1952.02.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 48η

Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Τσιαπάρας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Κότσιανος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§4Σ. ΚΟΤΣΙΑΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Διαχειρισταὶ ΚΤΕΛ Βορείου Ἑλλάδος ζητοῦν τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου διὰ «λεωφορείων συγκοινωνιῶν κ.λ.π.». Ὁ Μ. Γλέζος κρατούμενος εἰς τὰς φυλακὰς Ἀβέρωφ ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἐκ τῶν φυλακῶν ἀπόλυσίν του. Ἡ Πανελλήνιος Ὁμοσπονδία Συνταξιούχων ΤΕΒΕ διαμαρτύρεται δι’ ἄνανδρον χειροδικίαν τοῦ Ἀντιπροέδρου ΤΕΒΕ Ν. Νικολοπούλου κατὰ τοῦ αἱρετοῦ Προέδρου τῆς ὡς ἄνω Ὁμοσπονδίας Θ. Ἀποστολίδη καὶ ζητεῖ τιμωρίαν τοῦ ὑπαιτίου. Τὸ 70 Κοινὸν Ταμεῖον εἰσπράξεων φορτηγῶν αὐτοκινήτων Βόλου διαμαρτύρεται δι’ ὑπογραφὴν παρὰ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀποφάσεως χορηγήσεως εἰς ΕΟΜΑ μεταφορικοῦ ἔργου ἐπὶ τῶν μεταφερομένων εἰδῶν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης καὶ Ἄρτης κ. Χ. Ρῖζος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Κασσιτεροχαλκουργῶν Ἄρτης, ζητοῦντος ὅπως ὑπαχθῶσιν εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τοῦ νόμου 3651)1928′ Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης καὶ Ἄρτης κ. Χ. Ρῖζος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Ἄρτης Φιλιππιάδος, ζητούσης κατάργησιν τῶν εἰσαγωγικῶν ἐξετάσεων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Β. Βασιλικὸς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἐπαγγελματιῶν Στρατονίκης, ζητούσης ἄμεσον χορήγησιν ἐπαγγελματικῶν δανείων ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολ)νθίας κ. Β. Βραχνὸς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Μαργαρίτας Μαγκανᾶ κατοίκου Ἀθηνῶν ζητούσης ἀκύρωσιν τῆς χορηγηθείσης παρὰ τοῦ Πολεοδομικοῦ γραφείου ἀδείας ἀντικαταστάσεως στέγης οἰκίας κειμένης ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Θρασύλου 5 ὡς ἀντικειμένης εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νομοθετικοῦ Δ)τος 1928 κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης καταθέτει ἀναφορὰν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ μὴ συμπληρωσάντων 2.500 ἡμερομίσθια, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ νόμου 1846)51 εἰς τρόπον ὥστε νὰ περιορισθοῦν τὰ ἡμερομίσθια εἰς 1.500 τὸ δὲ ὅριον τῆς ἡλικίας νὰ μειωθῇ εἰς τὸ 55ον ἔτος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Κ. Βουδούρης καταθέτει ἀναφορὰν ἐφέδρων ἐξ ἐφέδρων καὶ μονίμων ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν, ζητούντων τὴν συμπλήρωσιν τοῦ καταστατικοῦ τοῦ Ἱδρύματος τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων διὰ τῶν ἐν τῷ ὑπομνήματί των ἀναφερομένων εὐεργετικῶν διατάξεων ἤτοι χορήγησιν συντάξεων 80% τῶν ἀποδοχῶν εἰς τοὺς συμπληρώσαντας 3.000 ἡμερομίσθια καὶ τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Κοζάνης κ. κ. Θ. Σαράντης, Δ. Δόκος καὶ Γ. Καρότσης καταθέτουν ἀναφορὰν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν τῆς Στίκτης Κοζάνης, ζητούντων γεωργικήν των ἀποκατάστασιν εἰς τὰς ἀποκαλυφθείσας γαίας τοῦ ἕλους Σαρὶ–Γκιόλ. Οἱ βουλευταὶ Κοζάνης κ. κ. Θ. Σαράντης, Δ. Δόκος καὶ Γ. Καρότσης καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων Πτολεμαΐδος ζητούντων ὅπως ἀνασταλῇ ἡ εἴσπραξις ὑπὲρ ΤΕΒΕ λόγῳ δυσπραγίας καὶ καθορισθῇ προαιρετικὴ ἡ ἐγγραφὴ τῶν μελῶν εἰς ΤΕΒΕ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων Πατρῶν διαμαρτυρομένων δι’ ἀποκλεισμὸν τοῦ λιμένος Πατρῶν ὡς μεταναστευτικοῦ τοιούτου. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Πολιτικῶν Συνταξιούχων Κερκύρας ζητοῦντος δικαίαν κατανομὴν τοῦ βοηθήματος τοῦ Ταμείου Προνοίας Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Κοσμᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων καὶ διαφόρων Συν)σμῶν Ἐπιταλίου ζητούντων ἀποστολὴν εἰδικῶν ὑπαλλήλων πρὸς διαπίστωσιν τῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν ἐκ τῶν συνεχῶν βροχῶν ἐσπαρμένων ἐκτάσεων, διαρρύθμισιν τῆς κοίτης τοῦ Ἀλφειοῦ ποταμοῦ, ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων ἀγροτῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Κοσμᾶς καταθέτει ἀναφορὰν διαφόρων ὀργανώσεων τῆς πόλεως Μεσσήνης διαμαρτυρομένων διὰ κατάργησιν τοῦ Πλημμελειοδικείου τῆς ὡς ἄνω πόλεως. Ὁ Σύνδεσμος Ἐθνικιστῶν Ἀρβυλοτεχνιτῶν Ἀθηνῶν ζητεῖ ὅπως κατὰ τὰς διενεργουμένας δημοπρασίας πρὸς προμήθειαν ἀρβυλῶν τοῦ στρατοῦ συμμετέχουσι κεχωρισμένως αἱ μὲν βιομηχανίαι μὲ ποσοστὸν συμμετοχῆς 40% αἱ δὲ βιοτεχνίαι μὲ 60% πρὸς πρόληψιν τῆς μαστιζούσης τὴν τάξιν τῶν ἀνεργίας κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ. κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Μελισσοκομικῶν Συν)σμῶν Ἁγίας Παρασκευῆς καὶ Βάλτης ζητούντων αὔξησιν τῆς παθητικότητος 40% πρὸς προστασίαν ἐξαγωγῆς μέλιτος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Ε. Ζανῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Δωδεκανήσου ζητούσης τὴν χορήγησιν τοῦ ἀναγκαιοῦντος συναλλάγματος πρὸς ἀγορὰν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ 200 ἀντλητικῶν συγκροτημάτων ἀπαραιτήτων διὰ τὴν καλλιέργειαν πρωΐμων κηπευτικῶν προϊόντων. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Μανέντης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων Κοζάνης ζητοῦντος κατάργησιν τοῦ ἀπὸ 4)8 Μαΐου 1948 Β. Δ)τος περὶ κοινῶν ταμείων, βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν των ἀναλόγως τῆς προϋπηρεσίας των καὶ τῶν οἰκογενειακῶν βαρῶν, καθιέρωσιν ὁμοιομόρφου στολῆς ὁδηγῶν καὶ βοηθῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Γ. Κακαγιάννης καταθέτει ἀναφορὰν Λεωφορειούχων Λαρίσης–Ἀγυιᾶς–Συκουρίου καὶ Γόννων ζητούντων ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ὀργανώσεως ὑπεραστικῶν συγκοινωνιῶν κατὰ Νομοὺς κ.λ.π. Ὁ κ. Ι. Μιχαὴλ (Ὑπ. Θρησκευμάτων καὶ Ἐθν. Παιδείας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τῆς συγγραφῆς, ἐκδόσεως καὶ κυκλοφορίας τῶν Πανεπιστημιακῶν συγγραμμάτων». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1696)51 νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ δικαιοστάσιον». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διευκολύνσεως ἀστικῆς στεγάσεως καὶ χαρακτηρισμοῦ αὐτῆς ὡς δημοσίας ὠφελείας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μόδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἐξ ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων διὰ τὴν ἵδρυσιν ἢ ἐπέκτασιν ἀεροδρομίων ἐν Κρήτῃ κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μπέλλας, Κ. Πετρόπουλος, Ε. Καμινόπετρος καὶ Ε. Πέτσος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς ἀνθυπασπιστὰς τῆς Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Λαντζούνης, Κ. Λιδωρίκης καὶ Ι. Μογγογιάννης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς ἀνθυπασπιστὰς τῆς Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Θεοχαρίδης, Κ. Πετρόπουλος, Α. Θεολογίτης, Ε. Δενδρινός, κ. ἄ. καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς ἀνθυπασπιστὰς τῆς Χωροφυλακῆς».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἐν ἀποστρατείᾳ Ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Χίου ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Ἐσωτερικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου πρὸς ἐξομοίωσιν τῶν βοηθημάτων ἐκ τῶν Ταμείων Ἀρωγῆς Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς καὶ ἀλληλοβοηθείας ὁπλιτῶν ἀποστρατευθέντων κατὰ τὰ ἔτη 1945, 1946 καὶ 1947 μετὰ τῶν βοηθημάτων τῶν ἑκάστοτε ἀποστρατευομένων.

§6Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἐξελθόντες τοῦ στρατεύματος κατὰ τὸ 1945, 1946–47, ἔλαβον βοήθημα ἀπὸ τὸ Μ. Τ. Στρατοῦ. Ἀντιθέτως οἱ ἐξελθόντες τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς βαθμοφόροι καὶ ὁπλῖται κατὰ τὸ 1945–46–47, δὲν ἔλαβον βοήθημα καὶ δι’ αὐτὸ παραπονοῦνται διὰ τὴν ἄνισον μεταχείρισιν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Νομίζουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὅτι τὸ Ταμεῖον ἀρωγῆς τῆς Χωροφυλακῆς ἠμπορεῖ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ αἴτημά των καὶ νὰ τοὺς δοθῇ βοήθημα, ἴσον ὄχι μὲ τὸ σημερινόν, ἀλλὰ μὲ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔλαβον οἱ ἐξελθόντες τὸ 1948. Ἐπειδὴ οἱ ἐξελθόντες τοῦ στρατοῦ ἔλαβον βοήθημα, δίκαιον εἶναι νὰ ἐξετασθῇ καὶ τὸ αἴτημα τῶν ἐξελθόντων ἐκ τῆς Χωροφυλακῆς μήπως εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν διὰ νὰ μὴ μένουν μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὸ Κράτος συμπεριφέρεται ἀνίσως πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τὸ ὑπηρέτησαν καὶ τὸ ὑπηρετοῦν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πάλλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§8Α. ΠΑΛΛΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ θερμῶς τὴν ἀναφορὰν αὐτήν, κύριε Πρόεδρε, διότι κρίνω ὡς δίκαιον τὸ αἴτημά της καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἱκανοποίησίν της.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§10Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως λάβῃ μέριμναν διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§12Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ἡ δυσχέρεια ἔγκειται εἰς τὸ ἑξῆς: Οἱ μέτοχοι τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας παραπονοῦνται ὅτι θέλομεν νὰ ἐπιβαρύνωμεν ὑπερβολικῶς τὸ Ταμεῖον των μὲ παροχὰς ἀναδρομικάς. Διότι ἦτο ἄλλη ἡ ἀξία τῆς δραχμῆς τὸ 1943 ἢ 44 ὅτε ἔφυγον οἱ ἐν λόγῳ ἀξιωματικοὶ καὶ ἄλλη τὸ 1948 καὶ συνεπῶς τὰ βοηθήματα ἦσαν μικρότερα τότε. Σήμερον ζητοῦν νὰ δώσωμεν βοήθημα σύμφωνα μὲ τὴν ἀξίαν τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ δραχμὴ τὸ 1948. Καὶ παραπονοῦνται οἱ μέτοχοι τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας. Εἶναι θέμα ἐξετάσεως, ἐὰν ἔχῃ δυναμικότητα διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἱκανοποιηθῇ καὶ τὸ αἴτημα τῶν ἐν λόγῳ ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν. Ἐὰν θὰ δύναται, ἀσφαλῶς θὰ προσπαθήσωμεν νὰ τοὺς ἱκανοποιήσωμεν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σχινᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Κτηματικῆς Ἑνώσεως τῶν ἁπανταχοῦ Ἑλλήνων, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Δικαιοσύνης, σχετικῶς μὲ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν ἐνοικίων, κλπ.

§14Α. ΣΧΙΝΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν, κ. Πρόεδρε.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§16Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἰθάκης, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐσωτερικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν παγιωθεῖσαν Γεωργικὴν Ἀσφάλειαν, κλπ.

§18Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ ζητήματος τοῦ Διευθυντοῦ Ἀγροφυλακῆς Ἰθάκης, συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος καταρτίζει νομοσχέδιον περὶ Ἀγροφυλακῆς, ὅτι ἐὰν θέλωμεν νὰ παραμείνουν οἱ ἀγρόται εἰς τὰ χωρία των καὶ νὰ καλλιεργοῦν τὴν γῆν, πρέπει νὰ ἔχουν καὶ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν. Ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις ποὺ θὰ τοὺς κάμωμεν δὲν θέλουν νὰ εἶναι ἀνωτέρα ἀπὸ τὴν ἐνίσχυσιν ποὺ κάμνουν οἱ ἐργάται τῶν χωρίων εἰς τοὺς ἐργάτας τῶν πόλεων. Ὅπως οἱ ἐργάται τῶν χωρίων πληρώνουν κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις διὰ τοὺς ἐργάτας τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς καὶ τῶν μεγάλων κέντρων, ἄλλο τόσο πρέπει τὸ Κράτος νὰ βοηθήσῃ καὶ τοὺς ἀγρότας. Ἐν προκειμένῳ τὸ βοήθημα ποὺ θὰ κάμῃ τὸ Κράτος εἰς τοὺς ἀγρότας εἶναι ὅπως οἱ ἀγροφύλακες θεωρηθῶσιν δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ πληρώνωνται ἀπὸ τὸ ταμεῖον τοῦ Κράτους. Διότι, ὅπως ἀπὸ τὴν φορολογίαν τὴν εἰδικήν των πληρώνεται, καὶ πολὺ δικαίως πληρώνεται, ἡ Ἀστυνομία Πόλεων ποὺ εἶναι εἰς τὰς πόλεις, ὅπως ἀπὸ τὴν φορολογίαν τὴν εἰδικήν των πληρώνονται τὰ ἐμπορεύματα εἰς μεγαλυτέραν ἀξίαν, τὰ ντρίλια καὶ τὰ ὑφάσματα καὶ παίρνουν ἀπὸ ἐκεῖ τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις οἱ ἐργάται τῶν πόλεων, ἄλλο τόσο ἔχουν δικαίωμα οἱ ἀγρόται τὴν ἀγροφυλακὴν ποὺ φυλάττει τὰ χωράφια, ποὺ φυλάττει τὰ προϊόντα, νὰ τὴν πληρώνουν οἱ κάτοικοι τῶν πόλεων, πολὺ περισσότερον ποὺ τὰ ὡραιότερα φροῦτα, τὰ καλύτερα λαχανικά, ἡ καλυτέρα παραγωγὴ τῆς γῆς ἔρχονται καὶ καταναλίσκονται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ. Νομίζω δέ, κύριοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μέσα σὲ 250 βουλευτὰς νὰ εἶναι οἱ 229 βουλευταὶ ἐπαρχιῶν καὶ νὰ ἀφήνωμεν ἐγκαταλελειμμένην τὴν ἐπαρχίαν ἀφοῦ εἴμεθα μάρτυρες τῆς ταλαιπωρίας ποὺ ὑφίστανται οἱ ἀγρόται καὶ πρὸ παντὸς τῆς ἐγκαταλείψεως τῶν ἀγροτικῶν περιοχῶν καὶ τῆς συγκεντρώσεως ὅλων τῶν κατοίκων τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰ κέντρα.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου Μεσσηνίας, ὅστις ζητεῖ τὴν κατάργησιν τῆς φορολογίας ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς.

§20Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστὴ εἰς τοὺς περισσοτέρους ἐξ ἡμῶν, ἡ διαμαρτυρία τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, λόγῳ τῆς κατὰ τὸ τρέχον ἔτος αὐξήσεως τῆς φορολογίας ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Ἦτο τόσον μεγάλη ἡ αὔξησις τῆς φορολογίας, ὥστε νὰ ἔχῃ προκαλέσῃ τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ νὰ ζητῇ οὗτος τὴν ἄμεσον κατάργησιν τοῦ ὠφελίμου τούτου Σώματος τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Ἀντελήφθην προσωπικῶς ἐκ τῆς ἀμέσου ἐπικοινωνίας μου μὲ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς περιφερείας μου, ἀλλὰ καὶ ἐκ διαφόρων τηλεγραφημάτων, τὰ ὁποῖα ἀνεκοινώθησαν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι πράγματι ἦτο μεγάλη ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ. Ὀφείλεται δὲ ἡ ἐπιβάρυνσις αὕτη εἰς τὸ ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ἓν μέρος τῆς φορολογίας ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας εἰσεπράττετο διὰ τῶν διαπυλίων τελῶν, τὰ ὁποῖα, ὡς εἶναι γνωστόν, κατηργήθησαν. Αἱ ἁρμόδιαι δὲ ὑπηρεσίαι διὰ νὰ συμπληρώσουν τὸ δημιουργούμενον κενὸν ἠναγκάσθησαν νὰ ἐπαυξήσουν τὸ ποσοστὸν τῆς φορολογίας καὶ ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου κατέστη τοιαύτη ὥστε σήμερον ποὺ διατρέχουν, ὡς εἶναι γνωστόν, μεγάλην οἰκονομικὴν κρίσιν νὰ μὴ δύνανται νὰ ἀνταποκριθοῦν καὶ νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των. Ἀποτέλεσμα τῆς ἐπιβαρύνσεως αὐτῆς καὶ τῆς μεγάλης δυσπραγίας εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ἦτο νὰ καταδιώκεται ἀπὸ τὰ καταδιωκτικὰ ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῆς Ἀγροφυλακῆς, διὰ τὴν εἴσπραξιν καὶ νὰ ἀπειλῆται ἡ ἄμεσος στέρησις τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας. Ὑπεβλήθησαν διαμαρτυρίαι Κοινοτήτων, Συνεταιρισμῶν, ἐξηγέρθησαν καὶ διὰ τηλεγραφημάτων ἐζήτησαν καὶ ζητοῦν καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου διὰ τοῦ ἐκπροσώπου των τὴν ἄμεσον κατάργησιν τῆς φορολογίας τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας. Εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα, ὅπως καταργηθῇ ἡ φορολογία ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, διότι δὲν εἶναι νοητὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Θὰ ἔπρεπε, ὅπως ὁ ἀγροτικὸς κόσμος συνεισφέρῃ ὑπὲρ τῶν ὀργάνων τῆς Ἀσφαλείας, τῆς Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας καὶ τῶν ἄλλων Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν, οὕτω πως, καὶ διὰ τὰ ὄργανα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα σκοπὸν ἔχουν νὰ φυλάττουν τὰ κτήματα καὶ τὰς περιουσίας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, νὰ συνεισφέρουν καὶ αἱ ἄλλαι τάξεις. Καί, συνεπῶς, ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ὄχι νὰ εἶναι μονομερῶς εἰς τοὺς ἀγρότας. Ἀλλὰ, τελευταίως, ὅμως, λόγῳ τῆς ἐξεγέρσεως, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν μετέβαλε τακτικὴν καὶ προεκάλεσε τὰς διαφόρους Κοινότητας, ὅπως ἐκδηλώσουν οἰκειοθελῶς ἐὰν καὶ κατὰ πόσον θέλουν, ἡ ἐπιβάρυνσις νὰ εἶναι χρηματικὴ ἢ εἰς εἶδος. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ γεγονὸς ἔχει ἐπιφέρει τοιαύτην ἀναστάτωσιν, ὥστε ἔχει προκαλέσει δυσφορίαν καὶ εἰς τὰ ὄργανα τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, νὰ διατηρῆται ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια μὲ πληρωμὴν εἰς εἶδος. Εἶναι ἀπαρχὴ καταργήσεως τοῦ ὠφελίμου τούτου Σώματος τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐντάξωμεν εἰς τοῦτο καὶ τὰ ὄργανα τὰ κρατικά, ὥστε νὰ προβῶμεν καὶ εἰς τὴν καλλιτέρευσιν καὶ εἰς τὴν διαπαιδαγώγησιν τῶν ὀργάνων τούτων, ὅπως ὁ χωροφύλαξ, ὅπως ὁ πυροσβέστης, ὅπως κάθε ἄλλος εἰδικὸς ὑπάλληλος ἐκπαιδεύεται εἰς ὡρισμένας σχολὰς καὶ λαμβάνει ὡρισμένας γνώσεις, οὕτω πως καὶ ὁ ἀγροφύλαξ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκπαιδεύεται, νὰ λάβῃ γνώσεις γεωργίας, νὰ λάβῃ γνώσεις γεωπονικάς, νὰ λάβῃ γνώσεις ζωοκομικάς, δενδροκομίας, ὥστε νὰ μὴν εἶναι μόνον φύλαξ τῶν ἀγρῶν, ἀλλὰ νὰ εἶναι καὶ κατώτερος σύμβουλος τοῦ ἀγρότου, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν τοὺς γεωπόνους μέχρι τοῦ τελευταίου ἀχουριοῦ. Πρέπει νὰ καταρτίσωμεν τοὺς ἀγροφύλακας, νὰ τοὺς δώσωμεν τοιαύτας γνώσεις, ὥστε νὰ τοὺς καταστήσωμεν πρακτικοὺς συμβούλους τοῦ ἀγρότου. Ὑπὸ τοιαύτας προϋποθέσεις, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Γεωργίας νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀνωτέρω λεχθέντα, ὥστε νὰ ἐπέλθῃ βελτίωσις τοῦ θεσμοῦ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας.

§21ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐὰν ἀποκτήσουν τόσα διπλώματα δὲν πᾶνε ἀγροφύλακες.

