1952.03.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 56η

Τετάρτη 12 Μαρτίου 1952

ΠΡΟΕΔΡΙΑ κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῶν πρακτικῶν. Κατὰ χθεσινὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, ἀπεφασίσθη ὅπως εἰς τὴν Σύμβασιν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Μεγάλης Βρεττανίας, ὅπου ἀναγράφεται «Ἀποικία Κύπρος» νὰ ἀντικατασταθῇ διὰ τῆς λέξεως «Νῆσος Κύπρος». Τοῦτο ὅμως, ὡς παρατηρῶ, δὲν ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικά.

§4Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβερν.). Ἐδῶ πρόκειται περὶ Συμβάσεως καὶ προκειμένου νὰ ἀντικατασταθοῦν λέξεις ἢ φράσεις μιᾶς Συμβάσεως ἀπαιτεῖται συγκατάθεσις ἀμφοτέρων τῶν συμβαλομένων μερῶν.

§5Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ὀρθῶς, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ βγῇ ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νόμος, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ τραυματίσῃ κάθε ἑλληνικὴν ψυχήν, δεχόμενοι ὅτι ἡ Κύπρος εἶναι Βρεττανικὴ ἀποικία. Ἄλλωστε, καὶ ἐὰν τοῦτο δὲν ἤθελε γίνει δεκτὸν ἀπὸ τὸ ἕτερον τῶν συμβαλομένων μερῶν, δὲν θὰ μᾶς ἐπείραζε καὶ πολύ, διότι ὑπὸ τῆς Συμβάσεως ἐξυπηρετεῖται μόνον ἡ Βρεττανικὴ Ἀεροπορικὴ Ἑταιρεία. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἡ Βουλή, ἡ ὁποία εἶναι ἐλευθέρα —σεῖς ὡς Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, ὀρθῶς ἀπηντήσατε — δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπικυρώσῃ ἔγγραφον μὲ τέτοιο περιεχόμενον.

§6Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβερν.). Ἀντίρρησις ἐκ μέρους μου δὲν ὑπάρχει, ἄλλωστε τὸ ἐδέχθην χθές. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ὑπάρχει σύμβασις ὑπογεγραμμένη ἀπὸ δύο μέρη, θὰ πρέπει νὰ συμφωνήσουν καὶ τὰ μέρη ἐπὶ οἱασδήποτε μετατροπῆς αὐτῆς. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ εἶναι νὰ γνωρίσωμεν εἰς τὴν Βρεττανικὴν Πρεσβείαν, ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὁμοφώνως ἔλαβεν αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν. Καὶ ἐὰν δὲν δεχθοῦν τὴν μεταβολὴν τότε θὰ πρέπει νὰ πάῃ χαμένη ἡ σύμβασις.

§7Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Αὐτὸ δὲν πειράζει ἡμᾶς, διότι αὐτὴ εἶναι κυρίως πρὸς ὄφελος μιᾶς Βρεττανικῆς Ἀεροπορικῆς Ἑταιρείας.

§8Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τῆς διορθώσεως τῶν πρακτικῶν. Χθὲς λοιπὸν ἐγένετο δεκτὸν ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, αὐτὸ τὸ ὁποῖον προέτεινεν ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἐνῷ τοῦτο δὲν ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως τῆς Βουλῆς. Καὶ ἐντοπίζω τὸ παράπονόν μου, ὅτι δέον νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς. Τοῦτο ἄλλωστε, θὰ διευκολύνῃ καὶ Ὑμᾶς, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν, εἰς τὸ ἔργον σας, διότι θὰ ἔχετε ἕνα ἐπίσημον ἔγγραφον νὰ ἐπιδείξητε.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Θὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§10Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Καὶ μίαν συμπλήρωσιν, παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε. Ἀπὸ τὴν πρότασιν περὶ συστάσεως διακομματικῆς ἐπιτροπῆς διὰ τὴν φυλλοξήραν, παρελείφθησαν τὰ ὀνόματα τῶν προτεινόντων βουλευτῶν. Ἀλλὰ αἱ προτάσεις κατὰ τὸν Κανονισμὸν δὲν ὑποβάλλονται ἀνωνύμως. Οὐδέποτε ἄλλοτε ἐγένετο τοῦτο.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο μία παράλειψις ἐκ παραδρομῆς ἡ ὁποία θὰ διορθωθῇ. Ἡ πρότασις ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρὸς τὴν Βουλὴν διὰ τοῦ Κυρίου Προέδρου Αὐτῆς. Ἡ σημασία καὶ ἡ κατάστασις τῆς Ἑλληνικῆς ἀμπελουργίας θὰ ἐδικαιολόγει τὴν συγκρότησιν εἰδικῆς διακομματικῆς ἐπιτροπῆς διὰ τὴν συνολικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἀμπελουργικοῦ προβλήματος. Παρὰ ταῦτα ἡ ἀνάγκη πλήρους ἐξονυχιστικῆς μελέτης καὶ ταχίστης ὑποδείξεως συγκεκριμένων μέτρων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἀμέσου κινδύνου ὁλικῆς καταστροφῆς τῆς ἑλληνικῆς ἀμπέλου ὑπὸ τῆς ταχέως ἐπεκτεινομένης φυλλοξήρας, μᾶς ἤγαγον εἰς τὴν ἀπόφασιν, ὅπως προτείνωμεν συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 35 παράγραφος τελευταία καὶ 8 παράγραφος 5 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, τὴν συγκρότησιν εἰκοσαμελοῦς διακομματικῆς ἐπιτροπῆς διὰ τὴν εὐρυτάτην μελέτην τοῦ προβλήματος τῆς φυλλοξήρας καὶ τὴν ταχίστην ὑποβολὴν ἐκθέσεως περὶ τῶν ληπτέων μέτρων πρὸς ἄμεσον καὶ ριζικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος. Ἀθῆναι 10 Μαρτίου 1952 Οἱ βουλευταὶ Κ. Καλλίας, Θ. Κονίτσας, Α. Γεροκωστόπουλος, Μ. Ταμβακᾶς, Χ. Μαγιάκος, Σ. Λιβαδᾶς, Β. Παπαρρηγόπουλος, Α. Φράγκος, Δ. Δαβάκης, Π. Λυκουρέζος, Π. Παπαληγούρας, Α. Βοῦλτζος, Ε. Γονῆς, Τ. Πάρρης, Γ. Βογιατζῆς. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§12Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Π. Ἀλεβιζοπούλου, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ νόμου 1846)51 «περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ ἀπόδοσιν δικαιοσύνης εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους γέροντας». Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως γεωργικῶν συνεταιρισμῶν Μεσσήνης καὶ τῆς κτηματικῆς ἀδελφότητος Καλαμῶν, διαμαρτυρομένων δι’ ἀποφασισθεῖσαν εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ 5.000 τόννων γεωμήλων. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐμπορικοῦ Συλλόγου Πύργου, ζητοῦντος τὴν ἐπιψήφισιν τῆς ἑξῆς προσθήκης εἰς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νόμου 602)1915 περὶ Συν)σμῶν: «Ἀπαγορεύεται εἰς τοὺς πάσης φύσεως Συνεταιρισμοὺς καὶ τὰς Ἑνώσεις αὐτῶν ἡ ἐμπορία καὶ ἡ ἐν γένει ἐπιχείρισις ἐμπορικῶν πράξεων. Ἅπαντα τὰ ὑπάρχοντα σήμερον πρατήρια Συν)σμῶν καὶ Ἑνώσεων αὐτῶν διαλύονται. Πᾶσα παράβασις τιμωρεῖται διὰ φυλακίσεως». Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Α Στεφάνου καταθέτει ἀναφορὰν ἀπολυθέντων ὑπενωμοταρχῶν λόγῳ παρανόμου νυμφεύσεως, ζητούντων λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου περὶ ἐπαναφορᾶς των εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωρ)κῆς. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Α. Στεφάνου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καρροσαγματοποιῶν, Σιδηρουργῶν Ξάνθης ζητούντων ἀποζημίωσίν των λόγῳ ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν τοῦ Γʹ Δημοτικοῦ Σχολείου Μεσσήνης ζητούντων προαγωγὴν τοῦ ἤδη τετραταξίου σχολείου των εἰς ἑξατάξιον τοιοῦτον. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Μεσσήνης καὶ τῆς Κτηματικῆς Ἑνώσεως Καλαμῶν διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ 5.000 τόννων γεωμήλων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Φιλιατρῶν διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ἐπέκτασιν ἐν τῇ περιφερείᾳ του τῶν ἔργων ἐξηλεκτρισμοῦ Λάδωνος. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν Λεωφορειούχων Μεσσηνίας ζητούντων ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἱδρύσεως Νομαρχιακοῦ Κοινοῦ Ταμείου Λεωφορείων Μεσσηνίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Ἐπαγγελματοβιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Καλαμῶν ζητούντων ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου περὶ ἱδρύσεως Νομαρχιακοῦ Κοινοῦ Ταμείου Λεωφορείων Μεσσηνίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων καὶ τῶν Συλλόγων Δικηγορικοῦ, Καφεπωλῶν, Παντοπωλῶν, Πολυτέκνων, Ἀρτοποιῶν, Φορτοεκφορτωτῶν Θαλάσσης, Καραγωγέων, Οἰκοδόμων, Ὑποδηματεργατῶν, Ἀρτεργατῶν καὶ Ἐκδορέων Κυπαρισσίας διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην μεταφορὰν τοῦ ἀκτινολογικοῦ μηχανήματος ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Κυπαρισσίας εἰς Κρήτην. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζὲς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἐπαγγελματιῶν βιοτεχνῶν καὶ μικρεμπόρων Σιδηροκάστρου ζητούσης ὅπως ἡ ἀσφάλισις τῶν Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν εἰς ΤΕΒΕ καταστῇ προαιρετική, ἡ εἰσφορὰ τῶν ἠσφαλισμένων μὴ ὑπάγεται εἰς τὴν ἀσφαλιστικὴν κλιμακωτὴν κλάσιν κλπ. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. κ. Ε. Σαββόπουλος, Δ. Ἀλιπράντης καὶ Γ. Κατσαφᾶδος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου καταστηματαρχῶν, καρροποιῶν Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ περιχώρων, ζητοῦντος ἀποζημίωσιν τῶν βιοτεχνῶν καρροποιῶν λόγῳ ἐπαγγελματικῆς κρίσεως. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Π. Εὐριπαῖος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Λιμενικῆς Ἐπιτροπῆς Θήρας, ζητούσης συνέχισιν τῶν ἔργων τοῦ λιμένος Μονολίθου. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ κτηνοτροφικοῦ Συλλόγου Νομοῦ Θεσπρωτίας ζητοῦντος διατήρησιν τοῦ ἰσχύοντος συστήματος τῆς ὠργανωμένης ἀγροφυλακῆς καὶ ὅπως τὰς δαπάνας συντηρήσεως ἀναλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ Κράτος. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Μαζαρακιᾶς, Πέρδικας καὶ Μαργαριτίου, ζητούντων τὴν μεταφοράν των δικαστικῶς εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Η. Παπαηλιοῦ καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ξενοδόχων Τριπόλεως ζητοῦντος ὅπως κατὰ τὴν μελετωμένην ψήφισιν τοῦ Α. Ν. 1910)51 εἰσαχθῇ τροπολογία καθ’ ἣν διὰ τουριστικὰς πόλεις πληθυσμοῦ κάτω τῶν 20.000 κατοίκων ἐξακολουθεῖ ἰσχῦον τὸ ἄρθρον 239 τοῦ Κώδικος τῆς περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων νομοθεσίας καὶ οὐχὶ τὸ ἄρθρον 14 παρ. 1 τοῦ Α. Ν. 1910) 1951. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Θεσπρωτίας, ζητοῦντος ἐπίσπευσιν ἐκδόσεως Δ)τος μεταφορᾶς τῆς Κοινότητος Σπαθαρέων εἰς Εἰρηνοδικεῖον Ἡγουμενίτσης καὶ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων Ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας Ἰωαννίνων διαμαρτυρομένου δι’ ἀπόσπασιν τοῦ 3ου τμήματος ἀρρένων τῆς Ζωσιμαίας Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ἰωαννίνων καὶ προσθήκην τούτου εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Τριπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀριστούλας—χήρας Παπαγγελῆ κατοίκου Κουρέντων Ἰωαννίνων, ζητούσης τὴν χορήγησιν τοῦ ἐγκριθέντος ποσοῦ 800.000 δραχμῶν πρὸς ἐπισκευὴν τῆς ἑτοιμορρόπου οἰκίας της. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν Γεωργοκτηνοτρόφων κατοίκων τῆς Κοινότητος Κατσικᾶς Νομοῦ Ἰωαννίνων, ζητούντων ἀποζημίωσιν διὰ τοὺς ἐπιταχθέντας ἀγρούς των πρὸς κατασκευὴν πολεμικοῦ ἀεροδρομίου Κατσικᾶς. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Φ. Κολέτση κατοίκου Μπαουσιῶν Δοδώνης Ἰωαννίνων, ζητοῦντος χορήγησιν τῶν ἀναγκαιούντων ὑλικῶν πρὸς κατασκευὴν στεγάστρου του. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Δ. Δαβάκης καταθέτει ἀναφορὰν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν Σκάλας, ζητούντων ὅπως ἡ ἐγγραφή των εἰς ΤΕΒΕ καταστῇ προαιρετική. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Γ. Κακαγιάννης καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιστημονικῶν, ἐμποροβιομηχανικῶν καὶ ἐπαγγελματοβιοτεχνικῶν Ὀργανώσεων Λαρίσης, ζητούντων ὅπως ἐπιταχυνθῇ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων παραγωγῆς καὶ μεταφορᾶς τῆς παραχθησομένης ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας μέχρι καὶ τῶν Θεσσαλικῶν πόλεων. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Γ. Κακαγιάννης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ἐκτελεστικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Πανθεσσαλικοῦ Συνεδρίου τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων, ζητούντων μέτρα προστασίας τῆς φθινούσης τάξεώς των. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου πεταλωτῶν Χαλκίδος, ζητοῦντος λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου ἀποζημιώσεώς των. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ἑλληνικῶν Εὐβοίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀναδρομικῶς ἐπιβληθεῖσαν εἰς τοὺς μικροδασοκτήμονας τῆς περιφερείας φορολογίαν γαιῶν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς κοινότητος Παπάδων Εὐβοίας, ζητοῦντος τὴν παραχώρησιν εἰς ἀκτήμονας δασοκαλλιεργητὰς τοῦ δημοσίου δάσους τῆς ὡς ἄνω περιφερείας. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων ἐφοδιασμοῦ Εὐβοίας, ζητούντων μονιμοποίησίν των. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Τσαπουρνιᾶς Ἱστιαίας, ζητούντων τὴν παραχώρησιν εἰς τοὺς ἀκτήμονας δασοκαλλιεργητὰς τοῦ δημοσίου δάσους τῆς περιφερείας ταύτης. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Δ. Παπαδημητρίου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ξενοδόχων Τριπόλεως, ζητοῦντος ὅπως κατὰ τὴν μελετωμένην ψήφισιν τοῦ Α. Ν. 1910)51 εἰσαχθῇ τροπολογία καθ’ ἣν διὰ τουριστικὰς πόλεις πληθυσμοῦ κάτω τῶν 20.000 κατοίκων ἐξακολουθεῖ ἰσχῦον τὸ ἄρθρον 239 τοῦ Κώδικος τῆς περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων νομοθεσίας. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς κοινότητος Νεγράδων Ἰωαννίνων, ζητοῦντος τὴν διενέργειαν μελέτης συγκεντρώσεως καὶ ἐξαγωγῆς τῶν ἐν τῇ περιφερείᾳ Μηλιὲς στασίμων ὑδάτων πρὸς καλυτέραν ἄρδευσιν τῶν ἀγρῶν των. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς κοινότητος Νεγράδων Ἰωαννίνων, ζητοῦντος ἄμεσον ἐπισκευὴν τοῦ κατεστραμμένου Ναοῦ των. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα. 1. Τὰ ΤΕΑ εἶναι ἐκτὸς διατάξεως μάχης καὶ συνεπῶς δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὴν ἐγκεκριμένην παρὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς δύναμιν τῶν δικαιουμένων τροφῆς καὶ ἱματισμοῦ. 2. Τὰ ΤΕΑ ἀποτελοῦσιν ἀδάπανον βοηθητικὸν Σῶμα τοῦ στρατοῦ, τοῦ ὁποίου ἡ ὀργάνωσις, ἀποστολὴ κλπ. καθορίζονται διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1707)23.3.51 νόμου ὑπ’ ἀριθ. 163)51 ΕΔΥΣ, δι’ οὗ καθορίζονται αἱ ὑποχρεώσεις καὶ τὰ δικαιώματα τῶν εἰς αὐτὰ ὑπηρετούντων. 3. Παρ’ ὅλα ταῦτα τὸ Γ.Ε.Σ. κατ’ ἐπανάληψιν ἐχορήγησε χλαίνας, στολὰς καὶ ἄρβυλα εἰς τὰ ΤΕΑ. Τελευταίως ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 71240)60)8.12.51 Δ)γὴ ΓΕΣ)ΓΓ, δι’ ἧς διετέθησαν εἰς τὰ ΤΕΑ 25.000 χλαῖναι γʹ κατηγορίας. Ἐπίσης ἐφοδιάζονται κατὰ προτίμησιν οἱ τῆς Β. Ἑλλάδος διὰ καινουργῶν εἰδῶν φανέλλας στρατιώτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαρτίου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ

Βʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶ. 1. Ἐκ τῶν 398 ἐγγεγραμμένων εἰς προσωρ. ναυτολ. καταλόγους Νομοῦ Χίου κατενεμήθησαν ὁριστικῶς εἰς Ναυτικὸν 116 καὶ ἀπερρίφθησαν λόγῳ ἐλλείψεως τυπικῶν προσόντων 82. 2. Οἱ ὑπόλοιποι 200 μὴ παρουσιασθέντες εἰς ΣΕΟ καὶ κατέχοντες Ναυτικὰ Φυλλάδια ἀνήκουσιν αὐτοδικαίως εἰς Β. Ν. ἐφ’ ὅσον κέκτηνται τὰ τυπικὰ καὶ οὐσιαστικὰ προσόντα καὶ οὕτω συνολικῶς διατίθενται εἰς Β. Ν. ἐκ τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς προσ. ναυτικ. καταλόγους 316 ἐπὶ συνόλου 398. 3. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω κατενεμήθησαν καὶ 24 εἰσέτι στρατεύσιμοι Νομοῦ Χίου μὴ ἐγγεγραμμένοι εἰς Π. Ν. καταλόγους, κριθέντες κατάλληλοι διὰ τὸ Β. Ν. 4. Ἐν κατακλείδι ἀναφέρεται ὅτι ἡ ἐγγραφὴ στρατευσίμων εἰς Π. Ν. καταλόγους δὲν ἀποτελεῖ τὸ μόνον στοιχεῖον διὰ τὴν ὁριστικὴν κατανομήν των εἰς τὸ Β. Ν, διότι βάσει τοῦ ἰσχύοντος συστήματος ἐπιλογῆς ὑπεισέρχονται πλεῖστα ὅσα κριτήρια (γραμ. γνώσεις, φρονήματα, σωμ. ὑγεία, στρατ. ὑποχρ. ὁλοκλήρου θητείας, συναφῆ ἐπαγγέλματα κ.λ.π.). 5. Ὡς συνάγεται ἐκ τῶν προαναφερθέντων ὁ Νομὸς Χίου οὐ μόνον δὲν ἠδικήθη, ἀλλ’ ηὐνοήθη κατανεμηθέντων ὁριστικῶς εἰς Β. Ν. 79,5% περίπου τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς Π. Ν. καταλόγους στρατευσίμων αὐτοῦ πλέον δὲ τούτων κατενεμήθησαν καὶ 24 στρατεύσιμοι μὴ ἐγγεγραμμένοι εἰς Π. Ν. καταλόγους. Ἀθῆναι τῇ 6 Μαρτίου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ

Γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρη. Ὁ κατεχόμενος ἐν τῷ χωρίῳ Βάρη, ὑπὸ τῆς σχολῆς ἐφέδρων ἀξιωματικῶν Σύρου χῶρος ἀπηλλοτριώθη δυνάμει τοῦ ἀπὸ 25.10.51 Β. Δ. δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 303)50 ΦΕΚ (τεῦχος Αʹ). Ἡ ἄνω ὑπόθεσις διεβιβάσθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 92550) 68172)6.4.51 ἐγγράφου εἰς Νομ. Συμ. Κράτους πρὸς ἐνέργειαν τῶν δεόντων διὰ τὸν ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου Πρωτοδικῶν καθορισμὸν τῆς προσωρινῆς τιμῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἰδιοκτητῶν. Λόγῳ ἀνάγκης τῆς σχολῆς, ὅπως ὁ ἐν λόγῳ χῶρος χρησιμοποιηθῇ ἐπειγόντως καὶ μέχρι τῆς συντελέσεως τῆς ἀπαλλοτριώσεως ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία προέβη εἰς τὴν ἐπίταξιν τούτου συμφώνως τῷ Νόμῳ 4442)29 ἵνα οὕτω οἱ ἰδιοκτῆται λαμβάνουσιν ἕως τότε ἀποζημίωσιν κατ’ ἔτος ἢ κατὰ μῆνα. Συμφώνως τῇ διαταγῇ τῆς ἐπιτάξεως ἧς ἔλαβον γνῶσιν ἕκαστος ἰδιοκτήτης δι’ αἰτήσεώς του δέον νὰ ὑποβάλῃ τὸ πρωτόκολλον ἐπιτάξεως τοῦ γηπέδου του μετ’ ἀντιγράφου τῆς ἀποφάσεως ἐπιτάξεως εἰς τὸ Δ. Δικαστήριον στρ. ἐπιτάξεων τοῦ Νομοῦ Κυκλάδων, διὰ τὴν παρ’ αὐτοῦ ἔκδοσιν ἀποφάσεως ἀποζημιώσεως λόγῳ ἐπιτάξεως. Ἡ στρατ. ὑπηρεσία ὅθεν ἀναμένει τὰς ἐκδοθησομένας ἀποφάσεις τοῦ Διοικ. δικ. στρατ. ἐπιτάξεων, ἵνα διατάξῃ τὴν λόγῳ ἐπιτάξεως πληρωμὴν τῶν δικαιούχων. Ἀθῆναι τῇ 6 Μαρτίου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ

Δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Γ. Παπαϊωάννου. 1. Τὸν Μάρτιον 1949 λόγῳ ἀναγκῶν τῶν ἐπιχειρήσεων κατὰ τῶν συμμοριτῶν τὸ ἀεροδρόμιον Ἀγρινίου ἐχρησιμοποιεῖτο ὑπὸ τῆς ΕΒΑ. 2. Τὸ ἀεροδρόμιον τοῦτο λόγῳ τῶν μικρῶν διαστάσεων αὐτοῦ παρουσίαζε κινδύνους κατὰ τὴν χρησιμοποίησίν του λόγῳ ὑπάρξεως πλησίον τοῦ διαδρόμου μικρῶν τινων οἰκίσκων. Ἕνεκα δὲ τούτου πολλὰ ἀτυχήματα ἔλαβον χώραν περὶ τὸ τέλος δὲ Μαρτίου 1949 ἐξ αἰτίας τῆς παρουσίας τῶν οἰκίσκων ἀεροπλάνον Χάρβαρτ ἐβλάβη καὶ δὲν ἠδυνήθη νὰ προσγειωθῇ ἀναγκαστικῶς καὶ ἐν τῇ προσπαθείᾳ ὅπως ἀποφύγῃ τοὺς οἰκίσκους συνετρίβη φονευθέντος τοῦ πληρώματος. 3. Λόγοι ἀσφαλείας καὶ τὸ ἐπεῖγον τῶν ἐπιχειρήσεων ἐπέβαλον τὴν κατεδάφισιν τῶν οἰκίσκων. Ἡ στρ. Διοίκησις Ἀγρινίου διέταξε τὸν Νομομηχανικὸν Αἰτ)νίας καὶ προέβη διὰ συνεργείου του εἰς τὴν κατεδάφισιν τῶν οἰκίσκων, ὁ δὲ Δήμαρχος Ἀγρινίου ἐπελήφθη τότε τοῦ ζητήματος τῆς προσωρινῆς στεγάσεως τῶν χρησιμοποιούντων τοὺς οἰκίσκους εἰς τὸ χωρίον Δοκίμιον Ἀγρινίου. 4. Τὸ Ὑπ. Ἀεροπορίας εἶχε ζητήσει τὴν ἀποκατάστασιν τῶν πληγέντων ὑπὸ τοῦ Ὑπ. Ἀνοικοδομήσεως ἥτις δὲν κατέστη δυνατή. 5. Ἤδη τὸ ΓΕΑ κατόπιν αἰτήσεως τῶν ἐνδιαφερομένων ἐζήτησε σχετικὰς πληροφορίας περὶ τῆς ἀξίας τῶν κατεδαφισθέντων οἰκίσκων ἀπὸ τὸν Νομομηχανικὸν Αἰτ)νίας ὡς ἐκτελέσαντα διὰ συνεργείου του τὴν κατεδάφισιν αὐτῶν, ἵνα μετὰ ταῦτα μεριμνήσῃ διὰ τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς δικαιούχους. Ἀθῆναι τῇ 6 Μαρτίου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1519)20.2.52 ἐγγράφου σας ἀποσταλεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 273 ἀπὸ 19.2.52 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι πρὸς τόνωσιν τῆς χειμερινῆς καὶ ἐαρινῆς σπορᾶς τῶν γεωμήλων κατεβλήθησαν προσπάθειαι ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἐπετεύχθη τελικῶς ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ συνολικῆς ποσότητος 8500 τόννων πατατοσπόρου ἐκλεκτῶν ποικιλιῶν τῆς Κοινοπραξίας Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συν)σμῶν (ΚΥΔΕΠ). Ὁ πατατόσπορος οὗτος διετέθη καὶ συνεχίζεται νὰ διατίθεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὰς περιοχὰς τῶν κέντρων σποροπαραγωγῆς γεωμήλων Πάρνωνος–Ἀρκαδίας. Λακωνίας–Μεσσηνίας, Χορτιάτη–Θεσσαλονίκης καὶ Μεσσήνης–Μεσσηνίας διὰ τὴν παραγωγὴν ἐγχωρίου σπόρου διὰ τὴν μελλοντικὴν κάλυψιν ἐν μέρει τῶν ἀναγκῶν μας εἰς σπόρον καὶ πρὸς μείωσιν τοῦ διατιθεμένου ἐτησίως συναλλάγματος διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοιούτου σπόρου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὰς πατατοπαραγωγικὰς περιοχὰς διὰ τὴν ἀνανέωσιν τοῦ ἐκφυλιζομένου πατατοσπόρου. Ἐκ παραλλήλου κατεβλήθησαν προσπάθειαι καὶ ἐπετεύχθη ἡ μέσω τῆς ΚΥΔΕΠ συγκέντρωσις ποσότητος 2.250 τόννων περίπου ἐγχωρίου σπόρου ἐκ τοῦ Κέντρου Σποροπαραγωγῆς Πάρνωνος, ὅστις καὶ διετέθη εἰς τοὺς πατατοκαλλιεργητάς. Ἡ ἀνωτέρω ποσότης τῶν 10750 τόννων πατατοσπόρου προελεύσεως ἐξωτερικοῦ καὶ ἐγχωρίου παραγωγῆς διατιθεμένη εἰς τοὺς πατατοκαλλιεργητὰς θὰ καλύψῃ μέγα ποσοστὸν τῶν ἀναγκῶν. Ὑπολογίζεται δὲ ὅτι καὶ διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως ὑπὸ τῶν παραγωγῶν καὶ σπόρου ἐκ τῆς ἰδίας των παραγωγῆς ἢ τῆς τοιαύτης τῶν γειτονικῶν των περιφερειῶν θὰ καλυφθοῦν πλήρως αἱ ἀνάγκαι των καὶ θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ καλλιέργεια τῶν γεωμήλων εἰς μεγαλυτέραν ἔκτασιν ἐκείνης τῶν παρελθόντων ἐτῶν. Εἰδικώτερον εἰς τὴν νῆσον Σῦρον ἀπεστάλη ποσότης 66.000 ὀκάδων ἐκ τοῦ ἀνωτέρω πατατοσπόρου προελεύσεως ἐξωτερικοῦ καὶ ἐγχωρίου παραγωγῆς. Ἀθῆναι τῇ 28 Φεβρουαρίου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας

Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1071)11.2.52 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν δι’ αὐτοῦ διαβιβασθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 243 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κάβδα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι λόγῳ περικοπῆς τῶν πιστώσεων τῶν προερχομένων ἐκ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας ἡ περαιτέρω ἐκτέλεσις ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων παρὰ τῆς ΥΠΕΜ, ἔχει περιορισθῆ εἰς τὴν ἀποπεράτωσιν μόνον τῶν πρὸ πολλοῦ ἀρξαμένων ἔργων εἴς τινας μάλιστα περιπτώσεις διεκόπησαν καὶ ἔργα τῶν ὁποίων σχετικαὶ ἐργασίαι εἶχον ἀρχίσει προσφάτως. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καθίσταται φανερόν, ὅτι, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἔναρξις τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ μνημονευομένων ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων. Ἀντίγραφον τῆς ἐρωτήσεως ταύτης διαβιβάζομεν εἰς τὴν ἀνωτέρω ὑπηρεσίαν, ὅπως ἔχῃ ταύτην ὑπ’ ὄψει ἐν καιρῷ. Ἀθῆναι τῇ 1 Μαρτίου 1952 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Διευθυντὴς

Α. ΒΕΡΡΟΙΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Γ. Παπαϊωάννου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1620)22.2.52 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Παπαϊωάννου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1. Ἐπὶ μὲν τοῦ ἀντικειμένου τῆς ἐρωτήσεως τοῦ ἀφορῶντος τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας, τῶν ὁποίων τὰ στέγαστρα κατεδαφίσθησαν συνεπείᾳ στρατιωτικῶν ἀναγκῶν, ἡ ἁρμοδιότης ἐνεργείας καὶ ἀπαντήσεως ἀπόκειται εἰς τὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Ὑπουργὸν πρὸς τὸν ὁποῖον καὶ ὑπεβλήθη ἁρμοδίως τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2119)29.2.52 ἔγγραφον τοῦ ΓΕΑ διὰ τοῦ ὁποίου καὶ διαπιστοῦται ἡ πρόθεσις τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν ὅπως ἐπιμεληθοῦν τῆς καταβολῆς τῆς περὶ ἧς πρόκειται ἀποζημιώσεως. 2. Ἐπὶ τοῦ ἑτέρου ἀντικειμένου τῆς ἐρωτήσεως παρέχεται ἡ πληροφορία ὅτι εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους εἶναι καὶ σήμερον δυνατὴ ἡ ἐπὶ τῇ αἰτήσει αὐτῶν χορήγησις ὑλικῶν αὐτοστεγάσεως ἐντὸς τῶν δυνατοτήτων τῶν ὑφισταμένων ἀποθεμάτων. Πέραν τούτου οὐδεμία ἑτέρα στεγαστικὴ περίθαλψις εἶναι ἐφικτὴ ἐλλείψει πιστώσεων, εἶναι δὲ γνωστὸν εἰς ὑμᾶς ὅτι αἱ διὰ τὴν τρέχουσαν οἰκονομικὴν χρῆσιν διατεθεῖσαι, ἀφεώρων εἰς τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ἡμιτελῶν ἐργασιῶν τῶν ἐπαναπατρισθέντων πληθυσμῶν. Ἀθῆναι τῇ 8 Μαρτίου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου (Ὑπ. Δικαιοσ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ μειώσεως τῆς μερίδος τοῦ ἄρτου τοῦ προσωπικοῦ τῶν Φυλακῶν καὶ Σωφρονιστικῶν καὶ Ἀναμορφωτικῶν Καταστημάτων διαρκούσης τῆς διὰ δελτίου διανομῆς». Ὁ κ. Κ. Ρέντης (Ὑπ. Ἐσωτ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς ἀνωτάτους Ἀξιωματικοὺς τῆς Β. Χωροφυλακῆς». Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης (Ὑπ. Βιομηχ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ μετατροπῆς ἐκτάκτων θέσεων τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας εἰς μονίμους καὶ ἐντάξεως εἰς ταύτας τοῦ ἐκτάκτου προσωπικοῦ τούτου κλπ.». Οἱ κ. κ. Γ. Κασιμάτης (Ὑπ. Ἐργασ.), Δ. Παπασπύρου (Ὑπ. Δικαιοσ.) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπ. Οἰκον.) καταθέτουσιν σχέδιον νόμου «περὶ διευκολύνσεως τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων διὰ τὴν προμήθειαν εἰδῶν ἐπὶ πιστώσει». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1821)51 «περὶ τροποποιήσως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. 4328)29 «περὶ συστάσεως Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους». 2) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ καταστατικοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος» καὶ 3) «περὶ ἀδείας συνάψεως συμβιβασμοῦ μεταξὺ Μουσείου Μπενάκη καὶ τῶν ἐκ διαθήκης κληρονόμων τοῦ Δαμιανοῦ Κυριαζῆ περὶ τοῦ ὑπὲρ τοῦ πρώτου καταλειφθέντος κληροδοτήματος». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ συστάσεως Ὑπηρεσίας Διαφωτίσεως παρὰ τῇ Γενικῇ Διευθύνσει Ὑγιεινῆς τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας» καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1946–47, 1948–49, 1949–50, καὶ 1950–51 καὶ χορηγήσεως πιστώσεων διὰ τὴν πληρωμὴν τούτων». Ἡ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείου Προνοίας Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων, κειμένης νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Καζάκος, Λ. Μπουρνιᾶς, Λ. Δερτιλῆς καὶ Α. Βοῦλτζος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνυποτάκτων τοῦ ἐξωτερικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ὑγείας παρὰ ἐν τῷ Συμβολαιογραφικῷ Συλλόγῳ Ἐφετείων Ἀθηνῶν–Αἰγαίου– Δωδεκανήσου καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ συμβολαιογράφων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Πασαλίδης, Ε. Μάντακας, Γ. Σπηλιόπουλος, Α. Μπριλλάκης, Γ. Σῖμος, Π. Κατερίνης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Θ. Βλαμόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως εἰς τὰς γυναῖκας τοῦ δικαιώματος ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι κατὰ τὰς βουλευτικὰς ἐκλογάς». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μογγογιάννης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὑπηρεσίας Διαφωτίσεως παρὰ τῇ Γενικῇ Διευθύνσει Ὑγιεινῆς τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Λύχνος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ στεγάσεως τῶν ταχυδρομείων καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων ὀργανικῶν διατάξεων τῆς ταχυδρομικῆς ὑπηρεσίας καὶ τῆς κοινωνικῆς προνοίας τοῦ ταχυδρομικοῦ προσωπικοῦ».

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Γοργίας ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§14Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὴν 23 Δεκεμβρίου 1950 ἐκυρώθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς ὁ ὑπ’ ἀριθ. 1543)50 νόμος «περὶ προστασίας τῶν ἐγχωρίων λιγνιτῶν». Ἀτυχῶς ἂν καὶ παρῆλθεν ἔτος καὶ πλέον, ὁ νόμος αὐτὸς παρέμεινεν ἕνα χαρτὶ ἄγραφο, διότι ἐδόθησαν μέχρι σήμερον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου 4 παρατάσεις. Συνέπεια τούτου εἶναι ὅτι χιλιάδες ἐργατῶν μένουν ἄνευ ἐργασίας. Ὅπως γνωρίζητε ἡ Γερμανία παράγει λιγνίτην καὶ γαιάνθρακα καὶ ἐν τούτοις ἐξάγει τὸν γαιάνθρακα καὶ χρησιμοποιεῖ τὸν λιγνίτην. Ἡμεῖς ἔχομεν λιγνίτην καὶ ἐν τούτοις εὑρίσκομεν τρόπον νὰ μὴ τὸν χρησιμοποιχοῦμεν. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δηλώσῃ ὅτι οὐδεμία νέα παράτασις θὰ χορηγηθῇ, ἂν καὶ γνωρίζω ὅτι διαρκῶς ὑφίσταται πιέσεις ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους βιομηχάνους πρέπει ὅμως νὰ τὰς ἀγνοήσῃ, διότι πρόκειται περὶ θέματος γενικοῦ καὶ ἐθνικοῦ ἐνδιαφέροντος.

§15Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορ.). Εἶναι γεγονὸς ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν ἐχορηγήθησαν παρατάσεις, ὥστε ὁ νόμος αὐτὸς νὰ ἠμπορῇ νὰ ἐφαρμοσθῇ ὅπως ἔπρεπε. Κατὰ τρόπον ἰδιαίτερον ἔχω φροντίσει, ἐν συνεννοήσει καὶ μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐζήτησα ὡρισμένα στοιχεῖα, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ ὁ νόμος αὐτὸς νὰ φθάσῃ κάποτε εἰς τὴν ἐφαρμογήν του, διὰ νὰ πληρωθῇ ὁ σκοπὸς εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπει, ἡ χρῆσις δηλαδὴ τῶν λιγνιτῶν. Τοῦτο ἀποτελεῖ ἐθνικὴν πράγματι ὑπόθεσιν, διότι θὰ ἔχωμεν ὠφέλειαν συναλλάγματος. Ἡ τελευταία δοθεῖσα παράτασις σκοπὸν εἶχε νὰ δώσῃ τὸν χρόνον εἰς ὡρισμένας βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦσαν ἕτοιμοι, νὰ κάμουν τὰς ἀναγκαίας μεταβολὰς ὥστε νὰ δυνηθοῦν νὰ χρησιμοποιήσουν λιγνίτην. Συνεπῶς εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι καὶ νομίζω, ὅτι ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ὑποστηρίζωμεν ὅτι τὸ πρῶτον κατὰ τρόπον συστηματικὸν ἐπιδιώκομεν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου μου, τὴν πιστὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Ἔχω συστήσει εἰς μίαν Ἐπιτροπήν, προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ νόμου, νὰ παρακολουθήσῃ κατὰ τρόπον ἐπίμονον τὴν ἐφαρμογήν του, ἀκριβῶς διότι ἀποδίδω μεγάλην σημασίαν εἰς τὸ γεγονὸς τοῦτο.

§16Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κρατοῦμεν ὑπὸ σημείωσιν τὰς ὑποσχέσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι δὲν θὰ δοθῇ νέα παράτασις, διότι μέχρι σήμερον κανὼν ἔγινεν ἡ μὴ κατανάλωσις τοῦ ἐγχωρίου λιγνίτου καὶ ἐν γένει τῶν ἐγχωρίων καυσίμων, παρὰ τὸν νόμον καὶ εἰς βάρος τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας.

§17Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον περὶ προστασίας τῶν λιγνιτῶν, ζωηρῶς ἐτόνισα ὅτι πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ ἡ κατανάλωσις τοῦ λιγνίτου, διότι πρόκειται περὶ ἐθνικοῦ προϊόντος καὶ πρὸς μεγάλην ὠφέλειαν τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας πρέπει νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ εὐρεῖα του χρησιμοποίησις. Ἐτόνισα ἐπίσης τότε ὅτι ἔπρεπε νὰ παραμερισθοῦν προσωπικαὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶχον παρεισφρύσει εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§18Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελα νὰ μάθω, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν αἱ Ἐπιτροπαὶ εἰργάσθησαν, διότι αὐτὸ ἔχει μεγάλην σημασίαν. Πρέπει αἱ Ἐπιτροπαὶ αὐταί, κατὰ τὸν νόμον νὰ κανονίσουν κατὰ περιφερείας ποῖα τὰ ἐργοστάσια ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιήσουν λιγνίτην. Ἐὰν ὄχι, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἀλλάξουν τὰ μηχανήματά των ὥστε νὰ καταναλίσκουν λιγνίτην. Νὰ ἀρχίσουν, λοιπόν, τὸ ἔργον των αἱ Ἐπιτροπαὶ ὥστε νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ μέτρον.

§19Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν φράσιν του ὁ κύριος συνάδελφος. Ἐγὼ ὡς Ὑπουργός, ἔπραξα τὸ καθῆκον μου καὶ ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων ἐψήφισε τὸν νόμον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται ὑπαινιγμοὶ ἐκ μέρους τοῦ κ. συναδέλφου. Ὁ Ὑπουργὸς δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ ἀναστείλῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου. Δυστυχῶς ὁ νόμος ἐκεῖνος δὲν ἐφηρμόσθη. Εἶναι ὀρθὴ δὲ ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Γοργία ὅτι δὲν εἶχε δικαίωμα ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀναστείλῃ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου. Συνεζητήσαμεν μὲ τὸν κύριον Πολυχρονίδην καὶ κατέληξεν οὗτος εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον. Νομίζω, καὶ πάλιν, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος δὲν ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὴν παρατήρησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε κατὰ τὴν σημερινὴν συζήτησιν.

§20Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἐν μέρει ἔχει δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος. Σᾶς συνεχάρην τότε, κύριε Ἀλεξανδρίδη, διὰ τὸ νομοσχέδιον διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἐλαμβάνατε πρόνοιαν ὑπὲρ τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου, ἀλλὰ σᾶς κατηγόρησα συγχρόνως διὰ τὰ προσωπικὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα περιλαμβάνει τὸ νομοθέτημα.

§21Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ. Ἡ ἀπάντησίς μου ἦτο τότε ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας σας.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς μικροϊδιοκτητῶν οἰκιῶν καὶ καταστημάτων Χίου, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῆς τάξεώς των κ.λ.π.

§23Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους μας ὅτι ἡ τάξις τῶν μικροϊδιοκτητῶν ὑποφέρει ὅσον καμμία ἄλλη, λόγῳ τοῦ ἐνοικιοστασίου τὸ ὁποῖον τοὺς ἀδικεῖ, αὐτὴ δὲ ἡ παρατεταμένη ἀδικία πρέπει κάποτε νὰ τερματισθῇ. Ἀτυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, κατέθεσε νομοσχέδιον παρατάσεως ἐπὶ δίμηνον τῆς προθεσμίας συντάξεως τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου. Τὸν παρακαλῶ νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν νὰ ἐπισπεύσῃ τὸ ἔργον καὶ νὰ εἶναι ἡ αἰτουμένη δίμηνος προθεσμία, ἡ τελευταία, διότι ἄλλως βαδίζει ἐπὶ τῶν συνηθειῶν τῶν προκατόχων του, μὲ διαιώνισιν τοῦ ἐνοικιοστασιακοῦ ζητήματος. Ἔτσι δὲ ἐξωθοῦνται οἱ ἀδικούμενοι μικροϊδιοκτῆται πρὸς τὸν Κομμουνισμόν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§25Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ αἴτημα τῆς τάξεως τῶν μικροϊδιοκτητῶν, εἶναι συμπαθέστατον. Ὑπόμνημα τῶν ἀπόψεων αὐτῶν ἔχει ὑποβληθῆ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Θὰ παρακαλέσω ὅμως τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ συστηθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ὅπως λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τὸ ἐν λόγῳ ὑπόμνημα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀπόλυτον δίκαιον.

§26Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἕνα ἀπὸ τὰ ὀξύτερα προβλήματα εἶναι τὸ ἐνοικιοστάσιον. Χρειάζεται δὲ ἀκριβῶς, περίσκεψις περὶ αὐτό. Γίνεται δὲ μία σοβαρὰ μελέτη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ἀπὸ μίαν Ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν μετέχουν ἀνώτατοι δικαστικοὶ ἐκπρόσωποι. Ἐκπρόσωποι τῶν δικηγορικῶν συλλόγων καὶ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι ἓν τοιοῦτον θέμα, δὲν ἦτο δυνατὸν μέσα σὲ προθεσμίαν δύο μηνῶν νὰ λυθῇ. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ὑπέβαλον νομοσχέδιον καὶ παρακαλῶ νὰ ἔλθῃ τοῦτο πρὸς συζήτησιν, ἀφοῦ τὸ ἐπεξεργασθῇ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, διὰ νὰ παραταθῇ ἐπὶ 2μηνον εἰσέτι ἡ προθεσμία ἐπεξεργασίας αὐτοῦ. Αἱ διάφοροι ἀπόψεις ἔχουν τεθῆ ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, καὶ δύναμαι νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι γίνεται σοβαρὰ καὶ ἐμπεριστατωμένη ἐργασία ἐκ τῆς ὁποίας θὰ ἐπέλθουν ἀξιόλογα ἀποτελέσματα. Θὰ συστηθῇ εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους, ὅπως τὰς ἀπόψεις των, ἐμφανιζόμενοι, διατυπώσουν καὶ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι αὗται θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένου δι’ αὔξησιν τῶν μισθωμάτων.

§28Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συνιστῶ θερμῶς τὴν ἀναφοράν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Πολυζωγόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ὀρφανῶν καὶ χηρῶν συνταξιοδοτουμένων τέως βουλευτῶν, ζητούντων τὴν ἐπαναφορὰν τῆς διακοπείσης συντάξεώς των.

§30Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ θερμῶς τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν ἐξετάσῃ ἐπιμόνως.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§32Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Συμβαίνει τὸ ἑξῆς: ὅσον ἀφορᾷ αὐτὴν τὴν ἀναφοράν, ὑπάρχουν μέλη οἰκογενειῶν παλαιῶν βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι διετέλεσαν ἐπὶ 10ετίαν καὶ λόγῳ τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν......., ἐστερήθησαν τῆς συντάξεώς των. Εἶναι ἀνάγκη, λοιπόν, νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὁ Α. Ν. πρὸς κύρωσιν, τὸ ταχύτερον, καὶ πρὸς τοῦτο παρακαλῶ θερμῶς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ διορθωθοῦν αἱ τυχὸν ὑπάρχουσαι ἀδικίαι, κυρίως αἱ ἀφορῶσαι τὰς οἰκογενείας ἀποθανόντων συναδέλφων.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Εὐριπαῖος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§34Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Τ.Σ.Ν. ὑπέβαλε τὴν πρότασιν αὐτὴν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ διεβεβαίωσεν ὅτι θὰ κατατεθῇ συντόμως, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον.

§35Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφ. Οἰκον.). Ἐλπίζω, ὅτι τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα θὰ φέρω ἐνώπιόν σας τὸ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ λαμβάνεται πρόνοια ὅπως ἀρθοῦν αἱ ὑπάρχουσαι ἀδικίαι, αἱ ὁποῖαι, ὄντως, εἶναι πάμπολλαι. Ἐνῷ διὰ τοὺς νέους βουλευτὰς ἀπαιτοῦνται 4 βουλευτικαὶ περίοδοι, οἱ παλαιοὶ ὤφειλον νὰ εἶχον ἐκλεγῆ εἰς 5 βουλευτικὰς περιόδους. Τοῦτο δὲν εἶναι ὅμως τόσον εὔκολον διὰ πολιτευομένους διότι πολλοὶ ἀπεσύρθησαν τῆς πολιτικῆς χωρὶς νὰ συμπληρώσουν τὰ χρονικὰ ὅρια τὰ ὁριζόμενα ὑπὸ τοῦ νόμου.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Καλαμῶν, Χίου, Καρδίτσης καὶ Ἀλιβερίου, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην περικοπὴν συντάξεών των.

§37Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐνῷ ἀνεμένομεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι θὰ προσεπάθει νὰ ἐξεύρῃ πόρους διὰ τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, ἀντιθέτως βλέπομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὴν περικοπὴν τῶν συντάξεών των. Φρονῶ, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ζητοῦμεν τοιαύτας θυσίας ἀπὸ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἔχυσαν τὸ αἷμα των καὶ τὴν ζωήν των διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς πατρίδος.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§39Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα εἶναι γενικωτέρας φύσεως καὶ φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ ἔλθῃ συντόμως εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις, διότι τοῦτο ἀφορᾷ μίαν τάξιν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι προσφάτως ἀκόμη ἐθυσίασαν τὴν ζωήν των διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς πατρίδος.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§41Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Φῆμαι, ἐπιμόνως κυκλοφορήσασαι, ὅτι περικόπτονται αἱ συντάξεις ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, ἐδημιούργησαν πικρίαν καὶ ἀγωνίαν εἰς πολλὰς οἰκογενείας δυστυχισμένων θυμάτων καὶ ἡρωϊκῶν ἀγωνιστῶν. Δὲν ἀγνοῶ τὰς δυσχερείας τοῦ προϋπολογισμοῦ, οὔτε δύναμαι νὰ ἀποκλείσω ἐντελῶς τὸ ἐνδεχόμενον νὰ ἔχουν γίνει καί τινα λάθη κατὰ τὴν χορήγησιν τῶν συντάξεων, ὀλίγων συνταξιούχων. Ἀλλ’ εἶναι ἄτοπον, τοὐλάχιστον πολὺ πρόωρον, νὰ ἀρχίζωμεν τὴν ἀναζήτησιν οἰκονομιῶν ἀπὸ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἡρωϊκοὺς ἀναπήρους καὶ ἀπὸ τὰς χήρας καὶ τὰ ὀρφανά. Ἀχνίζει ἀκόμη τὸ αἷμα τὸ ὁποῖον ἔχυσαν διὰ τὴν πατρίδα. Χθὲς ἀκόμη τοὺς ἐζητήσαμεν τὴν ὑπερτάτην θυσίαν καὶ τὴν προσέφεραν. Τοὺς εὐγνωμονοῦμεν ἀλλὰ διὰ τοῦτο δὲν δυνάμεθα νὰ τοὺς ἀδικοῦμεν, νὰ τοὺς λησμονοῦμεν τόσον προώρως. Καὶ δι’ αὐτὴν ἀκόμη τὴν ἐκλογίκευσιν τοῦ συστήματος τῶν συντάξεων τῶν ἀναπήρων εἶναι πολὺ ἐνωρίς. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι οὐδὲ συζήτησις δύναται νὰ γίνῃ ὁποτεδήποτε διὰ τὰς συντάξεις τῶν ἀποδεδειγμένως ἀναπήρων καὶ τῶν οἰκογενειῶν τῶν φονευθέντων.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ταμβακᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§43Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Χθές, ἀκόμη, ἐδιάβασα εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἐλευθερία», ἡ ὁποία εἶναι τῆς Συμπολιτεύσεως, ἄρθρον διὰ τοῦ ὁποίου ἐκαυτηρίαζε τὸ θέαμα τῆς σπατάλης εἰς τὰ κρατικὰ αὐτοκίνητα. Δὲν ἠμπορεῖτε, λοιπόν, νὰ κόβετε τὰς συντάξεις τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Ἀλιβερίου καὶ τὴν Εὔβοιαν ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ καί, ἀπὸ τὴν ἄλλην, νὰ διασπαθίζετε τὸ δημόσιον χρῆμα καὶ νὰ μὴ τίθεται οὐδεὶς φραγμὸς εἰς αὐτὰς τὰς σπατάλας. Πρέπει νὰ εὑρεθῇ κάποιος, ὁ ὁποῖος νὰ σταματήσῃ τὴν σπατάλην αὐτήν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§45Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νομίζω, καὶ ἐγώ, ὅτι τὸ Κράτος, δὲν πρέπει νὰ ἀρχίσῃ τὰς οἰκονομίας ἀπὸ τὴν περικοπὴν τῶν συντάξεων τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Τὸ θέμα εἶναι εὐπαθὲς ἀπὸ πολλὰς ἀπόψεις καί, νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ μετὰ τῆς δεούσης σοβαρότητος.

