1952.03.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 54η

Δευτέρα 10 Μαρτίου 1952

ΠΡΟΕΔΡΙΑ κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. (Καλεῖται ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου ὁ εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ ἀποβιώσαντος βουλευτοῦ Ἠλείας Β. Στεφανοπούλου βουλευτὴς τῆς αὐτῆς περιφερείας κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος, ὅστις προσερχόμενος δίδει τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον, ἔχοντα οὕτω: «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος, νὰ φυλάξω πίστιν εἰς τὴν πατρίδα καὶ τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου».

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζὲς ζητεῖ ἄδειαν, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν. Ἐγκρίνει ἡ Βουλὴ τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας;

§3ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της εἰς τὴν αἰτηθεῖσαν ἄδειαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Τσιαπάρας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§5Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 8889)8.3.52 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ε. Ἀρβανιτάκη κατηγορουμένου ἐπὶ ἐξυβρίσει δημοσίου ὑπηρέτου καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Μορφωτικῆς Ἑνώσεως Νεολαίας Τούμπας, ζητούσης τὴν χορήγησιν δανείων διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν καταστραφεισῶν κατὰ τὴν κατοχὴν ἐγκαταστάσεών της. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Μεσσήνης καὶ τῆς Κτηματικῆς Ἀδελφότητος Καλαμῶν, ζητουσῶν ματαίωσιν τῆς μελετωμένης εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ 5.000 τόννων γεωμήλων. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Π. Εὐριπαῖος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Κυκλάδων διαμαρτυρομένου δι’ ἐγκατάλειψιν τῶν ἐπαρχιακῶν πόλεων τῶν Κυκλάδων διαδηλουμένην πλὴν ἄλλων διὰ τῆς σκοπουμένης καταργήσεως τοῦ ἐν Σύρῳ ἑδρεύοντος Ἐφετείου Αἰγαίου καὶ συστάσεως Ἐφετείου ἐν Πειραιεῖ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων ἐφοδιασμοῦ Εὐβοίας, ζητούντων μονιμοποίησίν των. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Μ. Χλουβεράκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συν)σμοῦ Τζερμιάδων Λασηθίου ζητοῦντος προσωρινὴν ἀναστολὴν ἀγροτικῶν χρεῶν 50–51 καὶ χορήγησιν νέων δανείων, διότι λόγῳ τῶν δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν κατεστράφη ἡ παραγωγὴ κλπ. Οἱ βουλευταὶ Κοζάνης κ. κ. Θ. Σαράντης, Δ. Δόκος καὶ Γ. Καρότσης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Σαμαροποιῶν καὶ Πεταλωτῶν Γρεβενῶν Κοζάνης, ζητούσης χορήγησιν ἀποζημιώσεως εἰς τὴν πενομένην τάξιν των, πληγεῖσαν ἐκ τῆς ἀναπτύξεως τῆς κυκλοφορίας τοῦ αὐτοκινήτου. Οἱ βουλευταὶ Κοζάνης κ. κ. Θ. Σαράντης, Δ. Δόκος καὶ Γ. Καρότσης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Πελεκάνου Κοζάνης, ζητοῦντος ἄμεσον κατασκευὴν ὑδραγωγείου ποσίμου ὕδατος καθ’ ὅσον ἡ ὡς ἄνω Κοινότης στερεῖται ποσίμου ὕδατος καὶ μαστίζεται ὑπὸ ἀσθενειῶν. Οἱ βουλευταὶ Κοζάνης κ. κ. Θ. Σαράντης, Δ. Δόκος καὶ Γ. Καρότσης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Κυνηγετικοῦ Συλλόγου Σερβίων Κοζάνης, ζητοῦντος ὅπως ἐπιτραπῇ τὸ κυνήγιον ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις εἰς περιοχὰς ἐλεγχομένας καὶ ὑπὸ στρατιωτικῶν ὑπηρεσιῶν. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Μ. Γαληνὸς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Βιοτεχνῶν Λέσβου, ζητούσης ὅπως τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐπαγγελματιῶν, Βιοτεχνῶν, Ἑλλάδος, προέρχηται ἐξ ἐκλογῶν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Γ. Βογιατζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς κοινότητος Ἁγίου, διαμαρτυρομένου κατὰ τῆς ἐπιβληθείσης φορολογίας δακοκτονίας ἐπὶ ἐλαιοδένδρων. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφορὰν ἐλαιοτριβέων τῶν χωρίων Ἀτάλης, Μακρυκάπας, Πάλιουρας, Καθενῶν, Γιδῶν καὶ Χαλκίδος, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν πρὸς καταπολέμησιν τοῦ δάκου, ἀναδρομικῶς εἰς βάρος καὶ τῶν ἐλαιοτριβέων καὶ τῶν παραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Α. Σπηλιωτοπούλου, διαχειριστοῦ Κοινοῦ Ταμείου Λεωφορείων Πατρῶν, Τριταίας, Καλαβρύτων, ζητοῦντος ματαίωσιν ψηφίσεως τοῦ παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν καταρτισθέντος νομοσχεδίου «περὶ συγκοινωνιῶν δι’ αὐτοκινήτου». Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν ἰδιοκτητῶν Ἀστικῶν Λεωφορείων Κερκύρας, ζητούντων ματαίωσιν ψηφίσεως τοῦ παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν καταρτισθέντος νομοσχεδίου «περὶ συγκοινωνιῶν δι’ αὐτοκινήτου». Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Προέδρου Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καλαμῶν καὶ τῶν Αὐτοκινητιστῶν Μεσσηνίας, ζητούντων ταχεῖαν ψήφισιν νομοσχεδίου «περὶ ἱδρύσεως Νομαρχιακοῦ Κοινοῦ Ταμείου Λεωφορείων Μεσσηνίας». Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Κ. Παπαμαντέλλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς ἐπαρχίας Τρικάλων, διαμαρτυρομένων διὰ διακοπὴν κατασκευῆς τῆς συγκοινωνιακῆς ἀρτηρίας τῆς μελλούσης νὰ συνδέσῃ τὴν ἐπαρχίαν Τρικκάλων μετὰ τῆς ἐπαρχίας Ἄρτης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Γ. Βογιατζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ διαφόρων ὀργανώσεων Αἰδηψοῦ, ζητούντων ἵδρυσιν Καζίνου εἰς τὰ λουτρὰ Αἰδηψοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐκ Νικολιτσίου Πρεβέζης πολυτέκνου Χρήστου Τρούγγου, διαμαρτυρομένου κατὰ τοῦ τομέως ἀνοικοδομήσεως, διότι δὲν ἐπεσκεύασε τὴν καταστραφεῖσαν καὶ πυρποληθεῖσαν οἰκίαν του κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς τοῦ χωρίου Μπουρταρίου Ζίτσης Ἰωαννίνων, ἐκ τῶν 1) Λύκου Κων)νου, 2) Χλέμου Νικολάου, 3) Σεραφεὶμ Θεοφάνους κλπ., διαμαρτυρομένης κατὰ τῆς ὑπηρεσίας στεγάσεως Ἰωαννίνων, διότι δὲν ἐχορήγησεν εἰς τὴν κοινότητά των ἐγκριθεῖσαν ξυλείαν καίτοι ἡ κοινότης των ὑπέστη καταστροφὴν ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν καὶ τῶν Γερμανοϊταλῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κτηνοτροφικοῦ Συλλόγου Νομοῦ Θεσπρωτίας, διαμαρτυρομένου διὰ μελετώμενα μέτρα κατὰ θεσμοῦ ἀγροφυλακῆς καὶ αἰτουμένου τὴν διατήρησιν καὶ βελτίωσιν τοῦ ἰσχύοντος συστήματος τῆς ὠργανωμένης ἀγροφυλακῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει τηλ)μα τοῦ Προέδρου τοῦ διδασκαλικοῦ συλλόγου Ἰωαννίνων διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἀπόσπασιν τοῦ τρίτου τμήματος ἀρρένων τῆς Ζωσιμαίας Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας καὶ προσθήκην τούτου εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Τριπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Μ. Χλουβεράκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Πολιτικῶν καὶ Στρατιωτικῶν Συνταξιούχων Λασηθίου, ζητοῦντος χορήγησιν μιᾶς συντάξεως ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τῶν Χριστουγέννων. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Μ. Χλουβεράκης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων κάτω χωρίου Ἱεραπέτρας, διαμαρτυρομένων διότι δίδεται πίστωσις καὶ μηχάνημα διανοίξεως τοῦ δρόμου Ἁγίου Ἰωάννου Ἱεραπέτρας, ἐνῷ ὁ δρόμος ἔχει υἱοθετηθῆ Κάτω Χωρίου–Ἅγιος Ἰωάννης–Ὀρεινὸ–Σητεία. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Μ. Χλουβεράκης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ψυχροῦ Λασηθίου, ζητούντων χορήγησιν ἀδείας φορτοεπιβατικοῦ αὐτοκινήτου εἰς τὸν Ν. Χρονάκην, πρὸς ἐκτέλεσιν τῆς καθημερινῆς συγκοινωνίας μετὰ τῆς πρωτευούσης Ἁγίου Νικολάου, κλπ. Ὁ Σύνδεσμος ὁδηγῶν λεωφορείων Α.Π.Π. Ἀθηνῶν ζητεῖ τροποποίησιν τοῦ Β. Δ. 7)14)1932 καὶ ἀπάλειψιν τῆς 3ης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 1 καθὼς καὶ τῶν ἄρθρων 2 καὶ 3 καθ’ ὅτι διὰ τῶν διατάξεων τούτων αὐξάνεται ἡ καθημερινὴ ἀπασχόλησις ὁδηγῶν πέραν τοῦ 8ώρου, χαρακτηρισμὸν τῆς ἐργασίας τῶν ὁδηγῶν εἰς κοπιώδη τοιαύτην, ηὐξημένην ἄδειαν, ἔνταξιν τῶν ὁδηγῶν εἰς τὸ Κ.Τ. χορήγησιν στολῆς δαπάναις τῶν ἰδιοκτητῶν κλπ. Ὁ Μ. Τσιμπουκίδης καὶ διάφοροι συγγενεῖς τῶν καταδικασθέντων ὑπὸ τοῦ Στρατοδικείου Ἀθηνῶν ὡς ἐνόχων κατασκοπείας καὶ ἐσχάτης προδοσίας διὰ τηλεγραφικῶν ἀναφορῶν των, ζητοῦν ἀναστολὴν ἐκτελέσεως τῆς ἐπιβληθείσης εἰς αὐτοὺς ποινῆς. Ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Ε. Ζαννῆς καταθέτει ἀναφορὰν Γεωργικῶν Συν)σμῶν Δωδεκανήσου, ζητούντων αὔξησιν εἰς 40% παθητικότητος μέλιτος ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ διάθεσις τούτου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως κατοίκων Ρεζῆ–Βαρδαρίου Θεσ) νίκης, ζητούντων τὴν ἐξαγορὰν τῶν παρ’ αὐτῶν κατεχομένων κρατικῶν ἀκινήτων. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας Ἁγίου Βασιλείου Ἐπαρχίας Λαγκαδᾶ, ζητούσης ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ σχολικοῦ Ταμείου διὰ διδακτηριακὰς ἀνάγκας. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Δροσοπηγῆς Φλωρίνης διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀνοικοδόμησιν τοῦ κατεστραμμένου χωρίου των. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Γ. Βογιατζῆς καταθέτει ἀναφορὰν ἐκτελωνιστῶν Χαλκίδος διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως κατάθεσιν νομοσχεδίου, ἐξοντωτικοῦ τοῦ ἐπαγγέλματός των. Ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Ε. Ζαννῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ὑπαλλήλων νομικῶν ὀργανισμῶν Δωδεκανήσου ζητούντων ἔγκρισιν τῶν ὀργανισμῶν των. Ὁ βουλευτὴς Πιερίας κ. Κ. Παπαγεωργίου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἐφέδρων ὁπλιτῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Κατερίνης Νόμου 751 ζητούσης ὅπως κατὰ τὴν ἐπικειμένην ἀπαλλοτρίωσιν τῶν μεγάλων ἀγροκτημάτων τῆς περιφερείας των προτιμηθῶσι κατὰ τὴν διανομὴν οἱ ὡς ἄνω ἔφεδροι, καθ’ ὃ τυγχάνουσιν ἀκτήμονες καλλιεργηταί. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μακαρονοποιῶν Κερκύρας ζητοῦντος ὑπαγωγὴν τῶν ζυμαρικῶν εἰς τὸ δελτίον γενικῶν διανομῶν πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν καὶ βελτίωσιν τοῦ ἐπισιτιστικοῦ προβλήματος. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Φ. Γεροθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν ἐπαγγελματιῶν τῆς Κοινότητος Ματαράγκας Μεσολογγίου ζητούντων ὅπως ἡ ἐγγραφή των εἰς ΤΕΒΕ καταστῇ προαιρετική. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς καταθέτει ἀναφορὰν συκοπαραγωγῶν Μεσσηνίας ζητούντων ἄμεσον καταβολὴν ἔναντι προκαθωρισμένης τιμῆς συγκεντρώσεως, τοῦ ἀποφασισθέντος προσφάτως ποσοῦ τῶν 740 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν ἐξεύρεσιν τοῦ ἀπαιτουμένου ὑπολοίπου χρηματικοῦ ποσοῦ πρὸς ὁλοσχερῆ ἀποπληρωμὴν σύκων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Μεταξᾶς καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς ἀγροδοτῶν Λευκάδος ζητούσης ὑποστήριξιν δικαίων αἰτημάτων ἀγροδοτῶν. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Μεταξᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κεφαλληνίας ζητοῦντος τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 1597) 1950 «περὶ διαλύσεως τῶν ἐν ταῖς Ἰονίοις Νήσοις ἀγροληψιῶν» διὰ τῆς προσθήκης τῶν ἐν τῷ ὑπομνήματί του ἀναφερομένων τροπολογιῶν (ἄρθρ. 2, 8 καὶ 13). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Ντεντιδάκης, Μ. Χλουβεράκης, Ι. Διαμαντόπουλος, Π. Λαπατσάνης, Δ. Ζέρβας, Ι. Παπαμαστοράκης, Ι. Γιαννιδάκης, Δ. Δαβάκης, Μ. Στεφανίδης, Α. Κοκκέβης, Ν. Κουπαροῦσος, Κ. Ἀλεξανδρίδης, Λ. Ἰασονίδης, Γ. Τζώρτζης, Α. Πάλλης, Μ. Πατρίκιος, Χ. Τούντας, Ι. Πασαλίδης, Γ. Σπηλιόπουλος, Κ. Μπέλλας, Λ. Κατσιλάμπρος, Α. Ταλιαδοῦρος, Γ. Βούλγαρης, Θ. Σαράντης, Α. Θεοδοσιάδης, Π. Βουδούρης, Β. Μπακονίκας, Δ. Μπαμπᾶκος, Σ. Πολυζωγόπουλος, Δ. Ἀλιπράντης, Λ. Μπουρνιᾶς, Α. Δερδεμέζης, Γ. Κατσαφᾶδος, Δ. Παπαδημητρίου, Γ. Μπακατσέλος καὶ Σ. Λιβαδᾶς καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τῆς εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς ΝΑʹ 25.2.52 συνεδριάσεως τῆς Βουλῆς καταχωρισθείσης ὑπ’ ἀριθ. 238)1952 προτάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς τὴν κατὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νόμου 1619)1951 ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπήν, ἔχουσαν οὕτω:

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ

Ἐπὶ τῆς προτάσεως ὑπ’ ἀριθ. 238)22.2.1952 τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐξ Ὑπουργῶν τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Νόμου 1619)1951. Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ προκειμένου ν’ αὐξήσῃ τὰς συντάξεις τῶν Ὑγειονομικῶν ἀπὸ τὸ πενιχρὸν ποσὸν τῶν 430.000 δραχμῶν μηνιαίως εἰς 700.000 δραχμὰς κατόπιν αἰτήσεως τοῦ Τ.Σ.Α.Υ., ἐνέκρινε ταύτην ὑπὸ τὸν ὅρον τοῦ διπλασιασμοῦ τῶν ἐσωυγειονομικῶν εἰσφορῶν καὶ τῆς μειώσεως τοῦ τέλους τοῦ ἰατροσήμου τῶν ἰδιοσκευασμάτων ἢ ὀδοντοσκευασμάτων κατὰ τὸ ἥμισυ τοῦ νῦν εἰσπραττομένου τοιούτου. Ἡ Διοίκησις τοῦ Τ.Σ.Α.Υ. εὑρισκομένη πρὸ κυριολεκτικῆς ἀθλιότητος καὶ πενίας τῶν συνταξιούχων ὑγειονομικῶν μέχρι τοῦ σημείου ὥστε χῆραι ἰατρῶν, ἀναλωσάντων τὴν ζωήν των εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς κοινωνίας νὰ ἐργάζωνται ὡς καθαρίστριαι τοῦ Δήμου Ἀθηναίων καὶ ὡς ἐργάτριαι εἰς ἐργοστάσια, ἠναγκάσθη χάριν αὐτῶν νὰ δεχθῇ τοὺς ὅρους τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ παρακαλέσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας πρὸς ὑποβολὴν εἰς τὴν Βουλὴν τῆς σχετικῆς προτάσεως ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Παραδόξως ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὑπερέβη τὴν ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ διὰ τῆς κατατεθείσης ὡς ἄνω προτάσεώς του προτείνει τὴν ὁλοσχερῆ κατάργησιν τοῦ τέλους ἰατροσήμου ἐπὶ τῶν ὀδοντοσκευασμάτων καὶ καλλυντικῶν μὲ τὴν προφορικήν του δικαιολογίαν ὅτι τὰ καλλυντικὰ ἐπιβαρύνονται μὲ φόρους 400%. Τὰ ὀδοντοσκευάσματα, τοὐτέστιν αἱ ὀδοντόπαστες εἶναι προληπτικὸν φάρμακον μὲ σύνθεσιν συνταγῆς καθαρῶς ἰατρικῆς ἀνηκούσης εἰς τοὺς μετόχους ὀδοντιάτρους καὶ ἐκμεταλλευομένης ὑπὸ τῆς βιομηχανίας καὶ δὲν ὑπόκεινται εἰς φόρους 400%. Ἑπομένως τὸ σημεῖον τοῦτο μὴ περιλαμβανόμενον εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς προτείνομεν ν’ ἀπαλειφθῇ ἐκ τῆς κατατεθείσης προτάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τοὐτέστιν ἡ ὁλοσχερὴς κατάργησις τοῦ τέλους ἰατροσήμου ὀδοντοσκευασμάτων ἢ καλλυντικῶν. Ἐπίσης τὸ 7ον ἐδάφιον τῆς αὐτῆς προτάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δέον νὰ διαγραφῇ καθ’ ὅσον δὲν ὑφίστανται ἀχρησιμοποίητα ἰατρόσημα εἰμὴ ἐπικεκολλημένα ἐπὶ τῶν ἰδιοσκευασμάτων διὰ τὰ ὁποῖα θὰ ληφθῇ πρόνοια ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας δυνάμει τοῦ τελευταίου ἐδαφίου τῆς αὐτῆς προτάσεως ὅπως ρυθμισθῇ ἡ ἐντὸς ὡρισμένου χρόνου πώλησις τούτων μὲ τὴν αὐτὴν διατίμησιν. Διότι ἄλλως διὰ τοῦ ἐδαφίου τούτου τῆς προτάσεως, θὰ δημιουργηθῇ κατάχρησις εἰς βάρος ἀνυπολόγιστον τοῦ Τ. Σ.Α.Υ. τόσον ἀπὸ μὴ ἐπικολληθέντα ἐκ συστήματος ὑπὸ τῶν ὑποχρέων ἰατρόσημα κατὰ καιροὺς καὶ μεταπωλούμενα διαρκῶς, ὅσον καὶ ἀπὸ τὰ πλαστὰ ἀκόμη τοιαῦτα ἐκδιδόμενα πρὸς εἴσπραξιν τοῦ ἀντιτίμου ἐκ τοῦ Τ. Σ.Α.Υ. Ἑπομένως προτείνομεν τὴν ἀπάλειψιν τοῦ 7ου ἐδαφίου τῆς προτάσεως.

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ

Προτάσεως ὑπ’ ἀριθ. 238)22.2.1952 κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐξ Ὑπουργῶν τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Νόμου 1619)1951. 1. Ἀπάλειψις ἐκ τοῦ ἐδαφίου 3 τῆς κατατεθείσης προτάσεως τῶν λέξεων «μόνον καταργουμένου τοῦ τέλους τούτου ὡς πρὸς τὰ ὀδοντοσκευάσματα καὶ καλλυντικὰ ἡ προσθήκη ἀντ’ αὐτῆς τῶν λέξεων καὶ ὀδοντοσκευασμάτων καὶ καλλυντικῶν». 2. Ἀπάλειψις ἐξ ὁλοκλήρου τοῦ ἐδαφίου 7 τῆς ἰδίας προτάσεως ἔχον οὕτω: «Τὸ Ταμεῖον Συντάξεως καὶ Αὐτασφαλίσεως Ὑγειονομικῶν ἢ αἱ κατὰ τόπους ἐξουσιοδοτούμεναι Ἀντιπροσωπεῖαι του, ὑποχρεοῦνται ὅπως δέχωνται τὴν ἐπιστροφὴν τῶν εἰδικοῦ χρώματος ἀχρησιμοποιήτων ἐνσήμων διὰ τὰ ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς εἰσαγόμενα ὡς ἄνω προϊόντα ἐπὶ τῇ καταβολῇ τῆς ἀξίας των». Οἱ Προτείνοντες Βουλευταὶ Μ. Χλουβεράκης, Ι. Διαμαντόπουλος, Π. Λαπατσάνης, Ε. Ἀρβανιτάκης, Δημ. Ζέρβας, Ι. Παπαμαστοράκης, Ι. Γιαννιδάκης, Δ. Δαβάκης, Μ. Στεφανίδης, Α. Κοκκέβης, Ν. Κουπαροῦσος, Κ. Ἀλεξανδρίδης, Λ. Ἰασονίδης, Γ. Τζώρτζης, Α. Πάλλης, Μ. Πατρίκιος, Χ. Τούντας, Ι. Πασαλίδης, Γ. Σπηλιόπουλος, Κ. Μπέλλας, Λ. Κατσιλάμπρος, Α. Ταλιαδοῦρος, Γ. Βούλγαρης, Θ. Σαράντης, Ἀλ. Θεοδοσιάδης, Π. Βουδούρης, Β. Μπακονίκας, Δ. Μπαμπάκος, Σ. Πολυζωγόπουλος, Δημ. Ἀλιπράντης, Λ. Μπουρνιᾶς, Α. Δερδεμέζης, Γ. Κατσαφᾶδος, Δημ. Παπαδημητρίου, Γ. Μπακατσέλος, Σ. Λιβαδᾶς. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 9.2.52 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1070)52 ἐγγράφου σας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσία μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ὁμαλότητος ἐν τῇ χώρᾳ, ἦρε τὴν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ τῶν μετέπειτα ἐσωτερικῶν ἀναταραχῶν ὑφισταμένην ἀναστολὴν πωλήσεως καὶ παραχωρήσεως τῶν ἀνταλλαξίμων κτημάτων καὶ διέταξε τὰ κατὰ τόπους γραφεῖα της νὰ προχωρήσουν εἰς τὴν πώλησιν τῶν ἀνταλλαξίμων κτημάτων διὰ δημοπρασίας, ὡς ἐπίσης καὶ εἰς τὴν ἀπ’ εὐθείας ἐκποίησιν τῶν κατεχομένων παρὰ τρίτων κτημάτων, δι’ ὅσους κατόχους συντρέχουσιν ἐκ τῶν κειμένων Νόμων αἱ περὶ ἀπ’ εὐθείας ἀγορᾶς προϋποθέσεις. Εἰδικῶς διὰ τὰ κτήματα Δράμας περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 372982)4.12.51 διαταγή μας, διὰ τῆς ὁποίας συνεστήθη εἰς τοὺς δικαιούχους ἀγορᾶς νὰ ὑποβάλωσιν αἰτήσεις εἰς τὸ ἐκεῖ γραφεῖον μας, ἵνα βάσει τούτων διενεργηθῇ ἡ δέουσα διαδικασία τῆς μεταβιβάσεως, πλὴν ὅμως παρετηρήθη ἀπροθυμία ἐκ μέρους των πρὸς ὑποβολὴν αἰτήσεων μὲ τὸν σκοπὸν προφανῶς τὴν ἐπὶ ἐπιεικεῖ τιμήματι, ἂν οὐχὶ δωρεάν, παραχώρησιν. Ἐπὶ τούτοις δὲν κρίνομεν ἄσκοπον νὰ σᾶς πληροφορήσωμεν ὅτι ἐν Δράμᾳ προχωρεῖ ἤδη ἡ ἐργασία τῆς ἐκποιήσεως τόσον διὰ δημοπρασίας τῶν ἀδεσμεύτων κτημάτων ὅσον καὶ τῆς ἄνευ δημοπρασίας μεταβιβάσεως τῶν κατεχομένων ἀκινήτων εἰς τοὺς δικαιουμένους, ὡς ἐπίσης ἐπελήφθημεν καὶ τῆς ἐξετάσεως τῶν ὑπὸ τοῦ Δήμου Δράμας ζητηθέντων πρὸς ἀγορὰν οἰκοπεδικῶν ἐκτάσεων.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1067)11.12.52 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 239 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα, ὅτι συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 34 τοῦ Α. Ν. 1539)1938 «περὶ προστασίας τῶν δημοσίων κτημάτων» τὰ ἀκίνητα τὰ ἐγκαταλελειμμένα ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν των καὶ μὴ διαχειριζόμενα παρ’ αὐτῶν οὐδὲ δι’ ἀντιπροσώπων, καταλαμβάνονται ὑπὸ τοῦ δημοσίου καὶ διαχειρίζονται παρ’ αὐτοῦ ὡς διοικητοῦ ἀλλοτρίων, ὑπόκεινται δὲ εἰς ἀπόδοσιν ἐὰν ἐντὸς δεκαετίας ἀπὸ τῆς καταλήψεως ἐμφανισθῶσιν οἱ ἰδιοκτῆται εἴτε οἱ ἴδιοι εἴτε διὰ πληρεξουσίων των καὶ αἰτήσωνται ταύτην (τὴν ἀπόδοσιν). Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω δὲν εἶναι δυνατή, ἐφ’ ὅσον δὲν συνεπληρώθη δεκαετία ἀπὸ τῆς καταλήψεως, ἡ ἐκποίησις ἢ ἡ ἐν γένει ἀπαλλοτρίωσις τῆς ἐγκαταλελειμμένης ταύτης περιουσίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάθεσιν τῶν ἀγροτικῶν κτημάτων τῆς περιουσίας ταύτης, ὑπάρχει ἡ ὑπ’ ἀριθ. Δ. 5943)6.6.51 ἐγκύκλιος διαταγὴ τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς τοὺς Οἰκον. Ἐφόρους τοῦ Κράτους, ἵνα ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν Γεωργικῶν Ὑπηρεσιῶν ἐκμισθῶνται ταῦτα ἀπ’ εὐθείας εἰς ἀκτήμονας ἀγρότας δι’ ἓν ἔτος ἐπὶ καταβολῇ τοῦ πεντηκονταπλασίου τοῦ μισθώματος τοῦ Ὀκτωβρίου 1940.

Ὁ Διευθυντὴς

Ε. ΣΤΑΘΗΣ

II. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 914) 411 ἀπὸ 7.2.52 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ἐν τῇ Βουλῇ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ταυταρίθμου 6ιζʹ σημερινῆς διαταγῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πρὸς τὴν Δ)σιν φρουρᾶς Χωρ)κῆς φυλακῶν Γυάρου, ἐπετράπη ἡ ἐλευθέρα διενέργεια ἁλιείας ἐν τῇ περιοχῇ τῆς Νήσου Γυάρου. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Δ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

(Ὑπ)τηγος) III. Τοῦ Ὑπουργείου τῶν Συγκοινωνιῶν. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1351)558 ἀπὸ 15.2.1952 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 260 ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Μεσσηνίας βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, ἔχομεν τὴν τιμήν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς τὰ ἑξῆς: Εἰς δύο ἤδη κατατεθείσας εἰς τὸ παρελθὸν ἐρωτήσεις τὸ Ὑπουργεῖον ἔσχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν πῶς ἔχει τὸ ζήτημα τῶν Κοινοτικῶν τηλεφωνείων ἐν γένει καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς χώρας. Συμφώνως πρὸς τὰς παρασχεθείσας πληροφορίας ἐπὶ 4915 προπολεμικῶς λειτουργούντων Κοινοτικῶν τηλεφωνείων μόνον 1713 κατέστη δυνατὸν νὰ ἐπαναλειτουργήσωσι, δηλαδὴ τὰ 34,8%. Πάντα τὰ λοιπὰ εἶναι ἀκόμη διακεκομμένα, ὑπάρχουσι δὲ περιφέρειαι εἰς ἃς τὸ ποσοστὸν ἀνασυγκροτήσεως εἶναι 1–10%. Εἰς τὴν περιφέρειαν Μεσσηνίας ἐπὶ 181 προπολεμικῶς λειτουργούντων τηλεφωνείων, ἔχουσιν ἀποκατασταθῆ 104 ἤτοι 57,4%, δηλαδὴ ποσοστὸν σημαντικῶς ὑψηλότερον τοῦ μέσου ὅρου. Τὸ ζήτημα τῆς πλήρους ἀποκαταστάσεως τοῦ κοινοτικοῦ τηλεφωνικοῦ δικτύου, θεωρεῖται ὑφ’ ἡμῶν ἐκ τῶν πλέον ζωτικῶν, πλῆρες δὲ πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως καταρτίζεται καὶ θέλει τεθῆ ὑπὸ ταχεῖαν καὶ συστηματικὴν ἐκτέλεσιν εὐθὺς ὡς καταστῆ δυνατὴ ἡ χρηματοδότησις τοῦ προγράμματος τούτου.

Ὁ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Ὑφυπουργὸς

Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Θ. Ταμβακᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1348)554 ἀπὸ 15.2.1952 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 257 ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Εὐβοίας βουλευτοῦ κ. Θ. Ταμβακᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς τὰ ἑξῆς: Ἐπὶ προηγουμένων ἐρωτήσεων, παρεσχέθησαν ἤδη πληροφορίαι ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν ἀνὰ τὴν χώραν κοινοτικῶν τηλεφωνείων. Συμφώνως πρὸς τὰς πληροφορίας ταύτας ἐπὶ 4915 Κοινοτικῶν Τηλεφωνείων λειτουργούντων προπολεμικῶς, σήμερον λειτουργοῦσι 1713 ἤτοι τὰ 34,8% τὰ δὲ λοιπὰ μένουν εἰσέτι διακεκομμένα. Ὁ συντελεστὴς ἀνασυγκροτήσεως δὲν εἶναι ὁ αὐτὸς δι’ ὅλας τὰς περιφερείας, ἀλλ’ ὑπάρχουσι περιφέρειαι εἰς ἃς ἅπαντα τὰ τηλεφωνεῖα εἶναι ἀκόμη διακεκομμένα ἢ μικρὸν ποσοστὸν 1–10% ἔχει ἀνακατασκευασθῆ. Εἰς τὴν περιφέρειαν Εὐβοίας ἐπὶ 144 προπολεμικῶς ἐν λειτουργίᾳ τηλεφωνείων ἐπανελειτούργησαν ἤδη τὰ 111 ἤτοι τὰ 77% ἤτοι ποσοστὸν σημαντικῶς ἀνώτερον τοῦ γενικοῦ μέσου ὅρου. Ἐπὶ τοῦ ζωτικοῦ τούτου ζητήματος, ἐλήφθησαν μέτρα ὅπως καταρτισθῇ πρόγραμμα προβλέπον τὴν σύμμετρον κατὰ περιφερείας ἀποκατάστασιν τῆς κοινοτικῆς Τηλεφωνικῆς ἐπικοινωνίας τὸ ὁποῖον θέλει τεθῇ ὑπὸ ἐκτέλεσιν εὐθὺς ὡς καταστῇ δυνατὴ ἡ χρηματοδότησίς του.