§22Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὄχι διπλώματα, ἀλλὰ ὅπως ἀπαιτεῖ ὁ νόμος.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§24Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ὡρίσθη ἡμέρα διὰ νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἐπέτρεψε νὰ γίνῃ συζήτησις, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω. Ζητεῖται ἀπὸ τὸν ἐρωτῶντα ἀξιότιμον συνάδελφον νὰ πληρώνωνται τὰ ὄργανα τῆς Ἀγροφυλακῆς ἀπὸ τὸ Κράτος. Οὐδέποτε ἐπληρώνοντο ἀπὸ τὸ Κράτος. Ἀνέκαθεν, προτοῦ ὑπάρξῃ ἐλεύθερον Κράτος οἱ ἀγροφύλακες ἐπληρώνοντο ἀπὸ τοὺς κτηματίας. Ὅταν συνεκροτήθη κατὰ τρόπον Κρατικὸν τὸ Σῶμα, ἱδρύθη ταμεῖον ἀγροφυλακῆς. Ἐπληρώνοντο, διὰ καταβολῆς φορολογίας ἀπὸ τοὺς ἰδιοκτήτας, ἀπὸ τοὺς κτηματίας, εἰσήρχοντο εἰς τὸ Ταμεῖον αἱ ποιναί, ἐσχηματίζετο ἕνα ποσὸν καὶ ἐκ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ ἐπληρώνοντο τὰ ὄργανα τῆς ἀγροφυλακῆς. Σὺν τῷ χρόνῳ ἔλαβε πολυτελῆ συγκρότησιν τὸ Σῶμα αὐτὸ τῆς ἀγροφυλακῆς, μὲ ἐπιθεωρητάς, μὲ ἀγροφύλακας, μὲ γραμματεῖς, μὲ εἰσπράκτορας κ.ο.κ. Τὸ Ταμεῖον δὲν ἐπήρκει, ἔπρεπε νὰ αὐξηθῇ ἡ φορολογία. Ἐπεβλήθη βαρυτάτη φορολογία ἐπὶ τῶν ἀγροτῶν καὶ ὅπως γνωρίζωμεν ὅλοι, ὑπέστημεν ἐπίθεσιν ἀπὸ τὸν κόσμον καὶ ἀπὸ τοὺς κτηματίας διὰ τὴν βαρυτάτην φορολογίαν, ἡ ὁποία ἐπεβάλετο ἐπὶ τῶν κτημάτων καὶ ἐπὶ τῶν εἰσοδημάτων. Συνέβη εἰς περιφέρειαν νὰ πληρώνῃ ἕνας ἀγρότης φόρον ἀσκεποῦς ἐκτάσεως καὶ ἐπιπροσθέτως νὰ πληρώνῃ καὶ διὰ 2–3 ἐλαιόδενδρα τὰ ὁποῖα συνέπιπτε νὰ ἔχῃ εἰς τὸ χωράφι του, δεύτερον φόρον καὶ ἴσως καὶ τρίτον φόρον. Ἡ ἐξέγερσις αὐτὴ μᾶς ἠνάγκασε νὰ λάβωμεν ὁριστικὰ μέτρα, μέτρα οἰκονομιῶν, νὰ περιορισθῇ ἡ ὀργάνωσις ἡ πολυτελὴς τῆς ἀγροφυλακῆς καὶ ἐλάβομεν καὶ ἕνα ἄλλο μέτρον νὰ πληρώνωνται οἱ ἀγροφύλακες εἰς εἶδος ἐκεῖ ὅπου ἡ κοινότης τὸ προτιμᾷ νὰ μὴ πληρώνωνται εἰς χρῆμα, ὥστε νὰ μὴ γίνεται μεγάλη δαπάνη. Αὐτὸ εἶναι τὸ αἴτημα. Ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουν ὑδρονομεῖς, ἠμπορεῖ νὰ ἀναθέτουν τὰ καθήκοντα τοῦ ἀγροφύλακος εἰς τοὺς ὑδρονομεῖς, ὥστε μὲ ἕνα μικρὸν ἐπίδομα νὰ γίνεται καὶ ἡ φύλαξις τῶν ἀγρῶν, ἐπὶ τὸ οἰκονομικώτερον καὶ νὰ ἐξασφαλίζεται ἡ παραγωγὴ τῶν κτημάτων. Τώρα, ζητεῖτε νὰ διατηρηθῇ ἡ πολυτελὴς ὀργάνωσις τῆς ἀγροφυλακῆς καὶ νὰ πληρώνῃ ὁ δημόσιος προϋπολογισμός. Ὁ Δημόσιος προϋπολογισμός, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρυνθῇ καὶ μὲ τὰ γενικὰ ἔξοδα τῆς ἀγροφυλακῆς, αὐτὰ τὰ ἔξοδα τῆς ἀγροφυλακῆς θὰ πληρώσουν οἱ ἀγρόται ἀπὸ τὰ εἰσοδήματά των. Ὅπου ὑπάρχουν μικρὰ εἰσοδήματα, μικρὰς ἀπολαυὰς θὰ πάρουν οἱ ἀγροφύλακες, ἐκεῖ ὅπου ἔχομεν πολυτελῆ προϊόντα, θὰ ἠμποροῦμεν νὰ πληρώσωμεν ἀκριβώτερα τοὺς ἀγροφύλακας, θὰ καταργήσωμεν τοὺς εἰσπράκτορας, θὰ καταργήσωμεν τοὺς γραμματεῖς καὶ θὰ ἀφίσωμεν τοὺς ἀγρονόμους καὶ θὰ περιορίσωμεν τὰς κεντρικὰς ὑπηρεσίας καὶ ἐν γένει θὰ δώσωμεν τόνον τοπικῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία θὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν, οὕτως ὥστε νὰ προσαρμόζητε ὁ θεσμὸς τῆς ἀγροφυλακῆς πρὸς τὸ εἶδος τῆς καλλιεργείας καὶ πρὸς τὴν δυναμικότητα τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ ἑκασταχοῦ κτηματίαι. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατεύθυνσις, τὴν ὁποίαν δίδομεν. Τώρα, ἐφθάσαμεν, εἰς ἄλλην ὑπερβολήν, νὰ μορφώσωμεν τοὺς ἀγροφύλακας, νὰ γίνουν γεωπόνοι. Ἄλλη ἡ ὑπόθεσις τῶν γεωπόνων, ἄλλη ἡ ὑπόθεσις τῶν γεωργικῶν σχολῶν καὶ ἄλλη ἡ ὑπόθεσις φυλάξεως. Οἱ φύλακες ἀρκεῖ νὰ εἶναι τίμιοι νὰ μὴ κλέβουν καὶ νὰ φυλάγουν τὰ κτήματα ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κλέπτουν ἢ κάμνουν ζημιές. Ἐπίσης ὅταν γίνεται ζημιὰ νὰ τιμωρῆται ὁ προκαλέσας, τόσον, ὅσον ἱκανοποιεῖται ὁ ζημιωθείς, διότι ὡς μέχρι σήμερον συνέβη, διὰ νὰ πλουτισθῇ τὸ Ταμεῖον Ἀγροφυλακῆς, ἕνας ὁ ὁποῖος ἐζημίωσε ἕνα γεωργὸν καὶ προσφέρεται νὰ τὸν ἀποζημιώσῃ, δέχεται ἐκεῖνος, δὲν δέχεται ὅμως ὁ θεσμὸς τῆς ἀγροφυλακῆς, τὸν στέλνει εἰς τὰ δικαστήρια καὶ τὸν καταστρέφει, διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὸ Ταμεῖον, διὰ νὰ πληρώνωνται αἱ πολυτελεῖς ὀργανώσεις αὐτοῦ. Εἰς αὐτὸ ἀποβλέπομεν, καὶ ἐπεδιώξαμεν τοῦτο διὰ διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα ἐξεδώσαμεν. Νόμον δὲν πρόκειται νὰ φέρω εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ρυθμίσω τὸ ὅλον ζήτημα, μοῦ ἀρκοῦν τὰ διατάγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς Βουλῆς καὶ δύναται ἡ Βουλὴ νὰ κρίνῃ ἐὰν καλῶς ἐξέδωσα τὰ διατάγματα αὐτά. Εἰς αὐτὸ ἀποβλέπομεν καὶ αὐτὸ ἐπιδιώκομεν διὰ τῶν διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα ἐξέδωκα. Νόμον δὲν πρόκειται νὰ φέρω εἰς τὴν Βουλήν. Μοῦ ἀρκοῦν οἱ νόμοι τοῦ Συντάγματος. Τὰ διατάγματα εἶναι εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Ἐάν....

§25Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Θέλομεν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν δαπάναις τοῦ Κράτους.

§26Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἡμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, ἐπιδιώκομεν τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ὡς καθωρίσατε, ἐπιδιώκετε διάλυσιν. Διότι καταργεῖτε, τοὺς ἀγροφύλακας, τοὺς εἰσπράκτορας, τοὺς ἄρχοντας. Ὁρίζετε εἰσφορὰν καὶ δὲν κάμετε τίποτε ἄλλο, παρὰ διαλύετε τὸ ἔντιμον Σῶμα τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Εἶναι ὠφέλεια τοῦ ἀγρότου. Δὲν τὸ ζητῶ ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως. Ζητῶ ὁ ἀγρότης νὰ ἔχῃ τὸν οἰκονομικὸν σύμβουλον καὶ τὸν συμπαραστάτην του καὶ νὰ πληρώνουν τὸν ἀγροφύλακα, ὅλαι αἱ κοινωνικαὶ τάξεις, καὶ ὄχι ὁ ἀγρότης.

§27Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, ἐπὶ τῶν τριῶν ἐρωτήσεων τῶν σχετικῶν μὲ τὸν «Εὐαγγελισμόν», τὰς ὁποίας ἔχω καταθέσει, νὰ μᾶς δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Φωτήλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν, σχετικῶς μὲ τὴν γενομένην ὑπὸ τῆς Σ.Π. Α.Π. δημοπρασίας πρὸς ἀνέγερσιν σιδηροδρομικοῦ σταθμοῦ ἐν Πάτραις, κλπ.

§29Α. ΦΩΤΗΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ ἐργασίαι τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Σιδηροδρομικοῦ Σταθμοῦ Πατρῶν ἐσταμάτησαν, παρ’ ὅλας τὰς προσπαθείας, τὰς ὁποίας κατέβαλεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν. Ὅλαι αἱ ὀργανώσεις τῶν Πατρῶν πρόκειται νὰ διαμαρτυρηθοῦν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐρευνήσῃ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ λύσῃ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§31Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκοιν.). Καὶ ἄλλοτε μοῦ ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Σιδηροδρομικὸς Σταθμὸς Πατρῶν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔγινε ἐπὶ τόσα ἔτη, ἂν καὶ προήρχοντο ἀπὸ κεῖ καὶ ἀρχηγοὶ Κομμάτων καὶ Κυβερνήσεων, νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἀνέγερσίς του, διότι δὲν ὑπάρχουν χρήματα. Οἱ ΣΠΑΠ δὲν ἐχρηματοδοτήθησαν ἀπὸ τὸ Σχέδιον Μάρσαλ καθόλου. Τὰ ποσὰ διετέθησαν διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν ΣΕΚ. Καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἐδόθη οὐδεμία χρηματοδότησις δὲν δύναμαι νὰ προβῶ ἐγὼ εἰς οὐδεμίαν ἐξακολούθησιν τοῦ ἀρξαμένου ἔργου.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως ἅλατος ἐπὶ ἠλαττωμένῃ τιμῇ διὰ βιομηχανικάς, γεωργικὰς καὶ ἄλλας τινὰς χρήσεις».

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ χορηγήσεως ἅλατος ἐπὶ ἠλαττωμένῃ τιμῇ διὰ βιομηχανικάς, γεωργικὰς καὶ ἄλλας τινας χρήσεις», ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἐξ ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων διὰ τὴν ἵδρυσιν ἢ ἐπέκτασιν ἀεροδρομίων Κρήτης κλπ.».

§35Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον διὰ τὰς ἀπαλλοτριώσεις, διὰ τὰ ἀεροδρόμια τῆς Κρήτης κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν κατεπεῖγον πρὸς ἀντιμετώπισιν πολεμικῶν καὶ ἐθνικῶν ἀναγκῶν. Παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, ἄνευ τροπολογίας τινός. Δὲν δέχομαι τὴν τελευταίαν προσθήκην, ἡ ὁποία ἐγένετο.

§36Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Θὰ βάλωμεν τροπολογίαν καὶ διὰ τὴν Θεσσαλονίκην. Ἅρπαξαν τὰ χωράφια τῶν γεωργῶν καὶ δὲν προέβησαν εἰς οὐδεμίαν ἀποζημίωσιν.

§37Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ πληροφορηθῇ ὅτι θὰ σταματήσουν αἱ ἐργασίαι διὰ τὰ ἀεροδρόμια τῆς Κρήτης, ἐὰν δὲν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δι’ ἐθνικὰς ἀνάγκας καὶ διὰ πολεμικοὺς σκοποὺς γίνονται τὰ ἀεροδρόμια τῆς Κρήτης. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν καὶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει.

§38Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συμμεριζόμεθα ἀπολύτως τὴν ἀνάγκην τῆς ταχείας ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὸ νομοσχέδιον εἶναι δεκτὸν καὶ ἐκ μέρους μας. Θὰ παρακαλέσω μόνον νὰ ἐπανεξετάσετε τὸ ζήτημα τοῦ αἰτήματος τοῦ κ. συναδέλφου. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ αὐτὴ ἡ τροπολογία νὰ γίνῃ δεκτή.

§39Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Πρόκειται περὶ διαταγμάτων ἐκδοθέντων ἀπὸ εἰκοσιπενταετίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικυρώσω διατάγματα, διὰ τὰ ὁποῖα ἔχει δημιουργηθῆ ἀμφισβήτησις καὶ τὰ ὁποῖα τελοῦν ἐν ἐπιδικίᾳ, αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶμαι ἀπαράσκευος. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἔλθῃ ἄλλο νομοσχέδιον.

§40Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ τὸ ἐξετάσετε καὶ νὰ τὸ φέρετε τὸ ταχύτερον διὰ νὰ μὴ καθυστερήσῃ.

§41Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριε Πρόεδρε τὴν μόνην τροπολογίαν ποὺ ἀποδέχομαι εἶναι τῶν κ. κ. Μαρῆ καὶ Παπαϊωάννου. Ἡ τροπολογία αὐτὴ λέγει τὰ ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει)....». Τὴν ἀποδέχομαι ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Πέραν τούτου δὲν ἀποδέχομαι ἄλλην τροπολογίαν. Τὸ νομοθέτημα προβλέπει τὴν ἐπέκτασιν τῶν διατάξεων καὶ εἰς ἄλλας περιοχάς.

§42Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, ὡς βουλευτὴς Ἀθηνῶν σᾶς ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν νὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα τοῦ Χασανίου. Ἐκκρεμεῖ ἀπὸ τοῦ 1938.

§43Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ βεβαίως τὸ νομοσχέδιον ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἐθνικὰς ἀνάγκας, δὲν θὰ ἠρνῆτο κανεὶς ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων, νὰ ψηφισθῇ. Πάντως ὅμως, κύριε ὑπουργέ, πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι ἀπὸ τὸ 1949 τὸ ἀεροδρόμιον τῆς «Κατσίκας» κατείχετο ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ δὲν ἔχουν πληρώσει τίποτε: Διατὶ δὲν τὰ λύετε αὐτὰ τὰ ζητήματα.

§44Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριε συνάδελφε, θὰ ἀντιμετωπισθοῦν καὶ αὐτὰ μὲ ἰδιαίτερον νομοθέτημα. Τώρα πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν ἄμεσον ἀνάγκην τῆς κατασκευῆς τῶν ἀεροδρομίων Κρήτης καὶ ἀλλαχοῦ.

§45Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Παρὰ τὰς ἐπιφυλάξεις μου, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ρυθμίσῃ μιὰ ὥρα ἀρχήτερα τὸ ζήτημα τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐλπίζω ὅτι θὰ προβῇ εἰς τὴν διαρρύθμισιν τοῦ ὅλου προβλήματος.

§46Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν οὔτε ἐρωτήσεις δὲν ἐπιτρέπονται. Ἄς κάμουν ἐπερώτησιν καὶ ἂς ἐκδηλώσουν καὶ ἂς ἐκφράσουν τὰ δίκαια παράπονά τους, ὅτι τυχὸν δὲν ἀντεμετωπίσθη τὸ ζήτημα τῆς Θεσσαλονίκης ἢ τοῦ Χασανίου. Τώρα πρόκειται περὶ νομοθετικῆς ἐργασίας.

§47Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ καθησυχάσω τοὺς κυρίους συναδέλφους, κάμνω μιὰ γιὰ πάντα τὴν δήλωσιν αὐτὴν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ νομοθέτημα τοῦτο ἦτο ἀπολύτως κατεπεῖγον ἀντιμετωπίζει τοὺς πολεμικοὺς σκοποὺς διὰ τὰ συνιστώμενα ἀεροδρόμια. Διὰ τὰ ἄλλα θέματα τὰ ὁποῖα ἀναμφισβητήτως εἶναι δημιουργημένα καὶ πρέπει νὰ τὰ ἀντιμετωπίσωμεν εἶναι ἤδη ὑπὸ παρασκευὴν ἰδιαίτερον νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου, ὡς ἐτροπολογήθη; ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἐξ ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων διὰ τὴν ἵδρυσιν ἢ ἐπέκτασιν ἀεροδρομίων Κρήτης κλπ.». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγγραφῆς ἐπιλαχόντων φοιτητῶν καὶ ρυθμίσεως Πανεπιστημιακῶν τινων ζητημάτων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐκπαιδευτικῶν διατάξεων». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§50Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριοι βουλευταί, ἤκουσα ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας ὁλοκλήρους τὰς ἀπόψεις τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ κατέληξα εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι, ἀφοῦ ἐμελέτησα καὶ ὅλας τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ὑπέβαλον οἱ ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταί, νὰ ἐμφανίσω ἐνώπιον ὑμῶν ἓν νέον σχέδιον νόμου μὲ ὅλας τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ἀποδέχομαι. Εἰς τὸ σχέδιον τοῦτο, ὑποχωρῶ εἰς τὸ ἑξῆς σημεῖον, ὅτι δέχομαι νὰ εἰσαχθοῦν ἅπαντες οἱ ἐπιλαχόντες φοιτηταί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸν βαθμὸν 10 καὶ 20. Πέραν αὐτοῦ δὲν δέχομαι οὐδεμίαν ἄλλην τροπολογίαν. Ἐπίσης ἀπὸ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἔχω ἐπιφέρει εἰς τὸ παρὸν σχέδιον νόμου νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς δηλώσω ὅτι εἰς μίαν μόνον δέχομαι συζήτησιν, τὴν τοῦ ἄρθρου 5. Ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν ὅλας τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ὑπέβαλον οἱ ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταὶ καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ψηφίσῃ ἐὰν θέλῃ νὰ προχωρήσωμεν.

§51Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Δι’ ὅλας τὰς Σχολὰς τοὺς ἐπιλαχόντας;

§52Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Καὶ τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας, κύριε Ὑπουργέ.

§53Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Μὴ θέλετε νὰ σᾶς ὁμιλήσω περὶ Ἀκαδημιῶν. Εἰς τὰς Ἀκαδημίας οἱ ἐπιλαχόντες δὲν ἐκρίθησαν βάσει τοῦ βαθμοῦ μόνον, ἀλλ’ ἐκρίθησαν βάσει τῶν θέσεων, τὰς ὁποίας ἔχουν αἱ Ἀκαδημίαι. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰπῶ, ὅτι ὅλοι οἱ ἐπιλαχόντες αὐτοὶ θὰ εἰσέλθουν εἰς τὰς Σχολάς, διότι μήτε χῶρος ὑπάρχει εἰς τὰς Σχολὰς αὐτάς, ἀλλὰ μήτε καὶ προσωπικὸν πρὸς ἐκπαίδευσιν. Δέχομαι νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὰς Ἀκαδημίας οἱ ἐπιλαχόντες, ἀλλὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ γνώμη τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἀκαδημίας. Ἐὰν γνωματεύσῃ ἡ Ἀκαδημία ὅτι ἔχει χῶρον καὶ δύναται νὰ μορφώσῃ τοὺς σπουδαστὰς τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας, τότε κατὰ σειρὰν θὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὰς Ἀκαδημίας.

§54Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ γνωμάτευσις θὰ ἦτο καλὸν νὰ προέρχεται ὄχι μόνον ἀπὸ τὸν διευθυντὴν τῆς Ἀκαδημίας, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν Σύλλογον τῶν καθηγητῶν.

§55Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Τὸ δέχομαι.

§56Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὑπάρχει πρότασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὴν δέχεται ὁ κ. Ὑπουργός.

§58Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τὸ ἤκουσα. Οὐχ’ ἧττον ὅμως, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ θὰ ἔδει νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή. Εἶναι ἡ ἀπωτέρα πρότασις καὶ θὰ πρέπῃ νὰ τεθῇ πρώτη ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Ἡ Βουλὴ ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θὰ πρέπῃ ν’ ἀποφανθῇ. Πρόκειται περὶ τοῦ 18 καὶ 19.

§59Λ. ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ. Ὄχι, ὄχι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν αὐτό.

§60Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡ Βουλὴ θ’ ἀποφανθῇ.

§61Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ δύναται νὰ λάβῃ ἡ Βουλὴ ἀπόφασιν ἐπὶ τοῦ θέματος, θὰ πρέπῃ νὰ γνωρίζῃ ἐὰν ἡ θέσις, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔλαβεν εἶναι ἀπόλυτος ἢ σχετική. Τοὐτέστιν, εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ θὰ προβῇ εἰς λῆψιν ἀποφάσεως, εὐνοούσης μεγαλύτερον ἀριθμὸν ὑποψηφίων καὶ ὄχι μόνον τοὺς ἐπιλαχόντας, ὁ κ. Ὑπουργὸς θ’ ἀπεδέχετο τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς ἢ θὰ ἀπέσυρε τὸ νομοσχέδιον; Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ τὴν θέσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας.

§62Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Θὰ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον. Δὲν ἀποτελεῖ ἐκβιασμὸν ἡ πρᾶξις αὐτή. Ἐδήλωσα καὶ προχθὲς ὅτι ἡ ἄποψίς μου εἶναι αὐτή. Θέλω δηλαδὴ νὰ εἰσαχθοῦν ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ ἐπιλαχόντες, διότι θεωρῶ τούτους ἐπιτυχόντας. Πέραν αὐτοῦ δὲν δέχομαι τίποτε ἄλλο.

§63Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Καὶ οἱ ἔχοντες λάβει 9 εἰς τὰ κύρια καὶ 18, δηλαδὴ 27 σύνολον καὶ αὐτοὶ ἀποκλείονται;

§64Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Δὲν τὸ δέχομαι αὐτό.

§65Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Αὐτὸ εἶναι καταπληκτικόν.

§66ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχει μία συγκαταβατικὴ πρότασις τῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν τὴν δέχεσθε αὐτήν;

§67Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Ὄχι. Δὲν δύναται νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Θὰ κάμωμεν Πανεπιστήμιον. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν οἱ βαθμοί, μὲ ἐνδιαφέρει ἡ ἐπιτυχία ἢ ὄχι τοῦ φοιτητοῦ. Εὑρίσκω δίκαιον οἱ ἐπιτυχόντες νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον.

§68Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου καὶ γενικώτερον ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ νομοσχεδίου. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ἐὰν ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν μᾶς εἶπε εἶναι τελεσίδικος ἢ ὄχι; Διότι ὑπάρχει ἔθιμον Κοινοβουλευτικόν, οἱ ὑπουργοὶ οἱ ὁποῖοι εἰσάγουν τὰ νομοσχέδια νὰ δικαιοῦνται νὰ τὰ ἀποσύρουν, οὔτε εἶναι δυνατὸν ὁ ὑπουργὸς νὰ ἐκβιάσῃ τὴν Βουλήν, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἡ Βουλὴ νὰ ἐκβιάσῃ τὸν ὑπουργόν. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὰς σχέσεις μεταξὺ τῶν ὑπευθύνων εἰσηγουμένων ἕνα νομοσχέδιον καὶ τῆς Βουλῆς μία ἀμοιβαιότης σεβασμοῦ τῶν ἀντιλήψεων καὶ μία ἁρμονία. Βεβαίως καὶ ἐγὼ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προβῇ εἰς ὡρισμένας ὑποχωρήσεις, ἐὰν ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβῇ εἰς τοιαύτας, νὰ δηλώσῃ ὅτι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ ἐπιμείνῃ καὶ δὴ διὰ ψήφου εἰς ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὰς ἰδικάς του ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, θὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Τότε βεβαίως, νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι ὑποχρεωμένη καὶ διὰ νὰ δοθῇ τέρμα, εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἡ ὁποία ταλαιπωρεῖ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τοὺς ὑποψηφίους, εἶναι καθῆκον τῆς Βουλῆς νὰ ἀποφανθῇ κατὰ τρόπον πρακτικόν, ὄχι κατὰ τρόπον ἀρνητικόν, διότι εἰς ἣν περίπτωσιν ἐπιμείνῃ τὸ νομοσχέδιον θ’ ἀποσυρθῇ καὶ θὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται ἀκόμη ὁπωσδήποτε νὰ εἰσαχθοῦν. Θὰ παρεκάλουν μετὰ συντομίας νὰ δεχθῶμεν ὅλα τὰ ἄρθρα.

