1951.07.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 96η

Δευτέρα 23 Ἰουλίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ὅπως μὲ ἐξουσιοδοτήσῃ καὶ ἐπικυρώσω ὑπ’ εὐθύνην μου τὰ μέχρι σήμερον μὴ ἐπικυρωθέντα πρακτικά, ἅτινα, λόγῳ τῆς ἀπεργίας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων δὲν ἐξετυπώθησαν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ μέχρι σήμερον μὴ ἐπικυρωθέντα πρακτικὰ τῶν προηγουμένων συνεδριάσεων. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Μποῦτος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Συν)σμῶν Μουζακίου Πύργου καὶ Φλῶκα ζητούντων ἄμεσον λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν τιμῶν τῆς νέας ἐσοδείας τῆς σταφίδος ἀνάθεσιν τῆς διοικήσεως τοῦ ΑΣΟ εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Κ. Τσιτσάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Σωματείου Ἰδιοκτητῶν Φορτηγῶν Αὐτοκινήτων Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν νέου Κ.Τ.Ε.Φ.Α. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συν)σμῶν Γαργαλιάνων, Μουζακίου, Ἀμπελοφύτου καὶ Χώρας, ζητούντων ἄμεσον χρηματοδότησιν ΑΣΟ, διὰ καταβολὴν συμπληρωματικοῦ τιμήματος. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὑποδηματεργατῶν Λεβαδείας αἰτουμένου ὅπως ἀνατεθῇ εἰς ὑποδηματεργάτας Λεβαδείας ἡ κατασκευὴ 7.000 ζευγῶν ἀρβυλῶν τοῦ στρατοῦ, ἐκ τοῦ ὅλου ποσοῦ τῶν 74.000 ζευγῶν τῶν ἀναγκαιούντων εἰς τὸν στρατόν. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ε. Καλαντζῆς, καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Παρνασίδος καὶ τοῦ Δημάρχου Ἀμφισσέων, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην κατάργησιν προστατευτικοῦ νόμου βρωσίμων ἐλαιῶν Ἀμφίσσης, ὑφισταμένου ἀπὸ 20ετίας καὶ ζητούντων τὴν διατήρησίν του. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Ι. Λύρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συκοπαραγωγῶν Παπαδιανίκων, ζητούντων ἄμεσον καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας σύκων, ἄνω τῶν 2.000 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Ι. Μαρινᾶκος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Τριπόλεως, ζητοῦντος ἄμεσον συμπλήρωσιν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καὶ Κυνουρίας διὰ Ποιμενάρχου. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας, καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Νομοῦ Χανίων, ζητούντων ἄμεσον ἐγγραφὴν εἰς προϋπολογισμὸν 1951–52 κονδυλίου, πρὸς αὔξησιν τῶν συντάξεων ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, βάσει προτάσεως συνομοσπονδίας, κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συν)σμῶν τῶν σταφιδοπαραγωγικῶν περιφερειῶν Ἀμαλιάδος, Ἄνω Μεσσηνίας, Ἠλείας, Καλαμῶν, Κιάτου, Ξυλοκάστρου, Αἰγιαλείας, Ζακύνθου, Ἤλιδος, Κυπαρισσίας καὶ Φιλιατρῶν, ζητούντων καθορισμὸν σταθερᾶς κρατικῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς σταφίδος, ἐξαγγελίαν τῶν σταφιδικῶν μέτρων διὰ τὴν νέαν ἐσοδείαν, ἐντὸς τοῦ πρώτου δεκαημέρου τοῦ μηνὸς Ἰουλίου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Πατρέων, ζητοῦντος ὅπως ὁ Δῆμος Πατρέων περιληφθῇ εἰς ἐξαιρετικὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν, πρὸς ἀποτροπὴν πλήρους μαρασμοῦ πρωτευούσης Πελοποννήσου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Ἀχαΐας, ζητοῦντος ἄμεσον ψήφισιν Ἰατρικοῦ Κώδικος. Ὁ Ἐθνικὸς Σύνδεσμος Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην κατάργησιν θεσμοῦ Ὑπουργείου Γεν. Διοικήσεως Βορείου Ἑλλάδος. Ὁ Σύλλογος Εἰσαγωγικοῦ Ἐμπορίου Πατρῶν, ζητεῖ καθιέρωσιν τοῦ πλειοψηφικοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος. Ὁ Σύλλογες Καπνοπωλῶν Πατρῶν, διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην μείωσιν ἀριθμοῦ ἀδειῶν κατὰ τὸ ἥμισυ, μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν στέρησιν ἐγκεκριμένων παρ’ ἐπιτροπῶν ἀδειῶν. Ὁ Σταφιδοκτηματικὸς Σύνδεσμος Ἀμαλιάδος, ζητεῖ ἄμεσον κατάργησιν κατοχικῶν νόμων 85)1943 καὶ 1373/ 1944 δι’ ὧν ἐπιβαρύνεται ὁ ΑΣὉ κ.λ.π. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ οἰκονομικῆς ἀποκεντρώσεως καὶ εἰς ἰδίαν οἰκονομικὴν μονάδα ὀργανώσεως ἑκάστης τῶν ἀγροτικῶν φυλακῶν». Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως Κανονισμοῦ Νοσηλείας καὶ Περιθάλψεως τοῦ ἐκ φυματιώσεως πάσχοντος Προσωπικοῦ τῶν Σιδηροδρομικῶν Δικτύων ΣΕΚ καὶ ΣΠΑΠ». Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως γάμων στρατιωτικῶν τῆς Χωροφυλακῆς». Οἱ κ.κ. Ν. Μπακόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν καὶ Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) καὶ Ε. Κοθρῆς (Ὑφυπουργὸς παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως εἰς τὴν Δωδεκάνησον τῆς περὶ Κινηματογράφων νομοθεσίας». Ὁ κ. Ι. Γκλαβάνης (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1666)51 «περὶ συστάσεως Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ». Ὁ κ. Ε. Μαλαμίδας (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος». Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49 καὶ 1949–50 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου, οἰκονομικοῦ ἔτους 1950–51». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ φορολογίας τῶν πλοίων». Ἡ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μισθώσεων Ἰχθυοτροφείων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ φορολογίας τῶν πλοίων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Κασιμάτης, Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, Λ. Κουτσοπέταλος, Θ. Χαβίνης καὶ Δ. Κασσαβέτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 5493)32 «περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Ζάκκας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 5493)32 «περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Μανέτας, Γ. Χατζησταυρῆς καὶ Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 5493)32 «περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ρουχωτᾶς, Κ. Ἀλεξανδρίδης, Γ. Γεώργας, Α. Ἀντωνόπουλος, Π. Μουτζουρίδης, Χ. Ρῖζος, Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ καὶ Ι. Λύρας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐλέγχου τιμῶν, ὀργανώσεως καὶ ἐπεκτάσεως τῶν γενικῶν διὰ δελτίου διανομῶν», Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Στεφανόπουλος, Α. Καραθόδωρος, Α. Παπαθανάσης, Κ. Μαρῆς, Ι. Μιχαὴλ, Ι. Βλαμίδης, Κ. Ἀλεξανδρίδης κ.ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μεταφορᾶς ἀγαθῶν δι’ αὐτοκινήτων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Εὐριπαῖος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Ἀτυχῶς δὲν εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Ἔχω ἐπανειλημμένα τηλεγραφήματα ἀπὸ τὴν περιφέρειάν μου, διὰ τῶν ὁποίων οἱ παραγωγοὶ διαμαρτύρονται, διότι δὲν καθωρίσθη ἡ τιμὴ τῆς κριθῆς, ἡ ὁποία εἶναι τὸ κυριώτερον προϊὸν τῶν Κυκλάδων. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ μοῦ εἴπῃ τί σκέπτεται νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§7Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Νομίζω, ὅτι 15.000 τόννοι εἶναι ἡ συγκεντρωθησομένη κριθή. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορίσωμεν τιμήν. Ἡ κριθή, ὡς γνωστόν, παρακολουθεῖ πάντοτε τὸ σιτάρι, κατὰ συνέπειαν, ἡ τιμὴ τῆς κριθῆς εἶναι ἐξάρτησις τῆς τιμῆς τοῦ σίτου.

§8Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ μοῦ εἴπῃ τὴν τιμὴν τῆς κριθῆς.

§9Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ ἔχῃ καθορισθῆ, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐδῶ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Νικολαΐδης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§11Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως στρέψῃ τὴν προσοχήν της πρὸς τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας Πηλίου καὶ Λαρίσης, καθ’ ὅσον ἡ οἰκονομική των κατάστασις εἶναι οἰκτρά, οἱ ἐλαιῶνες κατεστράφησαν καὶ ὄχι μόνον ἔμειναν ἀκαλλιέργητοι, κατὰ τὸν χρόνον τῆς κατοχῆς, ἐκ τοῦ συμμοριτισμοῦ, ἀλλὰ ἔχουν ἐκχωθῆ τὰ περισσότερα τῶν δένδρων. Ἀπὸ τὸ 1945 καὶ ἐντεῦθεν παρεχωρήθησαν ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης δάνεια, τὰ ὁποῖα ὅμως δέν ἦσαν καλλιεργητικὰ δάνεια, ἀλλὰ ἦσαν δάνεια οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς τὴν κρίσιμον ἐκείνην περίστασιν. Τὰ δάνεια αὐτὰ ζητοῦνται νὰ πληρωθοῦν ἀπὸ μίαν καὶ μόνην ἐσοδείαν, πρᾶγμα φύσει ἀδύνατον. Ἡ Τράπεζα κοινοποιεῖ κατασχετήρια καὶ διέταξε καὶ προσωπικὰς κρατήσεις. Τινὲς ἠναγκάσθησαν νὰ πωλήσουν μέρος τῶν ἐλαιώνων διὰ νὰ πληρώσουν τὸ πρὸς τὴν Τράπεζαν χρέος των. Ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου φρονῶ, ὅτι πρέπει 1) νὰ δοθῇ ἀναστολὴ τῆς πληρωμῆς τῶν χρεῶν μέχρι τῆς νέας ἐσοδείας, 2) τὰ δάνεια αὐτὰ νὰ γίνουν μεσοπρόθεσμα μὲ τόκον τοὐλάχιστον 3% ἢ νὰ χαρισθῇ ὁ τόκος αὐτός, διότι ὁ τόκος τοῦ 12½% εἶναι κολοσσιαῖος. Ἐπίσης ὀρθὸν εἶναι νὰ διατεθῶσι μακροπρόθεσμα δάνεια διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ καλλιεργήσουν καὶ νὰ ἀνασκευάσουν ἐπὶ τὸ καλλίτερον τοὺς ἐλαιῶνας των, οἱ ὁποῖοι εἶναι τελείως κατεστραμμένοι καὶ θὰ περιορισθῇ ἡ παραγωγή. Πρέπει δὲ εἰδικῶς νὰ δοθῇ καὶ ἡ προσοχὴ εἰς τὸ σημεῖον τῆς ἐξευρέσεως ἀγορῶν διὰ τὰς ἐλαίας Πηλίου. Προπολεμικῶς εἴχομεν τὴν Ἀμερικὴν καὶ τὴν Γιουγκοσλαβίαν, ἡ ὁποία τρώγει ἐληὰ τοῦ Πηλίου. Ἐπίσης εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐκεῖνο ποὺ ἐγένετο καὶ προπολεμικῶς εἰς τὸν στρατόν, νὰ δοθοῦν εἰς τὸ συσσίτιον καθ’ ὡρισμένας ἡμέρας ἐλαῖαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι τροφὴ ἀρκετὰ καλὴ διὰ τὸν ἄνθρωπον, διότι ἡ ἐληὰ περιέχει καὶ τὸ ἔλαιον. Φρονῶ ὅτι ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ ζητήματος ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ λάβῃ κατάλληλα μέτρα, διότι ἡ περιοχὴ αὐτὴ θὰ εὑρεθῇ εἰς πολὺ δύσκολον θέσιν καὶ ἀπὸ ἐθνικῆς οἰκονομίας εἶναι ἐπιβλαβὲς ἐὰν δὲν ἐνισχύσωμεν τοὺς παραγωγούς. Ἔγιναν συνέδρια εἰς τὴν Ἀργαλαστὴν καὶ τὸν Ἁλμυρόν, ἀπηύθυναν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὰ πορίσματά των καὶ παρακαλῶ, ὅπως αὐτὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν, ὁ δὲ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ διοικητοῦ τῆς Τραπέζης νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα τῶν δανείων τὸ ὁποῖον εἶναι λίαν ἐπεῖγον, τὰ δὲ ἄλλα ζητήματα γενικώτερον ἡ Κυβέρνησις νὰ τὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της.

