1952.02.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 40η

Παρασκευὴ 8 Φεβρουαρίου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§2Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Ν. Κουπαροῦσος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Σιατίστης, ζητούσης ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν εἰς ἀποστραγγισθείσας γαίας, ἕλους Σαρῆ Γκιόλ. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Α. Μαυρίδης καὶ Κ. Ἀλεξανδρίδης καταθέτουν ἀναφορὰν καπνοπαραγωγικῶν συν)σμῶν Νιγρίτης, Τερπνῆς, διαμαρτυρομένων διὰ περικοπὴν δευτέρας δόσεως πλασματικοῦ δανείου. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Α. Μαυρίδης καὶ Κ. Ἀλεξανδρίδης καταθέτουν ἀναφορὰν γεωπόνων Υ. Π. Ε. Μ. ζητούντων ὅπως ἡ ἐν τῷ Ε.Τ.Υ.Ε.Μ. ὑπηρεσία των ἀναγνωρισθῇ ὡς δημοσία τοιαύτη, βαθμολογικήν των τακτοποίησιν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Α. Μαυρίδης καὶ Κ. Ἀλεξανδρίδης καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πενταπόλεως, Ροδολίβους (Σερρῶν) διαμαρτυρομένων διὰ τὴ μὴ εἰσέτι καταβολὴν δευτέρας δόσεως πλασματικοῦ δανείου. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Α. Μαυρίδης καὶ Κ. Ἀλεξανδρίδης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Σερρῶν, διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην καταβολὴν παρακρατήματος ἐπὶ τῆς ἀξίας τῆς πέραν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας ἐπὶ τοῦ ἐξαγομένου βάμβακος συγκεντρωθέντος διὰ λογαριασμόν των. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Β. Βασιλικὸς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Δημοσίων Κλητήρων Μακεδονίας ζητούσης τροποποίησιν τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος, ἐπέκτασιν τῆς χορηγήσεως τῶν στολῶν τῶν κλητήρων τῶν Ὑπουργείων καὶ εἰς αὐτούς, μονιμοποίησιν ἁπάντων τῶν ἐκτάκτων κλητήρων καὶ καθαριστριῶν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Α. Μαυρίδης καὶ Κ. Ἀλεξανδρίδης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἀλυστράτης Σερρῶν ζητοῦντος ὅπως προκειμένου νὰ συσταθῶσι κοινὰ ταμεῖα λεωφορείων Νομοῦ Σερρῶν ἡ τοπικὴ γραμμὴ Δράμας–Ἀλυστράτης ὑπαχθῇ εἰς κοινὸν ταμεῖον Δράμας–Ζίχνης–Σερρῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Λ. Κουτσοπέταλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Οἰνόης Μεγαρίδος αἰτουμένης τὴν ἀπόρριψιν τῆς αἰτήσεως τοῦ Δήμου Μάνδρας περὶ συγχωνεύσεως τῆς κοινότητος εἰς τὸν δῆμον Μάνδρας διότι ἀπέχει ὑπὲρ τὰ 20 χιλιόμετρα, ἔχει ὑπὲρ τοὺς 400 κατοίκους, σχολεῖον καὶ σταθμὸν Χωροφυλακῆς καὶ προϋπολογισμὸν ὑπὲρ τὰ 40 ἑκατομμύρια καὶ ἐν γένει ὅλα τὰ προσόντα βιωσίμου κοινότητος κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Ἀρκαδίας κ. κ. Ν. Μπακόπουλος καὶ Δ. Ζέρβας καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Κοσμᾶ τῆς Κυνουρίας παραπονουμένου διὰ τὴν παραμέλησιν παροχῆς τῆς δεούσης κρατικῆς μερίμνης διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν ὑπὸ τῶν Γερμανῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν τοῦ χωρίου των. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἁγίου Νικολάου Κρήτης διαμαρτυρομένου διὰ τὴν διακοπὴν ἐπιχορηγήσεως τοῦ Δήμου ἐκ τῆς μειώσεως τῆς φορολογίας καταναλώσεως καπνοῦ καὶ ζητοῦντος λῆψιν μέτρων ἐνισχύσεως τοῦ ἐν λόγῳ Δήμου πρὸς ἀποπεράτωσιν ἀπαραιτήτων κοινωφελῶν ἔργων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς κοινότητος Τερπνῆ ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν ὁλοκλήρου τοῦ καθορισθέντος πλασματικοῦ δανείου τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1951 παρὰ τῆς Α. Τ.Ε., καταβολὴν τοῦ πρὶμ ἐσοδείας 1950 κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Σ. Κότσιανος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος καὶ τοῦ Προέδρου τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συν)σμοῦ Παρθενῶνος Χαλκιδικῆς διαμαρτυρομένων διὰ τὰς ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν ὑπὸ ἀπαλλοτρίωσιν κτημάτων συντελουμένας ἀθρόας πωλήσεις καὶ ζητούντων τὴν λῆψιν μέτρων. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Κ. Παπαμαντέλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀγωγέων Ἄρτης «τὰ Τζουμέρκα», ζητοῦντος ὅπως εἰς τὸν ψηφισθησόμενον νόμον «περὶ ἀποζημιώσεως τῶν πληγέντων ἐπαγγελματιῶν» περιληφθῶσι καὶ ἀποζημιωθῶσιν ἅπαντες οἱ ὠργανωμένοι εἰς συλλόγους κατὰ κύριον ἐπάγγελμα ἀγωγεῖς ἐπιτηδευματίαι, χορηγηθῆ αὐτοῖς κατὰ προτεραιότητα καὶ προτίμησιν δικαίωμα ἀδείας κυκλοφορίας καὶ ἀγορᾶς αὐτοκινήτων ἢ ἄλλων μέσων κυκλοφορίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Θ. Μανωλόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συν)σμοῦ Γεώργιανη Παγγαίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι καταβολὴν μέχρι τοῦδε τοῦ ἀναλογοῦντος πρὶμ ἐπὶ τῶν πωληθέντων καπνῶν των ἐσοδείας 1950. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Α. Μαυρίδης καὶ Κ. Ἀλεξανδρίδης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ Πρώτης «ὁ Ἱπποκράτης» ζητοῦντος ὅπως ἀπαλειφθῇ τὸ ὑπὸ τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορείας ἐπιβληθὲν πρόστιμον φόρου καθαρᾶς προσόδου, καθ’ ὅτι ἡ μὴ καταβολὴ τοῦ φόρου τούτου προῆλθεν ἐξ ἀγνοίας τῆς διοικήσεως καὶ οὐχὶ ἐκ κακῆς προθέσεως. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Ε. Δενδρινὸς καταθέτει ἀναφορὰν γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν τοῦ ἐν Κεραμιαῖς Βαλλιανείου γυμνασίου, ζητούντων ἄμεσον συμπλήρωσιν διὰ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν λόγῳ γυμνασίου. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνου κ. Γ. Βούλγαρης ἢ Βουλγαράκης διὰ τηλεγραφήματός του πρὸς τὸ προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ζητεῖ ἄμεσον ἐπίλυσιν δικαίων αἰτημάτων αὐτοκινητιστῶν Κρήτης. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Α. Μητακίδης καὶ Α. Ψάρης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Σιδηροκάστρου ζητούσης τὴν ἀνακατασκευὴν τῆς παρὰ τὴν ὁμώνυμον σιδηροδρομικὴν γέφυραν τοῦ Στρυμῶνος ὁδικῆς τοιαύτης, τῆς συνδεούσης ταύτην μετὰ τῆς κωμοπόλεως τοῦ Νέου Πετριτσίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Βιομηχάνων Πατρῶν διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τῆς ληφθείσης ἀποφάσεως διὰ τὴν ἐγκατάστασιν εἰς Πάτρας τοῦ ἐκ τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων ἐκχωρηθέντος σωληνουργείου. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Γεωργικοῦ Συν)σμοῦ καὶ τῆς Ἑνώσεως Γονέων καὶ Κηδεμόνων Ἰστιαίας ζητούντων ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῶν νέων διορισμῶν συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ γυμνασίου Ἰστιαίας (Εὐβοίας). Οἱ βουλευταὶ Αἰτωλ)νίας κ. κ. Α. Στρᾶτος καὶ Φ. Γεροθανάσης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημαρχοῦντος Μεσολογγίου ζητοῦντος κατάργησιν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 18)1941 καὶ ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τοῦ Α. Ν. 256)1936 «περὶ ἰχθυοτροφείων». Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδ)δος κ. Ε. Καλαντζῆς καθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτοκινητιστῶν λεωφορείων Λαμίας–Ἀταλάντης ζητούσης τὴν ἐπισκευὴν τῆς κατεστραμμένης τουριστικῆς ἐθνικῆς ὁδοῦ Λαμίας–Ἀταλάντης. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδ)δος κ. Ε. Καλαντζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ «Λαμιακοῦ Τύπου» ζητοῦντος ἐπέκτασιν κατανομῆς εὐθηνοῦ καναδικοῦ χάρτου εἰς ἐπαρχιακὸν καὶ περιοδικὸν τύπον. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Α. Μητακίδης καὶ Α. Ψάρης καταθέτουν ἀναφορὰν καπνοπαραγωγικῶν συν)σμῶν Πενταπόλεως καὶ Περιφερείας διαρτυρομένων διὰ περικοπὴν δευτέρας δόσεως πλασματικοῦ δανείου. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Α. Μητακίδης καὶ Α. Ψάρης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Μεσαίας Σιντικῆς ζητοῦντος ἄμεσον ἐπαναχορήγησιν τροφίμων εἰς τοὺς κατοίκους τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Α. Μητακίδης καὶ Α. Ψάρης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Πεταλωτῶν Σερρῶν ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν ἀποζημιώσεως πρὸς ἀνακούφισιν τῆς πενομένης τάξεώς των. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Κωμοπόλεως Μουζακίου καὶ τῶν Κοινοτήτων Περιοχῶν Γόμφων καὶ Ἀργιθέας Νομοῦ Καρδίτσης ζητούντων τὴν κατάταξιν τῆς ὁδοῦ Μουζακίου–Τυμπάνου–Γεφύρας καὶ Κόρακος εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐπειγόντων ἔργων. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Ἐμποροβιομηχανικοῦ. Παντοπωλῶν καὶ Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Ἱεραπέτρας διαμαρτυρομένων διὰ πλήρη ἐγκατάλειψιν τῶν τάξεών των καὶ ζητούντων ταχεῖαν ἐπίλυσιν δικαίων αἰτημάτων των. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Α. Μητακίδης καὶ Α. Ψάρης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Μεσαίας Νομοῦ Σερρῶν ζητούντων γεωργικὴν ἀποκατάστασιν καὶ στέγασιν τῶν κατοίκων τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. Βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶ κατατεθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 178) καὶ διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8162)17.12.51 ἐγράφου ὑμῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο καταβάλλει πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν παρὰ ταῖς Νομαρχίαις τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων (ΤΥΔΚ). Ἐπὶ τούτοις ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει προσφορὰ μηχανικῶν καὶ ὑπομηχανικῶν δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ πλήρης ἐπάνδρωσις ὅλων τῶν ὑπηρεσιῶν τούτων. Εἰδικώτερον εἰς τὸν Νομὸν Μεσσηνίας πλὴν τῶν ὑπηρετούντων δύο μονίμων τεχνικῶν ὑπαλλήλων προσελήφθη πρὸ ἑνὸς ἔτους καὶ εἷς ὑπομηχανικὸς ἐγένοντο δὲ ὅλαι αἱ ἐνέργειαι διὰ τὴν πρόσληψιν διαδοχικῶς τριῶν πολιτικῶν μηχανικῶν (ὑποβαλλόντων πρὸς τοῦτο αἰτήσεις), οἱ ὁποῖοι ὅμως δὲν παρουσιάσθησαν πρὸς ἀνάληψιν ὑπηρεσίας διότι πιθανὸν εὗρον ἐν τῷ μεταξὺ ἄλλην ἐργασίαν ὑπὸ καλλιτέρους ὅρους. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον ζήτημα, ὅπως ἀποσταλῶσιν εἰς τὸν Νομὸν Μεσσηνίας περισσότεραι μπουλτόζαι γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον δὲν διαθέτει τοιαῦτα μηχανήματα ἐνεργήσαμεν ὅμως πρὸς τοῦτο εἰς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα Δημοσίων Ἔργων καὶ Γεωργίας.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΡΕΝΤΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Αʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκη. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀπὸ 17 Δεκεμβρίου 1951 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκη τὴν καταχωρισθεῖσαν ἐν τῷ βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 183, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ χορηγηθεῖσα διὰ τὰς ἀγόνους γραμμὰς πίστωσις (ἀρχικῶς ἐκ δραχμῶν 3.500.000.000 καὶ μετὰ τὸν τελευταῖον περιορισμὸν τῶν πιστώσεων εἰς 2.900.000.000) δὲν ἐξήρκει διὰ τὴν μίσθωσιν ὅλων τῶν ἀγόνων γραμμῶν κατὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος, δι’ ὃ ἀντὶ τῶν 14 τοιούτων, προέβημεν εἰς τὴν μίσθωσιν μόνον ἑπτὰ ἀγόνων γραμμῶν, καὶ παρέμειναν ἀμίσθωτοι αἱ γραμμαί: α) Ἰκαρίας–Σάμου–Χίου–Μυτιλήνης, β) Βορείου πλευρᾶς Κρήτης, γ) Παξῶν–Κερκύρας, δ) Πατρῶν–Καλάμου–Ζαβέρδης–Βασιλικῆς–Νυδρίου καὶ ε) αἱ δύο περιφερειακαὶ γραμμαὶ Νήσων Αἰγαίου–Βορείου Ἑλλάδος–Θεσσαλονίκης–Βόλου–Πειραιῶς καὶ τἀνάπαλιν, πᾶσαι ἀναγκαῖαι διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν νησιωτικῶν πληθυσμῶν. Συνεπῶς καὶ ἡ προπολεμικὴ γραμμὴ Πειραιῶς–Κύμης–Σκύρου–Ἀλοννήσου–Σκοπέλου–Γλώσσης–Σκιάθου–Βόλου — τἀνάπαλιν ἢ τοιαύτη Πειραιῶς–Χαλκίδος–Βόλου–Σκιάθου–Γλώσσης–Σκοπέλου– Ἁλοννήσου καὶ τἀνάπαλιν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μισθωθῇ καὶ ἂν ἤθελεν ἐκτεθῆ εἰς δημοπρασίαν, ἐλλείψει πιστώσεως. Ἡ ἄγονος ἀφ’ ἑτέρου ταχυδρουικὴ γραμμὴ Κύμης– Σκύρου–Ἀλοννήσου–Σκοπέλου–Γλώσσης–Σκιάθου καὶ τἀνάπαλιν ἥτις εἶχε μισθωθῆ κατὰ τὸν Δεκέμβριον 1950 ἐξυπηρετήθη ὑπὸ τοῦ ἀναδόχου πλοιοκτήτου τοῦ πλοίου «Ναυτίλος» μέχρι τῆς 10ης Ἰουνίου 1951. Ἐπειδὴ δὲ ὁ ἀνάδοχος πλημμελῶς ἐξετέλει τὰς ἀνειλημμένας ὑποχρεώσεις του, ἐκηρύχθη ἔκπτωτος παρ’ ἡμῶν καὶ διετάχθη μετὰ τὴν ἔκπτωσιν αὐτοῦ νέα δημοπρασία εἰς βάρος του ἥτις ἐπανελήφθη τρὶς λόγῳ μὴ ἐμφανίσεως οὐδενὸς μειοδότου. Ἤδη προεκηρύξαμεν καὶ αὖθις τετάρτην ἐπαναληπτικὴν δημοπρασίαν ἥτις θὰ διενεργηθῇ τὴν 5ην Μαρτίου 1952.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ

Βʹ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀρ. Πάλλη. 1. Τὸ ὅλον θέμα περὶ ἐξαγορᾶς τῆς θητείας ὑπὸ τῶν ἀνηκόντων εἰς τὰς κλάσεις 1940–1944 μελετᾶται ὑπὸ τοῦ Γ.Ε.Σ. καὶ θὰ ὑποβληθοῦν λίαν προσεχῶς συγκεκριμέναι προτάσεις, ἀφοῦ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἐπίδρασις τοῦ μέτρου τούτου ἐπὶ τῆς δυνάμεως τοῦ στρατοῦ καθ’ ὅσον θὰ τύχωσι τοῦ εὐεργετήματος καὶ οἱ ὑπηρετοῦντες ἐκ τῶν ἀνωτέρω κλάσεων. 2. Οὐχ’ ἧττον δύναται νὰ θεωρηθῇ ἀπὸ τοῦδε βέβαιον ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου εἶναι δυνατὴ διὰ τοὺς κλ. 1940 ὑποχρέους ὁλοκλήρου θητείας. Ἀθῆναι τῇ 4 Φεβρουαρίου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ

Ὁ κ. Γ. Κασιμάτης (Ὑπ. Ἐργασίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διευκολύνσεως ἀστικῆς στεγάσεως καὶ χαρακτηρισμοῦ αὐτῆς ὡς δημοσίας ὠφελείας» καὶ ἀποσύρει τὸ κατατεθὲν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως νόμων καὶ διαταγμάτων ἀσφαλιστικοῦ περιεχομένου». Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης (Ὑπ. Κοινωνικῆς Προνοίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Ὑπηρεσίας Διαφωτίσεως παρὰ τῇ Γενικῇ Διευθύνσει Ὑγιεινῆς τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: «Περὶ τροποποιήσεως τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Κωδ. Ν. 128)36 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων κ.λ.π.», 2) «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἰσχύος τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 3743 τῆς 4)9 Ἰανουαρίου 1929 «περὶ τῶν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος παραχωρουμένων ὑποθηκῶν ἐπὶ ἀκινήτων ἐν ταῖς Νέαις Χώραις καὶ ἐπὶ ἀκινήτων κειμένων εἰς περιφερείας ὑποθηκοφυλακείων ὧν τὰ ἀρχεῖα κατεστράφησαν ἐκ πολεμικῶν γεγονότων» καὶ 3) «περὶ τρόπου ρυθμίσεως ἀτάκτων δικαιοπραξιῶν ἐν Δωδεκανήσῳ καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μισθώσεων ἰχθυοτροφείων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Καζᾶκος, Ι. Βλαμίδης, Κ. Μπέλλας, Κ. Βενέτης, Β. Μητσόπουλος, κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Μπακλατζῆς, Σ. Κωτιάδης, Α. Βαχλιώτης, Ι. Βλαμίδης καὶ Π. Κάβδας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1540)1950 καὶ 1921)1951 Α. Ν. καὶ περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1912)51 Α. Ν. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μαρούλης, Β. Στεφανόπουλος καὶ Θ. Ταμβακᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγγραφῆς ἐπιλαχόντων φοιτητῶν κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Φ. Γεροθανάσης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μισθώσεων ἰχθυοτροφείων».

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βουλόδημος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§4Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης διατὶ δὲν κατετέθη πρὸς κύρωσιν ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὁ Α. Ν. 1856 «περὶ συγχωνεύσεως τῶν ἀεροπορικῶν Ἑταιριῶν».

§5Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Διότι μελετᾶται ἀκόμη, διότι ἀναμένω τὰς ἐκθέσεις καὶ διότι μένει ἐκκρεμὲς ἀκόμη τὸ ζήτημα τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων. Διέταξα, καθὼς ξεύρετε, ἀνακρίσεις. Τὸ πόρισμα δὲν ὑπεβλήθη ἀκόμη, διότι ἡ Ἑταιρία δὲν εἶχε δώσει ἄδειαν· εἰσέτι εἰς τοὺς ὑπαλλήλους της νὰ παρουσιασθοῦν εἰς τὸν ἀξιωματικόν, ποὺ διέταξα νὰ κάμῃ τὰς ἀνακρίσεις.

§6Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως παρακαλοῦμεν ὅλοι ὅπως γίνῃ τὸ ταχύτερον ἡ κατάθεσις διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλή.

§7Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν εἶναι ἀκόμη ὁλοκληρωμένη ἡ σχετικὴ μελέτη. Ἀναμένω τὸ πόρισμα ὅλων αὐτῶν τῶν μελετῶν διὰ νὰ σᾶς εἰσηγηθῶ τὴν τελικὴν διατύπωσιν τοῦ νομοθετήματος τῆς ἐπικυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης συμβάσεως.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§9Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν, κ. Πρόεδρε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως νὰ θέσω τὸ ἑξῆς ζήτημα, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς: Ἡ νομοθετικὴ ἐργασία, βέβαια, ἐνδιαφέρει κατὰ κύριον λόγον τὴν Κυβέρνησιν. Αὐτὴ εἶναι ποὺ ὑποβάλλει τὰ νομοσχέδια εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ ἔλεγχος ὅμως, ὡς εἶναι φυσικόν, ἐνδιαφέρει πρωτίστως τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Καὶ πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκηθῇ πραγματικὸς ἔλεγχος καὶ εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς κυβερνητικῆς δραστηριότητος ἐφ’ ὅσον ἀρχίζομεν τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, τὰς ἀφιερουμένας εἰς τὸν ἔλεγχον, κατ’ οὐσίαν μετὰ τὰς 7, ὁ δὲ ἔλεγχος, αἱ ἐπερωτήσεις δηλαδή, ἀρχίζουν μετὰ τὰς 8. Εἶναι πλῆθος ἐπερωτήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὑποβληθῆ. Καὶ ὑπάρχουν ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν μίαν σημασίαν ἐπίκαιρον. Ἐὰν ἐξακολουθήσωμεν ἐργαζόμενοι μὲ αὐτὸν τὸν ρυθμόν, αἱ ἐπερωτήσεις αὗται θὰ χάσουν ἐντὸς ἑνὸς ἢ δύο μηνῶν τὴν ἀξίαν των, τὴν σημασίαν των. Θὰ παρεκάλουν νὰ σκεφθῆτε, κ. Πρόεδρε, τὸ ἑξῆς πρᾶγμα, ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ Βουλὴ θὰ εἶναι διατεθειμένη νὰ συμμερισθῇ τὰς σκέψεις αὐτάς. Θὰ παρεκάλουν νὰ σκεφθῆτε μήπως θὰ ἦτο δυνατὸν αἱ δύο συνεδριάσεις, αἱ ἑβδομαδιαίως ἀφιερούμεναι εἰς τὸν ἔλεγχον, νὰ ἀρχίζουν κατὰ τὰς 5 ἢ 5½ —ἄλλοτε, προπολεμικῶς, ἤρχιζον εἰς τὰς 4½. Διότι πρέπει αἱ ἐπερωτήσεις αὐταὶ— καὶ εἶναι ἄνω τῶν 250, μοῦ φαίνεται, ἴσως 500— νὰ συζητηθοῦν καὶ ἀναγκαζόμεθα, ὡς βλέπετε, τινὰς ἐξ αὐτῶν νὰ τὰς προτάσσωμεν. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ εἶναι ἐν μέρει ἀνώμαλον, διότι προτάσσομεν τὰς ἐπερωτήσεις γενικωτέρας σημασίας, παραμελοῦντες ὅμως πλῆθος ἄλλων ἐπερωτήσεων, αἱ ὁποῖαι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι εἰδικαί, ἔχουν ὅμως μίαν ἄμεσον ἐπικαιρότητα καὶ κρισιμότητα. Τὸ ζήτημα τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν νομοθετικὴν παραγωγὴν τῶν Ὑπηρεσιῶν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ὑπάρχουν πολλὰ νομοθετήματα ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις θὰ παρακαλέσῃ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ τὴν Βουλὴν νὰ γίνωνται αἱ συνεδριάσεις ἐνωρίτερον. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως τὸν ἔλεγχον ἐπιτρέψατε εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν κυρίως νὰ ἔχῃ τὸν λόγον καὶ νὰ ἐκφράσῃ τὴν ἐπιθυμίαν, ὅπως ἀρχίζουν αἱ συνεδριάσεις εἰς τὰς 5 ἢ τὰς 5½ τὸ ἀργότερον.

§10Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.). Νομίζω ὅτι ὁ κ. Κανελλόπουλος ὀρθῶς θέτει τὸ ζήτημα. Ἐπανειλημμένως ἐπεδιώχθη νὰ ἀρχίζουν αἱ συνεδριάσεις ἐνωρίτερον, ἀλλὰ μοῦ προβάλλεται, πάντοτε τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἐργάζονται αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαί. Νομίζω ὅτι μὲ τὰ ὑπόλοιπα μέλη ἠμπορεῖ νὰ ἀρχίζῃ ἡ Βουλὴ καὶ ὅταν αἱ Κοινοβ. Ἐπιτροπαὶ περατώνουν τὸ ἔργον των νὰ προσέρχωνται εἰς τὴν συνεδρίασιν καὶ οἱ ἄλλοι βουλευταί. Δὲν βλέπω διατὶ καταλήγομεν νὰ ἀρχίζωμεν πάντοτε εἰς τὰς 7. Εἶναι ἓν πρᾶγμα ἀπαράδεκτον. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν μία συνεδρίασις νὰ κρατήσῃ ὀλιγώτερον ἀπὸ τρεῖς ὥρας καί, συνεπῶς, φθάνωμεν εἰς τὰς 10 ἢ 11. Ἐὰν ἀρχίζωμεν εἰς τὰς 5, τοὐλάχιστον κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ ἐλέγχου, θὰ τελειώνωμεν εἰς τὰς 9. Ἐγώ, ὡς Κυβέρνησις, ἀποδέχομαι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Κανελλοπούλου.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ ἐλέγχου νὰ ἀρχίζῃ ἡ συνεδρίασις εἰς τὰς 5½;

§12ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τελειώνομεν ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα εἰς τὰς 3, τρώγομεν εἰς τὰς 4, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴμεθα ἐδῶ εἰς τὰς 5½.

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, κ. Πρόεδρε.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη ὅπως κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου ἡ συνεδρίασις ἀρχίζει εἰς τὰς 5½. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος κ. Κ. Τσαλδάρης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§15Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπεθύμουν πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, καὶ ἐν συνεχείᾳ τῆς γενομένης συζητήσεως, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ ἀκούσῃ καὶ ἐκ μέρους μου μερικοὺς λόγους ἐπὶ τῶν χθεσινῶν ἀνακοινώσεών του σχετικῶς μὲ τὸ ταξίδιόν του εἰς Τουρκίαν. Χθές, ἀκριβῶς, ἡμέραν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, ἐγένετο ἡ σχετικὴ ἀνακοίνωσις ἄνευ οὐδεμιᾶς προειδοποιήσεως, καὶ ἐτερματίσθη ἐντὸς πέντε λεπτῶν. Ὅταν εἰσῆλθον εἰς τὴν αἴθουσαν εἶχε τερματισθῆ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ ἀνακοινώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅπως καὶ αἱ ἀνακοινώσεις τοῦ κ. Κανελλοπούλου ἐκ μέρους τοῦ Συναγερμοῦ, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, πληροῦν ἓν κενόν, τὸ ὁποῖον εἶχε παρουσιασθῆ εἰς τὰς σχέσεις μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν εἰς τὰς ἀνακοινώσεις του ἐφάνη ἐξαιρετικὰ φειδωλὸς ὅσον ἀφορᾶ τὸ κύριον θέμα, τὸ ὁποῖον προεκάλεσε τὴν κατὰ πρωτοβουλίαν τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως, ὡς τοὐλάχιστον ἐπληροφοοήθημεν ἐκ τοῦ τύπου, μετάβασίν του εἰς Ἄγκυραν. Ὑπῆρξαν δέ, ὡς ἀνέγνωσα εἰς τὰ πρακτικά, ἀρκετὰ ἐκτεταμμέναι ἀνακοινώσεις του ἐν σχέσει μὲ ἄλλα ζητήματα, παραπεμφθέντα εἰς μίαν μικτὴν Ἐπιτροπὴν καὶ δὴ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἁλιείας.

