1952.02.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 41η

Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.15′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Κότσιανος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λπ.

§2Σ. ΚΟΤΣΙΑΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Α. Βαχλιώτης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν λεωφορειούχων ἀγόνων γραμμῶν ὑπεραστικῶν Νομοῦ Ἀρκαδίας αἰτούντων ἐξίσωσιν συνθηκῶν ἐκμεταλλεύσεως λεωφορείων διὰ Νομαρχιακῶν Ταμείων. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Παρδικίου (Παραμυθιᾶς), διαμαρτυρομένου δι’ ἐπιβληθὲν ὑπερβολικὸν μίσθωμα ἐπὶ ἐλαιοκάρπου. Ὁ βουλευτὴς Κιλκὶς κ. Μ. Τοσουνίδης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Χράνης Κατερίνης, ζητούντων γεωργικὴν ἀποκατάστασίν των. Ὁ βουλευτὴς Κιλκὶς κ. Μ. Τοσουνίδης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Πολυκάστρου Νομοῦ Κιλκὶς ζητούντων γεωργικὴν ἀποκατάστασίν των. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Β. Μητσόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων Διδυμοτείχου ζητούντων ὅπως τοῖς ἀπονεμηθῇ μικρὰ σύνταξις ἐκ τῶν προσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ὁ βολευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Ροδόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν καὶ τοῦ Συλλόγου Πολιτικῶν Συνταξιούχων Λαρίσης ζητούντων ἄμεσον καταβολὴν μιᾶς συντάξεως ὡς δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τῶν Χριστουγέννων. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφοοὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν, τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Συλλόγου καὶ τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Κερκύρας διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην αὔξησιν ἐνοικίων. Οἱ βουλευταὶ Καβάλας κ. κ. Λ. Λυμπέρης καὶ Κ. Βενέτης καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Δ. Δημοσθενοπούλου, Α. Σαρετάρη, Κ. Μεταξᾶ, καὶ Ι. Κουλογέρη, κατοίκων Καβάλας, ζητούντων κατάργησιν τῆς διατάξεως τοῦ συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος τοῦ 1951, τῆς ἀφορώσης τὴν περικοπὴν τῆς διανυθείσης ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ συνταξίμου ὑπηρεσίας τῶν προσφύγων Δημοδιδασκάλων κάτω τοῦ 20ου ἔτους κλ.π. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἀμιγῶν πυροπαθῶν Κερκύρας, ζητοῦντος ἄρσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου, προκειμένου περὶ ἰδιοκατοικήσεως τῶν πυροπαθῶν τῆς πόλεως Κερκύοας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης–Ξάνθης κ. Τ. Μιχαηλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δέσποτα Δεσποτίδη κλπ. ξυλουργῶν Ξάνθης, παραπονουμένων κατὰ τῆς Γεν. Δ)σεως Οἰκισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, διότι καθυστερεῖ τὴν πληρωμὴν αὐτοῖς ποσοῦ δρχ. 87.589.266 ἀντιπροσωπεύοντος ἐργατικὰ κουφωμάτων, τὰ ὁποῖα ἐργολαβικῶς κατεσκεύασαν καὶ παρέδωσαν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν Ἀνοικοδομήσεως Ξάνθης ἀπὸ τοῦ μηνὸς Μαΐου 1951. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυοίδης, καταθέτει ἀναφοοὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Προμαχῶνος Συντικῆς ζητούντων ταχεῖαν κατασκευὴν τοῦ κατεστραμμένου ὑδραγωγείου των. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Π. Βουδούρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Α. Μάου, τέως ἐπιχειρηματίου τουριστικῶν κέντρων Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως πρὸς ἐπαγγελματικήν του ἀποκατάστασιν. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Α. Μαυοίδης καὶ Κ. Ἀλεξανδρίδης καὶ Ροδόπης κ. Ι. Βλαμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Πεταλωτῶν Σερρῶν ζητοῦντος ἄμεσον παροχὴν ἀποζημιώσεως πρὸς ἀνακούφισιν τῆς πενομένης τάξεώς των ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Β. Βασιλικὸς καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων δημοδιδασκάλων Βορείου Ἑλλάδος διαμαρτυρομένων διὰ τὴν προσγενομένην αὐτοῖς ἀδικίαν διὰ τοῦ Α. Ν. 1854)51 «περὶ πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συνταξιούχων» καὶ ζητούντων ὅπως ὁ πρὸ τοῦ εἰκοστοῦ ἔτους χρόνος ὑπηρεσίας των θεωρηθῇ ὡς συντάξιμος τοιοῦτος. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Μανέντης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπαγγελματιῶν πυροπαθῶν Σερβίων ζητούντων χορήγησιν συμπληρωματικοῦ δανείου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Αἰγίου διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἔναρξιν τῆς λειτουργίας ἐν τῇ πόλει Αἰγίου τοῦ τηλεφωνικοῦ Κέντρου. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀνθρακορύχων Κύμης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι δημοσίευσιν τῆς ὑπογραφείσης ἀποφάσεως τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν «περὶ ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Α. Ἀποστολίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν μετόχων τῆς Ἀστικῆς Συγκοινωνίας Λαρίσης ζητούντων λῆψιν μέτρων καὶ ἀποσυμφόρησιν τῶν αὐτοκινήτων συγκοινωνίας, καθ’ ὅτι διατρέχουν κίνδυνον τελείας χρεωκοπίας καὶ καταστροφῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Αἰγίου καὶ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀδικαιολόγητον μέχρι σήμερον παρέλκυσιν τῆς ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας τοῦ Τηλεφωνικοῦ Κέντρου Αἰγίου. Οἱ βουλευταὶ Κοζάνης κ. κ. Θ. Σαράντης, Δ. Δόκος καὶ Γ. Καρότσης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμιῶν Ἑορδαίας Κοζάνης διαμαρτυρομένης δι’ ὑπερτίμησιν κομίστρων φορτηγῶν αὐτοκινήτων καὶ ζητούσης κατάργησιν τῶν Κ.Τ.Ε.Φ.Α. καθ’ ὅτι ἐπιφέρουν καθυστέρησιν εἰς τὸ διακομιστικὸν ἐμπόριον. Οἱ βουλευταὶ Κοζάνης κ. κ. Θ. Σαράντης, Δ. Δόκος καὶ Γ. Καρότσης καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Πενταλόφου Βυθοῦ, Ζούζουλης Ἑπταχωρίου καὶ Διλόφου περιοχῆς Βοΐου διαμαρτυρομένων διὰ τὴν διὰ λεωφορείων διακοπὴν συγκοινωνίας καὶ ζητούντων ἄμεσον ἐπανάληψίν της. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκοοινθίας κ. Κ. Χριστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Ἀποστράτων Ἀξ)κῶν τοῦ Παραρτήματος Ε.Α.Α. Ναυπλίου ζητούντων τὴν μὴ καταβολὴν τόκων τῆς ἀχοεωστήτως ληφθείσης συντάξεώς των ἀπὸ 1 Νοεμβρίου 1950 ἕως 1 Φεβρουαρίου 1952. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Γ. Βογιατζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Συν)σμοῦ Ἱστιαίας αἰτοῦντος τὴν συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ Γυμνασίου Ἱστιαίας εἰς τὸ ὁποῖον φοιτοῦν 700 μαθηταί. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Τ. Μιχαηλίδης καταθέτει ἀναφορὰν καπνοπαραγωγῶν ὀρεινῆς πεοιοχῆς Ξάνθης δι’ ἧς παραπονοῦνται, διότι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν τοὺς ὑποχρεώνει νὰ ἐκκοιζώνουν τὰ καπνόφυτά των μετὰ συγκομιδὴν τοῦ καπνοῦ καὶ ἐπιβάλλει εἰς αὐτοὺς πρόστιμα διὰ τὴν μὴ συμμόρφωσίν των πρὸς τὴν διατανήν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Χ. Καραπιπέρης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Καρύτσης Δολόπων ζητούντων ἄμεσον χορήγησιν τριῶν χιλιομέτρων ὑδροσωλήνων πρὸς ὕδοευσίν των, κατασκευὴν διδακτηρίου καὶ τοποθέτησιν δημοδιδασκάλου, ἀποπεράτωσιν τῆς Ἁμαξιτῆς ὁδοῦ Νεοχωρίου–Νευροπόλεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Χ. Καραπιπέοης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Μπαμπίνης (Ξηρομέρου) διαμαρτυρομένου διὰ διαταχθεῖσαν ἐπιστροφὴν τῶν διατεθέντων εἰς τοὺς κατοίκους τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος κεράμων πρὸς στέγασίν των καὶ ζητοῦντος ἀποστολὴν ὑπαλλήλου πρὸς ἐνέργειαν ἀνακρίσεως διὰ τὴν ἀποφασισθεῖσαν ἐπιστροφήν. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν τῆς Κοινότητος Πλατάνου Ἠλείας ζητούντων διαγραφὴν ἐκ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. τῶν ἐπαγγελματιῶν τῶν ἐξασκούντων ἐπάγγελμα εἰς Κοινότητας κάτω τῶν 3.000 κατοίκων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκοοινθίας κ. Κ. Χριστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου ἐργατῶν Δερβενίου διαμαρτυρομένου διὰ διαταχθεῖσαν μεταφορὰν σταφιδοκάρπου περιφερείας Δήμου Κυροστίνης πρὸς κατεργασίαν εἰς Ξυλόκαστρον καὶ ζητοῦντος τὴν κατεργασίαν εἰς τὸ λειτουργοῦν ἐν Δερβενίῳ σταφιδεργοστάσιον. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως φυματικῶν τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας ζητούσης ἐπαναχορήγησιν τῆς ἐπικουρικῆς μερίδος εἰς τὸ ἓν τρίτον τῆς κρατικῆς τιμῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων Πατρῶν διαμαρτυρουμένου διὰ μελετωμένην ἐγκατάστασιν τοῦ Σωληνουργείου ἐκ τῆς πόλεως Πατρῶν εἰς Θεσσαλονίκην. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Βαλιμιτίκων Αἰγίου ζητοῦντος ἄμεσον λῆψιν μέτρων προνοίας τῶν πλημμυροπαθῶν κατοίκων τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Μεσαίας ἑδρευούσης ἐν Νέῳ Πετριτσίῳ Συντικῆς διεκτραγῳδοῦντος τὴν ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν εἰς ἣν περιῆλθον οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητός του καὶ ζητοῦντος τὴν χορήγησιν τροφίμων παρὰ τοῦ Κ. Κ. Προνοίας Σιδηροκάστρου μέχρι τῆς ἀποκαταστάσεώς των. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Α. Κουδουνᾶ ἀναπήρου ἀνταρτοπολέμου νοσηλευομένου ἤδη εἰς τὸ Ἀσκληπιεῖον Βούλας διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ χορήγησιν συντάξεώς του. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Ι. Σπύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν καὶ Καπνεργατριῶν Σάμου διαμαρτυρομένου δι’ ἀποφασισθεῖσαν μείωσιν τοῦ κόστους καπνοῦ, ἀποσυμφόρησιν καπνεργατῶν, κατάργησιν κατοχυρώσεως καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Νέας Συκιώνης Κασάνδρας ζητοῦντος ἀπολλοτρίωσιν δύο μοναστηριακῶν μετοχίων ἐκτὸς τῆς περιοχῆς Νέας Συκιώνης πρὸς ἀποκατάστασιν ὑπὲρ ἑκατὸν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν ἄλλως μισθωθῶσιν ἀναγκαστικῶς ὑπὲρ αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συνδέσμου Κοινοτήτων Κασάνδρας ζητοῦντος ὅπως διατηρηθῇ ὡς ἔχει σήμερον τὸ Σῶμα τῆς Ἀγροφυλακῆς καὶ μὴ ὑπαχθῇ εἰς τὴν ἐποπτείαν τοῦ Προέδρου τοῦ συνδέσμου Κοινοτήτων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν πρατηριούχων βενζίνης καὶ πετρελαιοειδῶν Θεσσαλονίκης καὶ Περιχώρων, ζητούντων ἵδρυσιν Ταμείου Προνοίας καὶ κοινῆς διανομῆς βενζίνης Θεσσαλονίκης, κατὰ τὸν Α. Ν. 1606)1939 «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Προνοίας καὶ κοινῆς διανομῆς βενζίνης Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων κλπ.». Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σταυρουπόλεως Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ἄμεσον προαγωγὴν τοῦ τριταξίου δημοτικοῦ σχολείου εἰς ἑξατάξιον τοιοῦτον. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς σχολικῆς Ἐφορίας τοῦ Συνοικισμοῦ Σταυρουπόλεως Θεσσαλονίκης, ζητούσης χρηματοδότησιν πρὸς ἀνέγερσιν διδακτηρίου εἰς τὸν ἐν λόγῳ συνοικισμόν των. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Τ. Μιχαηλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρου Σωματείων Κτηνοτρόφων Ξάνθης, δι’ ἧς παραπονοῦνται οὗτοι ὅτι δὲν τοὺς ἐπιτρέπεται, τοὐλάχιστον κατὰ τὸν χειμῶνα, νὰ σταυλίζουν τὰ αἰγοπρόβατά των εἰς τὰ εἰς τὰς παρυφὰς τῆς πόλεως ποιμνιοστάσιά των, διὰ λόγους ὑγιεινῆς ἢ τουριστικούς. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Τ. Μιχαηλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καρροσαγματοποιῶν Σιδηρουργῶν «Ὁ Προφήτης Ἠλίας» Ξάνθης, ζητούντων ἀποζημίωσιν συνεπείᾳ τῆς ἐξαπλώσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Τ. Μιχαηλίδης, καταθέτει θέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπιστημονικῶν, Ἐπαγγελματικῶν, Ἐργατικῶν καὶ Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων Κομοτινῆς, ζητούντων ὅπως μὴ καταργηθῇ ἡ Γενικὴ Διοίκησις Θράκης, καθ’ ὅσον ἡ διατήρησις ταύτης εἶναι ἀναποσπάστως συνδεδεμένη μὲ τὴν τόσον δοκιμασθεῖσαν ἀκριτικὴν ταύτην περιοχήν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Ἀλιβερίου, ζητοῦντος ἀνέγερσιν συνοικισμοῦ λιγνιτορύχων ἐργατῶν ἐν Ἀλιβερίῳ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Στενῆς, ζητούσης βελτίωσιν τῆς συγκοινωνίας δι’ αὐτοκινήτων λεωφορείων ἀπὸ Χαλκίδος εἰς Στενὴν καὶ τανάπαλιν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει θέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σπαθαρίου Εὐβοίας, ζητοῦντος χορήγησιν ὑδροσωλήνων πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργου ὑδρεύσεως τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν δικαιούχων λαϊκῆς στέγης κατοίκων Σταυρουπόλεως, ζητούντων ἄμεσον ἀνέγερσιν 50 λαϊκῶν κατοικιῶν πρὸς στέγασίν των. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προμηθευτικοῦ Καταναλωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἐργολάβων καὶ Ἐλαιοχρωματιστῶν Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν τηλεφωνικῆς συσκευῆς πρὸς ταχεῖαν διεκπεραίωσιν τῆς τρεχούσης φύσεως ὑπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Μικροπωλητῶν Θεσσαλονίκης, ζητούντων ὑπαγωγήν των εἰς τὸ Ι.Κ.Α. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κυμηνῶν Θεσσαλονίκης ζητοῦντος ταχεῖαν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἡμιτελοῦς διδακτηρίου τῆς κοινότητός του, κατασκευὴν τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Σίνδου–Κυμήνων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Μουσικῶν Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν των ἀπὸ τὸ Ἵδρυμα τῆς Ραδιοφωνίας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας, καθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Καλαμαριᾶς ζητοῦντος μεταρρύθμισιν τῆς φορολογικῆς Δημοτικῆς Νομοθεσίας. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς (Ὑπ. Γεωργ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ αὐξήσεως τῆς θέσεως τῶν ὑπογραμματέων καὶ γραφέων παρὰ τῇ Γραμματείᾳ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας». Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς (Ὑπ. Γεωργίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 608)1949, 663)1949, 860)1950 καὶ 1077) 1950 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ κ. Θ. Χαβίνης (Ὑπ. Δημ. Ἔργων), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ταμείου Προνοίας Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων κειμένης Νομοθεσίας», καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ Ταμείου Συντάξεων Μηχανικῶν καὶ Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων». Οἱ κ. κ. Γ. Μπουρδάρας (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 30ῆς Νοεμβρίου 1950 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Διεθνοῦς Ἑταιρείας Κλιναμαξῶν καὶ τῶν Ταχειῶν Εὐρωπαϊκῶν Ἁμαξοστοιχιῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 884) 1949 «περὶ ἱδρύσεως Πολεμικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Λύχνος, Λ. Βαμπούλης, Ε. Σαββόπουλος καὶ Σ. Θεοτόκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1540)1950 καὶ 1912)1951 Α. Ν. καὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ Α. Ν. 1912)51 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Βολουδάκης, Ι. Γιαννιδάκης, Κ. Μαρῆς, Ε. Μπακλατζῆς, Π. Ντεντιδάκης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Δ. Ζέρβας, Λ. Λαμπριανίδης καὶ ἄλλοι, καταθέτουσι τροπολογίαν περὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς Ἀνθυπασπιστὰς Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Τρύφων, Μ. Χλουβεράκης, Ι. Γιαννιδάκης, Γ. Τσουδερός, Ι. Παπαμαστοράκης, Κ. Μητσοτάκης, Α. Θεολογίτης, καὶ Γ. Βουλγαράκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς Ἀνθυπασπιστὰς Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ρουμάνης, Α. Βοῦλτζος, Φ. Γεροθανάσης, καὶ ἄλλοι, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγγραφῆς ἐπιλαχόντων φοιτητῶν κλπ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Κατσαφᾶδος, Δ. Ἀλιπράντης, Ε. Ἀλιπράντης, Δ. Πετροπουλάκος καὶ Ε. Σαββόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγγραφῆς ἐπιλαχόντων φοιτητῶν κλπ». Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Πάρρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγγραφῆς ἐπιλαχόντων φοιτητῶν κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ρουμάνης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγγραφῆς ἐπιλαχόντων φοιτητῶν κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ταλιαδοῦρος καὶ Α. Ἀποστολίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως ἅλατος ἐπὶ ἠλαττωμένῃ τιμῇ διὰ βιομηχανικάς, γεωργικὰς καὶ ἄλλας τινὰς χρήσεις». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μπουρνιᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν ἀπονομὴν διπλωμάτων Ε. Ν.».

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Α. Στρᾶτος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Κ.Τ.Ε.Λ. Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ληφθεῖσαν κράτησιν 5% ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως.

§4Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Συνιστᾶται, κ. Πρόεδρε.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν διὰ 10 λεπτά.

