1952.02.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 36η

Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 1952

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.15′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν). (Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Δαβάκης καὶ Α. Δερδεμέζης, αἰτοῦνται τὴν διόρθωσιν τῶν πρακτικῶν ἐπὶ ὡρισμένων σημείων).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν κατόπιν παρατηρήσεων τῶν κ. κ. Δ. Δαβάκη καὶ Α. Δερδεμέζη. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Ἰωάννου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§4Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Μεταξᾶς καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων χωρίου Τρωϊανάτων Κεφαλληνίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀποζημίωσίν των, διὰ τὴν ζημίαν ἣν ὑπέστησαν ἐκ τῆς μὴ βλαστήσεως τοῦ ἀγορασθέντος παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης πρὸς καλλιέργειαν βεβλαμμένου σιτοσπόρου, κατὰ τὴν γεωργικὴν περίοδον 1950–51. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Καλαμπάκας, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην κατάργησιν τῆς διευθύνσεως οἰκισμοῦ καὶ ζητοῦντος ἀνάκλησιν τῆς ληφθείσης ἀποφάσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Φιλιατῶν, διαμαρτυρομένου διὰ περιορισμὸν ἀποδόσεως φόρου καταναλώσεως καπνοῦ ἀπὸ 360 εἰς 240 δισεκατομμύρια, καὶ ζητοῦντος πλήρη ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. 1910 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Ν. Κουπαροῦσος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Καταφυγίου, Νεράϊδας, Βελβενδοῦς, Πολυφήτου καὶ διαφόρων ἄλλων Κοινοτήτων Σερβίων, ζητούντων ἄμεσον ἵδρυσιν ὑποκαταστήματος Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐν Σερβίοις. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης καταθέτει ἀναφορὰν πυροπαθῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Σισμετίων Παραμυθιᾶς καὶ κοινότητος Ἐλευθεροχωρίου, ζητούντων ἀκύρωσιν τῶν ἐκδοθέντων πρωτοκόλλων γνωμοδοτήσεως, τῆς ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 5095 τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορείας Παραμυθιᾶς, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἀπαλλαγῶσι τῆς καταβολῆς τῶν ἀποζημιώσεων ἀπὸ 1–1–45 μέχρι 31–12–49 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Κ. Χριστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Πεταλωτῶν Κορινθίας, ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν ἀποζημιώσεως πρὸς ἀνακούφισιν τῆς πενομένης τάξεώς των. Οἱ βουλευταὶ Ἀττικοβοιωτίας κ.κ. Θ. Κονίτσας καὶ Χ. Μαγιάκος καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων κοινότητος Ρωμέϊκου ζητούντων ὅπως τὰς δαπάνας συντηρήσεως τοῦ Σώματος τῆς Ἀγροφυλακῆς ἀναλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ Κράτος. Οἱ βουλευταὶ Ἀττικοβοιωτίας κ.κ. Θ. Κονίτσας καὶ Χ. Μαγιάκος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Ἡρακλείου Κρήτης ζητοῦντος ὅπως τὰς δαπάνας συντηρήσεως τοῦ Σώματος τῆς Ἀγροφυλακῆς ἀναλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ Κράτος. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐκκλησίας Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Πατρῶν καὶ Περιχώρων διαμαρτυρομένης διὰ συνεχιζομένην δίωξίν των. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἄνω Σύρου Κυκλάδων ζητοῦντος τὴν διάθεσιν πιστώσεως ἐκ τοῦ προγράμματος Πρόνοια–Ἐργασία πρὸς ἐκτέλεσιν ἀπαραιτήτων ἔργων καὶ ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Γ. Βογιατζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Στενῆς Χαλκίδος διαμαρτυρομένης διὰ διακοπὴν τῆς λεωφορειακῆς συγκοινωνίας μεταξὺ Χαλκίδος–Στενῆς ὑπὸ τοῦ ΣΠΑ Χαλκίδος. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Γ. Βογιατζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Σκοπέλου διαμαρτυρομένου διὰ μείωσιν τῶν πρὸς τοὺς Δήμους προσόδων ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ καπνοῦ. Ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Ε. Ζαννῆς καταθέτει ἀναφορὰν Δωδεκανησίων ἐγγεγραμμένων εἰς Δήμους καὶ Κοινότητας τῆς ὑπολοίπου Ἑλλάδος ζητούντων τὴν παράτασιν ἐπὶ ἓν ἔτος τοῦ Α. Ν. 1418)1950 ἵνα δυνηθοῦν νὰ μεταγραφοῦν εἰς τὰ μητρῷα ἀρρένων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς Δωδεκανήσου. Ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου κ. Ε. Ζαννῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Συν)σμῶν Δωδεκανήσου αἰτούντων ἀτομικὴν χρῆσιν σιγαροχάρτου διὰ τοὺς καπνοκαλλιεργητὰς ὡς συμβαίνει καὶ εἰς τὴν ὑπόλοιπον χώραν. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μακαρονοποιῶν Κερκύρας, ζητοῦντος τὴν διάθεσιν ἀναλόγου ποσότητος ἀλεύρου μακαρονοποιΐας πρὸς κατασκευὴν ζυμαρικῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν Ἀγροτῶν τῆς ἐπαρχίας Πυλίας τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας, ζητούσης ἄμεσον τροποποίησιν τοῦ περὶ συστάσεως τοῦ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ Νόμου ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς καὶ διαθέσεως εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν σπορελαίου, συμπίεσιν τῶν τιμῶν ἀρχομένη ἐκ τῶν ἄνω πρὸς τὰ κάτω κατάργησιν τῆς φορολογίας τῶν κωνωποειδῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτει ἀναφορὰν ὀδοντιάτρων Καρδίτσης διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην χορήγησιν πτυχίων ὀδοντιάτρων εἰς πρακτικοὺς ὀδοντοτεχνίτας. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐλαιουργικῶν Συνεταιρισμῶν Στυλίδος διαμαρτυρομένης διὰ τὴν μὴ μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἅλατος. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Σοφάδων διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ ἰατρείου τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ καὶ ζητούντων ἀναστολὴν καταργήσεως. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἐργατῶν καὶ τεχνιτῶν μεταλλωρύχων Λαυρίου διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας «περὶ χορηγήσεως εἰς τοὺς μεταλλωρύχους ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας». Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων Εὐβοίας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι χορήγησιν δώρου εἰς τοὺς συνταξιούχους. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ δημάρχου Σκοπέλου διαμαρτυρομένου διὰ μείωσιν τῶν πρὸς τοὺς Δήμους προσόδων ἐκ τῆς φορολογίας καπνοῦ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Θ. Σαράντης καταθέτει ψήφισμα διαμαρτυρίας τοῦ Αʹ Συνεδρίου Ἀγωγέων Βορείου Θεσσαλίας καὶ Δυτικῆς Μακεδονίας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐγκατάλειψίν των καὶ αἰτουμένων ἀποζημίωσιν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Φίλιας, Σοφάδων, Μαυραχάδων Ἀνάβρας κ.λ.π. ζητούντων ὅπως τὰς δαπάνας συντηρήσεως τοῦ Σώματος τῆς Ἀγροφυλακῆς ἀναλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ Κράτος. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς ἐφημερίδος Τρικάλων «Ἀναγέννησις» διαμαρτυρομένης διὰ τὴν μὴ ἐπέκτασιν κατανομῆς εὐθηνοῦ καναδικοῦ χάρτου εἰς ἐπαρχιακὸν τύπον. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν: Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κερκύρας κ. Σ. Θεοτόκη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 27 Νοεμβρίου 1951 ὑμετέρας ἐρωτήσεως ἐν σχέσει πρὸς τὸ θέμα τῆς εἰδικῆς φορολογίας ὑπὲρ τῆς ἀγροφυλακῆς ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι μὴ ὄντος δυνατοῦ νὰ ἀναλάβῃ ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμὸς τὰς δαπάνας ἀγροφυλακῆς καθίσταται ἀναπόφευκτος ἡ ἐπιβολὴ καὶ εἴσπραξις τῆς ὡς ἄνω εἰδικῆς φορολογίας, διὰ τὴν ἐλάττωσιν τῆς ὁποίας κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, χάριν ἀνακουφίσεως τῶν ἀγροκτηματιῶν, ἐλάβομεν ἤδη τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 22542]5–12–51 ἀποφάσεώς μας ἧς συναποστέλλομεν ἀντίτυπον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29ῃ Ἰανουαρίου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΡΕΝΤΗΣ

Βʹ Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 20 Νοεμβρίου 1951 ὑμετέρας ἐρωτήσεως ἐν σχέσει πρὸς τὸ θέμα τῆς ὑπὲρ ἀγροφυλακῆς φορολογίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι μὴ ὄντος δυνατοῦ ν’ ἀναλάβῃ ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμὸς τὰς ἐν γένει δαπάνας ἀγροφυλακῆς, καθίσταται ἀναπόφευκτος ἡ ἐπιβολὴ καὶ εἴσπραξις τῆς εἰδικῆς φορολογίας ὑπὲρ τῶν Περιφ. Ταμείων Ἀγροφυλακῆς, διὰ τὴν ἐλάττωσιν τῆς ὁποίας κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐλάβομεν ἔκτακτα μέτρα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 22542)5–12–51 ἀποφάσεώς μας ἐπὶ σκοπῷ ἀνακουφίσεως τῶν ἀγροκτηματιῶν. Τῆς ἀποφάσεως ταύτης συναποστέλλομεν ἀντίτυπον. Τὰ λοιπὰ θέματα τῆς ὑμετέρας ἐρωτήσεως ἡ ἐξίσωσις δηλαδὴ τῶν ὀργάνων Α.Α. πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἡ μετεκπαίδευσις τούτων κ.λ.π., ἀποτελοῦν οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἀγροκτηματιῶν πέραν τῆς βασικῆς μισθοδοσίας τῶν ὀργάνων Α.Α. καὶ δὲν φρονοῦμεν, ὅτι σήμερον εἶναι ἐπιτρεπτὴ τοιαύτη ἐπέκτασις τῆς φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως. Ἀθῆναι τῇ 29ῃ–1–52

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΡΕΝΤΗΣ.

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως σημείωμά μας εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀρ. 113)26–11–51 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δερδεμέζη, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἁλιείας διὰ παραγαδίων εἰς τὴν λίμνην Παμβώτιδα Ἰωαννίνων. Ἀθῆναι τῇ 31 Ἰανουαρίου 1952

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ ΝΟΒΑΣ

1. Πραγματικοὶ ἁλιεῖς τῆς λίμνης εἶναι οἱ κάτοικοι τῆς Νήσου τῶν Ἰωαννίνων. Ἐκ τῶν 115 περίπου οἰκογενειῶν αἱ 90 ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἁλιείαν διὰ δικτύων ἐν τῇ λίμνῃ. 2. Κατὰ τὴν κατοχὴν οἱ κάτοικοι τῶν Ἰωαννίνων ἄλλων ἐπαγγελμάτων ἠσχολήθησαν μὲ τὴν ἁλιείαν ἐν τῇ λίμνῃ, μεταχειρισθέντες ὡς ἐργαλεῖα τὰ παραγάδια διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ὁποίων εὐκόλως ἠδύναντο νὰ ἐξευρεθοῦν τὰ μέσα. 3. Ἡ ὑπὸ ἀτόμων ἄλλων ἐπαγγελμάτων ἄσκησις τῆς ἁλιείας διὰ παραγαδίων ἐγένετο ἀνεκτὴ κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς πλὴν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἤρχισαν σοβαρώταται διενέξεις μεταξὺ τῶν πραγματικῶν ἁλιέων καὶ τῶν διὰ παραγαδίων ἁλιευόντων δι’ ἃς ἐνδιεφέρθη ἡ Γενικὴ Διοίκησις Ἠπείρου, τὸ Ταμεῖον Παμβώτιδος καὶ Λαψίστης τὸ ὁποῖον διαχειρίζεται τὴν λίμνην καὶ ἡ Ὑπηρεσία Ἁλιείας. 4. Κατόπιν λεπτομεροῦς ἐρεύνης ὑπὸ τοπικῆς Ἐπιτροπῆς περιωρίσθη ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπὶ κατοχῆς δημιουργηθέντων ἁλιέων εἰς 10 δι’ οὓς διεπιστώθη, ὅτι δὲν ἤσκουν ἄλλο ἐπάγγελμα ἀπαγορευθείσης τῆς ἁλιείας ἐν τῇ λίμνῃ εἰς τοὺς ὑπολοίπους. 5. Ἐπειδὴ αἱ διενέξεις μεταξὺ ἀφ’ ἑνὸς μὲν τῶν 90 ἁλιέων τῆς Νήσου ἀφ’ ἑτέρου δὲ τῶν 10 τῶν Ἰωαννίνων συνεχίζοντο, διότι οἱ τελευταῖοι ἐπέμενον νὰ ἁλιεύουν διὰ παραγαδίων ἐνῶ οἱ πρῶτοι ἰσχυρίζοντο καταστροφὴν τῶν δικτυωτῶν τῶν ἐργαλείων λόγῳ τῶν παραγαδίων, κλοπὰς τῶν συλλαμβανομένων ἐπὶ τῶν δικτύων ἁλιευμάτων καὶ ἀθέμιτον συναγωνισμὸν κατὰ τῆς προσπαθείας τῶν 90 συνεταιρισμένων ἁλιέων διὰ τὴν ὀρθολογιστικὴν ἀξιοποίησιν τοῦ ἁλιεύματος, ἐγένετο ἐπιτόπιος ἐξέτασις ὑπὸ ἐπιθεωρητοῦ τῆς Δ)νσεως Ἁλιείας, κατόπιν ἐπιμόνων αἰτήσεων τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Ἠπείρου καὶ τοῦ Ταμείου Παμβώτιδος καὶ Λαψίστης καὶ ὑπεβλήθη σχετικὴ ἔκθεσις τῆς ὁποίας αἱ εἰσηγήσεις ἐγένοντο ἀποδεκταὶ παρὰ πάντων τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος καὶ διετυπώθησαν εἰς κανονιστικὸν διάταγμα μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἁλιείας εἰς ὃ δὲν προβλέπεται ἡ χρησιμοποίησις τῶν παραγαδίων ὡς ἐργαλείων ἐν τῇ λίμνῃ διότι ναὶ μὲν εἰς μικρὰν κλίμακα δὲν θὰ ἦτο ἐπιζήμιος ἡ διὰ τῶν ἐργαλείων τούτων ἁλιεία εἰς τὴν ἰχθυοπαραγωγήν, πλὴν ὅμως ἡ γενίκευσις τῶν ἐργαλείων καὶ ἡ χρησιμοποίησις τούτων ὑπὸ ὅλων τῶν ἁλιέων θὰ ἀπέβαινον ἐπιζήμιος εἰς τὴν λελογισμένην ἐκμετάλλευσιν τῆς λίμνης λόγῳ τῆς μικρᾶς ἐκτάσεως αὐτῆς καὶ τοῦ μικροῦ της βάθους. 6. Οἱ δέκα νέοι ἁλιεῖς ἐνισχύθησαν κατὰ προτίμησιν εἰς τὰς διανομὰς ἁλιευτικῶν ἐφοδίων διὰ τὴν κατασκευὴν δικτύων. 7. Οὕτω ἐπῆλθε μία ἐξομάλυνσις τῆς ὅλης καταστάσεως, σημειωθείσης μάλιστα σημαντικῆς προόδου εἰς τὴν ὅλην ἐκμετάλλευσιν τῆς λίμνης ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ κανονιστικοῦ διατάγματος ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ἰχθυοπαραγωγῆς τῆς λίμνης καὶ τῶν ἁλιέων. 8. Ἀπὸ ἔτους περίπου οἱ δέκα ἁλιεῖς μεταχειριζόμενοι πολιτικὰ μέσα προσπαθοῦν νὰ ἀνατρέψουν τὴν ἐπελθοῦσαν ἰσορροπίαν. Τοῦτο δὲν δύναται ν’ ἀποτελέσῃ σοβαρὸν στοιχεῖον διὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ κανονισμοῦ τῆς ἐν λόγῳ λίμνης, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι μεγίστη πλειοψηφία ἐξ 90 ἁλιέων τῆς Νήσου ἀντιτίθενται εἰς τὴν διὰ παραγαδίων ἁλιείαν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι ἡ τυχὸν γενίκευσις τῆς διὰ παραγαδίων ἁλιείας θ’ ἀποβῇ ἐπὶ ζημίᾳ τῆς ἰχθυοπαραγωγῆς αὐτῆς. III. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7935]4255 τῆς 11–12–51 ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 158 τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου σχετικῶς πρὸς τὸν ἐπισυμβάντα αἰφνίδιον θάνατον τοῦ τεχνίτου τοῦ Ο.Τ.Ε. Ρεπούσκου Π. εἰς τὸ αὐτόματον κέντρον Ἐλευσῖνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς τὰ ἑξῆς: Τὴν 20.15′ ὥραν τῆς 5ης Δεκεμβρίου π.ἔ. ὁ τεχνίτης Ρεποῦσκος Π. μεταβιβάζων ἀπὸ τὴν αἴθουσαν τῶν μηχανημάτων τοῦ Κέντρου Ἐλευσῖνος τὰ καθιερωμένα καθ’ ἑκάστην ἑσπέραν σήματα, κατέπεσεν ἐν ἀφασίᾳ εὑρεθεὶς μετά τινα λεπτὰ ὑπὸ τοῦ συναδέλφου του τεχνίτου Καραδημητρίου Γ. εὑρισκομένου εἰς τὸ αὐτὸ Κέντρον πρὸς φόρτισιν τῶν συστοιχιῶν. Εἰδοποιήθησαν αὐθωρεὶ αἱ πρῶται βοήθειαι καὶ προσέτρεξαν τὰ ἁρμόδια ὄργανα τοῦ Ο.Τ.Ε., διεπιστώθη δέ, ὅτι ὁ παθὼν ἦτο ἤδη νεκρός. Ὁ πρῶτος ἐπιληφθεὶς ἐν Ἐλευσῖνι ἰατρὸς ἐξέφερε τὴν γνώμην, ὅτι ἐπρόκειτο πιθανῶς περὶ ἠλεκτροπληξίας, ἐλήφθησαν δὲ πληροφορίαι, ὅτι ἐκ τῆς ἰατροδικαστικῆς ἐξετάσεως ἀπεδόθη ὁ θάνατος εἰς πνευμονικὸν οἴδημα προκληθὲν ἐκ τῶν ἀναθυμιάσεων τῶν προερχομένων ἐκ τῆς συστοιχίας τῶν συσσωρευτῶν τοῦ αὐτοῦ Κέντρου. Συνεστήσαμεν ἀμέσως τεχνικὴν ἐπιτροπὴν ἐμπειρογνωμόνων ὅπως ἐξετάσῃ ἐπὶ τόπου ἐὰν ὑπάρχουσιν διατάξεις ἐξαερισμοῦ τῆς αἰθούσης συσσωρευτῶν εἰς τὸ Κέντρον Ἐλευσῖνος καὶ ἐὰν αὗται ἐλειτούργουν κανονικῶς καθὼς καὶ ἐὰν ἦτο δυνατὴ ἡ εἰσβολὴ τῶν ἀναθυμιάσεων εἰς τὴν αἴθουσαν τῶν ἐπιλογέων ἐν ᾗ εἰργάζετο ὁ θανών. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐμπειρογνωμόνων ὑπέβαλεν αἴτησιν αὐτοψίας ἐπισυναπτομένην ὧδε ἐν ἀντιγράφῳ δι’ ἧς ἀποκλείεται ἡ ἀποδοθεῖσα αἰτία εἰς τὸν ἐπισυμβάντα αἰφνίδιον θάνατον. Ἀθῆναι τῇ 30–1–52

