό, διὰ τὸ θέμα τῶν ἀναγκαστικῶν νόμων. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§259Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν εἶμαι δικηγόρος ἀλλὰ ἔχω μίαν ἀπορίαν. Ἠξεύρω, ὅτι διὰ νὰ γίνῃ κανεὶς βουλευτὴς πρέπει νὰ ἐπικυρωθῇ ἡ ἐκλογή του ἀπὸ τὸ Πρωτοδικεῖον. Προκειμένου λοιπὸν διὰ τὸν ἐν λόγῳ, πῶς ἐπεκυρώθη ἡ ἐκλογή του ἀπὸ τὸ Πρωτοδικεῖον;

§260Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι, ἐπονέρχομαι ἐπὶ τοῦ γενικωτέρου θέματος τῆς συνολικῆς κυρώσεως τῶν ἀναγκαστικῶν νόμων. Καὶ ἐπειδή, ἐπαναλαμβάνω, εἶδον τὴν εὔλογον συγκίνησιν καὶ ἀνησυχίαν τῆς Βουλῆς, θὰ παρακαλέσω θερμότατα, νὰ ἀποδεχθῇ ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ αὔριον, διὰ νὰ παρίσταται καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι ὡς ὑπεύθυνοι θὰ δώσουν πρὸς τὸ Σῶμα τὰς δεούσας ἐξηγήσεις, προχωροῦμεν. Θὰ παρεκάλουν ὅμως νὰ προχωρήσωμεν ἀπόψε εἰς τὰ ἑπόμενα νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα εἶναι σοβαροτάτης μορφῆς, καὶ ἰδίως εἰς τὸν νόμον 1540, ποὺ ἀφορᾷ μίαν τάξιν ὑπαλλήλων, ποὺ περιμένουν τὴν ἐπάνοδόν των εἰς τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας. Αὐτὰ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω πρὸς τὴν Βουλήν. (Χειροκροτήματα).

§261Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφ. Οἰκ.). Παρακαλῶ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον περὶ Σχολῆς Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου. Κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τὸν Πρόεδρον Λινοτυπῶν Ἀθηνῶν, οἱ ὁποῖοι τὸ ἀπεδέχθησαν, παρακαλῶ, ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 3 προστεθῇ καὶ δευτέρα παράγραφος ἔχουσα οὕτω: «...(ἀναγινώσκει)...». Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν αὐτό, διὰ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα.

§262ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης;

§263ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§264ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἑπομένως ἡ συνέχισις τῆς συζητήσεως τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Ἀναγκαστικῶν νόμων ἐκδοθέντων ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ΞΖʹ ψηφίσματος καὶ ἐφεξῆς», ἀναβάλλεται. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου διορισμοῦ τεχνιτῶν ἐν τῷ Ἐθνικῷ Τυπογραφείῳ».

§265Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφ. Οἰκ.). Κύριε Πρόεδρε, ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα καὶ πρὸ ὀλίγου, δηλαδὴ ἴσως εἰς τὸ ἄρθρον 3 προστεθῆ καὶ δευτέρα παράγραφος ἔχουσα οὕτω.......... «....... (ἀναγινώσκει).......».

§266ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§267ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§268ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τρόπου διορισμοῦ τεχνιτῶν ἐν τῷ Ἐθνικῷ Τυπογραφείῳ», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 89 τοῦ 1945».

§269ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 89 τοῦ 1945». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1540) 50 καὶ 1912)51 Α.Ν. καὶ περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1912)1951 Α.Ν. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§271Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Πρὶν ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις θέλω νὰ κάμω μίαν δήλωσιν. Ὑπάρχει πληθώρα τροπολογιῶν καὶ πληθώρα θεμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐν πολλοῖς δίκαια πλὴν ὅμως θέλω νὰ δηλώσω, ὅτι τροποποιήσεις δὲν πρόκειται νὰ δεχθῶ διότι τὸ θέμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῆς ἐκ νέου ἐξετάσεως ὅλων τῶν περιπτώσεων ποὺ ἀφοροῦν ὑπαλλήλους, ἀπήντησα ἤδη, ὅτι θὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ εἰδικώτερον νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον καταρτίζεται καὶ τὸ ὁποῖον εὐθὺς μετὰ τὰς ἑορτὰς θὰ κατατεθῇ. Ὑπάρχει μία ἐσφαλμένη ἄποψις, ὅτι δηλαδὴ περιορίζεται τὸ θέμα τῆς ἐξετάσεως τῶν ἀπολύσεων, ἐνῷ διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ ἐπιδιώκεται παράτασις ὡρισμένων προθεσμιῶν καὶ ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα τῆς κρίσεως τῶν ὑπαλλήλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐπειδὴ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον χρώμενον αὐτῆς τῆς διατάξεως προέβη εἰς τὴν ἐπαναφορὰν ὡρισμένων ὑπαλλήλων, ἐδημιουργήθησαν ὅμως ἀμφισβητήσεις ἐὰν ἡ ἐπαναφορὰ αὐτὴ εἶναι ἔγκυρος ἢ ὄχι, δι’ αὐτὸ θεσπίζεται ἡ ὑπὸ κρίσιν διάταξις. Εἰς μίαν διάταξιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος λέγομεν, ὅτι ἐκεῖ ποὺ ἐγένετο ἀπόλυσις ὑπαλλήλων διὰ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τοῦ ἰδίου ὀργάνου νὰ γίνεται ἡ ἐπανεξέτασις τῆς ὑποθέσεως. Δι’ ἄλλου νομοθετήματος ἀντιμετωπίζονται πλῆθος ἄλλων περιπτώσεων. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν τῆς βάσεως τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἄλλως θὰ ἐπαναφερθοῦν ὡρισμέναι ἀδικίαι.

§272ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κῦρκος ἔχει τὸν λόγον.