§12Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ δώσετε αὔριον τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§14Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Πρὸ τῆς διανομῆς τῆς ἡμερησίας διατάξεως τῶν ἐπερωτήσεων ἦτο ἀναγεγραμμένη πρώτη ἡ ἐπερώτησίς μου ἡ σχετικὴ μὲ τὸ ζήτημα τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ. Δι’ αὐτὸ θὰ ἤθελα ὅπως συσχετισθῇ ἡ ἐπερώτησίς μου αὐτὴ μὲ τὴν συζήτησιν τῆς ἄλλης ἐπερωτήσεως καὶ μοῦ δοθῇ καὶ ἐμένα ὁ λόγος διὰ νὰ ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λύρας ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§16Ι. ΛΥΡΑΣ. Μεταξὺ τῶν ἐθνικῶν οἰκονομικῶν ἀγαθῶν, καπνοῦ, ἐλαίου, σίτου καὶ οἴνου, συμπεριλαμβάνονται καὶ τὰ σῦκα τὰ ὁποῖα παράγονται κυρίως εἰς τοὺς Νομοὺς Λακωνίας καὶ Μεσσηνίας, ἀνερχόμενα εἰς 15 ἑκατομμύρια ὀκάδας ἐτησίως. Καὶ διά τινας Δήμους ἀποτελοῦν τὰ σῦκα τὸ μοναδικὸν εἰσόδημα τῶν ρηθέντων Νομῶν, δι’ ἄλλους δὲ ἄξιον λόγου πρὸς συμπλήρωσιν τῶν πτωχοτέρων εἰσοδημάτων. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1929 λειτουργεῖ καὶ ἑδρεύει ἐνταῦθα τὸ γραφεῖον προστασίας σύκων, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ νομικὸν πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου καὶ ἐκπροσωπεῖται ἀπὸ ἐπιτροπὴν ἀποτελουμένην ἀπὸ ἀνωτέρους ὑπαλλήλους τῶν Ὑπουργείων Γεωργίας, Ἐμπορίου, Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ ἀντιπροσώπους τῶν συκοπαραγωγῶν Λακωνίας καὶ Μεσσηνίας, διοριζομένων πάντων τούτων ἐπὶ διετεῖ ἢ τριετεῖ θητείᾳ ὑπὸ τῶν Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου. Σκοπὸς τοῦ συκογραφείου τούτου εἶναι ἡ βελτίωσις καὶ ἡ προστασία τῆς ποιότητος τῶν σύκων, καταπολέμησις τῶν ἀσθενειῶν, ἵδρυσις προτύπων ἀποστειρωτηρίων καὶ μέριμνα διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν σύκων. Ἐπὶ 22 ἔτη λειτουργεῖ τὸ συκογραφεῖον καὶ δὲν ἀντελήφθη τὸν ὑψηλὸν προορισμόν του καὶ οὐδέποτε οὐδὲν ἐπέδειξεν ἐνδιαφέρον διὰ τοὺς συκοπαραγωγοὺς λόγῳ τῆς ἀνικανότητος τῆς διοικήσεώς του τῶν σπασμωδικῶν μέσων καὶ προχείρων λύσεων διὰ τῶν ὁποίων ἀντιμετωπίζει τὸ ὅλον συκικὸν πρόβλημα. Γνωρίζει ὅμως καλῶς νὰ κάμῃ οἰκονομικὴν ἀφαίμαξιν τῶν συκοπαραγωγῶν καὶ νὰ διατηρῇ ἀνεπιτυχῆ καὶ πολυδάπανον διοίκησιν καὶ νὰ ἔχῃ ἐπὶ κεφαλῆς ἄνθρωπον ὑπερήλικα καὶ στερούμενον ἀκοῆς καὶ ξένον πρὸς τὰ ζητήματα τῶν σύκων. Ὁ δὲ προϋπολογισμὸς τοῦ συκογραφείου μὲ τὰ ὑπέρογκα ἔξοδα καὶ ἔσοδα ὄχι μόνον δημιουργοῦν πικροχόλους κρίσεις μεταξὺ τῶν συκοπαραγωγῶν λόγῳ σπατάλης καὶ ἔχουν δηλητηριάσει τὴν ἀτμόσφαιραν, ἀλλὰ ἴσως θίγουν ἀκροθιγῶς καί τινας διατάξεις τοῦ Ποινικοῦ Νόμου. Κατόπιν τῆς ἐπιδεικνυομένης μακρᾶς ἀδιαφορίας τοῦ συκογραφείου ἐγκρεμίσθη ἡ πίστις πρὸς αὐτὸ εἰς τὴν συνείδησιν τῶν συκοπαραγωγῶν καὶ κατόπιν τῆς καταδίκης τῶν σύκων νὰ θεωροῦνται ὡς πεθαμένον εἶδος, κατέθεσα ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Ὀκτωβρίου ἐπερώτησιν ζητῶν τὴν κατάργησίν του. Ἀτυχῶς δὲν ἦλθεν ἡ σειρὰ τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως διὰ νὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ ρηθὲν γραφεῖον εὐστοχώτερον θὰ ἦτο νὰ καλῆται, γραφεῖον καταδιώξεως συκοπαραγωγῶν ἢ ἄντρον κομματικῶν ἐξυπηρετήσεων, ἐὰν δὲν ἀπετέλει καὶ πρυτανεῖον ἀργοσχόλων. Ὁ ἀξιότιμος καὶ πρώην Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κ. Λαμπρόπουλος υἱοθέτησε τὴν ἄποψίν μου καὶ συνεφώνησεν ὅτι οὐδένα λόγον ἔχει ἡ περαιτέρω διατήρησις τοῦ συκογραφείου, διότι οὐδὲν ἐξυπηρετεῖ καὶ συνέταξε τὸν σχετικὸν νόμον τῆς καταργήσεώς του, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω ποῖαι σκοτειναὶ δυνάμεις ἐνεφιλοχώρησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ὥστε ἀκόμη ὁ σχετικὸς νόμος νὰ μὴ ἴδῃ τὸ φῶς τῆς δημοσιεύσεως. Μετὰ 15 ἡμέρας ἀρχίζει ἡ συγκομιδὴ τῶν σύκων καὶ ἕνας μέγας ἀριθμὸς τῶν συκοπαραγωγῶν, εὑρισκόμενος εἰς δεινὴν οἰκονομικὴν κρίσιν, ἔχει πέσει εἰς τοὺς ὄνυχας τῶν ἐκμεταλλευτῶν καὶ τοκογλύφων, προπωλῶν τὰ σῦκα του πρὸ μηνῶν ἀπὸ 800 ἕως 1000 δραχ. τὴν ὀκᾶν. Ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἀπουσιαζόντων τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. Ὑπουργῶν Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου, παρακαλῶ θερμῶς, ὅπως ἐπιληφθῆτε προσωπικῶς τοῦ ζητήματος τῶν συκοπαραγωγῶν καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ διαπιστώσητε τὴν ἀλήθειαν τῶν ὅσων ἐξέθεσα καὶ ἵνα προλάβωμεν τὴν συμφορὰν ἢ τὴν οἰκονομικὴν συντριβὴν τῶν συκοπαραγωγῶν, εἶναι ἀνάγκη μὲ τὴν δυνατωτέραν ταχύτητα νά γίνωσιν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως πρὸς σωτηρίαν τῶν συκοπαραγωγῶν τὰ ἀκόλουθα: 1) Καθορισθῇ τιμὴ ἀσφαλείας τῶν σύκων ἕως 3.000 δραχμ. κατ’ ὀκᾶν, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ τιμὴ ἡ ὁποία ἀντιστοιχεῖ εἰς τὰ προπολεμικὰ ἐπίπεδα καὶ ἔχει βάσιν τὸ παραγωγικὸν κόστος μὲ τὸν σιμερινὸν τιμάριθμον. 2) Δοθῇ ἐνίσχυσις τῶν συκοπαραγωγῶν ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτραπέζης διὰ νὰ παύσουν οἱ συκοπαραγωγοὶ πωλοῦντες τὰ σῦκα των εἰς ἐξευτελιστικὴν τιμήν, ἐνῷ μετὰ ἕνα μῆνα ἡ τιμὴ τῶν σύκων θὰ εἶναι διπλασία καὶ πιθανῶς τριπλασία τῆς σημερινῆς. 3) Γίνῃ γενικὴ συγκέντρωσις τῶν σύκων παρὰ τοῦ Κράτους ἢ παρ’ Ὀργανισμοῦ ὅστις θέλει ἐξυπηρετήσει τὰ συμφέροντα τῶν συκοπαραγωγῶν καὶ δὲν θὰ ἐκμεταλλευθῇ τούτους καὶ 4) ἐπιμεληθῇ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν σύκων, τῶν ὁποίων ἡ ἐσοδεία ἐφέτος εἶναι κατὰ 30% ἕως 40% ἀνωτέρα τῆς περυσινῆς καὶ ἐξασφαλίσῃ ἀγορὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ γενικώτερον ἀντιμετωπίσῃ τὸ συκικὸν πρόβλημα μὲ πνεῦμα γενικῆς ἐξυπηρετήσεως καὶ ὄχι σύμφωνα μὲ τὶς ἐπιδιώξεις τῶν ἰσχυρῶν καὶ τῶν κρατούντων. Πάντα ταῦτα ἀπαιτεῖ τὸ συμφέρον τῶν συκοπαραγωγῶν, ἀλλὰ καὶ τὸ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Α. Σβῶλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς αὐτοκινητιστῶν Θεσ)νίκης, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Συγκοινωνιῶν καὶ Οἰκονομικῶν.

§18Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἡ ἐρώτησις εἶναι πολὺ παλαιά, ἔχει παρέλθει ἀρκετὸς χρόνος ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς ἀναφορᾶς τῶν αὐτοκινητιστῶν Θεσσαλονίκης διὰ τὴν μελετωμένην αὔξησιν τοῦ φόρου αὐτοκινήτων ἰδιωτικῆς χρήσεως καὶ δὲν γνωρίζω ποῖαι ἐνέργειαι ἔχουν γίνει ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Περιορίζομαι νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐξετάσῃ τὸ αἴτημα αὐτό. Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τὴν ἑπομένην αἴτησιν τοῦ συνδέσμου θυμάτων πολέμου περιόδου κατοχῆς τῆς περιοχῆς τῆς Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην περικοπὴν τῶν συντάξεών των. Παρακαλῶ ὅπως ληφθῶσιν τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα καὶ μὴ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀπειλουμένη περικοπὴ τῶν συντάξεων τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ τῆς ἀνωτέρω περιοχῆς.

§19Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐπειδὴ εἶδα εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι τινὲς ἐκ τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων διατυπώνουν τρόπον τινὰ παράπονον, ὅτι δὲν προωθοῦνται αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος, θὰ παρακαλέσω ἐὰν ἡ Βουλὴ δὲν ἔχῃ ἀντίρρησιν, αὐτὴν τὴν ἑβδομάδα νὰ συνέρχεται καὶ εἰς πρωϊνὰς συνεδριάσεις, ἵνα ψηφισθοῦν ὡρισμένα ἐπείγοντα νομοσχέδια, ὅπως εἶναι τὸ τῶν διανομῶν διὰ δελτίου, τῆς Ναυτιλίας, περὶ ποντοπόρων πλοίων κ. ἄ., τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ψηφισθοῦν πρὸ τῆς διαλύσεως τῆς Βουλῆς. Παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ ἐρωτήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ τὴν Βουλήν.

§20Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐκ μέρους ἡμῶν τοὐλάχιστον, ὄχι μόνον δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἐκφράζω τὴν χαράν μου, διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπεφάσισεν, ὅπως γίνουν 2–3 πρωϊναὶ συνεδριάσεις αὐτὴν τὴν ἑβδομάδα εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἠμπορέσουν νὰ γίνουν δεκτὰ εἰδικῶς καὶ μόνον αὐτὰ τὰ δύο νομοσχέδια. Ἑπομένως, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι μετ’ ἐξαιρετικῆς εὐχαριστήσεως ἀντιμετωπίζω τὸ πρόβλημα τῶν πρωϊνῶν συνεδριάσεων καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτόν.

§21Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ. Ἡ Ε.Π.Ε.Κ. συμφωνεῖ μὲ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῶν πρωϊνῶν συνεδριάσεων.

§22Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν πρωϊναὶ συνεδριάσεις.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχουν τεχνικοὶ λόγοι, τὸ τύπωμα τῶν πρακτικῶν κ.λ.π. ποὺ δυσχεραίνουν τὰς πρωϊνὰς συνεδριάσεις, ἀλλὰ πρέπει νὰ γίνουν διὰ νὰ ψηφισθοῦν ὡρισμένα νομοσχέδια πρὸ τῆς διαλύσεως.

§24Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ἡ Βουλὴ δὲν θέλει τὰς πρωϊνὰς συνεδριάσεις, ἄλλωστε ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν θέλει ἐκλογάς.

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§26Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρατηρῶ μίαν περίεργον ἀντίδρασιν ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων τῆς πλευρᾶς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, οἱ ὁποῖοι ἰσχυρίζονται, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν θέλει ἐκλογάς. Ἐγὼ δὲν ὁμιλῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν περὶ ἐκλογῶν, ὁμιλῶ ὅμως περὶ μιᾶς ὑπαρχούσης ἀνάγκης, κατὰ τὴν ὁποίαν, μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, θὰ ἔχωμεν ὡρισμένας ἄλλας συνεπείας καὶ ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις φρονεῖ, ὅτι προηγουμένως θὰ πρέπει νὰ ἔχουσι ψηφισθῆ τὰ δύο αὐτὰ νομοσχέδια συμφωνῶ ἐγώ, ἂν καὶ εὑρισκόμενος ἐν τῇ ἀντιπολιτεύσει μὲ τὴν πρότασιν τῆς Κυβερνήσεως, περὶ ἐπιψηφίσεως τῶν δύο αὐτῶν νομοσχεδίων. Τὰ περαιτέρω ὡς καὶ τὸ πολιτικὸν θέμα δὲν ἀνήκει αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς ἡμᾶς. Ἐμένα ἐνδιαφέρει νὰ μὴ μείνουν αὐτὰ τὰ δύο νομοσχέδια ἐκκρεμῆ μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου, διότι τότε δὲν θὰ ψηφισθοῦν. Ἐπιθυμῶ δέ, ἐὰν ὑπάρχῃ εὐθύνη, μὴ ψηφίσεως, αὐτὴν νὰ μὴ τὴν ἐπιρρίπτουν εἰς ἡμᾶς.

§27Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ ὅσα εἶπεν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος καὶ πρέπει νὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ μέτρα διὰ νὰ μὴ ἀπασχολῶμεν ἀσκόπως τὴν Βουλήν. Δὲν ἠμποροῦν οἱ κ. συνάδελφοι νὰ ἰσχυρίζωνται, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν θέλει ἐκλογάς. Ποῖος τὸ λέγει αὐτό; Ἠμπορεῖ οἱ βουλευταὶ νὰ μὴ θέλουν, ἀλλὰ τὰς ἐκλογὰς τὰς κάμνει ἡ Κυβέρνησις, τὸ Κράτος, διότι δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν τὸ τί θέλουν τὰ ἄτομα, ἀλλὰ τὸ τί θέλει τὸ σύνολον.

§28Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἐκκρεμότης παρατείνεται ὑπὲρ τὸ δέον. Ἡ πολιτικὴ ζωὴ τοῦ τόπου ἔχει κατ’ οὐσίαν σταματήσει, διότι ἡ Κυβέρνησις, λαβοῦσα ἐμπιστοσύνην ὑπὸ ὅρον, ἐτέθη μόνον καὶ μόνον νὰ προετοιμάσῃ τὰς ἐκλογάς. Πιστεύομεν ὅτι ἡ ἐκκρεμότης εἶναι δυνατὸν νὰ λήξῃ καὶ πρέπει νὰ λήξῃ ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος. Εἰς τὸ τέλος τῆς ἑβδομάδος ὁ ἑλληνικὸς λαὸς πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ἐὰν ἔχῃ Βουλὴν ἢ ὄχι, ἐὰν θὰ διαλυθῇ ἡ Βουλὴ ἢ ὄχι. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἄλλως ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐξεύρῃ ἄλλην λύσιν τῶν ὁλονυκτίων συνεδριάσεων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίζεται αὐτὴ ἡ ἐκκρεμότης, ἡ ὁποία εἶναι εἰς βάρος τοῦ κύρους τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ κύρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ λαὸς ἔχει ἀρχίσει νὰ δυσανασχετῇ.

§29Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ μέτρον τῶν πρωϊνῶν συνεδριάσεων τὸ ἐδοκιμάσαμεν καὶ ἄλλοτε, εἰς ἄλλας ἐπειγούσας περιστάσεις καὶ ἀπεδείχθη ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ πρωϊνὴ συνεδρίασις. Δὲν εἶναι, λοιπόν, φρόνιμον εἰς τὰς τελευταίας συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς νὰ δώσῃ αὕτη ἓν δεῖγμα, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκπληρώνῃ ὑποχρεώσεις καὶ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα ἀνέλαβε δι’ ἀποφάσεώς της. Εἶναι ὅμως ἐφικτὸν νὰ παρατείνωνται αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς καθ’ ὅλην τὴν νύκτα καὶ οἱ κύριοι ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων νὰ ἐπιβληθοῦν ἐπὶ τῶν φίλων των καὶ νὰ τοὺς ἀναγκάσουν νὰ παραμείνουν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν συνεδριάσεων αὐτῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ μᾶλλον πρόσφορον μέσον.