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Ἔκθεσις αὐτοψίας. Ἐν Ἀθήναις σήμερον τὴν 14–1–52 οἱ ὑποφαινόμενοι Γ. Χριστοδούλου, Ν. Βερνάρδος, Ζ. Μαλάμης, τεχνικοὶ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, ἀποτελοῦντες ἐπιτροπὴν συσταθεῖσαν δυνάμει τῆς ἀπὸ 15–12–51 ὑπ’ ἀριθ. 109897 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καθὼς καὶ Χρ. Σωτηρίου ὁρισθεὶς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ. 2087 ἀποφάσεως τοῦ Ο.Τ.Ε. τεχνικὸς ἐκπρόσωπος αὐτοῦ, προέβημεν εἰς αὐτοψίαν τοῦ Κέντρου Ἐλευσῖνος ἐξ ἧς διεπιστώθησαν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ σχήματος Γ αἴθουσα (ἐμβαδοῦ 12 Μ2 περίπου καὶ ὄγκου 50 μ3 περίπου) εἰς ἣν εὑρίσκονται ἐγκατεστημέναι αἱ δύο συστοιχίαι συσσωρευτῶν αἱ τροφοδοτοῦσαι τὰς ἐγκαταστάσεις τοῦ αὐτομάτου Κέντρου Ἐλευσῖνος ἀπαρτιζόμεναι ἑκάστη ἐκ 31 στοιχείων χωρητικότητος 108 AH φέρει διὰ τὸν ἐξαερισμόν της δύο ὀπάς, ἐκ τῶν ὁποίων τὴν μίαν εἰς τὸ ἄνω (πρὸς τὴν ὀροφὴν) τμῆμα τῆς κατακορύφου πλευρᾶς τῆς αἰθούσης ταύτης, ἥτις πλευρὰ κεῖται ἔναντι τῆς εἰσόδου τοῦ Κέντρου, τὴν δὲ ἑτέραν ὀπὴν εἰς τὴν βάσιν τῆς ἔναντι τῆς πρώτης κατακορύφου πλευρᾶς). Αἱ ὀπαὶ αὗται διαστάσεων 25 Χ 25 ἑκμ. περίπου ἐπιτρέπουσι τὸν πλήρη καὶ συνεχῆ ἐξαερισμὸν τῆς αἰθούσης συστοιχιῶν, ἥτις προσθέτως ἔχει δύο μεγάλα παράθυρα. Δι’ ἐπικουρικὸν ἀερισμὸν ἡ θύρα εἰσόδου τῆς αἰθούσης συσσωρευτῶν ἀνοιγοκλείεται ἐπὶ μικροῦ προθαλάμου καταλήγοντος εἰς τὴν ἐξώθυραν τοῦ κτιρίου, ἡ βάσις τῆς θύρας ταύτης ἀφίσταται ὀλίγα ἑκατοστόμετρα τοῦ δαπέδου ὥστε νὰ ἐπιτυγχάνεται καὶ ἐκεῖθεν ὁ ἐξαερισμός. Ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ προθαλάμου ἀνοιγοκλείουσιν αἱ θῦραι τόσον τῆς αἰθούσης τῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ Κέντρου καθὼς ἐπίσης καὶ τῶν λοιπῶν αἰθουσῶν. Ἡ αἴθουσα τοῦ κατανεμητοῦ, τῶν ἐπιλογικῶν ὀργάνων, μηχανημάτων καὶ τῶν ἐν γένει λοιπῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ Κέντρου τούτου, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρέθη νεκρὸς ὁ τεχνίτης τοῦ Ο.Τ.Ε.Π. Ρεμποῦσκος εὑρισκομένη πρὸς τὴν εἴσοδον τοῦ κτιρίου τοῦ Κέντρου (βλέπε διάταξιν χώρου εἰς σχέδιον ΙΚ 101 ELS]1) εἶναι οὕτω πως διατεταγμένη ὥστε κατ’ ἀρχὴν τυχὸν ἐκφεύγουσαι ἀναθυμιάσεις, κατὰ τὴν φόρτωσιν τῶν συστοιχιῶν νὰ μὴ εἰσέρχωνται εἰς ταύτην καὶ τοῦτο βεβαίως ἐκ προϋποθέσεως πρὸς ἀποφυγὴν προσβολῆς τῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ εὑρισκομένων ὀργάνων καὶ μηχανημάτων (καὶ δὴ τῶν ἐπαφῶν τούτων) ἐκ τῶν ἀναθυμιάσεων. Ἐκ τῆς γενομένης ἐπισταμένης ἐρεύνης ἐπὶ τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς ἀνωτέρω αἰθούσης δὲν ἀνεκαλύφθη οὐδεμία ἔνδειξις, ἥτις θὰ ἠδύνατο νὰ ἀποδοθῇ εἰς τυχὸν ὕπαρξιν ἀερίων ἐκ τῶν συστοιχιῶν καίτοι ἡ ὅλη ἐγκατάστασις ἐπραγματοποιήθη τὸ 1941 ἤτοι πρὸ 12 ἐτῶν καθ’ ὃ διάστημα ἀσφαλῶς θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν ἁπτὰ ἴχνη διαβρώσεως ἢ ἀλλοιώσεως εἰς περίπτωσιν ἔστω καὶ ἐλαχίστη ποσότης ἀερίου διέφευγεν ἐντὸς τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος αἰθούσης διότι ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας ὡς κατὰ τὴν στιγμὴν τοῦ ἀτυχήματος πλειστάκις κατὰ τὸ διάστημα τῆς 18ετίας θὰ εἶχον εὑρεθῆ αἱ ἐγκαταστάσεις καὶ τὰ λοιπὰ ὄργανα καὶ θὰ ὑπῆρχον ἁπτὰ τὰ ἴχνη τῆς ὀλεθρίας ἐπιδράσεως τῶν ἀερίων ἐπὶ τούτων. Κατὰ ταῦτα ἡ Ἐπιτροπὴ ὁμοφώνως ἀποφαίνεται, ὅτι ἡ πιθανότης, ὅτι ὁ θάνατος τοῦ ἀνωτέρω τεχνίτου προῆλθεν ἐξ εἰσπνοῆς ἢ ἐπιδράσεως τῶν ἀναθυμιάσεων πρέπει νὰ ἀποκλεισθῇ τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον αἱ συστοιχίαι αὗται εἶναι μικρᾶς χωρητικότητος καὶ ἡ ὑπόθεσις ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν τῶν ἐγκαταστάσεων καὶ δὴ εἰς τὸ σημεῖον ἔνθα εὑρέθη ὁ νεκρὸς ὑφίσταντο ἀναθυμιάσεις δυνάμεναι νὰ προκαλέσουν τὸν θάνατόν του εἶναι ἀπαράδεκτος. Ἡ μακρὰ ἐξ ἄλλου πεῖρα τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκ παλαιοτέρας ἐργασίας των ὡς μηχανικῶν τηλεγραφικῶν ἢ τηλεφωνικῶν ἐγκαταστάσεων δὲν ἔχει νὰ παρουσιάσῃ θανατηφόρον ἐπίδρασιν ἀναθυμιάσεων ἐξ ἀερίων φορτίσεως συστοιχιῶν καὶ μάλιστα ὑπὸ συνθήκας κατὰ πολὺ δυσμενεστέρας ἀπὸ ἐκείνας τῆς παρούσης περιπτώσεως. Ἡ Ἐπιτροπὴ Υ.Δ. IV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Α. Ἀποστολίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀποστολίδου ἀναγραφείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτ. ὑπ’ ἀριθ. 204 τῆς 17 λήγοντος καὶ ἀπευθυνομένης πρὸς ἡμᾶς ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς ἐν σχέσει μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἁλιπαστώσεως εἰσαχθέντων ἐκ Τουρκίας, ἰχθύων σκόμβρων. Ὑπὸ ἐνίων ἐργοστασιαρχῶν ἁλιπάστων, ὑπεβλήθησαν τῷ Ὑπουργείῳ αἰτήσεις ἵνα, προκειμένου νὰ εἰσαγάγωσι νωποὺς ἰχθεῖς ἐκ Τουρκίας διὰ χρημάτων προερχομένων ἐξ ἀποδεσμεύσεως καταθέσεων Ἑλλήνων ὑπηκόων ἐν Τουρκίᾳ ἐπιτραπῇ εἰς αὐτοὺς νὰ ἁλιπαστώσωσι τούτους ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι τὸ κόστος τούτων θὰ ἦτο ἀνώτερον τῶν ὁμοειδῶν ἐγχωρίων ἰχθύων. Ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν ἔχουσα ὑπ’ ὄψει της ὅτι ἡ ἐγχωρία παραγωγὴ ἁλιπάστων κατὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον ἦτο λίαν περιωρισμένη ἐν σχέσει μὲ τὴν περυσινὴν ἔθεσε τὸ ζήτημα τοῦτο ὑπ’ ὄψει τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ἁλιείας τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ἡ ὁποία διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 78181/51 ἐγγράφου αὐτῆς ἐγνώρισεν ἡμῖν, ὅτι ὄντως ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ ἁλιπάστων ὑπελείπετο τῆς περυσινῆς ἕνεκα τῆς μικρᾶς ἀποδόσεως τῆς ἐγχωρίου ἁλιείας καὶ συνηγόρει μάλιστα, ὅπως, πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ νωπῶν ἰχθύων (λακέρδας καὶ σκόμβρων) ἐπ’ ἀνταλλαγῇ ἢ διὰ συναλλάγματος ΜΠΛΟΚΕ. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν, ὅτι κατὰ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον 51–52 δὲν ἐνεγράφη εἰς τὸ πρόγραμμα εἰσαγωγῶν κονδύλιον διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἰχθύων καὶ συνεπῶς ἐδίδετο εὐκαιρία εἰσαγωγῆς πρὸς τὸ συμφέρον τῆς καταναλώσεως, ἐπετρέψαμεν εἰς ἐνίας βιομηχανίας ἵνα, κατὰ παρέκκλισιν τῆς ἀρχῆς περὶ ἀπαγορεύσεως ἁλιπαστώσεως ἰχθύων ἐξωτερικοῦ, προβῶσιν εἰς τὴν ἁλιπάστωσιν τῶν οὕτω εἰσαχθέντων ἰχθύων. Ὡς ἀπεδείχθη ὄντως ἡ τιμὴ τῶν ἰχθύων τούτων εἶναι κατὰ τι ἀνωτέρα τῆς τοιαύτης ἐγχωρίων ὁμοειδῶν ἰχθύων, οὐχὶ ὅμως εἰς τὸ ὕψος εἰς ὃ ἀναβιβάζει τὴν διαφορὰν ὁ ἐρωτῶν ἤτοι 8180 καὶ 12.000 κατ’ ὀκᾶν ἐγχώριοι ἰχθεῖς καὶ 21750 καὶ 26000 ἐξωτερικοῦ προφανῶς ὁ ἐρωτῶν ἐννοεῖ τὴν τιμὴν διατιμήσεως τῶν νωπῶν ἰχθύων σκόμβρων διότι ἡ τῶν ἁλιπάστων τοιούτων τιμὴ ἀνέρχεται εἰς 18.000–21.000 κατ’ ὀκᾶν δοθέντος, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 12.000 δρχ. λιανικῶς διὰ νωποὺς ἰχθεῖς ἐσωτερικοῦ, ἐξωτερικοῦ ἰσχύει ἀπὸ τοῦ 1947, πλὴν αἱ τιμαὶ σήμερον ἐν Τουρκίᾳ ἀπὸ ὅπου εἰσάγονται εἶναι πολὺ ὑψηλαὶ καὶ μάλιστα ὅταν δὲν εἰσάγωνται δι’ ἐλευθέρου συναλλάγματος, ἀλλὰ τοιούτου μπλοκέ. Ἡ τιμὴ κτήσεως τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαχθέντων καὶ ἁλιπαστωθέντων ἐν τῷ ἐσωτερικῷ ἰχθύων ἐλέγχεται ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους ἀγορανομικῶν Ἐπιτροπῶν, μολονότι τὰ ἁλίπαστα δὲν ὑπόκεινται εἰς ὑποχρεωτικὴν κοστολόγησιν τόσον τοῦ ἐξωτερικοῦ ὅσον καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω σαφῶς προκύπτει ὅτι ἡ ἔγκρισις ἁλιπαστώσεως τῶν ἰχθύων ἐκ Τουρκίας, ἀφ’ ἑνὸς δὲν ζημιοῖ τοὺς παραγωγοὺς ἐγχωρίων ἁλιπάστων, ἀφ’ ἑτέρου ἐξυπηρετεῖ τὴν κατανάλωσιν διότι πληροῖ ὑπάρχουσαν ἔλλειψιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1952.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας κ. Κ. Τσαλδάρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 498]225 ἀπὸ 25–1–52 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τοῦ διὰ τούτου διαβιβασθέντος ἡμῖν ἀντιγράφου τῆς ἀπὸ 24–1–52 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀργολιδοκορινθίας κ. Κ. Τσαλδάρη, ἀφορώσης τὴν διάνοιξιν τῶν χειμάρρων Λαύκας καὶ Καλλιάνοι Κορινθίας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑπόμενα: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 150384 ἀπὸ 7–2–51 διαταγῆς ἡμῶν ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κ. Νομομηχανικοῦ Κορινθίας, πίστωσις δραχ. 50.000.000 διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐργασιῶν διευθετήσεως τῶν ἀνωτέρων χειμάρρων Λαύκας καὶ Καλλιάνοι. Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2700] 12–11–51 καὶ 2770]12–11–51 ἀναφορῶν τοῦ εἰρημένου Νομομηχανικοῦ τὰ ἐκτελεσθέντα μέχρι τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου π.ἔ. προστατευτικὰ ἔργα, δι’ ἃ ἠναλώθη πίστωσις περίπου 15.000.000 δρχ. συνίσταντο εἰς τὴν κατασκευὴν προστατευτικῶν ἀναχωμάτων, διὰ προωθητῆρος τῆς ὑπηρεσίας μηχανικῆς καλλιεργείας ἑκατέρωθεν τῆς κοίτης τῶν χειμάρρων δι’ ἐκσκαφῆς καὶ μεταφορᾶς τῶν γενομένων προσχώσεων ἐπὶ σκοπῷ ἐπιτεύξεως ἱκανῆς προστασίας τῶν ἑκατέρωθεν τῆς κοίτης εὑρισκομένων οἰκισμῶν ἥτις καὶ ἐπετεύχθη. Ἡ ὁλοκλήρωσις τῶν ἔργων προϋποθέτει τὴν μετακίνησιν δύο προωθητήρων τῆς ὑπηρεσίας μηχανικῆς καλλιεργείας εἰς τοὺς ἀνωτέρω χειμάρρους πρὸς ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν κατόπιν διακοπῆς αὐτῶν, λόγῳ βλάβης τοῦ ἀρχικῶς διατεθέντος προωθητῆρος πρὸς τοῦτο δὲ ἐζητήθη καὶ ἡ παρέμβασις τοῦ κ. Νομάρχου Κορινθίας. Σκοπὸς τῶν ἔργων εἶναι κυρίως ἡ προσωρινὴ προστασία τῶν κωμοπόλεων δοθέντος, ὅτι ἡ ὁριστικὴ τοιαύτη διὰ κατασκευῆς μονίμων ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων εἶναι οἰκονομικῶς ἀσύμφορος. Ἡ ὁριστικὴ λύσις τοῦ θέματος θὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τῆς μετατοπίσεως τῶν οἰκισμῶν εἰς ἀπροσβλήτους ὑπὸ τῶν χειμάρρων θέσεις. Τὸ ζήτημα τοῦτο ἀνεκινήθη πρὸ πολλοῦ, σχετικῶς δὲ πρὸς αὐτὸ ἐπανήλθομεν καὶ αὖθις πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας (Γεν. Δ)νσιν Οἰκισμοῦ) διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 155903] 21–11–51 ἐγγράφου ἡμῶν. Ἐπιστροφὴ τοῦ ἀδιαθέτου ὑπολοίπου τῶν δρχ. 35.000.000 τῆς ἐν προκειμένῳ πιστώσεως δὲν ἐζητήθη παρ’ ἡμῶν, τοὐναντίον διὰ διαδοχικῶν διαταγῶν μας παρετάθη ἡ προθεσμία ἀποδόσεως λογαριασμοῦ τοῦ ἀνωτέρω ποσοῦ μέχρι τέλους Ἀπριλίου ἐ. ἔ. ἡ δ’ ἐν τῇ ἐρωτήσει μνημονευομένη ὑπ’ ἀριθ. 155.684]51 διαταγὴ ἡμῶν (ἧς ἀντίγραφον συναποστέλλεται) οὐδαμοῦ ποιεῖται μνείαν περὶ ἐπιστροφῆς τοῦ ἀδιαθέτου ὑπολοίπου τῆς περὶ ἧς πρόκειται πιστώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1952.

Ὁ Διευθυντὴς

Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ

Τὸν Νομομηχανικὸν Κορινθίας Κόρινθον. Διαπέμπομεν συνημμένως ἀντίγραφον τηλ)ματος ἐπιτροπῆς Κοινότητος Λαύκας ὡς καὶ τοιοῦτον Πρόεδρον Κοινότητος Καλλιάνι περὶ τῶν προξενηθεισῶν σημαντικῶν ζημιῶν εἰς τὰς ἰδιοκτησίας τῶν ἐκ τῶν πλημμυρῶν χειμάρρων Λαύκας–Καλλιάνι καὶ τοῦ ἐπικρεμαμένου κινδύνου καταστροφῆς τῶν οἰκιῶν των εἰς περίπτωσιν ἐπαναλήψεως τῶν πλημμυρῶν καὶ ἐντελλόμεθα ὅπως ἀναφέρητε ἡμῖν ἀμέσως. 1) Τίνα τὰ ἐκτελεσθέντα προστατευτικὰ ἔργα εἰς τὴν ἀνωτέρω περιοχὴν διὰ τῆς προκαταβληθείσης ὑμῖν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον πιστώσεως τῶν πεντήκοντα ἑκατομμυρίων δραχμῶν (50.000.000) (ἀρ. διατ. 150.384|7—2—1951). 2) Ἐὰν ἠναλώθη μέχρι σήμερον ὁλόκληρος ἡ πίστωσις αὕτη δοθέντος ὅτι διέρρευσεν ἐννεάμηνον χρονικὸν διάστημα ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς διαταγῆς πρὸς πληρωμὴν εἰς ὑμᾶς τοῦ ποσοῦ τῶν 50.000.000 δραχμῶν ἐν ἀποφατικῇ δὲ περιπτώσει τοὺς λόγους εἰς οὓς ὀφείλεται ἡ μὴ ἀνάλωσις ὁλοκλήρου τῆς ἐν προκειμένῳ πιστώσεως καὶ 3) Τίνα τὰ ἐνδεικνυόμενα τυχὸν πρὸς λῆψιν πρόσθετα μέτρα πρὸς ἀποτροπὴν τῶν ἀπειλουμένων ἐκ πλημμυρῶν καταστροφῶν εἰς τὴν ὑπ’ ὄψει περιοχήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1951. Ὁ Προϊστάμενος Υ.Υ.Ε.

Δ. ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. 4109 τῆς 16]22 Μαρτίου 1929 «περὶ κηρυκείων δικαιωμάτων». Οἱ κ.κ. Ι. Μιχαὴλ (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Φ. Ζαΐμης (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου, «περὶ δωρεὰν παραχωρήσεως ἀνταλλαξίμων ἀκινήτων διὰ τὴν ἀνέγερσιν καὶ ἐπέκτασιν τῶν διδακτηρίων τοῦ Κράτους». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Παπάγος, Σ. Στεφανόπουλος, Σ. Μαρκεζίνης, Π. Κανελλόπουλος, Β. Στεφανόπουλος, Π. Λυκουρέζος, Α. Στράτος, Κ. Καλλίας, Δ. Μπαμπάκος, Λ. Μακκᾶς, καὶ Λ. Δερτιλῆς καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ χορηγήσεως τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι εἰς τὰς γυναίκας» Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50 καὶ 1950–51 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκον. ἔτους 1951–52». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν ἀπονομὴν διπλωμάτων Ε. Ν.», 2) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 603]11–5–51 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ 3) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 216]23 Φεβρουαρίου 1951 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορώσης τὴν ἐπέκτασιν τῶν περὶ ἀποδημίας εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ἰσχυουσῶν ἑκάστοτε διατάξεων καὶ εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς κ.λ.π. τοῦ Λ. Σ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βασαρδάνης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ προσόντων τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Πετροπουλάκος καὶ Π. Σταθόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1623 «περὶ ἀναστολῆς διώξεως ἀδικημάτων τινῶν, προσωρινῆς ἀπολύσεως καταδίκων κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Μπακλατζῆς, Μ. Χλουβεράκης, Γ. Τσουδερός, Ι. Πωλιουδάκης, Χ. Σκουτέρης, Γ. Βούλγαρης κ.λ.π. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγγραφῆς ἐπιλαχόντων φοιτητῶν καὶ ρυθμίσεως Πανεπιστημιακῶν τινων ζητημάτων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐκπαιδευτικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Μπακλατζῆς καὶ Κ. Βενέτης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωτρήσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Λαπατσάνης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ γεωτρήσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Δαβάκης, Ε. Κοθρῆς καὶ Χ. Τούντας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγγραφῆς ἐπιλαχόντων φοιτητῶν καὶ ρυθμίσεως Πανεπιστημιακῶν τινων ζητημάτων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐκπαιδευτικῶν τινων διατάξεων». Ὁ κ. Κ. Ρέντης (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ χορηγήσεως τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι καὶ εἰς τὰς γυναῖκας».

§5Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ μὴ ἀκολουθήσῃ τὴν τύχην τῶν συνήθων νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα καταρτίζονται καὶ ὑποβάλλονται ἐπὶ τῇ βάσει πρωτοβουλίας βουλευτῶν καὶ τὰ ὁποῖα ὡς γνωστόν, οὐδέποτε φθάνουν εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω, ὅπως τὸ νομοσχέδιον τὸ ταχύτερον σταλῇ εἰς τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, δηλαδή, εἰς τὴν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ἐπιτροπήν.

§6Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὑπάρχει καὶ νομοσχέδιον, ὄχι μόνον πρότασις.

§7Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγει, ὁ κ. Κουτσοπέταλος, ὅτι ὑπάρχει νομοσχέδιον, ὡς ἐὰν τὸ ἰδικόν μας δὲν εἶναι νομοσχέδιον. Θὰ παρακαλέσω νὰ σεβώμεθα τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον προβλέπει νομοθετικὴν πρωτοβουλίαν βουλευτικὴν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται διακρίσεις μεταξὺ Ὑπουργῶν καὶ βουλευτῶν. Τὰ αὐτὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ Ὑπουργοί, ἔχουν καὶ οἱ βουλευταί. Καὶ οἱ Ὑπουργοὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως καὶ προτάσεως νομοσχεδίων μόνον ὑπὸ τὴν ἰδιότητα αὐτῶν ὡς βουλευτῶν, καὶ οὐχὶ ὑπὸ τὴν ἰδιότητα αὐτῶν ὡς Ὑπουργῶν. Αὐτὸ εἶναι βασικὴ ἀρχὴ τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος.

§8Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἴχομεν εἴπει διὰ τὸ ζήτημα τῆς Ἀγροφυλακῆς νὰ ἐγίνετο μία εἰδικὴ συνεδρίασις.

§9Ε. ΓΟΝΗΣ. Νὰ ὁρισθῇ μία εἰδικὴ ἡμέρα, κύριε Πρόεδρε.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Μαλαμίδας ἔχει τόν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§11Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν ἐρώτησιν θὰ ἐπεθύμουν νὰ κάμω εἰς τὸ Προεδρεῖον σας καὶ δι’ ὑμῶν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ ἡμερήσιος τύπος ἀσχολεῖται μὲ τὸ ζήτημα τῆς φοροδιαφυγῆς, δηλαδή, ὑπὸ ὡρισμένων ἐφημερίδων ἐμφανίζεται, ὅτι τὸ Κράτος ὑφίσταται μίαν φοροκλοπὴν ἄνευ προηγουμένου ἐκ μέρους τῶν μεγιστάνων τοῦ πλούτου. Θὰ ἤθελον ὅθεν νὰ πληροφορήσῃ ἡ Βουλὴ ὑμᾶς καὶ δι’ ὑμῶν τὴν Κυβέρνησιν, ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν καὶ ἐὰν τὰ ἐξαγγελλόμενα εἶναι ἀληθῆ τόσον διὰ τοὺς φοροκλέπτας ὅσον καὶ διὰ τοὺς φοροδιαφυγόντας.

§12Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Πρέπει νὰ τοὺς κατονομάσητε κύριε συνάδελφε.

§13Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ὑπάρχει μακρὺς κατάλογος.

§14Ε. ΓΟΝΗΣ. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον καὶ πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν.

§15Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Οἱ ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὰ φύλλα σχετικῶς μὲ τὰς δηλώσεις, ἀφοροῦν δηλώσεις τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ ὄχι τὸν τελικὸν καταλογισμὸν ποὺ ἔγινεν εἰς τὸν καθένα. Ὀφείλω ἐπίσης νὰ σᾶς δηλώσω, διότι προχείρως ἀπαντῶ, διότι δὲν ἦτο ἐγγεγραμμένον τὸ θέμα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ὅτι ἐφέτος τὰ δηλωθέντα ποσὰ εἶναι σχεδὸν 4πλάσια ἀπὸ τὰ περυσινά, ἀλλ’ ὅτι οἱ δηλωθέντες ἀριθμοὶ δὲν εἶναι ἱκανοποιητικοί, ὄχι διότι ὅλοι ὅσοι τυχὸν ἐδήλωσαν δὲν ἐδήλωσαν ἀκριβῆ ποσά. Ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐδήλωσαν ἀκριβῆ ποσά, ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ πολλοὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐδήλωσαν ἀπολύτως τίποτε καὶ ἐπὶ τῶν μὴ δηλωσάντων δὲν ἔγινε κανένας ἔλεγχος ἕως τώρα. Ἡ διαδικασία ποὺ ἀκολουθεῖται εἶναι γνωστή. Οἱ ἔφοροι θὰ ἐλέγξουν τὰς δηλώσεις ἑνὸς ἑκάστου καὶ θὰ τηρηθῇ περαιτέρω ἡ γνωστὴ διαδικασία. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν μίαν εἰδικὴν διαδικασίαν διὰ τοὺς τυχὸν μὴ δηλώσαντας. Περὶ αὐτῶν, ἄλλωστε, προβλέπει ὁ νόμος.

§16Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐζήτησα ἁπλῶς νὰ διαπιστωθῇ τὸ γεγονὸς τοῦτο, ἀλλ’ ἠρώτησα τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως ὑμᾶς, νὰ μᾶς εἴπῃ διὰ τοὺς φοροδιαφυγόντας, διὰ τοὺς φοροκλέπτας. Ἐδέχθητε καὶ σεῖς καὶ εἴπατε, ὅτι πέρυσι ἐδήλωσε τὸ τέταρτον τῶν ἐφέτος δηλωσάντων. Τί ἀπέγεινε μὲ τοὺς μὴ δηλώσαντας πέρυσι; Ποῖοι ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἔκριναν πέρυσι καὶ τί ἔκαμον ἐπ’ αὐτοῦ; Πῶς ἀπὸ πέρυσι μέχρις ἐφέτος ἐτετραπλασιάσθη ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν; Αὐτὸ θὰ ἠθέλαμεν νὰ μάθωμε κ. Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον ἄλλωστε καὶ σεῖς εὑρίσκετε, ὅτι καὶ ἐφέτος οἱ δηλώσαντες, μεγιστᾶνες τοῦ πλούτου, δὲν ἐδήλωσαν ἐν τῇ πραγματικότητι ὅσα καὶ κερδίζουν.

§17Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι καὶ αἱ δηλώσεις αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἐφέτος δὲν εἶναι ἀρκεταί, διότι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀναγράφεται εἰς τὸ συνθετικὸν εἶναι μικρόν, ἀλλὰ καὶ αἱ περυσιναὶ δηλώσεις δὲν ἔχουν ὅλαι ἐκδικασθῆ. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά μας. Δὲν ἠξεύρομεν λοιπὸν εἰς τί ἀριθμοὺς νὰ στηριχθῶμεν. Αἱ δηλώσεις, ὅπως ἠξεύρετε, ἀκολουθοῦν μίαν διαδικασίαν. Ὁ Ἔφορος βεβαιώνει, ἀλλὰ κατόπιν ὑπάρχουν ἐνστάσεις. Δυστυχῶς, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν φορολογικὰ Δικαστήρια, αἱ ἐνστάσεις παραπέμπονται εἰς ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι φροντίζουν διὰ τὰ περαιτέρω. Αἱ ἐπιτροπαὶ ἔχουν ἤδη λάβει ἐντολὴν νὰ τελειώσουν τὸ ἔργον ἕως τὸ τέλος τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Σήμερον προχωροῦν πολὺ γρηγορώτερον ἀπὸ ὅ,τι ἄλλοτε καὶ εἰς τὴν καθυστέρησιν αὐτῶν ὀφείλεται καὶ τὸ μεγάλο ποσόν, τὸ ὁποῖον ὀφείλεται, ἀπὸ φόρους παρελθόντων ἐτῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γράφεται εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι γίνεται ἀναδρομικὴ φορολογία, εἶναι λάθος. Οὐδεμία ἀναδρομικὴ φορολογία ἐπεβλήθη, ἀλλ’ ἁπλῶς ζητεῖται νὰ γίνεται ὁ καταλογισμὸς ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐδήλωσαν, ἢ ἐκείνων ποὺ δὲν ἐδήλωσαν σημαντικὰ ποσὰ πέρυσι. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαδικασία ποὺ ἀκολουθεῖται. Ὁ νόμος προβλέπει ὡρισμένας κυρώσεις, ἀλλὰ μέχρι σήμερον δὲν ἔχουν ὑποβληθῆ τοιαῦται ἴσως νὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τὰς ἐπιβάλωμεν.

§18ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ γίνουν ἐν ἀνάγκῃ φορολογικὰ δικαστήρια.

§19Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Νὰ ἐπεκταθῇ ὁ ἔλεγχος καὶ πέραν τῶν δύο ἐτῶν.

§20Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι, ἔχω ἑτοιμάσει τοὺς πίνακας, διὰ νὰ σᾶς ἐνημερώσω, ἀλλὰ δὲν τοὺς ἔχω δυστυχῶς μαζί μου.

§21ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν, τὴν Καβάλλαν, κατὰ τὸ ἔτος 1950–1951 εἰσεπράχθησαν ὅλα τὰ ποσά, τὰ ἐπιβληθέντα ὡς φόρος καὶ μόνον ἕνα 5% δὲν εἰσεπράχθη. Ἐδῶ, εἰς τὸ Κεντρικὸν Ταμεῖον Ἀθηνῶν, ὑπάρχουν χωρὶς νὰ ἔχουν εἰσπραχθῆ περίπου τὸ 45% καὶ μάλιστα ποσὰ ποὺ ὀφείλουν οἱ μεγαλοκαρχαρίαι. Θὰ σᾶς παρακαλέσω λοιπὸν νὰ μᾶς εἴπητε, ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν ἐναντίον αὐτῶν τῶν κυρίων, διὰ τὰ ποσὰ ποὺ ὀφείλουν, ἐὰν ἀπὸ τὴν πτωχὴν Καβάλαν ἔχουν εἰσπραχθῆ ὅλα τὰ ποσὰ καὶ μόνον ἕνα 5% δὲν ἔχει εἰσπραχθῆ.