§69Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Συνεπῶς πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν πρότασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἢ ὄχι.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δέχεται ἡ Βουλὴ αὐτὰ ποὺ λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς ἢ ὄχι;

§71Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Φοβοῦμαι ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Πρωτοπαπαδάκης, ἔχει δίκαιον. Ὑπάρχουν ὡρισμέναι τροπολογίαι, ἡ μία εἶναι εὐρυτέρα, ἀφορᾷ τὸ 9 καὶ 18 καὶ μάλιστα δὲν εἶναι τροπολογία Βουλευτῶν, ἀλλὰ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ θὰ πρέπῃ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή. Κατόπιν ἔρχεται ἡ πρότασις, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη διὰ τὸ 9 καὶ 20.

§72Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ τελικῶς.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχει νομοσχέδιον ἡ Βουλὴ διὰ νὰ ἀποφασίσῃ. (Δημιουργεῖται θόρυβος).

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀποσύρεται λοιπὸν τὸ νομοσχέδιον.

§75Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. .... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§76Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Δηλῶ ὅτι δύναμαι νὰ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐρωτῶ ἐὰν θέλετε νὰ τὸ δεχθῆτε ἢ ὄχι.

§77Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὑπάρχει πρότασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργός; Οἱ ἀποδεχόμενοι παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτόν.

§80Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ὁλόκληρον;

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁλόκληρον.

§82Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Ἐδήλωσα, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐτροποποίησα τὸ νομοσχέδιον ἀφοῦ ἐμελέτησα ὅλας τὰς τροπολογίας. Εἶπον δὲ ὅτι δὲν δέχομαι ἄλλας τροπολογίας. Ἐδέχθην τὴν τροπολογίαν τῶν ἐπιλαχόντων νὰ εἰσαχθοῦν εἰς ὅλας τὰς σχολὰς καὶ ὅσας ἄλλας τροπολογίας ἔχω εἰς τὸ σχέδιον αὐτό. Δέχομαι ὅτι εἰς τὰς Ἀκαδημίας ἠμποροῦν νὰ εἰσαχθοῦν ἐπιλαχόντες μετὰ γνώμην τῆς Σχολῆς ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Κανελλόπουλος.

§83Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὅπου δὲν ὑπάρχουν ἐπιλαχόντες, ἀλλὰ ὑπάρχουν κενὲς θέσεις θὰ τὰς συμπληρώσουν;

§84Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Μάλιστα. (Πολλοὶ βουλευταὶ διαμαρτύρονται ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ τῆς ἐπιψηφίσεως ὁλοκλήρου τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλ’ ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς ἀφεώρα μόνον τὸ ἄρθρον 1).

§85Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴμεθα διατεθειμένοι νὰ συμβάλωμεν εἰς τὴν ταχεῖαν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον, εἴτε τὸ θέλει ὁ κ. Πρόεδρος εἴτε ὄχι δὲν ἐψηφίσθη ἀκόμη, διότι ἢ θὰ σεβώμεθα τὸν Κανονισμὸν ὁπότε εἴμεθα βουλευταὶ ἀντάξιοι τῆς ἀποστολῆς εἰς τὴν ὁποίαν ἔχομεν ταχθῆ, ἢ δὲν θὰ σεβώμεθα τὸν Κανονισμὸν ὁπότε πρέπει νὰ ἀποχωρήσωμεν. Σήμερον γίνεται ψηφοφορία κατ’ ἄρθρον καὶ μετὰ εἰς τὸ σύνολον. Δὲν ἔχει δικαίωμα οὔτε ἡ Βουλὴ κἂν ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἔχει δικαίωμα ὁ κ. Πρόεδρος νὰ θέσῃ εἰς ψηφοφορίαν ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον. Τὸ ἄρθρον 1 ἐψηφίσθη πρὸ ὀλίγου, ἑπομένως παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ θεωρήσῃ ψηφισθὲν μόνον τὸ ἄρθρον 1.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε. Θὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις καὶ ἐπὶ τῶν ὑπολοίπων ἄρθρων.

§87Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τὸ ἄρθρον 61 τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε, λέγει τὰ ἑξῆς: «Αἱ τροπολογίαι .... (ἀναγινώσκει)....». Ἔδει λοιπὸν νὰ τεθῇ πρῶτον εἰς ψηφοφορίαν ἡ πρότασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὕστερα ἡ πρότασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Θέσατε σεῖς εἰς ψηφοφορίαν κ. Πρόεδρε πρῶτον τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον παρέβητε τὸν κανονισμόν.

§88Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης τὴν υἱοθέτησα καὶ ἐγὼ πρὸ ὀλίγου, διότι εἶναι ὀρθή. Συμφωνίαι καὶ συνεννοήσεις μεταξὺ Βουλῆς καὶ Προέδρου, κ. Χλουβεράκη, δὲν ὑπάρχουν. Ὑπάρχει ὁ Κανονισμός. Κανονικῶς ἔπρεπε ὁ κ. Πρόεδρος νὰ θέση ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς τὴν εὐρυτέραν πρότασιν, τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς. Θὰ ἀπερρίπτετο καὶ τότε ἡ Βουλὴ θὰ ἐψήφιζε τὴν πρότασιν τὴν στενωτέραν, δυστυχῶς ὅμως δὲν ἐγένετο αὐτό. Ἤδη κατ’ οὐσίαν εἰς τὸ αὐτὸ κατέληξεν ἡ ψηφοφορία, ἀλλ’ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον διεξήχθη ἀπετέλεσε, ὡς ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης, ἀπετέλεσε μίαν παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ. Θέλετε νὰ τὴν ἐπαναλάβωμεν τύποις, διότι τυπικὸν εἶναι τὸ ἐρώτημα, διὰ νὰ εἴμεθα ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ Κανονισμοῦ;

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον. Ἐὰν δεχόμεθα ὅσα ἐδήλωσε, ἔχει καλῶς, εἶπε, ἄλλως ἀποσύρει τὸ νομοσχέδιον.

§90Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐσιαστικῶς ἔχετε δίκαιον, ἀλλ’ οἱ κανονισμοὶ ὑπάρχουν διὰ νὰ μὴ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει ἡ οὐσία καὶ νὰ ὑπάρχουν ὡρισμένοι τύποι οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπαραβίαστοι. Εἰς αὐτὸ θὰ κατέληγε ἡ Βουλὴ ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀκολουθῶμεν κατὰ γράμμα τὰ ὑπὸ τῶν Κανονισμῶν ὁριζόμενα. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν μάλιστα ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει ὅτι ἡ εὐρυτέρα πρότασις εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία προηγεῖται.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφ’ οὗ δὲν θὰ τὴν ἐδέχετο ὁ κ. Ὑπουργός;

§92Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐπέμενε εἰς τὴν εὐρυτέραν πρότασιν θὰ ἀπέσυρε τὸ νομοσχέδιον. Νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐγένετο ἡ ψηφοφορία τὸ πρᾶγμα δὲν ἔχει πλέον οὐσιαστικὴν σημασίαν, ἀλλ’ ἐπιμένομεν εἰς τὴν διευκρίνησιν τοῦ ζητήματος διότι εἶναι οὐσιῶδες, οἱ τύποι τοῦ Κανονισμοῦ περιέχουν οὐσίαν, ἔχει σημασίαν νὰ τηροῦνται.

§93Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Καὶ ἄλλοτε συνέβη εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ 1946 νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ὡς Ὑπουργὸς ἠρνούμην. Ἐψηφίσθη ἡ τροπολογία καὶ ἀπέσυρα ἐγὼ τὸ νομοσχέδιον.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς διεμορφώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 2.

§95Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως δεκτὸν ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς. Ἔλαβον τὸν λόγον διὰ νὰ τονίσω ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ πληροῖ ἕνα κενὸν τὸ ὁποῖον ὑπῆρξε συνδεδεμένον μὲ τὴν προσωπικήν μου εὐθύνην ὡς ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν κατὰ τὸ 1949. Εἰς τὸν νόμον 1324 περὶ ἀναπήρων ὁ ὁποῖος ἠκυρώθη τὸ 1950 εἶχε περιληφθῆ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας τὰ τέκνα τῶν στρατιωτικῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου θὰ εἰσήγοντο εἰς τὰς ἀνωτάτας σχολὰς πέραν τοῦ ἀριθμοῦ ὁ ὁποῖος εἶχεν ὁρισθῆ. Σήμερον συμπληροῦται ἡ διάταξις αὕτη καὶ ἐπεκτείνεται εἰς τὰ τέκνα τῶν ἀναπήρων ἀξιωματικῶν, τῶν ἀξιωματικῶν ἐν διαθεσιμότητι καὶ τῶν πληγέντων. Δεδομένου ὅτι ὁ νόμος 1324 δὲν προέβλεπε περὶ αὐτῶν, θεωρῶ τὸν ἑαυτόν μου ἰδιαιτέρως εὐτυχῆ διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς προέβη ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας εἰς τὴν πλήρωσιν τοῦ κενοῦ αὐτοῦ.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2;

§97ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 3.

§99Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διατύπωσις, στρατευθέντες καὶ ἀποστρατευθέντες πρέπει νὰ συμπληρωθῇ. Ὑπάρχουν οἱ ἀστυφύλακες καὶ οἱ χωροφύλακες. Αὐτοὶ δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς στρατεύσεως, ἐνῷ θὰ πρέπῃ καὶ αὐτοὶ νὰ περιληφθοῦν.

§100Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Δέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κανελλοπούλου.

§101Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει κατηγορία φοιτητῶν ἡ ὁποία ἔχει ἐγγραφῆ τὸ 1946 εἰς τὴν Χημικὴν Σχολήν. Βάσει τοῦ 338 Διατάγματος, ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς φοιτητὰς ἐφ’ ὅσον ὑπέστησαν εἰς τὸ πρῶτον ἔτος ἐξετάσεις φυσικῆς, προσερχόμενοι εἰς τὰς ἐπὶ πτυχίῳ ἐξετάσεις νὰ μὴ δίδουν καὶ πάλιν ἐξετάσεις εἰς τὸ μάθημα τὸ ὁποῖον ἔδωσαν. Διὰ τῆς τροπολογίας μας ζητοῦμεν ὅπως τοῦτο ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς πρὸ τοῦ 46 φοιτητὰς οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ προσέλθουν εἰς τὰς ἐπὶ πτυχίῳ ἐξετάσεις. Εἰδικώτερον ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Φοιτηταὶ παρελθόντων ἐτῶν τοῦ χημικοῦ τμήματος, τῆς φυσικομαθηματικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν στρατευθέντες κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, προσερχόμενοι ἤδη εἰς ἐπὶ πτυχίῳ ἐξετάσεις, δὲν ὑποχρεοῦνται νὰ ἐξετασθῶσιν εἰς τὸ μάθημα τῆς φυσικῆς ἐφ’ ὅσον ὑπέστησαν ἐπιτυχῶς τμηματικὴν ἐξέτασιν εἰς τὸ μάθημα τοῦτο κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς φοιτήσεώς των, ἐπεκτεινομένου καὶ εἰς τούτους τοῦ εὐεργετήματος τοῦ Κ. Δ. 338)46».

§102Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε Πρόεδρε, ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Γεροκωστοπούλου.

§103Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡ 2α παράγραφος τοῦ ἄρθρου 3 λέγει, ὅτι τὰ δι’ αὐτῆς προβλεπόμενα εὐεργετήματα παρέχονται εἰς τοὺς κανονικοὺς φοιτητάς. Τὶ ἐννοεῖτε, κ. Ὑπουργέ, κανονικοὺς φοιτητάς;

§104Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Τοὺς εἰσαχθέντας ἀπὸ τοῦ 1943 καὶ ἐντεῦθεν δι’ εἰσιτηρίων ἐξετάσεων.

§105Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡ ἔννοια τοῦ κανονικοῦ καὶ ἀντικανονικοῦ φοιτητοῦ δι’ ἐμὲ εἶναι ἀκατανόητος. Νομίζω ὅτι ἡ εὐχέρεια νὰ ὑπάρξῃ μία ἐξεταστικὴ περίοδος κατὰ Μάρτιον πρέπει νὰ παρασχεθῇ εἰς ὅλους.

§106Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Δηλαδὴ αὐτοὶ διὰ τοὺς ὁποίους ὁμιλεῖτε εἰσῆλθον διὰ κατοχικοῦ νόμου. Δι’ αὐτὸ γίνεται διάκρισις μεταξὺ τῶν εἰσελθόντων μὲ ἐξετάσεις καὶ ἄνευ ἐξετάσεων.

§107Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν ζητῶ ἰδιαιτέραν εὔνοιαν, ζητῶ νὰ καθιερωθῇ καὶ δι’ αὐτοὺς μία ἰδιαιτέρα ἐξεταστικὴ περίοδος κατὰ Μάρτιον.

§108Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Οἱ τοῦ νόμου 132 εἶναι μία ὑπόθεσις ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξακολουθήσῃ. Διὰ τοὺς μὴ κανονικοὺς ἐδόθη τὸ δικαίωμα νὰ ὑποστοῦν ἐξετάσεις ἀνὰ τρίμηνον καὶ νὰ πᾶνε στὴν ἐπιτροπὴν διότι παρεπονέθησαν ὅτι τάχα οἱ καθηγηταὶ τοὺς κρίνουν αὐστηρά. Θὰ πᾶνε στὴν ἐπιτροπὴν μία ἢ δύο φορὰς καὶ κατόπιν θὰ ἐξακολουθήσουν τὴν διαδικασίαν τὴν κανονικήν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ τίποτε ἄλλο.

§109Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ζητοῦν, ἐπαναλαμβάνω, κ. Ὑπουργέ, νὰ δοθῇ ἐξεταστικὴ περίοδος καὶ εἰς αὐτοὺς τὸν Μάρτιον.

§110Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας αὐτῆς θὰ ἐπιφέρῃ ἀναστάτωσιν, διότι θὰ δημιουργήσῃ συνεχεῖς ἐξετάσεις. Ἐξ ἄλλου διὰ τοὺς μὴ κανονικοὺς φοιτητὰς ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια νὰ ἐξετάζωνται ἀνὰ τρίμηνον. Πάντως δὲν τὴν δέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη, ἐὰν θέλῃ ἂς τὴν δεχθῇ ἡ Βουλή. Παρακαλῶ μάλιστα νὰ συζητηθῶσιν αἱ προταθεῖσαι τροπολογίαι διὰ νὰ τελειώνωμεν κάποτε.

§111Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἐδῶ εἶναι ἡ θέσις τῆς τροπολογίας μου διὰ τοῦτο ἐζήτησα τὸν λόγον. Εἰς τὸ ἐδάφιον 2 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1856)51 νὰ προστεθῇ ὅτι περιλαμβάνονται καὶ οἱ στρατευθέντες μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν.

§112Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Μάλιστα τὴν δέχομαι αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.

§113Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐζητήθη διὰ τροπολογίας ὅπως περιληφθοῦν εἰς τοὺς στρατευθέντας καὶ οἱ ἄνδρες τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων κλπ. Δὲν εἶναι νοητὸν εὐεργετικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνονται διὰ τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν, νὰ λαμβάνωνται καὶ δι’ ἐκείνους τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι πηγαίνουν εἰς τὰ Σώματα αὐτὰ διὰ ν’ ἀποφύγουν τὴν στράτευσιν. (Θόρυβος).

§114ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα διὰ τὴν Ἀστυνομίαν καὶ τὴν Χωροφυλακήν, αἱ ὁποῖαι ἐξ ἴσου ἐπολέμησαν.

§115Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, τὸ εὐεργετικὸν μέτρον νὰ ἐπεκταθῇ καὶ διὰ τοὺς φοιτητὰς τῶν ἐτῶν 1943–44, διότι τὸ 1945 τὸ Πανεπιστήμιον ἔκλεισε. Παρακαλῶ νὰ τοὺς δώσετε μίαν ἐξεταστικὴν περίοδον καὶ νὰ τοὺς περιλάβητε εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις.

§116Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ δεχθῶ, κ. συνάδελφε, αὐτό.

§117Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἤθελον νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς κρίσεως τῆς Βουλῆς τὴν ἑξῆς τροπολογίαν. Ὅπως ἠξεύρετε, κύριοι βουλευταί, εἰς ὡρισμένας Σχολὰς τοῦ Πανεπιστημίου, ὑπάρχουν πλείονες τοῦ ἑνὸς καθηγηταί, οἱ ὁποῖοι ἐξετάζουν τὸ αὐτὸ μάθημα, εἴτε ὑπάρχουν μαθήματα ὁμοιογενῆ, τὰ ὁποῖα ἐξετάζονται ἀπὸ διαφόρους καθηγητάς. Συμβαίνει λοιπόν, συχνάκις, ἕνας φοιτητὴς νὰ ἐμφανίζεται διὰ νὰ ἐξετασθῇ, φερ’ εἰπεῖν εἰς τὴν Νομικὴν Σχολήν, εἰς τὸ Ἀστικὸν Δίκαιον, περιλαμβάνον ὡς γνωστὸν πέντε κλάδους, καὶ δύο ἐκ τῶν καθηγητῶν ἐξετάζουν τὸ αὐτὸ μάθημα. Ἐξεταζόμενος λοιπόν, προάγεται ἀπὸ τοὺς δύο καθηγητὰς τοῦ αὐτοῦ μαθήματος τοῦ κλάδου καὶ ἀπορρίπτεται ὑπὸ τῶν τριῶν. Καὶ ὑποχρεοῦται νὰ ἐπανέλθῃ πρὸς ἐξέτασιν εἰς ὅλα τὰ μαθήματα. Ἐμφανίζεται μεθ’ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα καὶ προάγεται ὑπὸ τῶν ἀπορριψάντων αὐτὸν τὴν πρώτην φοράν, ἀπορρίπτεται δὲ κατὰ περίεργον σύμπτωσιν ἀπὸ τοὺς προαγαγόντας αὐτὸν κατὰ τὴν πρώτην φοράν, διότι καθὼς γνωρίζετε, εἰς τὰς ἐξετάσεις σημαντικὸς συντελεστὴς τῆς ἐπιτυχίας εἶναι καὶ ἡ τύχη. Ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι τὸν ἀναγκάζουν νὰ παρουσιασθῇ καὶ τρίτην φορὰν κ.ο.κ. Κατ’ αὐτὸν ὅμως τὸν τρόπον τὸ θέμα τίθεται πέραν τῆς ἐπιστημονικῆς βάσεως, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τῶν ἀλλεπαλλήλων ἐξετάσεων ἑνὸς ἀνθρώπου νὰ θεωρῆται ἀπὸ τὸν ἴδιον καθηγητὴν προακτέος τὴν πρώτην φορὰν καὶ ἀπορριπτέος τὴν δευτέραν. Κάθε δὲ φορὰν ποὺ ἐμφανίζεται ὁ φοιτητὴς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ πληρώσῃ καὶ ἐξέταστρα. Διὰ τοῦτο, εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι θὰ πρέπῃ προκειμένου περὶ ἑνὸς μαθήματος τὸ ὁποῖον διδάσκουν καὶ ἐξετάζουν πλείονες τοῦ ἑνὸς καθηγηταί, νὰ λαμβάνεται ὁ μέσος ὅρος τῆς βαθμολογίας καὶ συνεπῶς ὁ φοιτητὴς λαμβάνων τὴν βάσιν προαγωγῆς κατὰ μέσον ὅρον νὰ προάγεται ἢ ἐὰν ἔχωμεν τὴν περίπτωσιν τοῦ αὐτοῦ κλάδου μιᾶς Ἐπιστήμης, ὅπως εἶναι τὸ Ἀστικὸν Δίκαιον εἰς τὴν Νομικὴν Σχολήν, θὰ πρέπῃ νὰ λαμβάνεται ὁ μέσος ὅρος τῶν βαθμῶν τῶν ἀστικολόγων καθηγητῶν, οἱ ὁποῖοι ἐξετάζουν τὸ Ἀστικὸν Δίκαιον. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ εἷς Ἀστικολόγος νὰ προάγῃ τὸν μαθητήν, ὁ ἕτερος νὰ τὸν ἀπορρίπτῃ, νὰ τὸν ἀναγκάζουν δὲ νὰ δώσῃ ἐκ νέου ἐξετάσεις καὶ ὁ ἀπορρίψας νὰ τὸν προάγῃ καὶ ὁ προαγαγὼν νὰ τὸν ἀπορρίπτῃ καὶ νὰ ἐξακολουθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον αὐτὸς ὁ φαῦλος κύκλος.

§118Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὰ ξένα Πανεπιστήμια, δὲν ὑπάρχουν περισσότεραι τῆς μιᾶς ἐξετάσεις εἰς τὸ αὐτὸ μάθημα. Αὐτὸ τὸ φαινόμενον ποὺ παρατηρεῖται εἰς τὴν Ἑλλάδα, νὰ ἐξετάζουν διὰ τὸ πτυχίον ὅλοι οἱ καθηγηταὶ τοῦ Ἀστικοῦ Δικαίου ἢ ὅλοι οἱ καθηγηταὶ τῆς Χειρουργικῆς, δὲν γίνεται εἰς κανένα μέρος τοῦ κόσμου καὶ θὰ πρέπῃ νὰ τακτοποιηθῇ τὸ θέμα αὐτὸ ὁπωσδήποτε.

§119Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Δὲν ἠμπορεῖ νὰ περιληφθῇ εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον.

§120Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ παραδέχομαι ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μπῇ ἐδῶ, ἀλλὰ πρέπει νὰ μελετηθῇ.

§121Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐπειδὴ αὐτὸ ἀφορᾷ μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν πλείονες τοῦ ἑνὸς συνάδελφοι συνέταξαν καὶ ὑπέβαλον καὶ νομοτεχνικῶς πηγαίνει εἰς τὸ ἄρθρον 3, παράγραφος βʹ, παρακαλῶ νὰ τὴν ἀκούσετε.

§122Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε συνάδελφε, μὲ διεφωτίσατε. Σᾶς λέγω ὅμως ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν ταύτην τὴν στιγμὴν αὐτήν, διότι ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος, εἶναι θέμα ἰδιαίτερον. Οὔτε εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ δημιουργήσω σύγχυσιν μέσα εἰς τὸ Πανεπιστήμιον μὲ μίαν τοιαύτην τροπολογίαν.