§30Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ὁπωσδήποτε, κύριε Πρόεδρε, τὰ νομοσχέδια ποὺ ἐζήτησεν ἡ Κυβέρνησις θὰ ψηφισθοῦν δηλ. καὶ τῆς Ναυτιλίας καὶ τῶν Διανομῶν διὰ δελτίου.

§31Λ. ΜΑΚΚΑΣ. Ὑπάρχει ἐπὶ πλέον καὶ τὸ Συνταγματικὸν θέμα, ποὺ δὲν ἀνεφέρθη οὔτε ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν αὐτῶν δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ γίνεται τὸ πρωΐ συνεδρίασις; Ὅσοι ἀποδέχονται παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι τῶν κ. κ. βουλευτῶν).

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Θὰ γίνωνται συνεδριάσεις καὶ τὴν πρωΐαν. Συνεχίζωμεν τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων. Ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Ἰατρικῶν Συλλόγων Ἀχαΐας καὶ Αἰγιαλείας, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας σχετικῶς μὲ τὴν ταχυτέραν κύρωσιν τοῦ Ἰατρικοῦ Κώδικος.

§34Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀναφορὰ τῶν κατοίκων τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας, γύρω ἀπὸ τὸ σχέδιον Πρόνοια καὶ Ἐργασία. Θὰ παρακαλέσω ἐν συνεχείᾳ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ πῶς ἔχει τὸ θέμα.

§35Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Ὁ Κῶδιξ εἶναι κατατεθειμένος εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐλπίζω συντόμως νὰ ἐπακολουθήσῃ συζήτησις πρὸς κύρωσίν του.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γεωργιάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς Συνδέσμου Ἐφέδρων νέων Πολεμιστῶν Νομοῦ Δράμας.

§37Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Ἀντιλήψεως, ὅπως λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα, διὰ τὴν κατὰ προτίμησιν παραχώρησιν γαιῶν εἰς τοὺς ἀκτήμονας πολεμιστὰς τοῦ νόμου 751, ὡς καὶ διὰ τὴν παραχώρησιν εἰς τούτους εἰδῶν ὑποδήσεως καὶ ἱματισμοῦ.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ

ἀναφορᾶς πολυτέκνων Πατρῶν, διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ

Α. Ν. 1556.

§39Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας. Πρόκειται περὶ τῶν πολυτέκνων διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ Ἀναγκαστικοῦ νόμου 1556. Θὰ παρακαλέσω νὰ μᾶς ἐξηγήσητε πῶς ἔχει τὸ θέμα, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νομίζουν ὅτι ἀδικοῦνται.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§41Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Θὰ παρακαλέσω κι’ ἐγὼ δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, διότι προσφάτως οἱ πολύτεκνοι εἶχον μίαν συνεδρίασιν εἰς τὰς Ἀθήνας, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξαν ὅλα τὰ αἰτήματά των, τὰς διαμαρτυρίας των καὶ φαίνεται πράγματι ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν ἀδικηθῆ. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ὅστις ἔδωσε καὶ ἐκεῖ ὡρισμένας ὑποσχέσεις, ὅτι θὰ φέρῃ εἰς πέρας τὸ ἔργον αὐτό.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πέννας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν Ἐμπορικῆς Σχολῆς Σερρῶν.

§43Π. ΠΕΝΝΑΣ. Πρὸ διετίας ἱδρύθη εἰς τὰς Σέρρας μία νέα Ἐμπορικὴ Σχολή, τῆς ὁποίας ἡ λειτουργία καθίσταται δυσχερής, τὸ μὲν διότι εἶναι ἐστεγασμένη εἰς ἀκατάλληλον οἴκημα καὶ δεύτερον, καὶ τὸ κυριώτερον, εἶναι, ὅτι δὲν ἔχει τὸ ἀναγκαῖον ἐκπαιδευτικὸν προσωπικόν. Τὸ προσωπικόν της εἶναι διδάσκαλοι ἀπεσπασμένοι ἀπὸ ἄλλες Σχολές. Θὰ παρακαλέσω, ἐπειδὴ τὸ θέμα τῆς Ἐμπορικῆς Σχολῆς τῶν Σερρῶν εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ βασικὰ ζητήματα τοῦ Νομοῦ μας, θὰ παρακαλέσω ὅπως δώσῃ ἡ Κυβέρνησις ἰδιαιτέραν προσοχὴν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, διότι αἱ Σέρραι εἶναι κέντρον ἐμπορικὸν καὶ ἔχουν ἀνάγκην τῆς Σχολῆς αὐτῆς. Θὰ παρεκάλουν νὰ προσέξουν τὸ ζήτημα τόσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὅσον καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας.

§44Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Τὸ ζήτημα ἀνήκει εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Εἰς ἐμέ, δυνάμει τοῦ νόμου ἐπιτρέπεται μόνον διὰ διατάγματος νὰ ἀλλάξω τὰ κριτήρια. Ἤδη ἔχω δώσει ἐντολὴν νὰ γίνῃ ἡ τροποποίησις τῶν κριτηρίων, ἀλλὰ λόγῳ τῆς ἀπεργίας τὸ διάταγμα αὐτὸ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ προσυπογραφῇ. Ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ ἔχῃ σταλῆ τὸ Διάταγμα εἰς τὰ Ἀνάκτορα πρὸς ὑπογραφήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου, ἡ πρωτοβουλία δὲν ἀνήκει εἰς ἐμέ.

§45Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν τροποποίησιν αὐτήν.

§46Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Εἶναι ζήτημα διορισμοῦ καθηγητῶν καὶ θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῶν δυνατοτήτων τοῦ νέου προϋπολογισμοῦ.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφορὰς

καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Κ. Βουδούρη, τῆς ἀφορώσης τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς Ἐπαρχίας. Ὁ κ. Α. Δημάκης ἔχει τὸν λόγον.

§48Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Μετὰ λύπης μου διαπιστῶ, ὅτι συζητουμένου τοῦ ζητήματος τῆς Ἐπαρχίας ἀπόψε παρατηρεῖται ὅτι καὶ πρὸ ἡμερῶν, δηλαδὴ ὅτι παρίστανται μόνον 12 συνάδελφοι. Προχθές, ὅταν κατῆλθε τοῦ βήματος ὁ συνάδελφος κ. Ζορμπᾶς, ἦσαν πάλιν 12 συνάδελφοι. Ἐρωτῶ τί θὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς ἐκλογεῖς μας ὅταν μετ’ οὐ πολὺ προσέλθωμεν διὰ νὰ λογοδοτήσωμεν; Θὰ τοὺς εἴπωμεν ὅτι ἐπετελέσαμεν τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον ἐστάλημεν εἰς τὴν Βουλήν; Νομίζω ὅτι ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐδείξαμεν ὀλιγωρίαν ἀσύλληπτον. Ὅλοι οἱ συνάδελφοι ποὺ ἠσχολήθησαν μὲ τὸ θέμα ἀπὸ τοῦ κ. Βουδούρη μέχρι τοῦ κ. Ζορμπᾶ διεπίστωσαν τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς Ἐπαρχίας καὶ ὅτι Ἑλλὰς εἶναι αἱ Ἀθῆναι, ἡ Θεσσαλονίκη, καὶ ὁ Πειραιεύς, ἡ ὑπόλοιπος δὲ Ἑλλὰς εἶναι ἀποικία. Καὶ ἐὰν ὅμως ἦτο ἀποικία ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἡ δέουσα προσοχὴ εἰς τὴν Ἐπαρχίαν. Τὰ πάντα σωρεύονται εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἡ Πρωτεύουσα ζῇ, ζῇ εἰς βάρος ὅλης τῆς Ἑλλάδος καὶ παρατηρεῖται κατόπιν τούτου τὸ φαινόμενον τῆς ἀστυφιλίας. Ἀκριβῶς δι’ αὐτὸ παρατηρεῖται τὸ φαινόμενον νὰ ἀποτελῇ ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν τὸ ⅓ ἢ τὸ ½ τοῦ πληθυσμοῦ ὅλης τῆς Ἑλλάδος. Οἱ κάτοικοι τῶν Ἀθηνῶν συνωθοῦνται εἰς τὰ θέατρα, τοὺς κινηματογράφους, τὰς πολυτελεῖς ταβέρνας, ὅταν ἡ δύστυχος Ἐπαρχία ἐστέναζεν ὑπὸ πέλμα τοῦ ἀντάρτου καὶ οἱ κάτοικοι αὐτῆς τὴν μὲν ἡμέραν κρυφίως εἰργάζοντο, τὴν δὲ νύκτα ἐφύλασσαν μὲ τὸ ὅπλον ἀνὰ χεῖρας. Ἡ ὕπαιθρος ἔχυσε κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν πολὺ αἷμα καὶ προσέφερε τὸ πᾶν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, πλὴν ὅμως σήμερον ὅλοι ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας κατέρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τί ζητοῦν; Ὁ καλύτερος κτηματίας σᾶς παρακαλεῖ νὰ τὸν διορίσητε σὲ μίαν θέσιν. Πρῶτα ἔρχεται ἡ ἀνασυγκρότησις καὶ ἀναδιοργάνωσις καὶ μετὰ ἡ παιδεία. Ἡμεῖς ὅμως τί ἔχομεν κάμει; Ἔχομεν κάνει ἕνα σωρὸ σχολεῖα καὶ ἐξέρχονται 20–30 χιλ. ἀπόφοιτοι κατ’ ἔτος τῶν γυμνασίων, οἵτινες κατακλύζουν τὰ γραφεῖα καὶ τοὺς βουλευτὰς καὶ ζητοῦν θέσιν. Πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἐὰν δὲν εὕρουν θέσιν τοὺς προσηλυτίζουν οἱ κομμουνισταί. Πρέπει νὰ περιορίσωμεν τὰ γυμνάσια καὶ νὰ δημιουργήσωμεν γεωργικὰς σχολάς. Ἀλλά, τοιοῦτον πρᾶγμα, κύριοι, δυστυχῶς δὲν γίνεται πουθενά. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, τὸ ζήτημα τῶν περιφερειῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὰ ἑσπεριδοειδῆ. Πέρυσι, κύριοι, ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ἠσχολήθη μὲ τὸ ζήτημα τοῦτο καὶ παρουσιάζετο τὸ φαινόμενον, τὰ πορτοκάλια νὰ πωληθοῦν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, νὰ τὰ ἐκμεταλλευθοῦν οἱ ἐκμεταλλευταὶ καὶ οἱ παραγωγοί, οἱ δυστυχεῖς νὰ μὴ λάβουν, οὔτε τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας των. Διατί, κύριοι; Διότι, ἀντὶ νὰ ληφθοῦν ἐγκαίρως τὰ μέτρα, ὥστε νὰ ἀποφευχθῇ ὁ παγετὼν καὶ νὰ προστατευθῇ ὁ παραγωγὸς τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ μόνον εἰσόδημά του, εἰς ὡρισμένας περιφερείας, φθάνομεν, κύριοι, τὴν τελευταίαν στιγμήν, ὅταν ἀρχίζῃ ἡ πώλησις καὶ αἱ διαμαρτυρίαι τῶν παραγωγῶν, τότε ἡ Κυβέρνησις νὰ σπεύδῃ νὰ συγκροτῇ Διακομματικὴν Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ λύσῃ εἰς 3–5 ἡμέρας τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον δὲν λύεται. Συνεζητήθη τότε εἰς τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐζητήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, κἄτι τὸ ὁποῖον δὲν ἔγινεν· ἐζητήθη νὰ ἱδρύσῃ κρατικὰ ψυγεῖα, τὰ ὁποῖα, κύριοι, εἶναι ἡ μόνη σωτηρία τῶν μερῶν αὐτῶν. Ἔχομεν τὸ σχέδιον Μάρσαλ, μέσῳ τοῦ ὁποίου διετέθησαν δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων καὶ ἑκατομμύρια δολλαρίων καὶ πολὺ ὀρθῶς ὁ κ. Ζορμπᾶς ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ νὰ τοῦ καταθέσῃ πίνακα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον χρήματα ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ. Ὁ Νομὸς Λακωνίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ μόνος Νομός, ὁ ὁποῖος ὑποφέρει, καὶ ὑποφέρει ὅσον οὐδεὶς ἄλλος, σχεδὸν δὲν ἐπῆρε τίποτε ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ. Εἶναι δὲ ὁ Νομὸς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ὑπέφερε τόσα καὶ τόσα ἀπὸ τὸν συμμοριτισμόν, ὁ ὁποῖος εἶχε 15.000 νεκροὺς ἀπὸ τοὺς συμμορίτας, εἶναι ὁ Νομός, ὁ ὁποῖος εἶχε καταλειφθῆ ὁλόκληρος καὶ μόνον ἡ Σπάρτη ἦτο τὸ περιχαρακωμένον στρατόπεδον. Καὶ ὅμως τίποτε δὲν ἐδόθη εἰς τὸν βασανισμένον αὐτὸν Νομόν. Ὄχι, μόνον δὲν ἐδόθη, ἀλλὰ ἀφέθη ἐγκαταλελειμμένος εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ.

§49Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τοῦ λόγου σας, πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι ἀξίωσις τῶν ἑσπεριδοπαραγωγῶν εἶναι ἐφέτος, σύμφωνα μὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ Κυβέρνησις τὴν 1ην Ὀκτωβρίου νὰ ἐξαγγείλῃ τὰ μέτρα, ποὺ σκέπτεται νὰ λάβῃ, διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγήν. Ἄλλη καθυστέρησις δὲν εἶναι ἀνεκτὴ ἀπὸ τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι καταχρεωμένοι εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Διότι ἐὰν καθυστερήσῃ, ὅπως πέρυσι, ἡ καταστροφὴ θὰ εἶναι ἄφευκτος. Καὶ τότε νὰ ἠξεύρετε ὅτι οἱ ἑσπεριδοπαραγωγοὶ τῆς Μεσσηνίας, τῆς Λακωνίας, τῆς Ἄρτης καὶ τῆς Χίου, θὰ ἐγκαταλείψουν τὰ περιβόλια των καὶ θὰ ἔλθουν εἰς τὰς Ἀθήνας. Λοιπόν, ἀξίωσις τῶν ἑσπεριδοπαραγωγῶν εἶναι, τὴν 1ην Ὀκτωβρίου ἐφέτος, ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξαγγείλῃ τὰ μέτρα. Ἔχει δὲ γίνει ἤδη ἡ σχετικὴ ἐργασία ὑπὸ τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς.

§50Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Εἰς αὐτὸ συνηγορῶ καὶ ἐγώ, ὡς Πρόεδρος τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς.