§46Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Δὲν γνωρίζω, διατὶ ἐδημιουργήθη τόσος θόρυβος καὶ σάλος, διὰ τὴν περικοπὴν τῶν συντάξεων τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Δὲν ἐδημιουργήθη ζήτημα περικοπῆς τῶν συντάξεων τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Ἐγώ, δέ, εἶμαι ἐκεῖνος, ποὺ ὄχι μόνον ἀπέκρουσα πᾶσαν περικοπὴν αὐτῶν, ἀλλά, σήμερον, ἔχω ἀναλάβει καὶ τὴν πρωτοβουλίαν, νὰ τοὺς παράσχωμεν εἰς τὰς Ἀθήνας 8000 στρέμματα οἰκοπέδων κρατικῶν, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ στεγασθοῦν ἐδῶ καί, ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν Ἤπειρον καὶ παντοῦ, διὰ νὰ κτίσουν τὰ σπίτια τους. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, πρὸς στιγμὴν ἐπεκράτησεν, ἦτο νὰ περικοποῦν αἱ συντάξεις τῶν γονέων τῶν φονευθέντων καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συντάξεις, βάσει ποσοστοῦ ἀναπηρίας 15%, διότι εἶναι ἄπειροι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν κατὰ τὴν κατοχὴν νὰ περάσουν ἀπὸ τὴν Ἀνωτάτην Ὑγειονομικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ νὰ πάρουν ἀναπηρίαν 15%. Ἔτσι, δέ, ἡ κατηγορία αὐτῶν μαζὶ μὲ τὴν ἄλλην κατηγορίαν τῶν γονέων θυμάτων πολέμου, στοιχίζουν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν 80 δισεκατομμύρια δραχμῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴπομεν νὰ μὴ θίξωμεν τὰ κακῶς κείμενα. Διότι ἐὰν θελήσωμεν νὰ κάμωμεν ἔλεγχον, ὁ ἔλεγχος θὰ στοιχίσῃ περισσότερα ἀπὸ τὰς οἰκονομίας τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ κάμωμεν. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς γονεῖς τῶν φονευθέντων εἴπομεν, ὅτι ἐὰν ἕνας πατέρας ἔχει ἕνα κτῆμα καὶ εἶναι εὐκατάστατος, ἐὰν εἶναι 60 χρονῶν καὶ κάτω κατὰ ποίαν λογικὴν ἔννοιαν, αὐτὸς ὁ πατέρας θὰ πάρῃ σύνταξιν διὰ τὸν φονευθέντα υἱόν, ὅταν ἔχῃ καὶ ἄλλα πέντε παιδιά. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴπομεν ὅτι ἡ σύνταξις δὲν δίδεται ὡς ἐνίσχυσις οἰκονομικὴ εἰς τὸν πατέρα, ἀλλὰ εἶναι τιμητική. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν τῶν σκέψεων, σᾶς πληροφορῶ ὅτι οὐδεμία περικοπὴ συντάξεως πρόκειται νὰ γίνῃ.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§48Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠκούσαμεν μετ’ ἐξαιρετικῆς ἱκανοποιήσεως τὴν δήλωσιν εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δήλωσιν ἡ ὁποία εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ καταπραΰνῃ καὶ τοὺς πράγματι ἀνησυχήσαντας ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου. Διότι διεδόθη ὅτι ἐπίκειται περικοπὴ—δὲν τὸ ἀπεκρύψατε καὶ σεῖς κ. Ὑπουργὲ —καὶ ὅτι ἀντετάχθητε εἰς τὴν προσπάθειαν. Συγχαίρω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν σκέψιν καὶ ἂς ἐλπίσω εἰς τὴν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν, ὅπως προβῇ εἰς τὴν θέσπισιν προϋποθέσεων εὐνοϊκῶν διὰ τὴν στέγασιν τῶν ἀναπήρων. Τὸ θέμα εἶναι κρίσιμον, εἶναι σπουδαιότατον καὶ θὰ εἴμεθα ὅλοι εὐτυχεῖς, ἐὰν ἡ ἀρχὴ ἡ ὁποία ἐλπίζω ὅτι ἔγινεν, ἔστω ἐν σχεδίῳ, λάβῃ τὸν δρόμον τῆς πραγματοποιήσεως. Τρίτον. Ἀναγνωρίζω καὶ ἐγὼ ὅτι χρειάζεται ἐκλογίκευσις εἰς τὰς συντάξεις τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Τὴν ἐκλογίκευσιν αὐτήν, ἐν τῷ πλαισίῳ περίπου τῶν σκέψεων τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν ὁ κ. Γρηγορίου, τὴν ἀποδέχομαι καὶ ἐγώ, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ἡ μείωσις τυχὸν συντάξεων αἱ ὁποῖαι κακῶς δίδονται καὶ αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν κατάχρησιν φροντίδος κρατικῆς, ἡ μείωσις αὐτὴ ἀποβῇ πρὸς ὄφελος ὅλων τῶν ἄλλων, τῶν πράγματι ἀναπήρων καὶ τῶν πράγματι θυμάτων πολέμου. Βεβαίως ἕνας πατὴρ ὁ ὁποῖος ἔχει ἄλλα τρία ἢ τέσσερα ἢ πέντε παιδιὰ τὰ ὁποῖα ἐργάζονται δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ λάβῃ οὐσιώδη σύνταξιν. Συζητητέον μάλιστα καὶ ἂν πρέπῃ νὰ λάβῃ σύνταξιν. Τὸ πολὺ–πολὺ πρέπει διὰ λόγους ἱκανοποιήσεως ἠθικῆς, διότι ὑπέστη βαρὺ πλῆγμα καὶ τὸ Κράτος νὰ τοῦ παραχωρῇ τὴν σύνταξιν ὑπὸ ἔννοιαν μᾶλλον ἠθικῆς ἀμοιβῆς. Ἀλλ’ ἐὰν γίνουν αὐταὶ αἱ περικοπαί, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ προχωρήσῃ εἰς αὐτὰς παρὰ μόνον ἐὰν διὰ τῶν 80 δισεκατομμυρίων, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησε, καταστῇ δυνατὴ ἡ οὐσιώδης αὔξησις τῶν συντάξεων τῶν ἄλλων ἀναπήρων, οἱ ὁποῖοι αὐτὴν τὴν στιγμὴν λαμβάνουν 350.000–1.100.000. Διότι αὐτὰ ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι εἶναι τὰ ὅρια τῶν συντάξεων τῶν ἀναπήρων. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὅρια τῶν συντάξεων τῶν θυμάτων πολέμου, δὲν τολμῶ νὰ τὰ ὀνομάσω, διότι δυστυχῶς εἶναι πολὺ χαμηλότερα. Εἶναι μόνον συμβολικὴ κατ’ οὐσίαν ἡ συνταξιοδότησις τῶν θυμάτων πολέμου. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτήν. Ἡ Βουλὴ θὰ τὸν βοηθήσῃ καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως, τὸ ὁποῖον εἶναι σπουδαιότατον, καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῶν συντάξεων. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἐξακολουθήσουν αἱ συντάξεις τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου νὰ εἶναι οἷαι εἶναι σήμερον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν συναδέλφου ὅτι δὲν πρέπει ἡ στέγασις νὰ ἀποτελέσῃ προνόμιον τῶν ἐν Ἀθήναις εὑρισκομένων ἀναπήρων καὶ ἐγὼ συνηγορῶ ὅπως γίνῃ πᾶν τὸ δυνατόν, ἵνα ἡ πρόνοια αὕτη ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων Ἀθηνῶν ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς ἀναπήρους τῶν ἐπαρχιῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει πρέπει νὰ παρατηρήσω ὅτι δὲν βλάπτει ἐὰν γίνεται κἄπου κἄπου ἡ καλὴ ἀρχή. Ἄς γίνεται ἡ καλὴ ἀρχὴ ὁπότε, ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ διεκδικήσουν καὶ οἱ ἀνάπηροι τῶν ἄλλων περιφερειῶν ἀνάλογον μεταχείρισιν. Παρακαλῶ βεβαίως, ταὐτοχρόνως εἰ δυνατόν, νὰ ληφθῇ ἡ πρόνοια διὰ τὴν στέγασιν. Ἐὰν ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν ἂς ἀρχίσωμεν ἔστω ἀπὸ τὰς Ἀθήνας καὶ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἀπὸ ὡρισμένας μεγάλας πόλεις, εἰς τὰς ὁποίας ἔχει τὸ Κράτος κάποιαν μεγαλυτέραν εὐχέρειαν παραχωρήσεως οἰκοπέδων–κτημάτων τὰ ὁποῖα τοῦ ἀνήκουν. Ἂς ἀρχίσῃ ἐκεῖ καὶ ἔπειτα ἡ πρόνοια αὐτὴ θὰ ὁλοκληρωθῇ.

§49Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Θὰ ἤθελα ἐπ’ εὐκαιρίᾳ νὰ σᾶς βεβαιώσω καὶ τοῦτο, ὅτι ὡς γνωστόν, τὰ ὅρια μέσα εἰς τὰ ὁποῖα κινεῖται ὁ προϋπολογισμὸς σχετικῶς μὲ τὰς συντάξεις, εἶναι περίπου 800 δισεκατομμύρια. Ἔγινε αὐτὴ ἡ πρόβλεψις βάσει τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν συντάξεων ἡ ὁποία γίνεται καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ συνταξιοῦχοι, πολιτικοὶ καὶ στρατιωτικοί, λαμβάνουν ἀναδρομικῶς 15%–20% αὔξησιν. Πάντως φαίνεται ὅτι δὲν θὰ πλησιάσωμεν τὸ ποσὸν τῶν 800 δισεκατομμυρίων. Προχθὲς ἀκόμη εἶχον σύσκεψιν μὲ τὰς ὑπηρεσίας, οὕτως ὥστε ὅτι ποσὸν περισσεύει ἀπὸ τὸ ποσὸν τῶν 800 δισεκατομμυρίων νὰ τὸ δώσωμεν πρὸς αὔξησιν τῶν συντάξεων τῶν ἀναπήρων, κυρίως τῶν βαρέως τραυματισμένων.

§50Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μᾶς ἱκανοποιεῖ ἡ δήλωσίς σας ὅτι δὲν πρόκειται νὰ περικόψητε τὰς συντάξεις καὶ ὅτι θὰ μεριμνήσητε διὰ στέγασιν τῶν ἀναπήρων, ἀλλ’ ὄχι μόνον τῶν Ἀθηνῶν. Μᾶς ἀπογοητεύει ὅμως ἡ ἀπόφασις τῆς περικοπῆς τῶν συντάξεων τῶν γονέων.

§51Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Οὔτε αὐτὸ θὰ γίνῃ.

§52Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι θὰ γίνῃ περικοπὴ τῶν συντάξεων τῶν γονέων. Εἶπεν ὅτι ἐμελετήθη ἡ περίπτωσις περικοπῆς ὡρισμένων συντάξεων, χορηγουμένων εἰς γονεῖς οἱ ὁποῖοι ἀπώλεσαν τέκνον, οἱ ὁποῖοι ὅμως ἔχουν καὶ ἄλλα τέκνα. Ἑπομένως δὲν συνεζητήθη ἡ περικοπὴ τῶν συντάξεων τῶν γονέων ἐν γένει. Καὶ ἐπειδὴ πρέπει νὰ κάμνωμεν καὶ ἐποικοδομητικὸν ἔργον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὄχι ἁπλῶς ἀντιπολιτευτικόν, πρέπει νὰ εἴπω ὅτι, ἐὰν δι’ ὡρισμένων περικοπῶν συντάξεων αἱ ὁποῖαι δὲν ἀποτελοῦν συντάξεις δεδικαιολογημένας 100%, καταστῇ δυνατὴ ἡ αὔξησις τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν πράγματι ἐχόντων ἀνάγκην, ἐκείνων ἀπέναντι τῶν ὁποίων τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν, τότε αἱ περικοπαὶ θὰ εἶναι δεδικαιολογημέναι. Νομίζω λοιπὸν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ δέσμευσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀπέναντί μας, δὲν σκέπτεται περικοπὴν τῆς συντάξεως τῶν γονέων.

§53Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν θὰ γίνῃ αὐτό.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς καλλιεργητῶν ἐπαρχίας Σητείας, διαμαρτυρομένων διὰ προσπάθειαν ἐνοικιάσεως εἰς ἰδιώτην τῶν Μοναστηριακῶν κτημάτων τῆς Μονῆς Τοπλοῦ.

§55Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Μεταβιβάζω τὴν πικρίαν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν τῆς ἐπαρχίας Σητείας τόσον πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὅσον καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Παρὰ τὸ προσφάτως ψηφισθὲν Σύνταγμα τὸ ὁποῖον τόσα ὑπόσχεται ὑπὲρ τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, πληροφορῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἤδη συνετελέσθη ἡ ἐκμίσθωσις τῶν μοναστηριακῶν κτημάτων τῆς Μονῆς Τοπλοῦ. Οἱ ἀκτήμονες καλλιεργηταὶ οἱ ὁποῖοι τόσα προσεδόκουν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Νέου Συντάγματος, εὑρίσκονται ἐν ἀπογνώσει. Φοβοῦμαι ὅτι θὰ ἔχωμεν μεγάλας ταραχὰς εἰς τὴν περιφέρειαν Σητείας. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ὅπως διατάξῃ τηλεγραφικῶς καὶ ἀπαγορευθῇ ἡ ἐγκατάστασις τοῦ μισθωτοῦ εἰς τὰ ἐν λόγῳ κτήματα, διότι ἔχω πληροφορίας ὅτι οἱ χωρικοὶ θὰ φθάσουν εἰς τὸ σημεῖον νὰ φονεύσουν τὸν ἐνοικιαστήν. Πρὸ τοῦ κινδύνου αὐτοῦ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ἕνα μέτρον χάριν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν.

§56Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Ἔκαμα τηλεγράφημα καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα.

§57Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐκάματε τηλεγράφημα, ἀλλὰ δὲν εἰσηκούσθητε.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀνα-

φορὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης κλάσεων τινῶν εἰς τὸ Τελωνειακὸν Δασμολόγιον εἰσαγωγῆς καί τινων ἄλλων διατάξεων».

§59Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν δύο τροπολογίαι τὰς ὁποίας υἱοθετοῦμεν ἀπολύτως. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐλευθέρας Ζώνης, θὰ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ μετέχῃ ἐκπρόσωπος τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Θεσσαλονίκης καὶ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, διότι ὑπάρχουν ὡρισμένα ἐργατικὰ ζητήματα.

§60Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Δεκταί.

§61Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Προτοῦ προχωρήσωμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔπρεπε νὰ μᾶς δηλώσῃ ἐὰν δέχεται τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι αὐτὸ θὰ διευκολύνῃ τὴν συζήτησιν. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχετο τὴν διαγραφὴν τῶν διατάξεων αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τοὺς ἐκτελωνιστάς.... (δὲν ἠκούσθη).

§62Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἀπὸ τὸ ἄρθρον 6 καὶ κάτω θὰ γίνῃ αὐτοτελὲς νομοσχέδιον «περὶ ἐκτελωνιστῶν», τὸ ὁποῖον θὰ συζητηθῇ.

§63Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ κατὰ πλειοψηφίαν ἐδέχθη, ὅτι ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τῆς βενζίνης θὰ πρέπει ν’ ἀπαλλαγῇ ἡ βενζίνη ἡ ὁποία θὰ διατίθεται διὰ γεωργικοὺς σκοπούς.

§64Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Δεκτόν.

§65Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ὑπάρχει μία ἰδική μου τροπολογία.....

§66Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἡ ὑπηρεσία ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰδικήν σας τροπολογίαν διαφωνεῖ καὶ σᾶς ὑπόσχομαι εἰς τὸ ἄλλο νομοσχέδιον περὶ ἐκτελωνιστῶν νὰ τὸ προσθέσωμεν ἐκεῖ.

§67Λ. ΙΑΣΟΝΙΔΗΣ. Εὐχαριστοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι συνηγορεῖ ὑπὲρ τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων τῆς ἐπαρχίας τῆς ὁποίας ὅλοι εἴμεθα σημαιοφόροι.

§68Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1952 ἐτέθη εἰς ἰσχὺν τὸ Σύνταγμα τῆς Χώρας καὶ δὴ μετὰ πολλῶν ἑορτῶν καὶ πανηγύρεων. Τὴν 4ην Ἰανουαρίου 1952 ἡ Κυβέρνησις, προφανῶς εἰς ἔνδειξιν σεβασμοῦ πρὸς τὸ ἄρτι ἐν ἰσχύϊ τεθὲν Σύνταγμα, καταργεῖ τοῦτο. Καὶ τὸ καταργεῖ ἀναμφισβητήτως. Καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ὑμῶν. Τὸ καταργεῖ διὰ μιᾶς πράξεως καταφώρως ἀντισυνταγματικῆς. Κατὰ τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος οὐδεὶς φόρος ἢ δασμὸς ἐπιβάλλεται, ἄνευ προηγουμένου νόμου. Ἀλλὰ δίδει ἐξαιρετικῶς τὴν εὐχέρειαν, προκειμένου περὶ δασμῶν ἡ ἰσχὺς τοῦ σχετικοῦ νόμου νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὴν ἡμέραν τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Βουλήν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅμως ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς θὰ κυρωθῇ ἐντὸς 10 ἡμερῶν. Αἱ διατάξεις αὐταὶ δὲν ἐτέθησαν, κύριοι, εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε. Ἦσαν ἀποτέλεσμα πείρας καὶ συζητήσεων δι’ ὃ καὶ γενικῶς ἐγένοντο ἀποδεκταί. Καὶ ὅτι τοῦτο εἶναι τὸ ὀρθὸν ἀπὸ ἀπόψεως νομοθεσίας καὶ πολιτειακῆς τάξεως οὐδεμία ἀμφιβολία. Τὴν 4 Ἰανουαρίου ἡ Κυβέρνησις, ἐπαναλαμβάνω, εἰς ἔνδειξιν σεβασμοῦ πρὸς τὸ νέον Σύνταγμα εἰσάγει τὴν ἀναστάτωσιν αὐτὴν τῶν τελῶν καὶ δασμῶν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τῆς χώρας. Καὶ οἱ περισσότεροι Ὑπουργοὶ καὶ ἡ Βουλὴ μένουν ἀπληροφόρητοι καὶ λαμβάνουν γνῶσιν ὅταν τὸ κακὸν πλέον ἔχει ἀπέλθη. Ἰδοὺ διατὶ ἡ Βουλὴ ὤφειλε νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος. Δὲν νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ συνεχισθῇ ἡ τακτικὴ αὐτή, νὰ εὑρίσκεται ἑκάστοτε τὸ νομοθετικὸν Σῶμα πρὸ τετελεσμένων γεγονότων. Τότε τὶ κάμνομεν ἡμεῖς ἐδῶ; Ποῖαι εἶναι αἱ εὐθῦναι ἡμῶν καὶ ποῦ εἶναι τὸ κῦρος καὶ τὸ μεγαλεῖον τοῦ νομοθετικοῦ Σώματος, κατὰ τὸ ὁποῖον τοιαῦτα νομοθετήματα ὀφείλουν ὑπὸ τὸ φῶς τῆς ἡμέρας καὶ μετὰ πλήρη συζήτησιν νὰ γίνωνται ἀποδεκτά. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς). Ἀλλὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, πέραν αὐτῶν, συνέχισε μίαν κακὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν ὁ ἀείμνηστος συνάδελφος Β. Στεφανόπουλος, μίαν ἡμέραν ἐνόμισε καθῆκον του νὰ τὴν φέρῃ ἐνώπιόν σας καὶ νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐννοῶ τὴν δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νομοθέτησιν. Δὲν νομίζω ὅτι θὰ ὑπάρχῃ τις ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν εἰς τὸ ὅτι, ὁ τρόπος τοῦ νομοθετεῖν δι’ ἀναγκαστικῶν διαταγμάτων δὲν εἶναι ὁ ἐνδεδειγμένος. Κατὰ μείζονα λόγον, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, δὲν φρονῶ ὅτι θὰ εὑρεθῇ τις, σεβόμενος ἑαυτόν, ὁ ὁποῖος θὰ θελήσῃ νὰ ἀμφισβητήσῃ ὅτι μεγαλύτερον κακὸν τῶν ἀναγκαστικῶν νόμων, εἶναι ἡ νομοθέτησις δι’ ἁπλῶν ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Εἶναι προφανὲς πόσον δυσχερὲς εἶναι νὰ ἀνατρέψωμεν κατάστασιν δημιουργηθεῖσαν καὶ πόσαι συνέπειαι ἀκολουθοῦν τὰ τετελεσμένα γεγονότα. Ἀλλὰ ὑψώνω φωνὴν διαμαρτυρίας καὶ θὰ ἐπεθύμουν ἡ διαμαρτυρία αὐτὴ νὰ εἶναι διαμαρτυρία ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος. Διότι ἐὰν ἀναγνώσετε τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον, θὰ ἴδητε σειρὰν ὁλόκληρον ὑπουργικῶν ἀποφάσεων νομοθετικοῦ περιεχομένου. Καταργοῦμεν, δηλαδή, οὐσιαστικῶς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἀπευθύνω, λοιπόν, μίαν παράκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ σταματήσῃ ὁ τρόπος αὐτὸς τοῦ διοικεῖν καὶ νομοθετεῖν, ἐὰν δὲν θέλῃ νὰ ἐξευτελίσωμεν τοὺς δημοκρατικοὺς θεσμούς. Καὶ ὅσοι ἄλλοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἔχονται τῶν θεσμῶν τούτων ἂς ἑνώσουν τὴν φωνήν των μὲ τὴν ἰδικήν μου, διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν κατάχρησιν αὐτὴν τῆς ἐξουσίας της.

§69Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Εἶναι τοῦ 1951 ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀποφάσεις.

§70Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἡ περὶ δασμῶν εἶναι τῆς 4 Ἰανουαρίου 1952, δηλαδὴ τρεῖς ἡμέρας μετὰ τὴν ἔναρξιν ἰσχύος τοῦ Συντάγματος.

§71Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Πρόκειται περὶ νέων δασμῶν ἢ μεταβολῆς ὑφισταμένης κλάσεως δασμῶν; Ἐὰν εἶναι τὸ πρῶτον, εἶναι ὀρθὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε. Ἐὰν πρόκειται περὶ μεταβολῆς ὑπαρχόντων δασμῶν, αὕτη ἔπρεπε νὰ γίνῃ διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν περίπτωσιν κερδοσκοπίας.

§72Ε. ΓΟΝΗΣ. Πλανᾶσθε καὶ εἰς τὴν παρατήρησίν σας, ἀπαιτεῖ τὸ Σύνταγμα, τὸ ἄρθρον 59 τὸ ὁποῖον λέγει ρητῶς τὰ ἑξῆς: «Οὐδεὶς φόρος ἐπιβάλλεται ἢ εἰσπράττεται ἄνευ νόμου. Ἐξαιρετικῶς ἐπὶ ἐπιβολῆς ἢ αὐξήσεως εἰδικοῦ δασμοῦ ἡ εἴσπραξις αὐτοῦ ἐπιτρέπεται ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς εἰς τὴν Βουλὴν καταθέσεως». Βλέπετε λοιπὸν ὅτι τὸ θέμα προεβλέφθη ἀπὸ τὸ Σύνταγμα καὶ ἡ παρατήρησίς σας δὲν εὐσταθεῖ. Τὸ Σύνταγμα εἶναι ὁ ὑπέρτατος Νόμος καὶ ὀφείλεται σεβασμὸς πρὸς αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπαιτουμένην ἐχεμύθειαν κατὰ τὴν θέσπισιν τῶν φορολογικῶν νόμων διὰ νὰ μὴ καταστρατηγῶνται οὗτοι, νομίζω ὅτι καλύτερον ἐπιτυγχάνεται αὕτη ὅταν ὁ σχετικὸς νόμος ἰσχύῃ ἅμα τῇ καταθέσει του εἰς τὴν Βουλήν. Διότι μέχρι τότε τὸ γνωρίζουν 2 ἄνθρωποι, παρὰ ὅταν τίθεται ἐν ἰσχύϊ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁπότε γνωρίζουν τοῦτο πολὺ περισσότερα πρόσωπα. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, δι’ ἐμέ, πιστεύοντα εἰς τὰς ἐλευθέρας δημοκρατικὰς ἀρχάς, οὐδεμία σκοπιμότης δικαιολογεῖ τὴν κατάργησιν τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν νόμων. Ἐὰν ὅλα δυνάμεθα νὰ τὰ πράττωμεν ἐν ὀνόματι τῆς σκοπιμότητος, τότε, νομίζω, εἶναι περιττὰ καὶ τὰ Συντάγματα καὶ οἱ νόμοι, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς ἐνταῦθα. (Χειροκροτήματα).

§73Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Τὸ θέμα τοῦτο δὲν ἐμφανίζεται μόνον εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον. Μακραὶ συζητήσεις ἐγένοντο ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ καὶ εἰς τὸ Γαλλικὸν Κοινοβούλιον καὶ ἀνεγνωρίσθη ὅτι παρίσταται ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ δοθοῦν ἰδιαίτεραι ἐξουσίαι εἰς τὴν Κυβέρνησιν προκειμένου περὶ ἐπιβολῆς τελωνειακῶν δασμῶν, λόγῳ τῆς οὐσίας καὶ τῆς φύσεως τῶν περιπτώσεων τούτων.

§74Ε. ΓΟΝΗΣ. Τὶ σχέσιν ἔχει τὸ Γαλλικὸν Σύνταγμα τὸ ὁποῖον ἔχει ἐξουσιοδότησιν διὰ τὴν Κυβέρνησιν μὲ τὸ ἰδικόν μας ὅπερ ρητῶς καὶ ἄλλως ρυθμίζει τὸ θέμα;

§75Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Γονῆς ἀπὸ ἀπόψεως κειμένου διατάξεων τοῦ Συντάγματος, ἔχει δίκαιον, διαμαρτυρόμενος, ἂν καὶ πολὺ θὰ ἤθελον νὰ ἔβλεπα τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην, ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο ἐντελῶς νὰ ἀποφύγῃ τὴ τακτικὴν τῶν Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι μεταγενεστέρως κυροῦνται διὰ νόμου. Διότι εἶναι τόσαι αἱ ἄμεσοι καὶ καθημεριναὶ ἀνάγκαι τὰς ὁποίας ἀντικρύζει οἱαδήποτε Κυβέρνησις τῆς σημερινῆς ἐποχῆς, ὥστε πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἐκ τῶν πραγμάτων ἡ πιστὴ τήρησις τοῦ Συντάγματος θὰ ἦτο ἀδύνατος. Καίτοι ὅμως κατ’ ἀρχὴν ἔχει δίκαιον, νομίζω ὅτι κατ’ ἐξοχὴν ἀχάριστον περίπτωσιν ἐξέλεξε διὰ νὰ εἴπῃ τὰ ὅσα εἶπεν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν Πράξεων αὐτῶν, διὰ τὰς ὁποίας συζητοῦμεν καὶ αἱ ὁποῖαι ἔρχονται πρὸς κύρωσιν. Διότι εἰδικῶς περὶ δασμολογικῶν σχεδίων νόμων προβλέπει τὸ Σύνταγμα ὅτι ἰσχύουν ἀφ’ ἧς κατετέθησαν καὶ πρὶν εἰσέτι ἐγκριθοῦν ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας σημαντικωτέρα εἶναι ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπὸ τῶν ἁπλῶν πράξεων τῆς καταθέσεως τοῦ νόμου εἰς τὴν Βουλήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς Πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὄντως αὗται ἀποτελοῦν παράβασιν τῶν νόμων καὶ πρέπει νὰ κυρωθοῦν. Ἐὰν ὅμως οἱοσδήποτε συνάδελφος τὰς ἴδῃ, θὰ πεισθῇ ὅτι πρόκειται περὶ ἀναπήρων πολέμου οἱ ὁποῖοι μετέβησαν εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ ἐκεῖ οἱ συγγενεῖς των τοὺς ἐδώρησαν ἕνα ψυγεῖον ἢ ἕνα ραδιόφωνον καὶ τὰ ὁποῖα ἔλαβον τὴν ἄδειαν διὰ τῆς Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ εἰσαγάγουν τὰ εἴδη αὐτὰ ἀτελῶς. Ὀρθὸν θὰ εἶναι νὰ εἰσαχθῇ προσεχῶς ἕνα σχετικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ καλύψῃ τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν ἔχομεν τοιοῦτον νόμον, οἱοσδήποτε ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων ἐὰν ἦτο ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς—καὶ τὸ λέγω αὐτὸ διότι τινὲς ἐκ τῶν προτάσεων αὐτῶν φέρουν τὴν ὑπογραφήν μου—θὰ ἔφερε καὶ θὰ ἐθεώρει τιμήν του νὰ φέρῃ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, μίαν πρότασιν διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἀπηλλάσσοντο οἱ συμπαθέστατοι αὐτοὶ ἀνάπηροι τοῦ τελευταίου πολέμου τῆς καταβολῆς δασμῶν δι’ ἕνα ψυγεῖον, τὸ ὁποῖον μία Ἑλληνικὴ Κοινότης εἰς ἔνδειξιν εὐγνωμοσύνης καὶ ἀγάπης διὰ τὰς θυσίας των θὰ τοὺς προσέφερε. Ἐπίσης θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ μίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας παρατείνεται ἡ ἰσχὺς τοῦ ἄρθρου 39 τοῦ νόμου 1905 περὶ κυρώσεως τοῦ πρωτοκόλλου τοῦ Ἀνεσύ καὶ ἥτις ἔχει ὡς ἀκολούθως: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Εἶναι μία πρότασις ἡ ὁποία εἶχεν ὑποβληθῆ εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχετικοῦ νόμου περὶ κυρώσεως τοῦ πρωτοκόλλου τοῦ Ἀνεσὺ καὶ τὴν ὁποίαν ὡς ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τότε εἶχον ἀποδεχθῆ. Παρακαλῶ δὲ ὅπως ἡ ἰσχὺς τῆς διατάξεως αὐτῆς παραταθῇ.

