1951.12.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 25η

Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. (Κατόπιν τῆς ὑπὸ τοῦ ἐκλογοδικείου ἀκυρώσεως τῆς ἐκλογῆς τῶν: 1) Στ. Σαράφη 2) Μιχαὴλ Χατζημιχάλη, 3) Μ. Τσιμπουκίδη, 4) Ἀντ. Ἀμπατιέλου, 5) Ἐμμαν. Πρωϊμάκη, 6) Κ. Γαβριηλίδη, 7) Ἰ. Ἰμβριώτη, 8) Ν. Τσόχα καὶ 9) Ἠλία Ἡλιοῦ, προσέρχονται οἱ καταλαμβάνοντες τὰς οὕτω κενωθείσας θέσεις βουλευταὶ κ. κ. Σπηλιόπουλος Γ., Εὐφραιμίδης Β., Μπριλλάκης Α., Κατερίνης Π., Μάντακας Ε., Πασσαλίδης Ι., Καραμαούνας Λ., Βλαμόπουλος Θ., Σῖμος Γ. καὶ δίδουν τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καθοριζόμενον ὅρκον, ἔχοντα οὕτω: «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος νὰ φυλάττω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου»).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατετέθησαν εἰς τὸ Προεδρεῖον αἱ ἑξῆς δηλώσεις. «Πρὸς Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα. Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ τοῦ Κόμματος τῆς Ἑνιαίας Δημοκρατικῆς Ἀριστερᾶς (ΕΔΑ), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ δηλώσωμεν ὑμῖν, συμφώνως τῷ Κανονισμῷ τῆς Βουλῆς, ὅτι ἀποτελοῦμεν κοινοβουλευτικὴν ὁμάδα, ἐκπροσωπουμένην ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς ΕΔΑ κ. Ἰωάννου Πασσαλίδη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1951. Οἱ δηλοῦντες Ι. Πασσαλίδης, Μάντακας Ε., Θ. Βλαμόπουλος, Γ. Σπηλιόπουλος, Β. Ἐφραιμίδης, Μπριλλάκης Ἀντώνιος, Κατερίνης Παναγιώτης, Γ. Σῖμος». «Πρὸς τὸν Ἀξιότιμον Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Κύριε Πρόεδρε, Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω εἰς ὑμᾶς συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 6 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ κόμμα τῶν Ἀριστερῶν Φιλελευθέρων. Μετὰ τιμῆς Λεωνίδας Καραμαούνας Βουλευτὴς Θεσσαλονίκης». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Μανέντης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§3Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ Μεσσηνίας κ. κ. Γ. Κοσμᾶς καὶ Α. Σχινᾶς καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Μεσσήνης, διαμαρτυρομένης δι’ ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν πρὸς συντήρησιν Ταγμάτων Ἀσφαλείας διαλυθέντων ἤδη κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων τῶν ἰδιωτικῶν Λεωφορείων Αὐτοκινήτων Χίου, αἰτούντων τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου 1631. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Προέδρων τῶν κοινοτήτων Καινούργιου Χωριοῦ, Μεσοχωρίου καὶ Πηδάσο, ζητούντων ὅπως τὰς δαπάνας συντηρήσεως τοῦ Σώματος Ἀγροφυλακῆς ἀναλάβη ἐξ ὁλοκλήρου τὸ Κράτος. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Σκοπέλου, ζητοῦντος τὴν ἀποκατάστασιν τῆς προπολεμικῆς συγκοινωνίας τῶν Σποράδων, διὰ μικρῶν ἀτμοπλοίων ἢ τῆς ὀλιγώτερον δαπανηρᾶς ἐξυπηρετήσεώς των, διὰ τῶν πλοίων τῶν ἐκτελούντων τὴν γραμμὴν Χαλκίδος–Βόλου. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Σ. Θεοτόκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Κερκύρας, διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην αὔξησιν ἐνοικίων. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν ὀρυζοπαραγωγῶν Ἠλείας καὶ Ὀλυμπίας, ζητούντων ἄμεσον παραλαβὴν παρὰ τοῦ κέντρου συγκεντρώσεως, ὀρύζης ὑγρασίας 16 βαθμῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Β. Μητσόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν γεωργικῶν πιστωτικῶν συν)σμῶν Διδυμοτείχου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ ἐπαρκῆ χρηματοδότησιν τῆς ΑΤΕ διὰ τὴν χορήγησιν σιτοκαλλιεργητικῶν δανείων καὶ διὰ μελετωμένην εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κριθῆς καὶ ἀραβοσίτου διὰ ζωοτροφάς. Ὁ βουλευτὴς Ἔβρου κ. Β. Μητσόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν γεωργικῶν συν)σμῶν Διδυμοτείχου, διαμαρτυρομένων διὰ ἔγκρισιν παροχῆς καλλιεργητικῶν δανείων 10.000 δρχ. κατὰ στρέμμα καὶ ζητούντων τὴν αὔξησιν τῆς καλλιεργητικῆς πιστώσεως εἰς τὴν καθαρῶς γεωργικὴν περιφέρειάν των, διὰ τῆς παροχῆς 50.000 δρχ. τοὐλάχιστον κατὰ στρέμμα. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς καὶ Νήσων κ.κ. Ε. Σαββόπουλος καὶ Δ. Ἀλιπράντης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συλλόγου Σπουδαστῶν Ἀνωτάτης Σχολῆς Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορικῶν Ἐπιστημῶν, ζητούντων ἴσην μεταχείρισιν εἰς τὰς ἐξετάσεις μὲ τοὺς φοιτητὰς τοῦ Πανεπιστημίου. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Εἰσπρακτόρων Ἰδιωτικῶν Λεωφορείων Πειραιῶς, ζητούντων κατοχύρωσιν τοῦ ἐπαγγέλματός των. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἱεροψαλτῶν Καλαμῶν, ζητοῦντος ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἱεροψαλτῶν κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνου κ. Γ. Βούλγαρης ἢ Βουλγαράκης καταθέτει ἀναφορὰν μικροεπαγγελματιῶν τῆς Κοινότητος Μυλοποτάμου Κρήτης, ζητούντων ἀπαλλαγήν των ἀπὸ τὰς πρὸς τὸ ΤΕΒΕ ὑποχρεώσεις των καὶ τὴν προαιρετικὴν ἐγγραφὴν τῶν μικροεπαγγελματιῶν εἰς αὐτό. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Χ. Σκουτέρης καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιτροπῆς κατοίκων Δήμου Ἀχαρνῶν καὶ τῶν Κοινοτήτων Ἁγίων Ἀναργύρων καὶ Νέων Λιοσίων, ζητούντων μετατροπὴν τοῦ σχεδίου τῆς ἐναερίου γραμμῆς μεταφορᾶς ἠλεκτρισμοῦ ἀπὸ Ἀλιβερίου εἰς Ἀθήνας. Ὁ Σύνδεσμος Θυμάτων Πολέμου 1912–49, καὶ οἱ σύνδεσμοι ἀναπήρων 1912–22 καὶ 1940–44 Μαγνησίας ζητοῦν ἄρσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου διὰ τὰς οἰκίας καὶ καταστήματα ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Τὸ Παγκύπριον Ἐμπορικὸν Λύκειον ζητεῖ ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ ὑποβληθέντος ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας νομοσχεδίου καθ’ ὃ οἱ ὑπηρετοῦντες ἐν Κύπρῳ καὶ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ ἐξομοιοῦνται μὲ τοὺς ἐν Ἑλλάδι συναδέλφους των. Ὁ Ν. Βάρθας ἀπόστρατος ἀντιστράτηγος κάτοικος Κερκύρας ζητεῖ ὅπως οἱ τραυματίαι οἱ φέροντες καταφανῆ τὰ τραύματά των καὶ μὴ τυχόντες διακρίσεώς τινος κατὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων λάβωσιν πλήρη τὴν σύνταξιν τοῦ βαθμοῦ των. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ διαβιβασθεισῶν ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κερκύρας κ. Σ. Θεοτόκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7647 τῆς 4 Δεκεμβρίου ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 132 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κερκύρας κ. Σ. Θεοτόκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὰ ὑπὸ τῶν διαφόρων κατηγοριῶν συνταξιούχων ὑποβληθέντα ὑπομνήματα καὶ ἐφ’ ὅσον εὕρῃ ταῦτα δίκαια, θὰ προέλθῃ εἰς τὴν τροποποίησιν τοῦ Α.Ν. 1854 τοῦ 1951 «περὶ ἀπονομῆς τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων» ἔστω καὶ ἂν παραστῇ ἀνάγκη νὰ μειωθῇ τὸ ὑπὸ τοῦ νόμου τούτου ὁριζόμενον ποσοστὸν συνταξίμου μισθοῦ, ὅπερ ὡς γνωστὸν ἀνέρχεται σήμερον εἰς τὰ 80% τῶν ἀποδοχῶν ἐνεργείας τῶν ὑπαλλήλων καὶ στρατιωτικῶν.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πρεβέζης καὶ Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένη. 1. Κατὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ κατὰ τῶν συμμοριτῶν ἀγῶνος, ἡ Στρατ. Ὑπηρεσία εὑρέθη πλειστάκις εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ προβῇ εἰς ἀναγκαστικὰς μισθώσεις κτηνῶν συμφώνως τῷ Ν. 4449)29. 2. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τοιούτων μισθώσεων καὶ μετὰ τὴν λύσιν τούτων τηρουμένης τῆς νομίμου διαδικασίας, κατεβάλλετο πάντοτε ἡ ἀποζημίωσις. 3. Περιπτώσεις μὴ ἐγκαίρου ἀποζημιώσεως παρουσιάσθησαν, ὅτε οἱ ἰδιοκτῆται τῶν κτηνῶν, διὰ ν’ ἀποφύγωσι τὴν ἐπίταξιν τούτων ἢ τὴν πιθανότητα ν’ ἀκολουθήσωσιν αὐτὰ ὡς ἡμιονηγοί, ἐκρύπτοντο κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς μισθώσεως, εἶτα δὲ φοβούμενοι τὰς συνεπείας ἠρκοῦντο μετὰ παρέλευσιν ἀρκετοῦ χρόνου, ὅταν πλέον ἡ μίσθωσις εἶχε λήξει, εἰς τὴν παραλαβὴν τῶν κτηνῶν των ἀπὸ τοὺς κατὰ τόπους Ἀστυνομικοὺς Σταθμούς, ὅπου ἐφυλάσσοντο τὰ λυόμενα τῆς ἐπιτάξεως. 4. Διὰ τὰ φονευόμενα κατὰ τὰς ἐπιχειρήσεις κτήνη καὶ μὴ ἐπιστρεφόμενα εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ ὑφίστανται στοιχεῖα κυριότητος τούτων, ἐφ’ ὅσον κατὰ τὴν ἐπίταξιν δὲν παρουσιάσθησαν οἱ κύριοι ἢ κάτοχοι αὐτῶν, καὶ κατὰ τὸ διαρρεῦσαν χρονικὸν διάστημα διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους δὲν ἐμερίμνησαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς τύχης τῶν κτηνῶν των. 5. Οὗτοι μετὰ παρέλευσιν μακροῦ χρόνου ἐγείρουν ἀξιώσεις δι’ ἀποζημίωσίν των, ὅτε αἱ ἐνεργήσασαι τὴν μίσθωσιν Μονάδες διελύθησαν καὶ οἱ Ἀξιωματικοί των ἀπελύθησαν ἢ μετετέθησαν καθισταμένης οὕτω ἀδυνάτου τῆς ἐξακριβώσεως τῶν ἰσχυρισμῶν των. 6. Εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην τῆς μὴ ὑπάρξεως πλήρων στοιχείων ἡ Στρατιωτικὴ Ὑπηρεσία παραπέμπει τοὺς ἐνδιαφερομένους εἰς τὰ κατὰ Νομοὺς Διοικητικὰ Δικαστήρια Στρατ. Ἐπιτάξεων. 7. Ἡ παραπομπὴ αὕτη τυγχάνει νόμιμος καὶ ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐνδιαφερομένων καθ’ ὅσον ἡ Στρατιωτικὴ Ὑπηρεσία ἀδυνατεῖ λόγῳ ἐπαρκῶν στοιχείων νὰ τοὺς ἀποζημιώσῃ. 8. Αἱ ἀποφάσεις τῶν Διοικητικῶν Δικαστηρίων εἰσὶν ὑποχρεωτικαὶ δι’ ἀμφότερα τὰ μέρη. Ἀθῆναι τῇ 30–11–51. Ὁ Ὑπουργὸς Ναύαρχος Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ Πρεβέζης καὶ Ἄρτης κ. Δ. Καραντζένη. 1. Τὰ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Α.Ν. 1919]51 προβλεπόμενα πιστοποιητικὰ συμμετοχῆς εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντίστασιν δὲν δύναται νὰ χορηγήσῃ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Γ.Ε.Σ, διότι δὲν συνετάχθησαν εἰσέτι οἱ ὑπὸ τοῦ ἄρθρ. 8 τοῦ Α.Ν. 971]49 προβλεπόμενοι πίνακες ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. 2. Ἡ μὴ σύνταξις τῶν ἀνωτέρω πινάκων ὀφείλεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν μὴ ὑποβολὴν ὑπὸ ἐνίων ἐκ τῶν ἀναγνωρισθεισῶν ὀργανώσεων καὶ ἐθνικῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων τῶν ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρου ἄρθρου προβλεπομένων ὀνομαστικῶν καταστάσεων τῶν μελῶν των, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, διότι ἡ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Α.Ν. 971]49 προβλεπομένη Ἐπιτροπὴ μετὰ τὴν διάλυσιν τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς τέως Γ.Δ.Υ.Σ. ὧν οἱ προϊστάμενοι ἦσαν μέλη αὐτῆς, αὕτη δὲ ἦτο συγκροτημένη κατὰ νόμον. (Καταργηθέντων τοῦ Δ. Κλάδου τῆς ΔΙ καὶ Δ3 Δ)νσεων). 3. Ἤδη διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α.Ν. 1919]51 ἀνεσυγκροτήθη ἡ ἐν λόγῳ Ἐπιτροπὴ εἰς ἐκτέλεσιν τούτου ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 851093]15–10–51 διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης δι’ ἧς ὡρίσθησαν ὀνομαστικῶς τὰ μέλη αὐτῆς καὶ ἥτις ἤρξατο τῶν ἐργασιῶν της. 4. Ἅμα ὡς θὰ συνταχθῶσιν οἱ ὡς ἄνω πίνακες τότε τὸ Γ.Ε.Σ. θὰ χορηγῇ εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους τὰ ἐν λόγῳ πιστοποιητικὰ διὰ τὴν προώθησιν τῶν συνταξιοδοτικῶν ὑποθέσεων. Ἀθῆναι τῇ 30–11–51 Ὁ Ὑπουργὸς Ναύαρχος Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ Γʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 77 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου. 1) Τὰ ζητήματα ἀπονομῆς κλπ. συντάξεων χειρίζεται ἡ Γενικὴ Δ)σις Δημοσίου Λογιστικοῦ. 2) Ἁρμόδιον ἐν προκειμένῳ τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Ἀθῆναι τῇ 5 Δεκεμβρίου 1951 Ὁ Ὑπουργὸς Ναύαρχος Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ Δʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 177 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνη. 1) Τὸ ΓΕΣ ἀπησχόλησε πρὸ πολλοῦ τὸ πρόβλημα ἀπολύσεων τῶν ὑπηρετούντων ἐφέδρων μεγάλων κλάσεων ἀπὸ τοῦ παρελθόντος δὲ Ὀκτωβρίου ἐτέθησαν εἰς ἐφαρμογὴν τὰ ἀποφασισθέντα μέτρα διὰ τῆς ἀπολύσεως ὁπλιτῶν κλάσεως 1940 οἵτινες συνεπλήρωσαν 18μηνον ὑπηρεσίαν. 2) Διὰ τὰς κλάσεις 41–42 ἁπάντων τῶν ὅπλων καὶ 43 πεζικοῦ τελεῖ ὑπὸ ἔκδοσιν Ε.Δ.Υ.Ε.Θ.Α. καθ’ ἣν ἀπολύονται οἱ συμπληροῦντες. α) Ἐκ τῶν κλάσεων 41 καὶ 42 18μηνον ὑπηρεσίαν διὰ τὸ πεζικὸν καὶ 24μηνον διὰ τὰ λοιπὰ ὅπλα καὶ Σώματα. β) Ἐκ τῆς κλάσεως 43 μόνον πεζικοῦ 21 μηνῶν ὑπηρεσίαν. 3) Οἱ τῶν ἄλλων ὅπλων πλὴν τοῦ πεζικοῦ κλάσεως 1943 καὶ οἱ τῆς κλάσεως 1944 προβλέπεται ν’ ἀπολυθοῦν μελλοντικῶς, μὴ καθισταμένης δυνατῆς τῆς ἀπὸ τοῦδε ἀπολύσεως ἄνευ κινδύνου μειώσεως τῆς μαχητικότητος τῶν μονάδων. Ἀθῆναι τῇ 10–12–1951 Ὁ Ὑπουργὸς Ναύαρχος Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ Εʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 120 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Π. Κερασσώτη. 1: Προμηθείας 750 χιλ. 20% ζευγῶν μαλλίνων ποδείων. Ὁ διαγωνισμὸς ἐγένετο ὑπὸ τῆς Α.Ε.Π.Υ.Σ. τὴν 6ην Ὀκτωβρίου 1951. Ἔλαβον μέρος ὀκτὼ (8) βιομηχανίαι. Προσφερθεῖσαι τιμαὶ κατὰ τὸν διαγωνισμόν. α) Παρὰ τῇ Α. Ε. Ἀναστασοπούλου 15.000 δρ. κατὰ ζεῦγος καὶ διὰ 300.000 ζ. ποδείων μόνον. β) Διὰ τὸ ὑπόλοιπον 450.000 ζ. ποδείων ἐδόθησαν τιμαὶ παρὰ τῶν ἑτέρων ἑπτὰ (7) βιομηχανιῶν κυμαινόμεναι ἀπὸ 16–17.000 κατὰ ζεῦγος. Ἐγένοντο δύο συσκέψεις εἰς τὸν Εʹ. Κλάδον πρὸ τῆς κατακυρώσεως τοῦ διαγωνισμοῦ ἤτοι τὴν 8ην καὶ 9ην Ὀκτωβρίου καθ’ ἃς οἱ Βιομήχανοι κατόπιν ἐπιμόνων διαπραγματεύσεων καὶ μετὰ πολλὰς ἀντιρρήσεις τούτων ἐδέχθησαν ὅπως ὑποβιβάσουν τὰς τιμάς των εἰς τὴν τιμὴν τῶν 14.800 δραχ. κατὰ ζεῦγος. Συνεπῶς ἐκ τῆς τοιαύτης ἐνεργείας τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Γ.Ε.Σ. ὄφελος προσεγένετο πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ οὐχὶ ζημία. Τὸ ὄφελος δὲ τοῦτο ἀνέρχεται εἰς 750.000.000 δραχ. ἂν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ τιμὴ τοῦ τελευταίου μειοδότου, τοῦ προσφέροντος ταύτην διὰ μέρος μόνον τῆς ὅλης ποσότητος. Ἂν δὲ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν αἱ τιμαὶ τῶν λοιπῶν μειοδοτῶν διὰ τὴν ὑπόλοιπον ποσότητα τὴν καὶ μείζονα, τὸ ὄφελος τοῦτο ὑπερβαίνει τὸ 1.500.000.000 δραχμ. Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ διαγωνισμοῦ 6–10–51 αἱ τιμαὶ τῶν τόπς—φίνες 58 ἦσαν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν 150 πεννῶν κατὰ λίμπραν, κατὰ δὲ τὴν ἡμέραν τοῦ κλεισίματος συμφωνίας—δύο ἢ τρεῖς ἡμέρας μετὰ τὸν διαγωνισμὸν—ὑπῆρχε τάσις ἀνυψώσεως τῶν τιμῶν. Πρέπει δὲ νὰ εἶναι γνωστὸν εἰς τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὰ ζητήματα ταῦτα, πόσον ἀσταθεῖς ὑπῆρξαν καὶ εἶναι αἱ τιμαὶ τῶν ἐρίων εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ πόσον ἀπότομοι καὶ ἁλματικαὶ ὑπῆρξαν αἱ ὑψώσεις κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ μετὰ τὸ ζήτημα τῆς Κορέας. Εἶναι χαρακτηριστικά, καὶ δέον νὰ ἀναφερθῶσιν, τὰ ἑξῆς ἀριθμητικὰ δεδομένα. Ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου 1950—ἔναρξις τοῦ πολέμου εἰς Κορέαν—μέχρι τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1951 αἱ τιμαὶ τῶν ἐρίων ηὐξήθησαν κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ, ὑπερετριπλασιάσθησαν. Ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου 1951 μέχρι τὸ δεύτερον 10ήμερον τοῦ Σεπτεμβρίου αἱ τιμαὶ ἐπίσης ἁλματωδῶς ὑπεβιβάσθησαν κατελθοῦσαι εἰς ἐπίπεδα ἐλαφρῶς κατώτερα καὶ τῶν πρὸ τῆς Κορέας τοιούτων. Ἀπὸ τοῦ τελευταίου δεκαημέρου τοῦ Σεπτεμβρίου ἤρχισε νέα ὑπερτίμησις καθημερινὴ σχεδὸν μὲ συνεχεῖς τάσεις ἀνόδου. Ἀνάλυσις κόστους ἑνὸς ζεύγους μαλλίνων ποδείων Πρὸ πάσης κατακυρώσεως ὁ Εʹ Κλάδος διὰ τοῦ ἁρμοδίου γραφείου του προβαίνει βάσει τῶν πληροφοριῶν του ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν ἐρίων τὸπς εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ τῶν ὑπ’ ὄψιν του διαφόρων ἄλλων στοιχείων, εἰς τὴν σύνταξιν κοστολογίου πρὸς σύγκρισιν τῶν ἑκάστοτε ὑπὸ τῶν προμηθευτῶν προσφερομένων τιμῶν. Μὲ βάσιν ὅθεν τὰς τιμὰς τῶν τὸπς κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ διαγωνισμοῦ 150 πένναι κατὰ λίμπραν καὶ τῶν λοιπῶν στοιχείων ἤτοι: φῦραι νηματοποιήσεως, φῦραι πλοκῆς, ἐργατικῶν, γενικῶν ἐξόδων, κέρδους βιομηχανικοῦ, ὑπολογιζομένων τούτων οὐχὶ κατὰ τὰς ἀπόψεις τῶν βιομηχάνων ὄχι βιομηχάνων ἀλλὰ αἰσθητῶς κατωτέρων, τὸ κοστολόγιον τῶν ποδείων ἔχει ὡς κάτωθι: α) Βάρος κατὰ ζεῦγος ἑτοίμων ποδείων 105 γραμμ. β) Προσαύξησις λόγω φύρας πλοκῆς καὶ νηματοποιήσεως τῶν τόπς, ἀναβιβάζει τὴν ἀπαιτουμένην ποσότητα τόπς κατὰ ζεῦγος εἰς 132.5 γραμμ. γ) Τιμὴ τόπς 150 πέννας ἀνὰ λίμπραν, ἢ ἀνὰ χιλιόγραμμον 57.750 δρχ.

Κατασκευαστικὰ

Οὕτω τὸ συντηρητικὸν τοῦτο κοστολόγιον εἶναι κατὰ 2.104 δραχ. ἀνώτερον τῆς ἐπιτευχθείσης τιμῆς. Προφανῶς τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι αἱ Βιομηχανίαι θὰ ὑπελόγισαν καὶ ἐπὶ μέρους πρώτης ὕλης κτηθείσης μὲ κατωτέρας τιμὰς καὶ δὲν ἐπέμειναν ἀπολύτως εἰς τὴν τήρησιν τοῦ νόμου τῆς ἀντικαταστάσεως. Σύγκρισις τῆς ἐπιτευχθείσης τιμῆς ὑπὸ Γ.Ε.Σ. καὶ τῆς ὑπὸ Φανέλλας Στρατιώτου τοιαύτης. Κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ διαγωνισμοῦ ὑπὸ τῆς Φανέλλας τοῦ Στρατιώτου 20–9–51 τὰ τόπς τῆς αὐτῆς ποιότητος ἦσαν εἰς 105 πέννας ἀνὰ λίμπραν ἤτοι κατὰ 30% περίπου κάτω τῆς τιμῆς τοῦ διαγωνισμοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ. Ἐπὶ πλέον αἱ τιμαὶ τῆς Φανέλλας τοῦ Στρατιώτου δὲν ὑπόκεινται εἰς κρατήσεις οὔτε τοῦ Φ.Κ.Ε. Τὰ συμπεράσματα τῆς συγκρίσεως καθίστανται φανερά. 2. Προμήθεια 76.000 + 20% μαλλίνων χειροκτίων. Ὁ διαγωνισμὸς ἐγένετο ὑπὸ τῆς Α.Ε.Π.Υ.Σ. τὴν 6ην Ὀκτωβρίου 1951 ὁμοῦ μετὰ τῶν μαλλίνων ποδείων. Ἔλαβον μέρος εἷς καὶ μόνον μειοδότης Α.Ε. Ἀναστασόπουλος. Προσφερθεῖσα τιμὴ δρχ. 17.000 κατὰ ζεῦγος δι’ ὁλόκληρον τὴν ποσότητα. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἡ ἐνέργεια τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Γ.Ε.Σ. ὑπῆρξε τοιαύτη ὥστε ὄφελος προσεγένετο πρὸς τὸ Δημόσιον καὶ οὐχὶ ζημία. Τὸ ὄφελος δὲ τοῦτο ἀνέρχεται εἰς 76.000.000 δρχ. ἂν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ τιμὴ τοῦ μειοδότου. Ἀνάλυσις κόστους ἑνὸς ζεύγους μαλλίνων χειροκτίων. Ὅπως διὰ τὰ μάλλινα ποδεῖα, οὕτω καὶ διὰ τὰ χειρόκτια ὁ Εʹ κλάδος προέβη βάσει τῶν πληροφοριῶν του καὶ τῶν τιμῶν τῶν ἐρίων τόπς εἰς τὴν σύνταξιν κοστολογίου πρὸς σύγκρισιν τῆς προσφερθείσης ὑπὸ τοῦ τελευταίου μειοδότου τιμῆς. Μὲ βάσιν ὅθεν τὰς τιμὰς τῶν τόπς κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ διαγωνισμοῦ τῶν 150 πεννῶν κατὰ λίμπραν καὶ τῶν λοιπῶν στοιχείων ἅτινα ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψει καὶ διὰ τὴν σύνταξιν τοῦ ἀνωτέρω κοστολογίου τῶν μαλλίνων ποδείων ὑπολογιζομένων τούτων οὐχὶ κατὰ τὰς ἀπόψεις τῶν βιομηχάνων ἀλλ’ αἰσθητῶς κατωτέρων, προκύπτει τὸ κάτωθι κοστολόγιον.

Κατασκευαστικά.

Τὸ συντηρητικὸν τοῦτο κοστολόγιον εἶναι κατὰ 1.649. 75 δρχ. ἀνώτερον τῆς ἐπιτευχθείσης τιμῆς, ἡ δὲ ἀποδοχὴ τῆς ἐπιτευχθείσης τιμῆς ὑπὸ τοῦ μειοδότου ὀφείλεται εἰς τοὺς ἰδίους λόγους οἵτινες ἀναφέρονται εἰς τὰ ποδεῖα. Εἰς τὴν κατασκευὴν τῶν χειροκτίων ὑπεισέρχονται τὰ ἐργατικὰ κάπως ηὐξημένα τοῦτο δὲ δικαιολογεῖται ἐκ τοῦ ὅτι ἐν Ἑλλάδι δὲν ὑπάρχουσι ἠλεκτροκίνηται βιομηχανίαι χειροκτίων ἀλλὰ χειροκίνηται πλεκταί, χειριζόμεναι ὑπὸ ἐργατριῶν, ἡ δὲ πλοκὴ τῶν χειροκτίων παρουσιάζει ποιάν τινα δυσκολίαν ἐν σχέσει πρὸς τὰ ποδεῖα λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ πλοκή των γίνεται εἰς τρεῖς φάσεις ἤτοι ἐλαστικοῦ, παλάμης καὶ δακτύλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10–12–51

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ

ΣΤʹ) ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 133 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κιλκὶς κ. Μ. Τοσουνίδη. 1) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10355)19–9–51 Διαταγῆς Σ.Ε.Α.Σ. διετάχθη ἡ παρὰ τοῦ ἀντ)χου πεζικοῦ Τζανίδη Παναγιώτου διενέργεια προανακρίσεως ἐνόρκου ἐπὶ τῶν συνθηκῶν τοῦ πνιγμοῦ τῶν κάτωθι ὁπλιτῶν τοῦ Κ.Ε.Ν. Κορίνθου ἀποτελούντων τὸ ἐκλογικὸν ἀπόσπασμα τῆς νησίδος Δανούσης, ἤτοι τῶν: α) Λοχίου Μπογιάννη Θεοδώρου. β) Στρα. Γραμματίδη Δημητρίου. γ) Στρατ. Γατίδη Γεωργίου. δ) Στρατ. Γατίδη Ἰωάννου. 2) Διὰ τοῦ ἐπὶ τῆς προανακρίσεως ταύτης πορίσματός του ὁ διενεργήσας ταύτην ὡς ἄνω Ἀντ)χης Τζανίδης Παναγιώτης ἀποφαίνεται ὅτι τὸ δυστύχημα ὀφείλεται εἰς τυχαῖον γεγονὸς καὶ δὴ εἰς ἀπροσδοκήτως ἐνσκήψαντα κυκλῶνα. 3) Ἐκ τοῦ ἐν τῇ δικογραφίᾳ ὑπ’ ἀριθ. 11243)8–10–51 ἐγγράφου τῆς Σ.Ε.Α.Σ. ἐμφαίνεται ὅτι ὁ πλοίαρχος τοῦ Π)Κ τοῦ μεταφέροντος τὸ ἀπόσπασμα δικάζεται ὑπὸ τῶν πολιτικῶν δικαστηρίων ἐπὶ ἀνθρωποκτονίᾳ ἐξ ἀμελείας. 4) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 420889] Διαταγῆς Α.Σ.Δ.Α.Ν. Β7 διετάχθη ἡ διενέργεια τακτικῆς ἀνακρίσεως ἐπὶ τῇ αὐτῇ πράξει. Ἀθῆναι τῇ 10–12–1951

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ

Οἱ κ. κ. Γ. Καρτάλης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ μεταθέσεως χρόνου ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος καὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ νόμου ὑπ’ ἀριθ. 1811]51 «περὶ κώδικος καταστάσεως τῶν δημοσίων διοικητικῶν ὑπαλλήλων». Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τρόπου ρυθμίσεως ἀτάκτων τινῶν δικαιοπραξιῶν ἐν Δωδεκανήσῳ καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς (Ὑπουργὸς Γεωργίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1641 ἀναγκ. νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς λειτουργίας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης νομοθεσίας». Ὁ κ. Α. Σακελλαρίου (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς χειριστὰς ἀεροσκαφῶν καὶ ὡς παρατηρητὰς χρησιμοποιουμένους ἀξιωματικοὺς στρατοῦ ξηρᾶς» καὶ 2) «περὶ ἐπεκτάσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1811)51 νόμου «περὶ κώδικος καταστάσεως δημοσίων διοικητικῶν ὑπαλλήλων» καὶ εἰς τοὺς μονίμους στρατιωτικούς». Οἱ κ. κ. Α. Σακελλαρίου (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδια νόμου «περὶ καταβολῆς δραχμῶν 466.000.000 ἀξίας παραληφθέντων παραπηγμάτων, ὑπὸ τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας, εἰς στρατιωτικὴν Βρεταννικὴν ἀποστολήν». Ὁ κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ μισθώσεων ἰχθυοτροφείων». Ὁ κ. Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ἐπιβολῆς φόρου αὐτομάτου ὠφελείας ἐπὶ εἰδῶν τινων εἰσαγομένων ἐξ ἀλλοδαπῆς». 2) «Περὶ ἐπιβολῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν ἀποδημούντων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν» καὶ 3) «Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Γαλλίας καὶ Ἑλλάδος συμφωνίας περὶ ἀμοιβαίας ἀπαλλαγῆς τῶν κερδῶν τῶν ναυτιλιακῶν καὶ ἀεροπορικῶν ἐπιχειρήσεων ἀπὸ τοῦ φόρου εἰσοδήματος, πρὸς ἀποφυγὴν διπλῆς φορολογίας». Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 603)11–5–51 πράξεως Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Ἀλιπράντης, Α. Φωτήλας, Ι. Σπυρόπουλος, Λ. Δερτιλῆς, Χ. Ρίζος, Ε. Γονῆς, Τ. Τριανταφυλλάκος, Κ. Παπαγεωργίου, κ. ἄ., καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἐγγραφῆς καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ καθορισθέντος ἀριθμοῦ εἰσακτέων εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀκαδημίαν Σωματικῆς Ἀγωγῆς, τῶν ἐπιλαχόντων κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1951–52». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Δενδρινός, Σ. Πολυζωγόπουλος, Ν. Διγενόπουλος, Γ. Κακαγιάννης, Γ. Ρουμάνης, Κ. Μητσοτάκης, Ι. Διαμαντόπουλος κ.ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεως τοῦ νόμου 1744]51 «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς ἰσχυούσης στρατολογικῆς νομοθεσίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἀφορώσης τὸ δικαιοστάσιον προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1696]51 νόμου καὶ τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1941]51 Ἀν. Νόμου». Ἡ ἐπὶ τῶν συγκοινωνιῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1671)51 «περὶ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ Ὑπουργείων» καὶ 2) «περὶ τῆς εἰς τὸ Τεχνικὸν Προσωπικὸν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 189 τοῦ νόμου 1811)51». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Τζώρτζης, Α. Στεφάνου, Γ. Παλλάσκας, Γ. Μπακατσέλος, Χ. Σκουτέρης, Ν. Ζορμπᾶς, Ε. Μπακλατζῆς κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, Ν. Κουπαροῦσος, Δ. Ζέρβας καὶ Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Κονίτσας, Γ. Πλατῆς καὶ Χ. Μαγιᾶκος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως».

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§5Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑφυπουργὸς Ἐξωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, λόγῳ τῶν ἐπανειλημμένων διακοπῶν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ τῆς διαλύσεως αὐτῆς, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπικύρωσις ὡρισμένων διεθνῶν συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουσι συναφθῆ ἀπὸ τοῦ 1949 καὶ ἐντεῦθεν. Λαμβάνω ὅθεν τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὰ κάτωθι σχέδια νόμων περὶ κυρώσεως διεθνῶν συμβάσεων καὶ παρακαλῶ θερμῶς, ὅπως λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος τῆς ἐπικυρώσεως τούτων, κηρυχθοῦν ὡς ὑπηρεσιακὰ καὶ ψηφισθοῦν εἰς μίαν μόνην ἀνάγνωσιν. 1. «Περὶ ἱδρύσεως Γενικοῦ Συμβουλίου Ἁλιείας διὰ τὴν Μεσόγειον». 2. «Περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Βηρυττῷ ὑπογραφείσης τὴν 10ην Ἰουνίου 1949 μορφωτικῆς συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Λιβάνου». 3. «Περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰνδιῶν συμφωνίας διὰ τὴν ἀποδέσμευσιν τῶν ἐν Ἰνδίαις δεσμευμένων Ἑλληνικῶν περιουσιακῶν στοιχείων». 4. «Περὶ κυρώσεως τῶν ἐν Οὐασιγκτῶνι τὴν 30ὴν Ἀπριλίου 1946 ὑπογραφέντων δύο πρωτοκόλλων παρατάσεως τῆς ἰσχύος τῶν Διεθνῶν Ὑγειονομικῶν συμβάσεων». 5. «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Καΐρῳ τὴν 24ην Ἀπριλίου 1950 μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αἰγύπτου συμφωνίας «περὶ ἐναερίων συγκοινωνιῶν». 6. «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Βηρυτῷ τὴν 7ην Σεπτεμβρίου 1948 συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Λιβάνου «περὶ ἀεροπορικῶν μεταφορῶν». 7. «Περὶ κυρώσεως τοῦ ἐν Μαδρίτῃ ὑπογραφέντος τὴν 23 Φεβρουαρίου 1950 πρωτοκόλλου τοῦ προσηρτημένου εἰς τὴν κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ὑπογραφεῖσαν ἐμπορικὴν συμφωνίαν καὶ πληρωμῶν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰαπωνίας. 8. «Περὶ κυρώσεως τῆς διακοινώσεως τῆς ἀνταλλαγῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αὐστρίας κατὰ τὴν ὑπογραφὴν ἐν Βιέννῃ τὴν 11ην Μαΐου 1950 τῶν μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν συναφθεισῶν συμφωνιῶν ἐμπορικῆς καὶ πληρωμῶν», καὶ 9. «περὶ κυρώσεως τοῦ ἐν Παρισίοις ὑπογραφέντος τὴν 10ην Μαΐου 1948 πρωτοκόλλου τροποποιοῦντος τὴν σύμβασιν τῆς 22ας Νοεμβρίου 1928 «περὶ Διεθνῶν ἐκθέσεων».

