1952.02.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 52α

Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7. 15′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι βουλευταί, μετὰ βαθείας θλίψεως, ἀνακοινῶ εἰς τὸ Σῶμα, τὸν πρὸ ἐλαχίστης ὥρας ἀναγγελθέντα μοι θάνατον τοῦ ἐκλεκτοῦ συναδέλφου βουλευτοῦ Ἠλείας, Βασιλ. Στεφανοπούλου. Παρακαλῶ ὅπως, εἰς ἔνδειξιν τιμῆς πρὸς τὴν μνήμην τοῦ ἐκλιπόντος συναδέλφου, ἐγειρόμενοι τηρήσωμεν ἑνὸς λεπτοῦ σιγήν. (Ἅπαντες οἱ βουλευταὶ ἐγείρονται καὶ τηρεῖται ἑνὸς λεπτοῦ σιγή).

§4Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πενθοῦμεν τὸν θάνατον προσφιλοῦς καὶ διακεκριμένου συναδέλφου, τοῦ Βασιλείου Στεφανοπούλου. Ἡ ἀπώλεια εἶναι βαρεῖα. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ συμφωνήσουν ὅλοι οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ἐὰν προσθέτω τὴν φράσιν: Εἶναι βαρεῖα ὄχι μόνον δι’ ἡμᾶς, εἰς τὸ κόμμα τὸ ὁποῖον ἀνῆκεν, ἀλλὰ καὶ δι’ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν. Ὁ Βασίλειος Στεφανόπουλος, ὑπῆρξεν ἐκ τῶν μᾶλλον διακεκριμένων βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν καὶ ἐμόχθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς μικροτέρας αἰθούσας τῶν συνεδριάσεων τῶν Ἐπιτροπῶν. Ἀνῆκεν εἰς τὴν χορείαν ἐκείνην τῶν βουλευτῶν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκουν οἱ ἄνδρες οἱ κατ’ ἐξοχὴν Κοινοβουλευτικοί, οἱ ἐμπνευσμένοι ἀπὸ τὸ καθῆκον τὸ ὁποῖον τοὺς ὑπαγορεύει ἡ ἐντολὴ τοῦ Λαοῦ. Μνημειώδης θὰ παραμείνῃ ἡ εἰσήγησις τὴν ὁποίαν εἶχε κάμει ἐπὶ τοῦ Συντάγματος. Μνημειώδεις θὰ παραμείνουν καὶ αἱ ἄλλαι ἀγορεύσεις τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Ἡ ἐργατικότης του ὑπῆρξε παραδειγματική. Ἡ μόρφωσίς του, πολιτική, νομικὴ καὶ οἰκονομολογικὴ ὑπῆρξεν ἐξαίρετος. Τὸ ἦθος του διακεκριμένον. Ἦτο ἀνὴρ σώφρων, ἀνὴρ ὁ ὁποῖος οὐδέποτε παρεσύρετο ἀπὸ τοὺς φανατισμοὺς τῆς στιγμῆς. Αἱ σκέψεις του ἀφιεροῦντο εἰς τὸ μέλλον καὶ διείπετο ὁ ἀείμνηστος Βασίλειος Στεφανόπουλος ἀπὸ βαθύν, βαθύτατον πατριωτισμόν. Ὡς Ὑπουργὸς—καὶ εἶχα τὴν τύχη νὰ συγκαταλέγωμαι εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς ὁποίας μέλος ὑπῆρξεν ὁ Βασίλειος Στεφανόπουλος—ὡς Ὑπουργὸς ἦτο ἐπίσης ἐκ τῶν ὀλίγων. Αἱ εἰσηγήσεις του εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὅταν διετέλεσεν Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὑπῆρξαν πάντοτε σαφεῖς, πάντοτε καλῶς θεμελιωμέναι. Αἱ εἰσηγήσεις του ἐπὶ φορολογικῶν προβλημάτων ὑπῆρξαν εἰσηγήσεις αἱ ὁποῖαι—ἀτυχῶς δὲν κρατοῦνται πρακτικὰ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον —ἐὰν διεσώζοντο, θὰ ἀπετέλουν πρότυπον Ὑπουργικῶν εἰσηγήσεων. Ὅλοι οἱ ὁποῖοι εἴχομεν μετάσχει τῆς κυβερνήσεως τοῦ ἀειμνήστου Σοφούλη καὶ μετὰ ταῦτα τοῦ ἀειμνήστου Διομήδους, εἴχομεν χαρῆ τὴν καθαρότητα τῆς σκέψεως, τὴν ἁβρότητα καὶ τὴν ἔξοχον εὐσυνειδησίαν τοῦ ἀνδρός. Δὲν ὑπάρχει πλέον μεταξὺ ἡμῶν ὁ Βασίλειος Στεφανόπουλος. Ἂς εἶναι ἡ μνήμη του αἰωνία καὶ τὸ παράδειγμά του ἂς ἀποτελέσῃ παράδειγμα φωτεινὸν δι’ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ἀκολουθήσουν εἰς τὸ μέλλον τὴν ὁδὸν τῆς πολιτικῆς.

§5Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ (Πρ. Κυβερν.). Ὡς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὡς ἄτομον, αἰσθάνομαι βαθεῖαν θλῖψιν διὰ τὴν ἀπώλειαν ἑνὸς διακεκριμένου μέλους τοῦ Κοινοβουλίου. Ὁ Βασίλειος Στεφανόπουλος δὲν ἦτο μόνον συνάδελφος διακεκριμένος, ἀλλ’ ἦτο καὶ ἄνθρωπος μὲ ἀρετὰς καὶ προτερήματα. Τὸν ἐγνώρισα καλῶς καὶ ἦτο εἷς ἐκ τῶν πλέον συμπαθητικῶν συναδέλφων. Ἐκφράζω τὴν θλῖψιν τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ἐπίσης καὶ τὰ θερμότερα συλλυπητήρια εἰς τὴν βαρυπενθοῦσαν οἰκογένειάν του. Ἐγὼ δὲ προσωπικῶς αἰσθάνομαι ἰδιαιτέραν θλῖψιν διὰ τὴν ἀπώλειαν ἑνὸς φίλου.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ὅπως ἐὰν δέχεται, εἰς ἔνδειξιν πένθους διὰ τὸν θάνατον τοῦ συναδέλφου, λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§7ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 7.30′ μ.μ.).