Ὁ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Ὑπουργὸς

ΙΩ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 913)410 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 227 ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Κυκλάδων βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ Ἑταιρεία CALLE AND WIRELESS ἐν ἔτει 1934 περιορίσασα τὰς ἐργασίας της κατήγγειλε τὴν σύμβασιν ἐργασίας μετὰ τοῦ προσωπικοῦ της, ἀποζημιώσασα τοῦτο συμφώνως πρὸς τὸν Νόμον περὶ καταγγελίας Συμβάσεως Ἐργασίας, ἐφ’ ὅσον δὲ τοῦτο δὲν εἶχε ἀποκτήσει δικαίωμα συντάξεως ἐκ τοῦ ἐν Λονδίνῳ ἑδρεύοντος ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ, ἐπεστράφησαν συμφώνως τῷ Κανονισμῷ τοῦ Ταμείου τούτου ἐντόκως αἱ καταθέσεις των ἐπὶ πλέον δὲ ἡ Ἑταιρεία ἐχορήγησε ὄχι σύνταξιν, ἀλλὰ ἐπίδομα ἀποχωρήσεως ἀνερχόμενον δι’ ἕκαστον εἰς τόσα τριακοστὰ ἕβδομα τοῦ ἡμίσεος τοῦ μισθοῦ ὅσα ἦσαν τὰ ἔτη τῆς ὑπηρεσίας του. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς μετὰ τῆς Ἑταιρείας ταύτης συνομολογήσεως τῆς Συμβάσεως τοῦ 1937 τῆς κυρωθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 705 Α. Νόμου, ὑπεχρεώθη ἡ Ἑταιρεία νὰ καταβάλῃ ἐφ’ ἅπαξ εἰς τὸ ἐκ τοῦ ἀπολυθέντος προσωπικοῦ μὴ ἐπαναπροσληφθὲν οὔτε ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας, οὔτε ὑπὸ τοῦ Κράτους ἤτοι εἰς 187 πρόσωπα τὸ ποσὸν 13.104.000 δραχμῶν κατανεμόμενον κατ’ ἀναλογίαν τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας καὶ τοῦ μισθοῦ ἑκάστου. Μεταπολεμικῶς ἠγέρθη ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων τὸ ζήτημα τῆς ἀναπροσαρμογῆς τοῦ ἐπιδόματος ἀποχωρήσεως ὄχι βάσει τῆς χαρτίνης Ἀγγλικῆς λίρας συμφώνως πρὸς τὴν ἀρχικὴν διακήρυξιν τῆς Ἑταιρείας, ἀλλὰ βάσει τοῦ ἐσωτερικοῦ τιμαρίθμου. Ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου, τὸ Ὑπουργεῖον προέβη εἰς σχετικὰς συστάσεις, ἐνῷ οἱ ἐνδιαφερόμενοι κατέφυγον καὶ εἰς τὰ Δικαστήρια. Ἐκ τοῦ συνολικοῦ προσωπικοῦ τοῦ τυχόντος ἐπιδόματος ἀποχωρήσεως, ὁ μεγαλύτερος ἀριθμὸς εἶναι ἤδη καὶ δι’ ὅλα τὰ ἔτη τῆς προϋπηρεσίας του ἐξ ὁλοκλήρου ἠσφαλισμένον εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. ὑπάρχει ὅμως καὶ μέρος τοῦ προσωπικοῦ τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνασφάλιστον. Διὰ τὸ προσωπικὸν τοῦτο θὰ προέλθωμεν εἰς συστάσεις πρὸς τὴν Ἑταιρείαν ὅπως βελτιώσῃ κατὰ τὸ δυνατὸν τὸ περὶ οὗ πρόκειται ἐπίδομα.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Σχετικῶς πρὸς τὸν θάνατον τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν Χρ. Ματρακίδη, ἐπισυμβάντα ἐκ καρδιακῆς προσβολῆς ἐν τῇ οἰκίᾳ του καὶ διὰ τὸν ὁποῖον ἐκλήθη εὐσπευσμένως κατὰ τὸ μεσονύκτιον ἰατρὸς ἐκ τῆς πλησίον εὑρισκομένης Κλινικῆς Σμπαρούνη πρὸς παροχὴν ἰατρικῆς συνδρομῆς, διετάχθησαν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου ἀνακρίσεις τὰς ὁποίας καὶ ἐνήργησεν ὁ Διευθυντὴς Αʹ Ὑγειονομ. Ἐπιθεωρητὴς τοῦ Ὑπουργείου ἰατρὸς κ. Γ. Γεωργακόπουλος. Ἐκ τοῦ πορίσματος τῶν ἀνακρίσεων προέκυψεν ὅτι ὁ θυρωρὸς τῆς Κλινικῆς εὐθὺς ὡς κυρία τις ἐζήτησεν ἰατρόν, οὗτος ἔσπευσεν καὶ εἰδοποίησεν τὸν ἰατρὸν ὅστις καὶ ἡτοιμάσθη ἀμέσως πρὸς μετάβασιν, πλὴν ἡ κυρία ἐν τῷ μεταξὺ ἀναχωρήσασα δὲν ἀφῆκεν οὐδεμίαν διεύθυνσιν. Μετὰ τὴν πρώτην πρόσκλησιν περὶ τὴν 3ην πρωϊνὴν εἰδοποιεῖται πάλιν νὰ στείλῃ ἰατρὸν παρά τινος, ὡς λέγει, κυρίου ὃν δὲν ἐγνώριζεν ὡς καὶ δὲν ἐγνώριζεν τὴν ἰδιότητα τούτου. Ὁ θυρωρὸς εὑρισκόμενος τὴν ὥραν ταύτην πρὸ θορυβώδους ἐπεισοδίου εἰς τὴν ἐξώθυραν τῆς Κλινικῆς μεταξὺ ἀστυφυλάκων καὶ ἐν μέθῃ διατελοῦντος πολίτου καὶ ἐν τῇ προσπαθείᾳ του νὰ ἀπομακρύνῃ τὸν θόρυβον πρὸς ἡσυχίαν τῶν ἀσθενῶν τῆς Κλινικῆς, ἐφέρθη ἀπρεπῶς πρὸς τὸν κύριον ὅστις ἐζήτει τὸν ἰατρὸν ἐνῷ εἶχεν ἀπὸ τῆς πρώτης προσκλήσεως εἰδοποιήσει τὸν ἰατρὸν ἵνα σπεύσῃ πρὸς βοήθειαν τοῦ ἀσθενοῦς. Ὁ Ἐπιθεωρητὴς ἐν τῷ πορίσματι τῆς ἐκθέσεώς του, δὲν καταλογίζει ἀμέλειαν ἐκτελέσεως καθήκοντος εἰς τὸν θυρωρόν, ἀλλὰ ἀπρεπῆ πρὸς τρίτους συμπεριφοράν. Ἡ Διεύθυνσις τῆς Κλινικῆς πρὸς ἣν ἐγνωστοποιήθη ὑπὸ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ κ. Γεωργακοπούλου ἡ εὐθύνη τοῦ θυρωροῦ δι’ ἀπρεπῆ συμπεριφοράν, ἐπέβαλεν εἰς αὐτὸν ἀμέσως τὴν ποινὴν μηνιαίας ἀπολύσεως. Παραπλεύρως πρὸς τὴν Διοικητικὴν ἀνάκρισιν, ἀντίγραφον τῆς ἐκθέσεως τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ ἀπεστάλη καὶ πρὸς τὸν κ. Εἰσαγγελέα ἵνα διώξῃ ἢ μὴ τοὺς τυχὸν ὑπευθύνους.

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα. 1. Κρατικὸν Νοσοκομεῖον Δράμας. Κατόπιν προτάσεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως (τέως Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς), ἐδέχθη ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ νὰ συμπεριληφθῇ τὸ Κρατικὸν Νοσοκομεῖον Δράμας εἰς τὸ πρόγραμμα Σχεδίου Ἀνασυγκροτήσεως, ὑπογραφείσης τῆς ὑπ’ ἀριθ. 288 Δ.Ο.Σ. Συμβάσεως, δι’ ἧς προεβλέπετο χρηματοδότησις τῶν ἐργασιῶν ἀποπερατώσεως διὰ τοῦ ποσοῦ τῶν 6.000.000.000 δραχμῶν. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου, διετέθησαν 600 ἑκατομμύρια διὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν. Ἐγένετο ἡ δημοπράτησις τῶν ἐργασιῶν ὅτε ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ ἀπεφάσισε τὴν ματαίωσιν τοῦ ἔργου ὡς εἶχε δικαίωμα ἐκ τῶν ὅρων τῆς μεταξὺ αὐτῆς καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου Συμβάσεως, λόγῳ περιορισμοῦ τῶν πιστώσεων. Βάσει ποίων κριτηρίων ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ ἀπεφάσισε τὴν ματαίωσιν τοῦ ἔργου τούτου καὶ οὐχὶ ἄλλου τινὸς Νοσοκομείου, δὲν γνωρίζομεν. 2. Σανατόριον Δράμας. Διὰ τὴν ἀνέγερσιν τούτου, πράγματι εἶχον κατατεθῆ κεφάλαια προπολεμικῶς τὰ ὁποῖα ὡς εἶναι γνωστὸν ἐξητμίσθησαν. Μεταπολεμικῶς δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἐξεύρεσις τῶν ἀπαραιτήτων κεφαλαίων οὔτε ἐκ τοῦ Σχεδίου Ἀνασυκροτήσεως, οὔτε ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ.

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

Γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1068)11.2.52 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 240 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ περιοχὴ Τριγώνου Παρανεστίου, (Τρίγωνον Μουκίων) καθαρῶς παραμεθόριος καὶ ὀρεινή, περιελάμβανε 23 ἐν ὅλῳ οἰκισμοὺς προπολεμικῶς, συγκροτουμένους εἰς 4 Κοινότητας, ἤτοι Θερμιῶν, Σίλλης, Διποτάμων, Θόλου. Οἱ οἰκισμοὶ οὗτοι κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς καὶ τῶν μετ’ αὐτὴν γεγονότων, τινὲς δέ, ὡς ἐκ τῆς Κοινότητος Θερμιῶν, πολὺ πρὸ τοῦ 1940, ἠρημώθησαν καὶ ὑπέστησαν πλήρη ἐρείπωσιν, τῶν κατοίκων οἰκείᾳ βουλήσει, ἢ συνεπείᾳ Δ)γῆς τῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν, συγκεντρωθέντων εἰς Παρανέστιον καὶ ἄλλα κέντρα ἀσφαλείας, ἢ διασπαρέντων καθ’ ἅπασαν σχεδὸν τὴν Μακεδονίαν. Κατὰ τὴν περίοδον τῶν ἐργασιῶν Ἐπαναπατρισμοῦ παρὰ τῆς οἰκείας Νομαρχίας καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν οἰκισμοῦ ὡς καὶ τῶν λοιπῶν ὑπηρεσιῶν Δράμας, κατεβλήθησαν προσπάθειαι πρὸς ἐπαναπατρισμὸν καὶ ἀνοικοδόμησιν τῶν νοτιωτέρων οἰκισμῶν μόνον, καθ’ ὅσον οἱ βορειότεροι, τῆς περιοχῆς αὐτῶν ναρκοθετημένης καὶ μὴ ἐλεγχομένης ὑπὸ τοῦ Στρατοῦ, καθίστατο τελείως ἀδύνατον νὰ ἐπαναπατρισθοῦν καὶ ἀνοικοδομηθοῦν, μὴ ὄντες οὐδὲ κἂν προσπελάσιμοι. Κατέστη οὕτω δυνατὸς ὁ ἐπαναπατρισμὸς καὶ ἐγένοντο σοβαραὶ ἐργασίαι ἀνοικοδομήσεως μόνον εἰς τοὺς οἰκισμοὺς Στέρνα, Κρήνη, Πόλος, Βουνοπλαγιαί, Πρασινάδα καὶ μερικῶς Σίλλης καταβληθείσης τεραστίας προσπαθείας ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, λόγῳ τῆς προβαλλομένης εὐλόγως σθεναρᾶς ἀντιδράσεως ἐκ μέρους τῶν κατοίκων, φοβουμένων τὴν κατάστασιν ἀλλὰ καὶ ὑποστάντων πλήρη κλονισμὸν καὶ ἐξουθένωσιν τῆς οἰκονομίας των (καταστροφὴ κτηνοτροφίας, ἐλάχιστος κλῆρος ἀγρῶν, ἐρείπωσις κατοικιῶν τῶν κ.λ.π.). Εἰδικώτερον οἱ οἰκισμοὶ τῆς Κοινότητος Θερμιῶν (καταργηθείσης πρὸ ἐτῶν καὶ ὑπαχθείσης εἰς τὴν Κοινότητα Σίλλης) ἐκ τῶν ὁποίων οἱ πλεῖστοι ἀπέχουν τοῦ οἰκονομικοῦ κέντρου (Σιδ. Σταθμὸς Παρανεστίου) δι’ ἡμιονικῶν ὁδῶν, ἀτραπῶν μᾶλλον, ὑπὲρ τὰς 12 ὥρας, καὶ κεῖνται κατὰ μῆκος τῆς μεθοριακῆς πρὸς Βουλγαρίαν γραμμῆς, ἔχουσιν ἐρημωθῆ ὑπὸ τῶν κατοίκων πολὺ πρὸ τοῦ 1940, περιοδικῶς μέχρι τοῦ πολέμου κατοικούμενοι ὑπὸ σκηνιτῶν κτηνοτρόφων μόνον. Ἡ Κοινότης Διποτάμων, τῆς περιοχῆς μὴ ἐκκαθαρισθείσης καὶ μὴ ἀποναρκοθετηθείσης εἰσέτι, κατέστη ἀδύνατον νὰ ἐπαναπατρισθῇ, παρὰ τὴν ἀσκηθεῖσαν πίεσιν ἐκ μέρους τοῦ οἰκείου Νομάρχου πρὸς πειθαναγκασμὸν τῶν κατοίκων (βία μεταφορὰ τούτων συνοδείᾳ δυνάμεως Χωροφυλακῆς), ἀρνουμένων νὰ ἐπανέλθουν εἰς τοὺς οἰκισμούς των καὶ ἐξακολουθούντων νὰ παραμένωσιν εἰς Παρανέστιον καὶ λοιπὰ κέντρα ἀσφαλείας. Ἡ καθ’ ἡμᾶς Γενικὴ Δ)νσις Οἰκισμοῦ ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ περὶ ἧς πρόκειται περιοχὴ παρουσιάζει ὡρισμένας ἀντικειμενικὰς παραγωγικὰς δυνατότητας (φυσικαὶ πηγαὶ πλούτου, ὡς μεγάλα δασικὰ συγκροτήματα, ἐκτεταμένοι βοσκότοποι) μηδέποτε μέχρι τοῦδε ἐρευνηθείσας καὶ ὅτι ἵνα συγκροτηθῇ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ἐν ὑπαίθρῳ, δέον νὰ τῷ ἐξασφαλισθῶσιν αἱ οἰκονομικαὶ προϋποθέσεις στοιχειώδους διαβιώσεως αὐτοῦ, ὡσαύτως δὲ ὅτι πρόκειται περὶ ἀκριτικῆς περιοχῆς, τοῦ ἐποικισμοῦ καὶ ἀνοικοδομήσεώς της συνδεομένης μὲ λόγους ἐθνικῆς σκοπιμότητος καὶ ἀσφαλείας, ἀνέλαβε τὴν πρωτοβουλίαν νὰ συστήσῃ Ἐπιτροπὴν πρὸς εἰδικὴν μελέτην ἀπὸ πάσης ἀπόψεως τοῦ θέματος, συνεργασία τῶν ἁρμοδίων Διοικητικῶν καὶ Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν, ὡς καὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη κατόπιν εἰδικῆς συσκέψεως ἐκπροσώπων ὅλων σχεδὸν τῶν Ὑπουργείων, συνεστήθη δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 28570)3160)3.5. 51 Κοινῆς Ἀποφάσεως Ὑπουργῶν Κοινωνικῆς Προνοίας, Γεωργίας καὶ Δημ. Ἔργων, συγκροτηθεῖσα ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Νομάρχου Δράμας καὶ ἑπτὰ (7) μελῶν (Ἀνωτέρου Τεχνικοῦ Ὑπαλλήλου Γεν. Δ)νσεως Οἰκισμοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Ἐποικισμοῦ Β. Ἑλλάδος, Ἐπιθεωρητοῦ Δασῶν Θράκης, Νομομηχανικοῦ Δράμας, Διευθυντοῦ Γεωργίας Δράμας, Διευθυντοῦ 2ας Περ)κῆς Δ)νσεως Ἀνοικ)σεως, Ἀνωτέρου Ἐπιτελικοῦ Ἀξιωματικοῦ). Ἀποστολὴ τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης ἐτέθη κατὰ τὴν Ὑπουργ. ἀπόφασιν. 1) Ἡ ἔρευνα τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων ἀπὸ ἀπόψεως φυσικῶν καὶ γενικῶς πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν τῆς περιοχῆς. 2) Ἡ μελέτη ἀξιοποιήσεως τῶν παραγωγικῶν κ.λ.π. δυνατοτήτων. 3) Ἡ ἐκπόνησις σχεδίου ὀργανώσεως τῆς περιοχῆς ἀπὸ ἀπόψεως διοικητικῆς συγκοινωνίας, οἰκιστικῆς Γεωργοοικονομικῆς. 4) Ἡ μελέτη σχεδίου καλυτέρου ἐποικισμοῦ τῆς περιοχῆς καὶ ἐξασφαλίσεως ὅρων διαβιώσεως καὶ ἐνασχολήσεως τοῦ πληθυσμοῦ. Κλιμάκιον ἐκ τῶν τεχνικῶν μόνον μελῶν τῆς ὡς ἄνω Ἐπιτροπῆς, ἀντιμετωπίσαν μυρίους ὅσους κινδύνους, λόγῳ τοῦ ἀκατοικήτου τῆς περιοχῆς, τῆς ναρκοθετήσεως καὶ τῆς ἀπὸ μακροῦ ἐγκαταλείψεως ταύτης, μὴ ἐλεγχομένης σχεδὸν στρατιωτικῶς, πλαισιούμενον ἑκάστοτε ὑπὸ ἰσχυρᾶς στρατιωτικῆς δυνάμεως καὶ μὲ ὁδηγοὺς ἐντοπίους, διενήργησεν ἐξερεύνησιν πλήρη τῆς περιοχῆς μεταβὰν μέχρι τῶν ἀκροτάτων μεθοριακῶν σημείων πρὸς συγκέντρωσιν στοιχείων σχετικῶν ἐπὶ τῆς ἀποστολῆς της ἐξ αὐτοψίας. Ἤδη ἡ μελέτη αὕτη τελεῖ εἰς τὸ στάδιον ἐπεξεργασίας τῶν συγκεντρωθέντων στοιχείων πρὸς ἐκπόνησιν πλήρους καὶ ἐξονυχιστικῆς μελέτης. Τὰ πορίσματα τῆς μελέτης ταύτης, ἐξαντλοῦντα κατὰ τὸ δυνατὸν τὸ θέμα ἀπὸ πλευρᾶς τεχνικῶν ἔργων, ἀγροοικονομικῆς, ἀνοικοδομήσεως καὶ καθόλου οἰκιστικῆς, ὡς καὶ ἐποικιστικῆς καὶ στρατιωτικῆς, τέλος δὲ καθαρῶς οἰκονομικῆς, θὰ δύνανται νὰ ἀποτελέσουν τὴν βάσιν ὀρθῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος ἀναβιώσεως τῆς ἀπονεκρωθείσης ταύτης περιοχῆς, ἐφαρμοζομένου σχεδίου ἀξιοποιήσεως ἐν τῷ συνόλῳ ἢ κατὰ σκόπιμον κλιμάκωσιν ἀναλόγως τῶν διαθεσίμων πόρων. Ὑπὸ τὰς ὑφισταμένας νῦν συνθήκας, πᾶσα τυχὸν διδομένη λύσις εἶναι ἀνέφικτος, μὴ τυγχάνουσα ἀποδεκτὴ οὔτε ἀπὸ μέρους τῶν Στρατιωτικῶν ἀρχῶν, ἀλλ’ οὔτε καὶ τῶν ἐνδιαφερομένων κατοίκων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

Δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1069)11.2.52 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 241 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Κάβδα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν τὰς ἀκολούθους πληροφορίας: Πράγματι ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας ἔχουσιν ἀποπερατωθῆ ἐν τῷ παραμεθορίῳ ἀγροτικῷ οἰκισμῷ Ἐξοχὴ Δράμας 114 νέα οἰκήματα (πυρῆνες). Τὰ οἰκήματα ταῦτα ἀνηγέρθησαν ἐπὶ νέας τοποθεσίας, ἀπεχούσης περὶ τὰ 500 μέτρα τῆς παλαιᾶς θέσεως τοῦ οἰκισμοῦ, ἡ ὁποία ὡς γνωστὸν ἐτέλει ὑπὸ λίαν δυσμενεῖς συνθήκας. Ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς οἰκογενειῶν τοῦ εἰρημένου οἰκισμοῦ, ἀνέοχεται εἰς 204. Ἐξ αὐτῶν ἔχουσι μέχρι τοῦδε ἐπαναπατρισθῆ μόνον 129, τῶν λοιπῶν ἐγκατεστημένων εἰς διάφορα κέντρα ἀσφαλείας (πόλεις Μακεδονίας) καὶ ἀρνουμένων κατηγορηματικῶς, παρὰ τὴν ἀσκηθεῖσαν καὶ ἀσκουμένην πίεσιν ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, νὰ ἐπανακάμψουν εἰς τὰς ἑστίας των. Οἱ διὰ τοῦτο προβαλλόμενοι καὶ συντρέχοντες λόγοι εἶναι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ κατάστασις τῆς ὑπαίθρου, ἰδία δὲ εἰς τὴν ἀκριτικὴν ταύτην περιοχὴν μὴ ἐμπνέουσα εἰσέτι τὴν ἀπαιτουμένην ἐμπιστοσύνην ἀσφαλείας, ἀφ’ ἑτέρου ἡ δημιουργηθεῖσα νέα κατάστασις αὐτῶν (οἰκονομικὴ καὶ διαβιώσεως) εἰς τὰς πόλεις, εἰς ἃς ἔχουσι καταφύγει (εἰς Θεσ)νίκην, Κατερίνην καὶ λοιποὺς οἰκισμοὺς Κ. Μακεδονίας ἔχουσι καταφύγει 61 οἰκογένειαι). Τὰ ἀνεγερθέντα οἰκήματα τηρηθείσης τῆς κανονικῆς διαδικασίας καὶ ὑπὸ τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς προεδρευομένης ὑπὸ Πρωτοδίκου, ἔχουσι διανεμηθῆ πρὸς δικαιούχους, κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις εἰς ἐπαναπατρισθείσας καὶ μὴ οἰκογενείας. Παρὰ τοῦτο, μόνον 15 ἐξ αὐτῶν ἔχουσι κατοικηθῆ, τῶν λοιπῶν οἰκογενειῶν ἀρνουμένων πεισμόνως, παρὰ τὴν ἀσκουμένην συνεχῶς πίεσιν ἐκ μέρους τοῦ Νομάρχου καὶ τῶν Ὑπηρεσιῶν Οἰκισμοῦ, νὰ ἐνοικήσωσιν εἰς τὰ διατεθέντα αὐταῖς οἰκήματα. Τὰ οἰκήματα ταῦτα (πυρῆνες) εἶναι ἐξαιρετικῆς κατασκευῆς τύπου πεδινοῦ μετὰ δύο δωματίων, ἐπὶ οἰκοπεδικῆς ἐκτάσεως ἑκάστου ἐξ ἑνὸς στρέμματος, ἐπὶ τοποθεσίας δὲ ἐπιπέδου μὲ ἀναπεπταμένον ὁρίζοντα καὶ λοιπὰς συνθήκας πολεοδομικὰς ἀρίστας. Αἱ μὴ ἐγκατασταθεῖσαι εἰς τὸν νέον οἰκισμὸν δικαιοῦχοι οἰκογένειαι, αἵτινες καὶ ἐξακολουθοῦσι νὰ παραμένωσιν ἐντὸς τῶν ἐρειπωμένων ἢ ἑτοιμορρόπων παλαιῶν κατοικιῶν των, ἐπικαλοῦνται ὡς λόγους: 1) Τὴν ἔλλειψιν βοηθητικῶν χώρων (σταύλου, ἀποθήκης καπνοξηραντηρίου) εἰς τὰς οἰκίας τοῦ νέου οἰκισμοῦ. 2) Τὴν ἔλλειψιν μέσων ὑδρεύσεως τῆς τοποθεσίας, ὑδρευομένης ἐκ τῆς ὀλίγον ἀπεχούσης παλαιᾶς θέσεως τοῦ οἰκισμοῦ. 3) Τὰς συνθήκας ἀσφαλείας ἀπορρεούσας ἐκ τοῦ φόβου ἐπικειμένης ἐπιθέσεως ἐκ μέρους τοῦ Βουλγαρικοῦ ἐδάφους (ἀπόστασις περὶ 1–2 χιλμ.) ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν παλαιὰν θέσιν, ἥτις κεῖται ἐντὸς χαράδρας προστατευομένης ὑπὸ ὑψωμάτων καὶ φυσικῶς ὀχυρᾶς. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω λόγων ὁ πρῶτος ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπισθῇ κατὰ τὴν κατασκευὴν τῶν πυρήνων, λόγῳ δεσμεύσεως ἐκ τῆς συμβάσεως μετὰ τῆς Δ.Ο.Σ. Ὡς πρὸς τὸν δεύτερον λόγον ἡ κατασκευὴ τοῦ ὑδραγωγείου ἀπέβη ἀνέφικτος, λόγῳ περικοπῆς τῶν πιστώσεων. Ἡ σχετικὴ προμελέτη εἶχεν ἐκπονηθῆ. Ὁ τρίτος λόγος καθαρῶς ψυχολογικὸς ἠδύνατο νὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ τῆς ἐνοικήσεως ἁπάντων τῶν οἰκημάτων καὶ τῆς πυκνώσεως τοῦ πληθυσμοῦ. Πάντως σκοπὸς τῆς ὑπηρεσίας, διὰ τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ παραμεθορίου τούτου οἰκισμοῦ, ἦτο ἡ βελτίωσις τῶν στεγαστικῶν συνθηκῶν καὶ ἡ πλήρης ἀνοικοδόμησις τῶν κατὰ σοβαρώτερον ποσοστὸν ὑποστασῶν ζημίαν ἐκ πολεμοπαθείας κατοικιῶν. Ληφθέντος δὲ ὑπ’ ὄψει καὶ τοῦ γεγονότος ὅτι ὁ οἰκισμὸς ἀνοικοδομήθη παρὰ τὴν δημοσίαν ὁδὸν τὴν συνδέουσαν τὴν Ἑλλάδα μετὰ τῆς Βουλγαρίας, ἀπὸ ἐθνικῆς ἀπόψεως ἐπεβλήθη ἡ καλυτέρα καὶ ἐμφανίσιμος δυνατὴ κατασκευὴ ἐντὸς τοῦ περιθωρίου τῶν σχετικῶν πιστώσεων. Πρὸς μελέτην καὶ ἐξεύρεσιν λύσεως τοῦ ἀπασχολοῦντος ἀπὸ μακροῦ τὴν ὑπηρεσίαν θέματος τούτου, τῆς ἐνοικήσεως τοὐτέστι τοῦ οἰκισμοῦ, συνεστήθη εἰδικὴ Ἐπιτροπή, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 33107)3828)51 Ὑπουργικῆς Ἀποφάσεως, συγκροτηθεῖσα ἐκ τοῦ Νομάρχου Δράμας ὡς Προέδρου, καὶ πέντε (5) μελῶν, ἤτοι ἀνωτέρου Τεχνικοῦ ὑπαλλήλου τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ οἰκείου Ἐπιθεωρητοῦ Οἰκισμοῦ, τοῦ Δ)ντοῦ τῆς 2ας Περ)κῆς Δ)νσεως Οἰκισμοῦ, τοῦ Δ)ντοῦ Γεωργίας Δράμας καὶ τοῦ Προϊσταμένου τοῦ Κέντρου Προνοίας Δράμας. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη, κατόπιν ἐξονυχιστικῆς ἐρεύνης τοῦ θέματος συγκεντρώσεως πλήρων στοιχείων, ἐπὶ τόπου μεταβάσεων πρὸς βολιδοσκόπησιν τῶν ἀπόψεων τῶν κατοίκων καὶ πειθαναγκασμοῦ αὐτῶν, ὡς καὶ λεπτομεροῦς μελέτης τοῦ θέματος, συνέταξε, κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτῆς ἐν ὁλομελείᾳ καὶ ὁμοφωνίᾳ τῆς 12.12.51 πρακτικὸν ἀποφάσεως ὑποβληθὲν ἡμῖν, δι’ οὗ προτείνονται τὰ κάτωθι πρὸς ρύθμισιν θέματα, ἵνα καταστῇ δυνατὸν καὶ κατοικηθοῦν τὰ παραμένοντα ἀκατοίκητα ὑπ’ ὄψιν οἰκήματα: 1) Ὅπως ἀφαιρεθῇ ὁ ἀγροτικὸς κλῆρος ἐκ τῶν μὴ ἐπαναπατρισθεισῶν κληρούχων οἰκογενειῶν. 2) Ὅπως διατεθοῦν οἱ ὡς ἄνω ἀφαιρούμενοι ἀγροτικοὶ κλῆροι πρὸς ἀκτήμονας οἰκογενείας τοῦ οἰκισμοῦ καὶ τοιαύτας ἑτέρων οἰκισμῶν τῆς περιοχῆς. 3) Ὅπως διατεθῇ εἰδικὴ πίστωσις συνολικῶς 700 ἑκατομ. δραχμ. ἐκ μέρους τῆς Γενικῆς Δ)νσεως Οἰκισμοῦ, ἀναλυομένης ὡς ἑξῆς: α) Δι’ ἐπισκευὴν δι’ αὐτοστεγάσεως τῶν ἐπισκευασίμων μὲ μικρὰν ζημίαν παλαιῶν κατοικιῶν 40Χ2 δραχμ. 80 ἑκατομ. β) Δι’ ἐπισκευὴν ὁμοίως τῶν ἑτοιμορρόπων παλαιῶν κατοικιῶν 16 Χ 8 δρχ. 128 ἑκατομ. γ) Δι’ ἀξίαν χορηγηθησομένων ὑλικῶν καὶ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν δικαιούχων πρὸς κατασκευὴν δι’ αὐτοστεγάσεως τῶν ἀπαραιτήτων βοηθητικῶν χώρων εἰς τοὺς πυρῆνας (ὑποστέγου, σταύλου, καπνοξηραντηρίου, ἀποθήκης) 114 Χ 3 δρχ. 342 ἑκατομ. δ) Διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὑδραγωγείων καὶ δικτύου ὑδρεύσεως τῆς νέας θέσεως δραχ. 130 ἑκατομ. ε) Διὰ τὴν κατεδάφισιν τῶν χαρακτηριζομένων ὡς ἐπικινδύνως ἑτοιμορρόπων παλαιῶν κατοικιῶν, αἵτινες κατοικοῦνται εἰσέτι, ὡς καὶ τῶν μὴ ἐπισκευασίμων, δρχ. 20 ἑκατομ. 4). Ὅπως διατεθῇ εἰδικὴ πίστωσις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἐκ 200 ἑκατομ. δρχ. διὰ τὴν ἐνίσχυσιν καὶ ἐπαγγελματικὸν ἐξοπλισμὸν τῶν ἀποκατασταθησομένων οἰκογενειῶν ἀκτημόνων. Διὰ τῶν ἀνωτέρω μέτρων θὰ καταστῇ δυνατόν: 1. Νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν οἰκογενειῶν τοῦ οἰκισμοῦ εἰς 170 ἁπασῶν ἀγροτικῶς ἀποκατεστημένων (βασικὸς κλῆρος ἀγρῶν 34 στρεμ.) ὅσα ἦσαν κατὰ τὴν περίοδον τῶν πρώτων ἐποικισμῶν (1930) ἀγνοουμένων τῶν οἰκογενειῶν ἐκείνων, αἵτινες ἀρνοῦνται νὰ ἐπαναπατρισθοῦν. 2. Νὰ ἐξασφαλισθῇ δι’ ἁπάσας τὰς οἰκογενείας τοῦ οἰκισμοῦ ἀγροτικὴ πλήρης κατοικία, ἤτοι οἰκήματα 114 σὺν ἐπισκευασθησόμενα παλαιὰ 56. 3. Νὰ ρυθμισθῇ τὸ πρόβλημα πλήρους ὑδρεύσεως τοῦ οἰκισμοῦ, ἀποτελοῦν βασικὸν θέμα τῆς λειτουργίας αὐτοῦ. 4. Νὰ δημιουργηθῇ εἷς πρότυπος καὶ βιώσιμος ἀγροτικὸς οἰκισμός, παρουσιάζων ἁπάσας τὰς ἀγροοικονομικὰς δυνατότητας ἀναπτύξεως αὐτοῦ.

