1951.10.31

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 5η

Τετάρτη 31 Ὀκτωβρίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 5.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Νὰ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Σ. Τσιαπάρας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§4Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Κύριοι Βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἐμφανίζεται σήμερον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, προῆλθεν ἀπὸ τὴν λαϊκὴν ἐτυμηγορίαν τῆς 9ης Σεπτεμβρίου. Συνεκροτήθη εὐθὺς καὶ μόνον ἀφοῦ διεπιστώθη κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον τὸ ἀποτέλεσμα ταύτης. Τὰ δύο Κόμματα τῆς Ε.Π.Ε.Κ. καὶ τῶν Φιλελευθέρων, ἔχοντα ὑπ’ ὄψιν ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν λαϊκὴν ἐντολὴν καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν ὀξεῖαν ἀνάγκην ἀποτελεσματικῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν πολλῶν καὶ δυσκόλων προβλημάτων ποὺ πιέζουν τὴν ζωὴν τοῦ Ἔθνους, ἐθεώρησαν ὑποχρέωσίν των νὰ ἀναλάβουν ἐν συνεργασίᾳ ὑπαγορευομένῃ ἀπὸ τὴν ἰδεολογικήν των συγγένειαν, τὴν εὐθύνην τῆς διακυβερνήσεως τῆς Χώρας. Δὲν ἐκινήθησαν ἀπὸ κομματικοὺς ὑπολογισμούς, ἀλλ’ ἀπὸ τὴν συναίσθησιν τοῦ καθήκοντος πρὸς τὴν Χώραν, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει εἰς τὰ πολιτικὰ κόμματα καὶ τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας νὰ ἀναλίσκωνται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ λαοῦ, παραμερίζοντες πᾶσαν κομματικὴν ἐπιδίωξιν, Ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐφαρμογὴν ἑνιαίου προγράμματος ἀποτελοῦντος κοινὴν πίστιν τῶν δύο συνεργαζομένων κομμάτων. Τὰς γενικὰς γραμμὰς τοῦ προγράμματος τούτου θέτει ὑπὸ τὴν κρίσιν Ὑμῶν ἡ Κυβέρνησις καὶ ζητεῖ τὴν ψῆφόν σας. Ἐξωτερικὴ Πολιτικὴ Ἡ Κυβέρνησις θὰ συνεχίσῃ τὴν ὁμοφώνως ὑφ’ ὅλων τῶν κομμάτων καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀναγνωριζομένην ἐθνικὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τῆς προσηλώσεως εἰς τὰ ἰδανικὰ τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἀλληλεγγύης μεταξὺ τῶν λαῶν καὶ τῆς πίστεως εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Ὑπογραμμίζουσα τοὺς ἐκ παραδόσεως καὶ ἐκ κοινῶν ἀγώνων ἀρρήκτους δεσμοὺς πρὸς τὰς Ἀγγλοσαξωνικὰς Δημοκρατίας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ τῆς Μεγάλης Βρεταννίας καὶ πρὸς τὴν Γαλλικὴν Δημοκρατίαν, ἡ Κυβέρνησις διαδηλοῖ τὴν ζωηρὰν ἐπιθυμίαν φιλικῶν σχέσεων πρὸς ὅλας τὰς μετεχούσας τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν Χώρας. Ἡ ἀποφασισθεῖσα προσφάτως εἰσδοχὴ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει τὴν ἑδραίωσιν τῆς εἰρήνης διὰ τῆς ἐμπράκτου κατοχυρώσεως αὐτῆς ἔναντι οἱασδήποτε ἀπειλῆς, ἐνισχύει τὸ αἴσθημα ἀσφαλείας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ παρέχει εἰς αὐτὸν τὴν βάσιμον ἐλπίδα, ὅτι ἀπερίσπαστος ἀπὸ ἔξωθεν ἐπιθέσεις θὰ δυνηθῇ νὰ ἐπιδοθῇ εἰς τὰ εἰρηνικὰ ἔργα του διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῶν ἐρειπίων τῆς χώρας ἐκ τῶν μακροετῶν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας ἀγώνων καὶ θυσιῶν του. Ἡ Κυβέρνησις ἐκφράζουσα τὰς εὐχαριστίας της πρὸς τὰ ἱδρυτικὰ μέλη τοῦ Ἀτλαντικοῦ Συμφώνου δηλοῖ, ὅτι θὰ ἐκπληρώσῃ πιστῶς τὰς ἀπορρεούσας ἐκ τῆς εἰς αὐτὸ συμμετοχῆς της ὑποχρεώσεις. Ἡ ταὐτόχρονος εἰσδοχὴ εἰς τὸ Ἀτλαντικὸν Σύμφωνον τῆς φίλης καὶ γείτονος Τουρκικῆς Δημοκρατίας ἱκανοποιεῖ τὸ πρὸς αὐτὴν ζωηρὸν αἴσθημα φιλίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τονώνει τὴν συνείδησιν τῆς κοινότητος τῶν συμφερόντων τῶν δύο χωρῶν καὶ τῶν φιλικῶν μεταξὺ αὐτῶν δεσμῶν. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ συσφίξῃ τούτους ὁλοὲν περισσότερον. Τὴν ἐπιτευχθεῖσαν ἀπὸ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως ἀποκατάστασιν φιλικῶν σχέσεων μετὰ τῆς γείτονος Γιουγκοσλαβίας θὰ καλλιεργήσῃ περαιτέρω ἡ Κυβέρνησις συμφώνως πρὸς τοὺς ἱστορικοὺς μεταξὺ τῶν δύο λαῶν δεσμοὺς καὶ ἐπ’ ἀγαθῷ ἀμφοτέρων. Δὲν λησμονεῖ ἡ Κυβέρνησις τοὺς ἱστορικοὺς δεσμοὺς τῆς Ἑλληνικῆς φυλῆς μετὰ τῶν δύο λαῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ εἶναι ἀποφασισμένη νὰ διατηρήσῃ καὶ ἀναπτύξῃ περαιτέρω τὰς μετ’ αὐτῶν φιλικὰς σχέσεις. Ἡ σημειουμένη πρόοδος εἰς τὰς σχέσεις καὶ τὰς οἰκονομικὰς συναλλαγὰς μετὰ τῆς γείτονος Ἰταλίας παρέχει τὴν βάσιμον ἐλπίδα ὅτι, διὰ τῆς περαιτέρω ἀναπτύξεως τούτων τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς ἐπιθυμεῖ καὶ ἐπιδιώκει καὶ δι’ ἀντιστοίχου κατανοήσεως ἐκ μέρους τῆς χώρας ταύτης, θὰ ἐξαλειφθοῦν ἐξ ὁλοκλήρου αἱ ἀναμνήσεις τοῦ προσφάτου παρελθόντος. Ἀνάλογος εἶναι καὶ ἡ στάσις καὶ αἱ προσδοκίαι τῆς Κυβερνήσεως ἀπέναντι τῆς σημερινῆς Γερμανίας. Ἐν τέλει ἡ Ἑλλάς, μὴ ἔχουσα ἐπιθετικοὺς σκοποὺς κατ’ οὐδενός, ἀποβλέπει εἰς τὴν διὰ τῆς εἰρηνικῆς ὁδοῦ καὶ μόνον λύσιν πάσης διαφορᾶς μετὰ τῶν ὁμόρων χωρῶν ὧν ὑπέστη ἐπανειλημμένως τὴν ἐπίθεσιν, θὰ δεχθῇ δὲ μὲ ἱκανοποίησιν τὴν ἀποκατάστασιν ὁμαλῶν καὶ ἐν συνεχείᾳ, φιλικῶν σχέσεων καὶ μετ’ αὐτῶν. Ἐσωτερικὴ Πολιτικὴ Ἀνασυγκρότησις–Οἰκονομικὴ Πολιτικὴ Ἡ Κυβέρνησις θέτει ὡς πρώτιστον σκοπὸν αὐτῆς τὴν ἐξύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ καὶ ἰδίως τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων τάξεων. Ἔχει ὅμως πλήρη συνείδησιν ὅτι ὁ σκοπὸς αὐτὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ πλήρως, ἂν δὲν αὐξηθῇ ἡ Ἐθνικὴ παραγωγὴ καὶ τὸ κοινωνικὸν εἰσόδημα. Εἶναι, ὡς ἐκ τούτου, ἀποφασισμένη νὰ ἐπιδιώξῃ ταύτην μὲ πᾶσαν θυσίαν καὶ δὲν θὰ διστάσῃ νὰ λάβῃ καὶ ἐφαρμόσῃ πρὸς τοῦτο καὶ τὰ πλέον ἀντιδημοτικὰ μέτρα. Θὰ καταστήσῃ ἐμπράκτως νοητὸν εἰς ὅλους, ὅτι ἡ περίοδος τῆς προσπαθείας πρὸς ἀνασυγκρότησιν καὶ αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, εἶναι περίοδος ἰσχνῶν ἀγελάδων δι’ ὅλους ἀνεξαιρέτως καὶ ὅτι πρέπει νὰ ἐπικρατήσῃ πνεῦμα περισυλλογῆς εἰς τὴν ἰδιωτικὴν οἰκονομίαν καὶ λιτότης εἰς τὴν ἰδιωτικὴν ζωὴν ὄχι μόνον διὰ τοὺς πτωχοὺς ποὺ ὑφίστανται τὰς στερήσεις, ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς πλουσίους καὶ εὐημεροῦντας. Ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει εἰς τὴν γενναιόφρονα βοήθειαν τοῦ Ἀμερικανικοῦ λαοῦ ὄχι ὡς εἰς σκοπόν, ἀλλ’ ὡς εἰς μέσον μόνον, διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας μας. Θὰ χρησιμοποιήσῃ ταύτην μετὰ μεγίστης φειδοῦς καὶ ἀποκλειστικῶς πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον διὰ νὰ καταστῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς αὐτοσυντήρητος διὰ τοῦ μόχθου καὶ τῆς ἐργασίας του ὡς ἁρμόζει εἰς λαὸν ἀξιοπρεπῆ καὶ ὑπερήφανον. Ἐν ὄψει τῆς ἀποφασισθείσης λόγῳ τῶν ὑπερόγκων βαρῶν τοῦ Ἀμερικανικοῦ λαοῦ ὑπὸ τοῦ Κογκρέσου περικοπῆς τῆς βοηθείας πρὸς τὰς χώρας τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ, ἡ Κυβέρνησις συνεχίζουσα τὰς ἐνεργείας τῆς προκατόχου της δὲν θὰ παραλείψῃ νὰ τονίσῃ ὅπου δεῖ, ὅτι οὐσιαστικὸς περιορισμὸς τῆς πρὸς τὴν Ἑλλάδα βοηθείας θὰ ὡδήγει εἰς ἀδιέξοδον καὶ θὰ ἐκλόνιζε τὰς ἀμυντικὰς δυνάμεις αὐτῆς καὶ αὐτὴν τὴν κοινωνικὴν γαλήνην καὶ συνοχήν. Αἱ δυσαναλόγως πρὸς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα βαρεῖαι στρατιωτικαὶ δαπάναι τῆς Ἑλλάδος ἐξυπηρετοῦν ὄχι μόνον τὴν ἀσφάλειαν αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ τοὺς γενικωτέρους σκοποὺς τοῦ Ἀτλαντικοῦ Συμφώνου καὶ τὴν συνολικὴν προσπάθειαν διατηρήσεως τῆς παγκοσμίου εἰρήνης. Ἀναμένει, ὡς ἐκ τούτου ἡ Κυβέρνησις, ὅτι χάρις καὶ εἰς τὴν πολύτιμον συμπαράστασιν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς θὰ εὕρῃ ἀπὸ τοὺς μεγάλους φίλους μας πλήρη κατανόησιν τῆς ἰδιαζούσης σχέσεως τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ τύχῃ ἀναλόγου μεταχειρίσεως. Ἡ Κυβέρνησις θὰ κατευθύνῃ τὴν χρησιμοποίησιν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας καὶ τῶν πόρων τῆς Χώρας εἰς τὴν αὔξησιν τῆς πρωτογενοῦς παραγωγῆς, (γεωργικῆς, κτηνοτροφικῆς, δασοκομικῆς, ἁλιευτικῆς, μεταλλευτικῆς), παραλλήλως δὲ πρὸς ταύτην καὶ εἰς τὴν αὔξησιν τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς. Τὴν πολιτικὴν αὐτὴν θὰ ἐπιδιώξῃ ἡ Κυβέρνησις: 1) Διὰ τῆς συνεχίσεως καὶ ἐπεκτάσεως τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων. 2) Διὰ τῆς ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως τῶν ἐναπομενόντων μεγάλων ἀγροκτημάτων ὑπὲρ τῶν ἀκτημόνων γεωργῶν. (Χειροκροτήματα). 3) Διὰ τῆς γεωργικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ τῆς γεωργίας καὶ τῆς εἰσαγωγῆς συγχρονισμένων μεθόδων καλλιεργείας. 4) Διὰ τῆς ἱδρύσεως εἰς τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς βιομηχανιῶν συντηρήσεως καὶ ἐπεξεργασίας τῶν γεωργικῶν, κτηνοτροφικῶν καὶ δασοκομικῶν προϊόντων, ὡς καὶ βιομηχανιῶν ἐμπλουτισμοῦ τῶν μεταλλευμάτων. 5) Διὰ τῆς ταχυτέρας ἱδρύσεως βιομηχανίας ἀζώτου καὶ τῆς αὐξήσεως καὶ εὐρείας χρησιμοποιήσεως τῶν λιπασμάτων καὶ τοῦ λιγνίτου. Ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων ἐξηλεκτρισμοῦ θὰ συνεχισθῇ καὶ θὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ ταχυτέρα ἀποπεράτωσις τούτων. Τὴν ὡς ἄνω πολιτικὴν τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς θὰ ἀσκήσῃ ἡ Κυβέρνησις βάσει ἑνιαίου γενικοῦ σχεδίου συγκειμένου ἐκ σειρᾶς μέτρων συνδεομένων ὀρθολογικῶς καὶ ἁρμονικῶς μετ’ ἀλλήλων. Ἡ ἐφαρμογὴ τοιούτου σχεδίου εἶναι ἀδύνατος ἄνευ κατευθύνσεως τῆς οἰκονομίας ὑπὸ τοῦ Κράτους. Τὴν πολιτικὴν ὅμως ταύτην θὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις ὄχι διὰ νὰ καταπνίξῃ, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐνισχύσῃ καὶ προωθήσῃ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, ἐπιδεικνύουσα στοργὴν ὄχι μόνον πρὸς τὸ κοινωνικὸν