§22Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁρίσωμεν τὸ ταχύτερον μίαν ἡμέραν συζητήσεως ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ζητημάτων, διότι δὲν νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι μόνον ἐκεῖ. Ὑπάρχουν ἀκόμη οἱ πλουτίσαντες ἐπὶ κατοχῆς οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τακτοποιηθῆ, ὅπως θὰ ἔπρεπεν. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα εἶναι φλέγον αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ πρέπει νὰ συζητηθῇ. Εὐθὺς ὡς κατέθεσα τὴν ἐπερώτησίν μου καὶ εἶδον τὸν κ. Ὑπουργὸν— καὶ εἶμαι εὐτυχὴς—ὁ ὁποῖος ἔδωκε ἐντολὴν νὰ τεθοῦν εἰς τὴν διάθεσίν μου ὅλα τὰ στοιχεῖα καὶ εἶμαι εὐτυχής, διότι εἶδον ἐπίσης καὶ τὸν συνάδελφον κ. Γονῆν, νὰ ὑποστηρίζῃ τὸ Κυβερνητικὸν ἔργον, ἐνῷ αἱ ἐφημερίδες τῆς παρατάξεώς του δὲν κάμνουν τὸ ἴδιον.

§23Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμμερίζομαι ἀπολύτως τὴν ἀπορίαν καὶ τὴν δυσφορίαν τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Φθιωτιδοφωκίδος συνάδελφος κ. Μαλαμίδας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρήσωμεν ἐπαρκῆ τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ ἀγαπητὸς καὶ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, Νομίζομεν, ὅτι ἐπὶ ἑνὸς τόσον κρισίμου θέματος, ὅπως εἶναι τὸ συζητούμενον, πρέπει τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναλάβῃ μίαν πρωτοβουλίαν ἐντονωτάτην. Θὰ ἠθέλομεν νὰ διαβεβαιώσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις εἰς τὸ κρίσιμον αὐτὸ θέμα θὰ εἶναι ἀπολύτως παράπλευρος εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐφ’ ὅσον καὶ καθ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἤθελε πραγματικῶς ἀναλάβει τὰς εὐθύνας της καὶ ἤθελε προβῆ εἰς ἐνεργείας πραγματικὰς διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς φοροδιαφυγῆς. Ἂς εἶναι λοιπὸν βέβαιοι οἱ κύριοι συνάδελφοι καὶ ἰδιαιτέρως ὁ ἐξ Ἀττικοβοιωτίας, ὁ ὁποῖος ἐπωφελήθη τῆς εὐκαιρίας—ὅπως ἄλλως τε συμβαίνει συχνὰ—διὰ νὰ προκαλέσῃ κάποιαν ἀντίθεσιν μεταξὺ Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι θὰ πράξωμεν τὸ πᾶν. Θὰ παρακαλέσω λοιπὸν καὶ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐξ Ἀττικοβοιωτίας νὰ βοηθήσῃ τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐπιμείνῃ καὶ νὰ ἐπιμείνουν καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοί του τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ἡ Κυβέρνησις, εἴτε τὸ θέλει, εἴτε ὄχι.

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὸ θέλει.

§25Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. ... δὲν τὸ ἠξεύρω ἐγὼ ἐὰν τὸ θέλῃ, δὲν δύναμαι νὰ τὸ προεξοφλήσω, νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν λύσιν τοῦ κρισιμωτάτου αὐτοῦ θέματος. Ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ εἶναι παράπλευρός της καὶ θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις κατωρθώσῃ νὰ ἐπιλύσῃ τὸ θέμα αὐτό. (Χειροκροτήματα).

§26Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Πρέπει νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Κανελλόπουλον διὰ τὴν συνδρομὴν τὴν ὁποίαν μᾶς ὑπεσχέθη εἰς τὸ θέμα αὐτὸ καὶ θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ ὁρίσῃ μίαν ἡμέραν, διότι σήμερον δὲν ἔχω τὰ στοιχεῖα μαζί μου, διὰ νὰ τὸ συζητήσωμεν.

§27Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. ... (Δὲν ἠκούσθη).

§28Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὁ Ἀλ Καπόνε εἰς τὴν Ἀμερικὴν κατεδικάσθη διὰ ψευδῆ φορολογικὴν δήλωσιν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ καθιερωθῇ καὶ εἰς ἡμᾶς ἡ ἐπιβολὴ κυρώσεων διὰ τὰς ψευδεῖς δηλώσεις.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ συζητηθῇ τὸ ζήτημα τὴν Δευτέραν;

§30Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τὴν Δευτέραν ἔχομεν τὸ καπνικόν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε θὰ συζητηθῇ τὴν μεθ’ ἑπομένην Παρασκευήν.

§32ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§33Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον διεπιστώθη καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν κ. κ. συναδέλφων νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα τῆς Ἀγροφυλακῆς, παρακαλῶ νὰ ὁρισθῇ ὑπὸ τοῦ Σώματος ρητὴ ἡμέρα συζητήσεως αὐτοῦ.

§34Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δέχομαι νὰ ὁρισθῇ.

§35Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει προταχθῆ ἡ συζήτησις τῶν ἑξῆς ἐπερωτήσεων κατὰ σειράν. 1) Τῆς διαχειρίσεως τῆς ΚΥΔΕΠ, 2) τοῦ καπνικοῦ, 3) τῶν λιπασμάτων καὶ 4) τοῦ θέματος τῆς φοροδιαφυγῆς. Νομίζω, ὅτι ὀρθότερον θὰ ἦτο νὰ συνεζητεῖτο τὸ θέμα τῆς ἀγροφυλακῆς μετὰ τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος τῆς φοροδιαφυγῆς καὶ νὰ μὴ ὁρίσωμεν ἀπὸ τοῦδε εἰδικὴν ἡμέραν, δεδομένου ὅτι ἐνδέχεται ἓν θέμα ἐκ τῶν προαναφερθέντων, νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν εἰς πλείονας συνεδριάσεις. (Ἡ Βουλὴ ἐρωτωμένη ἀποδέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. Κανελλοπούλου καὶ ἀποφασίζει ὅπως τὸ θέμα τῆς ἀγροφυλακῆς συζητηθῇ, μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς φοροδιαφυγῆς).

§36Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Θὰ παρεκάλουν νὰ προτιμηθῇ ἡ συζήτησις διὰ τὸ κλείσιμον τῶν ἐφημερίδων καὶ τῆς ΕΔΑ.

§37Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι διὰ τὸ θέμα αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην διὰ τὰ μέτρα ποὺ ἔλαβε καὶ ἂν αὐτὴ νομίζῃ, νὰ συζητήσῃ τὴν πρόταξιν τῆς συζητήσεως τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἡμεῖς δὲν νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ προταθῇ ἕνα τοιαύτης σημασίας θέμα διότι εἶναι θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔχει ἀποφανθῆ ἡ συνείδησις τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα).

§38Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰ ζητήματα τῶν ἐπερωτήσεων θέλει νὰ ἱκανοποιῇ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις θὰ δεχθῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιθυμεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἡ Κυβέρνησις λογοδοτεῖ ὅταν τὸ ζητῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις, συνεπῶς δὲν ἔχει κανένα λόγον νὰ δώσῃ λόγον, ἐὰν δὲν τῆς ζητηθῇ διὰ τὰς πράξεις της.

§39Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Δὲν προσπαθοῦμεν νὰ μεταφέρωμεν τὰς εὐθύνας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην καὶ εἶναι ἕτοιμη νὰ λογοδοτήσῃ ἀπέναντι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐὰν ὅμως ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν θέτῃ ζήτημα, ἔχει καλῶς, δὲν ὑπάρχει θέμα.

§40Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἐγκρίνεται ἀπὸ τὸ σύνολον τοῦ Ἔθνους καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν θέτει θέμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§41Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Θὰ παρεκάλουν τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων, τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὁλόκληρον τὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ δεχθῇ τὴν ἐπερώτησίν μας. Δὲν εἶναι μικρὸν θέμα, εἶναι μεγάλο θέμα, ποὺ ἀφορᾷ τὴν βάσιν, τὴν οὐσίαν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος. Ἐὰν ἐλέγχωμεν τὴν Κυβέρνησιν, τὴν ἐλέγχομεν μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ διαφωτισθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ὄχι μόνον αὐτὸς ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρος ἡ ἀνθρωπότης τὶ εἴμαστε. Εἴμαστε ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ ποὺ μᾶς ἔστειλε στὴ Βουλή. (Θόρυβος).

§42Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Ὄχι τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ τῆς μερίδος ποὺ ἐκπροσωπεῖτε.

§43Ι. ΠΑΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν πιστεύω ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Συναγερμοῦ ποὺ εἶναι Κοινοβουλευτικὸς νὰ μὴ δεχθῇ νὰ συζητηθῇ ἕνα τέτοιο θέμα ποὺ κλονίζει τὰς βάσεις τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Ἡμεῖς θὰ κατηγορήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν ὡς ἀντιδημοκρατικὴν διὰ τὰς πράξεις τὰς ὁποίας ἔλαβε τελευταῖα. Δι’ αὐτό, θὰ παρακαλέσω ἐκ νέου τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων, νὰ δεχθοῦν. Μὴ φοβῆσθε τὴν ἀλήθειαν. Ἡ ἀλήθεια δὲν φοβᾶται τὸ φῶς, μόνο τὸ σκοτάδι, φοβᾶται. Μὴ φοβῆσθε. Θὰ εἴμαστε πάρα πολὺ εἰλικρινεῖς. Θὰ πεισθῆτε καὶ σεῖς. Μόνον μὲ τὴν τακτικήν, τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν ἡμεῖς, ἡ χώρα μας θὰ εἰσέλθῃ σὲ ὁμαλὸν πολιτικὸν βίον, τὸν ὁποῖον ἐπιθυμεῖ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἐμεῖς, δὲν κρυβόμαστε ἀπὸ πίσω ἀπ’ τὰ δάκτυλά μας. Ἐμεῖς, λέμε τὴν ἀλήθεια καὶ πρὸς τὰ ἄνω καὶ πρὸς τὰ κάτω.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βοῦλτζος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§45Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπ’ ἐλάχιστον καὶ ἐλπίζω, ὅτι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν, θὰ εἶναι τοιοῦτον, ὥστε νὰ χρησιμεύσῃ εἰς τὸ νὰ κοπάσῃ τὴν ἀτμόσφαιραν τοῦ ἠλεκτρισμοῦ, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη τὸ τελευταῖον τέταρτον τῆς ὥρας. Κύριοι βουλευταί, παρὰ τὴν δυτικὴν παραλίαν τῆς Πελοποννήσου καὶ Νοτιοανατολικῶς τῆς Κεφαλληνίας, κεῖται μία νῆσος. Ἡ νῆσος αὕτη ὀνομάζεται Ζάκυνθος. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς δώσω τοπογραφικῶς καὶ πάλιν τὴν θέσιν αὐτῆς τῆς νήσου, καὶ νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὴν ὕπαρξίν της, ἀλλά, δυστυχῶς, τὸ Κράτος τὴν ἔχει λησμονήσει. Ἡ νῆσος αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, σεμνύνεται, διότι εἶχε δώσει εἰς τὴν ἱστορίαν ἄνδρας ἐκλεκτούς της. Ἐπιτρέψατέ μοι, νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω διὰ βραχέων, μερικὰ ὀνόματα: Διονύσιος Ρώμας, ὁ στυλοβάτης τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας καὶ εἷς ἐκ τῶν πρωτεργατῶν τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1821. Κωνσταντῖνος Λομβάρδος, ὁ πρωτεργάτης τῆς Ἑνώσεως τῆς Ἑπτανήσου μετὰ τῆς Ἑλλάδος. Ἀλέξανδρος Ρώμας καὶ Κωνσταντῖνος Λομβάρδος, τῶν ὁποίων αἱ εἰκόνες κοσμοῦν καὶ σήμερον τὰς αἰθούσας τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς. Διονύσιος Στεφάνου, ὁ σοφός, συνετὸς καὶ σεμνὸς σύμβουλος τοῦ ἀειμνήστου Βασιλέως Γεωργίου Αʹ. Μεταξὺ τῶν ἄλλων καλλιτεχνῶν, ἂς μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὸν Καντούση, Κουτούζη, Δοξάραν, Παῦλον Καρρέρ, Φώσκολον, Κάλβον, Σολωμόν. Παρὰ ταῦτα, κ. βουλευταί, ὁ λαὸς τῆς νήσου αὐτῆς, λησμονηθείς, εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν ἀπελπιστικήν. Οἱ ἀγρόται τῆς νήσου, ὑφίστανται τὴν κακὴν τύχην ὅλων τῶν ἀγροτῶν τῆς Ἑλλάδος. Τὸ ὁδικὸν δίκτυον τῆς νήσου, πλὴν μιᾶς ἐξαιρέσεως, πρὸ 25ετίας, ἐπὶ ὑπουργίας Ἀναστασίου Ταβουλάρη, ἔχει νὰ ὑποστῇ ἐπιδιόρθωσιν ἀξίαν λόγου, ἀπὸ 200 ἐτῶν. Τὸ ὑδραγωγεῖον τῆς πόλεως, κύριοι συνάδελφοι, εὑρίσκεται εἰς οἵαν κατάστασιν τὸ ἐγκατέλειψαν οἱ Ἑνετοὶ καί, ἡ ὕδρευσις τῆς πόλεως, ἔχει παύσει οὐσιαστικῶς νὰ ὑφίσταται ἀπὸ ἐτῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξεύρῃ πίστωσιν, διὰ νὰ διορίσῃ ἕνα φύλακα τοῦ ἀρχειοφυλακείου Ζακύνθου, τοῦ ὁποίου τὰ ἱστορικὰ ἔγγραφα, καλύπτουν περίοδον 10 αἰώνων, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρῃ πίστωσιν, διὰ νὰ διορίσῃ κλητῆρα εἰς τὴν Βιβλιοθήκην τῆς νήσου, ἡ ὁποία περιέχει καὶ ἐκδόσεις τοῦ Γουτεμβεργίου. Παρ’ ὅλα ταῦτα, κύριοι βουλευταί, ὁ λαὸς τῆς νήσου αὐτῆς, ἔχει συναίσθησιν τῶν πρὸς τὴν ἱστορίαν του ὑποχρεώσεών του καὶ μόνος καὶ ἀβοήθητος περισυλλέγει τὰ ἱστορικά του κειμήλια. Καί, ἤδη, κύριοι βουλευταί, δι’ ἀτομικῆς πρωτοβουλίας ἀνεστήλωσε τὸν ναὸν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου τῶν Λατίνων, ὅπου πολλοὶ ἐκ τῶν ἡγετικῶν στελεχῶν τοῦ 1821, ἐν εἷς καὶ ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ἔδωσε τὸν ὅρκον τοῦ Φιλικοῦ. Ἐντὸς τῶν ἡμερῶν, ἀποπερατοῦνται, πάλιν δι’ ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, αἱ ἐργασίαι διὰ τὴν ἀνάσχεσιν τῆς κατολισθήσεως τοῦ ἐδάφους, τοῦ λόφου τοῦ Στράνη, ὅπου ὁ Διονύσιος Σολωμός, ὑπὸ τοὺς ἤχους τῶν τηλεβόλων τοῦ πολιορκημένου Μεσολογγίου ἔγραψε τὸν ὕμνον πρὸς τὴν ἐλευθερίαν. Μὲ ἄλλας λέξεις τὸ «ἄνθος τοῦ Ἰουνίου» ἐμαράνθη καὶ ἐλησμονήθη. Φαντάζεσθε, λοιπόν, κ. βουλευταί, ὅταν ἔγκριτοι πολῖται τῆς νήσου, κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, κατώρθωσαν, παρὰ τὰς φυλακίσεις, τὰς διώξεις καὶ τὰς πάσης φύσεως κακώσεις, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν ἀπὸ τοὺς Ἰταλούς, νὰ διαφυλάξουν νὰ διασώσουν καὶ νὰ δώσουν εἰς ἡμᾶς σήμερον καὶ πάλιν ἐλεύθερα τὰ χειρόγραφα τοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ, φαντάζεσθε, ποίαν ἐντύπωσιν ἔκαμε εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, ἡ εἴδησις ἡ ὁποία ἀνεγράφη τὴν Παρασκευὴν εἰς τὴν ἐφημερίδα «Τὰ Νέα» καὶ ἡ ὁποία λέγει ὅτι ὁ κύριος ἐπὶ τῆς Παιδείας Ὑπουργός, ἀπεφάσισε τὴν ἵδρυσιν μουσείου τοῦ Διον. Σολωμοῦ, εἰς Κέρκυραν. Κύριοι βουλευταί, τί νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν; Νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι μία τοιαύτη ἐνέργεια εἶναι ἀπαράδεκτος; Τοῦτο εἶναι ἡλίου φαεινότερον. Νὰ εἴπω πρὸς αὐτὸν ὅτι, τοῦτο, ἀνεξαρτήτως, τοῦ ὅτι θίγει τὰ εἰλικρινέστερα αἰσθήματα τῶν Ζακυνθίων, θίγει καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν Κέρκυραν, τὴν ὁποίαν ὑποβιβάζει εἰς τὴν κατάστασιν, πολίχνης, ἀσημάντου, ἡ ὁποία στερουμένη ἰδίας ἱστορίας, ἀναγκάζεται νὰ δανεισθῇ τὴν αἴγλην τέκνου, γείτονος νήσου. Ἐάν, ὁ κ. Ὑπουργός, θέλει νὰ ἀναστηλώσῃ τὰ ἱστορικὰ μνημεῖα τῆς Κερκύρας, διατὶ δὲν ἐνθυμεῖται, τὸ ἱστορικὸν ἀνάκτορον τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, ἢ τὴν βιβλιοθήκην τοῦ Καποδιστρίου, ἢ τὸ θέατρον τῆς Κερκύρας, ἀλλὰ εὑρίσκει ἀναγκαῖον νὰ ἱδρύσῃ μουσεῖον τοῦ Σολωμοῦ εἰς τὴν Κέρκυραν; Κύριοι βουλευταί, ἐγὼ δὲν θὰ εἴπω τίποτε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν δι’ ἕναν ἁπλούστατον λόγον. Θέλω, νὰ πιστεύω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ εἴδησις αὕτη δὲν εἶναι ἀκριβής, διότι ἐὰν ἦτο ἀκριβής, τότε θὰ ἔπρεπε νὰ σᾶς παραλέσω νὰ μὲ βοηθήσητε, νὰ πείσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, πρὶν ἀναλάβῃ τοιούτου εἴδους πρωτοβουλίας, νὰ ἀκούσῃ τὰ ἐγκύκλια μαθήματα στοιχειώδους ἱστορίας, εἰς οἱοδήποτε Δημοτικὸν σχολεῖον τῆς ἐκλογῆς του.

§46Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, μοῦ ἔκαμε ἕνα μάθημα ἱστορίας καὶ περιγραφῆς, ποῦ εὑρίσκεται ἡ νῆσος Ζάκυνθος. Ὀφείλω νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι, πράγματι, ἡμεῖς γνωρίζομεν ποὺ εἶναι ἡ νῆσος αὐτὴ καὶ νὰ τὸν βεβαιώσω, ὅτι μόλις σήμερον ἔλαβον γνῶσιν αὐτοῦ τοῦ νομοθετήματος. Βεβαίως, ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου μου καὶ εἰδικῶς ἡ Διεύθυνσις Γραμμάτων, ἔκαμε αὐτὸ τὸ νομοθέτημα. Σήμερον μοῦ εἶπον, ὅτι ὑπάρχει ἐκκρεμὲς ἓν τοιοῦτον ζήτημα καί, δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν ἀνεγνώρισα, ὅτι ἔχει δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος καὶ εἶπον, ὅτι, μόλις ἐπιστραφεῖ αὐτὸ τὸ νομοθέτημα ἀπὸ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, νὰ μοῦ τὸ φέρουν, διὰ νὰ ἐξετάσω περὶ τίνος πρόκειται. Καὶ ἐγώ, συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι βεβαίως ὁ Διον. Σολωμός, ἐκεῖ ἐγεννήθη καὶ ἐκεῖ ἔδρασεν, εἰς τὴν νῆσον δηλαδή, Ζάκυνθον. Ὑπάρχει δὲ καὶ ἕνα τοπεῖον ἐκεῖ, τὸ ὁποῖον ἔχει διασκευασθῆ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ φαίνεται, πράγματι ἡ φυσιογνωμία τοῦ Διον. Σολωμοῦ, τοῦ μεγάλου μας αὐτοῦ ποιητοῦ. Ὑπάρχει, ὅπως ξεύρω, ἕνα ὁμοίωμα, κάποιο μνημεῖον. Καὶ ἡ ἰδική μου ἡ ἄποψις εἶναι, ὅτι πράγματι ἐκεῖ πρέπει νὰ γίνῃ τὸ μουσεῖον τοῦ Σολωμοῦ καὶ εἶμαι διατεθειμένος αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον νὰ τὸ σταματήσω, μελετώντας τὸ καλύτερον καὶ νὰ ἱκανοποιήσω τὸν κ. συνάδελφον. (Χειροκροτήματα).

§47Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Εἰς αὐτὸ τὸ μουσεῖον, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἱδρυθῇ, τί ἀρχαιολογικὰ πράγματα πρόκειται νὰ συλλεγοῦν; Διότι δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου νὰ ὑπάρχῃ τίποτε ἀπολύτως. Πρὸς τί θὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ δαπάνη;

§48Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Δὲν εἶπον ἐγὼ τὶ θὰ γίνῃ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ξεύρω ἢ μᾶλλον ἔμαθον σήμερον ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν μου, ὅτε ἦλθε μία ἐπιτροπὴ ἀπὸ τὰς νήσους, εἶναι ὅτι ἐκεῖ ὑπάρχουν πολλὰ πράγματα τοῦ Σολωμοῦ, ἐνδυμασίαι, διάφορα ἀντικείμενα, τὰ ὁποῖα ἐγὼ δὲν γνωρίζω. Ἡ Διεύθυνσις τῶν Γραμμάτων ἐζήτησε νὰ ἀγοράσῃ τὸ σπίτι τοῦ Σολωμοῦ, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς Κέρκυραν καὶ νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ ὡς μουσεῖον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπόθεσις. Ἐγὼ εἶπον, ἀφοῦ συμβαίνει ἓν τοιοῦτον πρᾶγμα, μόλις ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον ἀπὸ τὸ Γεν. Λογιστήριον, ὅπου ἔχει παραπεμφθῆ νὰ ἐξετάσω τὸ θέμα καὶ νὰ ἀποδώσω τὸ δίκαιον ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει.

§49Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἡ λύσις τοῦ θέματος εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἡμεῖς οἱ Κερκυραῖοι δὲν θέλομεν νὰ κηρύξωμεν τὸν πόλεμον κατὰ τῆς Ζακύνθου. Ἐπειδὴ ὅμως εἶχεν ἡ Κέρκυρα τὴν εὐκαιρίαν νὰ φιλοξενήσῃ τὸν Σολωμόν, καθ’ ὅλον τὸ στάδιον τῆς φιλολογικῆς του παραγωγῆς, ἐκεῖ ὑπάρχει ἓν κτίριον, εἰς τὸ ὁποῖον ἔζησε καὶ οἱ Κερκυραῖοι θέλουν νὰ τὸ διαφυλάξουν ὡς ἓν ἐθνικὸν κειμήλιον. Ἐὰν τὸ ἀγοράσῃ τὸ Κράτος, νομίζω ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ οὐδεμία ζημία εἰς τὴν Ζάκυνθον. Δὲν ἐπιθυμοῦμε νὰ διεκδικήσωμεν ἐκεῖ τὸ μουσεῖον τοῦ Σολωμοῦ. Δι’ αὐτὸ οἱ Ζακύνθιοι δύνανται νὰ κρατήσουν τὰ κειμήλια, τὰ ὁποῖα ἔχουν καὶ νὰ κρατήσωμεν καὶ ἡμεῖς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν καὶ νὰ συνεργασθῶμεν, διὰ νὰ τιμήσωμεν τὴν μεγάλην αὐτὴν δόξαν τῆς Ἑλλάδος.