§123Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἡ ἔκτασις τὴν ὁποίαν ἔλαβε τὸ νομοσχέδιον, κύριε Πρόεδρε, εἶναι τόση ὥστε ἐπικρατεῖ σύγχυσις μέσα εἰς τὴν Βουλήν. Εἶναι τραγικὸν πρᾶγμα νὰ ταλαιπωρῆται ἡ Βουλὴ ἐπὶ 4–5 συνεδριάσεις δι’ ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πολὺ ὀρθῶς εἰσήγαγεν ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τοὺς ἐπιλαχόντας φοιτητάς. Ὅλαι αἱ ἄλλαι τροπολογίαι δὲν πρέπει νὰ γίνουν δεκταί.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3, ὡς ἐτροπολογήθη;

§125ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 4. Δεκτόν;

§127ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 5. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς.

§129Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 5 εἰσάγετε ὡρισμένας εὐεργετικὰς διατάξεις πολὺ ὀρθῶς διὰ τοὺς ἔχοντας στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν πέραν τῶν 15 μηνῶν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω τὴν εὐεργετικὴν ταύτην διάταξιν νὰ τὴν ἐπεκτείνετε καὶ εἰς τοὺς ἀναπήρους πολέμου καὶ μονίμους ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐγγραφῆ ὡς φοιτηταὶ εἰς τὰς Σχολὰς αὐτάς, ἐπίσης δὲ καὶ εἰς τοὺς ἄνδρας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, Χωροφυλακῆς καὶ Ἀστυνομίας Πόλεων, διὰ τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ ὑπάρξῃ κάποια διάκρισις. Τὴν τροπολογίαν τὴν ἐδέχθητε εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, σᾶς παρακαλῶ νὰ τὴν δεχθῆτε καὶ τώρα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ε. Μπακλατζῆς).

§130Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Τὴν δέχομαι, κ. συνάδελφε.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§132Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ὡς διετυπώθη, ὁμιλεῖ περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Δ. 1754)51 διὰ τὸ Πανεπιστημιακὸν ἔτος 1951–1952. Τὸ Ν. Δ. 1754 εἰς τὸ ἄρθρον 6, λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἐξαιρετικῶς καὶ κατὰ τό....(ἀναγινώσκει)....». Εἶχε προτείνει καὶ εἶχε δεχθῆ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τὴν ἐπανάληψιν τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 6 μὲ τὴν ἐπέκτασίν του καὶ διὰ τὸ Πανεπιστημιακὸν ἔτος 1951–1952. Τοῦτο δὲ τὸ ἐπρότεινα διότι ὑπάρχει μία ἀμφισβήτησις περὶ τοῦ ἐὰν ἡ διάταξις αὐτὴ ἐφαρμόζεται καὶ διὰ τοὺς σπουδαστὰς τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Οἰκονομικῶν Ἐπιστημῶν καὶ τῆς Παντείου. Νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ προστατευθοῦν φοιτηταί, τελοῦντες ἤδη ἐν ἐπιστρατεύσει.

§133Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Ἐπ’ αὐτοῦ ἐδέχθην τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Ἐξαιρετικῶς....(ἀναγινώσκει)....».

§134Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα. Αὐτὴ εἶναι ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέπτυξα, κ. Ὑπουργέ.

§135Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, εἶναι καὶ τοῦ δευτέρου ἔτους;

§136Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Ὄχι τοῦ ἑνὸς ἔτους ἀπαλλάσσονται.

§137Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ μὴ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ χρονικὸν ὅριον τῆς 15μήνου στρατιωτικῆς θητείας δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ στρατευθοῦν.

§138Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Δὲν τὸ δέχομαι αὐτὸ κ. συνάδελφε.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5 μὲ τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός;

§140ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 6. Δεκτόν;

§142ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἅρθρον 7. Δεκτόν;

§144ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἅρθρον 8. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§146Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν, κ. Ὑπουργέ, ὅπως, εἰς τὴν βʹ παράγραφον τεθῇ μία ἑρμηνευτικὴ φράσις «Ἀφ’ ἧς ἴσχυσεν καὶ διὰ τοὺς φοιτητὰς τοῦ Πανεπιστημίου».

§147Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Δὲν τὸ δέχομαι. Δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτό.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς ἔχει τὸν λόγον.

§149Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ἡμεῖς, κ. Ὑπουργέ, δὲν ζητοῦμεν τίποτε ἄλλο, παρὰ τὴν εὐθυγράμμισιν των Ἀνωτάτων Ἱδρυμάτων, εἰς τὰ θέματα τῶν ἐξετάσεων. Εἰς τὴν Ἀνωτάτην Σχολὴν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορικῶν Ἐπιστημῶν, διδάσκονται 10 μαθήματα εἰς κάθε τάξιν, ἐνῷ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον 4 ἢ 5. Τί γίνεται εἰς τὰς Ἀνωτέρας Σχολάς; Διὰ νὰ περάσῃ ἕνας σπουδαστὴς ἀπὸ τὸ ἕνα ἔτος εἰς τὸ ἄλλο πρέπει νὰ πάρῃ τὴν βάσιν εἰς ὅλα τὰ μαθήματα, παρ’ ὅλον ὅτι εἶναι 10 μαθήματα καὶ παρ’ ὅλον ὅτι τὰ μαθήματα αὐτὰ εἶναι ἀνομοιογενῆ, ἄλλως ἀπορρίπτεται, δὲν ἀπορρίπτεται εἰς τὸ μάθημα τὸ ὁποῖον ἀπέτυχεν, ἀπορρίπτεται καὶ εἰς ὅλα τὰ ἄλλα μαθήματα. Καὶ ἐρωτῶ: βάσει ποίας λογικῆς ὁ φοιτητὴς τοῦ Πανεπιστημίου ὁ ὁποῖος ἔχει ὁμοιογένειαν μαθημάτων, ἀπορρίπτεται εἰς τὸ Ἀστικὸν ἀλλὰ περνάει εἰς τὸ Ἐμπορικὸν καὶ εἰς τὴν Ἀνωτάτην Ἐμπορικὴν Σχολήν, ἐὰν ἀπορριφθῇ εἰς τὰ Ἀγγλικὰ ἀπορρίπτεται καὶ εἰς τὰ Μαθηματικὰ καὶ ὑποχρεοῦται διότι ἀπερρίφθη εἰς τὰ Ἀγγλικὰ νὰ δώσῃ ἐξετάσεις καὶ εἰς τὰ 10 μαθήματα; Θὰ σᾶς παρακαλέσω ἕνα ἕκαστον μάθημα ν’ ἀποκτήσῃ αὐτοτέλειαν, δηλαδὴ νὰ μὴ ὑποχρεώνεται ὁ φοιτητὴς νὰ δώσῃ ἐξετάσεις εἰς τὸ μάθημα τὸ ὁποῖον ἐπέτυχε. Δεύτερον, αὐτό, νὰ γίνῃ ἀπὸ τὸ 1948–49.

§150Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό, διότι εἰς ὅλας τὰς Σχολὰς τοῦ Πανεπιστημίου, ἢ ὁπουδήποτε δὲν διατηροῦνται οἱ βαθμοί, ἅπαξ ἀπορριφθῇ, ἀπορρίπτεται. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔκαμα διὰ τὴν Σχολὴν τὴν Ἐμπορικήν, ὅπως ἰσχύει καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, τοὺς ἔδωσα τρεῖς ἐξετάσεις, ἀλλ’ αὐτὸ ποὺ λέγετε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτόν.

§151Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ προβῶ εἰς ἄλλην εὐκαιρίαν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μου ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος τῆς Α.Σ.Ο. καὶ Ε.Ε. Κατὰ βάσιν αὐτὸς ὁ τρόπος τῆς διδασκαλίας τῶν μαθημάτων καὶ ὁ τρόπος τῶν ἐξετάσεων καὶ τὸ νὰ ὑποχρεώνωμεν τοὺς νέους οἱ ὁποῖοι ὑπερέβησαν τὸ 18ον ἔτος νὰ εἶναι ταὐτοχρόνως καὶ νομικοὶ καὶ μαθηματικοὶ καὶ ἱκανοὶ νὰ μάθουν ξένας γλώσσας καὶ χημείαν καὶ τὰ πάντα, αὐτὸ κατ’ ἐμὲ ἀποτελεῖ μίαν ἀντιεπιστημονικὴν προϋπόθεσιν ἀνωτέρας μορφώσεως, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ ἢ εἰς τὴν ἐξάρθρωσιν τὴν πνευματικὴν τῶν νέων, ἢ εἰς τὴν διέλευσιν ἀπὸ τὴν Ἀνωτάτην Ἐμπορικὴν Σχολὴν χωρὶς κατ’ οὐσίαν νὰ μάθουν ὅλα αὐτά. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξετάσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ ἀπόψε, θὰ ἦτο ὅμως δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ υἱοθετήσῃ τὴν ἄποψιν τῶν κ. κ. συναδέλφων προκειμένου περὶ μαθημάτων, ὅπως εἶναι τὰ Μαθηματικά, ἡ Λογιστική, τὰ Νομικὰ καὶ Οἰκονομικὰ ἢ τινὰ ἐξ αὐτῶν, περὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Νομικῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν εἰς αὐτὰ τὰ μαθήματα νὰ θεωρῆται ὁριστικῶς ἐξετασθεὶς ὁ φοιτητής, εἴτε ἀπερρίφθη εἰς τὰ Ἀγγλικά, εἴτε ὄχι. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν μέχρις ὅτου φθάσωμεν εἰς τὸ τελευταῖον ἄρθρον, νὰ σκεφθῇ τὸ ζήτημα καὶ ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ ἐξαιρέσωμεν ὡρισμένα μαθήματα.

§152Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ δημιουργήσω τοιοῦτον ζήτημα διότι εἰς καμμίαν Σχολὴν δὲν γίνεται αὐτό. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἔχετε δίκαιον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἠμπορῶ νὰ κάμω εἶναι νὰ ἐξισώσω τὴν Σχολὴν μὲ ὅσας ἐξετάσεις κάμνει τὸ Πανεπιστήμιον. Βεβαιώνω τὴν Βουλὴν ὅτι ὅταν καταθέσω τὰ νομοσχέδια περὶ Πανεπιστημίων νὰ διορθώσω καὶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμισθῇ μὲ μίαν τροπολογίαν. Θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς τροπολογίας.

§153Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅπως σᾶς εἶναι γνωστόν, διὰ τοῦ Ν. Δ. 132)46 παρέχονται ὡρισμέναι διευκολύνσεις εἰς τοὺς φοιτητὰς τοὺς ἐγγραφέντας κατὰ τὰ ἔτη τῆς κατοχῆς. Ἐπίσης διὰ τοὺς φοιτητὰς τῆς Α.Σ. Ο. καὶ Ε. Ε. καὶ τῆς Παντείου Σχολῆς παρεσχέθησαν αὐταὶ αἱ διευκολύνσεις, θὰ παρακαλέσω τὸ ἴδιον νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τοὺς φοιτητὰς τοῦ 1943–44 τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἰατρικὴν Σχολήν. Νομίζω ὅτι οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι συνέτρεξαν διὰ νὰ δοθοῦν αἱ διευκολύνσεις αὐταὶ εἰς τοὺς φοιτητὰς τοὺς ἐγγραφέντας κατὰ τὰ ἔτη τῆς κατοχῆς, συντρέχουν καὶ διὰ τοὺς φοιτητὰς τοὺς ἐγγραφέντας κατὰ τὸ 1943–44, διότι κατοχὴν εἴχομεν τὸ 1943–44. Θὰ παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.

§154Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, δὲν τὴν δέχομαι.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8 ὡς ἔχει;

§156ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 9, 10 καὶ 11, ὡς ἔχουν). Ἄρθρον 12.

§158Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12 ἐκκρεμεῖ μία τροπολογία μου. Διὰ μιᾶς ἀποφάσεώς σας δίδονται εὐεργετήματα εἰς τὰ τέκνα τῶν Ἐκπαιδευτικῶν· παρακαλῶ ὅπως ἐπεκταθοῦν καὶ εἰς τὰς ἀδελφὰς καὶ τοὺς ἀδελφοὺς τῶν ἐκπαιδευτικῶν.

§159Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Ἐδέχθην μίαν τροπολογίαν τὴν ἑξῆς: Ὅτι εἰς τὰς Ἀκαδημίας εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέρχωνται ἐπιλαχόντες, ἐὰν ὑπάρχῃ σύμφωνος γνώμη τοῦ Δ)ντοῦ καὶ τῶν καθηγητῶν τῆς Σχολῆς. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζετε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ δεχθῶ.

§160Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς παρακαλῶ ὅπως δεχθῆτε τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὰς Ἀκαδημίας καὶ 5 ἐπιλαχόντων ἐπὶ πλέον.

§161Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, κ. συνάδελφε, δέχομαι τὴν τροπολογίαν σας.

§162Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω νὰ προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12. Προκειμένου περὶ τῶν ἐπιλαχόντων τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν ὁ κ. Ὑπουργὸς δι’ ἀποφάσεώς του ἔκαμε ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν ὡρισμένων κατηγοριῶν ὑποψηφίων. Προτείνω, λοιπόν, νὰ προστεθῇ εἰς τὰς ἀναφερθείσας κατηγορίας καὶ ἡ περίπτωσις τῶν ὁλοκληρωτικῶς καταστραφέντων πυροπαθῶν.

§163Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσω τάξεις. Ἐγὼ θὰ εἰσηγηθῶ νὰ καταργηθοῦν ὅλαι αἱ κατηγορίαι.

§164Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὡς γνωστὸν ἡ Βόρειος Ἑλλὰς χειμάζεται ἀπὸ ἔλλειψιν διδασκάλων. Τοῦτο δὲ συμβαίνει διότι ὅσοι ἀπόφοιτοι τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν τῶν Νοτίων περιοχῶν τοποθετοῦνται εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, μετὰ διετίαν ζητοῦν μετάθεσιν καὶ ἐπιτυγχάνουν νὰ μετατεθοῦν εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα. Δι’ αὐτὸ παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον νὰ ὑπάρχουν μόνον εἰς τὸν Νομὸν Καβάλλας 42 Σχολεῖα κλειστά. Προτείνω λοιπὸν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Ὅσον ἀφορᾷ τὰς Ἀκαδημίας Βορείου Ἑλλάδος εἰς τὰς ὁποίας φοιτοῦν μαθηταὶ ἀπὸ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς καὶ παρὰ τὴν ἀντίθετον γνώμην τῶν Σχολῶν νὰ εἰσάγῃ....

§165Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἔχει θέσει ἐδάφιον 2 εἰς τὸ ἄρθρον 11 δυνάμει τοῦ ὁποίου ἐδίδετο τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν μετὰ γνώμην τῶν Διευθυντῶν τῶν οἰκείων Ἀκαδημιῶν νὰ προσλαμβάνῃ καὶ τέκνα πυροπαθῶν καὶ πολεμοπαθῶν. Ὄταν κ. Ὑπουργέ, ἔγινε ἕνα βῆμα μεγάλον ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀνωτάτας σχολὰς καὶ ἐκάματε ἐξαιρέσεις διὰ τὰ τέκνα τῶν πολυτέκνων καὶ τῶν διδασκάλων, δὲν νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ δεχθῆτε καὶ διὰ τοὺς πυροπαθεῖς καὶ πολεμοπαθεῖς, διότι καὶ αὐτοὶ ἔπαθον καὶ δὲν πρέπει νὰ τίθενται εἰς ἥσσονα μοῖραν. Παρακαλῶ λοιπὸν ἰδιαιτέρως, νὰ προστεθῇ καὶ αὐτὴ ἡ διάταξις διὰ τὴν ὁποίαν ὑπῆρξεν ὁμόφωνος ἡ ἀπόφασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§166Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Εἶπα καὶ προηγουμένως ὅτι, αὐταὶ αἱ τροπολογίαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν δεκταί. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν νομοσχέδιον προνομιούχων. Ἂν τὴν κάμω δεκτήν, θὰ ἔλθουν καὶ οἱ χαλαζόπληκτοι νὰ κάνω καὶ εἰς αὐτοὺς μίαν διάταξιν.

§167Κ. ΚΑΖΑΚΟΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, κ. Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον ἐδέχθητε νὰ εἰσαχθοῦν ὅλοι οἱ ἐπιλαχόντες εἰς ὅλας τὰς Σχολὰς τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἰδίως εἰς τὰς Σχολὰς διὰ τὰς ὁποίας ἀπαιτεῖται τεχνικὴ ἐκπαίδευσις, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσαχθοῦν καὶ οἱ ἐπιλαχόντες τῆς Ἀκαδημίας;

§168Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Ἐδήλωσα ὅτι λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν οἱ ἐπιλαχόντες ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ ἐκπαιδευθοῦν εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας, ἔχομεν ὡς βάσιν τὸν βαθμὸν 50. Ὄταν ἐπρόκειτο νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὰς Ἀκαδημίας ἔπρεπε νὰ εἰσαχθοῦν μόνον 40 ὅπως ὥριζεν ὁ νόμος. Ἐπειδὴ ἐγὼ νομίζω, ὅτι τὸ ὑλικὸν τῆς ἐκπαιδεύσεως δὲν εἶναι ἀνανεωμένον διότι σήμερον οἱ διδάσκαλοι οἱ ὁποῖοι ἔχουσι διορισθῆ ἔχουσιν ἄνω τῆς εἰκοσιπενταετίας, ἐθεώρησα ὅτι ἔπρεπε νὰ αὐξήσω τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων εἰς τὰς Ἀκαδημίας. Εἶπα λοιπὸν ἡ Αʹ Ἀκαδημία π. χ. πόσους εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσῃ, νὰ μορφώσῃ, καὶ μοῦ εἶπαν, ὅτι ἡ Ἀκαδημία τῶν Ἀθηνῶν φέρ’ εἰπεῖν ἐπὶ πλέον τριάκοντα ἢ τεσσαράκοντα καὶ τότε εἶπα ὅτι ἐπιλαχόντας θεωρῶ δι’ αὐτὴν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὸ 63, εἰς ἄλλην Ἀκαδημίαν ποὺ ἔλαβον τὸ 51, δι’ ἄλλην τὸ 68 ἀναλόγως τῶν θέσεων ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὰς Ἀκαδημίας. Καὶ τώρα σᾶς λέγω, ὅτι ἂν ὑπάρχῃ χῶρος θὰ ζητηθῇ ἡ γνώμη τῶν καθηγητῶν ἂν ἠμποροῦν νὰ τοὺς μορφώσουν νὰ λάβωμεν καὶ ἄλλους. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἀφῆκα τὴν θύραν ἀνοικτήν, ὅπου ἠμποροῦν νὰ τοὺς μορφώσουν νὰ τοὺς εἰσαγάγωμεν.

§169Κ. ΚΑΖΑΚΟΣ. Γίνεται μία ἀδικία ὅτι εἶναι διάφορος ἡ βάσις.

§170Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Κάνω μίαν εὐκολίαν διὰ νὰ βοηθήσω τὴν παιδείαν, μεγαλυτέρα εὐκολία δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ.

§171Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ κάνετε δεκτὴν τὴν πρότασιν τοῦ κ. Λυμπέρη.

§172Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Διὰ τὰς Ἀκαδημίας ἔχω κάμει νέον νόμον καὶ λαμβάνεται πρόνοια καὶ περὶ αὐτῶν περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Λυμπέρης.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§174ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἅρθρον 13. Ὁ κ. Χ. Ρῖζος ἔχει τὸν λόγον.

§176Χ. ΡΙΖΟΣ. Ἐπιλαχόντας δὲν ἔχομεν μόνον εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ τὰς Ἀνωτάτας Σχολάς, ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ εἰς τὰ Γυμνάσια.

§177Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13, κ. Ὑπουργέ, λέγει: «....(ἀναγινώσκει)....». Νὰ προστεθῇ «ἢ καὶ παλαιότερον».

§178Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Δὲν τὸ δέχομαι.

§179Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Αὐτὴ ἡ περίπτωσις τοῦ Γυμνασίου συμβαίνει καὶ εἰς τὰς Ἀκαδημίας.

§180Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Θὰ τὸ λύσω διοικητικῶς ἐὰν ὑπάρχῃ θέσις.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§182ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 14. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§184Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 14 εἶναι ὀρθὴ καὶ εὐστόχως ἐτέθη. Ἀλλὰ θὰ παρεκάλουν ἀντὶ νὰ μποῦν περιοριστικῶς ὡρισμέναι ἐπαρχίαι, νὰ μποῦν αἱ νέαι χῶραι. Διότι αὐτό, τὸ ὁποῖον συμβαίνει διὰ τὴν Μακεδονίαν, συμβαίνει καὶ διὰ τὴν Χίον καὶ διὰ τὰ ἄλλα μέρη. Εἰς τὴν Χίον ἔχομεν 53 σχολεῖα κενὰ καὶ δὲν ἔχει τὴν εὐχέρειαν ὁ Ὑπουργὸς νὰ τοποθετήσῃ καὶ ἐκεῖ διδασκάλους, διότι δὲν πηγαίνουν, ὅπως δὲν πηγαίνουν καὶ εἰς τὴν Μακεδονίαν.

§185Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14 ὑπάρχει ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἡ διατύπωσις τοῦ νομοσχεδίου. Συγκεκριμένη ἄποψις. Ἡ θεμελίωσις τῆς ἀντιλήψεως τῆς πλειοψηφίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς συνίσταται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ὄχι μόνον ἡ νομικὴ εὐχέρεια καὶ διοικητικὴ ἱκανότης, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐπιβολὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως νὰ ὁπλίζῃ τὰ σχολεῖα ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, ὁπουδήποτε καὶ ἐὰν εὑρίσκωνται διὰ τοῦ ἀναγκαίου ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν βασικῶς ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ σειρᾶς προτεραιότητος εἰς τοὺς διορισμούς. Καὶ βέβαια τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ ἄρθρον 14 ἐμφανίζει τὴν Κυβέρνησιν ὑποχρεωμένην νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν μεταβολὴν οὐσίᾳ τῶν κειμένων διατάξεων περὶ σειρᾶς διορισμῶν, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸν ὁπλισμὸν τῶν σχολείων τῆς Χώρας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναγνωρισθῇ ὅτι ἀποτελεῖ διαπίστωσιν ὅτι χρειάζεται ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς νὰ αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην, προκειμένου νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἐθνικὴν ἀποστολὴν τοῦ ἐξοπλισμοῦ τῶν σχολείων ὁλοκλήρου τῆς Χώρας καὶ συγκεκριμένως τῆς Β. Ἑλλάδος, νὰ προσφύγῃ εἰς τὴν ἀνατροπὴν τῶν κειμένων διατάξεων.

§186Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Τὶ λέγει τὸ ἄρθρον;

§187Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὅτι κατὰ παρέκβασιν τῶν διατάξεων περὶ σειρᾶς διορισμῶν θὰ ἔχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ προχωρήσητε εἰς τὴν ἐκλογὴν ἀνεξαρτήτως σειρᾶς.

§188Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Διαβάσατε, παρακαλῶ, τὸ σχέδιον τὸ ἰδικόν μου.