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τῆς Ὑπηρεσίας Ἐπειγόντων Ἔργων Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§7Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν θὰ εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ εἴχατε ὑπ’ ὄψει σας τὴν ἐρώτησιν, θὰ ἐβλέπατε ὅτι, πρῶτον, πρόκειται περὶ ἀρκετὰ καθυστερημένης συζητήσεως εἰς τὴν Βουλὴν καὶ δεύτερον, ὅτι πρόκειται περὶ ἐξαιρετικῶς ἐνδιαφέροντος θέματος, δηλονότι τῆς ἐκτελέσεως τῶν Ἔργων Ἀνασυγκροτήσεως τῆς Χώρας. Ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων Ἀνασυγκροτήσεως τῆς Χώρας ἔχει περάσει μέχρι σήμερον πολλὰ στάδια, ἐπέρασεν ἀπὸ μίαν περίοδον πειραματισμῶν, κατὰ τὴν ὁποίαν περίοδον ἐπεδιώχθη νὰ εὑρεθῇ ὁ καταλληλότερος φορεὺς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος, ἔγιναν πολλαὶ δοκιμαὶ καὶ ὑποτίθεται ὅτι τὰ παθήματα τοῦ παρελθόντος εἶχον γίνει εἰς τὴν ἡγεσίαν τοῦ τόπου μαθήματα, ὥστε εἰς τὸ μέλλον αἱ πενιχραὶ αὐταὶ πιστώσεις, τὰ ὀλίγα ἐναπομείναντα χρήματα διὰ τὴν Ἀνασυγκρότησιν, θὰ ἐδίδοντο κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε οὔτε μία δραχμὴ πλέον νὰ μὴ πηγαίνῃ διὰ τὸν προορισμόν, διὰ τὸν ὁποῖον πράγματι διατίθενται καὶ νὰ μὴ γίνεται ἡ ἀνάλογος ἀξιοποίησίς της διὰ τὴν Ἀνασυγκρότησιν τοῦ τόπου. Τὰ ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα ὑπέβαλον εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων ἔμειναν, δυστυχῶς, μέχρι σήμερον ἀναπάντητα. Δὲν μέμφομαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων. Δὲν ξεύρω, ἐὰν θὰ θέλῃ νὰ τὸ ἀποκαλύψω εἰς τὴν Βουλήν, γνωρίζω ὅτι καὶ αὐτὸς εἰς τὰ ἐρωτήματα αὐτά, εἰς τὴν βάσιν, εἶναι σύμφωνος, διότι παρέλαβε τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν, περὶ τῆς ὁποίας τὰ ἐρωτήματα, τὴν παρέλαβεν ἐδῶ καὶ τὴν ἐδημιούργησεν ὁ κ. Ὑπουργός. Πάντως εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ διαβιβάσῃ τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἡ ὑπηρεσία τῶν Ἐπειγόντων Ἔργων, ὅπως ἐκλήθη, τῶν Ἔργων Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔδωσεν εἰς τὰς ἐρωτήσεις μου. Πρόκειται, κ. συνάδελφοι, περὶ οὐσιαστικῆς καταργήσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων, Ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον εἰς μίαν περίοδον δεκαετηρίδων ἐθεμελίωσεν ὅ,τι ὑπάρχει σήμερον εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικῶν ἔργων, ἐδημιούργησεν ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἐλάμπρυνον τὸ ἑλληνικὸν τεχνικὸν στερέωμα καὶ διὰ τῆς ἠθικῆς τάξεως, ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς ὑπερεργασίας τῶν γλίσχρων ἀμειβομένων ὑπαλλήλων καὶ κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον κατεσκεύασε τὰ σοβαρώτερα τῶν ἔργων ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας. Καταργεῖται, λέγω, οὐσιαστικῶς τὸ Ὑπουργεῖον, τοῦ ὁποίου ἡγεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ δημιουργεῖται μία παρὰ–ὑπηρεσία μὲ ὁλόκληρον διάρθρωσιν καὶ συγκρότησιν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν, ὅπως ὁ τίτλος τῆς ἀναφορᾶς, «τῶν Ἐπειγόντων Ἔργων Ἐθνικῆς Ἀμύνης». Κύριοι, τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα εἰς τὴν Ἑλλάδα σήμερον κατασκευάζομεν, ἰδίως ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Βοήθειαν, εἶναι ἅπαντα, μηδενὸς ἐξαιρουμένου, ἔργα ἐπείγοντα, διότι πράγματι ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία ἔχει ἀνάγκην τῶν ἔργων αὐτῶν, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ἡ χώρα μας νὰ σταθῇ εἰς τὰ πόδια της. Ἐπίσης ἅπαντα τὰ ἐκτελούμενα ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ἔργα συγκοινωνιῶν, ἔργα κατασκευῆς τοῦ δικτύου τῶν ἐπικοινωνιῶν εἰς τὴν χώραν, λιμένες, ὁδοί, σιδηρόδρομοι, εἶναι ἔργα ἐθνικῆς ἀμύνης. Δὲν ἠμποροῦν νὰ θεωρηθοῦν παρὰ τὰ σοβαρώτερα τῶν ἔργων, τὰ ὑπαγόμενα εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Πέραν αὐτοῦ ἡ δημιουργηθεῖσα αὐτὴ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία, ὅπως εἶπον, ἐν τῇ οὐσίᾳ καταργεῖ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, ἐν τούτοις ἀφίνει ὅλην τὴν διάρθρωσίν του νὰ παραμένῃ σχεδὸν ἐνεργῶς καὶ δημιουργεῖ ἑκατοντάδας ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπάγονται εἰς οὐδένα νόμον, δὲν ὑπάγονται εἰς οὐδεμίαν διάταξιν, ἀλλὰ ἔχουν πλήρη ἐλευθερίαν κινήσεως, δὲν χαρακτηρίζονται κἂν ὡς Δημόσιοι ὑπάλληλοι, αὐτή, λέγω, ὁλόκληρος ἡ ὑπηρεσία λειτουργεῖ μὲ ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος, δυστυχῶς, ἀκόμη καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ ἐκφράσω τὸ παράπονον ὅτι δὲν ἠθέλησεν ἀκόμη παρὰ τὴν 4μηνον θητείαν του νὰ τὸν φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ἐπικύρωσιν, ὑπάρχει εἷς νόμος, ὡς ἀναγκαστικός, διὰ τὸν ὁποῖον, ὅταν εἶχεν ἀρχίσει τὰς ἐργασίας της ἡ Βουλή, εἶχε γίνει καὶ θόρυβος εἰς τὸν τύπον, εἶναι τῆς 14 Ἰουνίου 1951, διὰ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι κἄν ὁ πρῶτος νόμος, διότι μετὰ 1½ περίπου μῆνα δημοσιεύεται νέος νόμος, διὰ τὸ αὐτὸ θέμα, ὁ ὁποῖος ἀλλοιώνει καὶ μεταρρυθμίζει ὡρισμένα πράγματα, ὁ νόμος τῆς 30.8.51. Εἴπομεν ὅτι δημιουργεῖ μίαν νέαν διάρθρωσιν ἐκτελέσεως δῆθεν ἐπειγόντων ἔργων, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγκαθίσταται εἷς ἄνθρωπος δικτάτωρ διὰ τὰ πάντα, προμηθείας, διορισμούς, συμβάσεις, τρόπους δημοπρατήσεως, διὰ πάντα, λέγω, τὰ πράγματα, διὰ τὰ ὁποῖα σήμερον ὑπάρχει νομοθεσία κειμένη, λειτουργεῖ ἀριστώτατα καὶ λέγεται εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νόμου αὐτοῦ ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, «νὰ προσλαμβάνῃ ὑπαλλήλους................. (ἀναγινώσκει)....». Ἐγὼ ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ μᾶς δώσῃ: «Πρῶτον, ὀνομαστικὴν κατάστασιν τοῦ προσωπικοῦ τῆς ὑπηρεσίας....... (ἀναγινώσκει)...». Ἡ ἀπάντησις, ἡ ὁποία ἐδόθη διὰ μέσου τοῦ Ὑπουργείου, ἡ ἀπάντησις τῆς ὑπηρεσίας τῶν λεγομένων Ἐπειγόντων Ἔργων ἐντέχνως ἀποφεύγει τὸν σκόπελον καὶ ἁπλῶς ἀναφέρει ὅτι αἱ θέσεις εἶναι καθωρισμέναι ἀπὸ μίαν ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν ὁρίζει ὁ νόμος. Ἡ ἔννοια τῆς ἐρωτήσεώς μου ἦτο ἡ ἑξῆς: Ἔχει τὴν εὐχέρειαν—καὶ ἤδη ἔχει πραγματοποιηθῆ αὐτὸ—ἡ ὑπηρεσία νὰ παίρνῃ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων οἱουσδήποτε ὑπαλλήλους τῆς ἀρεσκείας της καὶ συμβαίνει τὸ ἑξῆς καταπληκτικὸν φαινόμενον. Οἱ νομομηχανικοί, οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων μετατίθενται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Ἐπειγόντων Ἔργων καὶ τριπλασιάζονται αἱ ἀποδοχαί των. Δὲν νομίζω ὅτι καὶ αἱ ἀποδοχαί, τὰς ὁποίας λαμβάνουν σήμερον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Ἐπειγόντων Ἔργων τῶν 8 καὶ 10 ἑκατομμυρίων μηνιαίως, ὡς συνολικαὶ ἀποδοχαὶ διὰ νομομηχανικοὺς πείρας, εἶναι ἐξαιρετικῶς μεγάλαι. Θὰ ἔπρεπε, ἴσως, διὰ νὰ κάμωμεν ἀνασυγκρότησιν νὰ πληρώσωμεν τὸ τεχνικὸν προσωπικὸν καλῶς, ἀλλὰ πῶς δικαιολογεῖται, χθὲς ὁ ἴδιος νομομηχανικὸς νὰ εἶχεν ἀποδοχὰς συνολικῶς 1.500.000 δραχ. καὶ τὴν ἑπομένην, ἀφ’ ὅτου ἐνετάχθη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καὶ παραμένει ἀκόμη ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, νὰ αὐξάνωνται, νὰ τριπλασιάζωνται καὶ τετραπλασιάζωνται αἱ ἀποδοχαί του; Φαντάζεσθε τὸ τὶ θὰ συμβῇ εἰς τοὺς ἐναπομείναντας νομομηχανικούς. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρωμεν τεχνικοὺς ὑπαλλήλους μὲ τὴν ὄρεξιν νὰ δράσουν καὶ νὰ ἀνταποκριθοῦν μὲ τὰς ἀποδοχὰς αὐτάς; Ἡ δευτέρα ἐρώτησις ἀφορᾶ: «Αἱ μέχρι σήμερον δαπάναι τῆς ὑπηρεσίας...... (ἀναγινώσκει).........». Ὁ νόμος, ὁ ἱδρύσας τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν, ἀναφέρει ρητῶς ὅτι πρόκειται περὶ προσωρινῆς ὑπηρεσίας, διαρκείας ἑνὸς ἔτους. Ἡ ἀπάντησις ἀπὸ τὴν ἰδίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτὸ ἀναφέρει ὅτι «Ὑπηρεσία ἑνὸς ἔτους ....... (ἀναγινώσκει)..............». Καλούμενος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀρνηθῇ τὰ 5 καὶ 10 ἑκατομμύρια δραχμῶν εἰς τοὺς κ. κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι τὰ ζητοῦν διὰ τὴν γεφύρωσιν ἑνὸς μικροῦ ρεύματος, ὅπου ἀνθρώπιναι ἀκόμη ζωαὶ εἶναι ὑποχρεωμέναι νὰ κινδυνεύουν, λέγω ὅτι, καλούμενος ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ διαθέσῃ τὰ ποσὰ αὐτά, λέγει ὅτι δὲν ὑπάρχουν πιστώσεις. Ἐρωτᾶται, ὅμως, διὰ τὴν μίσθωσιν γραφείων, πῶς δικαιολογοῦνται τὰ 800.000.000 δρχ. διὰ τὴν προσωρινὴν αὐτὴν ὑπηρεσίαν, διότι ὁ νόμος λέγει ὅτι εἶναι προσωρινὴ ἡ ὑπηρεσία, ἑνὸς ἔτους καὶ ἐρωτῶ τὸ ἐπιτελεσθὲν μέχρι σήμερον ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ταύτης ἔργον εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς ποῖον εἶναι; Ἡ ἀπάντησις, ἡ ὁποία ἦλθεν ἐπίσης ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν ἀναφέρει ἐνάρξεις διαφόρων ἔργων, τὰ ὁποῖα, ἴσως, νὰ νομίζετε ὅτι εἶναι σπουδαῖα καὶ πρωτοφανῆ ἔργα διὰ τὴν Ἑλλάδα, εἶναι ὅμως ἔργα κοινότατα, εἶναι ἔργα συγκοινωνιῶν, εἶναι ἔργα ὁδοποιΐας, ὁ τρόπος κατασκευῆς τῶν ὁποίων εἶναι τόσον εὐτελής, εἶναι ἡ τελευταία κατηγορία τοῦ συστήματος τῆς κατασκευῆς τῶν ὁδῶν μὲ τὸ νέον σύστημα τὸ λεγόμενον κυκλοφοριακόπληκτον. Ἡ ὑπηρεσία ἀναφέρει διαφόρους ἐνάρξεις τοιούτων ἔργων. Ἡ τετάρτη ἐρώτησις εἶναι: «Τὴν ἀναλογίαν τῶν γενικῶν ἐξόδων..... (ἀναγινώσκει)................». Εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σήμερον καὶ εἰς τὰς ὑπηρεσίας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τὰ γενικὰ ἔξοδα δὲν ὑπερβαίνουν τὸ 10%, ἀνέρχονται, συγκεκριμένως, εἰς 7–8%. Εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν, αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔχω εἶναι ὅτι ἀναβιβάζονται τὰ γενικὰ ἔξοδα εἰς τα ὑπὲρ τὰ 40% τῆς χρησίμου δαπάνης. 5. «Ἐὰν τὰ ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας............... ................ (ἀναγινώσκει)...............». Εἰς αὐτό, ἐπειδὴ ἡ ἀπάντησις δὲν ἦλθεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Ἐπειγόντων Ἔργων, φυσικά, δὲν δίδεται ἀπάντησις, ἀλλὰ ἐκ τῶν πραγμάτων ἡ ἀπάντησις εἶναι, ὅτι, ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρχε λόγος ἱδρύσεως νέου Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἁπλῶν αὐτῶν ἔργων, ἀλλὰ ὅτι ἡ λειτουργία αὐτὴ τῆς ὑπηρεσίας παρημπόδισε, διὰ τῆς μεταφορᾶς ὅλων σχεδὸν τῶν πιστώσεων, τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τοῦ καθ’ ἑαυτὸ Ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀποδώσει ἕνα τεράστιον ἔργον ἀπὸ ἀπόψεως συγκοινωνιῶν. 6. «Ἐὰν τὰ ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ταύτης ἐκτελεσθέντα. ........... (ἀναγινώσκει)...................». Εἰς τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν δὲν ὑπάρχει ἀπάντησις, ὑπάρχουν, μᾶλλον, ἀπὸ μέρους τῆς ὑπηρεσίας Ἐπειγόντων Ἔργων δύο λέξεις, ὅτι τὰ ἔργα αὐτὰ ρυθμίζονται κατ’ ἀρχὴν ἀπὸ τὸ Γ.Ε.Σ. ἢ ὅπως ἀκριβέστερον τὸ λέγει ἐδῶ: «Κατὰ τὴν παράγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου.............. ................... (ἀναγινώσκει)..............» Ἀλλά, Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω ὅτι ἔργα Ἐθνικῆς Ἀμύνης μὲ τὰ ὁποῖα ἀσχολεῖται τὸ Ἐπιτελεῖον, ἀναμφισβητήτως ὑπάρχουν καὶ ὑπάρχουν πάρα πολλὰ καὶ σοβαρώτατα, μὲ τὰ ὁποῖα ἠσχολήθη καὶ εἰς τὸ παρελθὸν τὸ Ἐπιτελεῖον. Εἶναι γνωστὸν τὶ ἔγιναν αἱ μεγάλαι γραμμαὶ ἀμύνης εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Ἐπικράτειαν, εἰς τὰ σύνορα πρὸς Βουλγαρίαν καὶ Γιουγκοσλαυΐαν καὶ ἐγένοντο ὑπὸ τῶν στρατιωτικῶν ὑπηρεσιῶν. Πραγματικῶς, ἔγιναν ἔργα Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἐπείγοντα καὶ ἄλλα μικρὰ βεβαίως 5 χιλιόμετρα ἢ ἐπισκευαὶ ὁδῶν ἢ μικρῶν λιμένων καὶ δὲν νομίζω ὅτι ἐχρειάζετο ὁλόκληρος εἰδικὴ ὑπηρεσία διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἔργων αὐτῶν καὶ ὅτι τόσον μεγάλη μομφὴ ἔπρεπε νὰ δοθῇ εἰς τὴν ὑφισταμένην ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὅτι εἶναι ἀνίκανος νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τῶν ἔργων, ὅπως ἀκριβῶς τὰ θέλει τὸ Γ.Ε.Σ. 8. «Διατὶ ἐγκαταλείπονται αἱ παλαιαὶ καὶ δεδοκιμασμέναι ὑπηρεσίαι....... (ἀναγινώσκει).............». Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι κατ’ οὐσίαν, ἐκτὸς τοῦ πλήγματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ὑπῆρξε τελειωτικὸν διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Δημ. Ἔργων, τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ τὸν τελευταῖον καιρὸν ἔχει τελείως ἐγκαταλειφθῆ ἀπὸ ἀπόψεως ἀνανεώσεως προσωπικοῦ καὶ δὲν ὑπάρχουν παρὰ οἱ ἀνώτατοι καὶ ἀνώτεροι τεχνικοὶ ὑπάλληλοι καὶ νεώτερον αἷμα, νέα στελέχη, δὲν εἰσέρχονται πλέον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἔχει πάθει ἕνα γεροντοκορισμόν, μπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, διότι μὲ τὰς ἀποδοχὰς ποὺ ἔχουν, βέβαια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέλθουν νεώτερα στελέχη. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν δυνάμεθα σήμερον μὲ τὴν ἀνωτάτην μόνον ἱεραρχίαν νὰ ἐπιτελέσωμεν τὸ πρόγραμμα αὐτὸ καί, ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ ἀντίρρησις τῆς ἀδυναμίας τῶν πιστώσεων, τότε θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ ἀνάλογος τοποθέτησις τοῦ θέματος. Ἀλλά, ἐρωτᾶται: πῶς εἶναι δυνατόν, καθ’ ἣν στιγμὴν αἱ ὑπηρεσίαι αὐταὶ ἐγκαταλείπονται καθ’ ὃν τρόπον ἐγκαταλείπονται, παραλλήλως νὰ δημιουργοῦμεν ἕνα νέον Ὑπουργεῖον καὶ νὰ δίδωνται αἱ ἀνάλογοι ἀποδοχαί, ὥστε ὄχι μόνον νὰ εἶναι ἐμπλουτισμένη ἡ ὑπηρεσία ἐκείνη, ἀλλὰ νὰ εἶναι ὑπερεμπλουτισμένη καὶ νὰ ἔχῃ προσωπικὸν ὅσον σχεδὸν ἔχει, εἰς τὸ σύνολον, τὸ σημερινὸν Ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται περὶ μιᾶς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία μὲ τὴν ἵδρυσιν μιᾶς ὑπηρεσίας, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κριθῇ ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματά της, ὁπότε δὲν θὰ εἴχομεν τὸ δικαίωμα, ἐξ ὑπαρχῆς, νὰ ἐλέγξωμεν ἢ νὰ θίξωμεν τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν. Πρόκειται, κατ’ οὐσίαν, περὶ καταργήσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων. Ἐὰν ὑπάρχουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι χρήζουν καταργήσεως, ἢ ἀναμορφώσεως, ἐὰν ὑπάρχουν πρόσωπα, τὰ ὁποία ἡγοῦνται τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ἐστάθηκαν εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς των, θὰ ἠδύναντο ἀριστώτατα νὰ ἀντικατασταθοῦν. Αἱ κείμεναι διατάξεις καὶ οἱ νόμοι, τὸ ἐπιτρέπουν. Ἐάν, ἐπίσης, ἡ διαδικασία ἐκτελέσεως τῶν Δημοσίων ἔργων εἶναι πεπαλαιωμένη καὶ χρειάζεται ἀνανέωσιν, θὰ ἠδύνατο εὐθαρσῶς ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ «καταργῶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων» ἀλλὰ τὸ νὰ ἀφίνῃ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ νὰ δημιουργῇ τὴν νέαν ὑπηρεσίαν μὲ τὰς τεραστίας δαπάνας ποὺ σᾶς προανέφερα καὶ μὲ τὰ τεράστια γενικὰ ἔξοδα, αὐτό, διὰ τὸν πενόμενον Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ διὰ τὰ γλίσχρα μέσα τὰ διατιθέμενα διὰ τὴν Ἀνασυγκρότησιν, εἶναι, νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ἀπαράδεκτον καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἠδυνάμεθα νὰ παρακαλέσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως τὸ συντομώτερον φέρῃ τὸν νόμον αὐτὸν ἢ μᾶλλον, τοὺς δύο ἀναγκαστικοὺς νόμους, διὰ τῶν ὁποίων ἐδημιουργήθη ἡ ὑπηρεσία αὐτή, πρὸς ἐπικύρωσιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Συγχρόνως δὲ νὰ μᾶς φέρῃ καὶ λεπτομερέστατα τὸν ἀπολογισμόν, διὰ νὰ κρίνῃ ἡ Βουλὴ περὶ τοῦ Ἔργου, τὸ ὁποῖον ἔγινεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν καὶ ἐπὶ τῶν δαπανῶν τῆς ὑπηρεσίας ταύτης. Ἐπίσης, θὰ εἶχον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν νομίζῃ ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ παραλάβῃ ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, διότι ὑπάρχει ἀδυναμία εἰς τὸ νὰ τὰ εὕρῃ, θὰ ἠδύνατο νὰ θεσπίσῃ μίαν Ἐπιτροπὴν ἐξ ἀνωτάτων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου του, ὥστε πραγματικῶς νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἕνας καθρέπτης τῆς ὅλης αὐτῆς διαχειρίσεως εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν λεγομένων Ἐπειγόντων Ἔργων. Νομίζω ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, δὲν θὰ θελήσῃ νὰ στερήσῃ τοῦ δικαιώματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τοῦ νὰ ἐπικυρώσῃ τὸν νόμον αὐτόν, διότι πολὺ φοβοῦμαι ὅτι μὲ τὸν κατήφορον ποὺ ἔχει πάρει ἡ Κυβέρνησις, κανένα ἐκ τῶν ἀναγκαστικῶν νόμων νὰ μὴ φέρῃ εἰς τὴν Βουλήν, θὰ ἐκπνεύσῃ ἡ προθεσμία διὰ τὴν ὁποίαν ὡρίσθη ἡ ὑπηρεσία αὐτή, ἡ ἐνιαύσιος προθεσμία, καὶ θὰ ἀναλωθοῦν ὅλαι αὐταὶ αἱ πιστώσεις, τῶν δισεκατομμυρίων, καθ’ ἣν στιγμὴν ἀρνούμεθα καὶ τὰς στοιχειώδεις δαπάνας διὰ τὴν κατασκευὴν μικρῶν ἔργων καὶ θὰ εὑρεθῶμεν, πλέον, κατόπιν ἑορτῆς καὶ θὰ πρέπει νὰ ἔλθῃ ἐδῶ ὁ ἀπολογισμός, ἔστω καὶ ἂν εἶναι ἀργά, ὥστε νὰ γίνῃ, ἔστω καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων, ὁ ἔλεγχος.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§9Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἴπατε, κύριε συνάδελφε, ὅτι 40% εἶναι τὰ γενικὰ ἔξοδα ἐνῷ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων εἶναι 7–8% εἰς τὰ ἔργα τὰ ἐκτελούμενα. Τὸ μισθολόγιον, εἴπατε, ὅτι εἶναι 8–10 ἑκατομμύρια δραχμαὶ μηνιαίως, ἐνῶ τῶν μηχανικῶν τοῦ Ὑπουργείου εἶναι 1.500.000 δραχμ. Εἴπατε, ὅτι ἐνοικιάζονται διαμερίσματα πολυτελῆ πρὸς 800 ἑκατομμύρια κατ’ ἔτος. Ἐὰν ἔχετε ἐλέγξει τὰ στοιχεῖα αὐτὰ καὶ ἔχωνται ἀληθείας (καὶ πιστεύω ὅτι ἔχονται ἀληθείας) νομίζω ὅτι τὸ πρᾶγμα προξενεῖ, ὄχι μόνον κατάπληξιν ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὑπόκειται καὶ εἰς τὸν ποινικὸν νόμον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ ἐπειγόντων ἔργων καθ’ ἣν στιγμὴν εἰς τὴν περυσινὴν Βουλὴν ἐδημιουργήσαμε τὴν ὑπηρεσίαν Ἐπειγόντων Ἔργων, λόγῳ τῆς τότε διεθνοῦς καταστάσεως. Ὑπὸ τὰς σημερινάς, ὅμως, συνθήκας νομίζω ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ παρακαλέσωμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ φέρῃ τὸ ταχύτερον τὸν νόμον αὐτὸν καὶ ὅσοι ἐμπίπτουν καὶ ἐμπίπτουν ἀναμφισβητήτως εἰς τὸν ποινικὸν νόμον, νὰ εἰσαχθοῦν εἰς δίκην. Διότι ἀποτελεῖ ἐντροπὴν εἰς τὴν σημερινὴν κατάστασιν καὶ τὴν τόσην δυστυχίαν, ποὺ ζητοῦμεν μικρὰς πιστώσεις καὶ δὲν μᾶς δίδονται, νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ διασπάθισις τοῦ δημοσίου χρήματος. Παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν τὸ ζήτημα ἀνήκῃ εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, νὰ ἔλθῃ εἰς ἀπ’ εὐθείας συνεννόησιν μὲ αὐτήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ ἐπειγόντων ἔργων καὶ νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διασπάθισις τοῦ χρήματος καὶ ἡ βραδυπορεία. Βραδυποροῦντα ἔργα θὰ ἔπρεπε νὰ ὀνομάζωνται, ὅταν, εἰς διάστημα 7 μηνῶν ἔγιναν 77 χιλιόμετρα δρόμων, καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ Ὑπουργεῖον ἔκαμε χιλιάδες. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαχείρισιν αὐτῶν τῶν κυρίων, ποὺ διευθύνουν τὰ Ἐπείγοντα Ἔργα.

§10Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ὑπάρχει πλήρης ἀσυδοσία εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν αὐτήν, κ. συνάδελφε. Καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ἀκόμη τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἐργασιῶν καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ προσωπικοῦ καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν δαπανῶν δὲν ὑπόκεινται εἰς καμμίαν ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων, εἰς τὰς ὁποίας ὑπόκεινται ὅλαι αἱ ἄλλαι κρατικαὶ Ὑπηρεσίαι.

§11Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὑπευθύνως εἰς πόσον χρονικὸν διάστημα ἐξετελέσθησαν τὰ ἔργα, ποὺ ἔγιναν ἀπὸ τὴν Ὑπηρεσίαν αὐτήν, καὶ τὶ ἔργα ἐξετέλεσε τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων κατὰ τὸ αὐτὸ διάστημα, διὰ νὰ κάμωμεν ἕνα παραλληλισμόν. Δὲν ἠμποροῦμεν ἄνευ στοιχείων νὰ κατηγοροῦμεν μίαν σοβαρωτάτην Ὑπηρεσίαν. Ἐγὼ διαφωνῶ εἰς αὐτὰ ποὺ εἶπεν προηγουμένως ὁ κ. συνάδελφος.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἔχει τὸν λόγον.

§13Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριοι βουλευταί, ὁ νόμος τῶν ἐπειγόντων ἔργων ἐδημοσιεύθη ὡς Α. Νόμος τὸν Ἰούνιον 1951, πρὸ τῶν ἐκλογῶν, ὅτε ἐγὼ δὲν ἤμην Ὑπουργός. Ἐγένετο αὐτὸς ὁ νόμος διότι ἐθεωρήθη ὅτι ἡ διαδικασία, ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὰ Δημόσια Ἔργα διὰ τὰς μελέτας καὶ διὰ τὰς δημοπρατήσεις τῶν ἔργων ἦτο βραδεῖα καί, ἐπειδὴ ἐπρόκειτο περὶ ἔργων στρατιωτικῆς φύσεως, ἔπρεπε νὰ γίνουν ἐπειγόντως, καὶ πρὸς τοῦτο ἔπρεπε νὰ ἱδρυθῇ μία ἰδιαιτέρα Ὑπηρεσία. Εἰς τὴν σύσκεψιν ἐκείνην, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγὼ δὲν ἤμην, ἐπληροφορήθην ὅτι ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Μαῦρος, ἔφερεν ἀντιρρήσεις σοβαρωτάτας.

§14Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπεγράφη εἶναι πλέον νόμος. Δὲν ἔχουν, ἑπομένως, σημασίαν αὐτά.

§15Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε. Ὁ νόμος ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν ἀπὸ τὴν 1ην Ἰουλίου 1951. Τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα ἔχουν στρατιωτικὴν σημασίαν, καθορίζονται ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸ Ἐπιτελεῖον τῆς Ἀμερικανικῆς Στρατιωτικῆς Ἀποστολῆς. Συνεπῶς τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἔχει νὰ κάμῃ καμμίαν ἐπέμβασιν εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο. Διὰ τὴν διόρθωσιν τῆς Ὑπηρεσίας αὐτῆς τῶν Ἐπειγόντων Ἔργων ὠργανώθη εἰδικὴ Ὑπηρεσία, ὡς ἦτο φυσικόν, διότι δι’ ἀποσπάσεων ὑπῆρχε δυνατότης νὰ ἀποσπασθοῦν μέχρι τοῦ ⅓ τῶν ὑπαρχόντων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Πολλοὶ ὅμως ὑπάλληλοι ζητηθέντες νὰ ἀποσπασθοῦν εἰς τὰ Ἐπείγοντα Ἔργα, δὲν ἐδέχθησαν. Εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν τῶν Ἐπειγόντων Ἔργων διωρίσθησαν 601 ὑπάλληλοι καὶ ἐργατοτεχνῖται. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἔχει 988 ὑπαλλήλους καὶ 63 ἡμερομισθίους. Ἐδήλωσα ὅτι δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ προσληφθοῦν τόσοι ὑπάλληλοι καὶ ἐργατοτεχνῖται

§16ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὶ ὑπάλληλοι;

§17Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὑπάλληλοι, ἐργάται καὶ τεχνίται...., καὶ ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων εἶναι εἰς θέσιν νὰ κάμῃ τὰ ἔργα αὐτά. Μοῦ ἐδηλώθη ὅτι ἡ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων βαίνει βραδέως καί, μάλιστα, μοῦ ἠμφισβητήθη καὶ ἡ ἱκανότης της. Ἐδήλωσα ὅτι αἱ Ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων, αἱ ὁποῖαι ἐξετέλεσαν ὅλα τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα κατὰ τρόπον ἄριστον καὶ ἀδιάβλητον, ἔχουν μεγάλην ἐπιστημονικὴν ἱκανότητα καὶ τεραστίαν πεῖραν καὶ δύνανται νὰ διαπρέψουν εἰς οἱονδήποτε πεπολιτισμένον Κράτος. Εἶναι Ὑπηρεσίαι, εἰς τὰς ὁποίας τὸ Κράτος δύναται νὰ ἐμπιστεύεται πᾶν ἔργον οἱασδήποτε φύσεως καὶ οἱασδήποτε ἐκτάσεως. Μοῦ ἐδηλώθη ὅτι εἶναι ἐπείγουσα ἀνάγκη νὰ γίνουν ταχέως τὰ ἔργα καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δίδουν καὶ μεγάλους μισθούς, διότι οἱ προσλαμβανόμενοι ὑπάλληλοι εἶναι προσωρινοί. Καταβάλλω προσπάθειαν κ. Βουλευταί, νὰ πείσω ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ πεισθοῦν, ὅτι πρέπει νὰ γίνουν μερικαὶ τροποποιήσεις εἰς τοὺς νόμους αὐτούς. Καὶ εἰς μίαν σύσκεψιν, ἡ ὁποία ἐγένετο, ἀπεφασίσθη νὰ γίνῃ μία Ἐπιτροπὴ ἐξ Ὑπουργῶν μετὰ τῶν μελῶν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, διὰ νὰ ἴδωμεν τὶ τροποποιήσεις πρέπει νὰ γίνουν. Ἡ θητεία τῆς Ὑπηρεσίας αὐτῆς τῶν Ἐπειγόντων Ἔργων εἶναι ἑνὸς μόνον ἔτους, δύναται δὲ νὰ παραταθῇ ἐπὶ ἓν ἔτος ἀκόμη. Συνεπῶς τὸν προσεχῆ Ἰούλιον πρέπει νὰ λήξῃ, ἐὰν δὲν γίνῃ παράτασις τῆς προθεσμίας. Διὰ τοῦτο ὑποστηρίζεται ὅτι δὲν εἶναι καὶ σκόπιμον νὰ γίνῃ τροποποίησις τώρα τοῦ νόμου τῆς Ὑπηρεσίας τῶν Ἐπειγόντων Ἔργων, ἡ ὁποία ἔχει ἀναλάβει ἢ δημοπρατήσει ἔργα καὶ ἔχει προσλάβει ὑπαλλήλους, τεχνίτας καὶ ἐργάτας ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους, κλπ. Ἕν σημεῖον, τὸ ὁποῖον δὲν ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, καὶ τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς χρῄζει τροποποιήσεως, εἶναι ὅτι αἱ δημοπρασίαι ἐγκρίνονται ἀπὸ μίαν τριμελῆ Ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἓν μέλος, ὁ προϊστάμενος τῆς Ὑπηρεσίας, εἶναι ἐλέγχων καὶ ἐλεγχόμενος. Πρέπει τὰ μέλη νὰ γίνουν τοὐλάχιστον πέντε, διότι τὰ 3 δὲν εἶναι ἐπαρκῆ διὰ νὰ εἶναι καὶ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων ἀδιάβλητος. Ἔχω, κ. βουλευταί, τηλεγραφήματα καὶ ἀναφορὰς παραπόνων ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας, ὅτι αἱ δημοπρασίαι δὲν γίνονται καλῶς. Διέταξα ἀνακρίσεις καὶ ἀναμένεται τὸ σχετικὸν πόρισμα. Ἐλπίζω ν’ ἀναγνωρισθῇ ὅτι πρέπει νὰ γίνουν ὅλαι αἱ τροποποιήσεις, αἱ ἀπαραίτητοι, εἰς τὸν νόμον, ὥστε καὶ τὰ ἔργα νὰ γίνωνται κατὰ καλλίτερον τρόπον καὶ νὰ εἶναι καὶ πλήρως ἀδιάβλητα. Κάποιος ἐκ τῶν κ. συναδέλφων ἠρώτησε ποῖον εἶναι τὸ κόστος τῶν ὁδῶν, ποὺ κατασκευάζει ἡ Ὑπηρεσία αὐτὴ καὶ ποῖον τὸ κόστος τῶν ὁδῶν, τὰς ὁποίας κατεσκεύασε τὸ Ὑπουργ. Δημ. Ἔργων. Δὲν ἔχει καμμίαν σύγκρισιν τὸ ἓν εἶδος τῶν δρόμων μὲ τὸ ἄλλο, κ. συνάδελφοι. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων κατασκευάζει ὁδοὺς μὲ τάπητα ἀσφαλτικὸν καὶ μὲ ὑπόστρωμα 10–15 ἑκ. πάχος, ἐνῶ οἱ δρόμοι τῶν ἐπειγόντων Ἔργων γίνονται πολὺ ἁπλούστεροι καὶ χωρὶς ἀσφαλτικὸν τάπητα, ὑπόστρωμα. Γίνεται μία ἀπόξεσις τοῦ δρόμου καὶ ἔπειτα περνάει ἕνα μηχάνημα γκρέϊντυ καὶ τὸν ἰσοπεδώνει καί, ἴσως, ρίπτονται καὶ χαλίκια. Ἡ γνώμη ὅλων τῶν τεχνικῶν εἶναι, ὅτι οἱ δρόμοι αὐτοὶ δὲν εἶναι μακρᾶς διαρκείας καὶ ὅτι, ἑπομένως θέλουν συνεχῆ συντήρησιν. Κύριοι βουλευταί, καταβάλλω προσπάθειαν διὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ σχετικοῦ νόμου. Ἄλλως θὰ ἀναμένωμεν τὸ τέλος τῆς ὑπηρεσίας ἐπειγόντων Ἔργων, ὁπότε θὰ ἀναλάβουν αἱ Ὑπηρεσίαι τῶν Δημ. Ἔργων ὅλον τὸ ἔργον τῆς ὁδοποιΐας. Ὑπάρχει μία διαφωνία, τεχνικῆς φύσεως μεταξὺ τῶν διαφόρων τεχνικῶν ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατασκευὴν τῶν μεγάλων δρόμων μὲ ἀσφαλτικὸν τάπητα.

§18Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ἐπειδὴ ἀνεφέρατε ὅτι δὲν ὑπάρχουν στοιχεῖα συγκριτικὰ τοῦ κόστους τῶν ἔργων, σᾶς ἀναφέρω ἕνα στοιχεῖον ποὺ μπορεῖ νὰ γίνῃ κάλλιστα σύγκρισις. Εἶναι τὸ κυβικὸ μέτρο ὑλικοῦ εἰς τὴν κατασκευὴν δύο δρόμων. Ἀναφέρατε λοιπὸν τιμὴν ἀνὰ κυβικὸν μέτρον 88.000. Αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου σας δὲν ἔχουν μέχρι σήμερον τιμὴν ἄνω τῶν 25.000 ἀνὰ κυβικὸν μέτρον.