§50Θ. ΦΡΟΝΙΜΟΣ. Ἡ Κέρκυρα δὲν θέλει νὰ πάρῃ τὴν δόξαν οὐδενὸς ἄλλου χώρου τῆς Ἑλλάδος. Δὲν θέλω νὰ ὑπεισέλθω εἰς ἐσωτερικὸν θέμα καὶ νὰ προβῶ εἰς συγκρίσεις. Σᾶς λέγω μόνον τοῦτο: ὅπως ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. Λύχνος, εἰς τὴν Κέρκυραν ἔζησε τὸ μεγαλύτερον χρονικὸν διάστημα τῆς ζωῆς του ὁ μεγάλος ἐθνικός μας ποιητής, ὁ Σολωμός. Τὸ μέγαρον, εἰς τὸ ὁποῖον ἔζησε, κατεστράφη συνεπείᾳ βομβαρδισμῶν. Ἡ πλάξ, ἡ ὁποία εἶχεν ἐντειχισθῆ ἐπὶ τοῦ κτιρίου κατεστράφη καὶ κάθε διαβάτης Ἕλλην, ἀλλὰ καὶ ξένος ἀναπολεῖ τὴν ἀνάμνησιν τῆς ζωῆς τοῦ Σολωμοῦ. Καὶ ἠθελήσαμεν πράγματι ἐπὶ τοῦ χώρου αὐτοῦ νὰ ἱδρύσωμεν ἓν μουσεῖον. Δὲν βλάπτεται ἐκ τούτου ἡ γενέτειρα. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος ἐκ Ζακύνθου συνάδελφος νὰ τοῦ εἴπω τοῦτο, ὅτι τὰ μουσεῖα δὲν δημιουργοῦνται μόνον εἰς τὸν χῶρον, ὅπου ἐγεννήθησαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν τόπον ὅπου ἐμεγάλωσαν καὶ ὅπου ἀπέθανον οἱ μεγάλοι ἄνδρες. Ὁ Σολωμὸς ἐδημιούργησε τὰ ἔργα του εἰς τὴν Κέρκυραν. Ὁ Σαίξπηρ δὲν ἔχει μουσεῖον ἐκεῖ ὅπου ἐγεννήθη, ἀλλὰ ἐκεῖ ὅπου ἀπέθανεν. Οὔτε ἡμεῖς λέγομεν νὰ μὴ γίνῃ μουσεῖον εἰς τὴν Ζάκυνθον. Νὰ γίνῃ. Νὰ γίνουν 10 μουσεῖα, ἀλλὰ οὐδεὶς δύναται νὰ μᾶς ἀμφισβητήσῃ τὸ δικαίωμα, νὰ ἔχωμεν ἐντειχισμένην μίαν πλάκα ἐκεῖ ὅπου ἀπέθανεν καὶ ἐκεῖ ὅπου ἔζησεν ὁ Σολωμός. Αὐτό, κ. Ὑπουργέ, εἶναι τὸ μουσεῖον τῆς Κερκύρας, δηλαδὴ μία ἐκ νέου ἀναστήλωσις μιᾶς πλακός, ἡ ὁποία ὑπῆρξε καὶ ἁπλῶς νὰ δημιουργηθῇ τὸ μέγαρον, τὸ ὁποῖον κατέστρεψαν οἱ Ἰταλοί. Ἐὰν θέλῃ ὁ κ. συνάδελφος νὰ μείνουν τὰ ἐρείπια, ἂς μείνουν. Ἀλλὰ ἡ ψυχὴ τῶν Κερκυραίων θὰ ἀγαπᾶ πάντα τὸν Σολωμόν.

§51Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. Πρόεδρε, νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν δήλωσίν του, ὅτι θὰ ἐξετάσῃ εὐμενῶς τὸ θέμα. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς κυρίους συναδέλφους, νομίζω, ὅτι παρηνόησαν τελείως ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπα. Οὐδεὶς ἀρνεῖται τοιοῦτον δικαίωμα εἰς τὴν Κέρκυραν. Σεμνυνόμεθα διότι ἡ καλωσύνη τους ὑπῆρξε τόση, ὥστε νὰ φιλοξενήσουν τὸν Σολωμὸν ἐπὶ τόσα ἔτη καὶ τοὺς εὐχαριστοῦμεν ἐπισήμως. Τοὺς εὐχαριστοῦμεν ἐπίσης διὰ τὴν ἐντείχισιν τῆς πλακός, μὲ μίαν βασικὴν διαφοράν, ὅτι τὸ δημοσίευμα ὁμιλεῖ περὶ τῆς συλλογῆς ἐξ ὅλης τῆς Ἑλλάδος τῶν κειμηλίων τοῦ Σολωμοῦ. Κατὰ συνέπειαν ἐπρόκειτο νὰ χάσωμεν καὶ τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ηὐδόκησεν ὁ γόνος μας νὰ γράψῃ εἰς τὸν τόπον μας. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀντιδικία ἐπὶ τοῦ θέματος.

§52Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Παραμένει ἐκκρεμὲς τὸ θέμα μιᾶς ἀτυχοῦς φράσεώς σας. Εἴπατε διὰ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι χρειάζεται νὰ πάρῃ μαθήματα ἐγκυκλίου.

§53Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Εἶπον, ἐὰν ἔχῃ ἀληθείας τὸ δημοσίευμα.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ὑπαλλήλων Κοινῶν Ταμείων Λεωφορείων ἐπαρχίας Λεβιδείας ζητούντων κατάργησιν τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Ἐργασίας καὶ Συγκοινωνιῶν.

§55Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, οἱ ὑπάλληλοι τῶν Κοινῶν Ταμείων τῶν Λεωφορείων σχεδὸν ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν, διότι εἶδον ὅτι κατετέθησαν πολλαὶ ἀναφοραί, διαμαρτύρονται διὰ τὴν σύστασιν τοῦ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως, τὸ ὁποῖον, χωρὶς νὰ ἐξασφαλίζῃ εἰς αὐτοὺς οὐδένα βοήθημα ἢ οὐδεμίαν ἄλλην ἀνακούφισιν, τοὺς παίρνει σημαντικὸν τμῆμα τῶν ἀποδοχῶν των. Αἱ διαμαρτυρίαι αὗται τῶν ὑπαλλήλων τῶν Κοινῶν Ταμείων ἔρχονται ἐξ ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν καὶ τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ προσέξουν τὰς διαμαρτυρίας αὐτὰς καὶ νὰ κυττάξουν ἐὰν πράγματι ἀδικοῦνται, ὅπως τονίζουν εἰς τὰ ὑπομνήματά των, οἱ ὑπάλληλοι τῶν Κοινῶν Ταμείων, νὰ μὴ διστάσουν νὰ τὸ καταργήσουν αὐτὸ τὸ ταμεῖον, ἐφ’ ὅσον οἱ ἀσφαλιζόμενοι δὲν ἐξυπηρετοῦνται.

§56Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν). Ἡ ἀπάντησίς σας δέον νὰ ἀπευθύνεται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς δώσῃ τὴν ἀπάντησιν, διότι ἐγὼ δὲν ἔχω ἁρμοδιότητα.

§57Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τότε, κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ παραμείνῃ ἡ ἐρώτησις ἵνα συζητηθῇ ἐπὶ παρουσίᾳ καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ὁ κ. Ε. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς κοινότητος Μαλεσίνης, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διαμαρτυρομένου δι’ ἐπιβληθεῖσαν βαρυτάτην φορολογίαν ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς καὶ ζητοῦντος τὴν μείωσιν ταύτης.

§59Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν διὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνακούφισιν τῶν ἀγροτῶν ἀπὸ τὰ δυσβάστακτα βάρη τῆς φορολογίας διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ Σώματος τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Εἶναι γεγονὸς ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ἐφετινὴν περίοδον, — λόγῳ τῶν ἐξαιρετικῶς δυσμενῶν συνθηκῶν, ὑπὸ τὰς ὁποίας διατελοῦν οἱ ἀγρόται, τὰ περισσότερα ἀπὸ τὰ κύρια προϊόντα τῆς παραγωγῆς των ὑφίστανται κάμψιν καὶ τοῦτο ἔχει ἄμεσον ἀντίκτυπον εἰς τὴν ἀνταπόκρισιν τῶν ὑποχρεώσεών των διὰ τὴν διατήρησιν τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἔχω κάμει ὑπολογισμούς, κ. Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπὸ διαφόρους Κοινότητας ἀρχομένης τῆς θλιβερᾶς καταστάσεως ἀπὸ τῶν ὀρεινῶν ὄγκων μέχρι τῶν πεδινῶν περιοχῶν, εἰς τὰς ὁποίας αἱ ὑποχρεώσεις γενικῶς διὰ τὴν συντήρησιν τῆς Ἀγροφυλακῆς ἀνέρχονται εἰς σύνολον ἑκατομμυρίων, ἀντιστοίχως πρὸς τὰ ὁποῖα δὲν ἀνταποκρίνεται τὸ καθολικὸν εἰσόδημα τῆς Κοινότητος ἐκ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Θὰ παρεκάλουν λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐπληρυφόρει τὴν Βουλήν, ἐὰν ἀπὸ τὰ ληφθέντα μέτρα, αὐτά, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς τουλάχιστον ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας δὲν προκύπτη, ὅτι πραγματικῶς ἔληξεν τὸ ζήτημα ἀπὸ ἀπόψεως βαρείας ἐπιβαρύνσεως τῶν ἀγροτῶν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§61Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἡ ἀναφορά, ἡ ὁποία ὑποβάλλεται ἀπὸ τὴν Κοινότητα Μελισσίων εἶναι γενικοῦ ἐνδιαφέροντος, διότι γενικῶς αἱ ἐπιβαρύνσεις τῶν ἀγροτῶν ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς εἶναι ὑπέρογκοι. Ἔχει φθάσει δηλαδὴ νὰ πληρώνῃ ἡ Κοινότης διὰ κάθε ἀγροφύλακα 6.200 δρχ. Καὶ τὸ ποσὸν αὐτὸ δὲν τὸ λαμβάνουν οἱ ἀγροφύλακες, διότι ὅπως γνωρίζετε οἱ ἀγροφύλακες παίρνουν 300.000 δραχ. κατὰ μῆνα. Ἐὰν ἡ ἐπιβάρυνσις ἠδύνατο νὰ φθάσῃ εἰς τὰ 4.500.000, αἱ Κοινότητες θὰ ἦσαν εὐχαριστημέναι, διότι θὰ ἐπλήρωνον ἓν λογικὸν ποσόν. Ἀλλ’ αὐτὸ τὸ ποσὸν ἐπιβαρύνεται μὲ ὡρισμένα ποσοστά, τὰ ὁποῖα πηγαίνουν ὑπὲρ τῶν ἀνωτέρων, ὥστε φθάνει εἰς ἓν δυσβάστακτον ποσὸν εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν. Ὅταν κατηργήθησαν τὰ διαπύλια τέλη ἔχασε τὸ Ταμεῖον τῆς Ἀγροφυλακῆς 10 δισεκατομμύρια καὶ ὡς ἐκ τούτου ὅλο τὸ ποσὸν ἐπῆγεν εἰς τὰς Κοινότητας. Πρέπει λοιπὸν νὰ μειωθῇ ἡ εἰσφορά, ἡ ὁποία ἔχει ἐπιβληθῆ. Βεβαίως ὁ θεσμὸς τῆς Ἀγροφυλακῆς εἶναι ἀπαραίτητος, ἀλλὰ πρέπει νὰ βελτιωθῇ ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως, εἰς τρόπον ὥστε καὶ αἱ Κοινότητες νὰ διευκολυνθοῦν, ἀλλὰ καὶ ὁ θεσμὸς νὰ διατηρηθῇ.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§63Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ παρισταμένου ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπὶ τοῦ σπουδαιοτάτου θέματος τῆς Ἀγροφυλακῆς. Τόσον εἰς παλαιοτέρας ὅσον καὶ εἰς προσφάτους περιοδείας μου εἰς τὴν Εὔβοιαν καὶ εἰς ὅλας τὰς ἀγροτικὰς περιοχάς της, ἀντιμετώπισα πάντοτε τὴν ζωηρὰν δυσφορίαν τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου, ἐξ αἰτίας τῆς Ἀγροφυλακῆς καὶ τῶν χημικῶν λιπασμάτων. Οἱ ἀγρόται μας, ὑποχρεωμένοι νὰ πωλοῦν τὰ γεωργικὰ προϊόντα των εἰς χαμηλὰς τιμάς, καθ’ ἣν στιγμὴν ἀγοράζουν τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα καὶ ἄλλα εἴδη πρώτης ἀνάγκης των, εἰς δυσαναλόγως ὑψηλὰς τιμάς, ἀγανακτοῦν καὶ διαμαρτύρονται καὶ δικαίως, διότι ὄχι μόνον τὰ λιπάσματα ἀγοράζουν εἰς μεγάλας τιμὰς ἀλλὰ πρὸ παντός, διότι ὑφίστανται βαρυτάτην οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν καταβάλλοντες μεγάλας εἰσφορὰς ὑπὲρ τοῦ ταμείου Ἀγροφυλακῆς, ὑφιστάμενοι μάλιστα ἐπιπροσθέτως διώξεις διὰ τὴν ἀναγκαστικὴν εἴσπραξίν των. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος μας, συνεπῶς, ζητεῖ κυρίως ἀπὸ Κράτος ἢ νὰ τὸν ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὴν ἐρανικὴν αὐτὴν εἰσφοράν, ἡ ὁποία εἶναι τριπλασία περίπου τῆς προπολεμικῶς καταβαλομένης παρ’ αὐτοῦ, τηρουμένων τῶν ἐκ τῆς νομισματικῆς μεταβολῆς ἀναλογιῶν, ἢ νὰ τὴν περιορίσῃ εἰς λογικὰ καὶ ὑποφερτὰ ὅρια. Πέραν ὅμως αὐτοῦ, πολλαὶ ἀγροτικαὶ κοινότητες τῆς χώρας ζητοῦν τὴν κατάργησιν τοῦ σήμερον ὑφισταμένου συστήματος καὶ τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ παλαιοτέρου ἰσχύσαντος καὶ δεδοκιμασμένου συστήματος τοῦ διορισμοῦ ὑπὸ τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων τῶν ἀγροφυλάκων καὶ τῆς καταβολῆς τῆς μισθοδοσίας των εἰς χρῆμα ἢ εἰς εἶδος παρὰ τῶν ἰδίων τῶν κτηματιῶν, Διεπίστωσα μάλιστα, κατὰ τὴν τελευταίαν ἐπίσκεψίν μου εἰς διαφόρους ἀγροτικὰς περιοχὰς τῆς Εὐβοίας, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος μὲ ἰδιαιτέραν ἱκανοποίησιν ἐχαιρέτισε τὴν ἐνέργειαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ἀπευθύνῃ ἐγκύκλιον διαταγὴν πρὸς ὅλους τοὺς Νομάρχας τοῦ Κράτους καὶ νὰ ὑποβάλῃ εἰδικὸν ἐρώτημα εἰς ὅλα τὰ Δημοτικὰ καὶ Κοινοτικὰ Συμβούλια, ἵνα ἀποφανθοῦν ἂν ἐπιθυμοῦν τὴν διατήρησιν τοῦ ἰσχύοντος συστήματος ἢ τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ προϋπάρχοντος. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νομίζει ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὅτι θὰ παρασχεθῇ εἰς τὰς ἀγροτικὰς κοινότητας ἡ ποθητὴ παρ’ αὐτῶν αὐτονομία καὶ δυνατότης νὰ ρυθμίσουν τὸ σοβαρὸν αὐτὸ θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι πρωτίστως οἰκονομικόν, κατὰ τὴν ἐλευθέραν των κρίσιν. Δι’ αὐτὸ συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ συνεχίσουν τὰς προσπαθείας των πρὸς ἱκανοποιητικὴν λύσιν τοῦ φλέγοντος αὐτοῦ ἀγροτικοῦ ζητήματος καὶ νὰ φέρουν εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου τροποποιοῦν τὰς ὑφισταμένας διατάξεις. Οὐδεὶς λόγος ὑπάρχει νὰ τηρηθῇ ἑνιαῖον σύστημα ἀγροφυλακῆς καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπικρατήσῃ ἑκασταχοῦ ἡ γνώμη τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ἀναλόγως τῶν τοπικῶν καὶ οἰκονομικῶν συνθηκῶν καὶ νὰ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς ἑκάστην κοινότητα ὡς αὐτοδιοικουμένην μονάδα, νὰ διατηρήσῃ ἐὰν θέλῃ τὸ ὑφιστάμενον σύστημα ἢ νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ παλαιόν. Ἂν τυχὸν δὲν δοθῇ ἡ λύσις αὐτὴ καὶ ἐξακολουθήσῃ ἡ τακτικὴ τῆς ἐκδόσεως χρηματικῶν ἐνταλμάτων προσωποκρατήσεως τῶν ἀγροτῶν μας, πρὸς καταβολὴν ὑπερόγκων ἐρανικῶν εἰσφορῶν, χωρὶς καμμίαν ἀναλογίαν καὶ λογικὴν καὶ δικαίαν κατανομὴν τῶν βαρῶν, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ποὺ ὑπέστη τόσα δεινὰ κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν, θὰ παραμείνῃ μὲ τὸ παράπονον, ὅτι δὲν προσβλέπει στοργικῶς πρὸς αὐτὸν τὸ Κράτος.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§65Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πανταχόθεν ἀκούονται διαμαρτυρίαι διὰ τὸ ἐπαχθὲς τῆς φορολογίας τῆς Ἀγροφυλακῆς, ἡ ὁποία αὐξάνει ἀπὸ ἔτος εἰς ἔτος. Εἰς ἐκλογικήν μου περιοδείαν μία φωνὴ ἠκούετο ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐκλογεῖς μου μὲ τοὺς ὁποίους ὁμιλοῦσα: καταργήσατε τὸν θεσμὸν τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας, ἐπαναφέρατε τὸν παλαιὸν θεσμὸν τῶν ἀγροφυλάκων, κατὰ τὸν ὁποῖον τοὺς ἀγροφύλακες διώριζεν ὁ σύλλογος τῶν κτηματιῶν, αὐτὸς τοὺς καθώριζε τὴν ἀντιμισθίαν, αὐτὸς τοὺς ἀνεκάλει, αὐτὸς τοὺς ἐπόπτευε.

§66Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας τοιοῦτον σύστημα εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ;

§67Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Πάντοτε ὁμιλῶ ἀντικειμενικῶς. Κατὰ πόσον τὸ σύστημα τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας τὸ σημερινὸν ἢ τὸ παλαιότερον τῆς ἐκλογῆς τῶν ἀγροφυλάκων εἶναι τὸ καλλίτερον διὰ τὴν φύλαξιν τῶν κτημάτων, δὲν ἔχω μορφώσει τελειωτικὴν γνώμην. Ἐμόρφωσα ὅμως ἀκράδαντον πεποίθησιν, ὅτι τὰ βάρη τῶν ἀγροτῶν εἶναι μεγάλα, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Ἀσφάλεια εἶναι μία πολυτέλεια διὰ τοὺς ἀγρότας, ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσουν τοὺς φόρους τῆς ἀγροφυλακῆς μὲ τὸ πενιχρὸν εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον ἔχουν. Ἐκ τῆς παραβολῆς τὴν ὁποίαν μόνος ἔκαμα τῶν πινάκων φορολογίας ὑπὲρ τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας εἰς πλείστας Κοινότητας, διεπίστωσα, ὅτι αἱ πρόσοδοι ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς, αἱ ὁποῖαι εἰσπράττονται, ἦσαν διπλάσιαι καὶ πολλάκις πολλαπλάσιαι τῶν ἀπαιτουμένων ποσῶν διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν ἀγροφυλάκων. Εἰς παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται εἰς τοὺς κτηματίας, ὅτι μέρος τῶν προσόδων πηγαίνουν εἰς τὸ Γενικὸν Ταμεῖον τῆς Ἀγροφυλακῆς, οἱ ἀγρόται δικαίως ἀπαντοῦν, ὅτι ἐὰν τὸ Κράτος ἠθέλησε νὰ δημιουργήσῃ μίαν ἐποπτικὴν ἀρχὴν τῆς Ἀγροφυλακῆς, τὰ βάρη, τοὐλάχιστον τῆς ἐποπτικῆς αὐτῆς ἀρχῆς, πρέπει νὰ τὰ φέρῃ τὸ ἴδιον, ἀναγράφον εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τὸ σχετικὸν κονδύλιον, καθ’ ὃν τρόπον φέρει ὁ προϋπολογισμὸς καὶ τὰ βάρη ἄλλων ὀργάνων τοῦ Κράτους, τὰ ὁποῖα εἴτε μὲ τὴν ἀσφάλειαν ἀσχολοῦνται, εἴτε μὲ ὁτιδήποτε ἄλλο. Ἐπίσης ἀπαράδεκτον τυγχάνει μεταξὺ τῶν ἀγροτῶν τὸ ὅτι τὰ πρόστιμα τῶν ἀγροζημιῶν περιέρχονται εἰς αὐτὸ τὸ Γενικὸν Ταμεῖον τῆς Ἀγροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον πληρώνει τοὺς ἀγρονόμους καὶ τοὺς ἐπόπτας. Καὶ εἶναι ἀπαράδεκτον, διότι δικαστὴς τῶν ἀγροζημιῶν τυγχάνει ὁ ἀγρονόμος, τὰ πρόστιμα δὲ τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλει περιέρχονται εἰς τὸ Γενικὸν Ταμεῖον τῆς Ἀγροφυλακῆς, ὁπότε ὁ δικαστὴς αὐτὸς παίρνει τὰς ἀμοιβάς, τὸν μισθόν του. Ἀντιλαμβάνεσθε λοιπόν, ὅτι οἱ ἀγρόται μας, ἐνήμεροι τοῦ συστήματος, θεωροῦν ὅτι γίνονται καταδίκαι ἴσως σκόπιμοι διὰ νὰ πλουτίζεται τὸ Γενικὸν Ταμεῖον τῆς Ἀγροφυλακῆς, ἐφ’ ὅσον ἡ πληρωμὴ ὅλων των ἀνωτέρων ὀργάνων, τῶν ἐποπτικῶν ὀργάνων γίνεται ἐκ τοῦ Ταμείου εἰς τὸ ὁποῖον περιέρχονται τὰ πρόστιμα. Τὸ ζήτημα, κύριε Ὑπουργέ, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι χρήζει πολὺ σοβαρωτέρας συζητήσεως ἀπὸ τὸ πεντάλεπτον τὸ ὁποῖον μοῦ ἐπιτρέπει ὁ Κανονισμός.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡρίσθη εἰδικὴ ἡμέρα συζητήσεως.

§69Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἔλαβον γνῶσιν ἐγκυκλίων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τῶν ὁποίων ἐλαφρύνονται τὰ βάρη τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἔλαβον γνῶσιν τῶν ἐγκυκλίων σας, κ. Ὑπουργέ, καὶ νομίζω ὅτι αὗται ἀνταποκρίνονται πρὸς τὸ αἴτημα τῶν ἀγροτῶν μας. Νομίζω ὅμως ὅτι μὲ ἐγκυκλίους καὶ μὲ σπασμωδικὰ μέτρα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα. Χρειάζεται νὰ ὁλοκληρώσετε τὰς ἀποφάσεις σας διὰ τὴν Ἀγροφυλακὴν καὶ νὰ φέρετε εἰς τὴν Βουλὴν τὰ σχετικὰ νομοσχέδια.

§70ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἔχῃ ὁρισθῆ σήμερα συζήτησις τοῦ θέματος, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ καταπονήσωμεν τὴν Βουλήν.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὡρίσθη εἰδικὴ συζήτησις.

§72Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἀπευθύνομαι πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς· ἐὰν ὡρίσθη συζήτησις δι’ ἄλλην ἡμέραν, δὲν ἔπρεπε νὰ ἀφήσῃ νὰ προκληθῇ τὸ ζήτημα. Ἐφ’ ὅσον προεκλήθη, θὰ ἀπαντήσω. Ἐπήρατε ἕνα ζήτημα διὰ τὴν Ἀγροφυλακήν. Ὅσα μέτρα ἔλαβον, δὲν ἔχρῃζον νομοθετικῆς κυρώσεως. Εἶχον δικαίωμα ἐκ τοῦ νόμου νὰ φέρω ὡρισμένας τροποποιήσεις. Ἐὰν ἔχετε νὰ μὲ ἐλέγχετε νὰ μοῦ εἴπητε ὅτι κακῶς ἔκαμα νὰ φέρω τὰς τροποποιήσεις. Μοῦ λέγετε τώρα νὰ φέρω νόμον. Μοῦ ἀρκεῖ ὁ ὑπάρχων. Ἔλαβα αὐτὰ τὰ μέτρα. Νὰ τὰ κατακρίνετε. Εἶμαι ἕτοιμος νὰ δώσω ἐξηγήσεις εἰς τὴν Βουλήν. Ἐὰν πρόκειται νὰ λάβωμεν καὶ περαιτέρω μέτρα, θὰ τὰ λάβωμεν, ἀλλὰ νὰ ξέρουμε καὶ πρὸς ποίαν κατεύθυνσιν, διότι ἐδῶ δὲν ὑπάρχει ὁμοφωνία ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ὑπάρχουν περιφέρειαι αἱ ὁποῖαι ζητοῦν νὰ μὴ ἀλλάξωμεν τίποτε ἀπὸ τὸ ὑφιστάμενον σύστημα. Πρέπει νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον ἐλαστικόν, ἱκανοποιοῦντα κατὰ τόπους τοὺς κτηματίας, τοὺς παραγωγούς, ἀναλόγως τοῦ εἴδους τῆς καλλιεργείας, τῆς νοοτροπίας τὴν ὁποίαν ἔχουν, τῆς ἀσφαλείας τήν ὁποίαν παρουσιάζουν αἱ περιφέρειαι, ἐὰν εἶναι νομοταγεῖς οἱ κάτοικοι ἢ ὄχι, ὥστε νὰ ἐφαρμόσωμεν ἕνα ἀνάλογον σύστημα διὰ νὰ προστατεύσωμεν τὴν ἰδιοκτησίαν καὶ τὴν παραγωγήν. Πρέπει νὰ εἶναι, λοιπόν, τὸ σύστημα ἐλαστικόν. Ἐδῶ ὑπῆρχε μία ὀργάνωσις κρατικὴ ὁμοιόμορφος, καθ’ ὅλην τὴν χώραν· εἴτε καλλιεργεῖς καπνόν, εἴτε καλλιεργεῖς σιτάρι, εἴτε ἐλαιόδενδρα, εἴτε σταφίδα, ὁμοιόμορφος ὀργάνωσις τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας καθ’ ὅλην τὴν χώραν. Πρέπει νὰ εὕρωμεν ἕνα σύστημα ἐλαστικόν, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας, ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ προσαρμόζεται κατὰ τόπους τὸ σύστημα τῆς ἀγροφυλακῆς καὶ τὰ βάρη τὰ ὁποῖα πίπτουν ἐπὶ τῶν παραγωγῶν. Ἐὰν καλλιεργῇ τις ὀπωροφόρα δένδρα ἔχει μεγαλειτέραν ἱκανότητα νὰ πληρώσῃ ἕναν ἀγροφύλακα, διότι τὸ προϊὸν ἀποδίδει μεγάλο εἰσόδημα. Ἐὰν καλλιεργῇ σίκαλιν δὲν ἔχει τόσην ἱκανότητα. Δι’ αὐτὸ διαφέρει κατὰ τόπους καὶ δι’ αὐτὸ μᾶλλον ὁ θεσμὸς τῆς Ἀγροφυλακῆς ἔπρεπε νὰ πάῃ εἰς τὴν Τοπικὴν διοίκησιν καὶ ἡ Τοπικὴ διοίκησις ἀναλόγως τῶν περιφερειῶν καὶ τοῦ εἴδους τῆς καλλιεργείας, μὲ τὰς τοπικὰς ἀρχὰς νὰ κανονίζῃ τὸ σύστημα μὲ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ φυλάσσεται ἡ ἀγροτικὴ ἰδιοκτησία.