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Κ. Καλλία. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 60)3.1.52 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 195 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ ἑλληνικῶν βιβλίων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν προβλέπεται ἤδη βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 326)9.3.51 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διενεργεῖται δὲ ἄνευ καθυστερήσεως, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς ὡς ἄνω πράξεως, ἧς ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Εἰδικὸς Σύμβουλος

Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ

Πρᾶξις 326 Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1951

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ

Ἐν συνεχείᾳ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 308)3.3.51 πράξεώς του καὶ κατ’ ἀκολουθίαν αὐτῆς λαβὸν ὑπ’ ὄψει τὸ ὑπ’ ἀριθ. 20391 ἐ. ἔ. ἔγγραφον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ εἰσήγησιν τοῦ ἰδίου περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς καταργήσεως τῶν ὑφισταμένων σήμερον διαφόρων φραγμῶν εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ βιβλίου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν συμφωνοῦν δὲ πλήρως πρὸς τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας, ἀποφασίζει: Καταργεῖ πάσας τὰς ὑφισταμένας σήμερον διατυπώσεις διὰ τὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐξαγωγὴν τῶν Ἑλληνικῶν βιβλίων καὶ περιοδικῶν, καθορίζει δὲ κατ’ εἰδικὰς κατηγορίας τὰς ἀκολούθους διατυπώσεις: Α) Ὡς πρὸς τὰ ἐξαγόμενα ἑλληνικὰ βιβλία καὶ ὑπὸ ἐκδοτῶν βιβλιοπωλῶν ἢ ἰδιωτῶν πρὸς πώλησιν. Οἱ ἐκδόται καὶ βιβλιοπῶλαι, ὡς καὶ οἱ ἰδιῶται οἱ ἐξάγοντες βιβλία καὶ περιοδικὰ εἰς τὸ ἐξωτεικὸν πρὸς πώλησιν, ὑποχρεοῦνται νὰ καταθέτουν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, τιμολόγιον εἰς τριπλοῦν, περὶ τοῦ εἴδους καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀντιτύπων τῶν ἐξαχθησομένων βιβλίων καὶ περιοδικῶν, ἀναγράφουν τὴν τιμὴν πωλήσεως εἰς δραχμὰς καὶ τὴν εἰς τὸ ξένον νόμισμα τῆς χώρας εἰς ἣν γίνεται ἡ ἐξαγωγὴ τιμήν. Μετὰ τοῦ ὡς ἄνω τιμολογίου ὑποβάλλεται ὑπὸ τοῦ ἐξαγωγέως καὶ ὑπεύθυνος δήλωσίς του δι’ ἧς θὰ ἀναλαμβάνεται ὑπ’ αὐτοῦ ἡ ὑποχρέωσις τῆς εἰσαγωγῆς ἐν Ἑλλάδι τοῦ ἀντιστοίχου συναλλάγματος ἐντὸς ἔτους καὶ μέχρι τοῦ ⅓ τῆς δηλουμένης ἀξίας τῶν ἐξαγομένων. Ἡ προμήθεια αὕτη δύναται νὰ παραταθῇ ὑπὸ τῆς Τραπέζης κατὰ τὴν ἀπόλυτον κρίσιν της. Τὸ ἓν ἐκ τῶν κατατιθεμένων ὁμοιοτύπων τιμολογίων, θεωρούμενον ὑπὸ τῆς Τραπέζης ταύτης, παραδίδεται εἰς τὸν ἐξαγωγέα, ὅστις ἐπὶ τῇ βάσει τούτου καὶ μόνον προβαίνει εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν βιβλίων καὶ περιοδικῶν. Τὸ δεύτερον τῶν τιμολογίων, θεωρούμενον ὡσαύτως ὑπὸ τῆς ἰδίας Τραπέζης, ἀποστέλλεται ὑπ’ αὐτῆς εἰς τὸν οἰκεῖον Πρόξενον τῆς Ἑλλάδος. Τὸ τρίτον κρατεῖται παρὰ τῇ Τραπέζῃ. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος δικαιοῦται νὰ ζητῇ, τὸ δὲ οἰκεῖον Προξενεῖον ὑποχρεοῦται νὰ παρέχῃ εἰς αὐτὴν ἑκάστοτε βεβαίωσιν περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν πωληθέντων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν βιβλίων. Β) Ὡς πρὸς τοὺς ἰδιώτας τοὺς ἐξάγοντας βιβλία ἰδίας αὐτῶν συγγραφῆς ὡς «δῶρα» οὐδεμία ἀπαιτεῖται διατύπωσις πλὴν τῆς ἐπὶ τοῦ ἐσωφύλλου τοῦ βιβλίου ὑπογραφῆς τῆς ἀφιερώσεως τοῦ βιβλίου ἢ θέσεως σφραγῖδος δηλωτικῆς «τιμητικῆς προσφορᾶς». Γ) Ὡς πρὸς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, τὰς κρατικάς, τὰς δημοτικὰς ἢ κοινοτικὰς βιβλιοθήκας καὶ τὰς βιβλιοθήκας νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου, τὰς ἐξαγούσας βιβλία ἢ πάσης φύσεως δημοσιεύματα εἰς ἀντιστοίχους δημοσίας ὑπηρεσίας καὶ βιβλιοθήκας τοῦ ἐξωτερικοῦ οὐδεμία ἀπαιτεῖται διατύπωσις πλὴν τῆς ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου προϊσταμένου τῆς ὑπηρεσίας δηλώσεως πρὸς τὴν τελωνειακὴν ἀρχὴν ἢ τὸ ταχυδρομεῖον ὅτι, ἡ ἀποστολὴ γίνεται ἐπ’ ἀνταλλαγῇ προκειμένου περὶ βιβλιοθηκῶν ἢ ἄνευ ἀνταλλαγῆς προκειμένου περὶ κρατικῶν δημοσιευμάτων. Ὡσαύτως οὐδεμία διατύπωσις ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἐξαγωγὴν βιβλίων ἢ περιοδικῶν δι’ ὀργανουμένας ἐκθέσεις βιβλίου ὑπὸ ἑλληνικῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν. Δ) Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐντέλλεται, ὅπως κοινοποιηθῇ ἀπόσπασμα τῆς παρούσης εἰς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα, τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ τὰς τελωνειακὰς καὶ ταχυδρομικὰς ἀρχάς, ἵνα προέλθωσιν εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν οἰκείων διαταγῶν καὶ ὁδηγιῶν. Ἐκδόσαν πρὸς τοῦτο τὴν ὑπ’ ἀριθ. 326 παροῦσαν πρᾶξιν του. Ὁ Πρόεδρος Ὁ Ἀντιπρόεδρος Τὰ Μέλη VI. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Φθιωτιδοφωκίδος κ. Α. Γκελεστάθη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τῆς ὑπὸ ἡμερομηνίαν 7 Ἰανουαρίου 1952 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Γκελεστάθη ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀκυρωθεῖσαν σύμβασιν μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἀνων. Ἑταιρείας «Βωξῖται Παρνασσοῦ» νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Κατόπιν νεωτέρων προτάσεων τῆς ἀνωτέρω ἑταιρείας τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους ἐγνωμάτευσεν ὁμοφώνως ὑπὲρ τῆς διὰ συμβιβασμοῦ ἐπιλύσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Κράτους καὶ τῆς Ἑταιρείας ταύτης διαφορᾶς ἀναφορικῶς πρὸς τὰ μεταλλεῖα «Βωξίτου Παρνασσοῦ» περὶ τῶν ὅρων τῆς νέας ταύτης συμβάσεως ἐγνωμάτευσεν ἐπίσης καὶ τὸ Συμβούλιον τῶν Μεταλλείων τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἤδη ὁλόκληρος ἡ ὑπόθεσις εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἁρμοδίου νὰ κρίνῃ τελικῶς.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Κοζάνης κ. κ. Ν. Κουπαρούσου, Δ. Μανέντη καὶ Ι. Χρυσοχόου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 605 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου ἀπὸ 28.1.52 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Κοζάνης κ. κ. Κουπαρούσου, Μανέντη καὶ Χρυσοχόου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς συμβάσεως Πτολεμαΐδος κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν: α) τῆς οἰκονομίας συναλλάγματος ἐκ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν λιγνιτοπλίνθων εἰς ἀντικατάστασιν καυσίμων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀνεχομένης ὑπὸ τὰς σημερινὰς τιμὰς τοῦ γαιάνθρακος καὶ ὑπὸ πλήρη διάθεσιν τῶν λιγνιτοπλίνθων 50.000 τόννων μηνιαίως, εἰς 600.000 δολλάρια περίπου μηνιαίως. β) τῆς οἰκονομίας συναλλάγματος ὡς ἐκ τῆς χρησιμοποιήσεως λιγνίτου ὡς καυσίμου διὰ τὸ Κεντρικὸν Ἐργοστάσιον παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας πρὸς παράλληλον ἐξυπηρέτησιν τῶν τε ἀναγκῶν τῶν ἐγκαταστάσεων ὀρυχείου καὶ πλινθοποιείου ἀφ’ ἑνός, καὶ τοῦ τοπικοῦ δικτύου ἀφ’ ἑτέρου, ἥτις οἰκονομία συναλλάγματος ἐξαρτᾶται ἐκ τοῦ μεγέθους τοῦ Ἐργοστασίου καὶ τῶν συνθηκῶν φορτώσεως, πάντως ὁπωσδήποτε εἶναι ἄνω τῆς ἑκατοντάδος χιλιάδων δολλαρίων μηνιαίως. γ) τῆς μικρᾶς τιμῆς τῆς παραχθησομένης διὰ τοῦ ἐκ τοῦ αὐτόθι Λιγνιτορυχείου λιγνίτου ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας καὶ συνεπῶς εὐεργετικῆς ἐπιδράσεως ἐπὶ τοῦ ἐπιπέδου τῆς ζωῆς καὶ τῆς δημιουργίας εὐνοϊκῶν συνθηκῶν δημιουργίας Βιομηχανιῶν. δ) Τῆς ἀπασχολήσεως ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων ὡς καὶ ἐν τῇ ἐκμεταλλεύσει τούτων. ε) Τῆς σημασίας τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἔργων τούτων, ὡς παράγοντος τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ τῆς Χώρας, ἐκρίναμεν τὸ ἔργον ὡς ἄκρως ἐνδιαφέρον καὶ πολλαπλῶς ὠφέλιμον διὰ τὴν Χώραν καὶ ἀπεβλέψαμεν πάντοτε μετ’ ἰδιαιτέρας προσοχῆς εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου τούτου. Ὑπὸ τὸ πνεῦμα τοῦτο ἀντιμετωπίσθησαν αἱ δημιουργηθεῖσαι ἐκ τῆς συμβάσεως, ἀντιξοότητες λόγῳ μικρῶν προθεσμιῶν διὰ τὴν ὑποβολὴν καὶ κρίσιν τῶν προσφορῶν. Πάντως αἱ παραγγελίαι διὰ τὰ μηχανήματα τοῦ ὀρυχείου καὶ πλινθοποιείου ἔχουσι γίνει εἰς Γερμανικὰ ἐργοστάσια ἀπὸ τῆς 27 Αὐγούστου π. ἔ. συμφώνως πρὸς τὸν προβλεφθέντα ρυθμὸν ἐν τῇ συμβάσει. Μόνον διὰ 3 μηχανήματα ἐκ τοῦ ἐξοπλισμοῦ τοῦ ὀρυχείου καθυστέρησεν ἡ παραγγελία ἀλλὰ καὶ τούτων μετὰ ἐπίλυσιν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ τῶν ἀφορώντων ἀντιπροσφορὰν ὑποβληθεῖσαν τὴν 28 Αὐγούστου ζητημάτων, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἔδωσε τέρμα εἰς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην καὶ αἱ παραγγελίαι ἔχουσιν ὁλοκληρωθῆ. Ὁ Ἀμερικανικὸς Οἶκος PIERCE MENAGEMENT ἐκτελῶν βάσει εἰδικῆς συμβάσεως χρέη τεχνικοῦ συμβούλου τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν παρακολούθησιν τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων, διεβεβαίωσεν ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τῶν παραγγελιῶν ἐν Γερμανίᾳ βαίνει ἱκανοποιητικῶς. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θερμοηλεκτρικὸν ἐργοστάσιον συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 11 τῆς συμβάσεως, ἔδει ἡ Δημοσία Ἐπιχείρησις Ἠλεκτρισμοῦ ὅπως ἐντὸς 3 μηνῶν ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως, ἤτοι μέχρι τῆς 12ης Αὐγούστου 1951, νὰ δηλώσῃ ἂν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ παράσχῃ εἰς τὴν ἀνάδοχον, ἠλεκτρικὴν ἐνέργειαν διὰ τὴν κίνησιν τῶν μηχανημάτων τοῦ ὀρυχείου καὶ τοῦ πλινθοποιείου ὡς καὶ καυσαέρια διὰ τὰς ἀνάγκας λειτουργίας τοῦ πλινθοποιείου. Ἄλλως συμφώνως τῇ συμβάσει ἡ ἀνάδοχος θὰ προέβαινεν εἰς τὴν ἐγκατάστασιν μικροῦ θερμικοῦ ἐργοστασίου διὰ τὰς ἰδίας αὐτῆς ἀνάγκας. Κατόπιν δηλώσεως τῆς Δ.Ε.Η. ἐντὸς τῆς συμβατικῆς προθεσμίας, ὅτι ἐλλείψει πιστώσεων δὲν ἦτο εἰς θέσιν διὰ τοιαύτην ἀνάληψιν καὶ τῆς διακοπῆς τῶν πιστώσεων εἰς τὴν ἀνάδοχον τῶν ἀναφερομένων εἰς τὸ θερμικὸν ἐργοστάσιον, τὸ θέμα τοῦτο μετὰ μελέτην τῆς EBASCO ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον πολυμήνων διαπραγματεύσεων μεταξὺ Δ.Ε.Η. καὶ ἀναδόχου μὲ διαφόρους λύσεις συνδεδυασμένου μικροῦ καὶ μεγάλου θερμικοῦ ἐργοστασίου, χωρὶς νὰ ἐπέλθῃ συμφωνία τις. Εὑρισκόμεθα ἤδη ἐν ἀναμονῇ ζητηθεισῶν ἐγγράφως ἀπ’ ἀμφότερα τὰ ἐνδιαφερόμενα μέλη ἀπόψεών των ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχου ζητήματος. Ἐξ ἀναφορᾶς τῆς ἀναδόχου συνάγεται ὅτι ἡ Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ Δανείων ἐπὶ αἰτήσεως τῆς πρώτης διὰ δάνειον ἐξ 66.000 δολλαρίων πρὸς παραγγελίαν γεωτρυπάνων, ἐδήλωσεν ὅτι τῆς χορηγήσεως τοῦ δανείου τούτου δέον νὰ προηγηθῇ ἡ καταβολὴ τῶν τόκων διὰ τὸ χορηγηθὲν ἤδη δάνειον. Ἡ ἀνάδοχος δι’ ἀναφορᾶς της ζητεῖ ὅπως οἱ τόκοι διὰ τὸ διάστημα 2½ ἐτῶν, ὡς προβλέπεται ἡ χρονικὴ διάρκεια ἐκτελέσεως τῶν ἔργων, μὴ καταβληθῶσιν (καίτοι ἡ ὑποχρέωσις αὕτη ἀπορρέει ἐκ τοῦ δανειστικοῦ συμβολαίου), ἀλλὰ κεφαλαιοποιούμενοι νὰ ἐξυπηρετηθῶσιν ἐπὶ τῇ ἐνάρξει τῆς λειτουργίας τῶν ἐγκαταστάσεων. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου θέλει ἐνημερώσει τὴν Βουλὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἔχων ἁρμοδιότητα ἐπὶ τῶν θεμάτων πιστοδοτήσεως. Πάντως ἐγένετο μέχρι σήμερον λεπτομερὴς τοπογραφικὴ ἀποτύπωσις τοῦ ἐδάφους καὶ ἡ χάραξις καὶ πασάλωσις τῆς πρὸς τὸ ὀρυχεῖον ὁδοῦ προσπελάσεως μήκους ἄνω τῶν δύο χιλιομέτρων, ἡ δὲ προώθησις καὶ ὁ ρυθμὸς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων, κατασκευῆς ὁδοῦ, ἐργοτάξια κ.λ.π. καὶ δὴ κατὰ τὴν ἀρχομένην ἐαρινὴν περίοδον εἶναι συνδεδυασμένη μὲ τὴν χρηματοδότησιν τῆς ἐπιχειρήσεως. Ὡς πρὸς τὸ ἐργοστάσιον ἀζώτου, ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν ὅτι δὲν τὸ θεωρεῖ κἂν νέον ἔργον ἀλλὰ συμπλήρωμα ἀπαραίτητον τοῦ ἔργου τῆς Πτολεμαΐδος, ἐξακολουθεῖ δὲ νὰ καταβάλῃ πᾶσαν δυνατὴν φροντίδα διὰ τὴν ἔγκρισιν τῆς κατασκευῆς του.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ

Γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Α. Ἀποστολίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 366)52 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν 206 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀποστολίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: αʹ) Ἐπὶ τῆς πρώτης παραγράφου (ἤτοι ἐπιτρέπεται ἡ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴ π)μηχανῶν κλπ.). Κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου (ἀρ. 2 παρ. 3 τοῦ νομ. 5426)32). Κατὰ πᾶσαν περίπτωσιν ἀπαγορεύεται ἡ εἰσαγωγὴ μηχανημάτων ἢ ἐξαρτημάτων κατασκευαζομένων καταλλήλως ὑπὸ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, γνωμοδοτοῦντος σχετικῶς τοῦ Συμβουλίου Βιομηχανίας. Οἴκοθεν νοεῖται ὅτι ἡ ἀπαγόρευσις προϋποθέτει ἐπάρκειαν τῶν κατασκευαζομένων μηχανημάτων ἐν σχέσει πρὸς τὰς ἀνάγκας, αἵτινες πρόκειται νὰ καλυφθῶσιν. Ἐπὶ τοῦ θιγομένου ἐν τῇ ἐρωτήσει ζητήματος ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν ὅτι οὐδεμία τυπικὴ ἢ οὐσιαστικὴ προϋπόθεσις ὑπάρχει δικαιολογοῦσα τὴν λῆψιν τῶν κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἀπαγορευτικῶν μέτρων, καθ’ ὅσον τὸ ἐν Ἑλλάδι ἱδρυθὲν μεταπολεμικῶς καὶ βάσει τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ ἐργοστάσιον κατασκευῆς πετρελαιομηχανῶν Δῆζελ ἡ παραγωγὴ τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ μόνη ἀξιοσημείωτος κατασκευάζει μηχανὰς ὡρισμένης ἱπποδυνάμεως καὶ ὡρισμένου τύπου, (8–12 ἵππ. εἰς 750–1000 στροφὰς βάρους 520 χιλ.). Διὰ τὰς μηχανὰς διαφόρου ἱπποδυνάμεως ὡς καὶ ἑτέρου τύπου (π. χ. βιομηχανικοῦ τύπου, ὀλιγοστρόφους κλπ.) δὲν ὑπάρχει ἐγχώριος παραγωγή. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τούτων ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν ὅτι τὸ προαναφερόμενον ἐργοστάσιον ἔχει ἀναλάβει τὴν κατασκευὴν μηχανῶν διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἑπομένως εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ διαθέσῃ τὸ σύνολον τῆς παραγωγῆς του μέχρι τέλους Μαΐου, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς σχετικῆς συμβάσεως μὴ δυνάμενον, ὡς ἐκ τούτου νὰ καλύψῃ καὶ τὰς σχετικὰς ἀνάγκας τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Σημειωτέον ὅτι: α) κατὰ τὸν διενεργηθέντα κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος διαγωνισμὸν διὰ τὴν προμήθειαν 3.000 τεμ. π)μηχανῶν Δῆζελ ἀνετέθη εἰς τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν ἡ κατασκευὴ μόλις τοῦ ¼ τῆς ποσότητος ταύτης, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι αἱ σχετικαὶ δηλώσεις συμμετοχῆς ἐγένοντο διὰ σημαντικῶς κατώτερον ποσοστὸν καὶ βʹ) καθ’ ὅλας τὰς ἐνδείξεις καὶ μετὰ τὸν μῆνα Μάϊον ἡ παραγωγὴ τῶν ὡς ἄνω ἐργοστασίων θὰ ἀπορροφηθῇ καθ’ ὁλοκληρίαν ἀπὸ κρατικὰς παραγγελίας. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταδεικνύεται ὅτι μὴ ὑπαρχόντων τῶν στοιχείων τῆς πλήρους καταλληλότητος ἐπαρκείας, δὲν δύνανται νὰ ληφθῶσιν ἀπαγορευτικὰ μέτρα τῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγῆς πετρελαιομηχανῶν Δῆζελ. Πάντως τὸ ὅλον ζήτημα εὑρίσκεται καὶ πάλιν ὑπὸ συζήτησιν προσεχῶς δὲ θέλουσιν ἀναγγελθῆ αἱ ληφθησόμεναι ἀποφάσεις. β) ἐπὶ τῆς δευτέρας παραγράφου (ἤτοι διατὶ ἀπηλλάγησαν παντὸς δασμοῦ κλπ.). Τὸ ζήτημα τυγχάνει τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. γ) ἐπὶ τῆς τρίτης παραγράφου (ἤτοι διατὶ χορηγοῦνται δάνεια εἰς τοὺς ἁλιεῖς ὑπὸ τὸν ὅρον ὅπως προμηθευθοῦν π)μηχανὰς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κλπ.). Ἡ Δ)σις Ἁλιείας οὐδεμίαν δέσμευσιν ἔθεσεν εἰς τοὺς ἁλιεῖς ὅπως ἀγοράζουν μηχανὰς τῆς ἀρεσκείας των βάσει τῶν ὑπ’ αὐτῆς μέσῳ τῆς ΑΤΕ χορηγουμένων δανείων. Σημειοῦμεν τὸ γεγονὸς ὅτι διετέθησαν εἰς δάνεια διὰ τὴν ἀγορὰν μηχανῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κατὰ τὸ διαρρεῦσαν ἔτος 1951 καὶ μόνον ποσὰ ἀνερχόμενα εἰς 7.278.800 δρχ. τὰ ὁποῖα ἀντιστοιχοῦν εἰς ἀριθμὸν μηχανῶν ἄνω τῶν 650. Τὸ ὡς ἄνω ποσὸν διετέθη ἐκ κρατικῶν πιστώσεων χορηγηθεισῶν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παρακτίου ἁλιείας. Πλὴν ὅμως προκειμένου νὰ ἀξιοποιηθῇ ἡ Βοήθεια τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ τοῦ Οἰκον. ἔτους 1949–50 παρηγγέλθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κατόπιν διαγωνισμοῦ 125 μηχαναὶ ἀξίας 135.000 δολλαρίων χορηγηθέντων εἰς συνάλλαγμα εἰς ἐπαύξησιν τῶν κρατικῶν πιστώσεων διὰ τὸν αὐτὸν σκοπόν. Αἱ μηχαναὶ αὗται ἀφίχθησαν εἰς τὴν χώραν τὸ 1950 μὲ ἀρχὰς τοῦ 1951 καὶ ἤρχισεν ἡ διανομὴ αὐτῶν ἔναντι δανείου εἰς τοὺς ἁλιεῖς οἱ ὁποῖοι εἰς τὰς αἰτήσεις των ἀνέφερον ὅτι ἐπεθύμουν μηχανὴν ἐκ τῶν ὑπαρχουσῶν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου ἢ δὲν ἀνέφερον προτίμησιν διὰ τὴν προέλευσιν τῆς μηχανῆς. Πολλοὶ τῶν ἁλιέων παρέλαβον τὰς ἐν λόγῳ μηχανὰς ἄλλοι ὅμως ἐζήτησαν τροποποίησιν τῶν σχετικῶν ἀποφάσεων καθορίζοντες ὅτι ἐπεθύμουν νὰ ἀγοράσουν ἐγχώριον μηχανήν. Βάσει σχετικῶν εἰσηγήσεων τῆς ἁρμοδίας ἐπιτροπῆς ἐγένετο τροποποίησις τῆς ἀρχικῆς ἀποφάσεως διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τῶν ἁλιέων. Πλὴν ὅμως ἡ ἐπιτροπὴ ἐδυσχεραίνετο εἰς τὸ ἔργον της διότι πολλοὶ τῶν ἁλιέων εἰς οὓς ἐχορηγήθησαν μηχαναὶ ἐδείκνυον ἀδιαφορίαν διὰ τὴν παραλαβήν των καὶ δὲν ἠδύνατο νὰ γνωρίζῃ ἐὰν εἶχεν εἰς τὴν διάθεσίν της μηχανὰς διὰ νὰ συνεχίσῃ τὸ ἔργον της ἢ ὄχι. Διὰ τὸν ὡς ἄνω λόγον εἰσηγήθη τὴν ἔκδοσιν ἡμετέρας ἀποφάσεως συνεπείᾳ τῆς ὁποίας ἦτο ἡ ἄνευ ἄλλης διαδικασίας ἀκύρωσις τῶν δανείων τῶν ἁλιέων εἰς οὓς ἐνῷ ἀρχικῶς ἐχορηγήθη μηχανὴ ἐξωτερικοῦ, ἐζήτουν μεταγενεστέρως τροποποίησιν τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως. Σχετικὴ τῆς προκειμένης ἐνεργείας τοῦ Ὑπουργείου ἦτο καὶ ἡ μνημονευομένη ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀπόφασίς μας ὑπ’ ἀριθ. 87113)31.10.51. Οὕτως ἔχει τὸ ἱστορικόν. Πλὴν ὅμως ἀποβλέποντες εἰς τὴν οὐσίαν, ἡ ὁποία ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἶναι ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐξαντληθῇ ἡ διατεθεῖσα Κρατικὴ πίστωσις διὰ τὰς ὡς ἄνω δάνεια ἀναγκαστικῶς μὴ ὑπαρχόντων ἄλλων οἰκονομικῶν μέσων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς παρακτίου ἁλιείας εἰ μὴ μόνον τῶν ἐν ταῖς ἀποθήκαις τῆς ΑΤΕ ὑπολοίπων 50 μηχανῶν προελεύσεως ἐξωτερικοῦ θὰ ἀξιοποιηθοῦν αὗται, ἐκρίναμεν ὅτι τὸ ληφθὲν μέτρον ἦτο αὐστηρὸν καὶ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 103462)19.12.51 ἡμετέρας διαταγῆς, ἐδώσαμεν ἐντολήν, ὅπως ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν διαθέσιμοι πιστώσεις ἐξετάζεται πᾶσα αἰτουμένη τροποποίησις τῶν ἀποφάσεων ὡς πρὸς τὰς μηχανὰς καὶ ἐγκρίνονται αὗται συμφώνως μὲ τὴν ἐπιθυμίαν τῶν αἰτούντων. Εἰς τὴν ἐν λόγῳ διαταγὴν προβλέπεται ἡ ἱκανοποίησις καὶ τῶν περιπτώσεων δι’ ἃς ἐλήφθησαν μέτρα ἀκυρώσεως τῶν δανείων ἐκ τῆς ὡς ἄνω αἰτίας.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. κ. Ε. Σαββοπούλου, Δ. Ἀλιπράντη καὶ Γ. Κατσαφάδου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1385 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 266 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Σαββοπούλου, Δ. Ἀλιπράντη καὶ Γ. Κατσαφάδου, περὶ τοῦ Γυμνασίου Πόρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Εἰς τὸ Γυμνάσιον τοῦτο ὑπηρετοῦσι νῦν, πλὴν τοῦ Γυμνασιάρχου (Φιλολόγου), καὶ τρεῖς ἄλλοι φιλόλογοι, καθηγηταί, ὡς καὶ εἷς τῶν Μαθηματικῶν καὶ εἷς τῆς σωματικῆς ἀγωγῆς. Τὸ μάθημα τῶν Φυσικῶν διδάσκεται εἰς μὲν τὰς δύο ἀνωτέρας τάξεις ὑπὸ τοῦ καθηγητοῦ τῶν μαθηματικῶν εἰς δὲ τὰς ἄλλας ὑπὸ καθηγητῶν τῶν ἄλλων εἰδικοτήτων καὶ οὕτω δὲν παραβλάπτεται ἡ λειτουργία τοῦ Γυμνασίου. Ἡ ἐκ τοῦ Γυμνασίου τούτου ἀπόσπασις ὡρισμένων καθηγητῶν εἰς ἄλλα σχολεῖα τῆς περιφερείας (Αἴγιναν, Ὕδραν καὶ Πειραιᾶ) ἐγένετο ὑπὸ τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου τῆς περιφερείας, συμφώνως πρὸς τὰς σχετικὰς διατάξεις τῶν νόμων 1109)46 καὶ 1756)50 καὶ ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς τὰ ἐν λόγῳ σχολεῖα (Γυμνασιακὰ Παραρτήματα καὶ Γυμνάσια τοῦ Πειραιῶς) δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοποθετηθῶσιν καθηγηταὶ διὰ διορισμοῦ ἢ μεταθέσεως ἔχουσιν δὲ ταῦτα ἀπόλυτον ἀνάγκην διδακτικοῦ προσωπικοῦ διὰ τὴν λειτουργίαν των. Σημειωτέον δ’ ὅτι εἰς τὰ σχολεῖα Πειραιῶς αἱ περικοπεῖσαι ὑποχρεωτικαὶ ὧραι διδασκαλίας ἀνέρχονται εἰς 454 ἐνῷ εἰς τὸ Γυμνάσιον Πόρου, μόλις εἰς 47 ἐν συνόλῳ. Ἅμα ὡς διορισθοῦν λειτουργοὶ Μ. Ἐκ)σεως θὰ πληρωθῶσι τὰ κενὰ τῶν Γυμνασίων Πειραιῶς διὰ μεταθέσεως καθηγητῶν ἐκ τοῦ πίνακος μεταθετέων καὶ οἱ ἀπεσπασμένοι ἐκ τοῦ Γυμνασίου Πόρου θὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὴν ὀργανικήν των θέσιν (Πόρον).

