1951.12.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 16η

Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.40′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Τσιαπάρας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς 26ης καὶ 27ης Νοεμβρίου.

§2Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς 26ης καὶ 27ης Νοεμβρίου. Κύριοι βουλευταί, μετὰ βαθείας λύπης ἀγγέλλω εἰς τὴν Βουλὴν τὸν ἐπελθόντα θάνατον τοῦ ἀειμνήστου βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης Γ. Παπαγεωργίου. Τὸ Προεδρεῖον διεβίβασε τὰ συλλυπητήρια τοῦ Σώματος εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ μεταστάντος καὶ κατέθεσε στέφανον ἐπὶ τῆς σοροῦ του. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐγκρίνῃ τὰς ἐνεργείας αὐτὰς τοῦ Προεδρείου.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§6Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς αἰσθάνεται βαθεῖαν θλῖψιν διὰ τὴν ἀπώλειαν τοῦ ἐξόχου στελέχους του, στρατηγοῦ Γεωργίου Παπαγεωργίου. Ἡ Ἑλληνικὴ γῆ τῆς Μακεδονίας εἰς τὴν ἠθικὴν στερεότητα τῆς ὁποίας συνέβαλε τὸ ἀθῶον αἷμα, τὸ ἀφθόνως χυθὲν ὑπὸ τῆς οἰκογενείας τοῦ ἐκλιπόντος, ἐρρίγησε πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, ὅταν ἐδέχθη εἰς τοὺς μητρικούς της κόλπους τὸ φθαρτὸν ὑλικὸν ὑπόλειμμα τῆς ζωῆς του. Εἶναι ζήτημα, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ὑπάρχῃ Ἑλληνικὴ οἰκογένεια, ἡ ὁποία νὰ ὑπέστη τόσας θυσίας, ὅσας ὑπέστη ἡ οἰκογένεια τοῦ στρατηγοῦ Παπαγεωργίου. Εἶναι ζήτημα ἐὰν ὑπάρχῃ Ἑλληνικὴ οἰκογένεια, ἡ ὁποία νὰ προσέφερεν εἰς τὸν βωμὸν τῆς πατρίδος τόσους μάρτυρας, ὅσοι εἶναι οἱ μάρτυρες οἱ συνδεόμενοι μὲ τὸ ὄνομα Παπαγεωργίου. Οἱ Βούλγαροι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἤρχισαν τὸ ἀπαίσιον ἔργον καὶ τὸ ἔργον των τὸ συνεπλήρωσαν ἁμιλλώμενοι τοὺς Βουλγάρους, οἱ ἑλληνόφωνοι ἐχθροὶ τῆς πατρίδος, πρὸ πέντε περίπου ἐτῶν εἰς τὸ Σκρᾶ. Ὁ στρατηγὸς Παπαγεωργίου ὑπῆρξε πρότυπον ἀρετῆς, ὑπῆρξε σεμνός, ἀκέραιος, ὑπερήφανος, γενναῖος, ἄκαμπτος, ἀληθὴς Ἕλλην, ἀληθὴς Μακεδών. Ἔλαβε μέρος εἰς ὅλους τοὺς πολέμους, τοὺς ὁποίους διεξήγαγε τὸ ἔθνος κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων 35 ἐτῶν. Τὸ γεγονός, ὅτι ἦτο ἀξιωματικός, δὲν τὸν ἔκαμε ποτὲ νὰ λησμονήσῃ ὅτι ἦτο κυρίως στρατιώτης. Συνεμερίσθη δηλονότι, οἱοσδήποτε καὶ ἂν ὑπῆρξεν ἑκάστοτε ὁ βαθμός του, τὰς κακουχίας, τὰς δοκιμασίας καὶ τοὺς κινδύνους τῶν ἁπλῶν στρατιωτῶν. Δὲν ἀπουσίασε ποτὲ ἀπὸ τὴν πρώτην γραμμὴν τοῦ καθήκοντος. Ἡ Ἑλλὰς πρέπει νὰ εἶναι ὑπερήφανος δι’ αὐτόν. Ὁ στρατηγὸς Γεώργιος Παπαγεωργίου ὑπῆρξεν ἄξιος τῆς Πατρίδος. (Χειροκροτήματα). (Ἀκολούθως προσέρχεται ὁ εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ ἀποβιώσαντος βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης Γεωργίου Παπαγεωργίου, ἐκλεγεὶς βουλευτὴς τῆς αὐτῆς περιφερείας Βασίλειος Μπακονίκας καὶ δίδει τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος καθοριζόμενον ὅρκον ἔχοντα οὕτω: «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ ἀδιαιρέτου Τριάδος νὰ φυλάξω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου»).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Κότσιανος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.

§8Σ. ΚΟΤΣΙΑΝΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Πατρῶν διαμαρτυρομένου διὰ διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως τοῦ σιδηροδρομικοῦ σταθμοῦ Πατρῶν (ΣΠΑΠ). Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων πολέμου 1912–22 καὶ τοῦ Συνδέσμου Θυμάτων πολέμου 1940–41 διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην διακοπὴν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Ζακύνθου κ. Σ. Μπαμπάκος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ζακύνθου καὶ Προέδρων Κοινοτήτων ζητούντων καλλιέργειαν τῆς ἁλυκῆς Ζακύνθου ἡ ὁποία ἀπὸ 5ετίας καὶ πλέον ἔχει ἄνευ λόγου νὰ καλλιεργηθῇ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 367229]27–11–51 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος μέχρι ποσοστοῦ 20% ἐπὶ τῶν χορηγηθησομένων παρ’ αὐτοῖς δανείων εἰς τοὺς σπογγαλιεῖς τῆς χώρας κατὰ τὴν σπογγαλιευτικὴν περίοδον 1952 ὅπερ ποσοστὸν ὅμως δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὰ 6.000.000.000 δραχμάς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Χατζῖσκος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συνδέσμων Ἰδιοκτητῶν Φορτηγῶν Αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως Νομῶν Φθιωτιδωφωκίδος, Κορινθίας, Ἀργολίδος, Μεσσηνίας, Εὐβοίας, Ἀρκαδίας, Λακωνίας, Ἀχαΐας κλπ. διαμαρτυρομένων διὰ περιορισμὸν τῆς κυκλοφορίας φορτηγῶν αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως ἐντὸς τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος εἰς ἣν ἀνήκουν βάσει τῆς ἰσχυούσης ὑπ’ ἀριθμ. 151990]51 ἀποφάσεως καὶ ζητούντων ἄρσιν περιορισμῶν. Ὁ Σύνδεσμος Ἀρτοβιομηχάνων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς ζητεῖ ἄμεσον ἐνέργειαν ἀνακρίσεων πρὸς ἐξακρίβωσιν τῶν ὑπαιτίων τῆς δημιουργηθείσης τεχνητῆς ἐλλείψεως σίτου καὶ ἄρτου εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ζητεῖ τὴν ἐπιβολὴν ἀναλόγων κυρώσεων κατὰ τῶν τυχὸν ὑπευθύνων. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κτηνοτρόφων Γαλατίστης ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν δανείου πρὸς ἀγορὰν κτηνοτροφῶν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Ἀλιπράντης καταθέτει ἀναφορὰν Συνδέσμου τῶν ἐν Πειραιεῖ Σανοπωλῶν διεκτραγωδούντων τὴν ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν καὶ ζητούντων τὴν ἀποδοχὴν τῶν δικαίων αἰτημάτων των διὰ τῆς λήψεως ἀμέσως προστατευτικῶν μέτρων καὶ ὑπὲρ τούτων. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ε. Ἀρβανιτάκης καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Καθενῶν ζητούντων ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν διὰ ζημίας, ἃς ὑπέστησαν ἀφ’ ἑνὸς μὲν οἱ ἀγροί των, ἀφ’ ἑτέρου δὲ οἱ ἀμπελῶνες των λόγῳ τῆς φυλλοξήρας. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Γοργοποτάμου Κονίτσης ζητεῖ ἄμεσον ἐπαναπατρισμὸν 110 ὁμήρων καὶ ἑλληνοπαίδων ἀπαχθέντων βιαίως τὸ 1948–49 ὑπὸ τῶν κομμουνιστοσυμμοριτῶν. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Ἐκμισθωτῶν Δημοσίου Ἀθηνῶν διαμαρτύρεται δι’ ἄδικον καὶ ἄνισον μεταχείρισιν τοῦ Κράτους κατὰ ἐξηθλιωμένης τάξεως ἰδιοκτητῶν. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Π. Εὐριπαῖος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Παντοπωλῶν Σύρου διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ἐπαναφορὰν ἀπὸ 1ης Δεκεμβρίου ἐ. ἔ. τῆς ἐκ 30% προκαταβολῆς ἐκ τῆς ἀξίας τῶν ἑκάστοτε διὰ δελτίων διανεμομένων εἰδῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀμυνταίου ζητούσης ἄμεσον χορήγησιν καλλιεργητικῶν δανείων. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἁγίου Παντελεήμονος Φλωρίνης ζητοῦντος ἀναστολὴν τῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν χρεῶν καὶ Ἀγροφυλακῆς λόγῳ τοῦ ἐνσκήψαντος προώρου χειμῶνος. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Σ. Θεοτόκης καταθέτει ἀναφορὰν βομβοπλήκτων κατοίκων Μελικίων Ποταμίου Λευκίμης (Κερκύρας), ζητούντων παράτασιν προθεσμίας ὑποβολῆς αἰτήσεων πρὸς χορήγησιν οἰκοδομικοῦ ὑλικοῦ πρὸς στέγασίν των. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζος καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου 1912–22 καὶ 1940–41 Καλαμῶν διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην περικοπὴν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικ)τίας κ. Θ. Κονίτσας καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Λεβαδείας διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην περικοπὴν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικ)τίας κ. Θ. Κονίτσας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἁγίου Στεφάνου Μπογιατίου, ζητοῦντος ἄμεσον ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Δροσιᾶ (Ρωσοχώρι) Μπογιατίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικ)τίας κ. Θ. Κονίτσας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοῦ Ταμείου Ὑπεραστικῶν Λεωφορείων Μπογιατίου ζητοῦντος ἄμεσον ἀσφαλτόστρωσιν τῆς ὁδοῦ Ρωσοχωρίου–Σταμάτας καὶ Μπογιατίου–Μπαφίου ἐκ τοῦ κονδυλίου Πρόνοια–Ἐργασία τῆς Νομαρχίας Ἀττικοβιωτίας. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συνδέσμου Παντοπωλῶν Ἰωαννίνων ζητοῦντος ἄμεσον ἀναστολὴν προκαταβολῆς 30% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν διανεμομένων τροφίμων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Γ. Παμπούκας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Ἱεραπέτρας καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς Ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς Εὐδήλου Ἰκαρίας, ζητούντων ὅπως τὰς δαπάνας συντηρήσεως τοῦ Σώματος Ἀγροφυλακῆς ἀναλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ Κράτος ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Γ. Παμπούκας καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Συνδέσμων κτηματιῶν Αἰγιαλείας καὶ Εὐδήλου ζητούντων ὅπως τὰς δαπάνας τοῦ Σώματος Ἀγροφυλακῆς ἀναλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὸ Κράτος ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Παπαδόπουλος, Σ. Περτσινίδης Κ. Μπέλλας καὶ Α. Καραθόδωρος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἀδελφάτου τοῦ Δημοσίου Ψυχιατρείου Θεσ)νίκης, διαμαρτυρομένου δι’ ἀφαίρεσιν τοῦ συγκροτήματος πλυντηρίου καὶ ἀπολυμαντικοῦ κλιβάνου δι’ ἐμπλουτισμὸν τοῦ Παγκρητίου Σανατορίου Κρήτης. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Προέδρου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων πολέμου ἐπαρχίας Καλαβρύτων διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην περικοπὴν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀμιγῶν Πυροπαθῶν Κερκύρας ζητοῦντος ἄμεσον καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς τὰ μέλη τοῦ ὡς ἄνω Συλλόγου. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν Συνταξιούχων Χωροφυλακῆς Νομοῦ Κερκύρας διαμαρτυρομένων δι’ ἐφαρμογὴν τοῦ Α.Ν. 1854)51 «περὶ συντάξεων» λόγῳ τῆς προσγενομένης αὐτοῖς ἀδικίας. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν Ὑπαλλήλων Κοινῶν Ταμείων καὶ Συλλόγων Ὑπεραστικῶν καὶ Ἀστικῶν γραμμῶν Ἀχαΐας, Καρπενησίου, Λαμίας Πελασγίας–Βόλου, Αἰγίου–Ἀκράτας, Δράμας–Καβάλας, Πύργου–Τριπόλεως, Κορίνθου–Λουτρακίου–Δερβενίου κλπ. διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβληθεῖσαν εἰσφορὰν 5% δυνάμει τοῦ Νόμου 1631)51 ἐπὶ ἀκαθαρίστων ἀποδοχῶν ὑπὲρ νεοσυσταθέντος Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως καὶ ζητούντων κατάργησιν τοῦ ὡς ἄνω νόμου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Πατρέων διαμαρτυρομένου διὰ διαταχθεῖσαν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως τοῦ σιδηροδρομικοῦ σταθμοῦ Πατρῶν (ΣΠΑΠ). Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶς καταθέτει ἀναφορὰν λιμενεργατῶν Χίου ζητούντων ἄμεσον ἐξαγωγὴν ἑσπεριδοειδῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Λ. Μπουρνιᾶς καταθέτει ἀναφορὰν μικροϊδιοκτητῶν οἰκιῶν καὶ καταστημάτων Χίου ζητούντων λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων ὑπὲρ τῆς τάξεώς των. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ, Ε. Καλαντζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῶν Κοινοτήτων Ξυνιάδος, Κορομηλιᾶς, Ἁγίου Στεφάνου, Περιβολίου κλπ. ζητούντων ἄμεσον σκυρόστρωσιν τῆς ὁδοῦ Ξυνιάδος–Περιβολίου. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ε. Καλαντζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σαγματοποιῶν, Σαμαροποιῶν καὶ Πεταλωτῶν Φθιωτιδοφωκίδος, ζητούντων ὅπως ἐπαναφερθῇ ἐν ἰσχύει ὁ νόμος περὶ ἀποζημιώσεως σαγματοποιῶν καὶ τὴν κήρυξιν τοῦ ἐπαγγέλματος ἐν κορεσμῷ. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ε. Καλαντζῆς καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Δυτικῆς Φθιώτιδος, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην περικοπὴν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ε. Καλαντζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Παλαιοβράχας Λαμίας διὰ τῆς ὁποίας διεκτραγῳδοῦν τὴν τραγικήν των κατάστασιν συνεπεία τῆς καταστροφῆς τῆς ὀψίμου καλλιεργείας καὶ ζητοῦν τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Θ. Σαράντης καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Σωματείου Ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου περιφερείας Σερβίων Κοζάνης διαμαρτυρομένων διὰ περικοπὴν τῶν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Θ. Σαράντης καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων πολέμου Κοζάνης διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην περικοπὴν τῶν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Θ. Σαράντης καταθέτει ὑπόμνημα Κοινοτήτων Σερβίων, Πλατανορρέματος, Αὐλῶν, Καστανιᾶς, Τρανοβάλτου, Κρανιδίων, Ρυμνίου καὶ Μικροβάλτου Νομοῦ Κοζάνης διαμαρτυρομένων διὰ κατάργησιν ἀποθήκης ὑλικοῦ στεγάσεως Σερβίων. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει τηλεγράφημα τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Ἱεραπέτρας Κρήτης διαμαρτυρομένων δι’ ἄρσιν τῶν πιστοδοτήσεων ὑπὸ τῶν Τραπεζῶν καὶ ζητούντων ἑξάμηνον ἀναστολὴν ἐπαγγελματικῶν δανείων. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Συλλόγου Παντοπωλῶν καὶ τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Συλλόγου Ἱεραπέτρας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν περικοπὴν τῶν πιστώσεων ὑπὸ τῶν Τραπεζῶν καὶ ζητούντων ἀναστολὴν πληρωμῆς φόρου. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Γ. Κατσαφάδος καταθέτει ἀναφορὰν ἐγγάμων θηλέων Δημοσίων Ὑπαλλήλων ἐχουσῶν ὑπερδεκαετῆ δημοσίαν ὑπηρεσίαν κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ νόμου 1854]51 αἵτινες ζητοῦσιν ὅπως τύχωσιν συντάξεως ἅμα τῇ συμπληρώσει 15ετίας. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Γ. Βογιατζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Λουτρῶν Αἰδηψοῦ ζητοῦντος ἄμεσον ἀνάκλησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ’ 851)47 ἐ.ἔ. ἀποφάσεως Ὑπουργείου Ἐμπορίου (περὶ παρατάσεως παθητικότητος ἐλαιῶν παλαιᾶς ἐσοδείας). Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ν. Ἀρβανιτάκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συν)σμοῦ ἐξαγορᾶς γαιῶν Καθενῶν ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν 12.000 ὀκάδων σπόρου σίτου ποικιλίας Ἐρέτρεια πρὸς καλλιέργειαν τῶν ἀγρῶν των. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Ροδόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Λαρίσης ζητούσης ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐδωδιμοπαντοπωλῶν Πατρῶν ζητοῦντος ἄμεσον ἀναστολὴν τῆς προκαταβολῆς 30% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν διανεμομένων ἐφοδίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρης καταθέτει ἀναφορὰν Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Σύρου διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην περικοπὴν συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Μ. Χλουβεράκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Παλαιοκάστρου ζητοῦντος τὰ χορηγηθέντα παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης βραχυπρόθεσμα δάνεια μετατραποῦν εἰς μεσοπρόθεσμα λόγῳ τῆς πλήρους καταστροφῆς τῆς ἐλαιοεσοδείας ἐπὶ δύο συνεχῆ ἔτη ἐξ αἰτίας τῆς πρωτοφανοῦς ἀνομβρίας. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Μ. Χλουβεράκης καταθέτει ἀναφορὰν καλλιεργητῶν ἐπαρχίας Σητείας διαμαρτυρομένων διὰ προσπάθειαν ἐνοικιάσεως εἰς ἰδιώτην δεκαετοῦς διαρκείας τῶν μοναστηριακῶν κτημάτων τῆς Μονῆς Τοπλοῦ καὶ διὰ χορηγήσεως δανείου σημαντικοῦ παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἐπὶ τῇ προόψει ἀπαλλοτριώσεως. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Μ. Χλουβεράκης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Μεραμβέλλου καὶ Ἱεράπετρας Λασηθίου διαμαρτυρομένων διὰ καταθλιπτικὴν ἐρανικὴν εἰσφορὰν ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κατερίνης διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην καταβολὴν πρὶμ καπνοῦ εἰς 4 δόσεις, διὰ μὴ χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων, δι’ ἔλλειψιν καπνοπαραγωγικοῦ σιγαροχάρτου κλπ. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων καὶ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν τῶν χωρίων Βασιλικῶν Μαντζάριδων, Λακιᾶς, Ἐπανωμῆς, Ἁγίας Παρασκευῆς καὶ Σουρωτῆς περιφερείας Θεσσαλονίκης ζητοῦν ἄμεσον χορήγησιν σιτοσπόρου καὶ καλλιεργητικῶν δανείων. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Ἐνοικιαστῶν Ἀθηνῶν ζητεῖ ὅπως παύσῃ ὁ χωρισμὸς τῶν μισθώσεων εἰς παλαιὰς καὶ νέας καὶ ὁ καθορισμὸς τῶν καταβαλλομένων μισθωμάτων νὰ γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει οἰκονομικῆς δυνατότητος τῶν μισθωτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας κ. Γ. Παμπούκας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν Νεμέας ζητοῦντος ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἐκτάσεως Ἱερᾶς Μονῆς Βράχου Νεμέας. Ἀκτήμονες γεωργοὶ καλλιεργηταὶ κάτοικοι Νέας Ἀρτάκης ζητοῦν ἄμεσον χορήγησιν πλήρους κλήρου γαιῶν πρὸς γεωργικήν των ἀποκατάστασιν. Ἡ ἱερὰ Ἑλληνικὴ θρησκευτικὴ Κοινότης τῶν γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Νομοῦ Καβάλας ζητεῖ κατάπαυσιν θρησκευτικοῦ διωγμοῦ Παλαιοημερολογιτῶν Ἀρχιερέων. Ὀπτικοὶ Πατρῶν διαμαρτύρονται διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ μελετωμένην εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὀπτικῶν εἰδῶν. Ὁ Σύνδεσμος Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Χαλκιδικῆς διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην περικοπὴν συντάξεων. Ἡ Ἐφημερὶς «Πελοποννησιακὴ» Πατρῶν ζητεῖ κατάργησιν πολυθεσίας ἰατρῶν Πατρῶν κλπ. Τὸ Ἐπαγγελματικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην αὔξησιν μισθωμάτων. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων καὶ Συν)σμῶν Σερβίων, Τρανοβάλτου, Καταφυγίου, Πλατανορεύματος, Πολυφύτου, Αὐλῶνος, Λάβας, Βελβανδοῦς κ.λ.π., ζητοῦν ἄμεσον ἵδρυσιν ὑποκαταστήματος τῆς Α.Τ.Ε. ἐν Σερβίοις. Ὁ Πρόεδρος τῆς Ὁμοσπονδίας Βιοτεχνικῶν Σωματείων Μακεδονίας, διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην καταβολὴν ὁλοκλήρου τοῦ δώρου εἰς τοὺς μισθωτούς. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Νομοῦ Φωκίδος, διαμαρτύρεται διὰ τῶν ὑπὸ τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου ἐπιβληθέντων προστίμων εἰς πτωχοὺς Ἐπαγγελματίας καὶ ζητεῖ ἀκύρωσίν των. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Α. Ἀποστολίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀπὸ 5–11–51 ἐγγράφου ὑμῶν καὶ εἰδικώτερον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 16 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀποστολίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ Ἑταιρεία Θεσσαλικῶν Σιδ)μων ἀπὸ τοῦ ἔτους 1948, ἀξιώσει τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ ἐνδιαφερομένου διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τούτου, ἐνισχύεται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου διὰ δανείων χορηγουμένων αὐτῇ πρὸς κάλυψιν τῶν ἑκάστοτε ἐλλειμμάτων της. Ἐὰν δὲν ἐχορηγεῖτο ἡ ἐν λόγῳ ἐνίσχυσις, ἡ Ἑταιρεία θὰ εἶχε κηρυχθῆ εἰς πτώχευσιν. Ἡ πτώχευσις ὅμως θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν διακοπὴν τῆς λειτουργίας τοῦ Σιδηροδρόμου, γεγονός, ὅπερ τὸ Γεν. Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ ἤθελε νὰ προλάβῃ. 2. Τὰ καταβληθέντα ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ποσὰ ἀνέρχονται εἰς δραχμὰς 34.000.000.000 καὶ ἐχορηγήθησαν ὡς δάνεια ἀπ’ εὐθείας ὑπ’ αὐτοῦ. Ὡσαύτως τὸ δημόσιον παρέσχε τὴν ἐγγύησίν του διὰ χορηγηθὲν δάνειον 8 δισεκατομμ. περίπου ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. 3. Ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ ἡ Ἑταιρεία ἔτυχε δανείου 2.000.000 δολλαρίων, ὅπερ τῆς ἐχορηγήθη τῇ ἐγγυήσει τοῦ Δημοσίου. 4. Ὡς ἤδη ἐρρέθη, τὸ Δημόσιον δὲν ἐπιχορηγεῖ τὴν Ἑταιρείαν, ἀλλὰ παρέχει εἰς αὐτὴν δάνεια, κατὰ συνέπειαν ὁ ἔλεγχος αὐτῆς δὲν δύναται νὰ ἔχῃ τὴν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἔκτασιν. Ἐν τούτοις ἐκ τῆς παρακολουθήσεως, ἣν ἀσκεῖ τὸ Δημόσιον διαπιστοῦται, ὅ,τι ἡ ὕπαρξις μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ ὑπαλλήλων ἐν συγκρίσει πρὸς τὸν προπολεμικὸν τοιοῦτον εἶναι ἀπότοκος α) τῶν μεταπολεμικῶν νόμων δυνάμει τῶν ὁποίων ἡ Ἑταιρεία ὡς ἀνώνυμος τοιαύτη ὑπεχρεώθη νὰ προσλάβῃ νέους ὑπαλλήλους ἀνεξαρτήτως τῶν ἀναγκῶν της β) τῆς δεσμεύσεώς της εἰς τὴν ἀπόλυσιν πλεονάζοντος τυχὸν προσωπικοῦ της καὶ γ) ἀντιμετωπίσεως ηὐξημένων ἀναγκῶν προσωπικοῦ λόγῳ τῆς ἀνασυγκροτήσεως. 5. Δὲν γνωρίζομεν ἂν ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ δικτύου, ἀσκουμένου ὑπὸ τῶν Κρατικῶν Σιδηροδρόμων, θὰ εἶναι οἰκονομικωτέρα. 6. Ἡ Ἑταιρεία δὲν καταβάλλει εἰς τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα τὸ σύνολον τῶν δικαιωμάτων των, ἀλλὰ τὰ ἑκάστοτε κατὰ μῆνα ἀναγκαιοῦντα αὐτοῖς ποσὰ διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν αὐτῶν καὶ τοῦτο διότι ἡ ἀπὸ μέρους τοῦ Δημοσίου δανειακὴ ἐνίσχυσις, ἐνεργεῖται περιωρισμένη καὶ μὲ κριτήριον πάντοτε τὰς πραγματικὰς ἀνάγκας, Τὰ μὴ καταβαλλόμενα εἰς τὰ ταμεῖα ὑπόλοιπα ἀποτελοῦν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὀφειλὴν τῆς Ἑταιρείας πρὸς αὐτά. Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Φλωρίνης κ. Γ. Μόδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6850)3651 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνημμένως τὴν ἡμετέραν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 42 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μόδη.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

