1952.03.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 57η

Πέμπτη 13 Μαρτίου 1952

ΠΡΟΕΔΡΙΑ κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ι. Γεωργαντίδη, παλαιοῦ πολεμιστοῦ, κατοίκου Θεσ)νίκης, παραπονουμένου διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Δ)νσεως ΤΤΤ ἀφαίρεσιν τῆς ἀδείας του ὡς σφραγιστοῦ καὶ συσκευαστοῦ ταχυδρομικῶν δεμάτων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ι. Ζαφειρίου, γραμματέως τῆς Κοινότητος Σκεπαστοῦ Λαγκαδᾶ παραπονουμένου διὰ τὴν ἄδικον ἀπόλυσίν του ἐκ τῆς θέσεως γραμματέως τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Μανέντης καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων ΚΤΕ ἰδιωτικῶν λεωφορείων Νομοῦ Κοζάνης ζητούντων κατοχύρωσίν των ὡς ὑπαλλήλων τοῦ ΚΤΕ ἰδιωτικῶν λεωφορείων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Π. Βουδούρης καταθέτει ἀναφορὰν ἀνθ)στῶν Χωρ)κῆς Β. Ἑλλάδος, ἀποστρατευθέντων δυνάμει τοῦ Α. Ν. τῆς 19.11.35, ζητούντων ἀποκατάστασιν τῶν συμβατικῶν δικαιωμάτων των, διὰ τῆς χορηγήσεως αὐτοῖς συντάξεως μοιράρχου, κατὰ τὰ ὁριζόμενα ἑκάστῳ πεντηκοστά, συμφώνως τῷ Α. Ν. τῆς 19.11. 1935. Οἱ βουλευταὶ Ἠλείας κ. κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καὶ Ν. Κοντογιαννόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς Κοινοταρχῶν Πηνείας, ζητούσης ταχεῖαν ἐπανάληψιν τῆς διακοπείσης πρὸ μηνὸς συγκοινωνίας Ἀμαλιάδος Σιμοπούλου. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας καὶ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς Βασιλοπούλου Νομοῦ Ἰωαννίνων ζητούντων ἄμεσον κατασκευὴν τῶν κατεστραμμένων κοινοτικοῦ καταστήματος, διδακτηρίων καὶ Ναοῦ των. Ἡ Σουλτάνα Λαζαρίδου ζητεῖ ἀπονομὴν χάριτος διὰ τὸν ὑπὸ τοῦ Στρατοδικείου καταδικασθέντα υἱόν της Φιλάρετον Λαζαρίδην. Οἱ κάτοικοι διαφόρων χωρίων Κορινθίας ἀγροτῶν μετερχομένων καὶ διάφορα μικροεπαγγέλματα ζητοῦν τροποποίησιν τοῦ νόμου 6364 περὶ ΤΕΒΕ. Ὁ Σύνδεσμος Συνταξιούχων ὁπλιτῶν Χωρ)κῆς Νομοῦ Ἠλείας ζητεῖ χορήγησιν συνταξίμου μισθοῦ ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὁμοιοβάθμων των, χορήγησιν τῶν 10)50 εἰς ὅλους τοὺς συνταξιούχους ὁπλίτας τῆς Χωρ)κῆς ἀνεξαρτήτως χρόνου ὑπηρεσίας, ἐξαίρεσιν τῆς κρατήσεως 6% ἀπὸ τοὺς λαμβάνοντας σύνταξιν κάτω τῶν 600.000 δραχμῶν κλπ. Φυματικοί πολιτικοί κρατούμενοι τῆς φυλακῆς Σανατόριον ζητοῦν ἄμεσον ἐκ τῶν φυλακῶν ἀπόλυσίν των. Ὁ Δήμαρχος Ἑρμουπόλεως καὶ διάφορα ἄλλα Σωματεῖα διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν Ἐφετείου εἰς Πειραιᾶ. Οἱ Α. Παντελῆς, Ι. Λαμπιδάρης, Σ. Σιφάκης, Κ. Δήμου, Π. Παππᾶς, Β. Γιώτης καὶ Ε. Ἀρχιμανδρίτης πολιτικοὶ κρατούμενοι εἰς τὰς φυλακὰς Τρικάλων ζητοῦν ματαίωσιν τῆς θανατικῆς καταδίκης τῶν εἰς θάνατον καταδικασθέντων Μπελογιάννη καὶ τῶν ἄλλων δημοκρατικῶν πολιτῶν. Ἡ Ἕνωσις ἐπαγγελματιῶν βιοτεχνῶν καὶ μικρεμπόρων Σιδηροκάστρου καὶ Ἐπαρχίας ζητεῖ ὅπως ἡ ἀσφάλισις τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν εἰς ΤΕΒΕ καταστῇ προαιρετική, ἡ εἰσφορὰ τῶν ἠσφαλισμένων μὴ ὑπάγεται εἰς τὴν ἀσφαλιστικὴν κλιμακωτὴν κλάσιν κ.λ.π. Οἱ κάτοικοι τῆς Ἐπαρχίας Τρικάλων ζητοῦν ἄμεσον ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ὁδοῦ Τρικάλων–Πύλης–Στουρναρέϊκων, Μεσοχώρας καὶ Ἄρτης. Ἡ Πανελλήνιος Θρησκευτικὴ καὶ Ἐθνικὴ Ὀρθόδοξος Κοινωνία Μεσωρόπης Παγγαίου Νομοῦ Καβάλας διαμαρτύρεται ἐντόνως διὰ σφράγισιν παρ’ Ἀστυνομίας τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Παλαιοημερολογιτῶν Τιμίου Προδρόμου. Ἡ Ἕνωσις Συν)σμῶν Ἀμαλιάδος ἐκφράζει τὰς εὐχαριστίας της δι’ εὐτυχῆ λύσιν σταφιδικοῦ ζητήματος. Ἡ Ἕνωσις Ἐκτελωνιστῶν Ρεθύμνης διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην κατάργησιν ἐκτελωνιστικοῦ ἐπαγγέλματος. Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συν)σμῶν Ἐπαρχίας Ἁλμυροῦ διαμαρτύρεται διὰ ἀποφασισθεῖσαν μετατόπισιν ἀεροδρομίου Ἀγχιάλου εἰς θέσιν Κουϊλίτσι Ἁλμυροῦ. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Τ. Μιχαηλίδης διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ τὰ ὑπὸ τῆς Ἐφορίας Καπνοῦ Ξάνθης ἐπιβληθέντα πρόστιμα διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐκρίζωσιν τῶν καπνοφύτων. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Τ. Μιχαηλίδης διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται κατὰ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν διότι παρὰ ρητὰς διατάξεις ψηφισθέντος Νέου Συντάγματος ἔδωσε δικαίωμα εἰς τὸν ἐν Ξάνθῃ προϊστάμενον ΟΤΕ ὅπως χαρακτηρίζῃ αὐθαιρέτως τηλεγραφικὴν ἀλληλογραφίαν μου ὡς βουλευτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν κρεοπωλῶν Θεσ)νίκης παραπονουμένων κατὰ τοῦ ἰσχύοντος συστήματος φορολογίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Μανωλόπουλος διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη γενομένην συγκέντρωσιν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Μούσθενη Παγγαίου καὶ διενέργειαν ἀνακρίσεως κατὰ τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Σταθμοῦ Χωρ)κῆς Ἀνθ)στοῦ Μπούρα. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Π. Ἡλιοπούλου διαχειριστοῦ τοῦ Κοινοῦ Ταμείου Λεωφορείων Πατρῶν–Αἰγίου–Ἀκράτας καὶ Δερβενίου διαμαρτυρομένου διὰ τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον περὶ λεωφορείων καὶ ζητοῦντος ἀποδοχὴν τῶν ὑποβληθεισῶν τροπολογιῶν παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀγῶνος. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Τ. Μιχαηλίδης διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται δι’ ἀφαίρεσιν τῆς Δ)νσεως τοῦ γραφείου Ἐφοδιασμοῦ Ξάνθης ἀπὸ Κωνσταντινίδην καὶ ἀνάθεσιν τῆς ὡς ἄνω Δ)νσεως εἰς ὑπάλληλον κατὰ βαθμὸν κατώτερόν του. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Ἀσπροχωρίου Ἰωαννίνων, ζητούσης ταχεῖαν ἀνέγερσιν τοῦ κατεστραμμένου διδακτηρίου των. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων Π.Ι.Ε.Δ. Θεσπρωτίας, ζητούντων μονιμοποίησίν των. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν πυροπαθῶν Σκλιβάνης, ζητούντων ἄμεσον ἀποπεράτωσιν τῶν κτιρίων τοῦ νέου οἰκισμοῦ τῆς Κοινότητος Σκλιβάνης Ἰωαννίνων. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης–Ξάνθης κ. Τ. Μιχαηλίδης καταθέτει ἀναφορὰν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων Ξάνθης, ζητούντων κρατικὴν προστασίαν, διότι μετὰ μακροχρόνιον ὑπηρεσίαν πλεῖστοι αὐτῶν ὑπερήλικες ἤδη κατέστησαν ἀνίκανοι νὰ μετέλθουν ἄλλο ἐπάγγελμα στερούμενοι δὲ οἱασδήποτε συντάξεως κυριολεκτικῶς πένονται. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Κερκύρας διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἀπόσπασιν τοῦ Γʹ Τμήματος ἀρρένων τῆς Ζωσιμαίας Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας καὶ προσθήκην ταύτης εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Τριπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρων Αὐτοκινητιστῶν Σωματείων καὶ Διαχειριστῶν ΚΤΕΛ Ἠπείρου, ζητούντων ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ Νομοσχεδίου τῶν διὰ λεωφορείων συγκοινωνιῶν. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ε. Πιπῖνος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Δωδεκανήσου ζητούσης αὔξησιν παθητικότητος εἰς 40% δι’ αὔξησιν παραγωγῆς μέλιτος. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ε. Πιπῖνος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Γιαννιτσῶν, ζητούσης ἐξαγωγὴν τοῦ κατωτέρας ποιότητος βάμβακος ὡς καὶ πάσης πλεοναζούσης ποσότητος. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ε. Πιπῖνος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Δωδεκανήσου, ζητούσης αὔξησιν παθητικότητος εἰς 40% διὰ αὔξησιν παραγωγῆς μέλιτος. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Β. Βασιλικὸς καταθέτει ἀναφορὰν πυροπαθῶν κατοίκων Παλαιοχωρίου διαμαρτυρομένων διὰ περικοπὴν 1.000.000 δραχμῶν ἐκ τοῦ ἐγκριθέντος ποσοῦ τῶν 5.000.000 διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν των. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Σταθμαρχοελεγκτῶν καὶ ὑπαλλήλων γραφείων Αὐτοκινήτων Μακεδονίας καὶ Συλλόγων Προσωπικοῦ Κ.Τ.Ε.Λ. διαφόρων Νομῶν, ζητούντων ὅπως εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον προστεθῇ διάταξις κατοχυρώνουσα τὴν θέσιν τοῦ ἤδη ὑπηρετοῦντος εἰς τὰ Κ.Τ.Ε.Λ. προσωπικοῦ, τὴν καταβολὴν δαπάνης ὑπὸ τῶν Κ.Τ.Ε.Λ. διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν στολῶν, σύστασιν πενταμελοῦς πειθαρχικοῦ Συμβουλίου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ τακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Κρατικοῦ Ὠδείου Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ὅπως κατὰ τὴν ψήφισιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου δι’ οὗ ἀναγνωρίζεται ὡς συντάξιμος ἡ προϋπηρεσία τῶν μελῶν τῆς Κρατικῆς Ὀρχήστρας Ἀθηνῶν προστεθῇ ἀνάλογος διάταξις ἀναγνωρίζουσα ὡς συντάξιμον καὶ τὴν ἰδικήν των πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Νόμου 1445)42 προϋπηρεσίαν. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ. κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Βάλτας ζητοῦντος τὴν μὴ περικοπὴν ποσοστοῦ 50% ἐπὶ τοῦ φόρου καταναλώσεως καπνοῦ τὸ ὁποῖον δίδεται εἰς τὰς Κοινότητας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Φυματικῶν Θεσσαλονίκης καὶ Περιχώρων ὡς καὶ τοῦ Συνδέσμου ἀναπήρων καὶ συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Θεσσαλονίκης ζητούντων ὅπως κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ Α. Ν. 1846)51 ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει αἱ διὰ γενικοῦ ὑπομνήματος ἐκτεθεῖσαι ἀπόψεις τῆς Ἑνώσεως φυματικῶν ἠσφαλισμένων Ἀθηνῶν καὶ Περιχώρων ὡς καὶ τῆς Ἑνώσεως Φυματικῶν Πειραιῶς καὶ Περιχώρων. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ. κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν κτηνοτρόφων κατοίκων τῆς Κοινότητος Ἁγίου Νικολάου Χαλκιδικῆς ζητούντων ὅπως τοῖς ἐπιτραπῇ ἡ ἐλευθέρα βόσκησις τῶν ποιμνίων των εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Σιθωνίας καὶ δὴ ἀπὸ τὸ Ν. Α. μέρος τοῦ χωρίου πρὸς θέσιν Μανδρινιὲς μέχρι λόφου Καρβουνᾶ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως κατοίκων Ρεζῆ–Βαρδαρίου Θεσσαλονίκης ζητούσης τὴν ἐξαγορὰν τῶν παρὰ τῶν μελῶν τῆς κατεχομένων κρατικῶν ἀκινήτων. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης–Ξάνθης κ. Τ. Μιχαηλίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Αὐτοκινητιστοῦ Σ. Σολδάτου διεκτραγωδοῦντος τὴν ἐκμετάλλευσιν τὴν ὁποίαν ὑφίσταται διότι ἐνῷ ἐργάζεται ἐξακολουθητικῶς τὰ κέρδη ἐκ τῆς ἐργασίας τοῦ αὐτοκινήτου τὰ ἀπομυζᾶ τρίτος εἰς ἀντάλλαγμα μικρᾶς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τὴν ὁποίαν τοῦ παρέσχε κατὰ τὴν ἀγορὰν τοῦ αὐτοκινήτου κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Ἀχαΐας κ. κ. Α. Γεροκωστόπουλος καὶ Β. Παπαρρηγόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Κοινῶν Ταμείων Λεωφορείων Πατρῶν, Καλαβρύτων καὶ Πατρῶν– Αἰγίου–Ἀκράτας διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ κατατεθέντος ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν νομοσχεδίου ὅπερ θ’ ἀποβῇ καταστρεπτικὸν καὶ διὰ τὰς συγκοινωνίας καὶ διὰ τὴν τάξιν τῶν αὐτοκινητιστῶν. Οἱ βουλευταὶ Ἀρκαδίας κ. κ. Α. Βαχλιώτης, Τ. Τριανταφυλλάκος, Η. Παπαηλιοῦ καὶ Δ. Παπαδημητρίου καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Συλλόγου Τριπόλεως διαμαρτυρομένου διὰ τὸ δημοσιευθὲν σχέδιον φορολογικοῦ κώδικος καὶ ζητοῦντος τὴν ἐκπόνησιν νέου τοιούτου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Μεσσήνης ζητοῦντος τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῶν ἄρθρων 5 παρ. 5 καὶ τοῦ ἄρθρου 15 παρ. 1 τοῦ νέου φορολογικοῦ Κώδικος εἰς τὰς ἐμποροβιοτεχνικὰς τάξεις τῶν μικρῶν ἐπαρχιακῶν κέντρων ὡς ἡ Μεσσήνη κλπ. πληττομένων τῶν ἐμποροβιοτεχνικῶν τάξεων τῶν ἐπαρχιακῶν πόλεων. Οἱ βουλευταὶ Πέλλης κ. κ. Ε. Πιπῖνος καὶ Β. Μουράτογλου καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Λουτροχωρίου Πέλλης ζητούντων χορήγησιν αὐτοῖς στεγαστικῶν ὑλικῶν πρὸς στέγασίν των. Ὁ Σύνδεσμος σταθμαρχῶν, ἐλεγκτῶν καὶ ὑπαλλήλων γραφείων ἰδιωτικῶν λεωφορείων Α.Π.Π. Ἀθηνῶν ζητεῖ ὅπως κατὰ τὴν μελετωμένην ψήφισιν τοῦ νόμου περὶ τῶν διὰ λεωφορείων αὐτοκινήτων συγκοινωνιῶν ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει τὰ κάτωθι δίκαια αἰτήματά των ἤτοι σύστασις πειθαρχικῶν συμβουλίων, μονιμοποίησις τοῦ ἤδη ὑπηρετοῦντος προσωπικοῦ ὁμοιόμορφος ἐμφάνισις τοῦ ἐργαζομένου προσωπικοῦ κ.λ.π. Ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1061)468)11.2.52 ἐξ ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 233 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάβδα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα. 1. Αἱ ἐκ τῆς ἀποξηράνσεως τῶν Τεναγῶν Φιλίππων προελθοῦσαι γαῖαι, διετέθησαν προπολεμικῶς πρὸς ὁριστικὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν ἢ συμπλήρωσιν τοῦ κλήρου ἢ τῆς ἰδιοκτησίας κατοίκων ὡρισμένων συνοικισμῶν ὁμόρων ἢ γειτονικῶν ἢ ἀραιοτέων εἰς τὰς γαίας ταύτας, κειμένων εἰς ἀπόστασιν οὐχὶ μεγαλυτέραν τῶν 35 χιλιομέτρων ἀπὸ τῆς ἀνωτάτης στάθμης τῶν αὐτῶν γαιῶν κριθέντων ὡς τοιούτων συμφώνως πρὸς τὰς εἰδικὰς διατάξεις τῆς περὶ ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν νομοθεσίας καὶ μετ’ ἐξέτασιν τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν τῶν Συν)σμῶν τούτων καὶ πρότασιν τῶν ὑπὸ τῶν ὡς ἄνω διατάξεων προβλεπομένων ἁρμοδίων Ἐπιτροπῶν. Ἡ κατὰ τοιοῦτον τρόπον διάθεσις τῶν ὑπ’ ὄψιν γαιῶν, συνετελέσθη κατὰ τὰ ἔτη 1936 ἕως 1938 ἔχει δὲ ὁριστικὸν χαρακτῆρα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι οἱ ἐγκατασταθέντες εἰς αὐτὰς κληροῦχοι ἔχουν ὑπὲρ ἑαυτῶν ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς ἀπαλ)σεων, ὑποκείμενοι κατὰ περιπτώσεις εἰς διαγραφὴν δι’ ὡρισμένας αἰτίας προβλεπομένας εἰς τὸν Κώδικα Α. Ν. 2556)1941 (ἄρθρα 108, 109, 113 καὶ 114). Ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἀποφάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων, συνετελέσθη δι’ ἅπαντας τοὺς κληρούχους ἤδη πρὸ τοῦ πολέμου ἐκτὸς τῶν ἀποφάσεων τῶν ἀφορωσῶν τοὺς ἐξ ἀραιοτέων συνοικισμῶν κληρούχους, αἵτινες ἐπίσης ἐφηρμόσθησαν μεταπολεμικῶς. Ὡς πρὸς τὰς γαίας ταύτας τῆς πεδιάδος Δράμας–Καβάλας, αἱ ἀποφάσεις ἐφηρμόσθησαν δι’ ὁριστικοῦ διαχωρισμοῦ τοῦ ἐπιδικασθέντος κατὰ Συνοικισμὸν τμήματος τῶν γαιῶν καὶ τῆς παραδόσεως τῆς νομῆς αὐτοῦ εἰς τὸν οἰκεῖον Συνεταιρισμόν. Συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις τοῦ Κώδικος Α. Ν. 2556)41 (ἄρθρον 79), μετὰ τὸν ὁριστικὸν διαχωρισμὸν καὶ τὴν παράδοσιν τῆς νομῆς τῶν γαιῶν κατὰ Σ.Α.Α. Κ. ἐνεργεῖται ἡ ὁριστικὴ κατὰ κληροῦχον διανομὴ συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Κώδικος τούτου καὶ τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος, ὡς καὶ τοῦ σχετικοῦ ἀπὸ 17.22.31.1927 Δ)τος «περὶ τρόπου διανομῆς ἀπαλλοτριωθέντων κ.λ.π. ἀγροκτημάτων». Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον αἱ ἐπιδικασθεῖσαι εἰς τοὺς περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις ὁμόρους ἢ γειτονικοὺς Συνοικισμοὺς ἀποστραγγισθεῖσαι γαῖαι τῶν Τεναγῶν Φιλίππων, εἶχον ὁριστικῶς διαχωρισθῆ καὶ δὲν ὑπῆρχε κώλυμά τι, περατωθέντων καὶ τῶν προβλεπομένων ἔργων, καλῶς ἐχώρησεν ἡ ὁριστικὴ κατὰ κληροῦχον διανομὴ τῶν γαιῶν. Ἡ τυχὸν εἰς θιγέντας, λόγῳ ἐκτελέσεως ἔργων παραχώρησις ἀπὸ τῆς προπολεμικῆς ἐποχῆς ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν ὡς ἀντάλλαγμα ἀφαιρεθέντων ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης κληροτεμαχίων παλαιῶν κλήρων των κλπ. εἶχε προφανῶς προσωρινὸν χαρακτῆρα καὶ δέον μετ’ ἔρευναν μιᾶς ἑκάστης περιπτώσεως νὰ νομιμοποιηθῇ, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον συντρέχουν αἱ ἀπαιτούμεναι προϋποθέσεις. Οἱ λαβόντες ὅθεν ὑπὸ τὸν ὡς ἄνω τύπον ἀνταλλάγματα ἐκ τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν εἶναι εὐνόητον ὅτι οὐδέποτε ἀπέκτησαν κυριότητα ἐπὶ τῶν ἀνταλλαγμάτων τούτων, οὔτε καὶ ἔλαβε χώραν ἐξόφλησις τῆς ἀξίας τοῦ τιμήματος αὐτῶν. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 182207)7–10 π. ἔ. πρὸς τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Νομοῦ Δράμας διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου, παρεσχέθησαν ὁδηγίαι δι’ ὡρισμένας προκαταρκτικὰς ἐνεργείας καὶ ὑποβολὴν στοιχείων πρὸς λῆψιν βάσει τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ Κώδικος Α. Ν. 2556)41, ἀποφάσεως ἡμῶν περὶ χορηγήσεως ἀνταλλαγμάτων ἴσης ἐκτάσεως ἢ ἴσης ἀξίας ἐκ τυχὸν ὑπαρχουσῶν διαθεσίμων ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν τῶν Τεναγῶν Φιλίππων εἰς θιγέντας συνεπείᾳ ἐκτελέσεως ἔργων ἀποσκοπούντων εἰς τὴν ἀξιοποίησιν αὐτῶν τούτων τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν, κληρούχους ἢ μικροϊδιοκτήτας κατὰ κύριον ἐπάγγελμα γεωργοὺς καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἀπεζημιώθησαν οὗτοι διὰ τὴν αὐτὴν ὡς ἄνω αἰτίαν. Μέχρι δὲ τῆς λήψεως ὁριστικῆς περὶ τῆς ὡς ἄνω ἀντικαταστάσεως ἀποφάσεως ἡμῶν ἐδόθησαν ὁδηγίαι διὰ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω διαταγῆς διὰ τὴν παρὰ τοῦ προϊσταμένου τῆς Δ)νσεως Γεωργίας Νομοῦ Δράμας τῇ συμπράξει δὲ τῆς Ἐπιτροπῆς Διανομῶν, προσωρινὴν τακτοποίησιν τῶν θιγέντων ὡς ἄνω παλαιῶν κληρούχων ἢ μικροϊδιοκτητῶν, μετ’ ἐκτίμησιν τοῦ ἰσαξίου τῶν προσωρινῶς παραχωρηθησομένων αὐτοῖς ἀνταλλαγμάτων ὑπὸ συσταθείσης ἐκ τεχνικῶν ὑπαλλήλων Ἐπιτροπῆς. Οἱ τυχὸν παρανόμως ἢ πεπλανημένως παρὰ τῶν ἁρμοδίων Ἐπιτροπῶν Ἀπαλλοτριώσεων ἐγγραφέντες ὡς κληροῦχοι εἰς τὰς ὑπ’ ὄψιν ἀποστραγγισθείσας γαίας, καίτοι δὲν εἶχον τὰ νόμιμα προσόντα κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐγγραφῆς των, ὑπόκεινται εἰς ἔκπτωσιν δυνάμει τοῦ ἄρθρου 114 τοῦ Κώδικος Α. Ν. 2556)41 πρὸς ἔρευναν δὲ τῶν τοιούτων περιπτώσεων ἔχει συγκροτηθῆ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 22349)25. 1.51 Ἐπιτροπὴ ἐκ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Γεωργίας Καβάλας καὶ τοῦ παρὰ τῇ Γενικῇ Δ)νσει Θράκης προϊσταμένου Διευθύνσεως Ἐποικισμοῦ, δύναται δὲ καὶ ἡ ἁρμοδία Δ)νσις Γεωργίας μετὰ συγκεκριμένην καταγγελίαν νὰ ἐπιληφθῇ καὶ προτείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον πρὸς λῆψιν σχετικῆς ἀποφάσεως. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς χορηγήσεως τίτλων κυριότητος εἰς τοὺς κληρούχους περιοχῆς Δράμας, σημειοῦμεν ὅτι, ἡ ἔκδοσις αὐτῶν προσέκοψεν εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ἐλλείπουν στοιχεῖα οἰκογενειακῶν κλήρων ἀπὸ τοὺς πλείστους τῶν φακέλλων εἴτε διότι τοιαῦτα δὲν συνετάγησαν ὑπὸ τῆς τέως Ε.Α.Π. εἴτε διότι ταῦτα κατεστράφησαν κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς. Ἤδη ἔχουσι συγκεντρωθῆ στοιχεῖα οἰκογενειακῶν κλήρων ἐκ τῶν ἀρχείων τῆς τοπ. ὑπηρεσίας διὰ τοὺς συνοικισμοὺς Ἀρκαδικόν, Βαθύτοπος, Κατάφυτον, Καλλιθέα, Κωνσταντινᾶτο, Καλλίφυτον, Μαυροκορδάτος, Μυλόρεμμα, Μαυρότροπος, Μαρμαριᾶ, Μεσοχῶρι, Νεοχῶρι, Ὀχυρόν, Περιστέρι, Κρούσοβον, Ποταμάκι, Ραχούλα, Σίχλη, Σκοπιᾶ, Συμβολή, Ψηλὴ Ράχη, Βουνοπλαγιά, Γραμμένη, Νικηφόρος, Πτελέα, Παρανέστιον, Πρινόλοφος, Πλατανόρευμα, Λατανία καὶ Ψηλόκαστρον καὶ συντόμως πρόκειται νὰ ἐκδοθοῦν μετὰ σχετικὴν ἐπεξεργασίαν αἱ σχετικαὶ ἀποφάσεις οὕτως ὥστε ἀκολούθως νὰ τακτοποιηθοῦν καὶ τὰ κτηματολογικὰ στοιχεῖα καὶ ν’ ἀποσταλοῦν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν τίτλων κυριότητος. Ὡς πρὸς τοὺς ὑπολοίπους συνοικισμοὺς θὰ μεριμνήσωμεν διὰ τὴν συγκέντρωσιν στοιχείων ἐπὶ τόπου ὡς συνέβη καὶ μὲ ἄλλας περιφερείας εἴτε μέσῳ τῆς ἐκεῖ Δ)νσεως Γεωργίας ἥτις ἔχει διαταχθῆ καὶ ἄλλοτε εἴτε διὰ τῆς ἀποστολῆς ὑπαλλήλων τοῦ Κέντρου καὶ ἐλπίζομεν ὅτι θὰ ἐφοδιάσωμεν καὶ τοὺς κληρούχους Δράμας μὲ τὰ ὁριστικά των παραχωρητήρια ἐντὸς οὐχὶ μακροῦ χρονικοῦ διαστήματος. 2. Οἱ τίτλοι κυριότητος τῶν κληρούχων μετὰ τὴν μεταγραφήν των παρέχουν δικαιώματα εἰς τοὺς κληρούχους ὑπὸ τὰς ἐν τῷ ἀγροτικῷ νόμῳ διακρίσεις καὶ περιορισμοὺς καὶ συνεπῶς τὰ δικαιώματα ταῦτα ἀναμφισβητήτως δὲν δύνανται νὰ θιγοῦν ἐξαιρέσει μόνον τῆς περιπτώσεως καθ’ ἣν ὁ τίτλος ἐξεδόθη κακῶς ἢ κατὰ πλάνην. Διὰ τὴν παρὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κάβδα ἐπικαλουμένην ἐπέμβασιν Δ)νσεως Γεωργίας εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ κληρούχου Γ. Ἀσλανίδου τοῦ Συν)σμοῦ Κυργίων Δράμας ζητοῦμεν σχετικὰς πληροφορίας ἀπὸ τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Δράμας καὶ θὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς διὰ νεωτέρου ἐγγράφου μας. 3. Ἡ περίπτωσις τῶν λαχανοκηπουρῶν Δράμας ἔχει ὡς ἀκολούθως. Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 1 παρ. 1 τῆς ἀπὸ 4.10. 37 συμβάσεως «περὶ διαχειρίσεως τῶν ἀνταλλαξίμων κτημάτων» ὡρίζετο ὅτι ἡ Ε.Τ.Ε. ὑπεχρεοῦτο τὰ ἀγροτικὰ ἀνταλλάξιμα κτήματα νὰ παραχωρήσῃ πρὸς τοὺς νομίμως ἐγκατεστημένους κατὰ τὴν ἰσχὺν τῆς αὐτῆς συμβάσεως μισθωτὰς ἐφ’ ὅσον οὗτοι ἦσαν αὐτοκαλλιεργηταί. Κατὰ τὴν παράγραφον 2 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου 1 τῆς συμβάσεως οἱ ἀντλοῦντες δικαιώματα ἐκ τῆς παρ. 1 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου ὑπεχρεοῦντο ὅπως ἐντὸς τεσσάρων μηνῶν ἀπὸ τῆς ἐπὶ τούτῳ προσκλήσεως τῆς Ε.Τ.Ε. ὑποβάλωσιν αἴτησιν περὶ παραχωρήσεως αὐτοῖς τῶν κατεχομένων ὑπ’ αὐτῶν κτημάτων μετ’ ἀποφάσεως τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς Ἀπαλ)σεων ἐξ ἧς νὰ προκύπτῃ ὅτι οἱ μὴ τυχόντες κλήρου ἢ ἐπαρκοῦς τοιούτου δικαιοῦνται ἀποκαταστάσεως καὶ ἐν τῇ ὁποίᾳ θὰ καθορίζεται ἡ ἔκτασις κατ’ εἶδος ἧς δικαιοῦνται ὡς καὶ ὁ βιώσιμος κλῆρος τῆς περιφερείας. Βάσει τῆς ἀνωτέρω διατάξεως οἱ ἐνδιαφερόμενοι λαχανοκηπουροὶ Δράμας 14 τὸν ἀριθμὸν καὶ κάτοχοι ἀνταλλαξίμων κτημάτων ἐζήτησαν ἀπὸ τὴν Ε.Ε. Δράμας ὅπως ἀναγνωρισθῶσιν ὡς δικαιούμενοι ἀποκαταστάσεως καὶ καθορισθῇ ἡ ὑφ’ ἑκάστου δικαιουμένη ἔκτασις. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεως Δράμας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 159)1938 ἀποφάσεώς της ἀνεγνώρισεν ὡς δικαιούχους ἀποκαταστάσεως τοὺς 14 αἰτήσαντας καθορίσασα τὸν βιώσιμον κλῆρον καὶ τὴν δικαιουμένην ὑφ’ ἑκάστου ἔκτασιν. Ἐπίσης ἡ Ε.Α.Δ. διὰ τῆς αὐτῆς ἀποφάσεώς της ἐπεφυλάχθη νὰ ἀποφασίσῃ ἐπὶ αἰτήσεως 38 ἑτέρων ἀτόμων ἅτινα ἐπίσης ἐζήτησαν. Ἡ ἀνωτέρω ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεως Δράμας ἐκοινοποιήθη τότε καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς περαιτέρω ἐνέργειαν πρὸς παραχώρησιν τῶν ἐκτάσεων. Τῆς ἀνωτέρω ἐκτάσεως ἔχει γίνει ἀποτύπωσις, ἐζητήθησαν δὲ ἤδη ἀπὸ τὸ γραφεῖον Τοπ. Ὑπηρεσίας Δράμας τὰ σχετικὰ στοιχεῖα, ἂν καὶ κατὰ τὴν τότε ἀπὸ 4.10.37 σύμβασιν μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως τῆς Ε.Α. Δράμας ὑφίστατο ζήτημα μεταξὺ τῶν δικαιωθέντων καὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ὡς διαχειριστρίας τῶν ἀνταλλαξίμων Μουσουλμανικῶν κτημάτων. Πλὴν τῶν ἀνωτέρω 14 δικαιωθέντων εἶναι καὶ ἐκεῖνοι δι’ οὓς ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπεφυλάχθη νὰ ἀποφανθῇ. Καθ’ ἃς ἔχομεν προφορικὰς πληροφορίας παρὰ τοῦ Ὑπ. Οἰκονομικῶν αἱ διεκδικούμεναι ἐκτάσεις εἶναι οἰκόπεδα κείμενα ἐντὸς τῆς πόλεως Δράμας καὶ συνεπῶς ἀπόκειται πλέον ἡ διάθεσίς των ἢ μὴ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