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, σχετικῶς μὲ τὰ μέτρα ὑπὲρ τῆς λαϊκῆς κατοικίας.

§7Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὴν ἀπουσίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θὰ ὁμιλήσω, διότι κινδυνεύουν νὰ χάσουν πᾶσαν ἐπικαιρότητα αἱ ἐρωτήσεις. Ἀφορμὴν εἰς τὴν ἐρώτησιν ἔδωσαν αἱ προγραμματικαὶ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὰς ὁποίας ἀναφέρεται ὅτι, προκειμένου περὶ τοῦ ζητήματος τῆς λαϊκῆς στέγης, ἡ Κυβέρνησις θὰ συνεχίσῃ τὴν πολιτικὴν τὴν ἐγκαινιασθεῖσαν ὑπὸ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως. Ἐπειδή, ἐξ ὅσων γνωρίζω, ἡ πολιτικὴ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, ἦτο μόνον δημοσίευσις ἑνὸς ἀναγκαστικοῦ νόμου, διὰ τὸν ὁποῖον μάλιστα εἶχον τότε πληροφορηθῆ, ὅτι εἶχον διατυπωθῆ ἀντιρρήσεις καὶ ἐντὸς αὐτοῦ τούτου τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, ἐπειδή, λέγω, τίποτε ἄλλο δὲν ἐγένετο, παρὰ ἡ δημοσίευσις ἐκείνη τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου, διετύπωσα τὴν ἔκπληξιν· καὶ τὴν ἐρώτησιν τί εἴδους συνέχειαν πολιτικῆς ἀποτελεῖ ἡ συνέχισις ἐγκαινιασθείσης τάχα πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἦτο μόνον ἡ δημοσίευσις τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἠρνούμην τὰς οἰκονομικὰς δυσκολίας, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δίδωνται ὑποσχέσεις, διότι εἰς κάποιαν συγκέντρωσιν τῆς Θεσσαλονίκης εἶχε διατυπωθῆ μία πομπώδης φράσις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ λύσῃ τὸ πρόβλημα τῆς λαϊκῆς στέγης. Θὰ συνίστων νὰ μὴ συνεχισθῇ ἡ αὐτὴ ἀρχή, δηλαδὴ νὰ δίδωνται ὑποσχέσεις ἐπὶ τόσον σοβαροῦ προβλήματος μὲ τὴν προαπόφασιν νὰ μὴ τηρηθοῦν, διότι δὲν ὑπάρχουν τὰ οἰκονομικὰ μέσα. Ἡ τακτικὴ τῆς Κυβερνήσεως προκαλεῖ πικρίας καὶ ἀπογοητεύσεις. Ἐν συνεχείᾳ διετύπωσα τὴν ἐρώτησιν πρὸς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔδωσε καμμίαν γραπτὴν ἀπάντησιν, ἐὰν οἱ ἄστεγοι πρόσφυγες, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν εἰς τὰς παρυφὰς τῶν πόλεων, καὶ μνημονεύω ἰδιαιτέρως τὴν περιοχὴν Χαλκίδος, ὅπου ὑπάρχουν εἰς τρία σημεῖα, εἰς τὰ «τούρκικα τμήματα» εἰς τὰ «παραπήγματα» καὶ εἰς τὸν «Ἅγιον Ἰωάννην», ἐάν, λέγω, θὰ ἐξακολουθήσουν μετὰ 30ετίαν νὰ μένουν ἄστεγοι ἐντὸς τρωγλῶν ἀναμένοντες τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ προγράμματος τῆς λαϊκῆς στέγης, τὴν ὁποίαν λέγεται, ὅτι ἐνεκαινίασε πράγματι, ὅμως δὲν ἐνεκαινίασεν οὔτε ἡ παροῦσα, οὔτε ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις.

§8Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ἔχω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι σήμερον ἀκριβῶς ἡ Ἀνωτάτη Ἐπιτροπὴ λαϊκῆς στεγάσεως, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ Ἀνωτάτους ὑπαλλήλους τῶν Ὑπουργείων Προνοίας καὶ Ἀνοικοδομήσεως, παρέδωκε τὸ πόρισμά της εἰς τὸν Ὑπουργὸν καὶ ὡς ἐκ τούτου εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Νομίζω συνεπῶς, ὅτι ἡ ἐρώτησις ὑπῆρξεν ἄκαιρος καὶ θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ περιμένῃ ὁ κ. συνάδελφος ἐπὶ μερικὰς ἡμέρας.

§9Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἀπὸ ποῦ ἔπρεπε νὰ τὸ πληροφορηθῶ αὐτό, κ. Ὑπουργέ;

§10Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀπὸ τὸν τύπον. Ἀσχέτως ὅμως τούτου, ἔχω νὰ δηλώσω, ὅτι ἀμφισβητήτως ἡ μέριμνα τῆς Κυβερνήσεως στρέφεται διὰ τὴν λαϊκὴν στέγην καὶ προσπαθεῖ ἡ Κυβέρνησις ἐν ἀναμονῇ τοῦ ὕψους τῆς βοηθείας τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, νὰ καταστρώσῃ τὸ πρόγραμμά της.

§11Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἡ ἀπάντησις ἡ ἀφορῶσα εἰς τὸ πόρισμα τῆς ἐπιτροπῆς εἶναι πράγματι ἀνεπαρκής. Οὔτε αὐτὴν τὴν στιγμὴν λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, τὶ λέγει τὸ πόρισμα τῆς ἐπιτροπῆς. Ὡς πρὸς τὸ ὅτι ὅμως ἡ ἐρώτησις ὑπῆρξεν ἄκαιρος, παραπέμπω τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἀπαντήσεως, νομίζω δὲ ὅτι οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ θὰ πρέπει νὰ συντελοῦν ὥστε νὰ γίνεται τοὐλάχιστον ἡ τιμὴ εἰς τοὺς βουλευτὰς μιᾶς ἐγγράφου ἀπαντήσεως.

§12Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας τοῦ ὁποίου ἡ κοινοβουλευτικὴ ἐθιμοτυπία εἶναι γνωστή, θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ καὶ θὰ ἔχετε τὴν ἀπάντησιν ἐγγράφως.

§13Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Εἶναι δύο μῆνας ἐκκρεμὴς ἡ ἐρώτησις.

§14Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἔχει τὸ ἀπαιτούμενον τάκτ, τὸ κοινοβουλευτικόν, διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ καὶ νομίζω, ὅτι δὲν δύνασθε νὰ κάμετε κριτικὴν τοῦ Ὑπουργοῦ ἀπόντος αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§15Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κριτικὴν ἔκαμα τοῦ παρόντος Ὑπουργοῦ, δηλαδὴ ὑμῶν, ὁ ὁποῖος, οὔτε ὀλίγον οὔτε πολύ, ἀντεστρέψατε τοὺς ὅρους καὶ παρουσιάσατε τὴν μὲν Κυβέρνησιν ἐλέγχουσαν, τὴν δὲ Βουλὴν ἐλεγχομένην.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ συνδέσμου φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων Κερκύρας, ἀπευθυνομένης πρὸς κ.κ. Ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, σχετικῶς μὲ τὴν κατάργησιν τῶν ὑπὲρ τρίτων φόρων.

§17Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἀναφορᾶς τῶν φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων, θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν καὶ γενικῶς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν λιμενικῶν ταμείων. Τὸ λιμενικὸν ταμεῖον Κερκύρας εὑρίσκεται ὑπὸ πλήρη χρεωκοπίαν. Κατώρθωσε μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, νὰ κατασκευάσῃ μερικὰ ἔργα, εἴτε ἐξ ἰδίων, εἴτε διὰ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ. Κατόπιν ὅμως ἐπῆλθεν ἡ κατάργησις τῶν φόρων ἀπὸ τοὺς ὁποίους τὸ ταμεῖον ἐτροφοδοτεῖτο. Σήμερον δὲν ἔχει τὰ μέσα νὰ πληρώσῃ τὰς δόσεις τὰς ὁποίας χρεωστεῖ εἰς τὸ Δημόσιον διὰ κάποιον γερανόν, τὸν ὁποῖον τὸ δημόσιον τοῦ ἐδάνεισε. Ζητεῖ δάνειον, ἀλλὰ λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν ὑπάρχουν αἱ ἐγγυήσεις ἐκ τῶν ἐσόδων του δὲν δύναται νὰ λάβῃ οὔτε αὐτὴν τὴν ἀνακούφισιν. Διάφοροι πιστωταὶ κάνουν ἀγωγὰς ἐναντίον του. Ἡ περιουσία του εἶναι ἐκτεθειμένη εἰς κατασχέσεις. Τὰ μέλη τοῦ λιμενικοῦ ταμείου εὑρίσκονται ὑπὸ παραίτησιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις ὅλων τῶν λιμενικῶν ταμείων τῆς Χώρας. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ φροντίδα. Εἶχον τὰ ταμεῖα αὐτὰ μερικὰ εἰσοδήματα. Ἡ Κυβέρνησις εἴτε τὰ κατήργησεν, εἴτε τὰ ἀφῄρεσεν, ἀλλὰ δὲν τὰ ἀντικατέστησεν μὲ τίποτε. Τί θὰ γίνῃ; Θὰ ἀφεθοῦν πάλιν μῆνες νὰ καταρρεύσουν καὶ τὰ ἔργα νὰ καταστραφοῦν, λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν ὑπάρχουν τὰ μέσα τῆς συνεχίσεώς των; Τὰ μέλη τῶν λιμενικῶν ταμείων πρέπει νὰ πληρώσουν διὰ τῆς περιουσίας των τὴν φροντίδα των διὰ τὰ ταμεῖα καὶ διὰ τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἀνέλαβον δι’ αὐτὰ ἀπέναντι τῶν διαφόρων πιστωτῶν; Γνωρίζω ὅτι εἶναι δύσκολον νὰ λυθῇ, ἀλλὰ γνωρίζω ὅτι καὶ οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ ἱκανοποιηθοῦν εἰς τὰς τοπικὰς αὐτῶν ἀνάγκας.

§18Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργὸς Δημοσ. Ἔργων). Εἶναι ἀληθές, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὰ λιμενικὰ ταμεῖα στεροῦνται χρημάτων. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων δὲν παύει νὰ ζητῇ τὴν αὔξησιν τῶν σχετικῶν πιστώσεων. Εἰδικῶς εἰς τὸ λιμενικὸν ταμεῖον Κερκύρας ἡ κατάστασις πράγματι δὲν εἶναι καλή. Ὑπάρχει πίστωσις διὰ τὴν κατασκευὴν ἑνὸς κρηπιδώματος διὰ τὴν ἐκφόρτωσιν τῶν πλοίων. Ἡ Κυβέρνησις παρακολουθεῖ τὸ ζήτημα τῶν λιμενικῶν ταμείων μὲ τὸ προσῆκον ἐνδιαφέρον.

§19Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὰς ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας δίδετε. Ὡμιλήσατε περὶ τῆς ἐνισχύσεως, τῆς ὁποίας ἔτυχε τὸ ταμεῖον ἀπὸ τὸ Σχέδιον Μάρσαλ. Χάρις εἰς τὸ σχέδιον αὐτὸ ἀποκατέστησε τὰς καταστροφάς του. Ἀλλ’ ἐδῶ ὑπάρχουν ἄλλαι ἀνάγκαι. Τὸ λιμενικὸν ταμεῖον Κερκύρας ἐκτὸς τῆς συνεισφορᾶς τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ, δὲν εἰσπράττει ἀπὸ πουθενὰ οὔτε ἕνα ὀβολόν. Δὲν δύναται νὰ ἀνταπεξέλθῃ εἰς τὰ ἔξοδα τῆς διοικήσεώς του. Δὲν δύναται νὰ ἐξοφλήσῃ τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἔχει ἀναλάβει διὰ προηγούμενα τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ ἔργα.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ταλιαδοῦρος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ἐπαγγελματιῶν κωμοπόλεως Πύλης Τρικάλων, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν ἐξαίρεσίν των τῆς ἀναδρομικῆς φορολογίας τῶν ἐτῶν 1948 καὶ ἐντεῦθεν.

§21Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Οἱ ἐπαγγελματίαι τῆς κωμοπόλεως Πύλης Τρικάλων ζητοῦν τὴν ἐξαίρεσίν των ἐκ τῆς ἀναδρομικῆς φορολογίας τῶν ἐτῶν 1948 καὶ ἐντεῦθεν, παρακαλῶ δὲ καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν ὅπως ἐξετάσῃ μὲ προσοχὴν τὸ αἴτημα τῶν ἀναφερομένων ἐπαγγελματιῶν. Ἄν τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τοὐλάχιστον νὰ τοὺς κατατάξητε, κ. Ὑπουργέ, εἰς τὴν κατωτάτην κλίμακα φορολογίας, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι πρόκειται περὶ πολιτῶν οἱ ὁποῖοι ἔχουσι δὶς καταστραφῆ καὶ κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον.

§22Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Συμφωνῶ μὲ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. βουλευτοῦ καὶ θὰ δώσω σχετικὰς ὁδηγίας εἰς τὴν ὑπηρεσίαν διὰ τὴν εὐνοϊκὴν ὑπὲρ τῶν ἀναφερομένων λύσιν τοῦ ζητήματος.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς ἑνώσεως γεωργικῶν συνεταιρισμῶν Κιάτου, Νεμέας κλπ., ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Ἐμπορίου καὶ Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιβολὴν εἰδικῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν ζακχαρούχων πρώτων ὑλῶν ὑπὲρ τῶν πληγέντων σταφιδοπαραγωγῶν.

§24Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Αἱ ραγδαῖαι βροχαὶ τοῦ Σεπτεμβρίου καὶ Ὀκτωβρίου ἐπέφεραν μεγάλας ζημίας καὶ εἰς πολλὰς περιπτώσεις ὁλοκληρωτικὴν καταστροφὴν τῆς κορινθιακῆς σταφίδος καὶ τῆς σουλτανίνας, ἰδιαιτέρως δὲ τῶν ὀρεινῶν περιφερειῶν. Οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ συνῆλθον εἰς συνέδρια καὶ ὑπέβαλον ὑπομνήματα διαμαρτυρίας, ζητοῦντες τὴν κρατικὴν μέριμναν καὶ ἀντίληψιν. Μία τῶν διαμαρτυριῶν αὐτῶν εἶναι καὶ ἡ σημερινή, προερχομένη ἀπὸ 9 σταφιδοπαραγωγικὰς περιφερείας. Ἄν τὸ σημερινὸν Κράτος ἔχῃ κατ’ ἀρχὴν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μεριμνᾷ διὰ τοὺς πληττομένους ἐκ θεομηνιῶν πολίτας, λόγῳ τῆς ἀποστολῆς του, ὄχι ἁπλῶς Κράτους νυκτοφύλακος, ἀσχολουμένου μὲ τὴν τάξιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας, ἀλλ’ ὡς Κράτους ἀπονομῆς ἰσότητος καὶ κοινωνικῆς δικαιοσύνης μεταξὺ τῶν διαφόρων κοινωνικῶν τάξεων, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν εὐθύνεται καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος, διότι δὲν ἔδωσεν ἐγκαίρως τὰ κατάλληλα μέσα εἰς τοὺς παραγωγοὺς νὰ ἀμυνθοῦν κατὰ τῶν θεομηνιῶν αὐτῶν. Καὶ δικαίως διαμαρτύρονται οἱ σταφιδοπαραγωγοί, διότι ἐκ 2 ἑκατομμυρίων δολλαρίων τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, δὲν ἔλαβον οὔτε τὴν ἐλαχίστην βοήθειαν, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ παρ’ αὐτῶν προμήθεια σταφιδοπάνων. Οἱ πληγέντες ἐκ τῶν θεομηνιῶν αὐτῶν διακρίνονται εἰς 3 κατηγορίας. Ἡ πρώτη κατηγορία εἶναι ἐκείνη, εἰς τὴν ὁποίαν περιλαμβάνονται οἱ παραδώσαντες βεβρεγμένον σταφιδόκαρπον, ἀλλὰ μὲ ἠλαττωμένην τιμήν, ἡ δευτέρα καθ’ ἣν δὲν ἐγένετο ἡ συγκομιδὴ σταφιδοκάρπου λόγῳ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν καὶ ἐπωλήθη νωπὴ ἡ σταφὶς καὶ ἡ τρίτη κατηγορία εἶναι ἡ τῆς ὁλοκληρωτικῆς καταστροφῆς. Ὁ Α.Σ.Ο. ἐν τῇ μερίμνῃ του ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, ἀπεφάσισε νὰ προτείνῃ εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τῆς σταφίδος τῆς πρὸς οἰνοπνευματοποίησην, ἵνα ἐκ τῆς διαφορᾶς αὐτῆς τῆς τιμῆς ἀποζημιωθοῦν οἱ πληγέντες. Ἡ ἀπόφασις αὕτη δὲν ἐνεκρίθη δυστυχῶς ἀκόμη ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ φοβοῦμαι, ὅτι δὲν θὰ ἐγκριθῇ λόγῳ διαφωνίας τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον δὲν συμφωνεῖ διὰ τὴν οἰνοπνευματοποίησιν τῆς σταφίδος. Ὑπάρχει ἡ ἐντύπωσις, ὅτι τὸ Κράτος ὅταν πρόκειται νὰ ἀντιμετωπίσῃ ζητήματα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως διστάζει εἰς τὴν ἱκανοποίησίν των. Ἐνῷ δὲν διστάζει νὰ ἐπιρρίπτῃ ἐπὶ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου αὐξήσεις μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων ἀφορώντων τὰς ἀστικὰς τάξεις. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐπιληφθῇ ταχύτατα τοῦ ζητήματος καὶ νὰ δώσῃ τὴν προσήκουσαν λύσιν, ἀποδεικνύουσα οὕτω, ὅτι ὑπάρχει Κράτος δικαίου καὶ ἴσης μεταχειρίσεως ὅλων τῶν τάξεων τῆς κοινωνίας.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Πολυζωγόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§26Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ ἀπολύτως μὲ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου. Πράγματι, οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ ἔχουν περιέλθει εἰς ἀπόγνωσιν, λόγῳ τῶν μεγάλων καταστροφῶν, τὰς ὁποίας ὑπέστη ἡ παραγωγή των ἕνεκα τῶν βροχῶν, ἀλλὰ καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι οὗτοι ἐγκατελείφθησαν εἰς τὴν τύχην των ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ ἀκόμη νὰ διατηρῇ τὴν διαφορὰν μεταξὺ τιμῆς ἐμπορίου καὶ βιομηχανίας. Ἡ τελεία ἐγκατάλειψις τοῦ σταφιδοπαραγωγοῦ, ἀποτελεῖ ἀδικίαν διὰ τοῦτον. Θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγώ, ὅπως ληφθοῦν μέτρα ἐνισχύσεως τῶν σταφιδοπαραγωγῶν.

§27Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου δὲν εἶμαι ἁρμόδιος ἐγώ, ἀλλὰ ὁ ἐπὶ τοῦ ἐμπορίου συνάδελφος κ. Παπαπολίτης καὶ δι’ αὐτὸ δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ δώσω τὴν δέουσαν ἀπάντησιν.

§28Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς εἶσθε ἁρμόδιος διότι σεῖς διατηρεῖτε τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἐξετάσητε κ. Ὑπουργὲ τὸ ζήτημα καὶ νὰ μᾶς δώσητε μίαν ἀπάντησιν.

§29Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ τὸ ἐξετάσω καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Ι. Κατσιγιαννάκη, Θ. Καποσάκη, κ.λ.π. κατοίκων Ἄνω Πόλεως Σφακίων, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν ἄμεσον χορήγησιν συντάξεως.

§31Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πρόκειται περὶ ἀναφορᾶς 4 ὑπερηλίκων, Μακεδονομάχων τῶν Σφακίων Κρήτης, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν σύνταξιν ὅπως λαμβάνουν οἱ συνάδελφοί των, μὴ λαμβάνοντες τοιαύτην, διότι ἀπώλεσαν τὴν προθεσμίαν τῆς ὑποβολῆς τῶν σχετικῶν δικαιολογητικῶν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπειδὴ ὑπάρχει ταυτόσημος κατάστασις δι’ ἑκατοντάδας ὀρφανῶν καὶ θυμάτων, τῶν ὁποίων κατὰ τὸν Ἀλβανικὸν πόλεμον ἀπωλέσθησαν οἱ προστάται, νὰ φέρῃ νομοσχέδιον παρατάσεως τῆς προθεσμίας πρὸς ὑποβολὴν τῶν σχετικῶν δικαιολογητικῶν, διότι δὲν εἶναι δίκαιον καὶ ἀνθρωπιστικόν; αἱ πενόμεναι αὗται οἰκογένειαι νὰ μὴ τύχουν τῆς ἀποκαταστάσεώς των, ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, διὰ τῆς ἀπονομῆς συμβολικῆς πλέον συντάξεως.

§32Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ αἴτημα εἶναι δίκαιον καὶ διὰ τοῦτο ἑτοιμάζω σχετικὸν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ σταλῇ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, τὸ ὁποῖον ἀφοῦ γνωματεύσει σχετικῶς ἐπ’ αὐτοῦ, ἀμέσως κατόπιν θὰ κατατεθῇ τοῦτο πρὸς κύρωσιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σ. Καλφακάκου, συνταγματάρχου, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν τροποποίησιν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος.

§34Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, γνωρίζουν καὶ οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. συνάδελφοι καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶναι σοβαρώτατον. Ὁ Κῶδιξ, τοῦ ὁποίου ἡ σημασία εἶναι μεγίστη ἐρρυθμίσθη δι’ Ἀναγκαστικοῦ νόμου. Νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται τουλάχιστον αὐτὴ ἡ Βουλὴ νὰ συζητήσῃ, τέλος πάντων, ποῖοι πρέπει νὰ τύχουν συντάξεως καὶ ποῖοι ὄχι. Κατ’ ἐμὲ θὰ ἔπρεπε τὰ κεκτημένα δικαιώματα πλείστων κατηγοριῶν συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι ἀπώλεσαν ταῦτα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἰσχύσουν καὶ νὰ διατηρηθοῦν, ὡς ἀναγνωρισθέντα δι’ ἐπισήμων ἀποφάσεων, πρὸ πολλῶν ἐτῶν καί, πᾶσα τροποποίησις ὑπὸ τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος, νὰ ἰσχύσῃ διὰ τοὺς μέλλοντας νὰ συνταξιοδοτηθοῦν. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του καὶ τὸ αἴτημα τῶν συνταξιούχων διὰ τὸ δῶρον τῶν ἑορτῶν, διότι μέχρι σήμερον δὲν ἠκούσθη τίποτε περὶ αὐτοῦ.

§35Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ κ. συνάδελφος ἀνέπτυξεν ἐπαρκῶς τὸ θέμα. Θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν πρόκειται ἐπὶ τέλους νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος ὁ νόμος αὐτός.

§36Α. ΣΧΙΝΑΣ. Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως φέρῃ τὸν Συνταξιοδοτικὸν Κώδικα εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν βάσανον καὶ νὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ διάφοροι ἀπόψεις κατὰ τὴν συζήτησιν τούτου, ἵνα, οὕτω δημιουργηθῇ ἓν πλῆρες νομοθέτημα διὰ νὰ μὴ ὑπάρχουν ἀδικίαι. Διότι Ἀναγκαστικοὶ νόμοι μὴ ἐμφανιζόμενοι εἰς τὴν Βουλὴν καὶ μὴ ὑποβαλλόμενοι εἰς τὴν βάσανον, εἶναι ἑπόμενον νὰ παρουσιάζουν διάφορα τρωτὰ καὶ ἀδικίας.

§37Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Φαντάζομαι καὶ ἐγώ, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν θὰ ἀμφισβητήσῃ ὅτι ὁ Συνταξιοδοτικὸς Κῶδιξ παρουσιάζει πολλὰς ἀτελείας καὶ ἀποτελεῖ πηγὴν συνεχῶν παραπόνων διαφόρων ἀτόμων. Φαντάζομαι ὅτι θὰ εἶναι πρᾶξις δικαιοσύνης καὶ ὑποχρέωσις δικαιοσύνης, νὰ φέρῃ τὸν Ἀναγκαστικὸν νόμον τοῦτον, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς κύρωσιν, ὁπότε θὰ συζητηθοῦν ἐν πλάτει ὅλαι αἱ ἀπόψεις καὶ ἡ Βουλὴ θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ δεχθῇ τὰς ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι δίκαιαι καὶ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δίκαιαι νὰ τὰς ἀπορρίψῃ.

§38Χ. ΕΥΕΛΠΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐδήλωσα πρὸ ὀλίγου, ὅτι θὰ κατατεθῇ καὶ τροποποιητικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος ἐστάλη ἤδη εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, θὰ εἰσαχθῇ δὲ πρὸς κύρωσιν καὶ ὁ Ἀναγκαστικὸς νόμος, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ νόμοι.

§39Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Σχετικῶς μὲ τὸ δῶρον τῶν συνταξιούχων δὲν μᾶς εἴπατε τίποτε κύριε Ὑπουργέ.

§40Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ θέμα μελετᾶται.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Λαρίσης, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν καλλιεργητικῶν δανείων.

§42Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ εἰρημένη ἀναφορὰ ἔρχεται καθυστερημένη, πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον δὲν εὐθύνεται τὸ Προεδρεῖον. Ἡ γεωργικὴ πίστις διὰ τὴν χορήγησιν καλλιεργητικῶν δανείων ἠσκεῖτο κατ’ ἀρχὰς μὲν ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, ἤδη δὲ ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς τοιαύτης. Ἀλλ’ ἐνῷ ὁ θαυμάσιος ἀγροτικός μας κόσμος ἐδείχθη ὑπερόχως συνεπὴς καὶ πρὸς τὴν παραγωγήν, ἡ ὁποία κατὰ πολύ, παρ’ ὅλην τὴν ἐξαθλίωσιν τῆς ὑπαίθρου, ὑπερέβη τὰ προπολεμικὰ ἐπίπεδα καὶ πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διὰ τῆς ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν κατὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστόν, ἐν τούτοις ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εὑρέθη κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς σπορᾶς πρὸ μεταβολῆς τῆς οὕτω ἐπὶ 10ετηρίδας ἀσκηθείσης γεωργικῆς πίστεως, εἴτε ἀπὸ ἀλλαγὴν πολιτικῆς Τραπέζης, εἴτε ἀπὸ στενότητα ἀντιλήψεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ μέτρον τοῦτο ὑπῆρξεν ἀτυχὲς κατ’ ἀρχὴν καὶ ἄκαιρον, διότι εὕρισκε τὸν γεωργικόν μας κόσμον ἀνειδοποίητον καὶ ἀπαράσκευον νὰ ἀντιμετωπίσῃ μόνος του τὰς δαπάνας σπορᾶς. Μὲ ἐπιτροπὰς τῶν γεωργικῶν Ἑνώσεων ἠνωχλήσαμεν κατ’ ἐπανάληψιν τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα καὶ τὴν Γεωργικὴν Τράπεζαν. Μὲ τὰ ληφθέντα πιστωτικὰ μέτρα, καίτοι ἀνεπαρκῆ, ἐλπίζω νὰ μὴ μείνῃ ἄσπαρτος σημαντικὴ ἔκτασις τῆς καλλιεργημένης γῆς. Ἡ καλλιέργεια ταύτης ἀποτελεῖ τὴν καλλιτέραν ἐγγύησιν τῆς Ἑλληνικῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ βελτιώσεως τοῦ ἐπιπέδου τῆς ζωῆς τοῦ μαρτυρικοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἔχων ὑπ’ ὄψει μου προηγουμένας δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, διὰ τὸ ὕψος τῶν ἐφετινῶν καλλιεργητικῶν πιστώσεων, ἐπιθυμῶ νὰ κάμω δύο διαπιστώσεις: 1) ὅτι εἰς τὸ ὕψος τῶν ἐφετινῶν καλλιεργητικῶν δανείων δὲν πρέπει νὰ συνυπολογισθοῦν τὰ δάνεια διὰ τὴν προμήθειαν λιπασμάτων, τὰ ὁποῖα ἐδίδοντο πέραν τῶν καλλιεργητικῶν καὶ 2) ὅτι τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια πρωΐμων καρπῶν, δὲν εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου δάνεια συντηρήσεως τῶν παραγωγῶν, ἀλλ’ ὅτι μέγα αὐτῶν ποσοστὸν ἀφορᾷ δαπάνας ἀρώσεως καὶ σπόρου. Κατ’ ἀκολουθίαν ἐφ’ ὅσον τὰ δάνεια αὐτὰ χορηγοῦνται πρὸ ἢ ἐντὸς τῆς περιόδου τῆς σπορᾶς, εἶναι δάνεια παραγωγικὰ καὶ ρίπτονται εἰς τὴν καλλιέργειαν, ὅταν δὲ δίδωνται μετὰ τὸ πέρας τῆς περιόδου τῆς σπορᾶς, καθίστανται δάνεια ὄχι συντηρήσεως, ἀλλ’ οἴκτου πρὸς μὴ σπείραντας.

§43Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῶν καλλιεργητικῶν δανείων κρατᾷ εἰς ἀγωνίαν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, διότι, τὰ δάνεια αὐτά, ἢ δὲν δίδονται δι’ ὡρισμένας καλλιεργείας καθόλου, ἤ, ἐὰν δίδωνται, δίδονται πολὺ βραδέως καὶ εἰς ποσότητας ἀσημάντους. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τοῦ ὁποίου τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τοὺς ἀγρότας εἶναι γνωστόν, νὰ χαράξῃ μίαν σταθερὰν πολιτικήν, ὥστε τὸ Κράτος νὰ δίδῃ τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια ἐγκαίρως καὶ εἰς ἱκανωτάτην ποσότητα ὥστε ν’ ἀποδίδουν. Ἐὰν βραδύνῃ τὸ Κράτος, τότε τὰ χρήματα αὐτὰ δὲν ρίπτονται εἰς τὴν γῆν, ἀλλὰ χρησιμοποιοῦνται πρὸς ἱκανοποίησιν ἄλλων ἀναγκῶν. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσέξῃ τὸ ζήτημα αὐτό, διότι εἶναι ζωτικὸν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐν γένει παραγωγῆς μας.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Πάρρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§45Τ. ΠΑΡΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, τὸ θέμα ὅπως ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Χατζηγιάννης εἶπεν, εἶναι σοβαρώτατον καὶ νομίζω ὅτι πρέπει ν’ ἀπασχολήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, διότι οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοὶ εὑρίσκονται εἰς δυσχερεστάτην θέσιν. Ἡ συζήτησις περαιτέρω μοῦ δίδει ἀφορμὴν νὰ θίξω εἰδικῶς τὸ θέμα τὸ ἀφορῶν τὴν Σῦρον. Εἶναι γνωστὸν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὅτι ἡ κατάστασις τῶν ἀγροτῶν τῆς περιφερείας μας, εἶναι ἀθλιεστάτη, διότι, δυστυχῶς, ἐπλήγησαν ὑπὸ δύο ἀνομβριῶν, αἱ ὁποῖαι ἐξουδετέρωσαν πλήρως τὴν ἀγροτικὴν παραγωγήν. Ἐζητήσαμεν τὴν ἐνίσχυσιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης διὰ τὴν χορήγησιν καλλιεργητικῶν δανείων ηὐξημένων, εἰ δυνατόν, καὶ ὄχι μόνον ηὐξημένα δάνεια δὲν ἐχορηγήθησαν, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐπιδιώκεται ἡ εἴσπραξις τῶν ἤδη διατεθέντων δανείων εἰς τοὺς ἀγρότας. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξετάσῃ μὲ μεγάλην προσοχὴν τὸ ζήτημα καὶ ἰδιαιτέρως νὰ ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν τῶν Κυκλάδων.

§46Γ. ΚΑΚΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ βλάβη συνετελέσθη πλέον, διότι ἡ περίοδος τῆς σπορᾶς ἔληξε καὶ μέρος τῶν παραγωγῶν δὲν κατώρθωσε νὰ σπείρῃ τοὺς ἀγρούς του, ἐλλείψει ἐπαρκῶν δανείων. Ἡ ἐρώτησις δὲν ἔχει πλέον ἄλλον σκοπόν, παρὰ νὰ πεισθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ καταβάλῃ συντόμως τὸ συμπλήρωμα, διότι τὸ πλεῖστον τῶν παραγωγῶν ἔσπειρε τὸ σιτάρι ποὺ προώριζε διὰ διατροφήν του.