§73ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πολλοὶ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων προερχόμεθα ἀπὸ καθαρῶς ἀγροτικὰς περιφερείας καὶ ἔχομε μορφώσει γνώμην. Θὰ μᾶς ἐπιτρέψητε, ὅταν ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον.

§74Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν πρόκειται νὰ φέρω κανένα νομοσχέδιον. Δίδει ὁ νόμος τὴν δυνατότητα νὰ φέρουμε ὡρισμένας τροποποιήσεις. Τὸ Γενικὸν Ταμεῖον εἶναι, νὰ μὴ πληρώνῃ ὁ παραγωγὸς καὶ νὰ πληρώνεται ἐκ τοῦ δημοσίου τοιούτου. Ἐὰν ἐγένετο αὐτό, θὰ εἴχαμε μίαν κεντρικὴν ὀργάνωσιν μὲ Γενικοὺς Διευθυντάς, μὲ Ἐπιθεωρητάς, μὲ πολυτέλειαν διοικήσεων καὶ μίαν ὡραιοτάτην καὶ πολυτελῆ ὑπηρεσίαν ἀγροφυλακῆς. Τὸ Κράτος δὲν ἀντέχει καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ πληρώνῃ ἐκ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ.......... .... (δὲν ἠκούσθη)........... Ταμεῖα ἀγροφυλακῆς τὰ ὁποῖα θὰ τροφοδοτοῦν οἱ παραγωγοὶ διὰ νὰ πληρωθῇ αὐτὴ ἡ πολυτελὴς ὑπηρεσία. Βάζομεν φόρον εἰς τὸ χωράφι, ἐὰν ἔχει ἐλαιόδενδρα πρόσθετος φόρος ἐπὶ τῶν ἐλαιοδένδρων· γίνεται μία ζημία, προσφέρεται ὁ ζημιώσας ν’ ἀποζημιώσῃ τὸν ζημιωθέντα, λέγομεν ὄχι, θὰ σὲ πάω εἰς τὸ Δικαστήριον καὶ ἐκεῖ θὰ πληρώσῃς, τόσα ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς, τόσα ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Νομικῶν κλπ. καὶ θ’ ἀναγκασθῇ νὰ πωλήσῃ τὸ ποίμνιόν του διὰ νὰ πληρώσῃ τὰ δικαστικὰ ἔξοδα ἐπειδὴ ἕνα πρόβατόν του ἔφαγε ἕνα–δύο ἀμπέλια. Ὁ παραγωγὸς λέγει, ὄχι τὸν ἄνθρωπο δὲν θέλω νὰ τὸν πάω εἰς τὸ δικαστήριον μοῦ φτάνει ἡ ἀποζημίωσις, ὄχι θὰ τὸν πᾶμε εἰς τὸ δικαστήριον. Εἶναι εὔλογος ἡ δυσφορία τῶν ἀγροτῶν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν εἴπομεν νὰ κάμωμεν οἰκονομίαν εἰς τὴν ὀργάνωσιν, νὰ κάμωμεν μίαν οἰκονομίαν εἰς τὴν Διοίκησιν, νὰ περιορίσωμεν τὰς θέσεις. Τὶ μᾶς χρειάζονται οἱ ἀρχιφύλακες; φθάνουν οἱ ἀγροφύλακες. Τὶ μᾶς χρειάζονται οἱ εἰσπράκτορες; δὲν χρειάζονται. Τὶ μᾶς χρειάζονται οἱ γραμματεῖς; οὔτε οἱ γραμματεῖς. Οἱ Ἀγρονόμοι χρειάζονται. Θὰ μείνουν οἱ ἀγρονόμοι, θὰ μείνουν οἱ ἀγροφύλακες νὰ φύγουν οἱ ἀρχιφύλακες, νὰ φύγουν οἱ γραμματεῖς. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου τὰ ἔξοδα γενικῆς διοικήσεως θὰ περιορισθοῦν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ. Θὰ μετατάξω τοὺς γραμματεῖς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ θὰ τοὺς ἀπορροφήσω, χωρὶς νὰ πετάξωμεν ἀνθρώπους εἰς τὸν δρόμον. Ἐκεῖνοι οἱ παραγωγοὶ ποὺ ἔχουν πολυτελῆ προϊόντα καὶ θέλουν νὰ τοὺς πληρώνουν μὲ μισθὸν νὰ τοὺς πληρώνουν, ὅπου δὲν ἔχουν νὰ τοὺς δώσωμεν τὴν δυνατότητα νὰ τοὺς πληρώνουν εἰς εἶδος. Δὲν θέλουν οἱ ὑπάρχοντες; Νὰ εὕρουν ἄλλους. Ἐπίσης ὑπάρχουν περιφέρειαι ποὺ ἔχουν ὑδρονομεῖς ἐπὶ πλέον ὑπάρχουν καὶ ἀγροφύλακες, οἱ ὑδρονομεῖς θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ εἶναι καὶ ἀγροφύλακες, μὲ τοὺς ἰδίους ἀνθρώπους νὰ ἔχωμεν τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα. Νὰ ἀφήσωμεν τοὺς παραγωγοὺς τῆς περιφερείας νὰ λύσουν τὸ ζήτημα ὅπως θέλουν. Δὲν δύνανται νὰ τὸν πληρώνουν εἰς χρῆμα, νὰ τοὺς πληρώνουν εἰς εἶδος. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι θὰ δεχθοῦν νὰ πληρώνωνται εἰς εἶδος. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἀντιμετωπίζεται μία περίοδος εἰς τὴν ὁποίαν αἱ τιμαὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων εἶναι χαμηλαὶ καὶ δὲν ἀντέχει ὁ παραγωγὸς νὰ πληρώνῃ ὑψηλοὺς μισθούς. Εἰς τὸ μέλλον ἐὰν αὐξηθοῦν αἱ τιμαὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων θὰ δυνηθοῦν νὰ πληρώσουν μεγάλους μισθοὺς εἰς τοὺς ἀγροφύλακας. Αὐταὶ εἶναι αἱ σκέψεις τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ διὰ ὡρισμένων διαταγμάτων τὰ ὁποῖα ἐξεδώσαμεν, καὶ τὰ ὁποῖα μοῦ δίδει δικαίωμα ὁ Νόμος νὰ ἐκδόσω, ἐκεῖ ἀποβλέψαμεν, τώρα ἕνα ἄλλο ζήτημα: πῶς διορίζωνται οἱ ἀγροφύλακες. Οἱ ἀγροφύλακες σήμερον διορίζονται μὲ προτάσεις τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων. Ὑπάρχουν ἀπαιτήσεις τῶν κατοίκων μερικῶν μερῶν οἱ ὁποῖοι λέγουν, ὄχι δὲν θέλομεν τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον, θέλομεν ἡμεῖς οἱ ἰδιοκτῆται τῆς περιφερείας νὰ τοὺς διορίζωμεν.

§75Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἡ πρότασις δὲν εἶναι ὑποχρεωτική.

§76Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐκεῖ ὅπου οἱ κάτοικοι θέλουν αὐτό, νὰ ἐφαρμοσθῇ μετ’ ἀπόφασιν τοῦ Νομάρχου. Νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τὸ δικαίωμα νὰ τοὺς ὑποδεικνύουν. Ὅπου δὲν τὸ θέλουν, θὰ τοὺς διορίζῃ τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον. Ὑπάρχει μία ἐλαστικότης. Θὰ προσκομίσωμεν ὅλα τὰ διατάγματα καὶ τὰς ἐγκυκλίους καὶ θὰ λάβητε γνῶσιν καὶ ὅτι παρατηρήσεις ἔχητε θὰ τὰς εἴπητε.

§77Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφόσον δίδετε τὸ δικαίωμα εἰς ἕνα ὅμιλον κατοίκων νὰ διορίζῃ ὅποιον θέλει καταργεῖτε τὸν θεσμὸν τῆς ἀγροφυλακῆς.

§78Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὄχι οἱ κάτοικοι, οἱ ἰδιοκτῆται.

§79Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. .......... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)............

§80Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Νομίζω ὅτι, οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἄλλην γνώμην ἐξέφρασαν κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἀναφορῶν αἱ ὁποῖαι εἶχον ὑποβληθῆ εἰς τὴν Βουλήν. Νομίζω ὅτι, εἶπον τὰ ἀντίθετα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ λέγετε, εἶπον νὰ μὴν πληρώνουν αἱ Κοινότητες ὡς πληρώνουν σήμερον. Ὁ θεσμὸς μένει ὅπως εἶναι. Εἰς τὸ ζήτημα τοῦ διορισμοῦ λέγομεν τοὺς διορίζει τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον. Ὑπάρχουν ὅμως ἰδιοκτῆται οἱ ὁποῖοι λέγουν, ὄχι τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον, ἀλλὰ ἡμεῖς θὰ τοὺς ὑποδείξωμεν. Διατὶ θὰ τοὺς ἀπαγορεύσω νὰ διορίζουν ἐὰν τὸ θέλουν αὐτοί, μὲ ποῖον δικαίωμα;

§81Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Θὰ εἶναι ἀγροφύλακες ἰδιωτικοὶ τῶν ἰδιοκτητῶν.

§82Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Νομίζω ὅτι, τὸ δικαίωμα τῆς προτάσεως πρέπει νὰ ἔχῃ μόνον τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον.

§83Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἐπιβάλλω νὰ μὴ τοὺς διορίζῃ τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον, ἀλλὰ νὰ τοὺς διωρίζουν οἱ ἰδιοκτῆται ὅ,που θέλουν.

§84Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Πῶς θὰ ἐκδηλωθῇ ἡ θέλησις;

§85Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Θὰ τὸ κρίνῃ ὁ Νομάρχης. Ἐκεῖ ὅπου ἡ μεγάλη πλειοψηφία, ὄχι ἡ πλειοψηφία τῶν ἰδιοκτητῶν, θὰ εἴπῃ ἡμεῖς δὲν θέλομεν νὰ διορίζωνται ἀπὸ τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια, ἀλλὰ θέλομεν ἀπὸ ἡμᾶς νὰ τοὺς δώσωμεν τὸ δικαίωμα· τὸ ἐὰν τὸ θέλῃ ἡ πλειοψηφία, θὰ τὸ κρίνῃ ὁ Νομάρχης. Θὰ καταθέσω τὰ διατάγματα καὶ τὰς ἐγκυκλίους διὰ νὰ λάβητε γνῶσιν καὶ θὰ ταχθῇ εἰδικὴ ἡμέρα πρὸς συζήτησιν τοῦ θέματος.

§86Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Παρακαλῶ θερμῶς, ἀφοῦ θέλετε νὰ ἐφαρμόσητε ἕνα ἐλαστικὸν σύστημα ὡς πρὸς τὴν Ἀγροφυλακήν, νὰ προΐδετε εἰς τὴν ἐλαστικότητα αὐτὴν καὶ περὶ τῶν περιφερειῶν ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι τυχὸν δὲν θέλουν τὴν Ἀγροφυλακήν. Ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος δὲν δύναται νὰ συντηρήσῃ τὴν Ἀγροφυλακὴν καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος δὲν θέλει νὰ συντηρήσῃ τὴν Ἀγροφυλακήν, τὸ φυσικὸν συμπέρασμα εἶναι ὅτι πρέπει νὰ ἐξετάζεται τὸ ποῦ τὴν θέλουν καὶ ποῦ δὲν τὴν θέλουν.

§87Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὄχι, ἡ Ἀγροφυλακὴ παραμένει παντοῦ. Ὁ τρόπος τῆς πληρωμῆς κανονίζεται ἀπὸ τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον, ἐὰν θὰ εἶναι ὅπως γίνεται σήμερον μὲ χρῆμα ἢ εἰς εἶδος καὶ ὁ τρόπος τῆς ἐκλογῆς τοῦ ἀγροφύλακος.

§88Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Εἰς τὴν περιφέρειαν τὴν ἰδικήν μου, ὅπου ἔχομεν ἐλαιοδενδροκαλλιέργειαν καὶ ἔχομεν ἐσοδείαν κάθε 4 ἔτη, δὲν ἔχομεν ἀνάγκην ἀγροφυλάκων. Διατί νὰ πληρώνωμεν κάθε χρόνο; Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω, ἀφοῦ θέλετε νὰ εἰσαγάγητε ἕνα ἐλαστικώτερον σύστημα νὰ προβλέψετε καὶ διὰ τὰς περιφερείας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι δὲν θέλουν Ἀγροφυλακήν.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§90Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Σήμερον ἐθίγη τὸ θέμα ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν οἰκονομικῶν ἐπιβαρύνσεων καὶ τῶν ληφθέντων ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν μέτρων. Δὲν ἐθίξαμεν τὸν πυρῆνα τοῦ ζητήματος, καὶ τὸν πυρῆνα τοῦ ζητήματος ἀποτελεῖ ὁ ἀγροφύλαξ. Δηλαδὴ θὰ εἶναι ὁ ἀγροφύλαξ ὄργανον τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλείας, ὑπὸ τὴν γενικωτέραν αὐτῆς ἔννοιαν ὡς δημοσίας ὑπηρεσίας, γεωγραφικῆς καὶ οὐσιαστικῆς ἁρμοδιότητος καὶ ἀποστολῆς καθ’ ἅπασαν τὴν Ἐπικράτειαν ἢ θὰ εἶναι ἁπλῶς κατὰ περιφερείας, τόπους καὶ χωρία, ὄργανον καθαρῶς κοινοτικόν, εἰς χεῖρας τῆς Κοινότητος καὶ τῶν παραγωγῶν. Αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν ἀποτελοῦν ἀπάντησιν εἰς τὸ κεντρικὸν αὐτὸ ἐρώτημα. Ὀρθῶς, διότι τὸ γενικώτερον θέμα τοῦ θεσμοῦ καὶ τοῦ χαρακτῆρος τοῦ ὀργάνου αὐτοῦ, θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον γενικωτέρας συζητήσεως εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ὁπότε θὰ δοθῇ καὶ εἰς ἡμᾶς ἡ εὐκαιρία νὰ διατυπώσωμεν τὰς ἀπόψεις μας ὅτι δὲν πρέπει ποτὲ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν κατάστασιν τοῦ ἀπωτέρου παρελθόντος, καθ’ ἣν ὁ ἀγροφύλαξ ἦτο ἐπαίτης, μὲ ἕνα δισκάκι ἀνὰ χεῖρας εἰς τὴν διάθεσιν τῶν μικροπαραγόντων τῆς Κοινότητος.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, σχετικῶς μὲ τὴν διάθεσιν σιτοσπόρου εἰς τοὺς Νομοὺς Ξάνθης καὶ Ροδόπης.

§92Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται δι’ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχει χάσει τὴν ἐπικαιρότητά του κατὰ τὸ μεγαλύτερο μέρος του, διότι χάρις εἰς τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἐπέδειξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κατὰ μέγα μέρος ἔχει ἐπιλυθῆ. Πάντως ὅμως δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ περάσῃ ἀπαρατήρητον, διότι ἦτο ἕνα θέμα σημαντικόν, θέμα τὸ ὁποῖον ἐπροκάλεσε τὸν κίνδυνον ἑκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων ἀγρῶν νὰ μείνουν ἀκαλλιέργητοι. Συγκεκριμένως εἰς τὸν Νομὸν Ξάνθης καὶ Ροδόπης κατόπιν μιᾶς ἐγκυκλίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, κατὰ μῆνα Μαΐου ἢ ἐνωρίτερον, εἶχον καθορισθῆ αἱ ἀνάγκαι σιτοσπόρου διὰ μὲν τὸν Νομὸν Ροδόπης εἰς 600.000 ὀκάδας διὰ δὲ τὸν Νομὸν Ξάνθης εἰς 700.000 ὀκάδας. Ἐμεσολάβησεν ἡ προεκλογικὴ περίοδος καὶ ἡ τότε Κυβέρνησις ἦτο ἀπησχολημένη εἰς ζητήματα πολὺ σοβαρώτερα δι’ αὐτήν. Ἔναντι τοῦ 1.300.000 ὀκάδων σιτοσπόρου ποὺ ἐζήτησεν ἡ κατ’ ἐξοχὴν σιτοπαραγωγικὴ περιφέρειά μας, αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἔλαβον τὴν καλωσύνην νὰ στείλουν μόνον περὶ τὰς 300.000 ὀκάδας. Εἶχε φθάσει ἡ ἡμέρα τῆς σπορᾶς καὶ οἱ γεωργοὶ δὲν εἶχον σιτόσπορον. Δὲν εἶχον οὔτε ἀπὸ τὴν παραγωγὴν τὴν ἰδικήν των, διότι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τοὺς εἶχε δώσει τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὅπως ἐγένετο κάθε χρόνο θὰ τοὺς ἔδιδε ξένον σιτόσπορον καὶ ἀφήρπασεν ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν ὁλόκληρον τὴν παραγωγήν. Εὐτυχῶς, τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἐν μέρει ἐπούλωσε τὰς ἀνάγκας των, ἀλλὰ μὲ μεγάλα τραύματα τοῦ τόπου μας. Συγκεκριμένως, ἐπεσπεύσθη ἡ χορήγησις δανείου 10.000 δραχ. κατὰ στρέμμα μὲ τὸ ὁποῖον προσεπάθησαν οἱ ἀγρόται νὰ πάρουν σιτόσπορον. Τὸ σιτάρι, τὸ ὁποῖον εἶχον παραδόσει εἰς τὴν συγκέντρωσιν μὲ 2.500 δραχμὰς θεωρητικὴν τιμήν, μετ’ ἀφαίρεσιν ξένων ὑλῶν μεταφορικῶν καὶ ἄλλων ἐξόδων οὐσιαστικῶς ἐπληρώθη μὲ δραχμὰς 2200. Εὑρέθησαν οὕτω εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τὸ ἀγοράσουν 3500 καὶ 4000 δραχμάς. Ἐπειδὴ καὶ πάλιν δὲν ἐκαλύπτοντο αἱ ἀνάγκαι τῶν σιτοπαραγωγῶν, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔδωσεν ἐντολὴν νὰ τοὺς παραχωρηθοῦν 200.000 ὀκάδες ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἴδιον σιτάρι των τῆς συγκεντρώσεως, τὸ ὁποῖον τοὺς τὸ ἐχρέωσε μὲ 3500 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ἐπέδειξε μέχρι τοῦδε κατανόησιν εἰς ὅλα τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τοὺς δυστυχεῖς αὐτοὺς ἀγρότας, νὰ φροντίσῃ καὶ ἐν προκειμένῳ νὰ εὕρῃ μίαν λύσιν, διὰ νὰ μὴ στερεώνεται ἡ πεποίθησις εἰς τὸν ἀγρότην, ὅτι τὸ Κράτος δὲν στέκεται ἐκεῖ ψηλὰ ποὺ πρέπει, ἀλλὰ κυττάζει εἰς κάθε εὐκαιρίαν ποὺ θὰ τοῦ δοθῇ νὰ τὸν ἐκμεταλλευθῇ. 2200 ἐπληρώθη διὰ τὸ σιτάρι καὶ τοῦ τὸ ἐχρέωσαν μετὰ παρέλευσιν ἑνὸς μηνὸς τὸ ἴδιο σιτάρι του πρὸς 3500 δραχμάς. Εἶναι πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον καθὼς ἀντιλαμβάνεσθε, ἐὰν τὸ ἔκαμνεν ἕνας ἰδιώτης θὰ προὐκάλῃ ἡ πρᾶξις του αὕτη βαρυτάτας κυρώσεις εἰς βάρος του. Τὸ Κράτος, διότι διαφεύγει τὰς κυρώσεις τῶν δικαστηρίων δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνεται τοσοῦτον κακόπιστον.

§93Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ὄχι 3500, ἀλλὰ 3250, διότι τὸ ἠγόρασεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν τῆς Κωπαΐδος πρὸς 3000 δραχμάς. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον, ἐφόσον ὁ ἀγρότης τὸ παρέδωσε μὲ 2500 δραχμὰς νὰ τὸ ἀγοράσῃ ἡ Τράπεζα μὲ 3000. Καὶ ἐπὶ πλέον ἕνα πρᾶγμα ποὺ παρελείψατε, ὅτι αἱ γεωργικαὶ ὑπηρεσίαι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐλεγχθοῦν, διότι αἱ ἀνάγκαι τῶν γεωργῶν τῆς Ροδόπης καὶ τῆς Ξάνθης ἦσαν πολὺ μεγαλύτεραι ἀπὸ ἐκείνας τὰς ὁποίας ὑπέδειξαν. Π.χ. πρὸ πέρυσιν ἐμοίρασαν σπόρον 800.000 ὀκάδας καὶ πέρυσιν αἱ γεωργικαὶ ὑπηρεσίαι ἀνέφερον μόνον 300.000 ὀκάδας, δι’ αὐτὸ παρετηρήθη αὐτὸ τὸ κενόν. Εὐτυχῶς οἱ γεωργοὶ τῆς Ροδόπης εἶναι φίλεργοι καὶ φιλότιμοι καὶ ἐκαλλιέργησαν ὅλην τὴν γῆν. Ἀλλὰ εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ πληρώσουν 3250 ὅταν εἰς τὴν συγκέντρωσιν τὸ ἔδωσαν μὲ 2500 δραχμάς.

§94Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ συμπληρώσῃ τὰ λεχθέντα ὑπ’ ἐμοῦ καὶ ἔχω τὴν βεβαιότητα ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, κατόπιν τῆς εἰσηγήσεως καὶ τοῦ συναδέλφου τῆς Συμπολιτεύσεως, θὰ θελήσῃ, ὁπωσδήποτε, νὰ ρυθμίσῃ κατὰ τὸν δικαιότερον τρόπον τὸ ζήτημα.

§95Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πράγματι, ἡ ἐπερώτησις κατὰ τὸ ἓν αὐτῆς σκέλος εἶναι βάσιμος. Στερεῖται βάσεως, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ, τὸ παράπονον καὶ τὴν μομφήν, ὅτι ἐλλείψει σιτοσπόρου παρέμεινον ἄσπαρτοι ἐκτάσεις. Ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τὴν ὁποίαν ἔχω εἰς χεῖρας μου, τόσον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἀπὸ τὰ οἰκεῖα ὑποκαταστήματα, ὅσον καὶ ἀπὸ τὰς γεωργικὰς ὑπηρεσίας τὰ ἰδικάς μου, προκύπτει, ὅτι ἐσπάρησαν, ὅλαι αἱ ἐκτάσεις ποὺ εἶχον προπαρασκευασθῆ διὰ σιτοσπορὰν καὶ ἐφέτος μάλιστα εἰς τοὺς δύο Νομούς, περὶ ὧν πρόκειται, ἡ σπαρεῖσα ἔκτασις, εἶναι κατά τι μεγαλυτέρα τῆς περυσινῆς. Ὑπῆρχεν ὅμως, ἐπαναλαμβάνω, ἕνα βάσιμον παράπονον, εἰς τὰ ἐν τῇ ἐπερωτήσει ἐκτιθέμενα, δηλαδή, ὅτι δὲν ἐγένετο ἡ δέουσα πρόβλεψις διὰ τὰς ἀναγκαιούσας ποσότητας σιτοσπόρου, εἰς τρόπον ὥστε, ἐχρειάσθη τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ ἀναζητηθῇ μιὰ συμπληρωματικὴ ποσότης, ἡ ὁποία ἠγοράσθη ἀπὸ τὴν Ἑταιρίαν Κωπαΐδος καὶ ἐχρεώθη κατά τι περισσότερον ἀπ’ ὅ,τι ὁ Κρατικὸς σιτόσπορος. Δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι ὁ σπόρος πρέπει νὰ ἀποτιμᾶται, ὅσον καὶ ὁ σῖτος, τὸν ὁποῖον παραδίδει ὁ παραγωγὸς εἰς τὴν συγκέντρωσιν, διότι ὑποτίθεται, ὅτι ὁ σιτόσπορος εἶναι προϊὸν μιᾶς αὐστηρᾶς ἐπιλογῆς καὶ ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως. Ἀλλὰ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, δὲν πρόκειται περὶ σιτοσπορᾶς κρατικῆς, προϊόντος, δηλαδή, τῆς εἰδικῆς αὐτῆς σποροπαραγωγῆς ποὺ ἐγένετο, ἀλλὰ ἦτο ἐπιλεγμένος σῖτος ἀπὸ τὴν παραγωγὴν τῆς Ἑταιρείας.....