§19Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Μάλιστα. Θὰ σᾶς εἴπω καὶ ἕνα ἄλλο, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὑπηρεσία τῆς ὁδοποιΐας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων εἶναι ἡ μόνη ὑπηρεσία ἡ ὁποία ἔχει ἀπολογισμὸν ὅλων τῶν ἔργων ποὺ ἔκαμε ἀπὸ τῆς Ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν. Κατὰ τὸν ἀπολογισμὸν αὐτόν, τὸ χιλιόμετρο μιᾶς ὁδοῦ μὲ ἀσφαλτικὸν τάπητα καὶ ὑπόστρωμα 10–15 ἑκατοστῶν στοιχίζει περὶ τὰ 127 ἑκατομμύρια. Ἐνῶ τὸ χιλιόμετρον ὁδοῦ τῶν ἐπειγόντων Ἔργων (χωρὶς ἀσφαλιτικὸν τάπητα) κοστίζει 40– 120 ἑκατομμύρια. Ὁ κύριος συνάδελφος ἀνέφερε τὸ μέγα ἐνοίκιον τῶν γραφείων τῶν ἐπειγόντων ἔργων. Ἐζήτησα καὶ ἐγὼ ἐξηγήσεις διότι ἀνεγράφη καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας, καὶ μοῦ ἐδόθη ἡ ἀπάντησις ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εὕρουν οἴκημα δι’ ἓν ἔτος καὶ ἠναγκάσθησαν νὰ τὸ ἐνοικιάσουν διὰ δύο ἔτη, ὅπερ εἶναι ἀληθές. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἐκτελούμενα ἐπείγοντα ἔργα, ἡ ὑπηρεσία τὰ ἐκτελεῖ καλῶς καὶ κανονικῶς σύμφωνα μὲ τὸν νόμον καὶ εἰς μικρὸν χρόνον. Ἡ ἐκτέλεσις γενικῶς γίνεται καλῶς. Τοὺς δρόμους τοὺς ὁποίους τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸ Ἐπιτελεῖον τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς ἔδωσε πρὸς ἐκτέλεσιν τοὺς ἐκτελοῦν καλῶς καὶ κανονικῶς. Δὲν μποροῦμε νὰ μεμφθῶμεν τὴν ὑπηρεσίαν διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐκτελέσεως. Δὲν πταίουν εἰς τίποτε αἱ ὑπηρεσίαι. Κατ’ ἐμὲ ὁ νόμος πρέπει νὰ τροποποιηθῇ. Βέβαια τὰ ἡμερομίσθια αὐτὰ τὰ μεγάλα γεννοῦν μίαν δυσαρέσκειαν εἰς τὰς ἄλλας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Διότι οἱ νομομηχανικοὶ οἱ ὁποῖοι ἐλάμβανον 2.000.000 τὸν μῆνα ἀποσπασθέντες εἰς τὰ ἐπείγοντα ἔργα λαμβάνουν σήμερον 6–8.000.000. Τὸ μόνον δικαίωμα τὸ ὁποῖον ἔχω ἐκ τοῦ νόμου εἶναι νὰ ὁρίζω τοὺς μισθοὺς καὶ τὰς ἀποζημιώσεις, ἐκτὸς ἕδρας, αἱ ὁποῖαι εἶχον ὡρισθῆ ἀπὸ 40 εἰς 120 χιλιάδας τὴν ἡμέρα. Δυστυχῶς οἱ πλεῖστοι τῶν ὑπαλλήλων εἶναι μὲ σύμβασιν καὶ μία ἀπόφασις ἰδική μου δὲν θὰ εἶχε οὐδὲν ἀποτέλεσμα, διότι αὐτοὶ θὰ ἐπληρώνοντο μὲ τὴν σύμβασιν συνεπῶς εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ νόμος. Διὰ τοῦτο δὲν ἠδυνήθην νὰ ἐπέμβω εἰς οὐδὲν ζήτημα τῆς ὑπηρεσίας τῶν ἐπειγόντων ἔργων. Ἐλπίζω νὰ κατανοηθῇ ὅτι χρήζει τροποποιήσεως ὁ σχετικὸς νόμος ὁπότε θὰ φέρω εἰς τὴν Βουλὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐλπίζω νὰ ψηφίσῃ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κατ’ ἐμὲ πρέπει ἐπίσης νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν εἶναι τὸ ζήτημα τῆς συντηρήσεως τῶν ὁδῶν αὐτῶν. Ἕν χιλιόμετρον τῆς ὁδοῦ ἐπειγόντων ἔργων κοστίζει 60–70 ἑκατομμύρια κατὰ μέσον ὅρον. Ἡ ὁδὸς αὐτὴ ἔχει ἀνάγκη συνεχῶς νὰ συντηρῆται διὰ νέας ἀναμοχλεύσεως καὶ ἐπιστρώσεως μὲ ἕνα Grinder τὸ ὁποῖον θὰ περνᾷ ἀπὸ πάνω νὰ τὸν στρώνῃ. Ἐξ οὗ μιὰ μεγάλη δαπάνη. Ἑπομένως δὲν μπορεῖ νὰ ὑπολογίσωμεν ὅτι τὸ χιλιόμετρον κοστίζει μόνον 60 ἑκατομμύρια τῆς ὁδοῦ αὐτῆς, ἐὰν λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸν μέσον ὅρον τῆς συντηρήσεως, κοστίζει πολὺ περισσότερον. Αἱ ὑπηρεσίαι ἐκτελοῦν καλῶς καὶ εὐσυνειδήτως τὰ ἔργα αὐτά, ὅ,τι μποροῦν νὰ κάμουν τὸ κάμνουν.

§20Δ. ΚΟΥΤΣΙΜΠΟΣ. Δὲν ὑπάρχουν ὁδοστρωτῆρες;

§21Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Δὲν χρησιμοποιοῦνται ὁδοστρωτῆρες διότι τὸ σύστημα εἶναι τοιοῦτον, νὰ γίνωνται οἱ δρόμοι ταχέως, σύστημα τὸ ὁποῖον πρώτην φορὰν ἐφαρμόζεται στὴν Ἑλλάδα. Εἶναι μία δοκιμή, ἐὰν εἶναι καλὸν θὰ τὸ μιμηθῶμεν ἐὰν δὲν εἶναι καλὸν θὰ τὸ ἀπορρίψωμεν.

§22Γ. ΜΟΔΗΣ. Στὴν Φλώρινα δὲν ἔρριξαν οὔτε ἄσφαλτο.

§23Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὑπάρχει μιὰ διαφορὰ τεχνικῆς φύσεως μεταξὺ τῶν τεχνικῶν ὅσον ἀφορᾷ τὸ πάχος τοῦ ὁδοστρώματος, οἱ μὲν παραδέχονται ὅτι τὸ ὑπόστρωμα πρέπει νὰ εἶναι 10–15 πόντους, οἱ δὲ παραδέχονται ὅτι πρέπει νὰ εἶναι πολὺ μικρότερον. Τὰ πράγματα ἀπέδειξαν ὅτι εἶναι συμφερώτερον τὸ μεγαλύτερον ὑπόστρωμα. Παράδειγμα ἡ ὁδὸς ἀπὸ Πρεβέζης εἰς Φιλιππιάδα ἐξετελέσθη μὲ ὑπόστρωμα 10–15 πόντους. Ἀπὸ Φιλιππιάδος εἰς Ἰωάννινα ἐξετελέσθη μὲ ὑπόστρωμα μικροτέρου πάχους. Τὸ τμῆμα τῆς ὁδοῦ Φιλιππιάδος–Πρεβέζης δὲν ἐπεσκευάσθη ἀπὸ τριετίας, εἶναι εἰς πολὺ καλὴν κατάστασιν, ἐνῶ τὸ τμῆμα Φιλιππιάδος–Ἰωαννίνων ἐπεσκευάσθη 4 φορὰς ὡς τώρα καὶ δὲν εἶναι εἰς καλὴν κατάστασιν. Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο, κύριοι συνάδελφοι. Ἕνα μόνον πρᾶγμα ἔχω νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι νομίζω ὅτι στὸ ζήτημα τοῦτο κάμνω ὅ,τι εἶναι δυνατόν.

§24Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ Ἐπιτελεῖον παρακολουθεῖ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν δρόμων αὐτῶν;

§25Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἕνας ἀξιωματικὸς τοῦ Ἐπιτελείου εἶναι στὴν Ἐπιτροπήν.

§26Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τίποτε ἄλλο;

§27Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Τίποτε ἄλλο.

§28Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Ἡ ὑπηρεσία τῶν Δημ. Ἔργων ἀνέθεσε κατόπιν δημοπρασίας εἰς ἐργολάβον ἕνα τμῆμα τῆς ὁδοῦ... Μεσοχωρίου πρὸς Ἄρταν. Περὶ τοῦ τμήματος αὐτοῦ ἀνέθεσεν εἰς μηχανικὸν καὶ κατήρτισε μελέτην ἀπὸ Ἄρτης εἰς Μεσοχώριον. Ἐξώδευσαν περίπου 1 δισεκατ. Τὴν παραμονὴν τῆς δημοπρασίας ἐματαιώθη ἡ δημοπράτησις τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Λοιπὸν ἐμφανίζεται ὅτι σπαταλᾷ τὸ Δημόσιον χρῆμα· διότι ὁ ἐργολάβος αὐτὸς ἐγκατέλειψε τὸ τμῆμα αὐτὸ καὶ ἀνέλαβε ἄλλο. Γνωρίζετε λοιπὸν καλύτερον ἐμοῦ ὅτι θὰ ἀποκαταστραφῇ διότι δὲν εἶχε περατωθῆ τελείως. Νομίζετε λοιπὸν ὅτι ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ ἐξετέλεσε τὸ καθῆκον της καὶ τὴν ἐντολὴν τὴν ὁποίαν εἶχεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως φέρῃ εἰς αἴσιον πέρας τὸ ἔργον αὐτό;

§29Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ εἶχε ἐντολὴν νὰ ἐκτελέσῃ ταχέως τὰ ἔργα. Εἶναι φυσικὸν οἱ ἐργολάβοι νὰ ζητήσουν ἀποζημίωσιν διὰ τὰς διακοπείσας ἐργολαβίας. Προσπαθοῦμε νὰ δοῦμε κατὰ ποῖον τρόπον δὲν θὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐπιβάρυνσις. Ἐπειδὴ περιεκόπησαν αἱ πιστώσεις, ὡς μοῦ ἀνέφερεν ἡ ὑπηρεσία, μερικὰ ἐκ τῶν ἐπειγόντων ἔργων ἀνεβλήθησαν διὰ τὸ ἑπόμενον οἰκονομικὸν ἔτος.

§30Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Δημ. Ἔργων Ὑπουργός, συμπίπτουν κατ’ οὐσίαν πρὸς τὰς παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἐξέθεσε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὁ ἀγαπητὸς ἐξ Εὐβοίας συνάδελφος. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ πληροφορηθῶ ἐὰν αἱ ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ὁ κ. Ὑπουργὸς διετύπωσεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, εἶναι ἀπόψεις προσωπικαὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἢ εἶναι ἀπόψεις τὰς ὁποίας συμμερίζεται ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις. Ἐὰν εἶναι ἀπόψεις, ὅπως φαντάζομαι, διότι τὸ θέμα εἶναι κρίσιμον, συμπίπτουσαι μὲ τὰς ἀπόψεις ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως, τότε δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ δεχθῇ ὡς ἐπαρκεῖς τοὺς ὑπαινιγμούς, τοὺς ὁποίους ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς σχετικῶς μὲ τὰ ἐμπόδια, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν διὰ τὴν τεχνικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὀρθῆς κρίσεως καὶ τοῦ συμφέροντος τοῦ Κράτους. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔκαμεν ὑπαινιγμοὺς ἀναφερομένους πρὸς ἄλλους παράγοντας, παράγοντας οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ὑπεύθυνοι ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ οἱ ὁποῖοι παράγοντες βεβαίωσις ἐξ ἄλλου ἀποτελοῦν παράγοντας οὐσιώδεις διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Χώρας. Δὲν εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελα νὰ ἀμφισβητήσω τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ συμβολὴ τῶν παραγόντων αὐτῶν καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν τεχνικὴν ἀσχέτως καὶ τῆς καθαρῶς οἰκονομικῆς σημασίας, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια, δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελε νὰ ἀμφισβητήσῃ καὶ τὴν τεχνικὴν συμβολήν των, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι δικαιοῦται ἡ κυβέρνησις, ἐὰν πράγματι ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις συμμερίζεται τὰς ἀπόψεις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, νὰ προσβλέπῃ εἰς τὸ θέμα μοιρολατρικῶς. Ἐὰν πράγματι ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ, ἐὰν πράγματι τὸ κόστος τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων εἶναι ἀσυγκρίτως ἀνώτερον ἐκείνου, τὸ ὁποῖον θὰ ὑπῆρχεν ἐὰν αἱ ὑπηρεσίαι, τὰς ὁποίας ὀρθῶς ἐπῄνεσεν ὁ κ. ὑπουργός, ἐξετέλουν τὰ ἔργα, ἐὰν πράγματι ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων ὄχι ἐξ ὑπαιτιότητος τῶν ὑπηρεσιῶν ἢ μᾶλλον τῶν ὑπαλλήλων τῆς ἐκτάκτου αὐτῆς ὑπηρεσίας ἀλλὰ λόγῳ τοῦ πνεύματος τὸ ὁποῖον κρατεῖ, ἐὰν ἡ ἐκτέλεσις δὲν εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ ἐξασφαλίσῃ πράγματι ἔργον κάποιας διαρκείας, τόσης διαρκείας ὥστε πράγματι νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλήσωμεν περὶ τοῦ κόστους Χ, διότι τὸ κόστος τοῦτο, ὡς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, πρέπει νὰ τὸ θεωρήσωμεν ὡς κόστος, εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προστεθοῦν καὶ αἱ δαπάναι συντηρήσεως, διότι αἱ δαπάναι αὐταὶ εἶναι ἀσυγκρίτως μεγαλύτεραι τῶν δαπανῶν τῆς συντηρήσεως μιᾶς ὁδοῦ, ἐὰν πράγματι τέλος ἡ ὑπηρεσία συνηρμολογήθη, ἀπὸ ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι καλύτεροι, διότι αὐτὸ εἶπεν ἐπίσης ὁ κ. ὑπουργός, ἀλλ’ οἱ ὁποῖοι ἔσπευσαν νὰ δεχθοῦν τὰς θέσεις αὐτὰς λόγῳ τῶν ηὐξημένων μισθῶν, ἐὰν πράγματι ὅλα αὐτὰ συμβαίνουν, τότε νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν δικαιοῦται νὰ καθυστερήσῃ τὴν ἀνάληψιν μιᾶς πρωτοβουλίας ἐντόνου διὰ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος. Εἰς τὴν πρωτοβουλίαν της αὐτήν, ἐὰν τὴν ἀναλάβῃ, ἡ Βουλὴ νομίζω ὅτι θὰ εἶναι σύμφωνος νὰ συμβάλῃ, δηλαδὴ νὰ συμμερισθῇ τὴ πρωτοβουλίαν καὶ νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν μεταβολὴν καὶ τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου, ἐὰν ἡ κατάργησις εἶναι ἀναγκαία. Ὁμολογῶ ὅτι εἶμαι ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπολύτως ἀντικειμενικός. Πιθανὸν νὰ καταδειχθῇ ὅτι δὲν εἶναι ἀναγκαία ἡ ὑπηρεσία τῶν κατεπειγόντων ἔργων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὅσων ἠκούσθησαν καὶ ἀπὸ τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον καὶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων. Καταλήγω δὲ ἐὰν ὄχι εἰς συμπέρασμα θετικόν, πάντως εἰς τὴν διατύπωσιν μιᾶς ἀμφιβολίας ἐὰν ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ πρέπῃ νὰ παραμείνῃ ἢ ἐὰν πρέπῃ νὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει σήμερον. Θὰ παρεκάλουν νὰ δοθῇ μία ἐξήγησις εἰς τὴν Βουλὴν κάπως θετικωτέρα. Ἐγνωρίσαμεν τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀλλὰ δὲν φθάνει αὐτό. Θέλομεν νὰ γνωρίζωμεν ἐὰν αἱ ἀπόψεις αὐταὶ εἶναι αἱ ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς ἣν περίπτωσιν εἶναι ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως, τὶ σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις κατὰ τρόπον θετικὸν καὶ ἀποτελεσματικὸν νὰ πράξῃ.

§31Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἀνέλαβα τὸ ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, ἐπειδὴ ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ τῶν ἐπειγόντων ἔργων ἐγίνετο κατὰ νέον ἐντελῶς σύστημα, ἐμελέτησα τὸ θέμα ἐπισταμένως ἐπὶ 2–3 μῆνες, ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μὲ ὅλους τοὺς ἁρμοδίους παράγοντας, προσπαθῶν νὰ εὕρω τὴν ἀλήθειαν διὰ νὰ ἴδω ἐὰν ὁ νόμος αὐτὸς πρέπει νὰ μείνῃ ὡς ἔχει ἢ νὰ τροποποιηθῇ καὶ πῶς νὰ τροποποιηθῇ. Κατέληξα εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα ἀνεκοίνωσα εἰς τοὺς κ. κ. Πρόεδρον καὶ Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Πρὸς τοῦτο ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως συνεκάλεσε πρὸ ἡμερῶν μεγάλην σύσκεψιν, εἰς τὴν ὁποίαν παρίσταντο καὶ τὰ μέλη τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ ἐκεῖ μετὰ μακρὰν συζήτησιν ἀπεφασίσθη νὰ γίνῃ μία ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ φέρῃ τὸ πόρισμα εἰς τὴν κυβέρνησιν. Τότε ἡ κυβέρνησις θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ εἴπῃ τὴν γνώμην της. Πρὸς τὸ παρὸν ἂς ἀναμείνωμεν τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς καὶ τότε καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ θὰ λάβῃ τὰς ἀποφάσεις της.

§32Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα δὲν περιορίζεται μεταξὺ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ τῆς διευθύνσεως ἐπειγόντων ἔργων. Βλέπομεν εἰς ἄλλα ἔργα ὑπαγόμενα εἰς τὸν τομέα τοῦ ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων, νὰ ἀνακατεύεται τὸ ὑπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως, ἀλλοῦ τὸ ὑπουργεῖον Ἀνασυγκροτήσεως κλπ. Καὶ ἐρωτῶ: δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ ληφθῇ μία πρόνοια ἑνοποιήσεως τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτῶν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ γνωρίζωμεν καὶ τὶ μᾶς γίνεται, ἀλλὰ κυρίως νὰ ἐπέλθῃ καὶ μία ἐξοικονόμησις χρήματος;

§33Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἡ ἐρώτησίς σας εἶναι ὀρθοτάτη, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπάρχουν πολλαὶ τεχνικαὶ ὑπηρεσίαι, εἰς τὰς πρωτευούσας Νομῶν. Ὑπάρχουν Γραφεῖα Νομομηχανικῶν, τῆς ἀνοικοδομήσεως, τῆς Προνοίας, τῆς ὑγιεινῆς καὶ τῶν ἐπειγόντων ἔργων. Διὰ τοῦτο ἐν συνεργασίᾳ μὲ ὅλους τοὺς τεχνικοὺς κατήρτισα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ συγκεντρώσεως ὅλων αὐτῶν τῶν ὑπηρεσιῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων.

§34Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Εἶναι ἀληθές, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἀπὸ τὰ 80 δισεκατομμύρια, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν διὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον, τὰ 72 δισεκατομμύρια τὰ ἔχει ἡ ὑπηρεσία ἐπειγόντων ἔργων καὶ τὰ ὑπόλοιπα σεῖς;

§35Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). 80 δισεκατομμύρια Ἀμερικανικῆς βοηθείας ἔχει ἡ ὑπηρεσία τῶν ἐπειγόντων ἔργων καὶ 7½ δισεκατομμύρια τὸ Κεντρικὸν Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἕτερα 27 περίπου δισεκατομμύρια. Εἰς τὸ ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων εἶναι καὶ τὰ ἐπείγοντα ἔργα. Νὰ ἐξηγούμεθα.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀνα-

φορὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὑπεβλήθη πρότασις ὑπὸ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν ὅπως προταχθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 132 ἐπερώτησις τῶν κ. κ. βουλευτῶν, Σ. Πολυζωγοπούλου, Ν. Διγενοπούλου, πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς Ἐμπορίου, Γεωργίας, Οἰκονομικῶν καὶ Συντονισμοῦ, σχετικῶς μὲ τὴν παράδοσιν σταφίδος ὑπὸ τοῦ Α.Σ.Ο. εἰς τὴν βιομηχανίαν μὲ τιμὴν μικροτέραν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας. (Ἀναγινώσκονται τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων οἱ ὁποῖοι εἶναι παρόντες).

§37Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἀποφασισθῇ ὅπως μετὰ τὴν συζήτησιν τῶν προταχθεισῶν ἐπερωτήσεων τοῦ καπνοῦ, λιπασμάτων, φοροδιαφυγῆς, καὶ ἀγροφυλακῆς συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Πολυζωγοπούλου περὶ σταφίδος.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή. Δέχεται, ὅπως προταχθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 132 ἐπερωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Πολυζωγοπούλου καὶ Ν. Διγενοπούλου σχετικῶς μὲ τὴν παράδοσιν τῆς σταφίδος, κλπ., μετὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἤδη προταχθεισῶν ἐπερωτήσεων;

§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ Βουλὴ παρεδέχθη ὅπως ἡ ὡς ἄνω ἐπερώτησις νὰ συζητηθῇ εὐθὺς μετὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἐπερωτήσεων περὶ καπνοῦ, λιπασμάτων, φοροδιαφυγῆς καὶ ἀγροφυλακῆς.

§41Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, κ. Πρόεδρε, ἐγένετο ἐκ μέρους τοῦ κ. Κανελλοπούλου μία πρότασις, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη καὶ ἡ κυβέρνησις καὶ ὁ Πρόεδρος ἐκείνης τῆς στιγμῆς ὁ κ. Μπακλατζῆς, νὰ ἐπιτραπῇ σήμερον εἰς 2–3 ἀκόμη συναδέλφους νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ΚΥΔΕΠ.

§42Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πράγματι ὁ κ. Μπαλτατζῆς ἔχει δίκαιον εἰς τὸ ἑξῆς σημεῖον. Ἔκαμα τὴν πρότασιν, χωρὶς νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις, νὰ ὁμιλήσουν ἀκόμη δύο ἕως τρεῖς βουλευταὶ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ΚΥΔΕΠ. Ἡ πρότασις αὐτὴ ὅμως δὲν ἐγένετο ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ κανονισμοῦ, ὁ δὲ κ. Πρόεδρος ἀναλαβὼν καθήκοντα Προέδρου, ἐτερμάτισε τὴν συζήτησιν. Εἶναι δύσκολον νὰ ἐπικαλεσθῶ καὶ ἐγὼ τὴν κατ’ ἀρχὴν σιωπηρὰν συγκατάθεσιν τῆς Βουλῆς ὅπως ὁμιλήσουν καὶ ἄλλοι τινές. Ἐκτὸς τούτου, εἰς τὸ τέλος, τὸ θέμα προσέλαβε μίαν μορφὴν ἡ ὁποία δὲν ἀπῄτει συνέχειαν.

§43Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς ἦτο ὁμόθυμος, κ. Πρόεδρε. Ἐπὶ τέλους εἶναι ἕνα γενικώτερον θέμα καὶ εἶναι συμφέρον τῆς Βουλῆς νὰ ἀκούσῃ ὅλας τὰς ἀπόψεις.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀπόφασις. Κάμετε μίαν νέαν ἐπερώτησιν.

§45Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή, κ. Πρόεδρε. Εἶχε ἀποφανθῇ καὶ προχθές.

§46Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ὑπῆρχε εἰδικὸς λόγος νὰ ἐπικαλεσθῶμεν ἡμεῖς τὴν ἀνάγκην τῆς συζητήσεως καὶ ὅμως δὲν δικαιούμεθα νὰ τὸ πράξωμεν, καὶ ὁ εἰδικὸς λόγος εἶναι ὅτι ἐλέχθησαν κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν πράγματα ἀνακριβῆ. Εἶπε δηλ. ὁ κ. Μητσοτάκης ὅτι ὁ κ. Γραμματικάκης εἶχε καταδικασθῆ, ἐνῷ δὲν εἶχε καταδικασθῆ.

§47Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Σήμερον τὸ πρωΐ ἐγένετο μία σύσκεψις εἰς τὴν Πανελλήνιον Ὁμοσπονδίαν Γεωργικῶν Προϊόντων. Ἐκεῖ ἔγινε συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, ὁ δὲ κ. Β. Στεφανόπουλος ἀνέπτυξε μίαν ἄποψιν ἡ ὁποία ἱκανοποίησεν ἀπολύτως ὅλους. Κατόπιν τούτου, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη συνεχίσεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος.

§48Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ σεβασθῇ τὴν προτέραν της ἀπόφασιν καὶ ἡ συζήτησις νὰ συνεχισθῇ. Δὲν πρέπει τὰ Κόμματα νὰ καταχρῶνται τῆς δυνάμεως τὴν ὁποίαν διαθέτουν, καὶ νὰ πνίγουν τὴν φωνὴν ἡμῶν οἱ ὁποῖοι δὲν διαθέτομεν τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν βουλευτῶν, διὰ νὰ διατυπώσωμεν μίαν πρότασιν. Αὐτὸ εἶναι κοινοβουλευτικῶς ἀπαράδεκτον. Εἶμαι μόνος ἐντὸς τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ πάντως ἐκπροσωπῶ καὶ ἐγὼ μίαν μερίδα λαοῦ καὶ ὅ,τι γίνεται, δὲν γίνεται εἰς βάρος ἑνὸς βουλευτοῦ, ἀλλὰ εἰς βάρος ἑνὸς Κόμματος ὁλοκλήρου. Αὐτὸ δὲ εἶναι ἀποφυγὴ τῆς συνεχίσεως τῆς συζητήσεως καὶ ἀποτελεῖ κατάχρησιν τῆς κοινοβουλευτικῆς δυνάμεως τῶν ἄλλων κομμάτων καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπὸ τῆς θέσεώς μου αὐτῆς νὰ διαμαρτυρηθῶ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, ὥστε νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλὴ καὶ νὰ χυθῇ πλῆρες φῶς ἐπὶ τοῦ θέματος.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ἀπόφασις τῆς Βουλῆς περὶ γενικεύσεως τῆς συζητήσεως. Ὁ κ. Α. Στρᾶτος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας, σχετικῶς μὲ τὸ καπνικὸν ζήτημα.

§50Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι εὐτυχὴς διότι μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ ἑνὸς τόσον σπουδαίου θέματος. Βεβαίως συγκεκριμένως δὲν πρόκειται νὰ συζητηθῇ τὸ ὅλον καπνικὸν ζήτημα. Θὰ συζητηθῇ τμῆμα αὐτοῦ, τὸ ἀφορῶν τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἐὰν θὰ ἐπεκταθῇ ἡ συζήτησις, ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἀνέλθω ἐκ νέου ἐπὶ τοῦ βήματος, διὰ νὰ ἐκθέσω πρὸς ὑμᾶς τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος. Πρὶν ἢ εἰσέλθω εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα καὶ ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησίν μου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν γενικὴν ἀνασκόπησιν τοῦ ὅλου καπνικοῦ ζητήματος. Ὁ καπνός, ἕνα ἐκ τῶν κυριωτέρων προϊόντων μας, πηγὴ ἄλλοτε πλούτου διὰ τὸν τόπον μας καὶ διὰ 200.000 περίπου οἰκογενείας ἀγροτικὰς διέρχεται σήμερον τρομακτικὴν κρίσιν. Ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς καπνῶν ἐξαγωγίμων, ὁ τόπος μας ἔφθασεν εἰς τὰ προπολεμικὰ ὅρια. Δυστυχῶς ὅμως αἱ ἐξαγωγαί μας ἐμειώθησαν κατὰ ποσοστὸν ἀρκετὰ σημαντικὸν διότι ἐνῷ κατὰ τὴν τελευταίαν πρὸ τοῦ πολέμου πενταετίαν αἱ ἐξαγωγαί μας ἀνήρχοντο κατὰ μέσον ὅρον εἰς 44.800 τόννους καπνῶν ἐτησίως, ὁ μέσος ὅρος τῶν ἐξαγωγῶν μας κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν μόλις ἀνῆλθεν εἰς 25.100 τόννους ἐτησίως. Αἱ προβλέψεις δὲ διὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη εἶναι μακρὰν τοῦ νὰ εἶναι εὐοίωνοι. Ἤδη εἰς τὸν τόπο μας ἔχουν σχηματισθῆ ἀποθέματα ἀρκετὰ σημαντικά, τὰ ὁποῖα πιέζουν ἐξαιρετικῶς τὴν καπναγοράν μας. Οὕτω τὴν 1)1)52 ἡ κατάστασις τῶν ἀποθεμάτων ἦτο ἡ ἑξῆς: 1) Εἰς χεῖρας καπνεμπόρων ἐσοδείας 1950 καὶ παλαιοτέρων, τόν. 33.000.