§47Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πράγματι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας κατ’ ἀρχὴν ἐδοκίμασεν ἀνησυχίαν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ τοῦ ὕψους τῶν πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐνεκρίθησαν ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ προκύψῃ περίπτωσις νὰ μὴ σπαρῶσιν ὅλαι αἱ ἀρωθεῖσαι πρὸς τοῦτο ἐκτάσεις διὰ πρωΐμων δημητριακῶν. Εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ὑπάρχει ἕνα στρέμμα καλλιεργησίμου γῆς, τὸ ὁποῖον προωρίζετο διὰ φθινοπωρινὴν καλλιέργειαν, ποὺ νὰ μὴ παρέμεινε ἄσπαρτον, ἐλλείψει σπόρου, ἢ ἐλλείψει δαπανῶν ἀρώσεως. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὑπῆρξε μία καθυστέρησις εἰς τὴν σπορὰν εἴς τινας περιφερείας τῆς χώρας. Αὐτὸ ὀφείλεται οὐχὶ εἰς τὴν ἔλλειψιν σπόρου ἢ εἰς τὴν ἔλλειψιν ἐπαρκοῦς ἐνισχύσεως ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἀλλ’ εἰς τὰς καιρικὰς συνθήκας αἱ ὁποῖαι ὑπῆρξαν ἰδιαιτέρως ἀνώμαλοι κατὰ τὴν ἐφετινὴν φθινοπωρινὴν περίοδον καὶ εἶχον ὡς ἀποτέλεσμα τὴν καθυστέρησιν τῆς σπορᾶς εἰς ὡρισμένας περιφερείας. Αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας δὲν συμμερίζεται τὰ αἰσθήματα τῆς δυσφορίας τοῦ κόσμου διότι ἐφέτος δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἐπαρκῶς εἰς μετρητὰ ἐνίσχυσις τῶν καλλιεργητῶν τῶν πρωΐμων δημητριακῶν. Διότι ἀκριβὲς εἶναι, ὅτι ἐν συνόλῳ ἡ πιστωτικὴ ἐνίσχυσις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ὑπῆρξε μεγαλυτέρα ἐφέτος ἀπὸ πέρυσι. Ἐφέτος ὑπῆρξεν εἰς πολὺ μεγαλύτερον ὕψος ἡ ἐνίσχυσις εἰς λιπάσματα καὶ μικροτέρα εἰς μετρητά. Ὅταν ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, εὗρον εἰλημμένην τὴν ἀπόφασιν ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἐν ὄψει τῶν δυσχερειῶν ποὺ ἀντιμετώπιζεν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν κεφαλαίων της, νὰ μὴ χορηγήσῃ καθόλου δάνεια εἰς μετρητὰ καὶ νὰ ἀρκεσθῇ μόνον εἰς ἐνίσχυσιν τῶν ἀγροτῶν διὰ σπόρων, λιπασμάτων καὶ λοιπῶν φαρμάκων. Ἐχρειάσθη ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ ἀσχοληθῇ κατ’ ἐπανάληψιν, ἐχρειάσθη νὰ ἔχω τὴν ἐνίσχυσιν ὑμῶν, οἱ ὁποῖοι πράγματι μὲ ἐβοηθήσατε διὰ τῶν ἐπανειλημμένων ἐρωτήσεων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διὰ νὰ ἐπιτύχω ὥστε νὰ χορηγηθῇ μία πρόσθετος ἐνίσχυσις εἰς τὴν Τράπεζαν διὰ νὰ δοθοῦν τὰ δάνεια ἐκ 10.000 δραχμῶν κατὰ στρέμμα εἰς τοὺς καλλιεργητὰς τῶν πρωΐμων. Πέραν τούτου, ἐξησφάλισα τὴν ὑπόσχεσιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ ὁριστικὴ ἐνίσχυσις τῶν καλλιεργητῶν, ἀλλ’ ἡ πρώτη δόσις πρὸς αὐτοὺς καὶ ὅτι θὰ ἀκολουθήσῃ δευτέρα κατὰ τὰ τέλη τοῦ Ἰανουαρίου, ὅταν ὅπως ὑπολογίζουν, ἐκλείψουν τὰ πληθωριστικὰ φαινόμενα τῆς κυκλοφορίας ἢ θὰ ὑποχωρήσουν κάπως. Εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἔθιξε τὸ ζήτημα τῆς ἀσκουμένης ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης πιέσεως διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν χρεῶν τῶν ἀγροτῶν ἔχω νὰ ἀπαντήσω, ὅτι ἕως ὅτου ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀποκτήσῃ ἴδια κεφάλαια, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἐπιδιώκῃ τὴν εἴσπραξιν τῶν δανείων της, διότι μόνον ἐξ αὐτῆς τῆς πηγῆς ἀντλεῖ τὰ διαθέσιμα κεφάλαια διὰ νὰ δανείζῃ ἐκ νέου. Φυσικὸν εἶναι—καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας φροντίζει ἐγκαίρως—ὅπως ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα διαστείλῃ τὴν κατηγορίαν ἐκείνην τῶν ὀφειλετῶν της, οἱ ὁποῖοι λόγῳ ἀνωτέρας βίας δὲν κατέστη δυνατὸν εἴτε νὰ σπείρουν, εἴτε νὰ συγκομίσουν τὰ σπαρέντα ἐδάφη, ἢ νὰ ὑπάρξῃ κάπως ἐλαστικὴ καὶ νομίζω, ὅτι αὐτὴν τὴν γραμμὴν ἀκολουθεῖ ἡ Τράπεζα. Ἀλλὰ καὶ δὲν ἀρνεῖται εἰς τοὺς ὀφειλέτας της αὐτοὺς τὴν περαιτέρω ἐνίσχυσιν διὰ καλλιεργητικῶν δανείων παραβλέπουσα τὴν βασικὴν ἀρχὴν τοῦ καταστατικοῦ της κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν χορηγοῦνται δάνεια εἰς ὀφειλέτας, οἱ ὁποῖοι καθυστεροῦν τὰ παλαιά. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὴν Διοίκησιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἔχει κάμει μίαν σημαντικὴν προεργασίαν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν νὰ δοθῇ μία ριζικὴ λύσις εἰς τὸ θέμα τῆς προικοδοτήσεως τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης δι’ ἰδίων κεφαλαίων. Ἐλπίζω καὶ μὲ τὴν συμπαράστασιν τῶν ξένων μας συμβούλων, ἀλλὰ καὶ τῶν διευθυνόντων τὰ οἰκονομικὰ καὶ τραπεζιτικὰ ἱδρύματα τῆς χώρας, ταχέως νὰ εὑρεθῶ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ ἀναγγείλω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν λύσιν τοῦ τόσον σοβαροῦ αὐτοῦ ζητήματος. (Χειροκροτήματα).

§48Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. Εἶπε προηγουμένως ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ζητεῖ μίαν διευκρίνησιν, ὅτι συνετελέσθη ἡ σπορὰ ἐξ ὁλοκλήρου καὶ δὲν ἔμεινεν οὔτε στρέμμα τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἔχῃ σπαρῆ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐχορήγησε τὸ ⅓ τῶν καλλιεργητικῶν δανείων ἐφέτος ἐν συγκρίσει μὲ τὰ περυσινά. Ἤτοι ἐχορήγησε 10 χιλιάδες κατὰ στρέμμα, ἐνῷ πέρυσιν ἐχορήγησε 30 χιλιάδες κατὰ στρέμμα. Συνεπῶς, κατὰ τὴν ἀντίληψιν αὐτὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, πρέπει νὰ εἴπωμεν ὅτι, ἐφ’ ὅσον συνετελέσθη ἡ σπορὰ μὲ 10 χιλιάδες κατὰ στρέμμα διὰ τὰ πρώϊμα εἶναι περιττὴ πλέον ἡ ἐνίσχυσις τῶν ἀγροτῶν μὲ καλλιεργητικὰ δάνεια πρωΐμων. Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν διευκρίνησιν θέλω ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§49Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Προέρχεσθε, ὅπως καὶ ἐγώ, ἀπὸ περιφέρειαν ἡ ὁποία εἶναι κατ’ ἐξοχὴν περιφέρεια παραγωγῆς δημητριακῶν προϊόντων. Γνωρίζετε λοιπόν, ὅτι ὁ γεωργὸς ποὺ προσέρχεται εἰς τὴν Τράπεζαν τὸν Ὀκτώβριον διὰ νὰ δανεισθῇ, δὲν ζητεῖ ἁπλῶς τὴν ἐνίσχυσιν διὰ ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀνάγκας τῆς σπορᾶς καὶ τῆς ἀρώσεως, ἀλλὰ πρὸ παντὸς διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀνάγκας τῆς συντηρήσεώς του κατὰ ἕνα μέρος.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Σωματείων Μεταλλωρύχων Προκοπίου, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, σχετικῶς μὲ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν ἡμερομισθίων των.

§51Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι οἱ ἐξ Εὐβοίας βουλευταὶ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐφέραμεν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ζήτημα τῆς βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν λιγνιτωρύχων ἐργατῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὑπεστηρίξαμεν τὴν ἄποψιν ἐν ὄψει τῶν ὑφισταμένων ἀναμφισβητήτων δυσχερειῶν ἀναπροσαρμογῆς τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις, νὰ δοθῇ εἰδικῶς εἰς τοὺς ἐργάτας αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὰς σκληροτάτας καὶ ἐπαχθεστάτας συνθήκας ἐργάζονται εἰς τὰς ὑπογείους στοάς, νὰ δοθῇ τὸ ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, ὅπως γίνεται καὶ διὰ τοὺς ἐργάτας τῶν σιδηρομεταλλευμάτων τῶν χημικῶν βιομηχανιῶν καὶ ὅπως γίνεται εἰς ὅλας τὰς χώρας προκειμένου περὶ τῶν ἐργατῶν, τῆς λεγομένης βαρείας βιομηχανίας. Εἶναι εὐτυχὲς τὸ γεγονός, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας τὴν ἑπομένην τῆς συζητήσεως εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ θέματος αὐτοῦ κύριε Πρόεδρε, ὑπέγραψε μίαν ἀπόφασιν κοινὴν τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν καὶ παρέσχε τὸ ἐπίδομα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀνέρχεται εἰς 25–30%, Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἐστάλη πρὸ 15 ἡμερῶν εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν καὶ Συντονισμοῦ καὶ ὑπάρχει ἐσχάτως ἡ πληροφορία, ὅτι δὲν πρόκειται μολαταῦτα ἡ ἀπόφασις αὐτὴ νὰ ὑπογραφῇ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ κάμνω τὴν θερμοτάτην σύστασιν νὰ συνυπογράψουν οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. Ὑπουργοὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν τὴν κοινὴν αὐτὴν ἀπόφασιν τὴν δικαιοτάτην, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἐργάτας διὰ τοὺς ὁποίους εἰς ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου ἔχουν ληφθῆ ἐξαιρετικὰ μέτρα προστασίας των.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§53Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζουσα τὰ διάφορα ἐργατικὰ ζητήματα, ὅπως καὶ τὸ σύνολον τῶν παρουσιαζομένων προβλημάτων, ὡς ἑνιαίαν πολιτικήν, δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν ἐξαγγελθεῖσαν τόσον πομπωδῶς ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας ἀπόφασιν περὶ αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων τῶν λιγνιτωρύχων ἐργατῶν, νὰ μὴ τὴν ἐκτελέσῃ. Ἀλλὰ πέραν αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως, κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι εἶναι τελείως ἀνύπαρκτον τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν παραγνωρίζομεν τὰς ὑφισταμένας δυσχερείας, ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς αὐξήσεως 15– 25% εἰς τὰ ἡμερομίσθια, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς 20–25 χιλ. δραχμ. Ἐὰν νομίζετε, ὅτι μὲ τὰ ἡμερομίσθια αὐτὰ καὶ μὲ τὴν μικρὰν αὔξησιν, τὴν ὁποίαν θὰ τοὺς δώσετε, τῶν 2 ἢ 3 χιλιάδων δραχμῶν, ἠμποροῦν νὰ ζήσουν τὰς οἰκογενείας των, ἐργαζόμενοι ὑπὸ τραγικωτάτας συνθήκας ἐργασίας, ὅπως ὀρθῶς ἀνέπτυξεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος, ὑποτιμᾶτε τούς τρόπους, μὲ τοὺς ὁποίους εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ κανεὶς σήμερον τὴν διαρκῶς αὐξανομένην δαπάνην διὰ τὴν ἐπιβίωσιν. Αὐτὰ τὰ ἡμερομίσθια, κύριε Πρόεδρε, εἶχον καθιερωθῆ ἀπὸ πολλῶν μηνῶν, ἴσως ἀπὸ ἐτῶν. Θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ τιμαριθμικὴ ἀναπροσαρμογὴ τῶν ἡμερομισθίων καὶ ἐπὶ τῆς ἀναπροσαρμογῆς αὐτῆς νὰ χορηγηθῇ τὸ ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὄχι μόνον ὑποχρέωσιν νὰ δηλώσῃ τὴν κοινὴν ἀπόφασιν, ἀλλὰ νὰ λάβῃ μέριμναν περαιτέρω αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων αὐτῶν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§55Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Δὲν θὰ ἐπαναλάβω ὅσα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω ἄλλοτε ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἡμερομισθίων τῶν μεταλλωρύχων. Ἀλλά, ὅπως ἐτόνισα καὶ τότε, τὸ βασικὸν θέμα εἶναι ἄσχετον πρὸς τὸ μεγάλο πρόβλημα μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Τὸ θέμα εἶναι ἡ ἀναδιαβάθμισις τῆς βαρυτάτης ἐργασίας τῶν μεταλλωρύχων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κατόπιν συζητήσεων ὑπέγραψε μίαν ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας δίδει κάποια ψιχία, δηλαδὴ τὴν αὔξησιν αὐτὴν τὴν κυμαινομένην, λόγῳ ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας μεταξὺ 15–25%, Νομίζω, ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ τοῦ μέλους τούτου τῆς Κυβερνήσεως τοῦ ὑπευθύνως διαχειριζομένου τὸ ἐργατικὸν ζήτημα, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ μὴ ὑπογραφῇ καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Διότι δὲν εἶναι τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ἀσκήσουν ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ λεγομένου ζητήματος τοῦ πληθωρισμοῦ. Ἡ περαιτέρω διαβάθμισις, ἐλπίζω τὸ ταχύτερον νὰ γίνῃ, διότι κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μᾶς εἶπεν, ὅτι πρόκειται νὰ κατατεθῇ καὶ εἰδικὸν νομοσχέδιον ἀναδιαβαθμίσεως αὐτῶν τῶν ἐργασιῶν, δοθέντος ὅτι καὶ προπολεμικῶς ὑπῆρχε τελείως διάφορος σχέσις μεταξὺ τοῦ ἡμερομισθίου τοῦ μεταλλωρύχου καὶ τοῦ ἡμερομισθίου τοῦ ἀνειδικεύτου ἐργάτου. Ἀλλά, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἀποφασισθὲν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας μέτρον, ἀναμένομεν τοὐλάχιστον μίαν δήλωσιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι δὲν θὰ τὸ ἐγκαταλείψουν.

§56Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τοὺς κ. κ. συναδέλφους εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς παροχῆς ἑνὸς ἐπιδόματος ἀνθυγιεινοῦς ἐργασίας εἰς τοὺς ἀνθρακωρύχους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὰς στοάς. Ἀλλά, ὅπως γνωρίζουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ ἡ ἁρμοδιότης, ἢ μᾶλλον ἡ ἀντιμετώπισις τῶν ζητημάτων τῶν ἡμερομισθίων καὶ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, διὰ διαφόρων ἐπιδομάτων, ἔχει ἀποφασισθῆ νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸ λεγόμενον Συμβούλιον μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶναι ζήτημα 2–3 ἡμερῶν διὰ νὰ ψηφισθῇ. Καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθότερον νὰ μὴ ἀρχίσῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ μεμονωμένων ἀποφάσεων, χωρὶς τὴν διαδικασίαν καὶ τὴν γνώμην τοῦ Συμβουλίου μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων νὰ λύῃ τοιαῦτα ζητήματα καὶ ἐλπίζω, ὅτι περὶ τὸ τέλος τῆς ἑβδομάδος νὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ εἰσηγηθῶμεν τὸ ζήτημα αὐτὸ τοῦ ἐπιδόματος ἀνθυγιεινοῦς ἐργασίας εἰς τὸ Συμβούλιον μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων.

§57Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἀπεφάσισεν ἤδη ὁ κ. Ὑπουργός.

§58Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, σᾶς λέγω τὶ φρονεῖ ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν στιγμήν· ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀκολουθήσωμεν μίαν διαδικασίαν. Κατεθέσαμεν τὸ νομοσχέδιον.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς τῆς ὥρας τῆς συζητήσεως

ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Σ. Θεοτόκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του, ἀφορώσης τὴν ἀνάθεσιν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Ἐλαιουργικήν, τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου.

§60Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπερώτησις τὴν ὁποίαν θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω ἐνώπιον τοῦ Σώματος κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς ἑσπέρας αὐτῆς, ἀφορᾷ ἕνα μεγάλον τομέα τῆς ἐθνικῆς μας παραγωγῆς. Ἀφορᾷ δηλαδὴ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰς κυβερνητικὰς πρωτοβουλίας καὶ τὰς συνεπείας καὶ τὰς κυβερνητικὰς εὐθύνας περὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἐρρύθμισε τὰ προκύπτοντα ἐκ τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαίου προβλήματα κατὰ τὴν ἐφετεινὴν ἐσοδείαν. Εἶναι φυσικόν, ὅτι ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ καὶ ἡ ἔρευνα τοῦ Σώματος κατ’ ἀνάγκην θὰ μὲ κάμῃ νὰ σᾶς ἀπασχολήσω καὶ εὐρύτερον ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν τιμῶν. Καὶ ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι εὐρύτατον ὁ ἀξιότιμος καὶ ἐκλεκτὸς συνάδελφος ἐξ Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας καὶ ἐγὼ ἀπεφασίσαμεν, διὰ νὰ μὴ καταπονήσωμεν τὴν Βουλήν, νὰ διαιρέσωμεν τὴν ἐπερώτησιν αὐτὴν εἰς δύο μέρη. Τὸ πρῶτον ἀφορᾷ τὰς γενικωτέρας συνεπείας τῶν κυβερνητικῶν ἐνεργειῶν, τὸ δὲ δεύτερον ἀφορᾷ εἰδικώτερον τὴν ἔρευναν τῆς συμβάσεως διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν 40.000 τόννων ἐλαιολάδου ὑπὸ τῆς Ἐλαιουργικῆς. Καὶ ἐθεωρήσαμεν ἐπιβεβλημένον νὰ καταθέσωμεν τὴν ἐπερώτησιν καὶ νὰ τὴν ἐξετάσωμεν, διότι νομίζομεν, ὅτι εἶναι ἀνάγκη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία εἰς τὸ μέλλον καί, εὐρύτερον, ἡ κοινὴ γνώμη, νὰ ἔχῃ πλήρη ἀντίληψιν περὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἡ διαχείρισις τοῦ σπουδαίου αὐτοῦ τομέως τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς. Διὰ νὰ ὑπάρξῃ ὅμως πλήρης διαφώτισις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ θὰ χρειασθῇ νὰ θυσιάσω ὀλίγον ἀπὸ τὸν πολύτιμον χρόνον, τὸν ὁποῖον μοῦ δίδει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, διὰ νὰ κάμω μίαν σύντομον ἀναδρομὴν εἰς τὸ παρελθόν. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ πλεῖστοι ἐξ ὑμῶν, ὅσοι εἰδικώτερον ἀσχολεῖσθε μὲ τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα καὶ τὰ ζητήματα τῆς παραγωγῆς, θὰ ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ἐπανειλημμένως ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀπησχολήθη μὲ τὰ θέματα τὰ ἀφορῶντα τὴν ἐν γένει διαχείρισιν τοῦ ζητήματος τοῦ ἐλαιολάδου. Καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον αὐτὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας στηρίζεται κυρίως ἐπὶ τῆς ζωηροτάτης συγκινήσεως τὴν ὁποίαν αἰσθάνεται ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος, ὅταν πλησιάζῃ ἡ ὥρα, πρὸ τῆς ἐσοδείας, ἡ ὁποία, ὡς γνωστόν, ἐμφανίζεται ἀνὰ διετίαν, ἡ ὥρα κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἑκάστοτε Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θὰ ἀναλάβῃ νὰ ρυθμίσῃ τὰ σχετικὰ μὲ τὸ πρόβλημα τοῦ ἐλαίου προκύπτοντα ζητήματα. Ἡ συγκίνησις αὐτὴ τοῦ ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου, τὸν ὁποῖον εἰδικώτερον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, εἶναι κατ’ ἐμὲ πλήρως δεδικαιολογημένη καὶ δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς τὸ αἴτημα μιᾶς τάξεως παραγωγικῆς διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεώς της, ἐν ἀγνοίᾳ τῶν λοιπῶν ὑποχρεώσεών της ἔναντι τῆς συνοχῆς τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, ἀλλὰ ἀποτελεῖ, κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἀντίληψιν, αἴτημα στηριζόμενον ἐπὶ τῆς στοιχειώδους ἐννοίας τῆς δικαιοσύνης. Ὑπάρχει δηλαδὴ ἡ γενικωτέρα ἀντίληψις τοῦ ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου, ὅτι ἑκάστοτε αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις τὸν μεταχειρίζονται κατὰ τρόπον—δύναμαι νὰ εἴπω—ἄδικον καὶ εἰδικώτερον χρησιμοποιοῦν τὸ πολύτιμον προϊόν, τὸ ἐλαιόλαδον, διὰ νὰ καλύψουν ἐκ τῶν ἐνόντων τὰς ἀνάγκας, τὰς ἐπειγούσας ἀνάγκας, οἰκονομικὰς ἢ ἄλλας, τοῦ Κράτους. Ἡ αἰτίασις αὐτὴ καὶ ἡ ἐξ αὐτῆς προκύπτουσα, βέβαια, γενικωτέρα ψυχολογία τοῦ ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου, στηρίζεται τόσον ἐπὶ τῆς ἀντιλήψεως τῆς χαμηλῆς ἀνταλλακτικῆς ἀξίας τοῦ ἐλαίου ἔναντι τῶν λοιπῶν προϊόντων καὶ τῶν οἰκονομικῶν ἀγαθῶν, τῶν ὁποίων πᾶς ἀγρότης ἔχει ἀνάγκην, ὅσον καὶ ἐκ τῆς διαφόρου μεταχειρίσεως τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐπέδειξεν ἔναντι αὐτοῦ, ἐν σχέσει ἀκόμη πρὸς ἄλλας γεωργικὰς τάξεις. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε κατὰ πόσον ἡ γενικὴ αὐτὴ δυσφορία στηρίζεται ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναφέρω ὡρισμένα στατιστικὰ στοιχεῖα. Ἰδού, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐνῷ προπολεμικῶς μὲ 1 ὀκᾶν ἐλαιολάδου, ὀξύτητος 5 βαθμῶν, ἠδύνατο ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς νὰ προσπορισθῇ 2½ ὀκάδας κρέατος, σήμερον δύναται νὰ προσπορισθῇ 0,37 τῆς ὀκάδος. Προπολεμικῶς, μὲ 1 ὀκᾶν ἐλαίου, 2½ ὀκάδας ὀρύζης, σήμερον 0,85 τῆς ὀκάδος. Προπολεμικῶς μὲ μίαν ὀκᾶν ἐλαίου, 5½ ὀκ. φασολίων, σήμερον 1.90 δράμια. Προπολεμικῶς, μὲ 1 ὀκᾶν ἐλαίου, 30 ὀκάδας ἀχλάδια, σήμερον 1 ὀκᾶ. Μὲ 5 ὀκ. ἐλαίου προπολεμικῶς, ἓν ζεῦγος ὑποδημάτων, σήμερον 25 ὀκ. ἐλαίου διὰ ἓν ζεῦγος ὑποδημάτων. Καὶ μὲ 15 ὀκάδες ἐλαίου, μίαν ἐξωτερικὴν ἐνδυμασίαν ἀπὸ ἐγχώριον ὕφασμα καὶ σήμερον παρακαλῶ 150 ὀκ. ἐλαίου διὰ μίαν ἐνδυμασίαν ἐγχωρίου ὑφάσματος. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ προέρχονται ἀπὸ μίαν ἐπίσημον ἔκθεσιν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λέσβου καὶ δὲν ἔχω λόγους νὰ πιστεύω, ὅτι δύναται νὰ ἀμφισβητηθοῦν ταῦτα. Ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτοῦ, ὅταν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐθεώρησε, καὶ νομίζω ὅτι ἐθεώρησεν, ἀδικήσασα τοὺς παραγωγούς, ὅτι ἡ δικαία τιμὴ συγκεντρώσεως τοῦ σίτου διὰ τοὺς ὀφειλέτας εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν εἶναι 3.000 δρχ. καὶ γνωστοῦ ὄντος, ὅτι ὁ λεγόμενος ἰσοζυγισμὸς μεταξὺ σίτου καὶ ἐλαίου εἶναι 1 πρὸς 4, ἀνεξαρτήτως τῆς προστασίας τῆς κρατικῆς τοῦ σίτου, εἶναι φυσικόν, ὅτι τὸ ἐλάχιστον ὅριον τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν ὁ παραγωγὸς ὀφείλει νὰ ἀποκτήσῃ διὰ τὸ πολύτιμον αὐτὸ προϊὸν θὰ ἦτο 12.000 δραχ. διὰ τοὺς ὀφειλέτας εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Καὶ δυστυχῶς, κ. συνάδελφοι, εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ ὑπερβολὴν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἄνω τῶν 95% τῶν Ἑλλήνων ἐλαιοπαραγωγῶν εἶναι χρεῶσται τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Εἰς τὴν τιμὴν αὐτὴν τῶν 12.000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, τὴν ὁποίαν, κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἀντίληψιν, ὀφείλει τὸ Κράτος νὰ ἐγγυηθῇ καὶ νὰ καταβάλῃ εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, μέχρι τῆς 19 τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ. ὑπῆρχε πλήρης συμφωνία, τόσον τῶν ἐκπροσώπων τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ τῶν παραγωγικῶν τάξεων, ὅσον καὶ τῆς τότε Κυβερνήσεως καὶ ἡμῶν ὅλων τῶν εἰδικώτερον ἀσχολουμένων μὲ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαιολάδου. Εἶναι τοῦτο τόσον ἀκριβές, ὥστε δι’ ὑπομνήματος ἡ Ἕνωσις τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς ἀναπτύσσει τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ τιμὴ τῶν 12.000 δρχ. τοῦ ἐλαίου τῶν 5 βαθμῶν ὀξύτητος εἶναι ἡ κατωτέρα, τὴν ὁποίαν δύναται νὰ δεχθῇ ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος. Περὶ τὴν τιμὴν αὐτήν, τὴν τιμὴν ἀσφαλείας δι’ ἡμᾶς, διεξήχθησαν, κ. βουλευταί, πολλαὶ συζητήσεις μεταξὺ τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν τάξεων ἀφ’ ἑνὸς μὲ τὴν συμπαράστασιν καὶ ἡμῶν τῶν βουλευτῶν τῶν ἐλαιοφόρων περιφερειῶν καὶ τῆς τότε Κυβερνήσεως καὶ μέχρι τῆς 13 τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου ὑπῆρχεν ρητή, τοῦ τότε Πρωθυπουργοῦ, διαβεβαίωσις πρὸς ἡμᾶς οἵτινες τὸ ἐπεσκέφθημεν. Κατόπιν συσκέψεως, ἡ ὁποία ἐγένετο τότε εἰς τὰς Ἀθήνας μεταξὺ ἡμῶν καὶ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ρητή, λέγω, ὑπῆρχεν ἡ διαβεβαίωσις ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ τότε, θὰ ἐπέμενεν ἀπαρεγκλίτως εἰς τὴν τιμὴν αὐτὴν τῶν 12.000 δρχ. Ἂς μὴ θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι αὐτὸ ἀφορᾷ τὴν τοποθέτησιν τῆς τότε Κυβερνήσεως, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ τότε Πρωθυπουργὸς —τὸ γνωρίζουν ἄλλως τε οἱ συνάδελφοι τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος—ἐδήλωσεν ὅτι εἶχε πλήρη συνεννόησιν διὰ τὸν τρόπον τῆς διαχειρίσεως τοῦ προβλήματος τοῦ ἐλαιολάδου καὶ μὲ τὸν ἀρχηγὸν τῆς Ε.Π.Ε.Κ καὶ ἤδη Πρωθυπουργόν. Ἀληθὲς εἶναι ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ Οἰκονομικὴ Ἀποστολὴ ἠρνεῖτο κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην νὰ ἀποδεχθῇ αὐτὴν τὴν τιμὴν ἀσφαλείας καὶ ἠρνεῖτο ἰσχυριζομένη ὅτι ἐὰν ἐδίδετο μείζων τιμὴ ἀσφαλείας εἰς τὸ ἐλαιόλαδον θὰ ἀνέτρεπε τὴν ὑπάρχουσαν κατάστασιν τοῦ τιμαρίθμου καὶ συνεπῶς θὰ εἶχεν ἄλλην ἐπίδρασιν καὶ συνεπείας οἰκονομικάς. Τὴν 14ην τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου ἀνεχώρησα διὰ τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν καὶ τὴν 20ὴν Ὀκτωβρίου κατάπληκτος ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶχε καταλήξει νὰ ἀποδεχθῇ πρότασιν τῆς ἐλαιουργικῆς διὰ τὴν συγκέντρωσιν 40.000 τόννων ἢ 32 ἑκατομ. ὀκάδων πρὸς 11.000 δρχ. δι’ ἔλαιον πέντε βαθμῶν ὀξύτητος καὶ ὅτι αὐτὸ ἐτύγχανε τῆς πλήρους ἐπιδοκιμασίας καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι αὐτὴ ἡ ὑπαναχώρησις τῶν ἡγουμένων τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ὑπῆρξε τοὐλάχιστον δι’ ἐμὲ περίεργος. Καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι εἶναι καὶ πολλαπλῶς δυσεξήγητος, τοὐλάχιστον δυσεξήγητος. Μόλις ὡς ἀνεκοινώθη ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, ἐγένετο θόρυβος εἰς τὸν τύπον καὶ ἐνεφανίσθη ὁ ἐλαιοεμπορικὸς κόσμος ὑποστηρίζων ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 11.000 δρχ. εἰς τὸν παραγωγὸν μὲ ἀντίστοιχον τιμὴν 13.000 εἰς τὴν κατανάλωσιν ἄφηνε περιθώρια μεγάλων κερδῶν εἰς τὴν ἀνάδοχον ἑταιρίαν, ἡ ὁποία θὰ ἀνελάμβανε νὰ ἐκτελέσῃ τὴν σύμβασιν αὐτήν. Ἐὰν ἐγὼ ὡμίλησα αὐτὴν τὴν στιγμὴν περὶ τῆς τιμῆς τῶν 13.600 δραχμῶν, εἶναι διότι τὴν τιμὴν τῶν 13.600 δραχμῶν τὴν ἐδέχθη καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ ὡς ὀρθῶς ἔχουσαν διὰ τὴν κατανάλωσιν. Καὶ εἶναι βέβαιον, παραλλήλως, ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν κατηγγέλθη ὅτι μεταξὺ 11.000 καὶ 13.600 δραχμῶν ὑπῆρχον περιθώρια μεγάλων κερδῶν, ὑπῆρξεν καὶ ἀντίθετος προσφορὰ εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν λέγω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ δεχθῇ τὴν ἀντίθετον προσφοράν, λέγω ὅμως ἐὰν ἐπέμενεν εἰς τὸ νὰ μεταχειρισθῇ ὡς ὄργανον ἐκτελέσεως τῆς πολιτικῆς της τὴν ἐλαιουργικήν, ὤφειλεν εἰς αὑτὴν νὰ ἐπιβάλῃ τοὺς ἀντιστοίχους ὅρους τῆς εὐνοϊκωτέρας διὰ τοὺς παραγωγοὺς προσφορᾶς, προσφορᾶς τοῦ ἐλαιοεμπορικοῦ κόσμου. Εἶναι δὲ οὐσιῶδες σημεῖον αὐτό. Διότι ἡ διαφορὰ εἶναι 1000 δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν καὶ κατὰ συνέπειαν ἐπὶ 32.000.000 ὀκάδων σημαίνει 32.000.000.000 τὰ ὁποῖα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀφαιροῦνται ἀπὸ τὸν παραγωγόν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε εἰς βάρος τῆς παραγωγῆς νὰ προστατεύσῃ τὴν κατανάλωσιν, τότε ὤφειλεν ἡ τιμὴ τῆς καταναλώσεως νὰ εἶναι 13.600–1000=12.600, διὰ ἔλαιον 5 βαθμῶν ὀξύτητος. Ἐὰν ἀντιστρόφως ἐνόμιζεν, ὅπως νομίζομεν ἡμεῖς, ὅτι ὤφειλε νὰ ἐνισχύσῃ τὸν παραγωγόν, τότε θὰ ἔφθανεν ἐντὸς τῶν περιθωρίων τὰ ὁποῖα ἐγένοντο δεκτὰ καὶ ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, εἰς τὸ νὰ δώσῃ τιμὴν 12.000 δραχμῶν εἰς τὸν παραγωγὸν καὶ νὰ συγκρατήσῃ τὴν τιμὴν τῆς καταναλώσεως πρὸς 13.600 δραχμὰς καὶ ἐὰν ἀκόμη τὸ περιθώριον αὐτὸ τῶν 1000 δραχμῶν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ τὸ κρατήσῃ διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν, ὤφειλεν εὐθαρσῶς νὰ εἴπῃ ὅτι φαλκιδεύει εἰς βάρος τῆς παραγωγῆς τὴν δικαίαν τιμὴν τῶν 12.000 δραχμῶν καὶ κρατεῖ τὰ 32.000.000.000 πρὸς ἀντιμετώπισιν ἄλλων ἀναγκῶν τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ τὸ νὰ ἔρχεται διὰ μιᾶς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν θὰ κρίνετε ἀργότερον τὴν ἑσπέραν αὐτὴν πληρέστερον, κύριοι βουλευταί, νὰ ἔρχεται τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν βεβαίως ἠδύνατο νὰ δεχθῇ αὐτὸ τὸ χιλιόδραχμον ἐπὶ πλέον, νὰ καθορίζῃ μίαν δυνητικὴν ἔκφρασιν ὅτι, τάχα ἐὰν ὑπάρξουν περαιτέρω περιθώρια θὰ ἐπιστραφοῦν εἰς τὸν παραγωγόν, ἐπιτραπήτω μοι νὰ εἴπω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι αὐτὸ τρόπος διαχειρίσεως τῶν κοινῶν ἀλλὰ δικαιούμεθα καὶ ἡμεῖς χωρὶς νὰ δυνάμεθα νὰ κατηγορηθῶμεν ὅτι ἀσκοῦμεν ἀντιπολιτευτικὸν ἔλεγχον, νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐνῷ ἠδύνατο εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν νὰ προστατεύσῃ πράγματι ἐπὶ πλέον τὸν παραγωγόν, ὡς ὤφειλε, λόγῳ τῆς μειωμένης ἀνταλλακτικῆς ἀξίας τοῦ ἐλαίου, ἐν τούτοις δὲ τὸ ἔπραξε καὶ δὲν τὸ ἔπραξε δι’ ἀγνώστους μέχρι τῆς στιγμῆς δι’ ἡμᾶς λόγους.

§61Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ χαρτοφυλακίου). Ὅταν ὁμιλῆτε περὶ 1000 δραχμῶν, τί ἐννοεῖτε; Διότι πρέπει νὰ μὴ λησμονῶμεν ὅτι 11.000 εἶναι τὸ λάδι τῶν 5 βαθμῶν καὶ 13.600 εἶναι τὸ λάδι τῶν τριῶν βαθμῶν.

§62Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δυστυχῶς ἐκ τῆς διακοπῆς σας ἐμφανίζεται, ὅτι δὲν μὲ παρακολουθεῖτε, διότι ἡ διαφορὰ τῶν 1.000 δραχμῶν δὲν εἶναι μεταξὺ....

§63Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ χαρτοφυλακίου). Θέλω νὰ ἠξεύρω τί σημαίνουν αἱ 1.000 δραχ.

§64Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀκούσατε. Εἶναι προφανές, ὅτι δὲν μὲ παρηκολουθήσατε καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω διατὶ δὲν μὲ παρηκολουθήσατε. Τὸ χιλιόδραχμον αὐτό, εἶναι ἡ διαφορὰ τῆς προσφορᾶς, τὴν ὁποίαν ἠγνοήσατε καὶ ἥτις σᾶς ἐδόθη ἐκ μέρους τοῦ ἐλαιοεμπορίου, διὰ νὰ κάμετε τὴν συγκέντρωσιν τῶν 40.000 τόννων, ἔναντι τῆς τιμῆς, τὴν ὁποίαν δίδετε εἰς τὴν Ἐλαιουργικήν. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν εἶναι μόνον 1.000 δραχμαί. Εἶναι καὶ πάρα πάνω, διότι τὸ ἐλαιοεμπόριον δὲν ἀρνεῖται, κύριε Ὑφυπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι εἰς τὴν πρᾶξιν αὐτὴν θὰ κερδίσῃ. Εἶναι καὶ 300 δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν, τὰς ὁποίας τὸ ἐμπόριον παραδέχεται, ὅτι θὰ εἰσπράξῃ. Ἡ διαφορὰ δὲν εἶναι 1.000 δραχμαί, ἀλλὰ 1.300 καὶ συνεπῶς διὰ 42.000.000.000 ὑπάρχει κενόν. Εἶπον 1.000 δραχμάς, διὰ νὰ ἐξηγήσω τὰ γενικώτερα ἐλαττώματα τῆς ἀσκηθείσης πολιτικῆς. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς εἰδικωτέρας ἐρεύνης τῆς συμβάσεως, θὰ ἀκούσετε καὶ περισσοτέρας λεπτομερείας.

§65Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ χαρτοφυλακίου). Ἐλαφρῶς μὲ παίρνει ἡ ἀμφιβολία ὅτι ὁ τίτλος, τὸν ὁποῖον μοῦ ἀποδίδετε εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἔχει κάποιαν σχέσιν καὶ μὲ τὴν ἀκρίβειαν τοῦ χιλιοδράχμου, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε. Δὲν εἶμαι Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ καὶ φοβοῦμαι, ὅτι ὅσον δὲν εἶμαι Ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τόσον δὲν εἶναι ἀκριβὴς αὕτη ἡ διαφορὰ τοῦ χιλιοδράχμου.

§66Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐὰν περὶ τὸν ὑμέτερον ἐν τῇ Κυβερνήσει τίτλον ἐπλανήθην, σᾶς ζητῶ μυριάκις συγγνώμην, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι περὶ τοὺς ἀριθμοὺς ἐπλανήθημεν καὶ θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς κύριε Ὑπουργὲ—μὲ συγχωρεῖτε—ἄνευ χαρτοφυλακίου, νὰ ἀκούσωμεν, πῶς δικαιολογεῖτε σεῖς αὐτὰ τὰ περιθώρια τῶν 42.000.000.000.