Ὁ κ. Γ. Καρτάλης (Ὑπ. Συντον.), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Ὑπηρεσίας Προμηθειῶν Ἀνασυγκροτήσεως Σιδηροδρόμων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Λυμπέρης, Α. Θεολογίτης, Ν. Μανθόπουλος, Λ. Λαμπριανίδης, Γ. Γεωργιάδης, Μ. Γαληνός, Ε. Φραγκάκης κ. ἄ., καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ νόμου 1893)1951 καὶ τοῦ ἀπὸ 20)31 Αὐγούστου 1939 «περὶ καθορισμοῦ ἑδρῶν τῶν δημοσιογραφικῶν ὀργανώσεων κ.λ.π.». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς Νομοθεσίας περὶ τῶν στρατευομένων μισθωτῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Καραπιπέρης καὶ Φ. Γεροθανάσης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ὑγείας παρὰ τῷ Συμβολαιογραφικῷ Συλλόγῳ Ἐφετείων Ἀθηνῶν–Αἰγαίου–Δωδεκανήσου καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Συμβολαιογράφων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Κακαγιάννης καὶ Θ. Σαράντης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ὑγείας παρὰ τῷ Συμβολαιογραφικῷ Συλλόγῳ Ἐφετείου Ἀθηνῶν–Αἰγαίου–Δωδεκανήσου καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Συμβολαιογράφων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Γαληνός, Σ. Τσιαπάρας, Α. Πάλλης, Μ. Κῦρκος, Ι. Χρυσοχόος, κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1540)50 καὶ 1912)51 Α. Ν. καὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1912)51 Α. Ν. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Τούντας, Μ. Πατρίκιος, Α. Γιαννόπουλος καὶ Ν. Ἰντζὲς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1540)50 καὶ 1912)51 Α. Ν. καὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1912) 51 Α. Ν. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Μπακλατζῆς, Ν. Ἰντζὲς, Α. Μαυρίδης καὶ Μ. Βολουδάκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1540)50 καὶ 1912)51 Α. Ν. καὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1912)51 Α. Ν. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πάλλης, Κ. Βενέτης, Α. Γιαννόπουλος καὶ Ε. Ἀρβανιτάκις καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Σκουτέρης, Κ. Μαρῆς, Ε. Σαββόπουλος, Ι. Πωλιουδάκης, Ε. Φραγκάκης, Α. Γιαννόπουλος καὶ Μ. Χλουβεράκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ὑπηρεσίαν Κρατικῶν προμηθειῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μεταξᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν διὰ Λεωφορείων Αὐτοκινήτων Συγκοινωνιῶν».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1946–47, 1948 –49, 1949–50, 1950–51 καὶ χορηγήσεως πιστώσεων διὰ τὴν πληρωμὴν τούτων».

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1946–47, 1948–49, 1949–50, 1950–51 καὶ χορηγήσεως πιστώσεων διὰ τὴν πληρωμὴν τούτων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀδείας συνάψεως συμβιβασμοῦ μεταξὺ τοῦ Μουσείου Μπενάκη καὶ τῶν ἐκ διαθήκης κληρονόμων τοῦ Δαμιανοῦ Κυριαζῆ περὶ τοῦ ὑπὲρ τοῦ πρώτου καταλειφθέντος κληροδοτήματος».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀδείας συνάψεως συμβιβασμοῦ μεταξὺ τοῦ Μουσείου Μπενάκη καὶ τῶν ἐκ διαθήκης κληρονόμων τοῦ Δαμιανοῦ Κυριαζῆ περὶ τοῦ ὑπὲρ τοῦ πρώτου καταλειφθέντος κληροδοτήματος». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείου Προνοίας Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων κειμένης Νομοθεσίας».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείου Προνοίας Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων κειμένης Νομοθεσίας». Συνέχισις τῆς μόνης συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνυποτάκτων τοῦ ἐξωτερικοῦ». Τοῦ νομοσχεδίου γενομένου χθὲς δεκτοῦ κατ’ ἀρχήν, θὰ συνεχίσωμεν σήμερον τὴν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου συζήτησιν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει τὸν λόγον.

§12Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἴπομεν χθὲς ὅτι ἐγένετο ἀποδεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ σήμερον ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις. Ἐπειδὴ προβλέπεται ὅτι ἐπιχειρεῖται νὰ παρεισαχθοῦν διατάξεις περὶ ἀντισηκώματος καὶ ἀναστολῆς τῶν τυχὸν ὑπαρχόντων ὑποχρεώσεων πρὸς τὸ Κράτος, θὰ παρακαλέσω νὰ περιορισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ποινῆς καὶ τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἔχουν οἱ ἀνυπότακτοι, καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὰ ζητήματα τῆς ἐξαγορᾶς τῆς θητείας δι’ ἄλλο νομοθέτημα· διότι ἐὰν ἀλλάξωμεν τὴν βάσιν τῆς ἐπιβολῆς κυρώσεων, τότε μεταπίπτομεν εἰς ἄλλην μορφήν, τὴν ὁποίαν δὲν νομίζω πρόσφορον νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, ἔχει μίαν ἠθικὴν βάσιν, ὄχι ἐπιβολῆς ποινῶν, διότι αἱ ἤδη ὑφιστάμεναι ποιναὶ τοῦ Στρατιωτικοῦ Ποινικοῦ Κώδικος ἐπαρκοῦν διὰ τὸν κολασμὸν τῶν ἀνυποτάκτων, ἀλλὰ τοῦτο γίνεται διὰ νὰ καταστήσωμεν τὴν τυχὸν διαφυγὴν εἰς τὸ μέλλον, ὅλων τῶν ὑποκειμένων εἰς τὰς διατάξεις τῆς ἀνυποταξίας ὄχι τόσον εὐχερῆ, ὡς ἦτο μέχρι σήμερον. Θέλω νὰ τοὺς καταστήσωμεν καὶ τὴν παραμονὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅσων τυχὸν θὰ εἶχον τὴν δυνατότητα χρώμενοι τῆς οἰκονομικῆς των εὐμαρείας νὰ μένουν ἔξω, νὰ καταστήσωμεν καὶ τὴν παραμονήν των εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὄχι τόσον εὐχερῆ. Πρέπει νὰ προβῶ ἄλλην μίαν φορὰν εἰς μίαν κατηγορηματικὴν δήλωσιν, ὅτι τὸ ὑποστηριχθὲν ὅτι ὁ νόμος εἶναι ἀντισυνταγματικός, διότι ἐπιβάλλει κυρώσεις ἐκ τῶν ὑστέρων εἰς ἀδίκημα τελεσθὲν πρωτίτερα, δὲν εὐσταθεῖ διότι ὁ νόμος δὲν ὁμιλεῖ περὶ κυρώσεων πρωθυστέρων, ὁ νόμος προνοεῖ διὰ τὸ ἀδίκημα τῆς ἀνυποταξίας, τὸ ὁποῖον τελούμενον ἐν συνεχείᾳ συνεπάγεται καὶ ἄλλας πλέον, ἀστικῆς φύσεως, κυρώσεις. Ἐπαναλαμβάνω τὸ δόγμα τὸ νομικόν, τὸ ὁποῖον πλεῖστοι ἐξ ὑμῶν ὡς νομικοὶ γνωρίζετε, ὅτι οὐδεμία ποινὴ ἐπιβάλλεται ἄνευ νόμου ὁρίζοντος προηγουμένως ταύτην, δὲν θίγεται διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Συνεπῶς ἡ δήλωσις αὐτὴ γίνεται διὰ νὰ ἀποφευχθῇ τυχὸν παρέλκυσις τῆς συζητήσεως, ἐπὶ θέματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει θέσιν εἰς τὸ παρὸν νομοθέτημα. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ μὴν ἐπανέλθωμεν ἐπὶ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἐλύθη χθὲς καὶ ἐπιθυμῶ νὰ καταστῇ σαφὲς ὅτι καὶ σήμερον ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς λύεται διὰ τῆς δηλώσεως ὅτι ἀναδρομικαὶ κυρώσεις δὲν ὑπάρχουν.

§13Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Ὑπουργὸν ὅτι δὲν προβλέπονται εἰς τὸ νομοσχέδιον ποιναὶ ἀναδρομικαί. Ἐτόνισα τοῦτο καὶ χθές, ὅτι ἡ ἄποψις ὅτι τὸ νομοσχέδιον θεσπίζει ἀναδρομικὴν ποινὴν εἶναι ἀπολύτως ἐσφαλμένη, δεδομένου ὅτι τὸ ἀδίκημα τῆς ἀνυποταξίας, τὸ ἔγκλημα τῆς ἀνυποταξίας, ἐξακολουθεῖ τελούμενον καὶ ὁ νόμος ἁπλῶς λέγει, ὅτι οἱ περιπεσόντες εἰς τὸ ἀδίκημα τῆς ἀνυποταξίας εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν πέραν τῶν 60 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου ἐξακολουθοῦν ἐμμένοντες εἰς τὴν ἀνυποταξίαν, θὰ ὑπάγωνται εἰς αὐστηροτέρας ποινάς, ὅταν ἔλθῃ ἡ ἡμέρα νὰ κριθοῦν. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει θέμα ἀντισυνταγματικότητος τῶν θεσπιζομένων βαρυτέρων ποινῶν, τῆς μιᾶς καὶ μόνης δηλαδὴ βαρυτέρας ποινῆς, ἡ ὁποία θεσπίζεται διὰ τοῦ ἄρθρου πρώτου. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν γενικωτέραν παράκλησιν, τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ μὴ παρεμβληθοῦν εἰς τὸ νομοσχέδιον διατάξεις ἀναφερόμεναι εἰς ἀντισηκώματα καὶ ὡς πρὸς τὴν παράκλησιν αὐτὴν θὰ μὲ εὕρῃ κατ’ ἀρχὴν σύμφωνον. Μία καὶ μόνη ἐξαίρεσις εἶναι δυνατή, ἡ ὁποία κατ’ ἐμὲ ἐπιβάλλεται, καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ τὴν ἀναγνωρίσῃ ὡς ἐπιβαλλομένην. Εἶναι ἡ ἐξαίρεσις, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται ὄχι ὑπὲρ τῶν ἀνυποτάκτων, ὑπὲρ οἱασδήποτε κατηγορίας ἀνυποτάκτων, ἀλλὰ ἡ ἐξαίρεσις ὑπὲρ ἐκείνων τῶν ἐλαχίστων, δυστυχῶς, τῶν 60–70, οἱ ὁποῖοι ἦλθον καὶ ὑπηρέτησαν κατὰ τὸ 1948–49. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἦλθον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν ἐλάχιστοι, ἀλλὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἦσαν ὀλίγοι αὐτὸ ἐπιβάλλει ἀκόμη μεγαλύτερον σεβασμὸν ἀπέναντί των. Ὑπηρέτησαν ἐπὶ ἓν ἔτος περίπου καὶ πλέον, ἐπολέμησαν πολλοὶ ἐξ αὐτῶν καὶ μετὰ ταῦτα τὸ Ὑπουργεῖον ἐθεώρησεν ὀρθόν, τιμῆς ἕνεκεν, νὰ ἀναστείλῃ τὴν περαιτέρω ὑπηρεσίαν των, μετὰ τὴν λῆξιν τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων. Δὲν ἀνέστειλεν ὅμως παρὰ προσωρινῶς τὴν ὑποχρέωσίν των αὐτήν, ὑπάγονται δὲ οἱ περὶ ὧν πρόκειται 60–70, εἰς τὴν ὑποχρέωσιν τὴν μελλοντικήν, ὅπως ὑπηρετήσουν συμπληροῦντες τὴν θητείαν των. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ θελήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ φέρῃ ἀντιρρήσεις εἰς τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία διετυπώθη καὶ ἡ ὁποία προβλέπει, ὅπως οἱ περὶ ὧν πρόκειται ἐξαγοράσουν δι’ ἀντισηκώματος τὸ ὑπόλοιπον τῆς στρατιωτικῆς των ὑποχρεώσεως. Ἄλλωστε ἔχουν ἐκπληρώσει τὸ χρέος των ἐν μέρει. Ἦλθον, ὅταν ἡ Πατρὶς τοὺς ἐκάλεσε καὶ ἐπολέμησαν.

§14Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐπὶ πόσον χρόνον ὑπηρέτησαν;

§15Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τουλάχιστον ἐπὶ ἓν ἔτος. Καὶ τὸ γεγονὸς ὅμως ὅτι ἐθεώρησαν ἀναγκαῖον νὰ διακόψουν ἀμέσως τὰς σπουδάς των καὶ νὰ ἔλθουν νὰ ὑπηρετήσουν, διακινδυνεύοντες τὰς περαιτέρω σπουδάς των καὶ τὴν δυνατότητα τῆς ἐκ νέου μεταβάσεώς των εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι ξεύρετε, ὅτι δὲν εἶναι εὔκολον πρᾶγμα νὰ πάρῃ ἄδειαν μεταβάσεως εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ τὸ γεγονὸς λέγω, ὅτι ἦλθον, πρέπει ἀκριβῶς, διὰ λόγους ἠθικῆς τάξεως νὰ τύχουν μιᾶς ἰδιαιτέρας ἐξάρσεως ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ νὰ τοὺς ἀμείψῃ διὰ τοῦ δικαιώματος τὸ ὁποῖον θὰ τοὺς παραχωρήσῃ, ὅπως ἐξαγοράσουν τὸ ὑπόλοιπον τῆς στρατιωτικῆς των ὑποχρεώσεως.

§16Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Κατ’ ἀρχήν, ἐφ’ ὅσον ἔχουν ὑπηρετήσει δὲν εἶναι ἀνυπότακτοι. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσω καὶ τὸ κείμενον τῆς τροπολογίας σας.

§17Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα. «....(ἀναγινώσκει)....».

§18Κ. ΚΑΖΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἐγώ, διὰ τὰ παιδιὰ αὐτὰ ποὺ ὑπήκουσαν εἰς τὴν φωνὴν τῆς κινδυνευούσης Πατρίδος, ἐν ἀντιθέσει πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠθέλησαν νὰ ὑπακούσουν, καὶ ἔσπευσαν ἀμέσως νὰ προσέλθουν εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ καὶ οἱ ὁποῖοι μάλιστα μοῦ ἐξέφρασαν καὶ τὸ παράπονον ὅτι ἐταλαιπωρήθησαν πολὺ διὰ νὰ ἔλθουν ἐδῶ, διότι ὅταν παρουσιάσθησαν εἰς τὰς Προξενικὰς Ἀρχὰς τῆς Νέας Ὑόρκης, δὲν τοὺς ἐδόθη καμμία προσοχὴ καὶ παρέμενον ἐπὶ ἕνα μῆνα νηστικοὶ καὶ εἰς τὸν δρόμον, δῆθεν περιμένοντας πλοῖον διὰ νὰ ἐπιβιβασθοῦν...

§19Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Νὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις εἰς τὰς Προξενικὰς Ἀρχάς.

§20Κ. ΚΑΖΑΚΟΣ. Ὡς παράπονον τὸ λέγω ἁπλῶς καὶ ὄχι δι’ ἄλλον λόγον. Τὰ παιδιὰ αὐτά, κύριε Πρόεδρε, ἦλθον καὶ ὑπηρέτησαν ἀπὸ ἕνα χρόνον μέχρις 20 μηνῶν. Πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἔγιναν καὶ Ἀξ)κοὶ Ἔφεδροι καὶ ὑπηρέτησαν εἰς τὰ σύνορα, εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν τοῦ πυρός. Αὐτοὶ ἑπομένως ὑπέστησαν ὅλην τὴν ἐκπαίδευσιν τὴν ἀτομικὴν καὶ δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος πλέον νὰ τοὺς ξαναφέρωμε διὰ νὰ ἐκπαιδευθοῦν. Τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως σχετικὸν μὲ τὸ νομοσχέδιον, εἶναι δὲ καὶ ζήτημα ἠθικῆς τάξεως, διότι τὸ Ἐπιτελεῖον, ὅταν τοὺς ἔδωκε τὴν ἄδειαν νὰ φύγουν, τοὺς εἶπεν, ὅτι τοὺς τὴν ἔδιδεν ὡς ἠθικὴν ἀμοιβήν. Δὲν θὰ πρέπει λοιπὸν νὰ γίνῃ μία διάκρισις καὶ τώρα, μεταξὺ αὐτῶν καὶ τῶν ἄλλων;

§21Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ ὑποβάλω τὴν παράκλησιν, ὅπως μαζὶ μὲ τὸ θέμα αὐτὸ ἐξετασθῇ καὶ τὸ θέμα τῶν Κτηνιάτρων, ποὺ εἶναι εἰς τὸ Βον ἔτος τῶν σπουδῶν των. Ἐὰν λοιπὸν ἔλθουν τώρα ποὺ θὰ κληθοῦν, χάνουν τὰς σπουδάς των. Παρακαλῶ λοιπόν, ὅπως, εἰ δυνατόν, ὄχι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἀλλὰ ἔστω δι’ ἄλλης χαριστικῆς πράξεως τοὺς δοθῇ μία ἀναστολὴ 1½ ἔτους, διὰ νὰ τελειώσουν τὴν σπουδήν των, ὅπως γίνεται καὶ μὲ τοὺς τελειοφοίτους τῶν ἄλλων Σχολῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ.

§22Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, γνωρίζω, ὅτι ὁ ρόλος μου εἰς τὸ νομοθέτημα αὐτὸ εἶναι ἄχαρις, ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι ἐπιτελῶ Δημόσιον καθῆκον καὶ πρὸς τοῦτο δέον νὰ κάμω τὸ χρέος μου. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν χθεσινήν μου ἄποψιν. Ἀπὸ τὴν μελέτην τὴν ὁποίαν ἔκαμα τοῦ νομοσχεδίου, αἱ ἀνησυχίαι μου αὐξάνουν. Εἶναι ἀρχή, κ. βουλευταί, ἀρχὴ τοῦ δικαίου καὶ μάλιστα τοῦ Ποινικοῦ δικαίου, ὅτι εἰς τὴν ἑρμηνείαν τῶν νόμων δὲν ἀποβλέπουν εἰς τὴν βούλησιν τοῦ νομοθέτου, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐκφρασθεῖσαν, εἰς τὴν ἐκδηλωθεῖσαν διὰ τοῦ γράμματος τοῦ νόμου. Εἶναι ἀρχὴ ἀπαράβατος, ἐὰν τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ψηφισθῇ ὡς ἔχῃ καὶ ἔλθῃ ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων, φοβοῦμαι πολύ, ὅτι ὁ Δικαστὴς δὲν θὰ ἀποβλέψῃ εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν, οὔτε εἰς τὰ πρακτικά, ἀλλὰ εἰς τὸ κείμενον τοῦ νόμου. Καὶ τὸ κείμενον τοῦ νόμου, ὅπως εἶναι, φοβοῦμαι, ὅτι ἀντὶ νὰ ἐπαυξήσῃ τὰς ποινὰς τῶν ἤδη καταστάντων ἀνυποτάκτων ἐν πολέμῳ, θὰ τοὺς δώσῃ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Κύριοι, συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ Προέδρου κ. Κανελλοπούλου, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι ἀντισυνταγματικόν, διότι αἱ πρόσθετοι ποιναὶ θὰ ἐπιβληθοῦν εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ συμμορφωθοῦν μὲ τὴν προθεσμίαν τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου τούτου. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον τὸ ἀδίκημα εἶναι ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὰς ἄλλας ποινὰς θὰ ἐπανέλθουν. Ἀλλ’ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, ἐὰν αὐτοὶ οἱ ἴδιοι οἱ καταστάντες ἀνυπότακτοι τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐν πολέμῳ ἢ ἐν ἐπιστρατεύσει, ἐμφανισθοῦν εἰς τὰ Στρατολογικὰ Γραφεῖα ἐντὸς τῆς προθεσμίας τοῦ Νόμου τῶν 60 ἡμερῶν, ποιὸς νόμος λέγει ὅτι αὐτοὶ δὲν θὰ ἀπαλλαγῶσιν ὄχι μόνον τῶν προσθέτων ποινῶν, ἀλλὰ δὲν θὰ ἀπαλλαγῶσι καὶ τῶν ἄλλων ποινῶν; Ποία ἐξαίρεσις γίνεται; Καὶ εἰς τὰς ἀμφιβολίας, αἱ ἀμφιβολίαι εἶναι ὑπὲρ τοῦ κατηγορουμένου. Δὲν εἶναι ὑπὲρ τοῦ νομοθέτου. Δι’ αὐτό, κύριοι βουλευταί, διατυπώνω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία δύναται νὰ προστεθῇ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ἐδάφιον 1 τοῦ ἄρθρου 1 ἢ νὰ ἀποτελέσῃ καὶ συνέχειαν τοῦ ἄρθρου 5, ἢ νὰ γίνῃ καὶ ἄρθρον 6. Πάντως δι’ ἐμὲ εἶναι ἀπαραίτητος ἐὰν θέλωμεν νὰ διατηρήσωμεν τὰς συνεπείας ἐναντίον τῶν ἤδη καταστάντων ἀνυποτάκτων, εἴτε προσέλθουν ἐντὸς τῆς προθεσμίας τῶν 60 ἡμερῶν, εἴτε ὄχι. Ἡ τροπολογία αὕτη ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)....». Δηλαδὴ κατοχυροῦται τοιουτοτρόπως ἡ θέλησις τοῦ νομοθέτου, ἡ ὁποία εἶναι νὰ ἐπαυξήσῃ τὰς ποινὰς δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ συνεχίσουν τὴν ἀνυποταξίαν καὶ πέραν τῆς προθεσμίας. Δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ ἐμφανισθῶσι, θὰ διατηρηθοῦν αἱ κύριαι ποιναὶ τῆς ἀνυποταξίας, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται ὑπὸ τοῦ νόμου. Ἐλέχθη ὅτι τοῦτο εἶναι περιττὸν νὰ ἀναφερθῇ. Ἀλλὰ τὸ περιττὸν δὲν βλάπτει. Δὲν βλάπτει ἡ ἐξήγησις. Θὰ ἔβλαπτε ἡ ἀποχὴ τοῦ νομοθέτου νὰ ὁρίσῃ σαφῶς τὶ ἀκριβῶς θέλει.