§16Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.). Δὲν ἔθιξα τὴν ἁλιείαν.

§17Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἰς τὰ πρακτικὰ βλέπω ὅτι ὁμιλήσατε διὰ μακρῶν περὶ τῆς ἁλιείας.

§18Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.). Εἶπον δι’ ὅλα τὰ ζητήματα.

§19Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι εἰς τὰς σχέσεις αὐτὰς μετὰ τῆς Τουρκίας θὰ ἔπρεπεν ἡ Βουλὴ νὰ γνωρίζῃ μερικὰ πράγματα περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐλέχθησαν. Ἐτονίσθη ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν μόνον τὸ γεγονός, ὅτι διεπίστωσεν ὅτι ὑπάρχει μεταξὺ τῶν δύο λαῶν ἡ ἀναγκαία ἐκείνη σύμπτωσις ἀντιλήψεων, ἡ ὁποία παρέχει τὴν βάσιν διὰ τὴν περαιτέρω μεταξὺ τῶν δύο κρατῶν φιλικὴν σύνδεσιν. Δὲν νομίζω ὅτι ἦτο αὐτὸς ὁ σκοπὸς ἢ τοὐλάχιστον δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι μόνον αὐτὸς ὁ σκοπὸς ἐπικειμένης τῆς συγκλήσεως ἐν Λισσαβῶνι τῆς συσκέψεως τῆς Ἀτλαντικῆς συμφωνίας. Προηγήθη αὐτὴ ἡ συνάντησις ἐν Ἀγκύρᾳ μὲ κάποιον ἀντικειμενικὸν σκοπὸν εὐρυτέρας ἐμφανίσεως πρὸ τῆς κοινῆς γνώμης τοῦ Συνδέσμου αὐτοῦ ὁ ὁποῖος θὰ ἑνώσῃ τὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν Τουρκίαν εἰς μίαν Κοινότητα Ἑλληνοτουρκικήν, δυναμένην νὰ ἐμφανίσῃ εἰς τὴν πλευρὰν αὐτὴν διὰ τοῦ Ἀτλαντικοῦ Συνασπισμοῦ μίαν θετικὴν καὶ βάσιμον κατάστασιν, ἔρεισμα ἀπαραίτητον διὰ πᾶσαν περαιτέρω ἐνέργειαν. Εἶχον παρατηρήσει κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς ἀπουσίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀναγινώσκων τὰ ἀνακοινωθέντα, τὰ ὁποῖα ἐξεδόθησαν ὑπὸ τῆς Τουρκίας, ὅτι μετὰ μείζονος ἐμφάσεως ἐτονίζετο τὸ γεγονὸς αὐτὸ περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλῶ. Ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, εἰς ἓν ἐκ τῶν ἀνακοινωθέντων αὐτῶν, ἐλέγετο καὶ ἐτίθετο ὡς ζήτημα ἡ ἀμοιβαία εἴσοδος τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Τουρκίας εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον. Ὑποθέτω ὅτι ἡ χρησιμοποίησις τῶν λέξεων αὐτῶν εἰς τὸ Τουρκικὸν ἀνακοινωθὲν δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι συμπτωματικῶς ἁπλῆ ἀλλὰ ἀσφαλῶς ἡ φρᾶσις «ἀμοιβαία εἴσοδος», δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ σημαίνῃ τὴν σύμπτωσιν τῶν ἀμοιβαίων συμφερόντων τῶν δύο λαῶν τῶν εἰσερχομένων ταυτοχρόνως καὶ ὑπὸ τὴν κατάστασιν αὐτῆς τῆς ἀμοιβαιότητος. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν δὲν ἐτονίσθη οὐδὲν περιστατικόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἴσως, εἶναι εἰς θέσιν ὁ ἴδιος νὰ κρίνῃ ὅτι τόσα μόνον ἔπρεπε νὰ εἴπῃ. Πάντως περιωρίσθη ἁπλῶς νὰ ἐξάρῃ ὡς διαπίστωσιν τῆς ὅλης ἐπισκέψεώς του καὶ τῆς τετραημέρου διαμονῆς του ἐν Ἀγκύρᾳ τὴν μεταξὺ τῶν δύο λαῶν ὑφισταμένην διάθεσιν καλῶν μεταξύ των σχέσεων. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν δι’ οἱονδήποτε λόγον τὸν ὁποῖον αὐτὸς γνωρίζει καλλίτερον ἡμῶν ἐνόμιζεν ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσῃ εὐρύτερον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τότε δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ θελήσω νὰ τὸν προκαλέσω εἰς οἱανδήποτε ἀπάντησιν. Θὰ ἠδύνατο ὅμως τότε νὰ ἀνακοινώσῃ περισσότερα εἰς τοὺς ἐνδεδειγμένους πρὸς τοῦτο ἐκ τοῦ πολιτεύματός μας εἰς ἰδιαιτέραν σύσκεψιν. Ἐὰν ὅμως δὲν ὑπάρχῃ ἐν τούτῳ δυσχέρεια, νομίζω ὅτι δικαίωμα τῆς Βουλῆς θὰ ἦτο νὰ γνωρίζῃ ἀπὸ στόματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν τόσον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ μερικὰ πράγματα περισσότερον, ὅσον καὶ ἐπὶ τῶν ἀντιλήψεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπικρατήσουν εἰς τὴν μεθαυριανὴν ὁριστικὴν ἔνταξιν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅπως διαβάζω εἰς τὰς ἐφημερίδας, πρόκειται νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὸ Κοινοβούλιον τὴν κύρωσιν τῆς πράξεως τῆς ἐντάξεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον, πρὸ τῆς μεταβάσεως εἰς τὴν Λισσαβῶνα, τότε βεβαίως θὰ ὑπάρξῃ ὁ χρόνος διὰ νὰ κρίνωμεν εὐρύτερον καὶ τότε ἕκαστος ἡμῶν θὰ ἀναλάβῃ τὰς σχετικὰς εὐθύνας. Ἐὰν ὅμως, ὅπως ἀναγινώσκω εἰς τὰς ἐφημερίδας δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ αὐτό, ἀλλὰ πρόκειται νὰ μεσολαβήσῃ μία μεταβατικὴ περίοδος ὥστε ἐν σιγῇ καὶ ἀγνοίᾳ τοῦ Κοινοβουλίου νὰ ἐπέλθουν τὰ γεγονότα αὐτά, θὰ εἶχα νὰ συστήσω καὶ νὰ παρακαλέσω ἐὰν μὲν τὰ θέματα εἶναι ἀπολύτως ἀπόρρητα, νὰ γίνῃ μιὰ σύσκεψις ἐν τῇ ὁποίᾳ νὰ λάβωμεν γνῶσιν ὅσοι ἐξ ἡμῶν φέρουν εὐθύνας περισσοτέρας ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν. Ἄλλως ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν θὰ ἔπρεπε νὰ εἰσαγάγῃ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον νὰ συζητήσωμεν ἐν ἐκτάσει, ὅσην ἐπιτρέπει ὁ χρόνος καὶ ὅσην ἐπιβάλλουν τὰ σοβαρὰ ταῦτα θέματα. Ὁ κ. Κανελλόπουλος, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, εἶπεν ὅτι εἰς τὸν ἀγῶνα μεταξὺ ἐλευθερίας καὶ εἰρήνης ὁ ὁποῖος διεξάγεται, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι....

§20Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας καὶ εἰρήνης....

§21Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πρὸ τοῦ ὁποίου εὑρισκόμεθα, δὲν εἶναι βεβαίως ὁ πρῶτος ὁ ὁποῖος θὰ καθυστερήσῃ. Θὰ ἔλεγον εἰς τὸν κ. Κανελλόπουλον καὶ εἰς τὴν Βουλὴν νὰ θελήσῃ νὰ πιστεύσῃ ὅτι εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτὸν σήμερον, ὅπως δημιουργοῦνται αἱ πραγματικαὶ διεθνεῖς καταστάσεις, ἐὰν δὲν ἐπέλθουν ὡρισμένοι περιορισμοὶ τῆς ἐννοίας τῆς Ἐλευθερίας πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς Εἰρήνης, δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἔχωμεν τὸ ἀποτέλεσμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιθυμοῦμεν. Εἶναι πλέον κοινὸν μυστικόν, εἶναι πλέον κοινὴ ἀλήθεια. Ὅτι ἡ ἀναγκαστικὴ στέρησις.....

§22Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρεξηγήσατε τὴν λέξιν.

§23Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τότε τὴν ἐξηγῶ ἁπλῶς.

§24Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ἐχρησιμοποίησα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν βασικῶν δημοκρατικῶν ἰδεωδῶν, ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς κυριαρχίας τῶν κρατῶν, τῆς αὐτοδυνάμου ἱστορικῆς παρουσίας τῶν κρατῶν. Ἐὰν ἔδιδον εἰς τὴν λέξιν δευτέραν ἔννοιαν, τότε θὰ εἴχατε δίκαιον.

§25Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Σύμφωνος εἶμαι εἰς αὐτό. Καὶ ἀκριβῶς λαμβάνων ἀφορμὴν ἐξ αὐτοῦ ποὺ εἴπατε, καὶ εἶναι βέβαιον ὅτι δὲν ἠθέλατε νὰ φθάσετε εἰς αὐτὸ τὸ συμπέρασμα, δι’ αὐτὸ τὸ τονίζω, διὰ νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ὅλα τὰ κράτη, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποτελέσουν μέλη τῆς μεγάλης Κοινότητος τῆς Ἀτλαντικῆς νὰ ἔχουν ἐκ τῶν προτέρων ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὡρισμένος βαθμὸς τῶν κυριαρχικῶν των δικαιωμάτων, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ παραχωρηθῇ εἰς μίαν γενικὴν ἐξουσίαν ἡ ὁποία νὰ διέπῃ τὰ τῆς Κοινότητος αὐτῆς. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένω, παρὰ τὴν ἐξήγησιν τοῦ κ. Κανελοπούλου, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ ἀποτελεῖ ἕνα εἶδος περιορισμοῦ τῆς ἐλευθερίας ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς κυριαρχίας τῶν κρατῶν, δι’ αὐτὸ λαβὼν ἀφορμὴν ἐξ αὐτοῦ ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω τὴν ἀλήθειαν αὐτήν, ἡ ὁποία ὑποθέτω δὲν θὰ εὑρίσκῃ οὐδένα διαφωνοῦντα ἐν τῇ Βουλῇ. Δὲν γνωρίζω κ. Πρόεδρε ἂν εἰς ὅσα ἠθέλησα νὰ προσθέσω εἰς τὰ χθὲς λεχθέντα ἐπὶ τοῦ θέματος, θὰ ἦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν εἰς θέσιν νὰ μᾶς δώσῃ ἀποσαφήνισιν καὶ διευκρίνησίν τινα. Θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ἦτο δυνατὸν ἡ Βουλὴ ἢ νὰ μάθῃ τι πλέον ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἐλέχθησαν, ἢ νὰ γνωρίσωμεν κατ’ ἄλλον τινὰ τρόπον ποῖαι θὰ εἶναι αἱ κατευθυντήριοι γραμμαί, αἱ ὁποῖαι θὰ καθορίσουν τὴν περαιτέρω πολιτικὴν τῆς Ἑλλάδος ἐν τῇ ἐντάξει της ἐν τῷ Ἀτλαντικῷ καὶ κυρίως ποῖαι θὰ εἶναι αἱ γραμμαὶ— καὶ ἐπιμένω ἐπ’ αὐτοῦ— αἱ ὁποῖαι θὰ καθωρίσουν τὴν στενὴν καὶ ἀπόλυτον συνεργασίαν μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῆς Τουρκίας ὡς μιᾶς κοινότητος εἰς τὴν θέσιν μας ὡς μελῶν τοῦ Συμφώνου.

§26Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος δὲν ἐπρόσεξε τὰ λεχθέντα παρ’ ἐμοῦ. Διότι ἐτόνισα ρητῶς, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία πρόκειται νὰ καταρτισθῇ θὰ ἔχῃ εὐρυτάτην δικαιοδοσίαν καὶ θὰ ἐπιληφθῇ ὅλων τῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὰς δύο Χώρας. Δὲν εἶναι μόνον τὸ ζήτημα τῆς ἁλιείας, εἶναι καὶ πολλὰ ἄλλα ἐκκρεμῆ ζητήματα τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν μεταξὺ τῶν δύο λαῶν καὶ τὰ ὁποῖα εἶμαι βέβαιος τι θὰ εὕρουν μίαν εὐτυχῆ λύσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ Ἀτλαντικοῦ Συμφώνου, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Τσαλδάρης πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι κατὰ τὸ Καταστατικὸν τῶν Χωρῶν τοῦ Ἀτλαντικοῦ, δὲν ἔχομεν κἂν δικαίωμα νὰ προβαίνωμεν εἰς συμφωνίας μὲ ἄλλην χώραν, πλὴν ἐκτὸς τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τοῦ Ἀτλαντικοῦ. Κατὰ συνέπειαν δὲν ἠμποροῦμεν ἀπὸ τώρα νὰ εἰσέλθωμεν εἰς συζητήσεις, προτοῦ δοῦμε ποῖαι εἶναι αἱ ὑποχρεώσεις τῶν δύο Χωρῶν αἱ ἀπορρέουσαι ἐκ τοῦ Ἀτλαντικοῦ Συμφώνου. Ἐμείναμεν σύμφωνοι μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅτι μεταβαίνοντες εἰς Λισσαβῶνα, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ κληθῶμεν θὰ συνεννοούμεθα ἐκ τῶν προτέρων ἐπὶ ὅλων τῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ἢ τὰ ὁποῖα πρόκειται ἡμεῖς νὰ φέρωμεν ἐνώπιον τῶν Χωρῶν τοῦ Ἀτλαντικοῦ Συμφώνου, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ τὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἀπὸ κοινοῦ. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τῆς διαδικασίας, ἐὰν θὰ γίνῃ ἡ κύρωσις ὑπὸ τῆς Βουλῆς, σᾶς πληροφορῶ ὅτι προεκρίθη διὰ τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν κληθῶμεν καὶ δὲν ὑπάρχουν τὰ χρονικὰ περιθώρια διὰ νὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν, νὰ ἐξουσιοδοτηθῶμεν ἐκ μέρους τοῦ Βασιλέως καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ δώσωμεν εἰς τὴν Οὐάσιγκτων μίαν προκαταρκτικὴν ἐπικύρωσιν, ἡ ὁποία ἐκ τῶν ὑστέρων θὰ κυρωθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, τοῦτο μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ μὴ καθυστερήσωμεν καὶ διὰ νὰ μὴ παραμείνωμεν ἔξω τῆς συσκέψεως τῆς Λισαβῶνος, διότι νομίζομεν, ὅτι εἶναι καιρὸς πλέον νὰ ἀκουσθῇ καὶ ἡ φωνὴ τῆς Ἑλάδος εἰς τὴν διάσκεψιν αὐτήν. Συνεπῶς, δὲν νομίζω ὅτι ὁ κ. Τσαλδάρης ἔχει δίκαιον εἰπὼν τὰ ὅσα εἶπε.

§27Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις ἐπὶ ὅσων εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ παράδειγμα ἄλλων κρατῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ μικρότερα ἡμῶν καὶ τὰ ὁποῖα διὰ τοῦ συνασπισμοῦ των ἔχουν ἐπιτύχει εἰς τὴν Ἀτλαντικὴν κοινότητα περισσότερα πράγματα ἀπὸ ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῶμεν. Ὁμιλῶ περὶ τοῦ Βελγίου, τοῦ Λουξεμβούργου καὶ τῆς Ὁλλανδίας. Ἀλλὰ δὲν ὡμίλησα περὶ ἰδιαιτέρων συμφωνιῶν, ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ μιᾶς ἐπισήμου συμφωνίας περιφερειακῆς ἢ συμμαχικῆς μορφῆς ἢ ἀνανεώσεως συμμαχικῶν σχέσεων, αἱ ὁποῖαι καὶ εἰς τὸ 1948 ἐπὶ ὑπουργίας μου εἶχον ἀρχίσει. Εἴχομεν ἀρχίσει τότε νὰ κάμωμεν τοιαύτας συνεννοήσεις αἱ ὁποῖαι εἶχον ἀρκετὰ προαχθῆ. Ἀκολούθως ὅμως ἐπῆλθε κάποια καθυστέρησις λόγῳ τῆς ἐν Παλαιστίνῃ τότε πολεμικῆς καταστάσεως. Ἑπομένως, φοβοῦμαι ὅτι ἀποτελεῖ παρανόησιν τὸ ὅτι ἐν τῷ Ἀτλαντικῷ δὲν μᾶς εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ κάμωμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ ἐὰν ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, θὰ πεισθῇ ὅτι ἔτσι ἔχει τὸ θέμα. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ταχυτέραν εἴσοδόν μας εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν Λισσαβῶνα ἐγὼ τολμῶ νὰ εἴπω ὅτι δὲν συμμερίζομαι ποσῶς τὴν σπουδὴν αὐτήν. Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀποδώσωμεν μείζονα σημασίαν εἶναι τὸ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ Σύμφωνον ἀρκετὰ ἰσχυροὶ καὶ ἀρκετὰ ἐν κοινότητι μὲ τὴν Τουρκίαν ὥστε πραγματικὰ ἡ κοινὴ φωνὴ τῶν δύο κρατῶν νὰ ἀποτελῇ τὸ ἔρεισμα τὸ ἀπαραίτητον εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτὴν ἐδῶ διὰ τὴν περαιτέρω δρᾶσιν. Δὲν νομίζω ἑπομένως ὅτι ἡ σπουδὴ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα ἀμφιβόλου ἀξίας ὁδηγόν μας διὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον. Δὲν νομίζω ὅτι αὐτὴ ἡ ἄποψις θὰ πρέπει νὰ χαρακτηρίζῃ τὴν πολιτικήν μας. Αὕτη θὰ βασισθῇ εἰς τὴν θέσιν ἡ ὁποία θὰ χαρακτηρίσῃ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Τουρκίαν εἰσερχομένας εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον.

§28Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.). Σᾶς τὸ εἶπα.

§29Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὄχι, ἀπεδώσατε μίαν ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν καὶ ἐγὼ ἀπαντῶ ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν ἡ ταχυτέρα εἴσοδος, ὅσον ἔχει σημασίαν ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον θὰ εἰσέλθωμεν καὶ ἡ δύναμις μὲ τὴν ὁποίαν θὰ εἰσέλθωμεν.

§30Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντ. Κυβ.). Ἐγὼ σᾶς εἶπα ὅτι ἐπείγομαι διὰ τὴν ταχυτέραν συμμετοχὴν καὶ σᾶς εἶπα ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας νὰ τηρήσωμεν κοινὴν πολιτικὴν ἀπέναντι ὅλων τῶν ζητημάτων, ἀλλὰ προτοῦ προβῶμεν εἰς συμφωνίας, θὰ πρέπει νὰ ἴδωμεν τὰς ὑποχρεώσεις αἱ ὁποῖαι ἀπορρέουν ἐκ τοῦ καταστατικοῦ. Λυποῦμαι πολὺ διότι δὲν συμφωνοῦμεν, κύριε Τσαλδάρη.

§31Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἶμαι εὐτυχὴς διότι ἡ σημερινὴ διακοπή μου σᾶς ἠνάγκασε νὰ κάμετε τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν εἴπατε πρὸ ὀλίγου καὶ αὐτὸ ἤθελα ἀκριβῶς νὰ προκαλέσω, διότι αὐτὰ ἐλέγοντο διὰ τῶν ἐφημερίδων, δὲν εἶχον ὅμως λεχθῆ ἐπισήμως ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Χαίρω πολὺ δι’ αὐτό. Ἀλλὰ παρὰ ταῦτα διαπιστῶ ἐπίσης διότι μεταξὺ ἐμοῦ καὶ ὑμῶν, ὑμῶν ὡς Κυβερνήσεως καὶ ἐμοῦ ὡς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ μία ἀμφισβήτησις περὶ τὴν ἀνάγκην ἢ μὴ ἀνάγκην τῆς ταχυτέρας εἰσόδου ἡμῶν εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον. Ἐὰν σεῖς τὰ ἔχετε λύσει, τότε ἔχει καλῶς, ἐὰν βεβαίως τὰ ἔχετε λύσει τὰ ζητήματα αὐτὰ ἐκ τῶν προτέρων.

§32Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ἀπὸ ὅτι ἐνθυμοῦμαι ἀπὸ τὴν προηγουμένην Βουλήν, ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ὁ ὁποῖος ἦτο καὶ ἀρχηγὸς τῆς πλειοψηφίας ἐπείγετο πάντοτε καὶ ἠξίου ἐπιμόνως τὴν σύνδεσίν μας μετὰ τῶν μεγάλων συμμάχων καὶ ὅταν ἤρχισε τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον, εἶχε μίαν σπουδὴν εἰς τὸ νὰ μετάσχῃ καὶ ἡ Ἑλλάς. Οὐδέποτε ἔδειξε διάθεσιν νὰ μείνωμεν ὀλίγον ἐν καθυστερήσει ἢ νὰ ζητήσωμεν ἀνταλλάγματα. Πάντοτε ἔλεγεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὅτι ἔπρεπε νὰ μετάσχῃ ἡ Ἑλλὰς τὸ ταχύτερον καὶ ἐκ τῶν πρώτων. Πρώτην φορὰν ἀκούω ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἔχει ἐνδοιασμοὺς καὶ ὅτι πρέπει νὰ θέσωμεν καὶ ὅρους καὶ νὰ καθυστερήσωμεν εἰς τὴν συμμετοχήν μας εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον.

§33Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κάμετε λάθος. Ἐπειγόμην ἄλλοτε εἰς τὴν σύνδεσιν γενικῶς τῶν σχέσεών μας μετὰ τῶν Μεγάλων Συμμάχων, γνωρίζετε δὲ σεῖς ὅτι αὐτὸ ἦτο ἀπαραίτητον διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Ἑλλὰς νὰ ἐπιβιώσῃ καὶ ἀποκτήσῃ τὸν ἀναγκαῖον στρατόν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἠδύνατο νὰ βασίσῃ τὴν πολιτικήν της. Σήμερον ὅμως ἔχει μεσολαβήσει ἡ νίκη τῆς Ἑλλάδος καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς εἶναι ὁ κύριος παράγων, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀναγκαῖος ἐν τῷ Ἀτλαντικῷ Συμφώνῳ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διαφεύγῃ τοῦτο τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἡ Ἑλλὰς ηὐτύχησε νὰ διατελῇ σήμερον ὑπὸ συνθήκας ὅλως διαφορετικὰς ἐκείνων, τὰς ὁποίας ἀντιμετώπισε πρότερον. Καὶ ἡ διαφορὰ τῆς θέσεώς της ἐξηγεῖ τὴν διαφορὰν τῆς πολιτικῆς μας. Τὴν διαφορὰν ταύτην ἀσφαλῶς ἀντιλαμβάνεσθε καὶ φοβοῦμαι ὅτι δὲν μὲ παρηκολουθήσατε εἰς ὅσα εἶπα, ἢ ὅτι ἄλλως ἀκολουθεῖτε ἐσφαλμένην ὁδόν. Ἦτο διάφορος ἡ θέσις τῆς Ἑλλάδος τὸ 1946 καὶ τὸ 1947. Τὰ ἐζήσαμεν τὰ γεγονότα αὐτά.

§34Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Τότε διεξήγετο ἀγὼν ἔνοπλος καὶ ἦτο πλέον ἐμφανὴς ἡ θέσις τῆς Ἑλλάδος ἡ στρατιωτικὴ καὶ συνεπῶς τότε ἐνεφανίζετο περισσότερον ἔντονος ἡ θέσις τῆς Ἑλλάδος ὡς στρατιωτικῆς δυνάμεως. Δὲν βλέπω σήμερον νὰ εἶναι ἡ περίστασις πλέον εὐνοϊκὴ ἀπὸ ὅ,τι ἦτο τότε.

§35Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ποῦ βλέπετε ὁμοιότητα τῆς σήμερον πρὸς τὸ 1946 καὶ 1947; Σήμερον ἡ Ἑλλὰς ἔχει νικήσει ἕνα πόλεμον τὸν ὁποῖον δὲν ἐκέρδισε κανένα ἄλλο κράτος καὶ θὰ σπεύσῃ νὰ κάμῃ μίαν ἐνέργειαν χωρὶς νὰ ἔχῃ προεξασφαλισθῇ κατὰ τοῦτο; Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν μᾶς εἶπεν ἀρκετὰ ἀπόψε ἀπὸ ὅσα ἠδύνατο νὰ μᾶς εἴπῃ.