§67Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Σεῖς δίδετε τὸν ἀριθμὸν τῶν χιλίων δραχμῶν. Ἄρα σεῖς ὀφείλετε νὰ δώσητε στοιχεῖα εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ὑπάρχουν περιθώρια τόσων δραχμῶν.

§68Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι ἔχει μίαν προσφορὰν ἡ Κυβέρνησις. Τὴν προσφορὰν αὐτὴν δὲν τῆς εἴπομεν νὰ τὴν υἱοθετήσῃ, εἴπομεν νὰ τὴν χρησιμοποιήσῃ. Ἡ προσφορὰ αὐτὴ διαφέρει ἀπὸ τοῦ τρόπου καὶ τῶν ὅρων τῆς ὑπογραφείσης συμβάσεως κατὰ 1.000 δραχμὰς τύποις, οὐσιαστικῶς ὅμως, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ ἐμπορικοῦ κέρδους, τοῦ ὡμολογημένου κατὰ 1.300 δραχμάς, αἱ ὁποῖαι πολλαπλασιαζόμεναι ἐπὶ 32.000.000 ὀκάδας ὅση εἶναι ἡ συγκέντρωσις, μᾶς δίδουν 42.000.000.000 δραχμάς.

§69Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς ἀπαντήσεως, θὰ ἴδητε ὅτι δὲν ὑπῆρξε ποτὲ τοιαύτη προσφορά,

§70Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λάβω ὑπ’ ὄψει μου τὰ ὅσα ἐπίσημα στοιχεῖα ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ τοὺς ἀριθμούς των. Ἐὰν σεῖς θέλετε νὰ ἰσχυρισθῆτε ὅτι δὲν ὑπῆρξεν αὐτὴ ἡ προσφορά, τότε τὸ πρᾶγμα ἀλλάζει.

§71Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἠμποροῦμεν νὰ συζητῶμεν πέντε ὥρας διὰ τὴν προσφορὰν καὶ ἀναμφισβητήτως θὰ γίνουν διάφοροι ἀκροβατισμοὶ ἀριθμῶν. Ὑποστηρίζετε αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν ἄποψιν τῶν ἐμπόρων....

§72Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐὰν ὑπεστήριζα τὴν ἄποψιν τῶν ἐμπόρων, θὰ σᾶς ἔλεγα, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐκάματε λάθος, διότι δὲν ἐκάματε αὐτὴν τὴν σύμβασιν. Ἐγὼ δὲν εἶπα αὐτό· σᾶς εἶπα ὅτι ἔπρεπε νὰ λάβητε τὰ στοιχεῖα τῆς προσφορᾶς αὐτῆς, διὰ νὰ τὰ ἐπιβάλλετε ἔναντι τοῦ ἀντισυμβαλλομένου μεθ’ ὑμῶν.

§73Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὑποστηρίζετε, ἐπαναλαμβάνω αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰς ἀντιλήψεις τῶν ἐμπόρων ἀναμφισβητήτως, ἠμπορεῖ νὰ σᾶς γίνουν διάφοροι ὑπολογισμοί. Ἐὰν σήμερον ἔχητε ἐμπρός σας μίαν σειρὰν ἡ ὁποία ξεκινᾷ ἀπὸ μίαν ἀγορὰν τιμῆς Αʹ, μίαν μετακόμισιν τοῦ προϊόντος Βʹ, μίαν μετατροπὴν ἀπὸ ὀξύτητα 50 εἰς 30 καὶ φθάσετε εἰς τὸ τέλος εἰς μίαν οἱανδήποτε τιμὴν παραδόσεως εἰς τὰ κέντρα καταναλώσεως, αὐτὸς εἶναι ἕνας λογαριασμός, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἐγγυηθῇ κάποιος. Ὁ κάποιος αὐτὸς ἐδῶ εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς ἐλαιουργικῆς. Εἶσθε εἰς θέσιν, κ. συνάδελφε, νὰ διαβεβαιώσητε τὴν ἀντιπροσωπείαν, ὅτι εἶναι ἀξιόπιστοι κατὰ τοῦτο οἱ ἔμποροι, ὅτι θὰ τηρήσουν τὴν γραμμὴν αὐτήν; Τότε ἔχετε δίκαιον. Ἐὰν ὄχι, τότε ἔχομεν δίκαιον ἡμεῖς.

§74Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς ἐγγυήσεως θὰ σᾶς ἀπαντήσω, ἀξιότιμε κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, καὶ ἐπαναλαμβάνω, ἐγὼ δὲν ὑποστηρίζω, ὅτι κακῶς δὲν ὑπεγράψατε τὴν σύμβασιν μὲ τὸ ὡργανωμένον ἐμπόριον, ἀλλὰ σᾶς εἶπα, ὅτι κακῶς δὲν μετεχειρίσθητε τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα προσέφερον, διὰ νὰ ἐπιτύχητε εὐνοϊκωτέρους ὅρους, τὴν ὥραν ποὺ ἐσκέφθητε, ὅτι ὀφείλατε, νὰ καταλήξητε εἰς ἕνα ἄλλον ἀντισυμβαλλόμενον. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ καὶ ἐγὼ κατ’ ἀντιδιαστολήν. Ἐγγυᾶσθε σεῖς καὶ μὲ τί στοιχεῖα, ἐγγυᾶσθε, ὅτι ἡ Ἐλαιουργικὴ θὰ ἐκτελέσῃ τὰς ἀναληφθείσας ὑποχρεώσεις; Καὶ πῶς σεῖς ἀνελάβατε νὰ κάμητε μίαν συμφωνίαν, τοιαύτης ἐκτάσεως μὲ ἕνα ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος ἀναμφισβητήτως δὲν σᾶς παρέχει ἄλλας ἐγγυήσεις εἰμὴ τὴν ἐγγύησιν, τὴν ὁποίαν ἔχετε εἰς τὴν σύμβασιν, εἰς ἀκροτελεύτιον ἄρθρον, τῶν 5 δισεκατομμυρίων δραχμῶν, τῆς ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης; Δηλαδὴ τὸ Κράτος διὰ τοῦ Κράτους ἐγγυᾶται τὸν ἑαυτόν του. Διότι ἐγγυητικὴ ἐπιστολὴ διδομένη ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τὴν Κρατικὴν Τράπεζαν, εἰς τὸ Κράτος, σημαίνει ὅτι διὰ τῆς αὐτῆς μεθόδου ἓν καὶ τὸ αὐτὸ πρόσωπον ὑπὸ διαφορετικὴν ἰδιότητα ἀλληλοεγγυᾶται διὰ τὴν ἐκτέλεσιν μιᾶς συμβάσεως. Ἄρα, ἐὰν τὸ θέτετε ἔτσι τὸ ζήτημα τῆς ἐγγυήσεως, σᾶς λέγω, ὅτι ἴσως νὰ μὴ εἴχετε ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν ἐγγύησιν τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδιδον ἐὰν ἐκάμνατε τὴν ἄλλην προσφορὰν δεκτήν, ἀλλ’ εἶναι ἐκτὸς ἀμφισβητήσεως, ὅτι προήλθατε εἰς τὸν καταρτισμὸν μιᾶς συμβάσεως ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀπολύτως ἐγγυήσεως. Ἀλλ’ ἂς προχωρήσωμεν, κύριοι. Εἴχομεν μείνει εἰς τὸ σημεῖον ποὺ σᾶς ἔλεγα διὰ ποίους λόγους ἡμεῖς θεωροῦμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὴ στέρξασα εἰς τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τῶν 12.000 δρχ. διὰ τοὺς παραγωγούς, ἠδίκησε τὸν ἐλαιοπαραγωγικὸν κόσμον. Καὶ τὸν ἠδίκησε τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις, ἢ μᾶλλον ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ, πόσους κινδύνους ἔχει ὅλη αὐτὴ ἡ διαδικασία τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου. Πρῶτον, συνεπῶς σημεῖον εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις, καθορίσασα κάτω τῆς τιμῆς τῶν 12.000 δραχμῶν τιμὴν συγκεντρώσεως—καὶ ὄχι τιμὴν ἀσφαλείας ὑπὲρ τοῦ παραγωγοῦ—δὲν ἀντεμετώπισε τὸ πρόβλημα βάσει τῶν σημερινῶν δεδομένων, ὅπως ἐμφανίζονται ταῦτα εἰς μίαν ἀντικειμενικὴν ἔρευναν τῶν στοιχείων τοῦ τιμαρίθμου. Δευτέρα αἰτίασις ἐναντίον τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον ἐχειρίσθη ἡ Κυβέρνησις τὴν ὅλην αὐτὴν ὑπόθεσιν εἶναι, ὅτι δὲν ἔδωσε καὶ τὴν δέουσαν ἀσφάλειαν εἰς ὃ ὕψος ὤφειλε νὰ τὴν δώσῃ. Καὶ ἐξηγοῦμαι: Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι τὸ ἴδιον πρᾶγμα τιμὴ ἀσφαλείας καὶ τιμὴ συγκεντρώσεως. Ἡ μὲν τιμὴ ἀσφαλείας εἶναι μία τιμή, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ προϊὸν αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ εἰς δεδομένον χρόνον. Τιμὴ συγκεντρώσεως, ἀντιστρόφως, εἶναι μία τιμὴ ἡ ὁποία δίδεται διὰ νὰ διασφαλισθῇ μία συγκεκριμένη τιμὴ εἰς συγκεκριμένην ποσότητα. Καὶ διὰ νὰ ἴδητε τὰς συνεπείας καὶ τὴν σημασίαν τῆς πραγματικότητος αὐτῆς ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς παραθέσω τὰ κάτωθι στοιχεῖα. Εἶναι κοινῶς ἀνεγνωρισμένον, κύριοι συνάδελφοι, καὶ κοινῶς προβλεπόμενον καὶ οὐδέποτε ἀμφισβητηθέν, ὅτι ἡ ἐφετεινὴ ἐσοδεία θὰ ἀνέλθῃ περίπου εἰς τοὺς 150.000 τόννους. Εἶναι, ἐξ ἄλλου, πιθανόν, ὅτι ἡ ἐκτίμησις τῶν ὑπαρχόντων ἀποθεμάτων ἐλαίου παλαιοτέρων ἐσοδειῶν ἀνέρχεται περίπου εἰς 40.000 τόννους. Ὑπάρχουν, ἐπιπροσθέτως, καὶ ὡρισμέναι ποσότητες σπορελαίου, ὡς ἐπίσης καὶ πυρηνέλαια τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ βρῶσιν εἰς τὴν κατανάλωσιν. Ὑπολογίζω ὅτι αἱ ποσότητες αὐταὶ ἐν τῷ συνόλῳ ἀνέρχονται περίπου εἰς 240.000 τόννους. Καὶ ἂν δεχθῶμεν ὅτι ἐκ τῆς νέας ἐσοδείας θὰ ἀντικατασταθῇ καὶ πάλιν τὸ ἀπόθεμα τῶν 40.000 τόννων καὶ ἂν δεχθῶμεν ὡς ἀκριβὲς ὅτι ἡ κατανάλωσις ἡ Ἑλληνικὴ ἔχει ἀνάγκην 70.000 τόννων περίπου ἐτησίως διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, φθάνομεν πλέον νὰ ὑπολογίσωμεν ὅτι 80.000 περίπου τόννοι, ἴσως καὶ παραπάνω, καθαροῦ ἐλαίου, ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων ἐλαίων, θὰ εἶναι διαθέσιμοι διὰ τὴν κατανάλωσιν τῶν μὴ ἐλαιοφόρων περιφερειῶν. Ἑπομένως ἐφόσον ἡ συγκέντρωσις ἡ ἀποφασισθεῖσα, ἐκτείνεται εἰς τὸ ὕψος τῶν 40.000 τόννων, παραμένει ἓν περιθώριον ἄλλων 40.000 τόννων, περὶ τοῦ ὁποίου ἡ κυβερνητικὴ ἀπόφασις δὲν ἔλαβε καμμίαν ἀπολύτως πρόνοιαν. Τὸ θέμα τοῦτο παρουσιάζει ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον δι’ ἐμέ, ἐκπροσωποῦντα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ τὴν Κέρκυραν, δι’ ὡρισμένους εἰδικοὺς λόγους. Ἡμεῖς, διότι ἔτσι τὸ ἠθέλησεν ἡ φύσις τοῦ ἐλαιοδένδρου τῆς Κερκύρας, ἑπόμεθα, κ. κ. βουλευταί, εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς παραγωγῆς. Ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς συγκομιδῆς καὶ τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου ἐν Κερκύρᾳ γίνεται μόνον περὶ τὰ μέσα τοῦ μηνὸς Ἰουνίου—ἀρχίζει τὸν Δεκέμβριον καὶ τελειώνει κατὰ τὰ μέσα τοῦ μηνὸς Ἰουνίου. Καὶ ἐπειδὴ ἑπόμεθα εἰς τὴν παραγωγὴν καὶ ἐπειδὴ δὲν κάμνει διαστολὴν ἡ φύσις μεταξὺ τῶν ἐλαιοδένδρων, ποὺ ἀνήκουν εἰς τοὺς μικροὺς εἰς τοὺς οἰκονομικῶς ἀδυνάτους καὶ τῶν ἐλαιοδένδρων, ποὺ ἀνήκουν εἰς τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρους, φοβούμεθα— καὶ φοβούμεθα δικαίως—ὅτι, ἐφόσον κατὰ τὸ ἄρθρον 6 τῆς συμβάσεως περὶ χρηματοδοτήσεως τῆς συγκεντρώσεως προβλέπεται ὅτι ἡ χρηματοδότησις δὲν θὰ ἐπεκταθῇ πέραν τοῦ Μαρτίου, φοβούμεθα—καὶ εὐλόγως, ἐπαναλαμβάνω— φοβούμεθα ὅτι ἡμεῖς θὰ εὑρεθῶμεν, δηλ. ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος τῆς Κερκύρας, ἐκτὸς τῶν περιθωρίων τῆς συγκεντρώσεως. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ γνωρίζῃ αὐτὰ τὰ περιστατικά. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν ὅτι, προκειμένου περὶ ἑνὸς μέτρου τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ γενικῶς, τὰς παραγωγικὰς τάξεις καὶ εἰδικώτερον τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς τάξεις, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διαστολὴ μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν εὔνοιαν τῆς θείας προνοίας νὰ παράγουν τὸ ἔλαιον ἐνωρίτερον ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἕπονται εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς παραγωγῆς. Γεννᾶται συνεπῶς τὸ ἐρώτημα τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οὐσιαστικῶς διὰ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως ἐνεπεδόθη DE FACTO μονοπώλιον, τί θὰ γίνῃ διὰ τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν τὰς ποσότητας εἰς τὴν διάθεσιν τῆς καταναλώσεως μετὰ τὸ πέρας τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 6 τῆς ὑπογραφείσης συμβάσεως προβλεπομένης προθεσμίας.

§75ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ τὸ πάρουν τότε οἱ ἔμποροι καὶ θὰ δώσουν καλλιτέραν τιμὴν εἰς τοὺς παραγωγούς.

§76Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν σᾶς εἶπον, κύριε συνάδελφε, ὅτι θὰ δώσουν καλλιτέραν τιμήν. Ἐγὼ σᾶς εἶπον ὅτι, ἐκτὸς τοῦ περιθωρίου τῶν 2.600 δρχ. μεταξὺ τῆς τιμῆς, ὑπάρχει περιθώριον νὰ πάρουν οἱ παραγωγοὶ χιλίας δραχμάς.

§77ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ὅμως, σεῖς ὑποστηρίζετε ὅτι οἱ ἔμποροι δίδουν καλλιτέρας τιμάς.

§78Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἶπα ὅτι καὶ χίλιαι δραχμαὶ θὰ ἠδύναντο νὰ δοθοῦν ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Εἶναι ἀριθμοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ ἀμφισβητηθῶσιν.

§79Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὸ τὸ ἔγραψαν αἱ ἐφημερίδες.

§80Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀλλὰ πέραν τούτου, ὅτι δὲν προεβλέφθη εἰς ἔκτασιν ἡ προστασία τῶν παραγωγῶν. Αὐτὴ ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι οὐσιαστικῶς, κ. συνάδελφε, ἄδικος, διότι φαίνεται ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀγνοεῖ ὅτι ἔλαιον τῆς αὐτῆς ὀξύτητος δὲν εἶναι καὶ ἔλαιον τῆς αὐτῆς ἀξίας. Ὑπάρχουν ἔλαια τῶν 5 βαθμῶν τὰ ὁποῖα λόγῳ ἄλλων ἰδιοτήτων ἔχουν διαφορετικὴν ἀξίαν. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον 5 βαθμῶν Κρήτης μὲ τὸ ἔλαιον 5 βαθμῶν Μυτιλήνης, Κερκύρας καὶ ἀκόμη περισσότερον τὸ ἔλαιον τῶν 5 βαθμῶν τῶν Καλαμῶν. Αὐτὴ ἡ ἰσοπέδωσις τῶν τιμῶν ἀποτελεῖ ἄδικον πρᾶξιν ἔναντι τῶν καλλιεργητῶν τῆς αὐτῆς ὀξύτητος ἀλλὰ διαφορετικῆς ἀξίας ἐλαίου.

§81ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῦ ὀφείλεται αὐτὴ διαφορά;

§82Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἤδη ἡ συγκέντρωσις ἔχει ἀρχίσει καὶ ἐμφανίζονται ὡρισμένα τρωτά. Μὴ θελήσῃ νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἄνευ χαρτοφυλακίου ὅτι ἡ προσφορὰ τοῦ ἐλαίου εἶναι τόσον ἱκανοποιητική, διότι θὰ τοῦ ἀπαντήσω πρῶτον ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον συγκεντρώνονται ποσότητες ἐκ τοῦ ὑφισταμένου ἀποθέματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν.

§83Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές.

§84Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἰς τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν ἡ παραγωγὴ ἐκτείνεται μέχρις Ἰουνίου.

§85Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακείου). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβετε ὡς βάσιν τὸ τί γίνεται εἰς τὴν Κέρκυραν μὲ ἄλλας περιφερείας ὅπου προσφέρονται νέα ἐλαιόλαδα.

§86Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν. Εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς συγκεντρώσεως ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν καὶ ἄλλα ἐλαττώματα. Ὅταν ἡ συγκέντρωσις τοῦ προϊόντος γίνεται διὰ τοῦ πρατηρίου εἰς τὰ χωριά, τὰ πράγματα εἶναι ὁμαλά, ὅταν ὅμως πρόκειται ὁ παραγωγὸς νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ κέντρον διὰ νὰ προσφέρῃ τὸ προϊόν του ταλαιπωρεῖται. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος τῶν Φιλελευθέρων ἐκ Κερκύρας θὰ ἔχῃ ἀκούσει, ὅτι ὁ παραγωγὸς ταλαιπωρεῖται, διότι δὲν γίνεται ἡ καταβολὴ ἐντὸς τῆς ἡμέρας καὶ περιμένει τὴν ἑπομένην νὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς καταβολῆς τοῦ τιμήματος. Ἐπίσης δὲν ἔχει τὴν εὐχέρειαν τοῦ ἐλέγχου τόσον εἰς τὸ ζύγι ὅσον καὶ εἰς τὴν ὀξύτητα· ἄλλοτε εἶχεν ὅμως τὴν εὐχέρειαν διὰ τῆς διασταυρώσεως τῶν πληροφοριῶν, ἥτις ἤδη δὲν τοῦ δίδεται. Δὲν ὑπάρχει τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλέγχου περὶ τοῦ κατὰ πόσον ἡ καταλογιζομένη ὀξύτης εἶναι ἡ πραγματικὴ τοιαύτη. Τὰ ἐμφανιζόμενα λοιπὸν αὐτὰ παράπονα— τὰ ὁποῖα δὲν θέλω ἐν τῷ συνόλῳ νὰ τὰ υἱοθετήσω—νομίζω ὅτι ἀποτελοῦν ἕνα σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἐδόθη ἐκ τῶν προτέρων ἐπιμέλεια πρὸς ἀποφυγὴν τῶν τυχὸν παραπόνων.

§87Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Θὰ γνωρίζετε, ὅτι ἡ συγκέντρωσις εἰς τὰ χωριὰ γίνεται μέσῳ τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν καὶ ὑποθέτω ὅτι ὁ γεωργικὸς συνεταιρισμὸς δὲν ἔχει λόγον νὰ ἀδικήσῃ τὸν παραγωγόν.

§88Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἔκαμα διάκρισιν καὶ εἶπα, ὅ,που ἡ συγκέντρωσις γίνεται διὰ τῶν πρατηρίων, εἶναι ὁμαλή.

§89Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ κατέλθουν εἰς τὰς πόλεις, διότι εἰς τὰ χωριὰ ὑπάρχουν γεωργικοὶ συνεταιρισμοί.

§90Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβὴς ἡ παρατήρησις αὐτή, κύριε συνάδελφε, διότι πρατήρια δὲν ὑπάρχουν εἰς ὅλα τὰ χωριὰ ἰδιαιτέρως.

§91Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ὑπάρχουν συνεταιρισμοί.

§92Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχουν πρατήρια παραδόσεως ἐλαίου εἰς ὅλα τὰ χωριὰ καὶ συνεπῶς ἐκεῖ ποὺ δὲν ὑπάρχουν ἀναγκάζεται νὰ πάῃ εἰς τὴν πόλιν διὰ νὰ τὸ παραδώσῃ ὁ ἴδιος καὶ δεύτερον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ γνωρίζετε, εἶναι τοῦτο. Δὲν γνωρίζω, κύριε Ὑπουργέ, τίνι τρόπῳ καὶ βάσει ποίας ἐντολῆς ἢ ἐξουσιοδοτήσεως γίνεται τοῦτο, πάντως βέβαιον εἶναι ὅτι εἰσπράττονται ἀπὸ τὸν παραγωγὸν δι’ ἔξοδα μεταφορᾶς πρόσθετα ἔξοδα, ἐκτὸς ἐκείνων τὰ ὁποῖα προβλέπει ἡ σύμβασις καὶ ὡρισμένον ποσὸν διὰ τὴν μεταφορὰν ἀπὸ τοῦ χωρίου εἰς τὴν πόλιν. Δὲν λέγω ὅτι τελεῖ ἐν γνώσει σας αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἐγὼ γνωρίζω τὸ γεγονός, ἀγνοῶ πῶς ἐδόθη ἡ ἐξουσιοδότησις πρὸς ἐπιβολὴν αὐτῆς τῆς προσθέτου καταβολῆς. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι αὐτὴ ἡ πρόσθετος καταβολὴ εἰσπράττεται, ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα πρόσθετον ἐλάττωμα εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς συγκεντρώσεως καὶ ὅτι συνεπῶς θὰ ἔπρεπεν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς νὰ εἶχον ἀκόμη ἐπιπροσθέτως ληφθῆ ἄλλα μέτρα, πρὶν ἢ ἀρχίσῃ ἡ συγκέντρωσις.

§93Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακείου). Νὰ ὑποβάλετε συγκεκριμένα στοιχεῖα διὰ νὰ ἐξετάσωμεν τὸ θέμα, διότι κατὰ τὴν σύμβασιν δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον τι.

§94Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ λάδι εἶναι παραδοτέον εἰς τὰ ἀποθηκευτικὰ κέντρα. Κατ’ ἀκολουθίαν εἶναι φυσικὸν ὁ παραγωγὸς νὰ ἐπιβαρύνεται μὲ τὴν δαπάνην ἀπὸ τὸ χωριό του μέχρι τοῦ κέντρου. Εἰς τὴν σύμβασιν ὁρίζονται ὡρισμένα κέντρα, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ παραδίδῃ τὸ λάδι. Ἐγὼ συμφωνῶ ὅτι εἶναι ἀκριβὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, ἀλλὰ προβλέπεται εἰς τὴν σύμβασιν.

§95Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐπανερχόμεθα πάλιν εἰς τὴν ἰδίαν σκέψιν. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ τὴν ὅλην αὐτὴν διαδικασίαν εἰσπράττει ὁ ἀντισυμβαλλόμενος τῆς Κυβερνήσεως τόσα κατ’ ὀκᾶν, δὲν ἔπρεπεν ἐπιπροσθέτως ὁ ἴδιος ὁ ἀντισυμβαλλόμενος νὰ εἰσπράξῃ καὶ πρόσθετα, διὰ νὰ γίνῃ ἡ διαμετακόμισις τοῦ ἐλαίου ἀπὸ τὴν ἐξοχὴν εἰς τὸ κέντρον.

§96Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς ἄνευ χαρτοφυλακείου). Ἐπὶ τοῦ θέματος νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ φέρετε συγκεκριμμένα στοιχεῖα καὶ θὰ ἐξετασθοῦν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Ἀλλά, ὡς γνωστόν, κατὰ τὴν σύμβασιν αἱ 11.000 διὰ τὰ πεντάβαθμα εἶναι εἰς τὰ χωρία, δηλαδὴ εἰς τὰ κεφαλοχώρια. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια καὶ τὸ γράμμα τῆς συμβάσεως. Ἐὰν δὲν τηρῆται τοῦτο, τότε πρέπει νὰ καταγγελθῇ καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία παρακολουθεῖ προληπτικῶς τὴν συγκέντρωσιν, θὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα, οὕτως ὥστε τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τῆς συμβάσεως νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐπακριβῶς.

§97Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν ἀμφισβητῶ τὴν ἀκρίβειαν τῆς πληροφορίας σας αὐτῆς, ὅτι δηλαδὴ ὁ παραγωγὸς ἐπιβαρύνεται μὲ ἕνα Α χρηματικὸν ποσὸν διὰ νὰ μεταφερθῇ τὸ λάδι ἀπὸ τὸ χωριό του εἰς τὸ ἀποθηκευτικὸν κέντρον. Εἰς τὴν σύμβασιν δὲν προβλέπεται ἡ δαπάνη αὐτὴ νὰ βαρύνῃ τὸν ἀντισυμβαλλόμενον ἢ τὸ Κράτος. Ὁ ἀντισυμβαλλόμενος, δηλαδὴ οἱ συνεταιρισμοί, ὑποχρεοῦνται νὰ παραλάβουν τὸ λάδι εἰς τὰ ἀποθηκευτικὰ κέντρα.

§98Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Συγχέετε τὰ κέντρα συγκεντρώσεως μὲ τὰ κέντρα τὰ ἀποθηκευτικά. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε ἀνακριβείας.

§99Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὑπάρχει ἐπίσημον ἔγγραφον τῆς Ἐλαιουργικῆς, τὸ ὁποῖον ὁρίζει, ποῦ θὰ παραδίδεται τὸ λάδι. Εἶναι φυσικὸν ὁ παραγωγὸς ὅμως, καὶ ὅταν ἀκόμη δὲν ὑπῆρχεν ἡ συγκέντρωσις, νὰ τὸ κομίζῃ τὸ λάδι του εἰς ὡρισμένα κέντρα καὶ νὰ τὸ πωλῇ. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν τὴν ἀξίωσιν νὰ ἐπιβαρύνεται ὁ ἀντισυμβαλλόμενος μὲ τὰ ἔξοδα τῆς μεταφορᾶς.

§100Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἶναι ἡ ἀντίληψις τοῦ συναδέλφου ἐκ Λασηθίου ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιβαρύνεται ὁ ἀντισυμβαλλόμενος μὲ τὰ ἔξοδα τῆς μεταφορᾶς. Ἐπιτραπήτω μοι νὰ ἔχω ἀντίθετον γνώμην. Ἐγὼ νομίζω ὅτι οἱ ὅροι, ὑπὸ τοὺς ὁποίους κατηρτίσθη ἡ σύμβασις καὶ αἱ ὑποχρεώσεις, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται ἐξ αὐτῆς διὰ τὸν ἀντισυμβαλλόμενον, τοῦ ἐπιβάλλουν νὰ ἀναλάβῃ τὸ βάρος ὅλων τῶν δαπανῶν τῆς μεταφορᾶς τοῦ ἐλαιολάδου καὶ δὲν ἠμπορεῖ ἐπιπροσθέτως νὰ ζητῆται καταβολὴ ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν. Κύριοι συνάδελφοι, εἴπομεν καὶ ὑποθέτω ὅτι ἡ αἰτίασίς μας εἶναι σαφής, ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τοῦ παραγωγοῦ ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ δύο κυρίως σημείων. Τὸ πρῶτον, ὅτι δὲν ἐφρόντισε διὰ τῆς καταρτισθείσης συμβάσεως νὰ δώσῃ τὴν δικαίαν ἐκείνην τιμὴν τῶν 12.000 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν εἰς τοὺς παραγωγούς, τιμήν, ἡ ὁποία ἦτο γενικὴ ἀξίωσις, ὄχι μόνον τῶν πολιτικῶν ἐκπροσώπων τῶν ἐλαιοφόρων περιφερειῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐκπροσώπων τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ δεύτερον, ὅτι καταρτίσασα τὴν σύμβασιν, τὴν ὁποίαν κατήρτισεν, ἀφίνει ἀκάλυπτον ἰσόποσον ἐλαιολάδου 40.000 τόννων, διότι αὐτὸ δημιουργεῖ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμὰ ἀπὸ ἀπόψεως συγκεντρώσεως μεταξὺ τῶν διαφόρων ἐλαιοφόρων περιφερειῶν τῆς Ἑλλάδος.

§101Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Αὐτὸ θὰ πῇ ὅτι σᾶς ἱκανοποιεῖ γενικά, ἡ προσφερθεῖσα τιμὴ ἐκ μέρους τῆς «Ἐλαιουργικῆς».

§102Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τῶν 12.000 δραχμῶν.

§103Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Γενικὰ ἡ τιμὴ σᾶς ἱκανοποιεῖ;

§104Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τῶν 12.000 δραχμῶν. Διότι ἡ τιμὴ τῶν 11.000 δραχμῶν δὲν ἀνταποκρίνεται καθ’ ἡμᾶς εἰς τὰς πραγματικὰς ἀνάγκας τοῦ ἀγρότου.

§105Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Λέγετε ὅτι εἰς τὴν Κέρκυραν ἡ συγκομιδὴ γίνεται βραδύτερον ἀπὸ τὰς ἄλλας περιφερείας. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ἡ Κέρκυρα κάμνει τὴν συγκομιδὴν βραδύτερον, δὲν θὰ τύχῃ καὶ αὐτὴ τῆς τιμῆς, ποὺ ἔτυχον αἱ ἄλλαι περιφέρειαι, ποὺ τὸ ἐλαιόλαδον γίνεται πιὸ πρώϊμα. Ἑπομένως, νομίζω ὅτι θὰ σᾶς ἱκανοποιῇ ἡ τιμὴ ἡ προσφερθεῖσα ἐκ μέρους τῆς «Ἐλαιουργικῆς».

§106Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἡ διαφορὰ εἶναι ὅτι τὴν ὥραν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ σταματήσῃ ἡ συγκέντρωσις τῶν 40.000 τόννων δὲν γνωρίζω πλέον τί θὰ γίνῃ ἀπὸ ἀπόψεως τιμῆς ἐλαιολάδου. Δὲν ἰσχυρίζομαι ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 11.000 εἶναι ἱκανοποιητική· τοὐναντίον, ἀλλὰ ὅταν ἡ συγκέντρωσις δὲν θὰ ὑπάρχῃ, τότε δὲν γνωρίζω ποὺ μπορεῖ νὰ πάῃ. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ τιμὴ τῆς συγκεντρώσεως εἶναι ἱκανοποιητική, διότι ἐφ’ ὅσον ἡ τιμὴ τῶν 11.000 δὲν εἶναι ἱκανοποιητική, κατὰ μείζονα λόγον θὰ ἦτο πολὺ ὀλιγώτερον ἱκανοποιητικὴ ἡ τιμὴ τῶν 9.000. Καὶ ἐὰν αὔριον τὸ λάδι πάῃ 9.000 καὶ οἱ ἰδικοί μας ἐλαιοπαραγωγοὶ δὲν θὰ ἔχουν ἀκόμη παραγάγει, ποῦ ὑπάρχει ἡ ἐγγύησις ὅτι τὸ λάδι αὐτὸ δὲν θὰ προσφερθῇ εἰς τὸ ἐμπόριον πρὸς 9.000 δραχμάς; Ἑπομένως παρ’ ὅτι δὲν εἶναι ἱκανοποιητικὴ κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἀντίληψιν ἡ τιμὴ τῶν 11.000 δραχ. δὲν παύει ὅμως ἀπὸ τοῦ νὰ εἶναι πρόσθετον ἐλάττωμα τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς ἔκτασιν ἡ συγκέντρωσις κατὰ τὴν ἀντίληψίν μας, δὲν εἶναι ἐπαρκής.

§107Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ἱκανοποιητικὴ δὲν πρέπει νὰ παραπονεῖσθε ὅτι δὲν εἶναι ἱκανοποιητικὴ ἡ τιμὴ εἰς τὴν Κέρκυραν, διότι ἠμπορεῖτε νὰ τὸ διαθέσητε εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν μὲ μεγαλυτέραν τιμήν.

§108Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἄς ἔλθωμεν τώρα νὰ ἐξετάσωμεν δι’ ὀλίγων τὴν ἄποψιν τῆς καταναλώσεως. Ἡ τιμὴ τῶν 13.600 δραχμῶν καὶ ἡ ἀντίστοιχος τιμὴ τῶν 11.000 περιωρίσθη ἐντὸς αὐτῶν τῶν πλαισίων διὰ νὰ ὑπάρξῃ οὐσιώδης προστασία τῆς καταναλώσεως, διὰ νὰ ὑπάρξῃ δηλαδὴ ἡ ἀναγκαία ποσότης ἐλαιολάδου, διὰ νὰ γίνῃ ἡ ὑπαγωγὴ τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ δελτίον διανομῶν. Τὸ ὅτι ὁ συμμαχικὸς παράγων ζητεῖ ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν κοινωνικὸν σύνολον θυσίας εἰς τὸ οἰκονομικὸν πεδίον, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ, ὅτι ὀρθῶς ἔχει. Διότι ὅταν ὁ Ἀμερικανὸς φορολογούμενος καταβάλῃ ἀμέσους φόρους οὐσιώδεις διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡ δέουσα ἐνίσχυσις ἡ οἰκονομικὴ τῶν Κρατῶν τῆς Εὐρώπης, πρὸς ἀντιμετώπισιν ἄλλων πολλαπλῶν κινδύνων, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῶμεν καὶ ἡμεῖς τὸ ἐπιβεβλημένον καθῆκον νὰ συμβάλωμεν καὶ εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα. Ἀλλὰ τὸ ὅτι πρέπει νὰ ἐφορμοσθῇ ἡ πολιτικὴ τοῦ δελτίου, δὲν σημαίνει ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ δελτίου δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἄνευ ἐλέγχου τῶν συνεπειῶν ποὺ θὰ ἔχῃ ἐπὶ τῶν ἑκάστοτε ὑπαγομένων εἰς τὸ δελτίον προϊόντων. Ἀντιλαμβάνομαι, δηλαδή, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ δελτίον ὅλα ἐκεῖνα τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ χάριν τῶν ὁποίων θυσιάζεται πολύτιμον συνάλλαγμα, καὶ τὸ ὁποῖον δὲν μᾶς ἀνήκει, διότι μᾶς δίδεται ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν βοήθειαν τῶν συμμάχων, δὲν ἀντιλαμβάνομαι ὅμως τῆν ὑπαγωγὴν εἰς τὸ δελτίον προϊόντος εὑρισκομένου ἐν τῇ χώρᾳ ἐν ἐπαρκείᾳ. Διότι τί σημαίνει ἡ ὑπαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ δελτίον; Σημαίνει ὅτι θὰ ἐπιδιώξωμεν ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι εἴμεθα καταναλωταὶ ἐλαιολάδου (τὸ Ἑλληνικὸν δηλαδὴ κοινωνικὸν σύνολον) νὰ τὸ ὑπαγάγωμεν εἰς τὴν δελτιοποίησιν· διατί; Μήπως σπανίζει εἰς τὴν χώραν; Μήπως ἐξάγεται συνάλλαγμα διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἐλαιόλαδον; Μήπως ἡ Κυβέρνησις προτίθεται διὰ τῆς μειώσεως τῆς καταναλώσεως τοῦ ἐλαιολάδου ἐν Ἑλλάδι, νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Ἐν τοιαύτῃ ὅμως περιπτώσει θὰ πρέπει τὸ μὲν νὰ μὴν ὁμιλῶμεν περὶ συγκεντρώσεως ἐλαιολάδου διὰ νὰ τὸ ὑπαγάγωμεν εἰς τὸ δελτίον, τὸ δὲ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶναι καὶ ἕτοιμη νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὸ ζήτημα τῆς πριμοδοτήσεως τοῦ ἐλαιολάδου. Διότι αἱ συνθῆκαι ἐν τῇ χώρᾳ εἶναι τοιαῦται ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναγωνισθῇ τὸ ἑλληνικὸν ἐλαιόλαδον, τὸ ἀντίστοιχον ἐλαιόλαδον τῆς Ἱσπανίας. Θέλετε τώρα νὰ ἰδῆτε, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τί μεταφράζεται αὐτὴ ἡ ὑπαγωγὴ εἰς τὸ δελτίον τοῦ ἐλαιολάδου. Τὸ παράρτημα τῆς συμβάσεως τοῦ δελτίου μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀμερικανικῆς Οἰκονομικῆς Ἀποστολῆς, τὸ ὁποῖον προβλέπει περὶ τοῦ ἐλαιολάδου, ὁρίζει ὅτι θὰ γίνεται διανομὴ κατὰ μῆνα καὶ κατὰ κεφαλὴν 200 δράμια ἐλαιολάδου. Εἶναι ρητὴ ἡ διάταξις τῆς σχετικῆς συμφωνίας. Ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς: Κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1951–1952 μετὰ τὴν ἔναρξιν τῶν διανομῶν ἡ μερὶς θὰ εἶναι 200 δράμια ἐλαιολάδου κατ’ ἄτομον μηνιαίως καὶ κατὰ κεφαλὴν.... ..... (ἀναγινώσκει)......» Αὐτὴ εἶναι ἡ διατύπωσις τῆς σχετικῆς συμβάσεως. Μὲ ἄλλα λόγια κατὰ κεφαλὴν θὰ γίνεται διανομὴ ἐλαιολάδου 6,6 δράμια τὴν ἡμέραν (200 δράμια κατὰ μῆνα δίδει 6,6 δράμια τὴν ἡμέρα). Τί εἶναι αὐτὰ τὰ 6,6 δράμια διὰ τὴν κατανάλωσιν; Φαντάζεται κανεὶς ἐξ ἡμῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, εἴτε καὶ ἐκ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὄντως αὐτὰ τὰ 6,6 δράμια θὰ εἶναι ἐπαρκῆ διὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὰς κατὰ κεφαλὴν ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι σοβαρὰ ἡ σκέψις αὐτή. Θὰ χρειασθῇ δηλαδὴ ὁ καταναλωτὴς νὰ προστρέξῃ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν διὰ νὰ προσπορισθῇ τὸ περιπλέον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀνάγκην διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα τῆς διατροφῆς του. Κατὰ ἕνα στατιστικὸν ὑπολογισμὸν τὸν ὁποῖον ἔχω ὑπ’ ὄψει μου αἱ κατὰ κεφαλὴν ἀνάγκαι τῆς καταναλώσεως ἀνέρχονται εἰς 500 δρμ. μηνιαίως κατὰ μέσον ὅρον.