§189Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀφῆστε νὰ ὁλοκληρώσω τὴν σκέψιν μου. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐνόμισεν ὅτι ἐγὼ κάμνω ἐπίκρισιν. Οὐδὲ πόρρωθεν ἐπίκρισιν. Διαπιστώνω ὅτι αὕτη εἶναι πράγματι τοιαύτη, ἡ ὁποία ὑποχρεώνει τὸ κυβερνητικὸν νομοσχέδιον νὰ περιλάβῃ μίαν διάταξιν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν ἀνατροπὴν τῶν μέχρι τοῦδε καθιερωμένων. Ἐὰν σεῖς ὁ ἴδιος εὑρίσκεσθε εἰς αὐτὴν τὴν ἀνάγκην δὲν πιστεύω νὰ εἶσθε εὐχαριστημένος διὰ τὴν διαπίστωσιν τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν, ποὺ σᾶς ὑποχρεώνουν εἰς αὐτὴν τὴν ἀνάγκην. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει ἐπίκρισις. Ὑπάρχει σύμπτωσις ἐπὶ τῶν διαπιστώσεων· τώρα ἔρχεται τὸ ἄρθρον 14. Τὸ ἔχει ἡ Βουλὴ ὑπ’ ὄψει. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς τὸ ἀναγνώσω, διὰ νὰ ἀποσαφηνίσω καλύτερον τὴν ἐπ’ αὐτοῦ ἀντίληψιν τῆς πτέρυγος αὐτῆς, τῆς ὁποίας καὶ ἀναπτύσσω τὴν ἄποψιν τὴν στιγμὴν αὐτήν: «Ἀπὸ τοῦ σχολικοῦ ἔτους 51–52 καὶ ἑξῆς.... (ἀναγινώσκει)....». Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαφωνήσῃ οὐδεὶς ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενον τοῦ ἄρθρου 14. Διότι πράγματι δὲν ἐννοεῖται, εἰδικῶς μάλιστα μὲ τὰς ἀναφερομένας περιφερείας, νὰ μὴ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν, δυστυχῶς, ἡ διοίκησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐξοπλίσῃ διὰ τῶν καταλληλοτέρων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν τὰ σχολεῖα. Ἐὰν ὅμως ἡ διαπίστωσις αὐτὴ ὑποχρεώνῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Βουλὴν ὁμοθύμως νὰ δεχθῇ τὸ καλῶς ἔχον τοῦ ἄρθρου 14, νομίζω ὅτι εἶναι ἠθικῶς ἀλλὰ καὶ ἐθνικῶς καὶ πολιτικῶς σκόπιμον νὰ ὑπάρξῃ καὶ μία δέσμευσις ἐκ μέρους τοῦ διοριζομένου ἐκπαιδευτικοῦ λειτουργοῦ. Ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ λέγει: Ἔχω φέρ’ εἰπεῖν λειτουργὸν τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως 10ον ἢ 12ον κατὰ σειρὰν καὶ κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων, διότι ἀποδέχεται νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν συμπλήρωσιν τῶν σχολείων τῶν περιφερειῶν αὐτῶν, τῶν εἰδικῶς μεριμνουμένων εἰς τὸ νομοσχέδιον, δηλ. Μακεδονία, Βόρειος Ἑλλάς, γενικῶς Ἤπειρος, Εὐρυτανία, ἐφ’ ὅσον δέχεται καὶ συνεπῶς καταρτίζει μίαν εἰδικὴν συμβατικὴν σχέσιν μεταξὺ Κράτους προτείνοντος καὶ λειτουργοῦ ἀποδεχομένου, ἀγνοῶ τὰς κειμένας διατάξεις, διότι ἐθνικὴ σκοπιμότης μοῦ ἐπιβάλλει νὰ τὰς ἀγνοήσω καὶ τὸν παίρνω, κατὰ παρέκκλισιν τῆς σειρᾶς καὶ τὸν ἀποστέλλω διὰ νὰ ἐξοπλίσῃ τὰς περιφερείας ἐκείνας. Ὀρθῶς. Ἀλλὰ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὅμως ὀφείλει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἐγγύησις, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὁ χρησιμοποιούμενος ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς δὲν θὰ ἔλθῃ αὔριον δι’ οἱουδήποτε τρόπου διοικητικοῦ ἢ ἄλλου νὰ μεταχειρισθῇ τὸ εὐεργέτημα τοῦ ἄρθρου 14, διὰ νὰ τὸ ἀνατρέψῃ διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν ἐκπληροῦται ὁ βαθύτερος σκοπὸς τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 14, τὴν ὁποίαν δεχόμεθα ὁμοθύμως διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὸν ἐξοπλισμὸν τῶν σχολείων τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Χρειάζεται, λοιπόν, ὄχι ἁπλῶς διοικητικὴ εὐχέρεια, ἀλλ’ ἐκ τοῦ νόμου ρητὴ διάταξις, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐξουσίαν, πρὸ τῆς παρόδου ὡρισμένου χρόνου τὸν κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων διορισθέντα ἐκπαιδευτικὸν λειτουργὸν νὰ τὸν μετακινήσῃ. (Χειροκροτήματα).

§190Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δεκαετίαν. Δὲν εἶναι ἐξορία ἡ Βόρειος Ἑλλάς.

§191Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἑπομένως ζητοῦμεν, ὅπως τεθῇ ὡς βασικὴ ἀρχὴ ὅτι, ἐφ’ ὅσον διαπιστοῦται ἡ ἀνάγκη διὰ νομοθετικῆς ρυθμίσεως, νὰ ἀνατρέπεται τὸ καλῶς ἔχον τῶν μέχρι τοῦδε ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ σειρᾶς προτεραιότητος εἰς τοὺς διορισμοὺς τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀναμφισβητήτως μίαν εὐεργετικὴν πρότασιν πρὸς τὸν διοριζόμενον, ὀφείλει καὶ αὐτὸς ἀντιστοίχως νὰ παράσχῃ ὡρισμένας ἐγγυήσεις, χάριν τῆς ἐκπληρώσεως τοῦ ἀντικειμενικοῦ σκοποῦ, διὰ τὸν ὁποῖον ὑπὸ τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου ἐπιδιώκεται ἡ μετατροπὴ τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων. Θέμα συνεπῶς ὑπάρχει περὶ τοῦ τὶ πρέπει νὰ περιλάβῃ ἡ ἐγγύησις αὐτή. Διοικητικῶς μὲν ὀφείλει νὰ περιλάβῃ καὶ τὴν ἀπόσπασιν, ὄχι μόνον τὴν μετάθεσιν. Δηλαδὴ ὁ κατὰ τὸ ἄρθρον 14 τοῦ παρόντος νόμου διοριζόμενος καὶ τοποθετούμενος εἰς Βόρειον Ἑλλάδα, οὔτε μετατίθεται, οὔτε ἀποσπᾶται.

§192Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Οὔτε μετατίθεται, οὔτε ἀποσπᾶται εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα, διότι ἐκεῖ ἐπάνω θὰ ἠμπορῇ νὰ μετατίθεται καὶ ἀποσπᾶται.

§193Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἐπὶ τῆς ἀπόψεώς σας, ἀλλὰ θὰ ἤθελα ὅμως νὰ σᾶς ὑπογραμμίσω καὶ μίαν ἀμφιβολίαν ποὺ ἔχω. Δὲν ξεύρω, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν εἶναι συμφέρον τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκετε καὶ πρὸς τὸν ὁποῖον συμφωνοῦμεν, Συμπολίτευσις καὶ Ἀντιπολίτευσις νὰ δώσητε τὴν εὐχέρειαν μεταθέσεως ἔστω καὶ ἐντὸς τῶν νέων χωρῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Διότι ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπός σας εἶναι νὰ ὁπλίσητε τὰ χωριὰ τῶν νομῶν, τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου καὶ δὴ τῶν ἀπομεμακρυσμένων χωρίων. Ἐὰν δώσητε τὴν εὐχέρειαν διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς τῆς συγκεντρώσεως εἰς τὰς πόλεις τῶν περιφερειῶν ἐκείνων, πάλιν θὰ ἔχετε νὰ ἀντιμετωπίσητε τὸ ἴδιον πρόβλημα.

§194Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε συνάδελφε, ὁ νόμος δὲν δίδει δικαίωμα ἀποσπάσεως καὶ μεταθέσεως εἰς τὸν Ὑπουργόν. Τὸ δικαίωμα αὐτὸ τὸ ἔχουν μόνον οἱ κατὰ τόπους ἐπιθεωρηταί, οἱ ὁποῖοι ρυθμίζουν τὰ σχολεῖα, ὅπως νομίζουν. Κατὰ συνέπειαν ἐγὼ δὲν ἔχω κανένα δικαίωμα.

§195Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, ὑπάρχει μία σύγχυσις ὀφειλομένη εἰς τὴν μὴ λεπτομερῆ διατύπωσιν. Ὅταν ὡμίλησα περὶ ὑπουργοῦ, ἐννοοῦσα τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐξουσίας, δηλαδὴ τὴν διοίκησιν.

§196Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω οὔτε μετάθεσιν, οὔτε ἀπόσπασιν.

§197Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν ὡμίλησα διὰ τὴν ἰδικήν σας ἁρμοδιότητα. Ἐννοοῦσα τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐξουσίαν, ἐκπροσωπουμένην ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον ὄργανον.

§198Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Καὶ οἱ ἐπιθεωρηταὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ κάμουν τοιοῦτόν τι. Ἡ ὑπηρεσία τῶν ἐκπαιδευτικῶν εἶναι ἀποκεντρωμένη, εἶναι ἐπιθεωρηταί, εἶναι Γενικὴ Ἐπιθεώρησις, εἶναι Ἐποπτικὰ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα καθορίζουν τὰς ἀνάγκας καὶ τὸν τρόπον τῆς μετακινήσεως τῶν διδασκάλων μέσα εἰς τὴν περιφέρειαν ποὺ εἶναι ἁρμόδια. Κατὰ ποῖον τρόπον, λοιπόν, θὰ σταματήσωμεν τὴν ζωὴν ἐκεῖ ἐπάνω; Ἐὰν ἀποθάνουν δύο διδάσκαλοι ἐκεῖ, δὲν πρέπει νὰ μετακινήσουν ἄλλους καὶ νὰ τοὺς πᾶνε ἐκεῖ; Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτό. Νὰ μᾶς εἴπητε, κύριε συνάδελφε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ μετακινηθοῦν εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα, εἶμαι σύμφωνος.

§199Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Αἱ περισσότεραι ἀποσπάσεις γίνονται ἀπὸ τὰ Συμβούλια ἢ τοὺς Ἐπιθεωρητάς.

§200Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ὑπάρχει νόμος, ψηφισθεὶς τὸ 1951 ἐπὶ Ὑπουργίας τοῦ κ. Μόδη, ὁ ὁποῖος ἀπαγορεύει ρητῶς εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ ἀποσπᾷ ἢ νὰ μεταθέτῃ. Τὸ δικαίωμα αὐτὸ τὸ ἔχει ὁ Ἐπιθεωρητὴς εἰς τὴν περιφέρειάν του. Ἑπομένως δὲν γεννᾶται ζήτημα. Δὲν ἠμπορεῖ ὁ Ἐπιθεωρητὴς εἰς τὴν περιφέρειάν του νὰ μὴ κάμνῃ ἀποσπάσεις, αὐτὸ θὰ ἦτο παράλογον.

§201Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ ὑπογραμμίσω τοῦτο: Ὅτι ἐκ τῶν ὅσων μέχρι τοῦδε ἀνέπτυξα ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ τῶν ὅσων θὰ προσθέσω, ἐκ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς δὲν ὑπάρχει οὐδεμία πρόθεσις εἴτε κωλυσιεργίας, εἴτε ἀνατροπῆς τοῦ ἄρθρου 14. Τοὐναντίον προσερχόμεθα ὑποστηρικταὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς, διότι ἀναγνωρίζομεν ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς πραγματικὰς περιστάσεις καὶ συνθήκας εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ὁπλίσωμεν τὴν Διοίκησιν κατὰ τρόπον δυνάμενον νὰ ἐκπληρώσῃ τὸν ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιδιωκόμενον σκοπόν. Ἐὰν προσέθεσα τὰ ὅσα προσέθεσα εἶναι διότι ἀκριβῶς ἐπιμένομεν ἐπὶ τῶν τυχὸν ἀμφιβολιῶν περὶ τῆς ὁλοκληρώσεως τοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ. Καί, συγκεκριμένως, αὐτοὶ οἱ κατὰ παρέκκλισιν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων, διορισθησόμενοι καὶ τοποθετησόμενοι εἰς τὴν Βόρ. Ἑλλάδα γενικώτερον λειτουργοὶ τῆς στοιχειώδους καὶ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως πρέπει, ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι προτιμῶνται κατὰ παρέκβασιν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων, νὰ ἀναλάβουν ὡρισμένας ἔναντι τοῦ Κράτους ὑποχρεώσεις. Καὶ αἱ ὑποχρεώσεις αὐταὶ πρέπει νὰ συνίστανται εἰς τὸ ὅτι δι’ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα θὰ εἶναι ἀμετακίνητοι. Τὸ ἀμετακίνητον αὐτὸ ὁ μὲν κ. Ὑπουργὸς τὸ τοποθετεῖ μεταξὺ Β. καὶ Ν. Ἑλλάδος, ἡμεῖς δέ, ἐν τῇ ἀναπτύξει τῶν ἀπόψεών μας, τὸ τοποθετοῦμεν καὶ κάπου ἀλλοῦ: Ἐν τῇ δυνατότητι, δηλαδή, τῶν ἐκπροσώπων τῆς Διοικήσεως τῆς μετακινήσεως τῶν λειτουργῶν αὐτῶν ἀπὸ τὸ μέρος, ὅπου θὰ ἐξεπλήρωνον ἀναμφισβήτητον ἐθνικὴν ἀνάγκην, εἰς μέρος ὅπου θὰ εἶναι πέραν τοῦ δέοντος ὁ ἀριθμὸς τῶν οὕτω τοποθετουμένων.

§202Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Ἐγὼ θὰ διορίσω τοὺς διδασκάλους καὶ τοὺς καθηγητάς. Οἱ μὲν καθηγηταὶ θὰ πᾶνε εἰς τὰ Γυμνάσια, οἱ δὲ διδάσκαλοι εἰς τοὺς κατὰ τόπους Ἐπιθεωρητάς. Οἱ ἐπιθεωρηταὶ θὰ κανονίσουν σὲ ποιὸ χωριὸ θὰ πᾶνε ἢ ποῦ θὰ ὑπηρετήσουν. Δὲν πρόκειται ἐγὼ νὰ τοὺς τοποθετήσω. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, θέλετε νὰ δέσωμεν καὶ τὰ χέρια τῶν Ἐπιθεωρητῶν, τότε νὰ μοῦ πῆτε τὸ ἑξῆς: Αἱ Ἐπιθεωρήσεις παντοῦ κάμνουν αὐτὰς τὰς ἀποσπάσεις καὶ μετακινήσεις. Νὰ λάβετε γενικὸν μέτρον δι’ ὅλους τοὺς Ἐπιθεωρητάς, διότι αὐτὸ εἶναι ἀνισότης. Ἐὰν ἐζήτησα ἐγώ, κ. συνάδελφοι, νὰ κάμω αὐτοὺς τοὺς κατὰ παρέκκλισιν διορισμούς, τοὺς ἐζήτησα διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἄλλως νὰ ἐπανδρωθοῦν τὰ σχολεῖα τῶν νέων μερῶν. Διότι κάποτε εἴχαμε κι’ ἡμεῖς διδασκάλους καὶ σὲ μιὰ βραδυὰ ἡ Βουλή, μὲ μίαν διάταξιν, μᾶς ἐπῆρε 700 δασκάλους καὶ τοὺς ἔφερε εἰς τὴν Ν. Ἑλλάδα. Νὰ μοῦ πῆτε, κ. συνάδελφε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τοποθετηθοῦν εἰς τὴν Ν. Ἑλλάδα, εὐχαρίστως νὰ τὸ δεχθῶ. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ πάρω τοὺς Ἐπιθεωρητὰς καὶ νὰ τοὺς κάμω δεσμώτας. Θὰ πρέπει νὰ πᾶνε ὅπου ἡ Ὑπηρεσία τῶν Ἐπιθεωρητῶν θὰ ὑποδείξῃ. Ἄλλως, νὰ λάβετε μέτρον δι’ ὅλους τοὺς Ἐπιθεωρητὰς νὰ μὴ μετακινοῦν.

§203Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἀπεσαφήνισε τὰς σκέψεις του. Καί, ἐπαναλαμβάνω, μακρὰν ἡμῶν πᾶσα σκέψις νὰ τοῦ φέρωμεν οἱονδήποτε ἐμπόδιον εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Προσπαθοῦμεν τὸ νομοσχέδιον διὰ τῆς συζητήσεως νὰ τὸ βελτιώσωμεν. Νομίζει ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα νὰ τοὺς μετακινῇ;

§204Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Ὄχι.

§205Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἀπεσαφήνισα αὐτό. Σεῖς συμβολικῶς ἐκπροσωπεῖτε τὴν Ἐκτελεστικὴν Ἐξουσίαν, διὰ νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνω πάντοτε, τὰ ὄργανα τῆς διοικήσεως — θέλετε τὰ Συμβούλια, θέλετε τοὺς Ἐπιθεωρητάς, θέλετε ὅποιον κατὰ νόμον ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τοὺς μετακινῇ. Λοιπόν, πρώτη προϋπόθεσις τίθεται ὅτι αὐτοὶ δὲν δύνανται νὰ μετακινηθοῦν πρὸς τὴν Ν. Ἑλλάδα. Εἴμεθα σύμφωνοι ἐπ’ αὐτοῦ. Δευτέρα πρότασις: Νὰ διορίσητε ἕνα ὡρισμένον ἀριθμὸν κατὰ παρέκκλισιν τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων. Νὰ τοὺς θέσητε εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Ἐπιθεωρητῶν. Οἱ Ἐπιθεωρηταὶ θὰ τοὺς τοποθετοῦν. Μήπως θὰ ἦτο πρᾶξις διασφαλίσεως τῆς ἐννοίας καὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ ἄρθρου 14 νὰ μὴ εἶναι δυνατόν, κ. Ὑπουργέ, ἀπὸ μίαν Ἐπιθεώρησιν νὰ πᾶνε εἰς τὴν ἄλλην; Σᾶς ἐρωτῶ.

§206Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό.

§207Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Διότι, ἐπειδὴ ὑπάρχει τάσις, γενικώτερον, τῶν λειτουργῶν τῆς διοικήσεως νὰ συγκεντρώνωνται εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα—καὶ ἀστικὰ κέντρα δὲν ὑπάρχουν μόνον εἰς τὴν Ν. Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Βόρειον—ἡ προσπάθειά μου τὴν στιγμὴν αὐτὴν εἶναι νὰ διασφαλίσω τὴν διοίκησιν καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἀπὸ τὴν τάσιν αὐτήν, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν συγκέντρωσιν, φοβοῦμαι, τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν τῆς κατηγορίας τοῦ ἄρθρου 14 εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα τῆς Β. Ἑλλάδος. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς νομίζῃ ὅτι ἡ ἄποψις αὐτὴ δὲν εὐσταθεῖ, τοῦ δηλοῦμεν ἐκ νέου ὅτι δὲν θὰ ἔχωμεν ἀντίρρησιν νὰ ψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον 14 ὡς ἔχει. Ἐπιθυμοῦμεν ὅμως νὰ ὑπογραμμίσωμεν ὅτι ἔχομεν ὡρισμένας ἀμφιβολίας.

§208Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε συνάδελφε, δὲν εὐσταθεῖ ἡ ἄποψις αὐτή. Ἡ παιδεία ἔχει ἀνάγκας. Οἱ Ἐπιθεωρηταὶ καὶ τὰ Ἐποπτικὰ Συμβούλια θὰ κάμουν τὴ δουλειά τους. Ἄν γίνουν παρανομίαι, ὑπάρχει ἡ ἀνωτάτη ἱεραρχία. Καὶ αὐτοὶ οἱ δάσκαλοι ποὺ θὰ διορισθοῦν ἐκεῖ, ἔχουν δικαίωμα νὰ περάσουν ἀπὸ τὰ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα θὰ τοὺς κρίνουν ἂν πρέπει νὰ μετακινηθοῦν. Ὑπάρχουν δάσκαλοι 35 χρόνια εἰς τὰ σύνορα καὶ κανεὶς ὡς τώρα δὲν ἐφρόντισε ποτὲ νὰ κάμῃ κάτι ὑπὲρ αὐτῶν. Διότι τὰ Ἐκπαιδευτικὰ Συμβούλια δὲν ἀσχολοῦνται μὲ τίποτε ἄλλο, τὰ κεντρικὰ τοὐλάχιστον, παρὰ νὰ κάμουν μόνον πίνακας τῶν φίλων των. (Χειροκροτήματα). Πρέπει ν’ ἀποκεντρωθῇ ἡ ὑπηρεσία κατὰ τρόπον δίκαιον καὶ νὰ παύσουν νὰ μένουν μόνοι εἰς τὰ ἄκρα καὶ νὰ μὴ βλέπουν Θεοῦ πρόσωπον. Δὲν θὰ διορισθοῦν εἰς τὴν Ν. Ἑλλάδα. Ἡ προτίμησις θὰ γίνῃ ἀπὸ διδασκάλους τοῦ τόπου, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμφέροντα νὰ μένουν ἐκεῖ.

§209Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Θὰ συνδυασθῇ δηλαδὴ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 14 καὶ μὲ τὴν ἀνατροπὴν τῆς ἄλλης διατάξεως περὶ ἐντοπιότητος;

§210Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Μάλιστα.

§211Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἑπομένως θὰ θέσωμεν μίαν διάταξιν συμπληρωματικὴν εἰς τὸ ἄρθρον 14, ἡ ὁποία θὰ λέγῃ ὅτι, οἱ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 14 ἀναδιορισθησόμενοι ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ Στοιχειώδους καὶ Μέσης ἐκπαιδεύσεως οὔτε μετατίθενται οὔτε ἀποσπῶνται εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα. Δεύτερον πέραν αὐτῆς τῆς ἀπαγορευτικῆς διατάξεως νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ ὀφείλει νὰ θέσῃ καὶ χρονικὸν ὅριον ἰσχύος τῆς ἀπαγορεύσεως. Ὡς χρονικὸν ὅριον ἐγὼ τοὐλάχιστον προσωπικῶς, θὰ εἰσηγούμην τὴν τριετίαν. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ χρονικοῦ ὁρίου δὲν ἐπιμένω. Ἂς δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅποιο χρονικὸν ὅριον θέλει.

§212Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Δὲν εἶναι προνόμιον αὐτὸ ποὺ δίδει, ἀλλ’ ἐπανδρώνει τὴν χώραν διότι τὴν ἐπανδρώνει μὲ τοπικὰ στοιχεῖα. Καὶ ὅταν λέγωμεν τρία χρόνια, σᾶς λέγω ὅτι καὶ μετὰ τὰ τρία χρόνια δὲν θὰ δεχθοῦν νὰ κατέλθουν. Ἀλλ’ εἶναι πιθανὸν οἱ ἐκεῖ διδάσκαλοι νὰ γίνουν ἀνωτέρας μορφώσεως, ὁπότε τὸ Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον θὰ ζητήσῃ τὴν κάθοδόν των ἐδῶ. Δι’ αὐτὸ βάζω μίαν τριετίαν.

§213Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ ἐνδεικτικῶς τὸ εἶπον. Δὲν ἐπιμένω ἐπὶ τοῦ χρόνου.