§36Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀπόψε τὸ ὅλον θέμα τῆς ἐντάξεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον. Αἱ δηλώσεις, εἰς τὰς ὁποίας εἶχε προβῆ ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν χθές, ἦσαν δηλώσεις περιωρισμένης ἐκτάσεως. Ὁ κ. Βενιζέλος χθὲς ἀνέφερεν εἰς τὴν Βουλὴν τὰς ἐντυπώσεις του ἀπὸ τὸ ταξίδιόν του εἰς Τουρκίαν καὶ προέβη καὶ εἰς γενικωτέρας τινὰς παρατηρήσεις περὶ τῶν σχέσεων τῶν διαρκῶς περισσότερον συσφιγγομένων σχέσεων μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας. Δι’ αὐτὸ καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἠρκέσθη εἰς τὴν ἐκδήλωσιν τῆς βαθείας της ἱκανοποιήσεως διὰ τὰς ἀνακοινώσεις, εἰς τὰς ὁποίας προέβη ὁ κ. Βενιζέλος, ἢ μᾶλλον διὰ τὰς διαπιστώσεις τὰς ὁποίας ἔκαμε, μεταβὰς εἰς τὴν Τουρκίαν. Λέγω ὅτι ὁ κ. Τσαλδάρης ἔφερε τὸ θέμα τῆς ἐντάξεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον διότι ὁ διάλογος, ὁ ὁποῖος διεξήχθη πρὸ ὀλίγου ἐνώπιον ἡμῶν μεταξὺ τοῦ κ. Τσαλδάρη, τοῦ κ. Βενιζέλου καὶ τοῦ κ. Ρέντη ἀφεώρα κατ’ οὐσίαν τὴν ὀρθότητα ἢ μὴ τῆς ἐντάξεώς μας εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν καὶ τὰς προϋποθέσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας ἔπρεπε νὰ σημειωθῇ ἡ ἔνταξις αὐτή. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι τὸ θέμα τοῦ Ἀτλαντικοῦ Συμφώνου εἶναι ἕνα θέμα τόσον μεγάλης σημασίας διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος ἀλλὰ καὶ δι’ ὁλόκληρον τὴν ἀνθρωπότητα, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν προχείρως νὰ γίνῃ συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν ἐπ’ αὐτοῦ. Παρὰ ταῦτα βασιζόμενος καὶ ἐπὶ τῶν προηγουμένων δηλώσεων τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ Στρατάρχου Παπάγου ἔχω τὴν ὑποχρέωσιν, ἐφ’ ὅσον ἐθίχθη τὸ θέμα, ἔστω καὶ ὑπ’ αὐτὴν τὴν πρόχειρον μορφὴν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νὰ τονίσω ὅτι ὁ Ἑλλ. Συναγερμὸς θεωρεῖ ὀρθὴν τὴν πολιτικὴν ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὴν ἔνταξιν ἡμῶν εἰς τὸ Βορειοατλαντικὸν Σύμφωνον. Βεβαίως εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους καὶ ἐλπίζω ὅτι τὸ ἀναγνωρίζουν τοῦτο καὶ οἱ Μεγάλοι Σύμμαχοί μας ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐξεπλήρωσε καὶ ἐκπληρώνει τὰς ὑποχρεώσεις της ἀπέναντι τῶν ἐλευθέρων ἐθνῶν καὶ ἀσχέτως τῆς ἰδιότητος αὐτῆς ὡς μέλους τῆς Βορειοατλαντικῆς συμφωνίας. Ἡ Ἑλλὰς ὑπῆρξε κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν ἐκείνη ἡ ὁποία ἐπροβάδισεν εἰς τὰς θυσίας καὶ ἡ ὁποία, ὅταν εἰς τὴν Κορέαν ἐσημειώθη ἡ ἐπιδρομὴ ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ δυστυχῶς νὰ ἀποτελῇ μίαν ἀφορμὴν κινδύνου παγκοσμίου, ἔσπευσεν, ὅπως ἔσπευσαν καὶ ἄλλα ἐλεύθερα Ἔθνη νὰ ἀποστείλῃ, καὶ σοβαρὰν στρατιωτικὴν μονάδα εἰς τὴν Ἄπω Ἀνατολήν. Βεβαίως αἱ ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἐξεπλήρωσε καὶ ἐκληροῖ ἡ Ἑλλὰς ἐν Κορέᾳ εἶναι ὑποχρεώσεις αἱ ὁποῖαι προκύπτουν ἀπὸ τὴν ἰδιότητα τῆς Ἑλλάδος ὡς μέλους τοῦ Ὀργανισμοῦ Η. Ε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχουν πολλὰ ἄλλα μέλη τοῦ Ὀργανισμοῦ Η. Ε. τὰ ὁποῖα δὲν ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ τῆς θυσίας καὶ τῆς ἱστορικῆς πρωτοβουλίας εἰς τὸ ὁποῖον ἔφθασεν ἡ Ἑλλάς. Ἑπομένως τὰς ὑποχρεώσεις μας, ἡμεῖς τὰς ἐξεπληρώσαμεν, τὰς ἐκπληροῦμεν καὶ θὰ τὰς ἐκπληροῦμεν καὶ εἰς τὸ μέλλον ἀσχέτως τῆς ἰδιότητος τῆς Ἑλλάδος ὡς μέλους τῆς Βορειοατλαντικῆς ἑνώσεως. Παρὰ ταῦτα πρέπει νὰ δηλώσωμεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὅτι θεωροῦμεν τὴν καὶ τυπικῶς πλέον ἐπιβαλλομένην ἐπιπρόσθετον ὑποχρέωσιν τῆς Ἑλλάδος ὅπως ἀνταποκριθῇ εἰς ὅσα ἐπιβάλλει ἡ διασφάλισις τῆς εἰρήνης καὶ εἰς ὅσα ἐπιβάλλει ἡ διασφάλισις τῶν δημοκρατικῶν ἀρχῶν εἰς τὸν κόσμον, ἡ ἐπιπρόσθετος τυπικὴ ὑποχρέωσις ἡ ὁποία προκύπτει ἀπὸ τὴν ἔνταξίν της εἰς τὸ Β. Ἀτλαντικὸν σύμφωνον, ὡς λίαν εὐπρόσδεκτον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρήσωμεν οὐδεμίαν ὑποχρέωσιν, ἐφ’ ὅσον ἡ ὑποχρέωσις αὐτὴ συνδέεται μὲ τὴν διασφάλισιν τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἐλευθερίας εἰς τὸν κόσμον, ὡς ἀνωτέραν τῶν ἠθικῶν καὶ ψυχικῶν μας δυνάμεων καὶ οὕτω δεχόμεθα τὴν ἔνταξίν μας εἰς τὸ Βορειοατλαντικὸν σύμφωνον μὲ βαθὺ αἴσθημα ἱκανοποιήσεως. Θεωροῦμεν δὲ ὅτι ἡ ἔνταξις αὐτὴ δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ συνδεθῇ μὲ προϋποθέσεις ἄλλας πλὴν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι συνδέονται μὲ αὐτὸ τοῦτο τὸ Καταστατικὸν τῆς Βορειοατλαντικῆς συμμαχίας. Ὁ κ. Τσαλδάρης ἔκαμεν ὑπαινιγμοὺς περὶ ἄλλων διαπραγματεύσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔπρεπε νὰ προηγηθοῦν. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ Ἑλλάς, προκειμένου νὰ ἀναλάβῃ ὑποχρεώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπόστασιν τοῦ ἐλευθέρου κόσμου, ὅτι θὰ ἔπρεπε τὰς ὑποχρεώσεις αὐτὰς νὰ τὰς ἐξαρτήσῃ ἀπὸ τὴν πραγματοποίησιν προϋποθέσεων ἄλλων ἐκτὸς ἐκείνων αἱ ὁποῖαι συνδέονται μὲ τὴν ἱστορικήν της συνείδησιν καὶ μὲ τοὺς βασικοὺς σκοποὺς τοῦ Βορειοατλαντικοῦ συμφώνου. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶναι δυνατὸν νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπικυρωθῇ ἡ ἔνταξίς μας εἰς τὸ Βορειοατλαντικὸν σύμφωνον πρὸ τῆς διασκέψεως τῆς Λισσαβῶνος, ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ὡς ἀντιπολίτευσις θὰ εἶναι βεβαίως ἱκανοποιημένος διὰ τὴν πρᾶξιν αὐτήν. Ἐὰν ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ τοῦτο, αὐτὸ δὲν θὰ προκαλέσῃ οὐδεμίαν ἐκ μέρους ἡμῶν ἐπιφύλαξιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔνταξιν τὴν ὁριστικὴν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Βορειοατλαντικὸν σύμφωνον, ἡ Κυβέρνησις δικαιοῦται ἀπὸ πλευρᾶς Συναγερμοῦ νὰ εἶναι βεβαία, ὅτι τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐντάξεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Βορειοατλαντικὸν τὴν ἐγκρίνει ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ πρὸ τῆς τυπικῆς ἐπικυρώσεως, ἡ ὁποία θὰ σημειωθῇ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις ἐθεώρησα ἀναγκαῖον ὅπως κάμω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ τοῦτο χωρὶς νὰ ὑποτιμῶ τὴν ἀξίαν ὡρισμένων παρατηρήσεων εἰς τὰς ὁποίας προέβη ὁ κ. Τσαλδάρης. Αἱ παρατηρήσεις αὐταί, αἱ ἀναφερόμεναι εἰς τὴν ἰδιαιτέραν ἀποστολὴν τὴν ὁποίαν θὰ ἀναλάβῃ τυχὸν ἡ Ἑλλὰς ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ Βορειοατλαντικοῦ Συμφώνου, ἔχουν βεβαίως τὴν ἀξίαν των, ἀλλὰ πρῶτον δὲν νομίζω ὅτι τοιαῦτα ζητήματα συνδεόμενα μὲ τὴν εἰδικωτέραν στρατιωτικὴν ἀποστολὴν τῆς Ἑλλάδος, ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ Βορειοατλαντικοῦ Συμφώνου, εἶναι δυνατὸν νὰ συζητοῦνται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, δεύτερον δὲ νομίζω, ὅτι αἱ συζητήσεις αὐταὶ καὶ αἱ διπλωματικαὶ ἀκόμη πρέπει νὰ γίνουν ἀφοῦ εἰσέλθωμεν εἰς τὸ Βορειοατλαντικὸν Σύμφωνον. Ἡ Ἑλλὰς ἀποτελεῖ μονάδα ἠθικὴν καὶ στρατιωτικὴν τοιαύτην, ὥστε καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν ἔνταξίν της, ἐὰν ἐγίνοντο αἱ οἱαιδήποτε συζητήσεις, ἡ Ἑλλὰς θὰ ἦτο δυνατὸν μὲ ὑψηλὰ τὴν κεφαλὴν νὰ διεκδικήσῃ τὰ δικαιώματά της καὶ νὰ ἀναλάβῃ τὰς ὑποχρεώσεις ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ἀνταποκρίνονται εἰς τὸ ἱστορικόν της ἦθος ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἔνταξίν της, εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ τοῦτο, ἀρκεῖ ἡ διαχείρισις τοῦ θέματος ἐκ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως νὰ εἶναι οἵα πρέπει νὰ εἶναι. Ἡ Ἑλλὰς θὰ εἶναι ἱκανὴ νὰ λάβῃ τὴν θέσιν ἐκείνην ἡ ὁποία τῆς ἁρμόζει, ὄχι ἁπλῶς ἀπὸ ἀπόψεως δικαιωμάτων ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόψεως ὑποχρεώσεων. Ἡ Ἑλλὰς ἀποτελεῖ ἰσχυρότατον ἠθικὸν παράγοντα εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τοῦ κόσμου ὁ ὁποῖος ὀνομάζεται Ἀνατολικὴ Μεσόγειος. Εἰς αὐτὸν τὸν τομέα ἡ Ἑλλὰς ἐξεπλήρωσε πάντοτε τὰ καθήκοντά της θὰ ἐκπληρώσῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον τὰ καθήκοντά της καὶ ἡ σημασία τοῦ τομέως αὐτοῦ, ὅπως καὶ οἱουδήποτε ἄλλου τομέως, εἰς τὸν κόσμον, ἀκόμη καὶ τοῦ τομέως ὁ ὁποῖος ὀνομάζεται Κορέα, ἡ σημασία αὐτοῦ ἐπεκτείνεται ἐπὶ τῆς γῆς μας ὁλοκλήρου. Δὲν ὑπάρχει γεωγραφικὸς τομεὺς εἰς τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος νὰ δύναται νὰ θεωρηθῇ ἀπομεμονωμένος. Ὅταν κινδυνεύῃ ὁ εἷς, ὅλοι οἱ τομεῖς κινδυνεύουν. Ἐξουσιοδοτοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ δηλώσῃ εἰς τοὺς Συμμάχους μας ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἵσταται πλησίον των, ὅπως εἶναι βεβαία ὅτι θὰ σταθοῦν καὶ ἐκεῖνοι πλησίον της. Θεωρῶ καθῆκον μου μάλιστα νὰ τονίσω, ὅτι καὶ ἐὰν ἀκόμη ἄλλοι παραλείψουν τυχὸν τὸ καθῆκον των ἀπέναντι τῆς Ἐλευθερίας καὶ τῆς Δημοκρατίας, ἡ Ἑλλὰς ὁπωσδήποτε θὰ τὸ ἐκπληρώσῃ. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§37Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, χαίρω ὅτι ἔδωκα τὴν ἀφορμὴν εἰς τὸν φίλον κ. Κανελλόπουλον νὰ ἀναπτύξῃ τὸ θέμα εὐρύτερον. Φοβοῦμαι ὅμως ὅτι ἐξετάθη εἰς ἐννοίας, τὰς ὁποίας ἐγὼ δὲν ἔθιξα. Ἐγὼ δὲν εἶπον ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν πρέπει νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον. Εἶπον ὅτι πρέπει νὰ προηγηθοῦν ὡρισμέναι συμφωνίαι, τοπικῆς μορφῆς, ὥστε κατὰ τὰς συζητήσεις τῆς εἰσόδου μας νὰ εἴμεθα τόσον ἰσχυροί, ὅσον ἰσχυρὰ εἶναι καὶ ἄλλα Κράτη συνδεθέντα ἐν συνασπισμῷ. Δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον ἄλλα κράτη δύνανται νὰ συζητοῦν τοιαύτας συμφωνίας, ἡμεῖς δὲ ἐδῶ νὰ μὴν δυνάμεθα νὰ τὰς συζητήσωμεν. Εἶναι γνωστὴ ἡ θέσις τῆς Ἑλλάδος, εἶναι γνωστὴ ἡ ἀπόφασίς μας νὰ πολεμήσωμεν μέχρις ἐσχάτων. Αὐτὸ τὸ γνωρίζουν ὅλοι. Εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὸ ὄνομα τῆς Ἑλλάδος ἡ προσήλωσίς της πρὸς τὴν ἐλευθερίαν, πρὸς τὴν ὁποίαν ἡ Χώρα μας τρέφει μεγαλυτέραν ἀπὸ κάθε ἄλλον Εὐρωπαϊκὸν λαόν, ἀφοσίωσιν καὶ πίστιν. Δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ θέμα. Ἐγὼ εἶπον πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν βλέπω τὴν ἀνάγκην τῆς σπουδῆς τόσον μεγάλην καὶ ἐπιτακτικήν. Πρέπει ἴσως νὰ ἐξασφαλισθοῦν μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ἀπαραίτητα ὄχι μόνον εἰς ἡμᾶς, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς Συμμάχους μας, διὰ τὴν λύσιν τόσων ζητημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ προκαλέσῃ ἡ εἴσοδός μας εἰς οἱονδήποτε Σύμφωνον. Εἶναι γνωστὸν ἤδη ὅτι διεξάγεται συζήτησις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τερματισθῇ δι’ ὡρισμένης συνθήκης, ἀφορῶσα τὸ πῶς θὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου. Δὲν γνωρίζω ποίαν ἐλάβομεν θέσιν εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Αὐτὸ τὸ γνωρίζει μόνον ἡ Κυβέρνησις. Δὲν δύνασθε ὅμως νὰ μοῦ εἰπῆτε ὅτι ἡ σημερινὴ Ἑλλάς, ἡ σημερινὴ Ἑλλὰς ἐπαναλαμβάνω, μαζὺ μὲ τὴν Τουρκίαν ἀποτελοῦν μίαν δύναμιν 600–700 χιλ. ἀνδρῶν ὑπὸ τὰ ὅπλα, δηλ. τὴν μεγαλειτέραν εὐρωπαϊκὴν δύναμιν, δὲν δύναται ἐν πλήρει ἰσοτιμίᾳ νὰ ἐξασφαλίσῃ αὐτὴν τὴν συνεργασίαν καὶ δὲν θὰ ἔχῃ θέσιν νὰ ὁμιλῇ, λόγῳ ἀκριβῶς τῆς εἰδικῆς θέσεως τὴν ὁποίαν δικαιοῦται νὰ ἔχῃ καὶ λόγῳ τῶν θυσιῶν, εἰς τὰς ὁποίας ὑπεβλήθη καὶ λόγῳ τῆς διαθέσεως τὴν ὁποίαν ἔχει νὰ θυσιάζεται πάντοτε ὑπὲρ τῶν ἐλευθεριῶν τῶν λαῶν.

§38Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Ἀντιλαμβάνομαι τὴν στενοχωρίαν τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὅτι ἡμεῖς οἱ συνοδοιπόροι, προσεχωρήσαμεν εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον καὶ τοῦ ζητῶμεν συγγνώμην δι’ αὐτό. (Χειροκροτήματα).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ

ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Κ. Μπέλλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἀναπήρου Α. Μυτακίδου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ζητοῦντος ἄμεσον ἐπέκτασιν τοῦ παρεχομένου εὐεργετήματος καὶ εἰς τοὺς ἔχοντας ἀναπηρίαν κάτω τῶν 25%,

§40Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ταμβακᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Δικαιοσύνης, ἵνα πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῇ βάσει ποίας διαδικασίας θὰ δικασθοῦν οἱ ἀνακαλυφθέντες ἀναρχικοὶ συμμορῖται τῆς Γλυφάδος.

§42Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Θὰ παραιτηθῶ τῆς ἐρωτήσεώς μου, διότι ἀσφαλῶς ἡ ἐπὶ τρεῖς συνεδριάσεις ἀπουσία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, σημαίνει ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπάντησις νὰ μᾶς δοθῇ. Ἠρώτησα διὰ τοὺς ἀναρχικοὺς τῆς Γλυφάδος μὲ ποῖον σύστημα θὰ δικασθοῦν καὶ ἐὰν θὰ ἐκτελεσθοῦν αἱ ποιναί. Διὰ τὰς προηγουμένας ἐρωτήσεις ἐπῆρα ἀπαντήσεις οὐδὲν ἐμφαινούσας καὶ ἑπομένως τώρα δὲν θέλω οὐδεμίαν ἀπάντησιν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Στρᾶτος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἰωαννίνων, ζητούσης χορήγησιν καλλιεργητικῶν δανείων.

§44Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται δι’ ἓν γενικώτερον ζήτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ἐπίκαιρον: τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια. Θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ νὰ τοῦ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν του ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ δίδωνται ἐγκαίρως τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια καὶ ὅλα μαζύ, διότι ἄλλως εἶναι σχεδὸν ὡς νὰ μὴ δίδεται τίποτε.

§45Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Μελετᾶται τὸ θέμα.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§47Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, θέλω νὰ σᾶς παρακαλέσω διὰ τὸ αἴτημα τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἰωαννίνων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καλλιεργητικὰ δάνεια. Πρόκειται περὶ μιᾶς περιφερείας ἐντελῶς κατεστραμμένης καὶ ἐχούσης ἐλλείψεις εἰς ἅπαντα τὰ γεωργικὰ μέσα καὶ ἐὰν δὲν ἐνισχυθοῦν δὲν δύνανται νὰ ἀνταπεξέλθουν εἰς τὰς ἀντιξοότητας. Ἐπὶ πλέον κ. Ὑπουργὲ ἤθελον νὰ θίξω τὸ ζήτημα ἐὰν ἡ Ἀγροτοτράπεζα δίδῃ δάνεια χωρὶς τόκον διὰ τὴν ὄρυζαν. Πρέπει νὰ διατάξητε νὰ δίδῃ δάνεια ἡ Τράπεζα εἰς τοὺς καλλιεργητὰς τῆς Ἠπείρου ὅπως ἐπίσης καὶ νὰ πληρωθοῦν τὰ χρήματα τῶν ὀρυζοκαλλιεργητῶν.

§48Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Εἰς τὴν ἀναφορὰν ὑπάρχουν τέσσερα μεγάλα προβλήματα τὸ πρῶτον εἶναι ἡ ἔγκαιρος χρηματοδότησις ἀπὸ τὴν Ἀγροτοτράπεζαν, τὸ δεύτερον τὸ ποσὸν ποὺ διατίθεται διὰ καλλιεργητικὰ δάνεια, τὸ τρίτον ὁ τόκος τῆς Ἀγροτικῆς πρὸς τοὺς ἀγρότας καὶ τὸ τέταρτον ὁ τόκος μὲ τὸν ὁποῖον χρηματοδοτεῖται ἡ Ἀγροτική. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἐξετάσῃ τὰ μεγάλα αὐτὰ προβλήματα ὄχι διότι πιστεύω ὅτι δὲν τὰ ἐξετάσῃ ἀλλὰ διότι εἶναι τόσον μεγάλη ἡ σημασία των ὥστε χρήζουν τῆς ἠθικῆς ἐνισχύσεως ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς. Μικρὸς τόκος διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῆς ἀγροτιᾶς, ἐλάττωσις τοῦ τόκου πρὸς τοὺς ἀγρότας, αὔξησις τῶν ποσῶν τῶν διατιθεμένων χρημάτων πρὸς τοὺς ἀγρότας δι’ αὐτῶν καὶ μόνον ἡ Α.Τ.Ε. θὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν προορισμόν της.

§49Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ κράτος βραδυπορεῖ εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐνισχύσεως τῆς Α.Τ.Ε. τόσον διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων ὅσον καὶ διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ μόχθου. Ἐπικαλούμεθα τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ παρακαλοῦμεν νὰ ἀσκήσῃ ὅλην τὴν πίεσίν της πρὸς τοὺς ἁρμοδίους ὥστε νὰ ἀρθοῦν αἱ τυχὸν ἀντιρρήσεις καὶ νὰ ἐνισχυθῇ ἡ Α.Τ.Ε. διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ δίδῃ περισσότερα δάνεια μὲ μικρὸν τόκον.

§50Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Τὸ παράπονον τοῦ καλλιεργητοῦ εἶναι ὅτι ὑπῆρξεν ἀνεπαρκὴς ἡ χρηματοδότησις. Πράγματι λόγῳ δυσχερειῶν ἐδόθη μιὰ προκαταβολή, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἐτήρησε τὴν ὑπόσχεσίν της, διότι εἶχεν εἴπη εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι πρὶν φθάσωμεν εἰς τὸ τέλος Ἰανουαρίου θὰ ἐδίδετο ἡ δευτέρα δόσις τοῦ δανείου, κατ’ αὐτὰς δὲ πράγματι τὰς ἡμέρας ἤρχισε ἡ χορήγησις τῆς δευτέρας δόσεως. Τὸ θέμα ἐπίσης ποὺ ἔθιξε ὁ κ. συνάδελφος τοῦ ποσοῦ εἶναι σοβαρὸν καὶ ἄλλοτε εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω ὅτι ἀποτελεῖ ἀποτελεσματικὴν συνδρομὴν εἰς τὴν προσπάθειαν τοῦ ὑπουργοῦ ἡ ἠθικὴ παράστασις τῆς Βουλῆς. Ἔλεγον πρὸ μηνὸς πρὸς ὑμᾶς ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐτέθη διὰ νὰ δοθῇ ριζικὴ λύσις ἀλλὰ εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς μελέτης. Ὑπεδείχθη ὁ τρόπος ποὺ θὰ εὑρεθοῦν τὰ κεφάλαια καὶ θὰ προστατευθῇ ἡ Τράπεζα μὲ τὰς διατυπώσεις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Μὲ συνεργασία τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐτέθη τὸ ζήτημα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ γίνῃ μία σύσκεψις τῶν ἁρμοδίων διὰ νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις. Αὐτὰς τὰς δηλώσεις εἶμαι εἰς θέσιν νὰ κάμω αὐτὴν τὴν στιγμήν. Μὲ ξενίζει τὸ παράπονον διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς καταβολῆς τοῦ τιμήματος τῆς συγκεντρώσεως ὀρύζης διότι χθὲς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἐγένετο σύσκεψις διὰ νὰ λυθοῦν τὰ αἰτήματα τῶν ὀρυζοκαλλιεργητῶν καὶ δὲν ἠκούσθη τοιοῦτον παράπονον. Διὰ πρώτην φορὰν ἤκουσα τὰ παράπονον αὐτό, πάντως θὰ τὸ λάβω ὑπ’ ὄψιν μου καὶ θὰ διατάξω ὅτι χρειάζεται.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Καμινόπετρος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων Φαρμακείου Φρουρᾶς Ἀθηνῶν.

§52Ε. ΚΑΜΙΝΟΠΕΤΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεγνώρισεν τὸ δίκαιον καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ φέρῃ τὸ ταχύτερον τὸ νομοσχέδιον.

§53Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύν.). Εἶναι διὰ τὸ ζήτημα τῶν Συνταξιούχων. Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐκανονίσθη.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Θεοδοσιάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Θεσ)νίκης.

§55Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶν τὴν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη, ἔχω τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, ἂν μελετουμένου τοῦ ζητήματος τῆς ἀντικαταστάσεως ἢ μὴ τῶν τροχιοδρόμων τῆς Θεσσαλονίκης νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του σοβαρῶς καὶ τὸν παράγοντα τῆς τιμῆς τῶν ἐργατικῶν εἰσιτηρίων, διότι οἱ ἐργάται οἱ ὁποῖοι διαμένουν εἰς τὰ ἄκρα τῆς Πόλεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώνουν κανονικὸν εἰσιτήριον, τὸ ὁποῖον σήμερον εὑρίσκεται μεταξὺ 1000– 1.200 δρχ., ἰδιαιτέρως δὲ τώρα ποὺ ὑπάρχει περίοδος ἀνεργίας. Ἑπομένως θὰ πρέπει ὡρισμένας ὥρας, κατὰ τὰς ὁποίας κινοῦνται οἱ ἐργάται διὰ νὰ μεταβοῦν εἰς τὰς ἐργασίας των, τὸ εἰσιτήριον νὰ εἶναι χαμηλόν. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Συγκοινωνιῶν, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὰς ἐκκλήσεις αὐτὰς τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου τῆς Θεσαλονίκης καὶ νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν μείωσιν τῶν ἐργατικῶν εἰσιτηρίων.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπέλλας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Αὐτοκινητιστῶν Λαγκαδᾶ, ζητούντων τὴν μὴ συγχώνευσιν τοῦ 86 Ἐπαρχιακοῦ Ταμείου.

§57Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ εἰς τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν τῶν φορτηγῶν αὐτοκινητιστῶν τῆς Ἐπαρχίας Λαγκαδᾶ. Εἴπομεν καὶ ἄλλοτε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προσέξῃ τὸ ζήτημα τῆς περιφήμου αὐτῆς συστάσεως Ἐπιτροπῆς, ἀπόφασις ἡ ὁποία ἐλήφθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον προεκλογικῶς, διὰ νὰ δημιουργήσῃ μίαν κατάστασιν ἀφόρητον εἰς τὸ φορτηγὸν αὐτοκίνητον. Τὸ ἐπιχείρημα τῶν αὐτοκινητοπατέρων τοῦ φορτηγοῦ αὐτοκινήτου εἶναι, ὅτι διέρχεται κρίσιν. Ὄντως τὸ φορτηγὸν αὐτοκίνητον διέρχεται κρίσιν καὶ ἡ σύστασις τῶν διαφόρων ΚΤΕΦΑ, ἡ κατάργησις τῶν πρακτόρων καὶ ἄλλα, ὄχι μόνον δὲν ἐβελτίωσαν τὴν κατάστασιν, ἀλλὰ καὶ μὲ τὰ περίφημα κουπόνια ἐπεβαρύνθη ἔτι περισσότερον τὸ φορτηγὸν αὐτοκίνητον. Θὰ ἐπεθύμουν λοιπὸν νὰ συστήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν Συγκοινωνιῶν νὰ μελετήσῃ καλλίτερον τὸ θέμα, διότι θὰ ἴδῃ, ὅτι τὰ διάφορα ΚΤΕΦΑ καὶ ἡ σύστασις Ἐπιτροπῶν, ἀντὶ νὰ ἐξαλαφρώσουν τὸ φορτηγὸν αὐτοκίνητον τὸ ἐπεβάρυνον.

§58Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ. Ἐπὶ τοῦ συγκεκριμμένου θέματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾶ τὰ αὐτοκίνητα τοῦ Λαγκαδᾶ, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἦτο ἱκανοποιητική.

§59Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπ. Συγκοιν.). Ὅσον ἀφορᾶ τὸ περιεχόμενον τῆς πρώτης ἀναφορᾶς, νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις μου ἦτο ἱκανοποιητική. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Θεοδοσιάδης, τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καταρτίζει τὸ Νομοσχέδιον περὶ Αὐτοκινήτων, τὸ ὁποῖον θὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Εἰς τοῦτο περιλαμβάνεται διάταξις, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς ἐργατικὸν εἰσιτήριον, δι’ ὡρισμένας ὥρας. Ὅσον δὲ ἀφορᾶ τὰ ΚΤΕΦΑ, κατὰ τῶν ὁποίων κατεφέρθη ὁ κ. Μπέλλας, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω διάφορον γνώμην ἀπὸ αὐτόν, διότι τὰ ΚΤΕΦΑ, ἡ πεῖρα ἀπέδειξε ὅτι τὰ Κοινὰ Ταμεῖα φορτηγῶν αὐτοκινήτων ποὺ ἐλειτούργουν πρὸ τῶν ΚΤΕΦΑ κατὰ Νομόν, ἐπέφερον ζημίαν καὶ φοροδιαφυγὴν ἀφάνταστον εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Ἡ ἀνάγκη αὐτὴ ἔκαμε νὰ δημιουργηθοῦν τὰ ΚΤΕΦΑ, διὰ νὰ ἀποφεύγεται φοροδιαφυγὴ περὶ τὰ 750 δισεκατομμύρια δρχ. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν νὰ καταργήσῃ θεσμόν, ὁ ὁποῖος ἐξασφαλίζει τὸ δέκατον σχεδὸν τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Συλλόγου ὀπτικῶν Καλαμῶν, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. ὀπτικῶν εἰδῶν.