§51Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, κύριοι, ἐπικαλοῦμαι καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπε ὁ κ. Ζορμπᾶς καὶ λέγω τοῦτο: ὅτι τὸ ζήτημα τὸ ἔχει προωθήσει πάρα πολύ, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή. Ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις φέρει βαρυτάτην εὐθύνην, οἱαδήποτε Κυβέρνησις καὶ ἐὰν εἶναι, ἐὰν δὲν λάβῃ τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λάβῃ διὰ τὴν κατοχύρωσιν τῶν συμφερόντων τῶν παραγωγῶν ἐκείνων.

§52Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ἠξεύρετε, ποτὲ νὰ ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ γνώμη τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως;

§53Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Δι’ αὐτὸ λέγω ὅλους τοὺς καθιστῶμεν ὑπευθύνους, διότι ἔφθασεν ὁ κόμπος εἰς τὸ χτένι. Εἶναι οἱ ἄνθρωποι καταχρεωμένοι εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ πολὺ σωστὰ ἐσκέφθησαν νὰ ἐγκαταλείψουν εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ τὰ περιβόλια των καὶ νὰ στραφοῦν εἰς ἄλλα ἐπαγγέλματα ἢ νὰ ἔλθουν εἰς Ἀθήνας.

§54Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ἔχει γίνει μία ἐργασία εἰς τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία λύει τὸ ζήτημα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Ὁ κ. Ζορμπᾶς πολὺ ἐκουράσθη εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα. Ἀλλά, εἶναι βέβαιον ὅτι αἱ Κυβερνήσεις δὲν λαμβάνουν ποτὲ ὑπ’ ὄψει τὰς ὑποδείξεις τῶν Διακομματικῶν Ἐπιτροπῶν.

§55Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἀλλά, κύριοι, σᾶς ἐρωτῶ: τί ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις, ὅταν εἶχε τόσα χρήματα τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ; Ποῖα μέτρα ἔλαβε ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν αὐτῶν, τὰ ὁποῖα εὐχαρίστως θὰ ἐνέκριναν καὶ οἱ φίλοι μας Ἀμερικανοί; Κύριοι συνάδελφοι ὁ μεγαλύτερος κίνδυνος τῶν παραγωγῶν αὐτῶν εἶναι ὁ πάγος. Ὅταν βλέπῃ τὸν παγετῶνα ὁ παραγωγός, θὰ ἠμπορῇ νὰ συλλέξῃ τὴν παραγωγὴν καὶ νὰ τὴν φυλάξῃ εἰς τὸ ψυγεῖον του. Ἀλλά, τοιοῦτον δὲν ὑπάρχει. Ἐζητήσαμεν κατ’ ἐπανάληψιν νὰ μᾶς ἐνισχύσουν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἀλλά, δὲν μᾶς ἔδωσαν οὔτε ψυγεῖα. Δεύτερον ζήτημα, κύριοι, διὰ τὸ ὁποῖον διαμαρτύρεται ὁ κόσμος αὐτός, εἶναι διὰ τὸ λάδι, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ δεύτερον ἢ μᾶλλον τὸ πρῶτον προϊόν ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος. Ὅταν φθάνῃ ἡ παραγωγή, ἀρχίζομεν νὰ φροντίζωμεν πῶς θὰ ρίξωμεν τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου καὶ ἀπειλοῦμεν νὰ φέρωμεν σπορέλαια. Ἀλλά, διατὶ νὰ φέρωμεν σπορέλαια; Ἐφέτος θὰ ἔχωμεν 150.000 τόννους λάδι καὶ ἔχομεν περίσσευμα ἀπὸ τὸ προηγούμενον ἔτος ἄλλους 50.000 τόννους, θὰ φθάσωμεν, δηλαδή, νὰ ἔχωμεν 200.000 τόννους. Ἡ Ἑλλὰς καταναλίσκει 100.000 τόννους καὶ ἑπομένως θὰ ἔχῃ περίσσευμα 100.000 τόννους. Εἶναι λοιπὸν λογικὸν νὰ φέρωμεν σπορέλαιον, τὸ ὁποῖον πολλὰς φορὰς ἔχει τιμὴν ἀνωτέραν τοῦ ἐλαίου; Ἀλλά, δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀσχολεῖται μὲ τίποτε ἀπὸ αὐτά. Οἱ Ὑπουργοὶ ἀσχολοῦνται κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τῆς Ὑπουργίας των μὲ τὰς περιοδείας εἰς τοὺς Νομοὺς δι’ ἐκλογικὴν προπαγάνδαν. Ἀλλά, κύριοι διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω μέχρι ποίου σημείου ἔφθασεν ὁ παλαιοκομματισμός, θὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν Τυρνάβου παράγεται τὸ περισσότερον βαμβάκι. Ὑπάρχουν ἐκεῖ μικρὰ ἐκκοκκιστήρια καὶ κατώρθωσαν οἱ συνεταιρισμοὶ νὰ ἐπιτύχουν τὴν κατασκευὴν ἑνὸς ἐκκοκκιστηρίου. Ἐστάλησαν τὰ μηχανήματα ἐκεῖ καὶ ἐνῷ οἱ δυστυχεῖς ἐκεῖνοι ἐπερίμεναν τὴν κατασκευὴν τοῦ ἐκκοκκιστηρίου, αἴφνης δίδεται μία διαταγὴ νὰ ἀναχωρήσουν τὰ μηχανήματα αὐτὰ διὰ τὴν Λειβαδιά.

§56Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Αὐτὸ συνέβη καὶ εἰς τὸ Ναύπλιον. Ἐκεῖ ἦσαν ἕτοιμα νὰ τοποθετηθοῦν. Ἤλλαξεν ἡ Κυβέρνησις, ἦλθεν ἡ νέα Κυβέρνησις καὶ τὰ ἐπῆρε πίσω.