«Τὰ ἐχθρικὰ μεταλλεῖα, ὡς καὶ πᾶσαι αἱ ἐχθρικαὶ περιουσίαι, ἐτέθησαν ὑπὸ μεσεγγύησιν δυνάμει τοῦ Α.Ν. 2636]40 ἀπὸ 12 Ὀκτωβρίου 1944, ἀπὸ δὲ τοῦ 1945 διωρίσθησαν διαχειριστικαὶ ἐπιτροπαί. Ἁπάντων τῶν μεταλλείων (πλὴν τοῦ λιγνιτορυχείου Περιστερίου) αἱ ἐγκαταστάσεις εὑρέθησαν κατεστραμμέναι καὶ ἡ καταστροφὴ ὡλοκληρώθη κατὰ τὸ κίνημα καὶ ἐν συνεχείᾳ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀνταρσίας. Διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν καὶ τὴν ἐπανάληψιν τῆς λειτουργίας τῶν μεταλλείων ἀπῃτοῦντο τεράστια κεφάλαια, τὰ ὁποῖα δὲν ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν διαχειριστικῶν Ἐπιτροπῶν ἐκ τῶν κεφαλαίων τῆς ἀνασυγκροτήσεως, ὡς ἐζήτησαν αὗται καὶ ὡς συνηγόρησεν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία. Ἐξ ἄλλου, λόγῳ τῆς ρευστότητος, ἥτις ὑφίστατο εἰς τὰς σχέσεις ὡς πρὸς τὰ μεταλλεῖα ταῦτα, εἴτε διότι δὲν εἶχε διακανονισθῇ τὸ καθεστὼς κυριότητος ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐδικαιοῦτο νὰ παρακρατήσῃ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον βάσει διεθνῶν πράξεων δι’ ἐπανορθώσεις, εἴτε διότι ὑφίσταντο διεκδικήσεις τρίτων, δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ μακροχρόνιος δέσμευσις τῶν μεταλλείων διὰ παραχωρήσεως π. χ. ὑπὸ τὸν τύπον μισθώσεως κλπ. Ἤδη μετὰ τὸν Α.Ν. 1530)1950 δυνάμει τοῦ ὁποίου περιῆλθον αἱ ἐχθρικαὶ περιουσίαι εἰς τὴν κυριότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἐξεκαθαρίσθησαν ἐν μεγίστῳ μέτρῳ τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα ἀπετέλουν ἄλλοτε κώλυμα διὰ τὴν μακροχρόνιον διάθεσιν, κατόπιν τούτου δὲ ἐπελήφθησαν αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ ζητήματος τῆς ἀξιοποιήσεως τῶν μεταλλείων. Οὕτω: αʹ) Τὰ λιγνιτορυχεῖα Περιστερίου ἀπὸ μηνῶν ἤδη ἐξεμισθώθησαν ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας Μεταλλείων τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. βʹ) Τῶν ἐν Ἀξιουπόλει Μεταλλείων μολυβδαινίου, ἀπεφασίσθη ὑπὸ τῆς κατὰ νόμον ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς ἡ ἐκμίσθωσις διὰ διεθνοῦς δημοπρασίας, ἡ ὑπόθεσις δὲ παρεπέμφθη εἰς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας διὰ τὴν σύνταξιν τῆς σχετικῆς προκηρύξεως. γʹ) Τὰ Μεταλλεῖα βωξίτου τοῦ Παρνασσοῦ ἀποτελοῦσιν ἀντικείμενον δίκης ἐκκρεμοῦς εἰσέτι, ἔχει ὅμως ὑποβληθῆ αἴτησις συμβιβασμοῦ, ἥτις ἐν πληρότητι ἔχει ἤδη ἐξετασθῆ εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐπίκειται ἡ ὑπὸ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου δοθησομένη λύσις. δʹ) Τὰ Μεταλλεῖα βωξίτου ἀνήκοντα ἄλλοτε εἰς τὴν Γερμανικὴν Ἑταιρείαν ΟΤΑΒΙ εἶναι ἐλεύθερα πρὸς διάθεσιν ἥτις ὅμως δὲν ἐγένετο μέχρι σήμερον, διότι ἡ παραχώρησις τούτων εἶχε συνδεθῆ μὲ τὴν περὶ ἧς ἀνωτέρω αἴτησιν συμβιβασμοῦ. Μὴ ὑφισταμένου σήμερον τοῦ ζητήματος τούτου, θὰ προκηρυχθῇ δημοπρασία διαθέσεως. εʹ) Διὰ τὰ μεταλλεῖα νικελίου κλπ., τοῦ συγκροτήματος Λαρύμνης–Πτώου (μεταλλειοκτησία καὶ μισθωτικαὶ σχέσεις τῶν Ἑταιρειῶν «Ἀνώνυμος Διεθνὴς Ἑταιρεία μεταλλείων καὶ Ἐμπορίου Μεταλλευμάτων» Λοκρὶς Πτῶον καὶ Ἑλληνικὴ Μεταλλευτικὴ) ἔχουσιν ὑποβληθῆ προτάσεις αἵτινες ἐξετάζονται παρὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν. Σημειοῦμεν ὅτι ὑφίστανται ἐκκρεμεῖς δίκαι μόνον ὡς πρὸς τὰς μετοχὰς τῶν δύο πρώτων ἐκ τῶν ἄνω Ἑταιρειῶν. Τὰ προκύψαντα νομικὰ ζητήματα ἔχουσιν ἤδη ἐκκαθαρισθῆ διὰ γνωματεύσεως τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ὥστε σήμερον, δὲν ἀπομένει εἰμὴ ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς μελέτης τῶν ὑποβεβλημένων προτάσεων ἀπὸ τῆς τεχνικῆς καὶ οἰκονομικῆς πλευρᾶς, προβλέπεται δὲ προσεχὴς ἡ λύσις, ἥτις θὰ δοθῇ διὰ τὴν ἀξιοποίησιν καὶ τῶν μεταλλείων τούτων ἐν τῷ συμφέροντι τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τοῦ τόπου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1951

Ὁ Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7217 ἀπὸ 22 τρέχοντος ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Δ. Ἰωάννου τιθέμενον θέμα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν θυμάτων καὶ ἀναπήρων Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεων ἔχει ἤδη ρυθμισθῆ διὰ τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ Α.Ν. 1855)51 κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικόν. Διὰ τοῦ ὡς ἄνω Α.Ν. ἀναγνωρίζεται πλῆρες δικαίωμα πολεμικῆς συντάξεως ὑπὲρ τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν οἰκογενειῶν τῶν φονευθέντων ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως.

Ὁ Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ.

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Φλωρίνης κ. Γ. Μόδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6850 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτησις (ὑπ’ ἀριθ. 42) τοῦ ἀξιοτίμου κ. Μόδη βουλευτοῦ ἐκ Φλωρίνης, σχετικῶς μὲ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ὑπὸ μεσεγγύησιν μεταλλείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πάντα τὰ ὑπὸ μεσεγγύησιν μεταλλεῖα εἶναι ἐπίδικα καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον καθυστέρησεν ἡ ἀξιοποίησις τούτων. Οὐχ’ ἧττον, διά τινα τούτων εὑρίσκεται ἐν τῷ κλειοῦσθαι ἡ σχετικὴ προεργασία διὰ τὴν ἐκχώρησιν τοῦ δικαιώματος ἐκμεταλλεύσεως καὶ ἐντὸς ὀλίγου θέλομεν προβῆ εἰς τὰς σχετικὰς ἐνεργείας διὰ τὰ περαιτέρω. Σημειωτέον ὅτι τὰς ὑποθέσεις ταύτας χειρίζεται κατὰ τὸ πλεῖστον τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γεν. Διευθ)σις Δημ. Λογ]κοῦ–Ὑπηρεσία Μεσεγγυημένων Περιουσιῶν), ὅπερ καταβάλλει ὡς φρονοῦμεν πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν ὅσον ἔνεστι ταχυτέραν τακτοποίησιν αὐτῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λακωνίας κ. Γ. Ρουμάνη. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Λακωνίας κ. Ρουμάνης ἐζήτησε πληροφορίας διὰ τῆς κατατεθείσης ὑπ’ ἀριθ. 90 ἐρωτήσεώς του περὶ τῶν ληφθέντων μέτρων διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς τηλεφωνικῆς συγκοινωνίας Κοινοτήτων τινῶν τῆς Λακωνίας. Εἰς τὸ ζήτημα τῆς κοινοτικῆς τηλεφωνικῆς συγκοινωνίας, ἡ Κυβέρνησις ἀποδίδει μεγάλην σημασίαν, ὡς εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλὴν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἀναλόγου ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Λαρίσης κυρίου Ἀποστολίδου καὶ ἐλάβομεν μέτρα ταχείας ἐφαρμογῆς ἑνὸς προγράμματος ἀποκαταστάσεως τῶν κοινοτικῶν τηλεφωνικῶν συγκοινωνιῶν, τὸ ὁποῖον πρόγραμμα ἐκλήθη ὁ Ο.Τ.Ε. νὰ ὑποβάλῃ καὶ θέσῃ τὸ ταχύτερον ὑπὸ ἐκτέλεσιν. Ἡ πλήρης ἀποκατάστασις ὡς ἐδήλωσα καὶ τότε θὰ ἀπαιτήσῃ 3–5 ἔτη λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐκ 4915 κοινοτικῶν τηλεφωνείων λειτουργούντων προπολεμικῶς, τὰ 3077 ἤτοι τὰ 62,6% εἶναι ἀκόμη ἀναποκατάστατα. Εἰδικώτερον διὰ τὴν Λακωνίαν ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω ὅτι ἐπὶ 152 τηλεφωνείων, τὰ 54 ἤτοι 35,5% συμπίπτοντα περίπου μὲ τὸν γενικὸν μέσον ὅρον ἀνασυγκροτήσεως, ἔχουσιν ἀποκατασταθῆ καὶ ὅτι ὑπάρχουσι περιφέρειαι εἰς τὰς ὁποίας οὐδὲν κοινοτικὸν τηλεφωνεῖον ἔχει ἀποκατασταθῆ. Ὡς πρὸς τὸ ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου βουλευτοῦ τιθέμενον ἐρώτημα ἐὰν ἡ Κυβέρνησις προτίθεται νὰ φορολογήσῃ τὰς Κοινότητας, δηλῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετωπίζει τὴν ἐπιβολὴν τοιούτου μέτρου, ὅτι ὅμως θὰ μελετηθῇ ἐὰν εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιταχυνθῇ ὁ ρυθμὸς τῆς ἀνασυγκροτήσεως διὰ τῆς οἰκειοθελοῦς συμβολῆς τῶν Κοινοτήτων εἰς ἐργασίαν κυρίως καὶ στύλους.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν

Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Αʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 6958 ἐ. ἔ. ἔγγραφον ὑμῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 47 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Π. Λυκουρέζου. Ἀθῆναι τῇ 22 Νοεμβρίου 1951.

Ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας

Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ.

Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εὐθὺς μετὰ τὴν ἐκδοθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 1001 ἐ. ἔ. πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς καθωρίσθη ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τῶν σύκων καὶ ἀνετέθη εἰς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Συντονισμοῦ ἡ ρύθμισις τῶν λεπτομερειῶν τῆς συγκεντρώσεως διὰ κοινῆς ἀποφάσεως αὐτῶν, ἐμερίμνησε διὰ τὸν καταρτισμὸν καὶ τὴν ὑπογραφὴν τῆς ἐν λόγῳ κοινῆς ἀποφάσεως, ἥτις ὄντως καὶ ἐξεδόθη μὲ ἀριθμ. πρωτ. 189508)7035 καὶ ἡμερομηνίαν 10–10–51. Διὰ τῆς ἀποφάσεως ταύτης ρυθμίζονται ἅπαντα τὰ σχετικὰ μὲ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐν λόγῳ προϊόντος ζητήματα. Ἐκ παραλλήλου ἐγκαίρως κατεβλήθησαν ἅπασαι αἱ ἀπαιτούμεναι ἐνέργειαι πρὸς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τὴν ἔγκαιρον χρηματοδότησιν τῆς συγκεντρώσεως. Οὕτω καὶ ἀπηυθύνθη αὐτῇ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 187597)6772 ἀπὸ 2–10–51 σχετικόν, ἐξαιρετικῶς ἐπεῖγον ἔγγραφον, ἐν συνεχείᾳ δὲ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 199827)7111 τοιοῦτον ἀπὸ 16–10–51 ὑπομνηστικὸν τοῦ προηγουμένου. Δι’ ἀμφοτέρων ἐτονίσαμεν τὴν ἀνάγκην τῆς ταχίστης χρηματοδοτήσεως πρὸς ἀποφυγὴν καθυστερήσεως περὶ τὴν ἔναρξιν τῆς συγκεντρώσεως, ἐπὶ πλέον δὲ ἐπανειλημμένως προέβημεν εἰς τὰ κατάλληλα διαβήματα παρὰ τῇ Νομισμ. Ἐπιτροπῇ, δι’ ἐπίτευξιν τῆς χρηματοδοτήσεως, ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον. Παρὰ ταῦτα, μέχρι τῆς στιγμῆς ἡ χρηματοδότησις δὲν ἐπραγματοποιήθη, καταβάλλονται πάντως ἐν συνεχείᾳ καὶ νέαι ἐνέργειαι παρὰ τῇ Νομισμ. Ἐπιτροπῇ, ἐξετάζομεν ἐν τέλει, ἡ χρηματοδότησις νὰ ἐπιτευχθῇ ἐλευθέρως.

Ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας

Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

Βʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λασηθίου κ. Μ. Χλουβεράκη. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6851 ἐ. ἔ. ἔγγραφον ὑμῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 43 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χλουβεράκη.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

Ἡ κατάθεσις εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, σχεδίου νόμου, τροποποιοῦντος ὡρισμένας διατάξεις τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ προστασίας τῶν ἐλαιοπυρήνων, εἶχεν ὑπαγορευθῆ κυρίως λόγῳ τῆς προκληθείσης τότε ὀξύτητος μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων ὡς πρὸς τὰς τιμὰς τῶν ἐλαιοπυρήνων τῆς περιόδου 1949–50. Συνεπείᾳ τῆς ὀξύτητος αὐτῆς καὶ τῆς πλήρους διαστάσεως γνωμῶν ἦτο καὶ ἡ ἐπὶ μακρὸν ἀναβολὴ τοῦ καθορισμοῦ τῆς ὁριστικῆς κατωτάτης τιμῆς τῶν ἐλαιοπυρήνων διὰ τὴν ἐν λόγῳ περίοδον, εἴς τινας περιφερείας τοῦ Κράτους. Ἤδη ὅμως ἡ ὀξύτης αὕτη παρῆλθεν, ἐπελθούσης συμφωνίας μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων καὶ ὅλαι αἱ ἐκκρεμότητες τοῦ παρελθόντος ἔχουσι πλέον κοινῇ συμφωνίᾳ τακτοποιηθῆ, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ λόγος δημιουργίας ἐκ νέου ζητημάτων δι’ ὑποθέσεις ἤδη τακτοποιηθείσας. Πέραν τούτου τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου περιελάμβανεν ὡρισμένας διατάξεις, ὅσον ἀφορᾷ τὰς δειγματοληψίας τῶν ἐλαιοπυρήνων. Τὸ ἄρθρον 4 ὅμως τοῦ Α. Ν. 2679)1940 παρέχει τὴν εὐχέρειαν, ὅπως τὰ ζητήματα ταῦτα ρυθμίζωνται δι’ ὑπουργικῆς ἀποφάσεως. Δύναται οὕτως ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ ρυθμίζῃ τὰ ζητήματα ταῦτα ἑκάστοτε κατὰ τὸν καλλίτερον τρόπον, μετὰ εἰσήγησιν καὶ τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων. Ἤδη δὲ ἐρρυθμίσθησαν διὰ τὸ τρέχον ἔτος. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἡ μόνη κυρία τροποποιητικὴ διάταξις, ἥτις περιελαμβάνετο εἰσέτι εἰς τὸ κατατεθὲν καὶ μὴ ψηφισθὲν ὑπὸ τῆς προηγουμένης Βουλῆς σχέδιον νόμου, ἦτο ἡ ἀφορῶσα τὴν Κεντρικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ν. 525)48 τῆς ὁποίας προεβλέπετο ἡ κατάργησις καὶ ἡ ἀντ’ αὐτῆς σύστασις περιφερειακῶν Ἐπιτροπῶν εἰς τὰς ἕδρας τῶν Διευθύνσεων Γεωργίας. Φοβούμεθα ὅμως μήπως, πραγματοποιουμένου τούτου, ἐδημιουργεῖτο μεγαλυτέρα σύγχυσις, δοθέντος ὅτι ἑκάστη ἐκ τῶν περιφερειακῶν Ἐπιτροπῶν θὰ ἔκρινε τὰ σχετικὰ ζητήματα κατὰ τὴν ἰδίαν αὐτῆς κρίσιν, ὁπότε θὰ καθώριζε καὶ τὰς βιομηχανικὰς δαπάνας, καὶ τὸ ποσοστὸν τοῦ ἀνεκχειλίστου πυρηνελαίου καὶ ὅλα τ’ ἄλλα τεκμήρια κατὰ τὴν ἀντίληψίν της καὶ οὕτω θὰ ἐπροκαλεῖτο ἀνομοιότης καὶ σάλος μεταξὺ τῶν τάξεων, δὲν θὰ ἐξυπηρετεῖτο δὲ ἴσως ὁ διὰ τῆς κειμένης νομοθεσίας ἐπιδιωκόμενος σκοπός. Μὴ λησμονῶμεν δὲ ἐν τέλει, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο εἶναι πολὺ πολύπλοκον καὶ ἀπαιτεῖ πεῖραν καὶ εἰδίκευσιν, τὴν ὁποίαν εἶναι ἀμφίβολον, ἐὰν θὰ ἔχωσιν αἱ περιφερειακαὶ ἐπιτροπαί. Ἐὰν δὲ δημιουργοῦνται πολλάκις ζητήματα καὶ εἰς αὐτὴν τὴν Κεντρικὴν Ἐπιτροπήν, τὰ μέλη τῆς ὁποίας εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχωσιν ὅλην τὴν ἀπαιτουμένην διὰ τὸ θέμα τοῦτο πεῖραν, εἶναι εὔκολον νὰ συμπεράνῃ τις πόσον μεγαλυτέρας δυσχερείας θὰ εἶχον ν’ ἀντιμετωπίσωσι συνιστώμεναι τυχὸν περιφερειακαὶ Ἐπιτροπαί.

Ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας

ΣΤ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

Γʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7133 ἐ.ἔ. ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 19–11–51 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδη, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων τῆς χώρας καλλιεργητῶν κτηνοτρόφων καὶ λοιπῶν ἐργατῶν γῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, ἐν ὄψει τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ κατηρτισμένου σχεδίου τοῦ νέου Συντάγματος, μελετᾷ τὰ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς περὶ ἀπαλλοτριώσεως τῶν ἀγροκτημάτων διατάξεως τοῦ ἀνωτέρω ἐν σχεδίῳ Συντάγματος. Περαιτέρω ἐν ὄψει τῶν πορισμάτων τῆς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς τοῦ 1950 ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν μελετᾷ τὴν διεύρυνσιν τοῦ Ν. Δ)τος 327)47 «περὶ ἀναγκαστικῆς μισθώσεως γαιῶν κλπ.»

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

Δʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀργολιδοκορινθίας κ. Γεωργ. Παμπούκα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 13 Νοεμβρίου 1951 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀργολιδοκορινθίας κ. Γεωργ. Παμπούκα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι λόγῳ τῆς διογκώσεως τῆς Νομισματικῆς κυκλοφορίας, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἐνέκρινεν ἐξ ὁλοκλήρου τὸ πρόγραμμα χρηματοδοτήσεως τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου περιωρίσθησαν αἱ εἰς μετρητὰ χορηγήσεις τῆς Τραπέζης καὶ χορηγοῦνται δάνεια εἰς εἶδος δηλ. εἰς σιτόσπορον λιπάσματα καὶ γεωργικὰ φάρμακα. Ὡς πρὸς τὴν χορήγησιν ἐνισχύσεως πρὸς τοὺς καθυστεροῦντας προηγουμένας ὀφειλάς των παραγωγούς, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔδωσεν ὁδηγίας πρὸς τὰ Ὑποκαταστήματά της, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 103440 ἐ. ἔ. ἐγκυκλίου της, ὅπως ταῦτα ἐνισχύουν ἐκ νέου τοὺς εὑρισκομένους εἰς πραγματικὴν ἀδυναμίαν ἐκπληρώσεως τῶν ὀφειλῶν της.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Φλωρίνης κ. κ. Γ. Μόδη κ. Γ. Σπυροπούλου. Σχετικὸν ὑμέτερον 6849)3650)13–11–1951. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν κατωτέρω ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 41 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μόδη καὶ Γ. Σπυροπούλου διὰ τὰ καθ’ ἡμᾶς.

ΚΟΡΚΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

Ἀντ)ρχης Πεζικοῦ 1. Ἐν τῷ Β. Ναυτικῷ ἀναβολὴ κατατάξεως λόγῳ σπουδῶν παρέχεται: α) Εἰς τοὺς σπουδαστὰς Ἀνωτάτων σχολῶν ἐξωτερικοῦ καὶ δι’ ἅπαντα τὰ ἔτη τῶν σπουδῶν των. β) Εἰς τοὺς σπουδαστὰς Ἀνωτάτων Σχολῶν Ἐσωτερικοῦ ἀλλὰ μόνον εἰς τοὺς ἄγοντας τὸ τελευταῖον ἢ προτελευταῖον ἔτος τῶν σπουδῶν των. 2) Μὲ προοπτικὴν ἀφ’ ἑνὸς τὸ συμφέρον τῆς Ὑπηρεσίας, ὥστε αὕτη νὰ μὴ ἀποστερηθῇ τελείως καὶ ἐπ’ ἀρκετὸν χρόνον τῶν ἐγγραμμάτων, ὧν ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην πρὸς δημιουργίαν στελεχῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ὑπαξιωματικῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὸ συμφέρον τῶν σπουδαστῶν, ὥστε νὰ μὴ ἀποστερηθῶσι καὶ οὗτοι τῆς δυνατότητος νὰ συνεχίσωσι καὶ περατώσωσι τὰς σπουδάς των, τάσις τῆς ὑπηρεσίας εἶναι νὰ ἐπεκταθῇ ἡ χορήγησις ἀναβολῶν ὥστε σὺν τῷ χρόνῳ νὰ ἐπανέλθωσιν ἐν ἰσχύϊ αἱ διατάξεις τοῦ Στρατολογικοῦ Νόμου «περὶ χορηγήσεως ἀναβολῆς κατατάξεως εἰς ἅπαντας τοὺς σπουδαστὰς ὅλων τῶν ἐτῶν. 3. Τὸ ζήτημα τοῦτο ἔχει ἤδη παραπεμφθῆ εἰς τὴν παρὰ τῷ Β. ΜΕΟ τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α. μόνιμον Ἐπιτροπὴν Στρατολογίας, ἥτις καὶ τὸ μελετᾷ, ὥστε συντόμως καὶ ἀναλόγως τῶν συμπερασμάτων εἰς τὰ ὁποῖα θὰ καταλήξῃ νὰ εἰσηγηθῇ τὴν ἐπέκτασιν τῆς χορηγήσεως ἀναβολῶν κατατάξεως ἢ ἐξ ὁλοκλήρου ἢ τμηματικῶς, εἰς τρόπον ὥστε εἰς διάστημα ἑνὸς ἕως τριῶν ἐτῶν νὰ ὁλοκληρωθῶσιν αὗται. Ἀθῆναι τῇ 23 Νοεμβρίου 1951 Ὁ Ὑπουργὸς Ναύαρχος ΑΛΕΞ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Αʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Θ. Ταμβακᾶ. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 16–11–51 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Θ. Ταμβακᾶ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7039)17–11–51 ὑμετέρου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι. 1. Οἱ ἐνεχόμενοι εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ παρανόμου μηχανισμοῦ τῶν ἀσυρμάτων Γλυφάδας καὶ Καλλιθέας, θὰ παραπεμφθῶσιν εἰς τὰ ἁρμόδια κατὰ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις δικαστήρια. 2. Τὰ ληφθησόμενα νομοθετικῶς μέτρα ἐπιεικείας θ’ ἀφορῶσι δράστας παρωχημένων ἀδικημάτων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΡΕΝΤΗΣ

Βʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Α. Ἀποστολίδη. «Στέγασις Ἀξ)κῶν καὶ Ὑπηρεσιῶν Χωροφυλακῆς». Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἀπαντῶντες εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀποστολίδη, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο οὐδεμίαν ἀνάμιξιν ἔχει εἰς τὴν δι’ ἐπιτάξεων στέγασιν τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, καθ’ ὅσον αἱ Ἐπιτροπαὶ ἐπιτάξεων δὲν ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα αὐτοῦ, ἀλλὰ εἰς τὴν τῶν Ὑπουργείων Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας. 2. Ἡ στέγασις τῶν ὑπηρεσιῶν Χωροφυλακῆς ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο ἐζήτησε παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ὅπως διατάξῃ τοῦτο τοὺς κατὰ τόπους Οἰκονομικοὺς Ἐφόρους νὰ ἐνεργήσωσιν ἐλευθέρας μισθώσεις, πρὸς ἀποδέσμευσιν τῶν δι’ ἐπιτάξεων κατεχομένων οἰκημάτων, πρὸς χρῆσιν τῶν ὑπηρεσιῶν Χωροφυλακῆς, πλὴν ἡ πρότασις αὕτη δὲν ἐγένετο ἀποδεκτή, διατάσσονται δὲ παρ’ αὐτοῦ ἐπὶ τῷ ρηθέντι σκοπῷ, ἐλεύθεραι μισθώσεις οἰκημάτων μόνον εἰς περιπτώσεις, καθ’ ἃς ὑφίστανται δικαστικαὶ ἀποφάσεις ἐξώσεως ἢ ἀκυρώσεως τῆς ἐπιτάξεως, τῶν ὑπὸ τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Χωροφυλακῆς χρησιμοποιουμένων οἰκημάτων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΡΕΝΤΗΣ»

Γʹ. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 2–11–1951 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Α. Ἀποστολίδη, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ δι’ ὑπ’ ἀριθ. 6610)3)11–51 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα. I. Δύναμις Ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς. Αἱ καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν συνεστημέναι καὶ συμπεπληρωμέναι θέσεις ὀργάνου Ἀγροφυλακῆς ἀνέρχονται σήμερον εἰς:

Σημ. 1. Αἱ ἀνωτέρω κεναὶ θέσεις ὑποδηλοῦν διαρροὴν ὀφειλομένην κυρίως εἰς τὸ πενιχρὸν μισθολόγιον. Αἱ περισσότεραι τούτων εἶναι ὑπὸ συμπλήρωσιν. Σημ. 2. Εἰς τὴν ἀνωτέρω δύναμιν δέον νὰ προστεθῶσι καὶ οἱ ἐν Δωδεκανήσῳ ἑπτὰ Ἀρχιφύλακες, 114 τακτικοὶ ἀγροφύλακες καὶ τρεῖς προσωρινοὶ τοιοῦτοι. Οὗτοι ὅμως μισθοδοτοῦνται ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου ἄνευ φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν ἀγροτῶν. Σημ. 3. Ἕκαστος τῶν προσωρινῶν ἀγροφυλάκων ὑπηρετεῖ ἐπὶ πέντε μόνον μῆνας κατὰ μέσον ὅρον καθ’ ἕκαστον ἔτος. ΙΙ. Μισθολόγιον ὀργάνων Ἀγροφυλακῆς. Τὰ ἀνωτέρω 10889 ἐν συνόλῳ ὄργανα ἀμείβονται σήμερον ὡς κάτωθι:

Μὲ τοὺς εἰρημένους μισθοὺς ἔχομεν κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1951–52 τὸ κάτωθι ἐτήσιον μισθολόγιον διὰ τὰ ἀνωτέρω ὑπὸ στοιχεῖα αʹ καὶ γʹ ὄργανα ὁλοκλήρου τῆς χώρας (πλὴν Δωδεκανήσου).