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΜΙΧΑΗΛ

Ὁ κ. Ε. Ἀβέρωφ (Ὑφ. Ἐξωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1929 Α. Ν. περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τῆς παραγράφ. 1 τοῦ ἄρθρου τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 553)1945». Οἱ κ. κ. Ε. Ἀβέρωφ (Ὑφ. Ἐξωτερ.) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδια νόμων: 1) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1913)1951 Α. Ν. «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1940–41 (ὑποχρεώσεις εἰς ξένον νόμισμα) 1944–45 (βʹ περιόδου) 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, καὶ 1949–50, πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν, διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν, ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ Οἰκονομικοῦ ἔτους 1951–52» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1914)1951 Α. Ν. περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκ. ἔτη 1947–48, 1948–49 καὶ 1949–50 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ οἰκ. ἔτους 1951–52». Οἱ κ. κ. Ε. Ἀβέρωφ (Ὑφ. Ἐξωτερικῶν) καὶ Ν. Κρασαδάκης (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐφαρμογῆς τῆς ρήτρας τοῦ μᾶλλον εὐνοουμένου Κράτους εἰς τὰ πλοῖα ὑπὸ σημαίαν τοῦ Μαρόκου». Ὁ κ. Ι. Μιχαὴλ (Ὑπ. Θρησκευμάτων καὶ Ἐθν. Παιδείας) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ τρόπου διορισμοῦ τῶν γραμματέων τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος». 2) «Περὶ ἱδρύσεως Ἑνώσεων, Ὀργανώσεων ἢ Συλλόγων Παλαιῶν Προσκόπων» καὶ 3) «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 224 τῆς 27.3.45 (Φ.Ε. Κ. 73 τεῦχος Αʹ) «περὶ καταργήσεως τοῦ Α. Ν. 1798 τοῦ 1939 καὶ ἀνασυστάσεως τῶν βάσει αὐτοῦ διαλυθέντων σωματείων, ἱδρυμάτων, ὀργανισμῶν ἢ ἐν γένει νομικῶν προσώπων». Οἱ κ. κ. Κ. Ρέντης (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50 καὶ 1950–51 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου, τοῦ οἰκ. ἔτους 1951–52». Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς (Ὑπ. Γεωργίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 3817)1929 «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 29 Νοεμβρίου 1924 Συμφωνίας, πρὸς ἵδρυσιν ἐν Παρισίοις Διεθνοῦς Γραφείου Οἴνου». Ὁ κ. Γ. Μπουρδάρας (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 13 Μαΐου 1950 προσθέτου συμβάσεως CIM, τῆς ἀφορώσης τὰς διεθνεῖς διὰ τοῦ σιδηροδρόμου μεταφορὰς ἐμπορευμάτων δι’ ἰδιωτικῶν φορτηγῶν καὶ εἰδικῶν κιβωτίων (CONTAINERS)». Ὁ κ. Γ. Κασιμάτης (Ὑπ. Ἐργασίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Προνοίας Μηχανοδηγῶν ὁδοστρωτήρων καὶ χειριστῶν μηχανημάτων ἐκτελέσεως τεχνικῶν ἔργων». Οἱ κ. κ. Χ. Εὐελπίδης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), Κ. Ρέντης (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν) καὶ Ν. Κρασαδάκης (Ὑπ. Ἐμπορ. Ναυτιλίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τρόπου χορηγήσεως, δικαιολογήσεως καὶ καταβολῆς δαπάνης τροφοδοσίας εἰς τοὺς ἄνδρας τῆς Χωροφυλακῆς, Ἀστυνομίας Πόλεων, Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας καὶ Λιμενικοῦ Σώματος». Οἱ κ. κ. Χ. Εὐελπίδης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καὶ Γ. Κασιμάτης (Ὑπ. Ἐργασίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων». Οἱ κ. κ. Φ. Ζαΐμης (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 861 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τῆς 20ης Ἰουλίου 1951». Ὁ κ. Γ. Ἀθανασιάδης Νόβας (Ὑπ. Βιομηχανίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ μετατροπῆς τῶν Ἐπαγγελματικῶν Ἐμπορικῶν Σχολῶν εἰς ἑπταταξίους». Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου (Ὑφ. Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀπονομῆς προσωπικῶν συντάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μόδης καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1323) 1949 Α. Νόμου». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: «Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Μεγάλης Βρεττανίας καὶ Ἑλλάδος συμφωνίας περὶ ἀμοιβαίας ἀπαλλαγῆς τῶν κερδῶν τῶν ἀεροπορικῶν ἐπιχειρήσεων ἀπὸ τοῦ φόρου εἰσοδήματος πρὸς ἀποφυγὴν τῆς διπλῆς φορολογίας». 2) «Περὶ διαθέσεως τῶν εἰσοδημάτων τῆς περιουσίας τοῦ κληροδοτήματος Μ. Ἠλιοπούλου ὑπὲρ τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἐν Τριπόλει Νοσοκομείου «ἡ Εὐαγγελίστρια» καὶ 3) «περὶ προσθήκης κλάσεών τινων εἰς τὸ Τελωνειακὸν δασμολόγιον εἰσαγωγῆς καί τινων ἄλλων διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ αὐξήσεως πτητικῶν τινῶν ἐπιδομάτων» καὶ 2) «περὶ ὀνομασίας ὡς Σημαιοφόρων τῶν Δοκίμων 4ης Τάξεως Σ.Ν.Δ. ἐκπαιδευτικοῦ ἔτους 1951–52». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1843)52 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1565) 39 Α. Ν. «περὶ Κώδικος ἀσκήσεως τοῦ Ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Μπακλατζῆς, Ε. Σαββόπουλος καὶ Δ. Ἀλιπράντης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνυποτάκτων τοῦ ἐξωτερικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Πατρίκιος, Κ. Χριστόπουλος καὶ Β. Παπαρρηγόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ὑγείας παρὰ τῷ Συμβολαιογραφικῷ Συλλόγῳ Ἐφετείου Ἀθηνῶν–Αἰγαίου–Δωδεκανήσου καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων «περὶ συμβολαιογράφων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Βουδούρης, Β. Μπακονίκας, Ν. Μάρτης, Γ. Μπακατσέλος, Δ. Δόκος καὶ Ι. Χρυσοχόος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ὑγείας παρὰ τῷ Συμβολαιογραφικῷ Συλλόγῳ Ἀθηνῶν–Αἰγαίου–Δωδεκανήσου καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ συμβολαιογράφων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Λυμπέρης, Ν. Μάρτης καὶ Α. Βουλόδημος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1540)50 καὶ 1912)51 Α. Ν. καὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1912)51 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Τούντας, Δ. Δαβάκης, Δ. Ἀλιπράντης καὶ Ε. Σαββόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως, συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς πανεπιστημιακῆς νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Βραχνὸς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἀνθυπασπιστὰς τῆς Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Κουτσοπέταλος, Ι. Διαμαντόπουλος, Γ. Τζώρτζης, Ε. Ζαννῆς, Λ. Ἀκρίτας καὶ Π. Φικιώρης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν ἀνθυπασπιστὰς τῆς Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μαρῆς καὶ Μ. Χλουβεράκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσθήκης κλάσεών τινων εἰς τὸ τελωνειακὸν δασμολόγιον εἰσαγωγῆς καί τινων ἄλλων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Δερτιλῆς καὶ Κ. Μαρῆς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τινων τῆς κειμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας».

§6Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, διὰ νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Δημοσίων ἔργων, τὸ ἑξῆς: Δυὸ λόγια, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Δημοσίων Ἔργων, κατὰ τὴν τελευταίαν ἐπίσκεψίν μου εἰς τὰς Πάτρας ἐδοκίμασα νὰ κάμω μίαν ἐπίσκεψιν εἰς τὴν περιφέρειάν μου, καὶ δὲν τὸ ἐπέτυχον. Αὐτὸ δὲν ἔχει ἀπολύτως καμμίαν σημασίαν, σημασίαν, ὅμως, ἔχει, ὅτι αἱ δύο μεγάλαι ὁδικαὶ ἀρτηρίαι, αἱ ὁποῖαι ἑνώνουν τὰς Πάτρας μὲ ἑτέρους δύο Νομούς, δηλαδὴ ἡ ὁδὸς Τριταίας–Πατρῶν, ἡ ὁποία ἑνώνει τὰς Πάτρας μὲ τὸν Νομὸν Ἠλείας, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν Νομὸν Ἀχαΐας, διότι πρόκειται περὶ τῆς ὁδοῦ 111, ὅπως ἡ ὁδὸς Πατρῶν–Καλαβρύτων, ἡ ὁποία πλησιάζει νὰ ἑνωθῇ μὲ τὴν ὁδὸν Ἀρκαδίας, εἶναι τελείως ἀδιάβατοι. Αὐταὶ δὲν εἶναι λέξεις κεναὶ περιεχομένου· πρόκειται περὶ μιᾶς πραγματικότητος, ἔχουν δὲ εἰς τοιοῦτον βαθμὸν φθαρῆ οἱ δρόμοι καὶ τῆς περιφερείας σας, κ. Πρόεδρε, ὥστε τὰ αὐτοκίνητα εἶναι ἀδύνατον νὰ βαδίσουν. Ὁ κ. Νομάρχης, εὑρίσκεται πρὸ μεγάλου διλήμματος, δὲν γνωρίζει τὶ νὰ κάμῃ, διότι διέταξε τοὺς αὐτοκινητιστὰς νὰ ἐξακολουθήσουν τὴν συγκοινωνίαν, ἀλλὰ οἱ αὐτοκινητισταὶ λόγῳ τῆς μεγάλης φθορᾶς εἶναι ἀδύνατον νὰ συμμορφωθοῦν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ σκεφθῇ, ὅτι καὶ ἡ Πελοπόννησος, εἶναι μία χώρα, ἡ ὁποία δικαιοῦται νὰ πάρῃ, ἔστω καὶ ἐλάχιστα διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν μεγάλων αὐτῶν ἀρτηριῶν. Ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἐπαρχιακῶν ὁδῶν, δὲν πρόκειται περὶ νομαρχιακῶν δρόμων, πρόκειται περὶ ἀρτηριῶν, αἱ ὁποῖαι ἑνώνουν τρεῖς ἐν ὅλῳ Νομούς. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἕνα μέρος, ἀπὸ τὰ εἰδικὰ κονδύλια, τὰ ὁποῖα ἔχετε, νὰ διαθέσετε ἕνα μέρος διὰ τὰς ἀρτηρίας αὐτὰς λόγῳ τῶν ὁποίων ὑποφέρει ὅλος ὁ κόσμος καὶ ἡ Δημοσία οἰκονομία καὶ ἡ ἰδιωτικὴ οἰκονομία.

§7Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει ἀποβῆ ἀφόρητος ἡ κατάστασις.

§8Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὅσον ἀφορᾷ τὸν δρόμον Πατρῶν–Καλαβρύτων, ὑπάρχουν πιστώσεις 350 ἑκατομμυρίων καὶ οἱ δρόμοι αὐτοὶ ἤρχισαν νὰ κατασκευάζωνται τώρα. Θὰ ἔχετε ἀναγνώσει εἰς τὰς ἐφημερίδας σχετικῶς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἄλλον δρόμον δὲν εἶμαι πρόχειρος νὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Κ. Ἀλεξανδρίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Μητροῦσι τοῦ Νομοῦ Σερρῶν, διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ Τομεάρχου Βελησσαρίου Κουκοπούλου κλπ.

§10Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Μητροῦσι καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἐξετάσῃ ταύτην.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Πολυζωγόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Γεωργοκτηματικοῦ Συλλόγου Σαββαλίων–Ἠλείας, ζητοῦντος ἐπιβολὴν φορολογίας ἐπὶ τοῦ οἰνοπνεύματος ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐκ τῶν βροχῶν σταφιδοπαραγωγῶν.

§12Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀγωνίζομαι ἀπὸ διμήνου νὰ πείσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι εἶναι ἁρμόδιος ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μου αὐτῆς. Ὑπεσχέθη νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα, ἀλλὰ καίτοι παρῆλθεν ὁλόκληρον δίμηνον δὲν μᾶς ἔδωσε καμμίαν ἀπάντησιν. Εἶναι ἢ ὄχι ἁρμόδιος; Ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅτι εἶναι ἁρμόδιος καὶ πρέπει νὰ μᾶς δώσῃ μίαν ἀπάντησιν.

§13Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν ὑποθέτω, κ. συνάδελφε, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν σᾶς ἠρνήθη ἀπάντησιν. Διότι παρέστην εἰς τὴν συζήτησιν καὶ σᾶς εἶπεν ὅτι θὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γνωρίζω εἶναι ὅτι τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους ἔχει τὴν γνώμην, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ οἰνοπνεύματος εἶναι ἀρκετὰ ὑψηλὴ καὶ ἀρνεῖται νὰ συζητήσῃ καὶ τὴν παραμικροτέραν αὔξησιν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἰωάννου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων κ. Ὑπουργόν, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ εἰς ποίας ἐνεργείας προέβη διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ σοβαρωτάτου αἰτήματος τῶν 30 χωρίων περιφερείας Καστανοχωρίου καὶ Τζουμέρκων διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Ἰωαννίνων–Καλεντζίου κλπ.

§15Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων Ὑπουργὸν ὅπως χορηγηθῇ ἡ ἀπαιτουμένη πίστωσις διὰ νὰ ἐπισκευασθῇ ἐπειγόντως ἡ ὁδὸς αὕτη, διότι δι’ αὐτῆς ἐξυπηρετοῦνται ὑπὲρ τὰ τριάκοντα χωρία τῆς περιφερείας. Θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ συγκοινωνία τῶν ὡς ἄνω χωρίων διεκόπη σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου καὶ οἱ κάτοικοι τῶν ἐν λόγῳ περιοχῶν μεταφέρουν τὰ τρόφιμά των διὰ ζώων καὶ ἄλλων πεπαλαιωμένων μεταφορικῶν μέσων. Τὸ αὐτὸ θέμα ἀφορᾷ καὶ τὴν ἑπομένην ἐρώτησίν μου σχετικὴν μὲ τὴν ἀσφαλτόστρωσιν τῆς ὁδοῦ Ἰωαννίνων–Ἡγουμενίτσης.

§16Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Εἶχε διατεθῆ σχετικὴ πίστωσις ἐκ τοῦ Ταμείου ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας, διότι ἡ ὁδὸς αὕτη συντηρεῖται ἐκ τοῦ ἐπαρχιακοῦ ταμείου. Συνέστησα εἰς τὸν νομομηχανικὸν νὰ δοθῇ μία πίστωσις πρὸς ἐπισκευήν της, διότι ἔχω ἰδίαν γνῶσιν τῆς σπουδαιότητός της.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κατερίνης, διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην καταβολὴν πρὶμ καπνοῦ εἰς τέσσαρας δόσεις, κλπ.

§18Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι λίαν ἐπίκαιρον. Διότι τὸ ζήτημα τῆς πριμοδοτήσεως τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ γενικῶς, τῆς καπνοπαραγωγῆς προβάλλει ὑπὸ τὴν ὀξυτάτην του μορφήν. Ἐπανέρχομαι ἀπὸ τὰς καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας τῆς Βορ. Ἑλλάδος ὅπου ἡ κατάστασις τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἀθλιότητος, ἔφθασεν εἰς τὸ μὴ περαιτέρω. Οἱ πληθυσμοὶ ἐκεῖ ἐπάνω πένονται κυριολεκτικῶς, εἶναι δὲ ἴσως αἱ μόναι περιφέρειαι εἰς τὰς ὁποίας παρατηρεῖται ὅτι οἱ γεωργοὶ δὲν κατώρθωσαν μέχρι τῆς στιγμῆς νὰ πάρουν οὔτε τὸ δελτίον τῶν τροφίμων. Δὲν γνωρίζω τέλος πάντων ἐὰν εἰς αὐτὸν τὸν τόπον ὑπάρχῃ οἱαδήποτε ἄλλη κοινωνικὴ τάξις ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους Ἕλληνας, ἡ ὁποία νὰ εὑρίσκεται εἰς αὐτὴν τὴν ἀθλιότητα τὴν οἰκονομικήν, οὕτως ὥστε εἰς τὸν Δαφνῶνα συγκεκριμένως, περιφερείας Ξάνθης, εἰς τὴν περιφέρειαν Πραβίου–Δράμας κατηγγέλθη ὅτι ἔχασαν τὸ δελτίον τῶν τροφίμων μηνὸς Ἀπριλίου–Ἰουνίου, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοὺς δίδονται τὰ τρόφιμα τοῦ Νοεμβρίου. Εἶναι μία κατάστασις ἐξωφρενική, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς περιφερείας, αἱ ὁποῖαι εἶναι παραμεθόριοι περιφέρειαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀκριτικαὶ περιφέρειαι, αἱ ὁποῖα πάντοτε μὲ τὸ ὅπλον εἰς τὰ χέρια προασπίζουν τὰ σύνορα τοῦ τόπου μας καὶ ἐν τούτοις ἀπὸ ἀπόψεως εἰσοδήματος δὲν πραγματοποιοῦν οὔτε πέντε χιλιάδας δραχμὰς ἡμερομίσθιον. Πῶς σκέπτεται τέλος πάντων ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ δρᾶμα αὐτῶν τῶν πληθυσμῶν; Δὲν γνωρίζω οἱ λοιποὶ συνάδελφοι τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν πῶς ἀντιμετωπίζουν αὐτὸ τὸ ζήτημα, ἀλλὰ σήμερον, ἐνῷ παραπονούμεθα διὰ τὸ πρὶμ τοῦ παρελθόντος, δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία κατ’ ἀρχὴν ἐπηγγέλθη καὶ θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ἔχει ἐνδιαφέρον διὰ τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον καὶ διὰ τὸν καπνόν, μεταβάλλει τὸ σύστημα τῆς πριμοδοτήσεως τῶν καπνῶν διὰ τὴν νέαν ἐσοδείαν ἐπὶ τὸ χειρότερον. Θὰ ἀντιμετωπίσωμεν, κ. βουλευταί, ἕνα δρᾶμα εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα παρόμοιον τοῦ ὁποίου δὲν ἐγνώρισεν ὁ τόπος, διότι ἡ ἐφετεινὴ ἐσοδεία τῶν καπνῶν μὲ τὴν ἐλευθερίαν ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὸ καπνεμπόριον θὰ ἐπιφέρῃ νεωτέραν πτῶσιν τιμῶν εἰς τὰ καπνά. Δὲν ὑπάρχει τιμὴ ἀσφαλείας, δὲν ὑπάρχει ἐμπορικὴ τιμή. Αὐταὶ αἱ κατακτήσεις τὰς ὁποίας εἶχεν ὁ καπνοπαραγωγικὸς κόσμος καὶ εἰς τὰς ὁποίας παραστάτης ὑπῆρξεν ὁ πολιτικὸς κόσμος καὶ αἱ Κυβερνήσεις τοῦ παρελθόντος, λυποῦμαι πολὺ ἀλλὰ δὲν γνωρίζω κατὰ ποῖον τρόπον μεταβάλλεται αὐτὸ τὸ σύστημα. Καταργεῖται ἡ τιμὴ ἀσφαλείας, καταργεῖται ἡ ἐμπορικὴ τιμή, ρυθμιστικὴ παρέμβασις δὲν ὑπάρχει καὶ ἀντιμετωπίζομεν τὸ ζήτημα τῆς πτώσεως τῆς τιμῆς κατὰ 30–40%, ἐνῷ ὑπάρχει πλήρης ἀσυδοσία ὑπὲρ τοῦ ἐμπορίου. Εἴμεθα καὶ ἡμεῖς, κ. Πρόεδρε, ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐμπορίου, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζουν ὅλα τὰ κράτη τὰ πεπολιτισμένα, ὅπου ἐθεοποιήθη ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὸ ἐφαρμόσωμεν καὶ εἰς τὸν τόπον μας. Δὲν ἐπετρέπετο ἐλευθερία ἀτομικῆς πρωτοβουλίας ἄνευ κρατικῆς προστασίας τῶν πενεστέρων τάξεων εἴτε αὗται εἶναι ἀστικαὶ, εἴτε εἶναι ἀγροτικαί. Δὲν πρόκειται περὶ ἐλευθερίας ἐμπορίου τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἀκολουθοῦν αὐτὴν τὴν πολιτικήν. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς καταστάσεως αὐτῆς τῆς καπνοπαραγωγῆς, τῆς κρισιμότητος εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ καπνικὸν ζήτημα, τοῦ δράματος, τὸ ὁποῖον παίζεται εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ εἶναι καιρὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐρωτήσῃ καὶ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν καπνοπαραγωγῶν, διότι ὅπου ἐπέρασα μοῦ ἔλεγον ὅτι ἡ φωνὴ ἡ ἰδική μας δυστυχῶς δὲν εἰσακούεται. Ἡ καπνεμπορικὴ ὁμοσπονδία θὰ εἶναι ἐνθουσιασμένη ἀπὸ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ οἱ καπνεργάται εἶναι ἀγανακτισμένοι ἀπὸ αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Ἐπὶ πλέον νομίζω ὅτι τὰ μέτρα τῆς πριμοδοτήσεως τῆς καπνοπαραγωγῆς, ἡ Κυβέρνησις δὲν πρέπει νὰ τὰ ἐφαρμόσῃ μόνον μὲ πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Εἶναι ἕνα μέτρον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ περιβληθῇ καὶ τὴν κύρωσιν τοῦ Νομοθετικοῦ Σώματος, διὰ νὰ λάβῃ μορφὴν νόμου καὶ νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην αὐτῆς τῆς μεταβολῆς εἰς τὴν καπνικὴν κατάστασιν τοῦ τόπου, χωρὶς νὰ ἀκούσῃ καὶ τὰς γνώμας τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Νομίζω ὅτι λόγοι καὶ πολιτικῆς εὐθιξίας ἀκόμη καὶ ἠθικῆς τάξεως ἐπιβάλλουν οὕτως ὥστε αὐτὸ τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐλήφθη δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸ ταχύτερον νὰ ἀχθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ νὰ ἀκουσθοῦν καὶ αἱ ἀπόψεις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου.

§19Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Οἱ ἐρωτῶντες συνάδελφοι εἶχον περιορισθῆ νὰ συστήσουν μίαν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κατερίνης διαμαρτυρομένων διὰ τὴν καταβολὴν εἰς δόσεις τοῦ πρίμ. Ὅπως γνωρίζει, ὁ ἀναπτύξας τὴν ἐρώτησιν συνάδελφος, κατόπιν ἐντατικῶν προσπαθειῶν τῆς Κυβερνήσεως ἐπετεύχθη ὥστε ἐγκαίρως νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ καταβολὴ τοῦ πρὶμ καὶ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἐντεῦθεν παράπονον τῶν καπνοπαραγωγῶν. Περαιτέρω ἡ ἀναφορὰ τῆς Ἑνώσεως σχετίζεται μὲ τὴν μὴ χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων. Τὸ θέμα εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Βουλὴν ὡς ἐπίσης καὶ ποίας δυσκολίας ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις. Νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὑπερήφανος διότι ὕστερα ἀπὸ (8) ὁλόκληρα χρόνια ποὺ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, μετὰ τὸν πληθωρισμὸν τὸν κατοχικὸν καὶ τὸν μηδενισμὸν τῶν κεφαλαίων της, εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀναγγείλῃ εἰς τὸ Νομοθετικὸν Σῶμα ὅτι ἐλπίζει νὰ ἐπιτύχῃ τὴν προικοδότησιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης διὰ ποσοῦ ἑξακοσίων δισεκατομμυρίων (600.000.000.000) δραχμῶν καὶ μετ’ οὔ πολὺ ἴσως τὸ Νομοθετικὸν Σῶμα θὰ κληθῇ νὰ ψηφίσῃ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον τῆς προικοδοτήσεως τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, εἰς τρόπον ὥστε ὄχι μόνον νὰ ἔχωμεν μείωσιν του ἐπιτοκίου, ἀλλὰ νὰ ἔχωμεν καὶ τὴν πηγὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἀντλῇ ἡ Τράπεζα τὰ κεφάλαια διὰ τὴν χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων. Διότι τὸ ποσὸν αὐτὸ προορίζεται διὰ τὴν χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων. Περαιτέρω καὶ εἰδικώτερον καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν χορήγησιν δανείων εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς, γνωρίζει ὁ ἀναπτύξας τὴν ἐρώτησιν συνάδελφος, ὅτι ἐκ τῶν (6) ἓξ δισεκατομμυρίων ποὺ διετέθησαν ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἀποθηκῶν, τὰ (4) τέσσερα δισεκατομμύρια διετέθησαν ἀποκλειστικῶς διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς, διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἀποθηκῶν τῶν καπνοπαραγωγῶν. Τὸ τελευταῖον παράπονον τῆς ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν ἀναφερόμενον εἰς τὴν σχετικὴν ἀναφοράν, ἀφορᾷ τὴν ἔλλειψιν καπνοπαραγωγικοῦ σιγαροχάρτου. Τὸ θέμα ἐξέρχεται τῆς ἁρμοδιότητός μου. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ παρακολουθῶ ἐξ ἐνδιαφέροντος πρὸς τοὺς καπνοπαραγωγούς, πληροφορῶ τὸ Σῶμα ὅτι παρὰ τὰς δυσκολίας ποὺ ὑπάρχουν ἔκαμα ὅλα τὰ ἀναγκαῖα διαβήματα καὶ τὰς ἐνεργείας ὥστε, ἐντὸς τοῦ Ἀπριλίου νὰ ἔχωμεν τὴν ἀπαιτουμένην ποσότητα διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς. Ὁ κ. συνάδελφος εἴτε παρεξήγησε τὸ περιεχόμενον τῆς ἀναφορᾶς ἡ ὁποία πρὸ πολλῶν μηνῶν κατετέθη, εἴτε ἁπλῶς ἐπωφελήθη τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ φέρῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἕνα ἄλλο γενικώτερον καὶ σοβαρώτερον θέμα. Εἶναι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις υἱοθετήσασα γνωμοδότησιν τοῦ ἁρμοδίου κρατικοῦ ὀργάνου, μέτρα σχέσιν ἔχοντα μὲ τὴν ρύθμισιν τῶν συνθηκῶν τῆς ἐμπορίας τοῦ καπνοῦ 1951, ἀλλὰ καὶ 1952. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν μεταπελευθερωτικῶς τόσον ἐγκαίρως ἐξαγγέλλονται μέτρα ριζικὰ διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν θεμάτων αὐτῶν. Βεβαίως ὑπάρχει ἔδαφος κριτικῆς ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὀρθότητα ἢ μὴ τῶν μέτρων αὐτῶν. Ἀπὸ μίαν περιοδείαν μου εἰς τὴν Μακεδονίαν δὲν ἀπεκόμισα ἐντυπώσεις συμφώνους μὲ ἐκείνας τοῦ ἐρωτῶντος συναδέλφου. Διότι ἐκεῖ μοῦ ἐτονίσθη ἀπὸ τοὺς καπνοπαραγωγούς, ὅτι δὲν πρέπει ἡ πριμοδότησις νὰ ἄγῃ εἰς τὴν ἐνθάρρυνσιν τῶν καπνοπαραγωγῶν νὰ συλλέγουν ἄχρηστα καπνά, πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ ἀποκομίζουν ἐντεῦθεν τὴν πριμοδότησιν. Ἐπ’ αὐτοῦ εἶναι σύμφωνοι καὶ οἱ καπνοπαραγωγοί. Ἐκεῖ ἄλλως τε κατατείνουν τὰ μέτρα. Πρέπει νὰ σταματήσῃ ἡ πριμοδότησις ἡ ὁποία ἐνθαρρύνει τοὺς κακοὺς παραγωγοὺς νὰ συλλέγουν ἄχρηστα καπνά, τῶν ὁποίων ἡ τύχη εἶναι βεβαία, δηλαδὴ ἡ συγκέντρωσις καὶ ἡ καταστροφὴ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ἐπὶ βλάβῃ σημαντικῇ τῆς Ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας. Ἡ παραγωγὴ πράγματι εἶναι καλλιτέρα μὲ τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον υἱοθέτησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ φρονεῖτε ὅτι εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ νὰ ὑπάρξῃ μία ἀδικία εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν τῶν καπνῶν κατωτέρας ποιότητος, διότι πράγματι ἡ πριμοδότησις διὰ τῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι παγία τρόπον τινα, ἀλλὰ τὸ ποσοστὸν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἐπιτυγχανομένην ἑκάστοτε τιμήν, ἤγουν ἀπὸ τὴν ποιότητα τοῦ καπνοῦ. Τὰ μέτρα αὐτὰ συνεζητήθησαν ἐπὶ μακρὸν μὲ τὸν Ὀργανισμὸν Καπνοῦ καὶ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν καὶ ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι εὑρίσκεται εἰς τὸν σωστὸν δρόμον. Πρέπει δὲ νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι διὰ νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ νέον αὐτὸ σύστημα προβλέπεται, ὅτι θὰ ἀπαιτηθοῦν κεφάλαια κατὰ 30 δισ. περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐδώκαμεν διὰ πριμοδότησιν τῶν καπνοπαραγωγῶν κατὰ τὸ περασμένον οἰκονομικὸν ἔτος. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι εἰς τὴν πρόθεσιν τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, νὰ μὴ φεισθῇ οὔτε δαπάνης διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸ καλλίτερον δυνατὸν ἀποτέλεσμα. Δὲν δύναμαι νὰ ὑπεισέλθω εἰς λεπτομερείας ἑνὸς θέματος τὸ ὁποῖον παρεμπιπτόντως ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔχω περιωρισμένην ἁρμοδιότητα, διότι περιέργως ἐνῷ ἐρωτῶνται οἱ κυρίως ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ Ἐμπορίου, ἀπαντῶ ἐγώ.

§20Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας παριστάνει ὅτι ἀγνοεῖ τὴν γενικότητα καὶ τὴν σοβαρότητα τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει τὸ καπνικὸν ζήτημα, οὕτως ὥστε νὰ ἀπορῇ διὰ ποῖον λόγον ἐγὼ ἐπωφελήθην αὐτῆς τῆς ἐρωτήσεως καὶ ἔθιξα γενικώτερον τὸ ζήτημα, τῆς πριμοδοτήσεως. Διότι ἐὰν εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι ἐδώσαμε τὸ πρὶμ τοῦ παρελθόντος ἔτους, δηλαδὴ ἕνα πρίμ, τὸ ὁποῖον τὸ Κράτος καθυστεροῦσε καὶ ἀντὶ νὰ εἶναι πιστωτὴς τῶν καπνοπαραγωγῶν ἐνεφανίσθη χρεώστης του, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι εἰς τὸ ἐνεργητικὸν γενικώτερον τῆς Πολιτείας. Τὸ καπνικὸν ζήτημα ἔχει ὀξύτητα καὶ νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πλανᾶσθε ὅταν λέγετε ὅτι τὸ Κράτος πρόκειται νὰ δώσῃ 30 δισεκατομμύρια πάρα πάνω ἀπὸ πέρυσι, διότι ξέρετε ὅτι τὸ ὕψος τοῦ πρὶμ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν καπναγοράν, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἀφήνει τελείως ἐλευθέραν.

§21Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι μόνον δὲν ἠμφισβήτησα, ἀλλὰ καὶ ἐτόνισα ὁ ἴδιος πόσον ἐξαιρετικῶς σοβαρὸν καὶ κρίσιμον εἶναι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀνεκίνησεν ὁ κ. συνάδελφος. Ἀλλὰ τὸν ἐρωτῶ, εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ μιᾶς ἀναφορᾶς ἀναφερομένης εἰς ἄλλα θέματα, νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ θέμα αὐτὸ καὶ νὰ ἀξιοῖ γενίκευσιν τῆς συζητήσεως; Ἡ εὐχέρεια παρέχεται εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ἐὰν δὲν συμφωνεῖ μὲ τὴν γραμμὴν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ καταθέσῃ ἐπερώτησιν. Ἡ Κυβέρνησις θὰ συμφωνήσῃ νὰ προταχθῇ ἐὰν καὶ τὸ Σῶμα υἱοθετήσῃ τοιαύτην πρότασιν καὶ τοιουτοτρόπως θὰ ἔλθῃ τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ οἱ κύριοι συνάδελφοι θὰ εἶναι ἐνήμεροι καὶ παρεσκευασμένοι. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ ἀπαντήσω, ὅτι ἀδίκως προσπαθεῖ ὁ ἐρωτῶν κ. συνάδελφος νὰ μονοπωλῇ τὸ ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ δὲν ἀναμένει τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ λάβωμεν, καὶ τὰ ὁποῖα συνίστανται εἰδικῶς διὰ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τῆς περιφερείας του, ἐν συνεννοήσει μὲ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, νὰ ἐξασφαλισθοῦν τὰ μέσα, διὰ νὰ λαμβάνουν τὰ τρόφιμα τοῦ δελτίου ἐπὶ πιστώσει. Δὲν ἀναμένομεν τὰς ὑποδείξεις σας διὰ νὰ ἐνισχύσωμεν τοὺς καπνοπαραγωγούς.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἱερᾶς Ἑλληνικῆς Κοινότητος τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Νομοῦ Καβάλας, ζητούσης κατάπαυσιν θρησκευτικῶν διωγμῶν κ.λ.π., ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Παιδείας καὶ Ἐσωτερικῶν.