§76Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἔχω καὶ ἐγὼ μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ ὅπως ἀποδεχθῆτε. Πρόκειται περὶ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων διὰ τοὺς ὁποίους ἔγινε συζήτησις καὶ εἰς τὴν περυσινὴν Βουλήν, τοὺς ἐξαγαγόντας γεωργικὰ προϊόντα ἀπὸ τὸ 1945–47. Ἐχαρακτηρίσθησαν κακῶς ὡς λαθρέμποροι, ἐνῷ ἐπλήρωσαν ὅλους τοὺς φόρους καὶ ἐξήγαγον ἀπολύτως γεωργικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἐπερίσσευον εἰς τὰς νήσους, διότι δὲν ἐγένετο ἐξαγωγὴ κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς. Ἐπῆγαν εἰς τὰ Δωδεκάνησα πέντε βαρέλια λάδι, 500 ὀκάδες σταφίδα, ὅπου ἐπεινοῦσαν καὶ ἔφεραν ἄλλα εἴδη τῶν ὁποίων εἴχομεν ἀνάγκην καὶ ἡμεῖς. Δὲν νομίζω ὅτι ἔκαμαν λαθρεμπόριον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Δὲν εἶναι δυνατὸν δὲ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐξήγαγον ἁπλῶς γεωργικὰ προϊόντα νὰ τοὺς κατατάξωμεν εἰς τὴν τάξιν τῶν λαθρεμπόρων. Ἐπὶ τέλους ζητοῦμεν τὴν συγγνώμην τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν εἰσάγωμεν μέτρα εἰρηνεύσεως καὶ ἐπαναφέρωμεν ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι κατέστρεψαν τὴν Ἑλλάδα, αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι τίμιοι ἐπαγγελματίαι νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ καταδιώκωνται. Εἶναι τοῦτο ἀπαράδεκτον καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ πεισθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ δεχθῇ μίαν τροπολογίαν διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς.

§77Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, κάμνω ἀποδεκτὴν τὴν τροπολογίαν διότι ἐν τῇ οὐσίᾳ δὲν πρόκειται περὶ λαθρεμπόρων. Ἡ ὑπόθεσις αὕτη εἶναι κάπως περίεργος, διότι κυρίως πρόκειται περὶ ἐξαγωγῆς ἐλαίου εἰς Δωδεκάνησα ἐκ μέρους τῆς Κρήτης κυρίως. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἔγινε καὶ τοῦτο, διότι διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου ἐχρειάζετο ἐγγυητής. Εὑρῆκαν οἱ φορτωταὶ ἐγγυητὰς πτωχοὺς ἀνθρώπους καὶ ρακενδύτους, εἰς τοὺς ὁποίους ἔδωσαν μίαν μικρὰν ἀμοιβὴν καὶ ὑπέγραψαν ὡς ἐγγυηταί. Κακῶς βέβαια τὰ Τελωνεῖα καὶ αἱ ὑπηρεσίαι ἐδέχθησαν ρακενδύτους ὡς ἐγγυητάς, συνέβη δὲ τοῦτο τὸ καταπληκτικόν, ὅτι οἱ τελωνειακοὶ ὑπάλληλοι καὶ οἱ φορτωταὶ ἠθωώθησαν ἀπὸ τὰ Ποινικὰ Δικαστήρια, σήμερον δὲ καταδιώκονται οἱ ρακένδυτοι αὐτοί, ἐγγυηταί. Διὰ τοῦτο κάμνω ἀποδεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι πράγματι δὲν πρόκειται περὶ λαθρεμπόρων.

§78Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ζήτημα, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, εἶχε συζητηθῆ εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἡ σχετικὴ πρότασις δὲν ἐγένετο δεκτή. Τὸ θέμα ἔχει ὡς ἑξῆς. Πρόκειται τυπικῶς περὶ πράξεως χαρακτηρισθείσης ὡς λαθρεμπορίας. Κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὸν μέσα εἰς ἕνα νομοσχέδιον φορολογικοῦ περιεχομένου νὰ θέσωμεν διάταξιν ποινικοῦ περιεχομένου. Ἐὰν ἡ οὐσία εἶναι αὐτὴ τὴν ὁποίαν λέγετε, καὶ δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ μὴ τὴν πιστεύσω ὁ λόγος ἀνήκει εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος νὰ μᾶς φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ θεωροῦνται ἀμνηστευθέντα ἢ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον παραγεγραμμένα αὐτὰ τὰ ἀδικήματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερώσωμεν τὴν ἀρχὴν εἰς ἕνα φορολογικὸν νομοσχέδιον νὰ παρενθέτωμεν ποινικὰς διατάξεις. Δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ ἀμφιβάλλω περὶ τῆς φύσεως τοῦ πράγματος. Συμπαθῶ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ἀλλὰ ὅπως εἶπον, δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα εἰς ἕνα νομοσχέδιον μὲ φορολογικὰς διατάξεις νὰ παρενθέτωμεν διατάξεις ποινικοῦ περιεχομένου.

§79Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀντικείμενον ποινικοῦ ἀδικήματος.

§80Κ. ΚΑΖΑΚΟΣ. Εἶναι ὀρθὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ φέρῃ σχετικὸν νομοσχέδιον, διότι ὑπάρχουν καὶ καταδικασθέντες καί, ὄχι μόνον αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι διώκονται. Τί θὰ γίνῃ διὰ τοὺς καταδικασθέντας;

§81Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφυπ. Οἰκ.). Δὲν ὑπάρχουν καταδικασθέντες. Ὑπάρχουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν τὰ πρόστιμα καὶ πρόκειται νὰ ἀπαλλαγοῦν.

§82Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Χλουβεράκη, διότι πραγματικῶς κατὰ τὴν κατοχὴν ἔλαβον χώραν διάφορα, ἂς τὰ ὀνομάσωμεν, λαθρεμπόρια ὅπως εἰς τὰ Δωδεκάνησα καὶ εἰς τὰς νήσους τῶν Κυκλάδων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀπηλλάγησαν ἀπὸ τὰ ποινικὰ Δικαστήρια, ἑπομένως διατὶ νὰ τοὺς καταδιώκῃ σήμερον, διοικητικῶς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν; Ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ τὸν εὐχαριστοῦμεν δι’ αὐτὴν τὴν δήλωσιν ποὺ ἔκαμεν, ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Δὲν βλέπω τὸν λόγον, διατὶ οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν, διαμαρτύρονται ὅτι πρέπει νὰ εἶναι τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης κ.λ.π. Δὲν ὑπάρχει ποινικὸν ἀδίκημα. Ὑπάρχει καταδίωξις διοικητικὴ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν.

§83Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, ἐκθύμως τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Χλουβεράκη, διότι ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως γνωρίζω, τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ λαθρεμπορίου, πρόκειται περὶ τῆς μεταφορᾶς γεωργικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα ἐστέλλοντο εἰς τὰ Δωδεκάνησα κατὰ τὴν περίοδον ποὺ ἐτέλουν αὐτὰ ὑπὸ Ἰταλικὴν Διοίκησιν. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κάμῃ ἀποδεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§84Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἐλευθέραν Ζώνην τῆς Θεσσαλονίκης, τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον νὰ ἀντιπροσωπεύεται διὰ δύο ἀντιπροσώπων.

§85Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, κοντεύομε νὰ κάμωμεν τὴν Ἐλευθέραν Ζώνην Θεσσαλονίκης, Κοινοβούλιον. Ἔχει φθάσει εἰς τὰ 20 μέλη, ἂς σταματήσωμεν.

§86Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, φαίνεται, ὅτι ἡ ἐντύπωσις ἡ ὁποία ἐπεκράτησεν εἰς τὸ Σῶμα, μέχρι τῆς στιγμῆς, ἦτο νὰ λάβωμεν, ἕνα μέτρον ἐπιεικείας, οὕτως εἰπεῖν, ὑπὲρ ὡρισμένων ἀτυχησάντων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐπεδόθησαν εἰς ἕνα εἶδος λαθρεμπορίου—ἴσως καὶ ἡ λέξις αὐτὴ λαθρεμπόριον, νὰ εἶναι βαρεῖα—καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, ὑποθέτω ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν συναδέλφων δὲν θὰ θελήσῃ νὰ ἐπιδείξῃ πνεῦμα αὐστηρόν. Παρατηρεῖται, ὅμως, ὀρθῶς, παρὰ τῶν κ. κ. συναδέλφων, ὅτι, αὐτὸ εἰσάγεται καὶ ἀντισυνταγματικῶς καὶ ἀντικανονικῶς, διότι πρόκειται περὶ ἁρμοδιότητος, προφανῶς, τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης. Ἀλλὰ μὲ τὴν ἀνάγνωσιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀκούσητε, νομίζω ὅτι εἶναι τελείως διάφορον τὸ πρᾶγμα. Δὲν ἀφορᾷ ἀπαλλαγὴν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἔναντι τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ λέγει πράγματα τὰ ὁποῖα εἷς ἄνθρωπος σοβαρὸς καὶ μέλος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ. «Ἀστικαὶ ὑποχρεώσεις......(ἀναγινώσκει) ....». Δὲν πρόκειται περὶ ἀποσβέσεως ποινικῆς ἀγωγῆς ἢ περὶ παραγραφῆς τῶν ἀδικημάτων αὐτῶν, ἀλλὰ θέλει νὰ καταργήσῃ ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων. Νομίζω ὅτι εἶναι ἐντελῶς διάφορον τὸ θέμα, ὅπως ἐξετέθη, ἀπὸ ὅ,τι ἀναφέρεται εἰς τὴν τροπολογίαν καὶ τὴν ὁποίαν, ἔσπευσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀποδεχθῇ. Ἐδῶ καταργοῦμεν δικαιώματα τρίτων. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν κάμῃ δεκτὴ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία; καὶ ποίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὴν δίωξιν τοῦ ἀδικήματος τοῦ λαθρεμπορίου; Ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τοὺς ἀπαλλάξῃ διὰ χρέη ἔναντι τοῦ Δημοσίου, αὐτὸ εἶναι δικαίωμά του, αὐτὸς ἐκπροσωπεῖ τὸ FISCUS ἀλλὰ μὲ τὴν γενικὴν ἐπέκτασιν τὸ πρᾶγμα καταντᾷ ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνον καὶ νομίζω ὅτι εἶναι τελείως διαφορετική, ἀπ’ ὅ,τι ἐξετέθη προφορικῶς, ἡ τροπολογία ἀπὸ τὸν κ. Χλουβεράκη. Διότι τί ἐννοεῖ αὐτό, «ἀστικαὶ ὑποχρεώσεις τρίτων .... (ἀναγινώσκει) ....»; Ἐκ τοῦ κειμένου ὑποθέτω ὅτι ἔχουν γίνει δικαστικοὶ ἀγῶνες, ὅτι ἔχουν ἐκδοθῆ ἀποφάσεις καὶ ἐρχόμεθα ἡμεῖς τώρα, ἄνευ δικαιώματος, ὑποθέτω νὰ καταργήσωμεν ἀξιώσεις ἢ δικαιώματα τρίτων. Νομίζω πὼς ἡ τροπολογία αὐτὴ ἐξέρχεται τῶν ὁρίων.

§87Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ κάμω μίαν διευκρίνησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι ἡ τροπολογία αὐτὴ δὲν εἰσάγεται διὰ πρώτην φοράν, ἔχει συζητηθῆ δὶς εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νομίζω ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἐτέθη τὸ θέμα εἰς τὴν βάσιν του. Ἐδῶ πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Ὅταν ἐγίνοντο αὐταὶ αἱ ἀνώμαλοι ἐξαγωγαί, αἱ ὁποῖαι ὄντως ἔγιναν εἰς μίαν ἐποχὴν ἀνώμαλον, ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ ἐτράπησαν ἐν μέρει κατὰ μέγα ποσοστὸν πρὸς τὰ Ἑλληνικὰ Δωδεκάνησα, τὰ ὁποῖα μόνον τύποις δὲν ἦσαν Ἑλληνικὰ ἐκείνην τὴν ἐποχήν, ἐνῷ οὐσιαστικῶς εἶχον προσαρτηθῆ εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἡ ἐξαγωγὴ λαδιοῦ ἐκείνην τὴν ἐποχὴν εἰς τὰ Δωδεκάνησα, ἐθεωρεῖτο καὶ ἐδιώκετο, ὡς λαθρεμπόριον, ἐφρόντισαν καὶ εὑρῆκαν διαφόρους ἀφελεῖς ἀνθρώπους, κάτι βαρκάρηδες καὶ φορτωτὰς καὶ τοὺς ἔβαλον καὶ ὑπέγραψαν τὴν ἐγγύησιν καὶ ἐναντίον αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, στρέφεται τὸ Κράτος καὶ ζητεῖ ἀστικὰς ἀποζημιώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀνέρχονται εἰς ἑκατοντάδας ἢ δεκάδας ἑκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν πιεσθοῦν, δὲν θὰ πληρώσουν. Περὶ αὐτῶν πρόκειται, ὅταν λέγει, «ἀστικαὶ ὑποχρεώσεις ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου .... (ἀναγινώσκει) ......». Περὶ αὐτῶν πρόκειται, δὲν ζητεῖται νὰ ἀποσβεσθῇ μία ποινὴ ἡ ὁποία ἐπεβλήθη συνήθως καὶ ὄχι πάντοτε εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸ λαθρεμπόριον. Σκόπιμον εἶναι νὰ ἐπιδείξωμεν μίαν σχετικὴν ἐπιείκειαν πρὸς αὐτούς.

§88Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἔχω πᾶσαν διάθεσιν νὰ ἀναγνωρίσω οὐσιαστικῶς ὡς ὀρθὰ τὰ ὅσα ἀνέπτυξαν οἱ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, κ. κ. Μητσοτάκης καὶ Χλουβεράκης, ἐν τούτοις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῶ καὶ ἐγὼ ὡς μέλος τῆς Βουλῆς ἀσχέτως τῆς ἰδιότητός μου, ὡς παλαιοῦ νομικοῦ, ἐπίσης, ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον ἡ Βουλὴ νὰ προσθέσῃ εἰς νομοθέτημα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, διάταξιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, δὲν παρενέβη εἰς τὴν συζήτησιν, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ παρέμβῃ, ἄλλωστε, μὴ γνωρίζων τὸ θέμα. Δὲν εἶναι δυνατόν, καὶ δὲν εἶναι νοητὸν νὰ προσθέσωμεν τὴν διάταξιν αὐτήν. Παραδέχομαι τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης, εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος περὶ τῆς ἀνάγκης, ὅπως δοθῇ τέρμα εἰς τὴν περιπέτειαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἂς ἀναλάβῃ ὁ ἀγαπητὸς κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης μὲ τὸν συνάδελφόν του κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὴν ὑποχρέωσιν ἀπέναντι τῆς Βουλῆς ἐντὸς τῶν ἡμερῶν νὰ μᾶς φέρουν ἓν νομοσχέδιον—μία καὶ μόνη διάταξις ἀρκεῖ— τὸ ὁποῖον θὰ εἴμεθα διατεθειμένοι κατ’ ἀρχὴν νὰ ἀποδεχθῶμεν. Ὄχι ὅμως νὰ παρεμβάλλωμεν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι περιεχομένου τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, εἰς ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι καθαρῶς φορολογικὸν καὶ δασμολογικὸν καὶ ἀφορᾷ ἐπίσης τὴν Ἐλευθέραν Ζώνην Θεσσαλονίκης. Δὲν νομίζω ὅτι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, ὅσον καὶ ἂν παραδεχθῶμεν ὅτι εἰς τὴν οὐσίαν ἔχουν δίκαιον οἱ ἀγαπητοὶ ἐκ Κρήτης συνάδελφοι.

§89Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ ὅτι μὲ ἐξένισεν ἡ δήλωσις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου Χανίων, χρηματίσαντος καὶ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος εἶπεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι αἱ τελωνειακαὶ Ἀρχαὶ ἀπεδέχθησαν ἐγγυήσεις ἀπὸ ἀφερέγγυα πρόσωπα. Νομίζω ὅτι ἀσφαλῶς εὑρίσκεται ἐν πλάνῃ, ἄλλως θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξουν κυρώσεις, ἐφόσον ἔγιναν δεκτοὶ ὡς ἐγγυηταὶ ἄνθρωποι τοῦ δρόμου, πρόσωπα ἐντελῶς ἀφερέγγυα. Συνεπῶς τόσον τὸ χειρότερον ἐὰν εἶχε τόσον ἀνώμαλον τὴν προσέλευσιν ἡ ὑπόθεσις αὐτή. Ἀπέναντι τοῦ Δημοσίου, νομίζω, ὡς εἶπον καὶ προηγουμένως, ὑπάρχει ἡ ἑξῆς ἀνισότης: Ὅτι ἐκεῖνοι οἱ νομιμόφρονες ὀφειλέται, οἱ ὁποῖοι ἐπλήρωσαν μέχρι σήμερον, εὑρίσκονται εἰς ἥσσονα μοῖραν ἀπέναντι τῶν ἐξύπνων, οἱ ὁποῖοι τόσα χρόνια δὲν ἐπλήρωσαν. Ὅσον ἀφορᾶ τὰς ὑποχρεώσεις ἀπέναντι τρίτων εἶναι καὶ δι’ ἐμὲ ὡς νομικὸν ἀσύλληπτον, ὡς ὑπεστήριξε καὶ ὁ κ. Γονῆς, νὰ ἔλθῃ ὁ νόμος καὶ νὰ καταργήσῃ ὀφειλάς, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀποκλείεται νὰ ἐρείδωνται ἐπὶ ἀποφάσεων τῶν πολιτικῶν δικαστηρίων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ μὲ μίαν τροπολογίαν. Ἄς τὸ ἐξετάσωμεν δι’ εἰδικοῦ νόμου.

§90Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει καὶ εἶναι δυνατὸν κατὰ τὴν ἐπικύρωσιν τοῦ Α. Ν. 1623 νὰ προταθῇ ἡ τροπολογία αὐτὴ ἤ, ἄλλως, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Κανελλοπούλου, τῆς καταθέσεως δηλαδὴ εἰδικοῦ νομοσχεδίου.

§91Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἰδικὸν νομοσχέδιον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ οὕτως ὥστε νὰ λυθῇ ἅπαξ διὰ παντὸς τὸ ζήτημα.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§93ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσθήκης κλάσεών τινων εἰς τὸ Τελωνειακὸν Δασμολόγιον εἰσαγωγῆς καί τινων ἄλλων διατάξεων». Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις: «Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ ἀντιλέγοντες δυνάμει τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος, αἰτούμεθα ὅπως τὸ εἰς μόνην συζήτησιν νομοσχέδιον Ἰατρικοῦ Κώδικος ἀναγραφόμενον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς 12ης Μαρτίου 1952 ψηφισθῇ κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν δηλ. εἰς δύο συζητήσεις. Οἱ ἀντιλέγοντες βουλευταί. Α. Καλαντζάκος, Δ. Λαντζούνης, Β. Παπαρρηγόπουλος, Χ. Μαγιάκος, Γ. Ρουμάνης, Δ. Θεοχαρίδης, Σ. Πολυζωγόπουλος, Γ. Παμπούκας, Λ. Κατσιλάμπρος, Ι. Λαμπρόπουλος, Θ. Ταμβακᾶς, Δ. Ἀλιπράντης, Δ. Πετροπουλάκος, Τ. Πάρρης, Β. Βραχνός, Α. Γεροκωστόπουλος, Ν. Κοντογιαννόπουλος, Σ. Τζουβάρας, Κ. Παπαγεωργίου, Ε. Ζῶτος». Ἡ πρότασις συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος εἶναι ὑποχρεωτικὴ καὶ ἑπομένως ἡ ψήφισις τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου θὰ γίνῃ κατὰ τὴν συνήθη διαδικασίαν.

§95Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ προηγηθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἀνυποτάκτων τοῦ ἐξωτερικοῦ», δεδομένου ὅτι, φαντάζομαι, δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσῃ ἐπὶ πολὺ τὸ Σῶμα.

§96Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφόσον προτείνεται τοῦτο ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνυποτάκτων τοῦ Ἐξωτερικοῦ». Ὁ κ. Β. Βραχνός, ὡς εἰσηγητής, ἔχει τὸν λόγον.

§98Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ πατρίς μας εὑρέθη εἰς δύσκολον θέσιν νὰ διαγραφῇ καὶ ὡς Κράτος καὶ ὡς Ἔθνος, ἦτο ἡ περίοδος ἀπὸ τοῦ 1947–1949 ἐξ αἰτίας τῶν ξενοδούλων κομμουνιστῶν. Εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν, εὑρεθεῖσα ἡ Πατρίς μας, ἐκάλεσε καὶ τὰ παιδιά της, τὰ ὁποῖα ἐσπούδαζον ἔξω, τὰ ὁποῖα εἶχον ὅλην τὴν οἰκονομικὴν εὐχέρειαν νὰ εὑρίσκωνται τὴν ἐποχὴν ἐκείνην μακρὰν τῆς Πατρίδος, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τοὺς ἄλλους, τοὺς πτωχούς, οἱ ὁποῖοι ἔμειναν ἐδῶ καὶ ἐπολέμησαν, προσφέροντες τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν Πατρίδα. Ἡ Πατρὶς τοὺς ἐκάλεσε καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν 750 περίπου μόνον 45 ὑπήκουσαν εἰς τὴν φωνήν της. Δικαίως λοιπόν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔθεσε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὰς κυρώσεις. Ἐπειδὴ ὅμως αἱ κυρώσεις αὐταὶ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπρότεινεν ὡρισμένας τροπολογίας, τὰς ὁποίας ὑποθέτω ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ δεχθῇ καὶ ἐπὶ πλέον ἔκαμα καὶ ἐγὼ μίαν ἄλλην τροπολογίαν καὶ λέγω νὰ εἶναι ὑπεύθυνοι καὶ οἱ προξενικοὶ ὑπάλληλοι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θεωρήσουν τὰ διαβατήριά τους διὰ νὰ πᾶνε εἰς ἄλλην χώραν κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ καὶ ἡ ὁποία λέγει—δὲν ξεύρω ἐὰν τὴν ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας—: «Ἐὰν ....... (ἀναγινώσκει)......».

§99Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀποδεκτὴ ἡ πρότασίς σας, κύριε βουλευτά.

§100Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ κυρώσεως ἡ ὁποία ἀφορᾷ ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, πρέπει νὰ συμφωνήσῃ, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἐγὼ ἀποδέχομαι ἐπίσης ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας τὴν πρότασιν τοῦ Στρατηγοῦ κ. Βραχνοῦ, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§101Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶχον συνεννοηθεῖ μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος συμφωνεῖ νὰ ἀφαιροῦνται τὰ διαβατήρια ἀπὸ τοὺς οὕτω πως κατηγορουμένους. Ὁπωσδήποτε ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἀποδέχομαι τὴν πρότασιν.

§102Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θέλω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας καὶ μίαν ἑτέραν τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 5, τὸ ὁποῖον ὁρίζει τὴν προθεσμίαν τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου. Γίνεται ἡ διάκρισις καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ναυτεργάτας. Ὁρίζεται ὅτι ὁ νόμος καὶ αἱ κυρώσεις, θὰ ἔχουν ἐφαρμογὴν μετὰ 60 ἡμέρας ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως αὐτοῦ εἰς τὴν «Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως». Δὲν πρόκειται ὅμως περὶ αὐτοῦ, κύριε Ὑπουργέ.

§103Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Πρόκειται διὰ τοὺς ναυτεργάτας, ὅσους εἶναι ἐν Ἑλλάδι, διότι ὅσοι εἶναι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν 6 μῆνες.

§104Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Διὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου. Δὲν πρόκειται ὅμως περὶ αὐτοῦ, κύριε Ὑπουργέ, διότι ὁ νόμος θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα καθεστὼς νομικὸν εἰς τὸ διηνεκές. Εἰς τὴν περίπτωσιν ἑπομένως κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ κληθῇ ὑπὸ τὰ ὅπλα μία ἡλικία, οἱ ναυτεργάται τῆς ἡλικίας αὐτῆς, οἱ ὁποῖοι θὰ εὑρίσκωνται ἀναγκαστικὰ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, θὰ καταστοῦν ἀνυπότακτοι, διότι δὲν θὰ ἔχουν τὸν χρόνον τῆς παλινοστήσεώς των. Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ θεσπισθῇ προθεσμία ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου, ἀλλὰ πρέπει νὰ θεσπισθῇ προθεσμία ἐμφανίσεως τῶν ναυτεργατῶν, οἱ ὁποῖοι ἀναγκαστικὰ εὑρίσκονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν λόγῳ τῆς ναυτολογήσεώς των εἰς πλοῖα τοῦ ἐξωτερικοῦ. Νὰ ὁρισθῇ ὅτι οἱ ναυτεργάται, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ναυτολογημένοι εἰς πλοῖα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, θὰ ἐμφανίζωνται μετὰ τρίμηνον καὶ ἡ κύρωσις τοῦ νόμου θὰ ἐπέρχεται διὰ τοὺς ναυτεργάτας μετά. Διότι εἶναι σοβαρώταται αἱ κυρώσεις αὐταὶ καὶ θὰ ἐπέρχωνται διὰ τοὺς ναυτεργάτας μετὰ τρίμηνον. Αὐτὴν τὴν προθεσμίαν ζητεῖ ὁ ναυτεργατικὸς κόσμος καὶ νομίζω ὅτι ὀρθῶς διετυπώθη ὡς ἔχει διατυπωθῇ.

§105Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὅλοι οἱ προερχόμενοι ἐκ τῶν νήσων, ὑποστηρίζομεν, ὅτι εἶναι δικαία ἡ τροπολογία αὐτή, κύριε Ὑπουργέ.

§106Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Διατυπώσατέ την, σᾶς παρακαλῶ.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ράλλης ἔχει τὸν λόγον.

§108Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶμαι καὶ ἐγὼ σύμφωνος ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον ἐπιγράφεται «περὶ ἀνυποτάκτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ». Εἰς τὸ τελευταῖον ἄρθρον ὅμως, ἔχει καὶ μίαν λέξιν διὰ τῆς ὁποίας «... (ἀναγινώσκει) ...». Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ, θὰ σᾶς παρακαλέσω τὸ ἑξῆς. Ὑπάρχουν ὡρισμένοι ἀνυπότακτοι τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ φαντάζομαι καὶ ἐξωτερικοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐδικαιοῦντο ἀναβολῆς λόγῳ σπουδῶν. Αὐτοὶ δὲν ὑπέβαλλον ἐγκαίρως τὰ χαρτιά των διὰ νὰ τύχουν τῆς ἀναστολῆς καὶ ἤδη θεωροῦνται ἀνυπότακτοι. Εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῆτε μίαν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας «ἐὰν ἀνυπότακτοι λόγῳ σπουδῶν, καταθέσουν τώρα στρατευόμενοι, τὰ ἀπαιτούμενα ἔγγραφα καὶ θεωρηθοῦν ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ὅτι θὰ ἐδικαιοῦντο τῆς ἀναβολῆς λόγῳ σπουδῶν, αὐτοὶ δὲν ὑπάγονται εἰς τὰς ποινικὰς κυρώσεις τῆς ἀνυποταξίας». Αὐτοὶ ὑπέπεσαν εἰς τὸ ἑξῆς παράπτωμα. Ἐνῷ ἐδικαιοῦντο ἀναβολῆς λόγῳ σπουδῶν, ἐὰν εἶχον ἐγκαίρως ὑποβάλλει τὰ ἔγγραφά των ὅτι φοιτοῦν εἰς τὸ 4ον ἔτος τοῦ Πανεπιστημίου κ.λ.π., δὲν τὰ κατέθεσαν, ἐντὸς τῆς νομίμου προθεσμίας. Ἐὰν τὰ καταθέσουν τώρα, θὰ στρατεύωνται μέν, ἀλλά, δὲν ὑπόκεινται εἰς τὰς κυρώσεις τοῦ νόμου περὶ ἀνυποτάκτων.