§109ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς τὴν Μακεδονίαν φθάνουν καὶ αὐτὰ τὰ 7 δράμια εἶναι κάτι.

§110Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Βεβαίως εἶναι κάτι ἐὰν ἐπρόκειτο ἀξιότιμε κύριε συνάδελφε, αὐτὰ τὰ 6,6 δρμ. νὰ δοθοῦν δωρεάν. Ἀλλ’ αὐτὰ τὰ 6,6 δρμ. δὲν πρόκειται νὰ δοθοῦν δωρεάν. Πρόκειται νὰ πληρωθοῦν, διότι ἡ κατανάλωσις θὰ πληρώσῃ τὰς διανεμομένας ποσότητας πρὸς 14 χιλ. δρχ. κατ’ ὀκᾶν.

§111Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἡ συγκέντρωσις δὲν ἀποβλέπει εἰς τὴν προστασίαν τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ καὶ τοῦ καταναλωτοῦ συγχρόνως! Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπόθεσις. Σᾶς πληροφορῶ ἐπειδὴ τὸ ἀγνοεῖτε, ὅτι καὶ ἐγὼ εἶμαι ἀπὸ περιφέρειαν ἐλαιοπαραγωγῶν, ἀπὸ τὴν Ρόδον, ὅτι τὸ ἔλαιον τῆς Ρόδου παραμένει ἀπώλητον ἀπὸ τριετίας. Οὐδεμία ζήτησις ὑπάρχει καὶ οἱ ἐλαιοπαραγωγοί μας εὑρίσκονται εἰς ἀπόγνωσιν. Πρὸς 9.000 δρχ. τὴν ὀκᾶν τὸ προσφέρουμε καὶ δὲν τὸ παίρνουν.

§112Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγώ, κ. συνάδελφε, ἐξετάζω τὴν ἄποψιν τῆς καταναλώσεως. Τί σημαίνει ὅλη αὐτὴ ἡ διαδικασία χάριν τῆς ὑπαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ δελτίον; Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν καὶ θὰ ἴδητε τί σημαίνει.

§113ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον δὲν εἶναι 17 χιλ. μέχρι τώρα; Ἡ Κυβέρνησις θὰ τὸ δώσῃ 14 χιλ. ἔστω καὶ αὐτὰ τὰ 7 δραμάκια.

§114Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Λοιπὸν λέγετε, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχει 17.000 δρχ. τὴν ὀκᾶν. Ἐγὼ δέχομαι, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ τιμή. Ἑπομένως τὰ 200 δρμ. ἔχουν 8.500 δρχ. Τὰ 200 δραμ. τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου ἔχουν 7.000 δραχ. Συνεπῶς αὐτὴ ἡ διαδικασία ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ εἶναι 1500 δρχ. κατὰ κεφαλὴν μηνιαίως καὶ πρέπει νὰ ξεύρετε, ὅτι ἐπ’ αὐτῆς τῆς πολιτικῆς τοῦ δελτίου (ἐὰν δὲ δὲν τὸ γνωρίζετε σεῖς σᾶς τὸ πληροφορῶ ἐγὼ) στηρίζεται κατὰ τὸ γράμμα τῆς συμβάσεως ὄχι μόνον ἡ βελτίωσις τῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, ἀλλὰ καὶ ἡ σταθερότης τῶν τιμῶν. Καὶ ὅταν λέγωμεν σταθερότητα τῶν τιμῶν δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ὑπονοοῦμεν καὶ τὴν σταθερότητα τῶν ἡμερομισθίων. Λοιπὸν μὲ τὴν ἀνακούφισιν τῶν 1500 δρχ. κατὰ κεφαλὴν μηνιαίως, ὅπερ ἀποτελεῖ τὸ 1]20 ἑνὸς ἡμερομισθίου μὴ εἰδικευμένου ἀγρότου (ἐργάτου τῆς γῆς) μὲ τὸ 1]20 ἡμερομισθίου μηνιαίως ἔχετε σεῖς τὴν ἀντίληψιν, ὅτι σοβαρευόμεθα νὰ λέγωμεν, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸν οὐσιαστικὸν ἐκεῖνον παράγοντα βάσει τοῦ ὁποίου θὰ κρατήσωμεν θετικὸν ἐπίπεδον ἀνεκτὸν καὶ σταθερότητα τῶν οἰκονομικῶν ὅρων τόσον τῶν ἡμερομισθίων ὅσον καὶ γενικώτερον τῶν τιμῶν; Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη περαιτέρω νὰ ἐπεκταθῶ διὰ νὰ σᾶς πείσω, ὅτι αὐτὴ ἡ ἀνακούφισις ἡ ὑποθετική, διότι ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι μὲ ἕνα ὀρθὸν χειρισμὸν τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς καὶ μὲ μίαν καλὴν χρησιμοποίησιν τοῦ ἑτέρου μοχλοῦ, τὸν ὁποῖον διαθέτει ἡ Κυβέρνησις, δηλαδὴ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης δύναται νὰ μὴ ὑπάρχῃ οὐδεμία διαφορὰ μεταξὺ τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν θὰ προσφέρῃ τὸ Κράτος εἰς τὸ δελτίον καὶ τῆς τιμῆς τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Οὐδεμία διαφορὰ ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχῃ. Πλήρης ὁ ἔλεγχος τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὴν κατανάλωσιν ἀρκεῖ νὰ γίνεται διαφορετικὴ μέθοδος εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ. Τώρα ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἄνευ χαρτοφυλακίου, εἶναι φυσικόν, ὅτι θὰ μοῦ εἴπῃ, ὅτι ὑπῆρχε μία ἀνειλημμένη συμβατικὴ ὑποχρέωσις. Ὑπῆρχεν ὅμως καὶ χρονολογεῖται ἀπὸ τῆς 19ης Φεβρουαρίου 1951.

§115Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν ὑπῆρχε σύμβασις.

§116Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὑπάρχει ἀπὸ τὰς 19 Φεβρουαρίου 1951. Καὶ ἐλέγετο, ὅτι ὑπάρχει μία συμβατικὴ ὑποχρέωσις καὶ ὅτι συνδυάζεται καὶ ἡ συμβατικὴ αὐτὴ ὑποχρέωσις μὲ μίαν πρόσθετον βοήθειαν ἐξ 25 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ἐπιτραπήτω μοι νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ βοήθεια, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ οἱ ἁρμόδιοι καὶ ὑπεύθυνοι διὰ τὸν χειρισμὸν αὐτῆς τῆς βοηθείας εἶναι καλοπροαίρετοι, ἕτοιμοι νὰ συζητήσουν καὶ νὰ ἀσπασθοῦν πᾶσαν ὑπεύθυνον εἰσήγησιν, ἡ ὁποία θὰ ἔτεινεν εἰς τὴν βελτίωσιν τῶν οἰκονομικῶν ὅρων τῆς ἐν γένει ζωῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Δὲν δέχομαι, ὅτι ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων καὶ γενικώτερον ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν τιμῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ στεγανότης ἀποκρυσταλλωμένης σκέψεως. Καὶ ὁ ἔλεγχος ἐπὶ τοῦ σημείου τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς καταναλώσεως—καὶ δύναμαι νὰ εἴπω τῆς ἀνυπάρκτου προστασίας τῆς καταναλώσεως—εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, κύριοι, ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν, πρὶν προχωρήσῃ εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως μὲ μηδαμινὴν προστασίαν τῆς καταναλώσεως καὶ τὴν τόσον περιωρισμένην προστασίαν τῆς παραγωγῆς, ὤφειλε ἐξ ἀπαρχῆς νὰ συζητήσῃ μὲ τὸν συμμαχικὸν παράγοντα καὶ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀναθεώρησιν τῆς σχετικῆς συμβάσεως ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ δελτίον διανομῶν. Αὐτὸ εἶναι ἀπὸ ἀπόψεως καταναλώσεως τὸ σημεῖον, διὰ τὸ ὁποῖον οὐσίᾳ ἐλέγχεται τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις. Τώρα, ἀξιότιμοι κ. βουλευταί, θὰ νομίζετε ἴσως, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἠρευνήθη ἡ ἄποψις τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς καταναλώσεως, ὅτι τερματίζεται, ἴσως, ἡ ἔρευνα τῶν οἰκονομικῶν συνεπειῶν τῆς ὑπογραφείσης συμφωνίας μὲ τὴν Ἐλαιουργικήν. Εἶναι ἐν τούτοις ἐντελῶς διάφορος ἡ κατάστασις καὶ ἐπέρχονται καὶ νέαι συνέπειαι ἐκ τῆς ὑπογραφείσης συμβάσεως. Ἡμεῖς, κ. συνάδελφοι, πιστεύομεν ἀπολύτως, ὅτι ἡ συνεταιριστικὴ ὀργάνωσις τῶν γεωργῶν, ὄχι μόνον εἶναι ἐπιβεβλημένη, εἶναι ὄχι μόνον ἀναγκαία, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ γεωργικὴ πολιτική, ἄνευ τῆς συμπαραστάσεως καὶ τῆς ὑποστηρίξεως τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Ἀλλὰ ἐὰν αὐτὸ εἶναι πραγματικότης καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἐδῶ θὰ καταβάλωμεν πᾶσαν προσπάθειαν διὰ νὰ ὑποστηρίξωμεν τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς, οἱ ὁποῖοι τόσα προσέφερον εἰς τὸν τόπον καὶ τὴν παραγωγήν, δὲν θέλομεν ὅμως νὰ προκινδυνεύουν καὶ νὰ ἀναμιγνύωνται εἰς πράξεις ἐμπορικάς. Ὑπάρχουν παραδείγματα εἰς τὸ παρελθόν, ὅπου ἀνεμίχθησαν γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ εἰς τὸ ἐμπόριον τοῦ σίτου καὶ ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἡ ἐμπορικὴ ἀπέτυχε καὶ ἐζημίωσεν εἰδικῶς ὁ Κερκυραῖος παραγωγός, ἀδίκως. Καὶ πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι δι’ ἀνάλογον πρᾶξιν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐλέγχεται καὶ ἐνώπιον τῶν ποινικῶν δικαστηρίων καὶ δὲν ἐννοῶ νὰ προλάβω τὴν ἀπόφασιν, διότι δὲν ἔχω καμμίαν ἰδέαν, τὶ θὰ εὕρῃ ἡ τακτικὴ δικαιοσύνη. Καὶ διατὶ κύριοι, συμβαίνουν ὅλα αὐτά; Διότι δὲν εἶναι οἱ Συνεταιρισμοὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ εἶναι. Δὲν εἶναι οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ μὲ τὴν ὀργάνωσιν ποὺ ἔπρεπε. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀποτόμως σήμερον νὰ ριφθοῦν οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ εἰς ἐμπορικὰς πράξεις, διὰ τὰς ὁποίας δὲν εἶναι ἕτοιμοι. Ἡ ὑποκατάστασις τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας εἶναι ἴσως ὀρθή, ἀλλ’ ὀφείλει νὰ ἔλθῃ βαθμηδὸν καὶ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ὑπάρξουν ἐγγυήσεις ὅτι πραγματικῶς θὰ προστατευθοῦν καὶ οἱ παραγωγοὶ καὶ ἡ κατανάλωσις.

§117Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Αὐτὸ γίνεται διότι τὸ ἐμπόριον δὲν στέκεται εἰς τὸ ὕψος του.

§118Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἶναι καὶ αὐτό, ἀλλὰ καὶ τὸ ὅτι ἡ ἐλαιουργικὴ φερ’ εἰπεῖν ἀγοράζει τὸ λάδι πρὸς 8.500 δρχ. διὰ νὰ τὸ πωλήσῃ καὶ πάλιν εἰς τοὺς ἰδίους πρὸς 11.500 δρχ. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἡ πρᾶξις εἶναι ἀχαρακτήριστος. Ἀλλ’ ἐνῷ ἡ πρᾶξις εἶναι ἀχαρακτήριστος δίδεται ἡ εὐχέρεια καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ εἶχε κάμει ἡ Κυβέρνησις, ἡ Κυβέρνησις ἐν γνώσει καὶ τῆς ἱστορίας καὶ τῶν προβλημάτων, ἔπρεπεν ἐγκαιρότατα, ἀπὸ τὸ θέρος, πρὶν ἀκόμη ἀρχίσῃ ἡ ἐφετινὴ παραγωγή, νὰ εἶχε λάβει τὰ ἀναγκαῖα μέτρα. Τότε δὲν θὰ ἐγένετο αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔγινε καὶ διὰ τὸ ὁποῖον εἶναι ἐν πάσῃ περιπτώσει δριμύτατα καταδικαστέα.

§119Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Μὰ δὲν ἔχει ἀκόμη ὀργανωθῆ τὸ ἐμπόριον διὰ νὰ τὰ λάβῃ ὅλα ὑπ’ ὄψει της.

§120Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐλᾶτε τώρα κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὲ παρακολουθήσετε εἰς τὴν ἐξέλιξιν τῆς ὅλης αὐτῆς συμβάσεως καὶ διαδικασίας. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐνεφανίσαμεν τὰ καθ’ ἡμᾶς ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐλαττώματα τῆς Συμβάσεως, ἔναντι τῆς παραγωγῆς καὶ ἔναντι τῆς καταναλώσεως, δικαιούμεθα νὰ εὑρισκώμεθα ἐν πλήρει ἀντιθέσει πρὸς τὴν ἀνάθεσιν τῆς ὅλης αὐτῆς ἐπιχειρήσεως εἰς ἕνα συγκρότημα, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζεται ὑπὸ διαφόρους ἰδιότητας. Ὑπὸ ποίας ἰδιότητας ἐμφανίζεται; Ἄλλοτε ὡς Ἑταιρεία καὶ ἄλλοτε ὡς Συνεταιρισμὸς τρίτου βαθμοῦ. Τὰς συνεπείας αὐτοῦ τοῦ πράγματος θὰ ἀναλύσῃ διεξοδικώτερον ὁ ἀγαπητός μου συνάδελφος ἐξ Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας. Ἐγὼ θὰ σᾶς εἴπω μόνον, ὅτι διὰ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ διαχείρισις χρειάζονται 425 δισεκατομμύρια δρχ. Χρειάζεται δηλαδὴ νὰ ἀφαιρεθῇ, μὲ αὐτὰ ποὺ σᾶς εἶπον, τὸ 1)12 τοῦ Ἑλληνικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Καὶ ἐρωτᾶται: Αὐτὰ τὰ 425 δισεκατομμύρια ὑπάρχουν; Διατὶ νὰ δοθῇ ἐκ τῆς ὅλης αὐτῆς διαχειρίσεως, ἕνας ἄδικος καὶ πρόσθετος φόρτος εἰς τὴν νομισματικὴν κυκλοφορίαν; Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογηθῇ αὐτὴ ἡ στενότης, αὐτὸς ὁ στραγγαλισμός, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει σήμερον καὶ τὸν ὁποῖον ἀντιλαμβανόμεθα ὅλοι, διότι καθημερινῶς ὅλοι μας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἔχομεν διαμαρτυρίας ἀπὸ τὰ κέντρα τῆς παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως διὰ αὐτὴν τὴν στενότητα τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς καὶ ταὐτοχρόνως νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ σύμπιεσις τῶν πιστώσεων καὶ αὐτὸς ὁ γενικώτερος στραγγαλισμὸς ὁ ὁποῖος σταματᾶ τὴν κίνησιν, τὸν ρυθμὸν τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς, διὰ νὰ συγκεντρωθοῦν τὰ 425 δισεκατομμύρια, διὰ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐκτέλεσις τῆς ὑπὸ συζήτησιν Συμβάσεως. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἄμοιρον κριτικῆς τὸ ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ὤφειλε νὰ ἔχῃ προσπαθήσει νὰ ἐπαυξήσῃ τὸν οἰκονομικὸν ρυθμὸν διὰ νὰ ὑπάρχῃ μεγαλυτέρα δυνατότης (οἰκονομικὴ) εἰς τὰς καθημερινὰς ἀνάγκας. Ἀλλ’ ὄχι μόνον αὐτὸ δὲν ἐπέτυχεν ἡ Κυβέρνησις, ἀλλ’ ἀντιστρόφως ἐπέφερε στραγγαλισμὸν τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς.

§121ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ χρήματα κ. συνάδελφε ποῦ θὰ τὰ εὕρισκαν οἱ ἔμποροι νὰ τὰ διαθέσουν διὰ τὴν ἀγορὰν ἐλαίου.

§122Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ σᾶς ἔκαμα τὴν δήλωσιν ὅτι ὁ Ε.Σ. ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ διαχειρισθῇ τὸ θέμα αὐτὸ δὲν θὰ τὸ διεχειρίζετο διὰ συμβάσεως μὲ τοὺς ἐμπόρους ἀλλὰ κατ’ ἄλλον τρόπον. Κατὰ ποῖον τρόπον θὰ τὸ ἐχειρίζετο εἶναι ἰδική μας ὑπόθεσις καὶ δὲν εἶναι ἰδική σας ὑπόθεσις.

§123ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ ἐπετυγχάνατε νὰ ἀγορασθῇ τὸ λάδι πρὸς 8.000.

§124Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἡμεῖς δηλοῦμεν ἀπὸ τὸ ἐπίσημον τοῦτο βῆμα ὅτι ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ χειρισθῶμεν τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν οὐδέποτε θὰ ἐκάμνομεν σύμβασιν μὲ τὸ ὡργανωμένον ἐλαιεμπόριον. Τὸ τὶ θὰ ἐκάναμεν δὲν πρόκειται τὴν στιγμὴν αὐτὴν νὰ τὸ ἀκούσητε.

§125ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κρατήσατέ το διὰ τὸν ἑαυτόν σας καὶ μὴ τὸ ἀνακοινώνετε εἰς τὸν λαόν.

§126Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀρκεσθῆτε εἰς τὴν δήλωσίν μου αὐτὴν καὶ ἀδιαφοροῦμεν ἐὰν τὴν πιστεύετε ἢ ὄχι.

§127Γ. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Αὐτὸ εἶναι μυστικὸν τὸ ὁποῖον θὰ κρατήσετε ζηλοτύπως.

§128Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τὰ τοιούτου εἴδους μυστικὰ κρατοῦνται ζηλοτύπως.

§129Γ. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Ἐὰν ἐκάθεσθε εἰς τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια δὲν θὰ ἐλέγατε αὐτά.

§130Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Ζίγδη, ὅταν εἴσαστε εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν ἐπετέθητε κατὰ τοῦ δελτίου καὶ ὅταν ἐμπήκατε εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐγίνατε ὑπέρμαχος αὐτοῦ.

§131Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἄς ὑποθέσωμεν, ὅτι δὲν συγκινοῦν τὴν Κυβέρνησιν αἱ συνέπειαι τῆς νομισματικῆς φορτώσεως, ἐν τούτοις ὅμως εὑρισκόμεθα εἰς τὰς παραμονὰς θεσπίσεως νέων φόρων καὶ ἐνῷ τοῦτο συμβαίνει ἐξ ἑτέρου ἀφήνει ἡ Κυβέρνησις νὰ τῆς διαφεύγουν φόροι, τοὺς ὁποίους θὰ εἰσέπραττε ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν διαδικασίαν τοῦ ἐλαίου.

§132Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἔρχεται νὰ ἐπιβάλῃ φόρους ἡ Κυβέρνησις, ὅταν εἰς τὰς προγραμματικάς της δηλώσεις εἶχε τονίσει ὑπευθύνως ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐν ὀνόματι ὁλοκλήρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅτι δὲν θὰ προβῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν αὔξησιν τῆς φορολογίας. Τόσον ἦτο μακρὰν τῆς πραγματικότητος.

§133Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἡ ἐλάφρωσις ἐκ τῆς φορολογίας αὐτῆς δὲν ἀφορᾷ τὸν παραγωγικὸν κόσμον ἢ τὴν κατανάλωσιν, ἀλλὰ τὸ ἐλαιοεμπόριον.

§134ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Περὶ ποίας φορολογίας ὁμιλεῖτε; Εἶσθε πολὺ αἰνιγματικός.

§135Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν ὁμιλῶ αἰνιγματικῶς, ἀλλ’ ἐπαυξάνω τὴν ἐκτίμησιν, τὴν ὁποίαν ἔχω εἰς τὴν νοημοσύνην σας. Πρὶν ὑπογραφῇ ἡ σύμβασις μὲ τὴν Ἐλαιουργικὴν ὅλη αὐτὴ ἡ ἐργασία ἐγένετο ἀπὸ μίαν ὡργανωμένην τάξιν, ἡ ὁποία ἐπλήρωνε φόρους, καὶ ὑπῆρχε τρόπος νὰ ἐλέγχεται ἀναμφισβητήτως ἡ τιμὴ εἰς τὴν ἀγοράν.

§136Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Τὸ 1946 εἴχατε ἀφήσει τὸ λάδι στὰ χέρια τῶν ἐμπόρων. Διατὶ λοιπόν, δὲν λέγετε καθαρά, ὅτι ὑποστηρίζετε τοὺς ἐμπόρους. Τὰ αὐτὰ εἴπατε καὶ τὸ 1946.

§137Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Αὐτὰ ποὺ εἶπα τὸ 1946 εἶναι γραμμένα. Δὲν ἤμουν τότε εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι αἱ εἰσηγήσεις μου δὲν ἔγιναν εἰσακουσταί.

§138Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ἐζητούσατε συγκέντρωσιν ἀπὸ τοὺς ἐλαιοεμπόρους.

§139Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ συζητῶ μὲ ἀπόλυτον ἀντικειμενικότητα. Μὴ λέτε, ὅτι εἶμαι ἐναντίον τῆς συγκεντρώσεως. Ἡ συγκέντρωσις δὲν ἀποτελεῖ προστασίαν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει τιμὴν ἀσφαλείας. Ἡ τιμὴ ἀσφαλείας ἐπεκτείνεται εἰς ὁλόκληρον τὴν παραγωγὴν καὶ ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως ἀφορᾷ μόνον τὴν συγκεντρωμένην ποσότητα.

§140Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Γνωρίζετε πολὺ καλῶς, ὅτι ἡ συγκέντρωσις μιᾶς ποσότητος ἐξασφαλίζει καὶ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τοῦ προϊόντος. Ἐξ οὗ καὶ σεῖς παραπονεῖσθε, ὅτι ὅταν μερικοὺς μῆνας θὰ σταματήσῃ ἡ συγκέντρωσις δὲν θὰ ὑπάρχῃ προστασία.

§141Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Θὰ παραδεχθῆτε καὶ σεῖς, ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ τοποθέτησίς μου, ὅτι ἡ τιμὴ ἀσφαλείας ἀποτελεῖ προστασίαν μείζονος ἐκτάσεως.

§142Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Οὐδεὶς ἔχει νὰ ἀντείπῃ, ἀσχέτως τοῦ ἐὰν τοῦτο ἦτο ἢ δὲν ἦτο δυνατὸν τότε ποὺ ἔγινεν ἡ προσπάθεια. Ἀλλ’ ἀφοῦ κατηγορεῖτε τὴν Κυβέρνησιν διὰ κάτι, ἀναμφισβητήτως ὀρθόν, τὸ ὁποῖον καὶ σεῖς ὑποστηρίζετε καὶ τὸ ὁποῖον διὰ πρώτην φορὰν κατέστη δυνατὸν νὰ πραγματωθῇ ὕστερα ἀπὸ ἀτυχῆ πειράματα πέντε ἐτῶν, νομίζω, ὅτι δικαιούμεθα νὰ διαμαρτυρηθῶμεν.

§143Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τὰ ἀτυχῆ πειράματα τοῦ παρελθόντος μὲ ἔκαμαν καὶ ἐμένα, σὺν τοῖς ἄλλοις, διστακτικόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ὑπάρχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν μία ἐλάττωσις τῆς ἀποδόσεως τῶν ἀμέσων φόρων, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δικαιολογημένη, διότι ἡ ἐπίπτωσις τῆς ἐλλαττώσεως αὐτῆς ἀφορᾷ τὸν ἐμπορικὸν κόσμον. Καὶ δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ πληρώνουν οἱ ἔμποροι τοῦ ἐλαιολάδου ὀλιγωτέρους φόρους. Καὶ τοῦτο συμβαίνει ἀκριβῶς, διότι οἱ ἀνάλογοι ἄμεσοι φόροι τοὺς ὁποίους δὲν θὰ πληρώσῃ τὸ ἐμπόριον ἐν τῷ συνόλῳ, μεταξὺ φόρου Δʹ κατηγορίας, συνθετικοῦ φόρου, χαρτοσήμου, χαρτοσήμου δὲ ἐκ τῶν προεξοφλητικῶν, δηλαδὴ τῶν μεταφερομένων ποσοτήτων ἔναντι φορτωτικῶν εἰς τὰ διάφορα κέντρα, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, εἶναι περίπου 25 δισεκατομμύρια.

§144ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σᾶς ἐρωτῶ: 40 ἑκατομμύρια ὀκάδες λάδι ἐπὶ 3000 πάρα πάνω, ποὺ θὰ ἔπαιρναν οἱ ἔμποροι μᾶς κάμνουν 120 δισεκατομμύρια. Αὐτὰ θὰ τὰ ἔπαιρναν οἱ ἔμποροι.

§145Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι μὲ τὴν τιμὴν τῶν 12.000 διὰ τὸν παραγωγὸν καὶ τὴν τιμὴν τῶν 14.000 διὰ τὴν κατανάλωσιν, περιθώρια τὰ ὁποῖα διὰ χειρισμῶν ὡρισμένων τῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς καὶ ἄλλων μοχλῶν τῆς οἰκονομίας ἦτο δυνατὸν νὰ διασφαλίσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἠδύνατο ἀκόμη νὰ εἰσπράξῃ εἰς βάρος τῶν ἐμπόρων πρόσθετα 25 δισεκατομμύρια δραχμῶν.

§146Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀπὸ ποῦ θὰ ἠντλοῦντο τὰ 25 δισεκατομμύρια; Ἢ ἀπὸ τὸν παραγωγὸν ἢ ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν.

§147Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Σεῖς ἐχρηματίσατε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ δὲν πρέπει νὰ περιπίπτητε εἰς τοιαῦτα λάθη. Ὑποθέτω, ὅτι εἶμαι σαφής. Καὶ σᾶς εἶπον, ὅτι μὲ ἠσφαλισμένην τὴν τιμὴν τῶν 12.000 κατ’ ὀκᾶν διὰ τὸν παραγωγὸν καὶ μὲ ἐξ ἴσου ἠσφαλισμένην τὴν τιμὴν τῆς καταναλώσεως τῶν 14.000, δηλαδὴ εἰς τὰ περιθώρια τῶν 2000 δραχμῶν, ὑπάρχουν καὶ τὰ 25 δισεκατομμύρια ἐκ φόρων, τὰ ὁποῖα σήμερον χάνει τὸ δημόσιον.

§148Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὴν τὴν μαγείαν τῶν ἀριθμῶν νὰ τὴν καταστήσετε συλληπτὴν καὶ ἁπτήν.

§149Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Παρακαλῶ, κύριε συνάδελφε, ἀφοῦ ἐπὶ μίαν ὥραν γίνεται συζήτησις διὰ τὴν φορολογίαν, τὸ διαφυγὸν κέρδος τοῦ δημοσίου, ἐφ’ ὅσον καὶ ὀρθῶς, τάσσεσθε ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων τῶν ἐμπόρων, σᾶς λέγω, ὅτι ἡ πρότασις τῶν ἐμπόρων περιεῖχε κέρδος περὶ τὰ 3–4% ἐπὶ τῆς τιμῆς, δηλαδὴ ἐπὶ τῶν 11.000 δραχμῶν περίπου δραχμ. 350–380, τὸ ὁποῖον πολλαπλασιαζόμενον ἐπὶ 40.000 τόννους, θὰ σᾶς δώσῃ περίπου 12 δισεκατομμύρια κέρδος. Ἐάν, λοιπόν, ἔχετε 12 δισεκατομμύρια κέρδος καὶ βάλετε ἕνα φόρον Δʹ κατηγορίας, δηλαδὴ ἕνα 30–32% θὰ πᾶτε γύρω εἰς τὰ 4 δισεκατομμύρια. Αὐτὸς εἶναι ὁ λ)σμὸς τῆς ἀμέσου φορολογίας.

§150Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν εἶναι αὐτὸς λογαριασμὸς καὶ λυποῦμαι πάρα πολὺ ὅτι σεῖς, ὁ εἰδικός, τὸ περιωρίσατε τὸ θέμα. Δὲν εἶναι μόνον αὐτὸς ὁ φόρος. Πρέπει νὰ προσθέσετε καὶ τὸ κέρδος τοῦ συγκεντρωτοῦ. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἄλλο.

§151Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Μὲ συγχωρεῖτε. Τὸ ἐμπόριον ἐζήτησεν, ἀπὸ τῆς συγκεντρώσεως μέχρι τῆς παραδόσεως εἰς τὰ κέντρα διανομῆς, 3–4%. Λοιπὸν μὴ συζητεῖτε παρακάτω τὰ πράγματα αὐτά.

§152Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Περιλαμβάνετε καὶ τὸν συνθετικὸν φόρον;

§153Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶπον 30% διότι ὑπελόγισα ἕνα μέσον ὅρον.

§154Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐπιτραπήτω μοι κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ ἔχω τὰς ἰδικάς μου ἀντιλήψεις ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόδοσιν τῆς φορολογίας. Σεῖς ὑποστηρίζετε ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ μόνον τὸ ὁποῖον διαφεύγει. Ἐγὼ ὑποστηρίζω, ὅτι εἶναι πολλαπλάσιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι καὶ ἂν χάριν ἁπλῶς ὑποθετικοῦ συλλογισμοῦ, καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω, μόνον χάριν ὑποθετικοῦ συλλογισμοῦ, δεχθῶμεν τὸν ἀριθμὸν τὸν ὁποῖον ἐδώσατε, δὲν νομίζω ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ κατάστασις τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ δύναται ἡ Κυβέρνησις, ἐκ κακοῦ της χειρισμοῦ, νὰ θυσιάζῃ, ἔστω καὶ αὐτὰ τὰ 4 δισεκατομμύρια. Τοῦτο δὲ τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν, κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς σας, τὸ σύνολον τῆς συζητήσεως τοῦ φόρου τῶν ἐνοικίων, θὰ φθάσῃ τὰ 50 δισεκατομμύρια αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἰδού, ὅτι, δὲν ἀποτελεῖ ἐπιχείρημα, ἐὰν χωρὶς ὑποθετικὸν συλλογισμόν, δεχθῶμεν τοὺς ἰδικούς σας ἀριθμοὺς καὶ δὲν δεχθῶμεν τοὺς ἰδικούς μας. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἠμποροῦσα νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολὺν χρόνον ἀκόμη, ἀλλὰ πάντοτε ἔχω τὴν συνήθειαν νὰ εἶμαι ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερος. Συμπερασματικῶς, ἡ Κυβέρνησις προγραμματίζεται καὶ λέγει ὅτι συγκινεῖται ἰδιαιτέρως διὰ τὴν θέσιν καὶ τὰ συμφέροντα τῶν ἀγροτῶν. Καί, καθ’ ἡμᾶς ἐλέγχεται, ὅτι εἰς τὸν τομέα τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς ἠδύνατο καὶ τὴν τιμὴν τῆς ἀσφαλείας νὰ αὐξήσῃ καὶ νὰ ὑποκαταστήσῃ τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως, ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς ἀσφαλείας, δηλαδὴ νὰ δώσῃ πλήρη τὴν προστασίαν εἰς τοὺς ἀγρότας.

§155ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν μᾶς λέγετε ὅμως, πῶς θὰ διησφαλίζατε τὴν τιμήν, ἐὰν ἀφήνατε ἀσύδοτον τὸ ἐμπόριον;

§156Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐλέγχω τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς ἀσκηθεῖσαν πολιτικήν. Δὲν ἔχω καμμίαν ὑποχρέωσιν νὰ προγραμματίζωμαι, διότι δὲν εἶμαι Κυβέρνησις. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, σᾶς ἐνοχλῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ εἶναι ἢ δὲν εἶναι καλύτερον τὸ ἰδικόν μας πρόγραμμα ἀπὸ τὸ ἰδικόν σας, μὴ στενοχωρεῖσθε. Ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ τὸ κρίνῃ τοῦτο. Ὁ κριτὴς ὅλων μας, αὐτὸς θὰ κρίνῃ καὶ περὶ τῆς ἀξίας τοῦ ἰδικοῦ μας προγράμματος καὶ περὶ τοῦ ἰδικοῦ σας.

§157ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν γνωρίζει, ὅμως, τὸ ἰδικόν σας πρόγραμμα. Τὸ ἀκούει χωρὶς νὰ τὸ ἠξεύρῃ.