2) Εἰς Α.Τ.Ε. κρατικὰ ἐκ τῆς συγκεντρώσεως. Ἐπεξειργασμένα καὶ μή, 7.600 τόννοι. Εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ἐσοδείας 1950, τόννοι 4.000. Καὶ εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ὁλόκληρος ἡ ἐσοδεία 1951, ἤτοι τόννοι 43.000. Σύνολον 87.600 χιλ. τόννοι. Ἐκτὸς τούτων εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ὑπάρχουν σημαντικὰ ἀποθέματα περὶ ὧν θὰ ὁμιλήσω κατωτέρω. Ἐκ τοῦ συνόλου τῶν ὡς ἄνω ἀποθεμάτων προβλέπεται ὅτι κατὰ τοὺς ἑπομένους μῆνας, μέχρις ὅτου τελειώσει τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1951–52, θὰ ἐξαχθοῦν 16–17.000 τόννοι περίπου. Συνεπῶς τὴν 1ην Ἰουλίου 1952 θὰ ὑπάρχουν ἀποθέματα ἐξαγωγίμων καπνῶν, τὰ ὁποῖα ὑπολογίζονται ὅτι θὰ εἶναι περίπου 70–73.000 τόννοι, ἔναντι ἀποθεμάτων 59.000 τόννων κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Καταλαβαίνετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ κατάστασις δὲν εἶναι μόνον κρίσιμος ἀλλὰ καθίσταται καὶ ἄκρως ἐπικίνδυνος. Δὲν θὰ ὑπεισέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν λόγων οἵτινες μᾶς ὡδήγησαν εἰς τὴν σημερινὴν κατάστασιν. Πάντως εἷς τῶν σπουδαιοτέρων λόγων εἶναι ἡ ἀβελτηρία τῶν ἑκάστοτε κυβερνώντων. Ἡ προσπάθεια ἀντιμετωπίσεως τῆς καταστάσεως διὰ προχείρων μέτρων καὶ ἡ ἔλλειψις πάσης καπνικῆς πολιτικῆς. Καὶ ὅμως ἐνῷ ὁ καπνὸς εἶναι ἓν τῶν κυριωτέρων ἑλληνικῶν προϊόντων, εἶναι τὸ πλέον παραμελημένον προϊόν. Ὅταν τὸ 1948 ἀνέπτυσσα τὸ πρόβλημα ἐνώπιον τῆς τότε Βουλῆς, ὑπεστήριζα ὅτι «τὸ καπνικὸν ζήτημα εἶναι πολύπλοκον καὶ χρήζει ἰδιαιτέρας καὶ διαρκοῦς παρακολουθήσεως, μὴ ἐπιτρέπον προχείρους λύσεις», ὅτι «πρέπει νὰ ὑπάρχῃ Ὄργανον τὸ ὁποῖον θὰ παρακολουθῇ καὶ ἐγκαίρως θὰ συμβουλεύῃ τοὺς ἑκάστοτε Κυβερνῶντας, χαράσσον πρόγραμμα μακρᾶς πνοῆς». Εἰς δύο ἄρθρα μου δι’ ὧν ἐξήταζα τὸ ὅλον ζήτημα τὸν Ἀπρίλιον 1948 ὑπεστήριζα ὅτι «εἰς ὀργανισμὸν ν’ ἀνατεθῇ ἡ μελέτη καὶ ἡ κατάστρωσις σχεδίου μακρᾶς πνοῆς, οὕτως ὥστε νὰ παύσῃ ἡ προχειρολογία καὶ ἡ προσπάθεια ἐξευρέσεως λύσεων ἐκ τῶν ἐνόντων τὰ κακὰ παραδείγματα τοῦ παρελθόντος πρέπει νὰ μᾶς γίνουν μαθήματα. Χρειάζεται μελέτη καὶ συστηματικὴ ἐργασία διότι ἄλλως μὲ τὴν σημερινὴν διαμόρφωσιν τῆς οἰκονομίας κινδυνεύομεν νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν καταστροφήν». Δυστυχῶς κύριοι συνάδελφοι, ἡ φωνή μου ὑπῆρξε φωνὴ ἀνθρώπου βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ. Καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὴν καταστροφήν. Δὲν ἔχει δὲ μικρὰν εὐθύνην καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἥτις φοβοῦμαι ὅτι διὰ τῶν τελευταίως ληφθεισῶν ἀμελετήτων ἀποφάσεων κατόπιν εἰσηγήσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, θὰ ἀνακόψῃ καὶ τὴν μικρὰν προσδοκωμένην ἐξαγωγήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ τραγικὴ διαπίστωσις τῆς καταστάσεως, τοῦ ὅλου καπνικοῦ μας ζητήματος. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐὰν σᾶς τὴν ἀναπτύσσω περιληπτικῶς εἶναι διότι τὸ θέμα τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἶναι καὶ αὐτὸ τμῆμα τοῦ ὅλου καπνικοῦ ζητήματος. Κύριοι συνάδελφοι, ἓν τμῆμα τῶν Ἑλλήνων καπνοπαραγωγῶν ἀσχολεῖται ἀποκλειστικῶς μὲ τὴν καλλιέργειαν καὶ παραγωγὴν καπνῶν, τὰ ὁποῖα καταναλίσκονται εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἄλλοτε προπολεμικῶς, ἓν μικρὸν τμῆμα αὐτῶν τῶν καπνῶν ἐξήγετο εἰς τὸ Ἐξωτερικόν. Σήμερον ὅμως σχεδόν, οὐδεμία ποσότης δὲν μπορεῖ νὰ ἐξαχθῇ, τὰ καπνὰ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἶναι πηγὴ πραγματικοῦ πλούτου διὰ τὸν Προϋπολογισμόν. Ὁ ἑκάστοτε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς αὐτὰ κυρίως ὑπολογίζει διὰ τὴν προσπάθειαν τῆς ἰσοσκελίσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ του. Προπολεμικῶς τὰ ἔσοδα ἐκ τῆς φορολογίας τῶν καπνῶν ἐκάλυπτον περίπου τὸ ⅕ τῶν ἐτησίων τακτικῶν ἐξόδων τοῦ Προϋπολογισμοῦ, μεταπολεμικῶς καὶ εἰδικώτερον εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν 51–52, τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους, καλύπτουν τὸ ⅙ τῶν τακτικῶν ἐσόδων τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Δεδομένου ὅτι τὰ τακτικὰ ἔσοδα τοῦ Προϋπολογισμοῦ ἀνέρχονται εἰς 4 τρὶς 800 δὶς ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ, ἀναγράφεται ἔσοδον δρχ. 800 δίς, εἰδικώτερον 17 δὶς δι’ ἔγγειον φόρον 700 δὶς διὰ φόρον καταναλώσεως καπνοῦ καὶ 83 δὶς ἐκ τῆς εἰδικῆς φορολογίας διὰ τὴν προμήθειαν στρατιωτικῶν σιγαρέττων. Καὶ ἐνῷ οἱ ἀτυχεῖς καπνοπαραγωγοὶ τόσα προσφέρουν, τὸ ἔσοδόν των εἶναι ἐλάχιστον. Τὶ νομίζετε λαμβάνει ὁ ἀτυχὴς καπνοπαραγωγός; Τὸ 1951 κύριοι συνάδελφοι, κατηναλώθησαν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν, 9.778.000 κιλά, τὰ ὁποῖα διετέθησαν εἰς τὴν κατανάλωσιν πρὸς δρχ. ἐν συνόλῳ 1.195.801.334.400 μὲ τιμὰς πωλήσεως Ἰανουαρίου 1952. Ἐκ τοῦ τεραστίου αὐτοῦ ποσοῦ τὸ μὲν Δημόσιον θὰ εἰσπράξῃ 800 δίς, οἱ δὲ ἀτυχεῖς παραγωγοὶ οὔτε σχεδὸν 100 δίς. Διότι αὐτὸ τὸ τρομερὸν συμβαίνει, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸν τόπον μας. Σὲ κάθε πακέττο σιγαρέττων, τὸ ὁποῖον ἔχει μίαν Α ἀξίαν, ὁ ἀτυχὴς καπνοπαραγωγὸς μόλις περιορίζεται εἰς τὰ 8% τῆς ἀξίας του. Καὶ δὲν πλουτίζει μόνον τὸν προϋπολογισμὸν ἀπὸ ἀπόψεως ἐσόδων ὁ καπνὸς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἀλλὰ συνάμα συμβάλλει εἰς τὸ νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἄλλων καπνῶν μας, διότι ἐκ τοῦ ποσοῦ τῆς φορολογίας του κατορθώνει νὰ ἐξευρίσκῃ ἡ Κυβέρνησις, τὸ ἀπαιτούμενον ποσὸν διὰ τὴν πριμοδότησιν τῶν ἐξαγωγίμων μας καπνῶν. Ποῖα εἶναι ἡ κατάστασις σήμερον ἀπὸ ἀπόψεως ἀποθεμάτων τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Προπολεμικῶς ἐκαλλιεργοῦντο 110.000 στρέμματα μὲ παραγωγὴν περίπου 6½ ἑκατομ. κιλῶν. Ἡ κατανάλωσις ἀνήρχετο εἰς 6.000.000 κιλῶν ἐτησίως. Συνεπῶς παραγωγὴ καὶ κατανάλωσις, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς σχετικῆς φύρας ἦσαν περίπου ἰσορροπημέναι. Ἡ Ἀπελευθέρωσις εὑρῆκε τὸν τόπον μας χωρὶς ἀποθέματα καπνοῦ. Κατεβλήθη τότε μία προσπάθεια ὄχι μόνον ἐπαναφορᾶς τῶν ἐπιπέδων τῆς προπολεμικῆς παραγωγῆς ἀλλὰ καὶ αὐξήσεως αὐτῆς πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ηὐξημένης καταναλώσεως. Παρ’ ὅλας τὰς ἀντιξόους περιστάσεις καὶ τὸν ἀντεθνικὸν ἀνταρτοπόλεμον κατωρθώθη ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς. Δυστυχῶς ὅμως λόγῳ ἐλλείψεως παντελοῦς καπνικῆς πολιτικῆς εἰς τοὺς ἑκάστοτε Κυβερνῶντας καὶ ὀργάνου εἰδικοῦ τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ παρακολουθῇ καὶ νὰ ρυθμίζῃ τὰ τῆς παραγωγῆς, ἡ παραγωγὴ δυστυχῶς ταχέως ὑπερέβη τὴν κατανάλωσιν, δημιουργοῦσα τεραστίους κινδύνους. Οὕτω τὸ 1950 ἐκαλλιεργήθησαν 230.000 στρέμματα μὲ παραγωγὴν 11½ ἑκατομ. κιλῶν, τὸ δὲ 1951 223.000 στρέμματα μὲ παραγωγὴν 13½ ἑκατομ. κιλῶν, ἐνῷ ἀντιστοίχως ἡ κατανάλωσις τὸ μὲν 1950 ἦτο 9.800, τὸ δὲ 1951, 9.778. Πῶς διαγράφεται τὸ ζήτημα τῶν ἀποθεμάτων, δεδομένου ὅτι ἤδη ὑπάρχει ὑπερπαραγωγή; Ὁμιλῶ βάσει ἀριθμῶν τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1952 ἂν καὶ ἔκτοτε οὐδόλως ἢ ἐλάχιστα ἤλλαξεν ἡ κατάστασις. Τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1952, ὑπῆρχον εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καπνὰ ἐσοδείας 1949 καὶ παλαιοτέρων 383.000 κιλὰ καὶ ἐσοδείας 1950, 2.574.000 κιλά. Σύνολον 2.957.000 κιλὰ ἢ περίπου 2.300.000 ὀκάδες. Ἐπίσης καὶ ὁλόκληρος ἡ ἐσοδεία τοῦ 1951 ἀνερχομένη εἰς 13.000 τόννους. Ἤτοι τὸν Ἰανουάριον 1952 εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν εὑρίσκοντο 12.800.000 ὀκάδες μὲ προοπτικὴν καταναλώσεως 7.600.000. Συνεπῶς τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1953, ὅταν θὰ ἔχῃ τελειώσει καὶ ἡ κατανάλωσις τοῦ ἔτους 1952, τὰ ἀποθέματα εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν θὰ ἀνέλθουν ἀφαιρουμένης καὶ τῆς σχετικῆς φύρας εἰς 4.700.000 ὀκάδας καπνῶν, ἤτοι τὸ 60% τῆς ἐτησίας καταναλώσεως. Ἡ κατάστασις δὲν εἶναι ἁπλῶς τραγική. Εἶναι θανασίμως ἐπικίνδυνος, ἐὰν δὲν ληφθοῦν ἐπειγόντως ἀμέσως μέτρα. Εἰς τὴν τραγῳδίαν δὲ αὐτὴν τῶν καπνοπαραγωγῶν κ. συνάδελφοι, προστίθεται καὶ μία ἄλλη τραγῳδία, τὴν ὁποίαν ὅλοι σας γνωρίζετε. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι χώρα γεωργική. Τὰ γεωργικά της προϊόντα ἀποτελοῦν τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ ἐθνικοῦ της εἰσοδήματος. Ἱδρύθη μία Τράπεζα, ἡ Ἀγροτικὴ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν, τὴν βοήθειαν τῶν γεωργῶν. Ἀνέκαθεν οἱ πόροι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης διὰ τὴν παροχὴν καλλιεργητικῶν καὶ πλασματικῶν δανείων εἰς τοὺς ἀγρότας γενικῶς καὶ εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς εἰδικῶς, προήρχοντο ἐκ χρημάτων τοῦ Δημοσίου. Μεταπολεμικῶς μάλιστα μετὰ τὴν ἐκμηδένισιν τῶν ἐλαχίστων κεφαλαίων τὰ ὁποῖα εἶχε σχηματίσει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ὅλα τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα διατίθενται διὰ τοὺς ἀγρότας προέρχονται ἀπὸ χρήματα τοῦ Δημοσίου, εἶναι χρήματα τοῦ Δημοσίου. Καὶ μ’ ὅλα ταῦτα, μολονότι τὰ χρήματα αὐτά, ὡς χρήματα τοῦ Δημοσίου δὲν στοιχίζουν σχεδὸν τίποτε, διατίθενται εἰς τοὺς δυστυχεῖς ἀγροτικοὺς πληθυσμοὺς διὰ νὰ τοὺς βοηθήσουν εἰς τὴν καλλιέργειάν των ἐξ ἧς θὰ ἀποζήσῃ ἡ ὁλότης, δηλ. τὸ Κράτος μὲ τόκον αὐτόχρημα τοκογλυφικόν. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα —θὰ σᾶς ὁμιλήσω διὰ τὰ καπνικὰ δάνεια— παρέχει δάνεια εἰς τοὺς καπνοκαλλιεργητὰς συνήθως ἀνεπαρκῆ εἰς ὄγκον καὶ πλειστάκις εἰς δόσεις μὲ τόκον 8–9%. Ὀκτὼ διὰ τοὺς συνεταιρισμένους καὶ ἐννέα διὰ τοὺς ἐκτὸς συνεταιρισμῶν, ὁπότε κεφαλαιοποιοῦνται οἱ τόκοι. Τὸ ὅλον δὲ ποσὸν τῆς ὀφειλῆς τοκίζεται μὲ 9½–10½% σὺν προμηθείᾳ ½% κατὰ τρίμηνον κεφαλαιοποιουμένης καὶ συνεχῶς ἀνατοκιζομένης, σὺν ἀσφάλιστρα κ.λ.π. φτάνει ὁ τόκος εἰς 14–15%. Ὁ τόκος αὐτὸς εἶναι καταπληκτικός. Εἰς οὐδεμίαν χώραν τοῦ κόσμου γεωργικὴν ἠκούσθη ποτὲ νὰ ὑφίσταται τοιοῦτος τόκος. Καὶ νὰ ἦτο κἂν πρὸς ὄφελος τοῦ Δημοσίου τοῦ ὁποίου τὰ χρήματα δανείζονται εἰς τοὺς ἀγρότας. Τὸ Δημόσιον εἶναι τὸ μόνον ποὺ δὲν ὠφελεῖται ἐκ τῶν τόκων. Συνεπῶς ἡ πρᾶξις αὕτη εἶναι αὐτόχρημα ἐγκληματική. Προσκαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν ὅπως τὸ ταχύτερον θέση τέρμα εἰς τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν τῶν τόκων τῆς Α.Τ.Ε. Τὰ χρήματα εἶναι τοῦ Δημοσίου καὶ συνεπῶς πρέπει νὰ δίδωνται φθηνὰ εἰς τοὺς ἀγρότας. (Χειροκροτήματα). Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις σήμερον. Κατάστασις τραγική, ἐπικίνδυνος. Πρέπει νὰ ληφθοῦν τὸ ταχύτερον μέτρα. Τὴν κατάστασιν αὐτὴν παρακολουθῶ πρὸ καιροῦ μὲ αὐξανομένην ἀγωνίαν. Βλέπω τὴν Κυβέρνησιν, ὑπεύθυνον διὰ τὴν ἀντιμετώπισίν της. Ὑπεύθυνον διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων νὰ ἀδιαφορῇ. Νὰ μὴ ἀντιλαμβάνεται, τὸ κρίσιμον, τὸ ἐπικίνδυνον σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον ἔφθασε τὸ ζήτημα καὶ συνεπῶς νὰ μὴ τὸ ἀντιμετωπίζῃ. Ἐξαιρετικὰ ἀνήσυχος, κατόπιν συνομιλιῶν τὰς ὁποίας εἶχον μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, εἴτε μόνος, εἴτε μαζὶ μὲ Ἐπιτροπὰς, ἔσπευσα νὰ δώσω εἰς αὐτὸν ἕνα συνοπτικὸν ὑπόμνημα, εἰς τὸ ὁποῖον τοῦ περιέγραφον τὴν κατάστασιν καὶ τοῦ προέτεινον ὡρισμένας λύσεις. Δυστυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ πότε μοῦ ἀπήντα ὅτι μελετᾶ τὸ ζήτημα, πότε ὅτι αἱ ὑπ’ ἐμοῦ προτεινόμεναι λύσεις εἶναι ἀνεφάρμοστοι, ποτὲ ὅμως δὲν μοῦ ὡμίλησε περὶ λύσεων, αἱ ὁποῖαι, ἔστω καὶ κατὰ τὴν κρίσιν του θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν. Ὡς ἐκ τούτου ἀπεφάσισα νὰ φέρω τὸ ζήτημα ἐνώπιον Ὑμῶν. Εἶναι καιρὸς κ. συνάδελφοι, πρὶν ἢ τὸ πρόβλημα εἰσέλθῃ εἰς ὀξεῖαν κοινωνικὴν φάσιν, ἕκαστος ἐξ ἡμῶν νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του. Πιέζοντες τὴν Κυβέρνησιν, δύνασθε ἀκόμη νὰ ἀποτρέψητε τὴν καταστροφήν. Καὶ ἐὰν μὲν ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίσῃ καὶ λύσῃ τὸ ζήτημα θὰ εἴμεθα ὅλοι ἱκανοποιημένοι. Ἐὰν ὅμως κ. συνάδελφοι δὲν τὸ πράξῃ, τότε, ὑμεῖς ἐξακολουθοῦντες ὑποστηρίζοντες τὴν Κυβέρνησιν, θὰ ἔχετε ἀκεραίας τὰς εὐθύνας διὰ τὴν τραγωδίαν ἡ ὁποία ταχέως θὰ ἐκσπάσῃ εἰς αὐτὸν τόπον. Κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα εἶναι τόσον σπουδαῖον, ὥστε δὲν ἀνῆλθον ἐπὶ τοῦ βήματος τούτου μὲ ἀντιπολιτευτικὴν μόνον διάθεσιν. Πονῶ τόσον πολὺ τοὺς ἀτυχεῖς αὐτοὺς καπνοπαραγωγούς, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὰς πλέον ἀντιξόους περιστάσεις τόσας ὑπηρεσίας προσφέρουν εἰς τὸν τόπον, ὥστε δὲν πρόκειται νὰ κάμω μόνον ἀντιπολίτευσιν. Θὰ προσπαθήσω νὰ βοηθήσω, ὑποδεικνύων λύσεις αἵτινες κατὰ τὴν κρίσιν μου θὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως. Τὴν ἀναχαίτισιν τοῦ κακοῦ. Μόνη μου προσπάθεια εἶναι νὰ παρεμποδίσω τὴν καταστροφήν. Κύριοι βουλευταί, σᾶς ἔδωσα μίαν ἀκριβῆ εἰκόνα τῆς καταστάσεως καὶ εἶπον ὅτι χρειάζεται λῆψις μέτρων. Τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐπείγοντα, ἄμεσα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ γενικώτερα. Ὡς ἄμεσα μέτρα ἔχω νὰ προτείνω τὰ ἑξῆς: Πρῶτον πρέπει νὰ ἰσορροπήσῃ ἡ παραγωγὴ μὲ τὴν κατανάλωσιν. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἀντιληφθῶμεν μίαν ἀλήθειαν. Ἡ κατανάλωσις δὲν ἠμπορεῖ νὰ αὐξηθῇ. Τοῦτο δὲν ἐξαρτᾶται, οὔτε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε ἀπὸ ἡμᾶς.

§51Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχει πλήρης ἰσορροπία τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως.

§52Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐὰν ὑποστηρίζετε αὐτὸ σημαίνει, ὅτι δὲν ἔχετε ἀντίληψιν τοῦ πράγματος, ὅτι εἶσθε ἐκτὸς πραγματικότητος.

§53Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ὑπάρχει πλήρης ἰσορροπία.

§54Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Εἶσθε βέβαιος δι’ αὐτό;

§55Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Βεβαιότατα.

§56Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀμέσως μὲ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις τὸ 1951 εἶναι 9.778.000 κιλὰ καὶ ἡ παραγωγὴ τὸ 1951 13,5 ἑκατομμύρια κιλά.

§57Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Δὲν εἶναι ἀληθές.

§58Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Διαψεύδετε τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα.

§59Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε συνάδελφε, συνυπολογίζετε καὶ τὰ καπνὰ τοῦ Ἄργους καὶ ἄλλων περιοχῶν, ποὺ δὲν εἶναι καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Μόνον οἱ καπνοβιομήχανοι θέλουν νὰ τὰ ὑπολογίζουν ὡς τοιαῦτα, διὰ νὰ ἀναμιγνύουν μὲ ἄλλα καὶ νὰ τὰ δίδουν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Ἡ πραγματικὴ παραγωγή...........

§60Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ σᾶς ἀπαντήσω, διότι δὲν κάμετε διακοπὴν αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι δὲν τὸ ξεύρετε διόλου τὸ θέμα. Εἰς τὴν Πελοπόννησον ὑπάρχουν 1.300.000 ὀκάδες καπνῶν, ἐξ ὧν μόνον 300.000 ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Αὐτὰ δὲ ὄχι μόνον ἐγώ, ἀλλὰ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν λέγει. Οἱ δὲ ἀριθμοὶ τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ εἶναι οἱ ἑξῆς: .......

§61Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Τὸ ἁμαρτωλὸν Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν.