§109Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον θὰ ἐδικαιοῦντο ἀναβολῆς λόγῳ σπουδῶν, εἶναι σωστὴ ἡ τροπολογία.

§110Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ ὅπως λέγετε εἰς τὸ τελευταῖον ἄρθρον καὶ διὰ τοὺς ἀνυποτάκτους ἐξωτερικοῦ καὶ ἐσωτερικοῦ, νομίζω ὅτι δὲν γεννᾶται οὐδὲν ζήτημα.

§111Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δηλαδὴ πρόκειται περὶ παρατάσεως ὑποβολῆς δικαιολογητικῶν.

§112Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Διατυπώσατε τὴν τροπολογίαν σας ἐγγράφως διὰ νὰ τὴν ἐξετάσω.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§114Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ ἐπαύξησις τῶν ποινῶν, αἱ ὁποῖαι διὰ τοὺς ἀνυποτάκτους προβλέπονται ἀπὸ τὸν Στρατιωτικὸν Ποινικὸν Κώδικα, ἀλλὰ ὅπως διατυποῦται, πολὺ φοβοῦμαι μήπως δίδωμεν ἄφεσιν εἰς ἐκείνους ἀκριβῶς τοὺς ὁποίους θέλομεν διὰ τοῦ νομοθετήματος νὰ πλήξωμεν. Μὲ διακρίνει πάντοτε ἡ ἐπιείκεια, ἀλλὰ ἐδῶ θέλω νὰ εἶμαι αὐστηρός. Οἱ νέοι, οἱ ὁποῖοι σπουδάζουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἔχουν τὴν ἀξίωσιν νὰ γίνουν αὔριον ἡ ἡγέτις τάξις τοῦ τόπου. Δὲν ἐδικαιοῦντο, περισσότερον αὐτοί, εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος ἐν κινδύνῳ νὰ λείψουν. Ἀλλὰ τὶ λέγει τὸ νομοσχέδιον; Ὅτι ἐκτὸς τῶν ποινῶν τοῦ στρατολογικοῦ νόμου, ἐπιβάλλεται καὶ χρηματικὴ ποινὴ 5 μέχρι 500 ἑκατ. δραχ. Βεβαίως ὁ νόμος αὐτὸς θὰ ἰσχύσῃ ὡς πρὸς τὰς συμπληρωματικὰς ποινὰς διὰ τὸ μέλλον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ διὰ τὸ παρελθόν, διότι εἶναι γνωστὸν τὸ ἀξίωμα, «NULLA POENA SINE LEGE». Ποῖον λοιπὸν θὰ τιμωρήσητε καὶ μὲ τὰς νέας ποινάς; Ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου, ἐν συνδυασμῷ καὶ μὲ τὰς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 5 αὐτοῦ, αἱ ποιναὶ αὗται θὰ πλήξουν τοὺς στρατευσίμους ἐφέδρους ἀξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας στρατοῦ ξηρᾶς, θαλάσσης καὶ ἀέρος, τοὺς ἤδη καθισταμένους συμφώνως μὲ τὰς διατάξεις τῶν περὶ στρατολογίας νόμων ἀνυποτάκτους τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐν πολέμῳ καὶ ἐπιστρατεύσει. Ἀλλ’ ἤδη ἡ χώρα δὲν εὑρίσκεται ἐν πολέμῳ. Διὰ τοὺς καταστάντας ἤδη ἀνυποτάκτους τῆς πολεμικῆς περιόδου 1946–1949 τῆς ὥρας τοῦ μεγάλου κινδύνου τῆς χώρας, δὲν θὰ ἰσχύσουν βέβαια διὰ τὸ παρελθὸν αἱ συμπληρωματικαὶ ποιναί. Ἀλλὰ πρὸς ἀποφυγὴν ἐνδεχομένης παρερμηνείας ὑπὸ τῶν δικαστηρίων τοῦ ψηφιζομένου νόμου καὶ ἀφέσεως τῆς ἀνυποταξίας των πρέπει νὰ γίνῃ εἰς τὸ κείμενον ἡ διασάφησις, ὅτι ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει, καὶ ἂν ἤθελον οὗτοι παρουσιασθῆ ἐντὸς τῶν σημερινῶν προθεσμιῶν, ἀπαλλάσσονται οἱ ἀνυπότακτοι αὐτοὶ τοῦ πολέμου ἀπὸ τὰς ποινὰς τῶν ἄρθρων 43 καὶ 57 τοῦ ἰσχύοντος καὶ τότε καὶ νῦν στρατιωτικοῦ ποινικοῦ κώδικος.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§116Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσω περὶ ἐπιεικείας δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐξετέλεσαν τὸ καθῆκον των ὅταν τοὺς ἐχρειάζετο ἡ Πατρίς. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι δίκαιον καὶ δικαίως νὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας τῆς πράξεώς των οἱ ἐν λόγῳ ἀνυπότακτοι. Ἀλλὰ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐπὶ τοῦ ἑξῆς. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὑπέπεσαν εἰς ἕνα ἀδίκημα, ἀνέρχονται δὲ εἰς πολλὰς χιλιάδας. Τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς δὲν πρέπει νὰ τοὺς κάνωμεν ὥστε νὰ μὴ ἐπανέλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἡ περίπτωσις τῆς ἐπιεικεστέρας μεταχειρίσεως αὐτῶν, ἵνα ἐπανερχόμενοι ἐδῶ ὑπηρετήσουν τὴν πατρίδα καὶ γίνουν καλοὶ Ἕλληνες; Δὲν νομίζω ὅτι διὰ τὸν Α ἢ Β λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον παρέμειναν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι ὑπῆρξεν ἡ κατοχὴ καὶ ἡ ἐποχὴ τοῦ συμμοριτοπολέμου, ποὺ ἠναγκάσθησαν πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς νὰ ἐκπατρισθοῦν, ὅτι θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δείξῃ τὴν αὐστηρότητα αὐτήν. Τὸν παρακαλῶ νὰ προσέξῃ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ νὰ μεταχειρισθῇ ἐπιεικέστερον τοὺς Ἕλληνας ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἔχομεν ἀνάγκην, διότι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν εἶναι διακεκριμένοι ἐπιστήμονες εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ θὰ τοὺς χρειασθῶμεν. Δὲν θέλω νὰ μεταχειρισθῶ ὀνόματα διαπρεπῶν Ἑλλήνων τοῦ Ἐξωτερικοῦ, οἱ ὁποῖοι αὐτὴν τὴν στιγμὴν προσφέρουν τεραστίας ὑπηρεσίας εἰς τὴν ἀνθρωπότητα.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καζᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§118Κ. ΚΑΖΑΚΟΣ. Ἐγὼ δὲν θὰ εἶμαι διόλου ἐπιεικὴς δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος των, ὅταν ὅλοι οἱ Ἕλληνες προσήρχοντο ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ἑλληνικῆς γῆς διὰ νὰ προσφέρουν τὸ αἷμα των διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς Πατρίδος. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐπιείκεια δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν προσῆλθον ἐνῷ εἶχον τὰ μέσα νὰ προσέλθουν, ἐνῷ προσῆλθον τὰ πτωχότερα παιδιά, τὰ ὁποῖα ἐπερίμεναν ἕνα μῆνα εἰς τὴν Νέαν Ὑόρκην διὰ νὰ εὕρουν πλοῖον αἱ προξενικαὶ ἀρχαὶ νὰ τοὺς ἐπιβιβάσουν καὶ κατὰ τὸν μῆνα αὐτὸν παρέμειναν νήστεις εἰς Νέαν Ὑόρκην. Διὰ τὰ παιδιὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν τόσα καὶ τόσα διὰ νὰ ὑπακούσουν εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος ἔχω νὰ παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε τὴν ἑξῆς τροπολογίαν. Δι’ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι προσῆλθον νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἐξετέλεσαν τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὴν Πατρίδα, ἐὰν ὑπάρχῃ ὑπόλοιπον, τὸ ὑπόλοιπον αὐτὸ νὰ τοὺς δοθῇ καιρὸς νὰ τὸ ἐξαγοράσουν οὕτως ὥστε νὰ μὴ ἐξαναγκασθοῦν αὔριον νὰ διακόψουν τὰς σπουδάς των. Νὰ τοὺς δοθῇ τὸ δικαίωμα νὰ ἐξαγοράσουν τὸ ὑπόλοιπον τῆς θητείας των, διότι ὑπηρέτησαν ἄλλοι ἕνα καὶ ἄλλοι 1½ χρόνον. Θὰ παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ νὰ πληρώσουν τὸ ὑπόλοιπον τῆς θητείας των μὲ ἕνα ποσὸν 50.000–100.000 κατὰ τὸ ὑπόλοιπον τῶν μηνῶν δι’ ἕκαστον μῆνα.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§120Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκτὸς τοῦ ὅτι συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου καὶ μὲ τὴν προταθεῖσαν τροπολογίαν ὑποβάλλω καὶ ἑτέραν τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 5, ἡ ὁποία δὲν ἀφορᾷ τοὺς ἀνυποτάκτους τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀλλὰ ἀφορᾷ ἕνα μέγαν ἀριθμὸν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ καταταχθοῦν καὶ νὰ ἐκπληρώσουν τὰς πρὸς τὴν Πατρίδα ὑποχρεώσεις των. Εἶναι οἱ τῆς κατηγορίας τῶν κλάσεων 1940–43 καταταγέντες καὶ μή, μὴ καταστάντες λιποτάκται ἢ ἀνυπότακτοι καὶ ὑπέχοντες ὑποχρέωσιν θητείας ἢ ἐκγυμνάσεως διὰ τοὺς ὁποίους παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε νὰ ἐξαγοράσουν τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις ἀντὶ 100.000 δραχμῶν δι’ ἕκαστον μῆνα, τοῦ ποσοῦ τούτου περιερχομένου εἰς τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον Στρατοῦ. Ἡ δευτέρα παράγραφος τῆς τροπολογίας ἐπεκτείνει τὸ ἀνωτέρω εὐεργέτημα καὶ εἰς τὰς κλάσεις 1944–1946. Προηγουμένως σᾶς εἶδα, κύριε Ὑπουργέ, καὶ νομίζω ὅτι συνεφωνήσατε ἐν μέρει μὲ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Ἤθελα νὰ γνωρίζω τὰς ἀπόψεις σας σχετικῶς, ὥστε νὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ αὐτοὶ οἱ ἀδίκως ταλαιπωρούμενοι καλοὶ Ἕλληνες.

§121Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ πρώτη παράγραφος εἶναι ἀποδεκτή, δηλαδὴ ὡς πρὸς τὰς κλάσεις 1940–43. Τὸ πρῶτον τμῆμα τῆς δευτέρας παραγράφου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποδεκτόν, διότι ὁμιλεῖτε περὶ τῶν κλάσεων 1944–46, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐντὸς τῶν σχεδίων τῆς ἐπιστρατεύσεως τῶν ὑφισταμένων καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπηρετήσουν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον τμῆμα τῆς δευτέρας παραγράφου, νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ συμφωνήσωμεν ἐὰν διατυπωθῇ, ὅτι ἡ τοιαύτη ἐξαγορὰ δύναται νὰ γίνῃ εἴτε ἐφ’ ἅπαξ, εἴτε εἰς 4 δόσεις ἐντὸς ἔτους.

§122Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὰς κλάσεις 1944–46 δέχομαι τὴν διαγραφὴν ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν εἰδικοὶ λόγοι.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§124Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Πολλοπλᾶς ἔχει ἀπόψεις τὸ νομοσχέδιον τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Νομίζω ὅτι ἐν συνόλῳ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν μετὰ τῶν τροπολογιῶν, διότι ἔχει λάβει μέτρα διὰ τὸ μέλλον καὶ βεβαίως ὑπάρχουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας εἶναι ἐλαστικὸν τὸ νομοσχέδιον δι’ ἀνθρώπους μὴ λαβόντας γνῶσιν ὅτι ἐπιστρατεύονται.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Καραμαούνας ἔχει τὸν λόγον.

§126Λ. ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ. Εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἔχει περιληφθῆ γενικὴ διάταξις. Ἐδῶ πρόκεται περὶ σπουδαστῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκλήθησαν κατόπιν τῆς λήξεως τοῦ πολέμου τὸ 1950 καὶ ἐντεῦθεν. Αὐτοὶ ἀνεχώρησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατόπιν ἀδειῶν τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ περιληφθοῦν καὶ αὐτοὶ μέσα, ποὺ διανύουν τὸ 1½ ἔτος τῆς φοιτήσεώς των. Αὐτοὶ πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν.

§127Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Πιθανὸν νὰ ἀνεχώρησαν μὲ ἄδειαν τῶν στρατιωτικῶν Ἀρχῶν, ἐν τῷ μεταξὺ ἐκλήθησαν νὰ ἔλθουν καὶ δὲν ἦλθον. Συνεπῶς δὲν φθάνομεν εἰς τὸ ἴδιον ἀποτέλεσμα;

§128Λ. ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀδικοῦνται αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι.

§129Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Νὰ μὴ φύγωμεν ἀπὸ μερικὰς ἠθικὰς βάσεις. Ἐκλήθησαν καὶ δὲν ἦλθον, ἀδιάφορον ἐὰν ἔλαβον τὴν ἄδειαν νὰ ἀναχωρήσουν. Συνεπῶς ἐπειδὴ εἶχον τὰ οἰκονομικὰ προνόμια, τὰ ὁποῖα οἱ γονεῖς ἢ ἡ φύσις τοὺς ἔδωσε διὰ νὰ ἀναχωρήσουν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, πρέπει νὰ πάρουν καὶ νομικὰ προνόμια, τὰ ὁποῖα νὰ τοὺς δώσωμεν ἡμεῖς, ἐφ’ ὅσον κληθέντες βραδύτερον δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος;

§130Λ. ΚΑΡΑΜΑΟΥΝΑΣ. Τὰ περισσότερα εἶναι πτωχὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα ἐπώλησαν περιουσίας διὰ νὰ σπουδάσουν.

§131Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν γνωρίζω πολλοὺς πτωχούς, οἱ ὁποῖοι νὰ ἠμποροῦν νὰ ταξιδεύουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Εὐριπαῖος ἔχει τὸν λόγον.

§133Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐπὶ τοῦ ὅτι τὸ νομοσχέδιον διακρίνει δύο κατηγορίας, τοὺς σπουδαστὰς καὶ τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰ ναυτικὰ ἐπαγγέλματα. Καὶ συμφωνῶ διὰ τὴν δευτέραν κατηγορίαν ἀπολύτως μὲ τὸν ἐκ Κυκλάδων συνάδελφον κ. Πάρρην, ὅτι πρέπει νὰ αὐξηθοῦν αἱ προθεσμίαι διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἓν ἀτμόπλοιον τὸ ὁποῖον εἶναι ἐν πλῷ νὰ τὸ ὁδηγήσουν ἀμέσως εἰς τὸν Πειραιᾶ. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς σπουδάζοντας ἐν Εὐρώπῃ, ἡ φράσις τοῦ νομοσχεδίου «οἱ καθιστάμενοι συμφώνως ταῖς διατάξεσι περὶ στρατολογίας ἀνυπότακτοι» δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ, διότι οἱ καταστάντες ἤδη τὶ θὰ γίνουν; Θὰ δεχθῆτε τὴν σχετικὴν τροπολογίαν;

§134Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Μάλιστα.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§136Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, βλέπετε ὅτι ἡ παρατήρησις τοῦ συναδέλφου κ. Χατζηγιάννη εἶναι ἀξία πάσης προσοχῆς, διότι ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου σας, ὁ κύριος σκοπός του δὲν εἶναι γενικῶς νὰ θεσπίσῃ νόμον διὰ τὴν τιμωρίαν τῶν ἀνυποτάκτων ἀλλὰ νὰ τιμωρηθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ ἔτος 1946–49 δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος. Καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβληθοῦν ποιναὶ ἀναδρομικῶς, θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ τοῦ φαινομένου ἐκείνους τοὺς ὁποίους θέλει τὸ νομοσχέδιον νὰ τιμωρήσῃ νὰ τιμωρηθοῦν ἐπιεικέστερον τῶν μελλόντων νὰ καταστοῦν ἀνυπότακτοι. Εἶναι νομίζω τοῦτο ἓν πρᾶγμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας, διότι καταστρέφει τὴν οὐσίαν τοῦ νομοσχεδίου σας. Δὲν πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ φανῇ ὅτι φερόμεθα ἐπιεικεῖς εἰς τοὺς μέχρι τοῦδε ἀνυποτάκτους καὶ αὐστηρότεροι εἰς τοὺς μέλλοντας. Νομίζω ὅτι δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνεβάλλετο δι’ ὀλίγας ἡμέρας τὸ νομοσχέδιον, ἵνα μελετηθῇ καλύτερον, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἤκουσα πολλὰς τροπολογίας, πολλαὶ τῶν ὁποίων ἴσως νὰ εἶναι δίκαιαι, ὅπως εἶναι μία τροπολογία περὶ ἐκείνων τῶν φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ κάνουν χρῆσιν τῆς ἀναστολῆς καὶ δὲν ἔκαναν διότι δὲν τὸ ἐγνώριζον τὸ εὐεργέτημα τοῦτο. Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νομοσχεδίου σας, προβλέπονται κυρώσεις διὰ τοὺς ἐνισχύοντας οἰκονομικῶς τοὺς ἀνυποτάκτους. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι ὀλίγον, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ, ἀντιχριστιανικόν. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταί, νὰ δεχθῶμεν ὅτι μία μητέρα, τῆς ὁποίας τὸ παιδὶ εἶναι εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιστῇ εἰς τὸ φυσικὸν αἴσθημα τῆς μητρότητος, ἀγάπης καὶ στοργῆς, καὶ νὰ μὴ τοῦ στέλλῃ χρήματα. Νομίζω ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν ἔχει νόημα, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι οἱ μέχρι τοῦδε ἐνισχύσαντες ἀνυποτάκτους, δὲν θὰ τιμωρηθῶσι. Τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον.

§138Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν θὰ πρέπει νὰ φανῇ ἐπιεικὴς πρὸς τοὺς νέους Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι εἰς ὥρας κρισίμους διὰ τὸ Ἔθνος, δὲν ὑπήκουσαν νὰ ἔλθουν πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς κινδυνευούσης τότε Πατρίδος. Εἶμαι δὲ ἰδιαιτέρως ἀντίθετος εἰς τὴν τροπολογίαν, καθ’ ἣν ἀνυπότακτοι δύνανται νὰ ἐξαγοράσουν καὶ τὸν χρόνον τῆς ἐκγυμνάσεως, διότι εἰς τὴν ἐκγύμνασιν πρέπει νὰ πᾶνε ὅλοι οἱ Ἕλληνες.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Γονῆς ἔχει τὸν λόγον.

§140Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κοινὰ εἶναι τὰ αἰσθήματα ἔναντι τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν ἐξεπλήρωσαν τὰς ὑποχρεώσεις των ἔναντι τῆς χώρας, ὅπως καὶ τῆς ἀγανακτήσεώς μας. Ὅταν ἡ Πατρὶς καλῇ τὰ τέκνα της, ὀφείλουν νὰ σπεύσουν πρῶτοι ἀπ’ ὅλους, αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ὑποτίθεται ὅτι κάπως ἀπὸ ἀπόψεως πνευματικοῦ ἐπιπέδου, γνωρίζουν καλύτερα τὰ καθήκοντά των ἔναντι τῆς Ἑλλάδος. Ἄλλο ὅμως τὸ ἀγανακτεῖν καὶ ἄλλο τὸ νομοθετεῖν. Θεωρῶ λοιπὸν ὡς ἐκ τῆς πρωτοφανοῦς αὐστηρότητος τῶν ὑπὸ ψήφισιν διατάξεων τὸ παρὸν νομοσχέδιον πρακτικῶς ἀνεφάρμοστον. Τὸ μέλλον θὰ ἀποδείξῃ τὸν ἰσχυρισμόν μου. Εἶναι τόσον αὐστηραὶ αἱ ποιναί, καὶ τόση ἡ ἔκτασις τῶν ὑπευθύνων τῶν ὑποκειμένων εἰς τὴν ποινήν, ὥστε ὁ γνωρίζων τὴν ἱστορίαν τοῦ Δικαίου, θὰ δύναται νὰ εἴπῃ πὼς ὅσον ἐπεκτείνεται ὁ κύκλος τῶν κληρουμένων καὶ ὅσον αὐστηρότεραι εἶναι αἱ ποιναὶ ἐπὶ τοσοῦτον ἐξευτελίζονται καὶ δὲν ἐφαρμόζονται. Πῶς εἶναι δυνατόν, εἷς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ διαμένων μονίμως νὰ γνωρίζῃ τί ἡμεῖς θὰ νομοθετήσωμεν; Ἀλλὰ πλήττει καὶ τοὺς γονεῖς. Καταργεῖ καὶ αὐτοὺς τοὺς φυσικοὺς νόμους τοὺς ὁποίους ἡ φιλοσοφία τοῦ Ποινικοῦ δικαίου πάντοτε ἐσεβάσθη διὰ τῆς μὴ τιμωρίας τῶν γονέων καὶ τῶν συγγενῶν αʹ βαθμοῦ. Καὶ ὅμως, δι’ ὅλους αὐτοὺς τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἐπεκτείνει τὰς ποινάς. Χιλιάδες λοιπὸν ἀμέσως ἀμέσως ἡ πρώτη κατηγορία τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς ποινικὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νόμου καὶ φρονῶ ὅτι θὰ πρέπει τὸ νομοσχέδιον νὰ ἀποσυρθῇ καὶ νὰ ἔλθῃ κάπως περισσότερον μελετημένον. Προνοεῖν εἶναι τὸ σοφὸν διὰ τὴν πολιτείαν καὶ οὐχὶ τὸ πλήττειν καὶ καταστρέφειν. Ἐδῶ, διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν, ἐξαφανίζονται τὰ διπλώματα καὶ μάλιστα καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὡς ἐὰν τὸ ἐξωτερικὸν θὰ ἐρωτοῦσεν ἡμᾶς. Φρονῶ λοιπὸν ὅτι πάρα πολὺ διστακτικῶς ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Κοινὴ ἀγανάκτησις καὶ κοινὰ τὰ αἰσθήματα, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω, ἄλλο τὸ νομοθετεῖν καὶ ἄλλο τὸ ἀγανακτεῖν.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§142Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Χατζηγιάννη ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης θὰ ἐπερίττευε νὰ λάβω τὸν λόγον διότι ἤκουσα ἀπὸ διανοούμενον συνάδελφον ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα ἐπιεικεῖς πρὸς ἀρίστους ἐπιστήμονας. Καὶ εἰς τοὺς προηγουμένους πολέμους, πάντοτε κατώρθωσαν οἱ κύριοι αὐτοὶ νὰ ἔρχωνται εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ εἰς ἄλλα ἱδρύματα καὶ νὰ καταλαμβάνουν θέσεις. Γνωρίζω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι κατὰ τὸν τελευταῖον χρόνον λιποτάκτης διωρίσθη χωρὶς κἂν νὰ ὑπάρχῃ θέσις καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπῆγεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ πάρῃ τὰ ἐργαλεῖα. Πρέπει νὰ κατοχυρώσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ νὰ τοὺς δώσωμεν καὶ μεγάλα ἀξιώματα;