ΙΙΙ. Φορολογία Ἀγροφυλακῆς: Διὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1951–52 προβλέπονται αἱ ἑξῆς φορολογίαι ὑπὲρ τῶν ἀνὰ τὴν Χώραν 51 ἐν συνόλῳ Περιφ. Ταμείων Ἀγροφυλακῆς:

Τὸ ποσὸν τοῦτο τῶν δραχμ. 71.230.000.000 μόλις ἐπαρκεῖ πρὸς κάλυψιν τῶν κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1951–52 ὑποχρεώσεων τῶν Περιφερειακῶν Ταμείων Ἀγροφυλακῆς, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς κάτωθι ἀναλύσεως:

IV. Πρόστιμα ἀγροζημιῶν Τὰ ἐκ τῶν ἀγροτικῶν ἀδικημάτων ἐν γένει πρόστιμα, ἔξοδα καί τέλη κλπ, ἐκπιπτομένων τῶν ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Νομικῶν καὶ διαφόρων ἄλλων ὀργανισμῶν εἰσπραττομένων, ἀνῆλθον κατὰ τὸ οἰκ. ἔτος 1950–51 εἰς δραχμὰς 6.771.846.644. Κατὰ τὸ τρέχον οἰκ. ἔτος 1951–52 κατόπιν ἐπιβληθείσης αὐξήσεως τινὸς εἰς τὰ δικαστικὰ τέλη, ὑπολογίζομεν ὅτι τὸ ποσὸν τοῦτο θὰ αὐξηθῇ εἰς δραχμ. 8.000.000.000. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου τὰ ⅗, ἤτοι δραχ. 4.800.000.000 θὰ περιέλθουν εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον πρὸς κάλυψιν τῶν ὑπ’ αὐτοῦ καταβαλλομένων ἀποδοχῶν τῶν ἀγρονόμων καὶ λοιπῶν ὑπαλλήλων (τὸ Δημόσιον καταβάλλει μὲν τὰς ἀποδοχὰς τῶν ὑπαλλήλων τούτων, δέον ὅμως νὰ λαμβάνῃ ταύτας ἐκ τοῦ ἐν Ἀθήναις ἑδρεύοντος γενικοῦ Ταμείου Ἀγροφυλακῆς) τὰ δὲ ἕτερα ⅖, ἤτοι δραχμ. 3.200.000.000, θὰ περιέλθουν εἰς τὸ Γενικὸν Ταμεῖον Ἀγροφυλακῆς πρὸς ἀντιμετώπισιν ὑπ’ αὐτοῦ τῶν λοιπῶν διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τούτους δαπανῶν, ἤτοι ὁδοιπορικῶν ἐξόδων πρὸς ἐκτέλεσιν ὑπηρεσίας, ἐξόδων μεταθέσεως, ἐνοικίων κλπ. ἐξόδων λειτουργίας γραφείων, νοσηλείων κλπ. V. Μέτρα περιστολῆς τῆς κατὰ στρέμμα ἀμέσου εἰσφορᾶς. Παρ’ ὅλον ὅτι ἡ διὰ τὴν Ἀγροφυλακὴν φορολογία ὡς αὕτη ἀναλύεται ἀνωτέρω, ἰσοδυναμεῖ μόνον πρὸς 1,18% τῆς ἀξίας τῆς ἐτησίας γεωργικῆς παραγωγῆς τῆς Χώρας (ὑπολογιζομένης εἰς 6 τρισεκ. δραχμ.) ἢ πρὸς δραχμ. 2.000 κατὰ στρέμμα καλλιεργουμένων κτημάτων, καὶ ἑπομένως ἡ φορολογία αὕτη κατ’ ἀρχὴν δὲν δύναται νὰ λογισθῇ ἐπαχθής ἐν τούτοις, λόγῳ τῶν κατὰ τῆς φορολογίας ταύτης ἐκδηλωθέντων παραπόνων, ἐξεδώσαμεν πρὸς τὰς ὑπηρεσίας τὴν ὑπ’ ἀριθμ. 18814)20–10–1951 ἐγκύκλιον διαταγήν μας, δι’ ἧς διετάξαμεν τὴν περιστολὴν τῶν δαπανῶν εἰς τὸ κατώτατον δυνατὸν ὅριον (κατάργησις θέσεων ἀγροφυλάκων μείωσις μισθολογίου κλπ.) καὶ κατ’ ἀκολουθίαν τούτου ἀνάλογον τῆς φορολογίας μείωσιν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΡΕΝΤΗΣ.

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Χ. Καραπιπέρη καὶ Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. Α. Γκελεστάθη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6772)3601)9–11–1951 ἐγγράφου ὑμῶν μετὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 34 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Χ. Καραπιπέρη καὶ Α. Γκελεστάθη σχετικῶς μὲ χορηγηθείσας ποσότητας σιδήρου καὶ τσιμέντου κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ κομισθεῖσα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ποσότης 2000 περίπου τόννων σιδήρου εἰς ράβδους μπετὸν ἀρμὲ ἐθεωρήθη σκόπιμον ὅπως διοχετευθῇ μέσῳ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου, ἵνα ἰδίᾳ καταστῇ δυνατὸν νὰ καλυφθῇ ταχέως μέρος τῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως. Ἐπὶ τούτῳ τῷ σκοπῷ τὸ Ὑπουργεῖον ἦρε πᾶσαν δέσμευσιν ἐπ’ αὐτῶν, οὐδαμῶς ἀναμιχθὲν εἰς τὴν διάθεσίν των, ἁπλῶς μόνον ἐξέδωκε τὰς ἐντολάς του πρὸς τὰς οἰκείας ἀγορανομικὰς ὑπηρεσίας ὅπως ὑποβάλλωνται αὐταῖς ἀναλυτικαὶ καταστάσεις διαθέσεως καὶ δηλώσεως περὶ τῆς τιμῆς διαθέσεως τούτου ἵνα, βάσει τῶν στοιχείων τούτων, ἀποτραπῇ ἡ κερδοσκοπικὴ μεταπώλησις ὑπὸ τῶν ἀγοραστῶν ἢ ἡ πώλησις τοῦ σιδήρου ὑπὸ τῶν εἰσαγωγέων εἰς ἀθεμίτους τιμάς. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ τσιμέντον ἐγχωρίου παραγωγῆς, τὸ Ὑπουργεῖον ἐν ὄψει τῆς ὀξείας καταστάσεως, ἥτις ἐδημιουργήθη ἐκ τῆς ἐλλείψεως τούτου εἰς τὴν ἀγοράν, προέβη εἰς δέσμευσιν 2870 τόννων οὓς διέθεσε δι’ Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων ὑπὲρ δημοσίων δημοτικῶν κοινωφελῶν ἢ ἰδιωτικῶν ἔργων καθ’ ἃ εἰδικώτερον εἰς τὰς συνημμένως τῇ παρούσῃ διαβιβαζομένας ὀνομαστικὰς καταστάσεις ἀναφέρεται. Ἐκ τῶν εἰς χεῖρας τῆς ὑπηρεσίας ὑπαρχόντων προσφάτων στοιχείων, μέχρι σήμερον ἐπραγματοποιήθη παρὰ τῶν Βιομηχανιῶν δυνάμει τῶν ἀνωτέρω ἀποφάσεων ἡ χορήγησις 1754¼ τόννων τσιμέντου εἰς τοὺς δικαιούχους, παρέμειναν δὲ ἀνεκτέλεστοι ἀποφάσεις ἀντιστοιχοῦσαι εἰς 1115¾ τόννους. Πρὸς χρησιμοποίησιν τοῦ παραληφθέντος τσιμέντου ὑπὸ τῶν δικαιούχων διὰ τὸν σκοπὸν δι’ ὃν ἐχορηγήθη, εἰδοποιεῖτο εἰς ἑκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν ἡ οἰκεία ἀγορανομικὴ ὑπηρεσία, μέχρι τοῦδε δὲ δὲν ἐγνώσθη ἡμῖν περίπτωσις διαφόρου χρησιμοποιήσεως τοῦ παραληφθέντος τσιμέντου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ.

Ὁ κ. Α. Σακελλαρίου (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τῆς γραμματείας τοῦ Πολεμικοῦ Συμβουλίου». 2) «Περὶ μονιμοποιήσεως ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν ἐν τῷ Πεζικῷ ἐξελθόντων τοῦ Κέντρου Ἐκπαιδεύσεως Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν Κερκύρας» καὶ 3) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 968)49 Α. Ν. «περὶ ἀνασυγκροτήσεως τῆς Γ.Υ.Σ.». Ὁ κ. Ι. Μιχαὴλ (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1145)16–10–1951 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ τρόπου ἀντικαταστάσεως Συνοδικῶν Συνέδρων». Οἱ κ. κ. Π. Πολυχρονίδης (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου) καὶ Χ. Εὐελπίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1950]51 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορίου τέως Ἐφοδιασμοῦ–Διανομῶν, νομιμοποιήσεως δαπανῶν τινων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου ὡς καὶ τὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Εἰδικοῦ Λογαριασμοῦ «Κεφάλαια Διαχειρίσεως Κρατικῶν Ἐφοδίων» οἰκονομ. ἔτους 1951]52. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Ντεντιδάκης, Μ. Βολουδάκης, Κ. Μητσοτάκης, Ε. Κοθρῆς, Γ. Τσουδερός, Ε. Δασκαλάκης, Κ. Μαρῆς, Ι. Παπαμαστοράκης, Μ. Χλουβεράκης κ.ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἀποκαταστάσεως ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων τοῦ Ο.Λ.Π.». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ πληρώσεως τῆς θέσεως τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος διατάξεων» καὶ 2) «περὶ ἐκπαιδεύσεως Ἀνθυπασπιστῶν καὶ Ὑπαξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς». Ἐπίσης καταθέτει τὰς ἐκθέσεις πλειοψηφίας καὶ μειοψηφίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 1454] 50 «περὶ ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ Ν. Δ. 1306]1949 καὶ διὰ τοὺς ἀκολούθους τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως Κανονισμοῦ νοσηλείας καὶ περιθάλψεως τοῦ ἐκ φυματιώσεως πάσχοντος Προσωπικοῦ τῶν Σιδηροδρομικῶν Δικτύων Σ.Ε.Κ. καὶ Σ.Π.Α.Π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ράλλης, Α. Λαμπρόπουλος, Γ. Ξυνόπουλος, Γ. Μεταξᾶς, Α. Ἀηδονᾶς, Α. Κοκκέβης κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ ὀργανικῶν θέσεων Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς».

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ

ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ἀ. Καλαντζάκος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Οἰχαλίας, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Δημ. Ἔργων, σχετικῶς μὲ τὴν διάνοιξιν τῆς κοίτης τοῦ χειμάρρου Τσακώνας καὶ Ἀμφύτου.

§10Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ χείμαρροι Τσακώνας καὶ Ἀμφύτου τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας κατ’ ἔτος ἀφανίζουν μεγάλας ἐκτάσεις καὶ προξενοῦν ζημίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀνυπολόγιστοι διότι οἱ χείμαρροι ἐκτρέπονται τῆς κοίτης των καὶ καλύπτουν ἀναλόγους ἐκτάσεις. Ἡ παροῦσα Βουλὴ ἠσχολήθη ἐπανειλημμένως μὲ τὰς καταστροφὰς τὰς ὁποίας προξενοῦν οἱ ποταμοὶ καὶ οἱ χείμαρροι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντῶν εἰς τὰς ἀναφορὰς τὰς ἀναφερομένας εἰς τὴν διαρρύθμισιν τῆς κοίτης τῶν χειμάρρων ἀπήντησεν, ὅτι τὰ ἔργα αὐτὰ ἀνήκουν εἰς τὴν κατωτάτην κατηγορίαν τῶν ἔργων καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχουν πιστώσεις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῶν. Νομίζω, ὅτι μεγαλυτέρα καταστροφὴ ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἐπιφέρουν οἱ χείμαρροι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, διότι καθ’ ἑκάστην βλέπουν τὰς καλλιεργημένας ἐκτάσεις των νὰ καταστρέφωνται καλυπτόμεναι ὑπὸ τῶν ὑδάτων. Συνεπῶς ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἔχει ἰδίαν ἀντίληψιν τῆς ἐπαρχιακῆς ζωῆς, καὶ ὁ ὁποῖος θὰ ἀντελήφθη ὅτι αἱ καταστροφαὶ τῶν χειμάρρων εἶναι ἀνυπολόγιστοι, θὰ πρέπει νὰ φροντίσῃ νὰ γίνουν αἱ ἀναγκαῖαι διαρρυθμίσεις τῆς κοίτης τῶν χειμάρρων, οἱ ὁποῖοι ἀπειλοῦν μεγάλας ἐκτάσεις εἰς Ἄνω Μεσσηνίαν. Ἀναφέρεται ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας, ὅτι ἀνετέθη εἰς μίαν Ἀμερικανικὴν Ἑταιρείαν ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων αὐτῶν καὶ ὅτι θὰ γίνουν μελέται. Εἶναι ἄγνωστον, ὅμως, ἐὰν θὰ γίνουν αἱ μελέται αὐταὶ καὶ ἂν θὰ πραγματοποιηθοῦν τὰ ὡς ἄνω ἔργα καὶ ἐὰν θὰ διατεθοῦν αἱ ἀναγκαῖαι πρὸς τοῦτο πιστώσεις, δεδομένου, ὅτι πρὸ ἡμερῶν διὰ τὰ ἔργα τῆς Θεσσαλίας ἐπῆλθε περικοπὴ τῶν πιστώσεων κατὰ 40 ἕως 45%. Ὁ κ. Ὑπουργός, τὸν ὁποῖον χαρακτηρίζει ἡ πρακτικότης, πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ παρασυρθῇ ἀπὸ τὰ μεγαλεπήβολα σχέδια καὶ ὅτι θὰ φροντίσῃ διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ἀναγκαίων πιστώσεων, οὕτως ὥστε νὰ καταστῇ δυνατή, τοὐλάχιστον, ἡ διάνοιξις τῆς κοίτης τῶν χειμάρρων ποὺ ἀπειλοῦν μεγάλας καὶ ἐξαιρετικῶς γονίμους ἐκτάσεις τῆς περιοχῆς τῆς Ἄνω Μεσσηνίας.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σχινᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§12Α. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γεγονός, ὅτι ὅλοι οἱ Νομοὶ τοῦ Κράτους καταστρέφονται πραγματικῶς ἀπὸ τοὺς χειμάρρους. Τὸ γεγονὸς ὅμως καὶ ἡ μορφὴ τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ὁ ὡς ἄνω Νομὸς ἐκ τῆς ἐκχειλίσεως τῶν χειμάρρων εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ μὴ δύναται κανεὶς νὰ δώσῃ τὴν πραγματικὴν εἰκόνα τῶν καταστροφῶν, αἱ ὁποῖαι προκαλοῦνται εἰς τὴν ὡς ἄνω περιφέρειαν. Εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖον νὰ ληφθοῦν ὁπωσδήποτε τὰ ἀνάλογα μέτρα παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων, διὰ νὰ γίνουν μερικὰ ἔργα, ἔστω καὶ ὑπὸ μορφὴν προχειρότητος, ὥστε νὰ σταματήσῃ τὸ κακόν. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, θὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως τοὺς δύο αὐτοὺς χειμάρρους Τσακώνα καὶ Ἀμφύτου καὶ θὰ λάβῃ, ὅ,τι μέτρα εἶναι δυνατόν, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν περιοχὴν αὐτήν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§14Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τοὺς προλαλήσαντας κ.κ. συναδέλφους καὶ ἐπικαλοῦμαι τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, διὰ τὴν ταχυτέραν διαρρύθμισιν τῆς κοίτης τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος χειμάρρων.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§16Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἶναι γνωστὸν κ. Πρόεδρε, ὅτι καὶ εἰς τὴν προηγουμένην σύνοδον τῆς Βουλῆς ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ἐκπόνησιν τῆς σχετικῆς μελέτης ἵνα καταστῇ δυνατὴ τὸ ταχύτερον ἡ ἔναρξις τῆς διαρρυθμίσεως τῆς κοίτης τῶν περὶ ὧν πρόκειται χειμάρρων, οἱ ὁποῖοι ἐπιφέρουν, ὡς εἶπον καὶ οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, ζημίας εἰς τὴν παραγωγήν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§18Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Θὰ ἤθελον, κ. Πρόεδρε, μετὰ τὰ ὅσα εἶπον οἱ κ. κ. συνάδελφοι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ τονίσω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναμείνῃ τις νὰ ἐκπονηθῇ ἡ μελέτη, ὡς ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ κατόπιν νὰ ἐξευρεθῇ ὁ τρόπος τῆς ἐξασφαλίσεως τῶν πιστώσεων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων. Ἐν προκειμένῳ ὅμως ἡ ἀναφορά, ἡ ὁποία συζητεῖται, δὲν ἀφορᾶ τὸ θέμα τοῦτο. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὅπως ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα τῶν περὶ ὧν πρόκειται χειμάρρων, ἔστω καὶ διὰ προχείρων ἔργων, διὰ νὰ μὴ κατακλυσθοῦν καὶ πάλιν αἱ ἐκτάσεις αὐταὶ μὲ νερά, ὅπως συνέβη πρὸ δεκαπενθημέρου ποὺ ἐπλημμύρισαν. Οἱ πλημμυροπαθεῖς ζητοῦν νὰ ληφθοῦν ὡρισμένα ἄμεσα μέτρα διὰ νὰ ἀποτραποῦν αἱ τεράστιαι ζημίαι, αἱ ὁποῖαι ἐπέρχονται ἐκ τῶν πλημμυρῶν λόγῳ τοῦ χειμῶνος. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὅπως, ἀνεξαρτήτως τῆς ριζικῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ ὅλου θέματος τῶν ἀντιπλημμυρικῶν καὶ ἀρδευτικῶν ἔργων τῆς Μεσσηνιακῆς πεδιάδος, ἀντιμετωπίσῃ ἀμέσως τὸ εἰδικώτερον ζήτημα τῆς ἀποτροπῆς τῶν μελλοντικῶν πλημμυρῶν, αἵτινες προκαλοῦν τεραστίας κατ’ ἔτος ζημίας.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἔχει τὸν λόγον.

§20Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων). Ὡς γνωστόν, κύριοι βουλευταί, δὲν χρηματοδοτεῖται κανένα ἔργον ἐὰν δὲν γίνῃ ὁριστικὴ μελέτη καὶ δὲν ἐγκριθῇ ὑπ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν γνώμην ἐν προκειμένῳ. Ἡ διαρρύθμισις τοῦ χειμάρου Τσάκωνα, περιλαμβάνεται εἰς τὴν μελέτην τὴν ὁποίαν ἔκαμε ἡ Ἑταιρεία Σνάπελ, τῆς ὁποίας ἡ μελέτη πρέπει νὰ παραδοθῇ στὶς 27 Μαΐου 1952. Πρὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χρηματοδοτηθῇ ἡ διαρρύθμισις τοῦ χειμάρρου αὐτοῦ διὰ σοβαρῶν ἔργων. Τὸ ὅτι περιελήφθη εἰς τὰς μελέτας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἀνετέθησαν εἰς τὴν Ἑταιρίαν Σνάπελ, αὐτὸ εἶναι εὐνοϊκὸν σημεῖον, διότι ὑπάρχει μεγάλη πιθανότης αὐτὴ ἡ μελέτη νὰ ἐκτελεσθῇ. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων αὐτὰς τὰς ἡμέρας καταβάλλει ἀπεγνωσμένας προσπαθείας, νὰ μὴ περικοποῦν αἱ πιστώσεις αἱ ὁποῖαι ἐνεγράφησαν τὸν παρελθόντα Ἰούνιον. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, κύριε συνάδελφε, ὅτι δὲν ὑπάρχει Νομὸς τοῦ Κράτους εἰς τὸν ὁποῖον νὰ μὴ ὑπάρχουν χείμαρροι, οἱ ὁποῖοι νὰ μὴ ἐπιφέρουν καταστροφὰς καὶ ὅτι πιστώσεις εἰδικῶς πρὸς τοῦτο δὲν ὑπάρχουν. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Λυκουρέζου, διὰ τὴν πρόχειρον διαρρύθμισιν, θὰ καταβάλω καὶ πάλιν προσπαθείας μήπως ἐκ τῶν ψυχίων τῶν πιστώσεων εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθῇ ἓν ποσόν, διὰ τὴν προσωρινὴν ἔστω διαρρύθμισιν τοῦ χειμάρρου. Κύριοι συνάδελφοι, εὐτυχέστερος ἀπὸ ὅλους θὰ ἦτο ὁ Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἐὰν εἶχε τὰς πιστώσεις διὰ νὰ κάμῃ τὰ ἀναγκαῖα ἔργα. Δυστυχῶς πρὸς τὸ παρὸν δὲν ὑπάρχουν πιστώσεις, αὐτὴν δὲ τὴν στιγμὴν ἔχουν σταματήσει τὰ πάντα. Ἂς ἀναμείνωμεν νὰ παρέλθῃ καὶ αὐτὸς ὁ μὴν καὶ ἴσως ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου νὰ εἴμεθα εἰς καλλιτέραν θέσιν νὰ ἐκτελέσωμεν μερικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπείγοντα.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων, ἵνα πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν πότε καὶ ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐν Μεσσηνίᾳ ὁδικῶν συγκοινωνιῶν.