§23Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι κατ’ ἀρχὴν ἐναντίον τῆς τακτικῆς τῶν παλαιοημερολογητῶν καὶ τῶν ἐπιδιωκομένων ὑπ’ αὐτῶν σκοπῶν, διότι, τὸ κριτήριον τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ καλοῦ Χριστιανοῦ, δὲν εἶναι αἱ ἡμερομηνίαι καὶ αἱ μετατοπίσεις τοῦ ἑορτολογίου. Πάντως θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὅπως τὰ μέτρα εἶναι ἠπιώτερα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν δίωξιν τῶν πιστευόντων τέλος πάντων, κακῶς βεβαίως εἰς αὐτό.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§25Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκπλήσσομαι μὲ τοὺς λόγους τοῦ προλαλήσαντος συναδέλφου. Εἶναι ἐναντίον τῶν παλαιοημερολογητῶν καὶ ἐμφανίζεται ὡς προστάτης των.

§26Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν εἶπον προστασίαν, τὰ μέτρα νὰ εἶναι ἠπιώτερα.

§27Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος, δὲν εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν διὰ τῆς ὁδοῦ μιᾶς ἐρωτήσεως. Εἶναι ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἐξασφάλισιν αὐτῶν τούτων τῶν βάθρων τῆς Κοινωνίας μας καὶ τῆς θρησκείας μας καὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἐὰν θέλῃ ἡ Βουλὴ νὰ τὸ συζητήσῃ, ὀφείλει καὶ διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν τὴν ἰδικήν της καὶ διὰ τὴν διαφώτισιν τῆς κοινῆς γνώμης καὶ δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν προστασίαν τῆς Ἐκκλησίας, νὰ τάξῃ εἰδικὴν ἡμέραν συζητήσεως, εἰς τρόπον ὥστε οἱ ὠργανωμένοι πολιτικοὶ ὀργανισμοὶ τοῦ τόπου νὰ λάβουν ὑπεύθυνον θέσιν, ἔναντι τοῦ ζητήματος καὶ ὄχι μεμονωμένοι βουλευταὶ νὰ εἶναι κατὰ τῶν παλαιοημερολογητῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ζητοῦν τὴν προστασίαν των. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι ὅτι οὔτε ἀπὸ ἀπόψεως Κράτους, οὔτε ἀπὸ ἀπόψεως Ἐκκλησίας ὑπάρχει οὐδὲ ἡ παραμικρὰ δίωξις τῶν παλαιοημερολογητῶν, οὔτε ὑπῆρξεν. Ὑπάρχει τοὐναντίον μία ἐσκεμμένη, κακόβουλος ἐπίθεσις ἐκ μέρους ὡρισμένων ταραξιῶν καὶ ἐκ μέρους ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι μέχρι τῆς ἀναδείξεώς των διὰ τῶν ἰδίων των αὐθαιρεσιῶν εἰς δῆθεν ἀνώτατα θρησκευτικὰ ἀξιώματα, ἀνῆκον εἰς τὰς ταπεινωτάτας καὶ τὰς μᾶλλον ἀσήμους κοινωνικὰς τάξεις. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τινὲς ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἐμφανίζονται ὡς ἐπίσκοποι τῶν παλαιοημερολογιτῶν ἦσαν πλανόδιοι πωληταὶ καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ἄνθρωποι προερχόμενοι ἀπὸ τοιαύτην κατωτέραν τάξιν ἀπὸ ἀπόψεως μορφώσεως καὶ διατεινόμενοι ὅτι ὄχι μόνον εἶναι ἴσοι ἀλλὰ καὶ ἀνώτεροι ἀπὸ τὴν καθεστηκυίαν θρησκευτικὴν τάξιν τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ἄξιοι προστασίας; Ἡμεῖς κ. βουλευταὶ ὡς Κυβέρνησις καὶ ὅταν κ’ ἐγὼ εἶχα τὴν τιμὴν νὰ μετέχω εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῶν Φιλελευθέρων τὸ ἀντιμετωπίσαμεν τὸ ζήτημα ἐν τῇ ὁλότητί του, τὸ ἀντιμετωπίσαμεν τὸ ζήτημα ἀπὸ ἀπόψεως κρατικῆς τάξεως, ἀπὸ ἀπόψεως θρησκευτικῆς τάξεως καὶ ἴδομεν ὅτι ἡ μὲν Ἱεραρχία τῆς Ἑλλάδος, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος ἠπείλει παραίτησιν, ἂν δὲν ἐδίδετο τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν ἀνωμαλίαν. Ποῦ ἦτο ἡ ἀνωμαλία; ἡ ἀνωμαλία ἦτο ὅτι τρεῖς ἄλλοτε λειτουργοὶ τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας ἀπεσχίσθησαν ἀπὸ αὐτήν, ἀνεκηρύχθησαν ἀνώτατοι ἀξιωματοῦχοι τῆς δῆθεν Ἑλληνικῆς Θρησκείας καὶ προσεπάθησαν νὰ ἐπικρατήσουν ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τῆς Ἑλλάδος. Ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν ἂς σκεφθῇ ἂν τοιαύτη τάξις πραγμάτων ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρξῃ εἰς οἱανδήποτε ὠργανωμένην κοινωνίαν, εἰς οἱονδήποτε εὐνομούμενον Κράτος ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἔχει νόμους, οἱ ὁποῖοι εἶναι σεβαστοὶ εἰς ὅλους, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἐφαρμόζωνται. Οἱ λειτουργοὶ αὐτοὶ τῆς ἐκκλησίας εἶχον καταδικασθῆ καθ’ ὅλους τοὺς τύπους τῆς κειμένης Ἑλληνικῆς νομοθεσίας, εἶχον καταδικασθῆ ἀπὸ τὰ νομίμως ὑφιστάμενα ἐν Ἑλλάδι θρησκευτικὰ δικαστήρια καὶ εἶχον καθαιρεθῆ καὶ αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ τῶν θρησκευτικῶν δικαστηρίων, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διέταζον τὴν καθαίρεσιν καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν κράτησίν των εἰς ὡρισμένας Μονὰς τοῦ Κράτους. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι αὐτὴ ἡ κίνησις κ. βουλευταί, ἂς τὸ εἴπωμεν, φανερὰ ἐπὶ μακρὰ ἔτη ἔτυχε τῆς προστασίας ὡρισμένων πολιτικῶν κομμάτων τῆς χώρας καὶ αὐτὸ εἶναι εἰς βάρος τῶν πολιτικῶν κομμάτων αὐτῶν, ὅτι χάριν ὡρισμένων τινῶν ψήφων ἐδημιούργησαν ὅλην αὐτὴν τὴν σοβαρὰν ἀναταραχὴν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ εἰς τὸ Κράτος. Καὶ ἡμεῖς, κ. βουλευταί, ἀντιμετωπίσαμεν πιέσεις τῶν ὠργανωμένων Παλαιοημερολογιτῶν, πιέσεις μάλιστα, αἱ ὁποῖαι εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν καὶ ἔμμονοι εἶναι καὶ ὁ καθεὶς τὰς λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν του. Τὰ περιφρονήσαμεν ὅλα αὐτὰ διότι ἐνομίσαμεν ὅτι οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες τοῦ τόπου δὲν ἔχουσι μόνον προορισμὸν νὰ ἐκλέγωνται, ἀλλὰ ἡ ἐκλογή των νομίζομεν ὅτι εἶναι μέσον πρὸς σκοπὸν καὶ ὁ σκοπὸς εἶναι ἡ ἐξυπηρέτησις τῆς πατρίδος. Εἴπομεν ἢ εἴμεθα Κράτος, ἢ δὲν εἴμεθα. Ἄν εἴμεθα Κράτος, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐφαρμόσωμεν τοὺς κειμένους νόμους καὶ μία ὑποχρέωσις μιᾶς Κυβερνήσεως σεβομένης ἑαυτὴν καὶ τὸν τόπον εἶναι νὰ ἐφαρμόσῃ τὰς οἱασδήποτε ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχωμεν ἀποφάσεις τῶν ἀνέκαθεν ὑφισταμένων εἰς τὸν τόπον ἐκκλησιαστικῶν δικαστηρίων, αἱ ὁποῖαι διέτασσον τὴν κράτησιν τῶν καταδικασμένων αὐτῶν κληρικῶν εἰς ὡρισμένας Μονάς, ἐνομίσαμεν ὅτι εἴχαμεν ὑποχρέωσιν νὰ τοὺς συλλάβωμεν καὶ νὰ τοὺς ἀποστείλωμεν εἰς αὐτὰς τὰς Μονάς. Εἶναι μία σκιὰ ἡ ὁποία βαρύνει αὐτὰ τὰ δύο σώματα, τὸ ἕνα ἐπιρίπτει τὴν εὐθύνην εἰς τὸ ἄλλον, τὸ ἄλλο ἐπίσης εἰς τὸ ἄλλο, τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ συλλάβουν αὐτοὺς τοὺς δύο κληρικούς. Περαιτέρω καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν μᾶζαν τῶν παλαιοημερολογιτῶν τὶ ἐκάμαμεν ἡμεῖς ὡς Κυβέρνησις; Κύριοι βουλευταί, ἡ ἔννοια τοῦ παλαιοημερολογιτισμοῦ εἶναι ἡ ἑξῆς: Εἰς τὸ 1922 ἡ Πολιτεία διὰ νὰ ἐπιφέρῃ μίαν ἁρμονίαν ἡμερολογίου μεταξὺ ὅλου τοῦ πεπολιτισμένου κόσμου, μετέβαλεν τὸ πολιτικὸν ἡμερολόγιον τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ τὸ συνταυτίσῃ μὲ τὸ πολιτικὸν ἡμερολόγιον ὅλου τοῦ πεπολιτισμένου κόσμου. Ἡ Ἑλλὰς ἡ ὁποία εἶχε τότε πολιτικὸν ἡμερολόγιον κατὰ 13 ἡμέρας ὑστεροῦν τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ καὶ παγκοσμίου ἡμερολογίου εἶπεν ὀρθὸν εἶναι καὶ διὰ τὰς ἐμπορικὰς σχέσεις νὰ κάμωμεν ἕνα ἡμερολόγιον ὅπως ὅλος ὁ κόσμος καὶ ἐπειδὴ οἱ ἀστρονόμοι ἔλεγον ὀρθότερον εἶναι τὸ εὐρωπαϊκόν, τὸ Κράτος καθ’ ὃ εἶχε δικαίωμα μετέβαλεν τὸ πολιτικὸν ἡμερολόγιον καὶ τὸ συνεταύτησεν μὲ τὸ εὐρωπαϊκὸν ἡμερολόγιον. Ἐγεννήθη τὸ ζήτημα τὶ θὰ γίνῃ μὲ τὰς ἑορτὰς καὶ τότε ἡ Ἐκκλησία μας εἶπεν, ἑορτάζομεν καὶ τὰς ἑορτάς μας σύμφωνα μὲ τὸ πολιτικὸν ἡμερολόγιον. Παρουσιάσθησαν μερικοὶ τότε παλαιοημερολογῖται καὶ εἶπον ὅτι ἡμεῖς δὲν θέλομεν αὐτό, ἡμεῖς θέλομεν εἰς τὰς 14)1 νὰ εἶναι ἡ ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας ἀντετάχθη τότε καὶ εἶπεν μιὰ φορὰ ποὺ τὸ ἐκάμαμεν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία τάξις. Ἡμεῖς, ὡς Κυβέρνησις, ὄχι μόνον ἀπὸ ἀπόψεως θρησκευτικῆς συνειδήσεως, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως κακοβούλου ἐνισχύσεως ὑπὸ ὡρισμένων πολιτικῶν κομμάτων, ἐπειδὴ εἶχεν ἐνισχυθῆ ἡ κίνησις τοῦ Παλαιοημερολογιτισμοῦ, συνεννοήθημεν μὲ τὴν Ἐκκλησίαν τὶ πρέπει νὰ κάμωμεν, καὶ εἴπομεν τὶ θέλετε; Νομίζετε ὅτι ἡ ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Βασιλείου δὲν πρέπει νὰ γίνεται τὴν 1)1, ἀλλὰ νὰ γίνεται εἰς τὰς 14)1; Ὁρίστε νὰ τὴν κάμετε. Ὑποθέσατε δηλαδὴ ὅτι δὲν ἔγινεν ἡ μεταβολὴ τοῦ θρησκευτικοῦ ἡμερολογίου. Τότε θὰ ἐπηγαίναμεν εἰς τὰς 14 νὰ κάμωμεν τὴν ἑορτήν. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὑπέστησαν δίωξιν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί; Ὄχι βεβαίως, διότι ἐφαρμογὴ τῶν νόμων τοῦ Κράτους δὲν σημαίνει δίωξις. Ἀλλὰ μᾶς εἶπον καὶ ἄλλοι, κ. συνάδελφοι, ἐκεῖνοι διὰ τοὺς ὁποίους ὁ κ. συνάδελφος μᾶς ἐζήτησεν ἐπιείκειαν. Μᾶς εἶπον, ὅτι εἰς τὰς ἰδικάς μας Ἐκκλησίας δὲν ἠμπορεῖ νὰ λατρεύεται ὁ Χριστός, ἐνῷ Κύριοι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶπεν, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ προσκυνῆται ἐν παντὶ χρόνῳ καὶ τόπῳ. Κύριοι, μὲ ἕνα λόγον τὸ ζήτημα τοῦ παλαιοημερολογιτισμοῦ εἶναι μία ἀπολύτως κακόβουλος ἐκμετάλλευσις ἀπὸ ὡρισμένους, οἱ ὁποῖοι εἴτε ἀνήκουν εἰς τὰς Ὀργανώσεις ποὺ ὀνομάζονται τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, εἴτε ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς δῆθεν Ἐπισκόπους, ἐκμεταλλεύονται ἁπλοὺς ἀνθρώπους καὶ δημιουργοῦν ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον, ἐὰν δὲν κτυπηθῇ κατακέφαλα τώρα, θὰ δημιουργήσῃ σάλον κοινωνικόν. Σᾶς σημειώνω καὶ τὸ ἑξῆς, κ. συνάδελφοι. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Ὑπουργίας μου, εἶχε συλληφθῆ ὁ πρώην Μητροπολίτης Φλωρίνης, ὁ ὁποῖος ἐμφανίζεται σήμερον ὡς ὁ πνευματικὸς Ἀρχηγὸς τῆς Παλαιοημερολογητικῆς κινήσεως. Μόλις εἰδοποιήθην διὰ τὴν σύλληψίν του, ἐγώ, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, εἰδοποίησα τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Ἐκκλησίας, τὸν Ἀρχιεπίσκοπον καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος μὲ παρεκάλεσε νὰ μὴ σπεύσω νὰ τὸν ἀποστείλω εἰς τὴν Μονὴν Φολεγάνδρου διὰ τὴν ὁποίαν προωρίζετο, ἀλλὰ εἴς τινα Μονὴν εἰς Μυτιλήνην, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ τὸν εἶχεν ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν του ὁ ἐκεῖ Μητροπολίτης. Ἐπίσης μὲ εἶχε παρακαλέσει πρὶν τὸν ἀποστείλω ἐκεῖ νὰ τὸν ἀφήσω, διότι ἤθελε νὰ τὸν ἰδῇ, νὰ συζητήσῃ μαζί του, πιστεύων ὅτι ἴσως ἦτο δυνατὸν νὰ τὸν μεταπείσῃ, ὥστε, ἐὰν τὸν μετέπειθε νὰ εἶχε καὶ κάποιον κέρδος ἡ Ἐκκλησία καὶ τὸ Κράτος, διότι ὁ ἐμφανιζόμενος τότε ὡς πνευματικὸς Ἀρχηγὸς θὰ προσήρχετο καὶ πάλιν εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἐδέχθημεν τὴν παράκλησιν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Τὸ ἀφήσαμε. Δὲν τὸν ἐκρατήσαμε εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν κρατητήριον. Συνεπῶς δὲν ἐδιώχθη οὗτος, ὅπως ἰσχυρίζονται μερικοὶ σήμερον. Τὸν ἐστείλαμεν εἰς τὴν Βουλιαγμένην, εἰς τὸ ἐκεῖ Ὀρφανοτροφεῖον. Ὁ πρώην Μητροπολίτης Φλωρίνης εἶχε δηλώσει τότε, ὅτι εἶχε πλανηθῆ, ὅτι μετενόει διὰ τὰς πράξεις του καὶ ὅτι ἐπανερχόμενος εἰς Ἀθήνας θὰ ἔπειθε καὶ τοὺς ὀπαδούς του, ὅτι εἶχον πλανηθῆ. Μάλιστα ἐπῆγε καὶ ἐπροσκύνησεν εἰς τὸ ἐκεῖ εὑρισκόμενον παρεκκλήσιον, εἰς τὴν Βουλιαγμένην. Αὐτὸ ἔχει μεγάλην σημασίαν, διότι καὶ ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης καὶ ὅλοι οἱ ἐμφανιζόμενοι ὡς πνευματικοὶ ἡγέται τοῦ Παλαιοημερολογητισμοῦ διδάσκουν τοὺς ὀπαδούς των, ὅτι, ὅποιος πάει εἰς τὴν Ἐκκλησίαν μας καὶ προσευχηθῆ εἶναι ἀφωρισμένος. Παρ’ ὅλα ταῦτα ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης, ὡς ἐμπράκτως ἀπέδειξε δὲν μετενόησε καὶ κατόπιν τούτου ἀπεστάλη εἰς τὴν Μυτιλήνην, εἰς ἕνα Μοναστήριον. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Ποῦ εἶναι ἡ αὐστηρότης καὶ ἡ δίωξις τῶν Παλαιοημερολογιτῶν; Εἶναι αὐστηρότης, ὅταν λέγωμεν εἰς τοὺς Παλαιοημερολογίτας φωνάξατε τοὺς παππάδες σας, νὰ ἔλθουν νὰ σᾶς λειτουργήσουν; Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι εἰς τὴν συνείδησιν καὶ τῆς Βουλῆς καὶ παντὸς καλοπίστου ἀναγνώστου, τῶν σημερινῶν πρακτικῶν τῆς Βουλῆς, δὲν θὰ μείνῃ οὐδὲ πόρρωθεν ἡ ἰδέα, ὅτι οὔτε αὐστηρότης ἐπεδείχθη ἔναντι αὐτῶν, οὔτε ἀδίκως ἐφηρμόσαμεν τὸν Νόμον καὶ εἰς τὴν μεγάλην μᾶζαν τῶν Χριστιανῶν παρέσχομεν εὐχέρειαν νὰ πᾶνε εἰς τὴν ἐκκλησίαν των καὶ εἰς τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς αὐτῶν λειτουργούς, διὰ νὰ λειτουργηθοῦν. Δὲν ὑπάρχει λοιπόν, οὔτε δίωξις οὔτε αὐστηρότης. Ὑπάρχει μόνον ἐφαρμογὴ τῶν Νόμων καὶ εἰς τὸ Κράτος καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§29Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠκούσαμεν, κύριοι, μετὰ πολλῆς προσοχῆς τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον πρώην Ὑπουργὸν κ. Μπακόπουλον, τὸν διαχειρισθέντα τὸ ζήτημα. Τὸ θέμα του καὶ ἡ ὁμιλία του ἦτο ἐξαιρετικὰ διαφωτιστική. Τὸ θέμα ὅμως εἶναι κρίσιμον. Εἶναι θέμα ἀπὸ ἐθνικῆς καὶ ψυχολογικῆς πλευρᾶς κρίσιμον. Ἐμένα δὲν μὲ ἐνδιαφέρει οὔτε ἀπὸ πολιτικῆς πλευρᾶς, οὔτε —ἐὰν θέλετε —ἀπὸ ἐκκλησιαστικῆς, διότι θέμα Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας δὲν ὑφίσταται. Ἡ Ἐκκλησία ἡ Ἑλληνικὴ εἶναι μία. Ὑπάρχουν ὅμως ψυχολογικὰ προβλήματα μεγάλα. Ὑπάρχουν κίνδυνοι ἠθικοί, τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ μελετήσωμεν. Καὶ διὰ νὰ μὴ γίνῃ αὐτό, καθ’ ὑπέρβασιν τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῆς σήμερον, θὰ ἔλεγον νὰ ὁρίσωμεν μίαν εἰδικὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς πρὸς τοῦτο, ἵνα συζητήσωμεν τὸ θέμα γενικώτερον καὶ βαθύτερον. Καὶ ὅταν λέγω βαθύτερον δὲν ἐννοῶ βαθύτερον, προβαίνων εἰς ὑπαινιγμὸν σχετικῶς μὲ τὸ βάθος ἢ μὴ τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Μπακοπούλου. Ἀπὸ πλευρᾶς τυπικῆς, νομικῆς καὶ ἐκκλησιαστικῆς ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Μπακοπούλου ἦτο ἀρτία. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ προβλήματα, τὰ ὁποῖα χρήζουν συζητήσεως εὐρυτέρας.

§30Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ἀνάγκην τῆς εἰδικῆς ἡμέρας πρὸς συζήτησιν, ὑπεστήριξα καὶ ἐγώ, εἰς τρόπον ὥστε ὅλοι μας νὰ λάβωμεν ὑπεύθυνον θέσιν, ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦτο, χαίρω δὲ πολύ, διότι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι.

§31Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Μόνον μίαν λέξιν κ. Πρόεδρε, διότι ἐγένετο κάποια παρανόησις, ἐνῷ νομίζω, ὅτι ὑπῆρξα ἀρκετὰ σαφής. Εἶμαι καὶ ἐγὼ ἐναντίον τῆς τακτικῆς τῶν Παλαιοημερολογιτῶν. Νομίζω ὅμως, ὅτι θὰ πρέπῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ἤπια μέτρα, ὄχι ὅσον ἀφορᾶ τοὺς ἡγέτας τῆς κινήσεως, ἀλλὰ ὅσον ἀφορᾷ τὸν Λαόν, ὁ ὁποῖος παρεσύρθη. Νομίζω, ὅτι ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ὑπῆρξα ἀρκετὰ σαφής.

§32Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῶν Παλαιοημερολογιτῶν μᾶς ἀπησχόλησε πολὺ περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι τὰ παραγωγικὰ προβλήματα τῆς Χώρας. Ἂς ὁρίσωμεν εἰδικὴν συνεδρίασιν πρὸς συζήτησίν του.

§33Ε. ΓΟΝΗΣ. Ὅλα εἶναι θέματα πρὸς συζήτησιν καὶ δὲν ἁρμόζει νὰ δεικνύωμεν ὅτι ἐνδιαφερόμεθα δι’ ἕνα τομέα εἰδικῶς διὰ νὰ δημαγωγοῦμεν.

§34Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβερ.). Ἡ Κυβέρνησις δέχεται εὐχαρίστως νὰ γίνῃ εἰδικὴ συζήτησις ἐπὶ τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ ζητήματος. Θὰ ἦτο μάλιστα εὐχῆς ἔργον ἐὰν ἔβγαινε ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτὴν μία ὁμόφωνος ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἡμεῖς τὸ θεωροῦμεν δύσκολον, δοθέντος ὅτι ἡ Πολιτεία δίδει τὴν εὐχέρειαν εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀκολουθοῦν τὸ παλαιὸν ἡμερολόγιον νὰ ἑορτάζουν κατὰ τὴν ἡμερομηνίαν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκεῖνοι νομίζουν ὀρθόν. Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἀντιτίθεται εἶναι τὸ νὰ ἑορτάζουν μὲ ἱερεῖς, εἴτε ἐπισκόπους, οἱ ὁποῖοι χειροτονοῦνται κατὰ τρόπον παράνομον. Ἐπαναλαμβάνω, θὰ ἤμην εὐτυχής, ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ἐκδοθῇ μία ὁμόφωνος ἀπόφασις, ἡ ὁποία θὰ ἀποκαθίστα τὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν γαλήνην μεταξὺ τῶν καλῶν Χριστιανῶν.

§35Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Βουλὴ ὀφείλει νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὰ καπνά.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀσχολεῖται, κύριε συνάδελφε. Μελετᾷ τὸ ζήτημα ἡ διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ καπνοῦ.

§37Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Νὰ ὁρισθῇ ἡμέρα συζητήσεως.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Γ. Παμπούκα ἐπὶ τῆς ὁποίας ἡ συζήτησις ἐγενικεύθη, σχετικῶς μὲ τὴν διαχείρισιν κλπ. τῶν χημικῶν λιπασμάτων. Ὁ κ. Α. Στεφάνου ἔχει τὸν λόγον.

§39Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ὡς γνωστόν, τὰ χημικὰ λιπάσματα εἶναι τὸ ἕτερον σκέλος τοῦ κορμοῦ τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Τὸ ἄλλο σκέλος τὸ ὁποῖον παίζει σπουδαῖον ρόλον ἐπὶ τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας, εἶναι τὸ νερό. Ἡ ἑλληνικὴ γῆ λόγῳ τῆς πολυχρονίου ἐκμεταλλεύσεώς της ἔχει πάθει, ὅπως ὀρθῶς εἶπεν κάποιος χημικός, ἀπὸ γεροντικὸν μαρασμόν. Ἔχει ἀνάγκην, λοιπόν, τονώσεως καὶ τὴν τόνωσιν αὐτὴν θὰ τὴν ἐπιτύχωμεν διὰ τῶν χημικῶν λιπασμάτων. Τὰ χημικὰ λιπάσματα, μαζὶ μὲ τὸ νερό, εἶναι τὸ ἀρτηριακὸν αἷμα τὸ ὁποῖον ἐνισχύει τὴν γῆν μας καὶ θὰ μᾶς δώσῃ τὴν βιωσιμότητα τῆς ἑλληνικῆς φυλῆς. Ὡς γνωστόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ ὁ στενὸς γεωργικὸς κλῆρος τῆς ἑλληνικῆς γῆς, λόγῳ μὴ ἐπαρκῶν πεδινῶν ἐκτάσεων, διότι εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁ Θεὸς ἔδωσε κατὰ 75% βουνὰ καὶ κατὰ 25% πεδιάδας. Εἴμεθα λοιπὸν ὑποχρεωμένοι νὰ αὐξήσωμεν τὸν κλῆρον κατ’ ἔντασιν, βελτιοῦντες τὰ μέσα τῆς παραγωγῆς τὰ μέσα τῆς καλλιεργείας καὶ ἐνισχύοντες τὸ ἔδαφος. Τὰ χημικά, λοιπόν, λιπάσματα εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς δώσουν τὴν ἐλλείπουσαν ποσότητα δημητριακῶν, διὰ νὰ φθάσωμεν τὴν ποσότητα τῆς ὁποίας ἔχει ἀνάγκην ὁ τόπος καὶ νὰ μὴ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐξαγάγωμεν συνάλλαγμα διὰ νὰ φέρωμεν σῖτον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Θὰ γίνωμεν δηλαδὴ αὐτάρκεις, σιτάρκεις, θὰ φθάσωμεν τοὺς 1.400.000 τόννους σίτου, τῶν ὁποίων ἔχομεν ἀνάγκην. Πρέπει, λοιπόν, νὰ προσέξωμεν τὸ ζήτημα τῶν λιπασμάτων. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ γίνῃ εἶναι νὰ προμηθεύεται ὁ γεωργὸς εὐθηνὰ χημικὰ λιπάσματα. Αὐτὸ εἶναι τὸ σοβαρὸν θέμα. Ἐὰν συγκρίνωμεν τὴν τιμὴν τῶν χημικῶν λιπασμάτων καὶ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου τὴν προπολεμικὴν μὲ τὰς σημερινὰς τιμάς, θὰ ἴδωμεν ὅτι εἰς μερικὰ σημεῖα συμβαδίζουν καὶ εἰς ἄλλα ὄχι. Τὰ δύο οὐσιώδη χημικὰ λιπάσματα τῶν ἁπλῶν τύπων, ἡ θειϊκὴ ἀμμωνία καὶ τὰ ὑπερφωσφορικὰ προπολεμικῶς ἐτιμῶντο, ἡ μὲν ἀμμωνία δρχ. 3,60 κατὰ χιλιόγραμμον ἐνῷ σήμερον τιμᾶται 1460 δρχ., δηλαδὴ 395 φορὰς πάρα πάνω, ὁ δὲ σῖτος προπολεμικῶς εἶχε δρχ. 8,50, τιμὴ συγκεντρώσεως καὶ σήμερον ἔχει 295 φορὰς ἐπὶ πλέον. Τὸ ὑπερφωσφορικὸν ἐτιμᾶτο προπολεμικῶς 2,36 δρχ. κατὰ χιλιόγραμμον καὶ σήμερον τιμᾶται 818 δρχ. ἤτοι 346 φορὰς ἐπὶ πλέον. Φαίνεται, λοιπόν, ἐκ πρώτης ὄψεως ὅτι σήμερον τὰ λιπάσματα εἶναι κάπως ἀκριβώτερα ἀπὸ τὰς προπολεμικὰς τιμάς, ἐν σχέσει πρὸς τὸν σῖτον. Βέβαια οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ πρέπει νὰ ἐλεγχθοῦν καὶ νὰ γίνουν καὶ ἄλλαι συγκρίσεις. Διότι ὅπως βλέπω εἰς ἕνα πίνακα τὸν ὁποῖον ἔχω, ἡ σταφίς.... (ἀναγινώσκει)....». (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς). Τὸ ζήτημα πάντως χρήζει ἐπαναλαμβάνω, εἰδικωτέρας ἐξετάσεως. Τὸ εὐχάριστον γεγονὸς εἶναι ὅτι τὰ χημικὰ λιπάσματα, διεδόθησαν εὐρύτατα εἰς περιοχὰς εἰς τὰς ὁποίας προπολεμικῶς δὲν ἐχρησιμοποιοῦντο καὶ μπορῶ νὰ εἴπω ὅτι ἡ κατανάλωσις 1951–52 ἐν συγκρίσει μὲ τὴν κατανάλωσιν τοῦ 1950 εἶναι διπλασία σχεδόν. Εἶπον, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν εἰς τὸν γεωργὸν εὐθηνὰ λιπάσματα. Τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον ἐφήρμοσε τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, δηλαδὴ τῆς ἑνιαίας τιμῆς ἦτο πράγματι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὠφέλησε πολὺ τὸν γεωργόν, διότι ἀκριβῶς προώθησε τὴν χρῆσιν τῶν χημικῶν λιπασμάτων μέχρι τῶν ἀκραίων ἐπαρχιῶν. Καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον, νὰ ἰσχύσῃ δηλαδὴ ἡ ἑνιαία τιμὴ τῶν χημικῶν λιπασμάτων. Πρέπει ὅμως νὰ προσέξωμεν τὰ περίφημα αὐτὰ Κέντρα Διανομῆς. Προπολεμικῶς ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἡ ὁποία διαχειρίζεται τὰ λιπάσματα, εἶχεν 220 περίπου τοιαῦτα κέντρα. Τώρα πληροφοροῦμαι ὅτι ἔχει 436. Τὰ κέντρα αὐτὰ Διανομῆς, πληροφορῶ, ὅσους δὲν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ μελετήσουν τὸ θέμα, ὅτι ἔχουν προκριθῆ ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουν ὑποκαταστήματα τῆς ΑΤΕ καθὼς καὶ εἰς μερικοὺς ἄλλους μεγάλους Συνοικισμούς. Εἰς αὐτὰ ἔρχονται οἱ Συνεταιρισμοὶ ἢ οἱ ἀγρόται καὶ παραλαμβάνουν τὰ λιπάσματα. Ὑπάρχουν ἀναφοραὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας αἱ ὁποῖαι λέγουν, ὅτι ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τῶν γεωργικῶν λιπασμάτων προέρχεται κυρίως μετὰ τὰ κέντρα διανομῆς. Ἀπὸ τὰ κέντρα διανομῆς καὶ ἐκεῖθεν. Συγκεκριμένως ἐνθυμοῦμαι ἀναφορὰς τῆς γεωργικῆς ὑπηρεσίας τῆς Λαμίας. Ἀπὸ τὴν Λαμίαν μέχρι τῶν ὀρεινῶν συνοικισμῶν ἐστοίχιζαν τὰ λιπάσματα τόσον ὅσον ἀπὸ τὸν λιμένα ἐκφορτώσεως μέχρι τῆς Λαμίας. Ἡ προώθησις τῶν λιπασμάτων ἀπὸ τὰ κέντρα διανομῆς μέχρι τοῦ προορισμοῦ των ἐπιβαρύνεται μὲ 460 δραχμὰς κατὰ χιλιόγραμμον. Αὐτὰ βεβαίως εἶναι μεμονωμένα γεγονότα καὶ δὲν φαντάζομαι νὰ γίνωνται εἰς εὐρεῖαν κλίμακα καὶ εἰς ἄλλους Νομούς. Ἐπίσης εἰς τὴν Εὔβοιαν παραπονοῦνται ὅτι ἐνῷ διέρχονται τὰ αὐτοκίνητα τὰ μεταφέροντα τὰ λιπάσματα ἀπὸ συνοικισμούς, δὲν τὰ ἀφήνουν ἐκεῖ ἀλλὰ τὰ πηγαίνουν εἰς τὰ κέντρα διανομῆς, ἀπὸ ὅπου εἶναι ἀνάγκη νὰ τὰ ἐπαναφέρουν καὶ πάλιν εἰς τοὺς συνοικισμοὺς ἀπὸ τοὺς ὁποίους διῆλθον τὰ αὐτοκίνητα. Ὄλα αὐτὰ ὀφείλονται εἰς τὴν κακὴν ὀργάνωσιν. Αἱ περιπτώσεις ὅμως αὗται ὅπως εἶπον δὲν νομίζω ὅτι συμβαίνουν καὶ εἰς πολλὰς ἄλλας γεωργικὰς περιφερείας. Τὰ κέντρα διανομῆς πρέπει νὰ εἶναι ὠργανωμένα. Ἀπὸ μίαν κατάστασιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας παρατηρῶ ὅτι τὰ κέντρα ἔχουν καθορισθῆ εἰς συγκοινωνιακὰς ἀφετηρίας καὶ ἐπιλιμένια κέντρα, δὲν ὑπάρχουν δὲ τοιαῦτα εἰς τὰ βαθύτερα μέρη τῆς χώρας καὶ εἰς τὰ ὀρεινότερα. Π. χ. εἰς τοὺς Νομοὺς Θράκης διὰ τοὺς ὁποίους ἐνδιαφέρομαι ἔχει τὸ πρᾶγμα ὡς ἑξῆς: Εἰς τὸν Νομὸν Ἕβρου ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ὁ μεγαλύτερος, ἡ Τράπεζα ἔχει ὁρίσει κέντρα τὴν Ἀλεξανδρούπολιν, τὸ Σουφλί, τὸ Διδυμότειχο καὶ τὴν Ν. Ὀρεστιάδα, δηλαδὴ ἐκεῖ ὅπου περνάει τὸ τραῖνο. Εἰς τὴν ἐνδοχώραν ὅμως δὲν ὑπάρχουν κέντρα. Εἰς τὸν Νομὸν Ροδόπης ἔχει ὁρίσει τὴν Κομοτινὴν καὶ τὰς Σάππας, ἐπὶ πλέον τὸ Πορτολάγο, διότι εἶναι λιμήν. Διὰ τὸν Νομὸν Ξάνθης ἔχει ὁρίσει ἐκτὸς τῆς Ξάνθης τὴν Σταυρούπολιν καὶ τὸ Νεοχώριον ὅπου διέρχεται τὸ τραῖνο. Εἰς τὴν ἐνδοχώραν π. χ. τὰ Ἄβδηρα ἢ τὴν Ξυλαγανὴν τῆς Κομοτινῆς, ὅπου ὑπάρχει μεγάλο γεωργικὸ Χίντερλαντ μὲ 25 συνοικισμούς, δὲν ὑπάρχουν κέντρα διανομῆς. Πρέπει τὸ Κράτος νὰ προσπαθήσῃ νὰ ἱδρύσῃ κέντρα διανομῆς διευκολύνοντα τοὺς πληθυσμούς. Βεβαίως δὲν ἐννοῶ νὰ ὁρίσῃ τὸ Καϊμακτσαλὰν ὅπου δὲν ὑπάρχουν γαῖαι, ἀλλὰ δύναται νὰ ὁρίσῃ τὰ κέντρα ὅπου ὑπάρχει γεωργικὸν περιβάλλον. Αὐτὸ εἶναι ἕνα στοιχεῖον τὸ ὁποῖον θὰ δημιουργήσῃ εὐθυτέραν διάδοσιν καὶ χρησιμοποίησιν τῶν λιπασμάτων. Πέρυσιν ἐγένετο μία σύσκεψις εἰς τὴν γενικὴν γραμματείαν τῶν Ὑπουργείων Γεωργίας, Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν ἀπὸ τὴν ὁποίαν βγῆκε ἕνα πόρισμα καὶ συνῄνεσεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ ἐλαττώσῃ τὰ ἔξοδα τῆς διαχειρίσεως καὶ μεταφορᾶς αἰσθητῶς, δηλαδὴ κατὰ 150 χιλ. τὰ ὑπερφωσφορικὰ κατὰ τόννον καὶ 170 χιλ. τὰ ἀζωτοῦχα. Τὸ σύστημα τῆς διαχειρίσεως τῶν λιπασμάτων ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ σύστημα τῆς διαχειρίσεως ἀπὸ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον ἔχουν τὰ ἐλαττώματά τους καὶ τὰ προτερήματά τους. Πάντως πρέπει νὰ γίνῃ ὀργανισμὸς διὰ τὴν ἐσωτερικὴν μεταφορὰν τῶν λιπασμάτων ὥστε ταῦτα νὰ φθάνωσι μέχρι τῶν ἀκραίων σημείων τῆς χώρας μὲ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον. Ἀναφορικῶς μὲ τὴν προμήθειαν τῶν λιπασμάτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ὡς γνωστόν, τὰ ἀζωτοῦχα λιπάσματα προμηθεύονται καθ’ ὁλοκληρίαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐνῷ ἐξ ἄλλου ἡ ἑταιρεία χημικῶν λιπασμάτων παράγει τὰ φωσφοροῦχα ἐντὸς τῆς χώρας, ἐκ τῶν ὁποίων ἄλλα εἶναι ὑπερφωσφορικὰ πυκνὰ καὶ ἄλλα ἀραιά. Πρέπει νὰ παρατηρήσω ὅτι ὅταν γίνεται προμήθεια, διὰ τῆς Τραπέζης, ὁ προμηθευτὴς παίρνει 1–2% ἀλλὰ ὅταν ὁ ἴδιος ὁ προμηθευτὴς εἶναι ὁ ἴδιος ὑποεισαγωγεύς, τότε τὸ κέρδος αὐτοῦ ὡς προμηθευτοῦ δύναται νὰ ἐκπέσῃ ὑπὲρ τῶν γεωργῶν. Νομίζω ὅτι τὸ θέμα τῶν λιπασμάτων εἶναι ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν διακομματικὴν ἐπιτροπὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐπαναλαμβάνω, πρέπει νὰ μελετηθῇ εἰς πάσας αὐτοῦ τὰς λεπτομερείας καὶ νὰ ἐξαχθοῦν τὰ ὀρθὰ συμπεράσματα.