§61Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Οἱ ἐπαγγελματίαι τοῦ Συλλόγου ὀπτικῶν Καλαμῶν, διαμαρτύρονται διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. μελετωμένην εἰσαγωγὴν ὀπτικῶν εἰδῶν. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ θὰ ἐπιφέρῃ περιορισμὸν τῆς ἐργασίας των ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐπαύξησιν τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ δημιουργίαν νέων θέσεων εἰς αὐτό, διὰ τοῦ διορισμοῦ καὶ ἄλλων ὑπαλλήλων. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὡς μέχρι σήμερον ἐγένετο ἡ πώλησις τῶν ὀπτικῶν εἰδῶν ἀπὸ τοὺς ἐπαγγελματίας, οὐδὲν παράπονον ἔχει δημιουργηθῆ παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α., διότι γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει ὡρισμένου τιμολογίου καὶ μὲ ὡρισμένην ἔκπτωσιν. Νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ μίαν τοιαύτην εἰσαγωγήν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀνα-

φορὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§63Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύν.). Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Κύριοι βουλευταί, δυνάμει τοῦ Α. Ν. 884)48 εἶχε συστηθῆ τὸ Πολεμικὸν Συμβούλιον, εἰς τὸ ὁποῖον μετεῖχον, ὁ Πρόεδρος τοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου καὶ οἱ Ὑπουργοὶ Ναυτικῶν, Στρατιωτικῶν καὶ Ἀεροπορίας. Ἡ διάταξις ὅμως ἦτο τοιαύτη, ὥστε ἀπῃτεῖτο διὰ τὴν σύγκλησιν τοῦ Πολεμικοῦ Συμβουλίου νὰ ὑπάρχουν 6 μέλη τοὐλάχιστον, ἄνευ τῶν ὁποίων δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ τὸ Συμβούλιον ἐν ἀπαρτίᾳ. Ἤδη περιορισθέντος τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ὑπουργῶν καὶ μὴ καθισταμένης δυνατῆς τῆς συγκλήσεως, ὑποβάλλω ἓν τυπικὸν Νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔχει οὐσιώδη σημασίαν, οὕτως ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ σύγκλησις τοῦ Πολεμικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄνευ τῆς ψηφίσεως τοῦ ὁποίου κινδυνεύομεν, αἱ ἤδη ληφθεῖσαι ἀποφάσεις του νὰ προσβάλωνται εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Παρακαλῶ ὅθεν τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, εἰ δυνατόν, εἰς τὴν πρώτην της Συνεδρίασιν ποὺ θὰ ἔχῃ νὰ συζητήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ, διότι ἄνευ αὐτοῦ θὰ εἶναι ἄκυροι αἱ ληφθεῖσαι ἀποφάσεις.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βιτούλιας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, σχετικῶς μὲ τὴν διαχείρισιν τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. κατὰ τὰ ἔτη 1947–48.

§65Γ. ΒΙΤΟΥΛΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, κατόπιν τοῦ δημιουργηθέντος θορύβου καὶ τῶν διαμαρτυριῶν ἐξ ὅλων τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν διαμερισμάτων τῆς χώρας καὶ τῆς ἀρθρογραφίας τῶν ἐφημερίδων, πέριξ τοῦ ζητήματος τῆς, ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἀναθέσεως εἰς τὴν ἐλαιουργικήν, συγκεντρώσεως 40.000 τόννων ἐλαιολάδου διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως, γνωστοῦ δὲ ὄντος, ὅτι Ἐλαιουργικὴ ἴσον Κ.Υ.Δ.Ε.Π. καὶ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἴσον Ἐλαιουργική, ἥτις ὑπὸ τὴν νέαν ὀνομασίαν της, τὴν δοθεῖσαν εἰδικῶς διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαιολάδου, παρουσιάζεται καὶ ὑπὸ δισυπόστατον μορφὴν τῆς 3βαθμίου Συνεταιριστικῆς Ὀργανώσεως ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρίας ἀφ’ ἑτέρου, τῆς ὁποίας τὸ Καταστατικὸν φέρεται καταχωρημένον εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 252 Τεῦχος τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, μὲ ἑταιρικὰ κεφάλαια 37,5 ἑκατομμυρίων δραχμῶν· ἔχων δὲ ὑπ’ ὄψιν τὴν πλημμελεστάτην διαχείρισιν ἐκ μέρους τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. εἰς τὸ παρελθόν, τόσον τῆς εἰς αὐτὴν ἀνατεθείσης συγκεντρώσεως τοῦ βάμβακος, ὅσον καὶ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαιολάδου κατὰ τὰ ἔτη 1947–48, ἐξ ἧς ἐκ τῶν καταφανεστάτων ἀνωμαλιῶν καὶ τῶν σκοτεινῶν σημείων, τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἐκ τοῦ ἀνὰ χεῖρας μου ἀπολογισμοῦ τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π., ὅστις φέρει ἡμερομηνίαν 26 Μαρτίου 1951 ἤτοι συνταχθέντος καὶ ἐκδοθέντος μετὰ μίαν ὁλόκληρον 4ετίαν ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τῆς συγκεντρώσεως ἔδει ἀπὸ πολλοῦ νὰ εἶχε αὕτη παραπεμφθῆ ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης. Ἐπειδή, κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ μίαν κατ’ ἐξοχὴν ἐλαιοπαραγωγικὴν περιφέρειαν, τὸν Νομὸν Λέσβου, ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ ἐπερωτήσω τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς τῆς Γεωργίας καὶ τοῦ Ἐμπορίου, ἐπὶ τῶν μέτρων, ἅτινα ἔλαβον οὗτοι διὰ τὰ ὡς ἄνω, ἐναντίον τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π., διότι ἐκ τῆς παραλείψεως τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων τῶν ἐνδεικνυομένων, ἐνθαρρύνεται ἀναμφισβητήτως ἡ σκοτεινὴ τάσις καὶ προσπάθεια, τῆς παρ’ ὁμίλων ἐπιτηδείων μονοπωλήσεως ὅλων τῶν ἐγχωρίων μας προϊόντων, πρὸς βλάβην καὶ καταστροφὴν τῆς τε παραγωγῆς καὶ τοῦ ὀργανωμένου ἐμπορίου, πρὸς ζημίαν τῆς καταναλώσεως καὶ πρὸς μείωσιν τοῦ γοήτρου καὶ τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ Κράτους. Τὸ θέμα μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ἀπασχολήσω ἀπόψε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, δὲν ἐντοπίζεται ἁπλῶς εἰς τὸ ἐρώτημα, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔπραξε καλῶς ἢ κακῶς, ἢ σύμφωνα μὲ τὸ συμφέρον τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, τῶν ἐλαιοκαταναλωτῶν, ἢ τοῦ Κράτους, ἀναθέσασα τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὴν οὕτω πως καλουμένην Ἐλαιουργικὴν ἀλλὰ ἐκτείνεται καὶ πέραν αὐτῶν, διότι πρόκειται νὰ ἀποδείξωμεν, ἐξετάζοντας γενικώτερον τὸ ζήτημα, ὅτι τῇ ἀνοχῇ, ἐπινεύσει καὶ εὐθύνῃ τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας τῆς χώρας εἰσέδυσαν εἰς τὰς μεταξὺ καταναλωτῶν, παραγωγῶν καὶ Κράτους οἰκονομικὰς σχέσεις, εὐάριθμοι ὅμιλοι ἐπιτηδείων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι, ὑπὸ τὸ πρόσχημα ὅτι θὰ προστατεύσωσι τὸν παραγωγὸν καὶ θὰ βοηθήσουν τὴν κατανάλωσιν προβαίνουσι, κάτω ἀπὸ τὰ βλέμματα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Κράτους, εἰς μίαν αἰσχρὰν ἐκμετάλλευσιν αὐτῶν. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα συνεζητήθη καὶ ὑπὸ τῆς προκατόχου Βουλῆς, κατόπιν ἐπερωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἡρακλείου βουλευτοῦ κ. Πετρακογεώργη. Ὁ κ. Πετρακογεώργης, ἐζήτησε τότε νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλή, περὶ τῆς ἐν γένει, δράσεως τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π., ἥτις σήμερον ἐμφανίζεται ὑπὸ τὴν ὀνομασίαν Ἐλαιουργική, διὰ τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαιολάδου, καί, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἡ Κυβέρνησις τότε παρεδέχθη μὲν τὰς γενομένας ἀτασθαλίας κατὰ τὴν συγκέντρωσιν ἐκείνην, ἠρκέσθη ὅμως εἰς τὸ νὰ δώσῃ τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι θὰ μετεκάλῃ ἐξ Ἀγγλίας ὁρκωτοὺς λογιστὰς διὰ τὸν ἔλεγχον τῆς ρηθείσης διαχειρίσεως. Ἐὰν κ. βουλευταὶ ἐπρόταξα τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς τῆς Λέσβου, δὲν ἔκαμα τοῦτο ἀπὸ καμμίαν προτίμησιν πρὸς αὐτούς, ἀλλά, διὰ νὰ τονίσω ὅτι τὸ λάδι εἶναι τὸ μοναδικὸν προϊόν τῆς Νήσου ταύτης καὶ ἀπὸ αὐτὸ περιμένει νὰ ζήσῃ ὅλος ὁ πληθυσμός της καὶ νὰ κινηθῶσιν ὅλαι ἀνεξαιρέτως αἱ τάξεις, καὶ οἱ παραγωγοὶ καὶ οἱ ἔμποροι καὶ οἱ βιομήχανοι καὶ οἱ βιοτέχναι καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ πρὸ παντὸς οἱ ἐργάται. Εἶναι δὲ γνωστὸν εἰς ποίαν οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν εἶναι καταδικασμένος ὁ τόπος αὐτὸς ὅταν τὸ μοναδικόν του προϊόν ὑφίσταται τοιούτου εἴδους ἀσυνείδητον διωγμὸν ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους, διὰ τῆς ἀθρόας εἰσαγωγῆς σπορελαίων, ἰχθυελαίων καὶ ἄλλων λιπαρῶν οὐσιῶν πρὸς χρησιμοποίησίν των διὰ τὸν ἐξευτελισμὸν τῆς τιμῆς αὐτοῦ καὶ παράδοσίν των εἰς χεῖρας ἀνόμων πρὸς ἄνομον ἐκμετάλλευσιν. Διατηροῦμεν μὲ βαθεῖαν εἰσέτι θλίψιν τὴν ἀνάμνησιν τοῦ προσφάτου παρελθόντος ἐν Λέσβῳ συνεπείᾳ τῆς ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους πλήρους ἐγκαταλείψεως τοῦ Νομοῦ τούτου ἤτοι τῶν νήσων Λέσβου, Λήμνου καὶ Ἁγίου Εὐστρατίου. Αἱ δύο τελευταῖαι νῆσοι δύναται νὰ λεχθῇ ὅτι εὑρίσκονται ἔξω ἀπὸ τὸν κόσμον ἐστερημέναι καὶ Πρωτοδικειακῆς δικαιοσύνης καὶ τακτικῆς συγκοινωνίας παρ’ ὅτι ὁ πληθυσμός των ἀνέρχεται περίπου εἰς 35 χιλιάδες κατοίκους. Ὀλίγου δεῖν θὰ ἐστεροῦντο καὶ τοῦ Ἐπάρχου των, ἐάν, καὶ τοῦτο εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργοῦ, δὲν εὕρισκον παρ’ αὐτῷ πρόθυμον κατανόησιν αἱ εἰσηγήσεις μου περὶ διατηρήσεως τῆς Ἐπαρχίας ταύτης. Σᾶς ζητῶ συγγνώμην κ. Συνάδελφοι διότι παρεσύρθην ὀλίγον ἐκτὸς θέματος καὶ ἐπανέρχομαι ἐπὶ τῆς περιφήμου Κ.Υ.Δ.Ε.Π. Ἐν τῷ ἐνδιαφέροντί μου ὑπὲρ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ὁλοκλήρου τῆς Χώρας καὶ ἐν τῇ μερίμνῃ μου ὅπως παύσωμεν ἐπὶ τέλους νὰ εἴμεθα Κράτος σκανδάλων, ἐκινήθην πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ψηλαφήσεως ὅλων τῶν πτυχῶν τῆς σκοτεινῆς αὐτῆς ὑποθέσεως. Εὑρίσκομαι δὲ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι χωρὶς νὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ ζητήσω τὴν βοήθειαν ὁρκωτῶν ἢ μὴ ὁρκωτῶν λογιστῶν Ἑλλήνων ἢ Ἄγγλων, μόνον δὲ μὲ μίαν καλὴν θέλησιν, καὶ μὲ ἐρεύνας ὀλίγων ἡμερῶν κατέστη δυνατὸν νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν καὶ νὰ εἶμαι σήμερον εἰς θέσιν νὰ σᾶς ἀποδείξω μὲ ἀριθμοὺς καὶ στοιχεῖα εἰς ποίους ἀνθρώπους ἡ Κυβέρνησις μὲ ἀσύγγνωστον ἐπιπολαιότητα, διὰ νὰ μὴ μεταχειρισθῶ σκληροτέραν ἔκφρασιν, ἐνεπιστεύθη τὴν διέλιξιν ἑνὸς μεγάλου τομέως τῆς οἰκονομικῆς μας ζωῆς, εἰδικώτερον δὲ τὰ ζωτικώτερα συμφέροντα ἑκατομμυρίων Ἑλλήνων τοποθετημένων εἰς τὸ προκείμενον, εἴτε εἰς τὴν πλευρὰν τῆς παραγωγῆς εἴτε εἰς τὴν πλευρὰν τῆς καταναλώσεως. Κατὰ τὴν ἄνοιξιν τοῦ 1947 ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. μὲ Διευθυντήν της τὸν κ. Ἰωάννην Ζουρίδην καὶ Τεχνικὸν Διευθυντὴν τοῦ Τμήματος ἐλαίου τὸν κ. Ἰωάννην Μητσοτάκην, συνῆψε μετὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου σύμβασιν περὶ συγκεντρώσεως ἕως (10.000) δέκα χιλιάδων τόννων ἐλαιολάδου ἐκ τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν διαμερισμάτων τῆς χώρας, πλὴν τῆς Πελοποννήσου, ἤτοι εἰς Κρήτην, Λέσβον, Ζάκυνθον καὶ Κέρκυραν. Βασικὸς ὅρος ἢ μᾶλλον ἡ σπονδυλικὴ στήλη τῆς συμβάσεως ταύτης μεταξὺ Δημοσίου καὶ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἦτο ἡ χορήγησις εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς προκαταβολῆς ἐκ δραχμῶν 5.400 κατ’ ὀκᾶν ἐλαιολάδου ὀξύτητος 5 βαθμῶν καὶ ἡ ἐκχώρησις παρὰ τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. εἰς τὸ Δημόσιον τοῦ ἡμίσεος τῆς συγκεντρωθησομένης ποσότητος εἰς τὴν τιμὴν τῶν δραχμῶν 5.450, ἤτοι μὲ μίαν προμήθειαν ὑπὲρ τῆς Κ.Υ.Δ. Ε.Π., πεντήκοντα δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Τὸ ὑπόλοιπον τῆς συγκεντρωθησομένης ποσότητος, ἤτοι τὸ ἕτερον ἥμισυ τοῦ συνόλου, ἔδει ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. νὰ ἐξαγάγῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅπου, τὸ ἐλαιόλαδον τότε ἀπελάμβανε τιμῆς γύρω τῶν 20.000 δραχμῶν, ἀποδίδουσα τὴν διαφορὰν μεταξὺ τῆς προκαταβολῆς καὶ τῆς τελικῆς τιμῆς ἐκκαθαρίσεως εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τοῦ ἐλαιολάδου παραγωγούς. Ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. στερουμένη τελείως τῶν ἀπαιτουμένων μέσων διὰ τὴν διενέργειαν τῆς συγκεντρώσεως καὶ τοῦ ἀπαραιτήτου τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ συνῆψε πανομοιοτύπους συμβάσεις μὲ τρεῖς ἐλαιουργικὰς Ἑταιρίας, ἐξ ὧν, ἡ πρώτη εἰς τὸ Ἡράκλειον Κρήτης, ἡ δευτέρα εἰς Ἱεράπετραν Κρήτης καὶ ἡ τρίτη εἰς Κέρκυραν, αἵτινες ἔχουσαι τὸν ἀπαραίτητον τεχνικὸν ἐξοπλισμὸν καὶ τὸ ἀπαιτούμενον διὰ μίαν τόσον πολύπλοκον ἐργασίαν εἰδικευμένον προσωπικόν, ἀνέλαβον ὡς ἐργολάβοι τὴν διεξαγωγὴν τῆς ὅλης ἐργασίας συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαιολάδου, τυποποιήσεώς του, διακινήσεώς του εἰς τὸ Ἐσωτερικόν, ἐξαγωγῆς του εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν καὶ ἐν γένει πάσης σχετικῆς ἐργασίας, ὑπὸ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν ἐποπτείαν τοῦ ἐντολοδότου τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. Εὐθὺς ὅμως ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς συγκεντρώσεως, ἐφάνησαν αἱ διαθέσεις τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. διὰ τὴν προάσπισιν τῶν συμφερόντων τῶν παραγωγῶν, ὡς ἐνδεικτικὸν δὲ τῶν διαθέσεων τούτων, σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς πρωτάκουστον, ὅπερ δύνασθε νὰ διαπιστώσητε, οἱονδήποτε Κρῆτα καὶ ἂν ἐρωτήσητε. Ἀρξαμένης τῆς συγκεντρώσεως ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον ἐκυμαίνετο μεταξὺ 4.800 καὶ 5.000 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν ἐνῷ ἡ συγκέντρωσις ἔδιδε ὡς προκαταβολὴν 5.400 χωρὶς νὰ ὑπολογίσωμεν τὸ προσδοκώμενον κέρδος τῶν παραγωγῶν ἐκ τῆς τελικῆς ἐκκαθαρίσεως. Πρόδηλον ἦτο, ὅτι, ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἔδει νὰ κατανείμῃ τὴν συγκεντρωθησομένην ποσότητα εἰς ἕκαστον ἐλαιοπαραγωγικὸν διαμέρισμα, καὶ μεταξὺ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ἀναλόγως τῆς παραγωγῆς καὶ τῶν ἀναγκῶν ἑκάστου. Ἀντὶ τούτου, αὕτη, ἀνέθεσεν εἰς τὰς Ἑνώσεις Συνεταιρισμῶν νὰ ἐκδίδωσι «σημειώματα» τελείως πρόχειρα περὶ τῆς ποσότητος τοῦ ἐλαιολάδου ἣν ἐδικαιοῦτο νὰ προσκομίσῃ ἕκαστος ἐλαιοπαραγωγὸς εἰς τὴν συγκέντρωσιν. Μὲ τὸ σύστημα τοῦτο τὸ ἀπὸ σκοποῦ καθιερωθὲν συνέβη, ὥστε τὰ σημειώματα ταῦτα νὰ γίνωσιν ἀντικείμενον οἰκτρᾶς συναλλαγῆς μὲ ἀποτέλεσμα νὰ προσκομίζωσιν ἐλαιόλαδον εἰς τὴν συγκέντρωσιν, ὄχι οἱ δικαιούμενοι πρὸς τοῦτο πραγματικοὶ ἐλαιοπαραγωγοί, ἀλλὰ διάφοροι ἀεριτζῆδες κερδοσκόποι, οἱ ὁποῖοι χωρὶς νὰ ἔχωσιν εἰς τὴν κατοχήν των οὔτε ἓν ἐλαιόδενδρον, ἐπρομηθεύοντο ἐν τούτοις διὰ διαφόρων εὐκόλως νοητῶν μέσων «σημειώματα» ἠγόραζον τὸ ἐλαιόλαδον ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, εἰς τὴν ὁποίαν τὸ ἐπώλουν εἰς ἐξευτελιστικὴν τιμὴν οἱ στερούμενοι τῶν μέσων τῆς ἀποκτήσεως σημειωμάτων ἐλαιοπαραγωγοὶ πρὸς δραχμὰς 4.800 καὶ τὸ παρέδιδον τὴν ἑπομένην εἰς τὴν συγκέντρωσιν εἰσπράττοντες δραχμὰς 5.400 μὲ τὴν βεβαίαν ἐλπίδα περαιτέρω συμπληρώσεως τοῦ τιμήματος μετὰ τὴν ὑπὸ τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ὅπου, ἐπαναλαμβάνω, ἀπελάμβανε τοῦτο κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τιμῆς δραχμῶν 20.000 περίπου κατ’ ὀκᾶν. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν μετεχειρίσθη, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, τοὺς ὁποίους διὰ τῆς ἁμαρτωλῆς ἐκείνης συμβάσεως ἀνέλαβε νὰ προστατεύσῃ. Εἰς ὡρισμένον ἐλαιοπαραγωγικὸν διαμέρισμα ἐὰν ἐρευνήσητε τοὺς ὀνομαστικοὺς καταλόγους τῶν παραδωσάντων ἐλαιόλαδον θὰ ἴδητε, ἀρκεῖ νὰ γνωρίζητε πρόσωπα καὶ πράγματα, ὅτι οἱ παραδώσαντες ἦσαν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ποσοτικῆς παραδόσεως ἐλαιολάδου κατὰ τὰ ¾ κερδοσκόποι καὶ φίλοι τῶν κρατούντων εἰς τὰς δευτεροβαθμίους καὶ τριτοβαθμίους συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις πιθανὸν δέ, ἢ μᾶλλον ἀσφαλῶς, καὶ συνεταῖροι τούτων, μόλις κατὰ τὸ ὑπόλοιπον ¼ πραγματικοὶ παραγωγοί. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐκτελέσεως τῆς συμβατικῆς ὑποχρεώσεως τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. πρὸς τὸ Κράτος, κατὰ τὴν ὁποίαν, ὡς εἶπον, ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ παραδώσῃ εἰς τοῦτο τὸ ἥμισυ τῆς συγκεντρωθησομένης ποσότητος εἰς τὴν τιμὴν τῶν δραχμῶν 5.450, ἵνα τὸ Κράτος δυνηθῇ νὰ χορηγήσῃ ἐλαιόλαδον εἰς ἠλαττωμένην τιμὴν εἰς τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ εἰς τὰ Φιλανθρωπικὰ Ἱδρύματα, σᾶς παρέχω, κύριοι, μὲ πλήρη συναίσθησιν τῆς εὐθύνης δι’ ὅσα σᾶς λέγω, τὴν κατηγορηματικὴν πληροφορίαν, ὅτι οὐδεμία ὀκᾶ ἐλαιολάδου παρεδόθη ὑπὸ τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. εἰς τὸ Κράτος. Εἶναι ἀληθές, ὅτι, εἰς τὸν ἀπολογισμὸν τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἀπὸ 26ης Μαρτίου 1951, τὸν ὁποῖον ἔχω ἀνὰ χεῖρας, ἀναγράφεται ὡς διατεθεῖσα ποσότης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, τὴν Στρατιωτικὴν Διοίκησιν Δωδεκανήσου καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ συνολικὴ τοιαύτη ἐξ ὀκάδων 667.000. Ἀλλὰ ἡ ποσότης αὕτη διετέθη εἰς τὴν κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐπὶ μέρους διαθέσεως τρέχουσαν τιμὴν τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, δηλαδὴ εἰς τὴν τιμὴν ἐκείνην εἰς τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος ἐπρομηθεύετο ἐλαιόλαδον καὶ ἐκ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου, συγκεκριμένως δὲ πέριξ τῶν 12.000 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Οὐδεμίαν ὀκᾶν ἐλαιολάδου, ἐπαναλαμβάνω, κύριοι συνάδελφοι, παρέδωκεν ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. εἰς τὸ Κράτος εἰς τὴν τιμὴν τῶν 5.450 δραχμῶν, ὡς εἶχεν ἀναλάβει ρητὴν συμβατικὴν ὑποχρέωσιν. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο πρέπει νὰ προσθέσω, ὅτι, οἱ κύκλοι τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἰσχυρίσθησαν μεταγενεστέρως ὅτι ἀπηλλάγησαν κατόπιν ἀποφάσεως τῆς τότε Κυβερνήσεως ἢ μᾶλλον τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, τῆς ὑποχρεώσεως νὰ παραδώσωσιν ἐλαιόλαδον εἰς τὸ Κράτος, τοῦτο δὲ καθ’ ἣν ἐποχὴν τὸ Κράτος ἠγωνία νὰ εὕρῃ ἐλαιόλαδον κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς μεγάλης ὑπερτιμήσεως (1948) διὰ νὰ τροφοδοτήσῃ τὸν Ἐθνικὸν στρατὸν καὶ ἐπλήρωνε τοῦτο εἰς τὴν τιμὴν τῶν 15.000 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Ἐὰν ἀληθεύῃ ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ὅτι, νομίμως ἀπηλλάγη τῆς ἐν λόγῳ ρητῆς ὑποχρεώσεώς της, πρέπει κύριοι, νὰ εὑρεθῇ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἐξέδωκε τοιαύτην ἀπόφασιν ὑπὲρ τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. καὶ νὰ παραπεμφθῇ ἀμέσως εἰς εἰδικὸν Δικαστήριον. Ἤδη, κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ κάμετε ὀλίγην ὑπομονὴν διὰ ν’ ἀκούσητε ἐκφραζομένην μὲ ἀριθμοὺς τὴν συνέχισιν τῆς οἰκτρᾶς αὐτῆς ἱστορίας, ἡ ὁποία ὡς θὰ ἴδητε δικαίως, κατὰ τὴν γνώμην μου, θὰ πρέπει νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ὁ Παναμᾶς τῆς Ἑλλάδος. Ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. εἰς τὸν ἀπολογισμόν της ἐμφανίζει ὡς συγκεντρωθεῖσαν ποσότητα τὸ ποσὸν τῶν ὀκάδων 2.507.000, λέγω δὲ ἐμφανίζει, διότι, ὡς θὰ σᾶς ἀποδείξω κατωτέρω, ἡ συγκεντρωθεῖσα ποσότης εἶναι ἀνωτέρα τοῦ ποσοῦ τούτου, κατὰ 500.000 περίπου ὀκάδας, ἡ δὲ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἀποκρύπτει τὴν ἐπὶ πλέον οὕτω συγκεντρωθεῖσαν ποσότητα, διότι ἀκριβῶς, ἡ ποσότης αὕτη διατεθεῖσα εἰς τὴν μαύρην ἀγορὰν κατὰ τὰς τραγικὰς ἀπὸ ἀπόψεως ἐλλείψεως ἐλαιολάδου, τελευταίας ἑβδομάδας τοῦ 1948, παρουσίασε τὸ μεγαλείτερον παράνομον κέρδος τὸ ὁποῖον ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἐθεώρησε καλὸν νὰ καρπωθῇ ἡ ἰδία καὶ πιθανῶς ὁ ὅμιλος τῶν ἀποτελούντων αὐτὴν ἀνθρώπων, ἀντὶ νὰ τὸ δώσουν εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς οἱ ὁποῖοι ἦσαν οἱ νόμιμοι αὐτοῦ δικαιοῦχοι. Διὰ τὴν συγκεντρωθεῖσαν αὐτὴν ποσότητα τῶν 2.500.000 ὀκάδων ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. κατέβαλεν εἰς τοὺς παραγωγοὺς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν (20.000.000.000) εἴκοσι δισεκατομμυρίων περίπου. Τὸ ὕψος τῆς ὅλης ἐργασίας κατὰ τὸν αὐτὸν ἀπολογισμὸν ἀνῆλθεν εἰς (28.196.000.000) εἴκοσιν ὀκτὼ δισεκατομμύρια 196 ἑκατομμύρια, ἐκ τῶν ὁποίων 20 δισεκατομμύρια κατεβλήθησαν εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, ὡς ἀντίτιμον τοῦ ἐλαίου των, ποσὸν δὲ (8.116.460. 000) δραχμῶν δικαιολογοῦνται ὡς ἔξοδα. Τὸ ποσὸν τοῦτο τῶν ἐξόδων ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 3.250 κατ’ ὀκᾶν συγκεντρωθέντος ἐλαιολάδου ἤτοι τὸ 60% τῆς ἐκ 5.400 δραχμῶν τιμῆς ἀσφαλείας ἢ τὸ 40% τῆς πληρωθείσης τελικῶς εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς ἀξίας αὐτοῦ. Εἶναι πρωτοφανές, κύριοι βουλευταί, διὰ τὰ ἐμπορικὰ χρονικὰ τοῦ ἐλαιολάδου, ἀλλὰ καὶ κάθε ἄλλου ἐγχωρίου προϊόντος, νὰ ἐπιβαρυνθῇ τοῦτο μὲ 40% ἔξοδα, ἤτοι μὲ τὸ ἥμισυ περίπου τῆς ἀξίας, λαμβανομένου μάλιστα ὑπ’ ὄψει, ὅτι μία μεγίστη ποσότης ἐλαιολάδου δὲν μετεκινήθη κἂν δαπάναις τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἐκ τῶν τόπων εἰς τοὺς ὁποίους τῇ προσεκόμισαν τοῦτο οἱ παραγωγοί, ἀλλ’ ἀπεκομίσθη ἐντεῦθεν δαπάναις τῶν ἀγοραστῶν. Ἐὰν λάβωμεν τοῦτο ὑπ’ ὄψιν μας, τότε καταλήγομεν εἰς τὸ λογιστικὸν συμπέρασμα ὅτι, ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἐπεβάρυνεν εἰς τὴν πραγματικότητα τὸ διακινηθὲν προϊόν μὲ 4.000 ἕως 5.000 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, ἤτοι μὲ ποσὸν ἴσον περίπου πρὸς τὴν ἀρχικὴν τιμὴν συγκεντρώσεως ὑπερβαῖνον δὲ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ ἥμισυ τῆς τελικῆς ἀξίας αὐτοῦ. Οἱονδήποτε εἰδικὸν καὶ ἐὰν ἐρωτήσητε, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου θὰ σταυροκοπηθῇ καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ μὲ τὴν λέξιν «καταπληκτικόν». Πῶς ὅμως κατώρθωσαν οἱ κύριοι οὗτοι νὰ ἐμφανίσωσι ἓν τοιοῦτον πρωτοφανοῦς θρασύτητος ἐξοδολόγιον; Ὡς προκύπτει καὶ ἐκ τοῦ ἀπολογισμοῦ των, τὸν ὁποῖον ἔχω πάντοτε ὑπ’ ὄψιν μου, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου σᾶς ὁμιλῶ, οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ νὰ ἐπιτύχουν τοῦτο κατέφυγον εἰς τὴν ἁπλῆν μέθοδον τοῦ καραγκιόζη. Καὶ πρῶτον: χρεώνουν τοὺς δυστυχεῖς παραγωγοὺς μὲ τὸ ποσὸν τῶν (1.405.000.000) δραχμῶν διὰ τόκους καταβληθέντας δῆθεν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Τὸ ποσὸν τοῦτο τῶν τόκων ἀντιστοιχεῖ πρὸς δραχμὰς 560 κατ’ ὀκᾶν παραδοθέντος ἐλαιολάδου. Ἐὰν τώρα λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι, τὸ παραδιδόμενον ἐλαιόλαδον παρεδίδετο βαθμιαίως ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1947 μέχρι τῶν μέσων τοῦ 1948 καὶ ἐξεποιεῖτο ἐπίσης βαθμιαίως, πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι, ἡ ἐπὶ μέρους ἑκάστου παραγωγοῦ παραδοθεῖσα ποσότης δὲν παρέμεινεν εἰς τὰς ἀποθήκας πέραν τῶν 3 μηνῶν, διάστημα, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἐπωλεῖτο καὶ ἀνενεοῦτο ὑπὸ ἄλλων παραγωγῶν. Ὁ παραγωγὸς συνεπῶς δὲν ὀφείλει τόκον πέραν τοῦ τριμήνου πρὶν ἢ τὸ ἐλαιόλαδόν του μεταβληθῇ εἰς χρῆμα. Ἐὰν λάβωμεν τοῦτο ὑπ’ ὄψιν μας, καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ πράξωμεν ἄλλως, τότε πρέπει νὰ δεχθῶμεν ὅτι ἐπὶ 5.400 δραχμῶν ὁ παραγωγὸς ἐπλήρωσε τόκον 560 δραχμὰς δι’ ἓν τρίμηνον, ἤτοι 2.240 κατ’ ἔτος ὅπερ σημαίνει, ὅτι ἐπεβαρύνθη μὲ τόκον 42% κατ’ ἔτος. Λέγομεν δὲ ἐπὶ 5.400 δραχμῶν διότι αὐτὸ πράγματι ἐλάμβανεν ὁ παραγωγὸς ἅμα τῇ παραδόσει τοῦ ἐλαιολάδου. Τὸ ἐκ 2.600 δραχμῶν συμπλήρωμα τῆς ἀξίας τὸ ἔλαβε κατὰ τὰ ἔτη 1948, 1949 καὶ 1950 εἰς τρεῖς δόσεις καὶ ἀφοῦ τὸ προϊόν του εἶχεν ἐκποιηθῆ καὶ συνεπῶς οὐδεμίαν ὑποχρέωσιν εἶχε νὰ καταβάλῃ τόκους. Ἕτερον ἓν καὶ ἥμισυ δισεκατομμύριον δραχμῶν περίπου καὶ σαφέστερον 675–700 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν ἐλαιολάδου δικαιολογεῖ ἡ ΚΥΔΕΠ ὡς προμήθειάν της. Διὰ νὰ μὴ κτυπήσῃ δὲ κακῶς τὸ τεράστιον τοῦτο ποσόν, ἐν μέρος αὐτοῦ ἐμφανίζει ὡς προμήθειαν ἰδικήν της καὶ ἐν ἄλλο μέρος ὡς προμήθειαν τῶν Ἑνώσεων Συνεταιρισμῶν, δηλαδὴ τοῦ ἑαυτοῦ της, διότι αἱ Ἑνώσεις Συνεταιρισμῶν εἶναι αὐτὴ αὕτη ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. Ἕτερον ποσὸν δικαιολογεῖ ἐπίσης αὕτη ὡς ἐργολαβικὸν δικαίωμά της, καὶ ἕτερον ὡς ἐργολαβικὸν δικαίωμα τοῦ ὑπὸ ἄλλην μορφὴν ἑαυτοῦ της, δηλαδὴ τῶν Ἑνώσεων Συνεταιρισμῶν. Τέλος 65.000.000 δραχμῶν, δικαιολογεῖ διὰ δικαστικὰ ἔξοδα ἄγνωστον ποῦ δαπανηθέντα, 105.000.000 δι’ ἔξοδα Τ. Τ. καὶ δημοσιεύσεις καὶ 162.000.000 δι’ ἀμοιβὰς καὶ ἀποζημιώσεις τῶν μελῶν τῶν διαφόρων Ἐπιτροπῶν τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. δηλαδὴ τῶν Διευθυντῶν καὶ Συμβούλων της. Θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἤδη δι’ ὀλίγων μὲ τὴν διάθεσιν τοῦ συγκεντρωθέντος ἐλαιολάδου, ὡς τοὐλάχιστον ἐμφανίζει ταύτην ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. εἰς τοὺς λογαριασμούς της. Ὡς σᾶς ἐδήλωσα ἤδη, ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. δὲν παρέδωσεν εἰς τὸ δημόσιον οὐδεμίαν ποσότητα ἐλαιολάδου εἰς τὴν συμβατικὴν τιμὴν τῶν 5.400 δραχμῶν, καί, ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὰς διατεθείσας εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ποσότητας ἡ ἀνωτάτη τιμὴ πωλήσεως, ἣν ἐμφανίζει ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. διά τινας ποσότητας, ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 15.000 ἢ μᾶλλον μεταξὺ 14.000 καὶ 15.000 ἐνῶ κατέχω ἐγγράφους ἀποδείξεις ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι αὕτη διέθεσε σοβαρὰς ποσότητας πέραν τῶν 19.000 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς πωλήσεις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν γνωστὸν ἦτο εἰς κάθε ἐμπορευθέντα κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐλαιόλαδον, ὅτι αἱ διεθνεῖς τιμαὶ τούτου ἐκυμαίνοντο μεταξὺ 15 καὶ 20.000 δραχμῶν, πρᾶγμα ὅπερ ὤθησε πολλοὺς λαθρεμπόρους καὶ διεξήγαγον τεράστιον λαθρεμπόριον ἐλαιολάδου, πλεῖστοι δὲ τούτων μάλιστα ἴσως εὑρίσκονται εἰσέτι εἰς τὰς φυλακάς. Ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἐν τούτοις ἐξάγουσα μονοπωλιακῶς τὸ συγκεντρωθὲν ἐλαιόλαδον νομίμως καὶ ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ Κράτους, μόλις κατορθώνει νὰ ἐμφανίσῃ εἰς τὸν ἀπολογισμόν της ὡς μέσην πραγματοποιηθεῖσαν ἀκαθάριστον ἀξίαν ἐξαχθέντος ἐλαιολάδου τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 10.314 κατ’ ὀκᾶν· λυποῦμαι διότι μοὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ παρακολουθήσω καὶ νὰ γνωρίζω τὶ συνέβη εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐκ τοῦ κάτωθι ὅμως παραδείγματος, τοῦ ὁποίου σᾶς παρακαλῶ νὰ κρατήσητε καλὴν σημείωσιν, διότι πράγματι θὰ σᾶς καταπλήξῃ, θὰ ἀντιληφθῆτε κατὰ πόσον εἶναι εἰλικρινεῖς ἢ ὄχι καὶ αἱ ὑπόλοιποι πράξεις τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. Ἀπὸ τὸ σύνολον τῆς συγκεντρωθείσης ποσότητος ἐλαιολάδου ἀφῃρέθησαν πρὸς σαπωνοποίησιν τὰ ἑπόμενα ποσά, ἤτοι: 91.354 ὀκάδες διὰ λιπαρὰ ἐκ ραφιναρίσματος, 38.840 ὀκάδες διὰ λιπαρὰ ἐξ αὐξήσεως ὀξύτητος καὶ 2.952 ὀκάδες ἐξ’ ἀνταλλαγῆς μὲ σάπωνα, ἤτοι ὀκάδες ἐν συνόλῳ ἐλαιολάδου 133.146. Τὸ ἐλαιόλαδον τοῦτο ἀντὶ νὰ πωληθῇ ὡς αὐτούσιον ἐλαιόλαδον μετετράπη ὑπὸ τῆς Κ.Υ.Δ.Ε. Π. εἰς σάπωνα καὶ ἐπωλήθη παρ’ αὐτῆς, ὑπάρχει δὲ εἰς τοὺς λογαριασμούς της γενικῶς καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς λεπτομερείας ἔσοδον ἐκ τοῦ σάπωνος τούτου, μὲ τὸ ὁποῖον πιστώνει τὸν γενικὸν λογαριασμὸν ἐκ δραχμῶν 664.000.000. Σύμφωνα μ’ ἐπίσημα στοιχεῖα τὰ ὁποῖα μοὶ ἐδόθησαν παρὰ τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, ἑκάστη ὀκᾶ ἐλαιολάδου ἢ λιπαρῶν ἀποδίδει 1,40 ὀκάδες σάπωνος. Συνεπῶς ἐκ τῶν κατὰ τὰ ἀνωτέρω 133.146 ὀκάδων ἐλαιολάδου ἢ λιπαρῶν ἅτινα ἐσαπωνοποιήθησαν παρήχθησαν 186.000 περίπου ὀκάδες σάπωνος, ἀπὸ τὴν πώλησιν δὲ τοῦ σάπωνος τούτου ἐμφανίζει ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. τὸ ἀνωτέρω ἔσοδον τῶν 664.000.000 δραχμῶν. Διέθεσε δηλαδὴ τὸν σάπωνα τοῦτον ἁγνὸν καὶ ἀνόθευτον ἐξ ἐλαιολάδου εἰς τὴν καταπληκτικὴν τιμὴν τῶν δραχμῶν 3.560 κατ’ ὀκᾶν. Ἀντελήφθητε σεῖς, κύριοι συνάδελφοι, νὰ πωληθῇ ποτὲ σαποῦνι καὶ μάλιστα πρώτης ποιότητος πρὸς δραχμὰς 3.560 κατ’ ὀκᾶν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἤτοι κατὰ τὰ ἔτη 1948, 1949. 1950; Ἐγὼ τουλάχιστον ὁποιονδήποτε καὶ ἂν ἠρώτησα ἔλαβα τὴν πληροφορίαν ὅτι οὐδέποτε κατὰ τὰ ἔτη αὐτὰ ἐπωλήθη σαποῦνι ἐξ’ ἐλαιολάδου καὶ μάλιστα ἁγνὸν κάτω τῶν 8.000 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Πῶς λοιπὸν ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. τὸ ἐπώλησε πρὸς 3.560 κατὰ μέσον ὅρον καὶ εἰς ποίους τὸ ἐπώλησε; Ἠμπορεῖ ἄραγε νὰ μᾶς παρουσιάσωσι οἱ κύριοι οὗτοι ἔστω καὶ ἕνα μόνον Ἕλληνα εἰς τὸν ὁποῖον ἐπώλησαν σάπωνα πρὸς 3.560 δραχμάς; Ὄχι βέβαια. Ποῖος λοιπὸν ἐκαρπώθη τὴν διαφοράν; ἢ σαφέστερον ποῖος τὴν μετέβαλεν εἰς πολυκατοικίαν; Διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὴν καταφανῶς δολίαν, ἀνεζήτησα ἐλαφρυντικὰ εἰς τὸν ἀπολογισμόν. Ἐζήτησα δηλαδὴ μήπως ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς μεταξὺ τῆς κανονικῆς καὶ τῆς ἐμφανιζομένης τοιαύτης ὠφείλετο εἰς ἔξοδα σαπωνοποιήσεως ἢ εἰς ἔξοδα μεταφορᾶς καὶ διαθέσεως τοῦ σάπωνος. Ἀλλὰ καὶ μὲ τὰ ἔξοδα ταῦτα ἐχρεώθησαν ἰδιαιτέρως οἱ ἀτυχεῖς ἐλαιοπαραγωγοί. Ὅταν συνεπῶς ἀφαιρεθῶσι καὶ ταῦτα εἶναι ζήτημα ἐὰν ἀντιστοιχοῦν διὰ τὸ σαποῦνι, ὅπερ κατεσκεύασαν μὲ τὸ ἐλαιόλαδον τῆς ἰδιοκτησίας των δραχμαὶ 2.000 κατ’ ὀκᾶν σάπωνος, ἐνῷ, εἰς τὸ ἐμπόριον ἐπωλεῖτο τοῦτο ἐλευθέρως κατὰ τὴν ἰδίαν ἐποχὴν πρὸς δραχμὰς 10.000 κατ’ ὀκᾶν κατὰ μέσον ὅρον. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, εἰσέρχομαι εἰς τὸ σπουδαιότερον σημεῖον τοῦ ὅλου σκανδάλου ἀφ’ ἧς ἤρξατο νὰ μὲ ἀπασχολῇ ὡς ἐνδιαφερόμενον ἐκπρόσωπον ἐλαιοπαραγωγικοῦ διαμερίσματος ἡ σκοτεινὴ αὕτη ὑπόθεσις. Εἶχα τὴν ἀόριστον πληροφορίαν, ὅτι, ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. πραγματοποιοῦσα πωλήσεις, εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, τοῦ ἐλαιολάδου τῶν παραγωγῶν κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς συγκεντρώσεως καὶ καθ’ ἣν ἐποχὴν τὸ ἐλαιόλαδον διετηρεῖτο εἰς τὸ Ἐσωτερικόν, λόγῳ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐξαγωγῆς, κάτω τῶν 5.000 δρχ., ἠγόραζε αὕτη μὲ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα εἰσέπραττε ἐλαιόλαδον τριγύρω εἰς τὰς 4.800 δραχμάς, οὕτω δὲ τὴν μίαν ὀκᾶν τὴν ὁποίαν προνομιακῶς ἐξήγαγεν αὕτη εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν τὴν ἀντικαθίστα ἀμέσως μὲ 3 καὶ 4 ὀκάδες εἰς τὸ Ἐσωτερικόν. Καὶ ἀντὶ νὰ δώσῃ τὰ χρήματα εἰς τοὺς δικαιούχους ἐλαιοπαραγωγούς, ἠρκέσθη μόνον εἰς ὑποσχέσεις καὶ διαβεβαιώσεις ὅτι αἱ ἀγοραὶ αὗται ἐγένοντο ὡς συνέχεια τῆς ὅλης ἐργασίας τῆς συγκεντρώσεως καὶ ὅτι τὸ ἀγοραζόμενον ἔλαιον ἀνῆκεν ἐπίσης εἰς αὐτούς, ἐφ’ ὅσον μὲ χρήματα ἰδικά των ἠγοράσθη καὶ ὅτι ἤθελε τοῖς χορηγηθῆ ἐν καιρῷ καὶ τὸ ἀντίστοιχον κέρδος. Ἡ ἀλήθεια τῆς πληροφορίας ταύτης διεπιστώθη δικαστικῶς ὅταν ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἦλθεν εἰς ἀντιδικίαν μὲ τὰ Ἐργοστάσια μετὰ τῶν ὁποίων αὕτη εἶχε συμβληθῆ διὰ τὴν συγκέντρωσιν ἐλαιολάδου, καθ’ ὅσον αὕτη ἀποσκοποῦσα εἰς τὸ νὰ μὴ ἀφίσῃ οὔτε τοὺς Ἐργοστασιάρχας παραπονουμένους ἀπὸ τὴν θεοσεβῆ της δρᾶσιν, ἠρνήθη νὰ καταβάλῃ εἰς αὐτὰ τὰ ἔξοδά των. Συγκεκριμένως εἰς τὸ Ἐργοστάσιον «Τ.Α.Λ.Ω.Σ.» εἰς τὸ Ἡράκλειον Κρήτης εἰσῆλθον γενικῶς 1.453.000 ὀκάδες ἐλαιολάδου, ἐνῶ ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἐμφανίζει εἰς τοὺς λογαριασμούς της ἢ μᾶλλον εἰς τὸν ἀπολογισμόν της ὡς εἰσαχθεῖσαν ποσότητα περὶ τὸ 1.000.000 ὀκάδων μόνον. Τὸ περὶ πλέον τῆς ποσότητος ταύτης ἐλαιόλαδον εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἠγόρασε κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἐκτεθέντα μὲ χρήματα τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, προελθόντα ἐκ τῆς διαθέσεως τοῦ προϊόντος των ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν εἰς τιμὴν κάτω τῶν 5.000 δραχμῶν, ἐπώλησε δὲ τοῦτο μεταγενεστέρως εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς μεγάλης ἐλλείψεως μεταξὺ 18 καὶ 20.000 δραχμῶν. Οὔτε ὅμως ἡ ἀγορασθεῖσα ποσότης καὶ οὔτε φυσικὰ ἡ ἀντιστοίχως πωληθεῖσα τοιαύτη ἐμφανίζεται εἰς τὸν ἀπολογισμὸν τῆς Κ.Υ.Δ.Ε. Π. Ὑπολογίζω ὅμως ὅτι, τὸ ἐλαιόλαδον τοῦτο κυμαίνεται συνολικῶς πέριξ τῶν 500.000 ὀκάδων, τὸ δὲ ἐξ’ αὐτοῦ προκῦψαν κέρδος τριγύρω τῶν ἓξ δισεκατομμυρίων δραχμῶν. Θὰ πρέπει ἀκόμη νὰ προσθέσω, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἑξῆς χαρακτηριστικὸν τῆς ὅλης ὑποθέσεως. Εἰς τὸν ἀπολογισμὸν (Σελὶς 9) ἀναφέρεται, ὅτι, ἡ Ἐλαιουργικὴ ἤγειρεν ἐναντίον τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἀξίωσιν ἐκ δραχμῶν 138.000.000 μὲ τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι, τὰ κενὰ βαρέλια ἐλαιολάδου ἅτινα ἐπώλησεν ἡ δευτέρα εἰς τὴν πρώτην καὶ ἅτινα προήρχοντο ἐκ τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἔτους 1947, ἤτοι εἶχον ἀγορασθῆ ταῦτα μὲ χρήματα τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, δὲν ἦσαν καλῆς ποιότητος. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου πρέπει νὰ προσέξητε τὰ ἑξῆς: Τὰ αὐτὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ὑπὸ τὸν τίτλον Κ.Υ.Δ.Ε Π. ἐπώλησαν τὰ βαρέλια εἰς τὴν «Ἐλαιουργικήν», τὰ ἠγόρασαν ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἐλαιουργικὴ» ἀπὸ τὴν Κ.Υ.Δ.Ε.Π. Πῶς συνέβη συνεπῶς, ἀφοῦ πωληταὶ καὶ ἀγορασταὶ ἦσαν τὰ αὐτὰ πρόσωπα νὰ προκύψῃ ἕν τοιοῦτον ζήτημα; Πῶς δηλαδὴ ὁ ἀγοραστὴς δὲν ἐγνώρισε τὴν κατάστασιν τῶν βαρελίων, ἐφ’ ὅσον πωλητὴς ἦτο ὁ ἴδιος, ἀδιαφόρως ἂν ὑπὸ ἄλλον τίτλον. Ἰδού, κύριοι, ἕν ἀπὸ τὰ πολλὰ μυστήρια τῆς ὑποθέσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἀνακεφαλαιώσωμεν πάντα τ’ ἀνωτέρω, ἅτινα, ἐπαναλαμβάνω ἀκόμη μίαν φοράν, προκύπτουσι σχεδὸν κατὰ τὸ σύνολόν τους ἀπὸ αὐτὸν τοῦτον τὸν ἀπολογισμὸν τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π., ἐν συσχετισμῷ μὲ τὴν σύμβασιν Κ.Υ.Δ.Ε.Π. — Κράτους, κατὰ τὸ 1947 καὶ τὰς συμβάσεις Κ.Υ.Δ.Ε.Π. Ἐργοστασίων, τοῦ αὐτοῦ ἔτους εὑρίσκομεν, ὅτι, ἡ ΚΥΔΕΠ ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς συμβάσεως ταύτης εὑρέθη εἰς συναλλακτικὴν σχέσιν μὲ τέσσαρας πλευράς, ἤτοι: α) μὲ τὴν πλευρὰν τοῦ Κράτους, β) μὲ τὴν πλευρὰν τῶν παραγωγῶν, γ) μὲ τὴν πλευρὰν τῶν Ἐργοστασίων μετὰ τῶν ὁποίων συνεδέθη διὰ συμβάσεων καὶ δ) καὶ τελευταῖον μὲ τὴν πλευρὰν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐλαιολάδου. Τὸ Κράτος, τὸ ἐξηπάτησεν, ἐφ’ ὅσον δὲν παρέδωκεν εἰς αὐτὸ οὔτε ὀκᾶν ἐλαιολάδου εἰς τὴν συμβατικὴν τιμήν, μάλιστα δὲ μετῆλθε πᾶν θεμιτὸν καὶ ἀθέμιτον μέσον διὰ ν’ ἀποκρύψῃ τὸ ἐλαιόλαδον, ὅπερ εὑρέθη εἰς τὴν κατοχήν της κατὰ τὰ τέλη τοῦ 1948 (ἐποχὴν τῆς μεγάλης ὑπερτιμήσεως τοῦ ἐλαίου), ὁπότε τὸ Κράτος εἶχε δεσμεύσει πᾶσαν ποσότητα ἐλαιολάδου, ἀδιαφόρως εἰς τίνος τὴν κατοχὴν εὑρίσκετο τοῦτο. Τοὺς ἐντολοδότας της παραγωγοὺς ἐξεμεταλλεύθη κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἐφ’ ὅσον μικρὸν μόνον μέρος τῶν ὅσων ὠφελημάτων ἀπεκόμισεν αὕτη ἐκ τῆς συγκεντρώσεως, ἥν διὰ λογαριασμόν των ἐνήργησε, τοῖς ἀπέδωκε. Τοὺς Ἐργοστασιάρχας, μεθ’ ὧν συνεβλήθη, ἠρνήθη νὰ πληρώσῃ σύμφωνα μὲ τὰς συμβάσεις καὶ τοὺς γραπτοὺς καὶ ἀγράφους Νόμους τῆς ἠθικῆς καὶ τοῦ δικαίου, καταστάντος οὕτω ἀναγκαίου τοῦ νὰ λυθῶσι αἱ μεταξύ των διαφοραὶ δικαστικῶς. Τοὺς καταναλωτάς, ἐξεμεταλλεύθη, ἐφ’ ὅσον ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ πωλῇ εἰς αὐτοὺς ἐλαιόλαδον εἰς τὴν τιμὴν τῆς μαύρης ἀγορᾶς. Κύριοι Ὑπουργοί, ἐὰν ἐρωτήσητε οἱονδήποτε εἰς τὴν Κρήτην καὶ εἰδικώτερον οἱονδήποτε παραγωγόν, ὅστις, συνέπεσε νὰ εἶχε παραδώσει ἐλαιόλαδον εἰς τὴν συγκέντρωσιν τοῦ 1947 θὰ σᾶς ἐπιβεβαιώσῃ τ’ ἀνωτέρω μέχρι κεραίας καὶ θὰ σᾶς ἐκφράσῃ τὰ λογικὰ καὶ δίκαια παράπονά του διὰ τίνα λόγον, τὸ Κράτος, ὅπερ ὀφείλει νὰ ἐποπτεύῃ τῶν πάντων δὲν ὑπεχρέωσε τὸν ρηθέντα ὀργανισμὸν νὰ φερθῇ τίμια καὶ εἰλικρινὰ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ὁποίους δῆθεν ἐκπροσωπεῖ καὶ προστατεύει; —Διατὶ λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις ἀνέθεσεν εἰς τοὺς ἰδίους ἀνθρώπους, ἀδιάφορον ἂν παρουσιάζωνται σήμερον οὗτοι ὑπὸ ἄλλο ὄνομα διὰ νὰ καμουφλάρουν τὸ μαῦρο των παρελθὸν τὴν νέαν συγκέντρωσιν ἐλαιολάδου; Πῶς θὰ ὑποχρεωθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ μάλιστα μὲ τὰ μέτρα ταῦτα περὶ ὧν προνοεῖ ἡ νέα μεταξὺ «Ἐλαιουργικῆς» καὶ Κράτους σύμβασις νὰ παραδώσωσι τὸ ἐλαιόλαδόν των εἰς τοὺς ἰδίους ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι τόσον κακὰ τοὺς μετεχειρίσθησαν κατὰ τὸ ἐγγὺς παρελθόν; Δυνάμεθα νὰ ἰσχυριζώμεθα, ὅτι, εἴμεθα Κράτος, ἠθικὸν Κράτος δικαίου, ὅταν παραδίδωμεν ἀνεξελέγκτως καὶ ἀνεξετάστως τὸ ἥμισυ τοῦ πλέον ἁγνοῦ πληθυσμοῦ τῆς Χώρας, ἤτοι τοῦ ἀγροτικοῦ, εἰς ἀνθρώπους τῶν ὁποίων ἡ θέσις εἶναι ὁπουδήποτε ἀλλοῦ, ἐκεῖ ὅπου ἡ δικαιοσύνη θὰ τοὺς κρίνῃ, ὄχι ὅμως καὶ εἰς τὴν οἰκονομικὴν τοῦ τόπου ζωήν;

§66Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς κάμω μίαν ἀριθμητικὴν διόρθωσιν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ; 60% ἐπιβαρύνει ἡ παραγωγὴ καὶ 40% ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. Τὰ 40% εἶναι τὰ ⅔ τῆς τιμῆς, τὴν ὁποίαν εἰσέπραξαν.