§22Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι εἶναι περιωρισμέναι αἱ πιστώσεις καὶ ὀλίγα τὰ οἰκονομικὰ μέσα τὰ ὁποῖα διαθέτει σήμερον τὸ Κράτος, διὰ δημόσια ἔργα. Ἀλλὰ θὰ παρεκάλουν τὸν Ἀξιότιμον κ, Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως τὸ θέμα τῶν ὁδικῶν συγκοινωνιῶν τῆς Μεσσηνίας, ὄχι διότι νομίζω ὅτι ἡ Μεσσηνία ἔχει κανένα προνόμιον ἔναντι ἄλλων περιφερειῶν τοῦ Κράτους, ἀλλὰ διότι τὸ μόνον προνόμοιον τὸ ὁποῖον ἔχει εἶναι τὸ θλιβερὸν προνόμιον νὰ εἶναι τελείως ἐγκαταλελειμμένη. Αἱ ὁδικαὶ συγκοινωνίαι τῆς Μεσσηνίας, κύριοι βουλευταί, εὑρίσκονται εἰς ἀξιοθρήνητον κατάστασιν. Ἀπὸ τῆς προπολεμικῆς ἐποχῆς καὶ μέχρι σήμερον οὐδὲν ἀπολύτως ἔργον, οὐδὲ κἂν συντηρήσεως τῆς ἐπαρχιακῆς ἢ Ἐθνικῆς ὁδοποιΐας τῆς Μεσσηνίας ἐγένετο. Ἀπὸ κατάστασιν τὴν ὁποίαν ἔχω εἰς χεῖρας μου, περιλαμβάνουσαν ὅλας τὰς ὁδικὰς συγκοινωνίας τῆς Μεσσηνίας, σημειώνω ὅτι, κατὰ τὸν χαρακτηρισμὸν τῆς δημοσίας ὑπηρεσίας 279 χιλιόμετα Ἐθνικῆς ὁδοποιΐας εἶναι εἰς κατάστασιν ὄχι καλὴν μέχρι μετρίας, 194 χιλιόμετρα τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας εἶναι ἐπίσης εἰς κατάστασιν ὄχι καλὴν μέχρι μετρίας. Δηλαδὴ ἡ Μεσσηνία σήμερον μίαν καὶ μόνην ὁδὸν ἔχει: τὴν Ἐθνικὴν ὁδὸν ἡ ὁποία συνδέει τὰς Καλάμας μὲ τὴν Τρίπολιν καὶ ἡ ὁποία μόλις κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐτελείωσε. Ὅλαι αἱ ἄλλαι ὁδικαὶ συγκοινωνίαι εἶναι εἰς ἀθλίαν κατάστασιν καὶ τοῦτο ἀποβαίνει πρὸς σοβαρωτάτην ζημίαν καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Διότι, καθὼς γνωρίζετε, ἡ Μεσσηνία εἶναι ἕνας εὔφορος τόπος, ἕνας τόπος ὁ ὁποῖος προσφέρει πολλὰ εἰς τὴν Ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ ἡ μεταφορὰ τῶν προϊόντων λόγῳ τῆς ἐλεεινῆς καταστάσεως τῶν ὁδῶν δυσχεραίνεται σημαντικώτατα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο. Δὲν ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί, καὶ πιστεύσατέ με, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ὑπερβολῆς, γέφυρα ἡ ὁποία νὰ εἶναι ἐν τάξει εἰς τὴν Μεσσηνίαν. Αἱ πλεῖσται τῶν γεφυρῶν εἶναι κατεστραμμέναι καὶ ἡ συγκοινωνία διεξάγεται διὰ τῆς κοίτης τοῦ ποταμοῦ. Τὸν χειμῶνα ὅμως εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐπικοινωνία. Ἐπαρχίαι ὁλόκληροι ἀποκλείονται. Χαρακτηριστικῶς καὶ ἐνδεικτικῶς ἀναφέρω τὴν γέφυραν τοῦ Παμίσου ἡ ὁποία συνδέει τὰς Καλάμας μὲ τὴν Μεσσήνην καὶ τὰς ἄλλας ἐπαρχίας. Παραμένουν γέφυραι κατεστραμμέναι ἀπὸ τοῦ 1944. Εἶναι ἡ γέφυρα τῆς Βελίκας, ἡ ὁποία συνδέει τὰς Καλάμας μὲ τὴν Ἐπαρχίαν Πυλίας. Ἡ γέφυρα αὐτὴ ἦτο ἐπὶ 4 ἔτη κατεστραμμένη. Ἀπὸ διετίας ἤδη κατασκευάζεται χωρὶς ἀκόμη νὰ περατωθῇ. Εἶναι ἡ γέφυρα τῆς Βαλύρας, ἡ ὁποία εἶναι ἐπίσης κατεστραμμένη. Δὲν πρόκειται περὶ μικρῶν γεφυρῶν, ἀλλὰ περὶ γεφυρῶν αἱ ὁποῖαι συνδέουν μεταξὺ των ἐπαρχίας καὶ μεγάλα κέντρα παραγωγῆς τοῦ Νομοῦ Μεσσηνίας. Εἶναι ἡ γέφυρα τοῦ Ριζομύλου, τοῦ Κοράκου, τὰς ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς διότι δὲν εἶναι αἱ μόναι. Ὅλαι εἶναι κατεστραμμέναι καὶ ἡ συγκοινωνία διεξάγεται, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τῆς κοίτης τοῦ ποταμοῦ, δηλαδὴ ἀφ’ ἧς ἀρχίσῃ ἡ περίοδος τῶν βροχῶν, ἡ συγκοινωνία μεταξὺ τῶν ἐπαρχιῶν τῆς Μεσσηνίας διακόπτεται. Αὐτὴ ἡ κατάστασις, κύριε Ὑπουργέ, ὑφίσταται ἀπὸ 5ετίας καὶ παρ’ ὅλην τὴν ἔλλειψιν μέσων καὶ πιστώσεων, πρέπει νὰ εὑρεθῇ ὁ τρόπος διὰ νὰ ὑπάρξῃ κάποια σχετικὴ καὶ στοιχειωδῶς ἀνθρωπίνη συγκοινωνία.

§23Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργὸς Δημ. Ἔργων). Τὴν κατάστασιν τῶν ὁδῶν τὴν γνωρίζω. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Μεσσηνίαν, ἔχω νὰ σᾶς δώσω τὰς κάτωθι πληροφορίας, τὰς ὁποίας μοῦ ἔδωσαν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὁδὸν Καλαμῶν–Τριπόλεως, αὕτη σχεδὸν ἔχει περαιωθῆ. Διὰ τὴν γέφυραν τῆς Μελίκας, καὶ αὐτὴ ἔχει περαιωθῆ καὶ δὲν ὑπολείπονται παρὰ νὰ συμπληρωθοῦν αἱ προσβάσεις. «Ἡ γέφυρα....... (ἀναγινώσκει)..........» Διὰ τὸ ὑπόλοιπον ὁδικὸν δίκτυον χορηγοῦνται μηνιαίως 40.000.000 διὰ τὴν στοιχειώδη συντήρησιν. «Εἰς τὸ... (ἀναγινώσκει)..........». Αὐτὰ εἶχον, κύριοι συνάδελφοι, ν’ ἀπαντήσω. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι τὴν ἀγωνία σας τὴν συμμερίζομαι καὶ ἐγὼ καὶ καταβάλλω κάθε προσπάθειαν νὰ δοθοῦν πιστώσεις. Ὅταν δοθοῦν πιστώσεις ἐντὸς τῶν γενικῶν δυνατοτήτων τοῦ Κράτους, θὰ γίνῃ ἡ συντήρησις τῶν ὁδῶν ὄχι μόνον τῆς Μεσσηνίας, ἀλλ’ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος.

§24Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Αἱ πλεῖσται τῶν γεφυρῶν τὰς ὁποίας ἀνεφέρατε κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γέφυραι ἐπὶ τῶν ὁδῶν Καλαμῶν–Τριπόλεως, αἱ ὁποῖαι, ὡς πρὸ ὀλίγου εἶπον, μὲ μεγάλην καθυστέρησιν ἐπεσκευάσθησαν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Πρόκειται περὶ τῶν ἄλλων γεφυρῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι καὶ αὐταὶ σοβαρᾶς σημασίας, διότι συνδέουν τὰς ἐπαρχίας τῆς Μεσσηνίας μὲ τὴν Πρωτεύουσαν, τὰς Καλάμας καὶ μεταξύ των. Περὶ αὐτῶν ἡ ἁπλῆ ὑπόσχεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸν Μεσσηνιακὸν λαόν, ὁ ὁποῖος πνίγεται μέσα εἰς τὶς κοῖτες τῶν ποταμῶν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων, σχετικῶς μὲ τὴν ἀθλίαν κατάστασιν τῆς ὁδοῦ Μεσσήνης–Ἀβραμιοῦ–Στρέφι–Ἀριστοτέλους.

§26Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἡ ὁδὸς αὕτη, κύριε Πρόεδρε, εὑρίσκεται εἰς ἀθλίαν κατάστασιν καὶ συνεπείᾳ τούτου καθίσταται προβληματικὴ ἡ ἀγροτικὴ συγκοινωνία. Ἐπ’ αὐτῆς εἶναι καὶ μία μεγάλη γέφυρα ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐπισκευασθῇ. Ἐπειδὴ ἡ ἀνωτέρω ὁδὸς εἶναι ζωτικῆς σημασίας, διὰ τοῦτο, κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ ὅπως ληφθοῦν τὰ ἀναγκαῖα μέτρα, ἵνα καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐπισκευασθῇ καὶ αὐτή. Ἐπληροφορήθην ὅτι πρὸ μηνὸς ἐστάλη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ εἰδικὸς μηχανικὸς ἐξ Ἀθηνῶν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἐπιδείξῃ ἰδιαιτέραν μέριμναν διὰ τὴν χορήγησιν τῶν ἀπαραιτήτων πιστώσεων, διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῆς γεφύρας καὶ τοῦ τμήματος τῆς ὁδοῦ τὸ ὁποῖον χρειάζεται νὰ ἐπισκευασθῇ, διότι εὑρίσκεται εἰς ἀπελπιστικὴν κατάστασιν. Καὶ πάλιν παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα ζητήματα τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴν Μεσσηνίαν νὰ λάβῃ καὶ αὐτὸ ὑπ’ ὄψει του, διότι εἶναι πράγματι ἀδιάβατος ὁ δρόμος.

§27Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργὸς Δημ. Ἔργων). Εἶναι ἀξιέπαινος ἡ μέριμνα τῶν ἀντιπροσώπων τῆς Μεσσηνίας διὰ τὰς ὁδοὺς τῆς Μεσσηνίας καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι τὴν αὐτὴν μέριμναν θὰ δείχνουν καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἄλλων περιφερειῶν. Εἰς τὸν κ. Λαντζούνην ἔχω νὰ ἀπαντήσω τὰ ἑξῆς: ὅτι ἡ ὁδὸς αὐτὴ εἶναι ἐπαρχιακὴ ὁδὸς καὶ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἐπισκευή της ἀπὸ τὸ ἐπαρχιακὸν ταμεῖον. Τὸ Ὑπουργεῖον δίδει κατὰ μῆνα ἕνα ποσὸν διὰ τὰ τεχνικὰ ἔργα. Ἐχορήγησεν ἤδη 50.000.000 διὰ τὴν ἐπισκευὴν αὐτῆς τῆς ὁδοῦ. Πρόκειται περὶ ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ προσθέσω διὰ τὸ θέμα τοῦτο.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφορὰς

καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, περὶ προτάξεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30 ἐπερωτήσεως τῶν κ. κ. Γ. Μεταξᾶ καὶ Σ. Λιβαδᾶ, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Συγκοινωνιῶν, περὶ μὴ χορηγήσεως ἀδειῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων Κεφαλληνίας. (Ἀναγιγνώσκονται τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν οἵτινες καὶ εὑρίσκονται παρόντες).

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν εἰρημένην πρότασιν; Οἱ παραδεχόμενοι ταύτην παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν κ. κ. βουλευτῶν).

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπομένως ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις, ὅπως προταχθῇ ἡ συζήτησις τῆς ὡς ἄνω ἐπερωτήσεως μετὰ τὰς ἤδη προταχθείσας. Ὡσαύτως ὑπεβλήθη ἑτέρα πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, δι’ ἧς ζητεῖται ἡ πρόταξις τῶν ὑπ’ ἀριθμῶν 34 καὶ 48 ἐπερωτήσεων τῶν κ. κ. Θ. Σαράντη καὶ Θ. Ταμβακᾶ, ἀπευθυνομένων πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης. (Ἀναγιγνώσκονται τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν οἵτινες καὶ εὑρίσκονται παρόντες).

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν πρότασιν αὐτήν; Οἱ μὴ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν αὐτὴν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι ἐκ τῶν κ. κ. βουλευτῶν).

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις, περὶ προτάξεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ὡς ἄνω δύο ἐπερωτήσεων, μετὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἤδη προταχθεισῶν. Ἐπίσης ὑπεβλήθη ἑτέρα πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, δι’ ἧς ζητεῖται κατὰ τὸ ἄρθρον 51 ἐδάφ. δʹ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ὅπως γενικευθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Ράλλη, ἐπὶ τοῦ σίτου καὶ τοῦ ἄρτου. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ράλλη περὶ τοῦ σίτου καὶ τοῦ ἄρτου;

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης. Ὁ κ. Γ. Ράλλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τοῦ σίτου καὶ τοῦ δελτίου ἄρτου.

§35Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀλίγον πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως σήμερον ἔλαβον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς μου μίαν ἔγγραφον ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου. Λυποῦμαι ὅτι ἡ ἀπάντησις αὕτη δὲν ὑπῆρξεν ἀπάντησις εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου, ἀλλὰ τοὐναντίον διηυκρίνησεν ἕνα λυπηρὸν σημεῖον, ὅτι δηλαδὴ αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ ὁ προϊστάμενος των κ. Ὑπουργός, ἀγνοοῦν ὡρισμένα ζωτικώτατα διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν θέματα. Θὰ σᾶς ἀναπτύξω αὐτὰ τὰ θέματα ἐν συνεχείᾳ ἀλλὰ διὰ νὰ ἔχετε μίαν μικρὰν ἰδέαν τῆς ἀγνοίας ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, θὰ σᾶς ἀναφέρω τὰ ἑξῆς: Μοῦ ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐγγράφως καὶ μοῦ λέγει, ὅτι διανέμομεν τὸν ἄρτον διὰ τοῦ δελτίου, διὰ νὰ ἔχωμεν ἑνιαίαν τιμὴν ἄρτου εἰς ὅλην τὴν χώραν. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀγνοεῖ μήπως ὅτι ὁ ἄρτος τοῦ δελτίου εἰς τὰς Ἀθήνας διατιμᾶται πρὸς 2.400 δραχ. κατ’ ὀκᾶν ἐνῷ εἰς τὰς Πάτρας τιμᾶται πρὸς 3.000 δραχμὰς καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην πρὸς 3.100 κατ’ ὀκᾶν. Καὶ τότε ποία πολιτικὴ διανομῆς ἄρτου ἑνιαίας τιμῆς ὑπάρχει; Ἀφοῦ βλέπομεν ὅτι εἰς τὰς τρεῖς αὐτὰς μεγάλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὰ τρία κυριώτερα κέντρα καταναλώσεως ἄρτου διὰ δελτίου, ὑπάρχουν τρεῖς διαφορετικαὶ τιμαί, αἵτινες δὲν θὰ ὑπῆρχον ἐὰν δὲν ὑπῆρχε καὶ τὸ δελτίον τοῦ ἄρτου; Καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχει αὕτη δύο σκέλη. Διὰ τοῦ ἑνὸς σκέλους ἐλέγχω τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἀναλαβοῦσα τὴν ἀγορὰν τῶν φορτίων σίτου ἐξωτερικοῦ καὶ τὴν διανομὴν των ἐδῶ, πρὸς παρασκευὴν ἄρτου δελτίου, φέρει εἰς πέρας τὸ ἔργον τοῦτο κατὰ τρόπον ἀσύμφορον καὶ ἐπιβλαβῆ. Καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω ὡρισμένα παραδείγματα: Ἔφθασαν ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς πάμπολα φορτία ξενικοῦ σίτου. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τρία συγκεκριμένα ἀτμόπλοια, τὸ Ἔξπορτ τὸ ὁποῖον ἔφθασε τὰ μέσα τοῦ Ἰουλίου, τὴν Νίκην τοῦ Ἀτλαντικοῦ τὸ ὁποῖον ἔφθασε τὰς τελευταίας ἡμέρας τοῦ Ἰουλίου καὶ τὸ ἀτμόπλοιον Nigel τὸ ὁποῖον ἔφθασεν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, εἰς τὰς 8 ἢ 9)11)51. Αὐτὰ τὰ ἀτμόπλοια εἶχον φορτίον σίτου 5.000 τόννων κατὰ μέσον ὅρον ἕκαστον. Καὶ ὁ σῖτος αὐτὸς ἦτο ἀναμένος, εἶχε δηλαδὴ θερμοκρασίαν ἀνωτέραν τῆς κανονικῆς, μέχρι σημείου ὥστε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου εἰς τὴν ἔγγραφον ἀπάντησίν του πρὸς ἐμὲ νὰ λέγῃ, ὅτι τὸ τελευταῖον ἀτμόπλοιον τῶν 5.000 τόννων ἐκόμισε σῖτον θερμοκρασίας 40% ἀνωτέρας τῆς κανονικῆς. Ἡ κανονικὴ θερμοκρασία εἶναι ἡ θερμοκρασία τῆς ἀτμοσφαίρας. Ἠρώτησα τὴν Κυβέρνησιν διατί ἐδέχθη αὐτὰ τὰ φορτία τοῦ βεβλαμένου σίτου καὶ μοῦ ἀπήντησεν,: δὲν ἔχομεν δικαίωμα νά μὴ τὰ παραλάβωμεν. Ἡμεῖς, διαπιστοῦντες κατὰ τὴν ἄφιξιν τὴν ὑψηλὴν θερμοκρασίαν, κάνομεν τὰς παρατηρήσεις μας εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν καὶ λαμβάνομεν ὅλα τὰ δυνατὰ μέτρα διὰ νὰ κατέλθῃ ἡ θερμοκρασία. Καὶ προσθέτει, γνωρίζομεν ὅμως ἡμεῖς, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀφιχθοῦν φορτία σίτου μὲ ὑψηλὴν θερμοκρασίαν καὶ ληφθοῦν κατόπιν ὅλα τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ νὰ ὑποχωρήσῃ ἡ θερμοκρασία αὐτῶν εἰς τὴν κανονικήν, τότε ὁ σῖτος οὐδεμίαν ἀλλοίωσιν ὑφίσταται καὶ τὰ ἐξ αὐτοῦ παρασκευαζόμενα ἄλευρα εἶναι πρώτης ποιότητος καὶ ὄχι ὡς λέγετε σεῖς, ἐγὼ δηλαδή, κακῆς ποιότητος. Καὶ ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου ὅτι ἀγνοεῖ καὶ ὁ ἴδιος καὶ αἱ ὑπηρεσίαι του ἕνα σοβαρώτατον θέμα, ὅτι ὁ σῖτος αὐτὸς ὁ ὑπερθερμανθείς, ἀπώλεσε λόγῳ ἀκριβῶς τῆς μεγάλης θερμοκρασίας μικρὸν ἢ μεγάλο μέρος πολυτίμων συστατικῶν του καὶ ὅτι εἶναι φυσικῶς ἀδύνατον νὰ ἐπανακτήσῃ τὰ συστατικὰ ταῦτα ἔστω καὶ ἄν ἐπιτευχθῇ διὰ τοῦ ἀερισμοῦ ἡ πτῶσις τῆς θερμοκρασίας. Βεβαίως ὁ ἀερισμὸς εἶναι ἀναγκαῖος, ἀλλ’ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα μόνον τὴν πρόληψιν μελλοντικῶν ἀλλοιώσεων καὶ οὐδὲν πέραν τούτου. Συνεπῶς εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἐξ ὑπαιτιότητος τοῦ Κράτους καὶ μόνον ὁ Ἕλλην καταναλωτὴς ἠναγκάσθη κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθὸν νὰ ἀγοράσῃ ἄρτον μὲ μειωμένα θρεπτικὰ συστατικὰ καὶ πάντα τὰ ὑποστηριζόμενα ὑπὸ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ, εἶναι ἁπλῶς καὶ μόνον ἀποτυχημένη προσπάθεια δικαιολογίας. Κάμνομεν τὰς παρατηρήσεις μας εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, προσθέτει τὸ Ὑπουργεῖον, δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ὑπεύθυνοι διότι ἔφθασεν ἐδῶ σῖτος ἀναμμένος, δὲν ἀγοράζομεν ἡμεῖς τὸν σῖτον, τὸν ἀγοράζει τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Ἀλλ’ ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐλέγχω τὴν Κυβέρνησιν διότι ἀφήνει νὰ ἀγοράζωνται φορτία σίτου ἐν ἀγνοίᾳ της, νὰ φθάνουν ἐδῶ ἀναμμένα καὶ ἀκόμη νὰ πληρώνῃ διὰ τὴν ἀγοράν των 2% ἐπὶ πλέον τῆς τιμῆς τοῦ σίτου. Μὴ νομίζετε δέ, ὅτι σῖτον ἀγοράζει μόνον ἡ Ἑλλάς. Ἀγοράζουν ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν ὅλα τὰ προστατευόμενα ὑπὸ τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ κράτη τῆς Εὐρώπης. Καὶ ἐνῷ ἡ Ἑλλάς, ποὺ ἐνίκησεν εἰς ὅλους τοὺς πολέμους, ποὺ ἐπολέμησε πέντε χρόνια περισσότερον τῶν ἄλλων, ποὺ ἐξακολουθεῖ καὶ σήμερον ἀκόμη νὰ δίδῃ τὸ αἷμα τῶν παιδιῶν της, ἀγοράζει σῖτον βεβλαμμένον καὶ πληρώνει καὶ 2% ἐπὶ πλέον τῆς τιμῆς. Ἡ Ἰταλία ἀγοράζει σῖτον πρώτης ποιότητος χωρὶς νὰ παραλάβῃ οὐδὲν φορτίον σίτου μὲ ὑψηλὴν θερμοκρασίαν. Ἀγοράζει καὶ ἡ Ἀγγλία κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, ἀλλὰ τὸ Κράτος ἐκεῖ ἔχει ἀναθέσει εἰς ἕνα ἀντιπρόσωπόν του τὴν ἐργασίαν ταύτην, ὅστις ἀγοράζει ἄνευ τῆς ἀναμίξεως οὐδενὸς ξένου καὶ ὅστις εἶναι μόνος ὑπεύθυνος ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεώς του. Ἡμεῖς ἐδῶ οὐδένα δυνάμεθα νὰ ἐλέγξωμεν. Ἐλέγχομεν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ μᾶς λέγει, ὅτι ὑπεύθυνοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τὸ ἀγοράζουν. Ἀλλ’ ὑπεύθυνον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον ποὺ δέχεται νὰ ἀγοράζουν τὸν σῖτον οἱ ἀνεύθυνοι ξένοι καὶ ὄχι ὑπεύθυνα κρατικὰ ὄργανα. Ἔπρεπε νὰ ἀγοράζῃ τὸν σῖτον ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις, ἢ ἔπρεπεν, ὅπερ καὶ ἀπείρως προτιμότερον, νὰ ἀναθέσῃ εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον τὴν ἐργασίαν αὐτήν, ὡς ἄλλωστε ἐγένετο καὶ πρὸ τοῦ πολέμου;

§36Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κ. συνάδελφε, νὰ κάμω μίαν διακοπήν. Ἔλαβα καὶ ἄλλοτε ἀφορμὴν νὰ ὁμιλήσω ἀπὸ τοῦ Βήματος σχετικῶς. Νομίζω, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀπομένει τὸ μόνον Κράτος τὸ ὁποῖον ἀγοράζει τὸν σῖτον ἀπὸ τὸ Κυβερνητικὸν Γραφεῖον τῆς Ἀμερικῆς, δηλαδὴ ἀπὸ ἕνα πολυτελὲς Γραφεῖον ἀπὸ τὸ ὁποῖον ὅλα τὰ ἄλλα Κράτη, ἅτινα λαμβάνουν δολλάρια ἀπὸ τὸ Σχέδιον Μάρσαλ, ἀπηγκιστρώθησαν. Καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐξεπλάγησαν καὶ οἱ Ἀμερικανοί, διότι ἡ Ἑλλὰς δὲν κατώρθωσε νὰ ἀπαγκιστρωθῇ καὶ εἶναι ἡ μόνη ἡ ὁποία καταβάλλει ἔξοδα λειτουργίας τοῦ Γραφείου αὐτοῦ. Ὅλα τὰ ἄλλα Κράτη ἔχουν ἀναθέσει εἰς ἄλλους τὴν ἀγορὰν τοῦ σίτου. Συνεπῶς, τὸ θέμα εἶναι ὅπως τὸ ἐθέσατε, πολὺ ὀρθῶς. Ἀλλὰ τὸ θέτω καὶ ἐγὼ διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, διότι ἐπὶ τέλους δὲν πρέπει ἐκ τῶν 17 κρατῶν τοῦ σχεδίου Μάρσαλ μόνη ἡ Ἑλλὰς νὰ ἀγοράζῃ κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν τὸν σῖτον ἐξ Ἀμερικῆς.