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§144Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς παρατηρήσεως τοῦ κ. Χατζηγιάννη θὰ εἶχα νὰ εἴπω, ὅτι ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 1 ὅπως κατετέθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ «οἱ καθιστάμενοι», οὕτω πρέπει νὰ μείνῃ, διότι ἄλλως θὰ προσκρούσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 7 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον λέγει: «.... (ἀναγινώσκει)....». Νομίζω λοιπὸν ὅτι ἡ λέξις αὐτή, «καθιστάμενοι», πρέπει νὰ παραμείνῃ, δυστυχῶς. Ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν μέτρα ἐναντίον τῶν ἀνυποτάκτων, ἀλλὰ ἔπρεπεν ἡ Πολιτεία ἐνωρίτερον νὰ λάβῃ τὰ μέτρα. Φοβοῦμαι ὅτι μήπως βάλωμεν τὴν λέξιν «καταστάντες» καὶ καταστήσωμεν τὸν νόμον αὐτὸν ἄχρηστον, διότι θὰ προβληθῇ ὡς ἀντισυνταγματικός. Ἀλλά, ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Βουλὴ συναινέσουν εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Χατζηγιάννη, θὰ πρέπει νὰ ἐξαιρέσωμεν τοὺς ἐργάτας θαλάσσης. Οἱ ἐργάται θαλάσσης ἀναμφισβητήτως παρέμειναν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ σοβαρωτάτους λόγους, ἐμάχοντο καὶ αὐτοὶ εἰς τὰς θαλάσσας καὶ ἐτροφοδότουν τὴν πατρίδα μὲ πολύτιμον συνάλλαγμα. Νομίζω λοιπὸν ὅτι ἡ ἐπιείκειά μας πρὸς αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους πρέπει νὰ ἐκδηλωθῇ, διότι ἂν δεχθῆτε «καταστάντες», κ. Πρόεδρε, πρέπει αὐτοὺς τοὺς ἐργάτας τῆς θαλάσσης νὰ τοὺς μεταχειρισθῶμεν ἐπιεικέστερον ἀπὸ τοὺς ἄλλους, διότι αὐτοὶ ἐθαλασσομάχουν καὶ ἀπέστελλον πολύτιμον συνάλλαγμα εἰς τὴν Πατρίδα.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§146Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἤκουσα δὲ νὰ λέγεται ὅτι ἔληξεν ὁ πόλεμος καὶ πρέπει νὰ φανῶμεν ἐπιεικεῖς. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι μία, ἑνιαία καὶ ἀδιαίρετος. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἰσχύουν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Πρὸ ὀλίγου χρόνου δέκα πέντε παιδιὰ τῆς Ξάνθης πτωχὰ ὅλα, κατεδικάσθησαν εἰς βαρυτάτας ποινάς, διότι δὲν ἤξευραν καὶ δὲν εἶχον τὴν πρόνοιαν νὰ εἴπουν εἰς τὸν ἀξιωματικὸν τῶν Μ.Ε.Α. ἢ ὅτι ἀσθενοῦν ἢ ὁτιδήποτε ἄλλο καὶ δὲν παρουσιάσθησαν, καὶ δι’ αὐτὸ τοὺς ἐπεβλήθησαν βαρύταται ποιναί, τὰς ὁποίας εἶχε τὴν καλωσύνην ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ τὰς ἄρῃ. Αὐτὰ ἰσχύουν σήμερον εἰς τὴν παραμεθόριον περιοχήν. Ποῖον αἴσθημα θὰ δημιουργηθῇ εἰς τὴν ψυχὴν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ὅταν ἤκουον ὅσα λόγια ἐλέχθησαν ἐδῶ; Διατὶ νὰ κριθοῦν μὲ ἐπιείκειαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὑποτίθεται, ἀφοῦ ἐσπούδαζον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅτι εἶχον κάποιαν ἀνωτέραν μόρφωσιν καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ξεύρουν καὶ τοὺς νόμους καὶ τὴν βαρύτητα τῶν κυρώσεων ὅταν δὲν ἐφαρμόζουν αὐτούς. Νομίζω, ὅτι δύο μέτρα καὶ δύο σταθμὰ δὲν πρέπει νὰ ἰσχύσουν. Δὲν εἶμαι ὑπὲρ τῶν ποινῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠνάγκαζον τοὺς ἐπιβάλλοντας αὐτὰς νὰ πιέσουν τὴν συνείδησίν των καὶ νὰ προτιμήσουν νὰ τοὺς βγάλουν ἀθώους, παρὰ νὰ τοὺς καταδικάσουν, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται οἱ κακοὶ αὐτοὶ Ἕλληνες νὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας τῶν πράξεών των.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§148Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δεχθῇ τὴν τροπολογίαν συναδέλφου, διὰ τῆς ὁποίας παρατείνεται ἡ προθεσμία τῶν σπουδαζόντων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς ἐπάνοδον, εἰς τὸ ἑξάμηνον, ἀντὶ τῶν ἐνενήκοντα ἡμερῶν, ὥστε νὰ δώσουν ἐξετάσεις, δὲν θὰ εἶχα καμμίαν ἀντίρρησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Νομίζω ὅτι, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἔξω, πρέπει νὰ ἔχουν μίαν προθεσμίαν νὰ λάβουν τὸ πτυχίον των, διὰ τὸ ὁποῖον ἐκοπίασαν. Θὰ ἤθελα νὰ ἐπισύρω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ ἑνὸς σημείου, ἀλλ’ εἶναι κοινὸν μυστικὸν ὅτι ἐφέτος καὶ πέρυσι πλῆθος παιδιῶν τὰ ὁποῖα ἀπέτυχον εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τὸ ἰδικόν μας ἐτράπησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὑπῆρχον καὶ πλούσιοι καὶ πολλοὶ πάρα πολὺ πτωχοί. Λοιπὸν δι’ αὐτοὺς τὶ θὰ γίνῃ ἐὰν κληθῇ ἡ κλάσις των; Θὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας; Θὰ ἔλεγον ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσωμεν γενικώτερον τὸ ζήτημα τῶν σπουδαστῶν. Τώρα λαμβάνουν ἀναστολὴν μόνον οἱ τεταρτοετεῖς τοῦ Πανεπιστημίου καὶ Πολυτεχνείου. Ἐπίσης θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ἐπὶ τοῦ ὅρου ἀνυποταξία. Ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἁπλῶς καὶ μόνον διότι δὲν ἔλαβεν τις γνῶσιν εἴτε ἀκόμη πολλάκις διότι ἔλαβεν ἀναβολὴν ἀργότερον νὰ κηρυχθῇ ἀνυπότακτος. Τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθὸν διότι ἐρωτῶ, ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὰς αὐστηρὰς κυρώσεις τῆς διατάξεως; Ὑπῆρξαν περιπτώσεις κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου ὅπου ἄνθρωποι εὑρέθησαν εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ ἐπανῆλθον τὸ 1926–1927 καὶ ὑπηρέτησαν εἰς τὸν Στρατὸν καὶ ὑπηρέτησαν καὶ τὰς συνεπείας τῆς ἀνυποταξίας. Τοῦτο ἐγένετο κατ’ ἀρχὰς δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, ἀργότερον ὅμως καὶ ὑπὸ τῶν Διοικητῶν τῶν Σωμάτων Στρατοῦ. Ὑπάρχουν περιπτώσεις ὄχι περισσότεραι τῆς μιᾶς ἀλλὰ περισσότεραι τῶν ἑκατόν. Ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις τὰς εἶχεν ὑπ’ ὄψιν της ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία; Νομίζω ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ εἰδικαὶ περιπτώσεις δὲν πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα καὶ διὰ τοὺς εὐπόρους τοῦ Ἐσωτερικοῦ οἱ ὁποῖοι χωρὶς νὰ χαρακτηρίζωνται ἀνυπότακτοι, ἐν τούτοις εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν ὑπηρέτησαν, εἴτε χαρακτηριζόμενοι ὡς πάσχοντες πνευματικῶς, εἴτε ὡς ἀνίκανοι. Θὰ πρέπει νὰ ἀναθεωρηθοῦν αἱ ἀποφάσεις ὅλαι τῶν ἁρμοδίων συμβουλίων, καὶ νὰ γίνῃ μία γενικὴ ἀναθεώρησις διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖοι πράγματι πρέπει νὰ ὑπηρετήσουν.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Πάρρης ἔχει τὸν λόγον.

§150Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 1 τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τοὺς ἤδη καταστάντας ἀνυποτάκτους. Μολονότι ἀπαγορεύει τὸ Σύνταγμα τὴν ἀναδρομικὴν ἰσχύν, ἐν τούτοις, φοβοῦμαι μήπως ἐκ τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου δημιουργεῖται ἀνησυχία. Νομίζω ὅτι δὲν γεννᾶται ζήτημα διὰ τοὺς καταστάντας ἀνυποτάκτους. Πάντως πρέπει νὰ διασαφηνισθῇ τὸ θέμα καὶ βεβαίως εἰς τοῦτο συντελεῖ τὸ ἄρθρον 5 τὸ ὁποῖον αἴρει τὴν ἀνησυχίαν αὐτήν.

§151Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ ἰδική μου ἀνησυχία εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἐγὼ δὲν πρεσβεύω ὅτι δυνατὸν ἀναδρομικῶς νὰ ἐπιβληθοῦν ποιναὶ εἰς τοὺς παραβάτας τῶν νόμων, ἀλλὰ ὅπως διατυποῦται τὸ ἄρθρον αὐτὸ γεννᾶται ἀμφιβολία. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ διασαφήνισις ὅτι οἱ ἤδη καταστάντες θὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας τοῦ ἄρθρου 47 τοῦ νόμου. Ἤτοι, ὅτι θὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας τοῦ νόμου τοῦ ἰσχύοντος κατὰ τὸν χρόνον καθ’ ὃν κατέστησαν παραβάται.

§152Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Καὶ ἐγὼ ἀνησύχησα, ἐπαναλαμβάνω, διὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 1, ἀλλὰ τὸ ἄρθρον 5 διασαφηνίζει τὸ πρᾶγμα. Καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει φόβος.

§153Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Διαβάσετε τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοθετήματος καὶ θὰ δῆτε ὅτι τὸ νομοθέτημα θέλει νὰ τιμωρήσωμεν τοὺς ἀνυποτάκτους τοῦ 1946– 1949.

§154Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τελειώσατε τὴν συζήτησιν καὶ θὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν.

§155Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Ἐὰν πράγματι τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νομοθετήματος ρυθμίζει τὸ ζήτημα ὁριστικῶς δὲν γεννᾶται ζήτημα. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπιμένω ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ναυτεργατῶν. Ζητοῦμεν διὰ τοὺς ναυτεργάτας νὰ δοθῇ προθεσμία. Ζητοῦμεν δηλαδὴ αἱ κυρώσεις τοῦ νόμου νὰ ἔρχωνται μετὰ μίαν ὡρισμένην προθεσμίαν, ὅσην χρειάζονται διὰ νὰ παλινοστήσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μανέντης ἔχει τὸν λόγον.

§157Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρῶτον θέλω νὰ τονίσω, σχετικὰ μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ἑξῆς: Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐπέρασα ἀπὸ μίαν γέφυραν τοῦ Ἁλιάκμονος ποταμοῦ, ἡ ὁποία φρουρεῖται ἀπὸ Μ.Α.Υ., ἐπὶ 4½ χρόνια συνεχῶς, οἱ ὁποῖοι καὶ μοῦ εἶπον μὲ παράπονον, ὅτι ὅλο αὐτοὶ φυλάσσουν τὰς γεφύρας. Ἐὰν λοιπὸν ἐπικρατήσῃ τὸ πνεῦμα αὐτὸ τῆς ἐπιεικείας πρὸς τοὺς ἀνυποτάκτους, ποῖος θὰ συνεχίσῃ νὰ ἐκπληροῖ τὸ πρὸς τὴν Πατρίδα καθῆκον του; Πῶς οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ ἔχουν τὸ σθένος νὰ συνεχίσουν μὲ τὸν ἴδιον ἐνθουσιασμὸν νὰ φυλάγουν τὰ γεφύρια καὶ τὰ σύνορα; Αὐτὴν τὴν παρατήρησιν ἤθελον νὰ κάμω ἀπὸ ψυχολογικῆς ἀπόψεως. Ἐπίσης ἤθελον νὰ παρακαλέσω, σχετικῶς μὲ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Σαββόπουλος, ἐὰν ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ δεχθῆτε εἰς τὸ ἄρθρον 1 ὅ,τι καὶ διὰ τὸ δεύτερον. Δηλαδὴ ὅτι θὰ πρέπει νὰ συμπεριληφθοῦν ἐδῶ καὶ οἱ προστάται τῶν οἰκογενειῶν. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον αὐτὸ νὰ ἰσχύσῃ ἡ ἐπέκτασις καὶ εἰς τοὺς προστάτας τῶν οἰκογενειῶν, ἐφ’ ὅσον ἔχουν μικρὸν χρόνον διὰ νὰ συμπληρώσουν τὸν κύκλον τῶν ἐργασιῶν των καὶ θὰ εἶναι πρόθυμοι μετὰ νὰ ἐκπληρώσουν τὰς πρὸς τὴν Πατρίδα ὑποχρεώσεις των.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γεωργιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§159Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Πρωτίστη ὑποχρέωσις, κ. Πρόεδρε, παντὸς πολίτου, εἶναι νὰ ὑπηρετῇ τὸ στράτευμα. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶναι ἄξιος συγχαρητηρίων, διότι μετὰ τόσα ἔτη κατώρθωσεν νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἓν νομοσχέδιον μὲ τὰς διατάξεις αὐτάς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐμποιεῖ ἐντύπωσιν εἶναι, ἡ παρατήρησις μερικῶν ὁμιλητῶν, τοῦ κ. Χατζηγιάννη νομίζω, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου θίγεται τὸ Σύνταγμα, εἶναι δηλαδὴ ἀντισυνταγματικόν.

§160Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ δὲν τὸ εἶπον αὐτό.

§161Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Δὲν ἐνθυμοῦμαι ἐὰν εἴσαστε σεῖς. Ἐλέχθη λοιπόν, ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἶναι ἀντισυνταγματικόν, διότι παρέχει ἀναδρομικὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου. Ὡς ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. Πάρρης δὲν ὑπάρχει περίπτωσις τοιαύτη, διότι διὰ τοῦ ἄρθρου 5 παρέχεται προθεσμία ἐμφανίσεως τῶν ἀνυποτάκτων. Ἑπομένως ἡ ἰσχὺς τῶν ποινικῶν διατάξεων θὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν μετὰ τὴν ἐκπνοὴν τῆς προθεσμίας τῶν 20–30–60–90 ἡμερῶν. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν διὰ τοῦ ἄρθρου 5 παρέχεται ἡ εὐχέρεια αὕτη εἰς τοὺς ἀνυποτάκτους τοῦ ἐσωτερικοῦ ἢ τοῦ ἐξωτερικοῦ, αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντισυνταγματικότης.

§162Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, τὸ νομοσχέδιον ὅπως ἔχῃ δὲν παρουσιάζει καμμίαν ἀντισυνταγματικότητα, ἐὰν ἐφαρμοσθῇ εἰς τὸ μέλλον καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ ἐφαρμοσθῇ. Ἀλλά, κύριοι, αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀνυπότακτοι τὸ 1946– 49 εἶναι καὶ σήμερον ἀνυπότακτοι. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν αὐτοὶ οἱ ἀνυπότακτοι παρουσιασθοῦν ἐντὸς τῶν 60 ἡμερῶν ποὺ λέγει τὸ νομοσχέδιον, ποῖον Δικαστήριον θὰ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ τοὺς τιμωρήσῃ; Θὰ εἶναι μέσα εἰς τὸν νόμον. Ἰδοὺ διατὶ σᾶς λέγω ἀγαπητέ μου κ. Ὑπουργέ, θέλοντας νὰ ἐπαυξήσετε τὰς συνεπείας δίδετε ἄφεσιν ἁμαρτιῶν εἰς τοὺς ἤδη καταστάντας ἀνυποτάκτους.

§163Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν ἐφανταζόμην, κ. βουλευταί, ὅτι τοιαύτην ἔντασιν θὰ ἐλάμβανεν ἡ συζήτησις, δεδομένου, ὅτι σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι, ὅπως τεθῇ ἕνα τέρμα εἰς ἐκείνους τοὺς ἀπάτριδας, οἱ ὁποῖοι, διότι ἔτυχε νὰ λάβουν οἱαδήποτε ὑλικὰ προσόντα ἀπὸ τοὺς γονεῖς των, θεωροῦν ὑποχρέωσίν των νὰ ἐκμεταλλεύωνται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα κατὰ τρόπον ἀντεθνικόν, λέγω δὲ ἀντεθνικόν, ἔχων πλήρη ἐπίγνωσιν τῆς σημασίας τῆς λέξεως καὶ ὅταν οἱ συνάδελφοί των καὶ οἱ συνέλληνές των ἐμάχοντο, ἐνῷ αὐτοὶ περιέφερον ἀπαισχύντως τὸν πλοῦτον των, πολλοὶ δὲ ἐξ αὐτῶν κάμνοντες ἐπαίσχυντον χρῆσιν τοῦ πλούτου των εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐσυκοφάντουν καὶ τὴν προσπάθειαν τοῦ Ἔθνους. Καὶ μέχρι σήμερον δὲν εἶχε ληφθῆ πρόνοια περὶ αὐτοῦ. Μέχρι σήμερον δὲν ἐλήφθησαν μέτρα τοιαῦτα ποὺ νὰ τοὺς παρεμποδίζουν εἰς τὴν τοιαύτην ἀκόλαστον μεταχείρισιν τοῦ πλούτου των. Μάλιστα ἔχω καὶ πίνακα τῶν ἀνυποτάκτων τοῦ τελευταίου, πολέμου, ὅπου βλέπετε χώρα παραμονῆς: Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι, Καναδᾶς, Βέλγιον, Ἑλβετία, Γαλλία....

§164ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δώσατέ τον εἰς τὴν δημοσιότητα.

§165Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Περιττὸν νὰ τοὺς διαφημήσωμεν. Καὶ ἐσκέφθημεν λοιπόν, εἶναι ἐπιτρεπτὸν ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία νὰ ἀνέχεται αὐτὴν τὴν ἀκόλαστον ἐκμετάλλευσιν τοῦ πλούτου; Παρέστημεν πολλάκις εἰς τὸ παρελθὸν πρὸ φαινομένων, κατὰ τὰ ὁποῖα, ὅταν οἱ νικηφόροι πόλεμοι καὶ οἱ ἀτυχεῖς πολλάκις, ἦλθον νὰ ξεσηκώσουν τὸ Ἔθνος, παρέστημεν μάρτυρες εἰς τὶς χαρὲς καὶ τὶς λύπες τὶς ὁποῖες ἠσθάνθημεν λόγῳ τῶν ἐκβάσεων τῶν διαφόρων πολέμων καὶ εἴδομεν πολλάκις—ἔτσι τὸ ἤθελε τὸ Ἔθνος, ἠσθάνετο τὴν ὑποχρέωσιν —νὰ δίδῃ λήθην εἰς τὸ παρελθόν. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ὅμως, δίδουσα ἡ Πατρὶς μετὰ ἀπὸ κάθε πόλεμον λήθην εἰς τὸ παρελθόν, συγχωροῦσα τὰ τέκνα της, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ προσέλθουν διὰ νὰ προσφέρουν εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς καὶ λόγῳ τῆς θέσεώς των τῆς Κοινωνικῆς καὶ λόγῳ τοῦ πλούτου των καὶ λόγῳ τῶν προσόντων των, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐν τῇ Κοινωνικῇ ἱεραρχίᾳ τοῦ τόπου αὐτοῦ, ἀντὶ νὰ μειώνεται τὸ κακόν, αὐξάνεται καὶ μάλιστα τοῦτο ηὐξήθη κατὰ τρόπον ἐπικίνδυνον κατὰ τὸν τελευταῖον πόλεμον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐθεωρήθη ἴσως καὶ ἀνοησία ἐκ μέρους μερικῶν τὸ νὰ ἔλθουν νὰ πολεμήσουν, ἐνῷ θὰ ἠδύναντο νὰ παραμείνουν μακρὰν ἀπολαμβάνοντες τὸν πλοῦτον των εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ τοῦτο, διότι εἶχον κατὰ νοῦν, ὅτι θὰ ἔλθῃ κάποτε ἡ Πολιτεία νὰ τοὺς δώσῃ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Ποινικὸς Νόμος εἶναι αὐστηρότατος. Ἀλλὰ ἀφ’ ἧς στιγμῆς διὰ τὰ ἀδικήματα, τὰ τελούμενα κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου, ἔπρεπε νὰ λογοδοτήσουν οἱ ἀδικοπραγήσαντες μετὰ τὸν πόλεμον, ὁπότε τὰ πάθη καὶ ἡ ὀξύτης τῶν αἰσθημάτων ἀμβλύνονται, ἔπρεπε νὰ σκεφθῶμεν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τιμωρηθοῦν, διὰ τὰ γεγονότα ἐκεῖνα, διὰ τὰ ὁποῖα ἐπίστευον, ὅτι θὰ ἐπετύγχανον τὴν λήθην. Θὰ πρέπει λοιπὸν τώρα νὰ τοὺς δώσωμεν ἕνα μάθημα, ὅτι ἡ Πατρὶς δὲν τοὺς συγχωρεῖ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ εἰς τὸ μέλλον νὰ συμβῇ τὸ ἴδιον. Αὐτὸν τὸν σκοπὸν εἶχεν ὁ νόμος. Δὲν εἶχε σκοπὸν νὰ ἐπαυξήσῃ τὰς ποινάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι αὐστηρόταται. Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου αὐτοῦ θεσπίζονται ἐκτὸς τῶν ποινικῶν καὶ ἄλλης μορφῆς ποιναί, αἱ καθαρῶς ἐπαγγελματικαὶ ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, εἰς τοὺς ὁποίους λέγομεν: «Δύνασαι μὲν νὰ διάγῃς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ ἀπολαμβάνῃς τὸν πλοῦτον σου, ἀλλὰ δὲν θὰ ἔχῃς ἐπανερχόμενος εἰς τὴν πατρίδα, τὰ προσόντα καὶ τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα πᾶς ἔννομος πολίτης δύναται νὰ ἔχῃ». Διότι, ὅταν τὸ δίπλωμα τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ἔξω δὲν θὰ δύναται νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ, ὅταν τοῦ ἀφαιρεθῇ τὸ διαβατήριον, ὅταν δὲν θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα τῆς μεταγραφῆς, ἐὰν εἶναι νέος, εἰς οἱανδήποτε κατωτέραν σχολήν, θὰ τὸ σκεφθῇ πάρα πολὺ νὰ μεταβῇ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὸν πλοῦτον του. Κατὰ τοῦτο νομίζω ὅτι ἐπῆλθε κάποια παρεξήγησις ὅσον ἀφορᾷ τὸν σκοπὸν τοῦ νομοθετήματος. Διὰ τῶν διατάξεων αὐτοῦ ὁ τοιουτοτρόπως ἀδικοπραγῶν θὰ λογοδοτῇ ἀφ’ ἧς στιγμῆς θὰ ἀρχίσῃ νὰ διαπράττῃ τὸ ἀδίκημα, ἐνῷ θὰ ἐλογοδοτοῦσε μετὰ τὴν ἐπάνοδόν του εἰς τὴν Πατρίδα.

§166Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον εἰς τὸ ὁποῖον προβλέπεται ἐπαύξησις τῆς ποινῆς, σημειοῦται ἡ ἐπαύξησις χωρὶς ἡ ποινὴ νὰ ἐπιβάλλεται ἀναδρομικῶς. Διότι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ 5, ὁ ἀνυπότακτος τοῦ ἐξωτερικοῦ ὁ ὁποῖος θὰ ἔλθῃ ἐντὸς τῆς προθεσμίας τὴν ὁποίαν προβλέπει ὁ νόμος, αὐτὸς εἰδικῶς θὰ ὑποστῇ τὴν βαρυτέραν ποινήν. Αὐτὸς ὅμως εἶναι ἐξακολουθητικῶς ἀνυπότακτος. Ἐὰν παρὰ τὸν νόμον αὐτὸν δὲν ἐπιστρέψῃ ἐντὸς 60 ἡμερῶν, τότε, βεβαίως ὑφίσταται καὶ βαρυτέραν ποινήν. Δὲν τὴν ὑφίσταται ἀναδρομικῶς. Ἐὰν ἐπιστρέψῃ δὲν ὑφίσταται τὴν βαρυτέραν ποινήν, ἀλλὰ ὅλας τὰς ἄλλας.

§167Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Μὲ ἐπρολάβατε, κ. Πρόεδρε. Τὸ ἀδίκημα τῆς λιποταξίας εἶναι ἀδίκημα ἐν συνεχείᾳ. Παρ’ ὅλην τὴν αὐστηρότητα τοῦ νόμου ἡ ὁποία εἶναι διὰ νὰ εἰδοποιῇ τοὺς νέους αὐτούς, ἐκείνους, τοὐλάχιστον, οἱ ὁποῖοι ἀκολουθοῦντες τὰς τάξεις τῆς ἐποχῆς, νομίζουν ὅτι δύνανται διὰ τοῦ πλούτου νὰ ἐξαγοράζουν τὰ πάντα, ὅτι δὲν δύνανται νὰ ἀκολασταίνωσιν ἀτιμωρητί, εἶναι δυνατὸν τὸ ἀδίκημα νὰ συνετελέσθη καὶ νὰ μὴν ἔχῃ τιμωρηθῆ ἀμέσως, ὁπότε δίδομεν τὴν προθεσμίαν αὐτήν, ὥστε νὰ δύναται ὁ κάθε νέος νὰ ἐπανέλθῃ ἐγκαίρως καὶ νὰ ἀπαλλαγῇ τῶν προσθέτων συνεπειῶν τοῦ νόμου. Συνεπῶς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλέχθη ὅτι πρόκειται περὶ ἀντισυνταγματικῶν μέτρων δὲν εὐσταθεῖ. Εἶναι μέτρα, διὰ τῶν ὁποίων τὸ Κράτος θὰ καθιστᾷ σεβαστὴν τὴν θέλησίν του, τοὐλάχιστον διὰ τοὺς πολίτας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐπίγνωσιν ὅτι εἶναι Ἕλληνες. Ἐὰν ὑπάρχουν Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι ἀναζητοῦν τόπον ἀλλοῦ, ὅπου νὰ δύνανται νὰ ἀποφύγουν τὰς συνεπείας τοῦ νόμου, αὐτοὺς οὐδὲν μέτρον δύναται νὰ τοὺς ἐμποδίσῃ. Αὐτὰς τὰς διευκρινήσεις εἶχα νὰ κάμω. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ ἐνταῦθα διετυπώθησαν πολλαὶ τροπολογίαι τὰς ὁποίας δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψει μου—διότι ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ τῶν προταθεισῶν ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τροπολογιῶν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀπαντήσω ἀμέσως καὶ νὰ δώσω λύσεις ὥστε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον—ἐπειδὴ ὅμως διετυπώθησαν καὶ πολλαὶ ἄλλαι τροπολογίαι τῶν ὁποίων δὲν εἶχον γνῶσιν, δι’ αὐτὸ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ σᾶς ἀπαντήσω ἀπόψε. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ κάμῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ διατυπωθῶσιν ἐγγράφως αἱ τροπολογίαι διὰ νὰ τὰς ἐξετάσωμεν αὔριον. Θὰ παρακαλέσω μάλιστα τὸν κ. Πρόεδρον νὰ ἐγγράψῃ αὔριον πρῶτον τὸ νομοθέτημα τοῦτο διὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐτερματίσθη. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν ἀποδέχεται κατ’ ἀρχὴν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον.

§169ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀνυποτάκτων τοῦ Ἐξωτερικοῦ» τῆς περαιτέρω συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, ἀναβαλλομένης.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1843)51 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1565)39 Α. Ν. «περὶ κώδικος ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος». Ὁ κ. Β. Μπακονίκας ἔχει τὸν λόγον.

§172Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ὑπὸ κύρωσιν Α. Ν., δὲν ἐμφανίζεται τὸ πρῶτον ἐνώπιον ἡμῶν. Οὗτος διαιρεῖται εἰς δύο σκέλη. Τὸ πρῶτον σκέλος ἀφορᾷ τὴν ὑγειονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸ δεύτερον εἰς τὰς σχέσεις τοῦ Ἰατρικοῦ Σώματος καὶ τὸν Ὀργανισμὸν καὶ τὸ Ταμεῖον Ὑγείας. Τὸ σκέλος τὸ ἀφορὸν τὴν Ὑγειονομικὴν πολιτικὴν καὶ τῆς συντάξεως εἶναι τὸ πρῶτον ἄρθρον τὸ ὁποῖον ἀνεπτύχθη ὑπὸ τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. συναδέλφων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ 2 ἄρθρον θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὀλίγα τινά. Ἐπ’ αὐτοῦ ἔχω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι, πρὸ ὀλίγου, ἐνώπιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τόσον ὁ Πανελλήνιος Ἰατρικὸς Σύλλογος ὅσον καὶ ἄλλαι Ὀργανώσεις καὶ διοικήσεις τῶν ταμείων Ὑγείας καὶ ἐκπρόσωποι τῆς Ἐργατικῆς Συνομοσπονδίας, ἐπῆλθεν πλήρης συμφωνία, εἰς ὅλα τὰ ἄρθρα τὰ ἀφορῶντα τὰς σχέσεις τῶν ἰατρῶν, πρὸς τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ μετόχους τῶν ταμείων. Κατόπιν αὐτοῦ εἶμαι ὑποχρεωμένος, νὰ ἀναφέρω ἐπίσης τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τὰ ἄρθρα αὐτὰ καὶ ἐκείνας τὰς ὁποίας ἐδέχθημεν, ἐνώπιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τόσον ἡμεῖς, ὅσον καὶ ὁ Π.Ι.Σ. καὶ αἱ Ὀργανώσεις. Τὸ ἄρθρον 2, δὲν εἶναι παρὰ συμπλήρωμα τοῦ παλαιοῦ Κώδικος περὶ Ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ 1565)39, ὁ ὁποῖος ἀναφέρει τὰς σχέσεις τῶν ἰατρῶν πρὸς τὰ διάφορα Ταμεῖα Ὑγείας τὰ ὁποῖα ἀνῆλθον εἰς 45 καὶ προσλαμβάνουν ἰατροὺς αὐθαιρέτως καὶ μὲ μισθοὺς ἐξευτελιστικοὺς καὶ διὰ τοῦτο ἠναγκάσθημεν ὅπως τὸ ἄρθρον 32 τοῦ παλαιοῦ Κώδικος τροποποιηθῇ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2 τοῦ ὑπὸ κύρωσιν Α. Ν. Εἰσέρχομαι τώρα εἰς τὸν ἀγῶνα ἢ τὴν διαμάχην ὅσον ἀφορᾷ τοῦ ποῖος θὰ προΐσταται τῆς Ἐπιτροπῆς, μεταξὺ τοῦ Ταμείου Ὑγείας καὶ τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπεδέχθη τὰς ἀπόψεις τοῦ Ταμείου Ὑγείας. Δηλαδὴ ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ εἶναι Πρωτοδίκης καὶ εἰσηγητὴς ὁ Νομίατρος, ἄνευ ψήφου. Ἔρχομαι εἰς τὸ 3 ἄρθρον. Ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη νὰ τεθῇ διάκρισις μεταξὺ τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν Νομικὰ Πρόσωπα Ἰδιωτικοῦ Δικαίου. Δι’ αὐτὸ ἡ Ἐπιτροπὴ ἔθεσε ὅτι τὰ συντηρούμενα ὑπὸ τοῦ Κράτους νομικὰ πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, νοσηλευτικὰ ἱδρύματα......