§40Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Σεῖς συμφωνεῖτε μὲ τὴν ταὐτόχρονον διαχείρισιν τῶν λιπασμάτων ὑπὸ τοῦ ἐμπορίου καὶ τῶν συνεταιρισμῶν;

§41Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Πέρυσιν ὡς γενικὸς γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας μετὰ τῶν Γεν. Γραμματέων Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ Ὑπουργ. Συντονισμοῦ συνετάξαμεν ἕνα πρακτικόν. Τῶν συσκέψεων ἐκείνων συμμετέσχεν καὶ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐκπρόσωπος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἐκπρόσωπος τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου καθὼς καὶ τῆς ἑταιρείας λιπασμάτων. Τὸ πρακτικὸν ἐκεῖνο ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Χατζηγιάννη, Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ὅμως δὲν ἐπρόλαβε νὰ τὸ υἱοθετήσῃ. Τὸ πρακτικὸν αὐτὸ ἀναφέρει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει)....». Εἰς τὴν ἑταιρείαν χημικῶν λιπασμάτων συμπεριλαμβάνεται καὶ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον.

§42Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐννοεῖτε ὅλας τὰς ἑταιρείας; Δὲν ἐννοεῖτε μόνον τὴν ἑταιρείαν Λιπασμάτων;

§43Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Γενικῶς ὁμιλῶ δι’ ὅλας τὰς ἑταιρείας. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς προτείνομεν νὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ προτάσεις τοῦ πρακτικοῦ, κατὰ τὸ ἥμισυ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ κατὰ τὸ ἥμισυ νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον.

§44Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διατύπωσις, κατὰ τὴν γνώμην μου, εἶναι, ὡσὰν νὰ ἀφορᾷ μίαν συγκεκριμένην ἑταιρείαν λιπασμάτων. Ἀλλὰ θέλω νὰ ἐρωτήσω, μέχρι τοῦ 40 ὑπῆρχον καὶ ἄλλαι ἑταιρεῖαι παρασκευῆς λιπασμάτων; Αὐταὶ αἱ ἑταιρεῖαι σήμερον ἐργάζονται ἢ ὄχι; Καὶ ἐὰν δὲν ἐργάζονται, διατὶ δὲν ἐργάζονται;

§45Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Δὲν ἐργάζονται, διότι ὅλην τὴν διακίνησιν καὶ ὅλην τὴν προμήθειαν τὴν κάμνει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Διότι εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον τὴν προμήθειαν τῶν λιπασμάτων τὴν κάμνει κατὰ 90% ἡ ἑταιρεία λιπασμάτων καὶ 10% ὅλαι αἱ ἄλλαι ἑταιρεῖαι καὶ ἰδιῶται.

§46Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴπατε ὅτι εἶχε συγκροτηθῆ τότε μία ἐπιτροπὴ νὰ συζητήσῃ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ νὰ καταλήξῃ εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα. Ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἐν ὁλομελείᾳ ἀπέρριψε τὴν πρότασιν αὐτὴν καὶ ἀφοῦ ἀπεσύρθησαν τὰ ὑπόλοιπα μέλη, ἐμείνατε σεῖς, οἱ Γενικοὶ Γραμματεῖς, οἱ ὁποῖοι συνεφωνήσατε, ὅπως, παραλλήλως πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἀνατεθῇ ἡ διακίνησις τῶν λιπασμάτων καὶ εἰς τὴν ἑταιρείαν.

§47Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἡ ἐπιτροπὴ ἀπετελεῖτο ἀπὸ τοὺς τρεῖς Γενικοὺς Γραμματεῖς, αἱ δὲ γνῶμαι τῶν λοιπῶν ἐκπροσώπων ἠκούσθησαν ἁπλῶς. Μετὰ ἡ ἐπιτροπὴ τῶν τριῶν Γεν. Γραμματέων συνέταξε τὸ πρακτικόν, τὸ ὁποῖον ἔθεσαν ὑπ’ ὄψει τῆς Κυβερνήσεως.

§48Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Οἱ ἄλλοι διεφώνησαν;

§49Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ὄχι! Δὲν ἐτέθη τὸ ζήτημα εἰς ψηφοφορίαν. Ἡμεῖς ἐβγάλαμεν τὰ συμπεράσματα, διότι ἡμεῖς εἴμεθα ἡ ἐπιτροπή. Οἱ λοιποὶ ἔδιδον ἁπλῶς πληροφορίας.

§50Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ δώσετε ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Χριστόπουλον, ἐὰν αἱ ἑταιρεῖαι ἐργάζωνται. Αἱ ἑταιρεῖαι ἐργάζονται ὡς μειοδόται τῆς Τραπέζης εἰς τοὺς διαγωνισμούς της. Εἶναι ἐκπρόσωποι τῶν μεγάλων ἐργοστασίων τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀμερικῆς, ἐμφανίζονται ὡς μειοδόται τῆς Τραπέζης.

§51Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ὅλοι αὐτοὶ εἶναι προμηθευταὶ καὶ δὲν εἶναι εἰσαγωγεῖς. Καταλήγων, διὰ νὰ τελειώνωμεν, ἡ γνώμη μου εἶναι αὐτή, τὴν ὁποίαν ἐδιάβασα καὶ εἰς τὸ πρακτικὸν, τὸ ὁποῖον καὶ ἔχω ὑπογράψει. Νομίζω ὅτι ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δέχεται δέον νὰ συσταθῇ μία διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία μὲ προτάσεις συγκεκριμένας θὰ βγάλῃ τὰ συμπεράσματά της καὶ θὰ εἴπῃ ναὶ ἢ ὄχι, ποία εἶναι ἡ καλυτέρα καὶ συμφεροτέρα διαχείρισις τῶν χημικῶν λιπασμάτων.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§53Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὑποστηρίζοντες, κύριοι βουλευταί, τὸν παρελθόντα Νοέμβριον τὸ δίκαιον αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου περὶ μειώσεως τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων, ἠκούσαμεν μὲ ἀπογοήτευσιν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἐπαναλαμβάνοντα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὰς γνωστὰς δικαιολογίας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης περὶ ὑψώσεως τῶν τιμῶν λιπασμάτων εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ αὐξήσεως τῶν ναύλων. Γνωρίζομεν ὅτι αἱ δικαιολογίαι αὐταὶ εἶναι ἐν πολλοῖς ἀβάσιμοι. Ὅπως ἀπεδείχθη ἄλλως τε ἐκ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔφερεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας συνάδελφος, κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς του καὶ ἐκ τῶν στοιχείων αὐτῶν ἐπληροφορήθησαν οἱ ἀγρόται τῆς Ἑλλάδος, ὅτι ἐνῷ ὑπάρχει ὑποχρέωσις πωλήσεως τῶν λιπασμάτων τόσον τῶν ἐν Ἑλλάδι παρασκευαζομένων, ὅσον καὶ τῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀγοραζομένων εἰς τιμὰς οὐχὶ ἀνωτέρας τῶν διεθνῶν τοιούτων, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα διαθέτει τὰ λιπάσματα εἰς τιμὰς πολὺ ἀνωτέρας τούτων καὶ συγκεκριμένως, ὅπως ἀνέφερεν ὁ κ. Παμπούκας, ἐνῷ τὰ φωσφορικὰ ἠγοράσθησαν πρὸς 302.000 δρχ. κατὰ τόννον, πωλοῦνται ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν ἐξόδων, πρὸς 500.000 δρχ. κατὰ τόννον.

§54Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἄνευ τῶν ἐξόδων.

§55Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ἑπομένως, κατὰ τὰ στοιχεῖα, 65% εἶναι ἡ ἐπὶ πλέον διαφορά. Ἐγὼ ἐνόμιζον ὅτι συμπεριελαμβάνοντο καὶ τὰ ἔξοδα. Τόσον τὸ χειρότερον. Ἐπίσης καὶ διὰ τὸ νίτρον, ὁ μέσος ὅρος τῆς τιμῆς εἶναι κάτω τῶν 1.000 δραχμῶν κατὰ κιλόν, ἐνῷ ἡ τιμὴ πωλήσεως εἶναι 1300 δρχ. Συνεπῶς ἡ Τράπεζα ὑπερακοντίζει, κ. βουλευταί, τὰς διεθνεῖς τιμὰς καὶ ἑπομένως ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργὸς ὤφειλεν ἀντὶ νὰ τὴν δικαιολογῇ νὰ τὴν ἐλέγξῃ. Ἀλλὰ καὶ τὸ ἕτερον ἐπιχείρημα, τὸ ἐκ τῆς ὑψώσεως τῶν ναύλων, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δικαιολογημένον. Ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει ἡ ὑπόθεσις τῶν ναύλων περιέχει πολλὰ παράδοξα, τὰ ὁποῖα εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ φέρω εἰς τὸ Σῶμα. Διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν λιπασμάτων, κ. βουλευταί, ἡ Τράπεζα καλεῖ εἰς μειοδοτικὸν διαγωνισμὸν διαφόρους ναυλομεσίτας, οἱ ὁποῖοι συμβάλλονται ἀτομικῶς μὲ τὴν Τράπεζαν ἀντὶ νὰ ναυλώνουν ἀτμόπλοια πλοιοκτητῶν, συμβάλλονται δηλαδὴ οἱ ἴδιοι καὶ, ἀτυχῶς, ἐκ τῶν πληροφοριῶν τὰς ὁποίας ἔχω, ὅλαι αἱ ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου 51 καὶ ἐντεῦθεν μεταφοραί, αἱ κυριώτεραι τοὐλάχιστον, ἀνατίθενται εἰς ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πρόσωπον. Τὸ πρόσωπον αὐτὸ δὲν εἶναι πλοιοκτήτης. Εἶναι τρίτον πόσωπον, τὸ ὁποῖον μεσολαβεῖ μὲ ἀποτέλεσμα ζημίαν χιλιάδων λιρῶν τῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία ζημία ἐπιβαρύνει τὸ κόστος τῶν λιπασμάτων. Ἤλεγξα τὰς μεταφορὰς ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου 1951. Εἰς τὸν διαγωνισμὸν τὸν πρῶτον διὰ τὴν μεταφορὰν 40.000 τόννων ἐξ Ὁλλανδίας, ἡ Τράπεζα ἐπλήρωσε τὸν ὑπέρογκον ναῦλον 82 σελλινίων κατὰ τόννον μὲ ζημίαν 15.000 λιρῶν Ἀγγλίας, τὰς ὁποίας, κατὰ βασίμους πληροφορίας, ὠφελήθη ὁ ἀναλαβὼν τὴν μεταφοράν, ὁ ὁποῖος ἔκλεισε τὰ ἀτμόπλοια εἰς μικροτέραν τιμήν. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸν σχετικὸν φάκελλον νὰ λάβω γνῶσιν τῶν ἐπὶ μέρους ναυλοσυμφώνων, τὰ ὁποῖα ὑπέγραψεν ὁ μειοδότης μὲ πλειοκτήτας, ἀλλὰ μοῦ ἐδηλώθη ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τῆς Τραπέζης ὅτι δὲν ὑπάρχουν εἰς τὸν φάκελλον τοιαῦτα ναυλοσύμφωνα, ἐνῷ αἱ σχετικαὶ διακηρύξεις τῶν δημοπρασιῶν ὁρίζουν ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Τὰ ὑπογραφησόμενα.......... (ἀναγινώσκει)..........». Ἢ λοιπὸν δὲν ἐξεπληρώθη ὁ ὅρος οὗτος καὶ δὲν ἐζητήθησαν τὰ ἐπὶ μέρους ναυλοσύμφωνα ἢ τὰ ναυλοσύμφωνα, κ. συνάδελφοι, ὑπάρχουν εἰς τὸν φάκελλον, ἀλλὰ δὲν συμφέρει νὰ ἐπιδειχθῶσι, διότι, ὅπως σᾶς εἶπον, ἡ διαφορά, τὴν ὁποίαν ἐκέρδισεν ὁ ἀναλαβὼν μειοδότης, εἶναι μεγάλη, ὁ ὁποῖος ἐκ προϊμίου, ὅπως βλέπετε, ἀπὸ τὴν προκήρυξιν, δὲν εἶναι πλοιοκτήτης, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἐγένετο λόγος διὰ τὰ ἐπὶ μέρους ναυλοσύμφωνα, οὔτε καὶ θὰ προεβλέπετο ἡ προσαγωγή των. Μεσολαβεῖ λοιπὸν πάντοτε εἰς τὴν μεταφορὰν τῶν λιπασμάτων τρίτον πρόσωπον, τὸ ὁποῖον κερδίζει μεγάλα χρηματικὰ ποσά, ἐκτὸς τὰς προμηθείας, τὴν ὁποίαν λαμβάνει ἀπὸ τοὺς πλοιοκτήτας καὶ ἐκτὸς τῶν πρακτορειακῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα ἐβάρυνον τὴν Τράπεζαν καὶ τὰ ὁποῖα, εὐτυχῶς, εἰς τὰς τελευταίας δημοπρασίας ἔχουν ἀφαιρεθῆ. Ἐπηκολούθησαν ἄλλαι μικρότεραι δημοπρασίαι καὶ μία σοβαρὰ 20.000 τόννων λιπασμάτων τοῦ Νοεμβρίου 51, πάλιν ἐξ Ὁλλανδίας, ἡ ὁποία ἐκλείσθη, κ. συνάδελφοι, εἰς τὰ 69 σελλίνια κατὰ τόννον καὶ μετὰ πέντε ἡμέρας ὁ ἴδιος μειοδότης ἔδωσε 64 σελλίνια κατὰ τόννον. Ἐζήτησα τὰ ἐπὶ μέρους ναυλοσύμφωνα καὶ εἶδον ὅτι ἡ μεταφορὰ ἐπραγματοποιήθη πρὸς 55 σελλίνια ναῦλον, δηλαδὴ μία διαφορὰ 9 σελλινίων κατὰ τόννον, ἤτοι περὶ τὰς 9–10.000 λίρας Ἀγγλίας ἐκαοπώθη ὁ μειοδότης εἰς βάρος τοῦ κόστους τῆς μεταφορᾶς. Ἐν συνεχείᾳ ἐζήτησα καὶ τὴν τελευταίαν τοῦ Ἰανουαρίου 1952, ἡ ὁποία, κ. βουλευταί, ἐκλείσθη εἰς τὰ 42 σελλίνια. Τὸν Ἰούνιον ἠρχίσαμεν μὲ 83 καὶ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 52 ὁ ναῦλος εἶναι 42 σελλίνια. Ἐπειδὴ εἶναι πρόσφατος αὐτὴ ἡ μεταφορά, ἴσως δικαιολογημένως δὲν ὑπάρχουν τὰ ἐπὶ μέρους ναυλοσύμφωνα. Ὑπῆρχεν ὅμως μία ἄλλη ἐξαιρετικὴ εὔνοια διὰ τὸν μειοδότην, τὸ δικαίωμα νὰ πληρώσῃ εἰς δολλάρια, ἐνῷ ἡ καταβολὴ τῶν ναύλων εἶναι εἰς λίρας Ἀγγλίας, ἐπωφελούμενος ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τῆς διαφορᾶς, ἀνερχομένης περίπου εἰς 15%. Βεβαίως ὀρθῶς ἀπορεῖ ὁ κ. Χλουβεράκης: δὲν ὑπάρχουν ἄλλοι; Ὑπάρχουν ἄλλοι, κ. συνάδελφε, ἀλλὰ οὐδεὶς μᾶς ἐξασφαλίζει ὅτι οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι προσέρχονται δὲν εὑρίσκονται εἰς ποίαν τινα σχέσιν μὲ τὸν ἀναλαμβάνοντα τὰς μειοδοσίας, ὁ ὁποῖος, κατὰ σύμπτωσιν, παρέλειψα νὰ τὸ εἴπω, εἶναι ὁ ἴδιος πάντοτε καὶ εἰς τὰς τοεῖς αὐτὰς κυρίας μεταφοράς. Ὁ ἴδιος μειοδότης κάμνει αὐτὴν τὴν ἐργασίαν. Ἔχω τὸ δικαίωμα λοιπόν, κ. βουλευταί, νὰ δυσπιστῶ καὶ νὰ προτιμῶ, ὅπως ἡ Τράπεζα κατὰ τὴν μεταφορὰν τοῦ εἴδους αὐτοῦ κλείνῃ ἀτμόπλοια ἀπ’ εὐθείας εἰς τὰς διεθνεῖς τιμὰς τῶν ναύλων, αἱ ὁποῖαι εἶναι γνωσταὶ εἰς πάντας, ἢ τοὐλάχιστον μέσῳ ἑνὸς ναυλομεσίτου, ὁ ὁποῖος νὰ ἐνεργῇ διὰ λογαριασμόν της καὶ ὁ ὁποῖος θὰ ἀμείβεται ἀπὸ τοὺς πλοιοκτήτας.

§56Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὄχι, διὰ διαγωνισμοῦ, κ. συνάδελφε;

§57Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Βεβαίως, αὐτὸ ποὺ συνιστῶ, κ. Ὑπουργέ, εἶναι πάρα πολύ, ἀλλὰ ἐν ἀνάγκῃ καὶ ἄνευ διαγωνισμοῦ. Ἐπειδὴ εἶναι γνωστοὶ οἱ ναῦλοι, σᾶς λέγω ὅτι ἡ τυχὸν διαφορὰ θὰ εἶναι πολὺ ὀλιγωτέρα ἀπὸ τὰ 10 σελλίνια, τὰ ὁποῖα ἀποδεδειγμένως ἔχομεν ἀπὸ 55 εἰς 64 καὶ τὰ ὁποῖα ἀπὸ μίαν ναύλωσιν ἔδωσαν κέρδος 10.000 λίρας Ἀγγλίας.

§58Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὑπάρχει συνεννόησις μὲ τὰς ἑταιρείας;

§59Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Προσέρχονται, κ. Χλουβεράκη, μόνον ναυλομεσῖται. Οὐδεὶς πλοιοκτήτης. Μίαν φορὰν μόνον προσῆλθεν εἷς. Δὲν πᾶνε. Πᾶνε ὡρισμένοι ναυλομεσῖται. Τοὐλάχιστον διὰ τὴν πρώτην φορὰν μοῦ εἶπον ὅτι ὅλοι μαζὶ τὴν πῆραν. Καὶ ἑπομένως, ἡ τιμή, τὴν ὁποίαν προσφέρει ὁ ἕνας, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἡ τρέχουσα τιμή. Ἄλλως τε ἐὰν ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ συσταθῇ, ἀσφαλῶς, ἐξετάσῃ τὸ θέμα τοῦτο, καὶ λάβῃ γνῶσιν τῶν συμβολαίων θὰ πεισθῇ ὅτι ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ μεγάλα περιθώρια κέρδους. Αὐτὴ εἶναι μία πτυχή, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν ναύλων, πτυχή, τὴν ὁποίαν πιστεύω ὅτι πρέπει νὰ ἐλέγξω. Ἀλλὰ ἡ Τράπεζα ὑποστηρίζει ὅτι ἡ ὕψωσις τῶν ναύλων ἀποτελεῖ ἕνα λόγον, τὸν μέγιστον, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, αὐξήσεως τῶν τιμῶν. Λέγει μία ἀνακοίνωσις τοῦ Ὑποδιοικητοῦ τῆς Τραπέζης: «........ (ἀναγινώσκει)...........». Ὅπως ἠκούσατε, κ. βουλευταί, ἀπὸ τὸν Ἰούνιον τοῦ 51 μέχρι τοῦ Ἰανουαρίου 52 ἔχομεν μείωσιν τῶν ναύλων εἰς τὸ ἥμισυ. Ἐρωτῶ: ἐγένετο καμμία μείωσις τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων; Οὐδεμία. Συνεπῶς, τὸ ἐπιχείρημα, ὅσον ἀφορᾷ τὸ σκέλος τῶν ναύλων, δὲν εὐσταθεῖ, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας. Κύριοι βουλευταί, ἐγὼ δὲν εἶμαι εἰδικὸς εἰς τὰ λιπάσματα. Ὡς κοινὸς νοῦς ἔκαμα ὡρισμένας παρατηρήσεις χρησίμους διὰ τὸ Σῶμα. Καὶ νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀνέλαβεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τὴν διάθεσιν τῶν λιπασμάτων, πράγματι τὰ προμηθεύονται οἱ ἀγρόται εἰς τιμὰς ὑψηλοτέρας τῶν κανονικῶν, ἐκτὸς τοῦ ἄλλου παραπόνου των ὅτι τὰ προμηθεύονται εἰς περιόδους, εἰς ποσότητας, ποιότητας καὶ ἀναλογίας, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι πάντοτε πρὸς τὸ συμφέρον τῆς γεωργίας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εὐλόγως ἀγανακτοῦν καὶ διαμαρτύρονται. Καί, εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημά των, ὅπως ἐπανέλθῃ τὸ σύστημα τοῦ ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ τὸ ὁποῖον ἴσχυεν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἐπροστάτευεν κατὰ ἕνα τρόπον, διὰ τῆς προσφορᾶς, καλλίτερον τοὺς ἀγρότας. Καλὸν θὰ ἔκαμνε ἡ Κυβέρνησις ἐὰν ἐξήταζε τὴν περίπτωσιν τῆς ἀπαναφορᾶς τοῦ συστήματος τοῦ ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ, ἀντὶ νὰ ὑποστηρίζῃ διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, δικαιολογίας, αἱ ὁποῖαι δὲν εὐσταθοῦν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐπερωτήσεως.

§61Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Εἰς μίαν προηγουμένην συζήτησιν, ἐθίγη τὸ ζήτημα τῆς ἀμοιβῆς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαχείρισιν τῶν ἐφοδίων καὶ ἐλέχθη ὁ ἀριθμὸς 2.350.000.000 δρχ. ὅτι λαμβάνει μηνιαίως. Τὸ ποσὸν αὐτὸ μὲ κατέπληξεν καὶ ἐζήτησα στοιχεῖα ὑπευθύνως περὶ τούτου. Δύναμαι λοιπόν, νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ ποσὸν τῶν 2.350.000.000 δρχ. μηνιαίως, ἔχει φθάσει αἰσίως εἰς τὰ 3.800.000.000. Ὅταν ἡ Α.Τ.Ε. ἔχει ἀναβιβάσει τὸν τιμάριθμον παροχῆς ὑπηρεσιῶν εἰς τόσον ὑψηλὸν ἐπίπεδον, δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζεται νὰ κουρασθῇ κανεὶς διὰ νὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησιν: Ἐλευθερία, διὰ νὰ δυνηθῇ ὁ ἀγρότης νὰ εὕρῃ μὲ τὸν συναγωνισμὸν νὰ πάρῃ τὰ λιπάσματα, τὰ ὁποῖα συντελοῦν εἰς τὴν πτῶσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς εἰς εὐθηνοτέρας τιμάς. Πρὶν κατέλθω, τοῦ βήματος, κ. Πρόεδρε, ἤθελον νὰ τονίσω, ὅτι ἓν θέμα τόσον σοβαρόν, τὸ ὁποῖον ἀπὸ μηνῶν ἐζήσαμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας μας, δὲν πρέπει νὰ συζητῆται μὲ κενὰ ἑδώλια.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§63Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας, κ. Παμπούκας, ἔθεσεν ἄριστα τὸ θέμα τῶν λιπασμάτων, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι, τὸ μὲν πρῶτον μέρος τῆς ἐπερωτήσεώς του ἦτο ἀφιερωμένον εἰς ὡρισμένα ἐρωτηματικά, περὶ τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων καί, τὸ δεύτερον ἦτο πρότασίς του περὶ συγκροτήσεως Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐγὼ συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸ δεύτερον μέρος τῆς ἐπερωτήσεώς του. Δὲν θὰ σᾶς φέρω ἀριθμοὺς ἰδικούς μου. Θέλω μόνον νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ τοῦτο. Ἐζήτησα ἓν σημείωμα διακριτικὸν ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, εἰς τὸ ὁποῖον τίθενται ὠμὰ ὡρισμένα ζητήματα. Ἐὰν τὰ ζητήματα αὐτὰ εἶναι ἀληθῆ, τότε ἡ Διακομ. Ἐπιτροπὴ δὲν ἔχει παρὰ νὰ τὰ ἐξετάσῃ αὐτή, ὥστε νὰ λυθῇ ἅπαξ διὰ παντὸς ἓν ζήτημα, ὡς γνωρίζετε, μεγίστης σημασίας, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν βεβαίως, ὅτι μία ἀπόφασις τῆς Διακ. Ἐπιτροπῆς θὰ πρέπει νὰ δεσμεύσῃ καὶ ἰδία τὰ Κόμματα. Τὸ σημείωμα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης λέγει τὰ ἑξῆς: «... ....... (ἀναγινώσκει) ............».