§37ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶπεν ὁ κ. Ράλλης ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐπιβαρύνεται μὲ ποσοστὸν 2% ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ σίτου. Ἠμπορεῖ νὰ μᾶς πῇ μὲ ποῖον ποσοστὸν ἐπιβαρύνονται ἡ Ἰταλία καὶ ἡ Ἀγγλία, αἱ ὁποῖαι εἰσάγουν τὸ σιτάρι διὰ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου;

§38Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἡ ἐπιβάρυνσις διὰ τὰ κράτη αὐτὰ εἶναι μηδέν. Ἀγοράζουν τὸν σῖτον δυνάμει μιᾶς διεθνοῦς συμβάσεως εἰς τὴν ἰδίαν τιμήν, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ἡ Ἀγγλία καὶ ἡ Ἰταλία δὲν πληρώνουν προμήθειαν, ἐνῷ ἡμεῖς πληρώνομεν προμήθειαν 2%, δικαιολογουμένην ὡς ἔξοδα διαχειρίσεως. Θὰ σᾶς εἴπω ἐν τέλει ποῖαι εἶναι αἱ ἐπιβαρύνσεις τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκ τῶν κονδυλίων αὐτῶν, διότι δὲν εἶναι μόνον τὸ 2%, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα τοιούτου εἴδους κονδύλια. Λυποῦμαι, ὅτι δέν εἶναι παρὼν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ διὰ νὰ τοῦ ὑποδείξω ἕνα μεγάλον τομέα εἰς τὸν ὁποῖον δύνανται νὰ γίνουν πλεῖσται ὅσαι οἰκονομίαι πρὸς ὄφελος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Μοῦ ἀπήντησε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ὅτι τὰ φορτία εἶναι μὲν ἀναμμένα, ἀλλ’ ἡ ἀποδοτικότης των εἶναι ἡ ἰδία. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου: Γνωρίζει τί ἔγινε μὲ τὸ φορτίον τοῦ ἀτμοπλοίου «Νίκη τοῦ Ἀτλαντικοῦ»; Γνωρίζει ὅτι τὸ φορτίον αὐτὸ ἐκ 5.070 τόννων, ἔφθασε τὴν 28 Ἰουλίου ἐφέτος καὶ ὅτι ἀκόμη δὲν ἔχει διατεθῆ ὁλόκληρος ἡ ποσότης αὕτη τοῦ σίτου; Ἠθέλησε τὸ Ὑπουργεῖον νὰ τὸ δώσῃ εἰς τοὺς μακαρονοποιοὺς πρὸς παρασκευὴν ζυμαρικῶν καὶ αὐτοὶ ἠρνήθησαν νὰ τὸ παραλάβουν, διότι ἡ ὀσμή του ἦτο τοιαύτη, ὥστε ἦτο ἀδύνατον ἐξ αὐτοῦ νὰ παρασκευασθοῦν μακαρόνια. Καὶ τὸ φορτίον αὐτὸ τοῦ σίτου δὲν διοχετεύθη βεβαίως εἰς τὴν θάλασσαν. Ἔγινεν ὅμως κάτι πλέον εὐφυές. Διοχετεύθη εἰς τὸν πληθυσμὸν ἀναμεμιγμένον μὲ σῖτον καλῆς ποιότητος. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου: Ἐὰν αὐτὴν τὴν πρᾶξιν τῆς προσμίξεως βεβλαμμένου σίτου, μὲ σῖτον καλῆς ποιότητος, τὴν εἶχε διαπράξει ἰδιώτης, δὲν θὰ ἐπενέβαινεν ὁ Εἰσαγγελεύς; Δὲν θὰ συνίστα ἡ πρᾶξις αὕτη τὸ ἀδίκημα τῆς ἀπάτης, διότι ἐν γνώσει παριστάνει τὰ ψευδῆ πράγματα ὡς ἀληθῆ; Αὐτὰ ἀπαντῶ εἰς τὴν ἔγγραφον ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου. Ὁ σῖτος αὐτὸς δὲν ἔχει τὴν ἀποδοτικότητα τοῦ ὑγιοῦς σίτου. Ἔχει μειωμένην ἀποδοτικότητα, δὲν γνωρίζω εἰς ποῖον ποσοστόν, ἠμπορεῖ νὰ ποικίλλῃ αὕτη, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ μείωσις εἶναι ἀναμφισβήτητος. Καὶ ἐνῷ κ. βουλευταί, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου διὰ τῆς ἐγγράφου ἀπαντήσεώς του μᾶς λέγει ὅτι αἱ ἀποθῆκαι τοῦ Πειραιῶς εἶναι πλήρεις σίτου, λέγει ὅτι ὑπῆρχον τὴν 30 Σεπτεμβρίου 33.000 τόννοι καὶ αἱ ἀνάγκαι τῆς ἀλευροβιομηχανίας Πειραιῶς μηνιαίως εἶναι 14.000 τόννοι, εἴδομεν τοῦτο τὸ περίεργον: νὰ ὑφίσταται ἔλλειψις ἄρτου ἐλευθέρας ἀγορᾶς, νὰ ἔχῃ φθάσει ἡ τιμή του, πρὸ 15 ἡμερῶν, εἰς τὴν τιμὴν τῶν δραχ. 3.600 κατ’ ὀκᾶν καὶ χθὲς καὶ προχθὲς νὰ μὴν ὑπάρχῃ ἄρτος οὔτε πρὸς 5.000 κατ’ ὀκᾶν. Εἶδα χθὲς εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου προτείνει νὰ διατεθοῦν εἰς τὴν κατανάλωσιν 3.000 τόννοι μηνιαίως διὰ τὴν παρασκευὴν ἄρτου τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Λέγω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι πλανᾶται ἐὰν νομίζῃ ὅτι μὲ αὐτοὺς τοὺς 3.000 τόννους μηνιαίως θὰ πέσῃ ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου ἐλευθέρας ἀγορᾶς μηνιαίως μεταξὺ 8–10 χιλιάδων τόννων καὶ ὅταν δώσωμεν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν μόνον τὸ τρίτον τῆς ποσότητος αὐτῆς, εἶναι ἡλίου φαεινότερον ὅτι ἡ μαύρη ἀγορὰ τοῦ ἄρτου, θὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ μετὰ τὴν διάθεσιν τῆς ποσότητος ταύτης. Ἐὰν θέλετε νὰ δώσητε εἰς τὸν ἐργαζόμενον κόσμον ἄρτον μὲ τὴν διατίμησιν, δώσατε 10.000 τόννους μηνιαίως εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ἐφ’ ὅσον αἱ ἀποθῆκαι σας εἶναι πλήρεις. Ἐὰν μάλιστα εἴπητε, ὅτι δίδετε ἀπεριορίστως, θὰ ἴδητε ὅτι ὁ ἄρτος θὰ πωλῆται ἐλευθέρως πρὸς 3.200 δρχ. καὶ ἴσως, εἰς τὴν αὐτὴν σχεδὸν τιμὴν νὰ ἔχωμεν καὶ ἄρτον λευκόν, ὅπως ἔγινε πέρυσι. Ὅταν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων δύο μῆνας ἐλευθέρως εἰς τὴν ἀγορὰν φορτία κρατικοῦ σίτου πρὸς 2.500 δρχ. τὴν ὀκᾶν, ἐπωλεῖτο ὁ λευκὸς ἄρτος πρὸς 3.200 δρχ. ἐνῷ σήμερον ἡ διατίμησις τοῦ μαύρου, τοῦ πιτυρούχου εἶναι 3.200. Ὑπάρχουν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς χεῖρας ὡρισμένων ἐλαχίστων ἀνθρώπων, μεγάλαι ποσότητες σίτου. Δὲν λέγω ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ ἐλήφθη διὰ νὰ ὠφεληθοῦν αὐτοὶ οἱ ὀλίγοι. Ἰσχυρίζομαι ὅμως καὶ λέγω, ὅτι ὑπάρχει πλήρης ἀνικανότης, ἐν προκειμένῳ. Τὴν ἀνικανότητα αὐτὴν εἶχον τὴν δυστυχίαν, διότι ἔκτοτε οὐδὲν ἔγινε, νὰ τὴν φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸν Μάρτιον τοῦ 1950 πρὸ 11 μηνῶν. Οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη καὶ ἔγινε τότε, τὸ ἀνάποδον. Ὑπῆρχεν ἔλλειψις σίτου καὶ τοὺς εἶπον: Εἶσθε ὑπεύθυνοι διότι δὲν ἐφροντίσατε ἐγκαίρως νὰ φθάσῃ ὁ ξενικὸς σῖτος ἐξ Ἀμερικῆς, διότι βλέπετε τὸ δρᾶμα ποὺ θὰ συμβῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ τοὺς εἶπον ὅτι μὲ αὐτὸ ποὺ κάμνετε μὲ τὴν διαχείρισιν τοῦ σίτου καὶ τοῦ ἄρτου, ὑπὸ τοῦ Κράτους θὰ πάθετε τὸ ἀντίστροφον: «ὅποιος καῇ εἰς τὸν χυλὸν φυσᾷ καὶ τὸ γιαοῦρτι» καὶ θὰ φθάνουν ἐδῶ φορτία καὶ δὲν θὰ ξεύρετε ποὺ νὰ τὰ βάλετε καὶ θὰ τὰ πετᾶτε εἰς τὴν θάλασσαν. Ὑπῆρξα προφήτης; Δυστυχῶς ναί, διότι δὲν ἐρρίφθη μὲν ὁ σῖτος εἰς τὴν θάλασσαν, ἀλλ’ ἐδόθη εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐν γνώσει ὅτι μέρος μὲν τοῦ σίτου αὐτοῦ εἶναι ἀκατάλληλον πρὸς βρῶσιν, τὸ ὑπόλοιπον δὲ μειωμένης θρεπτικῆς ἀξίας. Καὶ ὅταν ἐγὼ πρὸ ἔτους προεῖδον τί ἔμελλε νὰ συμβῇ, δὲν εἶναι ἡ Κυβέρνησις ὑπεύθυνος, ἡ ὁποία, ἐνῷ ἐγκαίρως εἶχα σημάνει τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, οὐδὲν μέτρον ἔλαβε, διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ αὐτὸ τὸ φλέγον διὰ τὸν λαὸν ζήτημα, καὶ νὰ προλάβῃ τὰ δεινὰ τῆς σήμερον: Θὰ σᾶς εἴπω καὶ ἕνα ἄλλο ἀκόμη περίεργον γεγονός. Ἡ ζημία τὴν ὁποίαν ὑφίσταται τὸ δημόσιον, ἀπὸ τὴν κατάστασιν αὐτὴν δὲν εἶναι μόνον αὐτή, ὑπάρχει καὶ κάποια ἄλλη ζημία. Ἡ διατίμησις τοῦ μαύρου ἀλεύρου εἶναι 3.007 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, διὰ νὰ πωλῆται τὸ ἀλεῦρι εἰς αὐτὴν τὴν τιμὴν πρέπει νὰ πωλῆται ὁ σῖτος πρὸς 2.615 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Τώρα ὁ σῖτος ἔχει 3.100 κατ’ ὀκᾶν. Εἰς τὸν ἀλευροβιομήχανον δὲν ἐπιτρέπει τὸ Κράτος νὰ πωλήσῃ εἰς τιμὴν ἀνωτέραν τῆς διατιμήσεως, τῶν 3007 καὶ ὅμως, παρὰ ταῦτα, ἐργάζονται οἱ μῦλοι. Πῶς γίνεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Πῶς συμβαίνει νὰ ἐργάζωνται αἱ ἀλευροβιομηχανίαι μὲ βεβαίαν ζημίαν, ἀφοῦ πωλοῦν τὰ ἄλευρα πρὸς 3.007, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ τὰ πωλοῦν πρὸς 3.500 περίπου κατ’ ὀκᾶν; Εἶναι εὔκολος, κύριοι, ἡ ἀπάντησις. Ὁ ἀλευροβιομήχανος τοὺς πρώτους 6 μῆνας ἐγγράφει εἰς τὴν ἐπιχείρησίν του κέρδη, διότι ἀγοράζει τὸν σῖτον εἰς τὴν κανονικὴν τιμὴν καὶ πωλεῖ τὸ ἄλευρον εἰς τὴν κανονικὴν τιμήν, ἔχει συνεπῶς ἕνα κέρδος, τὸ ὁποῖον ἐγγράφει εἰς τὰ βιβλία του. Τώρα, μὲ τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου δὲν παύει νὰ ἐργάζεται, διότι λέγει—καὶ πράγματι ἔτσι εἶναι—ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ κλείσῃ τὸν μῦλόν του καὶ νὰ ἔχῃ εἰς βάρος του τὰ γενικὰ ἔξοδα. Ἐργάζεται καὶ ἰσχυρίζεται ὅτι ἐργάζεται μὲ ζημίαν 400 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Μὴν εἶσθε τόσον ἀφελεῖς νὰ νομίσητε ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ ἀλευροβιομήχανοι οἱ ὁποῖοι δέχονται νὰ μᾶς κάμνουν αὐτὴν τὴν δωρεάν. Τὸ ἀληθὲς ἐν προκειμένῳ εἶναι τὰ ἄλευρα διοχετεύονται εἰς τὴν μαύρην ἀγορὰν πρὸς 3.500 καὶ ζημιώνεται τὸ Κράτος, διότι καὶ δὲν εἰσπράττει φόρον κερδῶν διὰ τὸ 6μηνον τοῦτο καὶ εἰς τὰ βιβλία τῶν βιομηχανιῶν ἀναγράφονται ζημίαι μὲ τὰς ὁποίας συμψηφίζονται τὰ κέρδη τοῦ αʹ ἑξαμήνου. Εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου, λέγω καὶ κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐνῷ προεκλογικῶς τὸ κόμμα τῆς ΕΠΕΚ, τὸ ὁποῖον συμμετέχει αὐτῆς, ἐπηγγέλθη καὶ διεκήρυξε τὴν ἀλλαγήν, βαδίζει ἐπὶ τῶν ἰχνῶν τῶν παλαιῶν Κυβερνήσεων. Ἐὰν ὑπῆρχε διάθεσις ἀλλαγῆς, ἡ ἀλλαγὴ αὐτὴ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀρχίσῃ ἀπ’ αὐτὸ τὸ ζήτημα, ἀπὸ τὸν ἄρτον ποὺ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἶναι τὸ κυριώτερον μέσον διατροφῆς. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετάσῃ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ἀπέδωσαν αὐτὰ τὰ συστήματα τοῦ Κράτους ἐμπόρου καὶ τοῦ Κράτους μπακάλη. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξετάσῃ ἐὰν εἰς τὰς ἄλλας ἐλευθέρας χώρας τῆς Εὐρώπης, ὑπάρχῃ δελτίον ἄρτου καὶ θὰ ἔβλεπε τότε, ὅτι ἡ μόνη χώρα ποὺ πληρώνει, ὅπως σᾶς εἶπεν ὁ κ. Ροδόπουλος, τὰ 2% προμήθειαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, εἶναι ἡ... πλουσία Ἑλλάς, ὅτι ἡ μόνη χώρα, ἡ ὁποία διατηρεῖ δελτίον ἄρτου, μηδὲ καὶ αὐτῆς τῆς ἐργατικῆς Ἀγγλίας, ἐξαιρουμένης, εἶναι ἡ Ἑλλάς. Ὅλαι αἱ ἄλλαι χῶραι εἴτε εἶναι αὐτάρκεις εἰς σῖτον, εἴτε εἰσάγουν τὸν σῖτον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἔχουν ἀπόλυτον ἐλευθερίαν, δὲν ἔχουν δελτίον, ἀκόμη δὲ καὶ αὐτὴ ἡ Γερμανία, καὶ ἡ μόνη χώρα ἡ διατηροῦσα τὸ δελτίον, εἶναι ἡ Ἑλλάς. Διατὶ ἆρά γε; Ἴσως διὰ νὰ πληρώνωμεν ἄνευ λόγου αὐτὰ τὰ 100 δισεκατομμύρια ἐτησίως. Τὸ δελτίον χρειάζεται, κύριοι βουλευταί, εἰς δύο περιπτώσεις. Χρειάζεται τὸ δελτίον, πρῶτον ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἐπάρκεια κάποιου εἴδους καὶ θέλομεν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀνεπαρκῆ ποσότητα νὰ πάρῃ ὁ κάθε κάτοικος τὴν ἰδίαν ποσότητα. Δηλαδὴ ἐὰν αἱ ἀνάγκαι μας εἰς σῖτον εἶναι π.χ. 2 ἑκατομμύρια τόννους τὸν χρόνον καὶ ἡμεῖς ἔχομεν 1 ἑκατομμύριον. Θὰ κάμωμεν τὸ δελτίον διὰ νὰ δίδωμεν τὴν ἀνάλογον ποσότητα εἰς ἕκαστον κάτοικον τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ μὴ ὑπάρξουν προνομιοῦχοι. Αὐτὸ δὲν συμβαίνει σήμερον. Αἱ ἀνάγκαι μας εἰς σῖτον ἦσαν προπολεμικῶς 1.250.000 τόννοι τὸ ἔτος. Ἐὰν δεχθῶμεν ὅτι ηὐξήθη ὁ πληθυσμὸς καὶ προσθέσωμεν ἄλλα 10% ἐνῷ ἡ αὔξησις εἶναι μόνον 4% θὰ ἔχωμεν 1.350.000. Εἰσάγομεν 428 χιλιάδες τόννους ἐτησίως καὶ ἐφέτος ἔχομεν παραγωγὴν 950 χιλιάδες τόννους. Συνεπῶς ὑπάρχει πλήρης ἐπάρκεια. Σημειώσατε δέ, ὅτι ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ δὲν εἶναι καλὴ παραγωγὴ καὶ εἶναι δυνατὸν τοῦ χρόνου νὰ φθάσῃ ἡ ἐσωτερικὴ παραγωγὴ εἰς 1.050.000 τόννους.

§39Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Καί ἔχει ἤδη φθάσει.

§40Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Καὶ 1.150.000 καὶ 1.200.000. Συνεπῶς σᾶς ἀποδεικνύω ὅτι ὑπάρχει πλήρης ἐπάρκεια σίτου μὲ τὴν κακὴν ἐφετεινὴν παραγωγὴν καὶ θὰ ὑπάρχῃ ὑπερεπάρκεια ἐὰν φθάσῃ ἡ παραγωγὴ εἰς 1.200.000 τόννους. Ἄλλη περίπτωσις διὰ νὰ ἐπιβληθῇ τὸ δελτίον εἶναι, ἐὰν ὑπάρχῃ ἐπάρκεια ἀλλὰ τὸ εἶδος εἶναι πολὺ ἀκριβὸ καὶ θελήσωμεν νὰ ἐπιχορηγήσωμεν ἀπὸ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Καὶ ἐρωτῶ: Τὸ ἐπιχορηγοῦμεν; Ὄχι, βεβαίως. Τὸ παρέχομεν εἰς τὴν κατανάλωσιν μὲ τὸ δελτίον ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐπιχορηγήσεως. Διατί λοιπὸν νὰ ὑπάρχῃ τὸ δελτίον; Διὰ νὰ σπαταλῶμεν 100 δισεκατομμύρια; Ὅτι δὲ, δὲν λέγω πράγματα καινοφανῆ, πράγματα τὰ ὁποῖα εἶναι δύσκολον νὰ τὰ ἀντιληφθῇ κανείς, σᾶς τὸ ἀποδεικνύω διὰ τῶν ἑξῆς δύο παραδειγμάτων. Προπολεμικῶς, ἀπὸ τοῦ 1934 μέχρι τοῦ 1940 ποὺ ἐκηρύχθη ὁ πόλεμος, δὲν εἴχομεν ποτὲ δελτίον ἄρτου ἐνῷ δὲν εἴμεθα ποτὲ αὐτάρκεις καὶ ἔπρεπε νὰ εἰσαγάγωμεν τὸν σῖτον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπίσης κατ’ Ὀκτώβριον καὶ Νοέμβριον 1950 ὅταν ἐθέσαμεν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς ἐκ τῶν ἀποθεμάτων τῶν κρατικῶν ὅσον σῖτον ἤθελον, ὑπῆρχε πλήρης ἐπάρκεια καὶ κανονικὴ τιμή. Σᾶς εἶπον προηγουμένως ὅτι θὰ ἀναφέρω τὰς ἐπιβαρύνσεις τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκ τῶν ἀσκόπων ἐξόδων τοῦ δελτίου. Ἡ πρώτη ἐπιβάρυνσις εἶναι τὰ γενικὰ ἔξοδα τῆς ἀγροτικῆς Τραπέζης. Δυνάμει μιᾶς συμβάσεως, ἡ ὁποία ὑπεγράφη τὸ 1948, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀνέλαβε τὴν διαχείρισιν αὐτῶν τῶν κρατικῶν ἐφοδίων, τῶν ἐφοδίων τῶν διανεμομένων διὰ τοῦ δελτίου καὶ εἰσπράττει μηνιαίως ὡς γενικὰ ἔξοδα 2 δισεκατομμύρια 350 ἑκατομμύρια. Δηλαδὴ ἐτησίως ἄνω τῶν 28 δισεκατομμυρίων. Ἐὰν ἀναλογισθῇ τις ὅτι τὰ 80% ἐκ τῶν ἐφοδίων αὐτῶν εἶναι ὁ σῖτος, δηλαδὴ ἔχομεν 425.000 τόννους σίτου καὶ 100.000 ἄλλα ἐφόδια, θὰ πρέπει νὰ ὑπολογίσητε, ὅτι ἐξ αὐτῆς τῆς αἰτίας ἡ ἐπιβάρυνσιν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι 20 δισεκ. ἐτησίως.

§41Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Δὲν πρόκειται διὰ 2 δισεκ. 350 ἑκατ. μόνον γενικὰ ἔξοδα. Ἀλλά, ἐὰν διαβάσητε καλύτερον τὴν σύμβασιν θὰ ἴδητε, ὅτι ἔχει πολλὰ παράθυρα καὶ πόρτες, ποὺ δίδουν τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ ἐπαυξήσῃ τὸ ποσὸν αὐτό.

§42Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ἠθέλησα ἐγὼ νὰ φέρω στοιχεῖα τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν συγκεκριμένα.

§43ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπὸ πότε ὑπάρχει τὸ 2%;

§44Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀπὸ τὸ 1948–1949. Ἀλλὰ καὶ σήμερον ἔγινε κανένα διάβημα, διὰ νὰ καταργηθῇ αὐτὴ ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ 2%;

§45Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκτὸς τούτου ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὴν εὐθύνην τοῦ 1948. Πρέπει νὰ γίνῃ πλήρης διάκρισις, μεταξὺ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ τῆς σημερινῆς.

§46ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ κ. Στεφανόπουλος δὲν ἦτο;

§47Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Ἀφοῦ τὸ θέλετε ἦτο ὁ κ. Κωστόπουλος. Δὲν ἤθελον νὰ ἀναφέρω τὸ ὄνομα. Ὁ κ. Κωστόπουλος τὴν ὑπέγραψε τὴν σύμβασιν, ἐὰν θέλετε νὰ πληροφορηθῆτε.

§48Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Θὰ ἤθελον τὸ ἑξῆς: Φωνάζουν οἱ κύριοι ὅτι ἄλλοι ἔχουν τὴν εὐθύνην. Δὲν τὸ παραδέχομαι. Ἀλλὰ ἐρωτήσατέ τους τώρα, ποῦ ἔμαθον περὶ τίνος πρόκειται, πότε πρόκειται νὰ ἀπαλλάξουν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν αὐτοί, ποῦ ἔχουν τὴν εὐθύνην;

§49Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἀναμείνατε τώρα τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως.

§50Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Μήπως τυχὸν ἡ οἰκονομικὴ ὀλιγαρχία, οἱ σιτέμποροι, ὅλη ἡ ἀντίδρασις καὶ ὁ φασισμός, μήπως τυχὸν τὸ ἀπόθεμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει τοῦ σίτου, θέλουν νὰ τὸ μαζέψουν μὲ τὸ χρῆμα ποὺ ἔχουν συγκεντρώσει ἀπὸ τὸ 1942, διὰ νὰ ἐπιπέσουν ἀργότερον, γνωρίζοντες ὅτι τὰ σιτοφορτία τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι ἐλάχιστα, νὰ ἐπιπέσουν τὸν Ἰανουάριον καὶ μετέπειτα, διὰ νὰ πωλήσουν τὸ σιτάρι;