§57Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω τὴν φαυλότητα, ἡ ὁποία ἀπεδείχθη εἰς τὸ προκείμενον ζήτημα. Ἐδόθη διαταγὴ τὰ μὲν χρήματα αὐτὰ νὰ πᾶνε εἰς τὴν Λεβάδειαν, ἐδικαιολογήθησαν δὲ οἱ ἁρμόδιοι, ὅτι τὰ ἐζήτησαν οἱ Ἀμερικανοί. Καὶ ὅμως, κύριοι, τοῦτο ἔγινε, μόνον διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν δύο φίλοι τῆς Κυβερνήσεως, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐκεῖ δύο μικρὰ ἐκκοκκιστήρια. Καὶ οὕτω ἐνῷ τὸ ἐκκοκκιστήριον αὐτὸ τοῦ βάμβακος θὰ ἔκαμνε τὸν ἐκκοκκισμὸν τῆς ὅλης παραγωγῆς τῆς περιφερείας ἐντὸς 3 μηνῶν, τώρα τὰ ἐκκοκκιστήρια τὰ μικρὰ τῆς περιφερείας θὰ ἐργάζωνται 12 μῆνας. Ἀλλά, κύριοι, οἱ κυβερνῶντες θὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς εὐθύνας τῶν πράξεών των αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι ὁδηγοῦν τὸν τόπον εἰς ὃ σημεῖον τὸν ὁδηγοῦν. Ἀλλά, κύριοι, μήπως ἔχομεν εἰς τὴν ὕπαιθρον ὁδοποιΐαν; Κατσικόδρομους, κύριοι, ἔχομεν. Δὲν ἔχομεν τίποτε. Εἰς τὸν Νομὸν τὸν ἰδικόν μας ὑπῆρχε μία ὁδὸς Σπάρτης–Καλαμῶν, ἡ ὁποία εἶναι στρατιωτικῆς σημασίας καὶ τὴν διήνοιξεν ἡ ἔνδοξος 9η Μεραρχία. Ἡ 9η Μεραρχία, ἐν τῇ προόδῳ τοῦ ἐκκαθαριστικοῦ της ἔργου ἀνέλαβε καὶ τὸ βαρὺ αὐτὸ ἔργον νὰ διανοίξῃ καὶ τὴν ὁδὸν αὐτὴν καὶ πρὸς τιμήν της ὠνομάσθη ἡ ὁδὸς αὐτὴ «9ης Μεραρχίας». Καὶ ὅμως, κύριοι, διὰ τὴν ὁδὸν αὐτήν, οὐδεμία πρόνοια καὶ οὐδὲν κονδύλιον διετέθη, ὥστε, ἐνῷ εἶναι σήμερον σχεδὸν βατὴ νὰ δυνηθῇ νὰ περατωθῇ. Εἶναι μία ἄλλη ὁδὸς Σπάρτης–Μεγαλουπόλεως, ἡ ὁποία ἔχει φθάσει σχεδὸν μέχρι τῆς ἰδιαιτέρας μου Πατρίδος καὶ ὑπολείπονται ὀλίγα χιλιόμετρα διὰ τὴν ἀποπεράτωσίν της. Ἐδόθη μία πίστωσις, ἀλλά, ἀνεστάλη. Καὶ ἀνεστάλη, κύριοι, διὰ λόγους πολιτικούς. Καὶ ὄχι μόνον τίποτε δὲν κατασκευάζεται, ἀλλά, οὐδὲ ἐπισκευάζεται καὶ τίποτε. Καὶ θὰ ἐνθυμῆσθε ὅλοι σας, ὅτι πρὸ ὀλίγου καιροῦ ἓν αὐτοκίνητον ἀνετράπη καὶ ἐκάησαν ζωντανοὶ δύο ἄνθρωποι καὶ μετ’ ὀλίγον καιρὸν καὶ ἄλλο αὐτοκίνητον ἀνετράπη. Καὶ δὲν συνεμορφώθη ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς διαμαρτυρίας τόσων οἰκογενειῶν τῆς περιφερείας. Καὶ ἠξιώθησαν τελικῶς νὰ δώσουν ἕνα ποσὸν 300 ἑκατομ. διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ τμήματος ἐκείνου τῆς ὁδοῦ. Πολὺ δικαίως λοιπὸν νὰ διαμαρτύρωνται αὐταὶ αἱ ἐπαρχίαι. Ἡ περιφέρειά μας μαστίζεται ἀπὸ τὰ κουνούπια. Ἐζητήσαμεν τὸν ψεκασμὸν καὶ μετὰ πολλά, μόλις, διὰ τὸν Τύρναβον, διετέθη μία ποσότης ντὶ–ντὶ–τί, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ἦτο κακῆς ποιότητος καὶ ὡς μόνον ἀποτέλεσμα εἶχεν—ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ λέξις—νὰ παχύνουν τὰ κουνούπια. Αὐτὴ εἶναι ἡ φροντὶς τοῦ Κράτους διὰ τὰς ἐπαρχίας μας. Καὶ ἔστειλαν ἔκκλησιν πρὸς ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς, πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἐκλιπαροῦντες νὰ ληφθῇ πρόνοια ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἀλλὰ μήπως κύριοι ἐπῆγεν ἔστω ἕνας ὑπάλληλος διὰ νὰ τοὺς παρηγορήσῃ καὶ νὰ τοὺς εἴπῃ δύο λόγια; Τίποτε. Ἀντιθέτως ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐντείνει τὰς διώξεις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ μὲ ἐντάλματα τοὺς ἀπειλεῖ καὶ ἐν συνεχείᾳ τοὺς ἀπειλεῖ μὲ πλειστηριασμοὺς καὶ φυλακίσεις, καὶ αὐτοὶ οἱ δυστυχεῖς εὑρίσκονται εἰς πλήρη ἀπόγνωσιν. Καὶ ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, τί πρέπει νὰ κάμουν οἱ δυστυχεῖς αὐτοί; Ὁ ἄμαχος πληθυσμὸς τῆς ὑπαίθρου ὁλόκληρος κατεστράφη. Ὅλοι ἀπὸ ἐκεῖ εἴμεθα καὶ ξέρουμε τὰ δεινά τους. Δὲν ἔμεινε σπίτι τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἔχῃ ἀπορφανισθῆ. Παιδιὰ βρίσκονται στοὺς δρόμους καὶ γυναῖκες χῆρες μένουν ἀπροστάτευτες. Καὶ ἐρχόμεθα, κύριοι, καὶ τοὺς δίνομε μίαν σύνταξιν γλισχροτάτην. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπῆρχε μία ἀνακούφισις. Καὶ ἔρχεται τὸ ἐπίσημον Κράτος σήμερον νὰ ἀφαιρέσῃ καὶ τὴν σύνταξιν αὐτὴν καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ: Εἶσαι 65 ἐτῶν καὶ ἄνω θὰ τὴν πάρῃς. Δὲν εἶσαι δὲν θὰ πάρῃς τίποτα. Νὰ πιάσῃς δουλειά. Ἀλλὰ μὲ τί νὰ δουλέψῃ μὲ τὰ χέρια του; Τί εἰρωνεία εἶναι αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἀποδίδουν εἰς τὸν κόσμον αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἐθυσίασε τὰ πάντα ὑπὲρ τῆς ὑπάρξεως τῆς Πατρίδος ὥστε νὰ εὑρισκώμεθα καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα σήμερον. Ἐὰν αὐτοὶ δὲν ἐθυσίαζον τὴν ζωήν των νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ὑπῆρχεν οὔτε Ἑλλὰς ἀλλὰ οὔτε καὶ ἡμεῖς θὰ εὑρισκώμεθα ἐδῶ. Μὲ ὅλας ὅμως τὰς διαμαρτυρίας τὰς ἰδικάς μας, ἂς εἴπωμεν τῶν ἐπαρχιωτῶν βουλευτῶν, δὲν ἀκούεται τίποτα, δὲν συγκινεῖται κανείς, ἐκ τοῦ φάσματος αὐτοῦ τῆς δυστυχίας καὶ τῆς πείνας τῆς ὑπαίθρου. Κύριοι, ἴσως, οἱ κυβερνῶντες μᾶς εἴπουν: Τί μᾶς τὰ λέτε. Τώρα ἐμεῖς ἐτελειώσαμε. Ὄχι, δὲν ἐτελειώσατε, κύριοι, θὰ λογοδοτήσετε, καί, θὰ λογοδοτήσετε μετ’ οὐ πολύ, ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅταν θὰ προσέλθετε ἐκ νέου, ἰδίως εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ θὰ ζητήσητε τὴν ψῆφον αὐτοῦ. Τότε θὰ μᾶς ἀντιμετωπίσητε καὶ θὰ σᾶς εἴπωμεν, ὄχι ἡμᾶς ἀλλὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς εἴπῃ τί ἤλθατε νὰ ζητήσητε τὴν ψῆφον μας ἀφοῦ μᾶς ἐγκαταλείψατε εἰς τὴν ἀπόγνωσιν καὶ τὴν δυστυχίαν, ὥστε μᾶς ἠναγκάσατε νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὰ πάντα καὶ τοὺς πάντας τὸ χωριὸ καὶ τὴν ἐργασίαν καὶ νὰ στραφῶμεν πρὸς ἀνεύρεσιν ἄλλης τύχης. Ἐὰν κύριοι, δὲν ληφθῶσι τὰ κατάλληλα μέτρα δὲν ἠξεύρω ὑπὸ ποίας συνθήκας θὰ εὑρεθῶμεν αὔριον. Δι’ αὐτὸ κρούω καὶ ἐγὼ τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῶσι τὰ κατάλληλα μέτρα ὥστε νὰ σταματήσῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγεται «προστασία τῆς πρωτευούσης». Τὰ πάντα διὰ τὴν πρωτεύουσαν. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ἄμεσος προσοχὴ εἰς τὴν ἐπαρχίαν διὰ νὰ ἀνακουφισθῇ ὁ πολίτης, ὁ ἀγρότης, οἱ πάντες. Καὶ, ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, νομίζω, ὅτι πλέον τὸ Κράτος θὰ προχωρήσῃ, ὅπως πάντοτε ἡ Ἑλληνικὴ φυλὴ ἐπροχώρει καὶ προχωρεῖ. (Χειροκροτήματα).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§59Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τῆς ὅλης συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, διεπιστώθη, ὅτι ὁμόφωνος εἶναι ἡ Βουλή, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς Ἐπαρχίας. Ἴσως τὸ θέμα ἔρχεται ἀκαίρως λόγῳ τῆς καταστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρισκόμεθα. Γεγονὸς εἶναι πάντως ὅτι ὑπάρχει πλήρης ἐγκατάλειψις τῆς Ἐπαρχίας. Ὅσον ἀφορᾶ τώρα τὸ ζήτημα τῆς ὑγείας καὶ τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων, εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ ὕπαιθρος στερεῖται παντελῶς ἰατρῶν. Δὲν ὑπάρχει ἰατρός, οὔτε νοσοκομεῖα τοιαῦτα τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ περιθάλψουν τοὺς ἀσθενεῖς. Εἶναι ἀδύνατον ὅλοι οἱ ἀγρόται οἱ ἀσθενοῦντες νὰ ἔλθουν εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἑπομένως ἀπὸ ἀπόψεως ἰατρῶν καὶ νοσοκομείων τῶν ὁποίων δικαιοῦται πᾶς, στερεῖται παντελῶς ἡ Ἐπαρχία. Ἀπὸ ἀπόψεως στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως εἶναι βέβαιον, ὅτι ὑπάρχουν ἐκεῖ σχολεῖα, ἀλλὰ τὰ σχολεῖα αὐτὰ εἶναι ἐγκατεστημένα μέσα εἰς τὰς ἐκκλησίας καὶ εἰς τὰ ἐλαιοτριβεῖα, χωρὶς θρανία καὶ καθίσματα, ἀλλὰ ὅπως εἰς τὴν προϊστορικὴν ἐποχὴν τὰ παιδιὰ κάθονται διπλοπόδι. Δὲν δύναμαι τὰ παραλείψω καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως βιολογικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν ζωὴν τοῦ ἀνθρώπου, ἰδίως ἐκείνου ὁ ὁποῖος ἐργάζεται ὑπὸ δυσχερεστάτας καιρικὰς συνθήκας, ἡ κατάστασις εἰς τὴν Ἐπαρχίαν εἶναι τραγική. Τὸ λάδι τὸ πωλοῦν πρὸς 4½ χιλιάδας τὴν ὀκᾶ καὶ ἀναγκάζονται νὰ τ’ ἀγοράζουν πρὸς 24 χιλιάδας τὴν ὀκᾶ. Ἐπίσης ἐνῷ διὰ τὰ γεωργικὰ καὶ ἀγροτικὰ προϊόντα ὁ τιμάριθμος εἶναι 200%, διὰ τὰ προϊόντα ποὺ θέλει ν’ ἀγοράσῃ ὁ ἀγρότης ὅπως κάμποτ καὶ λοιπὰ ὁ τιμάριθμος ἔχει φθάσει 430%. Εἶναι τοῦτο πρᾶγμα ἀνήκουστον. Ἐνῷ τὸ λάδι, τὸ κρασί, τὸ σιτάρι, ἡ σταφίδα κλπ. φθάνουν 200 φορὲς πάνω ἀπὸ τὶς προπολεμικὲς τιμές, ἐπαναλαμβάνω ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀπόλυτον ἀνάγκην νὰ ἀγοράσουν, κάμποτ, παπούτσια κλπ, τὰ ἀγοράζουν πρὸς 430 φορὲς πάρα πάνω. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ὄχι μόνον καταπλήσσει, ἀλλὰ θεωρεῖται καὶ ἐγκληματικόν. Ὁ ἀγρότης στερεῖται τῶν πάντων καὶ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ πωλῇ εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς τὰ προϊόντα του καὶ νὰ ἀγοράζῃ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα 430 φορὲς παρὰ πάνω. Νομίζω ὅτι τὸ θέμα ἀξίζει ἀπολύτου προσοχῆς καὶ ποιοῦμαι ἔκκλησιν εἰς τὴν παροῦσαν καὶ εἰς τὴν μέλλουσαν Κυβέρνησιν, νὰ διαβάσουν τὰ πρακτικὰ αὐτὰ εἰς τὰ ὁποῖα ἐπαρκῶς ἐκτίθεται ἡ ἐξαθλίωσις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος. Διότι ἡ πεῖνα καὶ ἡ δυστυχία, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὁ χειρότερος σύμβουλος. Ἄς τεθοῦν αὐτὰ ὑπ’ ὄψει τῆς Κυβερνήσεως, εἴτε τῆς παρούσης εἴτε τῆς μελλούσης, διὰ νὰ κατατοπισθῇ καὶ λάβῃ μίαν ἀμυδρὰν εἰκόνα, μίαν σκιαγραφίαν τῆς ἐξαθλιώσεως εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθεν ἡ ὕπαιθρος καὶ λάβῃ τὰ ἀναγκαιοῦντα μέτρα.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλειάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§61Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον, κύριοι συνάδελφοι, ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἐπερωτήσεως ἐνεγράφην καὶ ἐγώ, διὰ νὰ κάμω μερικὰς συστάσεις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἀναμφισβητήτως ἡ Ἐπαρχία πρέπει νὰ ὑποστηριχθῇ, διότι ἡ Ἐπαρχία εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία πρώτη θὰ ἐπιφέρῃ τὴν ἀποσυμφόρησιν τῶν μεγάλων ἀστικῶν κέντρων καὶ τῆς πρωτευούσης, καὶ ἐπιπροσθέτως, μὲ τὴν ἀποσυμφόρησιν αὐτήν, θὰ ἐλαττώσῃ καὶ τὸ κόστος τῆς ζωῆς εἰς τὰς μεγάλας πόλεις, ἐφ’ ὅσον ἡ ζήτησις τῶν ἀγαθῶν δὲν θὰ εἶναι τόσον μεγάλη. Βεβαίως εἶναι ἡ στιγμὴ ἴσως ἀκατάλληλος διὰ νὰ ρίπτωμεν ὅλον τὸν λίθον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔκανε ὅ,τι ἦτο δυνατὸν διὰ νὰ ἀντεπεξέλθῃ καὶ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ὕπαιθρον ἐν γένει. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας ποία ἦτο ἡ κατάστασις πρὸ ἐλαχίστων ἐτῶν καὶ ποία ἡ κατάστασις σήμερον, ἀναμφισβητήτως πρέπει νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἐπέδειξαν ἕνα ἐνδιαφέρον, ἀλλὰ δὲν ἦτο δυνατὸν καὶ νὰ συμπληρωθοῦν ὅλα. Πολλὰ πρέπει νὰ γίνουν, ἀναμφισβητήτως. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἐκεῖνο τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις, εἴτε ἡ παροῦσα, εἴτε ἡ προσεχής, ἀσχέτως τοῦ ζητήματος τῆς διαλύσεως ἢ μὴ τῆς Βουλῆς, διότι ἀναφανδὸν ἐγὼ ὑποστηρίζω, ὅτι ἡ παροῦσα Βουλὴ δύναται νὰ δώσῃ Κυβέρνησιν τὴν ὁποίαν ἔχει ἀνάγκην ὁ τόπος καὶ ὅτι εἶναι ἐπὶ πλέον εἰς βάρος τῆς ὑπαίθρου μία ταλαιπωρία, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ρίψωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν μὲ νέας ἐκλογάς. Εἰς τὸ σημεῖον λέγω, εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ δώσῃ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν της ἡ Κυβέρνησις, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ὑγιεινῆς τῆς ὑπαίθρου. Ἔχω πληροφορίας, κύριοι, καὶ εἶμαι εὐτυχής, διότι παρίσταται ὁ ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ὅτι ὁ ἑλληνικὸς προϋπολογισμὸς ἐπιβαρύνεται, σχετικῶς μὲ τὸν πληθυσμὸν τῆς Χώρας, πολὺ περισσότερον κατὰ κεφαλὴν ἀπὸ ὅτι ἐπιβαρύνεται ὁ ἀγγλικὸς προϋπολογισμός. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, περίπου 500 δισεκατομμύρια δραχμῶν δαπανῶνται διὰ τὴν ὑγιεινὴν τῆς Χώρας. Ἀλλὰ τί συμβαίνει; Αἱ ὑπηρεσίαι αἱ ὑγειονομικαὶ εἶναι κατανεμημέναι εἰς διάφορα Ὑπουργεῖα, καὶ ὡς ἐκ τούτου τὰ γενικὰ ἔξοδα εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνουν τὸ κονδύλιον τῆς ὑγιεινῆς τῆς Χώρας. Σημειώστε, ὅτι μὲ τὰ 500 δισεκ., μόνον περὶ τὰς 20–22 χιλιάδες κλῖναι εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἰς ὅλην τὴν Χώραν, ἀριθμὸς δηλαδὴ λίαν ἀνεπαρκής. Ἐπίσης, ἀναμφισβητήτως πρέπει νὰ ἀναγνωρίσωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπέδειξεν εἰλικρινὲς ἐνδιαφέρον, ἵνα ὅλαι αἱ πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι δίδονται ἐκ μέρους τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας διὰ τὸ Σχέδιον Μάρσαλ πραγματικῶς δίδωνται εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴπωμεν, ὅτι καὶ ἡ τελευταία χειρονομία τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ 50% ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος ἐκ τοῦ φόρου τοῦ καπνοῦ, τὰ ὁποῖα ἀντιστοιχοῦν περίπου εἰς 350 δισεκατ. θὰ δοθοῦν ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, νομίζω ὅτι καὶ αὐτὴ δεικνύει τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῆς ὑπαίθρου. Ἐπὶ τοῦ σημείου ὅμως αὐτοῦ εἶδον ἀναγραφόμενον εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος δὲν πρόκειται νὰ δοθῇ ὁλόκληρον τὸ ἀποφασισθὲν ποσὸν εἰς τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας τῆς Χώρας, ἀλλὰ μόνον κατὰ τὸ ἓν τρίτον (⅓), διὰ τὸ προσεχὲς ἔτος τὸ ἥμισυ καὶ διὰ τὸ τρίτον ἔτος τὰ ὑπόλοιπα. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως διότι νομίζω, ὅτι τοὐλάχιστον αἱ Κοινότητες πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἐνισχυθοῦν, διότι ἔχουν ἀνάγκας ζωτικὰς καὶ δὲν ἔχουν ἀνάλογα εἰσοδήματα. Δύναται νὰ γίνῃ μία περικοπὴ ἐκ τῶν κονδυλίων ἐκείνων τὰ ὁποῖα θὰ δοθοῦν εἰς τοὺς Δήμους, χάριν ἐνισχύσεως μεγαλειτέρας τῶν Δήμων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης. Ἀλλὰ πρὸς Θεοῦ, μὴ στερηθοῦν οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες τῆς ἐνισχύσεως. Ἔχουν ἀμέσους ἀνάγκας. Καὶ ἀπεδέχθη ὅτι πράγματι ἦτο σωτήριον τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον ἐλήφθη, διὰ τῆς ἐπιχορηγήσεως τῶν πτωχῶν Κοινοτήτων ἐκ τοῦ κονδυλίου «Πρόνοια καὶ Ἐργασία», τὸ ὁποῖον ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας θὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν νὰ τὸ ἐνισχύσῃ ὅσο τὸ δυνανὸν περισσότερον.

§62Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὸ κονδύλιον ἀνέρχεται εἰς 320 δισεκ. Ἀλλὰ σημειῶστε, ὅτι ἐξ αὐτῶν μένουν 200 δισεκ, διότι τὰ 120 δισεκ. δίδονται διὰ τὸν Δῆμον Ἀθηνῶν. Καὶ πρόκειται νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἑξῆς σημεῖον, ὅτι εἰς τὰς ἀπόρους Κοινότητας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν νὰ συνεισφέρουν, δὲν πρόκειται νὰ δώσωμεν τίποτε. Καταλήγομεν δηλαδὴ εἰς τὸ ὅτι, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχεις, εἶσαι ἄπορος Κοινότης, δὲν σοῦ δίνω. Ἅμα εἶσαι εὔπορος, σοῦ δίνω.