σύνολον, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ ἄτομον, ἐφ’ ὅσον τοῦτο ἐξυπηρετεῖ τὰ γενικὰ κοινωνικὰ συμφέροντα καὶ τοποθετεῖ τὰ νόμιμα συμφέροντά του ἐντὸς τοῦ πλαισίου τούτου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἀνεχθῇ ἀλλὰ θὰ πατάξῃ ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ἡ ἐκμετάλλευσις καὶ τὰ προνόμια εἰς βάρος τοῦ λαοῦ. Διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ὅμως καὶ ὁλοκληρωθῇ τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως, ἀπαιτεῖται ἡ ὀργάνωσις καὶ ἡ ἐξυγίανσις τῆς οἰκονομίας μας. Πρὸς τοῦτο, ἡ Κυβέρνησις θὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐξυγίανσιν τῆς παραγωγῆς καὶ τὴν μείωσιν τοῦ ὑψηλοῦ κόστους αὐτῆς. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρομεν: 1) Τὴν μείωσιν τοῦ τόκου 2) τὸν ἔλεγχον τῆς πίστεως ὡς καὶ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν πιστώσεων εἰς παραγωγικοὺς καὶ μόνον σκοπούς, 3) τὸν ἔλεγχον τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ κόστους αὐτῆς διὰ μέτρων ἐξακριβώσεως τοῦ πραγματικοῦ τοιούτου 4) τὴν ὑποβοήθησιν τῶν ἐπιχειρήσεων εἰς τὴν εἰσαγωγὴν καὶ ἐφαρμογὴν ἐπιστημονικῶν καὶ ὀρθολογικῶν μεθόδων παραγωγῆς ὡς καὶ τοῦ συστήματος τῆς ἀμοιβῆς τῶν συντελεστῶν ταύτης ἀναλόγως τῆς παραγωγικότητος, 5) καταπολέμησιν τῆς σπατάλης καὶ τοῦ οἰκονομικοῦ παρασιτισμοῦ. Ἰδιαιτέραν μέριμναν θὰ καταβάλῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν σταθερότητα τῶν τιμῶν καὶ κατὰ συνέπειαν διὰ τὴν νομισματικὴν σταθερότητα ὡς καὶ τὴν σταθερότητα καὶ προσαρμογὴν τῶν ἡμερομισθίων καὶ μισθῶν τῶν ἰδιωτικῶν καὶ κρατικῶν ὑπαλλήλων πρὸς βελτίωσιν τῆς θέσεως τούτων, ὡς καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν ἀγροτῶν. Θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἐπέκτασιν τῶν διὰ δελτίου διανομῶν εἰς τὰ κυριώτερα εἴδη βιοτικῶν ἀναγκῶν κατὰ τρόπον μεθοδικὸν καὶ τὴν οὐσιώδη μείωσιν καί, εἰ δυνατόν, τὴν ἄρσιν τῆς ἀνισορροπίας μεταξὺ τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ τὴν διὰ τοῦ τρόπου τούτου αὔξησιν τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος καὶ τῆς ἀμοιβῆς ἐργασίας. Ἡ Κυβέρνησις θὰ καταβάλῃ μεθοδικὴν προσπάθειαν αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν τῶν προϊόντων. Θὰ ἐπιδιώξῃ δὲ τοῦτο ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τῆς ἐξασφαλίσεως εὐρυτέρων ἀγορῶν τῶν προϊόντων μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ τῆς μειώσεως τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ κόστους τῆς ζωῆς τῆς γεωργικῆς οἰκογενείας. Θὰ ἐπιδιώξῃ ἐπίσης τὴν ὀργάνωσιν τῶν ἐξαγωγῶν δι’ ἁρμονικῆς συνεργασίας τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν μετὰ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ παράσχῃ πᾶσαν πρὸς τοῦτο ἐνίσχυσιν. Δημοσιονομικὴ πολιτικὴ Ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ ὡς βασικὴν καὶ ἀπαράβατον ὑποχρέωσίν της τὴν αὐστηρὰν περισυλλογὴν καὶ τὸν περιορισμὸν τῶν μὴ ἀπαραιτήτων κρατικῶν δαπανῶν. Διάθεσις τοῦ δημοσίου χρήματος θὰ γίνεται μὲ αὐστηρὰν φειδώ. Παραλλήλως, θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν αὔξησιν τῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους διὰ τῆς