§214Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὑπάρχει διάταξις παγία κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν μετατίθενται πρὸ τῆς παρελεύσεως τριετίας.

§215Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἡ διαφορὰ εἶναι ὅτι διὰ τῆς μεθόδου τῆς ἀποσπάσεως παρακάμπτεται ἡ τριετία, ἡ ὁποία παγίως εὑρίσκεται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Νόμου.

§216Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡμεῖς ζητοῦμεν ὄχι μόνον νὰ μὴ ἀποσπῶνται, ἀλλὰ καὶ νὰ μὴ μετατίθενται.

§217Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τὸ μεῖζον εἶναι ἡ ἀπόσπασις.

§218Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Θὰ ἔπρεπε λοιπόν, ἐφ’ ὅσον αὐτοὶ τυγχάνουσι ἑνὸς προνομίου διότι, παρὰ τὴν σειράν των διορίζονται, πρέπει νὰ ἀναλάβουν καὶ μίαν μεγαλυτέραν ὑποχρέωσιν ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Θὰ πρέπῃ λοιπόν, ἡ ἑξαετία νὰ θεσπισθῇ δι’ αὐτούς. Εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα νὰ παραμείνουν 6 χρόνια καὶ νὰ μὴ δύνανται ν’ ἀποσπασθοῦν οὔτε νὰ μετατεθοῦν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Δ. Γόντικας).

§219Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ συμβάλωμεν εἰς τὸν σκοπὸν τοῦ ἄρθρου 14 διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Γίνονται οἱ διορισμοὶ μέχρι σήμερον μὲ σειρὰν προτεραιότητος. Δηλαδὴ δὲν ἔχει δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς νὰ διορίζῃ ἐκτὸς τῆς σειρᾶς. Μὲ τὴν σειρὰν προτεραιότητος θὰ διορίσῃ ἐκ τῆς Παλαιᾶς Ἑλλάδος εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα. Αὐτοὶ ὅμως δὲν θὰ θελήσουν νὰ μεταβοῦν. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀναγκάζεται σήμερον νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον. Τὶ γίνεται ἂν δεχθῶμεν αὐτό; ἂν βάλωμεν χρόνον παραμονῆς καὶ τὸν διορίσωμεν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα; Τότε ὁ Ὑπουργὸς διορίζει ἐκ Παλαιᾶς Ἑλλάδος εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα, διότι θὰ ὑπάρχῃ ἡ διάταξις αὐτὴ ἐπὶ μίαν τριετίαν. Εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα δὲν θὰ μεταβοῦν. Διότι δὲν ἠμποροῦν νὰ καλύψουν τὰ κενὰ οἱ ἐκ τῆς Βορείου Ἑλλάδος καί, κατὰ συνέπειαν θὰ πᾶνε οἱ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν τοὺς ἀφήσωμεν νὰ παραμένουν αὐτοὶ ἐπὶ 10ετίαν, ἐν τῷ μεταξύ, θὰ ἐξέλθουν ἀπὸ τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας δημοδιδάσκαλοι καὶ δὲν θὰ ἠμποροῦν νὰ διορισθοῦν διότι τὰς θέσεις θὰ τὰς ἔχουν καταλάβει οἱ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος. Νὰ γιατὶ δὲν συμβάλλομεν εἰς τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ ἄποψις αὐτή.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπεδέχθη τὴν τριετίαν. Ὁ κ. Α. Θεολογίτης ἔχει τὸν λόγον.

§221Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Τὸ ἄρθρον 14 αἴρει μίαν πτυχὴν τῆς ἀνοικοδομήσεως τῶν Νέων χωρῶν. Δὲν πρόκειται μόνον, περὶ τῶν δημοδιδασκάλων οἱ ὁποῖοι λείπουν ἐκ τῶν σχολείων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐρείπια, ἢ περὶ τῆς ἐλλείψεως σταθμῶν Χωροφυλακῆς, ἀλλὰ πρόκειται περὶ πλήρους ἐγκαταλείψεως τῶν Μακεδονικῶν ἐδαφῶν, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ἀρχίσῃ ἡ Ἀνασυγκρότησις. Εἶναι περίεργα τὰ πράγματα τὰ ὁποῖα συμβαίνουν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἐκάμαμεν δρόμους ἀσφαλτοστρωμένους, ἀεροδρόμια καὶ βιομηχανίας, καὶ δὲν ἐκάμαμε σπίτια διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ σχολεῖα διὰ τὰ παιδιὰ καὶ δὲν ἔχομεν ἀνεγείρει τοὺς ναούς των. Ὁ κ. Θεοτόκης, μὲ τὴν εὐρύτητα τῆς ἀντιλήψεως ἡ ὁποία τὸν διακρίνει, ἐτοποθέτησεν γενικῶς τὸ ζήτημα. Ἡ Μακεδονία εἶναι μία ἐπαρχία τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ ἐκεῖ ὅπου ἡ κακοδαιμονία εἶναι μεγαλυτέρα, εἶναι ἐκεῖ. Πῶς συμβαίνει κ. συνάδελφοι νὰ διορίσωμεν 1.000 δημοδιδασκάλους καὶ τὰ χωρία εἰς τὰς ἀγροτικὰς περιφερείας νὰ μὴ ἔχουν ἕνα δάσκαλον; Πῶς συμβαίνει, ὅταν ἦτο ὁ κ. Παπαδῆμος Ὑπουργός, νὰ μὴ συνεπλήρωσεν αὐτὰ τὰ κενά; Δὲν ζητοῦμεν προτιμήσεις, ἀλλὰ ἴσην μεταχείρισιν, ἐν ὀνόματι τοῦ Ἔθνους. Ἡ Ἑλλὰς ἔδωσε διὰ τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην, ὅσα δὲν ἔδωσεν διὰ τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως. Ἐκεῖ ἔγιναν τὰ μεγαλύτερα ἔργα, ἀπεξηράνθησαν λίμναι, ἀνηγέρθησαν πόλεις καὶ χωρία καὶ οἱ πτωχοὶ Ἕλληνες, διὰ τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ ἔκτισαν πόλεις καὶ οἰκοδόμησαν τὴν Μακεδονίαν, διὰ νὰ ἔλθωμεν τώρα, μετὰ τὴν καταστροφὴν νὰ ἔχωμεν περισσεύματα εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον γίνεται, τὰ τελευταῖα χρόνια, εἶναι ἡ πλήρης ἐγκατάλειψις τῶν μερῶν αὐτῶν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ ἀνασυγκροτήσεως, ὅταν κατόπιν διαταγῆς νὰ μεταβοῦν 5 Γυμνασιάρχαι εἰς τὴν Βορ. Ἑλλάδα, οὐδεὶς μετέβη. Ἀλλ’ ὅταν ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶχε περιέλθει εἰς τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθεν καὶ εὑρίσκοντο οἱ ἀριστεῖς εἰς τὰς Γενικὰς Διοικήσεις καὶ τὰς κορυφὰς τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτῶν, τότε, αὐτοὶ μετέβαινον εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα. Τώρα, ὅταν πρόκειται νὰ ἱκανοποιήσωμεν ἀνάγκας κομματικάς, τότε ἀποστέλλονται. Ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δημ. Τάξεως, κ. συνάδελφοι, ἀντιμετώπισα τὸ ζήτημα αὐτό. Καί σήμερον ὅμως, ἀκόμη, ὑπάρχουν εἰς τὰ ἀκραῖα τμήματα τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Ἠπείρου, ἀστυνομικαὶ διοικήσεις καὶ σταθμοὶ στερούμενοι ἀξιωματικῶν. Δὲν ξεύρω, ποῖος θὰ εἶναι ὁ γενναῖος Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος θὰ ἠμπορῇ νὰ ἀντισταθῇ εἰς τὸ κόμμα, τὸ ὁποῖον τὸν πιέζει, διὰ νὰ συγκρατήσῃ τοὺς πολίτας τῆς περιφερείας του. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ πρέπει σοβαρώτερον νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα αὐτό. Δημιουργεῖται μία ἄδικος ἀγανάκτησις τῶν πληθυσμῶν αὐτῶν εἰς βάρος τοῦ κέντρου, ὅτι, τάχα τὸν ἐγκατέλειψαν. Ἐγὼ δὲν τὸ πιστεύω αὐτό. Ὑπάρχουν οἱ κατὰ καιροὺς Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι δουλεύουν μόνον διὰ τὴν ἐπαρχίαν των καὶ ὄχι δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Ἐὰν ἔχωμεν κάποιο παράπονον τὸ ἔχομεν ἀπὸ τὴν παράταξίν σας, διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῶν μερῶν ἐκείνων, διότι ἐγκαταλείψατε τὸν κ. Τσαλδάρην μὲ μίαν ἐλαφρὰν μετατόπισίν σας. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διορίζητε συνεχῶς δημοδιδασκάλους καὶ εἰς τὴν Μακεδονίαν νὰ μὴ συμπληρώνετε τὰ κενά; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διορίζητε δι’ ἀποσπάσεως ἕνα δημοδιδάσκαλον ἀπὸ τὴν Λακωνίαν ἢ τὸ Γύθειον εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ νὰ θελήσῃ νὰ πάῃ ἐκεῖ, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, οὔτε κατοικίαν θὰ εὕρῃ, οὔτε τὰ μέσα; Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ ἀρθῇ ἡ ἀδικία αὐτή. Καὶ θὰ τὴν ἄρετε, κ. συνάδελφοι, ψηφίζοντες τὸ ἄρθρον 14, διότι, ὅταν θὰ ὑποχρεοῦνται νὰ ὑπάγουν ἐπὶ μίαν 10ετίαν, θὰ συμπληρωθοῦν τὰ κενὰ καὶ ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν θὰ τοὺς μεταθέτετε Ἀπευθύνομαι εἰς τοὺς βουλευτὰς τῆς Βορ. Ἑλλάδος καὶ οἱασδήποτε παρατάξεως. Ἡμεῖς ἔχομεν τὰς εὐθύνας, διότι ἐγκατελείφθησαν αἱ περιφέρειαι αὐταί. Πρέπει νὰ σπεύσωμεν εἰς ὅλους τοὺς κλάδους νὰ ἐπανδρώσωμεν τὰς Ὑπηρεσίας, διότι εἴμεθα ἀναπολόγητοι καὶ δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν λαόν. Ἔχομεν καὶ ἄλλα ζητήματα τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἄλλα διάφορα νομοσχέδια τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει πολὺ νὰ τὰ προάγωμεν, διότι ἀρχίζει ὁ ψίθυρος ὅτι ἐκεῖ οἱ Παλαιοελλαδῖτες, δὲν μᾶς θέλουν.

§222Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τὸ ὑποθάλπετε αὐτό.

§223Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Δὲν τὸ ὑπέθαλψεν αὐτό, οὔτε ὁ μακαρίτης ὁ Δημήτριος Γούναρης. Ὅταν κατήρτιζε τὴν Κυβέρνησίν του, τὴν κατήρτιζεν ἀπὸ τοὺς ἀριστεῖς τῶν τελευταίων χρόνων. Οὔτε ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος. Ἀλλ’ οἱ κατὰ καιροὺς Κυβερνήσεις τὴν ἐγκατέλειψαν τελείως καὶ μόνον οἱ κομματάρχαι ἐπιπλέουν. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἀκόμη .......εἰς τὴν συναλλαγὴν τῶν Βορείων Ἐπαρχιῶν. Καί, βλέπετε, μὲ πόσην ἀφέλειαν καὶ ἀγαθότητα ἐκφραζόμεθα. Δὲν ἔχομεν φθάσει εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὥστε, μὲ τὰ ἴδια μας τὰ μέσα νὰ ὑπερασπιζώμεθα τὰ δικαιώματά μας. Τὰ τελευταῖα ἔτη προῆλθεν αὐτὸ τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον ὀφείλεται κατ’ ἐμὲ κατὰ μέγα μέρος εἰς τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας, διότι ὅπως εἶπον, εὑρισκόμεθα εἰς τὴν οὐρὰν τελευταῖοι διὰ τὰς παροχὰς καὶ πρῶτοι εἰς τὰς εἰσφοράς. Δὲν εἶναι μόνον οἱ διδάσκαλοι, εἶναι τὰ δάνεια τὰ βιομηχανικά, εἶναι τὰ δάνεια τῆς ἀνασυγκροτήσεως, εἶναι ἡ ἔλλειψις πάσης ἰατρικῆς περιθάλψεως, εἶναι ἄνθρωποι οἱ οἱ ὁποῖοι πεθαίνουν νωρὶς παπᾶ καὶ γωρὶς ἰατρόν. Καὶ ἡμεῖς οἱ Μακεδόνες καὶ Βορειοελλαδῖτες, ἔχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διεκδικήσωμεν τὰ δικαιώματα αὐτά.

§224ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἰσχύει διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἀλλὰ ἰσχύει δι’ ὅλην τὴν ἐπαρχίαν, προνόμιον μόνον αἱ Ἀθῆναι ἀπολαμβάνουν.

§225Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ὀρθὸν ἐφ’ ὅσον θεσπίζομεν ἕνα προνόμιον, ἐκεῖνοι διὰ τοὺς ὁποίους θεσπίζεται τὸ προνόμιον ν’ ἀναλάβουν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παρεμένουν ἐπὶ ἕναν ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα εἰς τὸν τόπον ὅπου διορίζονται. Ἐπὶ τοῦ προνομίου θέλω νὰ κάμω μίαν πρότασιν ἡ ὁποία καλύπτει τὸ σύνολον τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Εἶναι γνωστὸν ὅτι δὲν πάσχει μόνον τὸ χωρίον τῆς Βορείου Ἑλλάδος, πάσχουν ἀπὸ ἔλλειψιν ὅλα τὰ χωριὰ καὶ ὅλαι αἱ ἀπομεμακρυσμέναι περιφέρειαι τῆς Ἑλλάδος. Θὰ ἤθελον νὰ κάμω τὴν ἑξῆς πρότασιν γενικήν, οὐδεὶς διδάσκαλος δύναται νὰ ὑπηρετῇ εἰς μεγαλύτερον κέντρον ἐὰν δὲ ἔχῃ ὑπηρετήσει τοὐλάχιστον ἐπὶ μίαν 6ετίαν, ἄνευ ἀποσπάσεως, εἰς χωρία ἔχοντα πληθυσμὸν μικρότερον τῶν 1000 κατοίκων. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου λύεται κατὰ ἕνα τρόπον τὸ πρόβλημα καὶ θ’ ἀπαλλάξωμεν καὶ τοὺς Ὑπουργοὺς καὶ τοὺς βουλευτὰς ἀπὸ τὰς ἐνοχλήσεις.

§226ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχει διάταξις ἡ ὁποία ἀπαγορεύει τὴν μετάθεσιν εἰς πόλεις ἄνω τῶν 6 χιλ. κατοίκων...

§227Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ἐὰν θέσωμεν, ὅτι ὑποχρεωτικῶς δὲν θὰ δύναται νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς μεγαλύτεον κέντρον ἐὰν δὲν ἔχῃ μίαν 5ετῆ ἢ 6ετῆ θητείαν εἰς μικρὰ χωρία, τί σᾶς ἐμποδίζει;

§228Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ζήτημα τῶν ἀποσπάσεων εἶναι ζήτημα ἀντιμετωπίσεως ἀμέσου ἀνάγκης. Πρέπει νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα αὐτὸ οἱ ἐπιθεωρηταί.

§229Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Δὲν εἶχον τὴν τύχην νὰ ὑπηρετήσω, οὔτε Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, οὔτε ἐκπαιδευτικός, ἕνα πρᾶγμα ὅμως διεπίστωσα, ὅτι εἰς ὅλα τὰ χωρία τῆς περιφερείας μου εἶναι κλειστὰ τὰ Σχολεῖα, ἐλλείψει διδασκάλων καὶ τὰ μεγαλύτερα κέντρα ἔχουν πληθώραν διδασκάλων.

§230Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Μία τάξις θὰ πρέπει νὰ μπῇ, ὅτι τὰ μονοτάξια σχολεῖα πρέπει νὰ ἔχουν πάντοτε διδάσκαλον. Διότι συμβαίνει νὰ εἶναι κλειστὰ σχολεῖα μονοτάξια. Αὐτὴ ἡ πρόνοια πρέπει νὰ ληφθῇ.

§231Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Νομίζω ὅτι διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου δὲν λύεται τὸ ζήτημα αὐτό. Τὸ ζήτημα, τὸ πόσον θὰ παραμένουν οἱ διδάσκαλοι εἰς τὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν διορίζονται εἶναι ζήτημα εὐρυτέρας μελέτης. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι δίκαιον καὶ ὀρθὸν εἶναι νὰ ἰσχύσῃ ἡ διάταξις τῶν τριῶν ἐτῶν ὅπως εἶναι δι’ ὅλους τοὺς διδασκάλους. Πέραν αὐτοῦ οὐδεμίαν ἄλλην ἄποψιν δέχομαι. Διότι δὲν εἶμαι ὁ πρῶτος ὁ ὁποῖος ζητῶ τὸν κατὰ παρέκκλισιν διορισμὸν διδασκάλων. Μέχρι σήμερον οὐδεὶς διορισμὸς ἐγένετο ἀπὸ τὸν πίνακα, ἀλλὰ πάντοτε κατὰ παρέκκλισιν. Δὲν εἶδον καμμίαν περίπτωσιν τουλάχιστον ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ἀπὸ 10ετίας νὰ λέγωμεν ὅτι ἐφηρμόσαμεν τοὺς πίνακας. Ὅταν δὲ τότε διωρίζοντο κατὰ παρέκκλισιν, κανένας φραγμὸς δὲν ἐτίθετο. Νομίζω λοιπὸν ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν πρέπει νὰ συνεχίσῃ τὰς συζητήσεις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Θὰ ὑπάρχῃ ἡ διάταξις τῆς τριετίας ἡ γενικὴ δι’ ὅλους τοὺς διδασκάλους. Ἐπειδὴ ὑπάρχει ἀνάγκη ἐξαιρετικὴ νὰ ἐπανδρωθοῦν αἱ Νέαι Χῶραι, μολονότι διὰ τῶν διορισμῶν τοὺς ὁποίους θὰ κάμωμεν δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε τὸ ⅓ νὰ ἐπανδρωθῇ, ἐπειδὴ λέγω ὑπάρχει ἐξαιρετικὴ ἀνάγκη, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐζήτησα τὸν κατὰ παρέκκλισιν διορισμόν. Ὅπως εἶπον προηγουμένως ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἔκαμον παρεκκλίσεις, καμμίαν φορὰν δὲν ἐφηρμόσθησαν οἱ Νόμοι καὶ δι’ αὐτὸ ὑπάρχει μία σωρεία διδασκάλων ἠδικημένων, ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἔχασαν τὴν ἀνθρωπίνην ὑπόστασιν εἰς τὰ ἀκραῖα σημεῖα τῆς Ἑλλάδος.

§232Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Μὴ δέχεσθε καμμίαν τροπολογίαν, δικαίωμά σας εἶναι. Ἐὰν ἐφαρμοσθῇ τὸ ἄρθρον 14 ὅπως τὸ ἔχετε ἀναγεγραμμένον εἰς τὸ νομοσχέδιον, τότε θὰ ἠμπορέσουν νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὅλοι οἱ διδάσκαλοι οἱ διορισθησόμενοι εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ὅπως ὅλοι συγκεντρώνονται εἰς τὰ μεγάλα κέντρα.

§233Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Δὲν θὰ γίνῃ αὐτὸ κύριε συνάδελφε.

§234Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπέβαλα μίαν τροπολογίαν διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἤθελον νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν τὴν δέχεται.

§235Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Οἱ φόβοι τῶν κ. συναδέλφων δὲν ἔχουν δικαιολογημένην βάσιν, διότι ἡ τριετία ὑπάρχει σήμερον.

§236Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πλὴν ὅμως δὲν ἐφαρμόζεται, διότι μετατίθενται ἀμέσως.

§237Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Αὐτὸ ἔγινε τὸν Αὔγουστον ἀπὸ τὸν κ. Μπακατσέλο, ἦτο ὅμως μεταβατικὴ διάταξις, ἡ παγία ὅμως διάταξις εἶναι ὅτι δὲν γίνεται, μετατίθεται.

§238Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Ὑπάρχει ὅμως τὸ δικαίωμα τῆς ἀποσπάσεως.

§239Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Διὰ νὰ γίνῃ ἀπόσπασις πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀποχρῶν λόγος καὶ ἡ ἀπόσπασις νὰ γίνεται ἐντὸς τῆς περιφερείας ὅπου ὑπηρετεῖ.

§240Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐπὶ Παπαδήμα ὅλες οἱ δασκάλες ἄφησαν τὰ χωριὰ καὶ ἐπῆγαν εἰς τὰς πόλεις.

§241Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Αὐτὸ ἔγινε λόγῳ τοῦ συμμοριτοπολέμου. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλπίζω ὅτι δὲν κάμνει κατάχρησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ χορηγουμένου εἰς αὐτὸν δικαιώματος κατὰ παρέκκλισιν. Θὰ πρέπῃ ὁ ἑκάστοτε ὑπουργὸς νὰ τηρῇ τὴν σειρὰν μεταξὺ ἐκείνων ποὺ διορίζονται. Ἐπίσης θέλω νὰ θίξω τὸ ζήτημα ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Παι☐ ☐σιν τοῦ 21 ἔτους τῆς ἡλικίας τοῦ ἄρρενος καὶ τοῦτο διότι δὲν δύναται νὰ προσκομίσῃ πιστοποιητικὸν τῆς Γ.Δ.Δ.Λ. ὅτι λαμβάνει σύνταξιν. Νομίζω ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ παρακαλῶ νὰ διορθωθῇ τὸ ἄτοπον αὐτὸ διότι ἐφ’ ὅσον εἶναι θύματα, εἶναι καὶ μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ 21 ἔτους τῆς ἡλικίας των.

§242Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Μέχρι πότε καθ’ ὑμᾶς νὰ θεωροῦνται θύματα;

§243Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τὸ θῦμα εἶναι θῦμα ἀνεξαρτήτως ἡλικίας.

§244Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὁλόκληρος ἡ Βόρειος Ἑλλὰς ἔχει καταστραφῆ τρεῖς φορές. Πρέπει λοιπὸν ὅλος ὁ κόσμος διαρκῶς καὶ μετὰ τὴν ἐνηλικίωσίν του νὰ θεωρῆται θῦμα; Αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν.

§245Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Λυμπέρης ὁμιλεῖ περὶ θύματος, ὅταν ἔχασε τὴν περιουσίαν του.

§246Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἔχω 15 ἐξαδέλφια καὶ ἄλλους συγγενεῖς σκοτωμένους κατὰ τὴν τελευταίαν βουλγαρικὴν εἰσβολὴν ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους. Δὲν ἠμπορεῖτε λοιπὸν νὰ μοῦ λέγετε αὐτά.

§247Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἤκουσα ἀπὸ σᾶς ὅτι ἔχουν χάσει τὰς περιουσίας των ὁλόκληρα χωρία. Δὲν ὁμιλῶ περὶ καταστροφῆς περιουσιῶν, ὁμιλῶ περὶ θυμάτων. Ἑπομένως ἐὰν τυχὸν σεῖς εἶσθε ἐναντίον τῶν θυμάτων μᾶς εὐχαριστεῖ ἰδιαιτέρως, διότι τὸ δηλώνετε. (Θόρυβος). Ἑπομένως σήμερον τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας δὲν λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν ὡς θύματα τοὺς ἄρρενας τοὺς ἐνηλικιωθέντας, διότι τοὺς λέγει ὅτι θὰ φέρετε πιστοποιητικὸν ἀπὸ τὸ Λογιστήριον, διότι δὲν παίρνετε σύνταξιν. Ἐγὼ καὶ αὐτοὺς τοὺς θεωρῶ θύματα καὶ νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ πρέπῃ τοὐλάχιστον νὰ τοὺς προτιμᾷ.