§173Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἀμέσως ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ τὰ ἱδρύματα ὅμως, τὰ ὁποῖα ἐμμέσως συντηροῦνται ὑπὸ τοῦ Κράτους;

§174Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. Αὐτὰ εἶναι τὰ ἐπιχορηγούμενα.

§175Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ σᾶς δώσω ἐγὼ ἀμέσως τὴν ἀπάντησιν. Αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις ἀφορᾷ τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἁπλῶς νοσηλευτικὰ ἱδρύματα νομικὰ πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα αὐτὰ τὰ ἴδια εἶναι νομικὰ πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, τὰ ἀποτελοῦντα νομικὰ πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Δὲν ἐξαιρεῖ δηλαδὴ τὸ νοσηλευτικὸν ἵδρυμα τὸ ὁποῖον θὰ ἱδρύσῃ ἕνα ταμεῖον ἐξαιρεῖ τὸ νοσηλευτικὸν ἵδρυμα τὸ ὁποῖον εἶναι αὐτὸ τὸ ἴδιον ὀργανισμὸς Δημοσίου Δικαίου.

§176Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. Ναί, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ τὸ ζήτημα εἶναι τὸ ἑξῆς: Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν—διότι ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ὁ Α. Ν. οὗτος ἐφηρμόσθη εἰς πολλὰς ἐπαρχίας—κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν παρουσιάσθησαν πολλὰ νομικὰ πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου καὶ ταμεῖα ἀλληλοβοηθείας τὰ ὁποῖα ἐθεώρουν ὅτι ὑπάγονται εἰς τὴν ἐξαίρεσιν αὐτήν. Δι’ αὐτὸ σήμερον ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐξηγεῖ καὶ λέγει τὰ «συντηρούμενα ὑπὸ τοῦ Κράτους». Τὸ ἴδιον εἶναι.

§177Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 μεταβάλλεται τοῦ νομοσχεδίου.

§178Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Τὸ ἄρθρον 3 μόνον εἰς τὴν λέξιν αὐτὴν «δημοσυντήρητα».

§179Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ εἶναι ἀνάγκη νὰ καθορίζωμεν ἐξ ἀρχῆς μερικὰ πράγματα, διότι διευκολύνεται καὶ ἡ περαιτέρω συζήτησις,....

§180Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ἡ μόνη τροποποίησις ποὺ ἐπιγίνεται ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν εἶναι ἡ λέξις «Δημοσιοσυντήρητα», μεταβάλλεται εἰς «Δημοσυντήρητα» καὶ ἡ λέξις «δημοσυντήρητα» διατυποῦται εἰς δύο λέξεις ἀντὶ μιᾶς καὶ λέγει «συντηρούμενα ὑπὸ τοῦ Κράτους». Διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἀμφιβολία καὶ διὰ νὰ εἶναι σαφέστερον, μεταξὺ «δημοσυντήρητα» καὶ «δημοσιοσυντήρητα» βάζει δύο λέξεις καὶ λέγει «συντηρούμενα ὑπὸ τῶν Δημοσίων». Διότι οἱ Δῆμοι δὲν ἐξαιροῦνται. Ἐξαιροῦνται μόνον τὰ Δημόσια.... ἀντὶ τοῦ προηγουμένου ἄρθρου 2. Καὶ ἦτο μία ἀσάφεια ἡ ὁποία ξεκαθάρισε καὶ ἀντὶ νὰ βάλῃ «Δημοσυντήρητα», τὸ εἶπε καθαρώτερα, παστρικά, εἰς δύο λέξεις, «συντηρούμενα ὑπὸ τοῦ Δήμου», διότι δι’ αὐτὰ πληρώνει τὸ Δημόσιον καὶ συνεπῶς ἐξαιροῦνται ἀπὸ τοὺς περιορισμοὺς εἰς τοὺς ὁποίους ὑπάγονται τὰ ἄλλα, διότι δι’ αὐτὰ πληρώνει...

§181Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δηλαδὴ εἶναι ἄλλοι ἄνθρωποι οἱ γιατροὶ αὐτοὶ καὶ ἄλλοι οἱ ἄλλοι;

§182Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ μὴ δημιουργῆται σύγχυσις, λέγω τὸ ἑξῆς, αὐτὰ ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ ἐξαιροῦνται. Θὰ παρακολουθήσουν τοὺς γενικοὺς κανόνας, οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους. Αὐτὴ εἶναι ἡ βασικὴ γραμμή.

§183Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. Ἐξ ἄλλου ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐὰν ἐπλήρωναν καὶ τὰ ἰδιωτικοῦ Δικαίου σήμερον τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα πληρώνουν τὰ κρατικὰ θὰ ἦτο πολὺ καλά, διότι σήμερον πληρώνουν 1.700.000 τὸν Διευθυντὴν τοῦ Μαιευτηρίου καὶ 2.000.000 ἐνῷ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἱδρύματα ἰδιωτικοῦ Δικαίου μάλιστα, τὰ ὁποῖα πληρώνουν 900.000 καὶ 1.000.000 δρχ.

§184Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Αὐτὴ ἡ ἀναλογία μπορεῖ νὰ ἀνατραπῇ. Ἐδῶ τίθεται ἀρχή, ἐὰν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἐλάχιστον ὅριον ἀμοιβῆς τῶν ἰατρῶν καὶ κατὰ τὴν γνώμην μου πρέπει νὰ ὑπάρχῃ. Εἰς τὰ ἱδρύματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συντηροῦνται ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν εἴτε τῶν ἐργατῶν εἴτε τῶν Δήμων εἴτε ἀπὸ ὁπουδήποτε ἀλλοῦ. Τότε πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἐλάχιστον ὅριον ἀμοιβῆς καὶ δι’ αὐτούς, τοὐλάχιστον προκειμένου περὶ τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ὡς Δημόσιοι Ὑπάλληλοι, λέγω, ὅτι καὶ οἱ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς Δημοσυντήρητα εἶναι ἄλλοι πολίται; Καὶ ἔχουν λοιπὸν αὐτοὶ δικαίωμα, καὶ οἱ μὲν δικαιοῦνται νὰ ἔχουν προστασίαν τοῦ ἐλαχίστου ὁρίου ἀμοιβῆς, δικαιοῦνται αὐτοὶ νὰ ἔχουν προστασίαν, καὶ οἱ ἄλλοι ὄχι; Καὶ νὰ λέγῃ τὸ Κράτος. Δὲν πληρώνω ἐγώ, ἄρα προστατεύω ἐκείνους ποὺ πληρώνονται. Εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα τὸ Κράτος ἐπιτρέπει τὴν παραβίασιν τοῦ νόμου;

§185Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Διότι αὐτὸ ποὺ λέγετε θὰ εἶναι ἐν ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς μισθωτοὺς τοὺς τεχνικούς, δικαστικοὺς κ.λ.π. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ παραγνωρίσῃ ὅτι πρέπει νὰ προέχῃ ὡς εἶπεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, ἡ μορφὴ τοῦ Δημοσίου Ὑπαλλήλου. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ ἔχῃ τὴν αὐτὴν ἀμοιβὴν διὰ τοὺς κρατικοὺς ὑπαλλήλους, ὅπως ἔχουν καὶ αἱ ἰδιωτικαὶ ἐπιχειρήσεις εἴτε ἄλλα ἱδρύματα, καὶ δι’ αὐτὸ γίνεται πάντοτε διαχωρισμὸς τοῦ Δημοσίου Ὑπαλλήλου ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους. Αὐτὴ εἶναι ἡ...................

§186Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μπορεῖ νὰ θεσπίσωμεν τὴν ἑξῆς ἀρχήν. Νὰ μὴ μπορῇ νὰ ὑπάρχῃ Δημόσιος ὑπάλληλος ἰατρὸς εἰς αὐτὰ τὰ ἱδρύματα ὁ ὁποῖος νὰ μὴ εἶναι διαβαθμισμένος. Αὐτὸ καὶ μόνον ἀποτελεῖ ἐγγύησιν.

§187Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. Ἔρχομαι εἰς τὸ ἄρθρον 4. Τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 3 εἴχαμε πιέσεις καὶ ἀπὸ Ταμεῖα τὰ ὁποῖα βεβαίως ὅπως εἶναι τῶν Τ.Τ.Τ., ἠθέλησαν νὰ κάμωμεν τὴν ἐξαίρεσιν. Δὲν τοὺς συμφέρει νὰ ἔχωμεν τὴν ἐξαίρεσιν, διότι ἐὰν δὲν ὑπαχθοῦν εἰς τὸ ἄρθρον 2, δηλαδὴ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, τότε μετὰ τὴν σύστασιν τῶν ἑνώσεων κατ’ εἰδικότητα ὑπὸ τοῦ Π.Ι.Σ., οἱ ἰατροὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ζητοῦν ὅτι θέλουν, ἐὰν δὲν ὑπάγονται εἰς τὸ ἄρθρον 2. Τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι ἡ τάξις αὐτὴ εἶναι ἀρκετὰ συμπαθὴς καὶ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐξαίρεσις. Ἀλλὰ πρὸς χάριν αὐτῆς ἀκριβῶς δὲν πρέπει νὰ γίνῃ ἐξαίρεσις. Διότι συνήθως ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 3 ὅπου ἐφηρμόσθη κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της πρῶτον μὲν διὰ τὰ Νοσοκομεῖα, τὰ Κρατικὰ νοσοκομεῖα, διὰ δὲ τὰ ἄλλα Ταμεῖα ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της τὴν βάσιν τῆς διατιμήσεως, τῆς κρατικῆς διατιμήσεως τὸ κατώτατον ὅριον. Τὸ κατώτατον ὅριον σήμερον ἔχει 10.000 δρχ. Λοιπὸν οἱ Τ.Τ.Τ. μποροῦν νὰ πληρώνουν 10–12.000 καὶ ἐὰν δὲν ὑπαχθοῦν εἰς τὸ ἄρθρον 2, δηλαδὴ ὑπὸ ἐξαίρεσιν, τότε θὰ πληρώνουν περισσότερα, διότι ὅπως μοῦ ἔκαμαν ἐμένα οἱ ὀφθαλμίατροι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐκτὸς τῆς συλλογικῆς συμβάσεως, εἶπον ὅτι ἐμεῖς, κύριοι, δὲν δεχόμεθα αὐτὰς τὰς διατιμήσεις τοῦ Κράτους. Θέλομεν 30.000–40.000 διὰ τὴν ἐπίσκεψιν. Καὶ τὸ ἐπέτυχον μονάχοι τους διότι εἶναι δώδεκα.

§188Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἐλαχίστου ὁρίου.

§189Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. Ἀκριβῶς τὸ ἐλάχιστον ὅριον εἶναι ἡ διατίμησις ἡ Κρατική. Ὅταν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 2 θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τὴν κρατικὴν διατίμησιν....

§190Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι διατίμησις, εἶναι ἐλάχιστον ὅριον.

§191Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. 10.000 εἶναι τὸ ἐλάχιστον ὅριον.

§192Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἄλλο τὸ ἕνα ἄλλο τὸ ἄλλο.

§193Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. Ἐννοεῖται ὅτι εἶναι τὸ ἐλάχιστον ὅριον ἀμοιβῆς.

§194Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἄρα ἡ ἀμοιβὴ δύναται νὰ εἶναι μεγαλυτέρα.

§195Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. Ναί, ἀλλὰ ἡ Ἐπιτροπὴ λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν της ἀκριβῶς τὴν Κρατικὴν αὐτὴν διατίμησιν.

§196Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἄρα ἡ προστασία ποὺ λέγετε δὲν ὑπάρχει.

§197Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. Ἔρχομαι λοιπὸν στὸ ἄρθρον 4. Τὸ ἄρθρον 4 ἐνεκρίθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὅπως ἔχει, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι εἰς τὴν τελευταίαν παράγραφον προσέθεσε τὸ ἑξῆς. Ἐπειδὴ μπορεῖ νὰ ἀπολυθῇ εἷς ἰατρὸς ἄνευ λόγου, παρ’ ἑνὸς Ταμείου καὶ ἐπειδὴ κάθε πολίτης ἔχει τὸ δικαίωμα, τὸ ἀναφαίρετον δικαίωμα τέλος πάντων νὰ προσφύγῃ κάπου, αὐτὴ ἡ διάταξις ὑπάρχει εἰς τὸν προηγούμενον νόμον, ὁ ὁποῖος εἶχε περάσει ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἐπέρασε τὸν Μάρτιον τοῦ 1951 καὶ ἔγινε Α. Ν., προσετέθη αὐτὴ ἡ διάταξις, ὅτι δύναται ὁ ἰατρὸς νὰ προσφύγῃ κάπου, «πᾶσα πρᾶξις.... (ἀναγινώσκει) .....».

§198Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Παρέχετε εἰς τοὺς ἰατροὺς μεγαλυτέραν προστασίαν παρὰ εἰς οἱονδήποτε ἄλλον μισθωτόν, διότι οὐδεὶς ἄλλος μισθωτὸς ἔχει τέτοιαν προστασίαν, κύριε συνάδελφε.

§199Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ ποῖος θὰ τὸν ἐκδιώξῃ. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ ἄρθρον 5, ἐπειδὴ δὲν ἐπῆλθε συμφωνία εἰς ὡρισμένα σημεῖα, ἰδίως δὲ εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγομεν ὅτι ἡ συμφωνία κατ’ ἐπίσκεψιν ἀμοιβὴ θεωρεῖται ἔμμισθος θέσις, ἐπειδὴ δὲν ἐπῆλθε ἀκριβῶς συμφωνία, δὲν θὰ τὸ ἀναπτύξω ἀπόψε. Θὰ τὸ ἀναπτύξω εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν, τὴν κατ’ ἄρθρον, διότι αὐτὸ ἔχει τόσα ἀγκάθια καὶ τόσους τριβόλους, ὥστε νὰ τοὺς ἀναπτύξωμεν, ὅταν εἶναι πολὺ συνάδελφοι παρόντες. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6 οἱ ἴδιοι οἱ ἰατροί, δηλαδὴ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ διέγραψε τὸ Ταμεῖον Προνοίας. Τοῦτο δὲ ἐγένετο, διότι ἐθεώρησαν σκόπιμον νὰ μὴν εἶναι πολλὰ Ταμεῖα προνοίας, παρὰ νὰ γίνῃ παρὰ τῷ Τ.Σ. Α.Υ. ἕνα Ταμεῖον προνοίας. Καὶ σωστὸν εἶναι αὐτό. Διότι Ταμεῖον προνοίας μόνον ἡ Ἀθήνα ποὺ ἔχει 3.500 ἰατροὺς καὶ ἴσως ἡ Θεσσαλονίκη ποὺ ἔχει 700, θὰ μποροῦσε νὰ ἔχῃ. Ἀλλὰ οἱ ἄλλοι σύλλογοι, θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ ἱδρύσουν Ταμεῖον προνοίας καὶ δι’ αὐτὸ ἐθεωρήσαμε σκόπιμον εἰς τὸ Τ.Σ.Α.Υ. νὰ δημιουργηθῇ Ταμεῖον προνοίας. Καὶ μετ’ οὐ πολὺ ἔρχεται τὸ νομοσχέδιον περὶ Τ.Σ.Α.Υ. καὶ θὰ εἶναι ἡ σχετικὴ διάταξις μέσα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 7, ἀφέθη ὡς ἔχει ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Τοῦτο βέβαια εἶναι τὸ μόνον σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον ἐζήτησαν οἱ ἰατροί, λόγῳ τοῦ ὅτι, βέβαια ἔχουν καὶ κάποιαν σχέσιν μὲ τὰ Νοσοκομεῖα νὰ μπαίνουν καὶ νὰ νοσηλεύωνται τόσον αὐτοί, ὅσον καὶ αἱ οἰκογένειαί των εἰς αὐτὰ τὰ Νοσοκομεῖα. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν εἶναι δυνατόν, αὐτὴ ἡ διάταξις νὰ περάσῃ ὅπως ἤθελον οἱ ἰατροί, ἀφέθη ἀκριβῶς, ὅπως ἔχει, τὸ ὁποῖον ἔχει γίνει καὶ ἀποδεκτόν.

§200ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ......

§201Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. Καὶ ἐὰν μᾶς δώσουν εἰς τὸν «Εὐαγγελισμὸν» καὶ τὸν «Ἐρυθρὸν Σταυρόν», δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μποῦμε ποτέ. Εἰς τὸ ἄρθρον 8 κατόπιν συμφωνίας τῶν διοικήσεων τῶν Ταμείων, διεγράφη ὅτι οἱ Ἰατρικοὶ Σύλλογοι, δὲν θὰ ἔχουν ἐκπρόσωπον εἰς τὸ Ταμεῖον ὑγείας τῶν Τραπεζῶν.

§202Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Σεῖς τὶ νομίζετε, ἠμπορεῖ ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος νὰ ἔχῃ ἀντιπρόσωπον καὶ εἰς τὰ ἱδρύματα ἰδιωτικοῦ δικαίου, τὰ ὁποῖα ἐπιχορηγοῦνται ὑπὸ τοῦ Κράτους; Δὲν εἶναι ὀρθὸν αὐτά;

§203Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. Εἶναι ὀρθώτατον, δηλαδὴ νὰ ἔχουν ἐκπρόσωπον ἰατρὸν καὶ τὰ Νοσοκομεῖα, τὰ ὁποῖα συντηροῦνται ὑπὸ τοῦ Κράτους.

§204Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἔχουν μὲ τὸν νόμον 965.

§205Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. Τὰ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, τὰ ἐπιχορηγούμενα ὑπὸ τοῦ Κράτους, δὲν ἔχουν. Εἰς τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο μία προσθήκη εἰς τὴν τελευταίαν παράγραφον διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων, διότι ἀπεδείχθη, κύριοι τὸ ἑξῆς: Ἐδημοσιεύθη ὁ νόμος 1502, ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους ἰατροὺς καὶ λέγει ἡ διάταξις ὅτι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν ὑποβάλλει δήλωσιν ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως, χάνει καὶ τὰς δύο θέσεις. Ἐν τούτοις ἔχομεν ἰατροὺς μὲ 2.800.000 καὶ 3 ἑκατομμ. Διευθυντὰς ὑγειονομικῶν κέντρων, οἱ ὁποῖοι κατέχουν καὶ ἄλλας θέσεις καὶ οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ δὲν ὑπέβαλον δήλωσιν. Δὲν τοὺς εἶπεν κανεὶς τίποτε. Ἐπίσης ἐδημοσιεύθη ὁ νόμος 1538, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι οἱ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν θέσιν Νομικοῦ Προσώπου, Δημοσίου Δικαίου, Δημ. Ὑπαλλήλου, θὰ δηλώσουν καὶ αὐτοί, καὶ δὲν ἔχει κυρώσεις, παρὰ μόνον νὰ ἀπολύωνται, ὅταν δὲν δηλώσουν. Ἀλλὰ δὲν τοὺς ἠνώχλησε κανείς. Δι’ αὐτὸ εἰς τὸ ἄρθρον 9 ἐτέθησαν κυρώσεις καὶ προστίθεται εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου ὅτι, «μὲ τὰς αὐτὰς ποινὰς τιμωροῦνται..... (ἀναγινώσκει).....». Διότι εἰς τὴν κάθε παράβασιν τοῦ παρόντος νόμου, ἔχουν ὑποχρέωσιν οἱ Ἰατρικοὶ Σύλλογοι νὰ παραπέμπουν τοὺς ἰατροὺς εἰς τὰ Πειθαρχικὰ Συμβούλια, δηλαδὴ δὲν θὰ κάμουν ἄλλην ἐργασίαν οἱ Ἰατρικοὶ Σύλλογοι, παρὰ μόνον, Πειθαρχικὰ Συμβούλια. Ἐὰν οἱ ἰατροὶ βλέπουν αὐτὴν τὴν διάταξιν δὲν θὰ παραβοῦν ποτὲ τὸν νόμον. Τὸ ἄρθρον 10 ἀφορᾷ τὰς εἰσφοράς. Ἐδῶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τὸ ἄφισε, ὡς ἔχει μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι προτείνει, ἐφ’ ὅσον καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, τὸ ἐζήτησαν, νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ λέξις «ἀναλόγως τῆς φορολογικῆς κατατάξεως». Τὰ διοικητικὰ συμβούλια νὰ μὴ παίρνουν τὴν φορολογικὴν κατάταξιν τοῦ ἰατροῦ, παρὰ νὰ πληρώνῃ ὁ ἕνας π. χ. 5.000 καὶ ὁ ἄλλος 10.000 καὶ πάρα πάνω, καὶ νὰ μὴ πληρώνουν σύμφωνα μὲ τὴν φορολογικὴν κατάταξιν.

§206Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Εἰς τὴν παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 2, ὑπάρχει διαδικασία ἐγκρίσεως τῆς γνωμοδοτήσεως τῆς ἀναφερομένης Ἐπιτροπῆς, δὲν προβλέπεται, ὅμως καὶ ἡ περίπτωσις διαφωνίας τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ πῶς ἐκδίδονται αἱ ἀποφάσεις διότι ἐδῶ εἶναι μία διατύπωσις περίεργος.

§207Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. Ἔχει μίαν τροπολογίαν ὅτι ἐντὸς 10 ἡμερῶν ἐὰν δὲν ἀποφασίσῃ.......

§208Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Τὸ λέγει ὁ νόμος, ὅτι διὰ τὸν Ὑπουργὸν εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀπόφασις.

§209Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐδῶ λέγει, «τροποποιοῦνται ἢ ἀκυρώνονται......(ἀναγινώσκει)......». Παρέχεται, δηλ. ἡ εὐχέρεια ἢ ὄχι εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διαφωνήσῃ; Ἐὰν δὲν παρέχεται τοιαύτη εὐχέρεια, τότε δὲν πρόκειται περὶ γνωμοδοτήσεως, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἀποφάσεως καὶ δὲν χρειάζεται ἡ ἐπικύρωσις ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς. Ἐὰν πρόκειται περὶ Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία θὰ γνωμοδοτῇ, ὥστε νὰ ἀποφασίζῃ ὁ Ὑπουργός, θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὸν Ὑπουργόν, σαφῶς διατυπούμενον, ἡ εὐχέρεια νὰ ἐπικυροῖ ἢ νὰ τροποποιῇ ἢ νὰ ἀπορρίπτῃ. Ἐγὼ ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω ὅτι δὲν τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἀλλὰ ζητῶ μίαν ἀποσαφήνισιν. Ποία ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως αὐτῆς.

§210Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἡ καταργουμένη διάταξις λέγει τὰ ἑξῆς: «.....(ἀναγινώσκει)......». Συνεπῶς τώρα τοῦ ἀφαιρεῖται τὸ δικαίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ τροποποιῇ.

§211Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τότε δὲν χρειάζεται ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ.

§212Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, ἐπειδὴ δὲν προκύπτει ἐκ τοῦ κειμένου, ὅτι δηλαδὴ ἡ προβλεπομένη ἐπιτροπὴ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 2, εἰς τὴν ὁποίαν μετέχει ὁ Διευθυντὴς τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου, εἴπατε ὅτι ἀπεδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ μετέχῃ ὁ Διευθυντὴς τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου ἄνευ ψήφου.

§213ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν ἀπεδέχθη.

§214Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ὡς εἰσηγητὴς ἄνευ ψήφου.

§215Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ ἄρθρα 1 καὶ 5 δὲν θὰ ἀναπτύξω ἀπόψε, παρὰ μόνον εἰς τὴν ἄλλην συζήτησιν. Οὕτως ἔχει ὁ ὑπὸ κύρωσιν Α. Ν., ὅστις ἐφηρμόσθη ἅμα τῇ δημοσιεύσῃ του εἰς πολλὰς ἐπαρχιακὰς πόλεις. Ἡ παράκλησις ὅλου τοῦ Ἰατρικοῦ Σώματος καὶ χθὲς ἀκόμη ἐν τῇ Γενικῇ Συνελεύσει τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου, εἶναι νὰ ἐπικυρωθῇ ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἅπασαι αἱ γενικαὶ συνελεύσεις ὅλων τῶν Ἰατρικῶν Συλλόγων, ἔχουσι περιβάλλει αὐτὸν διὰ τῆς ἐγκρίσεώς των καὶ περιμένουν τὴν κύρωσίν του καὶ μόνον μερικοὶ πολυθεσῖται, μᾶλλον Ἀθηναῖοι ἰατροί, μὴ δυνάμενοι οὔτε ἐκ τοῦ ἐμφανοῦς νὰ βάλουσι ἐναντίον του, δημιουργοῦσι ἐμπόδια διὰ τὴν κύρωσίν του διὰ τῆς κινητοποιήσεως τῶν διοικήσεων τῶν Ταμείων, μεθ’ ὧν μετέβαλον τὰς ἐμμίσθους θέσεις εἰς κατ’ ἐπίσκεψιν ἀμοιβάς. Ἅπαντες οὗτοι ἐξασκοῦσι πίεσιν, χρόνια τώρα, διὰ τὴν μὴ ψήφισίν του. Ἓν μόνον εἶναι τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἀπὸ τὸ ἓν μέρος εἶναι αὐτοὶ οἱ ἐλάχιστοι εὐποροῦντες καὶ τῶν ὁποίων τὰ συμφέροντα δὲν διακυβεύονται μὲ τὰ ἄρθρα αὐτὰ καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος εἶναι 7.500 ἰατροί, τῶν ὁποίων ἡ ἀπαίτησις εἶναι ἀμετάβλητος καὶ ἀμετάκλητος νὰ χαρίσετε εἰς αὐτὰς τὸν Α. Ν. μὲ τὰς τροποποιήσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὡς μικρὸν δεῖγμα καλωσύνης τῆς Πολιτείας πρὸς τὸ Σῶμα τὸ Ἰατρικόν, τὸ ὁποῖον ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Κράτους φέρει τὸ μέγα ποσοστὸν τῆς δωρεὰν παροχῆς κοινωνικῆς προνοίας εἰς τὰς ἀπόρους καὶ πασχούσας τάξεις. (Χειροκροτήματα).