§63Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Εὐχαριστῶ πολὺ διὰ τὴν διακοπήν. Ἀκριβῶς ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ τῶν συναδέλφων ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου δώσῃ ἰδιάζουσαν προσοχήν. Ἀκριβῶς αἱ πτωχαὶ Κοινότητες εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀπόλυτον ἀνάγκην τῶν ἀπολύτως ἀπαραιτήτων μικρῶν ἔργων ἐπικοινωνίας μὲ τὰ Κέντρα. Ὅλοι γνωρίζετε τὸ τί ἀπέδωσε πραγματικῶς τὸ χρῆμα τὸ ὁποῖον διετέθη ἐκ τοῦ κεφαλαίου Πρόνοια καὶ Ἐργασία. Πολλὰ ἀπομεμονωμένα χωρία καὶ Κοινότητες κατώρθωσαν μὲ τὴν προσωπικὴν ἐργασίαν τῶν κατοίκων νὰ κάμουν δρόμους. Τὸ ζήτημα τῆς συγκοινωνίας εἶναι ζωτικὸν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, ἀπὸ τῆς ὑγιεινῆς πλευρᾶς, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς συγκεντρώσεως τῶν προϊόντων καὶ τέλος ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ ὑποβιβασμοῦ τῆς τιμῆς τῶν προϊόντων, διότι δὲν θὰ ἐπιβαρύνωνται μὲ ὑπέρογκα ἔξοδα μεταφορᾶς. Ἐπίσης θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως δώσῃ ἰδιάζουσαν προσοχὴν εἰς τὴν προμήθειαν περισσοτέρων γεωτρυπάνων, διότι ἡ ὕπαιθρος πραγματικῶς στενάζει ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν ὕδατος ποσίμου. Ἡ προμήθεια γεωτρυπάνων καθὼς ἐπίσης καὶ σωλήνων ὑδρεύσεως πρέπει νὰ γίνῃ εἰς τὸν ὑπέρτατον βαθμόν, ὥστε νὰ ἱκανοποιηθοῦν ὅλαι αἱ ἀνάγκαι τῆς ὑπαίθρου. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τυγχάνει τῆς ἀμερίστου συμπαθείας καὶ ἐνδιαφέροντος τοῦ κέντρου καὶ τῆς Κυβερνήσεως, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ πηγὴ τῆς ἀμύνης τῆς χώρας, διότι ἐπάνω εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὰ 75% τοῦ πληθυσμοῦ μας, στηρίζεται ἡ Ἐθνική μας ἄμυνα καὶ πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις δεικνύουν τὸ αὐτὸ ἐνδιαφέρον. Καὶ ἡ ἀπαλλαγὴ ἀκριβῶς ἔτι τοῦ φόρου τῆς παραγωγῆς τοῦ οἴνου εἶναι μία ἀνακούφισις διὰ τοὺς ἀμπελοπαραγωγούς. Ἐπίσης ἡ ἀπαλλαγὴ πάσης φορολογίας ἐπὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἐλπίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐὰν εἰς τὴν χώραν μας ἐπικρατήσῃ εἰρηνικὴ περίοδος μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑπὸ μελέτην ἔργων καὶ ἰδίως τῶν ὑδροηλεκτρικῶν, διότι ὁ ἠλεκτρισμὸς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ τὴν ζωὴν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τὴν ἐπαρχίαν, ὁ ἠλεκτρισμὸς καὶ ἡ κίνησις εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ προσελκύσουν τὸν ἀστόν, ὁ ὁποῖος ἦλθε καὶ μετώκησεν εἰς τὴν Πρωτεύουσαν νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸ χωριό του. Ὅταν συμπληρωθῇ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων αὐτῶν καὶ δοθῇ ὁ ἠλεκτρισμὸς καὶ ἡ κίνησις εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν, παράλληλα μὲ τὰ μεγάλα ἔργα, ἐλπίζω σὺν Θεῷ μὲ τὴν εἰρηνικὴν περίοδον, ἡ ὁποία εὔχομαι νὰ βασιλεύσῃ εἰς τὴν χώραν ταύτην, μὲ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν λιγνιτῶν καὶ μὲ τὴν ὕδρευσιν τῶν ἐργοστασίων ἀζώτου καὶ ἀλουμίνας, ἡ ἐπαρχία θὰ ἴδῃ καλλιτέρας ἡμέρας. Εἶμαι αἰσιόδοξος, ἀλλὰ δὲν πρέπει οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον νὰ λείψῃ ἡ προσπάθεια τοῦ κέντρου διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἐπαρχιῶν, διότι καθὼς εἶπον, ἀφ’ ἑνὸς θὰ φέρῃ τὴν ἀποσυμφόρησιν τῶν κέντρων, ἀφ’ ἑτέρου θὰ φέρῃ τὸν ὑποβιβασμὸν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, θὰ συντελέσῃ δηλαδὴ ἐπὶ πλέον εἰς τὴν ἀνακούφισιν τῶν πτωχοτέρων τάξεων διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὰς δυσκόλους οἰκονομικὰς συνθήκας τὰς ὁποίας διερχόμεθα. Αὐτὰς τὰς ὀλίγας συστάσεις εἶχον νὰ κάμω εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐλπίζω, ὅτι ἡ μέλλουσα Κυβέρνησις θὰ θελήσῃ, διότι ἡ παροῦσα λάμπει διὰ τῆς ἀπουσίας της, νὰ ἐνδιαφερθῇ δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως.

§65Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα ὄχι ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὸν πνεῦμα, οὔτε διὰ νὰ ἀσκήσω πολιτικὴν διὰ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τοῦ Μαρτίου μέχρι σήμερον, ἀλλὰ διὰ νὰ καυτηριάσω τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν καὶ τὴν ἐγκατάλειψιν ἡμῶν τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους καὶ κατὰ δεύτερον λόγον νὰ κάμω μερικὰς ἁπλᾶς διαπιστώσεις διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ἐπαρχίας καὶ τὰς λύσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἱκαναὶ νὰ δώσουν πραγματικῶς τὴν ζωὴν εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐγκατάλειψις ἡμῶν τῶν πολιτικῶν ἐκπροσώπων ἔχει ἐπιφέρει μοιραίως καὶ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς Ἐπαρχίας. Ὁμιλοῦμεν πάντοτε διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ἐπαρχίας καὶ νοερῶς τὴν στιγμὴν ποὺ ὁμιλοῦμεν διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν αὐτῆς, μεταβιβαζόμεθα εἰς τὴν Ἐπαρχίαν καὶ παρερχομένης τῆς ὥρας τῆς συζητήσεως, ὁ κάθε συνάδελφος ὁ ὁποῖος ἀνέρχεται ἐπὶ τοῦ Βήματος περιπίπτει πάλιν εἰς τὴν προηγουμένην νάρκην. Ἐὰν δὲν συνετισθῶμεν ὡς πολιτικοὶ ἐκπρόσωποι, ἐὰν ἡ πολιτικὴ ἡγεσία δὲν παύσῃ νὰ ἔχῃ τὰς ἀντεγκλήσεις καὶ τὰς προσωπικὰς ἀνωμαλίας, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦνται μεταξὺ αὐτῆς, ἐὰν πραγματικῶς μὲ ἀγάπην δὲν ἀντιμετωπίσωμεν τὰ ζητήματα τὰ γενικώτερα, ἀναμφισβητήτως δὲν θὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα νὰ... (δὲν ἠκούσθη)... καὶ νὰ συζητῶμεν τόσον ἀπεριορίστως διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς Ἐπαρχίας. Τὸ ζήτημα τῆς Ἐπαρχίας ἔπρεπε ν’ ἀπασχολήσῃ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τὴν παροῦσαν Βουλὴν καὶ νὰ τὴν ἀπασχολήσῃ σοβαρῶς καὶ νὰ τεθῇ ἡ βάσις ἑνὸς προγράμματος διὰ τὴν ἀνόρθωσιν αὐτῆς. Δυστυχῶς οὐδεὶς ἐνδιεφέρθη διὰ τὸ ζήτημα αὐτό. Τώρα τελευταῖα πράγματι, ἀρχίζει νὰ δίδεται ἐνδιαφέρον καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ δίδει ἀρκετὰ κονδύλια διὰ τὴν γεωργίαν καὶ ἐλπίζω σὺν τῷ χρόνῳ ἐφ’ ὅσον ἀξιοποιηθοῦν τὰ διάφορα ἔργα τὰ ὁποῖα γίνονται, ὅτι θὰ γίνῃ μία ἀνύψωσις τῆς Ἐπαρχίας καὶ θὰ δοθῇ τὸ εἰσόδημα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον χρειάζεται διὰ νὰ ἀνθέξῃ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Αἱ διάφοροι πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι μέχρι σήμερον ἐδίδοντο εἰς τοὺς διαφόρους τομεῖς ἦσαν ἄνισοι ἐν σχέσει μὲ τὸ κέντρον πρὸς τὴν Ἐπαρχίαν. Αἱ πιστώσεις αἱ ὁποῖαι ἐδίδοντο μέχρι σήμερον ἦσαν πιστώσεις αἱ ὁποῖαι ἐδίδοντο ἰδίως εἰς τὰς βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις. Αὐτὸ ἔχει δημιουργήσει τὸ μεγάλο ρεῦμα τῆς σημερινῆς ἀστυφιλίας, τὸ ρεῦμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει μόνον σημασίαν κοινωνικήν, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀπογυμνώνει τὴν Ἐπαρχίαν ἀπὸ ἐργατικὰς χεῖρας, ἡ γεωργία στενάζει καὶ δὲν ὑπάρχουν χεῖρες ἐργατικαί, αἱ ὁποῖαι νὰ καλλιεργήσουν τοὺς ἀγροὺς καὶ κατὰ δεύτερον λόγον δημιουργεῖ ἕτερον κοινωνικὸν ζήτημα, ὅτι φεύγοντες οἱ ἄρρενες καὶ ἐγκαθιστάμενοι εἰς τὰς πόλεις, παραμένουν αἱ γυναῖκες αἱ ὁποῖαι δὲν δύνανται οὕτω νὰ ὑπανδρευθοῦν καὶ ὑπάρχει τὸ φαινόμενον εἰς τὰ διάφορα χωρία νὰ ὑπάρχουν 85% γυναῖκες καὶ 15% ἄρρενες. Φαντασθῆτε, ὅτι θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ γίνῃ ἡ πορεία πρὸς τὰς Ἀθήνας τῶν γυναικῶν, διότι δὲν θὰ εὑρίσκουν ἄρρενας νὰ δημιουργήσουν οἰκογένειαν. Εἶναι ἕνα ζήτημα σοβαρόν, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει ν’ ἀντιμετωπίσῃ ὁ πολιτικὸς κόσμος. Ἐκτὸς τοῦ ζητήματος τοῦ κοινωνικοῦ, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὅλα αὐτὰ νὰ εἶναι ἐναντίον τοῦ γεωργοῦ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, νὰ εἴπω μερικὰ πράγματα. Ὅτι ἡ οἱαδήποτε φορολογία εἴτε τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, εἴτε τῆς γενικωτέρας, πίπτει εἰς τὴν πλάτην τοῦ γεωργοῦ. Δὲν εἶναι μόνον ἡ φορολογία ἡ κρατική, εἶναι καὶ ἡ φορολογία τῶν ταμείων τῶν κλαδικῶν καὶ μή, ποὺ ἐπιπίπτει ἐπὶ τοῦ γεωργοῦ. Θὰ σᾶς φέρω ὡς παράδειγμα, ὅτι καὶ ἡμεῖς οἱ ἴδιοι οἱ ἰατροὶ βάζομεν ἰατρόσημον εἰς τὸ φάρμακον, τὸ ὁποῖον θ’ ἀγοράσῃ ὁ γεωργός, τὸ ἴδιον συμβαίνει μὲ τοὺς δικηγόρους, μὲ τοὺς μηχανικούς κλπ. Ἐὰν πραγματικὰ σεβώμεθα τὸ Ἔθνος, ἐφ’ ὅσον λέγομεν, ὅτι ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν ἀντλοῦμεν τὰς ἐθνικὰς δυνάμεις καὶ γνωρίζομεν καὶ πιστεύομεν ὅτι ὁ γεωργικὸς πληθυσμὸς ἀποτελεῖ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τοῦ Ἔθνους, καὶ παρέμεινεν ἀλώβητος ἀπὸ τὸν κομμουνισμόν, πρέπει ν’ ἀνυψώσωμεν αὐτὸν καὶ νὰ τοῦ δώσωμεν μίαν ὑποφερτὴν ζωήν, διότι δὲν ζητεῖ παρὰ ἕνα σχολεῖον, μίαν ἐκκλησίαν, ἕνα ἰατρὸν καὶ ζητεῖ νὰ ἐναρμονισθοῦν αἱ τιμαὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων πρὸς τὰς τιμὰς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς νὰ μὲ προσέξῃ εἰς μερικὰς διαπιστώσεις, ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖόν του. Θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς Ἐπαρχίας ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ὑγιεινῆς, εἶναι γνωστόν, ὅτι πράγματι κατεβάλατε τεραστίας προσπαθείας διὰ τὸ ζήτημα τῆς ὑγιεινῆς. Δυστυχῶς, ὅλαι αἱ ὑπηρεσίαι παραμένουν ἀκόμη ἀνοργάνωτοι καὶ δὲν ὑπάρχει καὶ ἡ ἀπαιτουμένη διάθεσις, διότι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς ἔπρεπε νὰ εἶναι, ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διότι ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶναι προωρισμένον διὰ νὰ προστατεύῃ τὸ Ἔθνος ἐναντίον τῶν ἐξωτερικῶν ἐχθρῶν, οὕτω καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς, ἔπρεπε νὰ εἶναι ὠργανωμένον, ὥστε νὰ προστατεύῃ τὸν λαὸν ἐναντίον τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐχθροῦ, δηλαδὴ τῶν ἀσθενειῶν. Δυστυχῶς, δὲν ἔχει γίνει τίποτε, εἶναι τὸ τελευταῖον Ὑπουργεῖον. Αἱ πιστώσεις αἱ ὁποῖαι δίδονται πρὸς αὐτὸ εἶναι γλίσχροι καὶ αἱ ὑπηρεσίαι δὲν ἐνδιαφέρονται. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα ἀπὸ τὸ διάστημα τῆς παρελθούσης τετραετίας. Ἦλθον ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν 4.000 λυόμενα σπίτια, τὰ ὁποῖα ἐξεφορτώθησαν εἰς τὸν Πειραιᾶ. Τὸ καθ’ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ ἠδύνατο νὰ στεγάσῃ 16 ἀρρώστους. Ἐν τούτοις, ἡ Ἐπιτροπὴ ἐξ ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς, ἡ ὁποία μετέβη διὰ νὰ παραλάβῃ τὰ λυόμενα αὐτὰ σπίτια, ἐνῷ ἦσαν ἀπολύτως δωρεὰν μὲ ὅλον τὸν ὁπλισμόν των, μὲ κρεββάτια, μὲ νιπτῆρες, μὲ θέρμανσιν, ἀπεφάνθη ὅτι δὲν ἠδυνάμεθα νὰ τὰ δεχθῶμεν διότι δὲν εἴχομεν ποῦ νὰ τὰ στήσωμεν. Φαντασθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, νοοτροπίαν Ἑλληνικήν, ἐγκεφάλους Ἑλληνικούς. Κατόπιν τῆς μὴ ἀποδοχῆς ἐκ μέρους μας, τὰ σπίτια αὐτὰ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ ἠναγκάσθη νὰ τὰ δώσῃ δωρεὰν εἰς τὴν Ἰταλίαν, ἡ ὁποία τὰ ἐχρησιμοποίησε θαυμασιώτατα καὶ ἵδρυσε νοσοκομεῖα καὶ σανατόρια, ἐνῷ ἡμεῖς, μὲ τὰς χιλιάδας τῶν ἐργαζομένων μὲ τὰ 5.000 κρεβάτια, δὲν δυνάμεθα νὰ εἰσαγάγωμεν ἕνα ποσοστὸν εἰς τὴν Σωτηρίαν καὶ τοὺς ἀφήνωμεν νὰ κυκλοφοροῦν μὲ τὰ βακτιρίδια τοῦ Κὼχ καὶ νὰ γίνωνται πρόξενοι μεταδόσεως τῆς νόσου αὐτῆς. Ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ κατάστασις αὐτὴ καὶ δὲν δώσῃ οὔτε ἡ παροῦσα Βουλή, οὔτε ἡ μέλλουσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς τὰ μέσα τῆς καταπολεμήσεως ἰδίως τῆς φυματιώσεως, πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι πολὺ δύσκολα δὲν θὰ ὑπάρχῃ Ἕλλην, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἔχῃ εἴτε ἐκδηλωμένην εἴτε ἄδηλον φυματίωσιν. Ἕνα ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, εἶναι τὸ ζήτημα τῶν φαρμάκων. Ὑπάρχουν μεγάλαι ποσότητες φαρμάκων χορηγηθεῖσαι ἐκ μέρους τῆς ΟΥΝΡΑ, αἱ ὁποῖαι κατάκεινται εἰς τὰς ἀποθήκας. Ἀκόμη δὲ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς δὲν γνωρίζει τὶ φάρμακα περιέχονται εἰς τὰ κιβώτια. Τώρα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς διέταξε νὰ γίνῃ μία καταγραφὴ τῶν φαρμάκων αὐτῶν καὶ εὑρέθησαν χιλιάδες ὀρρῶν, τῶν ὁποίων εἶχε περάσει ἡ προθεσμία· οἱ ὀρροὶ αὐτοὶ ἔμειναν ἀχρησιμοποίητοι καθ’ ὃν χρόνον ἐδίδετο τὸ πενιχρόν μας συνάλλαγμα διὰ νὰ φέρουν ὀρροὺς ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Νομίζω ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ ἔπρεπε νὰ μᾶς συγκινήσῃ καὶ ἀντὶ νὰ καθήμεθα καὶ νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἐκλογῶν καὶ περὶ ἀναβαπτίσεως εἰς τὴν λαϊκὴν ἐτυμηγορίαν, θὰ ἔπρεπε νὰ προσπαθήσωμεν νὰ γίνῃ μία Κυβέρνησις ἰσχυρὰ νὰ βάλῃ τοὺς ἀξίους εἰς τοὺς τομεῖς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ προσφέρουν ὑπηρεσίας, νὰ προέλθῃ, μία νέα κατάστασις, ἡ ὁποία νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν σωτηρίαν τοῦ Ἔθνους. Ἕνα ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τύχῃ τῆς ἀμερίστου προσοχῆς μας εἶναι καὶ τὸ ζήτημα τοῦ νοσοκομείου τῶν Παίδων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ μοναδικὸν νοσοκομεῖον, τὸ ὁποῖον ἔχομεν ἐν Ἑλλάδι τοῦ εἴδους αὐτοῦ, εἶναι τὸ νοσοκομεῖον τῶν Παίδων, τὸ ὁποῖον διαθέτει σήμερον μόνον 150 κρεββάτια, ἐνῷ τὸ παιδὶ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ τύχῃ τῆς μεγαλυτέρας περιθάλψεως. Πρὸς τὸ νοσοκομεῖον αὐτὸ οὐδεμία ἐπιχορήγησις δίδεται, πλὴν τῶν παρεχομένων ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐξόδων, ἐνῷ διὰ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ θὰ ἠδύναντο νὰ γίνουν πολλαὶ νέαι πτέρυγες, μὲ πολλὰ κρεββάτια, δυστυχῶς δὲν ἔγινε τίποτε. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὸ νοσοκομεῖον αὐτὸ διὰ τῶν πρωτοτύπων ἐργασιῶν του εἶναι ἕνα ἐκ τῶν πρώτων νοσοκομείων τῆς Εὐρώπης, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιστημονικὴν ἐργασίαν, ἡ ὁποία γίνεται ἐκεῖ μέσα. Νομίζω λοιπόν, ὅτι πρὶν διαλυθῶμεν, πρέπει νὰ ἀποδώσωμεν τὴν προσοχὴν ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τὸ νοσοκομεῖον, τὸ ὁποῖον προσέφερε τόσας ὑπηρεσίας εἰς τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι οἱ αὐριανοὶ πολῖται τοῦ Ἔθνους.