§273Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔδωσε μίαν διευκρίνισιν περὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ εἶπεν, ὅτι δὲν πρόκειται διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ κριθῇ τὸ θέμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, οἵτινες ἀπεμακρύνθησαν καὶ ὅτι προπαρασκευάζεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης σχετικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ προνοήσῃ περὶ τῆς τύχης τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Ἀκριβῶς ἡ δήλωσις καὶ διευκρίνησις τὴν ὁποίαν ἔκαμε ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης μᾶς ὤθησαν, διὰ νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὀλίγας τινὰς σκέψεις περὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἤτοι τῶν ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων βάσει τῶν Θʹ καὶ ΝΘ ψηφισμάτων. Θὰ ἤθελα νὰ θίξω διὰ βραχυτάτων ὡρισμένας ἀπόψεις, εἰς τρόπον ὥστε νὰ τὰς ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. Ὑπουργός, κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ τοῦ ὁποίου μᾶς ὡμίλησεν. Ἐγὼ δι’ αὑτὸν λόγον θὰ ἀποφύγω νὰ ὑποβάλλω οἱανδήποτε τροπολογίαν, ἀφορῶσαν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα καὶ μετὰ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἐκεῖ ὅπου λέγει, ὅτι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον θὰ ἀποφασίζῃ, αἰτήσει τῶν ἐνδιαφερομένων ἀνωτάτων ὑπαλλήλων, διὰ τὴν ἐπαναφοράν των νὰ θέσῃ ἕνα χρονικὸν ὅριον ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ λάβῃ τοῦτο τὴν ἀπόφασίν του, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ τὸ καρδιοχτῦπι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ περιμένουν ἐπ’ ἀόριστον. Τὸ ζήτημα, κύριοι συνάδελφοι, τοῦ ὁποίου ἅπτεται τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐδημιουργήθη τὸ πρῶτον ἀπὸ τὴν δημοσίευσιν τοῦ Θʹ ψηφίσματος καὶ ἐνετάθη κατόπιν διὰ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ΜΘʹ ψηφίσματος. Θέλω νὰ εἴπω ὡρισμένα πράγματα, ἐν σχέσει μὲ τὰ Θʹ καὶ ΜΘʹ ψηφίσματα, διὰ νὰ τὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νέου νομοσχεδίου, ὥστε νὰ εἶναι τοῦτο ὅσον τὸ δυνατὸν ἀρτιώτερον καὶ νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ὑφισταμένας ἀνάγκας. Ἀπὸ τὰ δύο αὐτὰ ψηφίσματα ἐδημιουργήθη ἕνα ζήτημα τεράστιον, ἕνα πρόβλημα κοινωνικὸν μεγίστης σημασίας. Δυνάμει τῶν ψηφισμάτων αὐτῶν ἀπελύθησαν πολλοὶ ὑπάλληλοι ἐπὶ διαφόροις λόγοις καὶ προφάσεσιν. Κατὰ μίαν στατιστικὴν ἀπελύθησαν ἐπὶ τῇ βάσει, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, μόνον τοῦ Θʹ ψηφίσματος 17 χιλιάδες περίπου ὑπάλληλοι. Ἐπηκολούθησε τὸ ΜΘʹ ψήφισμα, δυνάμει τοῦ ὁποίου ἀπελύθησαν ἕτεραι 2½ χιλιάδες τοὐλάχιστον ὑπάλληλοι. Συνεπῶς ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν δύο αὐτῶν ψηφισμάτων φθάνομεν εἰς τὴν ἀπόλυσιν 20.000 περίπου, ἂν μὴ καὶ περισσοτέρων, ὑπαλλήλων δημοσίων καὶ Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου ὡς καὶ ἐπιχειρήσεων καὶ ἑταιρειῶν κοινῆς ὠφελείας. Ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι συνάδελφοι, πόσον ὀξὺ εἶναι τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη καὶ πόσον ἐπιτακτικὴ εἶναι ἡ ἀνάγκη νὰ δοθῇ μία λύσις εἰς τὸ πρόβλημα τοῦτο. Βέβαια εἰς τὸν τόπον μας, ὁ ὁποῖος κατὰ τὰ τελευταῖα τριάκοντα ἔτη διὰ πλείστων διῆλθεν ἀνωμαλιῶν καὶ περιπετειῶν, δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν γίνονται ἐκκαθαρίσεις εἴτε εἰς τὰς δημοσίας, εἴτε καὶ εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας. Ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐκκαθαρίσεις γίνονται πάντοτε μὲ ἀναστολὴν τῶν συνταγματικῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι προνοοῦν περὶ τῆς μονιμότητος καὶ ἰσοβιότητος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὅλαι αἱ ἐκκαθαρίσεις ὑποτίθεται, ὅτι αἰτιολογίαν εἶχον τὴν ἀνάγκην τῆς προστασίας τῶν συμφερόντων τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ Κράτους. Αὐτὴ ἡ αἰτιολογία προεβλήθη καὶ εἰς τὸ 1916, ὅταν ἔγινεν ἡ πρώτη ἐκκαθάρισις ὑπὸ μέρους τῶν τότε κρατησάντων ἀντιβενιζελικῶν καὶ εἰς τὸ 1917 ὅταν ἔγινεν ἡ δευτέρα ἐκκαθάρισις ἀπὸ μέρους τῶν τότε ἐπικρατησάντων Φιλελευθέρων καὶ εἰς τὸ 1920 ὅταν ἐπανῆλθον τὰ ἀντιβενιζελικὰ κόμματα καὶ εἰς τὸ 1935 μετὰ τὸ κίνημα. Πάντοτε εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς περιόδους, εὑρίσκοντο ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τῆς θέσεώς των ὡς δημοσίων ὑπαλλήλων ἢ ὑπαλλήλων διαφόρων ὀργανισμῶν, δὲν ὑπενόμευον ἁπλῶς τὸ Κράτος, ἀλλ’ ὑπενόμευον καὶ τὴν τύχην τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Πατρίδος! Εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσῃ κανείς, ὅτι εἰς τὸν τόπον μας, ὁ ὁποῖος κατὰ τὰς περιόδους αὐτάς, συνέπιπτε καὶ νὰ μάχεται ἀγῶνας σκληροτάτους διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν δούλων ἀδελφῶν καὶ διὰ τὴν ἀποκατάστασίν των εἰς τὰ ἐθνολογικὰ καὶ ἱστορικά των ὅρια, εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσῃ ὅτι εἶχεν ἐπὶ τοσοῦτον πληθυνθῆ ὁ ἀριθμὸς τῶν προδοτῶν καὶ τῶν ὑπονομευτῶν τοῦ Ἔθνους, ὥστε νὰ λαμβάνωνται τὰ μέτρα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν; Ὄχι, ἀναμφισβητήτως ὄχι. Δὲν ἦτο λοιπὸν τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ ὁ κύριος σκοπός, ἡ πραγματικὴ αἰτία, ἡ ὁποία προεκάλει ὅλην αὐτὴν τὴν ἀναστάτωσιν καὶ τὴν ἀναστολὴν τῶν συνταγματικῶν διατάξεων. Ὑπῆρχε καὶ κάτι ἄλλο. Ὑπὸ τὴν αἰτίαν αὐτὴν ὑπῆρχεν ὁ λόγος τῆς ἐξυπηρετήσεως διαφόρων ἄλλων συμφερόντων. Τοῦτ’ αὐτὸ συνέβη καὶ κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Θʹ καὶ τοῦ ΚΘʹ ψηφίσματος καὶ αἱ 20 χιλιάδες τῶν ὑπαλλήλων δὲν ἀπεμακρύνθησαν δι’ ἄλλον τινὰ λόγον, παρὰ διὰ νὰ δημιουργηθοῦν κενά, τὰ ὁποῖα νὰ καταληφθοῦν διὰ προαγωγῶν ἢ διὰ τῆς προσλήψεως νέων ὑπαλλήλων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα περιστατικὸν διὰ νὰ ἴδητε κατὰ ποῖον τρόπον ἐγένοντο εἰς τὸ παρελθὸν αἱ ἐκκαθαρίσεις αὗται. Ἤμην μέλος τῆς Κυβερνήσεως ὑπὸ τὸν ἀείμνηστον Παναγῆν Τσαλδάρην κατὰ τὸ 1935. Εἶχον καὶ τότε ἀνασταλῆ αἱ διατάξεις τοῦ Συντάγματος περὶ μονιμότητος καὶ ἰσοβιότητος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ εἶχον καὶ τότε γίνει Συντακτικαὶ Πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἔδιδον τὸ δικαίωμα εἰς μὲν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, εἰσηγήσει τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, νὰ ἀποφαίνεται ἐπὶ τῆς ἐκκαθαρίσεως ἀνωτάτων καὶ ἀνωτέρων βαθμῶν, εἰς δὲ τοὺς διαφόρους Ὑπουργούς, μετὰ κρίσιν Συμβουλίου, νὰ ἀποφαίνωνται ἐπὶ τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν μέσων καὶ κατωτέρων ὑπαλλήλων. Ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀντέταξε σκληροτάτην ἀντίστασιν, ὅταν τοῦ ἐζητήθη νὰ δεχθῇ τὴν δημοσίευσιν τῆς Συντακτικῆς Πράξεως, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἤρετο ἡ μονιμότης καὶ ἡ ἰσοβιότης τῶν ὑπαλλήλων. Ἡ ἀσθένειά του ὅμως τότε τὸν ἀπεμάκρυνε προσωρινῶς ἀπὸ τὴν οὐσιαστικὴν διαχείρισιν τῆς ἐξουσίας καὶ οὕτω ἐδημοσιεύθη ἡ Συντακτικὴ Πρᾶξις καὶ ἤρχισαν αἱ ἐκκαθαρίσεις. Καὶ συνέβη, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἑξῆς: Προσῆλθον μίαν ἡμέραν ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δύο Ὑπουργοί, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, προκειμένου νὰ εἰσηγηθοῦν τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Πρόεδρος τότε τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἦτο κύριός τις, τὸν ὁποῖον οὔτε ἐγνώριζα, οὔτε μοῦ ἐδόθη εὐκαιρία νὰ γνωρίσω, ὀνόματι Νικολόπουλος. Εἰσηγοῦνται λοιπὸν οἱ δύο Ὑπουργοὶ τὰ ἑξῆς: «Πρόεδρος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου: Νικολόπουλος. Ἄμισθος ὑπάλληλος, μὲ μακροτάτην καὶ ἐντιμωτάτην δημοσίαν ὑπηρεσίαν, κατέχων τὰ ζητήματα τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ὅσον οὐδείς. Εἰς τὸ Κόμμα μας δὲν ἔχομεν ἄνθρωπον νὰ ὑποδείξωμεν διὰ τὴν θέσιν αὐτήν. Εἶναι ἔντιμος καὶ ἐνάρετος. Ἔχει ἕνα μειονέκτημα: Ἔχει ἀδελφὸν Βενιζελικόν». Καὶ τί νομίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἔγινε μετὰ τὴν εἰσήγησιν αὐτὴν τῶν δύο Ὑπουργῶν; Ἐδιχάσθησαν αἱ γνῶμαι τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐπακριβῶς. Καὶ ἐκ τῆς ψήφου τοῦ ὑποφαινομένου διετηρήθη ὁ κύριος Νικολόπουλος εἰς τὴν προεδρείαν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐγένετο ἡ ἐκκαθάρισις κατὰ τὸ 1935, ὅταν δηλαδὴ ἡ ὀξύτης τῶν παθῶν δὲν εἶχε φθάσει εἰς ὃ σημεῖον ἔφθασε σήμερον. Φαντασθῆτε, λοιπόν, κατὰ τίνα τρόπον θὰ ἔγινεν ἡ ἐκκαθάρισις μὲ τὸ ΘΓʹ καὶ ΜΘʹ ψηφίσματα, ὅταν δὲν ὑπῆρχε πλέον καμμιὰ ἐγγύησις, καὶ καμμιὰ ἐλπὶς προστασίας ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐκρίνοντο καθ’ ὃν τρόπον ἐκρίνοντο. Τώρα αἱ περιστάσεις ἐκεῖναι παρῆλθον. Ὁ τόπος εἰσῆλθεν εἰς κάποιαν ὁμαλότητα, εὐτυχῶς. Ἡ Κυβέρνησις εἰσηγήθη καὶ ἐψήφισε καὶ θὰ εἰσηγηθῇ καὶ ἄλλα μέτρα εἰρηνευτικά. Νομίζω ὅτι ἕνα ἀπὸ τὰ εἰρηνευτικὰ αὐτὰ μέτρα καὶ μάλιστα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα καὶ σπουδαιότερα θὰ εἶναι ἀναντιρρήτως τὸ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀποκατασταθοῦν εἰς τὰς θέσεις των αἱ χιλιάδες αὐταὶ τῶν ὑπαλλήλων ἐκ τῶν ὁποίων ἐλάχιστοι, ἐλαχιστώτατοι, εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀπεμακρύνθησαν δι’ ὑπηρεσιακὴν ἀνεπάρκειαν. Κάθε ἄλλος λόγος ἐβάρυνε, πλὴν τοῦ λόγου τῆς ὑπηρεσιακῆς ἀνεπαρκείας. Νομίζω λοιπὸν ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι ἡ κατευθυντήριος γραμμὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Νὰ ἐπαναφέρῃ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ὑπαλλήλους τοὺς ἀδικαιολογήτως ἀπομακρυνθέντας, εἰς τὰς θέσεις των. Δὲν θὰ εἶναι μόνον τὸ ὄφελος τῆς ἀποκαταστάσεως ἀδίκως διωχθέντων ὑπαλλήλων, θὰ προκύψῃ καὶ ἄλλο ὄφελος, πλέον συγκεκριμένον, τόσον διὰ τὸν κρατικὸν Ὀργανισμὸν ὅσον καὶ διὰ τοὺς Ὀργανισμοὺς Δημοσίου Δικαίου. Διότι μετὰ τὰς ἐκκαθαρίσεις, κύριοι συνάδελφοι, αἱ κενωθεῖσαι θέσεις συνεπληρώθησαν κατὰ ἕνα τρόπον τελείως ἀνεξήγητον, ἀπὸ πρόσωπα τὰ ὁποῖα οὔτε τὸ δημόσιον ἀξίωμά του ἐτίμησαν οὔτε τὰς ἄλλας ὑπηρεσίας εἰς τὰς ὁποίας διωρίσθησαν. Ἀντιθέτως, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας σωρείαν καταχρήσεων, τοιούτων καταχρήσεων, πρὸ τῶν ὁποίων ἔμεινε κατάπληκτος ἡ Ἑλληνικὴ δημοσία γνώμη, καταχρήσεων αἱ ὁποῖαι ἐσημειώθησαν καὶ εἰς τὰς ὑπηρεσίας ἀκόμη τῶν Ἑνώσεων Συνεταιρισμῶν, αἱ ὁποῖαι ἐτέθησαν ὑπὸ ἐκκαθάρισιν. Οὕτω, ἐσημειώθησαν καταχρήσεις εἰς μεγίστην ἔκτασιν. Καὶ αὐταί, εἶναι αἱ ἀνακαλυφθεῖσαι. Πόσαι ἄλλαι εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνεκαλύφθησαν ἀκόμη καὶ ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ ἀποκαλυφθοῦν ποτέ. Καὶ τὸ κακὸν αὐτὸ προῆλθεν, ἀκριβῶς, διότι ἀνεξελέγκτως, ἐμπῆκαν εἰς τοὺς Δημοσίους Ὀργανισμοὺς καὶ τὰς ἄλλας ὑπηρεσίας, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπρεπε νὰ μποῦν, ἐάν, ὁμαλῶς ἐγένετο ἡ πρόσληψις αὐτῶν. Δὲν πρόκειται, λοιπόν, νὰ τερματισθῇ ἕνας κοινωνικὸς σάλος, ὁ ὁποῖος προεκλήθη ἐκ τῆς ἀπομακρύνσεως τῶν χιλιάδων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ θὰ ἀρχίσῃ νὰ γίνεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καί ἡ ἐξυγίανσις, ἔν τινι μέτρῳ, σοβαρῷ, τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι ἐκ τῶν ἀπόψεων αὐτῶν, πρέπει νὰ κινηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ προσκομίσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἐάν, ὅμως, καὶ κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ κατὰ τὴν ψήφισίν του, ἐπικρατήσουν, αἱ ἴδιαι στενόκαρδοι σκέψεις, αἱ ὁποῖαι ἐπεκράτησαν, κατὰ τὴν σύνταξιν καὶ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως», οὔτε τὸ πρόβλημα τὸ κοινωνικὸν θὰ λυθῇ, οὔτε καὶ τῆς Δημοσίας Ὑπηρεσίας, θὰ ἀποκατασταθῇ κάποια τάξις. Καί, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἀντὶ νὰ προσφέρῃ κανεὶς μίαν θετικὴν ὑπηρεσίαν καὶ εἰς τὴν Κοινωνίαν καὶ εἰς τὸ Δημόσιον, ἀντιθέτως, λέγω, θὰ ἐπιτείνῃ τὸν σάλον, ὁ ὁποῖος ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται μέχρι σήμερον.