§216Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Μεταξὺ τοῦ ἰατρικοῦ κόσμου καὶ τῶν ἠσφαλισμένων ὑπαλλήλων, ἐγένοντο πολλαὶ διαπραγματεύσεις καὶ ἡ τελευταία ἐνώπιόν μου σήμερον τὸ ἑσπέρας, ἡ ὁποία διήρκεσεν ἐπὶ πλέον τοῦ διώρου. Ἐπῆλθε μία ἐπαφὴ ἀπόψεων τόσον μεταξὺ τῆς Συνομοσπονδίας καὶ τῶν Ταμείων, ὅσον καὶ τοῦ Πανελληνίου Συλλόγου καὶ τῶν Συλλόγων Ἀθηνῶν. Θὰ παρεκάλουν νὰ γίνουν ἀποδεκταὶ αἱ τροπολογίαι αὐταὶ εἰς τὰς ὁποίας συνέπεσαν αἱ ἀπόψεις, αἱ ἀντιτιθέμεναι μέχρι πρὸ ὀλίγου καὶ ἡ περαιτέρω συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως καὶ αἱ ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι διατυποῦνται μέσα εἰς τὴν συμφωνίαν αὐτῶν νὰ ἐκτεθοῦν κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν, κατὰ τρόπον ὥστε ψηφιζομένων αὐτῶν νὰ μὴ εἶναι δυνατὴ μία νέα ὑπαναχώρησις, ἡ ὁποία θὰ μᾶς ταλανίσῃ ἐπὶ πολύ. Ἐφ’ ὅσον αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατέληξαν εἰς ὡρισμένας συμφωνίας καὶ ἐφ’ ὅσον τὰς συμφωνίας αὐτὰς ἀποδέχονται ἀμφότερα τὰ μέρη, ἐὰν συμφωνῇ ἡ Βουλὴ νὰ γίνουν ἀποδεκταί, νὰ γίνουν ἀποδεκταί, μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν ἡ Βουλὴ ἐὰν θέλῃ ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν νὰ ἐπανέλθῃ. Ἀλλὰ ἐὰν θεωρηθῇ ὅτι μεταξὺ τῶν δύο μερίδων ἐπῆλθεν ἡ συμφωνία καὶ οὔτε οἱ μὲν οὔτε οἱ δὲ δὲν δύνανται νὰ ἐπανέλθουν ἐπὶ ἐκείνων τῶν σημείων, εἰς τὰ ὁποῖα συνεφώνησαν, ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπανέλθῃ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ μείνῃ ἄνευ συζητήσεως εἶναι τὸ ἄρθρον 1 καὶ τὸ ἄρθρον 5. Διότι εἰς τὸ 1 ὑπάρχουν γνῶμαι βουλευτῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀναπτυχθοῦν εὐρέως, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἡ ὥρα εἶναι ἀργὰ καὶ δὲν θὰ δυνηθῶμεν σήμερον νὰ συζητήσωμεν ἐπ’ αὐτοῦ καὶ πρέπει, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄρθρα ἐκεῖνα εἰς τὰ ὁποῖα ἔχει ἐπέλθη συμφωνία νὰ κλείσωμεν αὐτὴν τὴν ἐπιρροοῦσαν πληγήν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ μείνῃ ἀνοικτὸν εἶναι τὸ ἄρθρον 5, τὸ ὁποῖον ἔχει ὄχι μόνον μεταξὺ ἡμῶν εὐρεῖαν συζήτησιν, ἀλλὰ καὶ μεταξὺ τῶν δύο μερίδων, τὸ ζήτημα δηλαδὴ τῶν ἀμοιβῶν, τῆς πολυθεσίας κλπ. Ἐὰν συμφωνῆτε εἰς αὐτὸ θὰ σᾶς εἴπω μίαν πρὸς μίαν τὰς συμφωνίας, αἱ ὁποῖαι ἐπῆλθον.

§217ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Σύμφωνοι!

§218Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Νὰ διατυπωθοῦν ὡς τροπολογίαι ἰδικαί σας.

§219Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Θὰ τὰς ἀκούσετε τώρα μίαν πρὸς μίαν. Ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 1 δὲν ὑπάρχει οὐδεμία τροπολογία, θὰ μείνῃ πρὸς συζήτησιν. Εἰς τὸ ἄρθρον δύο ὑπάρχει μία τροπολογία—συμφωνοῦν ἀμφότερα τὰ μέλη—ὅπως τεθῇ Πρωτοδίκης, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ὁ δίδων καὶ τὰς λύσεις, δεδομένου ὅτι τὸ ἓν μέρος θὰ εἶναι ἐκ μέρους τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου καὶ τὸ ἄλλο ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ συνεφώνησαν ὅπως ὁ Νομίατρος παραμείνῃ ὡς εἰσηγητής, ὁ ὁποῖος μοιραίως διὰ τῶν ἐπιχειρημάτων του καὶ τῆς οὐδετερότητος ὡς Κρατικὸς Ὑπάλληλος, θὰ ἐπηρεάσῃ τὸν Πρωτοδίκην, ὁ ὁποῖος ἀσφαλῶς θὰ κρίνῃ ὑπὲρ τοῦ δικαίου τῶν μὲν ἢ τῶν δέ.

§220Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, περὶ τῆς ἄνευ ψήφου γνώμης τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου, ἐπιφυλλάσσομαι νὰ ἐκφέρω τὰς ἀπόψεις μου.

§221Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ἐμείναμε σύμφωνοι ὅτι κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν ἡ Βουλὴ θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐκφράσῃ τὰς γνώμας της.

§222ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα!

§223Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). «Παρερχομένης ἀπράκτου τῆς προθεσμίας ....(ἀναγινώσκει)....». Ἐδῶ συνεφώνησαν ἀμφότερα τὰ μέρη, ὅπως ὑποχρεωθῇ ὁ Ὑπουργός· διότι θέλουν τὴν ἐγγύησιν, ἐντὸς 10 ἡμερῶν νὰ ἀποφανθῇ. Θὰ εἶναι ἕνας δεύτερος διαιτητής, μεταξὺ αὐτῶν. Καὶ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον συνεφώνησαν. Τὴν διατύπωσιν δὲν τὴν ἔχω πρόχειρον. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὁ κ. Καλαντζάκος ἀνέφερε μίαν ὀρθὴν διατύπωσιν.

§224Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἐκεῖ ποὺ λέγει: «Ὁ Ὑπουργὸς ἐπικυροῖ» νὰ προστεθῇ: «δυνάμενος νὰ ἐπιφέρῃ τὰς κατὰ τὴν κρίσιν του ἐπενεκτέας τροποποιήσεις».

§225Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Σύμφωνος.

§226Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, προτείνω τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 3.

§227Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ὡς Ὑπουργὸς Προνοίας, δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀντίρρησιν. Ἀλλά, δυστυχῶς, ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ τὴν ἐπιβάρυνσιν. Δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ τὴν ἀποδεχθῶ.

§228Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ δεχθῇ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 3, διότι θέλει νὰ ἔχῃ καὶ τὴν ἔγκρισιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀλλ’ ἐκ τῆς διαγραφῆς τοῦ ἄρθρου 3 δὲν πρόκειται νὰ προκύψῃ ἐπιβάρυνσις εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Συνεπῶς ἡ αἰτιολογία διὰ τὴν μὴ ἀποδοχὴν τῆς διαγραφῆς δὲν εἶναι ἐπαρκής. Ἐν ὀνόματι τῆς ἰσότητος τὴν ὁποίαν θεσπίζει τὸ Σύνταγμά μας, ζητῶ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 3.

§229Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν ἀγαπητόν μου συνάδελφον κ. Πρωτοπαπαδάκην. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεσπίσωμεν οἱανδήποτε εἰδικὴν καὶ προνομιοῦχον διάταξιν, δι’ οἱανδήποτε τάξιν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ὑπάρχουν βεβαίως διατάξεις νόμων αἱ ὁποῖαι προβλέπουν διὰ τὸ τεχνικὸν ἐπίδομα, ὅπως εἶναι δυνατὸν κάλλιστα νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα καὶ νὰ θεσπισθῇ καὶ ἕνα ἰατρικὸν ἐπίδομα, ἢ τεχνικὸν ἐπίδομα διὰ τοὺς ἰατρούς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίου δικαίου ὅτι θὰ θεσπισθῇ αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις δι’ ἕνα ἐπάγγελμα, διότι καὶ οἱ μηχανικοὶ τότε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διεκδικήσουν τὴν ἐξαίρεσιν αὐτὴν καὶ οἱ Δικηγόροι καὶ οἱ Θεολόγοι καὶ πᾶς ὑπηρετῶν τὸ Δημόσιον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διεκδικήσῃ τὴν ἐξαίρεσιν αὐτήν. Οἱ Δημόσιοι ὑπάλληλοι διέπονται ἀπὸ καθεστὼς δημοσίου δικαίου. Ὑπάρχουν οἱ νόμοι, ὑπάρχουν οἱ ὀργανισμοί. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι μία Ἐπιτροπή, τῆς ὁποίας μετέχουν πολῖται, θὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὴν ρύθμισιν ἔστω καὶ γνωμοδοτικῶς τῶν μισθῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Αὐτὸ εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας.

§230ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι.

§231Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3, κύριοι συνάδελφοι, ἀφορᾷ καὶ δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ μή. Καθ’ ὃ μέτρον ἀφορᾷ μὴ δημοσίους ὑπαλλήλους, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ διαγραφῇ. Δηλαδὴ κατὰ ποῖον μέτρον ἀφορᾷ μὴ δημοσίους ὑπαλλήλους; Τὸ ἄρθρον 3 ὁμιλεῖ περὶ νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων ποὺ ἀποτελοῦν ὀργανισμοὺς δημοσίου δικαίου. Προκειμένου περὶ αὐτῶν, δὲν θὰ εἶχα καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ θεσπισθῇ ἡ ἐξαίρεσις.

§232ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τῶν συντηρουμένων.

§233Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τῶν συντηρουμένων ἐπίσης θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξετασθῇ θέσπισις ἐξαιρέσεως, ἐφ’ ὅσον εἰς τὸ νοσηλευτικὸν ἵδρυμα, τὸ συντηρούμενον ὑπὸ τοῦ δημοσίου, ὑπηρετοῦν ἰατροὶ ἐπὶ τῇ βάσει ἰδιωτικῆς συμβάσεως ἐργασίας. Ὅπου ὑπάρχει ἰδιωτικὴ σύμβασις ἐργασίας ἡ ἐξαίρεσις εἶναι πλήρως νοητὴ καὶ προσχωρῶ εἰς τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη. Ὅπου δὲν ὑπάρχει ἰδιωτικὴ σύμβασις ἐργασίας, ἐνῷ ὑπάρχει ὑπαλληλικὴ σχέσις, δημοσιοϋπαλληλικὴ σχέσις, ἐκεῖ τὴν ἐξαίρεσιν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀγαπητὸς κ. Πρωτοπαπαδάκης, νὰ μὴ τὴν ἀποδεχθῶ. Ἑπομένως θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ σκεφθῇ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη ὑπὸ αὐτὴν τὴν μορφήν. Πλὴν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων, νὰ μὴν ὑπάρχῃ ἐξαίρεσις. Εἶναι αὐτονόητος διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους· καὶ ὅποιος θέλει, ἂς ὑπηρετῇ τὸ Δημόσιον, ὅποιος θέλει, ἂς μὴ τὸ ὑπηρετῇ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποσχεθῶμεν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν τὸ Δημόσιον, μεταχείρισιν εἰδικήν, ἡ ὁποία νὰ εἶναι ἐξηρτημένη μάλιστα ἀπὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον ἀπαρτιζόμενον καὶ ἀπὸ ἰδιώτας. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτόν. Θεσπίζεται οὕτω μία ἀρχή, ἡ ὁποία, ὡς προηγούμενον, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ κακὰς συνεπείας. Ὡς πρὸς τὰ ἄλλα, τὰ Νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, τὰ ὁποῖα συντηροῦνται ἀπὸ τὸ Δημόσιον καὶ εἰς τὰ ὁποῖα οἱ ἰατροὶ δὲν εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι, ὡς πρὸς αὐτὰ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην.

§234Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡ πρότασίς μου εἶναι νὰ διαγραφῇ ὅλον τὸ ἄρθρον. Ὁ κ. Κανελλόπουλος συνεφώνησεν ἐν μέρει πρὸς τὴν πρότασιν αὐτήν. Καὶ νομίζω ἀνέλαβεν ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν νὰ μᾶς εἴπῃ ποὺ καταλήγει ὁ ἴδιος.

§235Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ αὐτὴν τὴν ἄλλην περίπτωσιν δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ συνεννοηθῆτε· μόνον διὰ τὰ Κρατικὰ Νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, δηλαδὴ νὰ ζητήσωμεν καὶ ὡς πρὸς αὐτὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐξαίρεσις. Ἀλλὰ εἰς τὰ Κρατικὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα πᾶς ὁ διοριζόμενος γίνεται δημόσιος ὑπάλληλος.

§236ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὄχι.

§237Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅποιος εἶναι ἐπὶ συμβάσει θεωρεῖται ἐπίσης δημόσιος ὑπάλληλος. Δὲν ἔχει ὡρισμένα εὐεργετήματα τὰ ὁποῖα ἐνδεχομένως ἔχει ὁ δημόσιος ὑπάλληλος. Ἀλλ’ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριά, ὡς ἐπὶ τὸ πολύ, ἔχει μισθὸν μεγαλύτερον τῶν συνήθων δημοσίων ὑπαλλήλων.

§238Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Οἱ ἰατροὶ οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰ Νοσοκομεῖα δὲν εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι.

§239Β. ΜΠΑΚΟΝΙΚΑΣ. Ὀφείλω νὰ κάμω μίαν διευκρίνησιν ὅτι ὅλοι οἱ Ἰατροὶ τῶν Νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων οἱ ὑπηρετοῦντες ἐπὶ θητείᾳ, ὑπάγονται εἰς τὸν Νόμον 1538, ὥστε δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ μὴν ἐξαιρεθοῦν. Οἱ ἰατροὶ τῶν Νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων θεωροῦνται ὑπάλληλοι καὶ δι’ αὐτὸ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ὅποιος ἔχει δύο θέσεις τοῦ ἀφαιρεῖ τὸν μισθόν, διότι θεωρεῖται ὅτι ὑπάγεται εἰς τὸν Νόμον 1538.

§240Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Εἰς τὴν βʹ συζήτησιν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μᾶς εἰπῆτε εἰς τὶ θὰ καταλήξητε.

§241Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Βεβαίως. Τὸ ἄρθρον 3 παραμένει ὡς ἔχει ἐπανερχομένης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη.

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4.

§243Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ψηφίσωμεν κατ’ ἀρχὴν καὶ αὔριον εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ συζητήσωμεν τὰς τροπολογίας, ἀδιαφοροῦντες ἐὰν τὸ Πανεπιστήμιον, εἴτε τὰ διάφορα ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα συμφωνήσουν, ἢ δὲν συμφωνήσουν, διότι ἡμεῖς εἴμεθα τὸ κυρίαρχον Σῶμα καὶ ἡμεῖς θὰ ἀποφασίσωμεν. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ προσθέσω ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ συγχωρήσω τὸν κ. Εἰσηγητὴν διὰ μίαν ἀήθη ἀπειλὴν τὴν ὁποίαν εἶπεν ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ὅτι δὲν πρέπει κανεὶς νὰ διαφωνήσῃ μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ τοὺς ἀντιδρῶντας ὅτι θὰ τοὺς σημειώσῃ. Θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ θεωρήσῃ ὡς μὴ λεχθεῖσαν τὴν φράσιν ταύτην.

§244Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δικαιολογημένος ὁ κ. Κουπαροῦσος νὰ ζητᾷ ἀπὸ τὸν κ. Μπακονίκαν ν’ ἀνακαλέσῃ. Ὁ κ. Μπακονίκας δὲν ἠπείλησε τὸ Σῶμα, ὅπερ τιμᾷ, ἀλλὰ εἰς ἔντονον ὕφος διηρμήνευσε τὰς ἀντιλήψεις τοῦ Ἰατρικοῦ Σώματος διατεθειμένου νὰ ἀντιταχθῇ πρὸς τὴν ὀργανουμένην ἐπίθεσιν ἐναντίον τοῦ Κώδικος ἐκ μέρους τῶν διοικούντων τὰ Ταμεῖα οἵτινες ὄχι μόνον ἠπείλησαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ παρελθὸν εἶχον δώσει ἐντολὰς ἀπεργίας συνεπικουρούμενοι ὑπὸ τῶν πολυθεσιτῶν ἰατρῶν καὶ διαφόρων ἀρχιάτρων Ταμείων, ἐχόντων κοινὰ πρὸς αὐτοὺς τεράστια οἰκονομικὰ ὠφελήματα.

§245Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἡ σιωπὴ τοῦ κ. συναδέλφου δεικνύει ὅτι ἐπιμένει ἐπὶ τῆς ἀπειλῆς. Ἡμεῖς ἐκτελοῦντες τὸ καθῆκον μας θὰ πολεμήσωμεν, ὅπως πρέπει νὰ πολεμήσωμεν κάθε νομοσχέδιον διὰ τὸ ὁποῖον δὲν συμφωνοῦμεν.

§246Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Μπακονίκας δὲν ἠνόησε οὐδὲ πρὸς στιγμὴν ν’ ἀπειλήσῃ τὴν Βουλήν, αὐτὸ βεβαίως εἶναι αὐτονόητον. Ἐπιτρέψατέ μου ἐξ ὀνόματός του νὰ προβῶ εἰς αὐτὴν τὴν βεβαίωσιν. Ἐφόσον δὲν μὲ διέκοψε καὶ δὲν ἠμφισβήτησε τὴν ἰδιότητά μου ὡς ἐντολοδόχου, βεβαίως ἡ βεβαίωσίς μου πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή. Ἴσως ὁ ἐκνευρισμὸς τῶν ἀναπτυχθεισῶν ἀντιθέτων ἀπόψεων νὰ ἐδημιούργησεν αὐτὴν τὴν ἀτμόσφαιραν. Θὰ παρακαλέσω ὁ ἐκνευρισμὸς αὐτὸς νὰ κοπάσῃ. Καὶ ἐγὼ ἐδέχθην τὴν ἐπίσκεψιν Ἐπιτροπῶν καὶ χθὲς καὶ σήμερον. Βεβαίως τὰς ἀπόψεις των τὰς διετύπωσαν μὲ μίαν ἀπειλὴν ἡ ὁποία καὶ εἰς ἐμὲ δὲν ἤρεσε. Τὰς διετύπωσαν ἐν συνδιασμῷ πρὸς τὴν ἀπειλὴν τῆς ἀπεργίας. Ὅλοι ὅμως ἠξεύρετε, εἰς ὅλα τὰ ἐλεύθερα πολιτεύματα ἡ ἀπεργία εἶναι δικαίωμα. Βεβαίως, δὲν εὑρίσκω καὶ ἐγὼ οὐσιαστικῶς ὀρθόν, τὸ νὰ συνδέουν τὴν διατύπωσιν τῶν ἀπόψεών των μὲ τὴν ἀπειλὴν ἀπεργίας. Ἀλλ’ ἀπὸ ἀπόψεως τύπων, δημοκρατικῶν τύπων, ἔχουν τὸ δικαίωμα αὐτό. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἰσέρχομαι εἰς τὴν οὐσίαν, ἀλλ’ ἐπικαλοῦμαι τὴν ψυχραιμίαν ὅλων τῶν κ. κ. συναδέλφων. Εἶναι ἀνάγκη τὰ προβλήματα τὰ συνδεόμενα μὲ τὸν νόμον αὐτὸν νὰ μελετηθοῦν μετὰ προσοχῆς καὶ βεβαίως εὐτυχῶς ὅτι δὲν ἐπέρασε χθὲς τὸ νομοσχέδιον τυπικῶς χωρὶς νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν μελέτην τοῦ κειμένου του. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, θὰ περάσῃ ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ θὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὴν Βουλὴν κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ ἱκανοποιήσῃ καὶ τὸν ἰατρικὸν κόσμον, ἀλλὰ καὶ γενικῶς τὴν κοινωνίαν. Καλὴ θὰ ἦτο ἡ ἀναβολὴ ὀλίγων ἡμερῶν διὰ νὰ κατατοπισθῶμεν εἰς ὅλας τὰς λεπτομερείας καὶ διὰ νὰ διορθώσωμεν σημεῖα τὰ ὁποῖα χρήζουν διορθώσεως. Ἄλλωστε καὶ οἱ Ἰατροὶ δὲν ἀποτελοῦν ὅλοι κοινότητα, ἄλλοι ἔχουν συμφέρον νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον ὅπως ἔχει, ἄλλοι ἰατροὶ πάλιν καὶ αὐτοὶ ἔχουν συμφέρον νὰ μὴ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον ὅπως ἔχει. Καὶ εἰς τὴν μίαν κατηγορίαν, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, καὶ εἰς τὴν ἄλλην, ὑπάρχουν καὶ καλοὶ ἐπιστήμονες καὶ καλοὶ χαρακτῆρες, ἀλλὰ καὶ κακοὶ ἐπιστήμονες καὶ κακοὶ χαρακτῆρες. Διότι ὑπάρχουν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ Ἰατροί, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ εἶχον ποτὲ τὴν δυνατότητα νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμα χωρὶς τὴν βοήθειαν αὐτοῦ τοῦ νόμου καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπίσης θὰ εὐλογηθοῦν διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ὅπως ὑπάρχουν καὶ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄριστοι καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας τοῦ Νόμου αὐτοῦ κατέχοντες φέρ’ εἰπεῖν δύο θέσεις.

§247Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Πέντε, ἕξη.

§248Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀγαπητέ, κύριε συνάδελφε, διατὶ νὰ πᾶμε αἰφνιδίως εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατέχουν 6 θέσεις καὶ νὰ μὴ σκεφθῶμεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μόνον δύο. Κύριοι, δὲν εἰσέρχομαι εἰς τὴν οὐσίαν, θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν οὐσίαν, ἀλλὰ λέγω ὅτι ὑπάρχουν καὶ εἰς τὴν κατηγορίαν ἐκείνην τῶν Ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι πολυθεσῖται, ὅτι ὑπάρχουν ἰατροί, πράγματι ἄξιοι νὰ ἀντιμετωπισθοῦν νομοθετικῶς, ἀλλὰ καὶ δῆθεν πολυθεσῖται, διότι ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ θεωρήσω πολυθεσίτην ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἔχει δύο θέσεις καὶ παίρνει 1.500.000 δραχμάς. Τὰ προβλήματα εἶναι πολύπλοκα, χρειάζονται ψυχραιμίαν καὶ σαφήνειαν σκέψεως καὶ νὰ μὴ κατέχεται ἡ σκέψις μας ἀπὸ οἱανδήποτε πρόθεσιν. Θὰ κρίνωμεν ἐλευθέρως, ἀσχέτως καὶ τῆς συμφωνίας, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς ἄλλην αἴθουσαν οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὴν Βουλήν. Βεβαίως, χρήσιμος ἦτο ἡ συζήτησις ἡ ὁποία ἐγένετο ἐκεῖ καὶ φορεῖς τῶν πορισμάτων τῆς συζητήσεως αὐτῆς ἦσαν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. Μπακονίκας, καὶ μᾶς χρειάζεται ὡς προϋπόθεσις ἡ γνῶσις τῶν πορισμάτων αὐτῶν. Ἀλλὰ καὶ ἐκτὸς τῆς προϋποθέσεως αὐτῆς ἡμεῖς ἐλευθέρως θὰ κρίνωμεν καὶ νομίζω ὅτι θὰ καταλήξωμεν εἰς πορίσματα, τὰ ὁποῖα καὶ τὸν ἰατρικὸν κόσμον πλήρως θὰ ἱκανοποιήσουν.

§249Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν θὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ ὅλου προβλήματος, ὁπότε ὁ Εἰσηγητὴς θὰ λάβῃ πρῶτος τὸν λόγον καὶ θὰ ἀναπτύξῃ ὅλας τὰς ἀπόψεις. Ὀφείλω δὲ νὰ δηλώσω ὅτι ἐκτὸς τοῦ κ. Κανελλοπούλου, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξεν ἐπαρκῶς τὸ θέμα καὶ τὰ μέλη τῆς Ἰατρικῆς Ἐπιτροπῆς ἔδειξαν πολλὴν κατανόησιν, διότι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιδείξουν, ὡς ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ τῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν κατεῖχον πρό τινος, ὡς Πρόεδροι Συλλόγων, μίαν ἀδιαλλαξίαν. Ἔδειξαν ὅμως μίαν τοιαύτην κατανόησιν, ἡ ὁποία ἀποδεικνύει μίαν συνεννόησιν μὲ τοὺς ἠσφαλισμένους, οἱ ὁποῖοι ὀφείλω νὰ δηλώσω ἐπέδειξαν ἐπίσης ἀπόλυτον κατανόησιν, ὥστε νὰ ἐπέλθῃ ἡ λύσις εἰς αὐτὴν τὴν ἀτμόσφαιραν ἡ ὁποία ἦτο δυσάρεστος. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι ἐξηρτήσαμεν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀτμοσφαῖραν τὴν λῆψιν ἀποφάσεως, εὐτυχῶς ἡ συζήτησις ἦτο ὁμαλὴ καὶ κατελήξαμεν εἰς συνεννόησιν καὶ εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν θὰ συζητήσωμεν εὐρέως ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος. Τώρα θὰ παρακαλέσω νὰ γίνουν δεκταὶ αἱ τροπολογίαι τὰς ὁποίας ἀνεπτύξαμεν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 ἡ παράγραφος βʹ παραμένει μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἡ ὁποία παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὅτι διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς δὲν πρόκειται νὰ θιγῇ ἡ λειτουργία τῶν Ἰατρείων τῶν Ταμείων Ὑγείας. Ἄρθρον 5. Πλὴν τῆς παραγράφου γʹ ἡ ὁποία διαγράφεται ὡς περιττή, παραμένει ὁλόκληρον πρὸς συζήτησιν κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν. Ἀφορᾷ τὴν πολυθεσίαν, τὸ ἐπίμαχον ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ ἐκτενὴς συζήτησις καὶ μελέτη ἐκ μέρους μας, διότι ὁμολογῶ ὅτι καὶ ἡμεῖς δὲν ἔχομεν καταλήξει ἐκεῖ ποὺ πρέπει. Ἄρθρον 6. Διαγράφεται ὅπως ἐδήλωσεν ὁ κ. Εἰσηγητής, διότι ἑτοιμάζεται νέον νομοσχέδιον. Τὸ ἄρθρον 7 παραμένει ὡς ἔχει. Εἰς τὸ ἄρθρον 8 ἔγινε δεκτὴ ἡ τροπολογία νὰ ἀπαλειφθοῦν αἱ λέξεις «ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα Ὑγείας», ὥστε εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα Ὑγείας νὰ μὴν ὑπάρχουν ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου. Ἡ παράγραφος βʹ τροποποιεῖται, ὥστε εἰς τὸ Ι.Κ.Α. νὰ ὑπάρχῃ μόνον εἷς ἐκπρόσωπος τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου. Τὸ ἄρθρον 9 παραμένει ὡς ἔχει. Ἐπίσης καὶ τὸ ἄρθρον 10, ἀλλὰ εἰς τὴν παρ. γʹ τοῦ ἄρθρου 10, προστίθεται ἡ λέξις «ἐλευθέρως». Πέραν τούτου οὐδεμία ἄλλη τροπολογία γίνεται δεκτή.

§250Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ θέμα τοῦ κορεσμοῦ, τοῦ ἄρθρου 1, παραμένει ἐκκρεμές;

§251Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Ὅλα παραμένουν ἐκκρεμῆ, φυσικὰ διὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§253ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1843)51 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 1565)39 «περὶ κώδικος ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§255ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.45′ μ.μ.).