§23Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐπειδὴ ἡ γνώμη τοῦ κ. Χατζηγιάννη ἐπιτείνει τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου 1 καὶ ἐπειδὴ πρὸς διευκρίνησιν ἀναγνωρίζω καὶ ἐγὼ ὅτι θὰ ἦτο καλύτερον νὰ τεθῇ, δι’ αὐτὸ δέχομαι τὴν τροπολογίαν ταύτην τοῦ κ. Χατζηγιάννη, ἥτις νὰ προστεθῇ ὡς ἄρθρον 6.

§24Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ἐλάχιστα νὰ προσθέσω. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ ἀντισυνταγματικὸν εἰς τὸ νομοσχέδιον, διότι τὸ ἀδίκημα τῆς ἀνυποταξίας εἶναι ἀδίκημα ἐκ τῶν λεγομένων διαρκῶν ἢ συνεχῶν ἀδικημάτων, τῶν ὁποίων ἡ ὕπαρξις ὑφίσταται ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν καὶ ἑπομένως ἡ ἐπιβολὴ ποινῆς ἐπὶ τοῦ ἀδικήματος αὐτοῦ εἶναι ποινὴ εἰς ἀδίκημα ὑπάρχον μέχρι τῆς παρούσης στιγμῆς, εἰς ἀδίκημα διαρκὲς ἢ συνεχιζόμενον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Καζάκου τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξε καὶ ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ συνηγορήσω ἐνθέρμως ὑπὲρ αὐτῆς. Διότι δὲν ὑπάρχει ἠθικωτέρα τοποθέτησις ἀπὸ τὴν τοποθέτησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμον οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες. Κατὰ τὰς δραματικὰς στιγμὰς τοῦ 1947–49 τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ καλέσῃ εἰς βοήθειαν τοῦ κινδυνεύοντος Κράτους τοὺς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ Ἕλληνας. Τὸ Ἐπιτελεῖον, ὡς εἶναι γνωστόν, ἀνέμενε μερικὰς ἑκατοντάδας. Ἀπὸ τὰς ἑκατοντάδας αὐτὰς ἔσπευσαν μόνον 60 ἐκλεκτοὶ νέοι ἀπὸ τὰ πέρατα τοῦ κόσμου. Οἱ περισσότεροι ἦλθον ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν, διέκοψαν τὰς σπουδάς των καὶ διαρκοῦντος τοῦ συμμοριτοπολέμου, κατετάγησαν εἰς τὸ στράτευμα. Μετὰ ἓν ἔτος καὶ ὀλίγους μῆνας, τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1950, τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν ἐξέδωσεν ἐγκύκλιον, εἰς τὴν ὁποίαν ἐκφράζεται εὐφημότατα περὶ αὐτῆς τῆς ἐκλεκτῆς μειοψηφίας καὶ χορηγεῖ εἰς αὐτοὺς ἀναστολὴν πρὸς ἀποπεράτωσιν τῶν σπουδῶν των. Νομίζω ὅτι καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἠμπορεῖ νὰ τοὺς παράσχῃ τὴν μικρὰν αὐτὴν ἀνακούφισιν, ὑπὲρ τῆς ὁποίας συνηγόρησαν οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες.

§25Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ ἠθικὴ βάσις τοῦ νόμου εἶναι ὅτι ὅλοι πρέπει νὰ εἴμεθα ἴσοι εἰς τὴν προσφορὰν τῶν ὑπηρεσιῶν μας πρὸς τὴν Πατρίδα. Δυστυχῶς, τὰ τελευταῖα ἔτη, οἱ ἔχοντες τὰ μέσα τῆς ὑλικῆς εὐμαρείας τίθενται ἐν πλεονεκτικῇ θέσει ἀπέναντι τοῦ πλήθους ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ὑφίσταται, πέραν τῆς ἀθλιότητος εἰς τὴν ὁποίαν ζῇ, καὶ τὰ μεγαλύτερα βάρη τὰ ὁποῖα τὸ Κράτος τοὺς ζητεῖ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἠθικὴ βάσις ἐφ’ ἧς στηρίζεται τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Θὰ ἤμην διατεθειμένος νὰ ἀποδεχθῶ τὴν πρότασιν τοῦ ἀγαπητοῦ μου κ. Κανελλοπούλου. Ἀλλά, διότι εὑρέθησαν 60 τίμιοι Ἕλληνες, ἐκ τῶν ἑκατοντάδων οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε νὰ προσέλθουν καὶ ὑπήκουσαν εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος, πρέπει νὰ ἀμειφθοῦν δι’ αὐτὸ καὶ νὰ θεωρηθοῦν ὅτι εἶναι ἄξιοι τιμῆς καθ’ ἣν στιγμὴν πάντες οἱ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι ζοῦν καὶ ὑποφέρουν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἐὰν δὲν ἐπιτελέσουν τὸ καθῆκον των αὐτό, ὁδηγοῦνται εἰς τὸ ἐκτελεστικὸν ἀπόσπασμα; (Χειροκροτήματα). Δὲν πρόκειται περὶ τῶν 60 ἐντίμων νέων, οἱ ὁποῖοι προσῆλθον, ἀλλὰ περὶ τῶν μυριάδων τῶν ἄλλων, οἱ ὁποῖοι δικαίως θὰ εἴπουν ὅτι, ἐπειδὴ δὲν ἔχουν τὰ μέσα νὰ μεταβῶσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ σπουδάσουν, τίθενται εἰς ἥσσονα μοῖραν ἀπέναντι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ηὐνοήθησαν ἀπὸ τὴν ζωήν. Κατὰ ταῦτα θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον φίλον κ. Κανελλόπουλον, νὰ μὴν ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῆς τροπολογίας του, ἡ ὁποία θὰ μᾶς ἀπομακρύνῃ ἀπὸ τὴν βάσιν τοῦ νομοθετήματος.

§26Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι ἡ στάσις ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐτοποθέτησε τὸ ζήτημα ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δὲν εἶναι ὀρθή. Ἐπειδὴ ἀκριβῶς νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθή, καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἔρχομαι εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τοὺς συναδέλφους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τὸν ἐχειροκρότησαν, παρὰ τὸ γεγονὸς αὐτό, ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ἀποκάλυψιν τῆς ἐσφαλμένης βάσεως ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐτοποθέτησε τὸ ζήτημα. Πράγματι, ἀπὸ ἀπόψεως ἀπολύτου ἠθικῆς, θὰ ἔλεγον, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει δίκαιον ἀλλὰ καὶ οἱ κύριοι, οἱ ὁποῖοι ἐχειροκρότησαν. Ἀλλά, ἡ ἀπόλυτος ἠθική, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ ὡς βάσις εἰς τὴν θέσπισιν κανόνων δικαίου. Ἔχομεν νὰ κάμωμεν μὲ τὴν ψυχολογίαν ἀνθρώπων. Οἱ νόμοι πρέπει νὰ ἀποβλέπουν καὶ εἰς παραδειγματισμόν. Ὁ παραδειγματισμός, ἄλλοτε πρέπει νὰ εἶναι ἀρνητικὸς καὶ ἄλλοτε θετικός. Ἄλλοτε, παραδειγματίζουν οἱ νόμοι δι’ ἐπιβολῆς ποινῶν, διὰ νὰ ἀποτραπῇ εἰ δυνατὸν διὰ τοῦ φόβου, τὸν ὁποῖον ἐμπνέουν, ἡ διάπραξις ἐγκλημάτων, ἄλλοτε διὰ τῆς θεσπίσεως ἠθικῶν ἀμοιβῶν, ἔστω καὶ ἐν μέρει ἀδικαιολογήτων, ἀποβλέπουσιν εἰς τὸ νὰ προκαλέσουν εἰς τὸ μέλλον, ἐν περιπτώσει κατὰ τῇ ὁποίᾳ θὰ σημειωθῇ ἀνάλογος αἰτία πρὸς τὴν αἰτίαν τὴν σημειωθεῖσαν εἰς τὸ παρελθόν, νὰ προκαλέσωσιν λέγω, τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐπιδιώκουν. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχουν θέματα, συνδεόμενα μὲ ἐπιστράτευσιν, θέματα συνδεόμενα, μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ πρὸς τὴν πατρίδα καθήκοντος, ἀναγόμενα συνήθως εἰς μεγάλας ἰδέας. Ἀλλά, ἐκτὸς τῶν μεγάλων ἰδεῶν, ὑπάρχει καὶ ἡ ψυχολογία τῶν ἰδιωτῶν, τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων, τοῦ καθ’ ἡμέραν βίου. Ὁ ἄνθρωπος, ὁ ζῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅταν ἔρχεται ἡ στιγμὴ νὰ κληθῇ ὑπὸ τὰ ὅπλα—δὲν ὁμιλῶ περὶ τῆς στιγμῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν δημιουργεῖται ὁ ψυχικὸς ἐνθουσιασμός, ἀλλ’ ὅταν ἔλθῃ ἡ στιγμὴ νὰ ὑπηρετήσῃ ὑπὸ συνθήκας ὁμαλάς, εἰρηνικὰς—εἶναι δύσκολον λέγω, τότε, νὰ παραδεχθῇ εἰς ὅτι, πάντοτε, προθύμως, στερεῖται τῆς ἐλευθερίας του ὡς ἰδιώτου, ἢ προθύμως διακόπτει τὰς σπουδάς του ἢ φεύγει ἀπὸ τὴν οἰκογένειάν του, διὰ νὰ ὑπηρετήσῃ. Διατί, ὅμως, πηγαίνει; Πηγαίνει διότι ἔχει τὸ αἴσθημα τοῦ χρέους καί, διότι ὑπάρχει ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος τοῦ τὸ ἐπιβάλλει. Ὑπάρχει ὁ φόβος, ὑπάρχει ἡ ποινή. Ὁ εὑρισκόμενος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν ἔχει ἄμεσον αἴσθησιν τοῦ φόβου. Διότι, ἁπλούστατα, ὁ κίνδυνος δὲν ἐμφανίζεται ὑπὸ ἔννοιαν τοὐλάχιστον ἄμεσον. Ἐλπίζει ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ χορηγηθῇ ἀμνηστία, καὶ παραμένει ἀδιάφορος εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος καὶ δὲν ἔρχεται. Ὑπῆρξαν, ὅμως, 60–70, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδιαφόρησαν καὶ ἐξεπλήρωσαν τὸ οὐσιῶδες χρέος των ὡς καὶ οἱ ἄλλοι Ἕλληνες. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀντεμετώπισαν τὸν πειρασμόν, τὸν ὁποῖον δὲν ἀντεμετώπισαν οἱ Ἕλληνες οἱ ζῶντες ἐν Ἑλλάδι, τῆς ἀποφυγῆς, δηλαδή, τῆς ἐκτελέσεως τοῦ χρέους των αὐτοῦ καὶ δὲν ὑπέκυψαν εἰς τὸν πειρασμόν. Ἐὰν ἐξετάσωμεν λοιπὸν τὸ πρόγραμμα ὄχι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀπολύτου ἠθικῆς, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς καθαρῶς ψυχολογικῆς πλευρᾶς, θὰ παραδεχθῶμεν—καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ τὸ παραδεχθῇ καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης— ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐξετέλεσαν τὸ χρέος τὸ ὁποῖον ἐξετέλεσαν καὶ ἅπαντες οἱ ἄλλοι Ἕλληνες, οἱ κληθέντες τότε ὑπὸ τὰ ὅπλα, ἀλλὰ τὸ ἐξετέλεσαν ὑπὸ ψυχολογικὰς συνθήκας αἱ ὁποῖαι ἦσαν συνθῆκαι εὐνοοῦσαι τὴν ἀποφυγὴν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ χρέους των. Ἔχομεν δὲ ἀνάγκην εἰς τὸ μέλλον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ σπουδάζουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἢ θὰ ἐμπορεύωνται ἢ θὰ εὑρίσκωνται τυχὸν δι’ ἄλλους λόγους εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἡ Πατρίς των θὰ τοὺς ἐκάλει νὰ προσέρχωνται μὲ μεγαλυτέραν προθυμίαν ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἐπέδειξαν εἰς τὸ παρελθόν. Πρέπει λοιπὸν διὰ τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ψηφίζομεν, νὰ δημιουργήσωμεν μίαν ψυχολογικὴν προϋπόθεσιν εὐνοϊκὴν διὰ τὴν πρόθυμον προσέλευσιν τῶν ἀνθρώπων τούτων εἰς τὸ μέλλον. Δὲν ἀρκεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι ἔλαβον ἀναστολὴν καὶ δὴ τιμῆς ἕνεκεν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι καὶ πάλιν νὰ ὑπηρετήσουν. Αἱ οἰκογένειαί των δὲ δὲν εἶναι πλούσιαι ἀλλὰ οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν, σᾶς βεβαιῶ δὲ περὶ τούτου, διότι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου ὡς Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν προσῆλθον, οἱ περισσότεροι, λέγω, ἐξ αὐτῶν δὲν ἦσαν πλούσιοι. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μετὰ δυσκολίας ἔφυγον καὶ πάλιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ συνεχίσουν τὰς σπουδάς των. Καὶ εἶναι κατ’ ἀρχὴν πιθανόν, ὅτι ἐκ τῶν κόλπων τῶν 60 ἕως 70 αὐτῶν ἀνδρῶν θὰ προέλθουν νέοι ἐπιστήμονες, ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι θὰ προσφέρουν διὰ τῆς ἐπιστημονικῆς των καταρτίσεως ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς γενικωτέρας μορφώσεώς των, τὴν ὁποίαν ἀποκτοῦν μέσα εἰς τὴν ἀτμόσφαιραν τῆς Ἀγγλίας, τῆς Ἀμερικῆς ἢ τῆς Γαλλίας, μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὴν εἰρηνικὴν πρόοδον τοῦ Ἔθνους. Διατὶ λοιπὸν νὰ μὴ προσφέρωμεν εἰς αὐτοὺς αὐτὴν τὴν πρόσθετον ἀμοιβήν; Πρῶτον δὲν εἶναι διόλου βέβαιον ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ συμπληροῦντες τὰς σπουδάς των τυπικῶς, λαμβάνοντες δηλαδὴ ἕν πτυχίον, συμπληροῦν καὶ τὰς σπουδάς των οὐσιαστικῶς. Μετὰ τὴν λῆψιν τοῦ πτυχίου των πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, φέρ’ εἰπεῖν ἰατροὶ—καὶ συνήντησα πολλοὺς εἰς Ἀμερικήν, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς Ἰνστιτοῦτα,—διατὶ ἀφοῦ ὑπάρχουν ἐκεῖ ἰνστιτοῦτα νὰ μὴ τοὺς ἐπιτρέψωμεν νὰ παρατείνουν τὴν διαμονήν των ἐκεῖ διὰ νὰ γίνουν ἐρευνηταὶ ἰατροί; Διατὶ νὰ μὴ τοὺς ἀμείψωμεν ἀφοῦ ἐξεπλήρωσαν τὸ χρέος των τὸ 1948 καὶ 1949 καὶ ἔσπευσαν τότε ἐδῶ διακόψαντες τὰς σπουδάς των καὶ ἐκτεθέντες εἰς τὸν κίνδυνον νὰ μὴ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐκ νέου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μετάβασίς των, καὶ νὰ τοὺς δώσωμεν τὴν ἠθικὴν ἀμοιβήν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἁπλῶς ἠθικὴ ἀμοιβὴ ἀλλὰ διευκόλυνσις διὰ νὰ καταστοῦν ἀκόμη καλλίτεροι ἐπιστήμονες; Διότι, ἀσφαλῶς, ἡ διακοπὴ τῶν σπουδῶν των, ἡ διακοπὴ τῆς μετὰ τὴν λῆψιν τοῦ πτυχίου ἐρευνητικῆς των προσπαθείας, διότι πολλοὶ ἀσχολοῦνται μὲ ἐρεύνας καὶ ἡ διακοπὴ αὕτη, θὰ προκαλέσῃ ἀναστολὴν τῆς μορφώσεώς των, ἡ ὁποία δύναται νὰ στοιχίσῃ ἀκριβά, ὄχι μόνον εἰς αὐτούς, ὡς ἄτομα, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κοινωνίαν καὶ ἐπιστήμην. Ἀφοῦ συνεπλήρωσαν τὸ χρέος των καὶ ἀφοῦ τοὺς ἐπιτραπῇ μετὰ ἓν ἔτος νὰ ξαναφύγουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀφοῦ ἐξεγυμνάσθησαν καὶ εἶναι στρατιῶται πανέτοιμοι νὰ ὑπηρετήσουν ἐκ νέου τὴν Πατρίδα, ἐν περιπτώσει ἀνάγκης, διατὶ νὰ μὴ παραμείνουν ὅσον χρόνον εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνουν—δεδομένου ὅτι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἔχουν ὑποτροφίαν—καί, νὰ συνεχίσουν τὰς σπουδάς των, μετὰ τὴν λῆψιν τοῦ πτυχίου των καὶ ἐρχόμενοι ἐδῶ νὰ ὑπηρετήσουν δημιουργικῶς τὴν Κοινωνίαν εἰς τὴν ἐπιστημονικήν των σταδιοδρομίαν; Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα τοῦ παραδειγματισμοῦ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀμειφθοῦν οἱ ἐλθόντες ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διότι θὰ ἔχωμεν ἐνδεχομένως καὶ εἰς τὸ μέλλον τὴν ἀνάγκην ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εὑρίσκωνται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐὰν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι σπουδάζουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, γνωρίζουν ὅτι τὸ Κράτος θὰ τοὺς ἀμείβῃ ἰδιαιτέρως ὅταν ἐκπληρώσουν τὸ πρὸς τὴν πατρίδα χρέος, θὰ ἐπιδεικνύουν μεγαλειτέραν προθυμίαν. Ἡ ἀμοιβὴ αὐτὴ εἶναι ἀμοιβὴ ἔστω σκοπιμότητος. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς σκοπιμότητος ἐὰν ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα, εἶναι ἀνάγκη ἡ ἀμοιβὴ αὐτὴ νὰ χορηγηθῇ. (Χειροκροτήματα).

§27Γ. ΚΟΣΜΑΣ. Τὸ ζήτημα τῶν ἀνυποτάκτων τοῦ ἐξωτερικοῦ, περιλαμβάνει δύο μεγάλας κατηγορίας, μίαν κατηγορίαν ἀνυποτάκτων δημιουργηθέντων κατὰ τὴν περίοδον τῆς διεξαγωγῆς τοῦ ἀνταρτοπολέμου καὶ μίαν ἄλλην κατηγορίαν ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη μεταγενεστέρως. Διὰ τὴν πρώτην κατηγορίαν, ὅταν διεξήγετο ὁ ἀνταρτοπόλεμος, παρεπονεῖτο ὅλος ὁ κόσμος. Ἐλαμβάνοντο γράμματα ἀνώνυμα καὶ ἐνώνυμα εἰς τὰ ὁποῖα οἱ ἐπιστολογράφοι παρεπονοῦντο ὅτι τὰ παιδιὰ τὰ δικά των πολεμοῦσαν, ἐνῷ ἄλλων ἐσπούδαζον εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐγένετο σύσκεψις, συνεπείᾳ τούτου, εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον καὶ ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις νὰ ὑποβοηθηθοῦν οἱ νέοι, οἱ σπουδάζοντες εἰς τὸ ἐξωτερικόν, νὰ ἔλθουν νὰ ἐκτελέσουν τὸ πρὸς τὴν Πατρίδα καθῆκον τους. Προεκλήθη διαταγὴ— δὲν ἐνθυμοῦμαι ἐὰν ἐψηφίσθη καὶ Ἀναγκαστικὸς Νόμος— διὰ τῆς ὁποίας προσεκαλοῦντο ἐντὸς τακτοῦ χρόνου, νὰ καταταγοῦν καὶ τοὺς ἐχαρίζοντο σχεδὸν ὅλα. Δὲν ἐνθυμοῦμαι ἐπίσης ἐὰν διὰ τῆς διαταγῆς τῆς προσκλήσεως τοὺς ἐχαρίζοντο αἱ ποιναί. Πάντως ὅμως, ἡ ἀπόφασις ἦτο νὰ διευκολυνθοῦν κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ νὰ τοὺς χαρισθοῦν ὅλα τὰ πρόσθετα. Ἐκ τῶν 700 περίπου, ἦλθον μόνον περὶ τοὺς 45–50. Μερικοὶ τούτων ἐφονεύθησαν. Οἱ ἄλλοι ἀφοῦ ὑπηρέτησαν ἐπὶ ὡρισμένον χρόνον ἐπανῆλθον, ἀφεθέντος τοῦ ζητήματος τῆς ἀνυποταξίας των ἀνοικτοῦ. Ἡ ἄλλη κατηγορία τῶν ἀνυποτάκτων εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη μετὰ τὸν ἀνταρτοπόλεμον. Ἡ ἡμετέρα γνώμη εἶναι ἡ ἑξῆς: Αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐκλήθησαν, ἐκ τῶν ἀνυποτάκτων, κατὰ τὴν περίοδον τοῦ ἀνταρτοπολέμου καὶ ἦλθον ἐδῶ, πρέπει τὸ Κράτος ὄχι μόνον νὰ τοὺς τὰ χαρίσῃ ὅλα, ἀλλὰ καὶ νὰ τοὺς δώσῃ καὶ εὐφήμους μνείας. Πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἦλθον ἀφοῦ ἐταλανίσθησαν, διότι δὲν ἦτο εὔκολος καὶ ἡ συγκοινωνία. Δι’ αὐτούς, πρέπει, ὅ,τι εἶναι δυνατόν, νὰ γίνῃ. Διὰ τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦλθον, πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἀντίθετος πολιτική. Πᾶσα τιμωρία κατ’ αὐτῶν. Ὅταν δὲν ἦλθον, τότε ποὺ ἔπρεπε νὰ ἔλθουν, πότε ἄλλοτε θὰ τοὺς χρειασθῇ ἡ Πατρίς! Ἐπὶ πλέον δὲ ἡ ἀτιμωρησία ἐκείνων θὰ δημιουργήσῃ ἕνα κακὸν προηγούμενον καὶ εἰς τὸ μέλλον, δὲν θὰ ἔλθῃ κανείς. Σᾶς τὸ λέγω ὑπευθύνως— ἐξαιρέσει τῶν λίαν φιλοτίμων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔλθουν. Διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν ἀνυποτάκτων, τῆς περιόδου τοῦ πολέμου, πρέπει νὰ φανῶμεν λίαν αὐστηροί. Διὰ τὴν ἄλλην κατηγορίαν τῶν ἀνυποτάκτων, οἱ ὁποῖοι ἐδημιουργήθησαν μετὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον, ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι τὸ Κράτος πρέπει νὰ τοὺς βοηθήσῃ. Δηλαδὴ ὅ,τι δίνει εἰς τοὺς ἐδῶ, νὰ δώσῃ καὶ εἰς αὐτούς. Π.χ. οἱ τριτοετεῖς καὶ τεταρτοετεῖς φοιτηταὶ ὡρισμένων Σχολῶν, τυγχάνουν ἀναστολῆς. Τῆς ἀναστολῆς αὐτῆς νὰ τύχουν καὶ οἱ ἔξω. Νομίζω ὅτι τοιουτοτρόπως, οἱ μὴ ἐκπληρώσαντες τὰς ὑποχρεώσεις των τιμωροῦνται, οἱ δὲ ἐκπληρώσαντες αὐτὰς ἀμείβονται. (Χειροκροτήματα).

§28Κ. ΚΑΖΑΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ψυχολογικὴν ἐπίδρασιν, τὴν ὁποίαν ἡ τροπολογία αὐτὴ θὰ ἔχῃ ἐπὶ τῶν προσελθόντων ἀνυποτάκτων καὶ γενικῶς ἐκείνων οἱ ὁποῖοι μελλοντικῶς πρόκειται νὰ κληθοῦν καὶ νὰ ἔλθουν ἢ νὰ μὴ ἔλθουν, ὅλα αὐτὰ τὰ ἀνέπτυξεν ἐκτενῶς καὶ ἐμπεριστατωμένως ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος, ὥστε νὰ μὴν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἐπ’ αὐτῶν ἐγώ. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐτόνισεν ἐπανειλημμένως ὅτι πρόκειται περὶ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι εἶχον τὰ μέσα νὰ παραμείνουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ σπουδάζουν, ἐπ’ αὐτοῦ ἤθελα νὰ σᾶς δώσω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν. Οἱ 60 οἱ ὁποῖοι ἦλθον νὰ ὑπηρετήσουν, εἶναι τὰ παιδιὰ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα μὲ ὑποτροφίας τῶν Ἀμερικανικῶν Πανεπιστημίων ἐσπούδαζον εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εὑρέθησαν μερικοὶ Ἕλληνες τῆς Ἀμερικῆς οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ βοηθήσουν παιδιὰ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα νὰ ἐκπαιδευθοῦν εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ νὰ μεταλαμπαδεύσουν τὰς ἐπιστήμας καὶ τὰ φῶτα των εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§29Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Γιὰ μᾶς ἡ ἔννοια τοῦ καθήκοντος εἶναι ἀπόλυτος. Δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ψυχολογικὴν ἐπίδρασιν τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖσθε, μὴ ματαιοπονῆτε.