ὀρθολογικῆς διαρρυθμίσεως τοῦ φορολογικοῦ συστήματος καὶ τὴν ἀνάπτυξιν φορολογικῆς καὶ φοροδοτικῆς συνειδήσεως, πρὸς πλήρη καὶ δικαίαν ἐφαρμογὴν τῶν φορολογικῶν νόμων. Θ’ ἀποφύγῃ κατὰ τὸ δυνατὸν τὴν ἐπιβολὴν νέων φορολογιῶν, θ’ ἀκολουθήσῃ δέ, ἐν πάσῃ περιπτώσει πολιτικὴν φορολογικῆς δικαιοσύνης καὶ δικαιοτέρας κατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, κατευθύνουσα τὴν φορολογίαν διὰ τῆς καθιερώσεως ἑνιαίου φορολογικοῦ συστήματος πρωτίστως ἐπὶ τῶν μεγάλων εἰσοδημάτων καὶ ἐντὸς πάντοτε τῶν ὁρίων τῆς ἀντοχῆς τούτων. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἡ Κυβέρνησις, συνεχίζουσα τὴν ἀξιόλογον προσπάθειαν τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, τονίζει, ὅτι θεωρεῖ τὴν φοροδιαφυγὴν ὡς βαρύτατον κοινωνικὸν ἀδίκημα καὶ εἶναι ἀποφασισμένη νὰ ἐπιβάλῃ αὐστηροτάτας κυρώσεις, ἐνῷ ἐξ ἄλλου, θὰ ὀργανώσῃ τὸν θεσμὸν τῶν φορολογικῶν Δικαστηρίων πρὸς ταχεῖαν ἀπόδοσιν τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης. Κοινωνικὴ Πολιτικὴ Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει ὅτι ἡ Κοινωνικὴ Δικαιοσύνη ἀποτελεῖ κατάκτησιν τῶν συγχρόνων κοινωνιῶν, τὴν ὁποίαν εἰς οὐδένα ἐπιτρέπεται νὰ ἀγνοήσῃ. Ὡς πρώτην ἀρχὴν διακηρύσσει τὴν ἐξασφάλισιν ἴσων συνθηκῶν ἀφετηρίας καὶ ἀνταγωνισμοῦ εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς ζωῆς δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας, εἰς τρόπον ὥστε νὰ λειτουργῇ ἀβίαστα ὁ νόμος τῆς ἐπιλογῆς καὶ ἐπικρατοῦν οἱ ἱκανοὶ ἀναλόγως τῆς ἱκανότητος καὶ τῆς ἐργασίας των, ἀνεξαρτήτως καταγωγῆς. Ἡ ἱκανοποιητικὴ ἀμοιβὴ τῆς ἐργασίας ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν τοῦ Κράτους καὶ τῆς Κοινωνίας καὶ θὰ τὴν ἐπιδιώξῃ βαθμιαίως ἡ Κυβέρνησις ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ δυνατοῦ, ἐν ἀναλογίᾳ πρὸς τὴν πρόοδον τῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς, ἐξασφαλίζουσα καὶ κατοχυροῦσα τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας καὶ κρατοῦσα τὸν συνδικαλισμὸν μακρὰν πολιτικῶν ἐπιδιώξεων καὶ ἐπεμβάσεων. Θὰ διατηρήσῃ καὶ θὰ συμπληρώσῃ τὸν θεσμὸν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας καὶ τὸν θεσμὸν τῆς διαιτησίας ἐπὶ τῶν ἐργατικῶν διαφορῶν. Ὁ θεσμὸς τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων θὰ ὀργανωθῇ εἰς ἑνιαῖον Ἵδρυμα καταργουμένων τῶν πολλαπλῶν καὶ ποικίλων ἀσφαλιστικῶν ταμείων. Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις θὰ γενικευθῇ βάσει, εἰ δυνατόν, ἑνιαίων συντελεστῶν εἰσφορᾶς καὶ παροχῶν, θὰ ἐπεκταθῇ δὲ αὕτη βαθμηδὸν εἰς τοὺς ἀγρότας, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ἀσθενείας. Ὡς πρὸς τοῦτο ἔχει ἑτοιμασθῆ ὑπὸ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως τῶν Φιλελευθέρων σχετικὴ ἐργασία. Ἡ Κοινωνικὴ Πρόνοια ὑπὲρ τῶν ἀποκλήρων θὰ συνεχισθῇ κυρίως διὰ τῆς δημιουργίας ἐργασίας διατηρουμένου τοῦ συστήματος «Πρόνοια–Ἐργασία». Τὸ ἔργον τῆς αὐτοστεγάσεως τῶν συμμοριοπλήκτων ὡς καὶ ἡ ἐγκαινιασθεῖσα ὑπὸ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως πολιτικὴ τῆς λαϊκῆς κατοικίας, θὰ συνεχισθῇ ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων. Ἡ Κυβέρνησις θὰ καταβάλῃ ἰδιαιτέραν μέριμναν διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν καὶ ὡς πρὸς τὰ μέτρα καὶ μέσα θεραπείας καὶ ὡς πρὸς τὰ προληπτικά. Διοίκησις–Ἐκπαίδευσις–Δικαιοσύνη. Ἡ ὀρθολογικὴ ὀργάνωσις τῶν Κρατικῶν ὑπηρεσιῶν περιλαμβάνεται μεταξὺ τῶν κυριωτέρων ἐπιδιώξεων τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ἐπίσης καὶ ἡ ὀργάνωσις καὶ ἡ ἐνίσχυσις τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ τοῦ ἀποκεντρωτικοῦ συστήματος. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑπ’ ὄψιν ὅτι, διὰ τὴν καλὴν διοίκησιν ἀπαιτεῖται ἀφ’ ἑνὸς καλὴ κυβερνητικὴ πολιτικὴ καὶ κατεύθυνσις καὶ ἀφ’ ἑτέρου κατάλληλον καὶ εὐσυνείδητον διοικητικὸν προσωπικόν. Εἶναι ἀποφασισμένη νὰ κατοχυρώσῃ τὴν ἀνεξαρτησίαν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ νὰ βελτιώσῃ τὴν θέσιν των ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων, ἀλλ’ εἶναι ἐπίσης ἀποφασισμένη νὰ ἐξυγιάνῃ τὴν διοίκησιν ἀπὸ τὰ ἀκατάλληλα καὶ ἐπιζήμια στοιχεῖα. Ἀξιοῖ νὰ καταστῇ νοητὸν ὅτι οἱ δημόσιοι λειτουργοὶ εἶναι ὄργανα ἐκτελέσεως τῆς γενικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους, ἐφαρμογῆς τῶν νόμων καὶ ἐξυπηρετήσεως τοῦ λαοῦ, ὅτι ὀφείλουν νὰ βοηθοῦν τὴν παραγωγικὴν προσπάθειαν τῶν πολιτῶν μὲ στοργὴν καὶ νὰ ἱκανοποιοῦν τὰ δίκαια αἰτήματά των, ἀνεξαρτήτως κομματικῶν καὶ πολιτικῶν ἀποχρώσεων καὶ χωρὶς μεσολαβήσεις. Οὐδεὶς ὑπάλληλος θὰ διορίζεται ἄνευ διαγωνισμοῦ καὶ ἀμερολήπτου κρίσεως τῆς ἱκανότητός του, ἡ δὲ προαγωγὴ θὰ γίνεται μόνον βάσει τῶν προσόντων καὶ τῆς ἱκανότητος ἑκάστου κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος. Δὲν θὰ ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς ἀνικάνους νὰ ὑποσκελίσουν τοὺς ἱκανούς, ἀλλὰ καὶ δὲν θὰ ἐπιτραπῇ ἐπίσης εἰς κανένα νὰ ἀντιδρᾷ εἰς τὸ κυβερνητικὸν ἔργον, νὰ κομματίζεται ἢ νὰ ἀγνοῇ καὶ νὰ παραβαίνῃ τὴν ἀποστολήν του. Ὁ Κῶδιξ τῶν ὑπαλλήλων θὰ ἐφαρμοσθῇ ἀπαρεγκλίτως. Ἡ ἐκπαίδευσις εἶναι ἀναφαίρετον δικαίωμα τοῦ Λαοῦ. Τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Δημοσίων Ὑπαλλήλων θὰ τύχῃ πάσης ὑποστηρίξεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου του. Θὰ ὀργανωθῇ συνεπῶς διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τούτου, βάσει τῶν συγχρόνων ἐκπαιδευτικῶν συστημάτων, τῶν Ἑλληνικῶν παραδόσεων καὶ τῆς ἐλευθερίας τῆς σκέψεως καὶ τῆς ἐπιστήμης. Θὰ προαχθῇ ἐξ ἄλλου καὶ θὰ ἐπεκταθῇ ἡ πρακτικὴ τεχνικὴ ἐκπαίδευσις. Ὅλα τὰ στάδια καὶ οἱ βαθμοὶ τῆς ἐκπαιδεύσεως πρέπει νὰ εἶναι προσιτὰ εἰς τὰ τέκνα τῶν Ἑλλήνων, χωρὶς προνόμια διακρίσεως καὶ οἰκονομικοὺς φραγμούς, ἀλλὰ ἀνάλογα μὲ τὴν ἱκανότητα καὶ τὴν ἐπίδοσιν ἑκάστου. Ἡ Δικαιοσύνη πρέπει νὰ εἶναι προσιτὴ εἰς τὸν λαὸν ἀπὸ τὸν ὁποῖον προέρχεται καὶ διὰ τὸν ὁποῖον ὑφίσταται. Τὸ δίκαιον πρέπει νὰ ἀπονέμηται ἀμερολήπτως καὶ ταχέως. Πρὸς τοῦτο πρέπει νὰ ὁπλισθοῦν τὰ Δικαστήρια δι’ ὅλων τῶν συγχρόνων μέσων ταχείας διαδικασίας, ἀλλὰ καὶ νὰ μεταρρυθμισθῇ βασικῶς τὸ ὑφιστάμενον δικονομικὸν σύστημα, διὰ ν’ ἀποφεύγωνται αἱ στρεψοδικίαι καὶ παρελκύσεις, ὁ χρονισμὸς τῶν δικῶν καὶ τὰ βάρη ὑπερόγκων ἐξόδων. Στρατὸς Ὁ Στρατὸς εἶναι Ἐθνικός. Ἵσταται καὶ πρέπει νὰ παραμένῃ μακρὰν τῆς πολιτικῆς τόσον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτοῦ τοῦ ἰδίου, ὅσον καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν πολιτικῶν κομμάτων. Ἡ Διοίκησις τοῦ Στρατοῦ ἀνήκει εἰς τὴν Στρατιωτικὴν ἡγεσίαν καὶ ἀσκεῖται βάσει τῶν νόμων τοῦ Κράτους. Ἡ στρατιωτικὴ ὅμως πολιτικὴ τῆς χώρας καθορίζεται ἀναλόγως τῶν διεθνῶν συνθηκῶν καὶ βάσει τῆς γενικῆς πολιτικῆς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀκούουσαν καὶ τὰς γνώμας τῆς στρατιωτικῆς ἡγεσίας. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ τηρήσῃ ἀπαρεγκλίτως τὰς ἀνωτέρω ἀρχὰς καὶ νὰ ἐπιβάλλῃ τὸν σεβασμὸν αὐτὸν εἰς ὅλους. Θὰ κρατήσῃ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις μακρὰν οἱασδήποτε κομματικῆς ἐπεμβάσεως. Εἰρήνευσις–Κοινωνικὴ Γαλήνη Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι τὸ ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως πρέπει καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μόνον διὰ τοῦ λαοῦ καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ. Θεωρεῖ ὅτι ἡ ὁλοκλήρωσις τούτου εἶναι ἀδύνατος ἄνευ ἐξασφαλίσεως κοινωνικῆς γαλήνης καὶ δέον νὰ ἑδραιωθῇ ἐπ’ αὐτῆς. Ὡς ἐκ τούτου θὰ ἐπιδιώξῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἐσωτερικῆς εἰρηνεύσεως, τὴν λήθην τοῦ παρελθόντος καὶ τὴν ἑνότητα καὶ συνεργασίαν ὅλων τῶν Ἑλλήνων, εἰς τὴν συνολικὴν προσπάθειαν ἐπανορθώσεων τῶν ἐρειπίων ἐκ τῆς δεκαετοῦς περιπετείας τοῦ πολέμου, τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς καὶ ἐκ τῆς καταστροφικῆς δράσεως τοῦ συμμοριτισμοῦ. Τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως τὰ ὁποῖα θὰ ὑποβάλῃ ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἀποβλέπουν εἰς τὴν πραγματοποίησιν τοῦ ἐθνικοῦ τούτου σκοποῦ, θὰ διέπωνται ἀπὸ τὰς ἀνωτέρω προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν θὰ ἐξέρχωνται τῶν ὁρίων τῆς ἐπιβαλλομένης μερίμνης καὶ προσοχῆς, διὰ τὴν περιφρούρησιν τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς ἀνεξαρτησίας καὶ τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ Λαοῦ, ἀπὸ πάσης ἔσωθεν ἢ ἔξωθεν ἐπιβουλῆς. Πνεῦμα ἰσοπολιτείας, δικαιοσύνης, ἀμεροληψίας καὶ στοργῆς τῆς πολιτείας ἀπέναντι ὅλων ἀδιακρίτως τῶν Ἑλλήνων θὰ ἐπικρατήσῃ, παραλλήλως πρὸς τὴν σταθερὰν ἀπόφασιν καὶ τὰ μέτρα ἀμύνης ἔναντι παντὸς ἀποδεδειγμένου ἐχθροῦ τῆς κοινωνικῆς γαλήνης καὶ τῆς Πατρίδος. Ἡ ἐλευθερία τῆς σκέψεως καὶ τῶν πολιτικῶν πεποιθήσεων θὰ εἶναι σεβαστή. Ἀλλ’ ἡ βία θὰ παταχθῇ ἀμειλίκτως μὲ ὅλην τὴν ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν δύναμιν τοῦ Κράτους, μόνον ὅμως διὰ τῶν νομίμων ὀργάνων του, ὁποθενδήποτε καί ἂν προέρχεται. Ἐν τέλει, ἡ Κυβέρνησις δηλοῖ, ὅτι θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ προγράμματός της ἐν στενῇ ἐπαφῇ καὶ συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, τῆς ὁποίας ἐκτιμᾷ τὸ πολύτιμον ἔργον καὶ τὰς ἀγαθὰς προθέσεις. Τὰ μέτρα ἐφαρμογῆς τοῦ προγράμματός της θὰ λαμβάνωνται ἐν συνεργασίᾳ καὶ ἀπὸ κοινοῦ μετ’ αὐτῆς, τὴν εὐθύνην ὅμως τούτων θὰ ἔχῃ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις καὶ δὲν θὰ δεχθῇ ποτὲ νὰ τὴν μετατοπίσῃ εἰς ἄλλους. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἔχει πλήρη συναίσθησιν τῶν δυσχερειῶν καὶ τῶν κρισίμων συνθηκῶν, ὑφ’ ἃς ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην καὶ τὰ βάρη τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας. Προβλήματα οἰκονομικά, κοινωνικὰ καὶ διεθνῆ, χρῄζουν μεγίστης προσοχῆς καὶ ἀμέσου σθεναρᾶς ἀντιμετωπίσεως. Στηριζομένη ὅμως εἰς τὴν ζωτικότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὴν ἐνίσχυσιν τῶν μεγάλων συμμάχων μας καὶ ἐμπνεομένη ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς θυσίας καὶ τῆς ἀποφασιστικότητος, θὰ καταβάλῃ ὑψίστην προσπάθειαν διὰ νὰ ὑπερνικήσῃ τὰς δυσχερείας καὶ ἔχει τὴν πεποίθησιν ὅτι θὰ φέρῃ τὸ ἔργον της εἰς αἴσιον πέρας πρὸς τὸ καλὸν τῆς Ἑλλάδος. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει, ὅτι εἰς τὴν προσπάθειάν της ταύτην θὰ ἔχῃ πολύτιμον συμπαραστάτην τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἀναμένει δὲ καὶ ἐλπίζει ἀπὸ αὐτήν, ὅτι θὰ συμβάλῃ δι’ ἀποτελεσματικοῦ ἐλέγχου τοῦ Κυβερνητικοῦ ἔργου— τὸν ὁποῖον προθύμως ἀπεκδεχόμεθα καὶ ἐπιζητοῦμεν—ἀλλὰ καὶ διὰ θετικῶν ὑποδείξεων, εἰς τὴν ἐπιτυχῆ ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων ποὺ πιέζουν τὴν ζωὴν τοῦ Ἔθνους. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§5Λ. ΑΚΡΙΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε. Εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τὰς ὁποίας ἀνέγνωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἐγένετο μνεία τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος τῆς ὑπερτάτης αὐτῆς Ἐθνικῆς ἀξιώσεως, ἡ ὁποία συνεγείρει τὴν ψυχὴν τοῦ λαοῦ μας. Πιστεύω ὅτι ἐκφράζω τὴν γνώμην τοῦ Σώματος καὶ ἀπηχῶ τὴν ἀνησυχίαν τοῦ Ἔθνους, ἐὰν εὐθὺς ἀμέσως ἐρωτήσω τὴν πρώτην μετεκλογικὴν Κυβέρνησιν: 1) Ἀγνοεῖ μήπως τὴν ὕπαρξιν τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος; καὶ 2) ἐφ’ ὅσον, ὅπως εἶμαι βέβαιος, δὲν τὸ ἀγνοεῖ, κατὰ ποῖον τρόπον σκέπτεται νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ, ὥστε νὰ τὸ προωθήσῃ πρὸς τὴν μόνην ποθητὴν λύσιν του, τὴν Ἕνωσιν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§6Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὸν κ. συνάδελφον. (Ὁ κ. Ε. Μπακλατζῆς, ἐγερθεὶς τῆς θέσεώς του ἀναφωνεῖ «Ζήτω ἡ ἕνωσις τῆς Κύπρου», τῶν κ. κ. βουλευτῶν χειροκροτούντων).

§7Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριοι, ἀπαντῶν εἰς τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος, θὰ ἤθελον νὰ δηλώσω ἀκόμη μίαν φορὰν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅπως μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν νὰ δηλώσω, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ ὑφίσταται, τὸ ζήτημα παρακολουθεῖται συστηματικῶς καὶ δὲν θὰ παύσωμεν νὰ ἐπιδιώκωμεν τὴν ἐπίλυσίν του σύμφωνα μὲ τοὺς Ἐθνικοὺς πόθους. Λόγῳ τῆς λεπτῆς διαχειρίσεως τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ τῶν σχέσεων αἱ ὁποῖαι μᾶς συνδέουν μὲ τὴν φίλην καὶ σύμμαχον Μεγάλην Βρεττανίαν, δὲν ἠθέλησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ περιλάβῃ εἰς τὰς προγραμματικάς της δηλώσεις, ἀλλὰ σᾶς τὸ λέγω πάλιν, ὅτι οὐδέποτε ἐπαύσαμεν οὔτε θὰ παύσωμεν νὰ τὸ παρακολουθοῦμεν καὶ νὰ ἐπιδιώκωμεν τὴν ἐπίλυσίν του. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 5.30′ μ.μ. ἀκριβῶς, μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, συνέχισιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ ψηφοφορίαν. (Ὥρα 6.20′ μ. μ.).