§274ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Τούντας ἔχει τὸν λόγον.

§275Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω νὰ ὑποβάλλω μίαν τροπολογίαν ὅπως παραχωρηθῇ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, τὸ δικαίωμα, νὰ προσλάβῃ 20 γραφεῖς, διὰ νὰ συγκροτήσῃ Ὑπηρεσίαν, παρὰ ταῖς Ἐπιτροπαῖς, αἱ ὁποῖαι θὰ κρίνουν περὶ τῆς ἀπολύσεως ὑπὸ ὅρους.

§276ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Φρόνιμος ἔχει τὸν λόγον.

§277Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ τῆς Δικαιοσύνης, δυνάμει τοῦ νόμου 1347 παρεσχέθη ἡ εὐχέρεια εἰς πάμπολλους ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν νὰ προαχθοῦν. Παρουσιάσθη, ὅμως, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὸ περίεργον φαινόμενον, ὑπάλληλοι κατέχοντες βαθμίδα Α νὰ εὑρίσκωνται εἰς πολὺ κατωτέραν τοιαύτην, ἄλλων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ὑποδεέστεροι αὐτῶν. Πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀδικίας αὐτῆς, οἱ ὑπάλληλοι ἐκεῖνοι, προσέφυγον εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἠκυρώθησαν αἱ προαγωγαί των. Ἐξεδόθη, ὅμως, βραδύτερον, εἷς νόμος, ὁ ὁποῖος προσεβλήθη ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ ἠκυρώθη, ἀλλὰ ἡ ὁλομέλεια ἀπεφάνθη διὰ ψήφων 8 ἔναντι 7 καὶ ἔμεινεν οὗτος ἰσχυρός. Πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς γενομένης ἀδικίας, εἰς τὸν νόμον αὐτόν, εἰς τὸ ἄρθρον 17, νὰ τεθῇ μία παράγραφος δευτέρα, διὰ τῆς ὁποίας νὰ κρίνωνται ἐκ νέου ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἱκανοποιήθησαν. Διότι καὶ οἱ ὑπηρετήσαντες βουλευταὶ καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ὁ τότε Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ὡμολόγησαν «ὅτι ἐγένετο ἡ ἀδικία αὕτη καὶ ἔπρεπε νὰ ἀποκατασταθοῦν οἱ ἀδικηθέντες». Μέχρι σήμερον δυστυχῶς δὲν ἐγένετο τίποτε. Τὸ ἄρθρον 17 τοῦ νόμου 1608 νὰ ἀντικατασταθῇ ὡς ἀκολούθως: «....... (ἀναγινώσκει)......».

§278Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Μὴ ἐπιμένετε νὰ τεθῇ εἰς αὐτὸν τὸν νόμον. Τὴν ἄλλην ἑβδομάδα θὰ φέρωμεν ἄλλον καὶ θὰ βάλλωμεν αὐτὴν τὴν διάταξιν.

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παλλάσκας ἔχει τὸν λόγον.

§280Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις, ὅτι δὲν δέχεσθε τροπολογίας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου 1540, θὰ παρακαλέσω νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν θέτω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς. Ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι γενικοῦ ἐνδιαφέροντος, δὲν ἔχει προσωπικὸν χαρακτῆρα, διότι διὰ τοῦ νόμου 1540 ἔπρεπε ν’ ἀποδοθῇ δικαιοσύνη εἰς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν ἐκ τῆς θέσεώς των, διότι εἰς μίαν ἀνώμαλον περίοδον, χωρὶς οὐσιαστικῶς νὰ ὑπάρχῃ τίποτε τὸ ἐπιβαρυντικὸν εἰς βάρος των ἁπλῶς καὶ μόνον ἐκρίθησαν διὰ τὰ πολιτικά των φρονήματα. Δυστυχῶς ὅμως καὶ δι’ ἐκείνους τούς ὑπαλλήλους ποὺ ἐπανῆλθον βάσει τοῦ νόμου 1540, δὲν ἀπεδόθη δικαιοσύνη, διότι ἐκεῖνοι ποὺ ἐπανῆλθον, ἐθεωρήθη ὅτι κακῶς ἀπελύθησαν τῆς ὑπηρεσίας των καὶ διὰ ν’ ἀποδοθῇ δικαιοσύνη πρέπει νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς θέσεις των ἀπὸ τῆς ὁποίας ἀπελύθησαν. Τί συνέβη ὅμως εἰς τὴν πραγματικότητα; Οἱ περισσότεροι τούτων ἐθεωρήθησαν ὡς ὑπεράριθμοι. Διατὶ θὰ θεωρηθοῦν ὑπεράριθμοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἐπὶ πολλὰ ἔτη καὶ δὲν θὰ θεωρηθοῦν ὑπεράριθμοι οἱ ἀλεξιπτωτισταί, οἱ ὁποῖοι ἦλθον καὶ κατέλαβον τὰς θέσεις αὑτῶν, οἱ ὁποῖοι ὅλως ἀδικαιολογήτως καὶ ἀδίκως ὑπέφεραν τόσα χρόνια ποὺ ἦσαν ἐκτὸς ὑπηρεσίας; Νομίζω, ὅτι ἐκπροσωπῶ τὰ αἰσθήματα ὅλων, ὅταν ἐπιμένω νὰ δεχθῆτε τὴν παροῦσαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία λέγει τὸ ἑξῆς: «Οἱ ἐπανελθόντες βάσει τοῦ τόμου........... ........ (ἀναγινώσκει).......». Δὲν νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή, εἶναι γενικοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ ἀποδίδει δικαιοσύνην.

§281Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα, κύριε συνάδελφε.

§282Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὑπάρχουν ἐξυγιανθέντες ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ὑποβάλουν αἰτήσεις ἐντὸς 3 μηνῶν, διὰ πολλοὺς ὅμως λόγους δὲν κατώρθωσαν νὰ ὑποβάλουν ἐμπροθέσμως τὰς αἰτήσεις. Παρακαλῶ ὅπως παραταθῇ ἡ προθεσμία.

§283Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Παρατείνεται. Ὑπάρχει τροπολογία ἡ ὁποία ἔγινεν ἀποδεκτή.

§284Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Καὶ μία δευτέρα τροπολογία. Ὅσοι ἐπανῆλθον δυνάμει τοῦ νόμου 1540 καλοῦνται ἀπὸ τὸ Μ. Τ.Π.Υ. νὰ ἐπιστρέψουν τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ἔλαβον λόγῳ τῆς ἀπομακρύνσεώς των.

§285Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἔχομεν νόμον διὰ τὰ οἰκονομικὰ θέματα δὲν ἠμποροῦμεν νὰ θέσωμεν ἐδῶ τοιαύτην διάταξιν.

§286ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Μπακλατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§287Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νόμου 1540 ὁμιλεῖ περὶ ἐπαναφορᾶς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ δικαστικῶν, δυστυχῶς ὅμως διεπράχθη μία μεγάλη ἀδικία δὲν κάμνει λόγον περὶ τῶν ὑπαλλήλων Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου καὶ συγκεκριμένως τῶν Τραπεζῶν. Πρόκειται περὶ δικαιοτάτης τροπολογίας ἡ ὁποία πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ προτείνω ὅπως γίνῃ ἀποδεκτή.