§96Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Δὲν ἐδόθη αὐτὸς ὁ σπόρος, ἐδόθη ὁ σπόρος τῆς κοινῆς συγκεντρώσεως.

§97Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Σπόρος ὅμως ἐπιλεγμένος, διὰ τὴν σποράν. Ὅπως καὶ ἂν εἶναι, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, συνέβη, ὥστε ὁ μὲν παραγωγὸς νὰ παραδώσῃ εἰς τὴν συγκέντρωσιν, ὄχι μὲ 2.500 δραχμὰς διότι οἱ περισσότεροι συνεψήφισαν χρέη, δηλαδὴ μὲ 3.000 δρχ. ἐπλήρωσαν διὰ τὴν ποσότητα αὐτὴν τὴν συμπληρωματικὴν τοῦ σιτοσπόρου ἢ μᾶλλον μὲ 3.220, ὅσον ἀκριβῶς ἐστοίχισε καὶ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν.

§98Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ σιτοσπόρου, πρόκειται περὶ τοῦ κοινοῦ σίτου, τοῦ ὁποίου, κατὰ τὴν παραλαβὴν ὡς προελέχθη, ἀφῄρεσαν ἀπὸ τοὺς γεωργοὺς τόσα τοῖς ἑκατὸν ξένας ὕλας καὶ τὸ ἴδιο τὸ σιτάρι μὲ τὰς ξένας ὕλας μέσα, ὕστερα ἀπὸ ἕναν μῆνα τοὺς τὸ ἐχρέωσαν μὲ 3.250.

§99Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ σιτάρι μὲν παρεδόθη μὲ ξένας ὕλας εἰς τὴν συγκέντρωσιν, ἀλλὰ οἱ παραγωγοὶ δὲν παρέλαβαν σιτάρι μὲ ξένας ὕλας.

§100Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Μὲ τὰς ξένας ὕλας, καὶ τὸ ἐπῆραν οἱ ἀγρόται, τὸ ἐκοσκίνησαν διὰ νὰ τὸ ρίξουν εἰς τὰ χωράφια τους καὶ πολλοὶ ἠναγκάσθησαν νὰ τὸ πωλήσουν διὰ νὰ πάρουν ἄλλο.

§101Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, οὔτε εἰς τὴν ἐπερώτησιν ἀναφέρεται τοιοῦτον τι, ὁπότε θὰ μοῦ ἐδίδετο ἡ εὐκαιρία νὰ ἐλέγξω τὴν καταγγελίαν. Τώρα, λαμβάνω γνῶσιν καὶ θὰ δώσω μίαν συνέχειαν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Πάντως, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελῇ ἀντικείμενον ἐπερωτήσεως ζήτημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἀφορᾷ τὴν ἰδικήν μου ὑπουργίαν, διότι αἱ προβλέψεις αἱ ἐσφαλμέναι τῆς Γεωργικῆς ὑπηρεσίας ἔγιναν τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1951 καὶ ἔκτοτε εἶχον ληφθῆ μέτρα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῆς σιτοσπορᾶς εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Ἐγώ, ὅταν ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, ὅπως μοῦ ἐδόθη εὐκαιρία καὶ ἄλλοτε νὰ εἴπω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, εὗρηκα σιτόσπορον 11.000 τόννους μόνον καὶ ἐχρειάσθη νὰ ἐπιμείνω καὶ νὰ ἐπιμείνω ζωηρῶς, διότι ὑπῆρχον ζωηραὶ ἀντιρρήσεις ἐκ μέρους τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, διὰ νὰ μοῦ δανείσουν ἄλλους 3.000 τόννους, ἀπὸ τὴν συγκεντρωθεῖσαν ποσότητα σίτου, τὴν προοριζομένην διὰ τὴν κατανάλωσιν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ καλύψω τὰς ἀνάγκας τῆς σιτοσπορᾶς. Ὑπῆρχε καὶ κάποια εὐθύνη τῶν παραγωγῶν, διότι ἐκαλοῦντο οἱ παραγωγοὶ ἐγκαίρως νὰ δηλώσουν τὶ ποσότητα σπόρου ἔχουν ἀνάγκην. Αἱ Ἑνώσεις Συνεταιρισμῶν συνεκέντρωσαν τὰς δηλώσεις καὶ τὰς ἔθετον ὑπ’ ὄψει τῶν γεωργικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἔν προκειμένῳ, αἱ Ἑνώσεις Συνεταιρισμῶν ἔδωσαν πληροφορίας, εἰς τὰς περιφερείας σας διὰ ποσότητα πολὺ μικροτέραν ἐκείνης ποὺ διὰ πρώτην φορὰν τὸν Νοέμβριον ἐζήτησαν καὶ τότε ἐχρειάσθημεν ἐσπευσμένως νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν ἔλλειψιν σιτοσπόρου. Πάντως, ὑποθέτω, ὅτι εἶναι ἐπαρκὴς ἡ ἱκανοποίησις, ὅτι μὲ τὰ ληφθέντα μέτρα δὲν ἐσημειώθη ἔλλειψις.

§102Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα δὲν ἀφορᾶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἀλλὰ τὰς τοπικὰς ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι δὲν προέβλεψαν καὶ εἶχον διαβεβαιώσει, ὅτι θὰ δώσουν σπόρον 800 χιλιάδων ἐνῷ ἔδωσαν πραγματικῶς 300 χιλιάδες. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα ἔγκειται εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, διότι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἔδωσε εἰς τὴν Κωπαΐδα 3000 δραχ.

§103Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶναι ζήτημα ἐλευθέρας συμφωνίας. Δὲν ὑπάρχει θεσμὸς ἀναγκαστικῆς συγκεντρώσεως.

§104Α. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. 500 δραχμὰς ἐπῆραν ἀέρα.

§105Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ζήτημα τῶν ἀσπάρτων ἐκτάσεων, ἠμπορῶ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὑπευθύνως, ὅτι πράγματι, ἔμειναν μεγάλαι ἐκτάσεις εἰς τὰ χωριὰ Κουτσά, Σέληνον κλπ. αἱ ὁποῖαι δὲν ἐσπάρησαν, διότι δὲν ὑπῆρχε σιτόσπορος. Ὁ κ. Στεφάνου, δύναται νὰ γνωρίζῃ τί γίνεται εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Ροδόπης, ἀλλὰ ἐγὼ ξεύρω τί γίνεται καὶ εἰς τὰ χωριὰ Ξάνθης, τὰ ὁποῖα ἐπισκέπτομαι ἐπίσης τακτικά. Συγκεκριμένως ἀναφέρω, ὅτι εἰς αὐτὰ τὰ χωριὰ ἔμειναν ἐκτάσεις ἄσπαρτοι.

§106Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὰ τηλεγραφήματα, τὰ ὁποῖα ἔχω εἰς χεῖρας μου, λέγουν, ὅτι, «Σπορὰ διενεργουμένη............... (ἀναγινώσκει)..........». Ἐὰν μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου αἱ ὑπηρεσίαι ψεύδονται, τότε νὰ διατάξω μίαν ἀνάκρισιν.

§107Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συγκεκριμένως, 65000 ὀκάδες ἦλθον μετὰ τὴν 10 Δεκεμβρίου. Τὸ σιτάρι αὐτὸ ἔμεινε σχεδὸν ἀπαράληπτον. Διότι τὸν Σεπτέμβριον, ἀρχίζουν, μετὰ τὰς πρώτας βροχάς, τὴν σιτοσπορὰν εἰς τὰ χωριά μας. Ἐφέτος καθυστέρησαν πράγματι αἱ βροχαὶ καὶ κατωρθώθη νὰ σπείρουν κατὰ τὸν Ὀκτώβριον καὶ Νοέμβριον. Τὸν Δεκέμβριον δὲν δύνανται στὰ μέρη μας νὰ σπείρουν σιτάρι. Αἱ 65000 ὀκάδες ἦλθον τὸ πρῶτον δεκαήμερον τοῦ Δεκεμβρίου. Αὐτό, τὸ ἐπῆραν διὰ νὰ τὸ φᾶνε οἱ γεωργοί. Καὶ ἐπρόκειτο διὰ σιτάρι ἐκλεκτό, ποὺ θὰ ἔκαμε πολὺ καλύτερη δουλειὰ ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ τοὺς δώσατε. Ἐν συνεχείᾳ δέ, ἐκτὸς αὐτῶν τῶν 65000 ὀκάδων, ὡς ἀνεκοίνωσαν αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι σας, προσεφέρθησαν κατὰ τὸν Δεκέμβριον καὶ 100.000 ὀκάδες ποὺ ὑπῆρχον εἰς τὸ κέντρον σιτοπαραγωγῆς Λαρίσης, ἀλλ’ ἦτο ἄκαιρος ἡ προσφορά του καὶ δὲν ἐξεδηλώθη οὐδὲν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἀγοράν του ἐκ μέρους τῶν σιτοπαραγωγῶν μας.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βουδούρης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, σχετικῶς μὲ τὰ λειτουργοῦντα δημοτικὰ σχολεῖα καὶ γυμνάσια καὶ τὸ προσωπικὸν αὐτῶν.

§109Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύω τὴν περιφέρειάν μου, ἔφερα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ ζήτημα τῆς ἐκπαιδεύσεως. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τὴν χορήγησιν ὡρισμένων στοιχείων, μεταξὺ τῶν ὁποίων, πίνακα τῶν σχολείων, τὸν ἀριθμὸν τῶν φοιτώντων εἰς ἕκαστον σχολεῖον μαθητῶν καὶ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ἀπασχολουμένου πραγματικῶς προσωπικοῦ. Καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα οὐδεμία μοῦ ἐδόθη ἀπάντησις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου, παρὰ τὴν ἐπέμβασιν τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τότε τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἐντόνως ἐτόνισεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι οἱ κύριοι Ὑπουργοὶ ὀφείλουν νὰ δώσουν τὰς συγκεκριμένας πληροφορίας κ.λ.π. Τὴν παράκλησιν αὐτὴν ὑπέβαλα καὶ πρὸ τριμήνου εἰς τὸν προκάτοχον τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ καὶ εἰς τὸν σημερινόν, ὁ ὁποῖος πράγματι δὲν ἐτήρησε τὴν σιωπήν, τὴν ὁποίαν ἐτήρησαν οἱ προκάτοχοί του. Ἀλλὰ μοῦ ἔστειλε μερικὰ μόνον ἐκ τῶν ζητουμένων στοιχείων. Ὅσον ἀφορᾶ δὲ τὸ σοβαρώτερον στοιχεῖον, τὸν ἀριθμὸν τῶν φοιτώντων μαθητῶν καὶ τοῦ ἀπασχολουμένου προσωπικοῦ, δὲν μοῦ τὸ ἔστειλε, μὲ τὴν δήλωσιν, ὅτι τὸ ἔργον αὐτὸ ἀπαιτεῖ χρόνον πολὺ καὶ προσωπικόν. Ὁμολογῶ, ὅτι ἔμεινα κατάπληκτος, διότι γνωρίζω πολὺ καλά, ὅτι καὶ ὁ χρόνος εἶναι ἐλάχιστος, ἔναντι μάλιστα τῆς σημασίας τοῦ ἔργου, ἀλλὰ καὶ τὸ προσωπικὸν δὲν εἶναι τόσον ἀνεπαρκές, διὰ μίαν τόσον ἐλαφρὰν ἐργασίαν. Ἐσκέφθην, μήπως τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας ἀρνεῖται τὴν κατάθεσιν τῶν ζητηθέντων στοιχείων, διότι οἱ πίνακες τοὺς ὁποίους ἔχει δὲν εἶναι ἐνήμεροι καὶ συνεπῶς θὰ ἦσαν ἐν μέρει ἀνακριβεῖς. Ἀλλὰ τὸ κακὸν αὐτό, μποροῦσε ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τὸ διορθώσῃ διὰ μιᾶς ἁπλῆς διαταγῆς πρὸς τοὺς Ἐπιθεωρητὰς τῶν Δημοτικῶν Σχολείων καὶ πρὸς τοὺς Γυμνασιάρχας. Οἱ μὲν πρῶτοι νὰ ὑποβάλλουν πίνακα τῶν λειτουργούντων εἰς τὴν περιφέρειάν τους σχολείων καὶ τοῦ ἀπασχολουμένου προσωπικοῦ, οἱ δὲ κύριοι Γυμνασιάρχαι τῶν φοιτώντων εἰς τὸ ὑπὸ τὴν διεύθυνσίν των Γυμνάσιον μαθητῶν καὶ τοῦ ἀπασχολουμένου προσωπικοῦ. Ἐντὸς μιᾶς ἑβδομάδος, χωρὶς νὰ διατρέξῃ κινδύνους ἡ ἐκπαίδευσις περισσοτέρους τῶν κινδύνων τοὺς ὁποίους διατρέχει, νὰ ἔχωμεν τὰ στοιχεῖα αὐτά, τὰ ὁποῖα ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Βουλῆς καὶ εἰς τὴν ἰδίαν διάθεσιν οὕτως ὥστε νὰ εἶναι ἐξαιρετικὰ καὶ ἐπαρκῶς φωτισμένος. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ παραδεχθῇ τὸ δίκαιον καὶ τὸ ὀρθὸν τῆς διαμαρτυρίας μου καὶ θὰ σπεύσῃ νὰ ὑποβάλλῃ τὰ στοιχεῖα αὐτά, διότι θὰ εἶναι ἀπαραίτητα, διὰ νὰ ἰδοῦμε κατὰ πόσον εἶναι δικαιολογημέναι αἱ μονότονοι ἀπαντήσεις τῶν κ. Ὑπουργῶν τῆς Παιδείας εἰς τὰς διαμαρτυρίας τῶν συναδέλφων, περὶ τῆς ἀνεπαρκοῦς λειτουργίας τῶν Δημοτικῶν Σχολείων, ἡ ἀπάντησις δηλαδή, ὅτι «μάλιστα, ἀναγνωρίζομεν, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν ἐπαρκὲς προσωπικόν». Αὐτὸ εἶναι πραγματικῶς ἀλήθεια. Πρὸ ἡμερῶν δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπε, ὅταν εἶπεν εἰς κάποιον συνάδελφον μὴ παραπονῆσαι, διότι τὸ Γυμνάσιον περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖς ἔχει 3 καθηγητάς. Ὑπάρχει Γυμνάσιον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἕνα. Τὸ ξεύρω, ἀλλὰ θὰ ἤθελον ἀπὸ τὸν φίλτατον καὶ τόσον πονοῦντα διὰ τὴν καλὴν λειτουργίαν τῆς ἐκπαιδεύσεως, κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, νὰ μὴ δώσῃ τοιαύτην ἀπάντησιν. Νὰ μὴ δώσῃ τοιαύτην ἀπάντησιν, διότι ἐὰν ὑπάρχουν Γυμνάσια μὲ ἕνα καθηγητὴν καὶ μὲ δύο καθηγητάς, ἔπρεπε νὰ προκαλέσῃ σοβαρωτέραν καὶ ἐντονωτέραν τὴν σκέψιν ὄχι μόνον τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Διὰ τῆς καταθέσεως τῶν στοιχείων αὐτῶν, θὰ ἐπείθετο καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς—διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι τοῦ ἀποκρύπτονται τὰ πολυτιμότερα στοιχεῖα ἐκ μέρους τῶν ὑπηρεσιῶν του—ὅτι ὑπάρχει ἡ ἀνεπάρκεια. Ἡ ἀνεπάρκεια ὅμως καθίσταται μεγαλυτέρα, διότι ὑπάρχει ἄνισος κατανομή, διὰ νὰ μὴ μεταχειρισθῶ βαρυτέραν φράσιν, τοῦ ὑπάρχοντος προσωπικοῦ. Θὰ ἐπληροφορεῖτο ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐκτὸς τῶν 400 ὑπεραρίθμων, τοὺς ὁποίους οὐδεμία Κυβέρνησις ἐτόλμησε νὰ ἀναγκάσῃ νὰ μεταβοῦν εἰς τὴν θέσιν των, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν εἰς τὰς Ἀθήνας, εἰς τὰς Ἀθήνας λειτουργοῦν ὅλα τὰ Δημοτικὰ Σχολεῖα μὲ τὰς ὀργανικὰς θέσεις, δηλαδὴ κάθε 40 παιδιὰ καὶ ἕνας δάσκαλος. Θὰ ἐπείθετο ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὄχι μόνον εἰς τὰς Ἀθήνας, ἀλλὰ εἰς τὰ μεγαλύτερα ἀστικὰ κέντρα, τὰ Γυμνάσια λειτουργοῦν μὲ 5πλάσιον καὶ δεκαπλάσιον, ἀριθμὸν προσωπικοῦ, καὶ θὰ ἐπείθετο ἀκόμη ὁ κ. Ὑπουργός, κατὰ ποῖον τρόπον ἦτο δυνατὸν ἡ ἀνισότης αὐτὴ νὰ θεραπευθῇ, οὕτως ὥστε καὶ αἱ διαμαρτυρίαι νὰ εἶναι ὀλιγώτερον δικαιολογημέναι. Ἐλπίζω, ἐπαναλαμβάνω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι θὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν Βουλὴν οἱ ζητούμενοι πίνακες καὶ ὅτι δὲν θὰ ἀκουσθῇ καὶ πάλιν ἡ δικαιολογία, ὅτι στερούμεθα καὶ χρόνου καὶ προσωπικοῦ. Καὶ ἐλπίζω ἀκόμη, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὁλόκληρον τὸ ἐκπαιδευτικὸν ζήτημα, διότι εἶναι καιρὸς καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἀσχοληθῇ μὲ μερικὰ ζητήματα μεγαλυτέρας σημασίας, ἀπὸ ἐκεῖνα μὲ τὰ ὁποῖα ἀσχολεῖται καθημερινῶς. Διότι εἶναι ἐντροπὴ τὸ ἐκπαιδευτικὸν ζήτημα, ὅπως ἐπίσης ἄλλα ὅμοια, νὰ μὴν ἔχῃ ἐξετασθῇ καὶ νὰ μὴν ἔχει ἀκουσθῇ μία φωνὴ ἀπὸ μιᾶς 35ετίας εἰς τὴν Ἐθνικὴν αἴθουσαν, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι ἐκπαίδευσις εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχει. Καὶ τὸ μέγιστον, τὰ λειτουργοῦντα σχολεῖα, ἀπεργάζονται τοὺς σοβαρωτέρους κινδύνους. Εἶναι ἀνάγκη, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἐκτεθῇ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὁλόκληρον τὸ ἐκπαιδευτικὸν σύστημα, ἡ βαρύτης τῆς ἀρρώστειας, τὰ αἴτια τὰ προκαλέσαντα αὐτήν, καὶ νὰ συσταθοῦν καὶ τὰ φάρμακα καὶ νὰ ἀκουσθῇ καὶ ἡ γνώμη τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἡ γνώμη τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ ἕκαστος τῶν ὁποίων νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του, οὕτως ὥστε τὸ ἐκπαιδευτικὸ ζήτημα νὰ μὴ συνεχισθῇ νὰ ἀποτελῇ ἕνα κομματικὸν ὄργιον, ἀλλὰ νὰ γίνῃ Ἐθνικὸν ζήτημα, νὰ καθορισθῇ μία ἑνιαία Ἐθνικὴ πολιτική, ἄνευ τῆς ὁποίας μὲ οἱανδήποτε νομοθεσίαν καὶ μὲ οἱανδήποτε ἀνασυγκρότησιν, ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν ὁδηγηθῇ τὸ ταχύτερον στὸ βάραθρον. (Χειροκροτήματα).

§110Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος, πράγματι ὑπέβαλεν μίαν αἴτησιν καὶ ἐζήτησε νὰ τοῦ χορηγηθοῦν ὡρισμένα στοιχεῖα, ἀπὸ 18μήνου ὅπως εἶπε, καὶ μέχρι σήμερον δὲν ἔχει καμμιὰν πληροφορίαν. Ἐγὼ τοὐλάχιστον ἔδωσα μίαν πληροφορίαν εἰς τὸν ἀξιότιμον, κύριον συνάδελφον, καὶ ὅσα στοιχεῖα ἦτο δυτατὸν νὰ τοῦ δώσω. Αἱ ὑπηρεσίαι μου, κύριε συνάδελφε, εἶναι ἀλήθεια, ὅτι δὲν διαθέτουν τόσον προσωπικόν, ὅσον νομίζετε. Ἀλλ’ ἐγὼ εἶμαι ἕνας Ὑπουργός, πρὸ 3μήνου ἀναλαβὼν τὸ Ὑπουργεῖον. Ὑπῆρχον ζητήματα, μὲ τὰ ὁποῖα ἔπρεπε κατὰ πρῶτον λόγον νὰ ἀσχοληθῶ, διὰ νὰ λύσω μερικὰ τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα ἦσαν καὶ ἐπείγοντα. Εἶπον καὶ εἰς τοὺς Διευθυντάς μου, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀναζητήσουν ὅλα τὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὰς ἐπιθεωρήσεις.

§111Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὰ ἔχουν, κύριε Ὑπουργέ, σᾶς γελοῦνε.

§112Ι. ΜΙΧΑΗΛ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, τὸ Ὑπουργεῖον μου δὲν εἶναι καλὰ ὠργανωμένο. Ἕνα Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον ἔχει 26.000 ὑπαλλήλους, δὲν ἔχει στατιστικήν, καὶ δὲν γνωρίζει ἀκριβῶς μήτε πόσα σχολεῖα ἔχει, μήτε πόσους καθηγητὰς ἔχει, μήτε τί προσωπικὸν ἔχει. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις. Καὶ δι’ αὐτό, ἐγὼ τώρα μελετῶ τουλάχιστον, νὰ ἱδρύσω μίαν διεύθυνσιν στατιστικῆς, διὰ νὰ μπορῶ νὰ εἶμαι ἐνήμερος ὅλων τῶν ζητημάτων τῆς Παιδείας. Εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, παρὰ τὴν δήλωσίν της, ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ δώσῃ ὅλα τὰ στοιχεῖα, ὑπέδειξα κατ’ ἐπανάληψιν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀσχοληθοῦν οἱ ἐπιθεωρηταὶ μὲ τὸ θέμα τοῦτο καὶ ἐστάλη καὶ ἐγκύκλιος νὰ μοῦ καταστήσουν γνωστὸν τί ὑπάρχει εἰς τὴν περιφέρειαν, διὰ νὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ δώσω αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ζητεῖτε. Πράγματι ἐλπίζω, ὅτι συντόμως ἴσως ἐὰν θελήσουν οἱ κύριοι ἐπιθεωρηταὶ θὰ ἔχω αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, διὰ νὰ σᾶς ἱκανοποιήσω. Ἐὰν δὲν θελήσουν, τότε θὰ μάθετε τί ἀκριβῶς ἐνήργησα κατ’ αὐτῶν. Ἔτσι τίθεται τὸ ζήτημα διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας. Δὲν ὑπάρχει ἄρνησις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου. Τὸ Ὑπουργεῖον θέλει νὰ βοηθήσῃ τὴν ὑπόθεσιν καὶ ἐπὶ τέλους νὰ συζητηθῇ τὸ ἐκπαιδευτικὸν ζήτημα, διότι καὶ ἐγὼ τὸ θεωρῶ ζήτημα σπουδαῖον, ζήτημα ὑπάρξεως τοῦ Κράτους, διότι ἡ παιδεία εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀναδεικνύει τὰ Ἔθνη.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐπερωτῶντος. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8 ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9 ἀναβάλλεται. Ὁμοίως ἀναβάλλονται αἱ ὑπ’ ἀριθ. 10, 11, 12, καὶ 13. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 14 διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 15 ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 16 ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 17 διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12, ἐφ’ ὅσον ἦλθεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, θὰ συζητηθῇ.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Καρατζένης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, σχετικῶς μὲ τὴν καθυστέρησιν πληρωμῆς ἡμερομισθίων, ἐργατῶν συμμοριοπλήκτων ὀρεινῆς περιοχῆς Ἄρτης, κ.λ.π.