§62Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Μὰ ἁμαρτωλὸν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ποῖος εἶναι ὅμως ἀθῶος; Δυστυχῶς αὐτὴν τὴν φορὰν συμπίπτουν τὰ στοιχεῖα καὶ τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ καὶ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Συνεπῶς ἐὰν εἶναι ἁμαρτωλὸν εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν συμπίπτουν τὰ στοιχεῖα. Λοιπόν, πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ ἰσορροπῇ ἡ παραγωγὴ μὲ τὴν κατανάλωσιν. Δὲν ἐπιτρέπεται εἰς Κράτος καλῶς διοικούμενον νὰ ὑπάρχῃ ὑπερπαραγωγὴ προϊόντος τμῆμα τοῦ ὁποίου δὲν πρόκειται νὰ καταναλωθῇ οὔτε ἐσωτερικῶς, δεδομένου ὅτι ἡ κατανάλωσις εἶναι ἤδη κεκορεσμένη, οὔτε ἐξωτερικῶς δεδομένου ὅτι τὰ ἀποθέματα, ἐξαγωγίμων καπνῶν εἶναι ἤδη τεράστια. Συνεπῶς ἡ μὴ παρεμπόδισις τῆς ὑπερπαραγωγῆς θὰ εἶναι σφάλμα αὐτόχρημα ἐγκληματικόν, διότι θὰ ἐπιτρέπῃ τὴν δημιουργίαν ἀποθεμάτων, σὺν τῷ χρόνῳ αὐξανομένων εἰς ὄγκον, ἅτινα θὰ πιέζουν συνεχῶς τὴν ἑκάστοτε παραγωγήν, μέχρις ὅτου δημιουργηθῇ τοιαύτης ἐκτάσεως κρίσις τῆς ὁποίας τὰ κοινωνικὰ ἀποτελέσματα θὰ εἶναι τραγικά. Ὡς ἀνέφερον, προπολεμικῶς ἐκαλλιεργοῦντο 110 χιλ. στρέμματα μὲ μέσην ἐτησίαν ἀπόδοσιν 6 ἑκατ. κιλὰ καὶ μὲ κατανάλωσιν 6.000.000 κιλά. Τὸ 1951 ἐκαλλιεργήθησαν 223 χιλ. στρέμματα μὲ παραγωγὴν 13½ ἑκ. κιλῶν καὶ μὲ κατανάλωσιν 9.800.000 κιλῶν. Συνεπῶς αἱ καλλιεργηθεῖσαι ἐκτάσεις ηὐξήθησαν κατὰ 100% ἡ δὲ παραγωγὴ ηὐξήθη κατὰ 125%. Σημειωτέον ὅτι ἡ κατανάλωσις ηὐξήθη μόνον κατὰ 61.22%. Συνεπῶς ἔχομεν ὑπερπαραγωγὴν ἡ ὁποία πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ σταματήσῃ. Κατὰ περιφερείας ἡ αὔξησις ἔχει ὡς ἑξῆς: Εἰς Ἤπειρον τὸ 1939 ἐκαλλιεργήθησαν 5.100. Τὸ 1951, 10.100. Εἰς Θεσσαλίαν τὸ 1939, 19.500 στρέμματα. Τὸ 1951, 36.000 περίπου. Φθιωτιδοφωκίδα τὸ 1939, 17.900. Τὸ 1951, 34.800. Εἰς Αἰτωλοακαρνανίαν 1939, 43.400 (τσεμπέλια μόνον). Τὸ 1951, 89.900. Ἀργοναυπλίαν τὸ 1939, 31.300, Τὸ 1951, 54.000. Τοῦτο ὄχι μόνον πρέπει νὰ σταματήσῃ, ἀλλὰ καὶ εἶναι ἀνάγκη ὅπως περιορισθῇ ἡ παραγωγὴ ὥστε νὰ συμβαδίζῃ μὲ τὴν κατανάλωσιν ἥτις ὡς προεῖπον ηὐξήθη μόνον κατὰ 61,22%. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἶναι ἁρμόδιον νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα καὶ νὰ τὰ φέρῃ ἐδῶ πρὸς ψήφισιν, ἀλλὰ χρειάζεται καὶ κάτι ἄλλο. Πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ καλλιέργεια εἰς τὰ βαλτώδη ἐδάφη. Τὰ ἐδάφη αὐτὰ εἶναι κατάλληλα διὰ καλλιέργειαν ἄλλων προϊόντων χρησίμων καὶ ἀναγκαίων εἰς τὴν κατανάλωσιν. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον ζήτημα, τὸ δεύτερον εἶναι νὰ φροντίσωμεν νὰ φύγῃ ἀπὸ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τὸ βάρος τῶν ἀποθεμάτων. Προπολεμικῶς αἱ καπνοβιομηχανίαι εἶχον ἀποθέματα καπνοῦ διὰ 18–24 μῆνας διότι ἡ ἄμεσος κατανάλωσις τοῦ παραγομένου καπνοῦ εἶναι καὶ ἀντιοικονομικὴ καὶ βλαβερὰ διὰ τὴν ὑγείαν τῶν καπνιστῶν. Δυστυχῶς μεταπολεμικῶς αἱ καπνοβιομηχανίαι εὑρέθησαν ἄνευ ἀποθεμάτων. Κατεβλήθη μία προσπάθεια διὰ χρηματοδοτήσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος νὰ σχηματισθοῦν ἀποθέματα καὶ ὅταν ἐγένετο τοῦτο εὑρέθημεν πρὸ μιᾶς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἀπηγόρευσε τὰ ἀποθέματα διὰ χρόνον πέραν τῶν 6 μηνῶν. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι ἐγὼ προσωπικῶς τὸ 1949 παρεκάλεσα ἐπανειλημμένως καὶ τὸν τότε Πρόεδρον κ. Ἀλ. Διομήδην ὅστις ἐπενέβη εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐπετράπη ἡ αὔξησις τῶν ἀποθεμάτων δι’ 9 μῆνας. Τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1950 ὑπῆρχον ἀποθέματα 9–10 μηνῶν, δυστυχῶς ὅμως ἡ κατάστασις αὐτὴ δὲν ἐξηκολούθησε. Δὲν ἠμπόρεσα μάλιστα νὰ καταλάβω τοὺς ἀληθεῖς λόγους ποὺ συνέβη τοῦτο διότι σήμερον ἔχει φθάσει εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν 5 μηνῶν. Εἶναι ἀνάγκη τὰ ἀποθέματα νὰ φθάσουν εἰς τὰ προπολεμικά των ὅρια. Βεβαίως δὲν παραγνωρίζω ὅτι ὑφίσταται δημοσιονομικὴ δυσχέρεια, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀδύνατον νὰ φθάσωμεν εἰς τὰ ἀποθέματα τῶν 15 μηνῶν. Ἐὰν τοῦτο συμβῇ θὰ ἀπορροφηθοῦν ὅλα τὰ ἀποθέματα καὶ θὰ ἀνακουφισθοῦν οἱ καπνοπαραγωγοί. Τέλος ἡ δαπάνη δὲν θὰ εἶναι τόσο μεγάλη διότι τὰ καπνὰ εἶναι χρεωμένα εἰς τὴν ΑΤΕ σχεδὸν κατὰ τὰ ¾ τῆς ἀξίας των καὶ συνεπῶς τελικῶς τὰ ¾ τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης θὰ ἐπιστραφοῦν διὰ τῆς ΑΤΕ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Τρίτον πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ μειωθοῦν οἱ τόκοι τῆς ΑΤΕ. Αὐτὰ εἶναι τὰ μέτρα ποὺ πρέπει νὰ ληφθοῦν: 1) Ἰσορρόπησις παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως, 2) αὔξησις τῶν ἀποθεμάτων τῶν καπνοβιομηχανιῶν εἰς 15 μῆνας, 3) μείωσις τοῦ τόκου τῆς ΑΤΕ. Ἐὰν ληφθοῦν ἐπειγόντως, ἀμέσως αὐτὰ τὰ μέτρα θὰ ἀποφύγωμεν τὴν καταστροφήν. Ἐὰν δὲν ληφθοῦν θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ ἀποθεμάτων —μετὰ ἓν ἔτος— τεραστίων καὶ τότε θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ μιᾶς ὀδυνηρᾶς ἀνάγκης, μιᾶς ἀνάγκης ἀδηρίτου νὰ ἀπαγορεύσωμεν ὁλοσχερῶς τὴν καλλιέργειαν δι’ ἓν ἔτος. Τοῦτο θὰ εἶναι τραγικόν, τὰ δὲ κοινωνικὰ ἀποτελέσματα θὰ εἶναι θανάσιμα. Κρούω τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἂς ἀναμετρήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὰς εὐθύνας της καὶ ἂς ἀποφασίσῃ. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ληφθοῦν αὐτὰ τὰ μέτρα, τότε, κ. συνάδελφοι, δὲν ἕπεται ὅτι θὰ λυθῇ ὁριστικῶς τὸ ὅλον ζήτημα τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Θὰ ἀποτραπῇ ἡ καταστροφὴ ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι ὁριστικὴ λύσις. Γενικώτερα, μέτρα ἔχω νὰ προτείνω τὰ ἑξῆς: Τὸ παράπονον τῶν καπνοπαραγωγῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἀπολύτως δίκαιον συνίσταται εἰς τὸ ὅτι ἐνῷ παράγουν ἓν προϊόν, τὸ ὁποῖον ὁπωσδήποτε καταναλίσκεται εἰς αὐτὸν τὸν τόπον δὲν τυγχάνουν τῆς προστασίας ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἐκείνης, τῆς ὁποίας τυγχάνουν ἄλλα προϊόντα καταναλισκόμενα εἰς αὐτὸν τὸν τόπον. Τὸν καπνὸν τὸν ἐνθυμεῖται ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις μόνον ὁσάκις πρόκειται νὰ τὸν ἐπιβαρύνῃ μὲ νέον φόρον. Καὶ ἐνῷ τὸ προϊόν των ὁπωσδήποτε θὰ καταναλωθῇ οὗτοι ὑποφέρουν καὶ εὑρίσκονται εἰς πλήρη ἐξαθλίωσιν. Ποία εἶναι ἡ ἀξία μιᾶς ἐτησίας παραγωγῆς; Θὰ ὁμιλήσω περὶ ἐτησίας παραγωγῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἰσορροπημένη μὲ τὴν κατανάλωσιν. Συνεπῶς θὰ ἀφορᾷ περίπου εἰς 10.000 τόννους ἐτησίως— 10 ἑκατομμύρια κιλά—, μὲ μέσην τιμὴν 12.000 δρχ. κατὰ κιλὸν τότε ἡ συνολικὴ ἀξία αὐτῆς τῆς παραγωγῆς θὰ ἀνέρχεται εἰς 120 δισεκατομμύρια δραχμῶν. Τὶ διαθέτει τὸ Κράτος δι’ αὐτὴν τὴν παραγωγήν; Διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης διαθέτει τὸ Κράτος μονοκαλλιεργητικὰ καὶ πλασματικὰ δάνεια, τῶν ὁποίων τὸ ὕψος κυμαίνεται συνήθως εἰς 80–90 δισεκατομ. ἐτησίως. Ἂς πάρωμεν τὸν μέσον ὅρον τῶν 85 δισεκατομμυρίων ἐτησίως καὶ τοῦτο ἀνεξαρτήτως τόκων, προμηθείας καὶ ἀσφαλίστρων. Συνεπῶς ἡ παραγωγὴ θὰ εἶναι βεβαρημένη λόγῳ χρεῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ μὲ δρχ. 85 δισ. Τὸ Κράτος διὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χρηματοδοτεῖ τὰς καπνοβιομηχανίας δι’ ἀγορὰς καπνῶν. Περίπου ἡ χρηματοδότησις αὐτὴ ἀνέρχεται εἰς 30–40 δισεκατομμύρια ἐτησίως, ἀνεξαρτήτως ἄλλων χρηματοδοτήσεων ἀπὸ ἄλλας Τραπέζας, τὰς ὁποίας δυστυχῶς δὲν γνωρίζομεν. Συνεπῶς ἡ παραγωγὴ χρηματοδοτεῖται ὑπὸ τοῦ Κράτους σχεδὸν ἐν τῷ συνόλῳ της, δεδομένου ὅτι 85 σὺν 35, ἂς εἴπωμεν, εἶναι 120 δισεκατομμύρια, τὰ ὁποῖα διαθέτει τὸ Κράτος, ἡ δὲ ἀξία τῆς παραγωγῆς εἶναι 125.000.000.000. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει γεννᾶται τὸ εὔλογον ἐρώτημα, ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος διαθέτει τόσα χρήματα, τὰ ὁποῖα ἄλλωστε εἰσπράττει, ἐκ τῆς καταναλώσεως, διότι δὲν τὰ διαθέτει ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὰ διαθέτει ἐκ τῆς κυκλοφορίας, διατὶ δὲν προβαίνει εἰς τὴν συγκέντρωσιν τοῦ προϊόντος τούτου, τὸ ὁποῖον ὁπωσδήποτε θὰ καταναλωθῇ, ὅπως πράττει καὶ δι’ ἄλλα προϊόντα ἐξ ἴσου χρήσιμα, προϊόντα πολύτιμα, τὸν σῖτον, τὸ ἔλαιον, τὴν σταφίδα, τὰ σῦκα; Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἀνεκούφιζε τοὺς καπνοπαραγωγούς. Πρὸ καιροῦ ἡ Κυβέρνησις, κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, μετεκάλεσεν Ἀμερικανοὺς εἰδικούς, διὰ τὴν μελέτην τοῦ ὅλου καπνικοῦ θέματος. Οἱ Ἀμερικανοὶ αὐτοὶ εἰδικοί, πλὴν τῶν ἄλλων μέτρων, τὰ ὁποῖα ὑπέδειξαν, ἐπρότεινον καὶ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ καπνοῦ καὶ τὴν σύστασιν εἰδικοῦ πρὸς τοῦτο ὀργάνου, τὸ ὁποῖον καθ’ ἕκαστον ἔτος θὰ προβαίνῃ εἰς τὴν συγκέντρωσιν. Τὸ ὅλον ζήτημα, νομίζω ὅτι, μελετᾶται σήμερον ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν γνωρίζω ποῖον θὰ εἶναι τὸ ὄργανον τὸ ὁποῖον θὰ προκριθῇ διὰ τὴν συγκέντρωσιν. Πάντως βέβαιον εἶναι ὅτι ὡρίμασε πλέον ἡ ἰδέα τῆς συγκεντρώσεως καὶ τοῦ προϊόντος τούτου. Εἰδικώτερον διὰ τὸν καπνὸν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἶναι καταπληκτικὸν πῶς δὲν ἔχει ἀκόμη ἐφαρμοσθῆ αὐτὸς ὁ θεσμός. Ἐπαναλαμβάνω, κ. κ. βουλευταὶ ὅτι τὸ Κράτος χρηματοδοτεῖ τὴν παραγωγὴν εἴτε διὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, εἴτε διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ὁλόκληρον σχεδὸν τὴν ἀξίαν τῆς παραγωγῆς. Βάσει λοιπὸν τῶν ὡς ἄνω δεδομένων ἔχω νὰ προτείνω τὰ ἑξῆς: Καθ’ ἕκαστον ἔτος καὶ πρὸ τοῦ χρόνου ἐνάρξεως τῶν ἀγορῶν καπνοῦ θὰ ὁρίζεται τιμὴ συγκεντρώσεως τοῦ καπνοῦ. Καθ’ ἡμᾶς ἡ τιμὴ αὐτὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κατωτέρα τοῦ συντελεστοῦ 400. Ἄλλωστε, κ. συνάδελφοι, βάσει αὐτοῦ τοῦ συντελεστοῦ ὑπελόγισα καὶ τὴν ἀξίαν τῆς παραγωγῆς εἰς 125 δισ. Μετὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς τιμῆς θὰ ἀρχίζουν αἱ ἀγοραὶ καὶ θὰ ὑπάρχῃ ἓν χρονικὸν διάστημα ἐλεύθερον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ δύνανται αἱ καπνοβιομηχανίαι νὰ ἀγοράζουν ἐλευθέρως καπνά. Τοῦτο συμβαίνει εἰς τὴν Τουρκίαν, ὄχι βέβαια διὰ τὰς καπνοβιομηχανίας, διότι ἐκεῖ ὑπάρχει μονοπώλιον, ἀλλὰ διὰ τὰ ἐξαγώγιμα καπνά. Μετὰ τὴν λῆξιν τῆς προθεσμίας θὰ ἀρχίζῃ ἡ συγκέντρωσις ὑπὸ τοῦ συσταθησομένου ὀργάνου ἢ ἐὰν θέλετε μέχρις ὅτου νὰ συσταθῇ αὐτὸ τὸ ὄργανον ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης βοηθουμένης ὑπὸ τῶν συνεταιρισμῶν. Ἡμερομηνίαν ἐνάρξεως συγκεντρώσεως, βεβαίως, οἱ παραγωγοὶ θὰ ἤθελον τὴν 1ην Φεβρουαρίου ἑκάστου ἔτους. Ἀλλὰ ἀντιλαμβάνομαι ὅτι ἀκόμη κατὰ τὸν Φεβρουάριον ὑπάρχουν πληθωρικὰ φαινόμενα, εἰς τὴν νομισματικὴν κυκλοφορίαν, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἀντιμετωπισθοῦν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι οἱ παραγωγοὶ θὰ ἐδέχοντο, ὅπως ὁρισθῇ ὡς ἡμερομηνία ἐνάρξεως συγκεντρώσεως ἡ 1η Μαρτίου. Κατὰ τὸν μῆνα τοῦτον τὰ πληθωρικὰ φαινόμενα ἀρχίζουν νὰ μειοῦνται, ἀρχίζουν νὰ ὑποχωροῦν. Θὰ παραδίδουν οἱ παραγωγοὶ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τὸ προϊόν των, ἡ ὁποία θὰ ἐξοφλῇ ὅλα τὰ χρέη, τὸ δὲ ὑπόλοιπον θὰ καταβάλλεται ὑπὸ τοῦ Κράτους διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἰς τοὺς παραγωγούς. Ἐὰν κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη ὑπάρχουν δυσχέρειαι, λόγῳ τῆς κυκλοφοριακῆς καταστάσεως, εἶμαι βέβαιος ὅτι οἱ παραγωγοὶ θὰ ἐδέχοντο τὸ ὑπόλοιπον νὰ καταβάλλεται εἰς δύο, ἓν ἀνάγκῃ τρεῖς δόσεις. Πάντως τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον τελικῶς θὰ κατεβάλλετο εἰς αὐτοὺς εἰς ὄγκον δὲν θὰ ὑπερβαίνῃ τὰ 40–45 δισεκατομμύρια, ὅσον ποσὸν χορηγεῖ συνήθως ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος εἰς τοὺς καπνοβιομηχάνους διὰ νὰ ἀγοράσουν καπνὰ καὶ ὁπωσδήποτε τὸ ποσὸν αὐτὸ τοῦ ἔτους θὰ εἰσπραχθῇ ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν. Αἱ καπνοβιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπρόφθασαν νὰ πραγματοποιήσουν τὰς ἀγοράς των θὰ κατέφευγον εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἢ εἰς τὸ συσταθησόμενον ὄργανον καὶ θὰ ἔπαιρναν τὰ καπνά των, ὁπότε, ἐὰν ἤθελε τὸ Κράτος θὰ τοὺς ἐχορήγει καὶ προθεσμίαν ἐξοφλήσεως, ὅπως καὶ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος πράττει, ὅταν δίδῃ εἰς αὐτὰς δάνεια πρὸς ἀγορὰν καπνῶν. Ἐὰν ἐφαρμοσθῇ τὸ σχέδιον τοῦτο τὸ Κράτος μὲ μικράν, σχεδὸν ἐλαχίστην ἐπιβάρυνσιν καί, κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὄχι ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ ἐκ τῆς κυκλοφορίας, διότι πᾶν ὅ,τι θὰ δώσῃ θὰ τὸ εἰσπράξῃ ἐκ τῆς καταναλώσεως, θὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα ὁριστικῶς καὶ θὰ ἀνακουφίσῃ πράγματι τοὺς ἐξαθλιωμένους πλέον καπνοκαλλιεργητάς. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ σὺν τῷ χρόνῳ αὐτὴ ἡ ἀρρυθμία εἰς τὴν κυκλοφορίαν καὶ ἡ ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους νὰ δίδῃ κάθε τόσο τὰ χρήματα αὐτὰ θὰ εἶχον νὰ ὑπαβάλω καὶ μίαν δευτέραν πρότασιν. Ἡ αὔξησις τῶν πακέτων τῶν σιγαρέττων ἐν συγκρίσει μὲ τὸν τιμάριθμον ἢ μᾶλλον ἐν συγκρίσει τὸ ὕψος τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων εἶναι πολὺ κατωτέρα. Ὁ μέσος συντελεστὴς τῶν αὐξήσεων διὰ μὲν τὰ λαϊκὰ σιγαρέττα εἶναι 210, διὰ δὲ τὰ ὑπόλοιπα κατὰ μέσον ὅρον εἶναι 265. Μόνον ὁ συντελεστής τοῦ φόρου εἶναι 320. Νομίζω λοιπὸν ὅτι μία μικρὰ ἐπιβάρυνσις τοῦ κουτιοῦ τῶν σιγαρέττων 100 δραχμῶν κατὰ μέσον ὅρον θὰ εἶναι ἀνεπαίσθητος. Δὲν νομίζω ὅτι πραγματικῶς διὰ 100 δραχμὰς ὁ κόσμος θὰ δυσφορήσῃ. Αὐταὶ ὅμως αἱ 100 δραχμαὶ κατὰ μέσον ὅρον τὸ κουτὶ τῶν σιγαρέττων θὰ ἀποδώσουν 40.000.000.000 ἐτησίως καὶ αὐτὸ τὸ ποσὸν θὰ τίθεται εἰς εἰδικὸν κεφάλαιον ὡς ἀποθεματικὸν διὰ τὴν συγκέντρωσιν. Ἐντὸς δύο ἐτῶν θὰ ἔχῃ σχηματισθῇ ἐπαρκὲς κεφάλαιον, διὰ νὰ μὴ ἔχῃ ἀνάγκη πλέον τὸ Κράτος νὰ ἀσχολῆται μὲ τὴν συγκέντρωσιν τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ἐὰν θέλῃ τότε τὸν καταργεῖ, ἐὰν ὄχι, ἠμπορεῖ τὸ ὑπόλοιπον νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὴν ἀνέγερσιν συγχρονισμένων καπναποθηκῶν τῶν ὁποίων μεγάλην ἀνάγκην ἔχει σήμερον ἡ ὕπαιθρος ἢ καὶ διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων τῆς παραγωγῆς ἢ καὶ πρὸ παντὸς διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων διαβιώσεως τῶν ἀτυχῶν αὐτῶν πληθυσμῶν ἀπὸ τοὺς ὁποίους παράγεται ὁ καπνός. Τέλος τρίτη πρότασις εἶναι νὰ καταργηθῇ ἡ ἔγγειος φορολογία. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸν τόπον μας τὸ μόνον προϊόν, τὸ ὁποῖον πληρώνει ἔγγειον φόρον εἶναι ὁ καπνὸς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ὄχι ὅλος ὁ καπνός, διότι ὁ καπνὸς ἐξωτερικῆς καταναλώσεως εἶναι ἀπηλλαγμένος ἐγγείου φορολογίας. Οὐδὲν ἄλλο προϊόν ὁ σῖτος, τὸ ἔλαιον, ἡ σταφίς, τὰ σῦκα, τὰ ἑσπεριδοειδῆ, πληρώνουν τι. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ τὶ πνεῦμα ἐπρυτάνευσεν εἰς τὰς σκέψεις ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐρρύθμισαν τὰ πράγματα αὐτά, ὅταν κατήργουν τὸν φόρον διὰ τὰ ἄλλα προϊόντα καὶ τὸν ἄφηναν διὰ τὸν καπνὸν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Εἶναι ἕνας φόρος μᾶλλον ἀναχρονιστικός, ὁ ὁποῖος ἀναμφισβητήτως ἐπιβαρύνει τὰς καπνοπαραγωγικὰς τάξεις. Καὶ νὰ ἀπέδιδε κανὲν ποσὸν τεράστιον εἰς τὸν προϋπολογισμόν! Ὡς σᾶς ἀνέφερον ἤδη εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἀναγράφεται ἓν κονδύλιον 17.000.000.0000 δρχ. ἐτησίως. Ἂς καταργηθῇ ὁ φόρος αὐτός. Καὶ ἐν ἀνάγκῃ ἀπὸ τὸ ἐγγυητικὸν κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον σιγὰ σιγὰ θὰ σχηματισθῇ, ἂς κρατήσῃ αὐτὸ τὸ ποσὸν τὸ Κράτος. Εἶναι ἀνάγκη ὅμως αὐτὸς ὁ ἀναχρονιστικὸς φόρος νὰ καταργηθῇ τὸ ταχύτερον. Αὐταί, κύριοι βουλευταί, εἶναι αἱ προτάσεις μου διὰ τὴν ὁριστικὴν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Κύριοι βουλευταί, φοβοῦμαι ὅτι ἀρκετὰ σᾶς ἐκούρασα. Προσεπάθησα νὰ σᾶς δώσω μίαν σαφῆ, μίαν ἀκριβῆ εἰκόνα τῆς καταστάσεως. Σᾶς ἐξέθεσα τοὺς κινδύνους. Κατέβαλον πᾶσαν προσπάθειαν, διὰ νὰ ὑποδείξω λύσεις, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν κρίσιν μου εἶναι ἐφικταί, εἶναι πρακτικαί, ἀλλὰ καὶ λογικαί. Αἱ λύσεις αὐταὶ ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ ἀποτρέψουν τὴν καταστροφήν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ θὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος κατὰ τὸν πλέον ἀποτελεσματικὸν τρόπον. Ὡς Ἀντιπολίτευσις ἐπράξαμεν τὸ καθῆκον μας. Καλεῖται τώρα ἡ Κυβέρνησις νὰ πράξῃ τὸ ἰδικόν της καὶ ἐὰν δὲν τὸ πράξῃ θὰ κληθῆτε ὑμεῖς κ. Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, νὰ ἐπιτελέσητε τὸ ἰδικόν σας καθῆκον. Μέχρι σήμερον δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδειξεν ὅτι ἔχει συναίσθησιν τῆς τραγικότητος τῆς καταστάσεως πλὴν μεμονωμένης ἐξαιρέσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅστις φοβοῦμαι ὅτι, καὶ αὐτὸς ἐντὸς τῶν κόλπων τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι μία φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν δείχνει ὅτι ἔχει ἐπίγνωσιν τοῦ κινδύνου, ἀποδεικνύει ὅτι δὲν σκέπτεται καὶ περὶ λύσεων. Δι’ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ὑπεδείξαμεν τὰς λύσεις, διὰ νὰ μὴ δικαιοῦται αὔριον ἡ Κυβέρνησις, νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι: «δὲν ἔκαμον τίποτε, διότι δὲν ὑπῆρχε λύσις». Κύριοι βουλεταί, ἔξω ἀπὸ αὐτὴν τὴν αἴθουσαν χιλιάδες ἀγροτῶν ἀναμένουν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀπὸ σᾶς, νὰ τοὺς δώσετε τὸ δικαίωμα νὰ ζήσουν. Ν’ ἀποτρέψητε ἀπ’ αὐτοὺς τὴν καταστροφήν. Εἶναι οἱ Ἕλληνες ἀγρόται οἱ ὁποῖοι τόσα ὑπέφερον κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ πρὸ παντὸς κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον. Εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πάντοτε διεφύλαξαν τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προσφέρουν ὑπὲρ τῆς ὁλότητος. Ζητοῦν νὰ ἀποτρέψετε αὐτὸν τὸν κίνδυνον, τὴν καταστροφὴν καὶ νὰ τοὺς ἐξασφαλίσετε τὸ ψωμί των, τὸ ψωμὶ τῆς οἰκογενείας των. Κύριοι βουλευταί, ἡ κατάστασις ἔφθασεν εἰς τὸ ἀπροχώρητον, εἰς ἄκρως ἐπικίνδυνον σημεῖον. Ὁ καθεὶς ἂς ἀναμετρήσῃ τὰς εὐθύνας του. Ἡ Κυβέρνησις ἂς ἀναλάβῃ τὰς ἰδικάς της, τὸ ταχύτερον ὅμως, διότι ἄλλως κινδυνεύομεν νὰ εἶναι πολὺ ἀργά. Ἐὰν δὲν τὸ πράξῃ τοῦτο θὰ ἀποδείξῃ ἐγκληματικὴν ἀδιαφορίαν ἐναντίον αὐτῶν τῶν ἀτυχῶν καὶ ἐξαθλιωμένων Ἑλλήνων καπνοπαραγωγῶν. (Χειροκροτήματα).

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐπερωτήσεως.

§64Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Βαρεῖα καὶ καταθλιπτικὴ ἀτμόσφαιρα καλύπτει ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους τὸν ὁρίζοντα τῆς καπνοπαραγωγῆς. Ὁ ὄγκος τῆς πιέσεως, κύριοι βουλευταί, τὸν ὁποῖον ὑφίσταται σήμερον ὁ ἐκ τοῦ καπνοῦ ἐξαρτώμενος παραγωγικὸς κόσμος τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ τὸ σύνολον τῆς καπνικῆς μας οἰκονομίας ἐκφράζεται εἰς ἀριθμοὺς καὶ ἀριθμοὺς ἀπὸ ἀπόψεως ἐξαγωγῶν τόσον μελανούς, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται ἡ διὰ λόγων ἔμφασις καὶ χρωματισμὸς τῶν κινδύνων οἱ ὁποῖοι ἐπαπειλοῦνται ἐκ τῆς διαγραφομένης καπνικῆς κρίσεως, διότι ἐκεῖ ὅπου ὁμιλοῦν οἱ ἀριθμοί, οἱ λόγοι περιττεύουν. Κατέθηκα, κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τῶν ἀγαπητῶν ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας συναδέλφων τὴν ἐπερώτησιν ὁρμηθεὶς ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἀνησυχίας τὸ ὁποῖον ἔχει δημιουργηθῇ γενικῶς εἰς τὸν ἐκ τοῦ καπνοῦ ἐξαρτώμενον κόσμον, καὶ ὄχι ἀπὸ διάθεσιν ἀσκήσεως ἁπλῶς ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ εἶναι ὁ κόσμος αὐτὸς τὸ ⅒ περίπου τοῦ συνόλου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος. Πέραν τοῦ αἰσθήματος αὐτοῦ, τὸ προϊὸν τοῦ καπνοῦ συμπλέκεται μὲ τὸ ὅλον οἰκοδόμημα τῆς δημοσίας οἰκονομίας ἀφοῦ καὶ αὐτῆς ἀποτελεῖ τὸ κύριον ὑπόβαθρον, καὶ ἀποτελεῖ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου, δεδομένου ὅτι μέχρι τοῦ 1940 ἐκάλυπτε τὰ 50% τοῦ συνόλου τῶν ἐξαγωγῶν, καὶ συνεπῶς εἰς τὸ αἴσθημα τῆς ἀνησυχίας διὰ τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν πλευράν, προστίθεται ἡ ἀκλόνητος καὶ ἀδήριτος ἀνάγκη, ὅπως πρὸ πάσης ἀνασυγκροτήσεως τοῦ οἱουδήποτε παραγωγικοῦ κλάδου, ἀναστηλωθῇ καὶ σταθεροποιηθῇ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ καπνοῦ μας, ἡ οἰκονομία δηλαδὴ ἐκείνη ἥτις ὀργανικῶς εἶναι ἀναπόσπαστος μὲ τὴν εὐημερίαν τοῦ Ἔθνους. Φέρομεν τὸ θέμα τῶν καπνῶν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, κύριοι βουλευταί, ὄχι διότι πιστεύομεν ὅτι δύναται νὰ χωρήσῃ ἀπομόνωσις τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ προβλήματος ἀπὸ τὸ γενικὸν θέμα τοῦ καπνοῦ. Εἶναι ὄχι μόνον πολυμερὲς καὶ πολύπλευρον ἀλλὰ καὶ ἀλληλένδετον τὸ καπνικὸν ζήτημα, καὶ ὑπάρχουν πολλὰ σημεῖα ἀλληλεξαρτήσεως τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως πρὸς τὰ ἐξαγώγιμα, ὥστε διὰ νὰ ἔχωμεν μίαν σαφῆ εἰκόνα τοῦ εἰδικοῦ θέματος, πρέπει νὰ κάμωμεν μίαν βραχεῖαν μέν, ἀλλὰ γενικὴν τρόπον τινὰ ἀνατομὴν τούτου, καὶ δυνηθῶμεν οὕτω πληρέστερον νὰ κατανοήσωμεν πῶς ἐδημιουργήθη μεταπολεμικῶς τὸ εἰδικὸν πρόβλημα τῆς μὴ πλήρους ἀπορροφήσεως τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως κακαὶ ποῖα μέτρα ἔδει κατόπιν τούτου νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἡ ἄσκησις ἐλέγχου διὰ τὴν ὅλην κυβερνητικὴν πολιτικὴν δὲν θὰ εἶναι πλήρης ἐὰν ἐντοπισθῇ μονομερῶς εἰς τὸ θέμα τῶν ἐσωτερικῶν καπνῶν, καθ’ ὅσον ἡ ὕπαρξις ἀδιαθέτων καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἶναι ἐν πολλοῖς ἀπότοκος τῆς ὑπερπροσφορᾶς καπνῶν Βορ. Ἑλλάδος τῶν λεγομένων οὐδετέρων καὶ ἑτέρωθεν διότι καὶ καπνὰ Παλαιᾶς Ἑλλάδος, τὰ λεγόμενα μικτῆς καταναλώσεως εἰσέρχονται εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐξαγωγίμων. Κύριοι βουλευταί, προπολεμικῶς δὲν ἐτίθετο ζήτημα ἰσορροπήσεως παραγωγῆς καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως πρὸς τὴν κατανάλωσιν διότι ὡς σᾶς ἀνέφερε καὶ ὁ προηγηθεὶς ἡμῶν ἀγαπητὸς ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας συνάδελφος, ἀμφότερα τὰ σκέλη, ἦσαν ἰσοϋψῆ. Δηλαδὴ ὑφίστατο ἀναλογία, καὶ συνεπῶς ἰσορροπία μεταξὺ παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως. Μεταπολεμικῶς ὅμως καὶ ἰδίᾳ κατὰ τὴν τελευταίαν 2ετίαν, ἀνετράπη ἡ κατάστασις, διότι ναὶ μὲν ηὐξήθη ἡ κατανάλωσις καὶ συνεπῶς ἡ σημειωθεῖσα αὔξησις τῆς παραγωγῆς δὲν ἔμεινε τελείως ἀκάλυπτος, ἀλλὰ προσετέθη νέος παράγων, ὁ ὁποῖος κυρίως ἐπεδείνωσε τὸ κακόν. Ἡ πρόσμιξις καπνῶν οὐδετέρων, εἰς σοβαρωτάτην ποσότητα εἰς τὰ κυρίως ἐσωτερικῆς καταναλώσεως τοιαῦτα. Ὑπολογίζεται, κύριοι βουλευταί, ἡ ἀγορασθεῖσα παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς καπνοβιομηχανίας ποσότης τοιούτων καπνῶν εἰς 2½ ἑκατομμ. ὀκάδας κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν, ποσότης ἡ ὁποία διετάραξε τὴν μέχρι τότε ἰσορροπίαν. Πέραν αὐτοῦ, κύριοι βουλευταί, ἐνῷ προπολεμικῶς οἱ καπνοβιομήχανοι εἶχον σταθερῶς καὶ μονίμως ἀποθέματα καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως διὰ τὴν κάλυψιν τῶν καταναλωτικῶν ἀναγκῶν τὸ ἐλάχιστον 18 μηνῶν, καὶ τὸ μέγιστον 3 ἐτῶν, ἤδη ἔχουν τοιαῦτα διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν καταναλώσεως μόλις 6–10 μηνῶν. Οἱ τελευταῖοι δύο παράγοντες εἶναι καὶ οἱ συντελεσταὶ τῆς δημιουργίας τοῦ εἰδικοῦ τούτου τῆς ἐπερωτήσεως προβλήματος. Ἐντεῦθεν, κύριοι συνάδελφοι, καθίσταται σαφὲς ὅτι ἐὰν ἡ ἐξαγώγιμος ποιότης τῶν καπνῶν διωχετεύετο εἰς τὴν ξένην ἀγοράν, δὲν θὰ προσεφέρετο εἰς τὴν ἐγχωρίαν βιομηχανίαν ὡς εὔκολος λεία ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν ἐννοῶ, τὰ οὐδέτερα καπνὰ τῆς Β. Ἑλλάδος καὶ δυστυχῶς καὶ ἄλλα πολὺ κατωτέρας ποιότητος, τὰ ὁποῖα ἀγοράζει αὕτη εἰς πολὺ χαμηλοτέρας τιμὰς τῶν ἄλλων καπνῶν καθαρῶς, ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, διὰ νὰ ἐπιτυγχάνῃ στήσιμον τιμῆς πολὺ χαμηλόν, ἀδιαφόρως ἐὰν τοῦτο τὸ ἐπιτυγχάνῃ εἰς βάρος τῆς ποιότητος τοῦ προϊόντος καὶ ἀπό τινος ἀπόψεως —φορολογικῶς, εἰς βάρος τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου. Διότι, κύριοι βουλευταί, ἐξ αὐτοῦ δημιουργεῖται κυρίως τὸ πρόβλημα τῶν ἀδιαθέτων καπνῶν. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως αἴρεται ἐκ τοῦ μέσου ἐὰν ἁπλῶς καὶ μόνον ἡ Βιομηχανία ὑπεχρεοῦτο νὰ αὐξήσῃ δι’ ὀλίγους μῆνας τὰ ἀποθέματα αὐτῆς. Παγία ὅμως ἐξισορρόπησις προϋποθέτει τὴν γενικὴν ἀνακούφισιν τοῦ προϊόντος καὶ παραλλήλως, τὴν ρύθμισιν τῆς παραγωγῆς εἰς τὰ ἐδάφη ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δευτερευόντως ἀπασχολεῖ ὁ καπνὸς καὶ τῆς ἀπαγορεύσεως διὰ τῆς αὐστηρᾶς ἐφαρμογῆς τῶν νόμων, εἰς τὰ ἀκατάλληλα τῆς καλλιεργείας.