§30Κ. ΚΑΖΑΚΟΣ. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ, ἔχει 33 χρόνια ὑπηρετήσει εἰς τὸν Στρατόν. Ἑπομένως ἔχει πλῆρες τὸ δικαίωμα νὰ εἴπῃ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα αἰσθάνεται. Ἴσως πολὺ ὀλίγοι νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον ἔχω ἐγὼ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§31Ε. ΖΑΝΝΗΣ. (Ἐν μέσῳ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν). Εἰς ἐμένα προσωπικῶς δὲν μπορεῖτε νὰ λέτε αὐτὰ τὰ πράγματα.

§32Κ. ΚΑΖΑΚΟΣ. Δὲν ἠμφισβήτησα τὰ προσόντα σας. Λέγω τὶ ἔκαμα ἐγὼ καὶ τὶ δικαίωμα ἔχω. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία κατηρτίσθη ἐκεῖ καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἔλαβον μέρος καὶ καθηγηταὶ Πανεπιστημίων τῆς Ἀμερικῆς, ἔστειλεν ἐδῶ ἕνα Ἕλληνα ὀνόματι Λουκᾶν ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὸ 1946 μέχρι τὸ 1948, ἔπαιρνε κάθε χρόνο ἀπὸ 24–25 παιδιὰ καὶ τὰ ἔστελνε εἰς τὴν Ἀμερικήν. Τὰ παιδιὰ αὐτὰ ἐξεπαιδεύθησαν ἐκεῖ εἰς τὰ Πανεπιστήμια. Εἶναι δὲ πτωχότατα. Εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἠρίστευσαν εἰς ὅλας τὰς τάξεις τὰς πανεπιστημιακάς. Αὐτὸ εἶχε τεθῆ ὡς ὅρος διὰ τὴν ἐπιλογήν των καὶ τὴν φοίτησίν των εἰς τὰ Ἀμερικανικὰ Πανεπιστήμια. Αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι προσῆλθον, κ. Ὑπουργέ, νὰ ὑπηρετήσουν. Οὐδεὶς ἐκ τῶν πλουσίων οἱ ὁποῖοι παραμένουν ἔξω προσῆλθεν. Οἱ 60 εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶχον τὰς ὑποτροφίας, τὰ πτωχὰ παιδιὰ τὰ ὁποῖα προσῆλθον εὐθὺς ἀμέσως ὡς ἐκλήθησαν ἀπὸ τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος. Ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς συγκεκριμένον γεγονός. Ἕνας ἐξ αὐτῶν ὁ ὁποῖος ἠρίστευσεν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἐκλήθη ἀπὸ τὸν Πρύτανιν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τοῦ ἐδηλώθη ὅτι ἐὰν θέλῃ νὰ παραμείνῃ δεδομένου ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐν καιρῷ πολέμου θὰ πολεμήσῃ μαζὶ μὲ τὴν Ἀμερικήν, νὰ μείνῃ εἰς τὴν Ἀμερικὴν μὲ τὴν συναίσθησιν ὅτι θὰ ὑπηρετήσῃ καὶ πάλιν τὴν Πατρίδα του παραμένων εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἐν περιπτώσει πολέμου, τοῦ ἐπροτάθη νὰ τὸν κάμουν ἀμερικανὸν ὑπήκοον νὰ τοῦ ἐξασφαλίσουν ἐργασίαν εὐθὺς ἀμέσως ὡς τελειώσῃ τὸ Πανεπιστήμιον. Τὸ παιδὶ ἀπήντησεν ὅτι εἶμαι Ἕλλην καὶ ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ὑπηρετήσω τὴν Πατρίδα μου. Περὶ αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, ὑπεβάλομεν τὴν ὑπὸ συζήτησιν τροπολογίαν.

§33Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Καὶ εἰς ἄλλους Ἕλληνας ἐγένετο ὁμοία πρότασις, ἐν τούτοις καὶ οὗτοι ὑπήκουσαν εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος.

§34Κ. ΚΑΖΑΚΟΣ. Περὶ αὐτῶν ζητοῦμεν.

§35Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ἐπὶ τῆς ἠθικῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, νομίζω ὅτι δύνανται νὰ λεχθοῦν καὶ περὶ τῆς ἠθικῆς ἀρχῆς τῆς τροπολογίας. Ἐγὼ διὰ λογαριασμόν μου δὲν ζητῶ ἐπιείκειαν, οὔτε ἠθικὴν ἀμοιβήν, ζητῶ νὰ μὴ τοὺς καταστρέψωμεν, διότι τοὺς φέραμεν ὅταν ἔπρεπε καὶ ἐξεπλήρωσαν 15 μῆνες τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις, ἤδη εὑρίσκονται ἐν ἀναστολῇ κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης διὰ νὰ τελειώσουν τὰς σπουδάς των. Δὲν ἀποκλείεται αὔριον ἕνας οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ εἴπῃ σταματᾷ ἡ ἀναστολὴ καὶ θὰ πρέπει νὰ ἔλθουν διὰ δευτέραν φορὰν διακόπτοντες τὰς σπουδάς των. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καταστρέφονται. Θὰ ἔχῃ συμφέρον τὸ Ἔθνος νὰ τελειώσουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ νὰ γυρίσουν πλήρως κατηρτισμένοι. Δὲν ζητοῦμεν τίποτε, παρὰ νὰ ἐξαγοράσουν τὸ ὑπόλοιπον τῆς θητείας των. Δὲν νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης θὰ θελήσῃ νὰ καταστήσῃ τὴν θέσιν των δυσχερεστάτην. Εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διαφωνῶ εἶναι ὡς πρὸς τὸ ποσὸν ποὺ θὰ τεθῇ διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν μηνῶν, προτείνω ὅπως τεθοῦν τοὐλάχιστον 300 χιλιάδες κατὰ μῆνα δι’ ἐξαγοράν, διότι καὶ τὸ Κράτος εἶναι πτωχὸν καὶ οἱ συμμοριόπληκτοι καὶ τὰ θύματα εἶναι πολλὰ δὲν θὰ εἶναι μεγάλο τὸ ποσόν, ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον θὰ προσφερθῇ εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Ἑπομένως ὑποστηρίζω τὴν τροπολογίαν μὲ ἕνα ποσὸν 300 χιλ. κατὰ μῆνα.

§36Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἤθελον νὰ λάβω τὸν λόγον, ἀλλὰ βλέπω ὅτι δημιουργεῖται μία παρανόησις εἰς τὴν Βουλὴν ἐπάνω εἰς τὸ θέμα. Νομίζω ὅτι οἱ 60 διὰ τοὺς ὁποίους γίνεται τόσος θόρυβος, δὲν ἦλθον μόνον ἀπὸ φιλοπατρίαν, ἀλλὰ καὶ διότι ἐὰν δὲν προσήρχοντο νὰ καταταγοῦν εἰς τὸν Στρατόν, ἀσφαλῶς θὰ τοὺς ἐκόπτοντο αἱ ὑποτροφίαι.

§37Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶχον ὅλοι ὑποτροφίας.

§38Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Καὶ ἡ Ἀμερικὴ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ἐὰν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἔστελλε ἕνα ἔγγραφον καὶ ἐζήτει τὸ σταμάτημα τῶν πιστώσεων θὰ τὰς ἔκοβε ὁπότε θὰ ἤρχοντο εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁπωσδήποτε. Δὲν νομίζω ὅτι διότι ἦλθον καὶ ἔκαμον τὸ καθῆκον των πρέπει νὰ κάμωμεν τόσον σημαντικὴν διάκρισιν μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων. Θέλετε νὰ δώσωμεν ἕνα χρόνον ἀναστολήν; Εὐχαρίστως, ἀλλὰ ὄχι ὅμως νὰ τοὺς δώσωμεν ἀπαλλαγὴν τῶν στρατιωτικῶν ὑποχρεώσεων. Ἐδῶ ὑπάρχουν ἐπιστήμονες οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἐπὶ 6 χρόνια εἰς τὸν Στρατόν, οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν καὶ ἐπολέμησαν, διέκοψαν τὰς σπουδάς των καὶ τοὺς πῆραν διὰ νὰ ὑπηρετήσουν 10 καὶ 15 ἡμέρας διὰ νὰ συμπληρώσουν τὴν θητείαν των. Αὐτοὺς δὲν τοὺς χαρίζομεν καὶ θέλετε νὰ χαρίσωμεν τὸ ὑπόλοιπον τῆς στρατιωτικῆς θητείας εἰς αὐτούς, οἵτινες ὑπηρέτησαν μόνον ἐπὶ ἓν ἔτος; Θέλετε νὰ δεχθῶ γενικὴν ἐξαίρεσιν, θὰ τὴν ἐδεχόμην εὐχαρίστως, ἀλλ’ ἐξαίρεσιν δι’ αὐτοὺς τοὺς 60 οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑπότροφοι καὶ οἱ ὁποῖοι ἦλθον νὰ ἐπιτελέσουν ἕνα μέρος τῶν ὑποχρεώσεών των, δὲν τὴν δέχομαι.

§39Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ κατηγορία τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν τοὺς ὁποίους ἀφορᾷ ἡ προτεινομένη τροπολογία εἶναι ὁπωσδήποτε ἐξόχως συμπαθής, διότι πρόκειται περὶ τῆς μικρᾶς μειοψηφίας ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπήκουσαν εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος. Διότι ὑπάρχουν καὶ οἱ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἐξεπλήρωσαν τὸ καθῆκον των καὶ οἱ ὁποῖοι παρέμειναν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα μέχρι τοῦ σημείου νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν ὑπάρχει μία μικρὰ ἀπόστασις. Διότι ἂς ἰδοῦμε τὶ θὰ συνέβαινεν ἐὰν ἡ τροπολογία αὐτὴ γίνῃ ἀποδεκτή. Ἐὰν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐξακολουθοῦν παραμένοντες εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐφ’ ὅσον παραμένουν φυσικὰ δὲν καλοῦνται. Ἡ ἐξαγορὰ θὰ ἔχῃ ἀξίαν μόνον ἐφ’ ὅσον ἐπιστρέψουν κανονικὰ εἰς τὴν Ἑλλάδα, διότι θὰ συμπληρώσουν τὰς σπουδάς των. Ἀλλὰ ἅπαξ καὶ ἔλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἐμφανισθῇ ἡ ἑξῆς βοερὰ θὰ ἔλεγον ἀνισότης: θὰ ἔχετε ἀπὸ τὴν μίαν μεριὰ ἕνα Ἕλληνα ἰατρόν, ὁ ὁποῖος ἐσπούδασεν ἐδῶ καὶ ὁ ὁποῖος ὑπηρέτησε 3, 4, 5 χρόνια εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ ὁ ὁποῖος ἐν τούτοις δὲν ἔχει οὐδεμίαν εὐχέρειαν καὶ οὐδεμίαν δυνατότητα ἐξαγορᾶς τῆς θητείας του καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ θὰ ἔχετε ἕνα ἰατρὸν ὁ ὁποῖος ἐσπούδασεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὑπηρέτησεν ἓν ἔτος καὶ ἐξαγοράζει τὸ ὑπόλοιπον τῆς θητείας του. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὸ κάμωμεν τόσον σοβαρόν. Ἂς διατυπωθῇ ἡ εὐχή, κύριοι, πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν εὐχέρειαν, ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνάγκη νὰ δώσῃ ἀναστολὴν ὅσον θέλει, ἀλλὰ ἂς μὴ ἐπανέλθω εἰς τὸν τρόπον περὶ ἐξαγορᾶς τῆς θητείας.

§40Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ τιμητικὴν ἐξαίρεσιν διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἴτε ἔφυγαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μόνοι των, εἴτε μὲ ὑποτροφίαν καὶ ἔσπευσαν εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος καὶ ἐπολέμησαν ἐπὶ 1–1½ ἔτος περίπου καὶ πάλιν μετέβησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς ἀποπεράτωσιν τῶν σπουδῶν των. Νομίζω ὅτι αὐτοὶ θὰ ἠδύναντο νὰ παραμείνουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐὰν δὲν τοὺς ἔκαιεν ἡ ἐθνικὴ φλόξ. Διότι, ἐφ’ ὅσον εἶχον παραμείνει εἰς τὴν Ἀμερικήν, εἶχον κάθε δικαίωμα νὰ παραμείνουν ἐκεῖ καὶ ἐν τούτοις προσέτρεξαν εἰς τὴν Πατρίδα των. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα τῆς ἐξαγορᾶς τῆς θητείας. Πρέπει τὸ Κράτος ὁπωσδήποτε νὰ δώσῃ τὴν παράτασιν τῆς ἀποπερατώσεως τῶν σπουδῶν των καὶ ἐπανερχόμενοι οὗτοι, θὰ ἔχουν τὸν χρόνον νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἐξαγοράν, διότι θὰ ἔχῃ γίνει ἡ ἐξαγορὰ ὄχι μόνον τῆς θητείας αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ ἄλλων κλάσεων.

§41Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἴσως θὰ πρέπει νὰ ἐπανέλθω καὶ πάλιν ἐπὶ τῶν κατὰ κόρον ἐπαναληφθέντων παρ’ ἐμοῦ ὅτι ἡ ἠθικὴ βάσις τοῦ νομοθετήματος εἶναι νὰ θέσωμεν ὅλους τοὺς Ἕλληνας ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἐπιπέδου, τὸ ὁποῖον λησμονῶμεν φαίνεται. Οἱ παλαιότεροι ἐξ ἡμῶν πρέπει νὰ ἐνθυμούμεθα ὁποῖος ἐνθουσιασμὸς ὑπῆρξεν εἰς τὸ 1912 καὶ πόσοι ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἤρχοντο, διὰ νὰ ἐκπληρώσουν τὸ καθῆκον των καὶ σήμερον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπιβάλωμεν κυρώσεις, διότι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τίνι τρόπῳ δὲν ἠθέλησαν νὰ ὑπακούσουν εἰς τὸ καθῆκον αὐτό, τὸ ὁποῖον πρὸ μιᾶς γενεᾶς δὲν θὰ ἦτο συγγνωστὸν μεταξὺ τῆς κοινωνίας μας. Συνεπῶς μὴ φεύγωμεν ἀπὸ τὴν ἠθικὴν αὐτὴν βάσιν. Ἐλέχθη ὅτι οἱ ἐδῶ παραμένοντες ἔχουν εὐχέρειαν μεγαλυτέραν ἀπὸ τοὺς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι αἱ χορηγούμεναι ἀναστολαὶ εὐνοοῦν τοὺς ἐν τῷ ἐσωτερικῷ. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς τοῦτο. Αἱ διαταγαί, αἱ ὁποῖαι, τοὐλάχιστον τελευταίως καὶ ἐπὶ ὑπουργίας μου, ἐξεδόθησαν σαφῶς δίδουν τὰ αὐτὰ δικαιώματα εἰς τοὺς σπουδάζοντας τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ εἰς τοὺς τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἀλλὰ καὶ τέλος ἐπειδὴ ἔλαβε καὶ κάποιον λυρικὸν τόνον ἡ ὅλη συζήτησις καὶ ἠθέλησαν νὰ παραστήσουν ὡς ἐθνικοὺς ἥρωας τοὺς ὀλίγους δυστυχῶς παρουσιασθέντας, πολὺ φοβοῦμαι ὅτι παρέσυρεν ὅλους μας ὁ λυρικὸς αὐτὸς τόνος καὶ λησμονοῦμεν ὅτι διαρκοῦντος τοῦ συμμοριτοπολέμου ἠπείλησεν ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις ὅτι θὰ ἐκδιώξῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον πάει δυνάμει τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας νὰ σπουδάσουν μὲ ὑποτροφίαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Συνεπῶς θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ μὴ κάμωμεν ἐξαιρέσεις σήμερον. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ φύγω ἀπὸ τὴν ἠθικὴν βάσιν, τὴν ὁποίαν ἐπανέλαβον πολλάκις καὶ δὲν νομίζω ὅτι στεκόμεθα εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἰδίως τὰς σκληρὰς ἐποχάς, τὰς ὁποίας περνᾶμε, μὲ τοὺς ἀγῶνας, τοὺς ὁποίους ἔχομεν νὰ διεξάγωμεν ἐπὶ τοῦ ἠθικοῦ πεδίου, νὰ δώσωμεν ἔστω καὶ πόρρωθεν ὅπλον ὅτι εὐνοοῦμεν μίαν τάξιν, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ κόκκινο πανὶ μερικῶν μόνον αἰσθημάτων, ἀνάλογα μὲ τὸ πανί, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέφερον. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν τὴν Βουλὴν νὰ μὴ κάμῃ τὴν διάκρισιν καὶ ἡ ἀμοιβή, τὴν ὁποίαν δυνάμεθα νὰ δώσωμεν δύναται νὰ εἶναι διὰ τῶν διοικητικῶν μέτρων τοῦ Ὑπουργείου. Τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ χορηγήσῃ ἀναστολὴν ὅσον τὸ δυνατὸν μακροτέρου χρόνου εἰς τοὺς σπουδάζοντας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐὰν οἱ σπουδάζοντες αὐτοὶ ἔδειξαν καλὴν διαγωγὴν κατὰ τὸν πόλεμον καὶ ὑπήκουσαν εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος των. Συνεπῶς θὰ παρακαλέσω νὰ ἀφήσετε τὰ προνόμια αὐτὰ νὰ τὰ δώσῃ τὸ Ὑπουργεῖον διὰ διοικητικῶν μέτρων καὶ νὰ μὴ παρεμβάλλωμεν μίαν διάταξιν, ἡ ὁποία εἶναι ἔξω ἀπὸ τὸ πνεῦμα τὸ ἠθικὸν τοῦ νομοσχεδίου.

§42Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον τοιαῦται εἶναι αἱ ἀντιλήψεις καὶ αἱ ἀντιρρήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἀρκετῶν κ. κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι παραδόξως, χωρὶς τὸ θέμα νὰ εἶναι ἰδεολογικόν, ἔδωσαν ἕνα τόνον εἰς τὴν ἀντίθεσίν των διὰ χειροκροτημάτων καὶ δι’ ἐπεισοδίων, δηλῶ ὅτι δὲν ἐπιμένω, διότι δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς περ’ ἧς πρόκειται τροπολογίας οὐδὲν ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον διὰ τὰ πρόσωπα. Ἀγνοῶ ποῖα εἶναι ἀτομικῶς, ὅπως ἀγνοεῖ καὶ ὁ κ. συνάδελφός μου ἐκ Σάμου. Θὰ ἤθελον μόνον, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθοῦν ἐντυπώσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐσφαλμέναι, νὰ τονίσω τοῦτο. Ὅτι ναὶ μὲν πρὸς στιγμὴν ἐλέχθη ὅτι θὰ τοὺς ἔδιωχναν αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι τῆς Ἀμερικῆς τοὺς ὑποτρόφους, εἰς ἣν περίπτωσιν δὲν προσήρχοντο, ἀλλὰ ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι δὲν τοὺς ἔδιωξαν. Καὶ ὅπως πολὺ ὀρθῶς μοῦ ψιθυρίζει ὁ ὄπισθέν μου καθήμενος κ. συνάδελφος ἐκ Κεφαλληνίας, πολλοὶ ἐφρόντισαν νὰ γίνουν Ἀμερικανοὶ πολῖται λαβόντες ὡς συζύγους Ἀμερικανίδας. Ἑπομένως, ἀγαπητοὶ κ. συνάδελφοι, ἀποσύρομεν τὴν τροπολογίαν, ἀλλὰ βεβαιωθῆτε, ἀδικεῖτε ἐκείνους, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα καὶ ἐπίσης βεβαιωθῆτε ὅτι ἦτο εἰς τὰς χεῖρας σας διὰ μιᾶς διατάξεως νόμου νὰ θεσπίσετε καὶ ἕνα παραδειγματισμὸν θετικόν. Δὲν θέλετε νὰ τὸν θεσπίσετε. Ἐγὼ νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε προκειμένου περὶ τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἴτε μονίμως, εἴτε παροδικῶς, νὰ θεσπίζωνται ὅλαι αἱ ἀναγκαῖαι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι νὰ διευκολύνουν τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ χρέους των. Δὲν πιστεύω, ἀγαπητοὶ κ. συνάδελφοι, εἰς τὰ ἠθικῶς αὐτονόητα. Δὲν εἶναι ἐπαρκῆ τὰ αὐτονόητα. Ἔχομεν ἀνάγκην χάριν τῆς Πατρίδος καὶ πρὸς κατοχύρωσιν τῶν συμφερόντων της νὰ θεσπίζωμεν καὶ νὰ συνιστῶμεν τὴν θέσπισιν διατάξεων αἱ ὁποῖαι νὰ ἀνταποκρίνωνται καὶ εἰς τὴν σκοπιμότητα. Τὸ ἠθικῶς αὐτονόητον, δυστυχῶς, δὲν εἶναι ἐπαρκὲς εἰς τὴν ζωήν, πρέπει νὰ τὸ συνοδεύωμεν καὶ μὲ τὴν σκοπιμότητα διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιοποιηθῇ.

§43Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐνῷ τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει κυρίως, ἂν μὴ ἀποκλειστικῶς διὰ τοὺς ἀνυποτάκτους σπουδαστὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, πολὺ φοβοῦμαι ὅτι, ὡς ἔχει διατυπωθῆ τὸ πρῶτον ἄρθρον ἐν τῇ γενικότητί του θὰ περιλάβῃ καὶ τὰς μυριάδας τῶν Ἑλλήνων τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τοὺς ὁποίους ἀκριβῶς ἔχουν ληφθῆ ἀπὸ καιροῦ μέτρα νομοθετικὰ διευκολύνσεως τῆς ἀφίξεώς των εἰς τὴν Πατρίδα των. Ἠξεύρω τοὐλάχιστον ὅτι Ἕλλην τοῦ ἐξωτερικοῦ ἂν καὶ ἀνυπότακτος ἐρχόμενος εἰς τὴν γενέτειράν του δι’ ἕνα μικρὸν χρονικὸν διάστημα δὲν ἐνοχλεῖται καθόλου καὶ ἀπέρχεται ἐλευθέρως πάλιν εἰς τὴν Ἀμερικήν, πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἄφιξις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἐὰν λοιπὸν ἔχωμεν τὴν διάταξιν αὐτήν, δὲν ἠξεύρω ἐὰν θὰ τοὺς περιλάβῃ καὶ αὐτούς. Λοιπόν, νομίζω, ὅτι ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν εἰδικῶς διὰ τοὺς σπουδαστὰς τούτους, νὰ διατυπωθῇ τὸ ἄρθρον ὡς ἑξῆς: «Οἱ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κτλ. καταστάντες ἀπὸ τοῦ 1947–48 ἀνυπότακτοι ἢ καθιστάμενοι ἐφεξῆς». Διότι κύριε Ὑπουργέ, ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ ἄρθρον αὐτὸ δὲν ἠξεύρω ἐὰν περιλαμβάνῃ τοὺς παλαιοὺς ἀνυποτάκτους καὶ τοὺς εἰς τὸ μέλλον δημιουργηθησομένους.

§44Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἔγινεν ἄλλη τροπολογία δεκτή.

§45Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν περιπετείας μὲ ὅλον τὸ πλῆθος τῶν Ἑλλήνων, θὰ ἦτο καλὸν νὰ ὁρίζεται «οἱ καταστάντες ἀπὸ τὸ 1946–47 ἀνυπότακτοι καὶ καθιστάμενοι ἐφεξῆς» καὶ νὰ ἔλιπεν αὐτὸ τὸ «καὶ» ὡς ἀνυπότακτοι τοῦ ἐξωτερικοῦ θεωροῦνται καὶ οἱ μετὰ τὴν πρόσκλησιν «....διατί αὐτὸ τὸ καί»; Αὐτοὶ κατὰ μείζονα λόγον εἶναι ἀνυπότακτοι.

§46Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ ἤθελον νὰ κάμω μίαν ἐρώτησιν. Ὑπάρχει περίπτωσις, καὶ ποία εἶναι αὕτη;

§47Γ. ΜΟΔΗΣ. Αὐτοὶ θὰ ἔχουν φύγει κρυφά.

§48Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ὁπωσδήποτε ἀναχωρήσαντες εἴτε κρυφὰ εἴτε καθ’ οἱονδήποτε ἄλλον τρόπον. Νομίζω ὅτι αὐτὴ ἡ διάταξις εἶναι ἀναγκαία διὰ τὴν κάλυψιν ἑνὸς κενοῦ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς).

§49Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐὰν εὑρίσκοντο εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ πρὸ τῆς στρατεύσεώς των ἐχαρακτηρίσθησαν ἀνυπότακτοι, ἀπείρως κατὰ μείζονα λόγον πρέπει νὰ χαρακτηρισθοῦν καὶ ἐχαρακτηρίσθησαν αὐτομάτως ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀνεχώρησαν μετὰ τὴν πρόσκλησιν τῆς ἡλικίας των.

§50Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι ἔχετε δίκαιον καὶ ἀναθεωρῶ τὴν προηγουμένην σκέψιν μου. Ἡ δευτέρα διάταξις μᾶλλον πρέπει νὰ διαγραφῇ, διότι αὐτοὶ εἶναι ἢ ἀνυπότακτοι τοῦ ἐσωτερικοῦ μεταβληθέντες διὰ τῆς ἀποδράσεώς των εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς ἀνυποτάκτους τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἢ ἀνυπότακτοι οἱ ὁποῖοι προσῆλθον ἀλλ’ ἐν τῷ μεταξὺ τὸ ἔσκασαν καὶ ἔφυγαν. Ὑπάρχει ἄλλη κατηγορία;

§51Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Οἱ ὑπάρχοντες ἐδῶ καὶ κληθέντες καὶ μὴ παρουσιασθέντες γίνονται ἀνυπότακτοι, ἀλλ’ ἀναχωροῦντες εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐδῶ μὲν εἶναι ἀνυπότακτοι τοῦ ἐσωτερικοῦ μεταβαίνοντες εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ μὴ μείνουν μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀνυποτάκτου τοῦ ἐσωτερικοῦ. Γίνεται ἡ διάκρισις ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ γίνῃ αὐτὸ τὸ λάθος.

§52Γ. ΜΟΔΗΣ. Διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τὸ δέχεσθε;

§53Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἔγινε δεκτὸν αὐτό.

§54Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Βλέπω εἰς τὰ πρακτικὰ ὅτι, «Ἀλεξ. Σακελλαρίου. Ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν.... (ἀναγινώσκει)......».