§67Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὁ ἀπολογισμὸς τῆς Κ.Υ.Δ.Ε. Π. λέγει ὅτι ἐπῆρεν 194.000.000 καὶ λέγεται ἐδῶ ἀβασανίστως ὅτι ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. εἰσέπραξεν 8.000.000.000. Εἶναι πρωτοφανὴς ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς διαστροφῆς τῆς πραγματικότητος. Εἶναι προσβολὴ ἐναντίον τοῦ Σώματος νὰ λέγωνται τοιαῦτα πράγματα. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κάποιος σεβασμός.

§68Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι κρίσιμον καὶ ἐπειδὴ ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ἀποκτήσῃ μίαν πλήρη εἰκόνα καὶ ἐπειδὴ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει τὴν ἐπιθυμίαν νὰ εἶναι ἀπολύτως ἀντικειμενική, νὰ ὁμιλήσουν μετὰ τοὺς δύο κ. Ὑπουργοὺς καὶ 2, 3 ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸ ζήτημα, οἱ ὁποῖοι τὸ γνωρίζουν ὅπως ὁ κ. Μπαλτατζῆς, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ διαφωτίσῃ τὴν Βουλήν, χωρὶς νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις μέχρι τοιούτου σημείου, ὥστε νὰ λάβουν τὸν λόγον δεκάδες βουλευτῶν. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν ἐπίσης νὰ μὴ κάμετε διακοπὴν εἰς τὸν κ. Βιτούλιαν καὶ μετὰ ταῦτα νὰ ἀκουσθοῦν οἱ ὑπόλοιποι ρήτορες.

§69Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἀπέφευγον τὰς διακοπάς, ἀλλά, τέλος πάντων, εἶναι τοιοῦτος ὁ ὄγκος τῶν ἀνακριβειῶν, ὥστε ἀναγκάζομαι νὰ διακόψω.

§70Γ. ΒΙΤΟΥΛΙΑΣ. Δὲν ὑπάρχουν ἀνακρίβειαι, διότι εἶναι παρμένα ἀπὸ τὸν ἀπολογισμὸν τῆς ἰδίας τῆς Κ.Υ.Δ.Ε. Π. Δὲν ἦλθον ἐδῶ νὰ κακίσω τὴν Κ.Υ.Δ.Ε.Π., χωρὶς νὰ ἔχω στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδιάσειστα.

§71Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει κατ’ οὐσίαν διαφορά, διότι ὁ μὲν ἐπερωτῶν ἀναφέρει τὸ ποσὸν τῶν ἐξόδων τῆς ὅλης ἐργασίας, εἰς τὸ ὁποῖον περιλαμβάνονται οἱ τόκοι, περὶ τὰ 2.000.000.000, φέρ’ εἰπεῖν, περιλαμβάνονται τὰ ἔξοδα καὶ τῆς ἐξαγωγῆς, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄλλα 1.500.000.000, ἐνῷ ὁ κ. Μπαλτατζῆς ὁμιλεῖ περὶ τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ὡς προμήθειαν ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π.

§72Γ. ΒΙΤΟΥΛΙΑΣ. Εἶπον ὅτι παρουσίασεν εἰς τὸν ἀπολογισμόν της 8.000.000.000 δρχ. ἔξοδα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀναλογεῖ μὲ 40% ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως.

§73Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Παρεσύρθητε καὶ εἴπατε ὅτι ἐκράτησεν 8.000.000.000.

§74Γ. ΒΙΤΟΥΛΙΑΣ. «Ἕν μεγάλον ποσοστὸν ἐλαιολάδου..... (ἀναγινώσκει).....»

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Πωλιουδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§76Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει ἔλεγχος; Δὲν μᾶς ὡμιλήσατε περὶ αὐτοῦ. Τὰ πορίσματα τοῦ ἐλέγχου δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναγνωσθοῦν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ σχηματίσωμεν γνώμην;

§77Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ θὰ τὰ ἀναγνώσω. Θὰ παρακαλέσω, πρῶτον, ὅσοι ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων ἔχουν λόγους νὰ ἀμφιβάλλουν δι’ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα κατέθεσεν ὁ κ. Βιτούλιας, νὰ μὴ μὲ διακόψουν, νὰ ἀναμένουν καὶ μάλιστα ὅσοι ἐξ αὐτῶν ἔχουν ἀπολογισμὸν τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π., τὸν ὁποῖον δίδει πρὸς τοὺς ἀγρότας αὕτη τοὺς παρακαλῶ νὰ τὸν ἀνοίξουν καὶ νὰ παρακολουθήσουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ καταγγείλω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐπειδή, ὁ προλαλήσας συνάδελφός μου ἀνέπτυξε λεπτομερέστατα τὰ τῆς συμβάσεως, θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς τὸ νὰ φέρω ἐνώπιόν σας, τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχω εἰς χεῖρας μου καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπίσημα στοιχεῖα διὰ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι οἱ διευθύνοντες σήμερον τὴν Ἐλαιουργικὴν δὲν εἶναι οἱ ἐνδεδειγμένοι νὰ προΐστανται ὑπηρεσιῶν προορισμένων διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἀγροτῶν, διότι εἰς τὸ παρελθόν, ὅτε διηύθυνον τὴν Κ.Υ.Δ.Ε.Π. διέπραξαν πάρα πολλὰς καταχρήσεις εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν.

§78Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ Εἰσαγγελεὺς τὶ ἔκαμε;

§79Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Ἀναμείνατε κ. συνάδελφε. Ἐλέγχω τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐνῷ ἔχει εἰς χεῖρας της ἐπίσημον ἔκθεσιν ἀνωτάτου ὑπαλλήλου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ τὴν παραπομπὴν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας μέχρις σήμερον οὐδὲν ἔπραξεν.

§80Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἀγνοεῖτε ὅτι διεξάγεται ἀπὸ μακροῦ τακτικὴ ἀνάκρισις διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἔχει ὡριμάσει μάλιστα; Δὲν τὸ γνωρίζετε;

§81Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Ὄχι. Θέλω νὰ γίνῃ ἀνάκρισις διὰ νὰ διαπιστωθῇ...

§82Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Γίνεται ἀνάκρισις τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας παρακολουθεῖ διὰ τοῦ Νομικοῦ του Συμβούλου. Εἰς τὸν ἀνακριτὴν διεβιβάσθησαν ὅλαι αἱ ἐκθέσεις ἐλέγχου ποὺ ἔγιναν ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως αὐτῆς καὶ εἶναι πάρα πολλαί. Ὅλαι αὐταὶ εἶναι εἰς τὸν ἀνακριτὴν ἀπὸ μακροῦ καὶ βάσει αὐτῶν διεξάγεται ἡ ἀνάκρισις.

§83Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἔκθεσις τὴν ὁποίαν ἐζητήσαμεν προηγουμένως εἶναι τοιαύτη ὥστε πρέπει νὰ κινηθῇ ἡ δικαιοσύνη;

§84Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἐκινήθη.

§85Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐρωτῶμεν ὅμως, σήμερον, τὰ ἴδια πρόσωπα, αὐτὰ τὰ ὁποῖα παρεπέφθησαν εἰς τὴν δικαιοσύνην, εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀνέλαβον νὰ κάμουν καὶ τὴν νέαν συγκέντρωσιν; Αὐτὸ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω.

§86Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ τέλος.

§87Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκ ποίας ἀφορμῆς ἐκινήθη ἡ Δικαιοσύνη;

§88Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἁπλούστατα, ἐπῆρα τὴν ἔκθεσιν ἑνὸς ἀνωτάτου ἐποπτικοῦ ὑπαλλήλου καὶ τὴν ἔστειλα εἰς τὸν ἀνακριτήν.

§89Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Συνεπῶς θὰ εὗρε στοιχεῖα διὰ νὰ κινηθῇ.

§90Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἡ ἔκθεσις δὲν εἶναι τίποτε τὸ μυστικόν, εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν παντός.

§91Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Ἡ ἔκθεσις, τὴν ὁποίαν ἔχετε εἰς χεῖρας σας, χρονολογεῖται ἀπὸ τὰς 20 Δεκεμβρίου 1950 καὶ σήμερον ἔχομεν 1952. Τὶ ἔγινεν ἕως σήμερον ἀπὸ τότε;

§92Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Εἶναι τρόπος τοῦ λέγειν ἢ θέλει ἀπάντησιν;

§93Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Θὰ μοῦ δώσετε τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸ τέλος. Ἀκούσατε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὑπεγράφη μεταξὺ Κράτους καὶ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 367)25.5.1947 σύμβασις καὶ διὰ τῆς ὁποίας ἀνελαμβάνετο ἡ ὑποχρέωσις ἐκ μέρους τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. νὰ συγκεντρώσῃ 10 χιλιάδας τόννους ἐλαίου ἐκ τῶν ὁποίων τοὺς μὲν 5.000 τόν. θὰ παρέδιδεν εἰς τὸ Κράτος μὲ τιμὴν συγκεντρώσεως, τοὺς δὲ ἑτέρους 5.000 τόννους θὰ ἐξήγαγεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ νὰ βελτιώσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου πρὸς ὄφελος τῶν παραγωγῶν, καὶ τὸ τονίζω αὐτό, διότι παρακάτω θὰ ἰδῆτε τί ὄφελος ἀπέδωσε εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἡ ἐξαγωγὴ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀφ’ ἑτέρου, διὰ νὰ ἔλθῃ καὶ ἀνεύρῃ καὶ κατακτήσῃ ἀγορὰς εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν διὰ τὴν εἰσαγωγὴν πολυτίμου συναλλάγματος ἀπαραιτήτου διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἄλλων ἀγαθῶν. Σᾶς εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ποία τιμὴ καθωρίσθη, συγκεντρώσεως. — Ἐπαναλαμβάνω: «διὰ τὴν Κρήτην ὡρίσθη ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως τῶν 5.500 ..... (ἀναγινώσκει)...» Ἡ χρηματοδότησις ἀνετέθη εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν μὲ τόκον 2% ἐπὶ πλέον τοῦ τόκου τὸν ὁποῖον θὰ ἔδιδεν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος σὺν 0,8% ὡς παγίαν προμήθειαν, διὰ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀνελαμβάνετο. Ἠκούσατε ἀπὸ τὸν Συνάδελφον κ. Βιτούλιαν, ποίας μεταχειρίσεως ἔτυχον οἱ παραγωγοὶ ἀπὸ τὰς πρώτας ἡμέρας τῆς συγκεντρώσεως. —Καί, ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει, κ. Ὑπουργέ, μία ἔνορκος κατάθεσις, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου σας κ. Γραμματόπουλος ὅταν ἦλθεν εἰς τὸ Ἡράκλειον τῆς Κρήτης ἐκ μέρους τοῦ κ. Γραμματικάκη. Λέγει δὲ αὕτη: «........ (ἀναγινώσκει)....» Παρὼν ἦτο ὁ κ. Κριαρᾶς, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕνας ἐκ τῶν ἐντιμοτέρων πολιτῶν τοῦ Ἡρακλείου.

§94Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). «Γραμματικάκης Ἀριστοτέλης....... (ἀναγινώσκει)....»

§95Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Παρὼν ἦτο ὁ κ. Κριαρᾶς.— Ὅταν ὁ κ. Κριαρᾶς προσεφέρθη εἰς τὸν κ. Γραμματόπουλον νὰ δώσῃ ἔνορκον κατάθεσιν, τοῦ εἶπε τότε ὁ κ. Γραμματόπουλος, ὅτι «δὲν δύναμαι νὰ προβῶ εἰς εὐρυτέραν ἀνάκρισιν, διότι δὲν εἶμαι δικαστικὸς ὑπάλληλος, κάμνω διοικητικὴν ἀνάκρισιν καὶ θὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὸν Ὑπουργόν μου νὰ ἀναθέσῃ τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸν Εἰσαγγελέα».

§96Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι ὁ κ. Γραμματικάκης, συνεπείᾳ διώξεως ἐκ μέρους τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π., ἐφυλακίσθη.

§97Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐφυλακίσθη διότι κατεχράσθη ὁ ΤΑΛΩΣ 90.000 ὀκάδες.

§98Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Τὴν 10 Μαρτίου 1951 ἀπεφάσισε νὰ δώσῃ ἀπολογισμὸν τῶν πράξεών της ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. εἰς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ ἀναφέρει, κύριοι, ὡς συγκεντρωθὲν ποσὸν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα τὸ ποσὸν τῶν 2.477.000 ὀκάδων. Καὶ σᾶς εἶπεν ὁ κ. Βιτούλιας ὅτι ἔχει πληροφορίας ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ ὑπερέβη κατὰ πολὺ καὶ ἔφθανε τὰ 3 ἑκατομμύρια ὀκάδας. Ὁ ἀπολογισμός, κύριοι, εἰς τὸ Ἡράκλειον τῆς Κρήτης, ἀναγράφει ὅτι συνεκέντρωσεν 846.000 ὀκάδες. Ἔρχεται τὸ δικαστήριον Ἡρακλείου καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 244 βουλεύματος λέγει, ὅτι τὸ ἔλαιον, τὸ ὁποῖον ἡ Κ. Υ.Δ.Ε.Π. παρέδωσεν εἰς τὸν ΤΑΛΩΣ, ἀνέρχεται εἰς 1.452.000 ὀκάδες. Ποῦ τὸ βρῆκε τὸ ἐπὶ πλέον λάδι, κύριοι; Θὰ σᾶς εἴπω παρακάτω. Ὅταν σᾶς παρουσιάσω τὰ στοιχεῖα, ὅτι τὸ ἐπώλησεν εἰς τὴν μαύρην ἀγοράν, θὰ ἰδῆτε ποῦ τὸ βρῆκε καὶ πῶς τὸ βρῆκε.

§99Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὑπάρχει διαφορά;

§100Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Βεβαίως. Καὶ φαίνεται ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τοῦ δικαστηρίου ἐν συγκρίσει μὲ τὰ ἀναγραφόμενα εἰς τὸν ἀπολογισμόν.

§101Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἀπὸ ποῦ ἐξάγεται αὐτὴ ἡ διαφορά;

§102Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Ἀπὸ τὸ ὅτι τὸ μὲν δικαστήριον λέγει ὅτι 1.452.000 ὀκάδες συνεκεντρώθησαν εἰς τὸ Ἡράκλειον ἀπὸ τὴν Κ.Υ.Δ.Ε.Π., ὁ δὲ ἀπολογισμὸς ἀναγράφει 846.000 ὀκάδες.

§103Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ δικαστήριον ποῦ εὗρε τὰ στοιχεῖα αὐτά;

§104Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Ἔγινε μία ὑπόθεσις δικαστικὴ μεταξὺ ΤΑΛΩΣ καὶ Κ.Υ.Δ.Ε.Π.

§105Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Ἔχετε ἀπόφασιν τοῦ δικαστηρίου;

§106Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Βεβαίως. Αὐτὸ δὲ ἔγινε ἐπεμβάσει τῶν ἐμπόρων, ἐπειδὴ ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἠγόρασε ἀπὸ τὰ χρήματα τοῦ ἐλαίου, ποὺ ἐπώλησεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἔλαιον ἀπὸ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον. Καὶ ὑπάρχει, κύριοι, ἔγγραφον τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. πρὸς τὸ ἐργοστάσιον ΤΑΛΩΣ διὰ τοῦ ὁποίου διατάσσεται ἡ ἐντολοδόχος Κ.Υ.Δ.Ε.Π. νὰ ἀποθηκεύσῃ καὶ τὸ προσκομιζόμενον αὐτὸ ἔλαιον, διότι καὶ αὐτὸ εἶναι ἔλαιον τῶν παραγωγῶν! Ὅταν ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ νὰ παραπέμψῃ τὴν ὑπόθεσιν εἰς εἰδικὴν Ἐπιτροπήν, τότε θὰ ἔλθουν ὅλα αὐτὰ τὰ ἔγγραφα.

§107Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Παρεπέμφθη εἰς τὴν Δικαιοσύνην ἡ ὑπόθεσις, κ. συνάδελφε;

§108Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Δὲν τὸ γνωρίζω. Τὸ βούλευμα 244, λέγει τὰ ἑξῆς: «Ὡς προέκυψεν...... (ἀναγινώσκει)...»

§109ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχουν παραπεμπόμενοι διὰ τοῦ βουλεύματος.

§110Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Οἱ μέτοχοι τοῦ ΤΑΛΩΣ.

§111Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἄρα ὁ ΤΑΛΩΣ παραπέμπεται.

§112Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Ἀφήσατε νὰ διαφωτίσω τὴν Βουλὴν διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, κ. συνάδελφε.

§113Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Θέλετε νὰ σᾶς δώσω ἐγὼ τὴν ἀπάντησιν; Σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. εἶναι μία συνεταιριστικὴ ὀργάνωσις, ἡ ὁποία ἀντιπροσωπεύει καὶ τὴν κατανάλωσιν καὶ τὴν παραγωγήν, ὡς πρὸς τὸ λάδι δὲ ἰδίως τοὺς καταναλωτὰς τῆς Βορ. Ἑλλάδος καὶ τῆς Θεσσαλίας. Πάντοτε ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἀγοράζει λάδι διὰ λογαριασμὸν τῶν σιτοπαραγωγῶν, βαμβακοπαραγωγῶν καὶ ἄλλων παραγωγῶν, ποὺ δὲν ἔχουν λάδι. Ἡ δουλειὰ τῆς συγκεντρώσεως εἶναι τελείως ἀνεξάρτητος. Εἶναι ἐνδεχόμενον πρωτίστως νὰ παίρνῃ διὰ λογαριασμὸν τῆς συγκεντρώσεως, ἀλλὰ δὲν παραλείπει καὶ σήμερα ἀκόμη νὰ ἀγοράζῃ λάδι. Διότι οἱ καταναλωτικοὶ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ εἰς τὴν Βορ. Ἑλλάδα ἔχουν πρατήρια καὶ πωλοῦν λάδι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ προέρχεται ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ ζήτημα τῆς ποσότητος. Ἡ Κ.Τ.Δ.Ε. Π. δὲν εἶναι ἐλαιοπαραγωγικὴ ὀργάνωσις. Εἶναι βαμβακοπαραγωγικὴ καὶ σιτοπαραγωγική. Περιπτωσιακῶς ἠσχολήθη μὲ τὸ λάδι, ἐλλείψει εἰδικευμένης ὀργανώσεως ἐλαίου. Δι’ αὐτὸ τὸν λόγον ἔγινε καὶ αὐτοτελὴς ἀνεξάρτητος ὀργάνωσις, ἡ ὀργάνωσις τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ἑπομένως, ὅπως βλέπετε, δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ σκοτεινὸν εἰς τὴν ὑπόθεσιν.

§114Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Παρακάτω θὰ τὰ ἀκούσετε.

§115Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἀγνοεῖτε τὸ θέμα.

§116Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Τὸ λάδι αὐτὸ θὰ δῆτε ἂν εἶναι λάδι διὰ τοὺς συνεταιρισμοὺς ἐφ’ ὅσον ἐπωλήθη πάλιν μέσα εἰς τὸ Ἡράκλειον.

§117Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐὰν ἐπωλήθη εἰς τὸ Ἡράκλειον, εἶναι τῆς συγκεντρώσεως. Ὑπάρχουν ἐπόπται νὰ τὸ ἐλέγξουν αὐτό.

§118Γ. ΠΕΤΡΑΚΟΓΕΩΡΓΗΣ. Ἐπειδὴ διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ὅπως καὶ ὁ κ. Βιτούλιας, ἔκαμα καὶ ἐγὼ ἐπερώτησιν παλαιότερα, γίνεται δὲ διὰ τὸ θέμα αὐτὸ περισσοτέρα συζήτησις εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι πρέπει τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ τοποθετηθῇ κάπου καὶ ἀπὸ τὴν κυβέρνησι καὶ ἀπὸ τὴν ἀντιπολίτευσιν καὶ νὰ ξεκαθαρισθῇ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ μείνῃ ἔτσι ἀφοῦ περιεπλέχθη κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις εἰς τοὺς παραγωγούς, ἐπειδὴ ἐμεσολάβησε τὸ διάστημα αὐτὸ ἡ ὑπερτίμησις τοῦ ἐλαίου, ὅτι διάφοροι πλουτίζουν εἰς βάρος των. Πιθανὸν νὰ ἔχῃ δίκαιον καὶ ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ ὑπόθεσις ὀφείλει νὰ ξεκαθαρισθῇ ἅπαξ διὰ παντός, διὰ νὰ ἡσυχάσωμεν καὶ ἡμεῖς, ποὺ δὲν εἴμεθα ἐνδιαφερόμενοι, καὶ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ὑπόληψις καὶ ἡ ἀξιοπρέπεια τῆς ἐπιχειρήσεως αὐτῆς, ἐὰν ἔχῃ δίκαιον. Δὲν πρέπει, κατὰ τὴν γνώμην μου, νὰ δημιουργοῦνται ἀντεγκλήσεις μεταξὺ ἀντιπολιτεύσεως καὶ κυβερνήσεως δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ συμφωνήσουν εἰς τὸ θέμα αὐτὸ καὶ οἱ κ. Ὑπουργοὶ νὰ ἔχουν τὴν καλωσύνην νὰ δεχθοῦν νὰ ὁρισθῇ μία Ἐπιτροπή, ποὺ νὰ ξεκαθαρίσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα.

§119Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὶ συνιστᾶτε, κ. συνάδελφε;

§120Γ. ΠΕΤΡΑΚΟΓΕΩΡΓΗΣ. Νὰ γίνῃ μία Ἐπιτροπή ἢ νὰ ἐπιληφθῇ ἡ δικαιοσύνη τῆς ὑποθέσεως. Δὲν ἐπιτρέπεται τὸ ζήτημα νὰ μένῃ ἔτσι ἐπὶ δύο ἢ τρία χρόνια. Ἡ Κ.Υ.Δ. Ε.Π. ἴσως νὰ μὴ εὐθύνεται, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει πρέπει νὰ δώσῃ σαφῆ ἐκκαθάρισιν τῶν λογαριασμῶν της.

§121Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Λοιπόν, κύριοι, ἔρχομαι εἰς τὸν ἀπολογισμόν. Βλέπομεν ὅπως εἶπε ὁ κύριος συνάδελφος Βιτούλιας ὅτι τὰ ἔξοδα ἀναβιβάζονται εἰς 8 δισεκατομμύρια δρχ. τὰ ἔξοδα συγκεντρώσεως, πωλήσεως, ἀποθηκεύσεως κλπ. Δεδομένου ὅμως ὅτι τὸ ἔλαιον κατ’ οὐσίαν, τὸ ὁποῖον διεκινήθη δὲν εἶναι 2,5 ἑκατομμύρια ὀκάδες ἀλλὰ εἶναι μόνον 2 ἑκατομμύρια ὀκάδες, διότι ὅταν κοιτάξετε τὸν ἀπολογισμὸν θὰ ἴδητε ὅτι ἐπωλήθησαν αἱ 400 χιλιάδες ὀκάδες εἰς τὸν τόπον παραγωγῆς. Ἑπομένως τὰς ὀκάδας αὐτὰς πρέπει νὰ ἐπιβαρύνωμεν μόνον μὲ ἀποθήκευμα. Ἐὰν τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι ὑπερβολικὸν ἢ ὄχι, ἔρχεται ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Πρωτονοταρίου, τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ Συνεταιρισμῶν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τοῦ κ. Γραμματοπούλου, Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, οἱ ὁποῖοι λέγουν τὰ ἑξῆς: «.......(ἀναγινώσκει).......» Λέγουν λοιπὸν οἱ κύριοι ὑπεύθυνοι ὑπάλληλοι τῶν ὑπουργείων ὅτι ἀκόμη καὶ ἡ τῶν 2.000 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν ἐπιβάρυνσις εἶναι ὑπερβολική. Ἐὰν αὐτὴ ἡ ἐπιβάρυνσις εἶναι ὑπερβολική, τὶ νὰ εἴπωμεν διὰ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν 4.000 δραχ. καὶ πῶς δικαιολογεῖται τὸ 1947 νὰ ἐπιβαρυνθῇ τὸ ἔλαιον μὲ 4.000 δρχ. καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ 1952 οἱ ἴδιοι ἄνθρωποι ἀνέλαβον τὴν νέαν συγκέντρωσιν μόνον πρὸς 2.600 δρχ. τὴν ὀκᾶν. Δεδομένου δέ, ὅπως θὰ ἴδετε εἰς τὸ βούλευμα τοῦ Δικαστηρίου, πλὴν 600.000 ὀκάδων οὐδεμίαν ἄλλην ποσότητα ἐπεξειργάσθησαν; Ποῦ δικαιολογοῦνται 4.000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν; Ὅταν βέβαια δικαιολογοῦν 1.500.000 δρχ. προμήθειαν, 150 ἑκατομμύρια τηλεγραφικὰ καὶ ταχυδρομικά, 1.500.000 δρχ. τόκους, ἀσφάλεια, κλπ. ἀσφαλῶς ὄχι μόνον εἰς 8 δισεκατομμύρια θὰ ἀνέβουν ἀλλὰ πολὺ περισσότερον.

§122Γ. ΒΙΤΟΥΛΙΑΣ. Ὑποστηρίζομεν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, κύριοι.

§123Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Καλὰ κάμνετε, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ εἴμεθα μονομερεῖς.

§124Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Καὶ εἰσέρχομαι, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸν τρόπον διαθέσεως τοῦ ἐλαίου.

§125Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἡ πτέρυξ αὐτὴ ὀφείλει νὰ διαμαρτυρηθῇ. Ἡ ΚΥΔΕΠ δὲν εἶναι ὀργάνωσις παραγωγῶν.

§126Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν εἶπον τέτοιο πρᾶγμα καὶ δὲν μπορεῖ νὰ βάλετε στὸ στόμα μου λέξεις ποὺ δὲν ἐλέχθησαν.

§127Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἀλλὰ συγχρόνως πρέπει νὰ ξεύρετε ὅτι ὑποστηρίζομεν καὶ θὰ ὑποστηρίξωμεν τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις καὶ τοὺς ὀργανισμοὺς ὄχι ὅμως καὶ τοὺς ὀργανισμοὺς τοὺς πέραν τῶν δευτεροβαθμίων ἑνώσεων διότι αἱ ὀργανώσεις αἱ πέραν τῶν δευτεροβαθμίων ἑνώσεων εἶναι νόθος καπιταλισμός. Γίνεται καὶ μόνον διὰ νὰ εἰσπράττουν τεράστια κέρδη ὡρισμένοι ἄνθρωποι. Εἶναι καπιταλισμὸς αὐτός. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§128Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Πόσον ἐπεβαρύνθη τὸ προϊὸν αὐτό;

§129Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Δεδομένου ὅτι τὸ ἔλαιον ἐπληρώθη 5.450 κατ’ ἀρχήν, ἐπεβαρύνθη ὄχι μὲ 60%, ἀλλὰ μὲ 80% τῆς ἀρχικῆς τιμῆς καὶ μὲ 50% τῆς τελευταίας πληρωμῆς, ἡ ὁποία κατὰ τὸν κύριον Πρωτονοτάριον καὶ τὸν κύριον Γραμμιατόπουλον ἐπληρώθη κατὰ 7.777 δρχ. κατ’ ὀκᾶν.

§130Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Εἶναι πρωτοφανὲς αὐτό.