§158Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Θὰ τὸ μάθῃ ἐν καιρῷ τῷ δέοντι, ἐνῷ τὸ ἰδικόν σας τὸ γνωρίζει. Λέγετε προγραμματικῶς, ὅτι θὰ ὑποστηρίξετε τὸν ἐργάτην, ἐνῷ πραγματικῶς δὲν τὸν ὑποστηρίζετε. Λέγετε, ὅτι θὰ κρατήσετε τὰς τιμὰς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων εἰς ἀνεκτὰ ἐπίπεδα, διὰ ν’ ἀνταποκριθῇ πρὸς τὰς σημερινὰς ἀνάγκας του καὶ ἐλέγχεσθε, ὅτι ἐξ ὅλης αὐτῆς τῆς διακασίας δὲν παρέχεται οὐσιαστικῶς καμμία προστασία εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ ἀκόμη ὀλιγώτερον, δὲν σταθεροποιεῖτε τὰς τιμάς. Διαμαρτύρεσθε διὰ τὴν ἀδυναμίαν νὰ ἀνταποκριθῆτε εἰς στοιχειώδεις ἀνάγκας, ἐγγυήσεις, πιστώσεις διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν δημοσίων ἔργων οἱασδήποτε μορφῆς ἢ καὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἄλλων ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν καὶ στραγγαλίζετε τὴν πιστωτικὴν πολιτικήν, διότι πᾶτε νὰ κρατήσετε τὴν ἰσορροπίαν καὶ τὴν σταθερότητα τοῦ νομίσματος καί, ταὐτοχρόνως, εὑρίσκετε τὸν τρόπον, ἄνευ προστασίας τοῦ παραγωγοῦ καὶ τῆς καταναλώσεως, νὰ δώσετε τὰ 425 δισεκατομμύρια ἀπὸ τὴν κρατικὴν μηχανὴν διὰ τῆς ἐκδόσεως νέων χαρτονομισμάτων. Προχωρεῖ, ἀκόμη, ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὴν θέσπισιν φόρων, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, δὲν φροντίζει, ἔστω καὶ μὲ τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ περιορίσῃ τὴν μὴ εἴσπραξιν αὐτῶν. Καί, τελευταῖον, κ. συνάδελφοι, ἔρχεται ὅλη αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις, νὰ ἐπιβάλῃ καὶ τὴν ἀνάγκην τῆς δημιουργίας τεχνικοῦ ἐξοπλισμοῦ ἀποθηκῶν, μέσων διακινήσεως κλπ.

§159ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπάρχουν περίφημες ἀποθῆκες;

§160Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἶναι καταπληκτικὸν κ. συνάδελφε, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὑπάρχουν ἐντολῇ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, ἐκδόσεις διατακτικῶν, 800 τόννων σιδήρου, ὑπὲρ τῆς «Ἐλαιουργικῆς» διὰ τὴν κατασκευὴν ἀποθηκῶν, ὅταν δὲν ἔχωμεν ἀρκετὸν σίδηρον διὰ τὴν κατασκευὴν ὀχυρωματικῶν ἔργων τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν ὑπάρχουν ἀποθηκευτικοὶ χῶροι, λοιπόν, δὲν δικαιολογοῦνται 6 δισεκατομμύρια διὰ σίδηρον καὶ τσιμέντα, διὰ λογαριασμὸν τῆς «Ἐλαιουργικῆς».

§161Ν. ΑΣΚΟΥΤΣΗΣ. Χρειάζονται διὰ τοὺς τόπους συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου.

§162Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἑκατὸ χρόνια εἰς τὴν Ἑλλάδα γίνεται ἡ διακίνησις τοῦ ἐλαίου καὶ γνωρίζετε, ὅτι ὡς τώρα ὑπῆρχον οἱ ἀποθηκευτικοὶ χῶροι.

§163Ν. ΑΣΚΟΥΤΣΗΣ. Ἐλάχιστοι.

§164Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κάπου ἐπήγαινε τὸ λάδι.

§165Ν. ΑΣΚΟΥΤΣΗΣ. Ἐπήγαινε εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν ἐμπόρων.

§166Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὑπῆρχεν κάλλιστος τρόπος διὰ νὰ ὑπάρξῃ ὁ ἀναγκαῖος χῶρος. Ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς οἱ ἴδιοι, εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ δεχθῶμεν καὶ τὴν ἀναγκαστικὴν μίσθωσιν, ἐπίταξιν, δηλαδή, τῶν εἰς ἰδιωτικὰς χεῖρας εὑρισκομμένων ἀποθηκῶν, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ αὐτὴ ἡ ἄδικος καὶ παράκαιρος χρησιμοποίησις σπουδαιοτάτων ὑλικῶν πρώτης ἀνάγκης, προοριζομένων δι’ ἄλλας σημαντικωτάτας ἀνάγκας. Κύριοι βουλευταί, ὡμίλησα διὰ τοὺς 800 τόννους σιδήρου.

§167Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν παίζει ρόλον ὅσα ὀχυρωματικὰ ἔργα καὶ νὰ κάμετε. Ὀχυρωματικὰ ἔργα εἶναι ἡ ἀνδρεία καὶ ὁ πατριωτισμός.

§168Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν ἠθέλησα, κ. συνάδελφε, νὰ μεταχειρισθῶ τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, διὰ νὰ συνδέσω τὴν σπατάλην μὲ τὰς ἀνάγκας, ἀλλ’ ἠθέλησα νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἀξία αὕτη τῶν πρώτων ὑλῶν, τοῦ σιδήρου ἰδιαιτέρως, εἶναι τόσον πολύτιμος τὴν στιγμὴν αὐτήν, ὥστε δὲν νομίζω, ὅτι ἡ χρησιμοποίησίς των τώρα, διὰ τὴν κατασκευὴν ἀποθηκευτικῶν χώρων, εἶναι ἡ ἐμπρέπουσα γραμμὴ καὶ τὸ θεωρῶ τοῦτο, ὅτι ἀποτελεῖ χρησιμοποίησιν ἄστοχον τῶν χρημάτων αὐτῶν. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὅλη ἡ ὑπόθεσις αὕτη ἠδύνατο νὰ τύχῃ ἐντελῶς διαφορετικῆς μεταχειρίσεως καὶ τὴν γνώμην ταύτην, εὐθαρσῶς τὴν ἀνέπτυξα καί, ἴσως, ἴσως, χωρὶς νὰ θέλω, ὑπῆρξα ὀξύτερος τοῦ δέοντος καὶ σᾶς ἐκούρασα. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἐπ’ αὐτῶν τῶν μεγάλων θεμάτων τῆς παραγωγῆς, τῶν σχέσιν ἐχόντων, τόσον πολύ, μὲ τὸν καθημερινὸν βίον ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ, εἶναι ἀνάγκη αἱ ἑκάστοτε ἀπόψεις, ὁποιαιδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι αὗται, νὰ διατυποῦνται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διὰ νὰ σχηματίζεται ἡ ἀντίληψις τῶν τυχὸν ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος διαφορετικῶν ἀπόψεων καὶ γνωμῶν. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, δὲν θέλω, νὰ κατακρίνω κατὰ τρόπον ἀντιπολιτευτικόν, ἀλλ’ ὅ,τι εἶχον νὰ εἴπω ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, κατὰ τὴν ἰδικήν μου κρίσιν, τὸ ἀνέπτυξα ὡς ὤφειλον. Ἐλᾶτε, τώρα, νὰ ἀκούσετε, ἐὰν θέλετε, τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας. Αὐτὸς θὰ σᾶς ἀπασχολήσῃ εἰδικώτερον ἐπὶ τῶν καθ’ ἡμᾶς εἰδικωτέρων ἐλαττωμάτων τῆς συμβάσεως μετὰ τῆς Ἐλαιουργικῆς, αὐτῆς καθ’ ἑαυτήν. Καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἀνεξαρτήτως, ἐὰν διὰ πολλοὺς καὶ εὐνοήτους πολιτικοὺς λόγους, εἶναι βέβαιον ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα πολὺ μακρὰν τῶν ἰδικῶν σας οἰκονομικῶν ἀντιλήψεων, νομίζω ὅτι τελικῶς θὰ πεισθῆτε ὅτι ὁ καλοπροαίρετος ἔλεγχος καὶ ἡ προσπάθεια τοῦ νὰ ὑπάρχῃ ὁ τρόπος μιᾶς εὐρυτέρας ταυτότητος ἀντιλήψεων ἐπὶ τῶν μεγάλων οἰκονομικῶν προβλημάτων καὶ τῶν ζητημάτων τῶν σχέσιν ἐχόντων μὲ τὴν ζωὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἔστω καὶ ἐὰν προέρχεται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀντιπολιτεύσεως, χρήσιμος εἶναι καὶ διὰ τὸν λαὸν καὶ διὰ σᾶς κύριοι βουλευταί. (Χειροκροτήματα).

§169Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἐζητήσαμεν νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τῆς Ἐλαιουργικῆς, τῶν ἀγαπητῶν συναδέλφων κυρίων Θεοτόκη καὶ Παπαληγούρα, ἀπουσίαζε ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἀσθενῶν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐκ Λέσβου κ. Βιτούλιας καὶ ἐπίσης δὲν εἶχε προβλεφθῆ ὅτι ὁ ἐξ Ἡρακλείου ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Πολιουδάκης εἶχε εἰδικὴν ἐπερώτησιν διατυπώσει, συμπίπτουσαν μὲ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Βιτούλια. Αἱ ἐπερωτήσεις αὐταὶ τῶν κυρίων Βιτούλια καὶ Πολιουδάκη ὑπ’ ἀριθμὸν 16 καὶ 37, ἀφοροῦν τὴν διαχείρισιν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαιολάδου τοῦ ἔτους 1947 καὶ 1948, τῆς ὁποίας διαχειρίσεως ὁ ἀπολογισμὸς ἐδημοσιεύθη μόλις ἐφέτος. Ἑπομένως, δεδομένου ὅτι ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π.—διότι τότε ἡ διαχείρισις ἐγένετο ὑπὸ τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π.—εἶναι ἀμέσως συνυφασμένη μὲ τὴν Ἐλαιουργικὴν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως προσώπων καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανωτικῆς, διότι καὶ αἱ δύο ἀποτελοῦν τριτοβαθμίους συνεταιριστικὰς μορφὰς ὀργανώσεως, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν ἡ Κυβέρνησις ἀλλὰ καὶ ἡ Βουλή, νὰ συνδυασθοῦν αἱ δύο αὐταὶ ἐπερωτήσεις καὶ ἔτσι ἀπόψε, ἐφ’ ὅσον κρίνεται ὀρθὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις—ἐγὼ θὰ παρεκάλουν, νὰ ἀνεβάλλετο διὰ τὴν Παρασκευὴν—νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις καὶ ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων αὐτῶν τὴν Παρασκευὴν νὰ ἐξαντληθῇ τὸ ὅλον θέμα, οἱ δὲ ἀξιότιμοι κύριοι Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν νὰ ἀπαντήσουν ἐπὶ τοῦ θέματος—εἶναι δὲ ἁρμόδιοι ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ Ὑπουργὸς κ. Ζίγδης καὶ ὁ Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου—νὰ δώσουν τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸ τέλος ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος ὄχι μόνον τοῦ ἀναφερομένου εἰς τὴν ἐφετινὴν σύμβασιν ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀφορῶντος εἰς τὴν διαχείρισιν τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π.

§170Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἀντιτίθεμαι ἀπολύτως εἰς τὸν συνδυασμὸν τῆς συζητήσεως. Ἤδη ὁ ἐκ Κερκύρας συνάδελφος ἀπησχόλησε τὴν Βουλὴν μὲ ὡραιότατον λόγον ἀλλ’ ὁ ὁποῖος διήρκεσεν ἐπὶ δύο ὥρας διὰ πράγματα τὰ ὁποῖα ἠδύνατο νὰ εἴπῃ ἐντὸς τετάρτου τῆς ὥρας. Δὲν ἠξεύρω πόσον θὰ ἀγορεύσῃ ὁ ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας συνάδελφος. Ἐλπίζω νὰ μὴ μακρηγορήσῃ. Ἡ ὅλη συζήτησις θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἐντοπισθῇ ἐντὸς 10 λεπτῶν ἀπὸ ἕκαστον ρήτορα. Αὐτὴ ἡ ἀναδρομὴ εἰς τὸ παρελθὸν κατὰ πόσον ἐγένετο συγκέντρωσις τὸ 1947, ποῖος ἦτο ὁ τρόπος κ.λ.π. εἶναι ἄνευ σημασίας. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ συνεχίσῃ τὴν συζήτησιν καὶ τὸν κ. Παπαληγούραν νὰ εἶναι σύντομος.

§171Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ σπεύσῃ νὰ ἀρνηθῇ μίαν παράκλησιν τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία συνδέεται μὲ τὸ κατ’ ἐξοχὴν ἔργον τῆς ἀντιπολιτεύσεως, τοῦ ἐλέγχου. Ἡμεῖς πιστεύομεν, καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Καρτάλην νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀντίθετον ἄποψιν, ὅτι συνδυάζονται τὰ δύο θέματα καὶ διεπίστωσα ὅτι προβαίνων εἰς τὴν πρότασιν, πολλοὶ τῶν κυβερνητικῶν βουλευτῶν συγκατένευσαν. Ὁ κ. Καρτάλης ἐπεκαλέσθη ἕνα ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἀποτελεῖ ἐπιχείρημα, τὸ ἐπιχείρημα τοῦ χρόνου διαρκείας τῆς ἀγορεύσεως τοῦ κ. Θεοτόκη. Ὁ κ. Θεοτόκης δὲν ὡμίλησεν ἁπλῶς ὡραῖα, ὡμίλησεν ἄριστα, καὶ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀκουστός. Ἀνέλυσε τὸ θέμα κατὰ ἕνα τρόπον, τόσον ἄνετον καὶ σαφῆ καὶ σημαντικόν, ἀπὸ ἀπόψεως στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔδωσε, καὶ ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξεν, ὥστε δὲν νομίζω ὅτι μετενόησεν ἡ Βουλὴ διότι ἤκουσε τὸν κ. Θεοτόκην.

§172Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐξήντλησε τὸ θέμα.

§173Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα πρέπει νὰ διευκρινισθῇ εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν εἶναι θέμα ἁπλῶς ἐλέγχου, ἀλλὰ καὶ ἐρεύνης, διότι ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ ὑπάρχει ὁ ἔλεγχος διὰ τὴν διαχείρισιν τῆς περιόδου 1947–48 καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην ὁ ἔλεγχος τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἀπεφάσισε τὴν σύναψιν συμβάσεως μὲ τὴν Ἐλαιουργικήν. Εἶναι περαιτέρω τὸ θέμα, ἐὰν πράγματι ὡρισμέναι ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν ὁ κ. Θεοτόκης, ἡ πρὸς τὰς ὁποίας ἀντίδρασις ὡρισμένων συναδέλφων τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως ὑπῆρξεν ἄμεσος, ἐὰν πράγματι εἶναι ὠφέλιμον ἢ ὄχι. Ὁ κ. Θεοτόκης ἔρχεται νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν λύσιν τοῦ θέματος, ὅπως καὶ ὅλοι. Π. χ. ἡ σκέψις του, ὅτι ὁ συνεταιρισμένος κόσμος εἶναι ἀνώριμος διὰ τὴν ἀνάληψιν καὶ ἐμπορικῆς ἁρμοδιότητος καὶ ἀποστολῆς, δὲν ἀποτελεῖ βασικὴν ἀρχὴν τοῦ «Συναγερμοῦ». Εἶναι ἀτομικὴ γνώμη τοῦ κ. Θεοτόκη. Ἐγὼ ὁ ἴδιος θέλω νὰ πεισθῶ, ἐὰν ἡ γνώμη αὐτὴ εἶναι ὀρθή, ἢ ὀρθοτέρα εἶναι ἡ γνώμη, τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ κ. Χλουβεράκης διακόπτων τὸν κ. Θεοτόκην.

§174Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις.

§175Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δυστυχῶς, λόγῳ τοῦ γεγονότος, ὅτι δύο μόνον ἡμέρας ἔχομεν διὰ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον, δὲν ὑπάρχει δυνατότης νὰ γενικεύσωμεν τὴν συζήτησιν. Ἐκτὸς ἐὰν εἴπωμεν, ὅτι μετὰ τὰς ἐκλογάς..... (γέλωτες).... μετὰ τὰς ἑορτάς. Γλῶσσα λανθάνουσα ἀλήθειαν λέγει. Εἶναι ἡ γραμμή μας, εἶναι τὸ πρόγραμμά μας· αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἔχομεν τὴν αἴσθησιν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατὰ πλειοψηφίαν θὰ μᾶς ψηφίσῃ (Γέλωτες, χειροκροτήματα). Πάντως νομίζω, ὅτι θὰ πᾶμε μετὰ τὰς ἑορτάς. Ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις, διότι εἶναι θέμα κρισιμώτατον· ἔχει δὲ δύο σκέλη, τὸ σκέλος τοῦ ἐλέγχου καὶ τὸ σκέλος τῆς ἐρεύνης. Ἑπομένως θὰ παρεκάλουν πρῶτον μὲν νὰ πεισθῇ ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητός μου Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν ἄρνησιν, τὴν ὁποίαν προέβαλε καὶ νὰ δεχθῇ, ὅπως καὶ ὁ κ. Ζίγδης, νὰ γίνῃ ὁ συνδυασμὸς τῶν ἐπερωτήσεων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, ἐπὶ τέλους, εἶναι ἂς εἴπωμεν καὶ δικαίωμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἰς δὲ τὸν ἀγαπητὸν κύριον συνάδελφον, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι ἡ ὑπόθεσις ἀφορᾷ τὸ παρελθόν, ἔχω νὰ δώσω τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ἀφορᾷ μὲν τὸ παρελθόν, ἀλλὰ ἀφορᾷ τοὺς παρόντας ὑπευθύνους εἰς τὴν Ἐλαιουργικήν. Ἑπομένως ἔχει μεγίστην σημασίαν νὰ ἐξακριβώσωμεν ἐὰν ἔγιναν ἢ δὲν ἔγιναν ἀνωμαλίαι εἰς τὴν ΚΥΔΕΠ τὸ 1947–48 καὶ ἐὰν ἔγιναν ἀνωμαλίαι, ὅπως θὰ ἀποδείξῃ ὁ κ. Βιτούλιας καὶ ὁ κ. Πολιουδάκης, τότε πῶς ἡ Κυβέρνησις μὲ τόσην προχειρότητα καὶ εὐκολίαν, χωρὶς νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὸ γεγονός, ὅτι ἐγένοντο ἀνωμαλίαι, προέβη εἰς τὴν σύναψιν τῆς νέας συμβάσεως;

§176Ν. ΑΣΚΟΥΤΣΗΣ. Εἶναι αἱρετὰ πρόσωπα, κ. Πρόεδρε.

§177Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠξεύρετε πολὺ καλά, κ. Ἀσκούτση, ὅτι τὰ αἱρετὰ πρόσωπα δὲν ἔχουν τὸν κύριον λόγον, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Οἱ διευθύνοντες, οἱ ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν τῶν λεγομένων τριτοβαθμίων συνεταιριστικῶν ὀργανισμῶν, εἶναι οἱ ἔχοντες τὸν λόγον.

§178Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, δικαίωμά σας εἶναι νὰ ἐλέγξητε καὶ τὴν διαχείρισιν τῆς ΚΥΔΕΠ, ἀλλ’ αὐτὸ εἶναι ἀντικείμενον ἄλλης ἐρωτήσεως. Τὸ νὰ θέλετε νὰ συσχετίσετε τὸν ἔλεγχον τῆς διαχειρίσεως τῆς ΚΥΔΕΠ καὶ νὰ μπλέξωμεν εἰς μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἀρχίζει τὸ 1945 μὲ μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία γίνεται σήμερον, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν. Θὰ παρακαλέσω νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν, διὰ νὰ ἐξαντλήσωμεν τὸ θέμα τῆς Ἐλαιουργικῆς ἀπόψε.

§179Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ κάμωμεν τὸ ἑξῆς: Νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ὁ ἕτερος τῶν ἐπερωτώντων κ. Παπαληγούρας, ἀλλὰ νὰ μὴ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις ἀπόψε.

§180Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἡ Κυβέρνησις θ’ ἀπαντήσῃ ἀπόψε ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως.

§181Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐτοποθέτησε τὸ ζήτημα ὀρθότατα ἀπὸ πολιτικῆς πλευρᾶς. Νομίζω ὅμως, ὅτι παρ’ ὅλα αὐτὰ δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ ἀρνηθῶμεν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν τὴν συσχέτισιν τῶν ἐπερωτήσεων, διότι θὰ δημιουργηθῇ ἐντύπωσις, ὅτι ἀποφεύγομεν τὸν ἔλεγχον καὶ ὅτι προσπαθοῦμεν νὰ συγκαλύψωμεν ἀνωμαλίας τῆς Ἐλαιουργικῆς. Νομίζω, ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δεχθῶμεν τὴν ἄποψιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ συσχετισθῶσιν αἱ δύο ἐπερωτήσεις.

§182Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐδήλωσα ρητῶς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δέχεται οἱονδήποτε ἔλεγχον, ὄχι ὅμως τώρα ἐπὶ θεμάτων ἀσχέτων.

§183Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Πρόεδρον, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸν συσχετισμὸν τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἐπερωτήσεων τοῦ κ. Βιτούλια καὶ τοῦ κ. Πολιουδάκη, μὲ τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν, ὡς ἐπίσης καὶ ἐὰν δέχεται τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως. Μετὰ δὲ τὴν ἀποψινὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Παπαληγούρα ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως δύναται ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀπαντήσῃ.

§184Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Νὰ συνδυασθοῦν.

§185Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν ἡ πρότασις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Κανελλοπούλου περὶ συσχετίσεως δύο διαφορετικῶν ὅλως ἐπερωτήσεων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνδυασθῇ ἐπερώτησις ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν διαχείρισιν τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. εἰς τὰ 1947, μὲ ἐπερώτησιν διὰ τὴν πολιτικὴν τοῦ ἐλαίου εἰς τὰ 1951, ἀναφερομένην εἰς τὴν ἀνάθεσιν τῆς συγκεντρώσεως εἰς ἄλλο νομικὸν πρόσωπον τὸ ὁποῖον λέγεται «Ἐλαιουργική». Προχθὲς ἐνθυμοῦμαι ὅτι ἐγένετο κάποια ἀναφορὰ εἰς ὡρισμένα πρόσωπα τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὸν Συναγερμὸν καὶ σεῖς εἴπατε ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα Συναγερμὸς τώρα καὶ δὲν ἔχομεν ἑπομένως καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς εὐθύνας τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ἢ τῶν κομμάτων τοῦ 1948. Ἐδῶ ἔχομεν δύο νομικὰ πρόσωπα ἀνεξάρτητα ἀλλήλων καὶ δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω πῶς εἶναι δυνατὸν καὶ διότι πιθανῶς ἐμφανίζονται μερικὰ πρόσωπα κοινὰ καὶ εἰς τὰ δύο, νὰ συσχετισθοῦν καὶ νὰ καταστῇ οὕτως ὑπόλογος ἡ ἐλαιουργικὴ διὰ τὴν Κ.Υ.Δ.Ε.Π. τοῦ 1948! Ἐκτὸς τούτου θέλω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: γίνεται μία συζήτησις καὶ πρέπει νὰ βγῇ ἕνα συμπέρασμα ἀπὸ αὐτὴν τὴν συζήτησιν: ἐὰν δηλαδὴ τὰ συμφέροντα τοῦ καταναλωτοῦ τοῦ Ἕλληνος καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ παραγωγοῦ τοῦ Ἕλληνος ἐξυπηρετοῦνται. Πρέπει ὁ λαὸς μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συζητήσεως αὐτῆς νὰ ἔχῃ σαφὲς τὸ συμπέρασμα τὶ γίνεται εἰς τὸ 1951. Νομίζω ὅτι ἡ συσχέτισις τῶν δύο θεμάτων ἀποτελεῖ καὶ πολιτικόν, ἐὰν θέλετε καὶ ἐθνικόν, σφάλμα μέγα. Πρέπει ὁ λαὸς νὰ μάθῃ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐὰν ἡ ἀσκουμένη πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου διὰ τὴν κατοχύρωσιν τῶν συμφερόντων τοῦ παραγωγοῦ καὶ τοῦ καταναλωτοῦ εἶναι ἡ ἐντὸς τῶν σημερινῶν συνθηκῶν ἡ μόνη ἐνδεδειγμένη ἢ ὄχι. Περιμένει ὁ λαὸς ἐπ’ αὐτοῦ ἀπάντησιν.

§186Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει μία δυσχέρεια τεχνική. Ἐὰν εἴπωμεν ὅτι ἀπόψε λήγει χωρὶς γενίκευσιν τὸ θέμα τῆς «Ἐλαιουργικῆς», τότε βέβαια δυνάμεθα νὰ προτάξωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς Παρασκευῆς τὸ θέμα τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἀλλὰ τότε δὲν θὰ ἠδυνάμεθα νὰ γενικεύσωμεν τὴν συζήτησιν, ἐκτὸς ἐὰν οὐσιαστικῶς συζητῶμεν τὰ θέματα συναρτήσει τὸ ἕνα πρὸς τὸ ἄλλο. Θὰ προτείνω τὸ ἑξῆς: νὰ κάμωμεν γενίκευσιν καὶ ἐπὶ τῆς μιᾶς καὶ ἐπὶ τῆς ἄλλης ἐπερωτήσεως μὲ μίαν φυσικὰ ἀνοχὴν τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ παρακαλεῖται νὰ ἐπιδείξῃ εἰς τὸ νὰ συνδυασθοῦν καὶ τὰ δύο.

§187Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Σήμερον θ’ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§189Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον προκύπτει, προκειμένου περὶ τῆς «Ἐλαιουργικῆς» ὑπόκειται εἰς ἕνα, καταστὰν πλέον πάγιον ἐλάττωμα εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν, τὴν ἀσκουμένην καὶ παρὰ τῆς παρούσης καὶ περίπου παρὰ πάσης μεταπολεμικῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Ἔγινε, κύριοι βουλευταί, διὰ τῆς «Ἐλαιουργικῆς» μία περιστατικὴ ἀντιμετώπισις ἑνὸς θέματος παγίου, ἑνὸς θέματος τὸ ὁποῖον εἶναι πάγιον, ὄχι μόνον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι κάθε ἔτος τίθεται καί, ἑπομένως, πρὸς ἀντιμετώπισίν του θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶναι παρασκευασμένη ἐκ τῶν προτέρων, ἀλλὰ περὶ προβλήματος παγίου ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ παρὰ μόνον ἐὰν τοποθετηθῇ μέσα εἰς τὸ σύνολον ἑνὸς προγράμματος οἰκονομικοῦ, ἑνὸς προγράμματος, περὶ τῆς ὑπάρξεως τοῦ ὁποίου, παρὰ τῇ Κυβερνήσει δὲν εἴδομεν μέχρι τῆς στιγμῆς ἴχνη. Ἔχει λάθος, νομίζω ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰπών, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαντήσῃ κανεὶς εἰς τὴν σημερινὴν ἐπερώτησιν, παρατάσσων δύο ἢ τρεῖς ἢ πέντε ἀριθμούς. Δὲν εἶναι, κ. Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, δυνατὸν νὰ συζητήσῃ κανεὶς μετὰ μεγάλης σοβαρότητος ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος, παρὰ μόνον, ἐὰν θελήσῃ νὰ τὸ τοποθετήσῃ τοὐλάχιστον ἐν συναρτήσει μὲ δύο ἄλλας πλευράς, τοῦ ὑποτιθεμένου προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ μία πλευρὰ θὰ εἶναι ἡ πλευρὰ τοῦ δελτίου. Πρέπει νὰ ἴδωμεν τί σχέσιν ἔχει ἡ πολιτικὴ ἡ ἀσκουμένη μὲ τὴν λεγομένην πολιτικὴν τοῦ δελτίου καὶ δεύτερον εἶναι ἀνάγκη νὰ τεθῇ τὸ θέμα ἐν συναρτήσει μὲ τὴν θέσιν καὶ μὲ τὴν στάσιν τὴν ὁποίαν προτίθεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις ἔναντι τοῦ κοινωνικοῦ φαινομένου τῶν συνεταιρισμῶν. Εἶμαι εὐτυχής, διότι παρίσταται ὁ κ. Ζίγδης, Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου καὶ βουλευτὴς Δωδεκανήσου, διότι συνέπεσεν ὅταν συνεζητήθη, εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, νομοσχέδιον σχετικὸν μὲ τὸ δελτίον νὰ εὑρίσκεται, ὁ κ. Ζίγδης, τότε ἐν τῇ ἀντιπολιτεύσει καὶ συνέπεσε νὰ ἀνέλθῃ ἐπὶ τῷ βήματι καὶ νὰ ἐκφράσῃ ὡρισμένας ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι ὁμολογῶ, ὅτι μοῦ ἔχουν μείνει ἀλησμόνητοι καὶ τὰς ὁποίας ἀπόψεις θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀντιστρέψω. Συνέπιπτε τότε νὰ ἔχω ὑπηρεσιακήν τινα σχέσιν μὲ τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον μὲ ἰδιαιτέραν συγκίνησιν παρηκολούθησα τότε τὸν κ. Ζίγδην καὶ ὑπέστην τὰ πυρά. Ἡ ὑπόθεσις τοῦ δελτίου, κύριοι, εἰς τὴν τελευταίαν του φάσιν, ἔχει μίαν ἱστορίαν, ἡ ὁποία εἶναι ἐνδιαφέρουσα. Πέρυσι τὸν Φεβρουάριον εἶχον σημειωθῆ τὰ συνηθισμένα πληθωρικὰ φαινόμενα καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ διαπιστώσασαι, ἀπὸ κοινοῦ τότε, ὅτι βαίνομεν κατὰ κρημνόν, ἀπεφάσισαν νὰ χαράξουν ἕνα πρόγραμμα καὶ συνεφώνησαν ἐπί τινων βασικῶν σημείων. Μεταξὺ τῶν βασικῶν σημείων, ἦτο καὶ τὸ δελτίον. Εἰς ἐκτέλεσιν τῶν συμφωνηθέντων τότε, τὰ ὁποῖα δὲν προτίθεμαι τώρα νὰ σᾶς ἀναλύσω, ὑπεγράφη μία εἰδικωτέρα σύμβασις περὶ δελτίου καὶ δυνάμει αὐτῆς τῆς τελευταίας εἰδικωτέρας συμβάσεως, τῆς ὑπογραφείσης, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, κατὰ Μάϊον, μᾶς ἐδόθησαν τὰ περίφημα 25 ἑκατ. δολλάρια, τὰ ὁποῖα ἐδικαιούμεθα νὰ χρησιμοποιήσωμεν ὡς ἀποθέματα καὶ ὑποτίθεται, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπωφεληθεῖσα αὐτῶν τῶν 25 ἑκατομμυρ. δολλαρίων προετίθετο νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν οἰκονομίαν μας τὸ σύστημα τοῦ δελτίου. Λυποῦμαι πάρα πολύ, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, ἀλλὰ δὲν εἶμαι ἐγὼ εἰς θέσιν νὰ συζητήσω τὸ θέμα τοῦ δελτίου τοῦ ἐλαίου καὶ ἑπομένως καὶ τὸ θέμα τῆς Ἐλαιουργικῆς, χωρὶς νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα τοῦ δελτίου, ἔστω καὶ ἐν γενικαῖς γραμμαῖς ἐν τῷ συνόλῳ του, διότι βεβαίως, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν λέγω, ὅτι διεπράχθησαν σήμερον μία ἢ δύο ἢ τρεῖς ἑβδομάδας μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς λειτουργίας τῆς συγκεντρώσεως ἀπάται, οὔτε ἔχω νὰ καταγγείλω τίποτε ἐπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ τὴν πολιτικήν σας ἐρχόμεθα νὰ ἐλέγξωμεν καὶ λέγομεν, ὅτι.....

§190Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δηλαδὴ θὰ κάμωμεν συζήτησιν διὰ τὴν γενικωτέραν πολιτικὴν τοῦ δελτίου.

§191Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Βεβαιότατα, καὶ θὰ ἐπιμείνωμεν διὰ νὰ τὸ συζητήσωμεν.

§192Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ διὰ τὸν προϋπολογισμὸν τότε νὰ συζητήσωμεν.

§193Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐὰν εἶναι ἀνάγκη, διατὶ νὰ μὴ τὸ συζητήσωμεν; Πάντως, κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλέσω μόλις νομίσετε, ὅτι εὑρίσκομαι ἐκτὸς τοῦ θέματος νὰ μοῦ τὸ εἴπητε. Νομίζω, βεβαίως, ὅτι δὲν εἶμαι, τοὐλάχιστον, ἐκτὸς τοῦ θέματος ὅσον ὑπήρξατε καὶ σεῖς, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ τότε. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ πολιτικὴ ἡ σχετικὴ πρὸς τὸ δελτίον σημαίνει, ὅτι πρόκειται ἑπτὰ εἴδη τροφίμων νὰ μποῦν μέσα εἰς τὸ δελτίον καὶ ἡ πολιτικὴ ἐξαντλεῖται ἐν τούτῳ, νομίζω ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτή, τοὐλάχιστον, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς καταναλώσεως εἶναι οἰκονομική. Θὰ ὁμιλήσω κατόπιν περὶ τῆς παραγωγῆς. Εἶναι πράγματι οἰκονομική, διότι ἡ οἰκονομία, ἡ ὁποία γίνεται διὰ τοῦ δελτίου κατ’ ἄτομον, δὲν ὑπερβαίνει εἰς τὴν καλυτέραν τῶν περιπτώσεων καὶ ἄν ὑποτεθῇ, ὅτι θὰ λειτουργήσῃ πλήρως τὸ δελτίον καὶ διὰ τὰ ἑπτὰ αὐτὰ εἴδη, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερβῇ κατ’ ἐλαχίστας δεκάδας δραχμῶν κατὰ μῆνα. Καὶ παρὰ ταῦτα, ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐπαγγελθῆ καὶ ἡ προκάτοχος καὶ ἡ παροῦσα, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον τὸ δελτίον, ὅτι περιμένει νὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ σύστημα τοῦ δελτίου, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐπιλύσῃ κατόπιν, ἀφοῦ τεθῇ διὰ τοῦ δελτίου ὁριστικῶς, ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἐπίπεδον τῶν ἐξόδων συντηρήσεως, τὸ ἐπίπεδον τῆς ζωῆς, ὅτι μετὰ ταῦτα θὰ θελήσῃ νὰ συζητήσῃ τὸ θέμα τῶν μισθῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τὸ θέμα τῶν μισθῶν καὶ τῶν ἡμερομισθίων. Καὶ ἐπροφασίσθη καὶ ἡ προκάτοχος καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν τώρα νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα, διότι θὰ ἔλθῃ τὸ δελτίον. Ποῖον δελτίον; Τὸ δελτίον, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἐξασφαλίσῃ κατὰ κεφαλὴν 35–40 ἢ 45 δραχμὰς μηνιαίως; Αὐτὸ εἶναι τὸ δελτίον, τὸ ὁποῖον θὰ σώσῃ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν; Αὐτὸ εἶναι τὸ δελτίον, τὸ ὁποῖον ἅμα λάβουν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ οἱ μισθοσυντήρητοι ἐν γένει θὰ ἀναστείλουν τοὺς ἀγώνας των; Ὄχι. Σημειώσατε, ὅτι ἐγὼ προσωπικῶς εἶμαι ὑπὲρ τοῦ δελτίου, ἀλλὰ ὑπὲρ ποίου δελτίου; Εἶναι φανερόν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἐὰν ἀποστολὴ τοῦ δελτίου εἶναι ἡ ἐξοικονόμησις κατ’ ἄτομον 35 δραχμῶν τότε βεβαίως εἶχε δίκαιον ὁ κ. Θεοτόκης νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν ἀξίζει ὁ κόπος.

§194Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Πῶς εἶναι 35;

§195Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ὅση εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς τιμῆς τῶν ἐλευθέρων προϊόντων, τὰ ὁποῖα τίθενται εἰς τὸ δελτίον καὶ τῆς τιμῆς τοῦ δελτίου.

§196Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Αὐτὰ εἶναι τὰ μυστικά, τὰ ὁποῖα κρατεῖτε;

§197Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Θὰ τὰ ἀκούσετε. Καὶ ὑποστηρίζω τοῦτο, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία πολιτικὴ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τείνουσα εἰς τὴν καθιέρωσιν τοῦ δελτίου τοῦ ἱματισμοῦ, ὑπάρχει μία θεωρητικὴ ἐπιτροπὴ οὐδέποτε πράξασα οἱονδήποτε καὶ δὲν ὑπάρχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν τίποτε τὸ συγκεκριμένον περὶ τοῦ δελτίου τοῦ ἱματισμοῦ.

§198Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὑπάρχει μία ἔκθεσις τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ. Μὴ λησμονῆτε, ὅτι ἔχομεν μόλις 6 ἑβδομάδας εἰς τὴν ἀρχήν.