§115Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὸ ἔτος 1949–1950 ὁ νομομηχανικὸς Ἄρτης καὶ τὸ Νομαρχιακὸν συμβούλιον προσέλαβον διαφόρους ἐργάτας ἐκ τῆς ὀρεινῆς περιοχῆς τῶν συμμοριοπλήκτων καὶ κατήρτισαν διάφορα συνεργεῖα ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν ἐπιστατῶν τοῦ δημοσίου, τὰ ὁποῖα συνεργεῖα εἰργάσθησαν εἰς τὴν διάνοιξιν ὀρεινῶν ὁδῶν τοῦ Νομοῦ Ἄρτης βάσει τοῦ προγράμματος Πρόνοια Ἐργασία. Καὶ ἐνῷ εἰργάσθησαν ἐπὶ πολλοὺς μῆνας οἱ ἐργάται ἕνα μέρος τῶν δεδουλευμένων ἡμερομισθίων των, ἀνερχομένων εἰς τὸ ποσὸν τῶν 450.000.000 δραχ. δὲν ἐπληρώθη εἰς αὐτοὺς μέχρι σήμερον παρὰ τὰς διαμαρτυρίας, τὸ δίκαιον καὶ εὔλογον παράπονόν των. Ἡ ἐργασία αὐτὴ ἐξετελέσθη ὑπὸ τὴν ἄμεσον ἐπίβλεψιν τοῦ Νομομηχανικοῦ Ἄρτης νομίμως ἐνεργοῦντος συνετάγησαν καταστάσεις αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν νομοτύπως κλπ. Ἕτερον κλασσικὸν παράδειγμα μὴ πληρωμῆς ἡμερομισθίων εἶναι τῶν κατοίκων τῆς κάτω Καλεντίνης, οἵτινες προσληφθέντες ὑπὸ τοῦ Νομομηχανικοῦ Ἄρτης καὶ συγκροτήσαντες συνεργεῖα ἐργατῶν, εἰργάσθησαν κατὰ τὸ θέρος τοῦ 1950 εἰς τὴν διάνοιξιν τῶν ὁδῶν πρὸς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς διὰ τὴν κυκλοφορίαν τῶν αὐτοκινήτων διὰ τοῦ εὐτελοῦς ἡμερομισθίου τῶν 11.000 δρχ. καὶ τὰ ἡμερομίσθια ταῦτα, ἀνερχόμενα εἰς 15–17 ἑκατομμύρια δραχ. περίπου, δὲν ἐπληρώθησαν μέχρι σήμερον, παρ’ ὅλον, ὅτι νομίμως οἱ ἄνθρωποι προσελήφθησαν καὶ νομοτύπως συνετάγησαν αἱ καταστάσεις. Τόσον οἱ πρῶτοι ἐργάται ὅσον καὶ οἱ δεύτεροι ὑπῆρξαν συμμοριόπληκτοι, καταστραφέντες ὁλοκληρωτικῶς, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν ἐπαναπατρισμόν των δὲν εὗρον τίποτε εἰς τὰς ἑστίας των καὶ εἶχον ἀνάγκην τοῦ εὐτελοῦς αὐτοῦ ἡμερομισθίου πρὸς ἐνίσχυσίν των, καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως ἐκ τῶν προσεχῶν πιστώσεων τοῦ κονδυλίου Πρόνοια–Ἐργασία, ἕνα ποσόν, ἔστω καὶ τὸ ἥμισυ τῆς ἀνωτέρω ἀπαιτήσεως καταβληθῇ εἰς τοὺς δικαιούχους ἐργάτας, οἵτινες θὰ τὸ ἐθεώρουν ὡς ἱκανοποίησίν των. Δὲν παραλείπω νὰ σᾶς γνωρίσω, ὅτι οἱ ἴδιοι συμμοριόπληκτοι ἐργάται ἐργάζονται καὶ σήμερον δωρεὰν ἀνοίγοντες παραλλαγὰς ὁδῶν ἀπὸ τὰς κεντρικὰς ἀρτηρίας πρὸς τὰ χωρία των ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τοῦ Νομομηχανικοῦ Ἄρτης, τὸν ὁποῖον διέταξε πρὸς τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι δίκαιον νὰ λάβωσιν ἔστω καὶ ἔναντι τῆς ἀνωτέρω ἀπαιτήσεως, διότι ἔτσι θὰ φιλοτιμηθοῦν καὶ θὰ ἐνισχυθοῦν εἰς τὸ νὰ ἐργασθοῦν πάλιν καὶ δημιουργήσουν πλῆρες ὁδικὸν δίκτυον εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχήν. Ἐὰν ὑπάρχουν λογιστικὰ ἐμπόδια εἰς τὴν καταβολὴν ὁλοκλήρου τοῦ ποσοῦ, διὰ τὸ ἥμισυ, μοῦ φαίνεται, τοῦ ποσοῦ οὐδὲν ἐμπόδιον ὑπάρχει καὶ εἶναι δυνατὸν ἐκ τῶν πιστώσεων, τὰς ὁποίας θὰ δώσετε τὸν Μάρτιον νὰ καταβληθῇ εἰς αὐτοὺς ἕνα μέρος.

§116Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Προνοίας). Τὸ παράπονον τοῦ συναδέλφου εἶναι δικαιολογημένον, ἀλλὰ καὶ ἡ θέσις τοῦ Ὑπουργείου εἶναι δύσκολος, διότι αἱ ἐργασίαι αὗται ἔγιναν καθ’ ὑπέρβασιν τῆς δοθείσης πιστώσεως καὶ κατόπιν ἐνθαρρύνσεως, τῶν τοπικῶν ἀρχῶν ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Ὑπουργείου. Εἶχα ἀποστείλει ἤδη πρὸ πολλοῦ καὶ εἰδικὸν ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου νὰ ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Δυστυχῶς τὰ πλεῖστα τῶν ἡμερομισθίων ἐμπίπτουν εἰς τὸ προηγούμενον οἰκονομικὸν ἔτος καὶ λογιστικῶς ἡμεῖς δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ τὰ πληρώσωμεν, δηλαδὴ κωλυόμεθα ἐκ τοῦ λογιστικοῦ νόμου, ὅσα ἐξ αὐτῶν ἐνέπιπτον εἰς τὸ νέον οἰκονομικὸν ἔτος, αὐτὰ ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψει καὶ ἐντὸς τῶν δυνατοτήτων τῶν πιστώσεων, τὰς ὁποίας διεθέσαμεν, διέταξα νὰ καταβληθοῦν τὰ ποσὰ αὐτά. Ἐπίσης εἶχα παρακαλέσει νὰ ἐξετασθῇ ἡ περίπτωσις καὶ ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως, μήπως λόγῳ ἀδυναμίας καταβολῆς τῶν ἡμερομισθίων ἐξευρίσκετο κάποιος ἄλλος τρόπος ἀμοιβῆς, τοὐλάχιστον ἐν μέρει, εἴτε νὰ τοὺς ἐδίδοντο δέματα, εἴτε ἐνδυμασίαι, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ προσέκοψεν ἡ προσπάθειά μου αὐτή. Δυστυχῶς, ἐφ’ ὅσον λογιστικῶς εἶναι ἀδύνατον νὰ δοθοῦν, ἐγὼ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραβῶ τὸν λογιστικὸν νόμον καὶ νὰ καταβάλω τὰ χρήματα αὐτά. Λυποῦμαι δὲ ἰδιαιτέρως, διότι καὶ ἡ ἐργασία ποὺ ἔγινεν εἶναι πολύτιμος καὶ οἱ ἄνθρωποι κατέβαλον ὑπερανθρώπους προσπαθείας διὰ τὸ ἔργον των, ἀλλ’ ἡ ὑπαιτιότης ἀνήκει εἰς τὰ ἀνώτερα διοικητικὰ στελέχη τῆς ἐπαρχίας αὐτῆς, τὰ ὁποῖα δὲν ἔπρεπε νὰ ἐνθαρρύνουν τὰ πρόσωπα αὐτὰ καὶ νὰ τοὺς εἴπουν, ὅτι θὰ ἐπληρώνοντο μίαν ἡμέραν.

§117Δ. ΚΑΡΑΝΤΖΕΝΗΣ. Δὲν εἶναι μεγάλο τὸ ποσόν.

§118Φ. ΖΑΪΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Προνοίας). Ἀπὸ τῆς πρώτης Ἰουλίου καὶ ἐντεῦθεν αὐτὰ κατεβλήθησαν ἐντὸς τοῦ περιθωρίου τῶν ὑφισταμένων πιστώσεων.

§119Δ. ΚΑΡΑΝΤΖΕΝΗΣ. Ἕνα μέρος ἐξ αὐτῶν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρωθῇ.

§120Φ. ΖΑΪΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Προνοίας). Ἐφ’ ὅσον ὑπῆρξαν σημειωταὶ ἀνεπίσημοι δὲν ἀναγνωρίζεται. Ἐγὼ καὶ πάλιν θὰ δώσω ἐντολὴν ἐκ τῶν πιστώσεων, ποὺ ἐδώσαμε εἰς τὴν περιφέρειαν, νὰ πληρωθῇ ἕνα μέρος.

§121Δ. ΚΑΡΑΝΤΖΕΝΗΣ. Νὰ πληρωθῇ ἕνα μέρος, εἶναι ὅλα τὰ δικαιολογητικά των κανονικά.

§122Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Αἱ πιστώσεις τὰς ὁποίας διεθέσατε μέχρι τώρα, κ. Ὑπουργέ, τῶν 5 δισεκατομ. ἀποτελοῦν σταγόνα ἐν τῷ ὠκεανῷ. Ἐκ τῶν 24 δισεκατ. σᾶς ἔδωσα τὰ 5, δύνασθε, κ. Ὑπουργέ, νὰ μᾶς πληροφορήσητε περὶ τῆς τύχης τῶν ὑπολειπομένων 19 δισεκατ.;

§123Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Προνοίας). Εἶναι ἀκόμη ἐγγεγραμμένα καὶ δὲν ἀπηλείφθησαν. Ἑπομένως ἐλπίζω νὰ δοθοῦν.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 19 διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 20 διαγράφεται.

§125Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ὅπως μὴ διαγραφῶσιν αἱ ἐπερωτήσεις 18 καὶ 19 ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι δὲν εἶναι παρόντες οἱ ἐπερωτῶντες κ.κ. βουλευταί, διότι ἐφ’ ὅσον ἤρχισεν ἡ συζήτησις ἄλλης ἐπερωτήσεως καὶ ἀπουσίαζον καὶ οἱ ἐπερωτώμενοι Ὑπουργοί, οἱ κύριοι συνάδελφοι ἔφυγον πεισθέντες, ὅτι δὲν ὑπῆρχε περίπτωσις νὰ συζητηθοῦν αἱ ἐπερωτήσεις των. Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθοῦν κ. Πρόεδρε.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 21 ἀναβάλλεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 22. Ὁ κ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Κοιν. Προνοίας Ὑπουργόν, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ ὑπαλλήλου τῆς ὑπηρεσίας Ἀνοικοδομήσεως τῆς Κεφαλληνίας Π. Καλαφάκη, κλπ.

§127Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐν τῇ ἐπερωτήσει μου θίγονται δύο ζητήματα, Τὸ πρῶτον ἀφορᾷ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ ὑπαλλήλου Παναγιώτου Καλαφάκη καὶ τὸ δεύτερον ἀφορᾷ τὴν παραίτησιν τοῦ τέως Νομιάτρου Κεφαλληνίας κ. Σπυρίδωνος Λιβαδᾶ, δηλαδὴ τοῦ ὑποφαινομένου. Ἐπερωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Κοιν. Προνοίας, διατὶ ἀπέλυσε τὸν ὑπάλληλον κ. Καλαφάκην εὑρισκόμενον εἰς τὸ Νοσοκομεῖον καὶ ἐγχειρισθέντα ἐπειδὴ ἔπασχεν ἐκ σκωληκοειδίτιδος. Κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἐν τῷ Νοσοκομείῳ νοσηλείας του ἐπιέζετο ἐπανειλημμένως καὶ μετὰ φορτικότητος διὰ νὰ δεχθῇ τὴν εἰς Πάτρας μετάθεσίν του. Καὶ τοῦτο, διότι ὑπῆρξεν αὐτόπτης μάρτυς σκανδάλου δημιουργηθέντος ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Κεφαλληνίας κ. Γεωργίου Βήχου. Κατόπιν ὁ Νομάρχης ἐκάλεσε τὸν ἀνωτέρω ὑπάλληλον εἰς τὸ γραφεῖον του ἐν τῷ Νομαρχιακῷ Καταστήματι καὶ ἀφοῦ πρῶτον τὸν ἐξύβρισεν ἐχειροδίκησεν κατ’ αὐτοῦ, τὸν ἐρράπισεν καὶ ἔπειτα ἐζήτησε νὰ τὸν μεταθέσῃ καταχρώμενος τῆς προνομιακῆς ὑπηρεσιακῆς του θέσεως ὡς Νομάρχου. Ὁ Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας κ. Ζαΐμης ἐδέχθη ἀσμένως τὰς εἰσηγήσεις τοῦ κ. Νομάρχου καὶ διέταξε πρῶτον τὴν μετάθεσίν του εἰς Πάτρας καὶ μετὰ πάροδον 10 ἡμερῶν τοῦ ἀπέστειλεν καὶ τὴν ἀπόλυσίν του. Καὶ ὅλα αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, συνέβησαν καθ’ ἣν ὥραν ὁ εἰρημένος ὑπάλληλος ἐνοσηλεύετο εἰς τὸ Νοσοκομεῖον «Φιλανθρωπικὰ Καταστήματα Κεφαλληνίας» καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐξεδικήθη ὁ Νομάρχης Γεώργιος Βῆχος διὰ τῆς χειρὸς τοῦ Ὑπουργοῦ Κοιν. Προνοίας κ. Ζαΐμη καταστήσας τὸν Ὑπουργὸν ὄργανον τῶν προσωπικῶν του ἀντιπαθειῶν. Καὶ τώρα, κ. συνάδελφοι, εἰσέρχομαι εἰς τὸ δεύτερον σημεῖον τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Τοῦτο ἀφορᾷ τὸν ἐξαναγκασμὸν εἰς παραίτησιν τοῦ Νομιάτρου Κεφαλληνίας Σπυρίδωνος Λιβαδᾶ, δηλαδὴ ἐμοῦ τοῦ ἰδίου ὅτε εὑρισκόμην ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς ὡς Νομίατρος Κεφαλληνίας. Κύριοι βουλευταί, κατόπιν εἰσηγήσεων τοῦ τότε βουλευτοῦ Κεφαλληνίας κ. Γερασίμου Ρουχωτᾶ, ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας ἐκδώσας εἰς τὰς φορτικὰς πιέσεις καὶ παρακλήσεις τοῦ κ. Ρουχωτᾶ νὰ μὲ μεταθέσῃ ἐκ Κεφαλληνίας πρὸς ἐπίδειξιν τοῦ κύρους του ἐν τῷ κόμματι τῶν Φιλελευθέρων πρὸς τοὺς κατοίκους Κεφαλληνίας παρέσυρε καὶ τὸν Ὑπουργὸν κ. Ζαΐμην, ἀλλὰ καὶ αὐτὸν τοῦτον τὸν Ἀρχηγὸν καὶ Πρόεδρον τότε τῆς Κυβερνήσεως κ. Σ. Βενιζέλον καὶ ἐπέτυχε τὴν μετάθεσίν μου πρῶτον εἰς Κατερίνην καὶ ἔπειτα εἰς Πολύγυρον Χαλκιδικῆς. Μὲ ἠνάγκασε τότε ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ὑποβάλω τὴν κάτωθι παραίτησιν: «...... (ἀναγινώσκει)......» (Θόρυβος κωδωνοκρουσίαι). Καὶ εἶμαι χρεωμένος ἀκόμη εἰς τὸν πρατηριοῦχον βενζίνης κύριον Ἰωάννην Βουγᾶν. «...... (συνεχίζει τὴν ἀνάγνωσιν) (Φωναί, διαμαρτυρίαι).

§128Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος λόγῳ τοῦ θορύβου καὶ τῶν κωδωνοκρουσιῶν).

§129Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἔχω μάρτυρα τὸν κ. Κοθρῆν καὶ ἀφήσατε νὰ ὁμιλήσω καὶ τὸν παρακαλῶ εἰς τὸν λόγον τῆς τιμῆς του νὰ τὸ βεβαιώσῃ ἐὰν λέγω τὸ παραμικρὸ ψέμμα.

§130Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι κακῶς παρέκβητε μὲ αὐτὸν τὸν τόνον, κύριε Χλουβεράκη. Ὁ κ. Λιβαδᾶς ὑπέστη μίαν δίωξιν. Νομίζει καὶ πιστεύει ὅτι ἡ δίωξις ἦτο ἀδικωτάτη. Ἔχει τὸ δικαίωμα νομίζω, αὐτὴν τὴν προσωπικήν του διαμαρτυρίαν νὰ διατυπώσῃ καὶ εἶναι καθῆκον ὅλων μας νὰ τὴν παρακολουθήσωμεν, ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν μονομερῶς, κομματικῶς σκεπτόμενον, ἀντιμετώπισεν τὴν ὑπόθεσιν τοῦ κ. Λιβαδᾶ. Αὐτὸ θὰ τὸ ἴδωμεν βασιζόμενος ἐπὶ τῶν ὅσων θὰ εἴπῃ ὁ κ. Λιβαδᾶς ὡς καὶ ἐπὶ τῆς ἀπαντήσεως τοῦ κ. Ζαΐμη.

§131Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴπῃ, ἐπὶ τίνος Ὑπουργοῦ ἐπῆγεν εἰς τὴν Κεφαλληνίαν.

§132Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε συνάδελφε θὰ σᾶς παρακαλέσω, μόλις τελειώσω τὴν ἐπερώτησίν μου νὰ μὲ ρωτήσετε ὅ,τι θέλετε καὶ εὐχαρίστως νὰ σᾶς εἴπω.

§133Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Πράγματι ὁ κ. Λιβαδᾶς ἐπεκαλέσθη τὴν συνδρομήν μου τότε. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι καὶ ὁ κ. Βενιζέλος καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς εὐμενῶς ἤκουσαν τὴν ὑπόθεσιν ἀλλὰ μοῦ φαίνεται ὅτι λόγοι καθαρῶς ὑπηρεσιακοὶ συνετέλεσαν ὥστε νὰ μὴ παραμείνῃ.

§134Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Τοὺς ὑπηρεσιακοὺς λόγους θὰ τοὺς εἴπω ἀμέσως διὰ στόματος τοῦ κ. Ζαΐμη, «...... ..... (ἀναγινώσκει)......». Αὐτὴ εἶναι ἡ παραίτησις τὴν ὁποίαν ὑπέβαλα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε δικαίωμα ὅπως κάθε Ὑπουργὸς νὰ μεταθέσῃ ἕνα ὑπάλληλον. Δὲν ἀρνοῦμαι αὐτὸ τὸ δικαίωμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, κάθε ἄλλο μάλιστα. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔπρεπε νὰ κάνῃ ὄχι ἀπόσπασιν, ἀλλὰ μετάθεσιν, δηλαδὴ νὰ γίνῃ διὰ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου. Διότι ὁ νόμος, ὅταν γίνεται διὰ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, λαμβάνει μίαν φροντίδα καὶ διὰ τὸν Ὑπάλληλον. Π.χ. τοῦ δίδει ἕνα μισθὸν πάρα πάνω, οὕτως ὥστε εἰς τὴν νέαν του ἐγκατάστασιν νὰ ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τὰ πρόχειρα ἔξοδα τῆς μετακινήσεως τῆς οἰκογενείας του. Καὶ αὐτὰ πλὴν τῶν ὁδοιπορικῶν. Δὲν ἐξετάζω λοιπὸν τὸ ζήτημα ἐὰν δικαιοῦται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μεταθέσῃ, ἄλλο ζήτημα ἐὰν ἔπρεπε νὰ μεταθέσῃ ἐμένα ποὺ ἤμουν 60 χρονῶν ἄνευ τῆς γνώμης τῆς ὑπηρεσίας καὶ ὄχι ἄλλον 36 χρονῶν. Ἂς τὸ κρίνῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς σύμφωνα μὲ τὴν συνείδησίν του. Εἶναι ἄνθρωπος μάλιστα μεγάλης καὶ εὐκλεοῦς οἰκογενείας καὶ ἀσφαλῶς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα θὰ τὸ κρίνῃ καλλίτερα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει.....

§135Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐτυχῶς, ὅτι ἔτσι σᾶς παρώθησεν εἰς τὴν πολιτικὴν καὶ σᾶς ἔσωσε.

§136Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. ....... τὸ ζήτημα εἶναι, ὅτι ἠσκήθη ἐναντίον μου πίεσις, ἡ ὁποία δὲν ἔπρεπε νὰ ἀσκηθῇ οὔτε εἰς ἐμέ, οὔτε εἰς κανένα ἄλλον ὑπάλληλον, διότι πῶς γυρεύετε μετὰ ἐν ὀνόματι τῆς ἐθνικῆς ἀξιοπρεπείας καὶ τοῦ νόμου νὰ κάνουν οἱ ὑπάλληλοι τὴν δουλειά τους;

§137Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὴν ἔχετε;

§138Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ εἶπε: Δὲν σὲ μετέθεσα ἐγώ, κ. Λιβαδᾶ, ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου εἶναι ἀντίθετος καὶ ὁ Γεν. Διευθυντὴς δὲν ὑπέγραψε τὴν ἀπόσπασίν σου, σὲ μετέθεσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὁ βουλευτὴς κ. Ρουχωτᾶς δὲν σὲ θέλει εἰς Κεφαλληνίαν καὶ σὲ μεταθέτει. Αὐτὰ τὰ γνωρίζει καὶ ὁ κ. Κοθρῆς καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ θελήσῃ νὰ πῇ, ὅτι δὲν τὰ ἐνθυμεῖται. Διατί λοιπὸν καταδιώκετε ἕνα ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος ὅταν ἦτο ἀνταρτοκρατία ἐγύριζεν ἡμερόνυχτα μέσα εἰς τὰ βουνὰ καὶ ἔκανε τὸ καθῆκον του ἀντὶ νὰ σκεφθῇ—ὅπως πολλὲς φορὲς ἔλεγον—ὅτι μποροῦσαν καὶ νὰ τὸν ἐσκότωναν ὅταν ἐπήγαινε νὰ ἐκτελέσῃ τὸ καθῆκον του. Ἀλλ’ εἰς τὴν προκειμένην, ἀπαντοῦσαν συχνὰ: ἔχει δικαίωμα ὁ σκοπός, ὁ στρατιώτης σκοπὸς νὰ παραιτηθῇ; Ὄχι βέβαια, ἔστω καὶ ἂν εἶναι ἐθελοντής, δὲν εἶχον λοιπὸν καὶ ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, τὰ δικαίωμα νὰ παραιτηθῶ, εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ κάμω τὸ καθῆκον μου. Ἔβλεπα 30 καὶ 40 ἀρρώστους τὴν ἡμέρα μὲ δυσεντερία ἢ ἄλλα νοσήματα ἀπολύτως δωρεὰν πάντοτε. Οἱ κάτοικοι τῶν χωριῶν εἶχαν μετακινηθῆ καὶ ἀπὸ 6 καὶ 7 χωριὰ ἦσαν συγκεντρωμένοι εἰς ἕνα χωριὸ λόγῳ τῶν ἀνταρτῶν. Ἐγὼ ἔκανα λόγους 2 ἢ 3 τὴν ἡμέραν κατὰ τῶν ἀνταρτῶν καὶ ἐξωθοῦσα τοὺς χωρικοὺς νὰ ἐπιτεθοῦν κατὰ τῶν ἀνταρτῶν καὶ νὰ διαλύσουν τὴν ἀνταρσίαν. Πολλὲς φορὲς ὁ διοικητὴς Χωροφυλακῆς μοῦ ἔλεγε: Λιβαδᾶ εἶναι τρέλλες αὐτὰ ποὺ κάνεις. Πηγαίνεις εἰς τὴν αὐτοκτονίαν. Καὶ τοῦ ἀπαντοῦσα: Αὐτοκτονεῖ ὁ στρατιώτης ὅταν εἶναι καὶ μάχεται εἰς τὸ μέτωπον; Πιστεύω, ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ὑπηρετήσω αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν Πατρίδα μου καὶ νὰ κάνω τὸ καθῆκον μου. Ἀλλ’ ὁ κ. Ὑπουργὸς τίποτε ἀπ’ ὅλα αὐτὰ δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει του, νὰ φύγω, νὰ φύγω ἐπέμενεν ὁ κύριος Ρουχωτᾶς. Εἰς ἐπίμετρον σᾶς λέγω καὶ τοῦτο. Τόσες ἀναφορὲς ἔγιναν εἰς τὴν Κεφαλληνίαν μὲ 8.700 ὑπογραφὲς διὰ τῶν ὁποίων παρεκάλουν τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ νὰ μὴ μὲ διώξῃ ἀπὸ τὴν Κεφαλληνίαν, διότι ἔκαμα τὸ καθῆκον μου, ποτὲ δὲν ἐπῆρα οὔτε μία δεκάρα δι’ οἱανδήποτε ἐξέτασιν, ἐπήγαινα ἀπὸ τῆς 5ης πρωϊνῆς μέχρι καὶ πέραν τοῦ μεσονυκτίου σχεδὸν συνεχῶς ἐπὶ 6 μῆνας καὶ ἔβλεπα ἀσθενεῖς. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Κοθρῆς ἐδιάβασεν ὅλες αὐτὲς τὶς ἀναφορὲς ἐπικυρωμένες ἀπὸ τοὺς Προέδρους τῶν Κοινοτήτων καὶ τοὺς Ἀστυνομικοὺς σταθμάρχας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπέμενε νὰ φύγω. Ἔφυγα καὶ ὑπέβαλα τὴν παραίτησίν μου. Ἐπίσης κύριοι ἔχω καὶ ἕνα παράπονον, δι’ ὅλην αὐτὴν τὴν δρᾶσιν μου δὲν ἐζήτησα ποτὲ ὁδοιπορικά. Ὀφείλουν ἀκόμη ὄχι δι’ ἄλλας δαπάνας ἀλλὰ διὰ βενζίνην μὲ τὴν ὁποίαν εἶμαι ἀκόμη χρεωμένος εἰς τὸ πρατήριον βενζίνης τοῦ κ. Ἰωάν. Δηβάρη, 3.920.000 δρχ. Δυστυχῶς μέχρι σήμερον δὲν ἠδυνήθην νὰ τὰ πληρώσῃ τὸ Κράτος καὶ εἶμαι ἀκόμη χρεωμένος ἐγώ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἂς εἶναι καὶ αὐτό, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε τοὐλάχιστον ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μεταθέσῃ ἕναν ὑπάλληλον ἀξιοπρεπῆ μὲ σύμφωνον τοὐλάχιστον γνώμην τῆς ὑπηρεσίας διὰ νὰ πάρῃ καὶ τὸν ἕνα μισθὸν διὰ τὴν ἐγκατάστασίν του. Τὸ λέγω αὐτό, διότι καὶ ἐπὶ αὐτῆς τῆς λεπτομερείας ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔκαμε τὸ γοῦστο τοῦ κ. Ρουχωτᾶ.