§55Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐπειδὴ χθὲς ἐβομβαρδίσθην ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ τροπολογίας, παρεκάλεσα τὸν κ. Πρόεδρον καὶ τὴν Βουλὴν νὰ τὰς συζητήσωμεν σήμερον, διότι δὲν εἶχα ὅλα τὰ στοιχεῖα.

§56Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Τὸ ἐδέχθητε χθὲς τοῦτο. Ἔγινεν εὐρεῖα συζήτησις καὶ τὸ ἐδέχθητε.

§57Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐπαναλαμβάνω, ἐπειδὴ χθὲς εἶχον τόσας τροπολογίας, παρεκάλεσα νὰ μὴ ληφθῇ ἀπόφασις ἐπὶ οὐδεμιᾶς τροπολογίας προτοῦ συζητηθοῦν σήμερον. Εἰς μίαν στιγμὴν εἶπον διὰ νὰ ξεμπερδέψω, ἀλλὰ τὴν στιγμὴν ποὺ εἶδον ὅτι ἐβομβαρδίσθην μὲ τὰς τροπολογίας εἶπον ὅτι θὰ τὰς συζητήσωμεν ὅλας σήμερον.

§58Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, μοῦ κάνει κατάπληξιν τὸ γεγονὸς ὅτι τροπολογία ἡ ὁποία ἐγένετο χθὲς δεκτὴ καὶ ἀνεγράφετο τοῦτο καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ νὰ μὴ θεωρῆται ὡς ψηφισθεῖσα. Τὰ πρακτικὰ τὰ χθεσινὰ λέγουν τὰ ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει)....» Τὰ πρακτικὰ αὐτὰ ἐπεκυρώθησαν καὶ μ’ ὅλον τοῦτο σήμερον ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς.

§59Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐνόμιζα, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι χθὲς θὰ ἐτελείωνε τὸ νομοσχέδιον ἐπειδὴ ὅμως τοῦτο δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ, παρεκάλεσα τὴν Βουλὴν νὰ ψηφισθῇ κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοθέτημα καὶ αἱ παρατηρήσεις ἐπὶ ὅλων τῶν ἄρθρων νὰ γίνουν σήμερον. Ἤμην σαφὴς εἰς τὰ σημεῖα αὐτά. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι παρεκάλεσα τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ προηγηθῶ μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι δὲν θὰ ἀπησχόλει ἐπὶ μακρὸν τὸ Σῶμα τὸ νομοθέτημά μου. Ὅταν ὅμως εἶδα ὅτι ἡ συζήτησις ἐπεξετείνετο, παρεκάλεσα τὴν Βουλὴν εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ νὰ γίνῃ σήμερον ἡ συζήτησις ὅλων τῶν τροπολογιῶν.

§60Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μὴ ἐπιμένετε εἰς τὸ τυπικόν. Εἰσέλθετε εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ νομοθετήματος. Ἀναπτύξατε τὸ περιεχόμενον τῆς τροπολογίας καὶ μένω βέβαιος ὅτι οἱ κ. συνάδελφοι θὰ ἀποδεχθοῦν ταύτην ὡς ὀρθήν. Καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θέσῃ ζήτημα ἡ τροπολογία σας θὰ ψηφισθῇ.

§61Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, χθὲς ὑπέβαλον μαζὶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ τὸν συνάδελφον ἐκ Πειραιῶς κ. Ἀλιπράντην εἰς τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀνυποτάκτων τοῦ ἐξωτερικοῦ» μίαν τροπολογίαν ἡ ὁποία δὲν ἀφεώρα τοὺς ἀνυποτάκτους τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§62Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλοῦσα θερμῶς ὅπως ἡ συζήτησις γίνῃ κατ’ ἄρθρον, ἀρχομένη ἀπὸ τοῦ πρώτου ἄρθρου, διότι ἄλλως δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ.

§63Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Καλά, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν καὶ περιμένω ὅταν ἔλθῃ ἡ συζήτησις τοῦ ἄρθρου 5 νὰ ἀναπτύξετε τὴν τροπολογίαν.

§64Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πέρυσιν ἔγινε προσπάθεια νὰ τονώσωμεν τὸν ἀπόδημον Ἑλληνισμόν, καὶ αὐξήσωμεν τὸν Τουρισμόν. Ἐψηφίσθη νόμος περὶ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ καὶ ἐλήφθησαν ὡρισμένα εὐεργετήματα διὰ τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι μᾶς ἐνισχύουν καθ’ ἑκάστην διὰ νὰ ἐπισκεφθοῦν τὸν τόπον μας. Δυστυχῶς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα καὶ εἰδικῶς τὸ ἄρθρον 1 ὡς εἶναι διατυπωμένον ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, φοβοῦμαι ὅτι θὰ προκαλέσῃ μεγάλην ἀναταραχὴν εἰς τὸν Ἑλληνισμόν, ἰδίᾳ τῆς Ἀμερικῆς, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν δώσῃ τὴν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δὲν ἀφορᾷ τοὺς Ἕλληνας τοὺς ἀποδήμους τῆς Ἀμερικῆς καὶ γενικῶς τοὺς ἀποδήμους Ἕλληνας οἱ ὁποῖοι ἀπεδήμησαν ἀπὸ εἰκοσαετίας. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι πολὺ εὔθικτοι διότι εἶναι ἄνθρωποι τῆς ἐργασίας, οἱ ποῖοι μᾶς ἐνισχύουν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ὑλικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς. Σήμερον, κύριοι, πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Ἀμερικῆς καὶ τοῦ Καναδᾶ ἀποτελοῦν τὸν πυρῆνα τῆς Ἑλλάδος. Δὲν πρέπει δέ, ἀκριβῶς διὰ τὸν λόγον αὐτόν, νὰ τοὺς δώσωμεν σημεῖα ἀμφιβολίας ἢ ἄλλης ἀνησυχίας. Εἶναι ὀρθὴ ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν οἱ μὴ συμμορφωθέντες καὶ παρακούσαντες τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος κατὰ τὰ ἔτη 1945–46 καὶ ἐντεῦθεν.

§65Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, οἱ μονίμως παραμένοντες ἀπὸ δεκαετίας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐξαιροῦνται πάσης τοιαύτης ὑποχρεώσεως. Οἱ ἐρχόμενοι ἐδῶ, ἐὰν ὑπάγωνται εἰς ὑποχρεώσεις, ἠμποροῦν νὰ ὑπηρετήσουν δεκαοκτάμηνον ἢ νὰ ἐξαγοράσουν τὴν θητείαν ταύτην.

§66Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἶναι ἀπαραίτητον νὰ γίνῃ ἡ δήλωσις αὐτή, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ καμμία ἀμφιβολία.

§67Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εἶναι γεγονὸς ὅτι προκειμένου περὶ τῶν στρατευσίμων τῶν διαφόρων κατηγοριῶν τῶν διαμενόντων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἔχει πολλὰς πλευράς, ἡ ἄποψις τῆς τιμωρίας των. Ἄλλη εἶναι ἡ πολιτικὴ πλευρά, ἄλλη ἡ θεωρητική, καὶ πρὸ παντὸς εἶναι πολύπλευρος ἡ σκοπιμότης. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι πρέπει εἰς τὸν νόμον νὰ δώσωμεν μίαν πλευρὰν ἐλευθερίας εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ κανονίζῃ πολλὰς φορὰς σύμφωνα μὲ τὴν ἀντίληψιν τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας μερικὰς τῶν περιπτώσεων ἢ μᾶλλον πολλὰς τῶν περιπτώσεων αὐτῶν. Ἐπίσης παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ λάβῃ εἰδικῶς πρόνοιαν διὰ τοὺς στρατευσίμους τοῦ 1944–1945–1946 οἱ ὁποῖοι διαμένουν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ δὲν ἐκλήθησαν ἀκόμη εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ. Εἶναι προστάται οἰκογενειῶν καὶ ἐνῷ εἶναι ἡλικίας 28–30 ἐτῶν καὶ ἔχουν οἰκογενειακὰς ὑποχρεώσεις δὲν ἔχουν ἀκόμη ἐκπληρώσει τὴν στρατιωτικήν των θητείαν. Πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα οὕτως ὥστε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ μὴ ἀπομακρυνθοῦν τῶν οἰκογενειῶν των αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀπόλυτον ἀνάγκην τῆς προστασίας των.

§68Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Ἡ οὐσία τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἶναι καὶ ἠθικὴ καὶ εἰδική. Εἶναι καιρὸς τὸ Κράτος νὰ θελήσῃ νὰ ἐπιβάλῃ βαρυτάτας κυρώσεις ἐναντίον ἐκείνων ποὺ δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος καὶ αὐτὰ εἶναι τὰ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ διαμένοντα τέκνα χρυσοκανθάρων, τὰ ὁποῖα ζοῦν ἐν εὐημερίᾳ καὶ ἁμαρτίᾳ. Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως τούτου, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ συμπληρώσω τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου κ. Κανελλοπούλου, ὅσον ἀφορᾷ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, δὲν εἶναι ἀνυπότακτοι, καὶ οἱ ὁποῖοι ἐστρατεύθησαν, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔχουν νὰ ἐκπληρώσουν ὑπόλοιπον θητείαν καὶ οἱ ὁποῖοι νὰ δύνανται νὰ ἐξαγοράσουν τὸ ὑπόλοιπον τῆς θητείας των, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρξαν ἀνυπότακτοι. Δι’ αὐτό, θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ Ὑμῶν, κ. Ὑπουργέ, τὴν ἑξῆς πρότασιν. «Στρατεύσιμοι τῆς κλάσεως 40–47...... (ἀναγινώσκει)......». Δὲν νομίζω ὅτι ἡ πρότασις αὐτὴ ἀλλοιώνει τὴν ἀρχικὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Διότι τὸ μὲν νομοσχέδιόν σας, κατατείνει εἰς τὴν ἐπιβολὴν βαρυτάτων κυρώσεων κατὰ τῶν ἀνυποτάκτων, αὐτὴ δὲ εὐεργετεῖ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν κατέστησαν ἀνυπότακτοι. Κάμνω αὐτὸν τὸν διαχωρισμόν, ἐὰν ὑμεῖς τὸν ἀποδέχεσθε, ἔχει καλῶς, ἄλλως, ἂς ἀποφανθῇ ἡ Βουλή.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1ον δεκτόν;

§70Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Παρακαλῶ ὅπως διωρθώθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§71Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Ἡ προσθήκη τὶ θὰ γίνῃ; «Ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου...... (ἀναγινώσκει)......».

§72Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν ἐτελείωσε τὸ ἄρθρον 1ον, πᾶμε εἰς τὸ ἄρθρον 5ον;

§73Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Δὲν ὑπάρχει ἄρθρον 5ον. Λέγομεν ὅτι προστίθεται ἄρθρον 5ον, ἔχον οὕτω: «....(ἀναγινώσκει)......».

§74Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἄς φθάσωμεν ἕως ἐκεῖ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπρότεινε τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Οἱ στρατεύσιμοι ἢ ἔφεδροι». Τίθεται ἕνα «ἢ». Καὶ εἰς τὸν τελευταῖον στίχον τῆς 1ης παραγράφου ἀντὶ 5 δισεκ. δρχ., νὰ γίνῃ 10....(ἀναγινώσκει). ....». Αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ καὶ τὴν ὁποίαν παρακαλῶ νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε.

§75Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι καὶ ἰδική μου τροπολογία.

§76Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θέλετε νὰ τεθῇ ἐδῶ; Ἄς τεθῇ ἐδῶ. Εἶναι ἡ διευκρίνησις ἡ ὁποία ἔγινε εἰς τὴν παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1, ἢ μᾶλλον νομίζω, διὰ τὴν τάξιν, καλύτερον εἶναι νὰ πάῃ εἰς τὸ ἄρθρον 5, διότι εἰς τὸ ἄρθρον 5 ἀναφέρεται.

§77Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐκεῖ εἶναι ἡ θέσις της.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν;

§79ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἄρθρον 2ον.

§81Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶχε γίνει μία πρότασις, τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Ἀργολιδοκορινθίας κ. Βραχνοῦ, προσθήκης 6ης παραγράφου, ἡ ὁποία εἶχε ὡς ἑξῆς: «Διπλωματικοὶ ἢ προξενικοὶ ὑπάλληλοι.... (ἀναγινώσκει)....». Γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτὴ μὲ τὴν ἑξῆς διόρθωσιν: «Διπλωματικοί....(ἀναγινώσκει)... ....». Προστίθεται ἡ λέξις «ἐν γνώσει των». Ἐπίσης, ἡ διάταξις γίνεται μετὰ ἔγκλησιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν......(ἀναγινώσκει)....».

§82Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν πρέπει νὰ τεθῇ ἡ λέξις αὐτή, διότι θὰ πρέπει αὐτοί, νὰ εἶναι ἐν γνώσει.

§83Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Πιθανὸν νὰ μὴ γνωρίζῃ ὅτι εἶναι ἀνυπότακτος.

§84Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον τὸ διαβατήριον γράφει τὴν κλάσιν του.

§85Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας τὴν τροπολογίαν. Ἐὰν νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή, ἐγὼ τὴν ἀποδέχομαι, ἐὰν νομίζετε ὄχι, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§86Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Νὰ παραλειφθῇ ἡ λέξις αὐτή, διότι πάντοτε θὰ εὑρίσκωνται ἐν ἀγνοίᾳ.

§87Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐὰν νομίζετε καλύτερον, νὰ διαγράψωμεν τὸ «ἐν γνώσει των». Τὸ ἀποδέχομαι.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 δεκτόν;

§89Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Μὲ ὅλας τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§90Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ περιορίσωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων αὐτῶν εἰς τοὺς ἀνυποτάκτους, οἱ ὁποῖοι κατέστησαν τοιοῦτοι μετὰ τὸ 1945. Διότι εἶναι καὶ ἄλλοι παλαιῶν κλάσεων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ θελήσουν νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅπως ἄλλοτε παρουσιάσθη τὸ φαινόμενον νὰ ἀναγκασθῇ ἡ Πατρίς μας νὰ μετακαλέσῃ μεγάλους Ἕλληνας ἐπιστήμονας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, καθηγητὰς Πανεπιστημίων ἀπὸ τὴν Γερμανίαν, Γαλλίαν καὶ ἄλλας Χώρας. Ἡ ἔννοια τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ τιμωρήσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος κατὰ τὴν τελευταίαν κρίσιμον περίοδον. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ ὁ χρονικὸς αὐτὸς περιορισμός.

§91Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Χθὲς παρεκάλεσα νὰ μοῦ δώσετε ὅλας τὰς τροπολογίας. Μοῦ κάμνετε αὐτὴν τὴν στιγμὴν μίαν πρότασιν διὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἶμαι προετοιμασμένος.

§92Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἡ πρότασίς μου εἶναι ἡ ἑξῆς: ....(ἀναγινώσκει)....».

§93Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶναι καθαρῶς νομικὸν τὸ ζήτημα. Δὲν ἔχω εἰδικότητα οὔτε κἂν νὰ ἐκφέρω γνώμην.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2, ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν;

§95ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§96Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Καὶ μὲ τὴν προσθήκην, ὡς 6ης παραγράφου, τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Βραχνοῦ, διαγραφομένου τοῦ «ἐν γνώσει».

§97ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ μὲ τὴν προσθήκην τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Βραχνοῦ. Ἄρθρον 3ον. Δεκτόν;

§99ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 4ον. Δεκτόν;

§101ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 5ον. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§103Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπέβαλον τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, ἡ ὁποία δὲν ἀφορᾷ ἀνυποτάκτους τοῦ ἐξωτερικοῦ, οὔτε κἂν ἀνυποτάκτους. Ἀφορᾷ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ὡρισμένα ἄτομα μεγάλης ἡλικίας, τὰ ὁποῖα, ἀσχέτως τῆς ἰδικῆς των θελήσεως, δὲν ἐκλήθησαν ὑπὸ τὰ ὅπλα καὶ σήμερον, οἰκογενειάρχαι ὄντες, εὑρίσκονται εἰς μίαν ἐκκρεμότητα.

§104Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Ἢ ἐκλήθησαν καὶ ἀπελύθησαν.

§105Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ἢ ἐκλήθησαν καὶ ἀπελύθησαν. Πάντως διὰ τὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται σήμερον, δηλαδὴ τὴν μὴ τακτοποίησίν των στρατολογικῶς, δὲν εἶναι ὑπεύθυνοι αὐτοί.

§106Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Εὑρίσκονται νομίμως ἐκτὸς τοῦ στρατεύματος.

§107Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως. Δὲν ἔχουν πάρει δὲ ἀπολυτήριον καὶ δὲν δύνανται νὰ τύχωσιν ἀπὸ τὰ Στρατολογικὰ Γραφεῖα βεβαιώσεως ὅτι εἶναι στρατολογικῶς ἐν τάξει. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τύποις δὲν εἶναι στρατολογικῶς ἐν τάξει. Ἀλλὰ ποῖος πταίει διὰ τὴν ταλαιπωρίαν αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, διὰ τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται αὐτοὶ σήμερον; Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, μὴ καταταγέντες ἢ καταταγέντες καὶ ἀπολυθέντες καὶ μὴ συμπληρώσαντες ὁλόκληρον τὴν θητείαν των, ζητοῦν σήμερον τὴν στοργὴν τοῦ Κράτους διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ τακτοποιηθοῦν ἐπὶ τέλους μιὰ καὶ καλή. Μὲ τὰς σκέψεις αὐτὰς ὑπέβαλα τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία λέγει ἐπὶ λέξει: «Στρατεύσιμοι κλάσεως 1940 –1943....(ἀναγινώσκει)....». Εἶδα τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ κατ’ ἰδίαν καὶ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ὅστις καὶ ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν αὐτὴν μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι δὲν παρεδέχθη τὴν 2αν αὐτῆς παράγραφον, τονίσας ὅτι δὲν δύναται, ἂν καὶ ἀντιλαμβάνεται τὸ δίκαιον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν νὰ παραδεχθῇ τὴν Βʹ παράγραφον διότι, ἁπλούστατα οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τῶν ἐτῶν 1944–46 συμπεριλαμβάνονται εἰς τὰ σχέδια ἐπιστρατεύσεως. Αὐτὰ καὶ ἀναγράφονται, βεβαίως ἐν ὀλίγοις εἰς τὰ πρακτικά, ὅπου ἐγὼ λέγω: «Συμφωνῶ μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Καζάκου....(ἀναγινώσκει)....». Ἀπορίας, λοιπόν, ἄξιον εἶναι σήμερον διατὶ ἐπανέρχεται τὸ θέμα ὑπὸ συζήτησιν καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης χθὲς ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω.

§108Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐπαναλαμβάνω: Χθὲς παρεκάλεσα τὸν συνάδελφόν μου ἐπὶ τῆς Κοιν. Προνοίας, νομίζων ὅτι τὸ νομοθέτημα τοῦτο δὲν θὰ ἀπησχόλει τὴν Βουλήν, διότι δὲν εἶναι ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προκαλέσουν ἀντίδρασιν, δεδομένου ὅτι, νομίζω καὶ πιστεύω, καὶ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ἀπηχεῖ, ἀλλὰ καὶ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ὡς τοὐλάχιστον ἀντελήφθην, ἀντιπροσωπεύει τὰ αἰσθήματα τῆς ὁλότητος σχεδὸν τοῦ Κοινοβουλίου, παρεκάλεσα, λέγω, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας νὰ μοῦ δώσῃ προτεραιότητα, νομίζων ὅτι ἐντὸς ὀλίγων λεπτῶν θὰ ἐπεψηφίζετο τὸ νομοσχέδιον. Μὲ κατελάβατε κατὰ μίαν τοιαύτην στιγμήν, ὅταν ἤθελα νὰ ἀπαλλαγῶ ἀπὸ τὰς μικρολεπτομερείας, διὰ νὰ περάσω τὸ νομοσχέδιον. Ὅταν εἶδον κατόπιν σειρὰν ὁλόκληρον τροπολογιῶν παρεκάλεσα τὸν κ. Πρόεδρον καὶ τὴν Βουλὴν— τὸ ἐνθυμοῦμαι ἀρκετὰ σαφῶς—νὰ δεχθῇ τὴν ἐπιψήφισιν κατ’ ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ σήμερον νὰ συζητήσωμεν κατ’ ἄρθρον ἐφ’ ὅλων τῶν λεπτομερειῶν. Τοῦτο, ἄλλωστε, εἶναι συνεπὲς καὶ μὲ τὸν ἐν ἰσχύϊ Κανονισμόν. Δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν δεκτὴν τροπολογίαν ὅταν τὸ νομοθέτημα συζητῆται ἐν τῷ συνόλῳ του, παρὰ μονάχα ὅταν ἀρχίσωμεν τὴν κατ’ ἄρθρον καὶ ἐν λεπτομερείᾳ συζήτησιν τοῦ νομοθετήματος. Συνεπῶς μὴ θέλετε νὰ προκαταλάβετε μὲ τὰ ὅσα λέγετε καὶ νὰ κάμετε ἐντύπωσιν.

§109Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδῶ συζητεῖται τὸ νομοθέτημα.

§110Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπομεν μὴ ἐπιμένετε εἰς αὐτό.

§111Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω διατὶ δὲν ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§112Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Σαββόπουλε, μὴ ἐπιμένετε εἰς τὴν γνώμην τῆς ὑποχρεώσεως. Χθὲς εἶχεν αὐτὴν τὴν γνώμην ὁ κ. Ὑπουργός, σήμερον ἤλλαξεν. Εἶναι δικαίωμά του.

§113Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐὰν θέλετε νὰ συζητήσωμεν καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας, σᾶς λέγω: Νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ ἀνυποτάκτων τοῦ ἐξωτερικοῦ, δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἐξαγορὰν τῆς ὑποχρεώσεως τῶν κληρωτῶν, τῶν συνήθων ὑπὸ τὰ ὅπλα. Δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν. Συνεπῶς νὰ θέλωμεν νὰ παρεισάγωμεν λεπτομερείας ἀσχέτους πρὸς τὸν τίτλον, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι πρέπον.

§114Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν, πλὴν ὅμως μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν πῶς σήμερον τὸ ἀντελήφθητε καὶ χθὲς δὲν τὸ εἴχατε ἀντιληφθῆ. Ἐδῶ, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ἕνα θέμα ζωντανό. Ὑπάρχουν ὡρισμένοι ταλαίπωροι Ἕλληνες οἰκογενειάρχαι, οἱ ὁποῖοι ἀσχέτως τῆς θελήσεώς των δὲν κατώρθωσαν μέχρι σήμερον νὰ ἐκπληρώσουν τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ταλαιπωροῦνται....

§115Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τοὺς ἀνυποτάκτους τοῦ ἐξωτερικοῦ, κύριε βουλευτά;

§116Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι δίκαιον ἢ ἄδικον, κύριε Ὑπουργέ;

§117Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τοὺς ἀνυποτάκτους τοῦ ἐξωτερικοῦ;

§118Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἐρωτῶ καὶ ἐγώ. Ἔχουν δίκαιον ἢ ἄδικον οἱ ἄνθρωποι αὐτοί;

§119Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Αὐτὴν τὴν στιγμὴν συζητοῦμεν διὰ τοὺς ἀνυποτάκτους τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§120Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπαντήσατέ μου εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτό.

§121Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Μὰ δὲν ἔχω καμμίαν ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς θέμα ἄσχετον μὲ τὸ νομοθέτημα.

§122Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀναμφισβήτητον εἶναι ὅτι τὸ νομοσχέδιον φέρον τὸν τίτλον, νὰ εἰποῦμε, ἀνυπότακτοι τοῦ ἐξωτερικοῦ, δὲν πρέπει κατ’ ἀρχὴν νὰ περιλαμβάνῃ διατάξεις παρὰ μόνον ἀναφερομένας εἰς τὸν τίτλον του. Ὁ κύριος Σαββόπουλος παρὰ ταῦτα καὶ ἄλλοι κύριοι συνάδελφοι παρακαλοῦν νὰ γίνῃ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ, νὰ ἐγκριθῇ, νὰ ψηφισθῇ ἡ διάταξις περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖ. Διότι διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς αἴρεται μία ἀδικία καὶ ἐπέρχεται ἐπὶ τέλους μία ἐκκαθάρισις, ἡ ὁποία εἶναι ἀναγκαία καὶ ἐπὶ τέλους θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τροποποιηθῇ ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου ὥστε καὶ εἰς τὸ εὑρετήριον, διότι ἔρχεται....

§123Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ὑπάρχει σχετικὸν νομοθέτημα «περὶ ἀνταλλαγῶν καὶ ἀντισηκώματος», εἰς τὸ ὁποῖον διαπραγματεύεται τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα, καὶ παρακαλῶ...

§124Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε νὰ ἀναμένωμεν.

§125Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἔμαθα ὅτι ἔφθασεν καὶ εἰς τὴν Γραμματείαν.

§126Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε αὐτὸ εἶναι τὸ ὀρθώτερον.

§127Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι εὐτυχής, διότι ὁ κύριος Ὑπουργὸς παραδέχεται τὸ δίκαιον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ λέγει ὅτι δὲν ἔχει ἕτοιμον τὸ νομοθέτημα.

§128ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τὸ δέχεται αὐτό;

§129Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Ἐὰν μὲν ἔχουν δίκαιον οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, διατὶ δὲν τοὺς περιλαμβάνομεν, νὰ θεραπεύσωμεν τὸ δίκαιόν τους; Ἐὰν δὲν ἔχουν δίκαιον, καὶ παραδέχονται οἱ κύριοι συνάδελφοι ὅτι δὲν πρέπει νὰ τοὺς ἀποδοθῇ τὸ δίκαιον, ἂς ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή. Ἐὰν τὸ δέχεται ἔχει καλῶς. Ἐὰν δὲν τὸ δέχεται.... Διότι τὸ νὰ ἀναμείνωμεν τὸ νέον νομοθέτημα σημαίνει, «ζῆσε μαῦρε μου νὰ φᾶς χλωρὸ τριφύλλι». Ἂς ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν ἔχουν ἄδικο. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ δεχώμεθα ὅτι ἔχουν δίκαιον καὶ νὰ τὸ παραπέμπωμεν εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας. Νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν τὸ θέμα καὶ νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή. Ναὶ ἢ ὄχι; Ἡμεῖς νομοθετοῦμεν. Ἐὰν μὲν ἔχουν δίκαιον νὰ τοὺς τὸ δώσωμεν.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ.....

§131Ν. ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς χθὲς ἔκαμε ἕνα λάθος, διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγῃ τὸ 44–46.

§132Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Μά, κύριε συνάδελφε, δὲν εἶπε 44–46.

§133Ν. ΜΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ. Συνεπῶς ἡ τροπολογία δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ ἀποδεκτή.