§51Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, πάρετε τὴν ἀπάντησίν σας, ἐφ’ ὅσον τὴν θέλετε. Δὲν ἤθελον νὰ δημοκοπήσω, ἀλλὰ ἀφοῦ ἐκάνατε τὴν ἀρχὴν θὰ σᾶς ἀκολουθήσω. Ἡ φασιστικὴ ὀλιγαρχία τὴν ὁποίαν ἀντιπροσωπεύω ἐγώ, θέλει ν’ ἀφήσῃ ἐλεύθερον τὸ ἐμπόριον, διὰ νὰ πωλῆται τὸ ψωμὶ πρὸς 3 καὶ 2.800 δρχ. τὸ ἄσπρο, ὅπως ἐπωλεῖτο πέρυσιν, ὅταν ἦτο ἐλεύθερον τὸν Ὀκτώβριον καὶ Νοέμβριον, ἐνῷ ἡ ἀντίπαλος μερίς, ἡ ὁποία εἶναι ἐναντίον τῆς φασιστικῆς ὀλιγαρχίας, τὴν ὁποίαν ἀντιπροσωπεύεται σεῖς, θέλει νὰ διατηρῆται τὸ σημερινὸν ὑφιστάμενον σύστημα διὰ νὰ τρώγῃ ὁ πτωχὸς λαὸς μὲ 5.000 δραχμὰς τὸ ψωμί. (Χειροκροτήματα). Λοιπόν, πρῶτον κονδύλιον 20 δισεκατομμύρια ἐτησίως, ἐπιβάρυνσις ἐκ τῶν γενικῶν ἐξόδων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης· δεύτερον κονδύλιον, ἡ Ἀγροτικὴ προωθεῖ τὰ ἄλευρα εἰς τοὺς τόπους καταναλώσεως. Ἔχω ἕνα παράδειγμα περυσινὸν τοῦ Μαρτίου, ποὺ ἀνέφερον, ἀπὸ τὴν Πάτρα καὶ τὰ Ἰωάννινα τὸ ἀλεῦρι φθάνει μὲ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον πρὸς 150 δραχ. τὴν ὀκᾶν μεταφορικά. Διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἡ μεταφορὰ αὕτη κοστίζει 400 δρχ. Καὶ τώρα, ἐνῷ ἀπὸ τὴν Πάτρα εἰς τὸ Ἀγρίνιον ἡ τιμὴ τῶν μεταφορικῶν εἶναι 90 δρχ. μὲ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, πληρώνει ἡ Ἀγροτικὴ δρχ. 170. Ἐὰν ὑπολογίσετε ὅτι ἐκ τῶν 500.000 τόννων ἀλεύρου δελτίου μεταφέρονται αἱ ἡμίσεις, ποὺ εἶναι τὸ ἐλάχιστον ὅριον καὶ βάλετε καὶ μίαν ἐπιβάρυνσιν ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης κατὰ μέσον ὅρον 50 δρχ. κατὰ κιλὸν ἐνῷ σᾶς ἀπέδειξα ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ εἰς πολλὰς περιπτώσεις, εἶναι 250 δρχ. κατὰ κιλόν, ἔχομεν μίαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἐκ 12½ δισεκατομμυρίων ἐτησίως. Τρίτον κονδύλιον, ὁ σῖτος δὲν παραλαμβάνεται ἀπὸ τοὺς μύλους καὶ τοὺς λιμένας ἐκφορτώσεων, ἀλλὰ ἐκφορτώνεται εἰς τοὺς λιμένας, μεταφορτώνεται καὶ πηγαίνει εἰς τὸν μῦλον. Αὐτὰ τὰ ἔξοδα ἀνέρχονται περίπου εἰς 65.000 δρχ. μεταφορικὰ καὶ μεταφορτώσεις κατὰ τόννον. Ἐὰν ὑπολογίσετε ὅτι μεταφορτώνονται 150.000 τόννοι, τότε θὰ ἔχωμεν μίαν ἐπιβάρυνσιν ἐξ ἑτέρων 6.000.000.000 ἐτησίως. Σύνολον, δηλαδή, 39 δισεκατομμύρια. Τέταρτον, πληρώνομεν αὐτὸ τὸ 2%, ὡς ἔξοδα διαχειρίσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας τῆς Ἀμερικῆς. Δύο τῆς ἑκατὸν ἐπὶ ποσοῦ 40 δισεκατομμυρίων δολλαρίων, μᾶς κάμνει σύνολον 800.000 δολλαρίων, πρὸς 15.000 τὸ δολλάριον, ἔχομεν 12.000.000.000 ἐπιβάρυνσιν ἐτησίως. Ἡ τιμὴ τοῦ κρατικοῦ σίτου εἰς τὰς Ἀθήνας εἶναι 2.000. Εἰς τὰς Ἀθήνας παραδίδεται ἀπὸ τὸ Κράτος εἰς ἀλευροβιομηχάνους πρὸς 1.600 δρχ. τὴν ὀκᾶν. Τὴν ἐπιβάρυνσιν αὐτὴν τῶν 400 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν τὴν ὑφίσταται ὁ Ἑλληνικὸς προϋπολογισμός. Αὐτὸ συμβαίνει εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ. Ἡ κατανάλωσις μηνιαίως Ἀθηνῶν–Πειραιῶς 6.000.000 ὀκάδες πρὸς 400 δρχ. εἶναι 2.400.000.000 ἐπὶ 12, 30.000.000.000 ἐτησίως. Ἐὰν ὑπολογίσετε καὶ ἄλλα 5.000.000.000 ἀπὸ τὰς ἄλλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἐπιβάρυνσις 35 δισεκατομμύρια ἐτησίως. Τὰ πλοῖα ποὺ φθάνουν ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν, ξεφορτώνουν τὰς πλείστας φορὰς εἰς δύο τόπους ἐκφορτώσεως, πολλὲς φορὲς καὶ εἰς τρεῖς. Καὶ διὰ τῆς συμβάσεως πληρώνομεν ἐφόσον ὑπάρχει ἐκφόρτωσις εἰς δύο τόπους, ἐπίναυλον δύο δολλάρια κατὰ τόννον ἐφ’ ὁλοκλήρου τοῦ φορτίου. Ἔρχεται π. χ. ἕνα πλοῖον ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν μὲ 5.000 τόννους. Αἱ ἀποθῆκαι τοῦ Πειραιῶς εἶναι πλήρεις· ὑπάρχει δυνατότης ἐναποθηκεύσεως μόνον 3.000 τόννων. Ξεφορτώνονται οἱ 3.000 τόννοι εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ τὸ ὑπόλοιπον μεταφέρεται λ.χ. στὰς Πάτρας. Θὰ πληρώσωμεν δύο δολλάρια ἐπίναυλον κατὰ τόννον ἐπὶ τῶν 5.000 τόννων, ὄχι ἐπὶ τῶν 2.000, ποὺ μεταφέρονται εἰς τὰς Πάτρας. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν, ὅτι ὁ ἐπίναυλος αὐτὸς καταβάλλεται ἐπὶ 200. 000 τόννων ἐτησίως ἔχομεν μίαν ἐπιβάρυνσιν ἄλλων 400.000 δολλαρίων ἐτησίως. Ἀπὸ τὰ κονδύλια αὐτὰ (20+13+6+13+35+6)ὑπάρχει ἐπιβάρυνσις 93 δισεκατομμυρίων. Ὑπολογίσατε τώρα πόσον χάνει τὸ Δημόσιον ἀπὸ τὴν κακὴν ἀπόδοσιν τοῦ ὑπερθερμαθέντος σίτου, διὰ νὰ ἴδητε ἐὰν ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ ἐτησίως δὲν ὑπερβαίνει κατὰ πολὺ τὰ 100 δισεκατομμύρια, περὶ τῶν ὁποίων ἐν ἀρχῇ ὡμίλησα. Ἐὰν ἀφίσωμεν τὸν σῖτον ἐλεύθερον ἢ μᾶλλον, ἐὰν ἀκολουθήσωμεν τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἀκολουθεῖ ἡ Ἀγγλία —δὲν σᾶς ἀναφέρω τὰς ἄλλας Χώρας, ἀλλὰ τὴν ἐργατικὴν Ἀγγλίαν, ἡ ὁποία διάκειται συμπαθῶς πρὸς τὸ σύστημα τῆς διευθυνομένης οἰκονομίας—ἐὰν πάρωμεν τὸ Ἀγγλικὸν σύστημα καὶ τὸ ἀκολουθήσωμεν—ἀγοράζει δηλ. τὸ Κράτος μὲ ἕνα ἀντιπρόσωπόν του τὸν σῖτον ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν, τὸν μεταφέρει καὶ τὸν παραδίδει εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον—καὶ παραδίδει ὅσον θέλει διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ἡ ἀπόκρυψις, ἂν καὶ ἡ ἀπόκρυψις εἰς τόσον μεγάλα ποσὰ δὲν συμφέρει τοὺς κερδοσκόπους, ἐάν, ἐπαναλαμβάνω, υἱοθετήσωμεν τὸ σύστημα ποὺ ἐφαρμόζει ἡ Μ. Βρεττανία, τότε τὸ σιτάρι θὰ φθάνῃ ἐδῶ, μὲ τὴν τιμὴν τῆς διεθνοῦς συμβάσεως, πρὸς 1.700 δραχμὰς τσὶφ Πειραιᾶ. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν ὅτι πρέπει νὰ ἀναμιγνύωμεν 3 ὀκάδας σίτου ξενικοῦ καὶ μίαν ὀκᾶν σίτου ἐγχωρίου παραγωγῆς, διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ προστατεύσωμεν καὶ τὴν ἐγχώριον παραγωγήν, νὰ μὴ πέσῃ, δηλαδή, ἡ τιμὴ τοῦ ἐγχωρίου σίτου, ὡς ἐγένετο καὶ προπολεμικῶς, τότε ὁ σῖτος θὰ τιμᾶται πρὸς 1.980 δραχμάς. Ἐὰν βάλωμεν τὰ ἀλεστικὰ τὰ σημερινὰ καὶ τὰ ἀρτοποιητικὰ τὰ σημερινά, τὰ ὁποῖα εἶναι μεγάλα, ἐὰν πληρώνωμεν δηλαδὴ αὐτὸ τὸ τεράστιον ποσὸν ἀρτοποιητικῶν, ποὺ δὲν θὰ τὸ πληρώνωμεν διότι θὰ ὑπάρξῃ συναγωνισμός, θὰ πωλῆται τὸ ἄσπρο ψωμὶ 400 δρχ. κάτω ἀπὸ τὴν διατίμησιν τοῦ μαύρου ψωμιοῦ. Θὰ πωλῆται, μᾶλλον, ὀλιγώτερον, πρὸς 2.748 καὶ ἐγώ, διὰ νὰ δώσω ἕνα περιθώριον, λέγω θὰ πωλῆται πρὸς 2.850. Καὶ τὸ μαῦρο πρὸς 2.622 καὶ μὲ τὸ περιθώριον πρὸς 2.700. Ἐὰν σήμερον ὑπολογίσετε ὅτι ὁ Ἀθηναῖος—δὲν ὁμιλῶ διὰ τὸν κάτοικον Θεσσαλονίκης, ὁ ὁποῖος τὸ πληρώνει πρὸς 3.100, οὔτε διὰ τὸν Πατρινόν, ποὺ τὸ πληρώνει πρὸς 3.000—πληρώνει 2.400 τὴν ὀκᾶ τὸ δελτίον καί, ἐφ’ ὅσον προμηθεύεται ἀπὸ τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, ἄλλας 3.600 τιμὴν ἐλευθέρας ἀγορᾶς, ἔχομεν μέσον ὅρον τιμῆς 3.000 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν διὰ τὸν πιτυροῦχον ἄρτον. Ἐνῷ ἐὰν υἱοθετηθῇ τὸ ὑπ’ ἐμοῦ προτεινόμενον σύστημα θὰ πωλῆται τὸ ἄσπρο ψωμὶ πρὸ 2.850 κ’ ἔτσι θὰ τρώῃ ὁ κόσμος καὶ εὐθηνότερο καὶ καλλίτερο ψωμί. Καὶ πάντα ταῦτα διὰ τῆς ἁπλῆς μεθόδου τῆς καταργήσεως τοῦ δελτίου. Αὐτὴ εἶναι, κ. συνάδελφοι, ἡ ὅλη ἱστορία τῆς διαχειρίσεως τῶν κρατικῶν ἀλεύρων καὶ τοῦ δελτίου τοῦ ἄρτου. Ἀλλ’ ἡ ἱστορία αὐτὴ ἔχει καὶ δύο ἀκόμη παρακολουθήματα. Τὸ μαῦρο ψωμὶ δὲν τὸ τρώει κανεὶς—δὲν ἠξεύρω ἂν τὸ τρῶνε οἱ Κάφροι—τὸ τρῶμε ὅμως ἐμεῖς. Καὶ τὸ τρῶμε διότι εὑρέθησαν ὡρισμένοι, οἱ ὁποῖοι μᾶς εἶπαν ὅτι τὸ μαῦρο ψωμὶ εἶναι ὑγιές. Καὶ ὅμως ἔγινεν ὁλόκληρος μελέτη τοῦ Ἀγγλικοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, ἀπὸ 600 σελίδες, ὅπου ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ ὠφέλιμος ἄρτος διὰ τὸν ὀργανισμὸν εἶναι ὁ ἄρτος μὲ «τράβηγμα» 80% ἐνῷ ἐδῶ ἔχομεν τράβηγμα 90%. Τὰ 10% ἐπὶ πλέον εἶναι πίτυρον ποὺ δὲν εἶναι ἐπιβλαβὲς διὰ τὴν ὑγείαν, ἀλλὰ πάντως εἶναι ἐντελῶς ἄχρηστον διὰ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ ἀνθρώπου. Θὰ ἦτο ὅμως δυνατὸν αὐτὰ τὰ 10%, τὰ ὁποῖα καταναλίσκομεν οὕτω ἀσκόπως, δίκην πολυεκατομμυριούχων, νὰ τὰ διαθέσωμεν εἰς τομεῖς ὅπου εἶναι ἀπολύτως χρήσιμα. Ἐάν, κύριοι, ἐτρώγαμεν ἐμεῖς λευκὸ ψωμὶ δὲν θὰ ἐφέρναμεν ἀπὸ τὴν Τουρκίαν πίτυρα πρὸς χρῆσιν τῶν κτηνῶν μὲ 72 δολλάρια τὸν τόννον. Καὶ ἐνθυμεῖσθε πέρισυ τὴν ἀπόγνωσιν τῶν κτηνοτρόφων Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, οἱ ὁποῖοι ἐζήτουν πίτυρα καὶ δὲν ὑπῆρχον. Καὶ τοὺς ἔλεγε τότε ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, ὅτι δὲν ὑπάρχουν. Ὑπῆρχον, ἀλλὰ τὰ τρώγαμε ἐμεῖς! Ἐνῷ οὐδεμίαν εἴχομεν ἐξ αὐτῶν ὠφέλειαν. Διὰ τῆς παρασκευῆς λευκοῦ ἄρτου θὰ ἔχωμεν μίαν αὔξησιν τῶν ἀναγκῶν μας εἰς σῖτον, ἐξ ἀντιθέτου ὅμως θὰ ἔχωμεν μίαν μείωσιν τῶν ἀναγκῶν μας εἰς πίτυρα. Καὶ ἐνῷ σήμερα τὰ πίτυρα τὰ τρῶμεν ἐμεῖς καὶ μᾶς εἶναι ἄχρηστα, τότε ἐμεῖς θὰ τρῶμε λευκὸν ἄρτον πρώτης τάξεως, θὰ τρῶνε δὲ καὶ οἱ κόττες τὰ πίτυρα, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἐπάρκεια αὐγῶν.

§52Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Τὸ μαῦρο ψωμί, ποὺ ἔχει πίτυρα πολλά, ἔχει πολλὴν κυτταρίνην, ἡ ὁποία ἐρεθίζει τὰ ἐπιθήλια τοῦ ἐντερικοῦ συστήματος, ἐνῷ τοῦ ἄσπρου ψωμιοῦ γίνεται πλήρης ἡ ἀπορρόφησις καὶ ἀποδίδει ἔτσι ὅλες τὶς θρεπτικές του οὐσίες.

§53Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος ὁμιλεῖ ὡς ἰατρός.

§54Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ αὐτὸ ἔλεγε πρὸ καιροῦ ἕνας μακαρίτης ἰατρός, φίλος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ὁ μακαρίτης Σαράντης. Ἔλεγε λοιπὸν ὁ Σαράντης «δῶστε τὰ πίτυρα στὶς κόττες καὶ στὸν πληθυσμὸν ἄσπρο ψωμί». Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἦτο ἀδύνατον νὰ ἐννοήσῃ αὐτὸ τὸ ἁπλοῦν θέμα. Μαῦρο ψωμὶ ἔλεγον αἱ ὑπηρεσίαι, μαῦρο ψωμὶ μᾶς δίδει καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἴσως ἐπειδὴ δὲν εἶναι Κυβέρνησις περισυλλογῆς, ἀλλὰ Κυβέρνησις σπατάλης. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ δευτέρα φορὰ ποὺ ἀπασχολῶ τὴν Βουλὴν μὲ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Φοβοῦμαι ὅτι ἂν παραμείνῃ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις θὰ τὴν ἀπασχολήσω καὶ ἄλλην φοράν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐννοήσῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι δέον νὰ καταργηθῇ τὸ δελτίον ἄρτου. Ἐὰν δὲν τὸ πράξῃ σημαίνει ὅτι ἀδιαφορεῖ πλήρως διὰ τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ μας καὶ τὴν καλλιτέραν διατροφὴν τῶν Ἑλλήνων. Ἐὰν ὅμως τὸ καταργήσῃ, τότε θὰ εἶμαι ὁ πρῶτος, ποὺ θὰ χειροκροτήσω τὸν Ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου. Θὰ εἶμαι εὐτυχής, ὅτι συνέβαλα καὶ ἐγώ, ἔστω καὶ κατ’ ἐλάχιστον εἰς αὐτὴν τὴν μεγάλην προσπάθειον ποὺ θὰ ἀποβῇ εὐεργετική. Θὰ εἶμαι εὐτυχὴς ὅταν θὰ βλέπω τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, τὸν πτωχὸν Ἑλληνικὸν λαόν, νὰ τρώῃ εὐθηνὸν καὶ καλὸν ἄρτον, (Χειροκροτήματα).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§56Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἐπωφελοῦμαι τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου, ἵνα δώσω εἰς τὴν Βουλὴν μερικὰς πληροφορίας, ἐπὶ θέματος τὸ ὁποῖον εὐλόγως συγκινεῖ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Τὸν συγκινεῖ διότι πρόκειται διὰ τὸ ψωμί του, τὸν συγκινεῖ ὡς παραγωγὸν διὰ τὸ σιτάρι του. Τὰ δύο θέματα εἶναι ἀλληλένδετα καὶ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. βουλευτὴν Ἀθηνῶν, ὅτι τὸ θέμα δὲν ἔχει μελετηθῆ ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις, ἀπὸ τὸ 1945 καὶ ἐντεῦθεν. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ μοῦ χαρίσῃ ὀλίγας στιγμάς. Μέχρι τοῦ θέρους τοῦ 1950 ἠσκήθη ἐδῶ ἀπὸ τὰς τότε Κυβερνήσεις μία ἔμμονος πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἄρτου καὶ ἔθεσεν ἕνα ἀριθμόν, ὁ ὁποῖος ἔμεινε «ταμποὺ» ἀριθμός, 1.800 δρχ. τὸ ψωμὶ τὴν ὀκᾶν, τοῦ δελτίου μὲ πίτυρον 10%, ἤτοι ἀπὸ ἄλευρον τύπου 90%. Τιμὴ ἄρτου 1800 τὸ 1947, 1800 τὸ 1948 ἡ ἰδία τὸ 1949 καὶ τὸ 1950, καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ὁ τιμάριθμος τῶν γεωργικῶν προϊόντων παρέμενε χαμηλός, τῶν δὲ βιομηχανικῶν προϊόντων ὁ τιμάριθμος καὶ τὸ κόστος τῆς ζωῆς ἔφθανε ἀπὸ τὰ 300, τὰ 400, τὰ 500. Μὲ τὴν πίεσιν αὐτὴν τῆς πολιτικῆς τοῦ ἄρτου τῶν 1800 δρχ. τὴν ὀκᾶν, εἴχομεν τὰς ἑξῆς συνεπείας: Πρῶτον, ὅτι τὸ Κράτος ἦτο ἀνίκανον νὰ ἀσκήσῃ πολιτικὴν προστασίας ἐπὶ τοῦ ἐγχωρίου σίτου. Καὶ πρέπει νὰ μάθῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, τὸ γνωρίζει ἡ Βουλή, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ σιτάρι αὐτὸ νὰ ἔρχεται ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν πάντοτε φθηνὸν καὶ μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ σχεδίου Μάρσαλ. Κάποτε θὰ σταματήσῃ ἡ βοήθεια τοῦ Μάρσαλ. Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ γνωρίζω, ἐὰν δὲν αὐξηθῇ καὶ μέχρι σιταρκείας ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ σίτου, μὲ ποῖον συνάλλαγμα θὰ ἔρχεται τὸ ξένον σιτάρι εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἴτε φθηνό, εἴτε ἀκριβό; Κάποτε θὰ τελειώσῃ καὶ αὐτὴ ἡ σύμβασις μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία μᾶς δίδει σήμερον σιτάρι 428.000 τόννων μὲ 85 δολλάρια τὸν τόννον, ἐνῷ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν ἡ τιμὴ εἶναι 113 δολλάρια ὁ τόννος. Τὸ Κράτος, ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ ἀσκήσῃ μίαν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἄρτου, νοσηρὰν πολιτικήν, ἦτο σκληρὸν ἀπέναντι τῆς παραγωγῆς τοῦ σίτου καὶ εἰς τὰ 1949 εἴχομεν ὁρίσει συγκέντρωσιν μόνον 50 χιλ. τόννων μὲ 2.500 καὶ 2.000 δρχ. μόνον διὰ τὰ χρέη πρὸς τὴν Τράπεζαν. Ἀποτέλεσμα; ἀπόγνωσις τῆς ὑπαίθρου. Ἡ σπορὰ δὲν εὐδοκιμοῦσεν, ἡ Τράπεζα δὲν εἰσέπραττε τὰ χρέη της. Ἦτο ἀνεπαρκὴς νὰ τροφοδοτήσῃ τὴν καλλιέργειαν τοῦ σίτου. Καὶ ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς εἶχε ζημίαν κατ’ ἔτος 400 δισεκατομμύρια δρχ. Ἠδύνατο ἡ ζημία αὐτή, μὲ τὰς οἰκονομίας ποὺ εἰσηγήθη ὁ κ. βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν, νὰ μείνῃ ἴσως 350 δισεκ. δραχμῶν. Ἀλλὰ πάντως ἔμεινεν ἕνα βαρὺ ἔλειμμα, 400 δισεκ. δραχ. Δὲν ἠμποροῦσε νὰ ὑπάρξῃ μὲ τὸ κόστος τοῦ σίτου, καὶ τοῦ ξένου καὶ τοῦ ἐγχωρίου, τιμὴ ἄρτου 1800 δρχ. Αὐτὴν τὴν κατάστασιν εὕρομεν τὸ καλοκαῖρι τοῦ 1950. Καὶ εἴχομεν τὸ θάρρος νὰ εἰσηγηθῶμεν ἀναπροσαρμογὴν καὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου. Διότι θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐρωτήσω: Ἔχετε τιμὴν ἄρτου δρχ. 1800. Διατί 1800; Πόσον; 1000 ἢ καὶ δωρεάν. Θέλετε νὰ κάμετε πολιτικὴν σίτου; νὰ δώσετε δωρεάν. Δὲν ἀντέχετε; Τότε διατὶ 1800; Ποῖος θὰ ὑποστῇ αὐτὴν τὴν ζημίαν; Δὲν τὴν ὑφίσταται μόνον ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς ἀλλὰ τὴν ὑφίστανται καὶ οἱ χωρικοί, οἱ ὁποῖοι ἔδιδον 50.000 τόννους μὲ 2.500 δραχμὰς τὸ 1949, ἀλλὰ ὅλοι οἱ ἄλλοι πλεονάζοντες τῆς παραγωγῆς τόννοι ἐπωλήθησαν (ὑπάρχουν ἐπίσημοι ἀριθμοὶ) μὲ 1.200 δραχ. τὴν ὀκᾶν εἰς τὸ Ναύπλιον, 1.500 εἰς ἄλλας περιφερείας, 1.700 εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα, μέση τιμὴ 1800 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν σίτου. Ἐγκαινιάσαμεν λοιπὸν νέαν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἄρτου καὶ τοῦ σίτου. Κατὰ γενικὴν ἀναγνώρισιν ὑπῆρξεν ἡ ὑγιεστέρα ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀσκηθεῖσα πολιτική. Εἰσηγήθημεν, ὡς Ὑπουργὸς Γεωργίας, τιμὴν ἄρτου δρχ. 2600. Τὸ ἤθελον καὶ οἱ ἐργάται αὐτό. Εἶχα κάμει ἔρευναν διὰ τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν καὶ ἐξηκρίβωσα, ὅτι αὐτὸ τὸ ἀλεῦρι, ποὺ παίρνουν οἱ μεριδιοῦχοι, διωχετεύετο εἰς τοὺς ἀρτοποιούς, οἱ ὁποῖοι ἀρτοποιοὶ τὸ ἔκαμαν τύπον 70% καὶ τὸ ἐπώλουν λευκὸ ψωμὶ μὲ 3.500 τὴν ὀκᾶν. Καὶ αὐτὸ τὸ λευκὸ ψωμὶ τὸ ἔπαιρναν οἱ ἐργάται διὰ νὰ τρώγουν τὰ παιδιά των καὶ ἄσπρο ψωμί, ἀφοῦ δὲν εἶχαν ἄλλο προσφάγι. Ὑφίσταται τὸ Κράτος μίαν ζημίαν 400 δισεκατομμυρίων τὸν χρόνον καὶ ἐπιέζετο καὶ ἡ παραγωγὴ μὲ μίαν τιμὴν σίτου 1200 δρχ. καὶ μὲ 1600 δρχ. κατ’ ὀκᾶν διὰ νὰ προστατευθοῦν, ἐπαναλαμβάνω, ὡρισμένοι ἀρτοποιοὶ τῶν μεγάλων κέντρων. Ἐδίστασε τότε ἡ Κυβέρνησις νὰ φθάσῃ ἀπὸ δρχ. 1800 εἰς 2600 τὴν τιμὴν ἄρτου. Θὰ κτυποῦσαν αἱ καμπάνες τῶν χωριῶν, μοῦ εἶπαν, ἀλλ’ ἐφοβοῦντο τὴν δυσφορίαν τῶν ἐργατικῶν μαζῶν εἰς τὰς πόλεις.

§57Ε. ΓΟΝΗΣ. Καὶ ἡ ὁποία καὶ ὑπάρχει, κύριε συνάδελφε. Ἐφ’ ὅσον ἐθίξατε τὸ ζήτημα τῆς ἐργατικῆς τάξεως, οἱ ἐργάται γνωρίζουν ἄλλωστε, τί ἀξίαν ἔχει ἐν σχέσει μὲ τὸ ἡμερομίσθιόν των τὸ ποσοστὸν ἄρτου τὸ καταναλισκόμενον ἡμερησίως. Οἱ ἐργάται ἀπορρίπτουν οἱανδήποτε αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου διὰ τὸν ἑαυτόν τους.

§58Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι μία ἐσφαλμένη γραμμή, πολιτικῆς ἰδικῆς σας. Κύριοι, δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀναγνώσω κείμενα, ἀλλὰ μὲ τὴν γραμμὴν αὐτὴν ἡ Ἑλλὰς βαδίζει μὲ τὸ κεφάλι πρὸς τὰ κάτω καὶ τὰ πόδια πρὸς τὰ ἐπάνω. Τί σημαίνει ἀνασυγκρότησις; Ἐπαύξησιν τῶν ἀγαθῶν τῆς χώρας αὐτῆς, εἴτε εἰς τὸν τομέα τῶν βιομηχανικῶν, εἴτε εἰς τὸν τομέα τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἐπαύξησιν τῶν ἀγαθῶν. Ἀντὶ νὰ ἀσκήσωμεν πολιτικὴν ἐπαυξήσεως τῆς παραγωγῆς, ἐφαρμόζομεν πολιτικὴν καταναλώσεως εἰς βάρος τῆς παραγωγῆς καὶ θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα νὰ ἀναλώσωμεν τὰς σάρκας μας. Ἐπαναλαμβάνω, ἡ Ἑλλὰς βαδίζει (καὶ ἔτσι βαδίζει ἀκόμη, διότι δυστυχῶς ἐπανῆλθε καὶ πάλιν εἰς τὴν τροχιὰν τὴν πρὸ τοῦ 1950) βαδίζει μὲ τὸ κεφάλι πρὸς τὰ κάτω καὶ τὰ πόδια πρὸς τὰ ἐπάνω διὰ νὰ σπάσῃ τὸ πρόσωπόν της. Λοιπόν, ποῖα ὑπῆρξαν τὰ ἀποτελέσματα τῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἠσκήθη τὸ καλοκαῖρι τοῦ 1950; Οἱ χωρικοὶ ἔδωσαν τὸ σιτάρι μὲ 2.300 δρχ., ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ εἶχε συναινέσει εἰς 2.400 τιμὴν συγκεντρώσεως. Ἐφοβήθη ὅμως ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ νῦν Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἐφοβήθη καὶ περιέκοψε τὰς ἑκατὸν δραχμὰς διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἔλλειμμα εἰς τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμὸν καὶ ὡρίσθη τιμὴ δρχ. 2.300. Καὶ ἔμειναν εὐχαριστημένοι οἱ χωρικοί. Καὶ ὡρίσθη τιμὴ 3.600 δρχ. διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν των. Καὶ πρώτην φορὰν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐξώφλησαν 280.000 ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι 140 δισεκατομμύρια δραχμὰς χρέη των μὲ τὴν τιμὴν σίτου 3.000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἀποτέλεσμα: Ἡ σπορὰ ἀπὸ 8,5 ἑκατομμ. στρέμματα ὑπερέβη τὰ 10 ἑκατομμύρια στρέμματα τὸ 1950. Καὶ ἡ ἀπόδοσις σίτου ἀπὸ 857.000 τόννους τὸ 1950 ὑπερέβη τὸ 1.000.000 τόννων κατὰ τὸ 1951.