§288Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν ἡ Βουλὴ συμφωνῇ ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§289ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή. Δεκτή.

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Μάντακας ἔχει τὸν λόγον.

§291Ε. ΜΑΝΤΑΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω δύο προσθήκας ἐπὶ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου. Ἡ μία ἀφορᾷ τοὺς ἐπανελθόντας ὑπαλλήλους καὶ διὰ τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἤδη ἐπανέλθει καὶ ζητοῦν νὰ τεθοῦν εἰς τὴν σειρὰν προαγωγῆς μαζὶ μὲ τοὺς συγχρόνως ὁμοιοβάθμίους των.

§292Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι ἕτοιμον τὸ νομοθέτημα καὶ εἶναι εἰς τὴν τετραμελῆ Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου. Μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν θὰ ἔλθῃ αὐτὸ τὸ νομοθέτημα πρὸς συζήτησιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὸν 1540 νὰ βάλωμεν ὅλας τὰς περιπτώσεις.

§293Ε. ΜΑΝΤΑΚΑΣ. Ἔχω καὶ δευτέραν προσθήκην. Πρόκειται διὰ τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἐξητάσθησαν ἤδη καὶ ζητοῦν νὰ ἐπανεξετασθοῦν, διότι θέλουν νὰ προσκομίσουν νεώτερα στοιχεῖα καὶ παρακαλῶ νὰ προσέξετε αὐτὸ τὸ ζήτημα. Εἶναι παλαιοὶ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι, ἐκρίθησαν ἀπὸ τὰ Συμβούλια καὶ ἔχουν στοιχεῖα νεώτερα νὰ προσκομίσουν.

§294Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Καὶ δι’ αὐτὸ τὸ θέμα, τὸ νέον νομοθέτημα ἔχει προβλέψει. Δὲν ἠμπορῶ νὰ λύσω ἐδῶ ὅλα τὰ ζητήματα τῶν ὑπαλλήλων.

§295Ε. ΜΑΝΤΑΚΑΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἄδικον νὰ ἐπιμένετε ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος καὶ διὰ τοὺς ἐπανελθόντας καὶ δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπιζητοῦν νὰ ἐπιλύσουν αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§296Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Καὶ διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Ἑταιρειῶν κοινῆς ὠφελείας, ὅπως εἶναι οἱ Σ.Ε.Κ. καὶ οἱ Σ.Π.Α.Π.

§297ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§298Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Διὰ γενομένης δεκτῆς τροπολογίας ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, λαμβάνεται πρόνοια διὰ τοὺς ὑπαλλήλους Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Ὑπάρχουν ὅμως ὑπάλληλοι νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν, τὰ ὁποῖα εἶναι πρόσωπα Ἰδιωτικοῦ Δικαίου. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἐπεκτείνῃ τὴν διάταξιν καὶ ἐπ’ αὐτῶν τῶν Ἱδρυμάτων. Ἐπίσης παρακαλῶ καὶ διὰ τὴν ἑξῆς περίπτωσιν. Ἕνας ὑπάλληλος, τὸ 1950, λόγῳ τοῦ ὅτι ἀπουσίαζεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐπέρασεν ἡ προθεσμία καὶ δὲν ἐκυρώθη. Ζητεῖ τώρα νὰ ἐπανακριθῇ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἄδικον αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἔλειπεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δὲν ἐκρίθη νὰ μὴ δύναται τώρα νὰ κριθῇ καὶ νὰ ἐπανέλθῃ.

§299ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λυμπέρης ἔχει τὸν λόγον.

§300Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 5 ἡ παράγραφος βʹ νομίζω, ὅτι πρέπει ν’ ἀπαλειφθῇ. Ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς «... (ἀναγινώσκει).....». Συμβαίνει τὸ ἑξῆς, κ. Ὑπουργέ. Τὸν τελευταῖον καιρόν, ὅταν ἐγένοντο αἱ ἀπολύσεις, πολλοί, διότι προέβλεψαν πολλοὶ προϊστάμενοι, ὅτι ἐὰν ἀπέλυον ὡρισμένους ὑπαλλήλους διὰ πολιτικὰ φρονήματα ἴσως νὰ ἐπανήρχοντο, ἢ διότι δὲν εἶχον ἐπαρκῆ στοιχεῖα νὰ τοὺς ἀπολύσουν διὰ πολιτικὰ φρονήματα, κατέφυγον εἰς τὴν ἀνεπάρκειαν, τὴν ἔλλειψιν ἤθους κλπ. Νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ καὶ νὰ ἀφήσωμεν νὰ κριθοῦν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπελύθη ἕνας ὁλόκληρος κόσμος. Ἔχω περιπτώσεις ὑπ’ ὄψει μου πού, ἐπειδὴ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τοὺς ἀπολύσουν, διότι δὲν εἶχον ἀρκετὰ στοιχεῖα διὰ πολιτικὰ φρονήματα, κατέφυγον εἰς τὴν ἀνεπάρκειαν.

§301Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, ἐδῶ ἔχομεν ὡρισμένους νόμους καὶ ὡρισμένα ψηφίσματα δυνάμει τῶν ὁποίων ἀπελύθησαν ὑπάλληλοι. Ἐὰν ἕνας ὑπάλληλος ἀπελύθη δι’ ἔλλειψιν ἤθους, θέλετε νὰ τὸν ὑπαγάγετε εἰς τὰ πολιτικὰ κριτήρια. Τί σχέσιν ἔχουν τὰ πολιτικὰ φρονήματα;

§302Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας καὶ περιπτώσεις ποὺ κατηγορήθησαν ὑπάλληλοι διὰ πολιτικὰ φρονήματα, ἐπειδὴ δὲ δὲν ὑπῆρχον ἐπαρκῆ στοιχεῖα τοὺς ἀπέλυσαν δι’ ἀνεπάρκειαν.

§303Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Καὶ ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία θὰ εἶναι κατὰ κρίσιν τῶν ἁρμοδίων Συμβουλίων.

§304Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ν’ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις.

§305ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον.