§134Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀναβάλλεται, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης κάμνει τὴν δήλωσιν ὅτι ὑπάρχει ἕτοιμον νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἀκριβῶς προβλέπει τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἀπορῶ διατὶ συνεχίζεται ἡ συζήτησις; Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μᾶς ἀρκέσῃ ἡ δήλωσις αὐτή, διότι εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ τροπολογία αὐτή, ἀσχέτως τοῦ ὅτι ἐγένετο χθὲς ἀποδεκτή, δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ νομοθέτημα, ποὺ συζητοῦμεν σήμερον.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπόν, ἄρθρον 5, «.... (ἀναγινώσκει)....».

§136Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ 4 τὶ ἐγένετο;

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψηφίσθη, κ. Γονῆ. Ἀπουσιάζατε;

§138Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν τὸ ἀντελήφθην. Ἤμην παρών, κύριε Πρόεδρε, ὡμιλήσαμε καὶ χθὲς ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ἐθέσαμεν ὑπ’ ὄψιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ὅτι εἶναι ἐξαιρέτως βαρύ, σκληρὸν καὶ ἀδύνατον νὰ ἐφαρμοσθῇ, περὶ τῆς ἐνισχύσεως, δηλαδὴ οἱοσδήποτε ἐνισχύσῃ οἱονδήποτε ἀνυπότακτον, οἰκονομικῶς, τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ παρόντος, τιμωρεῖται μὲ ποινὴν φυλακίσεως δύο καὶ πλέον ἐτῶν. Ὁλόκληρος ἡ φιλοσοφία τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου αὐτὸ τὸ Π. Δ., αὐτοὶ οἱ κώδικες οἱ διεθνεῖς, οἱ ἰδικοί μας, οἱ πάντες, ἐξαιροῦν τοὺς πατέρας καὶ τοὺς συγγενεῖς. Δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ πρῶτον νὰ εὑρεθῇ Ἕλλην δικαστὴς ὅστις θὰ ἐφαρμόσῃ αὐτὴν τὴν διάταξιν. Καὶ μὴ σᾶς φανῇ περίεργον. Λέγω λοιπὸν πρὸς ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ συγγενεῖς τοῦ πρώτου βαθμοῦ.

§139Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Γνωρίζετε κανένα ἄλλον νὰ στέλλῃ χρήματα εἰς τὸ παιδί του νὰ σπουδάζῃ καὶ νὰ μὴ εἶναι πατέρας ἢ συγγενής;

§140Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ὁμιλῶ περὶ τῆς περιπτώσεως αὐτῆς. Σᾶς λέγω ὅμως ὅτι ὁ πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ δὲν εἶναι δυνατὸν ἀνθρωπίνως κατὰ φυσικὸν λόγον, νὰ τιμωροῦνται διότι θὰ στείλουν εἰς τὸ παιδί τους μιὰ δεκάρα.

§141Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν τοὺς γονεῖς οἱ ὁποῖοι παρὰ τὴν ἐντολὴν καὶ τὴν φωνὴν τοῦ νόμου καὶ τῆς Πατρίδος στέλλουν χρήματα εἰς τὰ παιδιά των διὰ νὰ παραμένουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§142Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἡ ἄποψις αὐτὴ ἐπιμένω καὶ λέγω ὅτι εἶναι ἀπάνθρωπος. Τὸ λέγω τοῦτο καὶ ἐλπίζω ὅτι ἡ ἱστορία τοῦ Δικαίου δὲν θὰ εὕρῃ δικαστὴν νὰ ἐφαρμόζῃ αὐτὸν τὸν νόμον. Ἀλλ’ ὁ νόμος ἐπεκτείνεται καὶ εἰς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν τοὺς νόμους τοὺς ἰδικούς μας, καὶ αὐτοὺς τοὺς ὑπάγετε εἰς τὴν τιμωρίαν αὐτήν. Μὴ ἐπεκτείνετε λοιπὸν τὸν κύκλον τῶν τιμωρουμένων, διότι ἡ ἐπέκτασις αὐτοῦ, δηλαδὴ τοῦ κύκλου τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν ποινικὴν ταύτην διάταξιν, ὁδηγεῖ εἰς τὴν μὴ ἐφαρμογὴν αὐτῆς. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ὅλα τὰ νομοθετήματα ὀφείλουν νὰ περιορίζουν τοὺς ὑπαγομένους εἰς αὐτά.

§143Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐγὼ σᾶς δίδω ὑπόσχεσιν ὅτι ἂν ψηφίσετε τὸν νόμον αὐτόν, αὐτοὶ θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐντὸς 60 ἡμερῶν.

§144Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον εἶναι αὐστηρὸς δὲν μπορεῖ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἀπὸ τοὺς δικαστάς. Ἐβάλατε ποινὴν φυλακίσεως δύο χρόνια. Ποῖος δικαστὴς θὰ βάλῃ τὴν ποινὴν αὐτήν;

§145Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἅμα δὲν εἶναι δικαστὴς βέβαια.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ δεχόμεθα ὅπως ἔχῃ;

§147Ε. ΓΟΝΗΣ. Νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν ἡ πρότασίς μας.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν οἱ παραδεχόμενοι τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει.

§149Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προτοῦ ψηφίσωμεν, θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν μήπως ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν «μὲ ποινὴν φυλακίσεως». Ὁπότε, ὁ δικαστὴς θὰ βάλῃ ποινὴν ἀνάλογον;

§150Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Μὲ τὴν διατύπωσιν αὐτὴν νὰ ψηφισθῇ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μητσοτάκη;

§152ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§153Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐμοῦ διαφωνοῦντος καὶ νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν ἡ πρότασίς μου ὡς ἔχει.

§154Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Μὲ τὴν διατύπωσιν αὐτὴν νὰ ψηφισθῇ, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη, ὅτι τιμωρεῖται μὲ ποινὴν φυλακίσεως;

§156Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐμοῦ διαφωνοῦντος. Ἡ πρότασίς μου εἶναι νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ συγγενεῖς πρώτου βαθμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ κατάργησιν τοῦ φυσικοῦ δικαίου ἀπὸ οἱονδήποτε νομοθέτημα.

§157Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε εἶναι πρακτικῶς ἐφαρμόσιμον τοῦτο, διότι ὅταν θέλῃ κανεὶς νὰ συναλλαγῇ μὲ οἱονδήποτε, θὰ πρέπει νὰ τοῦ ζητῇ καὶ τὸ πιστοποιητικόν. Ἠμπορεῖ νὰ σοῦ ζητῇ ἕνας δανεικὰ καὶ θὰ τοῦ ζητῇς πιστοποιητικὸν ὅτι ἔχει ἐκπληρώσει τὰς στρατιωτικάς του ὑποχρεώσεις. Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐναντίον τῆς αὐστηρότητος τοῦ νόμου, εἶμαι δὲ ἐκεῖνος, ποὺ ὑπέγραψα τὴν διαταγὴν καὶ τοὺς ἔφερα ὅλους ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Ἑπομένως, δὲν ἠμπορῶ νὰ κατηγορηθῶ ὅτι δείχνω ἐπιείκειαν πρὸς αὐτούς.

§158Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Αὐτοὶ ποὺ πηγαίνουν ἔξω παίρνουν συνάλλαγμα.

§159Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὸ συνάλλαγμα εἶναι ἁρμοδία ἡ Τράπεζα.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε δεκτὸν τὸ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη;

§161Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὄχι.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεσθε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ συγγενεῖς τοῦ πρώτου βαθμοῦ;

§163Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν τὸ δέχομαι.

§164Ε. ΓΟΝΗΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς προτάσεώς μου.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Γονῆ, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἀπερρίφθη. Συνεπῶς γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4 ὡς ἐτροποποιήθη, δηλαδὴ ὅτι τιμωρεῖται μὲ φυλάκισιν καὶ μὲ χρηματικὴν ποινήν. Καὶ πάλιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5. Ἡ ἰσχὺς τοῦ παρόντος νόμου......(ἀναγινώσκει)....».

§167Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Προστίθεται εἰς τὸν πρῶτον στίχον «ἐν τῷ ἐξωτερικῷ εὑρισκομένους». Ἐπίσης τὸ 30 ἡμέρες γίνεται 60 καὶ τὸ 60 γίνεται 90.

§168Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς 90 ἡμέρας, κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρακαλέσω νὰ τεθῇ μία ἡμερομηνία, διότι αἱ ἐξετάσεις γίνονται κατὰ τὸν μῆνα Ἰούλιον. Δὲν ἔχομεν κανένα λόγον νὰ τοὺς ἀφαιρέσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ δώσουν ἐξετάσεις καὶ δι’ ὀλίγας ἡμέρας νὰ χάσουν 4 χρόνια. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε νὰ βάλωμε μίαν τακτὴν προθεσμίαν, 31 Ἰουλίου 1952, ποὺ λήγουν αἱ ἐξετάσεις εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ κατόπιν νὰ ἐκπληρώσουν τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5 ὡς ἐτροποποιήθη;

§170ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§171Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία μου θὰ ἀποτελέσῃ ἐδάφιον γʹ τοῦ ἄρθρου 5;

§172Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Χατζηγιάννη.

§173Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἔχω, κύριε Πρόεδρε, μίαν προσθήκην, ἡ ὁποία γενικεύει τὴν αὐστηρότητα. Λέγω ὅτι, πᾶς ὅστις καίτοι ὑπέχων νόμιμον ὑποχρέωσιν, δὲν ὑπηρέτησεν ἀπὸ τοῦ 1940 εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις δι’ οἱονδήποτε λόγον, ἐκτὸς ἀσθενείας, ἀναπηρίας ἢ ὑπηρεσιακῆς ἀποστολῆς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν δικαιοῦται νὰ καταλάβῃ ἢ νὰ κατέχῃ θέσιν ὑπαλλήλου δημοσίου ἢ νομικοῦ προσώπου δημοσίου δικαίου ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ τμηματάρχου Αʹ καὶ ἄνω ἢ διευθυντοῦ ἀνωνύμου ἑταιρείας. Δηλαδὴ διὰ μερικοὺς καταφερτζῆδες, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ κάθε ὑποχρέωσιν διὰ πλαγίων μεθόδων, λέγομεν νὰ μὴ δύνανται νὰ κατέχουν θέσεις σπουδαιοτάτας.

§174ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατὶ ὄχι καὶ διὰ τοὺς κατωτέρους ὑπαλλήλους;

§175Γ. ΜΟΔΗΣ. Διὰ τοὺς κατωτέρους δὲν ἔχει τόσην σημασίαν, ὅσον διὰ τοὺς ἀνωτέρους.

§176Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κατὰ βάσιν εἶναι δικαιοτάτη ἡ τροπολογία σας, ἀλλὰ θέλει μελέτην τὸ θέμα αὐτό.

§177Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐγὼ τὸ θέτω ὑπ’ ὄψιν σας, κύριε Ὑπουργέ.

§178Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὅταν εἶναι ἀνυπότακτος δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ διορισθῇ. Ὑπάρχει βασικὸς νόμος ἐπὶ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος, συνεπῶς εἶναι περιττὴ ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Συνεπῶς τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Τὸ δέχεται ἡ Βουλὴ καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§180ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, σχέδιον νόμου «περὶ ἀνυποτάκτων τοῦ ἐξωτερικοῦ», ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη.

§182Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω ὅπως τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀντισηκωμάτων ἐγγραφῇ εἰς τὴν προσεχῆ ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρόκειται περὶ προτάσεως νόμου, τὴν ὁποίαν δὲν ἐπεξειργάσθη ἀκόμη ἡ ἁρμοδία Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§184Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ παρακαλέσω νὰ ἐπιταχυνθῇ ἡ ἐπεξεργασία ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ εἰσαχθῇ τὸ ταχύτερον εἰς τὴν Βουλήν.

§185Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τώρα ἦλθεν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς.

§186Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ θερμῶς νὰ ἔλθῃ τὸ ταχύτερον καὶ εἰς τὴν Βουλήν.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὑπηρεσίας Διαφωτίσεως παρὰ τῇ Γενικῇ Διευθύνσει Ὑγιεινῆς τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας». Ὁ κ. Δαβάκης ὡς εἰσηγητὴς ἔχει τὸν λόγον.

§188Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ καὶ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὡς εἰσηγητὴς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου νὰ διατυπώσω τὰς ἀντιρρήσεις, ὅπως τὰς διετύπωσα καὶ ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Καὶ διὰ μὲν τὰς ἀντιρρήσεις ἐκείνας τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω. Θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ τῶν ἀντιρρήσεών μου ἐκείνων, τὰς ὁποίας ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπέρριψε κατὰ πλειοψηφίαν, διότι πρόκειται περὶ προσωπικῶν διατάξεων, ὅπως τοῦ ἐδαφίου 2 τοῦ ἄρθρου 6 τὸ ὁποῖον λέγει: «Αἱ ὡς ἄνω ....(ἀναγινώσκει)....». Ὑπεστήριξα ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὅτι ἡ προσωπικὴ αὐτὴ διάταξις πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ καὶ περιορισθῇ ἡ διατύπωσις ὡς ἑξῆς: «Αἱ ὡς ἄνω.... (ἀναγινώσκει)....». Μοῦ ἀντετάχθη ἐκ μέρους τῶν κ. κ. συναδέλφων ὅτι πρόκειται περὶ προσώπων τὰ ὁποῖα μετέβησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εἰδικεύθησαν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν ἐπὶ τῶν ἐπιχειρημάτων των καὶ ἐφόσον ἔχουσι τὰ περισσότερα προσόντα, ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία θὰ τοὺς κρίνῃ, ἂς τὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της. Διαφωνῶ ἐπὶ τοῦ σημείου ὅτι πρέπει διὰ νόμου νὰ παραχωροῦμεν τὰς θέσεις. Ἑτέραν ἀντίρρησιν ἔφερα εἰς τὸ ἄρθρον 7 παράγραφος Α, ἡ ὁποία λέγει: «Αἱ θέσεις.... (ἀναγινώσκει) ....». Ζητῶ νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ συνέχεια «....(ἀναγινώσκει)....». Ἡ ἐπιτροπὴ θὰ κρίνῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις αὐτάς; Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ θὰ εἶναι ὄχι ἡ ἁρμοδία. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον κατὰ πλειοψηφίαν, ἐφόσον θὰ ὑποβληθοῦν ἐνώπιόν του καὶ οἱ τίτλοι ἑνὸς ἑκάστου, θὰ κρίνῃ ποῖος ἐξ αὐτῶν ἔχει τὰ περισσότερα προσόντα, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τὰς προσωπικὰς αὐτὰς διατάξεις, ὡς ζήτημα ἀρχῆς, νὰ τὰς ἀπαλείψῃ. Δι’ αὐτὸ ἐζήτησα νὰ ἀπαλειφθοῦν αἱ προσωπικαὶ διατάξεις καὶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ντεντιδάκη.

§189Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν νομίζετε ὅτι περιττεύει «αἱ γνώσεις ξένων γλωσσῶν», ἐφόσον λέγει «σπουδῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ»;

§190Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὑπέβαλα τὴν ἑξῆς τροπολογίαν ἡ ὁποία δὲν ἐγένετο δεκτὴ κατὰ πλειοψηφίαν. Εἶπον, εἰς τὸ ἄρθρον 5, προστίθεται παράγραφος 1, ἡ ὁποία λέγει: «Αἱ ἀνωτέρω θέσεις ....(ἀναγινώσκει)....».

§191Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Καὶ νὰ τοὺς κρίνῃ ἡ Ἐπιτροπὴ βάσει τῶν προσόντων των.

§192Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Δημιουργοῦνται πάλιν νέαι θέσεις διὰ τοῦ νομοσχεδίου, κύριε Ὑπουργέ.

§193Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ὄχι.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§195Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰς γενικωτέρας διατάξεις τοῦ νομοθετήματος, ἤθελον ὅμως νὰ κάνω μίαν παρατήρησιν. Δὲν εὑρίσκω ἐπαρκῶς δικαιολογημένην τὴν ἵδρυσιν τῆς Ὑπηρεσίας. Βεβαίως μεγάλη εἶναι ἡ σημασία τῆς διαφωτίσεως, μεγάλη εἶναι καὶ ἡ σημασία τῆς προληπτικῆς ὑγιεινῆς καὶ τῆς ἐκλαϊκεύσεως τῶν ὑγειονομικῶν θεωριῶν. Θὰ προτίμων αἱ ὑπάρχουσαι ὑπηρεσίαι νὰ ἐπιδείξουν ἕνα ζῆλον καὶ μίαν δραστηριότητα, ἰδίως οἱ εἰδικευθέντες καὶ ὅταν ἴδωμεν ὅτι ὁδηγούμεθα εἰς κάποια πρακτικὰ ἀποτελέσματα, τότε νὰ σκεφθῶμεν διὰ τὴν ἵδρυσιν ὑπηρεσίας, διότι κατὰ τὰ ἓξ ἔτη κατὰ τὰ ὁποῖα εὑρίσκομαι εἰς τὴν Βουλὴν συνεχῶς ἱδρύομεν νέας ὑπηρεσίας μὲ ἀποτέλεσμα νὰ γίνωνται οἱ Τμηματάρχαι Διευθυνταὶ καὶ νὰ δίδεται ἡ ἐντύπωσις ὅτι κάτι σοβαρὸν πρόκειται νὰ ἐπιτελεσθῇ καὶ εἰς τὸ τέλος δὲν γίνεται παρὰ διαμοιβὴ ἁπλῶν ἐγγραφῶν. Πράγματι διὰ τοῦ νομοθετήματος δὲν δημιουργοῦνται θέσεις, δημιουργοῦνται μόνον βαθμοί. Ἔτσι τοὐλάχιστον ἀντιλαμβάνομαι τὴν διατύπωσιν. Καὶ ἐκεῖ ἀκόμη εἶμαι πρόθυμος νὰ δεχθῶ τὰς ἐξηγήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐὰν πράγματι ἰδῶ ὅταν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθῇ κάποιος κοινωνικὸς σκοπός. Ἀλλὰ ἐὰν πρόκειται ἁπλῶς νὰ προσθέσωμεν βαθμούς, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐγκρίνωμεν τὸ νομοσχέδιον.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Φρόνιμος ἔχει τὸν λόγον.

§197Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅτε αἱ παχεῖαι ἀγελάδες τοῦ Φαραὼ ἔχουν ἀπισχνανθῆ καὶ ὅταν τὸ Κράτος, δὲν δύναται νὰ ἐφοδιάσῃ τὰ νοσοκομεῖα μὲ τὰ στοιχειώδη ἀντιβιωτικά, νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ τὸ ὀλιγώτερον ἀβδηριτισμὸν νὰ θέλωμεν νὰ δημιουργήσωμεν θέσεις τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐλλείπουν ἅπαντα τὰ ἄλλα μέσα· δὲν νομίζω ὅτι αὐτὸ στέκεται εἰς τὴν λογικὴν καὶ τὴν σκοπιμότητα. Ἐπιβαρύνεται δὲ ὁ προϋπολογισμὸς μὲ 223 ἑκατομ., ὁ δὲ ἁρμόδιος Διευθυντὴς τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου λέγει ὅτι δὲν δύναται νὰ προσμετρήσῃ τὸ ὕψος ἢ καὶ νὰ βεβαιώσῃ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὴν δαπάνην αὐτήν. Νομίζω συνεπῶς, ὅτι εἰς τὰς δυστυχεῖς ἡμέρας ποὺ διέρχεται τὸ Κράτος, δὲν πρέπει νὰ δημιουργῶμεν νέας θέσεις. Ἐδῶ τὸ 1922, ὅταν ἡ Ἑλλὰς ἦτο εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν καὶ τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν, ὅταν εἴχαμεν ἀκόμη καὶ τὴν Βόρειον Ἤπειρον, εἴχαμεν 39.000 Ὑπαλλήλους καὶ σήμερον ἔχομεν 80.000. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπιψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀλλὰ τὸ ἔργον αὐτὸ νὰ τὸ κάνουν τὰ Ὑγειονομικὰ Κέντρα, οἱ Ἰατρικοὶ Σύλλογοι καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι ἁρμόδιοι Ὑπάλληλοι.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μανέντης ἔχει τὸν λόγον.

§199Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι διότι δὲν θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν ἀξιότιμον προλαλήσαντα συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἐτάχθη κατ’ ἀρχὴν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου περὶ διαφωτίσεως, διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονὸς ὅτι ἡ μεταπολεμικὴ Ἑλλὰς καὶ ἰδίως ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπαρχία ἔχει ἀνάγκην ὑγιεινῆς διαφωτίσεως. Ἂς μὴ λησμονῶμεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι σήμερον ἰδίως ἡ νόσος τοῦ καρκίνου ἤρχισε νὰ ἐξαπλοῦται ἐπικινδύνως καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ὅπου δὲν ὑπάρχουν οὔτε διαγνωστικὰ Ἰνστιτοῦτα, ὅπου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἔγκαιρος διάγνωσις ἢ νὰ γίνῃ κάποια διαφώτισις, διὰ νὰ μπορέσουν οἱ ἄνθρωποι νὰ ἰδοῦν ὅτι μὲ τοὺς πρώτους πόνους ποὺ θὰ αἰσθανθοῦν ἢ μὲ τὴν πρώτην μικρὰν διόγκωσιν τῶν μαστῶν μιᾶς γυναικός, ὅτι πρέπει νὰ πᾶνε εἰς τὸν ἰατρόν. Ἂς μὴ λησμονῶμεν ὅτι τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ προκειμένου περὶ φυματιώσεως. Ὑπάρχει ἀνάγκη διαφωτίσεως, ἰδίως διὰ τὰ μέρη ἐκεῖνα τῆς Ἑλλάδος, ὅπου δὲν ὑπάρχουν οὔτε τὰ κατάλληλα Ὑγειονομικὰ Κέντρα, ἢ μᾶλλον τὰ ὑγειονομικὰ κέντρα δὲν ὑπάρχουν λόγῳ προσωπικοῦ. Θέλομεν νὰ ἐλπίζωμεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ φθάσωμεν εἰς ἓν ἀποτέλεσμα μὲ τὴν νέαν αὐτὴν ὑπηρεσίαν. Ἡ δὲ δαπάνη δὲν φαντάζομαι ὅτι εἶναι τόσον μεγάλη, ὥστε σήμερον νὰ προκαλέσῃ τὰς ἀνησυχίας τοῦ κ. συναδέλφου. Μπορεῖ νὰ γίνουν ὁπουδήποτε ἀλλοῦ οἰκονομίαι, κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ εἰς τὸν τομέα τῆς ὑγιεινῆς ἑνὸς λαοῦ, φαντάζομαι, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνεται καμμία οἰκονομία διότι, ἐὰν γίνεται μία οἰκονομία αὕτη ἀποβαίνει εἰς βάρος τῆς Ἐνικῆς Οἰκονομίας. Καὶ ὅπως γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δίδεται πολὺ μεγαλυτέρα σημασία εἰς τὸν τομέα τῆς προληπτικῆς ὑγιεινῆς παρὰ εἰς τὸν τομέα τῆς θεραπευτικῆς. Ἑπομένως τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔρχεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ, διότι μὲ τὴν εὐρύτητα τὴν ὁποίαν ἔχει καὶ μὲ τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα δίδει, θὰ φθάσῃ ἡ ὑγιεινὴ διαφώτισις καὶ εἰς τὰ τελευταῖα ἄκρα τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας καὶ θὰ προκληθοῦν ἐντυπώσεις εἰς τὶς ἁπλὲς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ξαίρουν καὶ πολὺ νὰ διαβάζουν τὰ φυλλάδια καὶ τὰ διάφορα περιοδικά. Ἑπομένως τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀπαραίτητον καὶ χρήσιμον καὶ προτείνω τὴν ἐπιψήφισίν του.

§200Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὶ διαφώτισις θὰ γίνῃ μὲ τὸ ραδιόφωνον;

§201Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει τὰς κινηματογραφικὰς ταινίας καὶ ἄλλα διάφορα μέσα. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς λεπτομερείας θὰ σᾶς ἀπασχολήσῃ ὁ κ. Ντεντιδάκης, ὅστις ἐπίσης θὰ σᾶς ὁμιλήσῃ καὶ διὰ τὰς χαριστικὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ρουμάνης ἔχει τὸν λόγον.