§248Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἔχω νὰ εἴπω τρεῖς λέξεις. Πρῶτον, βασικός, ὀρθὸς ὁ σκοπὸς τῆς διατάξεως, διότι πληροῖ σκοπὸν ἐθνικόν. Δεύτερον, ἀναγκαία ἡ προσθήκη τῆς προτάσεως τοῦ κ. Θεοτόκη. Χάριν τῆς ἐπιτυχίας τοῦ σκοποῦ, διὰ νὰ μὴ ματαιωθῇ ὁ σκοπός, διὰ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ διάταξις, ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ εὕρῃ τὴν κατάλληλον διατύπωσιν καὶ θὰ μᾶς τὴν εἴπῃ, ὥστε νὰ πραγματοποιηθῇ ὁ σκοπὸς κατοχυρούμενος ἀπὸ τὴν παραμονὴν ἐντὸς τῆς περιφερείας, εἰς τὴν ὁποίαν γίνονται οἱ διορισμοί. Τρίτον, κάτι τὸ ὁποῖον θεωρῶ περιττόν. Διὰ τῶν κατὰ παρέκκλισιν διορισμῶν ἀπαιτεῖται νὰ συντρέχουν αἱ δύο προϋποθέσεις, δηλαδὴ καταγωγῆς ἀπὸ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ διορισμοῦ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Δὲν ἀρκεῖ ἡ μία τῶν προϋποθέσεων. Καὶ τέλος θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν μετὰ τὴν διάταξιν αὐτήν, ἡ ὁποία ὄντως καὶ ὀρθῶς ἐξοπλίζει τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους διορισμοὺς διὰ τὴν Νότιον Ἑλλάδα νὰ τηρηθῇ αὐστηρῶς ἡ σειρὰ ἀκόμη καὶ τῆς ὑποβολῆς αἰτήσεων. Διότι κυκλοφορεῖ ἡ φήμη, εἰς ὁλόκληρον τὴν Χώραν, ὅτι θὰ διορισθοῦν ἐπὶ τῇ βάσει σημειωμάτων μὲ τὴν διάκρισιν μόνον τοῦ ἔτους τῆς ἐξόδου των. Κατὰ συνέπειαν δι’ ὅλας τὰς ἄλλας περιφερείας διὰ τὰς ὁποίας δὲν ὑπάρχει αὐτὸς ὁ σκοπός, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δηλώσῃ ὅτι θὰ τηρηθῇ αὐστηρῶς ἡ σειρὰ τῆς ὑποβολῆς τῶν αἰτήσεων ἀποδεικνυομένης ἐκ τοῦ πρωτοκόλλου.

§249Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Εἶμαι σύμφωνος.

§250Ι. ΧΑΒΟΥΤΗΣ. Τὰ δέχεται ὅλα αὐτὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡς τὰ εἶπεν ὁ κ. Καλλίας.

§251Β. ΤΣΑΠΟΓΑΣ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον ὑπάρχει ἡ διάταξις τῶν σχολείων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπανδρώνωνται δι’ ὡρισμένων ἐκπαιδευτικῶν κατὰ παρέκκλισιν σειρᾶς καὶ ἐκείνων, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ τηρῆται ἡ σειρά, ἐλήφθη ὡς κριτήριον κατὰ πρῶτον λόγον τὸ ὅτι δὲν ἀπεδέχθησαν τὸν διρισμὸν οἱ διορισθέντες. Ὅταν ἔχετε τὸ δεδομένον ὅτι εἰς ἓν Γυμνάσιον ὑπάρχουν κεναὶ θέσεις, ὅτι αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις διώρισαν πέντε καθηγητάς, ἐκ τῶν ὁποίων οὐδεὶς ἐπῆγεν, ὑμεῖς διωρίσατε ἕξ καὶ αὐτοὶ δὲν ἐπῆγαν, δὲν φρονεῖτε ὅτι καὶ δι’ αὐτὸ τὸ Γυμνάσιον, τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ μίαν ἐπαρχίαν μὲ 60.000 κατοίκους καὶ εἰς τὸ ὁποῖον φοιτοῦν 1.200 μαθηταί, δὲν φρονεῖτε ὅτι καὶ δι’ αὐτὸ τὸ Γυμνάσιον πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ἡ διάταξις, ἡ ὁποία λαμβάνεται διὰ τὴν πρώτην κατηγορίαν; Πρόκειται διὰ τὸ Γυμνάσιον τῆς Πύλου διὰ τὸ ὁποῖον ἐπανειλημμένως ἔχει ἀσχοληθῆ ὁ κ. Ὑπουργός.

§252Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Διὰ τοὺς καθηγητὰς δὲν ὑπάρχει σειρά, εἶναι ματαιοπονία, διότι ἐγὼ διώρισα 120 καθηγητὰς ἐκ τῶν ὁποίων ἐπῆγαν μόνον 20 εἰς τὰς θέσεις των. Θὰ μὲ ἐρωτήσετε διατὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν πηγαίνουν; Προχθὲς σᾶς εἶπα ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας καθηγητὴς νὰ ὑπάγῃ εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ νὰ ἐργασθῇ μὲ 85.000 δραχμάς, ὅταν ξεύρῃ ὅτι τὸ ἥμισυ τοὐλάχιστον τοῦ μισθοῦ του πρέπει νὰ τὸ δώσῃ δι’ ἐνοίκιον. Ἐξ ἄλλου ἕνας καθηγητὴς διαμένων ἐδῶ ἔχει δικαίωμα ν’ ἀνοίξῃ ἕνα φροντιστήριον, ὁ οἱοσδήποτε καθηγητής, δηλαδὴ νὰ κάμῃ 5 παραδόσεις σὲ 5 παιδιὰ καὶ νὰ βγάλῃ ἀμέσως 2.000.000 δραχμάς. Καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀφήσῃ τὴν οἰκογένειάν του καὶ νὰ ὑπάγῃ ἔξω νὰ στερηθῇ τὸ σπίτι, τὸ ὁποῖον ἔχει. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν πηγαίνουν οἱ καθηγηταί. Καὶ ἐγὼ μάλιστα εἶπα τὸ ἑξῆς, νὰ μὴ πᾶνε εἰς τὴν παλαιὰν Ἑλλάδα διότι ἐκεῖ θὰ ὑπάρχῃ ἡ εὐχέρεια, ἡ ὁποία ὑπάρχει ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας. Ὁ κόσμος εἶναι περισσότερος καὶ περισσότερον εὐκατάστατος. Εἰς τὰ νέα μέρη πηγαίνουν οἱ ἐντόπιοι καὶ ἐκεῖ φροντίζουν νὰ πᾶνε ἐντόπιοι, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ ἐξασφαλισθοῦν διότι οἱ περισσότεροι ἔχουν ἢ συγγενεῖς ἢ ἰδικήν των κατοικίαν διὰ νὰ μένουν καὶ οὕτω νὰ μὴ ὑφίστανται τὴν ἀφαίμαξιν τοῦ ἐνοικίου καὶ νὰ μποροῦν νὰ ζήσουν. Ἔτσι τίθεται τὸ θέμα. Ὑπάρχει ὅμως δυσχέρεια εὑρέσεως καθηγητῶν διότι δὲν εἶναι δυνατὸν κανεὶς καθηγητὴς νὰ μετακινηθῇ καὶ νὰ ὑπάγῃ κάπου μακριά, μὲ τὸν μισθὸν τὸν ὁποῖον δίδομεν.

§253Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸν διορισμὸν κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων διατάξεων διδασκάλων εἰς τὰς νέας χώρας, παρακαλῶ νὰ περιληφθῇ καὶ ἡ Δωδεκάνησος.

§254Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν θελήσῃ ἡ Βουλή.

§255Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς. Ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὑποφέρει ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ἐκπαιδεύσεως καὶ τῆς Μέσης. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι πρέπει αὐτὸ τὸ θέμα ν’ ἀποτελέσῃ εἰδικὸν θέμα γενικωτέρας συζητήσεως καὶ γενικωτέρας μερίμνης τοῦ Κράτους καὶ ἡμῶν τῶν βουλευτῶν. Διότι παρετήρησα κατὰ τὴν περιοδείαν μου ἀνὰ τὴν ὕπαιθρον εἰς ὁλοκλήρους συνοικισμοὺς μὲ 600 μαθητὰς νὰ στεροῦνται ἐντελῶς διδασκάλων. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἰδιότυπος ἐκεῖ ἡ κατάστασις καὶ ἔχομεν ἀνάγκην λόγῳ τῶν Ἐθνικῶν κινδύνων νὰ διαφωτίσωμεν καὶ νὰ μορφώσωμεν τὴν νεολαίαν. Συνεπῶς ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς ἔχει σήμερον ἐστραμμένα τὰ βλέμματά της πρὸς τὴν Μακεδονίαν καὶ νομίζω ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, Μακεδὼν συνάδελφος, ὁ ὁποῖος γνωρίζει τὸν πόνον τῶν περιφερειῶν ἐκείνων, θὰ σπεύσῃ ἀμέσως νὰ ἐπανδρώσῃ τὰ σχολεῖα καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ δώσῃ ἀμέσως τὰς σχετικὰς πιστώσεις.

§256Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Θέλω νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι αἱ ἀκριτικαὶ περιοχαὶ πρέπει νὰ προτιμῶνται καὶ ἡ Δωδεκάνησος ὅπως ὑπεστηρίχθη. Ἀλλὰ θὰ πρέπῃ νὰ μὴ λησμονῶμεν ὅτι, ὡς ἀκριτικαὶ περιοχαὶ πρέπει νὰ θεωρηθοῦν καὶ μερικὰ ὀρεινὰ χωρία ἐλαχίστων κατοίκων, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν πατεῖ ποτὲ κανεὶς διδάσκαλος. Ἔχουν δὲ εὕρει τὸ ἑξῆς σύστημα τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ διὰ τὸ ὁποῖον θὰ πρέπῃ νὰ λάβῃ τὰ μέτρα του. Οἱαδήποτε δημοδιδασκάλισσα στελλομένη εἰς ὀρεινὸν χωρίον δὲν ἠξεύρω πῶς ἀνακαλύπτει τὴν ἀναρρωτικὴν ἄδειαν καὶ ἀποτόμως ὁ κ. Ἐπιθεωρητὴς τῆς δίδει τὴν πρώτην ἄδειαν τὴν 5θήμερον. Κατόπιν πηγαίνει εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ παραδόξως ἐμφανίζεται μὲ 3μηνον ἄδειαν καὶ παραμένει τὸ Σχολεῖον κλειστόν. Δὲν ἤκουσα ποτὲ νὰ ἀπελύθη κανένας διδάσκαλος οὔτε κανένας ἐπιθεωρητὴς νὰ τιμωρηθῇ διότι δὲν ἔκαμε τὸ καθῆκον του. Ἐκεῖ ἔγκειται τὸ κακὸν διὰ τοὺς διδασκάλους. Ὑπενθυμίζω δὲ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι ὅταν ἠρώτησα εἰς τὴν περιφέρειάν μου τὶ γίνεται εἰς τὸ χωρίον Τρύπες, μοῦ εἶπαν ὅτι ἡ διδασκάλισσα εἶναι ἀπεσπασμένη εἰς τὸ ἰδιαίτερον γραφεῖον σας, καὶ λέγεται Ἑλένη Φαρμάκη. Ἐπίσης ἡ Ἑλένη Τζανεττάτου μὲ ἐπληροφόρησαν ὅτι εἶναι ἀπεσπασμένη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ ἡ Μαζαράκη ἔτυχε ἀδείας μὲ τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπα. Πρέπει νὰ σταματήσουν τὰ ἔκτροπα τῶν ἀποσπάσεων. Ἐκεῖ ἔγκειται τὸ ζήτημα.

§257Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἤθελον νὰ ὑποβάλω μίαν ἐρώτησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἐπανῆλθε νομίζω ἐν ἰσχύϊ ὁ νόμος καθ’ ὃν ἀπαγορεύεται ἡ μετάθεσις πρὸ τῆς παρελεύσεως 3ετίας. Συνεπῶς, ἐὰν ἡ ἀπαγόρευσις τῆς μεταθέσεως καὶ ἀποσπάσεως, προκειμένου περὶ τῶν διοριζομένων κατὰ τὸ ἄρθρον 14 περιορισθῇ εἰς μίαν διετίαν, οὐδὲν προσθέτει. Θὰ ἔπρεπε, κατὰ τὴν γνώμην μου, κ. Πρόεδρε, νὰ αὐξηθοῦν τὰ τρία ἔτη εἰς ἕξ. Ἐπίσης εἶναι μία περίστασις καλή, νὰ ἐμφανίσωμεν ὀλίγον καὶ τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Θεσσαλονίκης.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ γίνῃ ἄλλην ἡμέραν ἡ συζήτησις αὐτή.

§259Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἔχω δικαίωμα νὰ ὑποβάλω μίαν τροπολογίαν. Παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσετε. Θὰ ἐπρότεινον, λοιπόν, «μεταξὺ τῶν καταγομένων ἐκ Βορείου Ἑλλάδος.... (ἀναγινώσκει)....». Ἐλπίζω ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν.

§260Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Εἶναι Μακεδόνες οἱ ὁποῖοι ἐσπούδασαν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν.

§261Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Αὐτοὺς δὲν τοὺς ἀποκλείει, ἀλλὰ δίδει δικαίωμα προτιμήσεως εἰς τοὺς ἄλλους.

§262Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Προκειμένου περὶ Βορείου Ἑλλάδος.

§263Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ὅλη ἡ συζήτησις ποὺ ταλαιπωρούμεθα ἐπὶ δύο ὁλοκλήρους ὥρας ἦτο τελείως περιττή, διότι ὑπῆρχον νόμοι τοῦ παρελθόντος οἱ ὁποῖοι σαφῶς εἶχον καθορίσει τὰ πράγματα. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς διορισμοὺς κατὰ παρέκκλισιν, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω κι’ ἐγώ, ὅτι εἰς ὅλας τὰς ἐποχὰς ἐγένοντο ἀπὸ τοὺς ἑκάστοτε ὑπουργοὺς τῆς Παιδείας, διορισμοὶ κατὰ παρέκκλισιν. Οὐδεὶς ἐκ τῶν δημοδιδασκάλων προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ὁ δὲ κ. Βουρδουμπᾶς τὸ 1946 ἔκαμε νόμον καὶ εἶχε δικαίωμα εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα νὰ διορίζῃ δημοδιδασκάλους. Δὲν ἐγεννᾶτο, λοιπόν, ζήτημα νὰ γίνῃ ὁλόκληρος αὐτὴ ἡ συζήτησις διότι εἰς τοὺς κειμένους νόμους ὑπάρχουν ὅλα αὐτά, ὁ δὲ νόμος τοῦ 1951 ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ κ. Μόδη, λέγει σαφῶς ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα τῶν μεταθέσεων οὔτε τῶν ἀποσπάσεων καὶ τοποθετοῦνται οἱ ἐκπαιδευτικοὶ τῆς στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως εἰς τὰς ἐκπαιδευτικὰς περιφερείας τιθέμενοι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ἐπιθεωρητοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ δικαίωμα ἐντὸς τῆς περιφερείας του ν’ ἀποσπᾷ καὶ ἐκτὸς τῆς περιφερείας του δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνωνται μεταθέσεις πρὸ τῆς παρελεύσεως τριετίας. Συνεπῶς, ὅλη αὐτὴ ἡ συζήτησις εἶναι περιττή.

§264Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἔγιναν προεκλογικῶς, μεταθέσεις ἄπειροι;

§265Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Οὐδεμία.

§266Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ περιληφθῇ καὶ ἡ Νῆσος Κύθηρα εἰς τὰς ἐξαιρετικὰς διατάξεις τὰς προβλεπομένας ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, δεδομένου ὅτι, ὡς εἶναι γνωστόν, λόγῳ τοῦ ἀπομεμακρυσμένου καὶ ἀκροτάτου σημείου, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐν πλήρει ἐγκαταλείψει καὶ ἀπομονώσει ἡ Νῆσος Κύθηρα, στερεῖται καὶ τοῦ ἀπαραιτήτου ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον καὶ ἀποφεύγει ἐκ τῶν ἀνωτέρω λόγων τὴν ἐκεῖ τοποθέτησίν του καὶ παραμονήν του. Δικαιοῦνται τὰ Κύθηρα, μὲ τὸ ἴδιον πνεῦμα τῆς ἐξαιρετικῆς μεταχειρίσεως ποὺ εὐλόγως ἐπιδεικνύεται διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, νὰ τύχουν τῆς προσοχῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας.

§267Χ. ΡΙΖΟΣ. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν διατύπωσιν περὶ Βορείου Ἑλλάδος εἶναι γνωστὸν ποία εἶναι ἡ Βόρειος Ἑλλὰς καὶ ἔπρεπε νὰ διατυπωθῇ καταλλήλως. Ἡ διατύπωσις πρέπει νὰ γίνῃ ὡς ἑξῆς, «....(ἀναγινώσκει)....». Εὐρυτανία καὶ Βόρειος Ἑλλὰς ἤτοι: Ἤπειρος. Θράκη, Μακεδονία μέχρι τῆς ἐπαρχίας Ἐλασσόνος.

§268Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ τὴν σκοπιμότητα τὴν πραγματικῶς ἐθνικὴν ὅσον ἀφορᾷ τὴν τοποθέτησιν δημοδιδασκάλων εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελα νὰ εἴπω εἶναι τοῦτο, ὑπάρχουν διατάξεις περὶ μὴ μεταθέσεως ἐπὶ μίαν τριετίαν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Καταργηθείσης τῆς διατάξεως αὐτῆς ἔγινε τὸ ἑξῆς: Αὐτοὶ ποὺ ἦσαν ἓν ἔτος καὶ ὑπηρέτουν ἐκεῖ, ἐπειδὴ δὲν εἶχον τὰ μέσα νὰ μετατεθοῦν εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα, παρέμειναν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἄλλοι ὅμως οἱ ὁποῖοι διωρίσθησαν διὰ πρώτην φορὰν τὸν ἴδιον μῆνα καὶ ἐτοποθετήθησαν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἀμέσως ἐπανῆλθον εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἐνῷ οἱ ἄλλοι παραμένουν ἐκεῖ καὶ δὲν μετατίθενται. Πρέπει νὰ ἐπανέλθουν οἱ κατὰ τὸ διάστημα τῆς ὑπουργίας κ. Μόδη τοποθετηθέντες, ἄλλως, νὰ γίνῃ ἀκύρωσις τῆς παγίας διατάξεως, οἱ δὲ διὰ πρώτην φορὰν διορισθέντες εἰς Βόρειον Ἑλλάδα καὶ ἀμέσως ὑποβαλόντες αἴτησιν, λόγῳ καταργήσεως τῆς ἀνωτέρω διατάξεως καὶ διὰ πολιτικῶν μέσων τοποθετηθέντες εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα, νὰ ἐπανέλθουν, διὰ νὰ συμπληρώσουν τὴν τριετῆ ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρέωσιν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, διὰ νὰ μὴ ἀποτελοῦν πρόκλησιν διὰ τοὺς ἄλλους.

§269Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὶ ἔννοιαν ἔχει ἡ λέξις «καταγομένων»; Μοῦ φαίνεται ὅτι περιττεύει. Πρέπει ν’ ἀπαλειφθῇ. Δὲν ἔχει κανένα λόγον καὶ πρέπει ν’ ἀπαλειφθῇ.

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§271Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ τελικὴ διαμόρφωσις τοῦ ἄρθρου 14 κατόπιν τῆς γενομένης συζητήσεως πρέπει νὰ ἔχῃ ὡς ἀκολούθως: «Ἀπὸ τοῦ σχολικοῦ ἔτους 1951–52 καὶ ἑξῆς....(ἀναγινώσκει)....». Προκειμένου μόνον περὶ ὑποψηφίων, ἐπιμένετε εἰς τὸ «καταγομένων», κ. Ὑπουργέ;

§272Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Μάλιστα.

§273Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. «Καταγομένων, λοιπόν, καὶ τοποθετουμένων εἰς Ἤπειρον, Εὐρυτανίαν ....(ἀναγινώσκει). ....». 2α παράγραφος: «Οἱ κατὰ τὰς διατάξεις τῆς παραγράφου ....(ἀναγινώσκει)....πρὸ τῆς παρόδου ἑξαετίας». Λέγομεν ἡμεῖς τριετίας. Δέχεται ὁ κ. Ὑπουργός. Μήπως θέλει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ συμβιβάσωμεν τὸν χρόνον;

§274Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπ. Παιδ.). Τριετίας.

§275Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δι’ ἡμᾶς δεκτὴ τριετία.

§276Κ. ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμιλεῖ καὶ περὶ ἀποσπάσεων...

§277Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ τροπολογία εἶναι σαφής, δὲν παρακολουθήσατε. Ὁ κ. συνάδελφος φοβεῖται, ἐὰν συμβῇ ἓν ἐπεισόδιον μὲ ἕνα διδάσκαλον εἰς ἕνα χωριό, τὶ θὰ γίνῃ ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἀποσπάσεως. Δὲν παρηκολούθησεν, ὅτι ἡ ἀπαγόρευσις ἀποσπάσεως δὲν ἀφορᾶ ἐντὸς τῆς περιφερείας ποὺ διορίζεται, ἀλλ’ ἀφορᾷ τὴν μετακίνησιν ἐκτὸς τῶν προβλεπομένων περιφερειῶν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 14, ἐπίσης, ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Βουλὴ ἐπρότεινε νὰ συμπεριληφθῇ καὶ ἡ Δωδεκάνησος. Γίνεται δεκτὸν αὐτό;

§278ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§279Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἄρα ἡ 1η παράγραφος εἰς τὸ τέλος θὰ συμπληρωθῇ: «ἐπαρχίας Ἐλασσῶνος καὶ βορειότερον, ὡς καὶ τῆς Δωδεκανήσου».

§280ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§281Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἡ τρίτη παράγραφος: «Αἱ μέχρι σήμερον ἐκδοθεῖσαι....(ἀναγινώσκει)....».

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 14, ὡς ἐτροποποιήθη;

§283ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§284ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 14 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη.

§285ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ὡς ἐτροποποιήθη;

§286ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§287ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγγραφῆς ἐπιλαχόντων φοιτητῶν καὶ ρυθμίσεως Πανεπιστημιακῶν τινων ζητημάτων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐκπαιδευτικῶν διατάξεων», ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 120)1936 «περὶ θέσεως εἰς διαθεσιμότητα δημοσίων λειτουργῶν κλπ.». Ὁ κ. Π. Πουλίτσας ἔχει τὸν λόγον.