§65Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐνῷ τὸ Κράτος, κύριοι συνάδελφοι, χρηματοδοτεῖ τὰς καπνοβιομηχανίας διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, οὗτοι προβαίνουν εἰς ἀγορὰς καπνῶν ἀκαταλλήλων ἐντελῶς, τὰ ὁποῖα προπολεμικῶς ἐκαίοντο. Ἐπίσης ἐνῷ τὸ Κράτος τοὺς δίδει χρήματα σήμερον διὰ νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἀγοράν, οὗτοι παραλαμβάνουν τὰ καπνὰ μετὰ ὀκτάμηνον.

§66Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐὰν μοῦ ἐκάματε τὴν τιμὴν κ. συνάδελφε, νὰ μὲ παρακολουθῆτε θὰ εἴχατε ἀκούσει ὅτι ἔθιξα τὸ σημεῖον αὐτό. Ἐὰν ἡ καπνικὴ πολιτικὴ τοῦ Κράτους, κ. βουλευταί, καὶ ὅλων τῶν μεταπολεμικῶν κυβερνήσεων ἦτο πολιτικὴ παγία καὶ μακρᾶς προοπτικῆς θὰ εἶχε προπαρασκευάσει καὶ τὸ καπναγρολόγιον τόσον πολύτιμον μέσον διὰ τὴν ἄσκησιν ὠρθολογισμένης ἀλλὰ καὶ κοινωνικῆς καὶ πλουτοπαραγωγικῆς ὀρθῆς καπνικῆς πολιτικῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. βουλευταί, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν παρατηρήσεων αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς πείρας ἑνὸς μακροῦ παρελθόντος, ὁ καπνὸς γενικῶς, ἀδιαφόρως τόπου καταναλώσεως, εἶναι ἡ καλλιέργεια, ἐκείνη ἡ ὁποία κατ’ ἐξοχὴν προκαλεῖ καὶ ἐπιβάλλει ὡς ἀναγκαίαν τὴν πολιτικὴν τῆς κρατικῆς παρεμβάσεως καὶ ρυθμίσεως. Λόγος ἱστορικὸς συνδεόμενος μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων εἰς τὴν Βορ. Ἑλλάδα, συνέδεσαν τὸ προϊόν καὶ μὲ τὸ δημογραφικὸν πρόβλημα, διότι ἡ ἀποκατάστασις συνεδυάσθη μὲ τοὺς εἰδικοὺς χαρακτῆρας τοῦ προϊόντος αὐτοῦ καὶ πρὸ παντὸς καὶ κυρίως διότι τοῦτο εἰς τὸν πυκνὸν πληθυσμὸν ἀπὸ ἀπόψεως κλήρου ἰδίᾳ τῶν Β. Ἐπαρχιῶν ἐξασφαλίζει τὴν ὑψηλὴν ἀκαθάριστον πρόσοδον καὶ τὴν ἀπασχόλησιν πολλῶν ἐργατικῶν χειρῶν. Ἀλλὰ τὸ αὐτὸ προϊὸν παρουσιάζει καὶ τὴν παθητικὴν ὄψιν, ἀποτέλεσμα τῆς ὁποίας εἶναι αἱ γνωσταὶ καὶ ἐκ τοῦ παρελθόντος καπνικαὶ κρίσεις. Ἔχει τὴν ἰδιότητα νὰ περιορίζηται εἰς τὰ περιθώρια τῆς μονοκαλλιεργείας τόσον εἰς τὴν τεχνικὴν ὅσον καὶ τὴν οἰκονομικὴν πλευράν. Δὲν εἶναι εἶδος πρώτης ἀνάγκης ἀλλὰ βιομηχανικὸν καὶ ἀπολαυστικὸν προϊόν, καλλιεργούμενον διὰ νὰ ἐξαχθῇ καὶ συνεπῶς ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα—δυσμενὲς —νὰ στηρίζηται ἡ οἰκονομία τῆς χώρας ἐκ τῆς διαθέσεως τοῦ προϊόντος εἰς τὴν παγκόσμιον ἀγοράν. Ἡ κλασσικὴ μορφὴ τῆς μονοκαλλιεργείας καθιστᾶ λίαν εὐπαθῆ τὴν ὅλην οἰκονομίαν τῆς χώρας μας, ἀφ’ οὗ τὴν ἐξαρτᾶ ἐκ παραγόντων καὶ συνθηκῶν, ἔξω τῶν ὁρίων τῆς Ἐπικρατείας μας, διαμορφουμένων. Ἐντεῦθεν, ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπεμβάσεως τῆς Πολιτείας πρὸς προστασίαν τοῦ προϊόντος γενικῶς, ἀδιαφόρως ἐσωτερικῆς ἢ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἡ σκληρὰ πραγματικότης, ἡ ὁποία καὶ μόνη καθιέρωσε τὸν καπνὸν ὡς ἐθνικὸν προϊόν ἄνευ τοῦ ὁποίου ἢ καὶ μὲ τὴν μείωσιν τῆς παραγωγῆς τούτου, δὲν δυνάμεθα νὰ στηρίξωμεν οὔτε τὸ δημογραφικόν, οὔτε τὸ δημοσιονομικὸν ἀλλ’ οὔτε τὸ κοινωνικόν, καθεστὼς τῆς Χώρας μας. Καὶ ἐπιβάλλεται, κύριοι βουλευταί, τὴν στιγμὴν ταύτην καὶ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς ν’ ἀκουσθῇ φωνὴ διαμαρτυρίας, καθ’ ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι κρίνοντες τὰ πράγματα ὑπὸ τὸ κράτος τῶν ἀναγκῶν τῆς στιγμῆς ἢ ἀντιμετωπίζοντες τὸ θέμα ἐμπορικῶς ἢ ἔχοντες συμφέρον, ἀδιαφόρως ἐὰν εἶναι καλῆς πίστεως, Ἕλληνες ἢ φίλοι Σύμμαχοι καὶ ἄλλοι φίλοι συναγωνισταὶ τοῦ προϊόντος, καθ’ ὅλων λέγω ὅσων διετύπωσαν ἐπιπολαίας ἀπόψεις, χωρὶς τὴν γνώμην τοῦ νοικοκύρη, περὶ ἀντικαταστάσεως ἢ μειώσεως πέραν τῶν ἀνεκτῶν ὁρίων, τῆς καπνοκαλλιεργείας. Τὸ πρόβλημα κατὰ τὴν ταπεινήν μας γνώμην δὲν εἶναι οὔτε οἰκονομικόν, δηλαδὴ ὑψηλῶν τιμῶν, οὔτε ὑπερπαραγωγῆς, δηλαδὴ ηὐξημένης προσφορᾶς, καθ’ ὅσον τὸ παραγωγικὸν κόστος, ἄνευ τῶν πριμοδοτήσεων, τῶν ἐμπορικῶν, δὲν εἶναι ὑψηλὸν ἐν συσχετίσει πρὸς τὸν τιμάριθμον. Ἀπ’ ἐναντίας, ἰδίᾳ, τῶν εὐγενῶν καπνῶν, εἶναι χαμηλόν, ὥστε νὰ εὑρίσκεται ὁ παραγωγὸς εἰς οἵαν κατάστασιν τὴν παρουσιάζει ἕνας καλλιεργητὴς εἰς ἐπιστολὴν πρὸς τὸν φίλον συνάδελφον ἐκ Ροδόπης κ. Μιχαηλίδην, ἐπιστολὴν τὴν ὁποίαν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω. «....... (ἀναγινώσκει)........». Εἶναι τῷ ὄντι τραγικὴ ἡ κατάστασις τῶν παραγωγῶν μας. Ἡ παραγωγή μας πρέπει νὰ διατηρηθῇ εἰς τὰ αὐτὰ περιθώρια, ἀντιμετωπισθῇ δὲ περαιτέρω δι’ ἀσκήσεως ἑνιαίας ἐθνικῆς πολιτικῆς καὶ δι’ ὀργάνου ἀποφασιστικῶς ρυθμίζοντος ταύτην, εἰς δὲ τὴν πολιτικὴν του κυρίως πλευράν, ἐπιτευχθῇ ὅπως ἐξουδετερωθοῦν τὰ δύο καίρια πλήγματα τὰ ὁποῖα ὑπέστη ὁ καπνὸς ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Γερμανικῆς Ἀγορᾶς καὶ τοῦ συναγωνισμοῦ τῆς Τουρκίας. Εἴπομεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὅταν ὁμιλοῦν οἱ ἀριθμοὶ οἱ λόγοι πλεονάζουν. Καὶ ἰδού. Κατὰ τὴν περίοδον 1935–1939 ἐξήγοντο εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας κατὰ μέσον ὅρον ἐτησίως 8.557 τόννοι καὶ εἰς τὴν Γερμανίαν 22.436 τόννοι. Μεταπολεμικῶς κατὰ τὴν 3ετίαν 1948–1951 ἐξήχθησαν κατὰ μέσον ὅρον ἐτησίως εἰς τὴν Ἀμερικὴν 5.320 τόννοι καὶ εἰς Γερμανίαν 4.812 τόν. Κατὰ τὴν αὐτὴν περίοδον ἡ ἐξαγωγὴ τῆς Τουρκίας εἰς Ἡνωμ. Πολιτείας ἀνῆλθεν ἀπὸ 10.482 τόννους εἰς 24.159 τόννους. Συνεχίζων ὁ ρήτωρ λέγει ὅτι πέραν τῶν θλιβερῶν αὐτῶν διαπιστώσεων εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ὑπενθυμίσωμεν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι κατὰ τὸ 1948 ὅτε συνετάσσετο τὸ γνωστὸν 4ετὲς πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως, σὺν τοῖς ἄλλοις προεβλέφθη ἐν τῇ ἐπιδιώξει τῆς ἀναρρώσεως κἄπως τοῦ καταπληκτικῶς χαμηλοῦ σκέλους τῶν ἐξαγωγῶν μας, ἐξαγωγὴ καπνοῦ διὰ τὸ 1952, τὸ ποσὸν τῶν 52 χιλ. τόννων, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ὡς ἐλάχιστον ὅριον. Καὶ τὸ ὕψος αὐτὸ καθωρίζετο ὄχι βεβαίως ἐν ἀγνοίᾳ ἢ παρὰ τὴν γνώμην τῶν φίλων καὶ Συμμάχων Ἀμερικανῶν. Δικαιούμεθα συνεπῶς καὶ ὡς ἐκπρόσωποι τῶν καπνοπαραγωγῶν ἀλλὰ καὶ ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους αὐτοῦ τοῦ ὁποίου ὁ λαὸς πειναλέος ἀνῆλθεν εἰς τὴν κορυφὴν τῆς πυραμίδος τῶν θυσιῶν διὰ τὴν ἀνθρωπίνην ἰδέαν τῆς Ἐλευθερίας, νὰ ἐκπλησσώμεθα ὅταν ἀντὶ ἐξαγωγῶν κατὰ τὸ 1952, 52 χιλ. τόννων, ἀντικρύζωμεν 70 ἑκατομμ. τόννων καπνὰ μὴ ἐξαχθέντα καὶ πέραν αὐτοῦ πληροφορούμεθα ὅτι ἀπὸ τὴν λεγομένην ἐνδοευρωπαϊκὴν ἕνωσιν οἰκονομικῆς συνεργασίας, ἐκβάλλεται ὁ καπνὸς τῇ ἀξιώσει ὡς λέγεται τῶν φίλων μας Συμμάχων. Ὄλα ταῦτα, κύριοι βουλευταί, μᾶς ὑποχρεώνουν νὰ σημειώσωμεν, ὄχι ἀσκοῦντες ἀντιπολίτευσιν ἀλλὰ διαπιστώνοντες τὴν πραγματικότητα, ὅτι ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδία ἀπὸ τὰς ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους καὶ ἐντεῦθεν Κυβερνήσεις, τὸ πνεῦμα τῆς σαφοῦς καὶ πλήρους κατανοήσεως τοῦ ὅλου θέματος ἢ ἂν τοῦτο δὲν συμβαίνῃ ἀπουσιάζει ἀπὸ τὸ συνεχὲς πνεῦμα τῆς ἐπιφυλακῆς, τὸ ὁποῖον θὰ ἔδει νὰ χαρακτηρίζῃ τὸ ἔργον τῆς λεγομένης Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ. Μαρτυρίας ἔχομεν πολλὰς καὶ ἰδιαίτατα τὴν ἀπουσίαν τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὴν ἐκδήλωσιν μέτρων προστασίας τοῦ προϊόντος, τὰ ὁποῖα καθυστεροῦν ἀπὸ μακροῦ, τόσον διὰ τὰ ἀποθέματα καπνοῦ παλαιῶν ἐσοδειῶν, ὅσον καὶ τὰ τοιαῦτα διὰ τὴν ἐνεστῶσαν καὶ μέλλουσαν παραγωγήν. Εἰδικώτερον, κύριοι βουλευταί, διὰ τὰ ἄμεσα θέματα τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ συγκεντρώσεως τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν παλαιῶν ἐσοδειῶν, καταγγέλλομεν ὅτι συνεχῶς ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ 2μήνου δηλοῖ ὅτι μελετᾷ τὸ θέμα, ἀλλ’ εἰς οὐδεμίαν θετικὴν ἐκδήλωσιν προέρχεται. Διὰ τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν, πληροφορούμεθα ἐκ δημοσιεύματος τῆς Ἐφημερίδος «Ἡμερησία» τῆς 9 τρ. μηνὸς ὅτι ἡ Κυβερνητικὴ Ἐπιτροπὴ διχάζεται εἰς τὰς ἀπόψεις της διὰ τὴν πριμοδότησιν ὡρισμένων ἐξωτερικῶν ἀγορῶν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἐκδηλώνει δημοσίᾳ τὰς διαφωνίας του καὶ ὅτι τὸ Κράτος ἀναιρεῖ ὑποσχέσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τέλος ἀποκλείονται τὴν τελευταίαν στιγμὴν—ὀρθῶς ἢ μὴ δὲν γνωρίζομεν— ἀγοραὶ πολύτιμοι πάντως διὰ τὸ ὅλον πρόβλημα τῶν ἐξαγωγῶν. Δεῖγμα καὶ τοῦτο, κύριοι βουλευταί, τῆς ἀπουσίας ἑνιαίου καὶ παγίου προγράμματος.

§67Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις, κύριοι συνάδελφοι, ἐκληρονόμησεν ἕνα παρελθὸν βεβαρημένον ἄνευ προηγουμένου καὶ ἤδη καταβάλλει πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐκκαθάρισίν του.

§68Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Δὲν συμφωνῶ πρὸς τὴν παρατήρησίν σας, κ. Θεολόγητη, διότι ἡ μοῖρα τῶν Κυβερνήσεων εἶναι νὰ κληρονομοῦν, ἀλλὰ ἐὰν ἡ κληρονομία εἶναι παθητική, ἔργον των εἶναι νὰ τὴν ἐκκαθαρίζουν. Δυστυχῶς ἡ κυβερνητικὴ πολιτικὴ δὲν εἶναι πλαισιωμένη εἰς ἕνα πάγιον πρόγραμμα. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα μᾶς παρέσυρε μακρὰν διότι πράγματι εἶναι πολύπλοκον καὶ ἀλληλένδετον, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι καὶ ἀπέραντος ἡ ὑπομονή σας νὰ μᾶς ἀκούετε καὶ ὁμολογῶ ὅτι θέλω νὰ σεβασθῶ αὐτήν. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Κατὰ σχετικὴν ἀκρόασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Καπνεμπορικῆς Ὁμοσπονδίας παρὰ τῇ Διακομματικῇ Ἐπιτροπῇ ἐπληροφορήθημεν, κ. βουλευταί, ὅτι οἱ βιομήχανοι δὲν δημιουργοῦν ἀποθέματα καὶ δὲν ἀγοράζουν συνεπῶς τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, διότι ὡς ἰσχυρίζονται δὲν τοὺς χρηματοδοτεῖ 100% τὸ Κράτος, καθ’ ὅσον οὗτοι ὡς ἰσχυρίζονται δὲν διαθέτουν ἴδια κεφάλαια. Καὶ δὲν διαθέτουν διότι, ὡς ἐδήλωσεν ὁ ἐκπρόσωπος αὐτῶν, δὲν ἔχουν οὐδέν, μεταπολεμικῶς κέρδος. Ὁμολογῶ, κ. βουλευταὶ ὅτι ἐδοκίμασα ἐξ αὐτῶν ἔκπληξιν. Προσεπάθησα νὰ ἐπαληθεύσω ταῦτα, ἀλλ’ οὐδένα ἁρμόδιον πρὸς τοῦτο ἀνεῦρον πλὴν τῶν φοροτεχνικῶν ὑπηρεσιῶν αἱ ὁποῖαι ἐπιβεβαιώνουν μᾶλλον τὴν ἄποψιν ταύτην. Ἐκτιμῶ τὸ δύσκολον, ἐπίπονον καὶ πολύμορφον ἔργον τῶν ἐν λόγῳ ἐφορειῶν, ἀλλὰ ἐπιμένω κ. βουλευταί, νὰ φρονῶ ὅτι ὁ ἔλεγχος τοιαύτης ὁλκῆς βιομηχανιῶν, ἀλλὰ καὶ τοιούτου χαρακτῆρος ὡς αἱ καπνοβιομηχανίαι, δὲν εἶναι ἔργον ἁπλοῦν καὶ σύνηθες. Ἡ σύλληψις τῆς φορολογητέας ὕλης καὶ πρὸ παντὸς ἡ εἴσοδος εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῆς λειτουργίας, ἐπιβάλλει μᾶλλον ἔλεγχον παρ’ εἰδικῶν ὑπαλλήλων ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ὁρκωτῶν λογιστῶν, ὥστε ἐξ αὐτοῦ νὰ προκύψῃ ἡ ἐπαλήθευσις ἢ ἡ διάψευσις τοῦ ἰσχυρισμοῦ. Καλῶ συνεπῶς τὴν Κυβέρνησιν ἢ νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην τῆς ἐπιβεβαιώσεως τοῦ ἰσχυρισμοῦ τῶν καπνοβιομηχανιῶν ὅτι οὐδὲν κέρδος ἀποκομίζουν μεταπολεμικῶς, ἢ νὰ προέλθῃ εἰς τὸν οὐσιαστικὸν ἔλεγχον καὶ διαφωτίσῃ κατόπιν αὐτοῦ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν. Ἀλλὰ ἄν, κ. βουλευταί, δὲν ἀποκομίζουν κέρδη, δὲν σημαίνει ὅτι ὁ ἰδιάζων χαρακτὴρ τῶν ἐν λόγῳ βιομηχανιῶν, καὶ ἡ προνομιοῦχος τοποθέτησις αὐτῶν μεταξὺ μιᾶς παραγωγῆς τῆς πρώτης ὕλης δηλαδή, ἐξασφαλιζομένης διὰ τοῦ ἱδρῶτος τοῦ παραγωγοῦ καὶ μιᾶς καταναλώσεως, περισσότερον καὶ τῆς παραγωγῆς, βεβαίως, χάρις εἰς τὴν ἀπολαυστικὴν διάθεσιν τῶν Ἑλλήνων καπνιστῶν, δὲν σημαίνει λέγω ὅτι δὲν διαγράφωνται δι’ αὐτάς, οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων καὶ ἰδιαίτεραι τινὲς ὑποχρεώσεις, ἐξερχόμεναι ἴσως τοῦ στενοῦ ἐμπορικοῦ συμφέροντος ἀλλὰ ἐντὸς πάντοτε τοῦ πλαισίου τοῦ ἠθικοῦ χρέους κατέναντι τῆς ἐθνικῆς καὶ κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης.

§69Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐὰν ὑποχρεώσῃ, κύριε συνάδελφε, ἡ Κυβέρνησις τοὺς καπνοβιομηχάνους νὰ σχηματίσουν ἀποθέματα, ἐπὶ πλέον δέκα μηνῶν, λύεται, κατὰ τὴν γνώμην σας, τὸ πρόβλημα;

§70Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐὰν ἀντιμετωπισθῇ ἡ προϊοῦσα τάσις πρὸς αὔξησιν τῆς παραγωγῆς καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως δι’ ἀνασχέσεως ταύτης, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν δημιουργίαν ἀποθεμάτων ἀντιμετωπίζεται τὸ πρόβλημα μὲ μακρὰν προοπτικήν. Καὶ ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ καπνοβιομηχανία δὲν κερδίζει μέχρις ἀποδείξεως, τὴν ὁποίαν ζητοῦμεν πανηγυρικήν, τοὐναντίον, πιστεύομεν κ. βουλευταί, ὅτι ὡς προνομιοῦχος καθὼς ἐξήγησα καὶ ἡμιμονοπωλιακοῦ χαρακτῆρος, πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ ἰδιαζούσας ὑποχρεώσεις. Καὶ δὲν δύναται νὰ παραμένῃ ἀσυγκίνητος ἀπέναντι τοῦ παραγωγοῦ καὶ δὲν δύναται νὰ ἀξιοῖ νὰ εἶναι καὶ αὐτὴ δραχμοσυντήρητος. Πρέπει νὰ εἶναι αὐτοδύναμος καὶ ὀφείλει ὕστερα ἀπὸ 7 ἔτη νὰ παύσῃ νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸ θησαυροφυλάκιον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ ἀναζητήσῃ εἰς ἑαυτὴν τὰ μέσα τῆς ἐπιβιώσεώς της. (Χειροκροτήματα).