§203Γ. ΡΟΥΜΑΝΗΣ. Ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταί, θὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν δι’ ὀλίγων, διότι τὸ θέμα ἔχει ὑψίστην σημασίαν. Ἡ ὑγιεινὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι ἐγκαταλελειμμένη καὶ αἱ ἔννοιαι τῆς καθαριότητος καὶ τῆς ὑγιεινῆς, εἶναι παντελῶς ἄγνωστοι εἰς τὰς ἐπαρχίας. Διὰ τοῦτο, δὲν πταίει ὁ ἀγρότης καὶ ὁ ἐργάτης, ἀλλ’ αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπέδειξε τὴν ἀνάλογον στοργὴν πρὸς τὴν ἐπαρχίαν. Συντάσσομαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, καὶ ἔχομεν ὅλοι μας χρέος ἀνεξαρτήτως παρατάξεως, νὰ ἐνισχύσωμεν πᾶσαν προσπάθειαν, χάριν τοῦ πάσχοντος Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐκφράσω τὸν ἐνθουσιασμόν μου καὶ τὰ συγχαρητήριά μου τόσον πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ὅσον καὶ πρὸς τὰς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου διὰ τὸ ἐμπνευσμένον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔφερον πρὸς κρίσιν εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ οἱ συνάδελφοι τοῦ Κέντρου καὶ ὅσοι ἐκ τῶν συναδέλφων προέρχονται ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν πρέπει νὰ ἔχουν διαπιστώσει ἀτυχῶς, ὅτι εἰς τὸ πλεῖστον τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀστικοῦ, εἶναι ἐντελῶς ἄγνωστοι οἱ ὅροι μιᾶς στοιχειωδῶς ἔστω ὑγιεινῆς διαβιώσεως. Ὁ Ἕλλην ἀγρότης ἰδίως, αὐτὸς ὁ ὡραῖος καὶ ἀκούραστος δημιουργὸς προόδου, εἶναι ἐντελῶς ξένος ἢ μᾶλλον διάκειται πολλάκις ἐχθρικῶς πρὸς τὸ νερό, τὸ σαποῦνι καὶ γενικώτερον πρὸς τὴν θείαν ἔννοιαν τῆς καθαριότητος. Καὶ εἶναι γνωστὸν —πρέπει δὲ νὰ ἐξαρθῇ καὶ νὰ τονισθῇ ἰδιαιτέρως καὶ ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου ἐθνικοῦ βήματος— ὅτι «ἡ καθαριότης εἶναι μισὴ ἀρχοντιά». Τὸ ἀγροτικὸ σπίτι ὡς ἐμφανίζεται, ἀτυχῶς εἶναι μία ἑστία ἐγκαταλελειμμένη, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ πάστρα λατρεύεται ὑποτυπωδῶς ἐντελῶς. Καὶ ὅμως χρέος ὅλων ἡμῶν τῶν πνευματικῶν ὁδηγῶν καὶ νομοθετῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχομεν ταχθῆ νὰ ποδηγετῶμεν τὸν λαόν, εἶναι νὰ διαφωτίζωμεν συνεχῶς τὰς λαϊκὰς μάζας μὲ σύστημα καὶ ἐπιμονὴν ἐπὶ τῶν ὑψίστης σημασίας αὐτῶν θεμάτων τῆς ὑγιεινῆς. Διὰ τοῦτο τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἀναμφιβόλως εἶναι πελωρίας ἀξίας νομοσχέδιον. Παρατηρεῖ βεβαίως κανεὶς ἐν αὐτῷ, διαφόρους διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἐνθυμίζουν τὰς γνωστὰς ἐκείνας φωτογραφίας ἐναντίον τῶν ὁποίων κάθε φορὰν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ τόσαι ὑψώνονται διαμαρτυρίαι καὶ κραυγαί. Ὅμως, πιστεύομεν ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς θὰ δειχθῇ ἀνώτερος εἰς τὰς περιπτώσεις ταύτας καὶ δὲν θὰ ὁδηγηθῇ καὶ δὲν θὰ ἐπιμείνῃ εἰς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὸ λάθος. Διότι ὁμολογουμένως, τὸ καθ’ ὅλα τὰ ἄλλα ἄριστον αὐτὸ νομοσχέδιον, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς παρουσιάζει αὐτὴν τὴν ἀδυναμίαν. Δι’ ἡμᾶς ἡ ἐπιτυχία τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐξαρτᾶται περισσότερον ἀπὸ τὸ ποσοστὸν μιᾶς ἱεραποστολικῆς, θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω διαθέσεως, πλουσιωτάτης, μάλιστα, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ὑπάρξῃ εἰς τοὺς αὐριανοὺς ἐφαρμοστὰς αὐτοῦ. Χωρὶς αὐτὴν τὴν διάθεσιν τὸ νομοσχέδιον θὰ μείνῃ ἕνα εὐγενὲς ὄνειρον. Καὶ ὅμως εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ γίνῃ πραγματικότης γόνιμος καὶ ἀποδοτικὴ τοῦτο. Ἡ ἑλληνικὴ ἐπαρχία ἔχει βαθεῖαν τὴν ἀνάγκην στοργῆς ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους. Ὅλοι οἱ διανοούμενοι, οἱ ἐπιστήμονες πάσης μορφῆς, οἱ πολιτικοί, οἱ ὑπάλληλοι ἔχουν χρέος νὰ προβοῦν εἰς μίαν κάθοδον ὠργανωμένην πρὸς διαφώτισιν τοῦ λαοῦ μας. Δὲν εἶναι καθ’ ἡμᾶς νοητὸν καὶ δίκαιον νὰ ἀφήνωμεν νὰ παρουσιάζῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὸ τραγικὸν αὐτὸ θέαμα τῶν ἀδυνάτων καὶ ἀρρωστημένων πλασμάτων. Εἴμεθα λαὸς μὲ κληρονομημένην ἀρχοντιὰ δεκάδων αἰώνων, εὐφυής, δυναμικός. Ὅμως πρέπει τὴν ρωμαλεότητα τὴν ψυχικὴν καὶ πνευματικὴν ποὺ κάθε φορὰν ἐπιδεικνύομεν, νὰ τὰς ἐνισχύσωμεν καὶ μὲ τὴν διάδοσιν τῶν νεωτέρων ὅρων ὑγιεινῆς, ὥστε ὁ ἱπποτικὸς καὶ ἡρωϊκὸς λαός μας, νὰ φθάσῃ συντόμως εἰς τὸ ὕψιστον σημεῖον πολιτιστικῆς ἀκμῆς.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ, ἔχει τὸν λόγον.

§205Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Πρέπει νὰ συγχαρῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς, διότι ἐφρόντισε διὰ τὴν ὀργάνωσιν μιᾶς ὑπηρεσίας διαφωτίσεως. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὄχι μόνον ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου, ἀλλὰ καὶ τῶν πόλεων, στερεῖται ὑγιεινῶν ὅρων. Ἤμην ἐπὶ 18 χρόνια ἰατρὸς ὑγιεινολόγος καὶ ἰατρὸς τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι στερούμεθα παντελῶς ὑγιεινῆς διαφωτίσεως. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ὅτι ὡς προϊστάμενος τῆς Ὑγειονομικῆς Ὑπηρεσίας Ι.Κ.Α. Πειραιῶς, ἤρχισα ἀντιφυματικὸν ἐμβόλιον B. C. D. εἰς τὰ παιδάκια τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Ι.Κ.Α. Παρασκευάζεται τὸ ἐμβόλιον τοῦτο ὑπὸ τοῦ κ. Καμινοπέτρου εἰς τὸ Ἰνστιτοῦτον Παστέρ. Ἀφοῦ λοιπὸν ἐπὶ 2 μῆνας καλῶς συνεχίσαμε τοὺς ἐμβολιασμούς, μὲ ἐκάλεσεν ὁ ἴδιος ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ι.Κ.Α., ὁ κ. Ἀγαλόπουλος—δὲν ξεύρω τί ἤκουσεν, ἢ τί ἐνόμισε καὶ ἐπειδὴ ἐνόμισεν ὅτι εἴχομεν εὐθύνην—καὶ διέταξε μὲ κάθε τρόπον νὰ σταματήσωμεν τὸ ἐμβόλιον τὸ ἀντιφυματικόν. Δὲν ἠρκέσθην ὅμως ἐγὼ εἰς τὴν προφορικὴν ἐντολὴν καὶ τοῦ ἐζήτησα καὶ ἔγγραφον. Μοῦ ἐδόθη καὶ αὐτή, μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι ἐστερούμεθα καρτελλῶν. Τοῦ παρουσίασα τότε ἕνα δεῖγμα καὶ μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι καλόν. Μὲ παρεκάλεσε δὲ νὰ ἀναβάλωμεν ἐπ’ ὀλίγας ἡμέρας τὴν συνέχισιν τοῦ ἐμβολιασμοῦ καὶ μοῦ εἶπεν, ὅτι θὰ μοῦ ἐδίδετο ἐκ νέου ἐντολὴ νὰ ξαναρχίσω. Ἀνέμενον ἐπὶ 5–6 χρόνια εἰς τὸ Ἵδρυμα καὶ ἀκόμη δὲν ἦλθεν ἡ ἐντολὴ νὰ ἀρχίσωμεν τὸ ἐμβόλιον τὸ ἀντιφυματικόν. Καὶ ἦλθον ἀπὸ τὴν Σουηδίαν, τὴν Νορβηγίαν καὶ τὴν Δανίαν Νοσοκόμοι τελικῶς, διὰ νὰ κάμουν τὸ ἐμβόλιον τὸ ἀντιφυματικὸν καὶ τρίβουν τὰ μάτια τους, διὰ τὰ ἐμβόλια ποὺ κάμνωμεν ἐδῶ. Ὁ ὕποπτος Διευθυντὴς τοῦ Ι.Κ.Α. δὲν ἄφησε νὰ κάμωμεν ἕνα ἐπιστημονικὸν Κέντρον, τὸ ὁποῖον θὰ προελάμβανε εἰς τὸν Πειραιᾶ τοὺς φυματικούς. Μὲ αὐτὰ θέλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητος ἀπολύτως ἡ Ὑπηρεσία Διαφωτίσεως, ἀλλὰ ὑπάρχουν ἄλλαι ἀνάγκαι ποὺ θὰ πρέπει νὰ ἐπουλωθοῦν. Εἰδικῶς ὅμως εἰς τὸ ἄρθρον 7 ἔχω νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Διὰ τὴν κατάληψιν τῶν θέσεων ποὺ δημιουργοῦνται εἰς τὴν δημιουργουμένην Ὑπηρεσίαν Διαφωτίσεως, ἀπαιτοῦνται γνώσεις δημοσιογραφίας. Δηλαδὴ θέλει νὰ εἴπῃ ὁ νομοθέτης χρειάζεται καλὸς χειρισμὸς τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης. Νομίζω πῶς αὐτὸ θέλει νὰ εἴπῃ. Ἀλλὰ διὰ νὰ χειρίζεται κανεὶς καλῶς τὴν γλῶσσαν του πρέπει νὰ εἶναι ἐπιστήμων, νὰ κέκτηται δίπλωμα Πανεπιστημίου ἢ Παντείου Σχολῆς, ἢ Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς Σχολῆς. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι οἱ δύο Τμηματάρχαι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἰατροί, πρέπει νὰ ἔχουν τοὐλάχιστον δίπλωμα Πανεπιστημίου, ἢ Παντείου Σχολῆς, ἢ Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς Σχολῆς. Ἄλλο τίποτε δὲν ἔχω νὰ εἴπω. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος πρὸς τὴν διατύπωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς, τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας κ. Ντεντιδάκη, ὡς πρὸς τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἐπέφερε. (Χειροκροτήματα).

§206Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Προνοίας καὶ πρὸ ὀλίγου ἔδωκα μίαν τροπολογίαν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Προνοίας ὁ ὁποῖος τὴν ἀπεδέχθη καὶ ἡ ὁποία τροπολογία καταργεῖ ὅλας τὰς προσωπικὰς διατάξεις, τὰς ὁποίας περιέχουν τὰ ἄρθρα 6 καὶ 7 καὶ ἀναθέτει εἰς τὸ Δ. Συμβούλιον τοῦ Ὑπουργείου νὰ ἐκλέξῃ τὸν ὑπάλληλον ποὺ θὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν ποὺ προβλέπει ἡ σύστασις τῆς Ὑπηρεσίας, μεταξὺ τῶν ἐχόντων τὰ πλέον εἰδικὰ προσόντα. Νομίζω πῶς αὐτὴ ἡ τροπολογία εἶναι ὑπεραρκετή, ὥστε τὸ Δ. Συμβούλιον, ἐνδιαφερόμενον διὰ τὴν Ὑπηρεσίαν τὴν ὁποίαν θὰ συτήσῃ νὰ συλλέξῃ τοὺς καλλιτέρους, ποὺ θὰ προτείνουν αἱ Ὑπηρεσίαι. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν Ὑπηρεσίαν τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ προσφέρῃ ἡ διαφώτισις, αὐτὴ πλέον εἶναι ἀναμφισβήτητος καὶ διαφωνῶ μὲ τοὺς συναδέλφους κ. κ. Φρόνιμον καὶ Καλλίαν, διότι, ἐγὼ βεβαίως δὲν κατάγομαι ἀπὸ τὴν Ἐπαρχίαν, ἀλλὰ ἔτυχε κάποτε νὰ παραμείνω εἰς μίαν ἐπαρχίαν ἐπὶ ἓν καὶ ἥμισυ ἔτος καὶ εἶδον, ὅτι ὁ λαὸς εὑρίσκεται ἀπὸ ἀπόψεως διατροφῆς καὶ διαβιώσεως εἰς κατάστασιν πολὺ θλιβεράν. Συνεπῶς ἐπιβάλλεται, ὡς οἷόν τε τάχιστα, ἡ σύστασις τῆς Ὑπηρεσίας αὐτῆς, ἡ ὁποία ἐκτὸς τῶν ἄλλων ποὺ εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος Μανέντης, θὰ προσφέρῃ καὶ ὑπηρεσίας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαβίωσιν τῶν κατοίκων, τὴν ἀνατροφὴν τῶν τέκνων καὶ πολλῶν ἄλλων, ποὺ ἠμπορεῖ νὰ περιλάβῃ ἡ ἰατρική. Συνεπῶς νομίζω, ὅτι πρέπει τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνῃ δεκτόν, ἐφ’ ὅσον μάλιστα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἐδέχθη τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς Προνοίας.

§207Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Καὶ διὰ τίνος τρόπου θὰ ἐξυπηρετήσετε τὴν Ἐπαρχίαν;

§208Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἡ Ὑπηρεσία αὐτὴ θὰ ἔρχεται εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς κατοίκους καὶ μὲ ὅλας τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους ποὺ θὰ τεθοῦν εἰς τὴν διάθεσίν της. Διὰ τοῦ κινηματογράφου, δι’ εἰκόνων, διὰ φυλλαδίων, διὰ διαλέξεων καὶ διὰ παντὸς μέσου θὰ προσπαθήσῃ νὰ δώσῃ τὰ φῶτα της καὶ εἰς τὸ τελευταῖον χωρίον τῆς Ἑλλάδος. Ἄλλωστε δὲν δημιουργοῦνται νέαι θέσεις διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ μεταταγοῦν ἀπὸ ἄλλας Ὑπηρεσίας Ὑπάλληλοι.

§209Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς ὡμίλησε μόνον περὶ τῆς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐγὼ θὰ ἤθελον ὅμως νὰ μπῇ καὶ ἡ ἰδική μου τροπολογία.

§210Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Μάλιστα, μάλιστα.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§212Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἔρχεται νὰ πληρώσῃ ἀναμφισβητήτως ἕνα κενόν. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ὑστεροῦμεν ἀπέναντι τῶν ἄλλων Κρατῶν. Ἡ διαφώτισις ἀποτελεῖ σήμερον τὸν πλέον ἀξιόλογον παράγοντα προλήψεως τῆς νόσου. Ἐπὶ πλέον θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ὑγιεινῆς ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου σημείου, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ψυχικὴν ὑγιεινήν. Σήμερον εἰς ὅλα τὰ Πανεπιστήμια τοῦ κόσμου, εἰς ὅλας τὰς Εὐρωπαϊκὰς Χώρας, ἔχουν ἱδρυθῆ εἰδικαὶ Σχολαὶ Ψυχικῆς ὑγιεινῆς μὲ σκοπὸν τὴν διάδοσιν κατ’ ἀρχὴν ψυχικῆς ὑγιεινῆς. Ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος χρειάζεται νὰ ἔχῃ ἰδέαν ψυχικῆς ὑγιεινῆς, διὰ νὰ δημιουργηθῇ ἕνας νέος ἄνθρωπος, ὁ ἄνθρωπος τῆς εἰρήνης.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§214Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν ὅτι στερούμεθα ἐπαρκῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων καὶ διαθέσεως κλινῶν πρὸς τοὺς ἀρρώστους. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὸ κατώτερον σημεῖον, ἀπὸ ἀπόψεως προλήψεως καὶ προληπτικῆς ὑγιεινῆς. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἔρχεται νὰ πληρώσῃ αὐτὸ τὸ κενόν, διότι πράγματι, διὰ τῆς διαφωτίσεως καὶ προπαγάνδας καὶ διὰ τῆς ἐργασίας τῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων, τῶν Σχολείων καὶ τῶν διαφόρων ἄλλων μέσων, ἀναμφισβητήτως θὰ συμπληρώσωμεν τὴν ἔλλειψιν τοῦ ἐπαρκοῦς νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ καὶ τῶν ἱδρυμάτων, τῶν ὁποίων στερούμεθα, διότι, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν σαφῆ ἀντίληψιν ἀκριβῶς πῶς μεταδίδονται αἱ ἀσθένειαι, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει ἡ κατάλληλος διαφώτισις ἀπὸ τὰ Σχολεῖα, διότι εἰς τὰ Κράτη ὑπάρχει ἡ διαφώτισις ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ἀκόμη. Ἑπομένως ἡ ὑπηρεσία ποὺ θὰ προσφερθῇ, εἶναι πραγματική. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα, ὅτι θὰ δημιουργηθοῦν δαπάναι, ἀναμφισβητήτως θὰ δημιουργηθοῦν, διότι θὰ γίνουν πολλὰ πράγματα. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ προσωπικόν, ἐφ’ ὅσον θὰ γίνουν μετατάξεις δὲν θὰ δημιουργηθοῦν δαπάναι. Ἑπομένως καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς δὲν θὰ ὑπάρξῃ καμμία ἀπολύτως δαπάνη, ὅπως εἶπον καὶ οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. συνάδελφοι. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὅλα εἶναι ἀπολύτως ἐν τάξει. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν «φωτογραφιῶν» δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνεται κἂν συζήτησις. Πρόκειται περὶ εἰδικῶν οἱ ὁποῖοι ἐμορφώθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐπομένως αὐτοὶ θὰ ἀναλάβουν τὴν ὀργάνωσιν καὶ τὴν κατεύθυνσιν τῆς ἐργασίας βάσει τῆς μορφώσεως τὴν ὁποίαν διαθέτουν. Νομίζω λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἔχει.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§216Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι κάθε νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀσχολεῖται μὲ τὴν διαφώτισιν τοῦ λαοῦ εἰς ὡρισμένους τομεῖς τῆς διαβιώσεώς του, εἶναι κατ’ ἀρχὴν εὐπρόσδεκτον καὶ χωρὶς ἀμφιβολίαν ἔχει νὰ ὠφελήσῃ ἀπὸ κάθε ἄποψιν τὸν λαόν. Εἰδικώτερα ὅμως διὰ τὴν Χώραν μας πρέπει νὰ προσέξωμεν μήπως μὲ τὴν δημιουργίαν Ὑπηρεσίας Διαφωτίσεως δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ συγκαλύπτωμεν ἄλλας βασικὰς ἐλλείψεις. Εἶχε καὶ ἄλλοτε προταθῆ π. χ. νὰ δημιουργηθῇ Ὑπηρεσία Διαφωτίσεως ἐπὶ τῆς διατροφῆς τοῦ λαοῦ. Δηλαδὴ σὰν νὰ μὴν ἔλλειπε τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνον ἡ συνταγὴ πῶς νὰ μαγειρεύῃ ὁ λαὸς τὰ φαγητά του. Κάθε λοιπὸν τέτοιο νομοσχέδιον καὶ τέτοια πρόταση εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ τὴ βλέπουμε μὲ αὐτὸ τὸ πρῖσμα. Καὶ ἐδῶ φοβοῦμαι μήπως δὲν γίνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ἴδια ἱστορία, δηλαδή, ὄχι μὲ σκοπιμότητα, νὰ συγκαλύψωμεν τὸ τόσον χαμηλὸν ἐπίπεδον τῆς δημοσίας ὑγείας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὄχι μὲ σκοπιμότητα, ἐπαναλαμβάνω, ἀλλὰ ἴσως γιὰ νὰ δημιουργηθῇ μία Ὑπηρεσία διὰ τὴν ὁποίαν πιθανῶς ὑπάρχουν οἱ εἰδικοί. Νομίζω πὼς διατρέχουμε ἔτσι τὸν κίνδυνον νὰ παραμερίσωμεν τὶς βασικὲς μας ὑποχρεώσεις πρὸς τὸν τομέα τῆς ἐξυπηρετήσεως τῆς δημοσίας ὑγείας. Δι’ αὐτό, παρ’ ὅτι εἶμαι κατ’ ἀρχὴν σύμφωνος μὲ τὴν ἵδρυσιν μιᾶς τοιαύτης Ὑπηρεσίας, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω ἰδιαίτερα πὼς ἡ Ὑπηρεσία αὐτὴ θὰ μείνῃ ἕνα κενὸ γράμμα, μὲ τὸν κίνδυνον νὰ γελοιοποιηθῇ ἀκόμη περισσότερον εἰς τὰ μάτια τοῦ λαοῦ, ἐὰν παραλλήλως δὲν φροντίσει ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου νὰ διαθέσῃ καὶ τὰ μέσα, μὲ τὰ ὁποῖα ὁ διαφωτισμένος πλέον λαὸς θὰ μπορέσῃ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ὑγείαν του. Ἀπὸ πολλοὺς συναδέλφους ἐλέχθη ὅτι ἡ Ὑπηρεσία αὐτὴ θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀναπτύξῃ τὸν ἀγῶνα ἐναντίον, κατὰ πρῶτον λόγον, τῶν κοινωνικῶν νοσημάτων, νὰ κάμῃ δηλαδὴ ἀντιφυματικόν, ἀντικαρκινικὸν ἀγῶνα κλπ. ἀκόμη μάλιστα νὰ κάμῃ καὶ προληπτικὴν ἰατρικήν, ὅπως εἶναι ἡ καταπολέμησις τῆς βρεφικῆς θνησιμότητος καὶ ἐν γένει νὰ κάμῃ προληπτικὴν ὑγιεινήν. Ἀλλὰ μοῦ ἐγεννήθη ἡ σκέψις πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ Ὑπηρεσία αὐτή, καθ’ ὅλα ξένη πρὸς τὰς συνθήκας τῆς Χώρας, ὅπως ἄλλως τε βγαίνει καὶ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιο, νὰ γνωρίσῃ τὶς εἰδικὲς ἑλληνικὲς συνθῆκες, ὥστε νὰ λειτουργήσῃ ὁμαλὰ καὶ νὰ μπορέσῃ νὰ ἀνταπεξέλθῃ εἰς τὸ πολὺ δύσκολον ἔργον της. Δὲν μποροῦμε νὰ ἀντιγράφουμε μεθόδους ποὺ ἐφαρμόζονται, πιθανῶς μὲ ἀποτελέσματα, εἰς τὰς ξένας χώρας, ἀλλὰ ποὺ ἐδῶ εἶναι τελείως ἀνεφάρμοστες ἢ ἀντίθετες πρὸς τὶς εἰδικὲς συνθῆκες τῆς Χώρας μας. Φέρω τὸ ἑξῆς παράδειγμα: Ἐφαρμόζεται ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ὁ προληπτικὸς ἀντιφυματικὸς ἐμβολιασμὸς εἰς τὰς ξένας Χώρας καὶ ἐφαρμόσθηκε καὶ εἰς τὸν τόπο μας ἀπὸ ξένες, δυστυχῶς, Ὑπηρεσίες. Δὲν ξέρουμε ποῖο εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα καὶ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι τὸ ἴδιον, διότι εἰς τὰς ξένας Χώρας ποὺ ἐφαρμόσθηκε οἱ φυματικοὶ εἶναι εἰς τὰ Σανατόρια καὶ δὲν κυκλοφοροῦν εἰς τοὺς δρόμους, ὅπως ἐδῶ, καὶ δὲν κοιμοῦνται μαζὶ μὲ τὰ παιδιά τους εἰς τὸ ἴδιο κρεβάτι. Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ ὑποβάλω τὴν πρότασιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἡ Ὑπηρεσία αὐτὴ ποὺ θὰ δημιουργηθῇ εἶναι ἀπαραίτητον νὰ πλαισιωθῇ ἀπὸ ἕνα Συμβούλιον ἀπὸ ἀνθρώπους κύρους καὶ ἀπὸ ἀνθρώπους εἰδικοὺς καὶ κατέχοντας θέσεις πανεπιστημιακὰς εἰς τὴν Χώραν, διότι ἄλλως φοβοῦμαι ὅτι ἡ διαφώτισις τὴν ὁποίαν θὰ κάμῃ ἡ Ὑπηρεσία αὐτὴ θὰ εἶναι κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος της ἀντίθετος πρὸς τὰς σωστὰς ἀντιλήψεις καὶ πρὸς τὰς σωστὰς ἐπιστημονικὰς ἐνδείξεις, ποὺ λόγῳ τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὥστε, συμφωνῶν κατ’ ἀρχὴν μὲ τὴν ἵδρυσιν μιᾶς Ὑπηρεσίας διαφωτίσεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑποσημειώσω τοὺς δύο αὐτοὺς κινδύνους, τὴν παραμέλησιν, πρῶτον, τῆς καθ’ ἑαυτὸ ἀποστολῆς τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς καί, δεύτερον, τὴν ἀποτυχίαν τῆς Ὑπηρεσίας ἐὰν δὲν πλαισιωθῇ ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας εἰδικοὺς δι’ ἕκαστον θέμα.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μογγογιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§218Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶμαι ἰατρὸς καὶ δὲν εἶμαι συνεπῶς εἰς θέσιν νὰ ἐκφέρω γνώμας ἐπὶ τῶν καθ’ ἕκαστα θεμάτων τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Πάντως, ὅμως, πρέπει νὰ εἴπω ὅτι τὸ θέμα μὲ ἐνεθουσίασε καὶ τὸ ὑποβληθὲν νομοσχέδιον μὲ συνεκίνησε, καὶ πρέπει νὰ συγχαρῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν ἰδέαν του ταύτην. Ἐδιάβασα μετὰ προσοχῆς τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ διαφώτισις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἡ ἐκλαΐκευσις τῆς ὑγιεινῆς. Δὲν ὑπάρχει ὡραιότερον πρᾶγμα. Γνωρίζετε μετὰ πόσης προσοχῆς ἀκούομεν σχετικὰς ὁμιλίας ἰατρῶν καὶ πόσον μᾶς κινεῖ τὸ ἐνδιαφέρον ἡ ἀνάπτυξις τοιούτων θεμάτων. Φαντασθῆτε πόσον ἐνδιαφέρον θὰ εἶναι νὰ ὀργανωθῇ μία τοιαύτη Ὑπηρεσία, νὰ γίνουν ὁμιλίαι ἀπὸ ραδιοφώνου, νὰ καταρτισθοῦν προγράμματα διὰ τὴν διδασκαλίαν τοῦ θέματος τούτου εἰς τὰ Σχολεῖα ἢ ἀλλαχοῦ. Διετέλεσα μαθητὴς τῆς Ἀναξαγορείου Σχολῆς εἰς τὸν ἀλύτρωτον Ἑλληνισμὸν καὶ εἴχομεν μίαν ὥραν τὴν ἑβδομάδα αὐτὸ τὸ μάθημα τῆς ὑγιεινῆς. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἦτο τὸ ὡραιότερον μάθημα καὶ μᾶς ἔκαμνε κατάπληξιν. Ἐδῶ βλέπω, ὅτι, ἡ Ὀργάνωσις, ὡς διατυποῦται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, θὰ γίνῃ, τῇ συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. «....(ἀναγινώσκει).....». Αὐτά, ὅμως, διὰ νὰ γίνουν, ἡ διαφώτισις δηλαδὴ καὶ ἡ ἐκλαΐκευσις, ἀπαιτεῖται ὀργάνωσις. Ἄνευ αὐτῆς δὲν δύναται νὰ γίνῃ τίποτε. Καὶ ὀργάνωσις, θὰ γίνῃ, μόνον διὰ νόμου. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης, δηλῶ, ὅτι θὰ ψηφίσω τὸ παρὸν νομοσχέδιον.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§220Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, εὑρίσκει καὶ ἐμὲ σύμφωνον. Καὶ εἶναι ἀρχὴ ἐπαινετή. Ἴσως μοῦ δοθῇ εὐκαιρία εἰς ἄλλο νομοσχέδιον, νὰ ἀναπτύξω τὴν ἐρήμωσιν τῆς ὑπαίθρου Χώρας ἀπὸ τὸ Ἰατρικὸν Σῶμα. Ἐάν, λοιπόν, τὸ Κράτος, δὲν εἶναι σήμερον, εἰς θέσιν, ἔργῳ, νὰ καταστείλῃ τὰ νοσήματα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα μαστίζεται ὁ κόσμος τῆς ὑπαίθρου, τοὐλάχιστον, ἂς δείξῃ μίαν προσπάθειαν νὰ τὰ προλάβῃ διὰ τῆς διαφωτίσεως, ἐπὶ τοῦ ἐδάφους τοῦ ὑγειονομικοῦ εἰς τὸν κόσμον. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, μὲ εὑρίσκει ἀπόλυτα σύμφωνον ἡ Κυβέρνησις. Ἐάν, τώρα τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἐπιτύχῃ ἢ ὄχι, εἶναι ζήτημα ἐφαρμογῆς. Ἡ ἀμφιβολία, πάντως, διὰ τὴν ἐφαρμογήν του, δὲν θὰ προδικάσῃ τὴν καταψήφισιν αὐτοῦ. Δι’ αὐτὸ θὰ τὸ ψηφίσω. Ἐπίσης χαίρω, διότι κατεβλήθη μία προσπάθεια εἰς τὰς δυσκόλους αὐτὰς στιγμὰς —καὶ προλαμβάνω τὸν φίλον μου κ. Φρόνιμον—ὅπως μὴ ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμός, διότι αἱ δαπάναι αὐτοῦ, ἀποσβέννυνται ἐκ τῆς καταργήσεως ἄλλων θέσεων. Εἶμαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου καὶ εὐχαρίστως θὰ τὸ ψηφίσω.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§222Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐξηντλήθη ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας. Ὀφείλω καὶ ἐγὼ νὰ συγχαρῶ ἰδιαιτέρως τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Ὑγιεινῆς, ὁ ὁποῖος ἐσκέφθη νὰ φέρῃ ἓν τοιοῦτον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πράγματι θὰ εἶναι σωτήριον διὰ τὴν ὕπαιθρον. Ὅσοι ἐξ ὑμῶν ἔχουν παρακολουθήσει τὸν τρόπον τῆς διαβιώσεως τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου, θὰ ἔχουν ἀντιληφθῆ, πλήρως, τὴν κατάστασιν αὐτὴν τὴν φοβεράν, ἡ ὁποία μαστίζει τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν ὡρισμένων γνώσεων, τὰς ὁποίας θὰ εἶναι εἰς θέσιν τὸ Σῶμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἱδρυθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, νὰ πληρώσῃ. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὅμως, θὰ πρέπει νὰ προσέξῃ τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα θὰ στρατολογήσῃ, νὰ εἶναι προσγειωμένα, διότι αἱ θεωρίαι τῶν πόλεων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμφανίζωνται εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ὅταν, ἐξευρεθοῦν αὐτοὶ οἱ τύποι, οἱ προσγειωμένοι, νὰ εἶσθε ἀπολύτως βέβαιοι, κ. συνάδελφοι, ὅτι θὰ προσφέρωμεν θεάρεστον ὑπηρεσίαν εἰς τὸν λαὸν τῆς ὑπαίθρου. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὠχριάσῃ ἡ Κυβέρνησις, πρὸ τοῦ φόβου ὅτι ἐπειδὴ δὲν ἔχει τὸ Κράτος πολλὰ χρήματα, δὲν πρέπει νὰ προβῇ εἰς μίαν τοιαύτην εὐρεῖαν σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀπὸ ἄτομα, τὰ ὁποῖα θὰ δυνηθοῦν, πράγματι, νὰ ἀποδώσουν ἱκανοποιητικῶς τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον θὰ προορίζωνται. Ἐπιθυμῶ, ἐν κατακλεῖδι, νὰ συγχαρῶ καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς καὶ νὰ εὐχηθῶ ὅπως, τὸ παράδειγμα αὐτοῦ τὸ ἀκολουθήσουν καὶ ἄλλοι Ὑπουργοί, ἐπάνω, εἰς τὸ θέμα τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Τούντας ἔχει τὸν λόγον.