§66Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Τὸ Νοσοκομεῖον τῶν Παίδων ὁ «Ἅγιος Σπυρίδων», χρονολογεῖται ἀπὸ τὸ 1890. Εἶχον τὴν ἀτυχίαν νὰ ἔχω παιδὶ ἐκεῖ μέσα καὶ πολλὲς φορὲς ἔφθασε εἰς τὸ σημεῖον νὰ μὴ ἔχῃ καλοριφὲρ καὶ νὰ προσπαθοῦν διὰ προχείρων μέσων νὰ θερμαίνουν τοὺς θαλάμους. Καὶ βλέπομεν νὰ γίνωνται Σανατόρια, χωρὶς νὰ γίνεται καμμία προσπάθεια διὰ τὴν ἵδρυσιν Νοσοκομείου Παίδων, διὰ νὰ προλάβῃ τὴν φυματίωσιν τῶν παίδων.

§67Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνδιαφερθῇ, ὥστε ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ νὰ δοθῇ μία σοβαρὰ πίστωσις, διὰ τὴν αὔξησιν καὶ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ νοσοκομείου αὐτοῦ, εἰς τὸ ὁποῖον πλεῖστα παιδιὰ εἰσάγονται ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας.

§68ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῦ ἐπῆγε τὸ σχέδιον Μάρσαλ;

§69Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐδόθη πρὸς σκοποὺς βιομηχανικούς.

§70Φ. ΖΑΪΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Ἐπειδὴ ἐγένετο λόγος περὶ τοῦ Νοσοκομείου τῶν Παίδων, πληροφορῶ τὴν Βουλὴν, ὅτι πιστώσεις δὲν δύνανται νὰ διατεθοῦν χάριν τοῦ νοσοκομείου τούτου, διότι αὗται διατίθενται μόνον διὰ τὰ κρατικὰ ἢ τὰ δημοσίου δικαίου νοσοκομεῖα, τὸ νοσοκομεῖον δὲ τοῦτο ἐπιμένει νὰ ἐξακολουθῇ νὰ θεωρῆται ὡς νοσοκομεῖον ἰδιωτικοῦ δικαίου.

§71Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Εἶναι τυπικὰ κωλύματα, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ παρακαμφθοῦν.

§72Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸ ζήτημα τὸ παρακολουθεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ προσπαθεῖ νὰ ἀλλάξῃ τὸν τίτλον καὶ νὰ τὸ κάμῃ κρατικόν. Δυστυχῶς, τὸ Κράτος δίδει ὅλα τὰ ἔξοδα τοῦ νοσοκομείου καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ ἀλλάξωμεν τὸν τίτλον. Τὸ τελευταῖον ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ δείξετε κάποιο ἐνδιαφέρον, εἶναι τὸ ζήτημα τῶν φαρμάκων. Γνωρίζετε ὅτι μὲ τὴν κακοδαιμονίαν τὴν σημερινήν, ὁ γεωργὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀγοράσῃ τὰ φάρμακα, εἶναι ὅμως ὑποχρεωμένος, διότι νομίζει ὅτι μὲ τὸ φάρμακον θὰ σώσῃ τὴν ζωήν του, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι μεγάλη ἡ τιμή του, νὰ τὸ ἀγοράσῃ. Θὰ πωλήσῃ καὶ τὸ βόδι καὶ τὴν κατσίκαν διὰ νὰ ἀγοράσῃ τὸ φάρμακον αὐτό. Εἶμαι ὑποχρεωμένος δέ, νὰ εἴπω κἄτι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐποπτείαν τῶν φαρμάκων, ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ὑγιεινῆς. Γνωρίζετε ὅτι ἡ ἀξία ὅλων τῶν φαρμάκων εἶναι μηδαμινὴ ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρασκευήν, ἐνῷ τὸ βιομηχανικὸν κέρδος εἶναι τεράστιον. Κατήντησε σήμερον ὅλα τὰ φάρμακα, τὰ ἑλληνικά, νὰ ἔχουν διπλασιασθῆ, ἔναντι τῶν εὐρωπαϊκῶν. Καὶ διὰ νὰ σᾶς δώσω ἕνα παράδειγμα, τὸ σιροπόλ, ἕνα ἀποχρεμπτικὸν φάρμακον, διὰ νὰ παρασκευασθῇ μὲ τὰ ἔξοδα τὰ βιομηχανικά, στοιχίζει 4.000 δραχμὲς καὶ πωλεῖται 22.000 δραχμαὶ χονδρικῶς ἀπὸ τοὺς φαρμακεμπόρους. Πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς, τὸ ὁποῖον γνωρίζει τὰς τιμὰς τῶν φαρμάκων, νὰ ἐπιτρέπῃ ὥστε ἕνα φάρμακον, τὸ ὁποῖον στοιχίζει 4.000 δραχμὰς νὰ πωλῆται 22.000 δραχμές; Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἔγκλημα καὶ τὸ ἔγκλημα αὐτὸ σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, ποὺ δίδετε τόσην προσοχὴν εἰς τὰ ζητήματα αὐτά, πρέπει νὰ τὸ ἐξετάσητε καὶ νὰ τὸ ἐρευνήσητε. Διότι θὰ ἠμποροῦσα νὰ σᾶς δώσω διαφωτιστικώτερα στοιχεῖα καὶ θὰ φρίξετε ὅταν θὰ ἴδητε, ὅτι φάρμακον ἡ δαπάνη, τοῦ ὁποίου ἀνέρχεται εἰς 1000 δραχμάς, πωλεῖται πρὸς 20.000 δραχμάς. Ὁ γεωργός, ὁ ὁποῖος πωλεῖ τὸ λάδι του πρὸς 9000 δραχμάς, ἀγοράζει τὸ κάμποτ μὲ 8000 δραχμάς. Εἰς τὸ τέλος θὰ ἀπαυδήσῃ καὶ θὰ μᾶς κουκουλώσῃ καὶ ἢ θὰ μπῇ εἰς τὴν τροχιὰν τοῦ κομμουνισμοῦ ἢ θὰ φθάσῃ εἰς τὸ σημεῖον νὰ ζητῇ τὴν ἐκτροπὴν ἀπὸ τοῦ πολιτεύματος καὶ ἤδη ἤρχισε νὰ συζητῆται ἐκτροπὴ ἀπὸ τοῦ πολιτεύματος καὶ ζητεῖ δικτατορίαν, ὁ λαός, ὁ ὁποῖος δὲν ἠθέλησε ποτὲ δικτατορίαν. Ὅταν ζητῇ δικτατορίαν, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ σωθῇ ἀπὸ αὐτὴν τὴν κατάστασιν, φαντασθῆτε εἰς ποῖον σημεῖον ἀπογνώσεως ἔχει φθάσει. Ἐπίσης θὰ ἤθελον νὰ θίξω ὡρισμένα ζητήματα ἀφορῶντα τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, διὰ νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν. Εἰς τὸν Νομὸν Λασηθίου ζητοῦμεν ἀπὸ χρόνια τώρα ἕνα γεωτρύπανον, διότι εἴχομεν μίαν πρωτοφανῆ ἀνομβρίαν καὶ ἡ βροχόπτωσις ἔφθασε μόνον εἰς τὰ 150]1000 Ἐπίσης ζητοῦμε βιτιοφόρα καὶ νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ἔλαβε καὶ τηλεγραφήματα σχετικά, διὰ νὰ ἠμπορέσωμε νὰ μεταφέρωμε νερὸ εἰς τὰ διάφορα χωριά. Καὶ ζητοῦμεν ἕνα γεωτρύπανον ἀπὸ ἑνὸς ἔτους τώρα καὶ δὲν μᾶς δίδεται. Ἕνα ἄλλο ζήτημα, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἐλαιοπυρήνης. Εἴχομεν κάμει ἕνα νομοσχέδιον καὶ ἐζητούσαμε νὰ ψηφισθῇ, ὡς πραγματικῶς ἀποβλέπον εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς γεωργίας, διότι τὸ θέμα τῆς ἐλαιοπυρήνης ἔχει ἐπιφέρῃ τὴν ἀναστάτωσιν τοῦ γεωργικοῦ κόσμου, καὶ ὅμως, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἦλθεν ἀκόμη ἐδῶ, ὥστε νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐνῷ εἶναι τὸ μοναδικὸν θέμα ποὺ ἐνδιαφέρει τὸν γεωργόν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχει ἐγκριθῇ δὶς ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὁ κ. Κιζάνης, ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ ἐνέκρινε καὶ θὰ τὸ ἔφερε πρὸς ψήφισιν καὶ ὅμως δὲν ἔφθασε μέχρι τῆς Βουλῆς.

§73Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ἀπὸ πότε ἐκκρεμεῖ;