§71Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Νὰ γίνῃ μονοπώλιον, κ. συνάδελφε;

§72Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Σκέψεις ἢ ἀπόψεις μονοπωλήσεως δὲν εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ὀρθὸν νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην μὲ προχειρότητα καὶ διὰ δημοκοπίαν. Τὸ Κράτος ἔχει τὴν δύναμιν νὰ ἐπιβάλῃ ἑκάστοτε ὅ,τι τὸ κοινωνικὸν καὶ οἰκονομικὸν συμφέρον ἐπιβάλλει. Τὸν σχηματισμὸν τῶν ἀποθεμάτων φρονῶ, κ. βουλευταί, ὅτι ἐκτὸς τῶν ἄλλων μέσων τὸ Κράτος δύναται νὰ ἐπιβάλῃ καὶ ἐν ὀνόματι τῆς προστασίας τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ, τὴν ὁποίαν ἐκθέτουν εἰς προφανῆ κίνδυνον τὰ ὠμὰ συμφέροντα τῆς βιομηχανίας. Πιστεύομεν ὅμως ὅτι ἐπιβάλλεται ἀποφασιστικὴ παρέμβασις καὶ ὄχι πολιτικὴ τῆς στρουθοκαμήλου τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν ὁποίαν τὴν καλοῦμεν δι’ ὅλας τὰς ἐπειγούσας πλευρὰς τοῦ θέματος καὶ ζητοῦμεν νὰ κατευθύνῃ καὶ τὴν βιομηχανίαν πρὸς ἐκπλήρωσιν τῆς ὀρθῆς ἀποστολῆς της. Ἀρκεῖ νὰ τὸ θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἄλλως τε, ὅταν, νοηματοδοτῇ μέχρι 85 δισεκατομμυρίων τὴν βιομηχανίαν, δὲν θὰ εἶναι δύσκολον νὰ περιορίσῃ τὴν χρηματοδότησιν, κατὰ μίαν 20άδα δισεκατομμύρια, ὅσα χρειάζονται καὶ πλεονάζουν διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀποθεμάτων ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Κύριοι βουλευταί, τὰ εἰδικὰ θέματα τῆς καπνικῆς πίστεως, τῆς μειώσεως τῶν ἐπιβαρύνσεων τῶν παραγωγῶν, ἰδιαίτατα προκειμένου περὶ δανείων ἐπὶ ἐνεχύρῳ διὰ τὰ ὁποῖα ὁ τόκος 12% εἶναι ἀδικαιολογήτως ὑψηλός, θὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία, ἐν περιπτώσει γενικεύσεως τῆς συζητήσεως, νὰ ἀναπτύξωμεν καὶ πάλιν. Καλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξαγγείλῃ τὰς ἀποφάσεις της ἐπὶ τῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα ἐθίγησαν καὶ ἐλέγχομεν αὐτὴν διὰ τὴν ἀδιαφορίαν, τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύει ἀπέναντι τῆς ἀγωνίας τῶν καπνοπαραγωγῶν, εἰς περιοχὰς τινὰς τῶν ὁποίων ἐλλείψει ἀποθηκευτικῶν κέντρων καὶ ἐν ὄψει τῆς νέας παραγωγῆς, τὰ ἀποθέματα θὰ προκύψῃ ἀνάγκη ἴσως νὰ καταστραφοῦν. Ζητοῦμεν τὴν σύστασιν Ἐπιτροπῆς Ἐλέγχου τῶν καπνοβιομηχανιῶν καὶ ἐλέγχου εἰς τὴν κοστολόγησιν τοῦ προϊόντος καὶ συμμετοχὴν τοῦ Κράτους εἰς τὴν διατίμησιν τοῦ σιγαρέττου καὶ τέλος προτείνομεν, ἐὰν εἰς τὸ αἴτημα τῆς δημιουργίας ἀποθεμάτων προβάλλεται ἄρνησις, τὴν διακοπὴν τῶν χρηματοδοτήσεων. Ὡμιλήσαμεν, κ. βουλευταί, περὶ τακτικῆς τῆς Κυβερνήσεως στρουθοκαμήλου. Δὲν ὑπερβάλλομεν. Δὲν χαρακτηρίζομεν τὴν ἐπὶ τοῦ καπνοῦ συμπεριφορὰν τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ διάθεσιν ἀντιπολιτεύσεως, διότι καὶ ἐν τῇ συμπολιτεύσει ἐὰν εἴμεθα τὴν αὐτὴν γνώμην θὰ εἴχομεν κρίνοντες ἐκ τῶν ἔργων. Ἡ συνέχισις ὅμως, κ. βουλευταί, τῆς τακτικῆς ταύτης, προδίδει πνεῦμα δισταγμοῦ καὶ δειλίας πρὸ τῆς σκληρᾶς πραγματικότητος, πρὸ τῆς καταστάσεως τοῦ ἀσθενοῦς ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ τὴν ἐγχείρησιν. Ἐὰν αἱ χεῖρες τῆς Κυβερνήσεως τρέμουν δὲν σημαίνει ἁπλῶς ὅτι ἀντιμετωπίζεται καπνικὴ συμφορὰ διὰ τὰ ἀποθέματα, ἐγκυμονοῦνται κίνδυνοι δι’ αὐτὴν τὴν μελλοντικὴν πορείαν τοῦ προϊόντος, μὲ τὰς προφανῶς ἐκ τούτου τραγικὰς διὰ τὸν δημοσιονομικὸν καὶ Κοινωνικὸν Τομέα συνεπείας. Τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ἐλέγχομεν ἀδρανοῦσαν, δὲν θὰ διστάσωμεν ὅμως νὰ ἐνισχύσωμεν ἐάν, ἔστω καὶ τὴν δωδεκάτην, ἐκδηλωθῇ μὲ ἀποφάσεις διότι ἔργον τῶν Κυβερνήσεων καὶ ἀποστολὴ εἶναι ἡ δρᾶσις, καὶ ὄχι ἡ διὰ τῆς παρελκύσεως, ἀποτελμάτωσις τῶν προβλημάτων. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Γεροθανάσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐπερωτήσεως.

§74Φ. ΓΕΡΟΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριοι βουλευταί, αἱ τόσον σαφεῖς, ἐκτενεῖς, λεπτομερεῖς καὶ ἐμπεριστατωμέναι ἀγορεύσεις τῶν ἀξιοτίμων κ. συναδέλφων Στράτου καὶ Καλαντζῆ, οἱ ὁποῖοι κυριολεκτικῶς ἐξήντλησαν τὸ θέμα τῶν καπνῶν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, μὲ ἀναγκάζουν, διὰ νὰ μὴ ταλαιπωρήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νὰ εἶμαι σύντομος. Σᾶς ὑπόσχομαι νὰ εἶμαι σύντομος ἐφ’ ὅσον μοῦ τὸ ἐπιτρέπει ἡ σημασία τοῦ θέματος, ἀλλὰ καὶ ἡ ὀξύτης, τὴν ὁποίαν παρουσιάζει τὸ θέμα τῶν καπνῶν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως σήμερον. Εἶναι πλέον καιρός, κύριοι βουλευταί, νὰ ὑπάρξῃ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν διὰ τὰ καπνά μας, τὸ ἐθνικόν μας τοῦτο προϊόν, ἕνα πρόγραμμα μακρᾶς πνοῆς, διότι εἶναι πασίγνωστον, ὅτι μέχρι σήμερον οὐδεμία Κυβέρνησις ἤσκησε πραγματικὴν καπνικὴν πολιτικήν. Ἀπὸ τὰ καπνά μας ἀποζοῦν 200.000 οἰκογένειες ἀγροτῶν καὶ 30.000 ἐργατικαὶ οἰκογένειαι. Καὶ ὁ καπνός, κύριοι βουλευταί, προπολεμικῶς ἐκάλυπτε τὰ 55% τοῦ συνόλου τῶν ἐξαγωγῶν μας. Εἶναι λοιπὸν προφανὴς ἡ σημασία, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ προϊόν τοῦτο διὰ τὴν χώραν μας, ἀπὸ δημοσιονομικῆς, δημογραφικῆς, γεωργοοικονομικῆς καὶ συναλλαγματικῆς ἀπόψεως, ὥστε νὰ ἀποτελῇ πλῆγμα διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν ἡ μὴ ὕπαρξις προγράμματος σαφοῦς καὶ ἐμπεριστατωμένου καπνικῆς πολιτικῆς. Θὰ περιορισθῶ, κύριοι βουευταί, εἰς τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, διότι τὰ καπνὰ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως δὲν ἀποτελοῦν τὸ θέμα τῆς παρούσης ἐπερωτήσεως. Ἀλλὰ πρὶν εἰσέλθω, ὅπως σᾶς ὑπεσχέθην, εἰς τὴν ἐν γενικαῖς γραμμαῖς ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος, θὰ ἤθελα μὲ ὀλίγους ἀριθμοὺς νὰ σᾶς δώσω μίαν εἰκόνα τοῦ τὶ ἀκριβῶς εἰσπράττει τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀπὸ τὰ καπνὰ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ θὰ σᾶς πείσουν διὰ τὴν σπουδαιότητα τοῦ ζητήματος. Βάσει λοιπὸν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ 1951–1952 τὸ Κράτος εἰσπράττει: 1) ἀπὸ τὸν ἔγγειον φόρον τοῦ καπνοῦ ἀφαιρουμένου τοῦ 20% τὸ ὁποῖον κρατεῖται διὰ τὰς Κοινότητας καὶ τοὺς Δήμους 17 δισεκατομμύρια. 2) Φόρος καταναλώσεως τῶν καπνῶν (ἡ ταινία τοῦ πακέτου) 700 δισεκατομ. 3) Φόρος στρατιωτικοῦ σιγαρέττου 83 δισεκατομμύρια. Σύνολον εἰσπραττομένων φόρων ἀπὸ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως 800 δισεκατομμύρια. Τὰ τακτικὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ μας, κύριοι βουλευταί, εἶναι 4.784 δισεκατομμύρια. Δηλαδὴ ὁ φόρος τὸν ὁποῖον εἰσπράττει τὸ Κράτος ἀπὸ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καλύπτει ὑπὲρ τὸ ⅙ τῶν τακτικῶν μας ἐσόδων. Σᾶς εἶπεν ὁ κύριος Στρᾶτος ὅτι ὁ δυστυχὴς καπνοπαραγωγὸς ἀπὸ ἕνα πακέτο τσιγάρα μόλις μετὰ βίας παίρνει 8–9%. Τὸ Δημόσιον παίρνει περίπου 65%. Καὶ ὅμως ὑπάρχουν περιθώρια, κύριοι βουλευταί, καὶ πρέπει νὰ ὑπάρξουν περιθώρια διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ ὁ πτωχὸς αὐτὸς καπνοπαραγωγός. Διότι ἔχει ἐξαθλιωθῆ τελείως καὶ ἡ ἐξαθλίωσις τοῦ καπνοπαραγωγοῦ βαρύνει τὴν Κυβέρνησιν. Διότι ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν σύστημα μέχρι σήμερον ἠκολούθησεν ὡς πρὸς τὴν ἄσκησιν μιᾶς συντονισμένης καπνικῆς πολιτικῆς. Τώρα ἂς ἐξετάσωμεν εἰς ποῖα αἴτια ὀφείλεται ἡ καπνική μας κρίσις. Καὶ ἂς ἐξετάσωμεν ποῖα αἴτια εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησαν τὸ καπνικόν μας ἀδιέξοδον. Ἔχω ἐδῶ μπροστά μου ἕνα συγκριτικὸν πίνακα καλλιεργείας στρεμμάτων καὶ συγκριτικὸν πίνακα ἀποδόσεως τῆς παραγωγῆς, ὁ ὁποῖος θὰ πείσῃ καὶ μερικοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἀμφισβητοῦν ὡρισμένους ἀριθμούς. Εἰς τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν ἐκαλλιεργήθησαν καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως (τσεμπέλια).

Εἰς Φθιωτιδοφωκίδα Ἐσωτερικῆς κατ. (τσεμπέλια)

Εἰς Θεσσαλίαν Ἐσωτερ. καταν. καὶ ἐξωτερικῆς 50% 50% καὶ 50%

Εἰς Ἤπειρον Ἐσωτερικῆς καταναλώσεως

Εἰς Πελοπόννησον κατὰ 60% ἐσωτερικῆς καταναλώσεως

Καὶ ἐνῶ ἄλλοτε, κύριοι βουλευταί, τὰ καπνὰ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἰσοφάριζον περίπου τὴν κατανάλωσιν, σήμερον ἡ κατάστασις ἐμφανίζεται ὡς ἑξῆς: Σήμερον ἔναντι καταναλώσεως 9.778 χιλιάδων κιλῶν ἢ 7.600 χιλιάδων ὀκάδων, ἡ παραγωγὴ στὰ 1950 ἀνῆλθεν εἰς 10 ἑκατομμ. ὀκάδας, μὲ στρέμματα καλλιεργηθέντα 230.000. Στὰ 1951 10.250.000, ὀκ. μὲ στρέμματα καλλιεργηθέντα 232.000. Ἐν ἀντιθέσει τὸ 1939 ἔχομεν παραγωγὴν 5 ἑκατομ. μόνον ὀκάδας περίπου μὲ καλλιεργηθέντα στρέμματα 110.000. Ἤτοι, κύριοι βουλευταί, ἔχομεν ἀπὸ τὸ 1939 μέχρι σήμερον διπλασιασμὸν τῆς παραγωγῆς καὶ διπλασιασμὸν τῶν καλλιεργουμένων στρεμμάτων. Ἀλλὰ ἂς ρίψωμεν καὶ μίαν ματιὰν, πῶς παρουσιάζεται ἡ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως ἀποθεμάτων. Ἐδῶ ἔχω τὰ στατιστικὰ τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Στατιστικὰ τῆς 1)1)52: Ἀποθέματα ἐσοδειῶν 1949 καὶ παλαιοτέρων:

Ἀποθέματα ἐσοδειῶν 1950:

Ἤτοι, κύριοι βουλευταί, ἔχομεν ἕνα μεγάλο σύνολον ἀποθεμάτων τὴν 1–1–52 2957 χιλ. ὀκάδες, ἐὰν προσθέσετε τώρα καὶ τὴν παραγωγὴν τοῦ 1951, ἡ ὁποία ὑπολογίζεται εἰς 10.250.000 ὀκάδες, θὰ ἔχετε, κύριοι βουλευταί, τὸν ἀριθμὸν τῶν 13 ἑκατομ. ὀκάδων. Καὶ βέβαια, αἱ 7.600.000 ὀκ. θὰ καταναλωθοῦν, τόση περίπου εἶναι ἡ κατανάλωσις, ἀφαιρέσατε καὶ ἕνα 5% — 6% φύραν, δηλαδὴ 800.000 ὀκάδες, ἔχετε ἕνα ὑπόλοιπον 4.600.000 ὀκάδων, μὲ τὸ ὁποῖον δὲν ξέρει κανεὶς τί πρόκειται νὰ γίνῃ.

§75Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, τί ποσὰ καπνοῦ ἠγόραζεν ἡ COMMERCIAL, τὰ ὁποῖα σήμερον οἱ βιομήχανοι θέλουν νὰ τὰ χαρακτηρίζουν ὡς καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως; Τὰ ἀγοράζουν εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, τὰ ἀναμιγνύουν μὲ διάφορα χαρμάνια, διὰ νὰ κερδίσουν περισσότερα. Ἡ διαφορὰ αὐτὴ οὔτε παρουσιάζεται μεταξὺ παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως, ἐὰν θεωρήσωμεν ὡς ἐξαγώγιμα καπνὰ τοῦ Ἄργους καὶ τῆς Θεσσαλίας, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς 1.500.000 ὀκ. Τότε σᾶς λέγω καὶ ἐγὼ ὅτι δὲν ὑπάρχει διαφορὰ οὐσιώδης μεταξὺ παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως, ἀλλὰ πραγματικὸς καπνὸς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἀπορῶ δὲ πῶς ἀποφεύγετε νὰ θίξετε ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾶ τοὺς βιομηχάνους.

§76Φ. ΓΕΡΟΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Χούτα, εἶσθε κυβερνητικὸς βουλευτὴς καὶ ἀνήκετε εἰς τὴν συμπολίτευσιν καὶ μπορεῖτε νὰ προτείνετε τὰ μέτρα αὐτὰ εἰς τὴν Κυβέρνησίν σας. Ἐὰν νομίζετε ὅτι δὲν θὰ γίνουν ἀποδεκτά, νὰ μεταστῆτε εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν. Ἐρωτᾶται, τώρα, πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, νὰ θεραπευθῇ αὐτὸ τὸ κακόν, καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθοῦν τὰ πλεονάζοντα ἀποθέματα αὐτὰ τῶν 4.600.000 ὀκάδων; Ἡμεῖς προτείνομεν ὡς ἄμεσον μέτρον, σύμφωνοι ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου καὶ μὲ τὴν Ἔκθεσιν τῆς Διακομματικῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ Καπνικοῦ τοῦ 1950, τὴν χρηματοδότησιν ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τῶν Καπνοβιομηχανιῶν διὰ τὸν σχηματισμὸν ἀποθεμάτων μέχρι τοῦ προπολεμικοῦ ὕψους ἢ τοὐλάχιστον 15 μηνῶν. Ἄλλος τρόπος καθ’ ἡμᾶς δὲν ὑπάρχει, ὡς πρὸς τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἀποθεμάτων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει παρουσιάζεται ὀξύτατον τὸ ὅλον ζήτημα τῶν καπνῶν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ θὰ ἔπρεπε κανεὶς νὰ δῇ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ. Ἡμεῖς, νομίζομεν, ὅτι 3 μέτρα, εἶναι δυνατόν, λαμβανόμενα ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως — καὶ γρήγορα μάλιστα — νὰ θεραπεύσουν τὸ κακὸν: 1) Καθορισμὸς τιμῆς ἀσφαλείας. Νὰ καθορισθῇ προστατευτικὴ τιμὴ ἀσφαλείας διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως 400 τοὐλάχιστον φορὲς πάνω ἀπὸ τὰς προπολεμικὰς τιμάς.

§77Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Μὰ διὰ τὰ ἐξαγόμενα 265 φορὲς καὶ διὰ τὰ εἰσαγόμενα 400;

§78Φ. ΓΕΡΟΘΑΝΑΣΗΣ. 2) Νὰ ρυθμισθῇ ἡ παραγωγὴ μὲ τὴν κατανάλωσιν, διότι ἄλλως, κύριοι, ματαιοπονοῦμεν. 3) Συγκέντρωσις. Ἐφ’ ὅσον τὸ προϊὸν πρόκειται νὰ καταναλωθῇ, νὰ συγκεντροῦται ὑπὸ τοῦ Κράτους, τοῦτο ἄλλως τε εἶναι σύμφωνον μὲ τὸ σχέδιον τῶν Ἀμερικανῶν ἐμπειρογνωμόνων. Ἀλλὰ ἡ συγκέντρωσις νὰ γίνεται ἐγκαίρως. Νὰ δίδεται μία προθεσμία εἰς τοὺς καπνοβιομηχάνους, ἐντὸς τῆς ὁποίας θὰ προβαίνουν εἰς τὰς ἀγορὰς των, ἀλλ’ ὁ καπνοπαραγωγὸς νὰ γνωρίζῃ ὅτι ἀπὸ μιᾶς ὡρισμένης προθεσμίας θὰ δικαιοῦται μὲ τιμὴν καθορισθεῖσαν ἐκ τῶν προτέρων, νὰ δίδῃ τὸ προϊὸν του εἰς τὸ ὁρισθησόμενον ὄργανον συγκεντρώσεως. Προκύπτει τὸ ζήτημα, ποῦ θὰ εὕρῃ ἡ Κυβέρνησις τὰ λεπτὰ διὰ τὴν συγκέντρωσιν αὐτήν: Ἡ Α.Τ.Ε. τὸ 1951 διέθεσε διὰ καλλιεργητικὰ καὶ πλασματικὰ δάνεια περίπου 85–90 δισεκατομμύρια. Ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἐχορήγησε τὰ ἑξῆς ποσὰ δι’ ἀγορὰς καπνῶν: αʹ) Δι’ ἀγορὰν καπνῶν ἐσοδείας 1948 καὶ παλαιοτέρων 23 δισεκατομμύρια. βʹ) Δι’ ἀγορὰν καπνῶν (τὸ 1950) ἐσοδείας 1949 περίπου 52 δισεκατομμύρια. γʹ) Τὸ 1951 δι’ ἀγορὰν καπνῶν ἐσοδείας 1950 περίπου 33 δισεκατομμύρια. Ἤτοι ὁ μέσος ὅρος τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν καπνοβιομηχάνων ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἀνέρχεται κατ’ ἔτος περίπου εἰς 35–40 δισεκατομμύρια. Δεδομένου ὅτι ἡ ἀξία τῆς παραγωγῆς, ἥτις εἶναι 10.000 τόννοι ἀνέρχεται εἰς 125 δισεκατομμύρια μὲ τιμὴν ἀσφαλείας 400 φορές, ἔχομεν 40 δισεκατομμύρια τὰ ὁποῖα δίδει εἰς καπνοβιομηχάνους ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ 85 δισεκατομμύρια, τὰ ὁποῖα διαθέτει ἡ Ἀγροτικὴ διὰ δάνεια καλλιεργητικὰ καὶ πλασματικὰ μᾶς κάνουν 125 δισεκατομμύρια. Συνεπῶς, τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν συγκέντρωσιν τὸ Κράτος τὰ ἐξώδευσε. Ἄν λοιπὸν ληφθῇ πρόνοια μέχρι τέλους Φεβρουαρίου νὰ εἶναι ἐλεύθεροι οἱ καπνοβιομήχανοι νὰ ἀγοράζουν, ἀπὸ 1ης Μαρτίου νὰ ἀρχίζῃ ἡ συγκέντρωσις, ὁπότε καὶ ἂν δὲν ἔχει ἀγορασθῆ οὔτε φύλλον καπνοῦ ἀπὸ καπνοβιομηχάνους, τὸ MAXIMUM, τὸ ὁποῖον θὰ πληρώσῃ τὸ Κράτος εἶναι 40 δισεκατομμύρια, ὅσα κατ’ ἔτος διαθέτει διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῶν καπνοβιομηχάνων, τὰ ὑπόλοιπα 85 δισεκατομμύρια θὰ συμψηφίζωνται μὲ τὰ χρέη πρὸς τὴν Ἀγροτικήν. Νομίζω, ὅτι μὲ τὰ προτεινόμενα μέτρα: α) Καθορισμὸς τιμῆς ἀσφαλείας. β) Ρύθμισις τῆς παραγωγῆς καὶ γ) Συγκέντρωσις ἂν ἐφαρμοσθοῦν τὸ ταχύτερον καὶ χωρὶς χρονοτριβάς, ὑπάρχει ἐλπὶς νὰ ἀποφύγωμεν τὸν κίνδυνον, ὁ ὁποῖος ἀπειλεῖ τὸ Ἐθνικόν μας τοῦτο προϊόν. Ἄλλως, ἡ ἐξαθλίωσις τῶν καπνοπαραγωγῶν μας θὰ φθάσῃ εἰς τὸ ἀπροχώρητον καὶ ἡ Ἐθνική μας οἰκονομία θὰ καταβαραθρωθῇ. Καὶ τώρα, κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν μᾶς ἔδωσεν ἐγγράφως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς μας διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, θέματος, τοῦ ὁποίου τὴν σοβαρότητα, ὡς καὶ τὴν ὀξύτητα ἀντελήφθητε. Ἀπάντησις ἡμερομηνία 31–1–52 «Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐν συνεννοήσει καὶ συνεργασίᾳ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν προέρχεται εἰς τὰς ἐνδεδειγμένας ἐνεργείας διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἀπαραιτήτων μέτρων καὶ ἐξεύρεσιν τρόπου ἀπορροφήσεως τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καναταλώσεως εὑρισκομένων εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν». Κύριοι βουλευταί. Δὲν νομίζω ὅτι σκεπτόμεθα καλά. Τίποτε δὲν γίνεται. Τίποτε δὲν ἐπιλύεται. Ὁ μαρτυρικός μας λαὸς ἔχει ἐγκαταλειφθῆ εἰς τὴν τύχην του. Εἶναι, τέλος πάντων, καιρὸς νὰ κατέλθωμεν ἀπὸ τὰ σύννεφα. Πρὸ πάντων νὰ προσγειωθῇ ἡ Κυβέρνησις, ἄλλως ἡ προσγείωσίς της θὰ εἶναι τοὐλάχιστον ἀνώμαλος. (Χειροκροτήματα).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Πετρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐπερωτήσεως.

§80Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ζήτημα, βεβαίως, εἶναι γενικωτέρας σημασίας, καὶ παρεμπιπτόντως τὸ λέγω αὐτό. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ ὑπὸ μορφὴν ἐπερωτήσεως, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ὤκνησεν ἀπέναντι τῶν γενικῶν προβλημάτων, ποὺ ἀπασχολοῦν τὸν λαόν. Ἀλλὰ ἤθελα τοῦτο νὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ μοῦ εἴπητε, διότι ἔχω ὑποσημειώσει κάτι τί, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀγαπητὸς κ. Στρᾶτος, ὅτι δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα καὶ μελετᾶ τὸ ζήτημα τοῦτο. Νομίζετε, καὶ ἀποδίδετε εὐθύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πιστεύετε ὅτι εἰς ἕνα τόσον μικρὸν χρονικὸν διάστημα, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λάβῃ μέτρα, αὐτὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἔλαβον τόσαι καὶ τόσαι ἄλλαι Κυβερνήσεις καὶ τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τοὺς καπνοπαραγωγούς. Θέλω, κύριε Γεροθανάση, ἀπὸ σᾶς, ἐπειδὴ ξεύρω τὴν εἰλικρίνειάν σας, νὰ μοῦ δώσητε μίαν ἀπάντησιν, διότι σᾶς δηλῶ ὅτι καὶ ἡμεῖς, παρὰ τὸ ὅτι εἴμεθα κυβερνητικοὶ βουλευταί, θὰ ἀσκήσωμεν πᾶσαν πίεσιν πρὸς τὴν πλευρὰν ἐκείνην, ἐὰν πεισθῶμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπασχολεῖται μὲ ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὸν λαόν. Διότι ὁ κύριος Στρᾶτος διεπίστωσε καὶ ὡμολόγησεν ὅτι πραγματικῶς ἐγένετο κάποια σοβαρωτάτη ἐνέργεια διὰ τὸ ζήτημα αὐτό.

§81Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ποία, κύριε συνάδελφε;

§82Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγένετο μέγας ἀγὼν διὰ τὸ Σύνταγμα καὶ διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως. Καὶ μὴ λησμονῆτε, ὅτι τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἐφύγατε καὶ ἐγκατελείψατε τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διὰ νὰ μὴ καταστῇ τὸ Σύνταγμα νόμος τοῦ Κράτους καὶ νὰ μὴ γίνῃ ἐκεῖνο ποὺ ἐπιδιώκομεν.

§83Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐζητήσατε τὴν ἄδειαν διὰ νὰ ὑποβάλετε μίαν ἐρώτησιν (καὶ ἴσως ἐπειδὴ φοβεῖσθε τὸ βῆμα, ἐκάματε ἀγόρευσιν), διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσω, σᾶς λέγω: Διατί πλέκετε τὸ ζήτημα τῶν καπνῶν μὲ τὸ Σύνταγμα; Τί σχέσιν ἔχει τὸ Σύνταγμα μὲ τὸ ζήτημα τῶν καπνῶν; Ἐγὼ εἶπον ὅτι οὐδὲν τοιοῦτον μέτρον ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, ἀλλ’ ὅτι διαρκῶς μελετᾷ τὸ ζήτημα.

§84Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπελήφθη τοῦ ζητήματος καὶ τὸ μελετᾷ δεικνύει ἐνδιαφέρον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι, ταραχή). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ ἐζήτησα μίαν πληροφορίαν ἀπὸ τὸν κ. Γεροθανάσην καὶ τὴν πληροφορίαν αὐτὴν τὴν θέλω καὶ ἀπὸ σᾶς καὶ ἐπαναλαμβάνω: Πιστεύετε ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀδιαφορεῖ;

§85Φ. ΓΕΡΟΘΑΝΑΣΗΣ. Σᾶς ἐρωτῶ, κ. Πετρόπουλε, ἐὰν εἶσθε εὐχαριστημένος ἀπὸ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα λαμβάνει διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς.

§86Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐπρόλαβε νὰ λάβῃ μέτρα εἰς τόσον μικρὸν χρονικὸν διάστημα. Τὸ γεγονὸς ὅμως ὅτι μελετᾷ τὰ μέτρα, σημαίνει ὅτι ἐνδιαφέρεται διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπαϊωάννου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐπερωτήσεως.