§131Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Ἡ τιμὴ ἐλαίου, τὴν ὁποίαν εἰσέπραξαν οἱ παραγωγοί, εἶναι 7.777 δρχ. κατ’ ὀκᾶν καὶ ἐπλήρωσαν ἔξοδα κατ’ ὀκᾶν 4.000 δρχ. Εἰσέρχομαι, κύριοι, στὸν τρόπον διαθέσεως τοῦ ἐλαίου, διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι αἱ 500 χιλ. ὀκάδες ποὺ κατήγγειλα, δὲν ἠγοράσθησαν διὰ συνεταιρισμούς, ἀλλ’ ἐπωλήθησαν πάλιν εἰς τὸ Ἡράκλειον Κρήτης μὲ ἐπίσημα τιμολόγια. Ὄχι ἕνα, τριάντα τιμολόγια, ἔχω στὰ χέρια μου, κύριοι. Ὁ ἀπολογισμός, κύριοι, ἀναγράφει, ὅτι στὸ Ἡράκλειον Κρήτης ἐπωλήθησαν 97 χιλιάδες ὀκάδες ἔλαιον εἰς τὸν τόπον συγκεντρώσεως. Ἐπειδὴ ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. δὲν εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ ἀναγράψῃ πότε ἐπωλήθησαν, ἐφρόντισα καὶ εὑρῆκα τὸ ἔγγραφον πρὸς τὸ Ἐργοστάσιον ΤΑΛΩΣ εἰς τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «..... (ἀναγινώσκει)......». Ἰδοὺ αἱ 97.000 ὁλόκληροι, ποὺ ἀναφέρει ὁ ἀπολογισμός.

§132ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς ποίους καὶ πότε ἐπωλήθησαν;

§133Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Τὴν 17.12.48.

§134Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν τὸ ἀρνεῖται κανεὶς αὐτό. Συνεκεντρώθη διὰ νὰ πωληθῇ τὸ λάδι.

§135Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Ἐπωλήθη εἰς τοὺς «...... (ἀναγινώσκει)......» Εἰς τὸν ἀπολογισμόν της, κ. Χλουβεράκη, δὲν λέγει. Ἐκεῖνον εἶναι ἔγγραφον τῆς ΚΥΔΕΠ ποὺ ἐζήτησαν νὰ τὸ παραδώσῃ. Εἰς τὸν ἀπολογισμόν της λέγει ὅτι ἐπωλήθησαν 97.000 ὀκάδες πρὸς τιμήν «..... (ἀναγινώσκει).....» Ἐρωτῶ, κύριοι, ἐφ’ ὅσον 97.000 ὀκάδες ἐπωλήθησαν τὸ 48, ποῦ εὑρέθησαν τὸ 48 τὴν 1.12.48 εἰς τὴν Ἑταιρίαν ΤΑΛΩΣ 97.000 ὀκάδες «....(ἀναγινώσκει).....»; Λοιπὸν ἐπωλήθησαν τὸ 1948 132.000 ὀκάδες καὶ ὁ ἀπολογισμὸς λέγει μόνον 97.000. Τὸ 1949 ἐπωλήθησαν: «Τὴν 10.3.49 εἰς ΤΑΛΩΣ 3.000 ὀκάδες πρὸς 14.600 κατ’ ὀκᾶν....... (ἀναγινώσκει)......» Ἐπειδὴ κατὰ τὸν ἀπολογισμὸν ἀπερροφήθη ὁλόκληρος ἡ συγκεντρωθεῖσα ποσότης, ποῦ εὑρέθησαν εἰς τὸ Ἡράκλειον Κρήτης περὶ τὰς 150.000 ὀκάδες ἐπὶ πλέον πωληθεῖσαι ἀπὸ τὰς 97.000; Ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει ὑπόλοιπον εἰς τὸν ἀπολογισμόν της, ποῦ εὑρέθησαν τὰ ποσὰ αὐτά; Τὰ εὐκόλως ἐννοούμενα παραλείπονται.

§136Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὰς εἶχεν ἀγοράσει ἰδιαιτέρως.

§137Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τὶ ἀπέγινε τὸ ὑπόλοιπον;

§138Ε. ΓΟΝΗΣ. Κατακλέφτηκεν ὁ κόσμος, ἐγδύσατε τὸν κόσμον καὶ ἐπῆγαν τὸ λάδι 25.000.

§139Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν τὸ ἔκαναν αὐτὸ οἱ συνεταιρισμοί.

§140Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Δὲν κατηγοροῦμε τὴν κυβέρνησιν διὰ τὴν κλοπὴν αὐτήν.

§141Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Μὰ τὸ λάδι τὸ ὕψωσαν οἱ ἔμποροι, δὲν τὸ ὕψωσαν οἱ συνεταιρισμοί.

§142Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸν ἀπολογισμὸν ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἀναγράφει 780.000 ὀκάδες ἐλαίου ἐξαχθείσας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ μᾶς παρουσιάζει τὴν καταπληκτικὴν τιμὴν τῶν 10.000 δραχμῶν καὶ μᾶς παρουσιάζει ὡς εἰσπραχθὲν ποσὸν τὸ ποσὸν τῶν 8.490.000.000, δηλαδὴ δι’ ἑκάστην ὀκᾶν ἐλαίου εἰσέπραξε 10.000 δρχ. καθ’ ἣν στιγμὴν εἰς τὸν ἀπολογισμόν της λέγει ὅτι ἡ μέση τιμὴ ἦτο 12.000 δρχ. Καὶ ἐρωτῶ τὶ ἀπὸ τὰ δύο συμβαίνει; Τὸ ἐπώλησε πρὸς 10.000 δρχ., ὁπότε εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν ζημίαν τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν οἱ παραγωγοί, δεδομένου ὅτι ἄφησε νὰ ἐπιβαρυνθῇ ἡ ποσότης αὐτὴ μὲ 1.500 δρχ. τὴν ὀκᾶν (διότι τόσον ἐπεβαρύνθη ἡ ὀκᾶ ἐλαίου ἡ ἐξαχθεῖσα εἰς τὸ ἐξωτερικόν). Καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε ἐφ’ ὅσον εὑρῆκε μεγαλυτέραν τιμὴν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν νὰ μὴ τὸ ἐξαγάγῃ, ἀλλὰ νὰ τὸ δώσῃ ἐδῶ; Ἢ ὅτι, ὡς ἀπεδείχθη, ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου τότε ἦτο 15.000– 18.000 εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔγιναν ἀπόπειραι λαθραίας ἐξαγωγῆς ἀπὸ πολλοὺς ἐμπόρους τῆς Κρήτης, οἱ ὁποῖοι καὶ κατεδικάσθησαν, διότι μόνον εἰς τὴν Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἐπετρέπετο ἡ ἐξαγωγὴ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην; Ἀφοῦ εἶσθε προστάτης τῶν ἀγροτῶν, κύριε Μπαλτατζῆ τὶ λέτε ἐπ’ αὐτοῦ;

§143Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Σεῖς εἶσθε προστάτης τῶν ἀγροτῶν.

§144Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, διατὶ ἡ κυβέρνησις παραπέμπει εἰς τὸ ἑδώλιον τοῦ κατηγορουμένου ὑπουργοὺς ὁσάκις ζημιώσουν τὸ Δημόσιον; Δὲν ἠμπορεῖ νὰ νοηθῇ τιμὴ 10.000 δρχ. διὰ τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ εἶναι ὑπεύθυνοι διὰ τὰς 6.000–8.000 δρχ. ποὺ ἔχασεν ὁ παραγωγὸς κατ’ ὀκᾶν.

§145Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν ἔχετε δίκαιον, διότι καθὼς γνωρίζουν οἱ παλαιότεροι συνάδελφοι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ πρὶν ἢ ἐπέμβῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Οἰκονομίας καὶ καθορίσῃ καὶ ἐλέγξῃ τὴν τιμὴν τῆς ἐξαγωγῆς. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐξαγάγηται ἕνα προϊὸν ἀντὶ οἱασδήποτε τιμῆς, ἀλλὰ θὰ ἐπέμβῃ τὸ ὑπουργεῖον, τὸ ἐπιμελητήριον καὶ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ ἐξακριβώσῃ ἐὰν εἶναι εὔλογος ἡ τιμὴ τῆς ζητουμένης ἐξαγωγῆς. Πέραν αὐτοῦ σᾶς πληροφορῶ ὅτι διεχειρίσθη τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν αὐτῶν τοῦ ἐλαίου τῆς συγκεντρώσεως μία Ἐπιτροπὴ ἐλαίου, εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχον κατὰ πάντα σεβαστοὶ ὑπάλληλοι ὅπως ὁ Τζωρτζόπουλος ὑποδιοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἄλλοι ἀνώτατοι δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐκπρόσωποι τῶν βιομηχάνων καὶ τῶν παραγωγῶν καὶ ἀπὸ τὸν ἀπολογισμὸν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐλαίου φαίνεται ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τὸ παρηκολούθησεν αὕτη συστηματικῶς.

§146Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Ἄρα λοιπὸν ἡ τιμὴ ἡ καθορισθεῖσα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶναι ἄνω τῶν 15.000 δρχ. καὶ δὲν ἀνεγράφετο ἐδῶ....

§147Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐχορήγησεν ἄδειαν ἐξαγωγῆς μὲ τιμὴν 15.000 ἦτο ὑποχρεωμένη ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. νὰ φέρῃ συνάλλαγμα ἀντίστοιχον ἐδῶ.

§148Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Αὐτὸ λέγω, κ. Ὑπουργέ, καὶ ἐγώ.

§149Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἀνεγνώσατε τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Πρωτονοταρίου; Αὐτὸ τὸ χονδροειδὲς πρᾶγμα θὰ τὸ συνελάμβανεν, ἐφ’ ὅσον ἔχει ἀποκαλύψει ἄλλας ἀτασθαλίας;

§150Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐπεμβαίνει τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὸ λάδι πῶς ἐπωλήθη εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρὸς 18.000 καὶ 20.000.

§151Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πῶς τὸ γνωρίζετε αὐτό;

§152Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. 14.000 καὶ 16.000 εἶχε τότε εἰς τὸ ἐσωτερικόν.

§153Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν ἡ τιμὴ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§154Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε Χλουβεράκη, τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ὑπάρχει τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. πρὸς τὸν «ΤΑΛΩΣ» λέγει ὅτι τὸ λάδι τὸ προσκομιζόμενον παρὰ τῶν ἐμπόρων Ἡρακλείου νὰ ἐναποθηκεύεται ὅπως καὶ τὸ ἔλαιον τῆς συγκεντρώσεως, διότι καὶ τοῦτο εἶναι ἔλαιον τῶν παραγωγῶν καὶ ἠγοράσθη μὲ χρήματα τῶν ἐμπόρων. Νὰ λοιπὸν τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ἦλθον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ὑπάρχει καὶ ὑπογράφεται ἀπὸ τὸν κ. Τ. Βαρδάκην.

§155Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Νομίζω ὅτι ἐδῶ ἀπεδείξατε ὅτι οὐσιώδης προέκυψε ζημία ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ἐξήχθη ποσότης ἐλαίου εἰς τιμὴν δυσανάλογον μὲ τὴν τιμὴν τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἐδῶ ἐνδιαφέρει ἐὰν οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἐζημιώθησαν καὶ τὶ ἐζημιώθησαν. Ἡ τιμὴ τῶν 10.000 τὴν ὁποίαν προσεπορίσθη κατὰ τὸν ἀπολογισμόν της ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. εἶναι κατὰ 5.000 ἀνωτέρα ἀπὸ τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν ἔδωσαν εἰς τοὺς παραγωγοὺς κατὰ τὴν συγκέντρωσιν ἡ δὲ τιμὴ τῶν 15.000 καὶ 18.000 εἶναι κατὰ 3.000 ἀνωτέρα. Ἑπομένως ἀκόμη μεγαλυτέρα ἡ ζημία ἐφ’ ὅσον τὰ χρήματα εἴτε ἐκ τῶν πράξεων τῆς ἐξαγωγῆς, εἴτε ἐκ τῶν πράξεων τῶν πωλήσεων εἰς τὸ ἐσωτερικὸν δὲν ἐπεστράφησαν εἰς τοὺς παραγωγούς. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, ἡ οὐσιαστικὴ ζημία εἶναι ἀναμφισβήτητος εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν.

§156Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κατὰ τὰ στοιχεῖα τῆς Κ.Υ.Δ. Ε.Π. τὰ ὁποῖα ἐπικαλοῦνται οἱ ὁμιληταί σας εἶπαν ὅτι ἔχει πωληθῆ λάδι μὲ 5.640, μὲ 5.400, μὲ 5.200.....

§157Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Θέλετε νὰ ὑποστηρίξητε ὅτι ἐπειδὴ ὑπάρχει καὶ πώλησις πρὸς 5.000 δι’ αὐτὸ ὑπάρχει καὶ δικαιολογία καὶ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἄφεσις ἁμαρτιῶν.

§158Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Διὰ τὰς 5.000 ποὺ ἐπωλήθη τὸ λάδι ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἔδιδε ἐπιστροφὴν 3.000 δρχ. ἐνῷ τὸ λάδι αὐτὸ οὐσιαστικῶς ἐπωλήθη μὲ ζημίαν διότι ἐδόθη διὰ τοὺς στρατιωτικοὺς καὶ εἰς τὴν Δωδεκάνησον, ὁ μέσος ὅρος θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει.

§159Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Κατηγγέλθη ἀπὸ τὸν κ. Βιτούλιαν ὅτι ἐπωλήθη σάπων πρὸς 3.800 τὴν ὀκᾶν. Ἔρχονται οἱ ἀριθμοὶ οἱ πραγματικοὶ νὰ ἀποδείξουν πόσος σάπων μόνον εἰς τὸ Ἡράκλειον καὶ τὴν Ἱεράπετραν παρήχθη καὶ ἐπωλήθη καὶ ἔρχεται ἡ ἀπόφασις Ἡρακλείου, ἡ ὁποία λέγει: «Ἐσαπωνοποιήθησαν 106.000 ὀκάδες.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἔρχεται αὐτὴ αὕτη ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. καὶ λέγει ὅτι ἀπὸ τὸ ἐργοστάσιον «Μίνως» παρέλαβεν 26.000 δηλαδὴ σύνολον 132.000. Λέγει δὲ εἰς τὸν ἀπολογισμόν της ὅτι ἀντήλλαξε καὶ 3.000 ὀκάδες λάδι μὲ σάπωνα. Λέγει δὲ ἡ σύμβασις μεταξὺ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. καὶ «ΓΑΛΩΣ» ὅτι παρασκευάζουν αἱ 100 ὀκάδες ἐλαίου 140 ὀκάδες σάπωνος. Ἄρα ἠγόρασε καὶ 4.000 ὀκάδες σάπωνα. Ἔχομεν λοιπὸν ὅτι μόνον ἀπὸ τὸ Ἡράκλειον τῆς Κρήτης καὶ τὴν Ἱεράπετραν παρέλαβον 140.000 ὀκάδες. Ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι καὶ εἰς τὴν Κέρκυραν παρεσκευάσθησαν ἄνω τῶν 70.000 ὀκάδων σάπωνος καὶ οὕτω ἐὰν προσθέσωμεν τοὺς ἀριθμούς, ἀναβιβάζεται ἡ παρασκευασθεῖσα ποσότης εἰς ἄνω τῶν 200.000 ὀκάδων.

§160Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Μήπως δὲν προέρχεται ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν ἡ ποσότης αὐτή;

§161Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Ἀπὸ τὸ λάδι τῆς συγκεντρώσεως παρέδωσεν ὁ ΤΑΛΟΣ πρὸς τὴν Κ.Υ.Δ.Ε.Π. «... (ἀναγινώσκει)......» Ἑπομένως αὐτὸ τὸ σαποῦνι ἔχει παρασκευασθῇ ἀπὸ τὰ λιπαρὰ τῆς συγκεντρώσεως Ἡρακλείου. Ἔρχεται καὶ τὸ ἐργοστάσιον τῆς Ἱεράπετρας ἀπὸ τὸ ὁποῖον λέγει ἡ ἐπιθεώρησις Κρήτης Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ὅτι παρέλαβε 26.000 ὀκάδες Σάπωνα. Ἄρα 140.000 ὀκάδες μόνον ἀπὸ τὸ Ἡράκλειον καὶ τὴν Ἱεράπετραν, προσθέσατε ἂν θέλετε, 10.000 ὀκάδες μόνον τῆς Κερκύρας, φθάνετε εἰς 150.000 ὀκάδες. Ἐπωλήθη δὲ αὐτὸ καὶ οὔτε πρὸς 4.000 δρχ. τὴν ὀκᾶν δὲν εἰσέπραξαν αὐτοί. Καὶ δὲν ἐπωλήθη εἰς τοὺς συνεταιρισμούς, διότι τότε θὰ τὸ ἔλεγον. Ἁπλῶς λέγουν, ἔσοδα ἀπὸ σάπωνα 664.000.000. Ἐὰν συγκεντρώσητε, τώρα, τὰ στοιχεῖα ὅλα τὰ ὁποῖα εἴπομεν ἔχομεν τὸ ἑξῆς, ὅτι τὸ πωληθὲν εἰς Ἡράκλειον Κρήτης ποσὸν ἐλαίου τὸ ὁποῖον ἀνήρχετο εἰς 400.000 ὀκάδες καὶ πλέον καὶ τὸ ὁποῖον ἠγοράσθη ἀπὸ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα ἔφεραν ἀπὸ τὴν Μασσαλίαν καὶ τὸ ὁποῖον ἐπωλήθη μὲ μέσην τιμὴν 17–18.000 δρχ. ἐὰν κάμετε μίαν ἄθροισιν θὰ ἰδῆτε πόσα ἐκέρδισαν καὶ πόσα κατεχράσθησαν. Δεύτερον. Ἀπὸ τὴν πωληθεῖσαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ποσότητα, ἐὰν πάρωμεν τὴν τότε τρέχουσαν τιμήν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἔμαθα προτοῦ ἔλθω ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν, ἀπὸ τὸν κ. Μανιάκην, ἔντιμον Ἡρακλειώτην καὶ μὴ λαδέμπορον τῶν 17–20 χιλ. δρχ. ἢ πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι τῇ ἐπεμβάσει τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὸ λάδι ἐπωλήθη τόσον τότε, ὁπότε ἀποκρύπτουν 7 χιλ. κατ’ ὀκᾶν τοὐλάχιστον ἐλαιοπαραγωγῶν.....

§162Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Διὰ τὸ λάδι τῆς Γαλλίας ὁμιλεῖτε;

§163Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω. Καὶ μπορεῖ τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἀνακαλύψῃ εἰς ποίαν τιμὴν τὸ ἐπώλησε. Καὶ ἐὰν τὸ ἐπώλησαν εἰς 10 χιλ. δρχ. ἡ τιμὴ ἦτο εὐνοϊκή, κύριε Μπαλτατζῆ καὶ ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ καταβάλλουν τὴν διαφορὰν εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς διότι τότε τὸ λάδι εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος εἶχε 16.000. δρχ. Τρίτον. Ἀπὸ τὴν πώλησιν τοῦ σάπωνος ἐσφετερίσθησαν 1½ δισ. δρχ. προσθέσατε καὶ 4 δισεκ. τῆς ἐπὶ πλέον ἐπιβαρύνσεως. Ἐπομένως ἐὰν προσθέσωμεν αὐτὰ ὅλα θὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα μεγάλο ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ἀποδείξῃ ὅτι ἐγένετο συνεταῖρος τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μοῦ δώσῃ νὰ ἀναγνώσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὴν ἔνορκον κατάθεσιν τοῦ κ. Γραμματικάκη. Ὁ κ. Γραμματόπουλος μετέβη εἰς τὴν Κρήτην, εἰς τὸ Ἡράκλειον ἐκτελῶν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 114123 διαταγὴν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ἔκανε διοικητικὴν ἐξέτασιν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, τὴν 20.12.50 λαβὼν ἀφορμὴν ἀπὸ τὸ ἑξῆς: Τὸ τέλος τοῦ 1949 ἢ μέσα τοῦ 1950 ὅτε τὸ Κράτος εἶχεν ἀνάγκην ἐλαίου διὰ τὴν κατανάλωσιν, ἐκάλεσε τὴν Κ-ΥΔΕΠ νὰ δηλώσῃ πόσον ἔλαιον εἶχεν εἰς τὰς ἀποθήκας Ἡρακλείου. Ἐδήλωσεν τὸ ποσὸν τῶν 300 χιλ. ὀκάδων ἐν ᾧ εἰς τὴν πραγματικότητα εἶχε 700 χιλ. ὀκάδες. Ἐπειδὴ λοιπὸν μετέβη εἰς Ἡράκλειον τῆς Κρήτης ἐντολοδόχος τῆς ΚΥΔΕΠ καὶ προέτεινεν εἰς τὸ ἐργοστάσιον Τάλως νὰ ἀλλάξῃ τοὺς ἀριθμοὺς εἰς τὰ βιβλία καὶ ἐπειδὴ τοῦτο τὸ πρᾶγμα δὲν ἐγένετο ἀπὸ τὸν Λογιστὴν καὶ τοὺς ἀποθηκαρίους!......

§164Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δι’ αὐτὸ ὑπεξήρεσεν ὁ Τάλως 90 χιλ. ὀκάδες καὶ πῆγε φυλακή. Αὐτὰ θέλετε νὰ μᾶς πῆτε;

§165Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Ὁ κ. Γραμματόπουλος ἐξεπλάγη καὶ ἐζήτησεν νὰ κατατεθοῦν αὐτὰ ἐνόρκως, διότι ἡ διαφορὰ μεταξὺ 300 καὶ 700 χιλ. ὀκάδων ἦτο μεγάλη, καὶ νὰ ἀχθῇ ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸν Εἰσαγγελέα.

§166Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἔκθεσις τὶ ἡμερομηνίαν φέρει;

§167Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. 19.12.50. Ἡ ἔνορκος προανάκρισις λέγει: «...... (ἀναγινώσκει).......» Κατέθεσεν ἐνώπιον τοῦ κ. Γραμματοπούλου Γενικοῦ Διευθυντοῦ.

§168Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Γραμματικάκης διὰ νὰ μεταχειρισθῶ ἠπίας ἐκφράσεις, ἔχει ἤδη ἀντιδικίαν, ἐδικάσθη διότι ὑπεξήρεσεν τὸ λάδι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Τὴν κατάθεσιν αὐτοῦ παρουσιάζουν ὡς ἀμερόληπτον; Εἶναι προκατειλημμένος. Δὲν μπορεῖ νὰ ἔχῃ ὑπεξαιρέσει λάδι, νὰ ἔχῃ δικασθῆ καὶ νὰ ἐμφανίζεται καὶ νὰ κατηγορῇ.

§169Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Πότε ἐστάλη εἰς τὴν ἀνάκρισιν ἡ ὑπόθεσις αὐτή;

§170Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἀρχομένου τοῦ 1951. Ἔχω εἰς χεῖρας μου τὸ κάτωθι ἔγγραφον: «....(ἀναγινώσκει)......» Διέταξα νὰ γίνῃ ἔλεγχος οὐσιατικὸς διὰ τὴν περιφέρειαν Ἡρακλείου.

§171Δ. ΜΠΑΜΠΑΚΟΣ. Ἡ ὑπόθεσις ἐκκρεμεῖ εἰς τὰ δικαστήρια;

§172Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ναὶ εἰς τὸ 5ον ἀνακριτικὸν Τμῆμα Ἀθηνῶν. Εἶναι ἡ ὑπόθεσις τοῦ ὑπαλλήλου Παπανικολάου.

§173Γ. ΒΙΤΟΥΛΙΑΣ. Διατὶ ἡ κυβέρνησις ἀνέθεσε τὴν νέαν συγκέντρωσιν εἰς τοὺς ἰδίους ἀνθρώπους ἐφ’ ὅσον ἐκκρεμεῖ μία τόσον σοβαρὰ ὑπόθεσις;

§174Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἰσχυρίζομαι ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ 1½ ἔτος νὰ μὴ περατοῦται ἡ ὑπόθεσις εἰς τὴν ἀνάκρισιν. Πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ πάρῃ τὴν ἀπόφασιν νὰ διενεργηθῇ ἕνας ἔλεγχος ὁ ὁποῖος ἴσως ἀποδείξῃ ὅτι ἡμεῖς ἔχομεν ἄδικον καὶ ἡ ΚΥΔΕΠ ἔχει δίκαιον. Πάντως ἡ ὑπόθεσις πρέπει νὰ λάβῃ ἕνα τέλος. Φοβοῦμαι ὅτι ἕνας ἔλεγχος θὰ ἀποδείξῃ ὅτι ὄχι μόνον εἰς τὸ Ἡράκλειον ἀλλὰ καὶ ἀλλαχοῦ ἔγιναν καταχρήσεις. Εἰς μίαν Ἐφημερίδα τῶν Χανίων «Παρατηρητὴς» ποὺ ὑπογράφει ὁ Τσούρας ἰατρὸς καὶ ἐλαιοπαραγωγός, γράφονται τὰ ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει).......» Καὶ ὅμως εἰς τὸν ἀπολογισμὸν δὲν ἀναφέρεται τιμὴ ἐλαίου τῶν 12–13 χιλ.

§175Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ποιὸς τὴν βγάζει αὐτὴν τὴν ἐφημερίδα;

§176Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ἐγὼ εἶμαι διευθυντὴς τῆς ἐφημερίδος αὐτῆς.

§177Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Πρέπει ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα ἀλλὰ μὲ στοιχεῖα.

§178Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Θὰ σταλοῦν τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ τῆς ἀποψινῆς συνεδριάσεως.

§179Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀνέφεραν εἰς τὴν Βουλὴν ἐπερωτήσαντες συνάδελφοι εἶναι καταπληκτικὰ ἀλλὰ ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δικαστήριον καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλέγξῃ ἐὰν τὰ στοιχεῖα εἶναι ἀληθῆ ἢ ὄχι. Ἡμεῖς εἴμεθα σῶμα πολιτικὸν τὸ ὁποῖον καταλογίζει πολιτικὰς εὐθύνας καὶ δι’ αὐτὸ ἀναμένομεν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας εἰς τὸν ὁποῖον θέτομεν σαφῆ τὰ ἐρωτήματα. 1) Εἶναι ἀληθὲς ὅτι δυνάμει τοῦ διεξαχθέντος ἐλέγχου προέκυψαν στοιχεῖα τοιαῦτα ὥστε νὰ παραπεφθῇ ἡ ὑπόθεσις εἰς τὴν δικαιοσύνην; 2) Ἐὰν παρεπέμφθη καὶ πότε; 3) καὶ οὐσιαστικωτέρα— καὶ ἀπὸ ἐδῶ ἀρχίζει ἡ πολιτικὴ εὐθύνη— ἐὰν τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ὅπως ἰσχυρίζονται οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ἵστανται ὄπισθεν τῆς ΚΥΔΕΠ καὶ φέρουν τὰς εὐθύνας, εἶναι τὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐμφανίζονται ὄπισθεν τῆς Ἐλαιουργικῆς καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν πῶς ἐτόλμησεν χωρὶς προηγουμένως νὰ ἔχῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ δικαστηρίου ἢ τοὐλάχιστον ἑνὸς διαχειριστοῦ τῆς ὑποθέσεως, πῶς ἐτόλμησε ν’ ἀναθέσῃ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς τὴν διαχείρισιν παρομοίας ὑποθέσεως. Ἀναμένω τὴν ἀπάντησιν καὶ ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀποδεχθῇ ὅτι χωρὶς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς πολὺ μικροτέραν ὑπόθεσιν δὲν ἐπέδειξαν τοὐλάχιστον ἐπιμέλειαν τοὺς ἐξέλεξε καὶ πάλιν, ἐὰν τοῦτο συνέβη, τότε ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ καταλογίσωμεν βαρυτάτας εὐθύνας εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Θὰ ἀναμείνωμεν συνεπῶς τὴν ἀπάντησίν του.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον.