§64Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἀκριβῶς, κ. συνάδελφε, τὰ ἴδια νούμερα ἐπεκαλέσθην καὶ ἐγώ. 407.000 ἐπῆρε τὰ λιπάσματα ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα «Φόμπ». Μετατρεπομένου τοῦ «Φόμπ» εἰς «Τσίφ» ἡ τιμὴ ἀνέρχεται εἰς 492.000 δρχ. ἔνσακκα, ἐνῷ ἡ τιμή των χῦμα εἶναι 500.000 δρχ. Ἀφαιροῦντες 130.000 ἀξίαν σάκκων καὶ διαφόρων ναύλων, τσίφ Πειραιᾶ καὶ ὄχι Δραπετσῶνα, βλέπομεν ὅτι τὸ χῦμα λίπασμα ἐστοίχισεν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν 302.000 κατὰ τόννον. Εἶμαι σύμφωνος.

§65Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι σύμφωνος. Ἐγὼ δὲν ἐλέγχω τοὺς δικούς σας ἀριθμούς.

§66Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἀποκαθιστῶ τὰ πράγματα. Οἱ ἀριθμοὶ συμπίπτουν ἀπολύτως.

§67Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ εὑρεθῇ ἡ ἀλήθεια καὶ νὰ καταλήξωμεν εἰς πραγματικὴν προστασίαν τῶν γεωργῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ πρέπει διὰ λόγους καθαρῶς ἐθνικῆς οἰκονομίας νὰ προστατευθοῦν, διότι ὅλοι γνωρίζομεν ὅτι ἡ χρῆσις λιπάσματος σημαίνει τριπλασιασμὸν τῆς ἀποδόσεως. Ἐπειδὴ συνεφώνησα μαζί σας εἰς τὴν συγκρότησιν τῆς Ἐπιτροπῆς, αὐτὰ τὰ θεωρῶ ὡς προϋπόθεσιν, ἡ ὁποία τονώνει τὴν ἄποψίν σας καὶ τὴν ἰδικήν μου. Ἐδῶ λέγει καὶ κάτι ἄλλο ἡ Τράπεζα: «Ἡ Ἑταιρεία Λιπασμάτων ἀπὸ καιροῦ ..... (ἀναγινώσκει) .........».

§68Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Παρουσιάσθη ἡ Ἐλαιουργικὴ εἰς δημοπρασίαν ὡς ἐκπρόσωπος Αὐστριακῆς ἑταιρείας λιπασμάτων καὶ δὲν τὴν ἔκαμαν δεκτὴν διὰ λόγους νομικοὺς καὶ τυπικούς.

§69Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Αἱ Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις, ἀσχολοῦνται μὲ τὰ ψιλικὰ καὶ τὰ κομπιναιζὸν καὶ ἐκφεύγουν τοῦ ἐνδιαφέροντός των, τὰ λιπάσματα.

§70Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Παμπούκας. Ἡ ΚΥΔΕΠ εἶχε παρουσιασθῆ ὡς ἐκπρόσωπος μιᾶς ξένης ἑταιρείας, Αὐστριακῆς καὶ δὲν ἐγένετο δεκτή· ἕνας λόγος διὰ τὸν ὁποῖον συνεστήθη ἡ ἀνώνυμος ἑταιρεία Ἐλαιουργικὴ εἶναι ἀκριβῶς αὐτός, διὰ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἐκπροσωπήσεως. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι αἱ Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις δὲν ἐνδιαφέρονται νὰ διευκολύνουν τὴν εἰσαγωγὴν ξένων λιπασμάτων καί, κατὰ τὸ δυνατόν, μὲ εὐθηνότερον κόστος. Ἀπόδειξις ὅτι ἔγινε Ἀνώνυμος Συνεταιριστικὴ Ἑταιρεία, ἡ ὁποία εἰσήγαγε ἐδῶ λιπάσματα καὶ ἔδωσε εὐθηνοτέρας τιμὰς εἰς τὴν Τράπεζαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις, αὗται συντελοῦν εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ λιπάσματος. Δὲν ἠρνήθησαν ποτέ. Ἀκόμη καὶ διὰ τὸ ἐργοστάσιον ἀζώτου αἱ Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις, ἐπρότειναν ὅτι τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ πρέπει νὰ ἱδρυθῇ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ μιᾶς μεγάλης κοινωφελοῦς ἐπιχειρήσεως.

§71Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ ὁ λόγος περὶ Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων, ὅτι αὗται συντρέχουν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν λιπασμάτων, ὀφείλω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ τὸ γνωρίζῃ, ὅτι ὄχι μόνον δέχονται ἀλλὰ καὶ βάζουν κάτι παραπάνω εἰς τὴν τιμὴν τῶν λιπασμάτων. Δύναμαι νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλὴν ὑπευθύνως ὅτι ὡς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, διεπίστωσα ὅτι 13 Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις προσέθετον εἰς τὴν τιμὴν τοῦ λιπάσματος 230–280 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ὅταν μοῦ κατηγγέλθη αὐτό, διέταξα ἔλεγχον καὶ τὸ διεπίστωσα. Ἐπαναλαμβάνω διὰ πολλοστὴν φορὰν ὅτι, μὲ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκομεν νὰ ἐμφανίσωμεν ὡς προερχομένους ἀπὸ τὴν πεῖραν μας, δὲν κάμνωμεν τίποτε. Ἡ σύστασις τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ἀνάγκη, κύριοι βουλευταί. Καὶ εἶναι τότε εὔκολος καὶ ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ ἔρευνα καὶ ἡ ἀπόφασις. Συνεχίζει τὸ ἔγραφον καὶ λέγει: «Εἶναι γεγονὸς ὅτι οὐδὲν κέρδος ....(ἀναγινώσκει) ......». Τοῦτο δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι τὸ πιστεύω. Διότι, ὅταν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναλάβω τὴν Διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τὰ κέντρα τὰ ἀποθηκευτικὰ ἦσαν 220. Αὐτά, διὰ τὸ καλλιεργητικὸν ἔτος 1950–51 ἔγιναν πλέον τῶν 250. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διεπίστωσα, εἶναι τοῦτο, ὅτι ὅλη ἡ ὑπόθεσις τῶν λιπασμάτων εἶναι τὰ μεταφορικὰ κατὰ πρῶτον λόγον καὶ κατὰ δεύτερον λόγον, τὸ ζήτημα ἐὰν θὰ πρέπει νὰ χρησιμοποιοῦν οἱ γεωργοὶ ἁπλᾶ ἢ σύνθετα λιπάσματα. Ἡ περίπτωσις τῶν ἁπλῶν λιπασμάτων ἔχει ἐπὶ τέλους κατανοηθῆ ἀπὸ τοὺς ἀγρότας οἱ ὁποῖοι ἐνόμιζον, ὅτι μὲ τὸ νὰ παίρνουν σύνθετα λιπάσματα κάτι κάνουν, ἐνῷ δὲν ἔκαναν τίποτε. Τὸ δεύτερον ζήτημα τῶν ἐξόδων μεταφορᾶς εἶναι ἐν πολλοῖς ἀναπότρεπτον. Εὑρισκόμενος εἰς τὴν περιφέρειαν Ναυπάκτου, περιοδεύων ὡς Ὑπουργὸς Γεωργίας, διεπίστωσα τοῦτο, ὅτι ἐνῷ μέχρι τῶν κέντρων ἀποθηκεύσεως ἡ τιμὴ κατ’ ὀκᾶν ἔφθανε μέχρις 800 δραχμῶν, ἀπὸ τὰ κέντρα ἀποθηκεύσεως μέχρι τῶν ἀπωτάτων κέντρων τῶν χωρίων, ὅπου μετεφέροντο διὰ ζώων, ἡ τιμὴ τῶν 800 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν ἐδιπλασιάζετο. Φαντασθῆτε λοιπὸν ποία εἶναι ἡ κατάστασις. Δι’ αὐτὸ συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν συνάδελφον κ. Παμπούκαν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ συναινέσῃ εἰς τὴν συγκρότησιν μιᾶς Ἐπιτροπῆς.

§72Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἤδη τὸ ἀπεδέχθην.

§73Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ τὰ ὀλίγα ἤθελον νὰ εἴπω καὶ θὰ προσθέσω ἀκόμη ὅτι, ἀπὸ τὰς μελέτας τὰς ὁποίας ἔκαμα ἐπὶ πολλοὺς μῆνας καὶ ἀφοῦ ἤκουσα καὶ τὴν Τράπεζαν καὶ τὰς Ἑταιρείας καὶ τοὺς ἐμπόρους καὶ τοὺς Συνεταιρισμούς, ἔχω δὲ καὶ εἰς τὸ σπίτι μου μέγα φάκελλον τῶν λιπασμάτων, μὲ τὰς γνώμας ὅλων καὶ μὲ τὰς γνώμας τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου, τόσον τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ, ὅσον καὶ τῶν ἁρμοδίων Διευθυντῶν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ ζήτημα τῶν λιπασμάτων θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπήν, ὄχι δι’ ἄλλον λόγον, ἀλλὰ ὅπως εἶπον προηγουμένως διὰ νὰ λυθῇ ὁριστικῶς καὶ νὰ ληφθοῦν ὁριστικαὶ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ ὑποχρεώνουν καὶ νὰ δεσμεύουν τὰ κόμματα διὰ τὸ μέλλον.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Λιδωρίκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§75Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ ν’ ἀναλάβω τὴν ὑπεράσπισιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης κατὰ τῆς ὁποίας ἔβαλε μετὰ τόσης δριμύτητος ὁ ἀξιότιμος κ. Παμπούκας.

§76Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Διαμαρτύρομαι, ἀντικειμενικὰ ἔκρινα τὰ ζητήματα.

§77Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Εἰς ὡρισμένα ζητήματα.

§78Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Εἰς ὅλα.

§79Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Τὰ στοιχεῖα καὶ οἱ ἀριθμοὶ τὰ ὁποῖα ἐπιθυμῶ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐλπίζω ὅτι θὰ μᾶς δώσουν τὴν δυνατότητα νὰ σχηματίσωμεν μίαν σαφῆ γνώμην, ἐὰν πράγματι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα χειρίζεται καλῶς τὴν λιπασματικὴν πολιτικὴν καὶ ἐὰν διὰ τῆς διαθέσεως τῶν λιπασμάτων ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, οἱ ἀγρόται ἐπιβαρύνονται πραγματικά. Ὁ κ. Παμπούκας, ἀπεκάλεσεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἄστοργον καὶ ἀδιάφορον διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Εἶμαι ὅμως βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ δώσῃ ἀποστομωτικὴν ἀπάντησιν διὰ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα κατέχει εἰς χείρας του. Τὸ θέμα τῶν λιπασμάτων εἶναι ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφέρον καὶ θὰ ἐνόμιζε κανεὶς ὅτι ἀπόψε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅλα τὰ ἑδώλια θὰ ἦσαν πλήρη, ἐνδιαφέρει τὰ μέγιστα τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸ μέγιστον ποσοστὸν καὶ γενικώτερον τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν. Τὰ λιπάσματα, κύριοι βουλευταί, δι’ ὅλον τὸν κόσμον καὶ πολὺ περισσότερον διὰ τὴν ἄγονον Ἑλληνικὴν γῆν, ἀποτελοῦν μαζὶ μὲ τὰ ἐγγειοβελτικὰ ἔργα ἴσως τὴν μόνην ἐλπίδα αὐξήσεως τοῦ Γεωργικοῦ εἰσοδήματος. Καὶ αὐτὸ κατεδείχθη ἀπολύτως.

§80Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ὄχι ἴσως, ἀσφαλῶς.

§81Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Αὐτὰ ἔγιναν ἀποδεκτὰ πλέον εἰς ὅλον τὸν πολιτισμένον κόσμον καὶ λυποῦμαι διότι ἡ Ἑλλὰς ὑστερεῖ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, διότι ἡ κατανάλωσις τῶν λιπασμάτων εἶναι πολὺ μικροτέρα καὶ αὐτῆς ἀκόμη τῆς καταναλώσεως ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὰ γειτονικὰ κράτη.

§82Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τελευταίως ὑπάρχει μία πρόοδος σημαντική.

§83Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ἀναφέρω, κύριοι βουλευταί, τὸ παράδειγμα τῆς Ἰαπωνίας, διὰ ν’ ἀποδειχθῇ πόσην σημασίαν ἔχουν τὰ λιπάσματα διὰ τὴν αὔξησιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἡ Ἰαπωνία ἡ ὁποία ἔχει πολλαπλάσιον πληθυσμὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ διαθέτει μόλις διπλασίαν καλλιεργητικὴν ἔκτασιν τῆς Ἑλλάδος, διότι ὅμως ἡ Ἰαπωνία ἔρχεται πρώτη εἰς ὅλον τὸν κόσμον ὡς πρὸς τὴν χρῆσιν τῶν λιπασμάτων, κατώρθωσε νὰ λύσῃ τὸ γεωργικόν της πρόβλημα. Ἀλλ’ ἀσχέτως αὐτοῦ εἰς ὅλα τὰ κράτη παρατηρεῖται μία ζωηρὰ ζήτησις τῶν λιπασμάτων καὶ ἡ Ἀμερικὴ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν προέβη ἐσχάτως εἰς παραγγελίας μεγάλων ποσοτήτων λιπασμάτων ἐκ τῆς Εὐρώπης καὶ ἰδίως ἐκ τοῦ Βελγίου. Ἐπίσης εἰς ὅλον τὸν πολιτισμένον κόσμον, ἀκόμη καὶ εἰς ὡρισμένα Κράτη τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ὑπάρχουν ἐργοστάσια ἀζώτου καὶ μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰς ἐλάχιστα Κράτη τῆς Εὐρώπης, δὲν ἐπετεύχθη ἡ ἵδρυσις τοῦ βασικοῦ διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν ἐργοστασίου τοῦ ἀζώτου, δεδομένου ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι πτωχὴ καὶ εἰς φωσφόρον καὶ εἰς ἄζωτον. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐζήτησεν ἀπὸ τὸ Κοινοβούλιον νὰ ἐγκριθῇ ἡ ἐπιδότησις τῶν γεωργῶν διὰ τὴν ἀγορὰν εὐθηνῶν λιπασμάτων, ἀκολουθῶν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ριζοσπαστικωτέραν πολιτικὴν καὶ τοῦ προκατόχου του ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἐργατικῶν. Ἀφοῦ, λοιπόν, εἰς τὴν Ἀγγλίαν ποὺ εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα εἶναι πολὺ ἀνώτερον τοῦ Ἑλληνικοῦ, ἐλήφθη ἀπόφασις νὰ ἐνισχυθῇ ὁ ἀγρότης διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν ν’ ἀγοράζῃ εὐθηνὰ λιπάσματα, νομίζω ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο πρέπει νὰ εἶχε ληφθῆ πρὸ καιροῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅπου ὁ Ἕλλην ἀγρότης ἐργάζεται σκληρὰ διὰ νὰ παραγάγῃ ἐλάχιστον γεωργικὸν εἰσόδημα καὶ ὅπου ὡς γνωστὸν ὅλα τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα τ’ ἀγοράζει εἰς τιμὰς πολὺ δυσαναλόγους πρὸς τὰς τιμάς, εἰς τὰς ὁποίας πωλεῖ τὰ ἐλάχιστα γεωργικὰ εἰσοδήματα τὰ ὁποῖα ἐπιτυγχάνει μὲ τόσον κόπον καὶ τόσον μόχθον. Εἰς τὴν Ἑλλάδα, κύριοι βουλευταί, ὡς γνωστόν, προπολεμικῶς ἡ διάθεσις τῶν λιπασμάτων ἐγένετο ἀποκλειστικῶς ἀπὸ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον καὶ κατὰ μέγιστον ποσοστὸν ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν λιπασμάτων καὶ ἄλλας τινὰς ἑταιρείας. Ὑπῆρχον ἐν ὅλῳ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅπως καὶ ὁ κ. Παμπούκας ἀνέπτυξεν εἰς τὴν ἐπερώτησίν του 113 κέντρα διαθέσεως. Ὅλα τὰ κέντρα αὐτὰ ἦσαν μόνον εἰς τὰς πεδινὰς περιοχάς, εἰς τρόπον ὥστε οἱ πληθυσμοὶ τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν οἱ ὁποῖοι εἶχον μεγαλυτέραν ἀνάγκην τῶν πεδινῶν τῆς χρήσεως λιπασμάτων, λόγῳ τοῦ πτωχοῦ ἐδάφους, δὲν ἦσαν εἰς θέσιν ν’ ἀγοράσουν λιπάσματα διότι ἐπεβαρύνοντο μὲ ὑπέρογκα ποσὰ διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν λιπασμάτων ἀπὸ τὰ κέντρα διαθέσεως, τὰ ὁποῖα ὡς προεῖπον ὑπῆρχον μόνον εἰς τὰς πεδινὰς περιοχάς. Μετὰ τὸν πόλεμον ἀνέλαβεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τὴν μονοπωλιακὴν διάθεσιν τῶν λιπασμάτων. Τὰ 113 κέντρα διαθέσεως ηὐξήθησαν εἰς 400 καὶ ἐντὸς τῆς ἀνοίξεως πρόκειται νὰ λειτουργήσουν 500 κέντρα διαθέσεως εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰς τὰς πλέον ὀρεινὰς περιοχάς.

§84Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Μὲ τὸν ὅρον κέντρα διαθέσεως τὶ ἐννοεῖτε; Διότι ἐξ ὅσων ἀπὸ τὴν πεῖραν γνωρίζω, τὰ λιπάσματα εἶναι εἴδη τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν μεγάλην ποικιλίαν. Φέρ’ εἰπεῖν ἀπὸ τὴν πόλιν τῆς Ξάνθης τὰ λιπάσματα ἐὰν θὰ σταλοῦν εἰς 10 χωρία τῆς Ξάνθης καὶ θὰ πάρετε ἕναν ὑπάλληλον τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν διὰ νὰ τὰ διανείμῃ, δὲν νομίζω ὅτι αὐτὰ πρέπει νὰ ὀνομασθοῦν κέντρα διαθέσεως, διότι ὁ ὅρος κέντρον διαθέσεως δίδει τὴν ἐντύπωσιν ὑπηρεσίας κλπ.

§85Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ μεταφορὰ ἔχει σημασίαν.

§86Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ἡ ἵδρυσις τῶν κέντρων διαθέσεως λιπασμάτων εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς ἔχει τὴν ἑξῆς σημασίαν: ὅτι εἰς τὰ κέντρα αὐτά, τὰ ὁποῖα προωθοῦνται μέχρι τῶν ἀκροτάτων σημείων τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, εἰς τὸ κέντρα αὐτά...

§87Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ 450 κέντρων, τότε εἰς ὡρισμένους Νομούς, ἔχομεν συμφόρησιν κέντρων διαθέσεως, ἐνῷ εἰς ἄλλους Νομοὺς ἔχομεν μόνον ἕνα κέντρον. Συγκεκριμένως εἰς τὴν Ξάνθην ἐγένοντο ἐνέργειαι καὶ ἱδρύεται καὶ νέον κέντρον διαθέσεως εἰς τὴν Σταυρούπολιν. Σημασίαν ἔχει ἡ δαπάνη τῆς μεταφορᾶς τῶν λιπασμάτων καὶ ἔχει δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ὀρθότατα εἶπεν ὅτι οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοὶ ἔχουν ἀνάγκην τῶν λιπασμάτων ἀλλὰ τὰ μεταφορικὰ εἶναι τεράστια. Καὶ ἑπομένως, ἐν σχέσει μὲ τοὺς πεδινούς, οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοὶ εὑρίσκονται εἰς δυσμενεστέραν θέσιν, διότι ἐπιβαρύνονται μὲ τὴν διαφορὰν τῶν ἐξόδων μεταφορᾶς. Καὶ εἶναι θετικὴ ἡ ὑπηρεσία, τὴν ὁποίαν προσφέρει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐπεκτείνουσα τὸ δίκτυον τῶν κέντρων διανομῶν.

§88Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Διὰ τῆς ἱδρύσεως τῶν 500 κέντρων διαθέσεως καὶ τῆς ἑνιαίας τιμῆς δὲν ἐξυπηρετοῦνται καὶ οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοί, ἐφ’ ὅσον δὲν προσπαθήσωμεν νὰ κάμωμεν 3000 κέντρα διαθέσεως εἰς ὀρεινὰς κοινότητας μὴ στερουμένας συγκοινωνιακῶν μέσων.

§89Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἤθελα νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ὅτι προπολεμικῶς ὑπὸ τὸ καθεστὼς εἰς τὸ ὁποῖον ζητεῖτε νὰ ἐπανέλθωμεν ἐλειτούργουν μόνον 111 κέντρα διαθέσεως. Τὸ ὅτι ἐφθάσαμεν μὲ τὸ σημερινὸν σύστημα, εἰς τὸν τετραπλασιασμὸν τῶν κέντρων τοῦτο ἔγινε ὄχι διὰ νὰ αὐξηθῇ ἡ τιμή, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐλαττωθῇ. Ἐπὶ πλέον ἀπὸ τὰς 210 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν διὰ μεταφορικά, προμήθεια ΑΤΕ, ἀποθήκευτρα κλπ. ἐπέσαμεν εἰς τὰς 158 δρχ. Καὶ τοῦτο καθ’ ὃν χρόνον ἐσημειοῦτο αὔξησις τῶν κομίστρων.

§90Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Προπολεμικῶς, ἡ ἐπιβάρυνσις τῶν λιπασμάτων διὰ προμήθειαν ἐκ μέρους τῆς ἑταιρείας λιπασμάτων ἦτο 3½%, διὰ τὴν προώθησιν καὶ εἰς τὰ ἀκρότατα σημεῖα τῆς χώρας. Δηλαδὴ ἡ ἑταιρεία λιπασμάτων, (ἐγὼ δὲν τὴν ὑποστηρίζω, διότι ἀντιθέτως λέγω νὰ ὀργανώσωμεν συναγωνισμόν), πάντως ἡ ἑταιρεία λιπασμάτων εἰς τὰ ἐπίσημα ἔγγραφά της δηλοῖ ὅτι ἡ προμήθεια ἦτο 3½% δι’ ὅλους ἐν γένει τοὺς ἀντιπροσώπους της ἐνῷ σήμερον πληρώνετε προμήθειαν 5% ὑπὲρ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ 11% ὑπὲρ τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν σὺν ἄλλαις προμηθείαις ἢ ἡμεραργίαις καταβαλλομένας εἰς τοὺς Συνεταιρισμούς. Ἑπομένως, ἐγὼ δὲν ὑποστηρίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀναθέσωμεν τὴν διάθεσιν εἰς τὴν ἑταιρείαν λιπασμάτων, ὑποστηρίζω νὰ τὴν ἀναθέσωμεν καὶ εἰς τοὺς συνεταιρισμούς, ἀλλὰ ὑπευθύνως δρῶντας ἔναντι τῶν ἀγροτῶν καὶ ὄχι, ὡς ἁπλᾶ ὄργανα τῆς Τραπέζης, ἐπὶ προμηθείᾳ. Ἐγὼ βάζω μίαν βασικὴν γραμμήν, ὅτι ὁ συναγωνισμὸς θὰ ρίξῃ τὰς τιμάς. Πρέπει νὰ δοκιμάσωμεν. Ἐγὼ φοβοῦμαι παντὸς εἴδους μονοπώλια. Τὰ παλαιὰ μονοπώλια τὰ καπιταλιστικὰ δὲν πρέπει νὰ τὰ ἀντικαταστήσωμεν μὲ μονοπώλια ἄλλης μορφῆς, τραπεζιτικά, συνεταιριστικὰ κλπ. Ἐγὼ κτυπῶ τὸ μονοπώλιον ὅπου τὸ συναντῶ, εἴτε λέγεται καπιταλιστικὸν τοῦ ἀμιγοῦς τύπου (καρτὲλ—τράστ), εἴτε τὸ νέον τῶν ἀνθρώπων τῶν στερουμένων κεφαλαίων δημιουργούμενον, τοῦ νόθου καπιταλισμοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐπιβαρύνουν τὴν παραγωγὴν κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον. Ἐλπίζω καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι μὲ τὸν συναγωνισμὸν θὰ ρίξωμεν τὰς τιμὰς τῶν λιπασμάτων. Ὅσοι δὲν πιστεύουν βέβαια εἰς τὴν γραμμὴν ποὺ χαράσσω θὰ διστάσουν καὶ θὰ ἐμμείνουν εἰς τὸ μονοπώλιον δικαιολογούμενοι ὅτι φοβοῦνται μήπως πέσωμεν ἀπότομα ἀπὸ τὸ ἕνα σύστημα εἰς τὸ ἄλλο.

§91Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐδῶ ἀκούω νὰ γίνεται λόγος διὰ τὰς 156 δραχμὰς τὸ κιλὸν καὶ διὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν 270.000 τόννων καταναλώσεως, οἱ ὁποῖοι ἀντιπροσωπεύουν 40.000.000.000 δραχμάς. Καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ὅτι δι’ ὅλα τὰ ἐφόδια, ἤτοι ἄλευρα, σιτάρι, ζάχαρις ἀπῃτήθησαν 112.000.000.000. Τὸ κονδύλιον αὐτὸ τῶν 40.000.000.000 μοῦ προξενεῖ πραγματικῶς κατάπληξιν.

§92Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Εἴπατε προηγουμένως, κύριε συνάδελφε, ποίαν σημασίαν ἔχει διὰ τὸν πληθυσμὸν τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν ἡ ἵδρυσις αὐτῶν τῶν κέντρων διαθέσεως. Ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν.

§93Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Δὲν ἱκανοποιοῦνται διὰ τῶν κέντρων οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοί.

§94Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Θὰ σᾶς δώσω ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐπαρχίαν. Προπολεμικῶς ὑπῆρχον κέντρα διαθέσεως λιπασμάτων μόνον εἰς Ναύπακτον ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐπρομηθεύετο ὁλόκληρος ἡ ἐπαρχία Δωρίδος. Σήμερον ἐκτὸς τοῦ ὅτι ὑπάρχουν κέντρα διαθέσεως εἰς τὴν Εὐπάλιον καὶ εἰς τὸ Λιδωρίκιον, ὑπάρχει καὶ εἰς τὸ Κροτήλιον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχήν. Καὶ ἐνῷ ὁ κάτοικος τῆς ὀρεινῆς Δωρίδος ἦτο ὑποχρεωμένος προπολεμικῶς νὰ πηγαίνῃ εἰς τὴν Ναύπακτον καὶ νὰ μεταφέρῃ τὰ λιπάσματα ἐπιβαρυνόμενος μὲ τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς, σήμερον τὰ παίρνει ἀπὸ τὸ Κροτήλιον μὲ τὴν ἰδίαν τιμὴν τῆς Ναυπάκτου.

§95Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Εἰς τὴν παλαιὰν Ἑλλάδα ὑπάρχουν πολλὰ κέντρα διαθέσεως, ἐνῷ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχουν καὶ οἱ πληθυσμοὶ ἀναγκάζονται νὰ κατεβαίνουν δύο ἡμερονύκτια διὰ νὰ πάρουν τὰ λιπάσματα.

§96Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Προπολεμικῶς ἡ μεγάλη κατανάλωσις λιπασμάτων ἐσημειοῦτο εἰς τὴν Πελοπόννησον, Στερεὰν Ἑλλάδα, Ἀττικήν, Εὔβοιαν καὶ Κρήτην. Εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα δὲν ἐγένετο μεγάλη κατανάλωσις διότι ἀκριβῶς δὲν ὑπῆρχον κέντρα διαθέσεως. Καὶ ξεύρετε διατὶ δὲν ὑπῆρχον; Διότι τὸ ἐμπόριον τότε δὲν εἶχε συμφέρον νὰ δημιουργήσῃ κέντρον διαθέσεως εἰς ὀρεινὰς περιοχὰς ὅπου ἐστοίχιζον πολὺ τὰ μεταφορικά. Ἡ ἑταιρεία καὶ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον ἐνδιεφέροντο διὰ τὰ ἐμπορικὰ κέντρα καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ἤθελον νὰ ἐπεκτείνουν τὰ λιπάσματα εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς ὅπου δὲν ἦτο δυνατὸν ὁ ἀγρότης νὰ τὰ ἀγοράσῃ, διότι τὰ μεταφορικὰ θὰ ἐπεβάρυνον τόσον πολὺ τὴν τιμὴν τῶν λιπασμάτων, ὥστε ἦτο ἀδύνατον νὰ τὰ ἀγοράσουν. Σήμερον, ὅμως ἡ στατιστικὴ ἀποδεικνύει τὸ ἑξῆς: ὅτι μεταπολεμικῶς ἡ κατανάλωσις τῶν λιπασμάτων, φέρεται διπλασία τῆς προπολεμικῆς. Ὁ διπλασιασμὸς αὐτὸς ὀφείλεται ἀκριβῶς εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, διότι ἐνῷ εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα, δὲν ηὐξήθη σημαντικῶς ἡ κατανάλωσις τῶν λιπασμάτων, εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ὑπερεδιπλασιάσθη καὶ ὑπερεδιπλασιάσθη χάρις εἰς τὴν ἵδρυσιν τῶν κέντρων διαθέσεως τὰ ὁποῖα, ὀφείλονται εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν.

§97Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ἐπειδὴ ζῶ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, νὰ ἔχω διάφορον ἀντίληψιν ἐπ’ αὐτοῦ. Εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, πάντοτε ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ἱδρύσεως τῆς Βιομηχανίας λιπασμάτων ἐπεδιώχθη ἡ μὲ κάθε μέσον ἀνάπτυξις τῆς καταναλώσεως τῶν λιπασμάτων. Ἡ Βόρειος Ἑλλὰς, εἶχεν ἀνεπτυγμένην κτηνοτροφίαν καὶ προτιμοῦσαν οἱ καπνοκαλλιεργηταὶ τὰ φυσικὰ λιπάσματα ἀπὸ τὰ χημικά, διότι ὅπως ἀπεδείχθη, πραγματικῶς, ἀσκοῦν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς ποιότητος τοῦ καπνοῦ.

§98Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ἦσαν ἀνώτερα τῶν λοιπῶν λιπασμάτων.

§99Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἀτυχῶς, κτηνοτροφίαν, δόξα τῷ Θεῷ, δὲν ἔχομεν. Οὐδέποτε ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἢ ἐπιχειρήσεις λιπασμάτων μετέφερον τὰ λιπάσματα εἰς τὰ χωριὰ τῆς περιφερείας μου, πάντοτε ὑπῆρχον τὰ κέντρα καταναλώσεως καὶ μὲ τὰ δικά τους ὑποζύγια μετέφερον τὰ λιπάσματα. Αὐτὸ ἐγένετο καὶ εἰς τὸ παρελθόν, περίπου τὸ ἴδιον ἐξακολουθεῖ νὰ γίνεται καὶ σήμερον.

§100Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ὑπάρχει μία βελτίωσις.

§101Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἡ αὔξησις τῆς καταναλώσεως εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, δὲν γίνεται εἰς τὰς καπνικὰς κυρίως περιφερείας, γίνεται εἰς τὰ δημητριακά.

§102Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἶναι δυνατὴ ἡ μείωσις τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων;

§103Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ὅλα εἶναι δυνατά. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐπικρατεῖ εἰς ὅλον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἡ ἐντύπωσις ὅτι τὰ λιπάσματα εἶναι ἀκριβὰ καὶ πράγματι, τὰ λιπάσματα αὐτὰ καθ’ ἑαυτὰ εἶναι ἀκριβά, ὅπως ὅλα τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἀγοράζει ὁ γεωργὸς εἶναι ἀκριβά. Τὸ θέμα εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐάν, ἀναθέτοντες, εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, ἔστω καὶ παράλληλα πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ὅπως ὑπεστήριξεν ὁ κ. Παμπούκας, θὰ καταστοῦν εὐθηνότερα τὰ λιπάσματα; Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα ποὺ μᾶς ἐνδιαφέρει, κυρίως.

§104Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν εἶναι ἀκριβὲς τὸ ὑποστηριζόμενον, ὅτι ὁ συντελεστὴς αὐξήσεως τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων ἐν σχέσει μὲ τὸν συντελεστὴν τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, εἶναι ὑψηλότερος. Ὡσαύτως ἐν σχέσει μὲ τὸν συντελεστὴν τῶν ἄλλων βιομηχανικῶν προϊόντων. Εἶναι εἰς τὸ ἥμισυ καὶ κάτω τοῦ ἡμίσεος. Εἰδικώτερον δὲ εἶναι σημαντικῶς χαμηλότερος ὁ συντελεστὴς τῆς αὐξήσεως τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων, ἀπὸ τὰς τιμὰς τῶν γεωργικῶν προϊόντων.