§88Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστὸν διὰ ποῖον λόγον συνεστήθη ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Συνεστήθη πρὸς τὸν σκοπόν, ὅπως εἰς ὅλας τὰς περιστάσεις καὶ περιπτώσεις ὑποβοηθεῖ τὸ ἔργον ἐκείνων, ποὺ καταγίνονται μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς γῆς. Σήμερον αὐτοὶ ποὺ καταγίνονται μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς γῆς, ἔχουν ὅσον ποτὲ ἄλλοτε ἀνάγκην τῆς συνδρομῆς αὐτῆς. Ἡ Ἑλληνικὴ ὕπαιθρος, ὑποστᾶσα ὅλας τὰς δοκιμασίας τῆς κατοχῆς, ἀλλὰ καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου, ὄχι μόνον δὲν ἀνέκτησε τὰς προπολεμικὰς δυνατότητας, ἀλλ’ εἶχε καὶ τὸ ἀτύχημα νὰ ὑπολείπεται σοβαρῶς ἐκείνων. Παρὰ ταῦτα, ἡ Ἑλληνικὴ ὕπαιθρος δὲν ἀπέκαμεν. Ἀγωνίζεται ἐν μέσῳ πολλῶν ἀντιξοοτήτων, παλαίει ἀπεγνωσμένως καὶ ἡ πάλη της ἀποτελεῖ τὴν καλυτέραν ἐγγύησιν διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῆς χώρας. Ἀλλ’ ἀκριβῶς λόγῳ τῆς ἐξαιρετικῶς δυσκόλου αὐτῆς θέσεως, εἰς ἥν περιέπεσεν ἀπὸ λόγους ἐθνικῆς σκοπιμότητος καὶ στοργῆς, εἶναι ἀνάγκη νὰ βοηθηθῇ. Καὶ ἡ ἐκτίμησις τοῦ μέτρου τῆς βοηθείας ἀνήκει εἰς ἡμᾶς. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι πολλὰ ἐπετελέσθησαν μέχρι σήμερον καὶ τῇ βοηθείᾳ τῶν Μεγάλων Συμμάχων μας Ἀμερικανῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίσωμεν ὅτι ἡ παραγωγὴ ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν βαδίζουσα μὲ δεδομένα ποὺ ἀνέπλασαν ἄλλας χώρας, θὰ ἀνακτήσῃ τὴν πρέπουσαν ἀκμὴν ποὺ θὰ σημάνῃ εὐχάριστον ἀπασχόλησιν τῶν γεωργῶν μας, εὐημερίαν τοὐτέστιν τοῦ Ἔθνους. Αὐτὴν τὴν ὥραν πρέπει νὰ κάμωμεν, ὥστε νὰ ἔλθῃ ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον. Καὶ πιστεύω ὅτι ὑπῆρξε σφάλμα τῶν μεταπολεμικῶν Κυβερνήσεων, ὅταν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς ἀπελευθερώσεως ἢ τοὐλάχιστον ἀφ’ ἧς ἔπαυσεν ὁ συμμοριτοπόλεμος, ποὺ δὲν ἐστράφησαν δι’ ὅλων τῶν μέσων πρὸς τὴν προσπάθειαν αὐτήν. Ὑπῆρξε σφάλμα ἡ ἀνεπαρκὴς προώθησις τῶν προσπαθειῶν τῶν γεωργῶν μας καὶ σφάλμα ἡ πλουσία καὶ ἀφειδώλευτος ἐνίσχυσις ἄλλων κλάδων τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας. Ἀλλ’ ἐπὶ τέλους ἔγινεν ὅ,τι ἔγινεν. Σήμερον τί πιστεύω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ θὰ ἐρωτήσετε. Σήμερον καὶ ὄχι αὔριον, πρέπει νὰ σπεύσωμεν εἰς βοήθειαν τῶν γεωργῶν, τῶν κτηνοτρόφων, τῶν καλῶν Ἑλλήνων τῆς ὑπαίθρου. Ἄμεσον ἀγαθὸν ἀποτέλεσμα τούτου θὰ εἶναι ἡ ἀνακοπὴ τοῦ ἐπικινδύνου κύματος τῆς ἀστυφιλίας καὶ ἀντὶ τῶν παρασίτων τῆς πρωτευούσης ποὺ δημιουργεῖ ἡ κατάστασις αὐτή, θὰ ἀκουσθῇ ὁ ρυθμικὸς κρότος τῆς ἀξίνης καὶ τὸ σφύριγμα τοῦ βοσκοῦ, ἀντὶ τῆς θρηνώδους φωνῆς τῶν ἐπαιτῶν μιᾶς ἐργασίας, κατὰ προτίμησιν μὲ ἐργοδότην τὸ Κράτος. Ἀλλ’ ἀτυχῶς, ἀντιθέτως, φαίνεται ὅτι σκεπτόμεθα. Διότι τί ἄλλο σημαίνει ἡ περικοπὴ τῶν πλασματικῶν δανείων, παρεχομένων σήμερον εἰς τὸ τέταρτον τῶν περυσινῶν; Κύριοι συνάδελφοι, τὸ σύστημα τῶν δανείων εἶναι καιρὸς νὰ λάβῃ οὐσιαστικὸν χαρακτῆρα πραγματικῆς βοηθείας. Οἱ γεωργοί μας στεροῦνται ζώων, τὰ ὁποῖα ἑπτάκις ἐπετάχθησαν ἄνευ τῶν ὁποίων εἶναι ἀδύνατος ἡ ἄσκησις τοῦ ἐπαγγέλματός των, ἡ συνέχισις τῶν ἐργασιῶν των. Οἱ γεωργοί μας στεροῦνται γεωργικῶν μηχανημάτων, ποὺ εἶναι ἐπίσης ἀπαραίτητα δι’ αὐτούς, στεροῦνται ἀποθηκῶν, ἐντὸς τῶν ὁποίων νὰ διατηροῦν εἰς καλὴν κατάστασιν τὰ προϊόντα των, μεθ’ ὧν συνωθοῦνται μέχρι σήμερον κάτω ἀπὸ τὴν ἀνύπαρκτον πολλὰς φορὰς στέγην των. Ἡ κατάστασις αὐτὴ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐξακολουθήσῃ ἐπὶ πολὺ ὑφισταμένη καὶ διὰ νὰ γίνῃ τοῦτο πρέπει σοβαρῶς καὶ δι’ ὅλων τῶν μέσων νὰ βοηθηθοῦν οἱ γεωργοί μας καὶ οἱ κτηνοτρόφοι μας, ἵνα ἀνορθωθοῦν, ἀπὸ τὴν ἀνόρθωσιν τῶν ὁποίων καὶ μόνον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίσωμεν ἐπὶ τὴν ἀνόρθωσιν καὶ εὐημερίαν τοῦ Ἔθνους. Καὶ ἐρωτᾶται τώρα ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τίνα λόγον ἀνεστάλη ἡ χρηματοδότησις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἐντεῦθεν ἡ βοήθεια πρὸς τοὺς ἀγρότας μας; Καὶ ταῦτα πάντα, ὅσον ἀφορᾶ τὴν πρώτην ἐρώτησίν μου. Κύριοι βουλευταί, καταγόμενος ἀπὸ καπνοπαραγωγικὴν περιφέρειαν, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ γνωρίζω περισσότερον παντὸς ἄλλου ποία εἶναι ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις σήμερον τῶν καπνοπαραγωγῶν μας. Καὶ εἶναι ἡ οἰκονομική των κατάστασις σήμερον κάτι παραπάνω ἀπὸ ἀπελπιστική. Αἰτία τῆς καταστάσεώς των αὐτῆς εἶναι ἡ ἀδυναμία καὶ ἀνικανότης ἀπορροφήσεως τῶν καπνῶν μας. Δὲν ἀπωλέσαμεν μόνον τὰς ἀγοράς μας, ἅς δὲν ἐπανακτήσαμεν μεταπολεμικῶς, χωρὶς νὰ δυνηθῶμεν ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἀνεύρωμεν νέας τοιαύτας. Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι μεταπολεμικῶς παρετηρήθη μείωσις τῆς καλλιεργείας τοῦ καπνοῦ, ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν παρατηρηθεῖσαν αὔξησιν ἐν τῇ καταναλώσει, ὅπερ σημαίνει ὅτι ἀθελήτως συνετελέσθη μείωσις τῶν οἰκονομικῶν πόρων τῶν καπνοπαραγωγῶν μας καὶ μείωσις ἐπίσης τῶν ἐσόδων τῆς Ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας, ὅταν εἶναι γνωστὸν πόσον πλουσία προσφέρεται ἡ καπνοκαλλιέργεια εἰς τὰ γενικὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ μας. Ἐδημιουργήθη καὶ ἕνα ἀκόμη ἐπὶ πλέον ἐπιζήμιον γεγονὸς ἀπὸ τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Τὰ παραγόμενα καπνὰ χωρὶς νὰ ἀπολέσουν τὴν προπολεμικήν των ποιότητα, ἔχασαν τὴν προπολεμικήν των ἀξίαν, διότι ἀφέθη ἀνυπεράσπιστος εἰς τὴν οὕτω δημιουργηθεῖσαν κρίσιν ὁ καπνοπαραγωγὸς καὶ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ἀχαλινώτου ἐμπορίου. Ταῦτα πάντα ὅσον ἀφορᾶ τὰ ἐξαγόμενα καπνά. Ὡς πρὸς τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, διὰ τὰ ὁποῖα δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι ἀπόλυτος ὑπάρχει ἰσορροπία παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως, καταφαίνεται ἔτι ἐναργέστερον ἡ ἀδιαφορία τοῦ Κράτους, διὰ μίαν καλυτέραν τάξιν πραγμάτων.

§89Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Πόθεν ἐξάγεται ὅτι ὑπάρχει ἀπόλυτος ἰσορροπία παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως;

§90Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Βάσει τῶν στοιχείων τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ, καὶ τῶν στοιχείων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἅτινα θὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν, ἀρκεῖ νὰ ἔχετε ὀλίγην ὑπομονήν... Ἐνῶ, λοιπόν, τὸ Κράτος διέθεσεν ἄφθονον χρῆμα εἰς τὰς καπνοβιομηχανίας, πρὸς τὸν σκοπὸν ἀπορροφήσεως τῶν καπνῶν, ἐν τούτοις, οὐδὲ κἂν ἐνδιεφέρθη νὰ συγκρίνῃ τὰς τιμὰς ἀγορᾶς τῶν καπνῶν μὲ τὰς τιμὰς τῶν πωλουμένων σιγαρέττων. Οὕτω, ἀκόμη περισσότερον ἀδικαιολογήτως καὶ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως περιέπεσαν εἰς μίαν ἄνευ προηγουμένου κρίσιν, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀπαθλίωσιν τῶν καπνοπαραγωγῶν μας. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξάρω τὰς προσπαθείας τῆς ἁρμοδίας Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς. Εἶναι γνωσταὶ εὐρύτατα αἱ μεγάλαι της προσπάθειαι διότι ἀνεζήτησεν ἐξ ὅλων τῶν πηγῶν νὰ πορισθῇ ἀπόψεις χρησίμους διὰ τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν. Καὶ γίνεται, ὁμολογουμένως, μία σοβαρὰ προσπάθεια ὅπως θεμελιωθῇ μία καπνικὴ πολιτικὴ ὀρθὴ εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τοῦ πολυσυνθέτου αὐτοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑψίστης Ἐθνικῆς καὶ Κοινωνικῆς σημασίας. Ἀλλὰ πρὸς τοῦτο ἀπαιτεῖται χρονικόν τι διάστημα. Ἡ σημερινή, ὅμως, οἰκονομικὴ ἀθλιότης τῶν καπνοπαραγωγῶν, δὲν ἐπιτρέπει καμμίαν καθυστέρησιν καὶ ἐπιβάλλεται νὰ ληφθοῦν ἄμεσα πρὸς ἀνακούφισιν τῶν καπνοπαραγωγῶν μέτρα. Καὶ ὑπάρχουν τοιαῦτα μέτρα πρῶτον: Εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ συγκέντρωσις τῶν καπνῶν ἀπὸ τὸ Κράτος, ἀποκλειομένης παντελῶς τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν καπνεμπόρων καὶ καπνοβιομηχάνων, ἀφοῦ εἶναι γεγονὸς ὅτι οὗτοι μέχρι σήμερον δὲν ἀνταπεκρίθησαν εἰς τὴν σκοπιμότητα τῆς χρηματοδοτήσεως. Εἰς τὰς προσδοκίας καὶ ἐπιδιώξεις τοῦ Κράτους καὶ εἰς τὰς ἐλπίδας τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ἀξιοθρήνητος ὑπῆρξεν ὁ τρόπος τῆς ἀγορᾶς ἐκ μέρους τῶν τῶν καπνῶν. Αἱ ἀγοραὶ ἐπραγματοποιοῦντο ἀπὸ τὰς εὐκαιρίας, ποὺ ἐδίδοντο εἰς αὐτοὺς ἀπὸ τὰς ἀσθενείας, τὰς ἐγχειρήσεις καὶ ἀπὸ τὰς ἐκτάκτους ἐξαιρετικὰς ἀνάγκας τῶν καπνοπαραγωγῶν, τὰς ὁποίας πάντοτε ἐξεμεταλλεύθησαν οἱ καπνέμποροι καὶ αἱ τιμαὶ αὐταὶ τῆς ἐκτάκτου ἀνάγκης, τὸ χειρότερον ὅλων, ὅτι ἐθεσπίζοντο παρὰ τῶν καπνεμπόρων, ὡς τιμαὶ γενικαὶ τῶν καπνῶν.

§91Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Καθ’ ὅσον γνωρίζω, ἕν ἀπὸ τὰ εἴδη, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ὑπὸ αὐστηροτάτην παρακολούθησιν εἶναι ἡ διατίμησις τῶν καπνῶν.

§92Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Δράττομαι τῆς εὐκαιρίας καὶ ζητῶ νὰ συσταθῇ μία Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ κάμῃ ἔλεγχον ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν, τῆς ποιότητος τῶν χαρμανίων τῶν καπνοβιομηχάνων καὶ τῶν τιμῶν τῶν σιγαρέττων.

§93Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Φαντάζομαι ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ δεχθῇ τὴν σύστασιν μιᾶς τοιαύτης ἐπιτροπῆς.

§94Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Ἄλλος τρόπος ἀγορᾶς τῶν καπνῶν εἶναι ἐν ἰσχύϊ τὸ περίφημον «ὅσον πάει». Δίδουν μερικὰς προκαταβολὰς μὲ τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ δοθῇ ἡ μεγαλυτέρα τιμὴ ποὺ θὰ καθορισθῇ εἰς τὴν περιφέρειάν του, ἐνῷ αἱ τιμαὶ αὐταὶ καθορίζονται ὑπ’ αὐτῶν τῶν ἰδίων καπνεμπόρων, ἐν συνεννοήσει μεταξύ των, καὶ ὅταν αὐτοὶ θὰ θελήσουν νὰ παραλάβουν τὸν καπνόν, ὁ ὁποῖος ἐν τῷ μεταξὺ παραμένει εἰς τὰς ἀκαταλλήλους ἀποθήκας τῶν καπνοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται τὴν φθορὰν τοῦ καπνοῦ καὶ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν τόκων τῶν δανείων των. Τούτων οὕτως ἐχόντων εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἡ συγκέντρωσις τῶν καπνῶν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Ἂς σημειωθῇ ὅτι οἱ καπνοπαραγωγοὶ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καπνῶν προσφέρουν τὰ καπνά των πρὸς συγκέντρωσιν εἰς τὸ Κράτος καὶ ζητοῦν μετὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν των πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τὸ 20% τῆς ἀξίας τῆς παραδιδομένης ποσότητος, τὸ δὲ ὑπόλοιπον νὰ καταβληθῇ ὑπὸ τοῦ Κράτους μετὰ τετράμηνον, ὁπότε τὸ Κράτος θὰ ἔχῃ εἰσπράξει τὴν ἀξίαν τῶν καπνῶν ἐπὶ τῆς διαθέσεως τοῦ καπνοῦ εἰς τὰς σιγαρεττοβιομηχανίας, γνωστοῦ ὄντος ὅτι τὰ καπνὰ σήμερον τοποθετοῦνται ἀμέσως εἰς τὰς κοπτικὰς μηχανὰς μὴ ὑπαρχόντων μεγάλων ἀποθεμάτων ὅπως συνέβαινεν ἄλλοτε εἰς τὸ παρελθὸν ποὺ ἐκρατοῦντο εἰς τὰς ἀποθήκας καπνοῦ ἐπὶ διετίαν διὰ νὰ σιτευθοῦν. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν τιμὴν ποὺ ἀξιοῦν οἱ καπνοπαραγωγοὶ προσφέροντες κατὰ τὸν ἀνωτέρω τρόπον τὰ καπνά των, εἶναι τιμὴ ποὺ νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τὸν καπνοπαραγωγὸν νὰ πορίζεται τὰ στοιχειώδη μέσα ζωῆς, δηλαδὴ τιμαριθμικήν. Αὐτὴν τὴν τιμὴν εἶναι ἐπάναγκες νὰ κατοχυρώσωμεν διὰ νόμου ἄνευ χρονοτριβῆς νὰ ἰσχύῃ δὲ μέχρι τέλους Φεβρουαρίου διὰ τοὺς καπνοβιομηχάνους καὶ νὰ καταβάλλουν αὐτὴν ἐξ ἰδίων των χρημάτων. Διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐσοδείας 1950 δὲν ἀπαιτοῦνται περισσότερα τῶν 120 δισεκατομμυρίων μὲ τιμὴν τὸ 400πλάσιον τῆς μέσης προπολεμικῆς τιμῆς, ἐκ τῶν ὁποίων ἂν ἀφαιρεθῇ ὁλόκληρον τὸ πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ὑπὸ μορφὴν δανείων ὀφειλόμενον ποσὸν ἀπαιτοῦνται τριάντα δισεκατομμύρια διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς, τὰ ὁποῖα δέχονται ὡς σᾶς προεῖπον νὰ καταβληθοῦν ἐπὶ προθεσμίᾳ καὶ κατὰ δόσεις. Πιστεύω προσωπικῶς ὅτι καὶ τὸ αἴτημα τοῦτο εἶναι δίκαιον καὶ λογικὸν ὅταν τὸ Κράτος εἰσπράττῃ ἐτησίως ἀπὸ φόρον καταναλώσεως σιγαρέττων περίπου ὀκτακόσια δισεκατομμύρια δραχμῶν ἐνῶ ἕτερα διακόσια δισεκατομμύρια εἰσπράττει ἀπὸ ἔγγειον φόρον ἀπὸ τὸ αὐτὸ προϊόν. Ὑπάρχουν ὅθεν μέτρα διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ὁποίων θὰ καταστῇ δυνατὸν ἀμέσως νὰ ἀνακουφισθοῦν οἱ καπνοπαραγωγοί μας νὰ ἐξέλθουν ἀπὸ τὴν ἀβάστακτον οἰκονομικὴν κρίσιν ποὺ τοὺς πιέζει. Ἀπὸ τὴν κρίσιν ποὺ ἐγγίζει τὰ ὅρια τῆς ἀπογνώσεως.

§95Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν τοὺς ἀπέμεινε τίποτε μετὰ τὸν πόλεμον, πρέπει νὰ εἴπωμεν τὴν ἀλήθειαν, ἐὰν θέλωμεν πραγματικὰ νὰ ἐκτελέσωμεν τὸν προρισμόν μας.

§96Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Διαμαρτύρομαι δι’ ὅσα εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Πετροπουλᾶκος. Τὸ σιγαρέττο εἶναι ἕνα εἶδος τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν μεγαλυτέραν φορολογικὴν παρακολούθησιν. Ὅταν, κ. συνάδελφοι, ἡ τιμὴ τῶν σιγαρέττων συντίθεται ἀπὸ διαφόρους συντελεστὰς καὶ ἐνῶ ὅλοι αὐτοὶ οἱ συντελεσταὶ εἶναι σταθεροί, ὁ συντελεστὴς τοῦ κόστους τῆς καπνοπαραγωγῆς δὲν εἶναι σταθερός. Διότι ὅταν λέγῃ τὸ Κράτος ὅτι ὁ καπνὸς στοιχίζει εἰς τὸν βιομήχανον 15.000 δραχμάς, ἡμεῖς καταγγέλλομεν ὅτι αὐτὰς τὰς 15.000 δραχμὰς δὲν τὰς παίρνει ὁ καπνοπαραγωγός. Οἱ καπνοβιομήχανοι ἀγοράζουν καπνὰ πρὸς 10 ἢ 8 ἢ καὶ 5.000 δραχμάς, ἀκόμη καὶ πρὸς 2.000 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ὅταν δὲ ὁ μέσος ὅρος τῶν ἀγοραζομένων καπνῶν εἶναι κατώτερος τοῦ κόστους ἐκείνου ποὺ ἀναγνωρίζει τὸ Κράτος, εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἐκμετάλλευσις αὐτὸ εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν φθάσει εἰς τὴν ἐσχάτην ἀπαθλίωσιν; Καὶ εἶναι ὀρθὸν ὅταν ὑποστηρίζωνται ἀπόψεις τῶν καπνοπαραγωγῶν νὰ εὑρίσκωνται συνάδελφοι ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς καὶ νὰ λέγουν ὅτι κάμνομεν δημοκοπίαν; Σήμερον ἄλλως τε ἡ τιμὴ τῶν σιγαρέττων εἶναι σταθερά.

§97Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐλευθέρα ἐντὸς ὡρισμένων ὁρίων.

§98Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Καὶ περαιτέρω οἱ βιομήχανοι ἐπέτυχον νὰ ἔχουν ἐλαστικότητα καὶ νὰ διαμορφώνουν τὰς τιμάς. Βεβαίως εἶναι ἄγρυπνος ἡ παρακολούθησις τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἀπὸ ἀπόψεως φορολογικοῦ καθήκοντος, ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόψεως εἰσοδήματος διὰ τὸν καπνοπαραγωγὸν ὑπάρχει ἐκμετάλλευσις, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς τόσα χρόνια λέγομεν ἐδῶ καὶ ἐπαναλαμβάνομεν ἄνευ ἀποτελέσματος, διότι δυστυχῶς ὑπάρχουν δυνάμεις καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς, ὥστε ὅλες οἱ ὡραῖες ὁμιλίες καὶ ἀπόψεις δυστυχῶς μένουν εἰς τὸ τέλος ἄνευ οἱουδήποτε πρακτικοῦ ἀποτελέσματος.

§99Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Ἀκόμη καὶ διὰ τὴν χορήγησιν σιγαροχάρτου εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιρρίψωμεν βαρυτάτας εὐθύνας εἰς ἐκείνους ποὺ ἀποστεροῦν τὸν καπνοπαραγωγόν μας νὰ δοκιμάζῃ τὸ προϊόν του. Πληρέστερον σχέδιον δι’ ὅλα αὐτὰ ἐπροτάθη ἀπὸ ἐμπειρογνώμονας Ἀμερικανοὺς ποὺ κατέγιναν πρὸς τοῦτο ἐπιτοπίως, ὅπερ υἱοθετήθη καὶ ἀπὸ τὸν Αὐτόνομον Καπνικὸν Ὀργανισμὸν καὶ ἀπὸ τὴν Ὁμοσπονδίαν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Εἶναι ἆραγε ἀληθὲς ὅτι δὲν υἱοθετήθη τοῦτο ἀπὸ ὑμᾶς κ. κ. Ὑπουργοὶ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν; Τὸ σχέδιον τοῦτο ἀναφέρει τακτὴν προθεσμίαν, τιμὴν ἀσφαλείας τιμαριθμικὴν καὶ ἐπίσης προτείνεται δι’ αὐτοῦ ὅπως παρελθούσης τῆς προθεσμίας ἀπράκτου διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν ἀπομενόντων καπνῶν, νὰ ἀνελάμβανεν εἰδικὸς ὀργανισμὸς ρυθμιστὴς τοῦ τρόπου ἀπορροφήσεως τῶν καπνῶν, ἁρμόδιος διὰ τὸν διαχωρισμὸν αὐτῶν εἰς ποιότητας καὶ ἁρμόδιος ἐπίσης διὰ τὴν κοστολόγησιν αὐτῶν. Πρόκειται, κύριοι βουλευταί, περὶ ἑνὸς μεγάλου αἰτήματος τῶν καπνοπαραγωγῶν μας, καὶ ἐγένετο πιστευτὸν ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ παύσῃ ἡ ἰσχύουσα ἐκμετάλλευσις παρεχομένη ἀπὸ τὴν πενίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν μας, χάρις εἰς τὴν ὁποίαν ἐπιτυγχάνουν οἱ καπνέμποροι νὰ γίνωνται αὐτοὶ ρυθμισταὶ τῆς τιμῆς ἐξαγορᾶς τῶν καπνῶν κατ’ ἀπόλυτον βούλησιν ποὺ ἐγγίζει εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις τὸ ἀπαράδεκτον καὶ ἀποκρουστικόν, ὅταν αὐτοὶ μὲν οἱ καπνέμποροι ποὺ εἶναι καὶ καπνοβιομήχανοι πωλοῦν ὡς γνωστὸν τὰ σιγαρέττα των μὲ τιμὴν τιμαριθμικήν, τὴν πρώτην ὕλην δὲ τὸν καπνὸν ἀγοράζουν κατ’ ὀκᾶν, κάτω τοῦ μέσου ὅρου κόστους εἰς τὸν καπνοπαραγωγόν, ἤτοι ἀντὶ πωλήσεως τεσσάρων ἢ πέντε πακέττων σιγαρέττων ποὺ περιέχουν ἑκατὸν μόλις γραμμάρια καπνοῦ.

§100Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ὁ Συναγερμὸς ὑπεστήριξεν ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν χρήματα εἰς τοὺς καπνοβιομηχάνους.

§101Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν μπορεῖτε νὰ τὰ λέγετε αὐτά.

§102Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριε Στρᾶτο, αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία. Ἡ ὅλη ὑπόθεσις εἶναι ὅτι ὁ κ. Στρᾶτος καὶ οἱ προλαλήσαντες τραγικοὶ ὁμιληταὶ τοῦ Συναγερμοῦ, δὲν εἶχαν κανένα ἄλλον σκοπὸν παρὰ νὰ ὑποστηρίξουν τοὺς καπνοβιομηχάνους, νὰ τοὺς χορηγῇ τὸ Κράτος χρήματα νὰ ἀγοράζουν τὰ καπνὰ ἀπὸ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ νὰ τὰ διαθέτουν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν μὲ τιμαριθμικὴν τιμήν. Ἀκόμη πρὸ ἡμερῶν οἱ καπνοβιομήχανοι ἐζήτησαν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἐπιβάλῃ φορολογίαν εἰς τὴν ταινίαν τῶν σιγαρέττων διὰ λογαριασμόν τους. Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τοῦ πράγματος καὶ ἐρωτῶ, διατὶ νὰ μὴ κρατικοποιηθῇ τὸ Ἑλληνικὸν σιγαρέττον καὶ διατὶ νὰ μὴ ἀγοράζουν μὲ τὰ λεπτὰ των οἱ Ἕλληνες τὰ τσιγάρα καὶ ἀπολαμβάνουν τῶν κόπων των οἱ καπνοπαραγωγοί;

§103Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐγὼ ποτέ μου δὲν εἶπα τέτοια πράγματα.

§104Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἀναπάντητον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. συνάδελφος. Ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος εὑρισκόμενος, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀφήσῃ νὰ δοθῇ πλήρης ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Στράτου. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ διεξάγεται μία ἐπίθεσις ἐναντίον τοῦ κ. Στράτου καὶ τοῦ Συναγερμοῦ ἀθέμιτος καὶ ἀπολύτως ἀδικαιολόγητος καὶ ἀπρεπὴς ἐν πολλοῖς καὶ νὰ μὴ δίδεται τὸ δικαίωμα....

§105Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ὄχι καὶ ἀπρεπής. Ἀπρεπὴς εἶσθε σεῖς.

§106Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Σεῖς εἶσθε φύσει ἀπρεπεῖς... καὶ δὲν ἐντρέπεσθε...

§107Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Μοῦ φαίνεται ὅτι ἄλλοι πρέπει νὰ ντρέπωνται.

§108Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ–Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. (Ὁμιλοῦν εἰς ἔντονον ὕφος ἐν μέσῳ φωνῶν καὶ κωδωνοκρουσιῶν μὴ ἀκουόμενοι).

§109Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ προφανῶς ὁ κ. ἐκ Κεφαλληνίας βουλευτὴς δὲν ἀντελήφθη τὶ εἶπα, θὰ τοῦ ἐπαναλάβω τὰς τρεῖς λέξεις τὰς ὁποίας εἶπα: 1) Συγκέντρωσις ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ 2) Οἱ καπνοβιομήχανοι νὰ πηγαίνουν εἰς τὸ Κράτος νὰ παίρνουν τὰ καπνά των. Αὐτὰ εἶπα, κύριε συνάδελφε, πάρετε τὰ πρακτικά.

§110Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Ἕνα σχέδιον ὅθεν, ὅπως τὸ προτεινόμενον παρὰ τῶν Ἀμερικανῶν, μία ὑπόδειξις δυναμένη νά ἐμποδίσῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν αὐτήν, διὰ τίνα λόγον δὲν υἱοθετήθη ἀπὸ μέρους τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν; Καὶ διατί τοῦτο δὲν ἔφθασεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος τῆς Βουλῆς, ἢ ἔστω διατὶ δὲν ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν τῆς ἁρμοδίας Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς; Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ὑμῶν, ἐπὶ παρομοίων ζητημάτων ὑψίστης σπουδαιότητος. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ κάμω εὐθηνὴν δημοκοπίαν, διότι δὲν εἶμαι ἱκανὸς πρὸς τοῦτο. Ἀκόμη ἀποδέχομαι, ὅτι δὲν ἀντλῶ τὴν δύναμιν ἐκείνην νὰ περιγράψω τὴν σημερινὴν ἀθλιότητα τῶν καπνοπαραγωγῶν μας καὶ τῶν γεωργῶν ἐν γένει, ποὺ πάντοτε προσφέρουν εἰς τὸ σύνολον τῶν Ἑλλήνων, χωρὶς κανένα νὰ ἀδικοῦν κατὰ τὴν προσφυᾶ καὶ ἀλησμόνητον ἐκείνην φράσιν τοῦ μεγάλου Ἐθνικοῦ ἡγέτου, τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου. Καὶ ἀνακύπτει ἐντεῦθεν τὸ δεύτερον ἐρώτημα πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν. Ἐὰν δι’ οἱονδήποτε λόγον δὲν ἔγινε ἀποδεκτὸν τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος σχέδιον, τί ἀντ’ αὐτοῦ προτείνουν οἱ ὡς ἄνω ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ἐξ ἰδίας των πρωτοβουλίας; Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε ἡ ἐξαθλίωσις τῶν καπνοπαραγωγῶν μας νὰ παρατείνεται, οὔτε ἡ ἐκμετάλλευσις νὰ συνεχίζεται. Καὶ τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον ἐγκυμονοῦν σοβαροὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους ἔχομεν καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν νὰ ἀποτρέψωμεν.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν καὶ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις τὴν προσεχῆ Πέμπτην;

§112ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἡ συζήτησις τῆς ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεως θὰ συνεχισθῇ τὴν προσεχῆ Πέμπτην. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.10′ μ.μ.).