§288Π. ΠΟΥΛΙΤΣΑΣ. Παρὰ τὴν ἐπελθοῦσαν κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου προσέγγισιν τῶν ἀντιθέτων γνωμῶν καὶ προτάσεων παρακαλῶ νὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ ἀπασχολήσω ἐπ’ ὀλίγον τὴν Βουλὴν περὶ αὐτοῦ, διότι τοῦτο ἐμφανίζει ἀσθενῆ τινα σημεῖα, καὶ ἀπὸ νομοθετικῆς ἀλλὰ καὶ ἀπὸ συνταγματικῆς ἀπόψεως, ἄξια νὰ τύχωσι τῆς προσοχῆς τῆς Βουλῆς. Κατὰ τὴν γενομένην τῷ 1911 ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος, ἐχαιρετίσθη μετὰ βαθείας ἱκανοποιήσεως ἡ συνταγματικὴ καθιέρωσις καὶ προστασία τῆς μονιμότητος τῶν δημοσίων διοικητικῶν ὑπαλλήλων, διὰ τῆς περιληφθείσης ἐν τῷ Συντάγματι διατάξεως, ὅτι οὗτοι ἐφ’ ὅσον ὑφίστανται σχετικαὶ ὑπηρεσίαι καὶ θέσεις οὔτε ἀπολύονται, (πλὴν τῶν περιπτώσεων παύσεως δυνάμει δικαστικῆς ἀποφάσεως), οὔτε μετατίθενται, οὔτε ὑποβιβάζονται ἄνευ εἰδικῆς ἀποφάσεως κατὰ νόμον ὠργανωμένου συμβουλίου, ἀποτελουμένου κατὰ τὰ δύο τρίτα τοὐλάχιστον ἐκ μονίμων ὑπαλλήλων, καθ’ ἧς ἀποφάσεως ἐπιτρέπεται προσφυγὴ ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Εἰς τὴν συνταγματικὴν ταύτην κατοχύρωσιν τῆς μονιμότητος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐστηρίχθησαν πολλαὶ καὶ χρησταὶ ἐλπίδες περὶ τῆς ἠθικῆς ἐξυψώσεως τῆς θέσεως, τῆς καταρτίσεως καὶ τοῦ ποιοῦ αὐτῶν, καὶ τῆς βελτιώσεως τῆς Διοικήσεως τῆς χώρας. Δὲν θέλω σήμερον νὰ ἐξετάσω, ἐὰν ἐπληρώθησαν πλήρως πᾶσαι αὗται αἱ χρησταὶ προσδοκίαι καὶ ἐλπίδες. Ἐὰν δὲν συνέβη τοῦτο, ὀφείλεται κατὰ μέγα μέρος εἰς τὰς ἀνωμάλους περιστάσεις διὰ τῶν ὁποίων σχεδὸν ἔκτοτε μέχρι τοῦδε διῆλθεν ἡ χώρα, καὶ πρὸ πάντων εἰς τὸν ἐπάρατον ἐσωτερικὸν διχασμόν, ὅστις πλὴν τῶν ἄλλων ὀλεθρίων ἀποτελεσμάτων του, τὰ ὁποῖα τὶς οἶδεν ἐπὶ πόσον ἀκόμη χρόνον θὰ μᾶς βαρύνωσι, δὲν ἐπέτρεψε τὴν ἐπιμελεστέραν ἐπιλογὴν τῶν ὑπαλλήλων καὶ τὴν πρόσληψιν τῶν ἱκανωτέρων ἐξ αὐτῶν, καὶ ἀντιθέτως παρημπόδισε τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν ἀποδειχθέντων ἀκαταλλήλων. Ὁπωσδήποτε ἡ συνταγματικὴ διάταξις ἰσχύει καὶ ὀφείλωμεν ὑπακοὴν εἰς αὐτήν. Κατὰ τὴν ἔννοιαν λοιπὸν τῆς συνταγματικῆς ταύτης διατάξεως, συναγομένην ἐκ τοῦ σκοποῦ αὐτῆς, πρέπει νὰ θεωρηθῇ περιλαμβανομένη ἐν τῇ παρεχομένῃ δι’ αὐτῆς προστασίᾳ τῆς μονιμότητος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, πλὴν τῶν ἄλλων ρητῶς ἀναφερομένων ἐν αὐτῇ μεταβολῶν, καὶ ἡ ἀπαγόρευσις πάσης ἄλλης οὐσιώδους μεταβολῆς τῆς καταστάσεως αὐτῶν, καὶ δὴ ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπὸ τῆς ἀσκήσεως τῶν καθηκόντων αὐτῶν. Διότι, ὡς εἶναι γενικῶς παραδεδεγμένον, ὁ δημόσιος ὑπάλληλος ἔχει δικαίωμα δημοσίου δικαίου, οὐ μόνον πρὸς ἀπόληψιν τῶν νομίμων ἀποδοχῶν, ἀλλὰ καὶ πρὸς ἄσκησιν τῶν καθηκόντων τῆς θέσεως αὐτοῦ. Καὶ ἐκρίθη μὲν παλαιότερον, ὅτι ἡ θέσις εἰς διαθεσιμότητα δημοσίου τινὸς ὑπαλλήλου εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις (ὑπεραριθμίας ἢ ἀνεπαρκείας ἢ ἀκαταλληλότητος), μέχρις ἑνὸς ἔτους τὸ πολύ, ἀποτελεῖ διοικητικὸν μέτρον, ἐφ’ οὗ δὲν ἐφαρμόζεται ἡ ἀνωτέρω διάταξις. Ἐτονίσθη ὅμως ρητῶς, ὅτι ἡ περὶ αὐτῆς Ὑπουργικὴ πρᾶξις πρέπει νὰ εἶναι πλήρως ᾐτιολογημένη, τῆς αἰτιολογίας ἐλεγχομένης ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἡ δὲ ἀπομάκρυνσις τοῦ ὑπαλλήλου ἐκ τῆς ὑπηρεσίας του πρέπει νὰ εἶναι περιωρισμένη, δι’ ὅσον χρόνον καθιστᾷ ταύτην ἀναγκαίαν ἡ σύντονος διεξαγωγὴ διοικητικῆς ἀνακρίσεως. Διὰ νεωτέρων ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας (1111) 1949, πρβ. καὶ 1910) 1950) ἐκρίθη, ὅτι διὰ τοιαύτην ἀπομάκρυνσιν ἀπαιτεῖται ἀπόφασις τοῦ ἁρμοδίου ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου. Συμφώνως πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς εἰρημένης συνταγματικῆς διατάξεως καὶ ὁ νεαρὸς Κῶδιξ περὶ καταστάσεως δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀπαιτεῖ ρητῶς ἀπόφασιν τοῦ ἁρμοδίου ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου, διὰ πᾶσαν μεταβολὴν τῆς καταστάσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Καὶ συγκεκριμένως διὰ τὴν θέσιν αὐτῶν εἰς διαθεσιμότητα, ἐπιτρεπομένην μόνον ἕνεκα νόσου ἢ καταργήσεως θέσεως (ἄρθρ. 115), καὶ διὰ τὴν θέσιν εἰς ἀργίαν, ἐπιτρεπομένην καὶ δι’ ἄλλους λόγους καὶ ἕνεκα ἐκκρεμοῦς ποινικῆς ἢ πειθαρχικῆς διώξεως, δι’ ἀδίκημα δυνάμενον νὰ ἐπισύρῃ τὴν ἔκπτωσιν ἀπὸ τοῦ λειτουργήματος ἢ τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῆς ὑπηρεσίας (ἄρθρ. 120), τῆς ἀργίας δυναμένης νὰ παραταθῇ καὶ πέραν τοῦ ἔτους. Πάντοτε ὅμως μετ’ ἀπόφασιν τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου. Διὰ τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου προβλέπεται εἰδικῶς ὡς πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Συγκοινωνιῶν, τοὺς παραπεμπομένους εἰς πειθαρχικὸν συμβούλιον, ἡ θέσις αὐτῶν εἰς διαθεσιμότητα, καὶ πέραν τοῦ ἔτους, μέχρις ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως τοῦ συμβουλίου τούτου, διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργοῦ, ἄνευ ἀποφάσεως τοῦ ἁρμοδίου ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου. Τοῦτο δὲν τελεῖ, νομίζω, ἐν ἁρμονίᾳ πρὸς τὴν συνταγματικὴν διάταξιν περὶ μονιμότητος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἡ μονιμότης αὕτη συνίσταται εἰς τὴν ὑποχρεωτικὴν παρεμβολὴν μεταξὺ ὑπαλλήλου καὶ Ὑπουργοῦ τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου, διὰ τὴν μεταβολὴν τῆς καταστάσεως αὐτοῦ. Ἀλλὰ πλὴν τούτου τὸ νομοσχέδιον ἀντίκειται καὶ εἰς τὸν πρόσφατον Ὑπαλληλικὸν Κώδικα, ὅστις, ὡς ἐρρήθη, ἄλλως ἐρρύθμισε τὰ περὶ διαθεσιμότητος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἣν ἐπιτρέπει μόνον ἕνεκα νόσου ἢ καταργήσεως θέσεως, ἀλλὰ καὶ τότε, μόνον μετ’ ἀπόφασιν τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου. Τὸ νομοσχέδιον μάλιστα ἀναφέρεται εἰς τὸν Α. Ν. 120)36, ἐνῷ οὗτος, ἀντικείμενος εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπαλληλικοῦ Κώδικος, καταργεῖται δι’ αὐτοῦ (ἄρθρ. 227). Δὲν εἶναι, νομίζω, ὀρθὸν νὰ σπεύδωμεν, ἄνευ ἐπιτακτικῆς καὶ μὴ δυναμένης ἄλλως νὰ θεραπευθῇ ἀνάγκης, εἰς τὴν τροποποίησιν ἄρτι δημοσιευθέντος νόμου, καὶ μάλιστα Κώδικος, καταρτισθέντος μετὰ μακρὰν μελέτην, ἐπεξεργασίαν καὶ προπαρασκευήν. Ὁ Κῶδιξ οὗτος, ἐφ’ ὃν τοσαῦται ἐλπίδες ἐστηρίχθησαν βελτιώσεως τῆς Διοικήσεως, ὑπῆρξεν ἀπὸ ἀπόψεως σταθερότητος ἀτυχὴς ἀπὸ γενετῆς. Διότι συνέβη ὡς πρὸς αὐτὸν καὶ τοῦτο τὸ ἐκπληκτικὸν καὶ πρωτοφανὲς εἰς τὰ νομοθετικὰ χρονικά, νὰ δημοσιευθῇ, ὅτε τὸ πρῶτον ἐξεδόθη ὡς ἀναγκ. νόμος τῇ 27ῃ Νοεμβρίου 1949, ὑπ’ ἀριθ. 1368, συνάμα μετὰ πλείστων τροποποιήσεων! Καὶ νῦν, μόλις μετὰ ἕνα μῆνα περίπου ἀπὸ τῆς ὁρισθείσης, ἀλλὰ καὶ πάλιν ἀναβληθείσης ἡμέρας ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος του, προτείνεται ἡ τροποποίησις οὐσιωδῶν διατάξεων αὐτοῦ, καὶ μάλιστα, μόνον ὡς πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Συγκοινωνιῶν. Ὥστε τοῦ λοιποῦ, δι’ αὐτοὺς μὲν θὰ ἰσχύῃ ὁ νέος οὗτος τροποποιητικὸς νόμος, ἐὰν ψηφισθῇ, διὰ πάντας δὲ τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους θὰ ἰσχύῃ ὁ ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ. Οὕτως ἐξηγεῖται καὶ τὸ λίαν δυσάρεστον φαινόμενον τῆς φοβερᾶς πολυνομίας παρ’ ἡμῖν, ἀσυμβιβάστου ὅλως πρὸς τὴν ἔννοιαν εὐνομουμένης Πολιτείας. Δὲν βλέπω δὲ τὸν λόγον τῆς ψηφίσεως νέας τοιαύτης διατάξεως περὶ τοῦ ἀνωτέρου θέματος, ἀνωμάλου νομοθετικῶς καὶ τῆς ὁποίας θὰ ἠδύνατο ἴσως νὰ ἀμφισβητηθῇ ἡ συνταγματικότης, ἐνῷ θὰ ἠδύνατο τὸ θέμα τοῦτο νὰ ρυθμισθῇ συμφώνως πρὸς τὸν Ὑπαλληλικὸν Κώδικα, ἐπιτρεπομένης τῆς θέσεως τοῦ ὑπαλλήλου εἰς ἀργίαν, δι’ ὡρισμένους λόγους, μετ’ ἀπόφασιν τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου. Ἡ ἑτέρα διάταξις τοῦ νομοσχεδίου περὶ πληρώσεως, ὁριστικῆς μάλιστα, τῆς θέσεως τοῦ εἰς διαθεσιμότητα ἢ ἀργίαν τιθεμένου ὑπαλλήλου, μήπω οὔσης κενῆς, εἶναι ὅλως ἀνώμαλος. Ἐπίσης ἀνώμαλος καὶ συνταγματικῶς ἀμφίβολος εἶναι καὶ ἡ τρίτη διάταξις τοῦ νομοσχεδίου, καθ’ ἣν ὁ εἰς διαθεσιμότητα ἢ ἀργίαν τεθεὶς ὑπάλληλος, ἐπαναφερόμενος εἰς ἐνέργειαν, παραμένει ὡς ὑπεράριθμος. Καθὼς ἐρρήθη, ὁ ὑπάλληλος ἔχει δικαίωμα νὰ κατέχῃ τὴν ὀργανικήν του θέσιν καὶ νὰ ἀσκῇ τὰ καθήκοντά του, καὶ δὲν δύναται, ὅταν ἀπαλλαγῇ τῆς ἀποδοθείσης αὐτῷ κατηγορίας, νὰ λογίζεται ὡς ὑπεράριθμος. Διὰ τοὺς λόγους τούτους φρονῶ, ὅτι τὸ προκείμενον νομοσχέδιον δὲν ἔχει ὀρθῶς καὶ δὲν πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα).

§289ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§290Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μεθ’ ὅσα τόσην ὥραν μᾶς ἀνέπτυξεν ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος σεβαστὸς Πρόεδρος κύριος Πουλίτσας, ἐπὶ τῶν ἀντικτύπων τῶν ὁποίων ἔχει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα καὶ ἐπὶ τοῦ Κώδικος καταστάσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἐπὶ τοῦ Συντάγματος, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐννόμου νομοθετήματος δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν. Μοῦ γεννῶνται ὡρισμέναι ἀπορίαι μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὴν οὐσίαν τῶν διατάξεων τοῦ νομοθετήματος. Ἀναμφιβόλως ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ θέλει εἰς μίαν τῶν καιρίων θέσεων τοῦ ὑπουργείου του, νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα τῆς ἡγεσίας τῆς θέσεως αὐτῆς ἀπὸ συνεργάτην του, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ἀδιάβλητος διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς ὑπηρεσίας, μιᾶς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία πράγματι εἰς τὸ παρελθὸν τόσον ἀπησχόλησεν τὴν κοινὴν γνώμην τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος αὐτοῦ ὑπάρχει, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀπάντησις, ὅτι εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν ὑπάρχει ἕνας ἀνώτατος ἐπίσης ὑπάλληλος ἄριστος καθ’ ὅλα τὸν ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει σήμερον ἢ θὰ ἔχῃ ἕως ὅτου ἐκκαθαρισθῇ τὸ ζήτημα ὡς συνεργάτου του. Ἡ ὁριστικὴ πλήρωσις τῆς θέσεως διὰ τοῦ αὐτοῦ ὑπαλλήλου φέρει τὴν ἀνωμαλίαν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Πουλίτσας. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε ὅτι κάτι ἀπὸ τὸ ὁποῖον πάσχει ὁ δημόσιος ὑπάλληλος καὶ γενικῶς ἡ διάρθρωσις τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχουν εἰς τὰς καταλλήλους θέσεις οἱ κατάλληλοι. Ἡ θέσπισις τῶν ὑπηρεσιακῶν συμβουλίων, καὶ ἡ ἀπασχόλησις πολλῶν ὑπαλλήλων ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, καθιστᾷ δυσχερῆ τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ κινδύνου δι’ οἱανδήποτε πρᾶξιν. Σᾶς ἐρωτῶ λοιπὸν ἂν αὐτὴ εἶναι ἡ ἀσθένεια ἀπὸ τὴν ὁποίαν πάσχομεν σήμερον καὶ εὑρίσκονται ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ θάρρος νὰ ἀντιμετωπίσουν καὶ νὰ δώσουν λύσεις εἰς μεγάλα προβλήματα τὰ ὁποῖα λόγῳ τῆς φύσεώς των ἐπέφερον σοβαρωτάτας ἀντιδράσεις. Ἂν ὑπάλληλοι κατηγορηθοῦν καὶ ἀχθοῦν καὶ ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης ἀκόμη, σήμερον αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι κατὰ τὰ καθεστῶτα θὰ ἔπρεπε νὰ περάσουν ἀπὸ τὴν βάσανον τῶν ὑφισταμένων ὑπηρεσιακῶν συμβουλίων διὰ τὴν κύρωσιν, ἂν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἀποδοθοῦν τίμιοι καὶ λευκοὶ καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ εἰς τὴν ὑπαλληλικὴν ὑπηρεσίαν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν ἡμεῖς ὅτι τότε θὰ ἔλθῃ ἡ Βουλή, θὰ ἔλθῃ ὁ ὑπουργὸς καὶ θὰ εἴπουν ὅτι παρ’ ὅλον ὅτι ἐκρίθησαν ἀπὸ τὰ δικαστήρια, παρ’ ὅλον ὅτι ἐκρίθη ἀπὸ τὸ ὑπηρεσιακὸν συμβούλιον ἐγὼ τὸν τιμωρῶ καὶ τὸν θέτω ἐκτὸς θέσεως. Πρόκειται περὶ ζητήματος ἀρχῆς εἰς τὸ ὁποῖον ἡμεῖς νομοθετοῦντες ὀφείλομεν νὰ δώσωμεν ὡρισμένας γενικὰς ἀρχάς, βεβαίως δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀπαιτήσῃ κανεὶς ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅταν ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς εἶναι ὑπὸ κρίσιν νὰ τὸν ἔχῃ ὡς συνεργάτην του. Βεβαίως πρέπει νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Ὑπουργόν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἐναντίον του κατηγορία καὶ σοβαρὰ κατηγορία, νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς νὰ τὸν θέτῃ εἰς διαθεσιμότητα. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ τὴν εὐθιξίαν καὶ μὲ τὸν πατριωτισμὸν ὁ ὁποῖος τὸν διακρίνει, ὅτι θὰ δεχθῇ ἂν αὐτὸς ὁ ὑπάλληλος κατηγορηθῇ καὶ κριθεὶς καὶ ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴν δικαιοσύνην καὶ ἀπὸ τὰ ὑπηρεσιακὰ συμβούλια, ὡς ἀθῶος, κριθεὶς ὅτι ἐπετέλεσεν τὸν ὅρκον του δὲν θὰ θελήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀκόμη νὰ τὸν τιμωρήσῃ καὶ νὰ τὸν θέσῃ ἐκτὸς θέσεως. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι διὰ λόγους ἠθικῆς τάξεως, τοιαύτη ἀποκατάστασις τοῦ ὑπαλλήλου δὲν εἶναι παραδεκτή, νομίζω ὅτι θὰ στραφῇ ἐναντίον μας ἂν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Δηλαδὴ τότε ἡμεῖς ὑπέχομεν τὴν εὐθύνην μιᾶς πράξεως, ἡ ὁποία δὲν εἶναι σύμφωνος μὲ τὴν ἠθικὴν διότι θὰ κατηγορηθῇ καὶ θὰ ἔχωμεν πάρει στιγματισμένον ἕνα ὑπάλληλον, ὅταν ἡ δικαιοσύνη τῆς πατρίδος καὶ τὸ ὑπηρεσιακὸν συμβούλιον τοῦ Ὑπουργείου τὸν ἀποδώσουν ἀθῶον εἰς τὴν κοινωνίαν. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἔκθεσις τοῦ ΑΣΔΥ ἡ ὁποία ἀποκρούει τὸ νομοθέτημα, νομίζω ὅτι τοῦτο πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς τὴν πρώτην παράγραφον τοῦ ἄρθρου εἰς τὸ νὰ δώσωμεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ ἔχῃ τὸν ὑπάλληλον αὐτὸν εἰς διαθεσιμότητα ὅσο χρόνον διαρκεῖ ἡ διαδικασία τῆς τακτικῆς δικαιοσύνης καὶ τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἀποδεκταὶ αἱ παράγραφοι 2 καὶ 3. Ἡ 2 πληρώνει ὁριστικῶς τὴν θέσιν δι’ ἄλλου ὑπαλλήλου, διὰ δὲ τῆς 3 παραγράφου καὶ μετὰ τὴν ἀπαλλακτικὴν ἀπόφασιν τοῦ πειθαρχικοῦ συμβουλίου καὶ τότε ἀκόμη ὁ ἀνώτατος αὐτὸς ὑπάλληλος θὰ παραμένῃ ἐκτὸς θέσεως. (Χειροκροτήματα).

§291ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§292Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἴσως τυπικῶς ὁ κ. Πουλίτσας καὶ ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος νὰ ἔχῃ δίκαιον ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι πλατύτερον, εἶναι θέμα γενικωτέρας ἐντυπώσεως, ἐμπιστοσύνης τῆς κοινῆς γνώμης εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως πολλάκις ἐγὼ διεφώνησα μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἀπόψε θὰ τὸν χειροκροτήσω καὶ θὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον. Οὔτε ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίσω ποῖον ἐνδιαφέρει οὔτε τὸ ὄνομα τοῦ ὑπαλλήλου αὐτοῦ. Μὲ ἐνδιαφέρει τοῦτο, ὅτι ἀνώτατος ὑπάλληλος περιεπλάκη εἰς τὴν ὑπόθεσιν, παρεπέμφθη εἰς ἕνα συμβούλιον καὶ ἐνῷ ἐπέρασεν ἓν ἔτος δὲν ἔχει κριθῆ ἀκόμη. Δι’ αὐτὸ δὲν πταίει ὁ κ. Ὑπουργὸς οὔτε ἡ κοινὴ γνώμη. Καὶ πέραν ἀπὸ τὰς τυπικότητας καὶ τὰς ἀντιλήψεις τῶν Συμμάχων, ὑπάρχει ἡ Πολιτικὴ εὐθύνη τοῦ Ὑπουργοῦ ὅτι αἱ Ἀνώταται Δημόσιαι Ὑπηρεσίαι ὄχι μόνον πρέπει νὰ εἶναι, ἀλλὰ καὶ νὰ φαίνωνται ὑγιεῖς. Δι’ αὐτὸ θὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον.

§293Α. ΠΑΛΛΗΣ. Ἔχει δημιουργηθῆ ἕνα παρόμοιον ζήτημα ἐπὶ ἀειμνήστου Ἐλευθερίου Βενιζέλου, τότε ποὺ ὁ Γαλόπουλος εἶχε κατηγορηθῆ καὶ ἠθωώθη ἀπὸ τὴν Δικαιοσύνην. Καὶ ὅμως ὁ ἀείμνηστος Βενιζέλος οὐδέποτε τὸν ἐπανέφερεν εἰς τὴν θέσιν του. Παρόμοιον εἶναι τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ δὲν πρέπει ν’ ἀπασχολῆται ἡ Βουλή.

§294ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον;

§295ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§296ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 120)1936 «περὶ θέσεως εἰς διαθεσιμότητα δημοσίων λειτουργῶν κλπ.». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§297ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§298ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.55′ μ.μ.).