§224Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ἤθελον διὰ τοὺς διαπορήσαντας τὶ πρόκειται νὰ πράξῃ ἡ Ὑπηρεσία αὐτὴ νὰ δώσω μίαν πληροφορίαν. Ἀπὸ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔχω ἀπὸ τὸν πατέρα μου, ὁ ὁποῖος ἦτο ἰατρός, ὅστις, εἰς τὴν Πελοπόννησον, κατὰ τὰ χρόνια ποὺ ἤμουν παιδί, οἱ περισσότεροι τῶν ἐπισυμβάντων θανάτων εἰς τοὺς ὑπερβάντας τὸ 40ον ἔτος τῆς ἡλικίας των προήρχοντο ἀπὸ πνευμονίαν. Διότι οὐδεὶς εὑρίσκετο νὰ τοὺς εἴπῃ, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ κάθωνται δίπλα ἀπὸ τὸ τζάκι ὅπου ἐδημιουργοῦντο μεγάλα ρεύματα. Ἔτσι ὁ σκληραγωγημένος αὐτὸς ἄνθρωπος ἵδρωνε καὶ ἐπάθαινε πνευμονία καὶ ὑπέκυπτεν εἰς τὸν θάνατον. Ἐκεῖ ἐὰν ὑπῆρχε μία ὑπηρεσία διαφωτίσεως, θὰ ἀπεφεύγοντο τὰ κρούσματα αὐτὰ τῆς πνευμονίας. Ἀπαντῶ, οὕτω, εἰς τὸν κ. Σπηλιόπουλον, ὅτι, καὶ χωρὶς εἰδικὰ μέτρα, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ περισταλῇ τὸ κακόν. Κατὰ συνέπειαν πρέπει νὰ ἀποδεχθῶμεν τὸ νομοσχέδιον.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Κύρκος ἔχει τὸν λόγον.

§226Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀποδέχομαι τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ πιστεύω, ὅτι ἡ ὑπηρεσία αὐτή, καλῶς ὠργανωμένη, θὰ ἀποδώσῃ πολλὰ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ. Ἀλλά, ἤκουσα, πρὸ ὀλίγου, νὰ γίνεται λόγος, περὶ μιᾶς τροπολογίας ἀγνώστου εἰς ἡμᾶς, ἡ ὁποία ἤκουσα, ἐπίσης, ὅτι ἔγινε δεκτὴ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, καί, ἡ ὁποία, δὲν εἶναι καὶ τόσον μικρᾶς σημασίας. Διότι, ἀνατρέπει, ἐὰν εἶναι ἀληθὲς αὐτό, τὸ ὁποῖον ἤκουσα, τὴν μόνην βάσιν, τὴν μόνην ἐγγύησιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου, περὶ τῆς καλῆς ὀργανώσεως τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς. Διεχειρίσθην καὶ ἐγώ, ἄλλοτε, τὴν κυβερνητικὴν ἐξουσίαν καὶ γνωρίζω, ὅτι οἱ συνάδελφοι Ὑπουργοί, κατέχονται ἀπὸ τὸ δέος, τῶν περιφήμων αὐτῶν προσωπικῶν διατάξεων νομίζουν, ὅτι πρέπει νὰ διαρρυθμίζουν τὰ νομοσχέδια, κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ, ὅτι εἰς τὰ νομοσχέδια, ὑπάρχουν προσωπικαὶ διατάξεις. Ἀλλά, πρέπει νὰ κάμωμεν τὴν διευκρίνησιν. Τὶ εἶναι ἡ χαριστικὴ διάταξις καὶ τὶ εἶναι ἡ προσωπικὴ διάταξις. Ὅταν γίνεται μία ὑπηρεσία, βεβαίως θὰ ὑπάρχουν αἱ προσωπικαὶ διατάξεις. Δὲν ὑπάρχει τρόπος νὰ μὴ ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὰς ὑπηρεσίας αὐτὰς καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν ἕνα ὡρισμένον βαθμόν. Μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ ἡ προσωπικὴ διάταξις δὲν εἶναι καθόλου ἀξιόμεμπτος. Διότι διὰ τῆς προσωπικῆς αὐτῆς διατάξεως, ὑπηρετεῖται ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν ὑπάρχουν διατάξεις περὶ προσλήψεως προσώπων ἀχρήστων εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, αὗται δὲν εἶναι πλέον προσωπικαὶ διατάξεις. Εἶναι καθαρῶς χαριστικαὶ διατάξεις, καὶ αὐταὶ αἱ διατάξεις πρέπει νὰ ἐκλείψουν. Ἐὰν ὑπάρχουν διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἀποβλέπουν εἰς τὸ νὰ ἐντάξουν τὸν Α ἐπὶ βλάβῃ τοῦ Β ἔχοντος περισσότερα δικαιώματα, καὶ αὐταὶ εἶναι χαριστικαὶ καὶ αὐταὶ πρέπει νὰ ἐκλείψουν. Ἀλλὰ ποῦ τῆς γῆς ἠκούσθη, αἱ μὲν διατάξεις αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὅτι πρόκειται νὰ χρησιμοποιηθοῦν τὰ κατάλληλα, τὰ ἔγκυρα πρόσωπα, αὐταὶ αἱ διατάξεις νὰ καταργοῦνται διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, περὶ τῆς ὁποίας ἤκουσα νὰ γίνεται λόγος τώρα καὶ ἀπορῶ πῶς αὐτὴ ἡ τροπολογία ὑπεβλήθη τὴν τελευταίαν στιγμήν. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει τύχει τῆς ἐπεξεργασίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία μποροῦσεν νὰ ἀσχοληθῇ περὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐὰν ὑπάρχουν ἢ δὲν ὑπάρχουν μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιον τοιαῦται διατάξεις, προσωπικαί....

§227ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἠσχολήθη καὶ τὴν ἀπέρριψεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§228Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Καὶ πῶς εἰσήχθη; Ἐγὼ δὲν ἔχω κἂν ὑπ’ ὄψιν μου τὸ κείμενον αὐτῆς τῆς τροπολογίας.

§229Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ὄχι δὲν ἐτέθη εἰς ψηφοφορίαν.

§230Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Πῶς μπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ νὰ ψηφίσωμεν νόμον ἢ διάταξιν ποὺ νὰ λέγῃ ὡς π.χ. εἰς τὸ ἄρθρον 7, στοιχεῖον α), «.... (ἀναγινώσκει)....». Ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι διὰ μίαν θέσιν Τμηματάρχου ὑπάρχουν ὑπηρετοῦντες εἰς τὸ Ὑπουργεῖον 15 ἐκ τῶν ὁποίων οἱ δύο ἔχουν αὐτὴν τὴν εἰδικὴν ἐκπαίδευσιν, διατὶ δὲν θὰ προσληφθοῦν ὑποχρεωτικῶς οἱ δύο αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι μαζὶ μὲ ὅλα τὰ ἄλλα προσόντα, τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ ἄλλοι ἔχουν καὶ τὴν εἰδικὴν ἐκπαίδευσιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐπὶ τῶν ὑγειονομικῶν αὐτῶν θεμάτων καὶ θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ μᾶς ἐξυπηρετήσουν καλύτερον παντὸς ἄλλου; Καὶ διατὶ θὰ διαγράψωμεν αὐτὴν τὴν διάταξιν ἀπὸ ἐκεῖ διὰ νὰ ἀφήσωμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ εἰς οἱονδήποτε Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον, αὐτὴν τὴν ἐλευθερίαν ἐκ τῶν 15—ποὺ θὰ ὑπάρχουν νὰ ἐκλέξῃ ἐκεῖνος—δὲν τὸ λέγω διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τὸν εὑρισκόμενον στὸ βῆμα, ἀλλ’ ἡμεῖς δὲν κάμνωμεν τοὺς νόμους προσωπικούς, διὰ τὸν Ὑπουργὸν ὁ ὁποῖος εἶναι σήμερον, ἀλλὰ καὶ δι’ ἐκεῖνον ποὺ θὰ εἶναι αὔριον καὶ μεθαύριον κ.ο.κ., θέλω νὰ εἴπω ὅτι ἀποτελοῦν ἐγγύησιν διὰ τὴν καλὴν διοργάνωσιν τῆς ὑπηρεσίας καὶ μοῦ εἶπαν ὅτι ὅλες αἱ τοιούτου εἴδους φράσεις, αἱ ὁποῖαι ἐμπεριέχονται εἰς τὰ διάφορα ἄρθρα, ὅλαι αὐταὶ αἱ φράσεις, διὰ τῶν ὁποίων προσδιορίζονται εὐρύτερα προσόντα ἔχουν ἀπαλειφθῆ. Διατί; Ἕνα Ὑπουργεῖον μάλιστα ὅπως εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Ὑγιεινῆς μποροῦν νὰ ὑπηρετοῦν ὅπως εἶπον 15 Τμηματάρχαι. Διατὶ τάχα θὰ γίνῃ ἡ ἐκλογὴ μεταξὺ τῶν 15 Τμηματαρχῶν καὶ δὲν θὰ γίνῃ μεταξὺ τῶν 5, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν καὶ αὐτὴν τὴν εἰδικὴν κατάρτισιν καὶ μόρφωσιν, θὰ ξεύρουν καὶ ξένας γλώσσας; Διότι πῶς θὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ Διαφωτιστικὴ Ὑπηρεσία, ὅταν ὁ κ. Τμηματάρχης δὲν θὰ γνωρίζῃ μίαν τοὐλάχιστον ξένην γλῶσσαν, διὰ νὰ ἀρυσθῇ τὰ φῶτα του καὶ ἀπὸ τὰ φῶτα τῶν ξένων; Πῶς θὰ γίνῃ; Νομίζω λοιπὸν—καὶ θέλω ἐπὶ τούτου τοῦ σημείου νὰ ἐπιστήσω ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς—αὐτὸς ὁ περίεργος φόβος, δηλαδὴ τοῦτο νὰ τὸ διαγράψωμεν, διότι ἀποτελεῖ προσωπικὴν διάταξιν, ἐκεῖνο τὸ ἴδιον, δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου. Νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος νὰ διαγράφωμεν τὰς χαριστικὰς διατάξεις. Ἀλλ’ ὄχι νὰ ζητοῦμεν ὑπὸ τὸν τύπον τῆς διαγραφῆς τῶν χαριστικῶν διατάξεων, νὰ ἀνοίγωμεν διάπλατα τὴν πόρταν εἰς οἱονδήποτε Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἀντὶ νὰ κάμῃ τὴν ἐπιλογὴν τοῦ καλλιτέρου προσώπου, θὰ κάμῃ τὴν ἐπιλογὴν ἴσως–ἴσως τοῦ χειροτέρου προσώπου;

§231Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. Ἡ ἀντίθετος ἄποψις εἶναι ὅτι ἡμεῖς νομοθετοῦμεν τὰς θέσεις καὶ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ὑπουργείου ἢ κἄποια ἄλλη Ἐπιτροπὴ ὑπ’ ὄψιν τῆς ὁποίας θὰ τεθοῦν οἱ τίτλοι τῶν ὑποψηφίων νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις, θὰ κρίνῃ ποῖοι ἔχουν τοὺς ἀνωτέρους τίτλους καὶ θὰ δώσῃ τὴν ἀνάλογον θέσιν εἰς τὸν ἔχοντα τοὺς ἀνωτέρους τίτλους, καὶ ἀσφαλῶς θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αὐτὰ τὰ ὁποῖα πολὺ ὀρθῶς εἴπανε. Ἡ προτεινομένη ἄλλως τε τροπολογία, ὑποχρεώνει τὴν Ἐπιτροπὴν Κρίσεως νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της κατὰ τὴν κρίσιν τοὺς τίτλους καὶ τὰς σπουδὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐκείνων ποὺ ἔχουν τοιαύτας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ὀρθὸν διὰ νόμου νὰ ὁρίζωμεν τὰ προσόντα ὡρισμένων κυρίων καὶ νὰ ἀποκλείωμεν οὕτω ἄλλους οἵτινες πιθανὸν νὰ ἔχουν καὶ αὐτοὶ σπουδὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τίτλους ἄλλους ἀγνώστους εἰς ἡμᾶς ἀλλ’ ἀνωτέρους τῶν ὅσων ἀναφέρουν αἱ προσωπικαὶ διατάξεις. Ἄλλος λόγος ὅστις συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς ἀπαλείψεως τῶν προσωπικῶν διατάξεων καὶ ἀποδοχῆς τῆς γενικῆς διατάξεως τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ντεντιδάκη, εἶναι ὅτι δὲν εἶναι παραδεκτὸν ὡς ἀρχὴ πλέον νὰ ψηφίζωμεν προσωπικοὺς νόμους.

§232Μ. ΚΥΡΚΟΣ. Νομοθετοῦμεν βεβαίως τὰς θέσεις ἀλλὰ καὶ τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ καταλάβουν τὰς θέσεις. Νομοθετοῦμεν προσόντα καὶ οἵαν θέσιν, περὶ τῆς ὁποίας νὰ μὴ διαγράψωμεν καὶ τὰ προσόντα, διότι τότε θὰ διορίζεται ὁ οἱοσδήποτε. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, μαζὶ μὲ τὴν θέσιν νομοθετοῦμεν καὶ τὰ προσόντα, ποῖος ὁ λόγος νὰ βάλωμεν τὰ ὀλιγώτερα προσόντα καὶ νὰ μὴ βάλωμεν τὰ περισσότερα προσόντα; Καὶ ἂν καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχουν πολλοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν αὐτὰ τὰ προσόντα, τότε αὐτὸ θὰ κριθῇ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον ὡς ἁρμοδιώτερον.

§233Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 2, κύριε Κύρκο, λέγεται, «νὰ κέκτηται δημοσιογραφικὴν πεῖραν». Εἶναι ἀπαραίτητον καὶ εἰδικὸν προσὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ;

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§235Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω παρὰ ἐλαχίστας λέξεις, μετὰ ἀπὸ ὅσα ἀνέπτυξαν εἰδικοὶ καὶ διακεκριμένοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἐξῆρον τὴν σημασίαν τῆς προληπτικῆς ἰατρικῆς, τῆς ὁποίας ἕνα ὄργανον εἶναι καὶ τὸ ὄργανον τῆς διαφωτίσεως. Ἐγὼ θὰ εἴπω, τὸ ἑξῆς: Θὰ προσθέσω, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα δύο Παγκόσμια Συνέδρια τῆς Διεθνοῦς Ὀργανώσεως Ὑγείας τοῦ Ο.Η.Ε., ἐρρίφθη ὁλόκληρον τὸ βάρος εἰς τὴν προληπτικὴν ἰατρικήν. Τόμοι ὁλόκληροι ἐγράφησαν καὶ ἡ προοπτικὴ ἡ ὁποία διαγράφεται εἶναι ὅτι ἀνοίγεται ἕνας τελείως νέος ὁρίζων διὰ τὴν ἰατρικὴν πλέον τῆς προληπτικῆς καὶ ἑπομένως τῆς κατασταλτικῆς. Ἡμεῖς εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἴμεθα κάπως καθυστερημένοι. Δυστυχῶς, ἄλλαι χῶραι καὶ πτωχότεραι καὶ ὀλιγώτερον προωδευμέναι, ἔχουν ἤδη προχωρήσει μὲ βῆμα ταχύ. Τὰ ἀγαθὰ τῆς προληπτικῆς ἰατρικῆς εἶναι τεράστια. Ἀποκτῶνται μὲ ὀλίγα μέσα, τεράστια ὀφέλη. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, μόνον ὡς παράδειγμα ὅτι ἀπὸ τοὺς ψεκασμοὺς ἐναντίον τῆς ἑλονοσίας κατορθώνομεν μὲ 15 δισεκατ. νὰ ἐξοικονομοῦμεν σχεδὸν ἕνα τρισεκατομμύριον δραχμῶν ἐθνικοῦ πλούτου. Αὐτὸ εἶναι ἕνα ἐλάχιστον παράδειγμα. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἔπρεπε καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ βαδίσωμεν τὴν ὁδὸν ἡ ὁποία διηνοίχθη διεθνῶς ἐπὶ τῶν ζητημάτων αὐτῶν. Μὲ τὸ νομοσχέδιον ποὺ παρουσιάζομεν, καυχώμεθα ὅτι μὲ οὐδεμίαν ἐπὶ πλέον δαπάνην ἀπὸ ἀπόψεως προσωπικοῦ, ὀργανώνομεν μίαν ὑπηρεσίαν, ἢ μᾶλλον ἕνα πυρῆνα ὑπηρεσίας—διότι ἐὰν πρόκειται πράγματι νὰ βαδίσωμεν ραγδαίως καὶ ἐκτεταμένως πρὸς τὴν νέαν αὐτὴν κατεύθυνσιν, ἀσφαλῶς ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ θὰ εἶναι ἕνας μικρὸς πυρήν. Ὁ σκοπὸς εἶναι νὰ μὴ παραμείνῃ μία ἐπιτελικὴ ὑπηρεσία εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ὁ σκοπὸς εἶναι νὰ ἐκταθῇ εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν καὶ τὰ ἀγαθὰ τῆς προληπτικῆς ὑγιεινῆς καὶ διαφωτίσεως νὰ τὰ καρπωθῇ καὶ ὁ ἀγρότης καὶ ὄχι μόνον ὁ ἀστός. Λέγω ὅτι καυχώμεθα ὅτι κατωρθώσαμε μὲ μηδὲν δαπάνην ἐπὶ πλέον, νὰ ὀργανώσωμεν αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν μετὰ ἀγῶνας τοὺς ὁποίους ἐκάναμε. Ἐπεμείναμεν εἰς τὸ ὅτι, καίτοι εἴμεθα χώρα πτωχή, νὰ ἀρχίσωμεν ἔστω καὶ μὲ τὴν ἐλαχίστην αὐτὴν δαπάνην. Ὅσον ἀφορᾷ βεβαίως τὸ προσωπικόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλλα μέσα, τὰ μηχανικὰ καὶ τὰ ὑλικά, αὐτά, κύριοι, ὅπως προηγουμένως κάποιος συνάδελφος ἀνέφερε, ὑπάρχουν ἐδῶ ἤδη. Ἔχουν φθάσει εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ δὲν μᾶς παραδίδονται ἐὰν δὲν ὀργανώσωμεν ὑπηρεσίαν ἡ ὁποία πραγματικῶς νὰ ἐγγυᾶται ὅτι ὁ σκοπὸς θὰ ἐπιτευχθῇ πλήρως. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐγγυήσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος ἐν σχέσει μὲ τὰς προσωπικὰς διατάξεις, ἐγὼ ἔχω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πράγματι προβλέπει εἰδικὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι τείνουν εἰς τὸ νὰ παρουσιάσουν φωτογραφίας ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Αὐτὸ ἔγινεν ἀκριβῶς μὲ τὴν σκέψιν τῶν συμβούλων μου, τόσον τῶν Ἑλλήνων ὅσον καὶ τῶν ξένων, διὰ νὰ ὑπάρχουν περισσότεραι ἐγγυήσεις. Νομίζω ὅμως ἐγὼ ὅτι αἱ ἐγγυήσεις εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθοῦν ἐάν, ἀντὶ τῶν εἰδικῶν, ἀναφερομένων προσώπων δι’ ἑκάστην κατηγορίαν, τεθῇ μία γενικῆς φύσεως διάταξις, ὅπως τὴν προτείνει ἡ Βουλή, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ ὅτι προτιμῶνται οἱ ἔχοντες τὰ περισσότερα εἰδικὰ προσόντα διὰ τὴν οἰκείαν θέσιν. Καὶ συνεπῶς θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ ἐκπαίδευσις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ πᾶν ἄλλο προσὸν ἐπὶ πλέον ἑτέρου. Τὸ λέγω δὲ αὐτό, ἐπὶ πλέον, διότι εἰς ὡρισμένας ἐκ τῶν διατάξεων, ὅπως παρετήρησα, δὲν ὑπάρχει κἂν ἡ λέξις «προτιμωμένων». Καὶ συνεπῶς ἐὰν τὸ πρόσωπον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὀρθῶς οἱ Σύμβουλοί μου προορίζουν διὰ τὴν θέσιν, ἀφοῦ τὸ ἐκπαιδεύσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, πάθῃ, ὃ μὴ γένοιτο, κάτι, θὰ πρέπει νὰ ἐπανέλθω καὶ νὰ ζητήσω μεταβολὴν τοῦ νόμου. Νομίζω ὅτι σήμερον καὶ εἰς τὸ μέλλον οἱ νόμοι πρέπει νὰ εἶναι εὐρεῖς. Ἡ Διοίκησις πρέπει νὰ ἔχῃ κάποιαν εὐχέρειαν. Καὶ δι’ αὐτὸ συντάσσομαι ἀπολύτως μὲ τὴν ἄποψιν τῆς Βουλῆς καὶ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ κ. Ντεντιδάκης. (Χειροκροτήματα).

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον μετὰ τῆς τροπολογίας;

§237ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοιν. Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Ὑπηρεσίας Διαφωτίσεως παρὰ τῇ Γενικῇ Διευθύνσει Ὑγιεινῆς τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας».

§239Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1821 τοῦ 1951.

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1821)51 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. 4328)1929 «περὶ συστάσεως Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους», παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ἄρθρου 10 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59)1945 Συντακτικῆς Πράξεως κ.λ.π.».

§241Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται μὲν περὶ κυρώσεως Α. Ν., ἀλλ’ ἀφορᾷ τὴν διάρθρωσιν δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ἄτοπον ὅτι δὲν συνοδεύεται ἀπὸ ἔκθεσιν τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. Βεβαίως ὁ Α. Ν. εἶναι σύγχρονος μὲ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. ἀλλὰ σήμερον κατὰ τὴν ἐπικύρωσίν του ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἐν λόγῳ ἔκθεσις. Προτείνω λοιπὸν ὅπως ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου μέχρι τῆς Τρίτης διὰ νὰ ὑποβληθῇ καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Α.Σ.Δ.Υ., διότι ἄλλως δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ τορπιλλίζωμεν ἕνα ἀρτισύστατον θεσμόν.

§242Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται περὶ νομοσχεδίου τὸ πρῶτον ἐρχομένου, ἀλλὰ περὶ Ἀναγκαστικοῦ Νόμου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχει, πληθὺς Ἀναγκαστικῶν Νόμων καὶ φαντασθῆτε ποία καθυστέρησις θὰ ἐπήρχετο, ἐὰν κατὰ τὴν ἐπικύρωσιν ἑκάστου τούτων ἀπῃτεῖτο καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον μὲ μίαν τροπολογίαν ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν παράτασιν τῶν προθεσμιῶν τῆς 59 Συντακτικῆς Πράξεως μέχρι τέλους τοῦ ἔτους κ.λ.π.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον μετὰ τῆς τροπολογίας;

§244ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, ὡς ἐτροπολογήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Νόμου ὑπ’ ἀριθ. 1821)1951 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. 4328)1929 «περὶ συστάσεως Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους», παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ἄρθρου 10 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59)1945 Συντακτικῆς Πράξεως κ.λ.π.».

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§247ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 5.30′ μ. μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.00′ μ. μ.).