§181Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἕδραν αὐτὴν διὰ νὰ ἀπολογηθῶ διὰ μίαν σύμβασιν ἡ ὁποία πρὸ 5 ἐτῶν συνήφθη. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἔχῃ δίκαιον ὁ πρῶτος ἐπερωτήσας ὁ ὁποῖος τὴν ἀπεκάλεσεν ἁμαρτωλὴν σύμβασιν, ἀλλὰ εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ζητῆτε εὐθύνας διὰ μίαν σύμβασιν τὴν ὁποίαν ὑπέγραψεν ἕνας ἄλλος ὑπουργὸς πρὸ 5 ἐτῶν, καὶ τὸν ὁποῖον μάλιστα ὑπουργὸν τιμῶμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Πρόκειται περὶ τοῦ κ. Παπαθανάση. Δὲν εὑρίσκομαι λέγω εἰς τὸ βῆμα αὐτό, οὔτε κἂν διὰ νὰ ὑπάρξω συνήγορος ἐκείνων, κατὰ τῶν ὁποίων στρέφονται οἱ ἐπερωτῶντες. Κατ’ ἀνάγκην, εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας καθῆκον ἔχει νὰ δώσῃ ἁπλᾶς πληροφορίας. Θὰ ἠδύνατο νὰ ὑπάρξῃ εὐθύνη πολιτική, ἐὰν τυχόν, καθ’ ὃν χρόνον ἐσχηματίσθη ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ὁ ὁμιλῶν δὲν εὕρισκεν ἐν ἐξελίξει καὶ πρὸς τὸ τέρμα βαδίζουσαν ποινικὴν δίωξιν τῶν θεωρουμένων ὡς ὑπευθύνων, ἐὰν δὲν εὕρισκε λέγω τοιαύτην τὴν ἐξέλιξιν τῆς ὑποθέσεως καὶ δὲν ἐλάμβανε μέτρα νὰ ἀσκηθῇ ἡ ποινικὴ δίωξις. Ἀφ’ ἧς ὅμως εὗρε νὰ ἔχουν διεξαχθῆ τὰ ἑξῆς ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῆς προκειμένης: 1) Ἀπολογισμὸς τῆς Ἐπιτροπῆς ἐλαίου. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐλαίου εἶναι τὸ ὄργανον τὸ ὁποῖον συνέστησε παλαιότερον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὅταν ἀπεφάσισε τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου, τὸ ὁποῖον διευθύνει καὶ διαχειρίζεται τὰς συγκεντρώσεις τῆς ΚΥΔΕΠ, ἀποτελοῦσα ὄργανον οἱονεὶ ἀποθηκεύσεως· ἀποθηκαρίου ρόλον παίζει ἡ ΚΥΔ-ΕΠ, διότι ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου 1948 ἡ Ἐπιτροπὴ ἐλαίου κατέθεσε τὴν ἐντολὴν καὶ συνέστησε νὰ συνεχισθῇ ἡ διαχείρισις ἀπὸ τὴν ΚΥΔΕΠ, ταύτην δὲ τὴν ὑπόδειξιν ἐδέχθη ἡ τότε Κυβέρνησις καὶ ἀνέθεσε τὴν περαιτέρω διαχείρισιν εἰς τὴν ΚΥΔΕΠ. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν δὲ ἐλαίου Πρόεδρος ἦτο ὁ τότε Ὑποδιοικητὴς τῆς Α.Τ.Ε. ἀείμνηστος Τζωρτζόπουλος. Μέλη δὲ ὁ Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ὁ κ. Μουζάκης, ὁ κ. Φιλιππόπουλος καὶ ἄλλοι μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ 2 Μέλη τοῦ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ 4 Ἀντιπρόσωποι τῶν παραγωγῶν. Τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν διεδέχθη μετὰ 15μηνον βίον, ἕνα Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον παρηκολούθει πλέον τὰς ἐργασίας τῆς συγκεντρώσεως ἐκ μέρους τῆς ΚΥΔΕΠ καὶ εἰς τὸ ὁποῖον μετεῖχον καὶ 4 ἀντιπρόσωποι τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν. Ὁ ἀπολογισμὸς τῆς Ἐπιτροπῆς ἐλαίου δύναται νὰ χρησιμεύσῃ κ. Συνάδελφοι, ὡς μέσον ὑπερασπίσεως ἐκείνων, κατὰ τῶν ὁποίων στρέφεται ἡ ἐπερώτησις. Πράγματι βάσει αὐτῆς, ἀρκετὰ ἱκανοποιητικὴ καὶ συνεπὴς ὑπῆρξεν ἡ διαχείρισις τῆς ΚΥΔΕΠ. Ἐπακολουθεῖ ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Πρωτονοταρίου, Ἐπιθεωρητοῦ, ὁ ὁποῖος ἐνήργησε τὸν ἔλεγχον τῆς διαχειρίσεως τῆς ΚΥΔΕΠ κατὰ τὰ ἔτη 1947–48, αὐτῶν τῶν ὁποίων διεξήχθη καὶ ἡ συγκέντρωσις τοῦ ἐλαίου καὶ ἀφιερώνει ἕνα ὁλόκληρον κεφάλαιον ἐκ 10 σελίδων εἰς τὴν συγκέντρωσιν ἐλαίου εἰς τὸ ὁποῖον καταλογίζει ἀρκετὰς ἀταξίας εἰς τὴν ΚΥΔΕΠ. Ὅταν τὸν χειμῶνα τοῦ 1951 ὑπεβλήθη ἡ ἔκθεσις αὕτη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, τότε ἀνετέθη εἰς τὸν Γενικὸν Ἐπιθεωρητὴν κ. Γραμματόπουλον νὰ συντάξῃ ἐν συνεχείᾳ καὶ ἐκεῖνος τὴν ἔκθεσίν του. Δὲν ἐλάμβανε ἐντολὴν νὰ ἐνεργήσῃ ἀνακρίσεις. Μᾶλλον νὰ μελετήσῃ τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Πρωτονοταρίου καὶ νὰ βγάλῃ συμπέρασμα. Τοῦτο καὶ ἔπραξεν. Ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Γραμματοπούλου διατυπώνει σκέψεις ἐπὶ τῆς ἐκθέσεως τοῦ κ. Πρωτονοταρίου. Ἐξ ἄλλης δὲ ἀφορμῆς μεταβαίνων εἰς Κρήτην ὁ κ. Γραμματόπουλος, ἐπῆρε μερικὰς πληροφορίας διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ ἐπελήφθη καὶ τῆς καταθέσεως τοῦ κ. Γραμματικάκη. Συνεπῶς δὲν νομίζω, ὅτι ἡ ἔκθεσις Γραμματοπούλου νὰ προσθέτῃ νέα στοιχεῖα. Ὁ Γραμματόπουλος καταλογίζει εὐθύνας ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ὑπῆρξε σπατάλη, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ χορήγησιν πιστώσεων· καὶ λέγει διὰ τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον, ὅτι κινεῖται καὶ ὅταν δὲν παρίσταται ἀνάγκη.

§182Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Εἴπατε, ὅτι ὁ κ. Γραμματόπουλος ἁπλῶς μελετᾶ τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Πρωτονοταρίου, ἐνῷ εἰς τὴν ἔκθεσίν του λέγει: «......(ἀναγινώσκει).....»

§183Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Αὐτὸ λέγω. Ἁπλῶς ἐχρωμάτισε καὶ ἔδωκε ὡρισμένα συμπεράσματα, εἰδικῶς ὅμως διὰ τὸ Ἡράκλειον ἔκαμε εἰδικὴν ἔρευναν καὶ λέγει, ὅτι ἡ κατάχρησις Γραμματικάκη ἀπηχεῖ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ὡς εἶπον καὶ πρὸ ὀλίγου, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὅτε ὑπεβλήθη ἡ ἔκθεσις Γραμματοπούλου ἀπέδωσε τὴν δέουσαν βαρύτητα καὶ ἐζήτησε ἀπὸ τὴν Τράπεζαν νὰ γίνῃ ἔλεγχος, διότι σημειώσατε ὅτι ὁ ἔλεγχος ποὺ γίνεται ἐπὶ τῶν Συνεταιρισμῶν καὶ Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν εἶναι ἔλεγχος Διοικητικός. Αὐταὶ λοιπὸν εἶναι αἱ κατὰ σειρὰν ἐκθέσεις: Ὁ ἀπολογισμὸς τῆς Ἐπιτροπῆς ἐλαίου, ἡ ἔκθεσις Πρωτονοταρίου καὶ ἡ ἔκθεσις Γραμματοπούλου. Μᾶς ἀπεστάλη ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ ἔκθεσις ὀρκωτῶν Λογιστῶν οἱ ὁποῖοι φυσικὰ δὲν ἤλεγξαν εἰδικῶς τὴν διαχείρισιν τῆς συγκεντρώσεως περὶ ἧς ἡ ἐπερώτησις, ἀλλὰ γενικώτερον τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον λειτουργεῖ ἡ ὀργάνωσις αὕτη καὶ δὴ τὸ σύστημα τῶν Λογιστηρίων, τὸ ὁποῖον αὕτη τηρεῖ καὶ προτείνουν ὡρισμένας τροποποιήσεις. Τὸ Ὑπουργεῖον δέ, αὐτὴν τὴν στιγμὴν μελετᾶ τὸ θέμα, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως αὐτῆς. Καθὼς βλέπετε λοιπὸν κ. Συνάδελφοι, δὲν ὑπῆρξεν ἀνεξάρτητος ἡ διαχείρισις τῆς συγκεντρώσεως τοῦ 1947. Ἀλλεπάλληλοι εἶναι οἱ ἔλεγχοι ποὺ ἔγιναν ἀπὸ ἀρκετὲς πλευρές. Πέραν ὅμως αὐτῶν ὑπάρχει καὶ ὁ ἔλεγχος ὁ ποινικός. Καὶ αὐτὸς διεξάγεται. Δὲν εἶμαι ὅμως εἰς θέσιν νὰ εὐχαριστήσω τὸν σεβαστόν μου κ. Πρόεδρον, διὰ νὰ τοῦ εἴπω τὴν ἡμέραν καὶ τὸν μῆνα ποὺ ἐπελήφθη τῆς ὑποθέσεως ὁ ἀνακριτής. Εἶναι βέβαιον ὅμως, ὅτι εἶναι πέραν τοῦ ἔτους ποὺ ἔγινε. Διὰ νὰ ἀκριβολογοῦμεν δέ, δὲν ἀπηγγέλθη κατηγορία κατ’ οὐδενὸς καὶ δὲν ἠξεύρομεν ἐὰν ὑπάρχῃ κατηγορία. Ὁ ἀνακριτὴς παρακολουθεῖ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ἐλαίου καὶ αἱ πληροφορίαι αἱ τελευταῖαι εἶναι ὅτι τερματίζεται ἐντὸς ὀλίγου, ἐντὸς μηνὸς ἡ ἀνάκρισις, ὁπότε ἐὰν ὑπάρχουν στοιχεῖα θὰ ὑπάρξουν καὶ κατηγορούμενοι, οἱ ὁποῖοι θὰ κληθοῦν νὰ ἀπολογηθοῦν. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ γνωρίσῃ δισταγμὸν προκειμένου νὰ ἀναθέσῃ τὴν συγκέντρωσιν ἐλαίου εἰς τὴν Ἐλαιουργικήν. Νὰ διστάσῃ ἐκ τοῦ ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον ὁ ἀνακριτής, ὁ ὁποῖος ἐρευνᾷ μίαν ἔκθεσιν ἐλέγχου τῆς ΚΥΔΕΠ δι’ ὑπόθεσιν τοῦ 1947, νὰ ἀνεύρῃ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ τὸν ὑποχρεώσουν νὰ καλέσῃ εἰς ἀπολογίαν τὸν νῦν Διευθυντὴν τῆς Ἐλαιουργικῆς. Δὲν νομίζω ὅτι μὲ αὐτὴν τὴν ἀόριστον ἀνησυχίαν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ διστάσῃ, νὰ κάμῃ τί, κ. Συνάδελφοι; Νὰ κάμῃ τὴν συγκέντρωσιν. Διότι δὲν ἐπρόκειτο νὰ προτιμήσῃ τὴν Ἐλαιουργικήν. Ἢ θὰ ἔκαμνε τὴν συγκέντρωσιν καὶ θὰ τὴν ἀνέθετε εἰς τὴν Ἐλαιουργικὴν ἢ δὲν θὰ ἔκαμνε συγκέντρωσιν. Τότε οἱ ἔμποροι δὲν εἶχον τελικῶς κατοχυρώσει τὸν συνεταιρισμὸν τὸν ὁποῖον τελευταίως ἀπέκτησαν καὶ συνεπῶς δὲν ἔχει ποῦ ἀλλοῦ νὰ ἀποταθῇ ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ ἔλαβε ἄλλα μέτρα τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον ληφθῆ ἀπὸ τὴν κυβέρνησιν τοῦ 1947. Συνεφωνήθη καὶ καθωρίσθη προληπτικὸς καὶ κατασταλτικὸς ἔλεγχος εἰς τὴν διαχείρισιν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου τοῦ 1951. Διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ δὲ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐλαυνομένη ἀπὸ ἐλατήρια ξένα πρὸς τὸ πραγματικὸν συμφέρον τῶν παραγωγῶν καὶ τοῦ Κράτους, ἀνέθεσε εἰς τὴν Ἐλαιουργικὴν τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαιολάδου, ἀνέθεσεν ἕνα μέρος τῆς συγκεντρώσεως εἰς τὸ ὠργανωμένον ἐλαιοεμπόριον, εὐθὺς ὡς ὠργανώθη καὶ ἀπέκτησε νέαν ἐμφάνισιν. Βεβαίως τὸ Ὑπουργ. Γεωργ. δὲν ἔχει τὶ νὰ πράξῃ αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ νὰ ἐλέγξῃ περαιτέρω τὴν ὑπόθεσιν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ 1947. Δὲν ἀποκρύπτω ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι εἰς πολλὰς σκέψεις ἐνέβαλεν ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ τὴν ἁρμοδίαν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ὅλα ὅσα ἀναφέρονται εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Πρωτονοταρίου ὑπεχρέωσαν τὴν Ὑπηρεσίαν καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ σκεφθοῦν μὴ τυχὸν εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρξῃ μία ἀναμόρφωσις τῆς συνεταιριστικῆς νομοθεσίας. (Χειροκροτήματα). Διότι τὶ συνέβη μὲ τὴν ἔκθεσιν αὐτὴν τοῦ κ. Πρωτονοταρίου; Ἐζήτησε τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀπὸ τὴν Γενικὴν Συνέλευσιν τῆς ΚΥΔΕΠ, ὑπ’ ὄψει τῆς ὁποίας ἐτέθη ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Πρωτονοταρίου, νὰ μὴ σπεύσῃ νὰ ἀποφανθῇ καὶ ἀπαλλάξῃ τῆς εὐθύνης τὸ Δ. Συμβούλιον, ἀλλὰ νὰ συστήσῃ μίαν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία νὰ μελετήσῃ τὴν ἔκθεσιν, νὰ ὑποβάλῃ τὸ πόρισμά της καὶ κατόπιν ἡ Γενικὴ Συνέλευσις νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς ἀπαλλαγῆς τῆς Διοικήσεως. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς μίαν Γενικὴν Συνέλευσιν, εἰς τὴν ὁποίαν παρίστανται τόσοι πολλοὶ καὶ διεξάγεται μία συζήτησις τρόπον τινὰ ὀχλαγωγική, νὰ σταθμισθῇ προσηκόντως μία ἔκθεσις ἐπιστημονικῶς διατυπωμένη καὶ χρήζουσα εἰδικῆς ἐπεξεργασίας. Δὲν τὸ ἠθέλησε, διότι οἱ ἀντιπρόσωποι ἐπείγοντο νὰ φύγουν καὶ ἀπήλλαξαν τῶν εὐθυνῶν τὴν Διοίκησιν. Καὶ ἡ κειμένη νομοθεσία δὲν ἐπιτρέπει μετὰ τὴν τοιαύτην ἀπαλλαγὴν νὰ ἀσκηθῇ ἔλεγχος. Ἀλλ’ ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Πρωτονοταρίου δὲν ἀποδίδει τοὐλάχιστον, δόλον εἰς τοὺς διοικήσαντας τὴν ΚΥΔΕΠ, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ εἴπω διὰ νὰ εἶμαι δίκαιος, δὲν ἦσαν αἱρετοὶ τότε. Τὸ Δ. Συμβούλιον τῆς ΚΥΔΕΠ κατὰ τὸ 1947 ἀπετελεῖτο κατὰ τὸ πλεῖστον ἀπὸ ὑπαλλήλους διαφόρων Ὑπουργείων. Λέγω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἡ εὐχέρεια ἀπὸ τὸν νόμον, ὥστε εἰς μίαν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τὴν Γεν. Συνέλευσιν τῆς διοικήσεως εἴτε τῶν Ἑνώσεων Συνεταιρισμῶν, εἴτε τῶν τριτοβαθμίων ὀργανώσεων, νὰ μπορῇ τὸ Κράτος νὰ παρεμβαίνῃ πλέον. Δὲν εἶναι ἀπόφασις, ἀλλ’ εἶναι σκέψις αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας καὶ θὰ τὴν ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, μὴ τυχὸν ὑπῆρξε σφάλμα τὸ ὅτι τὸ Κράτος ἐξεχώρησε τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλέγχου τῶν συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους πιστεύω ὅτι θὰ ἐγίνετο δραστικώτερος καὶ πλέον ἄμεσος ὁ ἔλεγχος. Σήμερον τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ παρακολουθῇ τὶ γίνεται εἰς τοὺς Συνεταιρισμούς. Ἑκάστοτε θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία καταγγελία διὰ νὰ δοθοῦν ὁδηγίαι εἰς τὴν Τράπεζαν νὰ διεξαγάγῃ ἔλεγχον. Ἀπασχολεῖ, λοιπόν, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργ. ἡ σκέψις μὴ τυχὸν θὰ πρέπει νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν ἐποπτείαν τῶν Συνεταιρισμῶν εἰς τὸ Κράτος καὶ νὰ τὴν ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὴν

ΑΤΕ.

Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ἀναμορφώσεως τῆς συνεταιριστικῆς νομοθεσίας γίνεται ἀπὸ διμήνου σχετικὴ ἐργασία ἀπὸ εἰδικὴν ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν εἶχε συγκροτήσει ὁ προκάτοχός μου κ. Μπακατσέλος καὶ ἡ ὁποία ἔχει προχωρήσει εἰς τὸ ἔργον της, πρόκειται δὲ συντόμως νὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν σχετικὸν νομοσχέδιον. Κατεύθυνσις πρέπει νὰ εἶναι ὅτι, ἐν ὄψει τοῦ μεγάλου πλέον καὶ ἐκτεταμένου περιεχομένου, τὸ ὁποῖον ἔλαβον αἱ κεντρικαὶ ἰδίᾳ Συνεταιρικαὶ Ὀργανώσεις, ὥστε νὰ γίνουν ἐπιχειρήσεις, κατὰ ἕνα τρόπον, κοινῆς ὠφελείας, ἐκ τῆς καλῆς ἢ κακῆς λειτουργίας τῶν ὁποίων ἐπηρεάζονται συμφέροντα ἐκτεταμένα καταναλωτῶν καὶ παραγωγῶν, θὰ πρέπει ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους νὰ εἶναι ἐντονωτέρα. Καὶ ἀκόμη δὲν εὑρίσκει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ὅτι θὰ πρέπει αἱ συνεταιρικαὶ ὀργανώσεις ποὺ ἀναζητοῦν τὸ ἔνδυμα τῆς ἀνωνύμου ἑταιρίας, νὰ παραμένουν ἐκτὸς τοῦ ἐλέγχου, τὸν ὁποῖον ὑφίστανται αἱ ὀργανώσεις αἱ συνεταιριστικαὶ αἱ ὁποῖαι δὲν ἐσκέφθησαν νὰ πεοιβληθοῦν τὸ ἔνδυμα αὐτό; Τὸ ἰδεῶδες θὰ ἦτο νὰ ὑπάρξῃ ὁ τρόπος νὰ ἀναστηλώσωμεν τὴν βάσιν, δηλαδὴ τὸν Συνεταιρισμὸν τοῦ χωριοῦ ποὺ σήμερον εἶναι νεκρός. Ἀλλὰ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν θὰ χρειασθῇ ἐπίπονη προσπάθεια καὶ δὲν βλέπω ὅτι συντόμως θὰ φθάσωμεν ἐκεῖ. Ἐν τῷ μεταξὺ τὶ ἀπομένει παοὰ μιὰ καλὴ νομοθετικὴ διαχείρισις τοῦ ὅλου ζητήματος; (Χειοοκοοτήματα).

§184Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ, ἐν μέρει, μᾶς ἱκανοποίησεν εἰς τὰς γενικάς της γραμμὰς. Ὁμολογοῦμεν ὅτι κατανοοῦμεν ἄριστα τὰς ἐπιφυλάξεις, τὰς ὁποίας διετύπωσε καὶ ἡ προσοχὴ μὲ τὴν ὁποίαν ἐξεφράσθη ἀποδεικνύει, ὅτι ἔχει συνείδησιν τῆς ἐννοίας καὶ τῆς σημασίας τοῦ θέματος. Θὰ ἀναμένωμεν τὸ ἀποτέλεσμα τῆς μελέτης του καὶ θὰ κοίνωμεν. Ἐκεῖνο, ὅμως διὰ τὸ ὁποῖον, ὁμολογουμένως, δὲν μᾶς ἱκανοποίησεν ὁ κ. Ὑπουργός, εἶναι τὸ εἰδικώτερον θέμα τὸ ὁποῖον συνεζητήθη ἀπόψε. Τὸ θέμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶναι μεγάλης σημασίας καὶ παραμένει ἀκέραιον δι’ ἡμᾶς, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς εὐθύνης, τῆς ἀμελείας καὶ τῆς ἐλλείψεως μιᾶς ἐπιμελείας, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν, ἐν προκειμένῳ ἡ Κυβέρνησις. Διότι, κ. συνάδελφοι, ὅταν εἷς ὁ οἱοσδήποτε, ἔχει ἀμφιβολίαν δι’ ἐκείνους εἰς τοὺς ὁποίους ἀναθέτει τὴν διαχείρισιν, θὰ σκεφθῇ περὶ τοῦ ποιοῦ ἐκείνων εἰς τοὺς ὁποίους τὴν ἀναθέτει ἰδίως ὅταν πρόκειται περὶ μιᾶς τοιαύτης ἐκτάσεως, διαχείρισιν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι δεδικαιολογημένον, νὰ παρέρχωνται ἀπαρατήοητα καὶ ἀνεξέταστα τοιούτου εἴδους πράγματα. Αὐτὸ κ. Πρόεδρε, μὲ ἐμβάλλει εἰς δισταγμοὺς διὰ τὴν ἐπέμβασιν τοῦ Κράτους καὶ δικαιολογεῖ τὴν ἀποδοκιμασίαν μας πρὸς τὴν ἔννοιαν τῆς κρατικοποιήσεως. Λέγω ὅτι ὑπάρχει ἔλλειψις ἐνδιαφέροντος, διότι ἕνας οἱοσδήποτε ἄλλος ἐπιχειρηματίας ἀσφαλῶς θὰ ἐσκέπτετο κατὰ τρόπον ἐπιμελέστερον. Ἐδῶ κ. συνάδελφοι, καταδηλοῦται ὅτι δὲν ἐλάβομεν ὑπ’ ὄψιν τὸ ποιὸν ἐκείνων, εἰς τοὺς ὁποίους ἀναθέτομεν τὴν διαχείρισιν. Καίτοι δὲν ἔχει ἀποφανθῆ, εἰσέτι, ἡ Δικαιοσύνη, τυγχάνει γνωστὸν ὅτι, ἀφ’ ἧς στιγμῆς παραπέμπεται εἷς οἱοσδήποτε ὑπάλληλος εἰς τὴν Δικαιοσύνην ἀπομακρύνεται τῶν καθηκόντων του. Ἐν τῇ προκειμένῃ ὅμως περιπτώσει, δὲν λαμβάνεται τοιαύτη πρόνοια. Εἴμεθα ἐν δικαίῳ κ. Πρόεδρε, ἐὰν εἴπωμεν ὅτι, τοὐλάχιστον ἔλλειψις κατανοήσεως τῶν τεραστίων συμφερόντων, τὰ ὁποῖα εἶναι συνδεδεμένα μὲ τὴν ὑπόθεσιν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαιολάδου, ἐπεδείχθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἰσχυριζομένης ὅτι δὲν ὑπάρχει τὸ κατάλληλον ὄργανον. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει πάντοτε τὰ μέσα καὶ ἡ Βουλὴ εἶναι ἐδῶ, διὰ νὰ εὕρῃ τὴν λύσιν ἡ ὁποία συμφέρει. Οὐδεὶς ὡμίλησε περὶ τοῦ ἐμπορίου. Ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ ἕνα οἱονδήποτε νομοθετικὸν μέτρον ἵνα μᾶς κατοχυρώσῃ καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Θὰ ἔπρεπε ὅμως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ πλέον νὰ ἐπιζητήσῃ τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς διεκπεραιώσεως τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Διότι, πιθανόν, νὰ εἶναι ἄδικοι καὶ ἀνακριβεῖς αἱ κατηγορίαι αἱ ὁποῖαι ἀπαγγέλλονται. Ἡ Βουλή, ἄλλωστε, δὲν ἠμπορεῖ νὰ μεταβληθῇ εἰς δικαστήριον, διὰ νὰ γνωρίσῃ ἐὰν εἶναι ἀκριβῆ ἢ ὄχι τὰ στοιχεῖα αὐτά. Δι’ αὐτό, ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω, ὅτι καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἐπεδείχθη ἀμέλεια ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Διατηροῦμεν ἀκόμη τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι οἱ παραγωγοὶ εἰς τὸ παρελθὸν ἐζημιώθησαν καὶ μάλιστα σοβαρῶς καὶ οὕτω εὐλόγως καὶ σήμερον διαμαρτύρονται καὶ πάλιν, διότι φοβοῦνται. Τῶν ἀπόψεων αὐτῶν ἐγίναμεν ἡμεῖς, οἱ ἐπερωτῶντες διερμηνεῖς καὶ νομίζω, ὅτι αἱ ἐπικρίσεις μας αὐταὶ ὑπῆρξαν καθ’ ὅλην τὴν γραμμὴν βάσιμοι. (Χειροκροτήματα).

§185Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἐνόμιζον ὅτι ἤμην σαφής. Ἀλλὰ φαίνεται, ὅτι δὲν τὸ ἐπέτυχον. Εἶπον, ὅτι, ἡ ἔκθεσις τοῦ κ. Πρωτονοταρίου διεβιβάσθη εἰς τὸν ἀνακριτὴν ἀπὸ τὸν διοικητὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, οὐχὶ διὰ νὰ ἀπαγγελθῇ κατηγορία, ἐναντίον ὡρισμένων προσώπων. Ἐξ ἐναντίου, διεβιβάσθη, διότι προέκυπτον στοιχεῖα παραβάσεως τοῦ νόμου «περὶ προστασίας τοῦ Ἐθνικοῦ Νομίσματος» καὶ ὡρισμένων ὑπαλλήλων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Καί, εἶπον, ὅτι, ἐξ ἀφορμῆς τῆς κατηγορίας αὐτῆς, ὁ Ἀνακριτὴς ἐπελήφθη αὐτεπαγγέλτως τῆς διερευνήσεως τῆς ὑποθέσεως. Οὐδεὶς γνωρίζει αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐὰν ὑπάρχουν κατηγορούμενοι, πλὴν τοῦ ὑπαλλήλου ὁ ὁποῖος ἀνεφέρθη καὶ ὁ ὁποῖος ἀπηλλάγη διὰ βουλεύματος. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον δὲν γνωρίζομεν ἐὰν θὰ ὑπάρξῃ κατηγορούμενος, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνησυχῇ τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἀνάθεσις τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου εἰς τὴν «Ἐλαιουργικήν».

§186Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ὑπόθεσις αὕτη, ἤκουσα ὅτι πρόκειται νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα.

§187Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Διεξάγονται ἀνακρίσεις. Ἐὰν θέλετε νὰ σᾶς ἀναγνώσω μίαν ἐμπιστευτικὴν ἀναφορὰν τῆς Ἐποπτείας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἀλλά, δὲν τὸ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία τοιούτου εἴδους συζήτησις.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἔληξεν. Λέγεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§189ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Λευτέραν καὶ ὥραν 5.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 11.20′ μ. μ.)