§59Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἡ ἐπερώτησις, κ. βουλευταί, δὲν στρέφεται εἰς τὸ θέμα αὐτὸ τὸ ὁποῖο θέλετε.

§60Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁλοκληρώνω τὸ θέμα. Ἀπηλλάγη, κ. βουλευταί, ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς ἀπὸ τὰ 400 δισεκατομμύρια, καὶ ἐδώσαμεν τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ νὰ ἀσκῇ ρυθμιστικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ σίτου, ἀπὸ τῆς 1ης Ἰουλίου 1950 μέχρι τῆς 30ῆς Ἰουνίου 1951, διὰ μὲν τὸ δελτίον τοῦ ἄρτου, τὸ σιτάρι μὲ 2.020 μέσην τιμὴν ξένου καὶ ἐγχωρίου καὶ διὰ τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν τιμὴν ἐγχωρίου 2.300 καὶ ξένου 2.400. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἀνετράπη καὶ ἡ ἄλλη Βουλὴ θὰ ἐνθυμῆται τὰς μεγάλας συζητήσεις τοῦ Μαρτίου καὶ Ἀπριλίου 1951. Ἀνετράπη διότι ἐπὶ 4 μῆνας δὲν εἰσῆλθε ξένο σιτάρι εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀπὸ Σεπτέμβριον ἕως τὸν Δεκέμβριον. Ἐπῆλθε λιμὸς πραγματικὸς εἰς τὴν χώραν. Ἦλθεν ἡ ἐσοδεία τοῦ 1951. Καὶ τότε ὑπεγράφη σύμβασις ὅτι θὰ συνεκεντρώνοντο διὰ τὰς γενικὰς διανομὰς 150 χιλιάδες τόννοι, ἐγχωρίου σίτου, κατωρθώθη νὰ γίνῃ συγκέντρωσις μόνον 135 χιλ. τόννων. Διατί; Διότι δὲν ἤρχισεν ἐγκαίρως ἡ συγκέντρωσις, οὔτε ἐγκαίρως ἐξηγγέλθη ἡ τιμὴ τοῦ σίτου. Καὶ ὅταν βραδύτερον τὸ σιτάρι εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν εἶχεν 2.700, ἡμεῖς ἠθέλαμε νὰ τὸ συγκεντρώσωμεν μὲ 2.400, καὶ οἱ χωρικοὶ δὲν τὸ ἔδιδον. Αὐτὸ ἦτο τὸ σφάλμα. Καὶ τώρα ὁμιλοῦν περὶ μαύρης ἀγορᾶς, ἐνῷ τὸ παιγνίδι ποῦ παίζουν οἱ κερδοσκόποι εἶναι τὸ θέρος εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν, καὶ τὸν χειμῶνα εἰς βάρος τῶν καταναλωτῶν. Τὸ ἀγοράζουν τὸ καλακαῖρι πρὸς 2.500 καὶ τὸ πωλοῦν τὸν χειμῶνα πρὸς 5 καὶ 6 χιλιάδες. Ὑπῆρξε σφάλμα βαρῦνον τὴν ἄλλην Κυβέρνησιν, ὅτι ἔδωσεν εἰς τὴν συγκέντρωσιν τιμὴν 2.500 καὶ διὰ τοὺς ἔχοντας χρέη μόνον μέχρι 4 ἑκατομ. δραχ. τιμὴν 3.000. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν δὲν εἶναι σκοπός, εἶναι μέσον προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἑταιρία Κωπαΐς νὰ ἔχῃ τὴν ἰδίαν τιμὴν σίτου μὲ τὸν παραγωγὸν τῶν 50 στρεμμάτων, διότι δὲν ἔχουν καὶ τὸ αὐτὸ κόστος παραγωγῆς. Τρεῖς χιλιάδας εἶπεν ἡ Κυβέρνησις εἰς ἐκείνους ποὺ ἔχουν 4 ἑκατομμύρια χρέη, ἐνῷ ἂν ἔχουν 4.010.000, μόνον 2.500. Καὶ ἔχω παράδειγμα, ὅτι χωρικοὶ ὀφειλέται 4.020.000, μικροὶ παραγωγοί, μὴ ἔχοντες πλέον τῶν 40 στρεμμάτων, ἐπληρώθησαν τὸ σιτάρι των πρὸς 2.500, διότι εἶχαν 20 χιλιάδες ἐπὶ πλέον χρέος τῶν 4 ἑκατομμυρίων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπεμπολήσαμεν τὴν διὰ χρέη συγκέντρωσιν καὶ συνεκεντρώσατε μόνον 135.000 ἐν ὅλῳ τόννους σίτου. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ μᾶς εἴπῃ: Ἐπιτρέπει ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ νὰ διατεθῇ σιτάρι ξενικὸ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν; ὄχι. Ἐπιτρέπει νὰ διατεθῇ σιτάρι συγκεντρώσεως; ὄχι. Ἄν ὅμως εἶχε γίνει συγκέντρωσις ἄλλων 30 χιλ. τόννων πέραν τῶν 150 χιλ. τόννων θὰ εἶχε τὸ Κράτος τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀσκήσῃ τὴν ρυθμιστικήν του ἐπέμβασιν εἰς τὴν τιμὴν τοῦ σίτου τὸν χειμῶνα.

§61Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Τὸ σφάλμα αὐτὸ ἔγινεν ἐπὶ ὑπουργίας σας, διότι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας συνεκεντρώθησαν μόνον 100 χιλ. τόννοι.

§62Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Σφάλλετε, κ. συνάδελφε, ἢ ἀγνοεῖτε τὸ θέμα τῆς συγκεντρώσεως τοῦ 1951 Ἔχαλασα τὸν κόσμον εἰ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πρὸς τὸν συνεργάτην σας κ. Σ. Στεφανόπουλον καὶ τὸν τότε Ἀρχηγὸν τῆς πτέρυγος ἐκείνης κ. Τσαλδάρην, ποὺ ἐπιμόνως μὲ ἠρώτων πόσο σιτάρι θὰ συγκεντρώσω καὶ ποίους λογαριασμοὺς ἔκαμα. Ἐδήλωσα τότε, ὅτι ἐγὼ δὲν κάμνω συγκέντρωσιν ἀποθηκευτικήν, ἀλλὰ προστατευτικὴν ἐπὶ τοῦ σίτου διὰ νὰ ἀναγκάσω τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν νὰ δώσῃ εἰς τοὺς παραγωγοὺς τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως. Ἐδήλωσα, ὅτι εἶμαι ἕτοιμος νὰ συγκεντρώσω οἱανδήποτε ποσότητα ἡ ὁποία θὰ προσεφέρετο. Καὶ ἀποκαλύπτω τώρα ἕνα μυστικό, ὅτι εἶχα ἐπιτύχει ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν πίστωσιν 406 δισεκατομμυρίων διὰ νὰ ἠμπορῶ νὰ συγκεντρώσω οἱανδήποτε ποσότητα σίτου ἡ ὁποία θὰ μοῦ προσεφέρετο, ἐὰν ἡ ἐλευθέρα ἀγορὰ ἐκράτει χαμηλοτέρας τιμάς. Καὶ ὑπελόγιζα νὰ συγκεντρώσω 150 χιλ. τόννους, διότι περισσότεροι δὲν ὑπῆρχον. Βλέπετε λοιπόν, κ. συνάδελφε, ὅτι σφάλετε, ὅταν λέγετε αὐτὰ δι’ ἐμέ. Καὶ ὅσον περνᾷ ὁ καιρός, τόσον ὁμολογῶ καὶ βλέπω, ὅτι ἡ μόνη ὀρθὴ καὶ ὑγιὴς πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ θέματος ἦτο ἡ ἀσκηθεῖσα κατὰ τὸ 1950. Τὸ ἠξεύρουν καὶ τὸ ἀντελήφθησαν καὶ οἱ χωρικοὶ καὶ δι’ αὐτὸ μὲ ἔστειλαν πάλιν ἐδῶ.

§63Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Δὲν ἦτο ἡ ὀρθὴ πολιτική.

§64Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Παραμένετε ἔξω τοῦ ζητήματος. Τώρα θὰ δώσω μίαν ἄλλην ἀπάντησιν. Ἂν, κύριοι, δὲν ὑπῆρχεν ἐδῶ καμμιὰ παραγωγὴ σίτου καὶ ἂν παύσῃ ἡ Ἀμερικὴ νὰ χορηγῇ μὲ 85 δολλάρια τὸ σιτάρι καὶ τὸ προμηθευθῶμεν ἐλευθέρως ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὸ σιτάρι αὐτὸ τῆς Ἀμερικῆς πόσον θὰ στοιχίσῃ; Σᾶς ἔδωσα τοὺς ἀριθμούς: 1700 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν μὲ τιμὴν σίτου 85 δολλάρια τὸν τόννον, ἀλλὰ σήμερον ἡ τιμὴ εἶναι 113 δολλάρια τὸν τόννον.

§65Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δὲν ἀγοράζεται σήμερον, διότι σήμερον εἶναι ἡ ἐποχή, ποὺ ἀρχίζει νὰ ἀκριβαίνῃ ὁ σῖτος.

§66Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ὄχι, κύριε συνάδελφε, τὸ καλοκαῖρι τιμᾶται 113 δολλάρια ὁ τόννος. Μὲ τὴν τιμὴν λοιπὸν αὐτὴν καὶ μὲ τὸ ἐλάχιστον τοῦ δασμοῦ, 265 δραχ. τὴν ὀκᾶν θὰ ἤρχετο τὸ σιτάρι ἐδῶ μὲ τιμὴν περὶ τὰς 2.600 δρχ., δηλαδὴ δὲν θὰ ἠμποροῦσεν ἡ Ἑλλάς, εἰσάγουσα σῖτον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἄνευ τῶν δεσμεύσεων τοῦ Κράτους, νὰ ἔχῃ εὐθηνότερον ἀπὸ τὰς 2.700 δρχ. τὴν ὀκᾶν τὸ ψωμί. Ἑπομένως αὐτὴ πρέπει νὰ εἶναι ἡ βάσις. Καὶ ἐὰν ὑπῆρχον ἄνθρωποι τῶν πόλεων, οἱ ὁποῖοι μαζὶ μὲ τοὺς χωρικοὺς ἐπρωτοστάτησαν νὰ δοθῇ μεγαλυτέρα τιμὴ εἰς τὸ σιτάρι, ἦσαν οἱ ἐργάται καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι τῶν πόλεων, διότι ἐγνώριζον ὅτι τὸ χρῆμα ποὺ θὰ δοθῇ εἰς τὸν χωρικόν, θὰ ἐπανέλθῃ πάλιν εἰς τὴν πόλιν. Τὸ ἠθέλησαν καὶ τὸ θέλουν καὶ σήμερον. Τὸ ἔχουν κατανοήσει, ὅσον δὲν τὸ κατενόησεν ἡ ἡγέτις τάξις. Μὲ τιμήν, λοιπόν, ἄρτου ὄχι 2.400, ἀλλὰ 2.800, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ ποσὸν 2.800 δρχ. γενικῶς εἰς τὴν συγκέντρωσιν σίτου καὶ διὰ τὰ χρέη τῶν ἀγροτῶν 3.200–3.400 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν καὶ τότε θὰ εἶχε ἡ συγκέντρωσις ὄχι 135.000 τόννους μὲ δυσκολίαν, ἀλλὰ εὐχερῶς 185.000 τόννους, ὥστε νὰ ἀσκήσετε τὴν ρύθμισιν τοῦ ἐμπορίου τὸν χειμῶνα. Αὐτὸ δὲν ἔγινε. Ἠρώτησα τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ. Δὲν μοῦ ἔδωσαν πληροφορίας, οὔτε τὰς ἀπόψεις των. Εἶναι ζήτημα Κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Σήμερον οἱ χωρικοὶ μὲ δίκαιον πόνον βλέπουν, ὅτι τὸ σιτάρι ἔχει 5.000 καὶ 6.000 εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ἐνῷ αὐτοὶ τὸ ἔδιναν ἕως τὸν Σεπτέμβριον 1.800 δραχ. εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν καὶ 2.500 εἰς τὴν συγκέντρωσιν. Καὶ ἔχει σήμερον ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς ἔλλειμμα, ἄνοιγμα ἀπὸ τὴν διαφορὰν σίτου καὶ ἄρτου 150 δισεκατομμύρια δραχμῶν. Μέσα εἰς αὐτὰ τὰ 150 δισεκατομμύρια εἶναι καὶ οἱ ἀριθμοὶ ποὺ σᾶς ἔδωσεν ὁ κ. Ράλλης. Καὶ ἐγὼ τὸ ἀντιμετώπισα τὸ 2% τῆς τιμῆς προμηθείας ἐξ Ἀμερικῆς. Ἀλλὰ πάντως καὶ ἂν λείψῃ ἡ διαφορὰ αὐτὴ τοῦ 2%, ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχῃ διαφορὰ μεταξὺ τιμῶν σίτου καὶ τιμῶν ἄρτου καὶ θὰ ἀσκῆται μία πολιτικὴ προστασίας ἐπὶ τοῦ ἄρτου εἰς βάρος τῆς παραγωγῆς, τὸ ἔλλειμμα αὐτὸ θὰ τὸ ὑφίσταται ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς καὶ σήμερον εἶναι 150 δισεκατομμύρια, δηλαδὴ εἰσήλθομεν καὶ πάλιν εἰς τὰ πλαίσια τῆς κακῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἠσκήθη μέχρι τοῦ 1949. Ἐὰν τὸ 2.400 γίνῃ 2.600 τιμῆς ἄρτου δελτίου, καλύπτει ὁ προϋπολογισμὸς τὸ ἄνοιγμά του. Ἐὰν γίνῃ δηλαδὴ αὔξησις κατὰ ἡμίσειαν εἰς ἀξίαν ἐφημερίδα, θὰ ἔχετε μίαν ἄνετον ἄσκησιν προστατευτικῆς πολιτικῆς ἐπὶ τῆς παραγωγῆς, ἐνθάρρυνσιν τῆς παραγωγῆς, ὥστε ταχέως νὰ φθάσωμεν εἰς παραγωγὴν τὸ 1.200.000 ἢ καὶ τὸ 1.300.000 τόννους. Ἐγὼ ἐλπίζω, ὄχι μόνον ἐλπίζω, ἀλλὰ τὸ πιστεύω, ὅτι διὰ τῆς ἀσκήσεως τῆς πολιτικῆς αὐτῆς τὸ 1.400.000 τόννους ποὺ θέλει ἡ Ἑλλὰς ἐτησίως, θὰ ἠμποροῦσεν ὁ τόπος αὐτὸς νὰ τὸ δώσῃ, τώρα μάλιστα μὲν τὴν χρῆσιν τῶν λιπασμάτων, τώρα ποὺ δὲν ἀφήνουν οἱ χωρικοί μας ἕνα βῆμα ἄσπαρτον γῆς. Καὶ ὑπάρχει σήμερον εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου ἕνα χωριό, τὸ ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς, ποὺ δὲν ἀφῆκεν οὔτε ἕνα στρέμμα γῆς ἄσπαρτον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑγιὴς πολιτική, μὲ τὰ πόδια πρὸς τὰ κάτω καὶ τὸ κεφάλι πρὸς τὰ ἐπάνω, διότι εἰς τὴν παραγωγὴν θὰ στηρίξω τὴν προστασίαν τῆς καταναλώσεως. Σήμερον, διὰ νὰ γλυτώνωμεν ἀπὸ τὸν καταναλωτὴν ἄρτου εἰς ἀξίαν ἑνὸς σιγάρου ἢ δύο σιγάρα, ἔχομεν ὄχι μόνον τὸ ἄνοιγμα αὐτὸ τῶν 150 δισεκατομμυρίων ἐτησίως τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλ’ ἔχομεν ἀκόμη νὰ δίδωμεν μίαν γλίσχρον καὶ σκληρὰν προστασίαν εἰς τὴν παραγωγὴν μὲ κίνδυνον οἱ χωρικοὶ νὰ παύσουν νὰ καλλιεργοῦν. Γνωρίζει ἡ Βουλή, ὅτι ὑπάρχει σήμερον τεραστία στενότης περὶ τὴν χορήγησιν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων διὰ τοὺς πρωίμους καρπούς; Γνωρίζει ἡ Βουλή, ὅτι πέρυσιν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐχορήγησε καλλιεργητικὰ δάνεια 260 δισεκατομμυρίων δραχμῶν πέραν τῶν λιπασμάτων, καὶ ἐφέτος μόνον μὲ 52 δισεκατομμύρια, διότι τῆς ἔδωσε ψυχία ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, προσπαθεῖ νὰ ἐπουλώσῃ τὰς πληγὰς καὶ τῶν σιτοπαραγωγῶν καὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Ποῦ βαδίζομεν κύριοι; Μὲ τὴν «ὡραίαν» πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἄρτου; Θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα, ποὺ δὲν θὰ ὑπάρχῃ ὁ ἄρτος αὐτός. Προσπαθήσατε μὲ τὴν ἐπαύξησιν τῆς παραγωγῆς καὶ μὲ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς νὰ ἐπέλθῃ ἡ ἐξισορρόπησις εἰδῶν βιομηχανικῶν καὶ ἀγροτικῶν προϊόντων, προσπαθῆστε νὰ καταβιβάσητε τὴν στάθμην τῆς ζωῆς καὶ θὰ δώσετε μίαν ζωὴν εὐθηνοτέραν. Ἐκεῖ θὰ ἀσκήσετε τὴν πολιτικὴν τῆς καταναλώσεως καὶ τῆς παραγωγῆς. Μὲ τὴν πολιτικήν μου αὐτὴν ἐπὶ τοῦ σίτου τὸ 1950, ὄχι μόνον ἐγλύτωσα τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν ἀπὸ 400 δισεκατομμύρια δραχμῶν, ἀλλὰ εἶχεν αὐτὸς καὶ περίσσευμα, θὰ ἔφθανεν ἴσως μεταξὺ 50 καὶ 70 δισεκατομμυρίων δρχ. τὸ κέρδος τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἐμειώθη εἰς 22 δισεκατομμύρια, διότι, ὅταν ἦλθεν ἡ πεῖνα τοῦ χειμῶνος τοῦ 1950 ἐπῆραν τὰ σιτάρια ἀπὸ τὴν Κρήτην καὶ τὰ στείλαμε εἰς τὴν Κομοτηνὴν καὶ ἀπὸ τὴν Θεσσαλίαν εἰς τὴν Ρόδον καὶ ηὔξησαν τὰς δαπάνας συγκεντρώσεως.

§67Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κατηγορῶ καὶ ἐγώ, ὅτι δὲν ἠσκήθη ἀγροτικὴ πολιτικὴ κατὰ τὰ τελευταῖα 4 χρόνια. Πρὸ ὀλίγου εἴπατε, ὅτι ἐνῷ στοιχίζει 2.800 τὸ ξενικὸ σιτάρι, πέρυσι καὶ προπέρυσιν ἐδώσαμεν μόνον 2.400. Ἄρα οὐδεμίαν προστασίαν ἐδώσατε εἰς τοὺς ἀγρότας.

§68Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἴπομεν νὰ ἔλθουν νέοι συνάδελφοι καὶ νὰ φέρουν νέον αἷμα εἰς τὸ Σῶμα αὐτό, ἀλλὰ ὄχι νὰ κακοποιοῦν τὴν ἀλήθειαν. Εἶπα ἐγὼ τέτοιο πρᾶγμα; Ὅτι πέρυσιν εἶχε τὸ σιτάρι 2.800 καὶ ἐδώσαμεν 2.400 δρχ.;

§69Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Αὐτὸ εἴπατε.

§70Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶπα τέτοιο πρᾶγμα. Φαίνεται ὅτι δὲν τὸ ἐννοήσατε, διότι θὰ ἦτο θλιβερὸν νὰ κακοποιῆτε ἐν γνώσει τὴν ἀλήθειαν. Τὸ σιτάρι τὸ ξενικὸ ἔφθασε πέρυσι τὰς 1.700 δρχ. καὶ μαζὶ μὲ τὴν συγκέντρωσιν τιμὴν δελτίου δρχ. 2.020 καὶ διετίθετο εἰς ἐλευθέραν ἀγορὰν μὲ τιμὴν 2.300 τὸ ἐγχώριον καὶ 2.400 τὸ ξένο σιτάρι καὶ εἰς αὐτὰ τὰ πλαίσια θὰ ἠμποροῦσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ εἶναι ρυθμιστὴς τοῦ σίτου μέχρι τῆς 30 Ἰουνίου 1951. Ἐάν, ἐπαναλαμβάνω, ἀνετράπη αὐτὴ ἡ πολιτική, ἀνετράπη διότι ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1950 μέχρι τοῦ Ἰανουαρίου 1951 δὲν εἰσήχθη καμμία ποσότης ξενικοῦ σίτου. Δι’ αὐτὸ βεβαίως δὲν πταίει ὁ ἀγορεύων τότε κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, διότι εἶχε φύγει καὶ μάλιστα εἶχε ζητήσει τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν εἶχεν ζητήσει καὶ ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος, ἀλλ’ ἀπερρίφθη ἡ σύστασις τῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ ψήφου τῆς Βουλῆς, διὰ πλειοψηφίας 5 ἢ 6 ψήφων. Βλέπετε, ὅτι δὲν τὰ ἠξεύρετε καλὰ καὶ τὰ γεγονότα καὶ τὰ θέματα. Παραλλήλως, λοιπόν, πρὸς τὰς συστάσεις, τὰς ὁποίας εἰσηγήθη ὁ ἐπερωτήσας κ. συνάδελφος Ἀθηνῶν, πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ αὐτὴ εἶναι κληρονόμοι μιᾶς κακῆς πολιτικῆς. Καὶ αὐτὴ δὲν ἠμπορεῖ ν’ ἀνατραπῇ εἰς 1–2 μῆνας. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἀναγνωρίσωμεν ὅλοι. Ἀλλὰ πέραν τούτου, πρέπει εἰς τὰς συστάσεις, ποὺ διετύπωσεν ὁ κ. βουλευτὴς Ἀθηνῶν καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι ὀρθαί, πρέπει τὸ θέμα νὰ ἐξετασθῇ μὲ μίαν προοπτικὴν αὐξήσεως ἐπὶ τῆς παραγωγῆς καὶ ἐπάνω εἰς αὐτὴν νὰ στηριχθῇ ἡ πολιτικὴ τῆς καταναλώσεως, ἐνῷ τώρα ἀσκοῦμεν πολιτικὴν καταναλώσεως εἰς βάρος τῆς παραγωγῆς. Καὶ λέγω, ἐὰν μὲν ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου αὐξηθῇ κατὰ 200 δραχμάς, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ καλύψωμεν τὸ ἔλλειμμα τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐὰν ηὐξάνομεν μόνον κατὰ 200 δραχμὰς τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου, καὶ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς δὲν θὰ εἶχεν ἔλλειμμα καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα θὰ ἠμποροῦσε νὰ δώσῃ καλλιεργητικὰ δάνεια ἐπαρκῆ εἰς τοὺς ἀγρότας, ἐν τῷ συμφέροντι τῆς παραγωγῆς. Καὶ ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ εἴχομεν μίαν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς—ὅπως εἴχομεν ἀπὸ τὸ καλοκαίρι τοῦ 1950 μέχρι τοῦ καλοκαιριοῦ τοῦ 1951 κατὰ 200,000 περίπου τόννους, ἴσως καὶ πλέον— θὰ ἐδίδαμεν μὲ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν κἄποιαν ἄνεσιν ζωῆς εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν, ἡ ὁποία θὰ στραφῇ εἰς τὰς πόλεις καὶ θὰ ὑψωθῇ τὸ ἐπίπεδον τῆς ζωῆς καὶ τῶν τάξεων αὐτῶν καὶ συγχρόνως θὰ ἐρρυθμίζετο τὸ ὅλον θέμα, τῆς παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως τοῦ σίτου, ὅπως ἔπρεπε νὰ ρυθμισθῇ. Σήμερον τὰ πράγματα γίνονται ἀντίθετα. Ἐὰν κύριοι—δὲν σᾶς τὸ ἀποκρύπτω—ἐὰν ἀνελθὼν εἰς τὸ βῆμα ὡμίλησα, βάσιν εἶχα μόνον τὴν συνείδησίν μου. Καὶ ἐὰν τὰ Ἑλληνικὰ πράγματα εἰς τοὺς τομεῖς τοὺς οἰκονομικοὺς ρυθμίζωνται, ὅπως ἐρρυθμίσθησαν καὶ διεχειρίσθησαν καὶ τὸ θέμα τοῦ σίτου καὶ τοῦ ἄρτου, δὲν ἀπορῶ διὰ τὸ σημερινόν μας οἰκονομικὸν κατάντημα.

§71ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μὰ ὁ κ. Ράλλης δὲν ἀντεῖπεν εἰς τὴν πολιτικήν σας. Ἁπλῶς ἠρώτησε διατὶ δὲν δίδετε εἰς τὸν Ἑλληνικὸν πληθυσμὸν ψωμὶ καθαρόν.