§199Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ὁ κ. Ζίγδης κατηγόρησε τὴν τότε Κυβέρνησιν, διότι ἡ τότε Κυβέρνησις δὲν ἤθελε νὰ εἴπῃ ποῖον εἶναι τὸ πρόγραμμά της διὰ τὸ δελτίον ἱματισμοῦ, ὅτι ὅπως ἠσκήθη ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ὑπῆρξεν ἀνεπαρκής. Καὶ δὲν νομίζετε, ὅτι ἡ ἀπάντησις, ἡ σημερινή, ἡ ὁποία δίδεται εἶναι ἀνεπαρκεστέρα; Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ εἶμαι εὐτυχὴς ἐὰν μὲ διαβεβαιώσετε, ὅτι πρόκειται νὰ εἰσαχθῇ δελτίον ἱματισμοῦ, διότι ἐγὼ ἰσχυρίζομαι, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀσκῆτε αὐτὴν τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἀσκεῖτε, προκειμένου περὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ νὰ μὴ καταβάλετε προσπάθειαν νὰ ἐλέγξετε τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα.

§200Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν ἐπερώτησιν περὶ ἐλαιολάδου. Θέλετε νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν συζήτησιν καὶ ἐπὶ τοῦ δελτίου; Θὰ σᾶς ἀπαντήσω, ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα ἐκ τῶν ἀκρογωνιαίων λίθων τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἡ συγκράτησις τῶν τιμῶν καὶ ἡ οἰκονομικὴ σταθερότης καὶ σᾶς βεβαιῶ, ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ δελτίου θὰ εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ πλέον ἀποτελεσματικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἀλλά, κ. συνάδελφε, ὑπάρχει μία προϊστορία εἰς τὰ θέματα αὐτὰ καὶ νομίζω, ὅτι σεῖς πρῶτος θὰ τὸ ἀναγνωρίσετε, ὅτι ἓξ ἑβδομάδων ζωὴ τῆς Κυβερνήσεως αὐτῆς δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεραπεύσῃ ὅλα τὰ λάθη καὶ ὅλας τὰς παραλείψεις τὰς ὁποίας εὗρεν.

§201Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, κ. Ὑπουργέ, ὅτι 6 ἑβδομάδες δὲν ἀρκοῦν, διὰ νὰ εἰσηγηθῇ κανεὶς τὸ δελτίον. Ἀλλὰ εἰς 6 ἑβδομάδας, προκειμένου περὶ ἑνὸς τόσον βασικοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον εἶχε τεθῆ ἀπὸ πέρυσι τὸν Φεβρουάριον, τὸ ὁποῖον θέμα, ὡς θέμα πολιτικὸν ἐγνώριζον ὅλα τὰ μεγάλα κόμματα καὶ ἑπομένως καὶ τὸ ἰδικόν σας, ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἀξιώσω, νὰ εἴχατε ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ πρόγραμμα θετικὸν καὶ συγκεκριμένον.

§202Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Ἔχομεν καὶ θὰ σᾶς τὸ ἀνακοινώσωμεν ὡς Χριστουγεννιάτικον δῶρον.

§203Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐὰν ὡς Χριστουγεννιάτικον δῶρον θὰ μᾶς ἀνακοινώσετε, ὅτι θὰ ἔχωμεν τὸ δελτίον ἱματισμοῦ θὰ σᾶς εἴμεθα εὐγνώμονες. Πάντως ἐγὼ ὑποστηρίζω, ὅτι ὡς ἠσκήθη ἡ πολιτικὴ καὶ ἀπὸ σᾶς καὶ ἀπὸ τὰς ἄλλας Κυβερνήσεις, ἡ πολιτικὴ εἶναι ἀνύπαρκτος. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τὴν ὅλην ἀγορανομικήν σας πολιτικήν. Καὶ ἐκεῖ ἔχομεν ἓν ἀνάλογον θέμα. Μὴ ἀγανακτεῖτε, κύριε συνάδελφε ἐκ Κερκύρας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ λόγος σοβαρὸς περὶ τοῦ δελτίου τοῦ ἐλαίου, χωρὶς νὰ γίνῃ λόγος περὶ τοῦ δελτίου ὡς συνόλου.

§204Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κ. συνάδελφε. Οὔτε ἠγανάκτησα, οὔτε διεμαρτυρήθην.

§205Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τότε μὲ συγχωρεῖτε. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ συνδυασθῇ τὸ θέμα τοῦ δελτίου καὶ εἰδικῶς τὸ θέμα τοῦ δελτίου τοῦ ἐλαίου, μὲ μίαν προγραμματισμένην πολιτικὴν ἐπὶ τῶν τιμῶν ἀσφαλείας καὶ τῆς συγκεντρώσεως ἐν γένει. Τοιαύτη δὲ πολιτικὴ δὲν ἀνηγγέλθη. Ταῦτα περὶ τοῦ προγράμματος τοῦ ἀφορῶντος τὸ δελτίον. Καὶ ἐγὼ θὰ ὁμολογήσω εὐθέως, ὅτι πράγματι ἔτσι ὅπως εἶναι τὰ πράγματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλο τι, παρὰ τὸ Κράτος νὰ ἀποφασίσῃ βασικῶς μίαν συγκέντρωσιν ἐλαίου καὶ λέγω, ὅτι ἐὰν δὲν ἀπεφασίζετο μία συγκέντρωσις, ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου εἰς τοὺς τόπους παραγωγῆς θὰ εὑρίσκετο εἰς ἐπίπεδα πανάθλια. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἡ συγκέντρωσις αὐτὴ ἦτο εὐεργετική. Τὸ θέμα ὅμως δὲν συνίσταται εἰς τοῦτο. Τὸ θέμα ἀπὸ τῆς ἀπόψεως πλέον τοῦ παραγωγοῦ ἐξεταζόμενον συνίσταται εἰς δύο τινά. Πρῶτον, ἐδώσατε, κύριοι, εἰς τοὺς παραγωγούς, δοθέντος, ὅτι ἡ τιμὴ καταναλώσεως εἶναι 14.000, θὰ ξεκινήσωμεν ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἀξίωμα, δοθέντος, ὅτι ἡ κατανάλωσις θὰ πληρώσῃ 14.000, ἐδώσατε τὸ μάξιμουμ δυνατὸν εἰς τοὺς παραγωγούς; Καὶ δεύτερον, τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον διαλέξατε εἶναι ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως τὸ καλύτερον; Ἐκφράζω τὴν προσωπικήν μου γνώμην αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ σᾶς λέγω, ὅτι καὶ ἐγὼ ἔτυχε μία, δύο φορὰς νὰ διαχειρισθῶ τὸ θέμα καὶ πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συγκέντρωσις διὰ τῶν ἐλαιεμπόρων. Καὶ οἱ ἐλαιέμποροι εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ἐὰν χρησιμοποιηθοῦν, πρέπει νὰ χρησιμοποιηθοῦν ἐπικουρικῶς, ἐφ’ ὅσον τοῦτο εἶναι δυνατόν.

§206ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διαφωνεῖτε δηλαδὴ μὲ τὸν συνάδελφόν σας.

§207Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ὄχι. Ὁ κ. Θεοτόκης ὑπαινίχθη σαφῶς, ὅτι δὲν εἶναι ὑπὲρ τῆς συγκεντρώσεως διὰ τῶν ἐλαιοεμπόρων. Ὁ κ. Θεοτόκης δὲν ἰσχυρίσθη ἄλλο τι. Ἐπειδὴ εἶδον, ὅτι ἐδημιουργήθη ὡρισμένη παρεξήγησις, αἴρω τὴν παρεξήγησιν αὐτήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ χρησιμοποίησις τοῦ ἐλαιοεμπορίου σήμερα, παρὰ μόνον ἐπικουρικῶς. Ἀλλὰ αὐτό, κύριοι, ἔχει συνεπείας.

§208Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Εἶμαι ἀπὸ τοὺς καινούργιους βουλευτάς, καὶ ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν, ποὺ ἦλθον ἐδῶ ἔκαμον μίαν διαπίστωσιν, ὅτι ἡ λέξις «ἔμπορος» σ’ ὅποια γλῶσσα ἀγγίξῃ τοῦ τὴν καίει. Τί συμβαίνει; Μήπως αὐτὸς ὁ κόσμος εὑρίσκεται ἐν παρανομίᾳ; Ἐὰν ἀσκῇ παράνομον λειτούργημα νὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ τακτική, ἡ ὁποία συνεχίζεται. Προέρχομαι ἀπὸ τὴν τάξιν αὐτὴν καὶ διαμαρτύρομαι διὰ τὴν τακτικήν, ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ νὰ τηρῆται ἀπέναντι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι λέγονται ἔμποροι. Ἡ ἱστορία τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ πολλῶν χιλιάδων ἐτῶν κάτι ἔχει νὰ εἴπῃ δι’ αὐτὴν τὴν τάξιν εἰς τρόπον, ὥστε νὰ μὴ θεωρῇ κανεὶς μειωτικόν, ὅτι θὰ λάβῃ ἓν δικαιολογημένον μέτρον προστασίας της ἢ θὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ νὰ θεωρήσουν ὡς λειτούργημα τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος αὐτοῦ.

§209Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὁ ἀγαπητὸς ἐκ Ξάνθης συνάδελφος, παρεξήγησε τοὐλάχιστον τὰ λεχθέντα ὄχι ἀπὸ ἡμᾶς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους τῶν κυβερνητικῶν κομμάτων. Ἐδῶ πρόκειται περὶ τοῦ ἐὰν καὶ κατὰ πόσον τὸ ἐμπόριον ἔχει τὴν δυνατότητα, κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος νὰ συμφέρῃ τὰς λαϊκὰς καὶ ἀγροτικὰς μάζας, νὰ προβῇ εἰς ἔργον ἄσχετον μὲ τὴν ἀτομικήν του πρωτοβουλίαν, τὴν ὁποίαν σεβόμεθα, εἰς τὸ ἔργον τῆς συγκεντρώσεως. Ἑπομένως πρόκειται περὶ βασικῆς παρεξηγήσεως. Ὅπως ἔχομεν ἀμφιβολίας ἐὰν ἡ τριτοβάθμιος ὀργάνωσις, ἡ συνεταιριστική, ἔχει αὐτὴν τὴν ἱκανότητα, ἔτσι ἔχομεν καὶ ἀμφιβολίας ἐὰν οἱ ἔμποροι καὶ αἱ ὀργανώσεις τῶν ἐμπόρων ἔχουν αὐτὴν τὴν δυνατότητα. Καὶ εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ εἰς τὴν ἄλλην γίνεται ἔξοδος εἴτε τῶν ἀγροτῶν ἤ, μᾶλλον, τῶν ἐκπροσώπων των, εἴτε τῶν ἐμπόρων ἀπὸ τὴν σφαῖραν τῆς ἐπαγγελματικῆς των ἁρμοδιότητος, τῆς νέας κατὰ παράδοσιν ἐπαγγελματικῆς των ἁρμοδιότητος. Ἑπομένως τὸ θέμα εἶναι ὑπὸ κρίσιν. Δὲν γίνεται καμμία ἀπολύτως προσπάθεια μειώσεως τῆς μεγίστης σημασίας, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ ἐμπόριον κατ’ ἐξοχὴν διὰ τὴν Ἑλλάδα. Καί, μάλιστα, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω διὰ σᾶς, ποὺ προέρχεσθε ἀπὸ μίαν περιοχὴν ἐγκαταλελειμμένην καὶ ἡ ὁποία ἔχει τόσον ὑποστῆ τοῦ κέντρου τὴν συγκεντρωτικὴν κακίαν, ὅτι οἱ ἔμποροι, ὅπως εἶσθε σεῖς εἰς τὴν Ξάνθην, εἰς τὴν Κομοτινήν, εἶναι παράγοντες τῆς στοιχειώδους ἠθικῆς ὑποστάσεως τοῦ τόπου. Διότι χωρὶς ἐσᾶς θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ ὑπάρχῃ ἐκεῖ πέρα ἡ στοιχειώδης ἠθικὴ καὶ οἰκονομικὴ ζωή. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν ἀγαπητὸν κύριον Μιχαηλίδην; νὰ μὴ παρεξηγήσῃ τὰ ὅσα ἐλέχθησαν. Δὲν ἐλέχθη, ἄλλωστε, τίποτε, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ θίξῃ τὸ ἐπάγγελμα τῶν ἐμπόρων. Ἠμφισβητήθη ἡ δυνατότης, ἀπὸ ἀπόψεως συμφερόντων εἴτε τῆς καταναλώσεως, εἴτε τῶν παραγωγῶν, τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἔργου τῆς συγκεντρώσεως ἐκ μέρους τῶν ἐμπόρων, ὅπως ἀμφισβητῆται ἡ δυνατότης αὐτὴ καὶ ἐκ μέρους τῆς «Ἑλαιουργικῆς», τῆς τριτοβαθμίου συνεταιριστικῆς ὀργανώσεως. Ἐλπίζω νὰ ἐπείσθη ὁ κύριος συνάδελφος.

§210Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐλπίζω ὅτι τὴν ἄκραν δεξιὰν θὰ καταλάβῃ ἡ ἄκρα ἀριστερὰ καὶ τὴν ἄκραν ἀριστερὰν θὰ καταλάβῃ ἡ ἄκρα δεξιά.

§211Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Λυποῦμαι διότι ἡ φράσις αὐτὴ βασίζεται ἐπὶ τῆς ἐμμονῆς σας εἰς τὴν παρεξήγησιν.

§212Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τὰ ἐρωτήματα εἶναι δύο: Πρῶτον, ἡ τιμή, τὴν ὁποίαν δίδετε, εἶναι ἡ καλλιτέρα δυνατή; Καὶ εἶναι τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον ἐδιαλέξατε, τὸ καλλίτερον ὀργανωτικῶς καὶ οἰκονομικῶς; Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι χρειάζεται νὰ σκεφθῇ τὸ Κράτος—καὶ νὰ σκεφθῇ κατὰ ἕνα τρόπον συστηματικὸν διὰ νὰ δώσῃ μίαν λύσιν, ἡ ὁποία δὲν πρόκειται νὰ εἶναι ἡ λύσις ἡ ἐφετινή, ἀλλ’ ὁ καταστατικὸς χάρτης τοῦ ἐλαίου. Χρειάζεται τὸ Κράτος νὰ σκεφθῇ ποῖον εἶναι τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον κατ’ ἔτος θὰ χειρίζεται αὐτὸ τὸ θέμα. Ἀντὶ τούτου, κύριοι, ἀντὶ τοῦ καταστατικοῦ χάρτου τοῦ ἐλαίου, ὑπεγράφη μία σύμβασις μὲ τὴν «Ἐλαιουργικήν», μήκους 5 σελίδων καὶ ἡμισείας. Καὶ εἶναι μὲν ἀληθὲς ὅτι οὐκ ἐν τῷ πολλῷ τὸ εὖ, ἀλλὰ παρομοίου τύπου συμβάσεις ὅταν ὑπογράφωνται, φερ’ εἰπεῖν, μὲ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία εἶναι Ὀργανισμὸς μὲ μεγάλας παραδόσεις καὶ ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν βεβαίως, τοὐλάχιστον, ἀπὸ ἀπόψεως τάξεως, νὰ συγκριθῇ μὲ τὴν «Ἐλαιουργικήν», αἱ συμβάσεις τοῦ εἴδους αὐτοῦ καταλαμβάνουν τόμους ὁλοκλήρους καὶ διαλαμβάνουν λεπτομερείας, περὶ τῶν ὁποίων ἡ παροῦσα σύμβασις δὲν κάμνει μνείαν. Θὰ σᾶς εἴπω δὲ καὶ τὰς βαρυτάτας συνεπείας τοῦ γεγονότος αὐτοῦ ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς. Νομίζω, κύριοι, ὅτι ἀξίζει νὰ γίνῃ μία παρένθεσις διὰ νὰ ἴδωμεν τί εἶναι, πρῶτον, ἡ «Ἐλαιουργική», διότι «Ἐλαιουργικαὶ» ὑπάρχουν ἤδη δύο. Πρῶτον, εἶναι ἡ δευτεροβάθμιος συνεταιριστικὴ Ὀργάνωσις ἡ «Ἐλαιουργική», μὲ τὴν ὁποίαν καὶ συμβάλλεται ἐνταῦθα τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ ὁ Ὑπουργός. Καὶ «Ἐλαιουργικὴ» εἶναι καὶ Ἀνώνυμος Ἑταιρεία, τῆς ὁποίας τὸ καταστατικὸν εἶναι δημοσιευμένον εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 253 φύλλον τῆς περυσινῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν «Ἐλαιουργικῶν» εἶναι ἐπακριβῶς ἄγνωστος ἡ σχέσις, πάντως ὑπάρχει προσωπικὴ ἕνωσις κατὰ τὸ σύστημα τῆς Δανίας καὶ Ἰσλανδίας. Αἱ διοικήσεις τῶν δύο αὐτῶν νομικῶν προσώπων, τοῦ νομικοῦ προσώπου τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας καὶ τοῦ νομικοῦ προσώπου τῆς Συνεταιριστικῆς Ὀργανώσεως, εἶναι περίπου αἱ αὐταί.

§213ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι δισυπόστατος.

§214Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τὸ κύριον πρόσωπον εἶναι τὸ αὐτό. Δὲν πρόκειται περὶ λογοπαιγνίου. Πράγματι ὁ νόμος περὶ συνεταιρισμῶν, ὁ βασικός, δὲν ἐπιτρέπει τὴν διενέργειαν ὡρισμένων ἐμπορικῶν πράξεων ἤ, πάντως, δὲν ἐπιτρέπει τὴν διενέργειαν τῶν πράξεων αὐτῶν μὲ τὴν ἀπαιτουμένην ταχύτητα. Δι’ αὐτὸ ἠναγκάσθη ἡ συνεταιριστικὴ ὀργάνωσις «Ἐλαιουργική», νὰ ἱδρύσῃ, τρόπον τινὰ μίαν Ἀνώνυμον Ἑταιρείαν καὶ ἱδρύθη αὐτὴ ἡ Ἀνώνυμος Ἑταιρεία, περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ὁμιλῶ. Ὑπάρχουν ὅμως λεπτομέρειαί τινες εἰς τὸ καταστατικόν, τὸ δημοσιευθὲν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὴ ἐν ἄρθροις 25 καὶ 30 τοῦ Καταστατικοῦ αὐτοῦ, ἀφορῶσαι τὰ κέρδη τῆς «Ἐλαιουργικῆς», ὡς Ἀνωνύμου Ἑταιρίας. Καὶ μεταξὺ ἄλλων, τὸ ἄρθρον 30 ὁρίζει τὰ ἑξῆς: Βασικῶς ἐνεργεῖται ἀπὸ τὰ καθαρὰ κέρδη μία κράτησις 15% διὰ νὰ σχηματισθῇ ἓν τακτικὸν ἀποθεματικὸν τὸ ὁποῖον ἔχει σκοπὸν νὰ ἰσορροπήσῃ τὰ τυχὸν χρεωστικὰ ὑπόλοιπα τοῦ λογαριασμοῦ. Κέρδη καὶ Ζημίαι. Καὶ αὐτὸ χρῄζει ἀναλύσεως, διότι τὸ ποσοστὸν εἶναι παμμέγιστον καὶ θὰ ἄξιζεν ἴσως τὸν κόπον νὰ ἐμβαθύνῃ κανεὶς περισσότερον. Ἀλλά, νομίζω, δὲν θὰ χρειασθῇ, διότι ὑπάρχει ἄλλη διάταξις ἔτι σαφεστέρα τοῦ Καταστατικοῦ αὐτοῦ. Κατόπιν ἀφαιρεῖται ὡς πρῶτον μέρισμα, λέγω, ἓν ποσοστὸν πρὸς διανομήν, ἴσον, πρὸς τὸ ἑκάστοτε καταβαλλόμενον ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἐπιτόκιον. Τὸ τὶ εἶναι αὐτὸ τὸ ἐπιτόκιον τὸ γνωρίζετε καί, ἑπομένως, δὲν χρειάζεται νὰ κάμω ἀνάλυσιν τοῦ ἄρθρου καὶ τὶ σημαίνει. Ἀλλὰ τὸ ἀπομένον, κύριοι, τί γίνεται; Τὸ ἀπομένον ὑποδιαιρεῖται εἰς δύο μεγάλας κατηγορίας. Τὸ μὲν 15% τῶν καθαρῶν κερδῶν, ἀφαιρουμένου τοῦ 15% τοῦ τακτικοῦ ἀποθεματικοῦ ἐκ τοῦ πρώτου μερίσματος, διανέμεται εἰς προσωπικὰ ἰδιωτικὰ ὡς ἀμοιβὴ τῶν προσφερομένων εἰς τὴν ἑταιρείαν ὑπηρεσιῶν καὶ δὴ εἰς τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, τὰ ὁποῖα λαμβάνουν 3%, εἶναι δὲ τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἐν συνόλῳ πέντε κατὰ τὸ Καταστατικὸν ρητῶς ἀναφερόμενα, τὰ πέντε δὲ αὐτὰ μέλη λαμβάνουν, ἐκ τῶν καθαρῶν κερδῶν τῆς ἑταιρείας τὰ 3% τῶν καθαρῶν κερδῶν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, τὴν ὁποίαν σαφῶς ἐξήγησα. Ὁ δὲ ἐξ αὐτῶν ἔχων τὴν εὐτυχίαν νὰ εἶναι ἐντεταλμένος σύμβουλος, λαμβάνει ἐπὶ πλέον 1% ὡς προσωπικὴν ἀμοιβήν. Ταῦτα πάντα ἀνεξαρτήτως τῶν πλουσίων παρεχομένων ὁδοιπορικῶν, ἐξόδων κινήσεως κλπ., ἀπὸ τὰ ὁποῖα ὅλοι μας εἴμεθα συνειθισμένοι καὶ ξεύρομεν τὶ συμβαίνει εἰς τὰς τριτοβαθμίους ὀργανώσεις. Θὰ ἐξηγήσω διατὶ μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ ἀνώνυμος ἑταιρεία, διότι τὸ Κράτος συνεβλήθη οὐχὶ μὲ τὴν ἀνώνυμον ἑταιρείαν, ἀλλὰ μὲ τὴν συνεταιριστικὴν ὀργάνωσιν, μὲ τὴν δευτεροβάθμιον κεντρικήν.

§215Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ἡ Ἑλαιουργικὴ Α. Ε. ἔχει μετοχάς. Ποῖος εἶναι ὁ ἰδιοκτήτης αὐτῶν τῶν μετοχῶν, ποῖος κατέχει τὰς μετοχὰς αὐτάς;

§216Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Θὰ τὰ εἴπωμεν ὅλα αὐτά. Τὰς πρώτας μετοχὰς ἀνέλαβε νὰ καλύψῃ ὁλοσχερῶς, πρῶτον ἡ Ἐλαιουργική, ἡ συνεταιριστικὴ ὀργάνωσις, ἡ ὁποία ἔδωσεν 135.000.000 καὶ ἡ ἕνωσις γεωργικῶν συνεταιρισμῶν Κερκύρας, ἡ ὁποία ἔδωσεν 15.000.000. Ἐπίσης ἄλλα 10% ἐκ τῶν καθαρῶν κερδῶν θὰ τὰ μοιρασθῇ τὸ προσωπικὸν ἐπὶ πλέον τῶν μισθῶν του. Νομίζω, κύριοι, ὅτι ὑπάρχει κάποιο πρόβλημα, τὸ ὁποῖον γεννᾶται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐκ μόνης αὐτῆς τῆς ἀνακοινώσεως.

§217Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτοὶ οἱ κύριοι εἶναι ἔμποροι χωρὶς τὸν κίνδυνον τοῦ ἐμπορίου, δῆθεν ἐκπρόσωποι τῆς ἀγροτικῆς τάξεως.

§218Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Καὶ ἐγὼ τὸ πιστεύω, ὅτι ἐδῶ πέρα ὑπάρχει ἕνα θέμα βασικόν. Ποῖον εἶναι τὸ θέμα αὐτό; Τὸ θέμα, νομίζω, συνίσταται εἰς τοῦτο, ὅτι ὡρισμένοι κύριοι, ἐπειδὴ ἐξέλεξαν ὡρισμένα γράμματα τοῦ ἀλφαβήτου ὥστε νὰ λέγουν ἄλλοτε ἔτσι καὶ ἄλλοτε ἀλλοιῶς, διότι, οἱ δῆθεν αὐτοὶ ὀργανισμοὶ ἐξυπηρετοῦν δῆθεν τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ ἔχουν ἀναγάγει εἰς ἐπάγγελμα, τὴν προστασίαν αὐτὴν τῶν δῆθεν ἀγροτικῶν συμφερόντων, ὑπὲρ τῶν ὁποίων κόπτονται. Ἐν τῇ πράξει ὅμως συμβαίνει τὸ ἀντίθετον. Μετὰ θὰ ἀναλύσωμεν καὶ τὰ περὶ ἀποθεματικῶν. Συμβαίνει ἐν τῇ πράξει τοῦτο, ὅτι εὑρῆκαν οἱ κύριοι αὐτοὶ μίαν μηχανήν, διὰ τῆς ὁποίας μὲ ξένα χρήματα ἐπὶ κινδύνῳ οὐδενί, θὰ κάθωνται αὐτοί, θὰ διοικοῦν καὶ θὰ ἔχουν καὶ κέρδη. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ζητήσῃ κέρδη ἀπὸ τὴν ἑταιρείαν αὐτὴν διὰ τὸν προϋπολογισμόν. Ὁ διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει βεβαίως ὁ ἄνθρωπος θὰ δικαιοῦται ποσοστιαίας ἀμοιβῆς ἐκ τῶν κερδῶν τῆς Τραπέζης. Ἐγὼ δὲν θὰ εἶχα ἀντίρρησιν ὁ πρόεδρος τῆς ἑταιρείας αὐτῆς νὰ πάρῃ τρεῖς φορὲς τὸν μισθὸν τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ὅσον τοῦ ἐπιβάλλει ἡ ἀγροτική του συνείδησις νὰ λάβῃ, ἀλλ’ ὄχι καὶ πέραν αὐτῆς. Διότι οἱ κύριοι αὐτοὶ συνάμα πολιτεύονται. Μᾶς μέμφονται ἡμᾶς τοὺς πολιτικοὺς καὶ λέγουν ὅτι ἡμεῖς τρώγομεν τὰ πάντα, ἐνῷ αὐτοὶ κόπτονται ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν. Ἀφοῦ κόπτονται, νὰ δεχθοῦν νὰ πάρουν τοὺς μισθούς μας.

§219Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ νὰ ζοῦν μὲ τὸ ἐπάγγελμα μὲ τὸ ὁποῖον ζοῦν οἱ κ.κ. βουλευταὶ καὶ ὄχι εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν.

§220Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τί μισθὸν λαμβάνουν αὐτοί;

§221Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Δὲν τὸ γνωρίζω. Αὐτὸ εἶναι ἀνάλογον μὲ τὰ κέρδη. Ἐδῶ ὁμιλῶ διὰ τὰ ποσοστά. Τὸ κωμικὸν τῆς ὑποθέσεως εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι τὸ σύνολον τοῦ ἑταιρικοῦ κεφαλαίου εἶναι περὶ τὰ 150.000.000 δραχμῶν καὶ φυσικὸν εἶναι τὸ κεφάλαιον νὰ εἶναι κωμικόν, διότι τὸ ἔδωσαν οἱ συνεταιρισμοί. Οἱ ἀθῷοι ἀγρόται τὸ ἐπλήρωσαν τὸ κεφάλαιον αὐτό, διὰ τοὺς ὁποίους κόπτονται οἱ κύριοι αὐτοὶ διὰ νὰ τοὺς προστατεύσουν καὶ ἔχουν κάμει ἕνα ὀργανισμόν, δυνάμει τοῦ ὁποίου, μὲ χρήματα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ εἶναι ἰδικά των, κερδίζουν μεγάλα ποσά, διότι δὲν φαντάζομαι νὰ πιστεύῃ κανεὶς ὅτι μὲ 135.000.000 δραχμῶν τῶν συνεταιρισμῶν γίνονται τὰ ὅσα σᾶς ἀνέλυσα ἐδῶ πέρα. Αὐτὰ δὲν εἶναι μυστικὰ τοῦ Κράτους, οὔτε ἔκαμα καμμίαν εἰδικὴν ἔρευναν διὰ νὰ τὰ ἀνακαλύψω, ἀλλὰ εἶναι δημοσιευμένα εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως καὶ γνωρίζω τί σημαίνει ἰσολογισμὸς καὶ τί σημαίνει Ἐμπορικὴ Ἑταιρεία.

§222Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Ἐπὶ 12 δισεκατομμυρίων τὸ 1947 ἐκράτησαν ὡς προμήθειαν 1½ δισεκατομμύριον, διὰ νὰ καταλάβετε τί μισθοὺς παίρνουν.

§223Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ποῖοι τὰ ἐκράτησαν;

§224Ι. ΠΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ. Οἱ ἴδιοι, οἱ ὁποῖοι διοικοῦν.

§225Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐγὼ σᾶς ἐρωτῶ τοῦτο. Ὑποθέσατε ὅτι οἱ κύριοι αὐτοὶ δὲν ἔχουν ποτέ τους κάμει τὴν παραμικρὰν διοικητικὴν ἀταξίαν ἢ οἰκονομικὴν ἀταξίαν, σὲ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις καὶ συνέταξαν τοιοῦτον ἑταιρικὸν καταστατικόν, τοὺς ἐμπιστεύεσθε σεῖς νὰ διαχειρισθοῦν, μεταμφιεζόμενοι τώρα καὶ φέροντες τὸν μανδύαν τοῦ ἀγροτοπατρός, νὰ διαχειρισθοῦν 425 δισεκατομμύρια δραχμῶν; Διὰ ποῖον λόγον; Καὶ διὰ ποῖον λόγον δὲν ἐπελέγη ἕνας ὀργανισμὸς ἄχρους καὶ ἄοσμος διὰ νὰ διαχειρισθῇ τὸ ζήτημα αὐτό;

§226Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἀρκετά, κύριε συνάδελφε, ἐχρωματίσατε τὸ ζήτημα καὶ ὅπως τὸ ἐμφανίζετε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, λαμβάνει μορφὴν σκανδάλου.

§227Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ὄχι δά.

§228Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Διότι προθύμως πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ θέμα καὶ ὑπὸ τὸ φῶς, ὑπὸ τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται, Βεβαίως οἱ ἐνδιαφερόμενοι δὲν εἶναι παρόντες καὶ ἀναπολογήτους δὲν δυνάμεθα νὰ τοὺς κρίνωμεν. Κάμνομεν καλόπιστον συζήτησιν καὶ ἀποδέχομαι τὴν καλήν σας πρόθεσιν νὰ ἐξυπηρετήσετε καὶ τοὺς παραγωγοὺς καὶ τοὺς ὀργανισμούς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἶναι ἀπόντες. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σεῖς ὑποστηρίζετε, εἶναι ὅτι συνέπηξαν μίαν Ἀνώνυμον Ἑταιρείαν βάσει τῆς νομοθεσίας, ἡ ὁποία ἰσχύει εἰς τὸν τόπον μας. Τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον καὶ ἀφορᾷ καὶ τὴν ἐργατικὴν καὶ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν καὶ ὅλας τὰς κοινωνικὰς τάξεις, αἱ ὁποῖαι εἰς τὴν μορφήν τῆς ὀργανώσεως εὑρίσκουν ἕνα τρόπον ἱκανοποιήσεως τῶν οἰκονομικῶν των διεκδικήσεων. Αὐτὸ εἶναι ἐπιστημονικόν, θεωρητικόν, πρακτικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἄλλοτε εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ συζητήσωμεν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ καταστατικόν, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι τὰ μέλη τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου αὐτῆς τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας λαμβάνουν 3% ἀπὸ τὸ κέρδος, αὐτὸ εἶναι ζήτημα καταστατικοῦ. Δὲν γνωρίζω ἐπακριβῶς τὸ θέμα αὐτό. Ἀλλὰ τοῦτο γνωρίζω, ὅτι κάποτε, ὅταν μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία εἰς ἄλλην περίπτωσιν νὰ κάμω παρομοίαν συζήτησιν, καὶ εἴπομεν κατὰ πόσον οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ δύνανται νὰ κάμουν Ἀνωνύμους Ἑταιρείας ὑπὸ τὴν διαδικασίαν, τὴν ὁποίαν καθιερώνει ὁ νόμος περὶ Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν, ἐνθυμοῦμαι ὅτι οἱ συνεταιρισταὶ ἠθέλησαν νὰ ἀπαλείψουν αὐτὴν τὴν διάταξιν καὶ μερικοὶ ὑπεστήριξαν ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν τοῦ νόμου περὶ Ἀνωνύμων Ἑταιριῶν, νὰ ἐπιβάλουν τοιαύτης φύσεως διάταξιν μέσα. Τὸ φέρνω αὐτὸ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ τὸ ἐξετάσωμεν τὸ πρᾶγμα ἐὰν εἶναι ὑποχρέωσις ἐκ τοῦ νόμου τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν, νὰ τεθῇ καὶ αὐτὴ ἡ διάταξις καὶ κατεβλήθη προσπάθεια μήπως μποροῦν νὰ παραλείψουν αὐτὴν τὴν διάταξιν, διὰ νὰ μὴ λαμβάνουν οἱανδήποτε ἀποζημίωσιν ὑπὸ τὴν μορφὴν κέρδους. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι πάρα πολὺ διαφωτιστικὸν διὰ τὸ Σῶμα καὶ σεῖς βέβαια θὰ ὑποστηρίζετε περισσότερον εἰς τὸ κατηγορητήριον καὶ εἰς τὴν κρίσιν διὰ τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῆς τῆς ὀργανώσεως, εἶναι νὰ μᾶς εἴπητε ὅτι συγκεκριμένως ἀπὸ τὸ 3% τί κέρδη ἔχουν λάβει. Διότι ἐὰν οἱοσδήποτε ἐξ αὐτῶν δὲν ἔλαβεν οὐδεμίαν δραχμὴν μέχρι στιγμῆς, ἀπὸ αὐτὴν τὴν διάταξιν τὴν ὁποίαν ἀναφέρατε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, καταλαμβάνετε, καὶ σεῖς ἀκόμη θὰ πεισθῆτε, ὅτι αὐταὶ αἱ μορφαὶ τῶν παραχωρήσεων εἶναι κάτι τὸ τρομερόν, ἀπορρίπτονται αὐτοδικαίως.

§229Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἀφ’ ἧς αἱ νέαι αὐταὶ μέθοδοι τοῦ Συνεταιρισμοῦ ἐτέθησαν εἰς ἐνέργειαν, κεκαλυμμένος Συνεταιρισμὸς ὑπὸ μορφὴν ἀνωνύμου ἑταιρείας, ἐπιθυμῶ νὰ ὁμολογήσῃ ὁ κ. Μπαλτατζῆς ὅτι οἱ συνεταιρισμοὶ κατεστράφησαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, διότι ἐδημιουργήθη κεφαλαιοκρατισμὸς ἄνευ κεφαλαίων.

§230Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Αὐτὸ εἶναι γενικώτερον θέμα. Λέγεται ὅτι αὐτοὶ ἔλαβον χρήματα καὶ ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι δὲν ἔλαβον τίποτε. Νὰ μὴ θέλωμε νὰ ἀποσπάσωμεν ἐντυπώσεις. Εἶναι πολὺ λεπτὸν τὸ θέμα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διασύρωμεν πρόσωπα.

§231Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἀφῆστε με νὰ συνεχίσω. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§232Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Πράγματι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ρήτωρ νὰ συζητῇ μὲ διακοπάς. Ὁ κ. Παπαληγούρας αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀνέφερεν ἕνα Καταστατικὸν Ἀνωνύμου Ἑταιρείας. Ἐν συνεχείᾳ θὰ μᾶς εἴπῃ τὸν ἀφορισμὸν τῶν τριῶν ἐτῶν.

§233Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστοῦμεν τὴν Ἀντιπολίτευσιν διὰ τὴν συμπαράστασιν.

§234Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἐγὼ σᾶς εὐχαριστῶ, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἠδικήσατε ἀκόμη λίγο τὸν ἑαυτόν σας. Διότι εἴπατε, ὅτι ἀναμένετε νὰ ἴδετε εἰς τὶ ἔγκειται ἡ οὐσία. Ἡ οὐσία κύριε Ὑπουργὲ συνίσταται εἰς τοῦτο.