§139Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς εἰπῆτε, κύριε συνάδελφε, ἐπὶ τίνος Ὑπουργοῦ μετατέθητε εἰς Κεφαλληνίαν;

§140Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Σεῖς μὲ βοηθήσατε νά πάω ἐκεῖ, ἐπί Ὑπουργίας κ. Ὀρφανίδη.

§141Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἄρα ὁ Ὑπουργὸς ποὺ σᾶς ἔστειλεν ἦτο Φιλελεύθερος καὶ σεῖς, ὅταν ἐπήγατε ἐκεῖ εἴχατε ὑποχρέωσιν νὰ κάμετε τὸ καθῆκον σας καὶ νὰ μὴ ὑβρίζετε τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Ἀλλὰ ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς εἴπητε, πόσες φορὲς ἐτιμωρήθητε, ὅταν ἐκτελούσατε τὸ καθῆκον τοῦ Νομιάτρου καὶ πόσες φορὲς ἐδικάσθητε εἰς τὸ Στρατοδικεῖον καὶ διὰ ποῖον λόγον.

§142Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Διότι, ὅταν ἔπιπτε τὸ Καρπενῆσι εἰς χεῖρας τῶν ἀνταρτῶν καὶ ἦτο 29η Ἰανουαρίου ἐγένετο ὑπὸ ἐπιτροπῆς ἐν Κεφαλληνίᾳ τὸ μνημόσυνον τοῦ ἀειμνήστου δι’ ἐμὲ Ἰωάννου Μεταξᾶ καὶ μοῦ ἀνέθεσαν νὰ κάμω ἐπιμνημόσυνον λόγον καὶ εἶπον τὰ ἑξῆς: (σᾶς εὐχαριστῶ μάλιστα, διότι μοῦ δίδετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὰ εἴπω καὶ τώρα). Ὅταν Σὺ κυβερνοῦσες ὑπῆρχεν ἀσφάλεια παραδείσου. Σήμερον οὐδεὶς Ἕλλην ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς ἀσφαλείας, ὄχι μόνον εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀλλὰ οὔτε εἰς τὰς πλατείας τῶν Πόλεων, οὔτε εἰς τὸ σπίτι του, οὔτε καὶ μέσα εἰς αὐτὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἀσφαλείας. Ἡ δὲ ὕπαιθρος ὁλόκληρη δυστυχῶς ἀνταρτοκρατεῖται. Ὅταν σὺ κυβερνοῦσες οἱ Πρεσβευταὶ ἀνέμενον εἰς τὸν προθάλαμον τοῦ Ἕλληνος Κυβερνήτου διὰ νὰ γίνουν δεκτοὶ εἰς ἀκρόασιν, ἐνῷ σήμερον οἱ πολιτικοί μας περιτρέχουν εἰς τοὺς διαδρόμους τῶν ξένων Πρεσβειῶν ἐκλιπαροῦντες νὰ διορισθοῦν Κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος. Καὶ εἶπον ἀπολογούμενος εἰς τὸ Στρατοδικεῖον τὸν μακαρίτη, τὸν ἀείμνηστον Λαδᾶν, τὸν ἐσκότωσαν ἐπάνω εἰς τὸ κατῶφλι τοῦ σπιτιοῦ του. Καὶ ἐπειδὴ τὸ κατῶφλι εἶναι μέρος τοῦ σπιτιοῦ δικαίως ἰσχυρίσθην, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀσφάλεια οὔτε στὸ σπίτι. Καὶ μάλιστα ἀναγνωρίσαντες τοῦτο μὲ ἐδικαίωσαν. Μοῦ λέγουν: εἶπες καὶ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἀσφαλείας; Μάλιστα εἶπον. Καὶ τὸ εἶπον, διότι μέσα ἐκεῖ περιεφέρετο τότε καὶ πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων ἕνας συμμορίτης, τὸν ὁποῖον ἐσκότωσεν εἰς μίαν μάχην ὁ Στρατὸς μαζὶ μὲ ἄλλους πέντε ἀντάρτας· καὶ αὐτὸς ἦτο ὁ Γεώργιος Πιλιάφας. Καὶ αὐτὸς εἶχεν ἀπὸ τὸν κ. Ρέντην ἐλευθέραν εἴσοδον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀσφαλείας καὶ ἀνευρέθη εἰς τὰ θυλάκιά του. Εἶχον εἴπει λοιπόν, ὅτι οὔτε ἐκεῖ δὲν ὑπῆρχεν ἀσφάλεια, διότι, ἐὰν διετάσσετο ὁ Πιλιάφας νὰ σκοτώσῃ ἕναν οἱονδήποτε θὰ ἐκινδύνευον ὅλοι ἐκεῖ μέσα, ἢ ἀπὸ τὰς σφαίρας τοῦ Πιλιάφα ἢ ἀπὸ τοὺς ἀντιπυροβολοῦντας αὐτόν. Ἀλλὰ εἶχον εἴπει καὶ ὅτι «οἱ πολιτικάντηδές μας τριγυρίζουν εἰς τοὺς θαλάμους τῶν Πρεσβειῶν καὶ πράγματι ἐντὸς 3 ἡμερῶν ἀνεγράφετο τότε εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κ. Γονατᾶς—μὲ ἡμερομηνίαν 2 Φεβρουαρίου 1949—ἔλεγον, ὅτι ὁ κ. Βενιζέλος καὶ ὁ κ. Παπανδρέου ἀνεβοκατεβαίνουν τὶς σκάλες τῶν ξένων Πρεσβειῶν, ὄχι μόνον ἐξευτελίζοντες τὸ ἀξίωμα τοῦ Ἕλληνος πολιτευτοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐκθέτοντες καὶ τοῦ ξένους Πρεσβευτάς. (Διαμαρτυρίαι, θόρυβος). Ὁ κ. Ντεντιδάκης μὲ ἠρώτησε διατὶ ἐπῆγα εἰς τὸ Στρατοδικεῖον. Ἀφοῦ θέλει ὁ κ. Ντεντιδάκης θὰ τοῦ εἴπω διὰ ποίους λόγους εἶχα καὶ ἄλλας πέντε φορὰς καθίσει κατηγορούμενος ἐνώπιον μονομελοῦς καὶ τριμελοῦς πλημμελειοδικείου καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἐφετείου Πατρῶν. Ὁ κ. Βασιλικὸς Ἐπίτροπος τοῦ Στρατοδικείου ξαίρετε τί εἶπεν; εἶπεν; «Δὲν ἔχομεν ἡμεῖς τὸ δικαίωμα, κύριοι Στρατοδίκαι, νὰ ἀφαιρέσωμεν τὰς ἐθνικὰς περγαμηνὰς καὶ τὴν ἐθνικὴν δρᾶσιν τοῦ ἰατροῦ κ. Λιβαδᾶ.» Ὁ δὲ κ. Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν Πατρῶν εἶπεν: «Τὸν κ. Λιβαδᾶ γνωρίζω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως. Πρόκειται περὶ ἀξιοπρεπεστάτου κυρίου, περὶ ἐξαιρετικοῦ πατριώτου καὶ δραστηριωτάτου ὑπαλλήλου. Ἕνα εἶναι τὸ ἐλάττωμά του: ὅτι, ἐννοεῖ νὰ τίθεται ἀντιμέτωπος εἰς ὅτι νομίσει παράνομον». Αὐτὰ εἶπεν ὁ κ. Τσαντήλας.

§143Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Αὐτή σας ἡ ἀπάντησις εἶναι πολὺ διδακτικὴ καὶ πρέπει νὰ τὴν ἀκολουθήσουν ὅλοι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Νὰ πολιτικολογοῦν, δηλαδή, χωρὶς νὰ κάμουν τὸ καθῆκον τους.

§144Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Νομίζω, κύριοι, ὅτι ὄχι μόνον ὁ κάθε πολίτης, ὁ κάθε γεωργός, ὁ κάθε ἐπιστήμων πρέπει νὰ κάμῃ τὸ καθῆκον του ἀπέναντι τῆς πατρίδος, ἀλλὰ καὶ ὁ ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος ἀμέσως ἀποζῇ ἀπὸ τὸν μισθόν του ποὺ παίρνει ἀπὸ αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος. Πρέπει καὶ ἔχει ὑποχρέωσιν μάλιστα, ὅταν πρόκειται περὶ ἀληθείας, νὰ μὴ διστάζῃ νὰ τὴν λέγῃ. Ὅταν πρόκειται εἰδικώτερον περὶ ἐθνικῶν ζητημάτων, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐνισχύῃ τὸν Εἰσαγγελέα, τὴν Δικαιοσύνην.

§145Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι νοητόν, κ. συνάδελφε, νὰ κάμετε πολιτικὴν διαφόρων κομμάτων. Ὁ ὑπάλληλος πρέπει νὰ εἶναι μέσα εἰς τὰ πλαίσια τὰ ἐθνικὰ καὶ νὰ μὴν ἀσχολεῖται μὲ τὸ ποῖος εἶναι ὁ καλύτερος πολιτικός, τὸ καλύτερον κόμμα.

§146Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν ἐπερώτησιν ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἔλεγχον προηγουμένων Κυβερνήσεων, ἀλλ’ ἁπλῶς θὰ δώσω ἐν συντόμῳ, πληροφορίας τινὰς εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ἐνημέρωσίν της. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον σκέλος τῆς ἐπερωτήσεως ἔχω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ὅτι ἀπὸ τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου 1951, εἶχαν ἀρχίσει αἱ ἀπολύσεις καὶ δὴ ἀθρόων, μέχρι σημείου ὥστε νὰ φθάσωμεν ἐντὸς τοῦ ἔτους εἰς ἀπόλυσιν ἄνω τῶν 750, ὑπαλλήλων. Ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἀπελύθη διὰ λόγους οἰκονομικούς. Βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνω τοὺς ὑπαλλήλους μὲ τὸν ζυγόν, ὅταν πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων ἐκτάκτων, οἱ ὁποῖοι μόνον ὀλίγους μῆνας εἰργάσθησαν εἰς τὸ Δημόσιον, κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν τὴν ἀπόδοσιν καὶ τὸ ποιόν των. Συνεπῶς ὅταν ἡ ὑπηρεσία συνιστᾷ εἰς τὸν Ὑπουργὸν τὴν ἀπόλυσιν ἑνὸς ὑπαλλήλου κατὰ προτεραιότητα, ὀφείλει ὁ Ὑπουργὸς νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀπόλυσιν. Ἐπὶ πλέον πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ἀπόλυσις ἔγινεν ἀρκετὰς ἡμέρας μετὰ τὴν ἔξοδόν του ἀπὸ τὸ ἀναρρωτήριον.

§147Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Ἦτο ἀπαραίτητος, κ. Ὑπουργέ.

§148Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Ὅλοι εἶναι ἀπαραίτητοι, ἀλλ’ αἱ ἀπαιτήσεις εἶναι πολὺ μεγάλαι. Οἱ ὑπάλληλοι εἶναι διεσπαρμένοι καθ’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα, εἶναι ὅλοι ἔκτακτοι, καὶ κατάγονται ἀπὸ περιφερείας ἄλλας ἐκείνων εἰς τὰς ὁποίας ὑπηρετοῦν. Ὅλα αὐτὰ λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν αἱ ὑπηρεσίαι καὶ κρίνουν ποιὸς πρέπει νὰ ἀπολυθῇ.

§149Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Τὸν ἀπολύσατε διὰ πολιτικοὺς λόγους καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα. (Θόρυβος).

§150Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε. Παρὰ τὰς διαμαρτυρίας σας δὲν ἀπελύθη διὰ κομματικοὺς λόγους. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον σκέλος τῆς ἐπερωτήσεως, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν ἴδιον τὸν ἐπερωτῶντα, οὗτος σᾶς ἔδωσε μόνος του τὴν ἐξήγησιν τῶν λόγων τῆς μεταθέσεώς του καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τοὺς ἀναπτύξω ἐγώ. Ὁ κ. συνάδελφος ἀνέπτυξε μίαν δρᾶσιν πέραν τῶν στενῶν ὁρίων δράσεως ἑνὸς ὑπαλλήλου καὶ δὴ ἐπιστήμονος ἰατροῦ. Αἱ διαμαρτυρίαι ἦσαν ἐπίμονοι μέχρι τοῦ σημείου ὥστε ἕνας πρώην βουλευτὴς νὰ ἐγγράψῃ ἐπερώτησιν διότι ἐξηκολούθει παραμένων εἰς τὴν θέσιν του καί δὲν περιωρίζετο εἰς τὰ αὐστηρῶς ὑπηρεσιακά του καθήκοντα. Βεβαίως ἐὰν ὁ βουλευτὴς αὐτὸς ἀνῆκεν εἰς τὸ ἴδιον κόμμα μὲ τὸν κύριον Νομίατρον ἀσφαλῶς δὲν θὰ εἶχε κανένα λόγον νὰ ἐπιμένῃ. Ἐπιέσθην δὲ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε ἠναγκάσθην ἐπανειλημμένως νὰ τὸν καλέσω εἰς τὸ γραφεῖον καὶ νὰ τοῦ εἴπω ὅτι ὁ ἰατρὸς εἶναι καλός, ἀλλ’ ὅτι δυστυχῶς ἐκφεύγει τῶν ὁρίων τῶν καθηκόντων του καὶ θὰ ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ μὴν τὸν ἀφήσω ἐκεῖ ὅπου ὑπηρετεῖ ἀλλὰ νὰ τὸν μεταθέσω κάπου ἀλλοῦ ὁπόθεν δὲν κατάγεται καὶ ὅπου ἀσφαλῶς θὰ ἔπαυε νὰ πολιτεύεται. Καὶ ἐπειδὴ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὑπῆρχον κεναὶ θέσεις καὶ ἦτο ἀπαραίτητος ἡ πλήρωσίς των, ὅπως π. χ. εἰς τὴν Πιερρίαν ἡ ὁποία μαστίζεται ἀπὸ ἀσθενείας, ἐνῷ εἰς τὴν Κεφαλληνίαν δὲν συμβαίνει τοῦτο, ἐνόμισα ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ συμπληρώσω τὴν θέσιν αὐτὴν διὰ τοῦ κυρίου νῦν συναδέλφου.

§151Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν νομίζετε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἡ ἐνέργεια ὅπως ἐγένετο, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ καθιερωμένα ὑπὸ τῶν νόμων καὶ τῶν παραδόσεων τῶν διοικητικῶν; Ἦλθεν ἕνας βουλευτὴς καὶ σᾶς εἶπεν ὅτι ὁ Νομίατρος πολιτεύεται, ὅτι ὁ Νομίατρος ἐξεφώνησεν ἕνα λόγον, μὴ ἀρκεσθεὶς νὰ ἐπαινέσῃ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἐξέλιπεν, ἀλλὰ καὶ ἐπιτεθεὶς ἐναντίον πολιτικῶν προσώπων τὰ ὁποῖα ζοῦν. Ἐὰν αὐτὸ ἦτο ἐπαρκὴς λόγος διὰ νὰ παύσῃ ἐκτελῶν τὰ καθήκοντά του εἰς τὴν Κεφαλληνίαν, ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐπαρκὴς λόγος διὰ νὰ παύσῃ ἐκτελῶν τὰ καθήκοντά του καὶ ἐκεῖ ὅπου ἐτοποθετήθη. Ἀλλ’ ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἐσκέφθητε πῶς νὰ ἱκανοποιήσητε τὸν κ. Ρουχωτᾶν, ὁ ὁποῖος ἤθελε νὰ ξεφορτωθῇ τὸν κ. Λιβαδᾶν ἀπὸ τὴν Κεφαλληνίαν καὶ ἀδιαφορήσατε διὰ τὴν Κατερίνην εἰς τὴν ὁποίαν ἐστείλατε Νομίατρον, τὸν ὁποῖον σεῖς ἐχαρακτηρίζατε ὡς ἐξερχόμενον ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς ὑπηρεσιακῆς του ἀποστολῆς. Δὲν νομίζετε ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνουν ἀνακρίσεις; Δὲν ὑπάρχουν νόμοι εἰς τὸ Κράτος αὐτὸ οἱ ὁποῖοι νὰ προβλέπουν τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ γίνῃ ἡ δίωξις ἑνὸς ὑπαλλήλου πταίσαντος; Ὁ κ. Λιβαδᾶς εἶναι φίλος μου στενὸς καὶ τιμῶ βαθύτατα τὸν πατριωτισμόν του. Εἶναι πιθανὸν νὰ ἔπταισε. Ἀλλὰ τὸ πταῖσμα ἔχετε σεῖς, διότι ἐδέχθητε, ὡς Ὑπουργός, νὰ τὸ κάμετε, χωρὶς προηγουμένως νὰ γίνῃ μία διοικητικὴ ἔρευνα. Αὐτὸ εἶναι τὸ κράτος δικαίου; Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ τακτικὴ αὐτή, ἐπὶ τῇ βάσει πληροφοριῶν νὰ μετατίθεται ἕνας ὑπάλληλος ἀπὸ τὸν τόπον εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκεται.

§152Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Ἐπ’ αὐτῶν, κ. συνάδελφοι, ἔχω νὰ ἀπαντήσω τὰ ἑξῆς. Ὁ κ. Νομίατρος δὲν ἠδύνατο νὰ πολιτευθῇ εἰς τὴν Κατερίνην διότι ἡ περιφέρεια ἦτο ξένη, ἐκτὸς τοῦ κύκλου τῶν δικαιωμάτων του ὡς ἦτο ἡ Κεφαλληνία. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον μέρος τῶν λεχθέντων, λόγῳ τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ τῶν Νομιάτρων, ἐθεώρησα ὅτι θὰ ἦτο ἀπώλεια ἡ ἀπόλυσις ἔστω καὶ ἑνὸς Νομιάτρου, ὁ ὁποῖος δὲν ἔπραττε ἀπολύτως τὸ καθῆκον του, τὸ ὁποῖον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀνεχθῶμεν μέχρις ὅτου ἐξέλθουν οἱ 114 Νομίατροι ἀπὸ τὴν Σχολήν. Οὔτε εἶναι εὔκολον νὰ εὕρωμεν Νομιάτρους μὲ τὸν μισθὸν τὸν ὁποῖον δίδομεν καὶ τὴν ἀπαγόρευσιν νὰ μὴ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμά των. Αὐτὸς ἦτο ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν τὸν ἀπεμάκρυνα ὁριστικῶς, παρὰ τὰς εἰσηγήσεις τῆς ὑπηρεσίας, διότι ἐφ’ ὅσον ἦτο πολὺ καλὸς εἰς τὰ καθήκοντά του τὰ ἐπιστημονικὰ θὰ ἦτο χρήσιμος εἰς μίαν περιφέρειαν, ὅπου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποδίδῃ ὡς ἐπιστήμων καὶ νὰ μὴ ἀποδίδῃ ὡς πολιτικός. Ἦτο ἅλυσος καταγγελιῶν αἱ ὁποῖαι μοῦ ὑπεβλήθησαν, ἦσαν 5, 10, 100· δὲν ἦσαν ἐξ ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ παρέλθουν ἀπαρατήρητοι καὶ ἐγὼ εἶχα πεισθῆ ὅτι ὁ κ. συνάδελφος παρεσκεύαζε τὸ ἔδαφος, διὰ νὰ ἐκλεγῇ βουλευτής, ὅπερ καὶ ἐγένετο. (Χειροκροτήματα).

§153Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Καὶ πάλιν δηλῶ, κ. συνάδελφε, ὅτι τὴν οἰκογένειαν Ζαΐμη, δὲν τὴν σέβομαι μόνον ἐγώ, τὴν σέβεται ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς καὶ ἰδιαιτέρως οἱ Κεφαλλῆνες καὶ ὅλη ἡ Ἑπτάνησος, διότι ὅταν μετὰ τὴν Ἀγγλικὴν κατοχὴν ἡνώθημεν μὲ τὴν Ἑλλάδα, ὁ Θρασύβουλος Ζαΐμης ἦλθε καὶ παρέλαβε τὰς Νήσους. Διὰ τοῦτο λυποῦμαι διότι ἕνα γόνον τῆς οἰκογενείας αὐτῆς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαψεύσω. Εἶναι ψέμμα ποὺ μὲ συνεβούλευσε. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι πρώτη φορὰ ποὺ τὸν ἀντίκρυσα ὡς Ὑπουργὸν ἦτο ὅταν μὲ εἶχε μεταθέσει, μετὰ 20 ἡμέρας ποὺ τὸν εἶδα εἰς τὰς Πάτρας. Οὔτε εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ πολιτικοῦ του φίλου ποὺ ἐπῆγα, οὔτε μοῦ εἶπε, κ. Λιβαδᾶ, σὲ συμβουλεύω νὰ προσέξῃς. Σᾶς τὸ βεβαιῶ ἐπὶ τῷ λόγῳ τῆς τιμῆς μου καὶ ἂς καταθέσῃ τὸ ἀντίθετον. Καὶ ἐκεῖ μὲ ἐβεβαίωσεν ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τοῦ συνέστησε νὰ μὲ μεταθέσῃ ἐκ Κεφαλληνίας ὠθούμενος ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ρουχωτᾶ. Εἶπεν ὅτι στερούμεθα Νομιάτρων, τὸν ἐβεβαίωσα, ὅμως κατηγορηματικῶς, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ ὑπάγω ἐκεῖ ποῦ μὲ ἔστειλεν, διότι καὶ προσβολὴ μοῦ ἦτο καὶ εἰς τὴν Κεφαλληνίαν ἔτυχε νὰ ἔχω μίαν περιουσίαν τὴν ὁποίαν δὲν ἠμποροῦσα νὰ ἐγκαταλείψω.

§154Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Ἐδώσατε ὅρκον καὶ ἔπρεπε νὰ ἐκτελέσητε τὴν διαταγὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας.

§155Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔδωσεν ὅρκον νὰ κάμῃ τὸ καθῆκον του καὶ ὄχι νὰ κάμῃ ὅτι θέλει τὸ κόμμα του. Ὁ κ. Κοθρῆς μοῦ εἶπε: «σὲ παρακαλῶ πήγαινε δι’ ὀλίγον καιρὸν καὶ θὰ σὲ φέρω πίσω ἐγώ». Τοῦ εἶπα, δὲν ἠμπορῶ νὰ ὑπάγω εἰς τὴν Μακεδονίαν, ἔχω μίαν κτηματικὴν περιουσίαν τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐγκαταλείψω, μοῦ ἐπρότεινε νὰ μὲ μεταθέσουν εἰς τὸν Πύργον καὶ τοῦ εἶπα, οὔτε εἰς τὸν Πύργον πηγαίνω. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ὁ προσωπικὸς σύνδεσμος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μὲ τὸν κ. Ρουχωτᾶν, τὸν τέως βουλευτήν, τὸν ἐξηνάγκασε νὰ πράξῃ ὡς ἔπραξε καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ἐγλύτωσε ἐκεῖνον καὶ ἔφερε ἐμένα εἰς τὰ βάσανα. (Γέλωτες). Ὑποθέτω ὅτι τὸ ἀξίωμα τοῦ βουλευτοῦ εἶναι τὸ μεγαλύτερον ἀξίωμα ποὺ ἠμποροῦσε νὰ δώσῃ τὸ Ἔθνος μας εἰς κάθε ἕνα, ἀλλὰ εἶναι κουραστικὸν καὶ δι’ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν τόσας ἄλλας φροντίδας, πράγματι εἶναι ἡρωϊσμὸς νὰ ἀντεπεξέλθουν. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι 600.000 ἐξόδευσα ὅλες–ὅλες, καθ’ ὅλην τὴν προεκλογικήν μου περιοδείαν ἐπὶ 25 ὅλας ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἐξελέγην μέχρι σήμερον 15 φορὲς ἐπῆγα εἰς τὴν πατρίδα μου, τὴν Κεφαλληνίαν, διὰ νὰ ἔρχωμαι εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς κατοίκους τῆς νήσου μου. Πάντοτε ἔκαμα καὶ κάμω τὸ καθῆκον μου καὶ ἀντὶ νὰ δικαιολογεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς διατὶ μὲ μετέθεσε, καλλίτερα νὰ βγάλῃ ἔνταλμα 3.920.000 διὰ νὰ πληρώσῃ τὴν βενζίνην ποὺ χρεωστεῖ ἡ Νομιατρικὴ Ὑπηρεσία Κεφαλληνίας, ὅταν μὲ πλήρη κίνδυνον τῆς ζωῆς μου ἔκανα τιμίως τὸ καθῆκον μου.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§157ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.45′ μ. μ.).