§105Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὶ γίνεται;

§106Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Θὰ ἤθελα νὰ δώσω μίαν πληροφορίαν. Αὐτὸ ποὺ λέγω δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ περαιτέρω μείωσις τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων.

§107Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ ὅρος τῆς συγκρίσεως τῶν γεωργικῶν προϊόντων, γίνεται πρὸς τὴν κοστολόγησιν τῶν λιπασμάτων. Συγκρίνομεν τὸ σιτάρι πρὸς 500 χιλ. κοστολόγησιν. Τὸν ἀγρότην ὅμως, δὲν τὸ ἐνδιαφέρει ἡ κοστολόγησις, τὸν ἐνδιαφέρει πόσον τὸ παίρνει. Ὅταν τὸ συγκρίνετε, λοιπόν, τὸ σιτάρι ὄχι πρὸς τὰς 500 χιλ. τὸν τόννον ἀλλὰ πρὸς τὴν τιμὴν τῆς χρεώσεως τοῦ ἀγρότου κατ’ ὀκᾶν, θὰ ἰδῆτε κολοσσιαίαν διαφοράν.

§108Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν κάμνω σύγκρισιν μεταξὺ τῶν διεθνῶν τιμῶν καὶ τῶν τιμῶν διαθέσεως εἰς τὸ ἐσωτερικόν.

§109Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ὅλαι αἱ συγκρίσεις γίνονται πρὸς τὴν κοστολόγησιν.

§110Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Πρὶν προχωρήσω εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου, ὀφείλω νὰ κάμω τὴν δήλωσιν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι τὰ στοιχεῖα, ἐπὶ τῶν ὁποίων, στηρίζω τὰς ἀπόψεις μου καὶ τὴν ἀγόρευσίν μου, προέρχονται ἐκ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ὁ κ. Παμπούκας ὅμως δὲν μᾶς ἐδήλωσε καὶ δὲν ἔκαμε καθ’ ὅλου χρῆσιν εἰς τὴν ἀγόρευσίν του, περὶ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἐπισήμως, δίδει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Νομίζω δὲ ὅτι δὲν μᾶς ἐδηλώσατε καὶ ἀπὸ ποῦ ἐπήρατε τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίξατε τὴν ἐπερώτησίν σας.

§111Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Τὰ στοιχεῖα μου, εἶναι πρῶτον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ληφθέντα ἀπὸ τὸ περιοδικὸν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, τὸ ὁποῖον ἔχω εἰς τὸ ἀρχεῖον μου καὶ δὲν παρέλειψα οὐδὲν στοιχεῖον, διότι μοῦ ἀρέσει νὰ ἐξαντλῶ τὰ συγγράμματα. Εἶχα ἑπομένως πλήρη τὰ στοιχεῖα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης δημοσιευμένα εἰς τὸ περιοδικόν της, πλήρη τὰ στοιχεῖα τῆς Ἑταιρείας Λιπασμάτων, ἀπὸ τὸν «Ἀγροτικὸν Ταχυδρόμον», τὴν σειρὰν τοῦ ὁποίου ἔχω ἐπίσης πλήρη. Ἔχω περαιτέρω πλήρη τὰ στοιχεῖα τῶν εἰσαγωγέων λιπασμάτων, τῶν ὁποίων ἔχω τὰς ἀναφορὰς εἰς τὸν φάκελλόν μου πλήρεις. Εἶναι πλήρη τὰ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ἐγὼ εἶμαι κατετοπισμένος ἀπὸ ὅλας τὰς πηγάς, χωρὶς νὰ ἐπισκεφθῶ οὔτε τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, οὔτε τὴν Ἑταιρείαν Λιπασμάτων, οὔτε τοὺς εἰσαγωγεῖς, ἐκτὸς φυσικὰ τοὺς ἁρμοδίους τοῦ Ὑπουργείου.

§112Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ἐδῶ ὅμως θὰ διαφωνήσωμεν πρὸς ὡρισμένα στοιχεῖα.

§113Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἔχω νὰ εἴπω ὅτι ἐνῷ εἶχον τὸν φάκελλόν μου εἰς τὴν οἰκίαν μου πρὸς μελέτην παρεκλήθην ἀπὸ τὸν ἐπερωτήσαντα κ. συνάδελφον καὶ τὸν ἔθεσα εἰς τὴν διάθεσίν του.

§114Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐπληροφόρησε προηγουμένως τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι τὰ λιπάσματα, μπορεῖ βεβαίως νὰ εἶναι, ὅπως καὶ ἐγὼ ὑποστηρίζω, αὐτὰ καθ’ ἑαυτά, ἀκριβά, πάντως ὅμως, σήμερον εἶναι εὐθηνότερα ἐν συγκρίσει πρὸς τὰς τιμὰς τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω χρῆσιν ἑνὸς πίνακος, τὸν ὁποῖον καὶ αὐτὸν ἔχω ζητήσει ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Σύμφωνα μὲ τὸν πίνακα αὐτὸν διὰ τὴν ἀκρίβειαν τοῦ ὁποίου δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν, «τὰ λιπάσματα σήμερον εἶναι 20% εὐθηνότερα ἀπὸ τὰ γεωργικὰ προϊόντα, εἶναι 28%.... (ἀναγινώσκει) ....».

§115Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐκάματε μίαν σύγκρισιν. Μὲ ποίας τιμάς; Μὲ τὴν τιμὴν ποῦ τὰ παίρνει στὸ χωριό του ὁ χωρικός, ἢ εἰς τὸ Κέντρον Διαθέσεως;

§116Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠρκέσθητε εἰς τὸν πίνακα αὐτόν. Προσφάτως ἐπεσκέφθην τὴν ἐπαρχίαν μου καὶ ἠθέλησα νὰ κάμω μίαν ἐπαλήθευσιν τοῦ πίνακος αὐτοῦ, τὸν ὁποῖον μοῦ ἔδωσεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐὰν ζητήσετε νὰ κάμετε τὴν σύγκρισιν εἰς τὰς πεδινὰς περιοχὰς θὰ ἴδητε ὅτι τὰ λιπάσματα ἴσως νὰ μὴν εἶναι ἀκριβότερα ἐν σχέσει μὲ τὰ λοιπὰ γεωργικὰ εἴδη. Πάντως ὅμως δὲν εἶναι καὶ εὐθηνότερα εἰς τὰς πεδινὰς περιοχάς. Εἰς τὰς ὀρεινὰς ὅμως περιοχὰς εἶναι ἀναμφισβητήτως τὰ λιπάσματα συγκριτικῶς εὐθηνότερα ἀπὸ ὅ,τι ἐπωλοῦντο προπολεμικῶς.

§117Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς αὐτὸ εἴμεθα σύμφωνοι. Ἐὰν ἡ ἀναλογία τῆς τιμῆς ποὺ λέγει ἡ Τράπεζα εἶναι ἴδια μὲ τὰ προϊόντα εἰς τὰ χωριά.

§118Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Θέλω νὰ ἀναφερθῶ μόνον εἰς τὸν σῖτον ποὺ ἀπορροφᾷ τὸ 50% τῶν λιπασμάτων τόσον τῶν φωσφορικῶν ὅσον καὶ τῶν ἀζωτούχων. Ἐνῷ ὁ συντελεστὴς τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ σίτου εἶναι 347 φορές, δηλαδὴ 7½ δρχ. προπολεμικῶς, 2.500 δρχ. μεταπολεμικῶς, τώρα διὰ μὲν τὰ ἀζωτοῦχα ὁ συντελεστὴς τῆς ἀνατιμήσεως, ἐπαναλαμβάνω, μὲ τὴν τιμὴν διαθέσεως εἰς τὰ κέντρα διαθέσεως, εἶναι 296 διὰ δὲ τὰ ὑπερφωσφορικὰ εἶναι 346 διὰ τὸ ἀραιὸν καὶ 357 διὰ τὰ πυκνά...

§119Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Τὶ τιμὴν σᾶς ἔδωσε προπολεμικῶς διὰ τὰ φωσφορικά;

§120Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). 2,36.

§121Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. 2,36. 346 φορὲς ἐπάνω. Ὅταν τὸ πολλαπλασιάσετε θὰ ἴδητε ὅτι τὸ 2,36 ἐπὶ 200 φορὲς γίνεται 400.

§122Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἐὰν τὸ στρογγυλοποιήσωμεν καὶ εἴπομεν, τὰ μὲν ἀζωτοῦχα ἐπῆγαν 300 φορὲς ἐπάνω καὶ τὰ φωσφορικὰ 350, ὁ μέσος ὅρος εἶναι 325, ὁ συντελεστὴς τῆς αὐξήσεως τῶν λιπασμάτων.

§123Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε; Τὸ 2,36 καὶ τὸ 50 εἶναι ἀναμφισβήτητα, κάμετε τὴν διαίρεσιν καὶ θὰ ἴδητε 1050 ἔχει τὸ λίπασμα εἰς τὸ κέντρον.

§124Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Τὶ ἀμφισβητεῖτε ἀπὸ ὅλα αὐτά;

§125Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἀμφισβητῶ ὅτι ἡ σύγκρισις δὲν γίνεται πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ λιπάσματος εἰς τὸ κέντρον ἀλλὰ πρὸς τὴν κοστολόγησιν.

§126Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε Παμπούκα, εἶναι ἁπλοῦν τὸ πρᾶγμα. Λέγω 2,36 προπολεμικὴ τιμή, 818 τιμὴ διαθέσεως, συντελεστὴς 346. Θέλω νὰ εἴπω λοιπὸν ὅτι ἐνῷ ὁ συντελεστὴς ἀξίας τῶν λιπασμάτων εἶναι κατὰ μέσον ὅρον 325, ἡ τιμὴ τοῦ σίτου εἶναι 347. Περίπου συμβαδίζουν.

§127Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Παίρνετε τιμὴν σίτου κατ’ ὀκᾶν καὶ λιπάσματος κατὰ κιλό; Ἴσως ἐκεῖ ἔγκειται τὸ λάθος σας.

§128Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει σημασίαν αὐτό.

§129Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Διὰ μὲν τὸν συντελεστὴν τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ σίτου παίρνω τὴν ὀκᾶν καὶ λέγω 7,5 προπολεμικῶς, 2.500 μεταπολεμικῶς, ἄρα συντελεστὴς 347. Διὰ τὸ λίπασμα παίρνω τὴν τιμὴν κατὰ κιλὸν καὶ προπολεμικῶς καὶ μεταπολεμικῶς. Πάντως εὑρίσκω συντελεστήν. Αὐτὸ ἔχει σημασίαν.

§130Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι ἔτσι τὸ πρᾶγμα.

§131Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Νὰ πάρετε τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως 2.300. Τὸ 7,5 μὲ 2.300 μᾶς κάμνει 250 φορές.

§132Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ὑπάρχει μία πλάνη στὰ νούμερα.

§133Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεστηρίχθη ἡ ἄποψις ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα κερδίζει ἐκ τῆς διαθέσεως τῶν λιπασμάτων.

§134Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐγὼ δὲν τὸ ὑπεστήριξα αὐτό, ἀλλ’ ὅτι διαθέτει τὰ λιπάσματα ἄνω τῆς διεθνοῦς τιμῆς των.

§135Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ἐκ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἔχω εἰς χεῖρας μου...

§136Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε Παμπούκα ἂν καὶ ἡ συζήτησις εὑρίσκεται στὸ τέλος ἀκόμη δὲν ἀντελήφθην ὁ ἔλεγχος ποῦ κατατείνει; Λέγετε ὅτι πωλοῦνται ἀκριβὰ τὰ λιπάσματα; Ποιὸς κερδίζει;

§137Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Εἶναι ἀκριβὴς ἡ διαχείρισις ἡ μονοπωλιακὴ καὶ προκαλεῖ αὕτη ἐπιβάρυνσιν τῶν λιπασμάτων. Δὲν κερδίζει κανείς. Κύριε Ὑπουργέ, θέλετε νὰ σᾶς δώσω ἕνα παράδειγμα, εἶχα σκοπὸν νὰ σᾶς τὸ ἔδινα μετὰ διὰ νὰ ἴδητε ὅτι ἐνδέχεται νὰ μὴ κερδίζῃ κανεὶς καὶ ὅμως τὰ λιπάσματα νὰ εἶναι ἀκριβά. Ἡ ἀτασθαλία μιᾶς διαχειρίσεως μπορεῖ νὰ προκαλέσῃ μεγάλα ἀνοίγματα εἰς τὸν λογαριασμὸν τῆς διαχειρίσεως τῶν λιπασμάτων. Ὑπάρχουν 10 χιλιάδες σακκιὰ λιπάσματα ἀπολεσθέντα εἰς ἕνα φορτίον. Ἔπρεπε κάπου νὰ περάσῃ αὐτὴ ἡ ζημία. Ἐπέρασεν ἀναμφισβητήτως εἰς τὸν λογαριασμὸν λιπασμάτων. Κανεὶς δὲν κερδίζει καὶ ὅμως τὸ ἔλλειμμα τῆς διαχειρίσεως τῶν λιπασμάτων ὀγκοῦται. Ἀλλ’ ἐγὼ προσθέτω ἀκόμη ὅτι ἡ μονοπώλησις ἔχει τὴν ἀβελτηρίαν καὶ τὸ ἀταλαίπωρον, ἐνῷ ὁ συναγωνισμὸς ἔχει τὴν προσοχήν, τὴν οἰκονομίαν καὶ τὴν ἔντασιν. Δὲν εἶπον ὅτι κερδίζει κανείς.

§138Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ὅταν πρὸς στιγμὴν ἐνδιαφέρθη τὸ ἰδιωτικὸν ἐμπόριον νὰ ἀναλάβῃ τὴν διαχείρισιν καὶ διακίνησιν τῶν ἐφοδίων τὰ ὁποῖα τώρα διαχειρίζεται ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἐζήτησεν 450 δρχ. κατ’ ὀκᾶν καὶ διὰ τὸ ἥμισυ τῶν κέντρων τὰ ὁποῖα τώρα ἔχει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα μὲ ἐπιβάρυνσιν 158 δρχ. Ἀντιλαμβάνεσθε λοιπὸν ποὺ θὰ ἐφθάναμεν.

§139Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν μποροῦμε νὰ λέγωμεν πράγματα ποὺ δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα (θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§140Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, παραδεχθῶμεν ὅτι ὁ πίναξ τὸν ὁποῖον ἀνέγνωσα προηγουμένως, δὲν ἀπέχει ἐκ τῆς πραγματικότητος καὶ ὅτι τὰ λιπάσματα συγκριτικῶς μὲ τὰς τιμὰς τῶν λοιπῶν γεωργικῶν καὶ κυρίως βιομηχανικῶν προϊόντων ἐξακολουθῦν νὰ εὑρίσκωνται εἰς χαμηλότερον ἐπίπεδον, τότε νομίζω ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καλῶς διαχειρίζεται τὰ λιπάσματα. Διότι βλέπομεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὅλα τὰ ἄλλα προϊόντα τὰ βιομηχανικά, τὰ ὁποῖα διαχειρίζεται τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον εἰς τὸ ὁποῖον θέλετε νὰ διοχετεύσετε ἔστω καὶ κατὰ τὸ ἥμισυ τὰ λιπάσματα, βλέπομεν ὅτι ὅλα τὰ ἄλλα τὰ ὁποῖα ἐπαναλαμβάνω, διαχειρίζεται τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον εἶναι πολὺ ἀκριβότερα καὶ ἀπὸ τὰς τιμὰς τῶν γεωργικῶν προϊόντων ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰς τιμὰς τῶν λιπασμάτων. Συνεπῶς δὲν νομίζετε ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, ἐμπιστοσύνην μάλιστα δι’ ἕνα τόσον εὐπαθὲς εἶδος, τὸ ὁποῖον πολὺ ἐνδιαφέρει τὴν Ἀγροτικὴν τάξιν. Φοβοῦμαι μήπως τὸ πείραμα τὸ ὁποῖον ἐξ ἐνδιαφέροντος καὶ καλῆς προθέσεως θέλετε, κύριε Παμπούκα νὰ κάμωμεν, φοβοῦμαι μήπως τελικῶς τὸ πείραμα βλάψῃ τὴν Ἀγροτικὴν τάξιν. Διότι ὅλοι ἐνδιαφερόμεθα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, τὰ λιπάσματα νὰ καταστοῦν εὐθηνὰ διὰ νὰ αὐξηθῇ τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα καὶ νὰ ἀνακουφισθῇ ὁ πολυπαθὴς ἀγροτικὸς πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδος. Λοιπὸν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ὄχι μόνον δὲν πραγματοποιεῖ κέρδη ἐκ τῆς καλῆς ἢ κακῆς διαθέσεως τῶν λιπασμάτων ἀλλὰ ἀντιθέτως τὴν στιγμὴν αὐτὴν παρουσιάζει ἕνα ἄνοιγμα 6,5 δὶς δρχ. Διότι ἀπὸ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1950 ἠναγκάσθη λόγῳ τῶν ἀναγκῶν τῆς γεωργικῆς καλλιεργείας εἰς ὑπερφωσφορικὰ λιπάσματα τὰ ὁποῖα παράγονται εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ μὲ πρώτας ὕλας εἰσαγομένας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἠναγκάσθη νὰ τὰ διαθέσῃ μὲ τὸ παλαιὸν τιμολόγιον ἤτοι 807 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν τὰ ἀραιὰ καὶ 2.048 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν τὰ πυκνά, συμφώνως καὶ μὲ σχετικὴν ἔγγραφον σύστασιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, διετέθησαν ἀπὸ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1950 μέχρι τὴν 23ην Ἰουνίου 1951. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως ἐπῆλθε μικρὰ αὔξησις τῶν τιμῶν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ὅπως καὶ εἰς ἄλλα εἴδη καὶ ἀπορῶ διατὶ ἐγεννήθη ἡ ἀμφισβήτησις εἰδικῶς ὡς πρὸς τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ὅταν μετὰ ἑξάμηνον ἔγινεν ἡ κοστολόγησις τῶν λιπασμάτων, τὰ ὁποῖα διετέθησαν εἰς τοὺς ἀγρότας μὲ τὰς παλαιὰς τιμάς, λόγῳ τῆς αὐξήσεως εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν προέκυψεν ἄνοιγμα εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, τὸ ὁποῖον καὶ σήμερον εἶναι ἀκάλυπτον. Ἔγινε μεγάλη συζήτησις, κύριε Παμπούκα, ἐκ μέρους σας καὶ ἐπιμείνατε πολὺ εἰς μίαν προμήθειαν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐξ Ἀλγερίου τῶν 10.000 τόννων κατὰ μῆνα Ἰούλιον τοῦ 1951. Πράγματι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἰσήγαγε ποσότητα 10.000 τόννων ὑπερφωσφορικῶν λιπασμάτων. Τὰ λιπάσματα αὐτὰ εἴπατε, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἠγοράσθησαν εἰς τὸ Ἀλγέριον 402.000 δρχ. ὁ τόννος. Εἴπατε ἐπίσης ὅτι προεκήρυξεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα κατὰ τὰ μέσα τοῦ 1951 διεθνῆ διαγωνισμὸν καὶ κατεκύρωσε τὴν τιμὴν τῶν λιπασμάτων αὐτῶν εἰς τὴν τιμὴν τῶν 492.000 δραχμῶν κατὰ τόννον. Ἐὰν ἀφαιρέσωμεν τὴν τιμὴν τῶν σάκκων καὶ 60.000 διὰ ναῦλον ἀπὸ Δραπετσῶνος εἰς Πειραιᾶ, βλέπομεν ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐπρομηθεύθη λιπάσματα μὲ τιμὴν 302.000 δρχ. Ἐννοεῖτε ὅτι 302.000 ἐστοίχισε τὸ λίπασμα εἰς τὸ Ἀλγέριον.

§141Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Εἰς τὸν Πειραιᾶ, ἀφοῦ τὸ μετέβαλε τὸ φόμπ εἰς τσὶφ καὶ τὸ ἔκανε παραδοτέον εἰς τὸν Πειραιᾶ.

§142Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ὑποστηρίζετε ὅτι ἐστοίχισε 302.000 εἰς τὸν Πειραιᾶ. Ἡ ΑΤΕ λέγει τὸ ἑξῆς: ἀξία τῶν ἐν λόγῳ λιπασμάτων εἰς λιμένας Ἀλγερίου δρχ. 401.000, ναῦλος 96.000, ἀσφάλιστρα 4.000, προμήθεια ἀντιπροσώπων κλπ. διάφορα ἔξοδα 158.000 δρχ.

§143Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἡ Τράπεζα βάζει πάντοτε καὶ τὰ ἔξοδά της διὰ νὰ μᾶς μπλέκῃ καὶ πάντοτε μοῦ ἀνακατεύετε κόστος τσὶφ Πειραιᾶ μὲ τὰς προμηθείας τῆς Τραπέζης. Θὰ ἐστοίχιζεν αὐτὸ τὸ εἶδος τῶν ἀραιῶν ὑπερφωσφορικῶν ἐὰν ἦτο γυμνὸν ὅπως τὸ παραλαμβάνῃ εἰς τὴν Δραπετσῶνα, ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν 302.000 δρχ. καὶ παρὰ ταῦτα ἐκοστολογήθη πρὸς 500.000 δρχ. τὸν τόννον.

§144Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Φαίνεται ὅτι ὁ κ. συνάδελφος δὲν βάλλει κατὰ τῆς Τραπέζης, ὅτι δηλαδὴ ἐνῷ ἠγόρασε εὐθηνά, διέθεσεν ἀκριβά.

§145Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Βάλλω ἐναντίον τῆς Α.Τ.Ε. διὰ τὰ ἀζωτοῦχα καὶ ἐναντίον τῆς Ἑταιρείας Λιπασμάτων διὰ τὰ ὑπερφωσφορικά.

§146Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Διότι ἡ Τράπεζα πράγματι μὲ πολλὴν ἐπιμέλειαν ἐπέλεξε τὴν πλέον συμφέρουσαν προμήθειαν. Λέγει ὁ κ. συνάδελφος, ἀφοῦ στοιχίζουν τόσον εὐθηνὰ τὰ λιπάσματα τὰ ἐρχόμενα εἰς τὸν Πειραιᾶ, θὰ ἔπρεπε καὶ ἡ Ἑταιρεία Λιπασμάτων νὰ ὑποχρεωθῇ εἰς τὴν ἰδίαν τιμὴν νὰ παράγῃ καὶ παραδώσῃ τὰ λιπάσματα τὰ ὁμοίου τύπου. Ἐκεῖ καταλογίζει εὐθύνην, ὅτι δηλαδὴ ἔπρεπε ἡ Ἑταιρεία Λιπασμάτων νὰ ὑποχρεωθῇ νὰ παραδώσῃ λιπάσματα εἰς οἵαν τιμὴν ἐπέτυχε καὶ ἡ Α.Τ.Ε. εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αὐτὸ λέγουν τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ καὶ αὐτὸ εἴπατε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὸ συνάπτεται μὲ μίαν ἰδιόρρυθμον ἀντίληψιν τοῦ κ. Παμπούκα, ὅτι ἐπὶ 20 ὁλόκληρα χρόνια οἱ ἑκάστοτε Ὑπουργοὶ τῆς Γεωργίας καὶ ἡ ὑπηρεσιακὴ ἡγεσία δὲν ἀντελήφθησαν ὅτι ὁ νόμος τοῦ 1931, περὶ μάξιμουμ τιμῆς ἐγχωρίων λιπασμάτων, ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ δὲν κατηργήθη. Μετὰ μίαν εἰκοσαετίαν ὁ κ. Παμπούκας, ἀπεκάλυψεν ὅτι ἰσχύει ὁ νόμος αὐτὸς καὶ συνεπῶς ὑπέπεσαν εἰς μίαν τοιαύτην πλάνην ὅλοι οἱ Ὑπουργοὶ τῆς εἰκοσαετίας αὐτῆς.

§147Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Αὐτὸ τὸ ὑποστηρίζω ἀφ’ ἧς ἠνδρώθη ἡ Ἑταιρεία καὶ δηλοῖ καὶ ἡ ἰδία ὅτι δύναται νὰ χορηγῇ τὰ λιπάσματά της εἰς διεθνεῖς τιμάς.

§148Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Κύριε Παμπούκα, ἡ ποσότης αὐτὴ ἐστοίχισε τελικῶς 785.000. Ταὐτοχρόνως, καθ’ ὃν χρόνον ἠγοράσθησαν τὰ ὑπερφωσφορικὰ λιπάσματα ἐκ τοῦ Ἀλγερίου, τὰ ἐγχώρια λιπάσματα ἔχουν τὴν ἑξῆς τιμήν: Τιμὴ εἰσαγωγῆς παρὰ τῆς Ἑταιρείας Λιπασμάτων δρχ. 500.000, φόρος κύκλου ἐργασιῶν 30.000, ἀξία σάκκων 130.000, ἔξοδα διαχειρίσεως Τραπέζης 158.000, σύνολον 818.000. Δηλαδὴ ἐστοίχισαν τὰ ἐξ Ἀλγερίου 745.000 ἔναντι 818.000 τῆς Ἑταιρείας.

§149Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἔπρεπε νὰ τεθῇ τιμὴ 745.000.

§150Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ κ. Παμπούκας παραδέχεται ὅτι διὰ τὰ λιπάσματα αὐτά, τὰ ὁποῖα σχηματίζουν ἕνα κόστος διὰ τὴν Α.Τ.Ε. 745.000, διὰ τὴν Ἑταιρείαν Λιπασμάτων εἶναι 818.000. Ἄρα ὑπάρχει ἕνα ἄνοιγμα 73 δραχμῶν κατὰ κιλόν. Ἀλλὰ εἰς τὰς 818.000 ὑπάρχει 6% φόρος κύκλου ἐρργασιῶν, τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἐκπέσετε ἀπὸ τὰς 818.000, διὰ νὰ ἴδητε πόσον πλησίον εἶναι αἱ τιμαὶ τῶν ἐγχωρίων ἀπὸ τὰς τιμὰς τῶν ξένων λιπασμάτων.

§151Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Θέλω νὰ μείνετε εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ λιπάσματος τσὶφ Πειραιᾶ γυμνὸν καὶ νὰ μὴ ἀναμιγνύετε ὅλα τὰ ἄλλα διότι ἔτσι τὸ ζήτημα μπερδεύεται.

§152Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ὑπεστηρίξατε τὴν ἄποψιν ὅτι καὶ ἡ Α.Τ.Ε. ἐφαρμόζει τὸν νόμον τῆς ἀντικαταστάσεως τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου. Ἡ Α.Τ.Ε. σύμφωνα μὲ τὰ στοιχεῖα μου, δὲν ἐφαρμόζει τὸν νόμον αὐτὸν τῆς ἀντικαταστάσεως, πρῶτον διότι σπανίως ἔχει ἀποθέματα τοὐλάχιστον ἐσωτερικῆς παραγωγῆς λιπασμάτων, διότι μεσολαβεῖ μακρὸν χρονικὸν διάστημα ἀφ’ ἧς παραλαμβάνει τὰ λιπάσματα ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν καὶ τὰ διαθέτει, ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη ὑπάρξῃ ἀπόθεμα λιπασμάτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων, ὅταν πρόκειται νὰ γίνῃ ἡ κοστολόγησις, λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ τυχὸν μικροτέρα τιμὴ τῶν λιπασμάτων καὶ ἔτσι τὰ νέα λιπάσματα πωλοῦνται εὐθηνότερα συγκρινόμενα μὲ τὰ εὐθηνὰ ἀποθέματα τῆς Τραπέζης. Συνεπῶς καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἡ Α.Τ.Ε. δὲν ἀποκομίζει κέρδος ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου περὶ ἀντικαταστάσεως.

§153Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ μᾶς τὰ δίδετε κατόπιν ἐρεύνης ἢ κατόπιν πληροφοριῶν τῆς Α.Τ.Ε.;

§154Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Ὅταν ἐγένετο ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Παμπούκα, νομίζω ὅτι ὅλοι ἐνδιεφέρθημεν νὰ μάθωμεν τὴν πραγματικότητα ἐὰν πράγματι διαχειρίζεται καλῶς ἡ Α.Τ.Ε. τὰ λιπάσματα ἢ ἐὰν τὰ ἐπιβαρύνῃ ὑπερβολικὰ εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν ἢ ἠρύσθην τὰ στοιχεῖα ἐκ τῶν περιοδικῶν τῆς Α. Τ.Ε. καὶ ἐξ ἄλλων στοιχείων τὰ ὁποῖα ἔλαβα ὑπευθύνως ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους τῆς Α.Τ.Ε. Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας λάβῃ τὸν λόγον, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ μᾶς δώσῃ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνεφέραμεν. Ὁ κ. Παμπούκας ὁ ὁποῖος ἐπιμένει νὰ διατεθοῦν τὰ λιπάσματα εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, λέγει τὰ ἑξῆς εἰς τὴν ἀγόρευσίν του: «Ἂν ἱδρυθῇ τὸ ἐργοστάσιον ἀζώτου ......... (ἀναγινώσκει).........». Δηλαδὴ τότε δὲν θὰ ἔχετε ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον.

§155Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Τότε θὰ ἔχωμεν κρατικὴν παραγωγὴν ὅλων τῶν λιπασμάτων ποὺ χρειάζεται ἡ χώρα καὶ θὰ σκεφθῶμεν κατ’ ἄλλον τρόπον.

§156Κ. ΛΙΔΩΡΙΚΗΣ. Τελευτῶν, κ. συνάδελφοι, νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει ἔδαφος ἐφαρμογῆς ἐν προκειμένῳ συναγωνισμοῦ, διότι συναγωνισμὸς ὑπάρχει μόνον εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον τὸ ὁποῖον προσδοκᾶ κέρδος. Ἂν λοιπὸν δεχθῶμεν ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ὅπως ὑποστηρίζω καὶ φαίνεται καὶ ἐκ τῶν ἐπισήμων στοιχείων ὅτι δὲν ἀποκομίζει κέρδος, τότε δὲν βλέπω διὰ τίνα λόγον θὰ ἀνατεθῇ ἡ διάθεσις τῆς ἡμισείας ποσότητος λιπασμάτων εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον τὸ ὁποῖον ὁπωσδήποτε θὰ ἐπιδιώξῃ καὶ ἐμπορικὸν κέρδος. Εἶναι λίαν ἐνδεχόμενον κ. συνάδελφοι ἂν θελήσωμεν νὰ πειραματισθῶμεν τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, θὰ διαθέτῃ λίπασμα μόνον εἰς τὰς πεδινὰς περιοχάς. Ἂν σήμερον ἔχωμεν ἐπιτυχίαν εἰς τὴν διάδοσιν τῶν λιπασμάτων, εἶναι ὅτι χάρις εἰς τὰς προσπαθείας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἱδρύθησαν πολλὰ κέντρα διαθέσεως καὶ εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς καὶ οὕτω καθίσταται δυνατὴ ἡ προμήθεια λιπασμάτων καὶ εἰς τὰς περιοχὰς αἱ ὁποῖαι ἔχουσιν ἀνάγκην περισσότερον ἀπὸ τὰς πεδινάς. Νομίζω ὅτι τὸ συμπέρασμα τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὑπὲρ τῆς ὁποίας τάσσομαι κ’ ἐγὼ θὰ φωτίσῃ ἀπολύτως τὸ θέμα τῶν λιπασμάτων. Ἐπιμένω δὲ εἰς τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἐν ἀρχῇ τῆς ἀγορεύσεώς μου ἔκανα ὅπως ἡ Κυβέρνησις σκεφθῇ τὴν ἐπιδότησιν τῶν λιπασμάτων ὅπως ἀκριβῶς γίνεται καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν. (Χειροκροτήματα).

§157Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγὼ δὲν ἐπιμένω νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἐπιδότησιν. Νομίζω ὅτι θὰ εἶναι ἀρκετὸν ἐὰν κατορθώσω καὶ ἐπιτύχω τὴν ἄρσιν τῆς φορολογίας, δηλαδὴ τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου τοῦ κύκλου ἐργασιῶν, ὁ ὁποῖος φθάνει εἰς 6%.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§159ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.25′ μ.μ.).