§235Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ποῖος ἔχει τὰς μετοχὰς τὸ ἐρευνήσατε;

§236Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις. Ἄλλο εἶναι τὸ θέμα ποῖος ἔχει τὰς μετοχὰς καὶ ποῖος λαμβάνει τὰ κέρδη.

§237Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὰ κέρδη ὑπῆρξαν μηδέν.

§238Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Δὲν τὸ ἤξευρα. Ὑποθέτω ὅτι σεῖς ὁ ὁποῖος ἀνεκατεύθητε μὲ τὴν Ἐλαιουργικὴν εἰς τοιοῦτον σημεῖον ὥστε νὰ τῆς ἀναθέσετε 450 δισεκατομμ. σύμβασιν, θὰ ξεύρετε.

§239Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Ἡ Ἐλαιουργικὴ μὲ τὴν ὁποίαν συνεβλήθη ἡ Κυβέρνησις εἶναι συνεταιρισμός, ὁ ὁποῖος περιλαμβάνει περὶ τοὺς 150.000 ἐλαιοπαραγωγοὺς.......... «....... (ἀναγινώσκει).........». Ἐὰν θέλωμεν νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα ἂς περιορισθῶμεν εἰς τὴν ἐπερώτησιν. Μὴ κάμωμεν αὐτὴν τὴν συζήτησιν περὶ τοῦ συνεταιριστικοῦ κινήματος εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§240Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Εἶπον τινὰ πολὺ συγκεκριμένα περὶ τοῦ συνεταιριστικοῦ κινήματος εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ διὰ τὸ καταστατικὸν τῆς ὁμωνύμου μὲ τὴν ἣν συνεβλήθητε ὀργάνωσιν τῆς ἀνωνύμου ἑταιρείας. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ἐάν, πρὸς Θεοῦ, εἶναι δυνατὸν λογικευόμενος ἄνθρωπος νὰ εἴπῃ, ὅτι εἰς τὰ ἴδια τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα συνέστησαν ἓν τοιοῦτον καταστατικὸν—λέγοντα τὰ πρόσωπα αὐτά, ὅτι προστατεύουν τὴν ἀγροτικὴν τάξιν—εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι εἰς τὰ ἴδια πρόσωπα—διότι περὶ τῶν ἰδίων προσώπων πρόκειται—ἐμπιστεύεται, καθ’ ὃν τρόπον ἐνεπιστεύθητε τὴν διαχείρισιν, καὶ δὴ δι’ αὐτῆς τῆς συμβάσεως, 450 δισεκατομμύρια; Τὸ κατὰ πόσον ἐκπροσωποῦν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, τὸ ἀποδεικνύουν αἱ πράξεις των. Ἐδῶ ὁ κ. Μπαλτατζῆς προέβη χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ εἰς μίαν ἀποκάλυψιν. Μᾶς εἶπεν, ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ περὶ ἧς ὁ λόγος, ἐξένισεν τοὺς συνεταιριστάς.

§241Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὄχι αὐτὸ τὸ καταστατικόν. Εἰς μίαν θεωρητικὴν συζήτησιν.

§242Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Καὶ ξενισθέντες, ἔλαβον φαίνεται τὴν ἀπάντησιν εἰς τὴν ὁποίαν ἐπίστευεν καὶ ὁ κ. Μπαλτατζῆς, ὅτι ἐνδέχεται νὰ εἶναι ὑποχρέωσις αὐτῶν ἐκ τοῦ νόμου περὶ ἀνωνύμων ἑταιριῶν, οἱ διοικηταὶ τῶν ἀνωνύμων ἑταιριῶν νὰ λαμβάνουν ποσοστὸν ἐκ τῶν κερδῶν.

§243Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐλέχθη αὐτό.

§244Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Καὶ αὐτό, ἀπὸ ἐκείνους ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐλέχθη εἶναι φανερὸν διατί ἐλέχθη. Ἐδῶ οἱ μισοὶ εἶναι νομικοὶ καὶ θὰ σᾶς εἴπουν, ὅτι δὲν ὑπάρχει αὐτὸ καὶ ὅτι οἱ διοικηταὶ τῆς Ἐθνικῆς καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης δὲν λαμβάνουν οὐδεμίαν δραχμὴν ἐπὶ τῶν δισεκατομμυρίων, ἐπὶ τῶν κερδῶν.

§245Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τὸ νόημα τῆς ἰδικῆς μου διακοπῆς ἦτο, ὅτι ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ εἶναι στερεότυπον εἰς ὅλα τὰ καταστατικὰ τῶν ἀνωνύμων ἑταιριῶν, νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διάταξις. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν εἶναι ἂν αὐτοὶ εἰσέπραξαν καὶ μίαν δραχμὴ δι’ αὐτῆς. Ἐὰν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀκριβὲς νὰ τοὺς στείλωμεν εἰς τὴν ἀγχόνην.

§246Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εὐλογοῦνται αὐτὰ ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν;

§247Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἔχω παύσει πλέον νὰ πιστεύω εἰς τὴν ὕπαρξιν αὐτῶν τῶν νομικῶν προσώπων. Θὰ τὰ συζητήσω, διότι θέλω νὰ εἶμαι δίκαιος. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὑπάρχουν δύο εἴδη Ἐλαιουργικῶν. Ἡ μία ἐσχημάτισε τὴν ἄλλην. Οἱ συνεταιρισμοὶ ἔκαμαν τὴν ἀνώνυμον ἑταιρίαν. Ὅλα αὐτὰ εἶναι καλὰ κοὶ ἅγια. Ἐξ ἀφορμῆς αὐτῆς.... Ἐξ ἀφορμῆς αὐτοῦ ἐμπῆκαν αἱ διατάξεις αὐταὶ αἱ χαρακτηριστικαί. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν αὐτοὶ οἱ κύριοι προσεπορίσθησαν κέρδη. Γνωρίζω ὅμως τοῦτο—ὅπως τὸ εἶπεν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἀγροτικοῦ κόμματος—ὅτι ἐὰν εὐοδωθῇ ἡ συνεταιριστικὴ ἰδέα καὶ πᾶνε καλὰ οἱ δουλειές, δυνάμει αὐτοῦ τοῦ καταστατικοῦ, οἱ κύριοι αὐτοὶ θὰ γίνουν οἱ πλουσιώτεροι τῶν Ἑλλήνων. Ἐὰν δὲν πᾶνε καλὰ οἱ δουλειές, δὲν θὰ χάσουν τίποτε.

§248Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ναί, ἀλλὰ δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἐπῆραν ἤδη.

§249Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὁ κ. Παπαληγούρας εἶπεν ὅτι ὑπάρχει μία ἑταιρία Ἐλαιουργική, εἰς τὴν ὁποίαν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀνέθεσε τὴν ὑπόθεσιν. Ἀφήνει ὅμως νὰ ὑπονοηθῇ, πὼς αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν αὐτὴν τῶν Συνεταιρισμῶν, τὴν Ἐλαιουργικὴν θὰ διοχετευθοῦν κέρδη κατὰ ποσοστὸν 3–4% εἰς ὡρισμένα ἄτομα.

§250Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Δὲν εἶμαι τόσον ἀφελής, κ. Ὑπουργέ, διὰ νὰ λέγω τόσον ἀφελῆ πράγματα, ἀλλὰ δὲν ἐδιαβάσατε φαίνεται τὴν σχετικὴν διάταξιν.

§251Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ μᾶς ἀποδείξετε ὅμως, ὅτι ἐκ τοῦ συμβολαίου ὑπάρχει μία διάταξις, βάσει τῆς ὁποίας θὰ διοχετευθῇ εἰς τὴν Ἀνώνυμον αὐτὴν ἑταιρίαν καὶ ἐκεῖθεν εἰς ὡρισμένα πρόσωπα, κέρδη.

§252Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐγὼ θὰ ἀποδείξω ἐκεῖνο ποὺ θέλω νὰ ἀποδείξω καὶ δὲν θὰ μοῦ ὑποδείξετε σεῖς τί θὰ ἀποδείξω. Ἐγὼ ἰσχυρίζομαι, ὅτι θὰ ἀποδείξω τοῦτο καὶ τὸ ἀπέδειξα ἤδη ὅτι εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι συντάσσουν τέτοια καταστατικὰ—νομίζω ὅτι τὸ ἀπέδειξα ἤδη καὶ δὲν χωρεῖ καμμία συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ—δὲν ἐμπιστεύεται κανεὶς τὴν σύνταξιν συμβάσεως 425 δισεκατομμυρίων καὶ μάλιστα μέσα εἰς 5 σελίδες. Αὐτὸ νομίζω ὅτι ἀπεδείχθη καὶ ἐπαφίεμαι εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς νὰ τὸ ἐκτιμήσῃ.

§253Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ δὲν ἀπεδείχθη εἶναι αὐταπόδεικτον.

§254Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Μάλιστα. Δεύτερον, δὲν εἶπον, κ. Ὑπουργέ, οὔτε λέγω ὅτι οἱ κύριοι αὐτοὶ μέχρι τῆς στιγμῆς εἶχον κέρδη καὶ τοῦτο διότι δὲν τὸ γνωρίζω. Γνωρίζω ὅμως ὅτι οἱ κύριοι αὐτοὶ φιλοδοξοῦν νὰ κάμουν δῆθεν βιομηχανίαν ὑπὲρ τῶν γεωργῶν. Φιλοδοξοῦν νὰ δώσουν ζωὴν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, δῆθεν χάριν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Πάντως γνωρίζομεν τοῦτο: Ὅτι ἐὰν πᾶνε καλὰ τὰ πράγματα θὰ ἔχουν ἐξ αὐτοῦ τοῦ ὑφισταμένου καταστατικοῦ, οἱ προστάται τῶν γεωργῶν, τεράστια κέρδη, διότι αὐτὸ λέγουν τὰ μαθηματικά. Τώρα θέλω νὰ ἀπευθύνω ὡρισμένα ἐρωτήματα εἰς τοὺς κ. Ὑπουργοὺς καὶ ἐὰν εἶναι εἰς θέσιν παρακαλῶ νὰ μοῦ ἀπαντήσουν. Ἐδῶ, κ. Ὑπουργέ, διὰ νὰ γίνῃ μία συγκέντρωσις ἐλαίου θὰ χρειασθοῦν ὡρισμένα κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά. Δηλαδὴ θὰ χρειασθοῦν δοχεῖα, ἀποθῆκαι καὶ παντὸς εἴδους μετρηταί, ἐνδεχομένως δὲ καὶ δεξαμεναί. Ἐρωτῶ λοιπόν, πάντα ταῦτα θὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὸ σκέλος τῶν ἐξόδων, καὶ θὰ τοὺς ἀναγνωρίζωνται αὐτὰ ὡς ἔξοδα κατὰ τὸν κατασταλτικὸν ἔλεγχον; Ναὶ ἢ οὔ; Ἀναλόγως δὲ τῆς ἀπαντήσεως ποὺ θὰ μοῦ δώσετε θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ἡ σύμβασις λέγει ὅτι θὰ κάμουν ἔξοδα.

§255Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Μὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ σᾶς ἀπαντήσω; Δὲν στέκει λογικῶς νὰ μοῦ εἴπητε, ἐὰν αὐτοὶ κτίσουν μίαν ἀποθήκην εἰς τὴν Ἐλευσίνα πῶς θὰ γίνῃ. Θὰ γίνῃ πάντως μία ἀπόσβεσις τοῦ κεφαλαίου εἰς ἕνα–δύο ἔτη. Γνωρίζετε ὅμως, ὅτι ὑπάρχουν ἤδη 9.000 ἀποθῆκαι ἀνήκουσαι εἰς τὴν συνεταιριστικὴν Ἐλαιουργικήν, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν συνεργασίᾳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ εἶναι πρότυποι ἀποθῆκαι. Ἐὰν ἤξευρα, ὅτι θὰ μπαίνατε στὶς λεπτομέρειες θὰ σᾶς εἶχα φέρει στοιχεῖα ἐπ’ αὐτῶν, διότι ἔχομε. Μᾶς τὰ ἔδωκαν μόλις τὰ ἐζητήσαμε. Θὰ βλέπατε λοιπόν, ὅτι ὑπάρχει ἕνα πλῆρες πρόγραμμα. Βεβαίως ὅμως θὰ ὑπάρξῃ μία ἀπόσβεσις ἐντὸς 1–2 ἐτῶν.

§256Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Παρὰ ταῦτα σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἔλαβον ἐξ ἐπισήμου πηγῆς τὴν πληροφορίαν καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ μὲ διαψεύσητε, διότι ἠρώτησα ἁρμόδια πρόσωπα—δὲν συζητῶ βεβαίως περὶ ἀποθηκῶν τώρα— ὅτι διὰ τὰ ἀπαιτούμενα ἐργαλεῖα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἕνα ποσοστὸν τοῦ κεφαλαίου, ὑπάρχει ἀμηχανία περὶ τοῦ ποῖος θὰ εἶναι ὁ ἰδιοκτήτης μετὰ τὴν συγκέντρωσιν. Πῶς λοιπὸν θὰ γίνῃ ἡ διαχείρισις αὐτῶν; Καὶ δὲν εἶναι μόνον αὐτὴ ἡ ἀπορία. Τὰ προβλήματα τὰ ὁποῖα γεννῶνται, δυστυχῶς, καὶ δὲν ἐπιλύει ἡ σύμβασις. Γνωρίζω, ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καταβάλλουν μεγάλην προσπάθειαν ἐκ τοῦ οὐδενὸς νὰ φτιάξουν κάτι. Τὸ γνωρίζει καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι κάμουν, ὅτι τοὺς εἶναι δυνατόν, διὰ νὰ δώσουν εἰς τὸ ἄμορφον αὐτὸ καθεστὼς ποὺ ὁδηγούμεθα διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς, μίαν μορφήν, ἀλλὰ ἐδῶ δὲν ὑπάρχει καμμία γραμμή. Κύριε Ὑπουργέ, θέλω νὰ σᾶς ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς: Ὅλας αὐτὰς τὰς ἀφελεῖς ἐρωτήσεις δὲν σᾶς τὰς ἔκαμα, διότι περίμενα ἀπαντήσεις. Σᾶς ἐρωτῶ λοιπὸν τώρα, βάσει ποίου νόμου καὶ πῶς θὰ διατεθοῦν αὐτὰ τὰ κεφαλαιουχικὰ ἀγαθά; Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Ἡ Ἐλαιουργικὴ κάθε χρόνον θὰ κάμνῃ τὴν συγκέντρωσιν; Ἡ ἐρώτησις πρὸς τὸ παρὸν εἶναι σχέδιον λόγου καὶ θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐὰν περιμένατε νὰ τελειώσω διὰ νὰ μοῦ ἀπαντήσετε. Ἐὰν ὄχι, ἐὰν κάμετε μίαν δοκιμήν, τότε ἐρωτῶ, διατί ἐχρηματοδοτεῖτε αὐτὴν κατὰ τοιοῦτον καταπληκτικὸν τρόπον, ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ. Πῶς τὸ ἀπεφασίσατε αὐτό; Εἶναι ἄγνωστος ἡ ἔκβασις τῆς ὑποθέσεως. Πῶς τῆς ἐνεπιστεύθητε τόσα τεράστια κεφάλαια; Πῶς τῆς τὰ ἐνεπιστεύθητε; Καὶ ἐν ἀμφιβολίᾳ διατὶ δὲν δίδεται τὰ κεφάλαια εὐθὺς εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ νὰ εἴπητε, ὅτι οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ μὲ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους, ἐκλέγοντες μίαν διοίκησιν θὰ διαχειρίζωνται τὸ λάδι. Καὶ εἰς αὐτὸ τὸ πρόσωπον, τὸ συνιστώμενον καὶ λειτουργοῦν ὡς ὄργανον, παρακολουθούμενον ὑπὸ τοῦ Κράτους. Δυστυχῶς, κύριοι, ἔχει δημιουργηθῆ καὶ καλλιεργηθῆ, διὰ τῆς παρούσης συμβάσεως, μία κατηγορία ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν κίνδυνον, ὁμολογῶ, διὰ τὸ Κράτος, διότι ἐκμεταλλεύονται τὴν συνεταιριστικὴν ἰδέαν, ὑπὲρ τῆς ὁποίας ὅλοι εἴμεθα, καὶ κινδυνεύομεν νὰ κλονισθῇ ἡ πίστις τοῦ παραγωγικοῦ κόσμου εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς καὶ εἰς τὴν πίστιν τοῦ Κράτους ἐπὶ τῶν συνεταιρισμῶν. Ἐγὼ ἐὰν ἤμην Ὑπουργός, μὲ αὐτοὺς τοὺς κυρίους ἐφ’ ὅσον ἐμφανίζονται ὑπὸ ἄλλην ἰδιότητα καὶ ὄχι ὡς φυσικὰ πρόσωπα, οὐδέποτε θὰ τοὺς ἔδιδα 425 δισεκατομμύρια. Θὰ τὰ ἔδιδα εἰς τὴν

Α.Τ.Ε.

§257Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Κύριε συνάδελφε, εἰς τὴν σύμβασιν δὲν γίνεται πρόβλεψις διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ τί θὰ ἐπιβαρύνῃ τὴν συγκέντρωσιν ἀπὸ τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ παγίου ἢ τοῦ ἡμιπαγίου ὑλικοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμοποιηθῇ. Πάντως, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὡρισμένα ἐρωτήματά σας ἀποκλείονται κατὰ στοιχειώδη λογικὴν καὶ λογιστικῶς παραδεδειγμένην οἰκονομίαν. Ἡ πρώτη ἐρώτησίς σας, ἐὰν θὰ μποῦν μέσα εἰς τὴν συγκέντρωσιν αἱ ἀποθῆκαι, δὲν ἔπρεπε νὰ διατυπωθῇ. Διὰ τὰ ἄλλα ἀντικείμενα, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς συγκεντρώσεως, θὰ μποῦν ὡς ἔξοδα, διότι αὐτὸ εἶναι φυσικόν, θὰ ὑπάρξῃ ὅμως καὶ τρόπος ἀποσβέσεως, διότι τινὰ θὰ μείνουν εἰς τὴν Ἐλαιουργικήν. Τὰ ἄρθρα 6 καὶ 9 τῆς συμβάσεως καθορίζουν τρόπον ἐλέγχου προληπτικὸν καὶ ἀπολογιστικὸν. Μὴ λησμονεῖτε—διότι τοῦτο σᾶς διαφεύγει—ὅτι ἡ ὅλη ἐργασία γίνεται ἀπολογιστικῶς διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους. Ἡ Ἐλαιουργικὴ δὲν ἐμπορεύεται, ἐνεργεῖ ὡς ὄργανον τοῦ Κράτους διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου μὲ τὴν ρητὴν διάταξιν, ὅτι δὲν θὰ ἀποκτήσῃ κέρδη ἀπὸ τὴν ἐργασίαν αὐτήν. Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὸν προληπτικὸν ἔλεγχον ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἔχομεν εἰδικὴν συμφωνίαν μὲ τοὺς λογιστὰς τοὺς Ἄγγλους νὰ παρακολουθήσωμεν τὸ ζήτημα αὐτό. Νομίζω, ἑπομένως, ὅτι τὰ διατυπούμενα ἐρωτήματα δὲν ἔχουν ἄλλον σκοπὸν παρὰ νὰ συγχίσουν τὴν ἀτμόσφαιραν καὶ νὰ δημιουργήσουν ἐντυπώσεις καὶ ὁμολογῶ, ὅτι δὲν τὸ περίμενα τοῦτο ἀπὸ ὑμᾶς, τὸν ὁποῖον τόσον ἐκτιμῶ καὶ ὡς ἐπιστήμονα καὶ ὡς ἄνθρωπον.

§258Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἡ ἐκτίμησις εἶναι ἀμοιβαία, ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀνταποδώσω τὴν φιλοφρόνησιν καὶ θὰ σᾶς εἴπω εἰς ἀνταπόδοσιν τὸ ἑξῆς: Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, σεῖς δὲν ἀνεμένετε τοῦτο ἀπὸ ἐμέ, ἐγὼ ὁ ὁποῖος σᾶς ἐκτιμῶ καὶ ὡς ἐπιστήμονα καὶ ὡς ἄνθρωπον δὲν ἐπερίμενα τὸ ἑξῆς ἀπὸ σᾶς, νὰ μὴν ἀγανακτῆτε ὅταν σᾶς ἐμφανίζεται ἡ ἑξῆς συγκεκριμένη κατάστασις, ὅτι τὰ πρόσωπα ποὺ ἐδημιούργησαν αὐτὴν τὴν κατάστασιν—τὸ τρὰστ τῆς Ἐλαιουργικῆς—θὰ πάρουν 2% προμήθεια ἐπὶ τοῦ κονδυλίου ποὺ θὰ διαχειρισθοῦν.

§259Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Δὲν μοῦ ἐπιτρέπεται νὰ ἀγανακτήσω, ἐφ’ ὅσον εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς ὅλας τὰς χώρας, πολλὰς φορὰς αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις ὑποχρεοῦνται νὰ ὀργανωθοῦν εἰς Α. Ε. Καὶ οἱ ὅροι ὑπὸ τοὺς ὁποίους ἀμείβεται τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον εἶναι πολὺ πλέον πλουσιοπάροχοι. Ὅταν ἀποδυθοῦν οἱ Συνεταιρισμοὶ εἰς πραγματικὸν ἐμπόριον, ὅπως τὸ κάμουν ὅταν ἱδρύουν ἀνωνύμους ἑταιρίας, πρέπει νὰ δώσουν ἀμοιβὴν εἰς αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἡγοῦνται τῶν ἀνωνύμων ἑταιριῶν ἀνάλογον πρὸς τὴν ἀμοιβὴν τὴν ὁποίαν πληρώνουν οἱ ἄλλες ἑταιρίες. Ἀναφέρατε θεωρητικῶς, ὅτι εἶναι ἔγκλημα, διότι οἱ Συνεταιρισμοὶ συνέπηξαν ἀνώνυμον ἑταιρίαν. Σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι εἰς ὅλα τὰ Εὐρωπαϊκὰ Κράτη οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ ἱδρύουν ἀνωνύμους ἑταιρίας ὅταν θέλουν νὰ εἰσέλθουν εἰς ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ νὰ ὑπερασπίσουν τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν. Καὶ ὅταν τὸ κάμουν τοῦτο δίδουν ἀμοιβὴν εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια ἀνάλογον μὲ τὴν ἀμοιβὴν ποὺ παρέχεται ἀπὸ μέρους τῶν λοιπῶν ἑταιριῶν εἰς τὰς διοικήσεις των. Διότι, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει δὲν θὰ ἐξησφάλιζον παρὰ «τενεκέδες» ἐπὶ κεφαλῆς των. Καὶ θὰ γνωρίζετε, ὅτι ἐὰν ἀποτυγχάνουν συνήθως αἱ ἐπιχειρήσεις δημοσίου δικαίου ἀποτυγχάνουν, διότι δὲν ἀμείβονται οἱ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἑταιριῶν τοῦ εἴδους αὐτοῦ. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν καὶ ἡ σοσιαλιστικὴ Ἀγγλία, ὅταν ἔκαμε ἑταιρίας δημοσίας ὠφελείας, ἐπλήρωσε τοὺς ἐπὶ κεφαλῆς. Ὁ Ἄττλυ ἐπλήρωσε τρεῖς φορὰς τὸν μισθὸν τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Ἀγγλίας εἰς τὸν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ὀργανισμοῦ ἄνθρακος. Ἑπομένως τὸ ἐπιχείρημά σας νὰ μοῦ δημιουργήσετε ἀγανάκτησιν διότι ἔγινεν ἕνα τοιοῦτον καταστατικὸν σᾶς ὁμολογῶ ὅτι μὲ ἀφήνει ψύχραιμον. Ἐπειδὴ ὅμως ἐγὼ δὲν συνεβλήθην μὲ τὴν Ἀνώνυμον Ἑταιρίαν καὶ ἐπειδὴ αὐτὴν τὴν στιγμὴν μὲ ἐνδιαφέρει νὰ κριθῇ ἡ σύμβασις τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν μὲ τοὺς Συνεταιρισμούς, νομίζω ὅτι αὐτὴ ἡ παρέκβασις πρὸς γενικὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ἀντικείμενον θεωρητικῆς συζητήσεως θὰ πρέπει νὰ σταματήσῃ, καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ θέμα μας, νὰ μελετήσωμεν τὴν σύμβασιν, νὰ διαβάσωμεν τὰ ἄρθρα της καὶ ἐπὶ τούτου νὰ ἀκούσῃ καὶ ὁ λαὸς καὶ νὰ μάθῃ τὴν ἀλήθειαν. Διότι δὲν εἶναι ἐπιτετραμένον ἐπὶ ἑνὸς τόσον συγκεκριμένου θέματος νὰ μὴν ἐξαχθῇ ἀπὸ τὴν αἴθουσαν ταύτην ἕνα συμπέρασμα. Νὰ διαπιστωθῇ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ναὶ ἢ ὄχι, ὑπερημύνθη καὶ κατωχύρωσε τὰ συμφέροντα, ἐντὸς τοῦ δυνατοῦ, καὶ τοῦ παραγωγοῦ καὶ τοῦ καταναλωτοῦ. Ἑπομένως ἐπὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος νὰ συζητήσωμεν καὶ περαιτέρω ἐπὶ τοῦ ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἄλλη λύσις ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν.

§260Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Νομίζω ὅτι δὲν ἠθελήσατε νὰ μὲ ἐννοήσετε. Δὲν εἶπον ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀμείβωνται οἱ ἐπὶ κεφαλῆς τοιούτων ἐπιχειρήσεων. Καὶ δὲν εὗρον ὅτι δὲν δικαιοῦνται ἢ ὅτι δὲν εἶναι ἠθικῶς ἐπιτετραμένον οἱ Συνεταιρισμοὶ καὶ ἐν γένει αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις νὰ ἐμπορεύωνται καὶ νὰ προσλαμβάνουν τὸν τύπον ὁ ὁποῖος προσιδιάζει πρὸς τὸ εἶδος τῶν πράξεων τὰς ὁποίας ἐνεργοῦν. Ἐξυπηρετεῖται καὶ ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα, ἐμπορεύονται καὶ ἄλλαι ἐπιχειρήσεις. Δὲν λαμβάνουν ὅμως τὰ μέλη τῆς διοικήσεώς των ποσοστά. Λαμβάνουν μίαν καλήν, ἀρίστην ἂν θέλετε, ἀμοιβήν, ὄχι ὅμως ποσοστά. Ἐὰν κατ’ ἐξαίρεσιν συμβαίνει τοιοῦτο τι εἰς τὴν Ὁλλανδίαν, διότι εἰς τὴν Ἀγγλίαν εἶναι γνωστοὶ οἱ μισθοὶ ποὺ δίδονται, δὲν γνωρίζω. Ἡ παρεκτροπὴ ὅμως, ἡ ὁποία ἐσημειώθη ἐδῶ, καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ ἀγρόται εὑρίσκονται εἰς οἵαν κατάστασιν εὑρίσκονται, εἶναι πρᾶξις ἀπολύτως, κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην, ἀχαρακτήριστος. Πέραν αὐτῶν, ἰσχυρίσθην ὅτι ἐὰν κανεὶς θέλῃ νὰ κάμῃ μίαν παγίαν ὀργάνωσιν καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα, σκέπτεται προηγουμένως καὶ χαράσσει μίαν πολιτικὴν τοῦ ἐλαίου, φέρνοντας ἕνα νόμον μελετημένον. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι σεῖς μὲν ἐκάμφθητε ἄλλοτε ὅταν ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς ἁπλουστάτου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον καθώριζε μίαν δικονομίαν, μὲ ἐμέμφθητε διότι δὲν προσεκομίσθη ἐδῶ νὰ κρίνῃ ἡ Βουλὴ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου. Καὶ ἐγώ, κ. Ὑπουργέ, σᾶς μέμφομαι καὶ σᾶς λέγω ὅτι ὅταν κανεὶς ἀποφασίζῃ νὰ δώσῃ τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου νὰ τὸ διαχειρισθῇ ἡ Ἐλαιουργικὴ καὶ νὰ τῆς ἐμπιστευθῇ τὸ θέμα τοῦτο ὄχι μόνον σήμερον, ἀλλ’ εἰς τὸ διηνεκές............................

§261Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Ἀπὸ ποῦ τὸ συνάγετε αὐτό;

§262Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τὸ συμπεραίνω, διότι ἐὰν δὲν τὸ κάμετε αὐτὸ θὰ εἶσθε ἀνακόλουθοι. Διότι δὲν νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ὀρθὸν νὰ δίδωμεν ἐφέτος ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ χρήματα εἰς τὴν Ἐλαιουργικὴν καὶ τὸν ἑπόμενον χρόνον νὰ δίδωμεν εἰς ἄλλας ὀργανώσεις νέα δάνεια διὰ τὴν κατασκευὴν νέων δεξαμενῶν καὶ νέων ἀποθηκῶν.

§263Ι. ΖΙΓΔΗΣ (Ὑπουργὸς ἄνευ Χαρτοφυλακίου). Ὑπῆρξεν ἡ χρηματοδότησις αὐτὴ ἀπὸ προηγουμένως. Τὸ πρόγραμμα τῶν 9 χιλ. τόννων ὑπῆρχεν ἀπὸ πέρυσι.

§264Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Εἶδα ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ πρὸς τὰς ἑταιρείας σιδήρου καὶ τσιμέντων διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖτε νὰ σᾶς δώσουν 800 τόννους σιδήρου διὰ τὴν ἐλαιουργικήν, χωρὶς νὰ διασαφηνίζεται περὶ ποίας ἐλαιουργικῆς πρόκειται.

§265ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σεῖς ἐσχηματίσατε μίαν δευτέραν ἐλαιουργικὴν καὶ ἀσχολεῖσθε μὲ αὐτήν, ἐνῷ ἡ σύμβασις ἐγένετο μὲ τὴν τριτοβάθμιον συνεταιρικὴν ὀργάνωσιν «Ἐλαιουργική».

§266Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ σύμβασις τῆς «Ἐλαιουργικῆς» ὑπεγράφη εὐθὺς ἅμα τῷ σχηματισμῷ τῆς νέας Κυβερνήσεως. Ἐστείλλατε μάλιστα καὶ ἔγγραφον πρὸς τὰς Ἑταιρείας Σιδήρου καὶ Τσιμέντων, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζητεῖτο νὰ δοθοῦν προνομιακῶς εἰς τὴν «Ἐλαιουργικὴν» 800 τόννοι σιδήρου. Ἐρωτῶ τί νὰ τὸν κάμῃ τὸν σίδηρον.

§267Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐὰν δὲν ἔχει σιδηρᾶ βαρέλια, πῶς θὰ μεταφέρῃ τὸ λάδι; Ἐδῶ δύο πράγματα ἔχομεν νὰ ἐξετάσωμεν: Ἐὰν ὁ φορεὺς αὐτὸς εἶναι κατάλληλος καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ ὁ ἀπαιτούμενος ἔλεγχος. Ἄς ὑποθέσωμεν ὅτι τὸν φορέα τὸν κατακρίνετε αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὡς ἀνήθικον.

§268Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Δὲν λέγω τοῦτο.

§269Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἄς ὑποθέσωμεν. Ἀλλὰ καὶ ἡ ὅλη οἰκονομικὴ ἐκτέλεσις τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῶν Ἄγγλων ὁρκωτῶν λογιστῶν καὶ ὅπως γνωρίζετε οὗτοι δίδουν πιστοποιητικὰ καὶ ἀνακαλύπτουν μερικὰ πράγματα, δυστυχῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνεκάλυψαν οἱ ἔφοροι. Λέγετε ὅτι ὁ ἔφορος εἶναι ἠθικός, διὰ νὰ ἀποφύγῃ ὅμως μία στραβοτιμονιὰ ἀναθέτει εἰς τοὺς Ἄγγλους ὁρκωτοὺς λογιστὰς καὶ δὲν ἔχει νὰ ἀσχοληθῇ, οὔτε μὲ ποσοστὸν ἀποσβέσεων, οὔτε μὲ ποσοστὸν κόστους.

§270Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τὸ ποσοστὸν εἶναι ζήτημα συμφωνίας.

§271Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀσχολοῦνται, ὄχι μόνον μὲ τὴν κοστολόγησιν, ὄχι μόνον μὲ τὸν ἔλεγχον.

§272Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ὅταν διαβάσητε διαφόρους ἰσολογισμοὺς θὰ ἴδητε ὅτι ὑπάρχει τόσον ποσὸν ἀποσβέσεων. Θὰ ἴδητε εἰς τὰς Ἑταιρείας Σιδηροδρόμων ὅτι αὕτη ἀναγνωρίζει μεῖζον ποσοστὸν διὰ τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ ἔλασσον διὰ τὴν ἄλλην.

§273Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὁ κανὼν ἀποσβέσεως ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ ἀντικείμενον πρὸς ἀπόσβεσιν ἀπὸ τὴν χρῆσιν καὶ ἀπὸ τὴν τεχνικὴν πρόοδον. Τὰ τρία αὐτὰ πράγματα εἶναι, τὰ ὁποῖα θὰ ἠξεύρατε ὡς πρωτοετής.

§274Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἐκλαμβάνετε πολὺ ἀφελῆ τὴν Βουλήν.

§275Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Μὲ ἀναγκάζετε νὰ κάμω φροντιστήριον πρωτοετῶν.

§276Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Παρακαλῶ, κ. Ὑπουργέ, νὰ εἶσθε εὐπρεπέστερος, διότι θὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ ἐγώ, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον.

§277Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἐπιμένετε νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν πρὸ κενῶν ἑδωλίων, θὰ μὲ ἀναγκάστε νὰ ὑποβάλλω ἔνστασιν ἀπαρτίας. Διότι ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Παπαληγούρα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιέλθῃ εἰς γνῶσιν, οὔτε τῶν κ.κ. βουλευτῶν, οὔτε τοῦ λαοῦ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημοσιευθῇ οὔτε περίληψις τῶν συζητήσεων. Γνωρίζω, ὅμως, τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιμένει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως Ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ μὴ ἀφιερωθῇ ἡ συνεδρίασις συμφώνως μὲ τὴν παράδοσιν, εἰς Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον, ἀλλὰ νὰ ἀσχοληθῇ μὲ νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§278Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐγὼ δὲν ἀντελήφθην τοιαύτην ὑστεροβουλίαν Κυβερνητικήν. Μιὰ ποὺ ἀρχίσαμε μίαν συζήτησιν νὰ τὴν συνεχίσωμεν.

§279Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ τελειώσωμεν ἐὰν ὑπῆρχον ἀρκετοὶ βουλευταί. Ἐν προκειμένῳ, ὅμως, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ θέματος σοβαρωτάτου, εἶμαι ὑποχρεωμένος, διότι δὲν εἶμαι καλά, νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι ἐὰν συνεχισθῇ ἡ συζήτησις πρὸ κενῶν ἑδωλίων, πρὶν ἀκόμη διατυπώσω τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας, τονίζω καὶ πάλιν, θὰ ἀναγκασθῶ νὰ τὴν διατυπώσω.

§280Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἶσθε ἐλεύθερος νὰ διατυπώσητε τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δύναμαι ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ σᾶς ἐμποδίσω.

§281Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν δυνάμεθα μίαν ὑπόθεσιν τόσον σοβαρὰν νὰ τὴν συζητῶμεν ἐνώπιον τόσον ὀλίγων βουλευτῶν. Σέβομαι καὶ ἐκτιμῶ τὴν πρόθεσιν τῶν ὀλίγων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι παρίστανται. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἄλλως. Τὸν ἐπίλογον ὁ κ. Παπαληγούρας δύναται νὰ τὸν συνεχίσῃ εἰς τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν.

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ ἀπαιτουμένου ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ἀριθμοῦ βουλευτῶν, περὶ ἐλλείψεως ἀπαρτίας. (Ἀναγινώσκονται τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν ἔνστασιν ἀπαρτίας, οἵτινες καὶ εὑρίσκονται παρόντες).

§283ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τῆς ὑποβληθείσης ἐνστάσεως ἀπαρτίας καὶ ἐπειδὴ πράγματι διαπιστῶ ἔλλειψιν ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον, Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν καὶ συζήτησιν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τοῦ Συντάγματος». (Ὥρα 0.35′ π. μ.).