§306Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ὑπάρχει μία ἀδικία καθ’ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν κατὰ τὸ ἔτος 1935 λόγῳ τῶν πολιτικῶν των φρονημάτων. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἶναι ἐκπαιδευτικοὶ καὶ σήμερον ζοῦν μὲ μίαν σύνταξιν 200.000 δραχμῶν. Ἡ Συντακτικὴ Πρᾶξις τοῦ 1945 προσεπάθησε νὰ ἐπαναφέρῃ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς. Ἐρωτῶ ἐὰν θὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὸν νόμον καὶ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί.

§307Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἰς τὸν γενικὸν νόμον.

§308ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου, ὡς ἐτροποποιήθη;

§309ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§310ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1540)50 καὶ 1912)51 Α.Ν. καὶ περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1912)1951 Α.Ν. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ἐκπαιδευτικῶν τινων ζητημάτων».

§311Ε. ΚΑΜΙΝΟΠΕΤΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω μίαν τροπολογίαν τὴν ἑξῆς: «Μαθηταὶ γυμνασίου....... ....... (ἀναγινώσκει).......».

§312Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§313Ε. ΚΑΜΙΝΟΠΕΤΡΟΣ. Ἔχει μεγάλην σχέσιν, κ. Ὑπουργέ, διότι ὑπάρχει ὁ νόμος 1386, ὁ ὁποῖος ἀνεγνώριζεν ὡρισμένους τίτλους σπουδῶν. Βάσει αὐτοῦ τοῦ νόμου ἐνεγράφησαν μαθηταὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, βάσει δηλαδὴ τῶν τίτλων τῶν ἀναγνωριζομένων ὑπὸ τοῦ νόμου αὐτοῦ. Μεταγενεστέρως ὁ νόμος κατηργήθη. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἐπῆγαν κανονικῶς εἰς τὸ Γυμνάσιον καὶ ἔλαβον ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Δίκαιον εἶναι ν’ ἀναγνωρισθῇ εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα τῆς ἐγκύρου ἐγγραφῆς, διότι ἀπέκτησαν τίτλον σπουδῶν κανονικὸν Δημοσίου Γυμνασίου.

§314Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον.

§315ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὴν δέχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§316Α. ΚΟΚΕΒΗΣ. Ἔχω καὶ ἐγὼ τὴν ἑξῆς τροπολογίαν «ὑπάλληλοι τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας..... (ἀναγινώσκει).....». Εἰς ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος ἐδημοσιεύθη τελευταίως περὶ ρυθμίσεως ἐκπαιδευτικῶν ζητημάτων, ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν πτυχίον Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας ἐντάσσονται μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ εἰσηγητοῦ. Σήμερον ὑπάρχουν τοιοῦτοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸν βαθμὸν τοῦ γραμματέως Αʹ.

§317Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδείας). Ἔχουν τακτοποιηθῆ αὐτοί;

§318Α. ΚΟΚΕΒΗΣ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ,

§319Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ τὸ ἐξετάσω τὸ ζήτημα.

§320ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου;

§321ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§322ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ἐκπαιδευτικῶν τινων ζητημάτων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνυπηρετήσεως συζύγων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν καὶ λοιπῶν δημοσίων πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν».

§323Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται νὰ τύχουν τῶν εὐεργετικῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διότι σήμερον ἀλλοῦ ὑπηρετοῦν αὐτοὶ καὶ ἀλλοῦ αἱ γυναῖκες των.

§324Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν τὸ δέχομαι.

§325Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ. Θὰ καταψηφίσω τὸ νομοσχέδιον ἐὰν δὲν γίνουν δεκταὶ αἱ τροπολογίαι τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§326Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον, ποὺ ὁμιλεῖ περὶ συζύγων δημοσίων ὑπαλλήλων ἢ στρατιωτικῶν, παρακαλῶ νὰ προσθέσετε «καὶ ὑπαλλήλων νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου».

§327Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδείας). Σᾶς λέγω, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ αἰτήματα εἶναι δίκαια. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ γίνουν μὲ ἕνα νόμον. Ἐγὼ διὰ νὰ κάμω αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, ἔκαμα ὁλόκληρον ἀγῶνα εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Τὸ ἔκαμα ὡς μίαν καλὴν ἀρχήν, νὰ ἴδω εἰς τὴν ἐφαρμογήν του τὶ θὰ παρουσιάσῃ καὶ τότε ὑπόσχομαι εἰς τὴν Βουλὴν νὰ διορθώσω τὸ νομοσχέδιον ὅπου εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο.

§328Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι δίκαιον διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ἀλλὰ διατὶ νὰ μὴ γίνῃ καὶ διὰ τὰ νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου;

§329ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον δὲν ἐγκρίνει.

§330Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδείας). Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναστατώσω ὁλόκληρον τὴν Παιδείαν καὶ ὁλόκληρον τὸν δημοσιοϋπαλληλικὸν κόσμον; Μήπως ἐχάθη ἡ Βουλή; Ἐὰν ἴδω ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις διορθώσεως τοῦ νομοσχεδίου, θὰ τὸ διορθώσω. Δὲν λέγω, ἐξ ἄλλου, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι τέλειον. Κατ’ ἀρχὴν θὰ ἐξυπηρετήσωμεν μίαν ἐνδιαφερομένην τάξιν. Διὰ τοὺς νηπιαγωγοὺς δέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§331Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τοὺς στρατιωτικοὺς περιλαμβάνονται καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς χωροφυλακῆς;

§332Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδείας). Ὄχι.

§333Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἡ ἰδική μου τροπολογία, κ. Ὑπουργέ, ἡ ἀναφερομένη εἰς τὸ ἄρθρον 7, δι’ ἧς ζητεῖται νὰ περιορισθῇ ἡ διάταξις τούτου εἰς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς τοὺς μετὰ τὸ 1940, ὄχι μόνον δὲν ἐπιβαρύνει τὸν προϋπολογισμόν, ἀλλ’ εἶναι ὑπὲρ αὐτοῦ.

§334Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδείας). Αὐτὴν τὴν τροπολογίαν τὴν δέχομαι.

§335Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 4 νὰ πῆτε, ὅτι ὅταν συντάσσεται ὁ πίναξ μεταξὺ τῶν ἐχόντων τὰ αὐτὰ προσόντα, νὰ προτιμῶνται τὰ θύματα πολέμου.