§72Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ ζήτημα, κύριοι, ὀρθῶς ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἔλαβε μίαν μορφὴν εὐρυτέραν, ἀλλ’ ἡ συζήτησις αὐτή, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἀποδώσῃ, πράγματι καὶ ὀφείλει νὰ ἀποδώσῃ δὲν πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν στενά, ἀλλ’ εὐρύτερα, δηλαδὴ πῶς ἀσκεῖται καὶ πῶς θὰ ἀσκηθῇ ἡ ὅλη πολιτικὴ τοῦ σίτου καὶ τοῦ ἄρτου. Καὶ λέγω, ὅτι ἀσκεῖται κακῶς καὶ ἀνωμάλως. Καὶ ὑπάρχει καὶ τὸ παράδειγμα τοῦ πῶς ἠσκήθη ἡ πολιτικὴ τὸ 1950 καὶ πόσον ἀπέδωκε τότε εἰς τὴν παραγωγήν. Καὶ τότε ὁ ἔλεγχός μας θὰ εἶναι πράγματι ἀποδοτικὸς ὑπὲρ τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Γαβριηλίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§74Κ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν Ἀθηνῶν, τὸν κ. Ράλλην, εἶναι πάρα πολὺ σοβαρὸν καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξαντληθῇ μέσα εἰς τὰ πλαίσια μιᾶς ἐπερωτήσεως. Τὸ θέμα τοῦ σίτου, τὸ θέμα τοῦ ψωμιοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, θὰ ἔπρεπεν, ἴσως, νὰ ἀποτελέσῃ θέμα συζητήσεως μιᾶς ὁλόκληρης ἡμέρας. Ἡ ἐπερώτησις ποὺ ἔγινεν εἶναι συγκεκριμένη καὶ θέτει τοῦτο τὸ ζήτημα. Παρελήφθησαν 5.000 τόννοι ἀναμμένου σίτου. Δι’ ἐμὲ εἶναι σκάνδαλον αὐτό. Εἶναι ἔγκλημα εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸ νὰ παραλαμβάνεται τέτοιο σιτάρι. Δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν πότε παραλαμβάνονται αὐτὰ τὰ σιτάρια. Δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν πότε ἐδίδετο τὸ 2%. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχει σημασίαν εἶναι ὅτι χρόνια τώρα σὲ βάρος τοῦ ψωμιοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ γίνεται ἕνα ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ὅρια. Σήμερον, νομίζω, ἐγὼ τοὐλάχιστον, καὶ εὐχαριστῶ τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν τοῦ Συναγερμοῦ, κ. Ράλλην, ὁ ὁποῖος ἔφερε τὸ ζήτημα αὐτὸ εἰς τὴν Βουλήν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι δὲν τὸ ἐχειρίσθη τὸ ζήτημα ὅπως ἔπρεπεν, ἀλλ’ ἔδωκε τὴν εὐκαιρίαν εἰς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὸ ψωμὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ τὸ θέσουν, ὅπως πρέπει νὰ τεθῇ. Δὲν ἠμποροῦμε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ξεκινήσωμεν ἀπὸ τὸ ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔρχονται σιτάρια ἀναμμένα, ὅτι ἡ Ἑλλὰς πληρώνει καὶ ἕνα χαράτσι 2% δὲν ἠξεύρω σὲ ποῖες σκοτεινὲς δυνάμεις εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ τὸ δελτίον τοῦ ἄρτου. Εἶναι δύο πράγματα ἐντελῶς ἀντίθετα. Ἐὰν οἱ ὑπεύθυνοι ποὺ χειρίζονται τὸ θέμα δὲν ἠμπόρεσαν νὰ συλλάβουν τὸ νόημα καὶ νὰ ὀργανώσουν τὴν δουλειά, ὥστε τὸ ψωμὶ νὰ ἔρχεται εἰς καλὴν κατάστασιν καὶ εἰς μίαν εὐθηνὴν τιμήν, χωρὶς πρόσθετον ἐπιβάρυνσιν, αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι ἡμεῖς πρέπει νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ τὸ δελτίον τοῦ ἄρτου, διότι τοῦτο θὰ εἶναι ἐξυπηρέτησις τῶν κερδοσκοπικῶν ὀργανώσεων τῶν ἀλευροβιομηχάνων καὶ τῶν μεγάλων εἰσαγωγέων. Κατάργησις τοῦ δελτίου τοῦ ἄρτου, κάτω ἀπὸ τὶς συνθῆκες τὶς σημερινές, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἶναι πράγματι συγκινητικὸν τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ κ. Ράλλη διὰ τὸν πτωχόκοσμον, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ δελτίου τοῦ ἄρτου. Αὐτὸ εἶναι ὀλίγον σόλοικον. Τὸ ν’ ἀγοράζῃ τὸ Κράτος σιτάρι ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν, ἐνῷ ἠμπορεῖ νὰ ἀγοράσῃ εὐθηνότερα ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους, δὲν βλέπω κατὰ ποῖον λόγον θὰ ἀγοράσῃ ὁ ἔμπορος εἰς εὐθηνοτέραν τιμὴν ἀπὸ ὅ,τι ἀγοράζει τὸ Κράτος. Ἡ πρᾶξις ἀποδεικνύει, ὅτι τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, ὅταν θὰ φέρῃ πράγματα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ τὰ διαθέσῃ, δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ τὰ πωλήσῃ ἀκριβότερα, διότι θὰ ἔχῃ μέσα καὶ κερδοσκοπίαν. Τὸ ἂν τὸ Κράτος δὲν τὸ ἔχῃ ὀργανώσει καλὰ καὶ δὲν ἐσκέφθη νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα ἔτσι ὅπως θὰ ἔπρεπε καὶ νὰ μὴ ἔχωμεν τὰ πρόσθετα αὐτὰ βάρη καὶ νὰ μὴ ἔχωμεν τὰς ζημίας αὐτὰς ποὺ ἔχομεν ἀπὸ τὸ ἀναμμένο σιτάρι τῶν 5.000 τόννων, αὐτὸ εἶναι ἐντελῶς ἄσχετον ζήτημα πρὸς τὴν κατάργησιν τοῦ δελτίου τοῦ ἄρτου. Δὲν εἶναι ἀρκετὸ μὲ τὰ λόγια νὰ ἐνδιαφερώμεθα διὰ τοὺς ἐργαζομένους. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὁ ἐργαζόμενος Ἑλληνικὸς λαὸς σήμερα πεινᾷ καὶ ὑποφέρει καὶ δὲν ἔχομε τὸ δικαίωμα τὸν πεινασμένον αὐτὸν λαὸν νὰ τὸν παραδώσωμεν εἰς τὰ χέρια τῶν ἐκμεταλλευτῶν, νὰ τὸν παραδώσωμεν εἰς τὰ χέρια τῶν κερδοσκόπων. Εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ Κράτος νὰ σκεφθῇ νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον πῶς θὰ ἀγοράσῃ τὸ σιτάρι καὶ φθηνότερα καὶ σὲ καλύτερη ποιότητα καὶ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ τὸ δώσῃ στὴν κατανάλωσιν εἰς πολὺ κατώτερες τιμές. Εἶπα ἀπὸ τὴν ἀρχήν, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦ ψωμιοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι ἕνα πάρα πολὺ σοβαρὸ ζήτημα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαντληθῇ εἰς μίαν ἐπερώτησιν, οὔτε εἶναι δυνατὸν πρόχειρα καὶ ξαφνικὰ νὰ συζητηθῇ. Κάμνω τὴν ἑξῆς πρότασιν: Νὰ ὁρισθῇ μία ἡμέρα συζητήσεων ἐπάνω εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, διὰ νὰ ἠμπορέσουν ὅλοι οἱ βουλευταὶ νὰ ἔλθουν προητοιμασμένοι μὲ στοιχεῖα ὄχι αὐθαίρετα ἀλλ’ αὐθεντικά, διὰ νὰ ἴδωμεν κατὰ ποῖον τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα αὐτό, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐξυπηρετήσωμεν πράγματι τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.

§75Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡμιλήσατε, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, διὰ τὸ σιτάρι τὸ εἰσαγόμενον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Πλὴν ὅμως ἀπὸ συνάδελφον ἐθίγη τὸ θέμα τοῦ σίτου τοῦ παραγομένου ἐντὸς τῆς χώρας. Ἤθελα..........

§76Κ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Ἐγὼ δὲν μπαίνω εἰς τὰς λεπτομερείας, διότι τὸ ζήτημα εἰς τὰς λεπτομερείας του εἶναι σοβαρόν. Ἐγὼ γενικὰ ἔθεσα τὸ ζήτημα καὶ λέγω, ὅτι ἐνῷ ἡ ἐπερώτησις ἀφορᾷ τὸ συγκεκριμένον θέμα, ὅτι ἦλθαν στὴν Ἑλλάδα πέντε χιλιάδες τόννοι σιτάρι ἀναμμένο....

§77Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Σκοπός σας εἶναι νὰ καταλήξωμεν εἰς ἕνα συμπέρασμα πῶς ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ φάῃ φθηνότερο ψωμί. Ξέρουμε, ὅτι ψωμὶ τρῶμε ἀπὸ σιτάρι προερχόμενον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἀπὸ σιτάρι παραγόμενο ἐντὸς τῆς χώρας. Θὰ ἤθελα ν’ ἀκούσω τὴν ἄποψί σας διὰ τὴν ἐγχωρίαν παραγωγήν, δηλαδή, διατί ἡ παραγωγὴ ἡ Ἑλληνική, εἰδικῶς τὰ τελευταῖα χρόνια, δὲν ἠδυνήθη νὰ αὐξηθῇ. Ποῖοι πταίουν καὶ διὰ τίνος μέσου κατεστράφησαν οἱ ἀγροὶ καὶ δὲν μπόρεσε νὰ αὐξηθῇ ἡ παραγωγὴ τοῦ σίτου.

§78Κ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Μὲ τὴν ἐρώτηση τοῦ κ. συναδέλφου πλαταίνει ἀκόμη πιὸ πολὺ τὸ ζήτημα. Τὸ ποῖοι φταῖνε, διότι οἱ παραγωγοὶ δὲν βγάζουν ἀρκετὸ σιτάρι διὰ νὰ τρέφεται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι γνωστὸ σὲ ὅλον τὸν κόσμο. Ἐν πρώτοις, φταίει ἡ ἀντιαγροτικὴ πολιτικὴ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Φταίει ἀκόμη τὸ ὅτι ἡ ἀνασυγκρότησις στὴν Ἑλλάδα δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ κάτω ἀπ’ αὐτὲς τὶς συνθῆκες. Φταίει ἔπειτα τὸ ὅτι δὲν συμβάλλουμε νὰ συμφιλιωθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ νὰ ξεχάσῃ τὸ παρελθόν....... (Θόρυβος ἐκ τῆς δεξιᾶς πτέρυγος τῆς αἰθούσης — κωδωνοκρουσίαι). Ἐν πρώτοις θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἔχετε τὴν ὑπομονὴν νὰ ἀκούσετε τί λέγω. Ἡμεῖς εἴμεθα ὀλίγοι καὶ εἶσθε πάρα πολλοὶ καὶ σᾶς ἀκούομεν μὲ μεγάλην προσοχήν. Νὰ μᾶς ἀκούσετε καὶ νὰ μᾶς ἀντικρούσετε..... (Φωναὶ — θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). Θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποταθῆτε εἰς τὸν συνάδελφόν σας ν’ ἀνακαλέσῃ τὴν ἐρώτησιν ποὺ ἔκαμε καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἀπαντῶ.

§79ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ μᾶς πῆτε διατί δὲν ἔχουμε ἀρκετὴ παραγωγή.

§80Κ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, διότι ἐφαρμόζεται ἀντιαγροτικὴ πολιτική, διότι ἡ συμφιλίωσις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ......................

§81Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Ψωμὶ δὲν ἔχουμε ἀπὸ τὸ χαντζάρι τοῦ ἀντάρτου. Δὲν ἔχουμε γιατὶ......... (Συνεχίζει ὁμιλῶν ἐν μέσῳ φωνῶν καὶ θορύβου μὴ ἀκουόμενος. Παρατεταμέναι κωδωνοκρουσίαι).

§82Κ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Δὲν καταλαβαίνω διατί ἐξοργίζεσθε. Εἶναι ἔγκλημα νὰ συμφιλιωθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός;

§83Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μιλᾶτε διὰ συμφιλίωσιν. Εἶσθε ὁ σφαγεὺς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ... (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι. Μετὰ τὸν κ. Τριανταφυλλάκον, ὁμιλοῦν καὶ ἄλλοι βουλευταὶ ὄρθιοι ἀπὸ τῶν θέσεών των μὴ ἀκουόμενοι).

§84Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ θέμα τὸ συνδεόμενον μὲ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Ράλλη. Διδασκαλία περὶ συμφιλιώσεως εἰς μίαν αἴθουσαν ὅπου πρόβλημα συμφιλιώσεως ἀπὸ ἐθνικῆς πλευρᾶς δὲν ὑπάρχει, διότι δὲν ὑπάρχουν μερίδες ἐθνικαί, αἱ ὁποῖαι νὰ διΐστανται, δὲν εἶναι νοητή.

§85Κ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Γενικεύεται τὸ ζήτημα καὶ θὰ μὲ ἀναγκάσητε νὰ ἀπαντήσω.

§86Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ εἶχα καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἀπαντήσετε, διότι ἡ ἀνταπάντησις, ἡ ὁποία θὰ σᾶς δοθῇ θὰ εἶναι βαρυτάτη δι’ ὑμᾶς. Καὶ ἐκτὸς τούτου ἐδώσατε τὴν ἀφορμὴν χρησιμοποιήσαντες τὴν λέξιν «συμφιλίωσις». Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἡνωμένη. Δὲν ὑπάρχει πρόβλημα ἑνώσεως Ἑλλήνων πρὸς Ἕλληνας. (Χειροκροτήματα). Ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς πρόβλημα ἑνώσεως Ἑλλήνων καὶ Ἑλληνοφώνων ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος, ἐπίσης δὲν ὑπάρχει. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§87Κ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Ἐξετράπημεν τοῦ θέματος χωρὶς νὰ φταίω ἐγώ. Ἔφταιξε ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἔκαμε μίαν ἐρώτησιν. Καὶ πταίει καὶ ὁ κοινοβουλευτικὸς ἡγέτης τοῦ Ἑλλην. Συναγερμοῦ, κ. Κανελλόπουλος, ὁ ὁποῖος μὲ τὸν τρόπον ποὺ ὡμίλησε, ἐχώρισε τοὺς Ἕλληνας εἰς δύο κατηγορίας. Ὄχι κ. Κανελλόπουλε, μπορεῖ νὰ μᾶς θεωρῆτε ὡς ἐγκληματίας σεῖς, ἀλλ’ οἱ Ἕλληνες εἶναι Ἕλληνες καὶ ὅταν εἶσθε σεῖς Ἕλληνες, εἴμεθα καὶ ἡμεῖς καὶ περισσότερον, Ἕλληνες... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Δὲν δίδομεν εἰς κανένα τὸ δικαίωμα νὰ ἀμφισβητῇ τὰ Ἑλληνικά μας αἰσθήματα. Ἡμεῖς ἠγωνίσθημεν. Εἶναι ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ κάποτε εἰς τὴν Βουλήν. Ἀλλὰ σήμερα μᾶς ἀπασχολεῖ τὸ ζήτημα τοῦ σίτου καὶ ἐπάνω εἰς αὐτὸ τὸ θέμα ἔπρεπε νὰ μὲ ἀφήσετε νὰ ὁμιλήσω. Καὶ σεῖς κ. Κανελλόπουλε, ἠξεύρετε διατὶ δὲν παράγουν οἱ ἀγρότες σιτάρι. Τὸ ἠξεύρετε καλύτερον ἀπὸ ἐμὲ διότι εἶσθε πολιτικὸς κύρους.

§88Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸν Κανονισμόν, ὅταν γενικευθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ ἐπερωτήσεως, πρέπει οἱ ρήτορες νὰ εἶναι ἐντὸς τοῦ θέματος τῆς ἐπερωτήσεως. Ἐγὼ ἔθεσα τὰ σημεῖα σαφῶς. Κατηγόρησα, πρῶτον, τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἔκαμεν αὐτὴ τὸ ἐμπόριον τοῦ σίτου, ἐνῷ δὲν ἤξευρε νὰ τὸ κάμῃ καὶ ὅτι διατηρεῖ, δεύτερον, τὸ δελτίον ἄρτου εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐγὼ δὲν ὡμίλησα οὔτε διὰ τὴν παραγωγήν, οὔτε διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐγχωρίου σίτου. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ἐφαρμόσητε τὸν Κανονισμόν, κ. Πρόεδρε.

§89Κ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Ράλλη, ἐὰν ἤσαστε ἐδῶ θὰ ἐβλέπατε ὅτι εἶχον περιορισθῆ εἰς τὰ στενὰ πλαίσια τῆς ἐπερωτήσεώς σας καὶ μάλιστα ἐκαυτηρίασα τοὺς συναδέλφους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐβγῆκαν ἀπὸ τὸ θέμα. Ἐκ τῆς παρατάξεώς σας συνάδελφος ἐζήτησε νὰ τοῦ δώσω ἐξηγήσεις. Ὥστε δὲν πταίω ἐγὼ ἐὰν ἡ συζήτησις ἐξέφυγεν. Εἶμαι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ θέλουν πάντα νὰ κρατοῦν τὴν συζήτησιν μέσα εἰς τὰ στενὰ πλαίσια τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Ἐθέσατε σεῖς ἕνα ζήτημα μὲ τὴν ἐπερώτησίν σας πῶς ἔφθασαν δηλαδὴ εἰς τὴν Ἑλλάδα 5.000 τόννοι ἀναμμένου σίτου.

§90Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν εἶναι μόνον 5.000 ἀλλ’ 25.000 τόννοι.

§91Κ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Καί, ἐρωτῶ, κύριε συνάδελφε, ποῖοι εἶναι ὑπεύθυνοι διὰ τοῦτο; Εἶναι καὶ ἐκεῖνοι ποὺ τὸν δίδουν καὶ ἐκεῖνοι ποὺ τὸν ἀγοράζουν. Δὲν ὁμιλοῦμεν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν εὑρίσκονται ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν εἰς τὰς Κυβερνήσεις ἐκείνας καὶ ἦσαν Πρόεδροι καὶ Ἀντιπρόεδροι καὶ μέλη τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔχουν εὐθύνας διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν.

§92Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν σεῖς ἤσαστε εἰς τὴν Βουλγαρίαν, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔτρωγε λευκὸ ψωμί. Οἱ Βούλγαροι ἦσαν φίλοι σας (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§93Κ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ. Λοιπόν, κ. Ράλλη, ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου νὰ καταργηθῇ τὸ δελτίον, ὑπάρχει τεραστία ἀπόστασις, διότι κατάργησις τοῦ δελτίου σημαίνει ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀπομυζοῦν τὸ αἷμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐγὼ λέγω, ὅτι ἡ κατάργησις τοῦ δελτίου θὰ φθάσῃ τὸ ψωμὶ ποὺ τρώγει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς σὲ 6.000 δραχ. τὴν ὀκᾶν καὶ τὸ ἄσπρο ψωμί, ποὺ θὰ τρῶτε σεῖς, ἴσως, θὰ εἶναι φθηνότερο.

§94Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Τὸ νὰ λέγετε, ὅτι διαφωνεῖτε μὲ αὐτὸ ποὺ λέγω, εἶναι ἡ γραμμή σας, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖτε ἀπὸ μακροῦ χρόνου. Ἀλλὰ τὸ νὰ λέγητε ὅτι εἶναι πρωτάκουστος ἡ κατάργησις τοῦ δελτίου ἄρτου δὲν τὸ δέχομαι. Διότι, σᾶς ἐρωτῶ: Εἰς ποίαν συνδικαλιστικὴν χώραν ὑπάρχει δελτίον ἄρτου; Εἰς τὴν σοσιαλιστικὴν Ἀγγλίαν δὲν ὑπάρχει δελτίον.

§95ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἰς τὴν Ρωσίαν.

§96Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, ἡ συζήτησις νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία θίγει ἓν σοβαρώτατον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ αὐτὴν ταύτην τὴν ζωὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀφορᾷ τὸ ψωμὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, τὸ θέμα, ὀφείλει νὰ ἐπισύρῃ, πράγματι, ἀμέριστον τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Κατηγορεῖται ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἠμπορούσαμεν νὰ ἔχωμεν σήμερον εὐθηνότερον καὶ καλύτερον ψωμί. Μοῦ φαίνεται ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου. Ἄς ἀναμείνωμεν ὅμως, ν’ ἀκούσωμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος ὀφείλει νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ μὲ συγκεκριμένα στοιχεῖα καὶ χωρὶς νὰ ἀνατρέξῃ, ὡς πολλοὶ ἄλλοι εἰς τὴν πολιτικὴν τὴν τηρηθεῖσαν ὑπὸ τῶν μέχρι σήμερον Κυβερνήσεων καὶ ὅταν ἡ ἀπάντησις αὐτὴ δὲν εἶναι πλήρης, τότε νὰ ὁρίσωμεν μίαν εἰδικὴν συνεδρίασιν διὰ νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα καὶ νὰ ἐξαγάγωμεν συμπεράσματα καὶ νὰ καταλήξωμεν εἰς ἀποφάσεις, διότι ἐπαναλαμβάνω πρόκειται περὶ σοβαρωτάτου ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ ψωμὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§97Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἴσως εἶναι σκοπιμώτερον νὰ διακόψωμεν καὶ ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου νὰ γίνῃ αὔριον διὰ νὰ παρίσταται καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Συμφωνῶ ἀπολύτως, μὲ τὸν ἀξιότιμον ἐκ Λασηθίου συνάδελφον, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναμίξωμεν τὸ συγκεκριμένον αὐτὸ θέμα, μὲ τὴν γενικὴν πολιτικὴν τοῦ σίτου. Ἦτο πολὺ ἐνδιαφέρουσα ἡ ἀνάπτυξις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Χατζηγιάννης, ἔχει πολὺ δίκαιον λέγων, ὅτι πρέπει ἡ γραμμὴ νὰ μεταβληθῇ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅμως, ἂς ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν εἰδικὴν αὐτὴν περίπτωσιν τοῦ ἄρτου καὶ ὄχι τοῦ σίτου καὶ ἔπειτα νὰ προβῶμεν εἰς τὴν μεταβολὴν τῆς πολιτικῆς τοῦ σίτου. Ἄς ἀρχίσωμεν πρῶτον ἀπὸ τὸ πρόβλημα τοῦ ἄρτου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀμεσώτατα συνδεδεμένον μὲ τὸ πρόβλημα τοῦ σίτου. Θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, νὰ μὴ θελήσῃ νὰ μείνῃ εἰς τὰς ἀπαντήσεις, τὰς ὁποίας τοῦ ὑπηγόρευσεν ἀσφαλῶς ἡ ὑπηρεσία. Ἡ ὑπηρεσία εἶναι ἀσφαλῶς ὑπεύθυνος διὰ τὰς παραλείψεις. Ὁ ἴδιος δὲν εἶναι ὑπεύθυνος ὡς καὶ ὡς σύνολον καὶ ἡ Κυβέρνησις. Ἐὰν ὡς πιστεύω, ἔχουν βάσιν αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας διετύπωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ράλλης, θὰ πρέπει ἡ πολιτικὴ τοῦ ἄρτου νὰ μεταβληθῇ. Ἐγὼ ἀποκλείνω ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων τοῦ κ. Ράλλη. Εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον χρήζει μελέτης ἀντικειμενικῆς καὶ ἀμερολήπτου. Δὲν ὑπάρχει θέμα προσωπικῶν συμφερόντων. Ὁ κ. Ράλλης ἐτόνισεν, ὅτι πρέπει νὰ ἀρθῇ τὸ δελτίον, ὅσον ἀφορᾷ τὰς εἰσαγωγὰς αὐτὰς ἠμπορεῖ νὰ τὰς κάμῃ τὸ Κράτος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχει θέμα πρὸς γόνιμον συζήτησιν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει τοιοῦτον θέμα ἂς μὴ σπεύσωμεν ἀπόψε.

§98Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἀκριβῶς εἶχα καὶ λέγω μὲ ὀλίγας λέξεις. Τὸ ζήτημα ἐγενικεύθη. Εἶναι πιὰ ζήτημα πολὺ μεγαλυτέρας ἐκτάσεως ἀπὸ τὴν ἔκτασιν τὴν ὁποίαν θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἔχῃ ἀπὸ πλευρᾶς καθαρῶς τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ. Εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον ἤδη ἤρχισε νὰ μᾶς ἀπασχολῇ ὡς Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἐξετάσεώς του ὑπὸ γενικωτέραν μορφήν. Ἔχομεν κληρονομήσει μίαν κατάστασιν μὲ ὡρισμένα δεδομένα, τὴν ὁποίαν σήμερον μελετῶμεν. Δὲν ἦτο εὐχερὲς ἀπὸ τῆς μιᾶς πρωΐας εἰς τὴν ἄλλην νὰ ἐξεύρωμεν τὸν τρόπον ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος, διότι τὸ ζήτημα εἶναι πολύπλοκον καὶ συνδέεται μὲ πάρα πολλὰ ἄλλα πράγματα. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν καὶ ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Κανελλόπουλον, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις, νὰ ἀκούσῃ ὅλας τὰς ἀπόψεις ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ εἶναι ὥριμος νὰ διατυπώσῃ καὶ αὐτὴ τὰς ἀπόψεις της ἐπὶ τοῦ σοβαροῦ αὐτοῦ θέματος.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ρήτορος ἐγγεγραμμένου νὰ ὁμιλήσῃ, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν προσεχῆ Παρασκευήν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§100ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.05′ μ. μ.).