§74Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δύο χρόνια ποὺ εἶμαι ἐγὼ ἐδῶ, δὲν ἔγινε τίποτε. Τὸ ζήτημα τῶν ἀκτημόνων, νομίζω, ὅτι εὑρίσκεται εἰς ἕνα καλὸν δρόμον καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ λυθῇ καὶ εὔχομαι τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ θέμα ἐξαντλεῖται καὶ δὲν πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι ὅλοι οἱ συνάδελφοι τὰ ἴδια θὰ εἴπωμεν. Ἕνα μόνον ἐγὼ ἔχω νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, ἐφ’ ὅσον ὑφίσταται ἀκόμη, ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν, ὅπως εἰς τὸ ζήτημα τῶν γεωτρυπάνων, τῆς ἐλαιοπυρήνης καὶ τῶν ἀρδευτικῶν ἔργων, δώσῃ τὴν προσοχὴν ἐκείνην, ἡ ὁποία πρέπει νὰ δοθῇ, ὥστε νὰ συντρέξωμεν τὸν γεωργικὸν κόσμον, διότι ἄλλως, ἡμεῖς ἔχομεν τὴν εὐθύνην διότι ἐγκατελείψαμεν τὴν Ἐπαρχίαν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὰ εἴπω αὐτὰ τὰ πράγματα, διότι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ὁ ὁποῖος εἶναι ἐναντίον τοῦ κομμουνισμοῦ, θὰ ἀναγκασθῇ, ἴσως, νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν τροχιὰν τοῦ κομμουνισμοῦ ἢ θὰ φθάσῃ εἰς τὸ σημεῖον, ἐπειδὴ εἶναι πατριώτης, νὰ ζητῇ νὰ ἐπιβληθῇ μία δικτατορία, λόγῳ τῆς ἐξαθλιώσεως τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Μπερτσεκᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§76Π. ΜΠΕΡΤΣΕΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὕστερα ἀπὸ ὅσα ἐν ἐκτάσει ἐλέχθησαν, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἐγκαταλείψεως τῶν ἐπαρχιῶν ἀπὸ μέρους τῶν λοιπῶν συναδέλφων, οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα ἐξ ἡμῶν τὰ μακρυγορήσῃ. Αἰσθάνομαι ὅμως τὴν ἀνάγκην, κ. βουλευταί, ἀφοῦ ἐν πρώτοις ἐκφράσω τὴν προσωπικήν μου πικρίαν καὶ μεταφέρω τὰ αἰσθήματα τῆς μεγίστης ἀγανακτήσεως τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου καὶ τοῦ χωριοῦ, διὰ τὴν τόσον σκληρὰν ἐγκατάλειψίν των ἀπὸ μέρους τοῦ ἐπισήμου Κράτους, ἐξ ἄλλου ἐπισημαίνω τοὺς σοβαρωτάτους κινδύνους, τοὺς ὁποίους ἐγκυμονεῖ τὸ τοιοῦτον γεγονὸς καὶ μάλιστα κινδύνους συνδεομένους, ἀφ’ ἑνὸς μὲν πρὸς τὴν Ἐθνικήν μας Οἰκονομίαν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ πρὸς τὸ κοινωνικόν μας καθεστὼς καὶ μάλιστα ὑπὸ τὰς σημερινὰς περιστάσεις. Διότι, κ. βουλευταί, ἐὰν εἰς μίαν χώραν ἡ πρωτεύουσα καὶ τὰ ἀστικά της κέντρα ἀποτελοῦν τὸν ἐγκέφαλον καὶ τὸ κέντρον τῆς πάσης πνευματικῆς κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἐνεργείας καὶ δράσεως καὶ διὰ τοῦτο δικαιολογοῦν τὴν μέριμναν τοῦ ἐπισήμου ὑπὲρ αὐτῶν κράτους, ἡ μέριμνα αὕτη καὶ ἡ στοργὴ ὀφείλει νὰ ὑπάρξῃ δεκάκις μεγαλυτέρα, προκειμένου περὶ τῆς ὑπαίθρου καὶ τῆς Ἐπαρχίας, δοθέντος ὅτι χωρὶς τὴν παραγωγικὴν ὕπαιθρον, ποὺ ἀποτελεῖ τὸ θρεπτικὸν ὑγρὸν καὶ τὸ αἷμα τῆς οἱασδήποτε χώρας, ἡ μὲν πρωτεύουσα τῆς χώρας ἐκείνης μεταβάλλεται ἀπὸ ἐγκέφαλος εἰς ὑδροκέφαλον, ὁ δὲ ὑπόλοιπος ὀργανισμός της ποὺ εἶνε ἡ ὕπαιθρος, προσβάλλεται ἀπὸ μίαν κακοήθη οἰκονομικὴν ἀναιμίαν καὶ μαρασμόν, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀργὰ ἢ γρήγορα ἀποθνήσκει. Αὐτὸς ὁ μεγάλος καὶ ἐν πολλοῖς δι’ ὅλας τὰς χώρας ἰσχύων κοινωνικοβιολογικὸς κανών, ἰσχύει ἔτι περισσότερον προκειμένου περὶ Ἑλλάδος, διότι ἡ Ἑλλὰς χωρὶς τὸ Ἑλληνικὸ χωριὸ καὶ τὴν ὕπαιθρον δὲν δύναται οὔτε νὰ προκόψῃ, οὔτε νὰ ἐπιβιώσῃ. Ἀλλὰ πέραν τούτου, κύριοι βουλευταί, ἐπανειλημμένως ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐτονίσθη, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπαρχία καὶ τὸ Ἑλληνικὸ χωριὸ ἀποτελοῦν τὴν μεγάλην δεξαμενὴν τῆς ἀντλήσεως τῶν ὑλικῶν δυνάμεων καὶ τῶν θυσιῶν τοῦ Ἔθνους. Καὶ εἶναι, πράγματι, τοῦτο ἀληθές. Καὶ ἐνῷ, κύριοι βουλευταί, εἰς πᾶσαν ἀνάγκην ἢ κίνδυνον τῆς πατρίδος, τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον πρώτην ἐνθυμούμεθα καὶ καλοῦμεν διὰ νὰ προσφέρῃ καὶ αἷμα καὶ χρῆμα καὶ ἱδρῶτα, ἅτινα προθυμότατα ἀφθόνως προσέφερε καὶ προσφέρει, δὲν εἶναι δυστυχῶς οὔτε τὰ τελευταῖα ποὺ τὰ ἐνθυμούμεθα διὰ νὰ τοὺς προσφέρωμεν κάτι ποὺ θὰ βελτιώσῃ ἢ θὰ ἀνυψώσῃ τὸ βιοτικόν, τὸ ἐκπολιτιστικὸν ἢ τὸ κοινωνικὸν πεδίον καὶ τὴν στάθμην τῶν κατοίκων της. Καὶ ὅταν, κύριοι βουλευταί, οὕτω συμπεριφερώμεθα πρὸς τὴν ὕπαιθρον καὶ τὴν Ἐπαρχίαν μας, ἐρωτῶ: δὲν εἶναι τὸ ὀλιγώτερον ἐπικινδύνως ἀφελὲς νὰ πιστεύωμεν, ὅτι αὐτὴ ἡ τόσον πρόθυμος διὰ συνεχῆ θυσίαν καὶ ἐργασίαν διάθεσις, θὰ διατηρῆται ἀενάως; Καὶ ἐάν, κύριοι βουλευταί, σταματήσῃ νὰ ἐργάζεται καὶ νὰ πολεμᾷ διὰ τὴν Πατρίδα ἡ ὕπαιθρος, ἐρωτῶ, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ σωθῇ καὶ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία καὶ ἡ Πατρίς; Καὶ ἐνῷ πάντα ταῦτα ὅλοι τὰ γνωρίζωμεν, ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπαρχία, ἀποτελοῦσα οὕτω τὴν πορείαν τῆς ἐθνικῆς μας οἰκογενείας, ἔχει παντελῶς ἐγκαταλειφθῆ, ὁ δὲ ἀγροτικὸς πληθυσμός, ἡ μέλισσα τῆς ἐθνικῆς καὶ κοινωνικῆς μας κυψέλης, πένεται ἐν κυριολεξίᾳ. Καὶ εἶναι τόσον μεγάλη αὐτὴ ἡ ἐγκατάλειψις, κύριοι βουλευταί, τῆς ὑπαίθρου καὶ ἡ δυστυχία, τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, ὅσον ἀκριβῶς μεγάλαι αἱ ὑπὲρ τοῦ συνόλου ἀποδόσεις των καὶ ἀντιθέτως ἐλάχιστον τὸ αἴτημά των. Διότι τίποτε περισσότερον καὶ τίποτε ὀλιγώτερον δὲν ζητεῖ ὁ ἀγροτικός μας κόσμος, ἀπὸ τὰ μέσα διὰ μίαν συνεχῆ ἐργασίαν καὶ ἀπὸ τὸν στοιχειώδη βιοπορισμόν, ὡς τὸ ἐλάχιστον τῆς ὑπὲρ αὐτῶν δικαιοσύνης. Ἐνῷ ἂν ἀνεβίβαζον τὸ αἴτημά των εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀναλογίας τῶν ὅσων ὑπὲρ τοῦ συνόλου ἀποδίδουν, θὰ ἔπρεπε ὅλα νὰ τὰ ζητοῦν, διότι καὶ τὰ προσφέρουν καὶ τοὺς ἀνήκουν. Καὶ ἀντὶ τούτων τί βλέπουν; Βλέπουν: 1) Ὅτι ἡ ἐργασία ἢ δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Ἐπαρχίαν ἢ ὅ,που ὑπάρχει εἶναι κατάρα ἀνθρώπων δούλων καὶ διατελούντων εἰς μίαν ἐσχάτην δυστυχίαν, διότι τὰ ἀγροτικά των προϊόντα ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν ἀστάθειαν, ἔχουν καταντήσῃ ἢ εὔκολος λεία τοῦ ἐνεδρεύοντος ἐμπορίου καὶ τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας. Οἱ φιλότιμοι σταφιδοπαραγωγοί μας κυριολεκτικῶς πένονται, οἱ καπνοπαραγωγοὶ δυστυχοῦν, οἱ δὲ ἐλαιοπαραγωγοὶ εὑρίσκονται ὡσαύτως εἰς μίαν ἄνευ προηγουμένου πτωχείαν, 2) Ἡ Ἑλληνικὴ ὕπαιθρος, ἡ ὁποία ἐσφάγη καὶ ἐρειπώθη κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον κατάκειται εἰς ἐρείπια καὶ ἀνείπωτον εἶναι τὸ δρᾶμα τῶν χιλιάδων συμμοριοπλήκτων, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται εἰσέτι στέγης, ἐνῷ αἱ Ἀθῆναι ἀνοχῇ τῶν κυβερνώντων κατὰ τὴν ἰδίαν ἐποχὴν ἀνήγειρον μὲ δάνεια πολυκατοικίας. 3) Αἱ εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα βιομηχανίαι ἀνοχῇ ὡσαύτως τῶν κυβερνώντων, ἐδέχοντο τότε δάνεια διὰ νὰ θέσουν εἰς κίνησιν τὴν παραγωγήν των καὶ νὰ ἐκμεταλλεύωνται τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, ἐνῷ ὁ ἐργαζόμενος κόσμος τῆς ὑπαίθρου δὲν ἐδέχθη οὔτε ψιχία, προκειμένου καὶ αὐτὸς νὰ θέσῃ εἰς κίνησιν τὴν παραγωγήν του, διὰ νὰ μᾶς θρέψῃ ὅλους. Ἡ δημοσία ὑγεία εὑρίσκεται εἰς οἰκτρότατον χάλι, ἡ δὲ εὐκαιρία νόσου ἑνὸς μέλους ἀγροτικῆς οἰκογενείας συνήθως γίνεται ἡ αἰτία οἰκονομικῆς καταστροφῆς ἢ αἰτία πένθους καὶ δακρύων. Διότι μὲ τὸν τρόπον, ποὺ ἐκφράζεται ἡ κοινωνικὴ πρόνοια, δυσχερέστατον εἶναι ἡ δωρεὰν κλίνη εἰς τὸν ἄρρωστον καὶ φάρμακα καὶ ἰατρὸς δὲν ὑπάρχουν, καθόσον ἀδυνατεῖ οὗτος νὰ τὰ πληρώσῃ. Ἀλλὰ πέραν τούτου, κ. βουλευταί, εἶναι καὶ κάτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον διακρίνει τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον καὶ τὸ ὁποῖον κουράζει τὴν ἀντοχήν της καὶ τὴν ἀποκαρδιώνει διὰ μίαν καλυτέραν αὔριον. Καὶ τοῦτο εἶναι ὁ ὄχι καλὸς δρόμος ἢ μᾶλλον ὁ ἐπικίνδυνος, τὸν ὁποῖον ἀκολουθεῖ ἡ ἐθνικόφρων πολιτικὴ ἡγεσία. Διότι ἀντὶ ἡνωμένη νὰ ἐπιδοθῇ εἰς τὴν λύσιν τῶν διαφόρων προβλημάτων οἰκονομικῶν καὶ κοινωνικῶν, τὰ ὁποῖα ὡς παγόβουνα ὑψοῦνται, ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἀλληλοϋπονόμευσιν, τὴν ἀλληλοσυκοφάντησιν καὶ μόνον εἰς ἐκλογικὰ συστήματα συμπτωματικῶς τὴν βλέπει συμφωνοῦσαν καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ἀποτελέσουν τὸ ἰσχυρὸν ὅπλον ὑπὲρ τῆς μιᾶς καὶ ἐναντίον τῆς ἄλλης διὰ λόγους κατωτέρας ποιότητος πολιτικῶν ἀνταγωνισμῶν. Ἄς εἶναι ὅμως βεβαία ἡ πολιτικὴ ἡγεσία, ὅτι οὕτω πορευομένη, ἀποκτᾷ ἕνα μεγάλον ἐχθρὸν ποὺ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ ἑαυτός της, ποὺ ἐνῷ φθείρει τὴν ἰδίαν ἀνεπανόρθωτως, βλάπτει τὸν λαὸν καὶ ἐνισχύει ἐπικινδύνως τὸν Κομμουνισμόν. Ἡ ὕπαιθρος ζητεῖ ἀπὸ τὴν ἐθνικόφρονα πολιτικὴν ἡγεσίαν νὰ παραμερίσῃ τὰς προσωπικάς της διαφορὰς καὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων τῆς χώρας. Διότι δὲν εἶναι ὑπερβολή, κ. βουλευταί, νὰ λεχθῇ ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εὑρίσκεται εἰς μίαν ἀγωνιώδη ἐπαναστατικὴν πορείαν, καὶ ὅτι καθήμεθα ἐπὶ ἑνὸς κοινωνικοῦ ἡφαιστείου ἑτοίμου νὰ ἐκραγῇ μὲ τεραστίας συνεπείας. Διότι ὁ ἐργαζόμενος κόσμος ὄχι μόνον ἔχασε τὴν ὑπομονήν του καὶ τὴν ἀντοχήν του, ἀλλ’ ἔτι πλέον τὴν ἐμπιστοσύνην του πρὸς τὴν οὕτω πορευομένην ἐθνικόφρονα ἡγεσίαν τοῦ τόπου του. Τὸ νὰ ζητοῦμεν, κύριοι βουλευταί, σήμερον εἰς τὸν αἰῶνα τῆς ἀτομικῆς ἐνεργείας ποὺ ζῶμεν, νὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι ἐργαζόμενοι καὶ νὰ πεινοῦν, ἐνῷ συγχρόνως ὄχι μόνον βλέπουν ὅτι ὑπάρχουν πλούσιοι, ἀλλὰ καὶ πολλαπλασιάζονται οὗτοι, διότι ἡ πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ τόπου ἀσχολεῖται περισσότερον μὲ τὸ ποῖος θὰ ἄρξῃ τοῦ λαοῦ, ἀντὶ ὅλοι νὰ ὑπηρετοῦν τὰ αἰτήματά του, ποὺ εἶναι καὶ αἰτήματα τῆς ἐποχῆς, τοῦτο, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι μόνον λάθος, δὲν εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς μόνον, ἀλλ’ εἶναι αὐτόχρημα δυναμῖτις ἐν ἐκρήξει εἰς τὰ θεμέλια τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς κοινωνίας. Αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην, κύριοι βουλευταί, πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ὅπως κρούσω τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου. Ἄς μὴ λησμονῶμεν ἄλλως τε, ὅτι οἱ σειρῆνες τοῦ κομμουνισμοῦ ποὺ παραπλανοῦν τοὺς εἰς δυστυχίαν ἀνθρώπους, δὲν εἶναι μόνον ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος ἀλλὰ καὶ ἐντὸς ὁ δὲ Ἀννίβας μὲ τὸ ὅπλον ἀνὰ χεῖρας, ὁ Ἀννίβας δὲν εὑρίσκεται μόνον πρὸ τῶν πυλῶν τῆς πατρίδος, ἀλλὰ καὶ ἐντὸς αὐτῆς δυστυχῶς. Καὶ μὲ μίαν ἡγεσίαν ἀλληλοϋπονομευομένην καὶ ἀλληλοσυκοφαντουμένην, πατρὶς ἐν κινδύνῳ δύσκολον εἶναι νὰ σωθῇ. Καὶ αὐτό ἂς τὸ ἀκούσῃ ὁλόκληρος ἡ ἐθνικόφρων πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ τόπου καὶ μετέπειτα ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, ἐὰν δὲν θέλωμεν ἢ νὰ αὐτοκτονήσωμεν ἢ νὰ παραδοθῶμεν εἰς τὸν κομμουνισμόν. (Χειροκροτήματα).

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§78ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 10.30′ π.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.45′ μ. μ.).