§336Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν θὰ ἠμπορέσω νὰ τὸ δεχθῶ. Εἶναι δύσκολον τὸ θέμα. Ἔχω ἑτοιμάσει ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι σὰν ἕνα ξεκίνημα διὰ νὰ λύσωμεν αὐτὸ τὸ ζήτημα. Κυττάξω νὰ κάμω τὴν μικροτέραν ἀνωμαλίαν, ποὺ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρχίσω μὲ τὴν συνυπηρεσίαν καὶ νὰ μεταβάλω τὴν ὅλην κατάστασιν. Πρέπει νὰ γίνῃ μία φορὰ ἡ ἀρχή, νὰ ἴδωμεν ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα καὶ ποῖαι αἱ συνέπειαι. Ὑπόσχομαι εἰς τὴν Βουλὴν νὰ φέρω τὸ θέμα ἐκ νέου καὶ νὰ διορθώσωμεν ὅ,τι εἶναι ἐσφαλμένον, ἢ νὰ ἐξυπηρετήσωμεν ὅσους ἀκόμη περισσότερον ἠμποροῦμεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν τώρα, ἐγὼ νὰ ἔχω ὑπολογίσει τὸ τὶ αὔριον θὰ μοῦ γίνῃ. Εἰς τὸ ζήτημα τῶν μεταθέσεων, προκειμένου περὶ τῶν ἄλλων δημοσίων ὑπαλλήλων, νομίζετε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ συνεννόησις καὶ μὲ τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα, ὅταν πρόκειται νὰ μετατεθῇ ἕνας ὑπάλληλος πρὸς τὰ ἔξω ἢ καὶ ἀντιθέτως; Δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κάποια συσχέτισις μετὰ τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων; Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνετε εἰς τὸ νὰ ἀλλάξωμεν τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§337Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας διὰ τοὺς διδασκάλους ἔγινε.

§338Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ δεχθῶ, διότι δὲν ἔχω ἀκόμη τὰ δεδομένα τί εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ.

§339Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ Ὑπουργικὸν συμβούλιον διὰ τῆς ὑπ’ ἀρ. 974 τοῦ 1951 πράξεώς του εἶπεν ὅτι, προκειμένου περὶ ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, ὅτι αὐτοί, ἐφ’ ὅσον ἔχουν ποσοστὸν ἀναπηρίας 25%, θὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὸν τόπον τῆς προτιμήσεώς των.

§340Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδείας). Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν τοῦτο, διότι ἐγὼ δὲν εἶμαι τίποτε. Ξεύρετε πόσοι εἶναι οἱ ἀνάπηροι, κ. συνάδελφε; Θὰ φέρω ὅλους τοὺς ἀναπήρους ἐδῶ καὶ δὲν θὰ ἠμπορῶ νὰ ἐργασθῶ. Νὰ τεθοῦν εἰς τὸν πίνακα τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου πρῶτοι καὶ ὅταν πρόκειται νὰ τοποθετηθοῦν, νὰ τοποθετηθοῦν πρῶτοι.

§341Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω παράπονα τῶν διδασκάλων, ποὺ λέγουν, ὅτι θὰ καταντήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον νὰ γίνῃ νυφοπάζαρο, ὥστε οἱ ὑπάλληλοι οἱ παντρεμένοι νὰ ἔχουν τὸ ἀμετάθετον.

§342Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀναλάβω τὴν εὐθύνην τῆς ἀναστατώσεως.

§343Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ. Καὶ αὐτὸ τὸ προεβλέψαμεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, διότι θὰ ἐγένετο νυφοπάζαρο. Δηλαδὴ προεβλέψαμεν ἀκριβῶς, ὅτι δικαιοῦνται τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ οἱ ὑπάλληλοι οἱ ἔγγαμοι πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου. Πρόκειται περὶ ἀθλίου νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπορριφθῇ.

§344Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 4, ἡ τελευταία παράγραφος λέγει: «... οἵτινες ἐλλείψει ἀντιστοίχου θέσεως..........(ἀναγινώσκει)........». Δὲν νομίζετε, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὐτή;

§345Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδείας). Ἔτσι ὅπως εἶναι τὸ νομοσχέδιον, ἐὰν θέλετε νὰ τὸ ψηφίσετε, ἄλλως καταψηφίσατέ το.

§346Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Αὐτὴ ἡ διάταξις, κ. Ὑπουργέ, εἶναι πονηρά. Ἄλλη Κυβέρνησις ἠμπορεῖ νὰ στηριχθῇ εἰς τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ νὰ κάμῃ νοθείαν. Ἐὰν θέλετε, νὰ τὸ διαγράψετε, κ. Ὑπουργέ.

§347Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπαλειφθῇ ἐκ τοῦ ἄρθρου 4 ἡ φράσις... «.............(ἀναγινώσκει).............», καὶ νὰ προστεθῇ «ἀνεξαρτήτως ἐγγάμου συμβιώσεως». Διότι παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον, κ. Ὑπουργέ, νὰ ὑπάρχουν ὑπάλληλοι ἔχοντες ἄνω τῶν εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἐπὶ πλέον δεκαετίας εἰς τὰς νέας χώρας. Ἐὰν λοιπὸν τύχῃ νὰ ἔχῃ ὑπανδρευθῆ πρὸ ἑνὸς ἔτους, εἶναι μεγάλη ἀδικία.

§348ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου, ὡς ἐτροποποιήθη;

§349ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§350ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συνυπηρετήσεως συζύγων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν καὶ λοιπῶν δημοσίων πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν», ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ συνόλου. Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως ἀποφάσεων τῶν ὑπὸ τῆς παραγρ. 7 τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ ΚΝΔΚʹ προβλεπομένων Διοικητικῶν Δικαστηρίων», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§351ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§352ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναθεωρήσεως ἀποφάσεων τῶν ἀπὸ τῆς παραγρ. 7 τοῦ ἄρθρ. 10 τοῦ ΚΝΔΚʹ προβλεπομένων Διοικητικῶν Δικαστηρίων» ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§353ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§354ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 2.15′ π. μ.)