1951.06.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 82α

Τετάρτη 27 Ἰουνίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.40′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Λιαροῦτσος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Μποῦτος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 50470)8 Ἰουνίου 1951 ἐγγράφου του διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τῶν βουλευτῶν Ε. Δασκαλάκη καὶ Ι. Προκοπάκη, κατηγορουμένων ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτων συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Κ. Γκότσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Πατρέων διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην κατάργησιν τοῦ ραδιοσταθμοῦ τῆς πόλεως Πατρῶν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Κρεσταίνων, διαμαρτυρομένης διὰ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Μητσοτάκη, ὅτι θὰ ἐπιτάξῃ τὴν σταφίδα πρὸς διάθεσίν της διὰ οἰνοπνευματοποίησιν πρὸς δραχ. 2.250 ἐνῷ ὁ Α.Σ.Ο. διαθέτει ταύτην διὰ σταφιδίνην πρὸς 3.000 δραχ. ἐπ’ ὠφελείᾳ σταφιδοπαραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ν. Βέης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ προέδρου τῆς σχολικῆς ἐφορείας καὶ τῶν κατοίκων Μυρθίου τῆς ἐπαρχίας Ρεθύμνης Κρήτης, ζητούντων τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου τοῦ ἐν λόγῳ χωρίου των. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Κακοβάτου, ζητοῦντος ἄμεσον ἐπαναφορὰν τοῦ Νόμου 1910)44 περὶ προστασίας Πολυτέκνων. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Β. Στεφανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου τυπογράφων Πύργου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν καθυστέρησιν καταθέσεως καὶ ψηφίσεως νομοσχεδίου μετατάξεώς των εἰς τὴν ὑπαλληλικὴν τάξιν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Γ. Μπουρδάρας, καταθέτει ἀναφορὰν Πολυτέκνων Ματαράγκας Μακρυνείας, ζητούντων κατάργησιν τοῦ Α. Ν. 1556)50 δι’ οὗ καταργεῖται τὸ τρίτον ἄρθρον τοῦ Νόμου 1910)44 καὶ παραπέμπει εἰς τὰ κέντρα Κοινωνικῆς Προνοίας τὴν ἐκπαιδευτικήν των προστασίαν. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Α. Κρανιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου δημοδιδασκάλων Παρνασσίδος, ζητοῦντος διαβάθμισιν τῶν ἐπιθεωρητῶν, ἀναγνώρισιν βαθμῶν καὶ ἐτῶν ὑπηρεσίας εἰς τοὺς ἐσχάτως ἀπολυθέντας, λόγῳ ὁρίου ἡλικίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Β. Στεφανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συλλόγου ἀγροφυλάκων Πύργου, ζητοῦντος πλήρη ὀργάνωσιν τοῦ Σώματος Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Α. Παπαθανάσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Μεσολογγίου, ζητοῦντος τὴν καταβολὴν ὑπὸ τοῦ Δημοσίου πρὸς τὸν Δῆμον δραχ. 120 ἑκατομ. ἐκ τῶν μισθωμάτων τῶν ἰχθυοτροφείων δυνάμει τοῦ Ν. Δ. 18)1941. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Γ. Φουντουλάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν παλαιῶν ἐφέδρων πολεμιστῶν Ἡρακλείου ζητούντων πλήρη ἀναδιοργάνωσιν τοῦ Ταμείου τῶν ἐν λόγῳ ἐφέδρων. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Γ. Φουντουλάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Ὀργανισμοῦ Προστασίας Ἰδιοκτησίας (Παράρτημα Ἡρακλείου Κρήτης), ζητοῦντος χορήγησιν δανείων ἀνασυγκροτήσεως εἰς τὴν ὑπὸ ἐνοικιοστάσιον ἰδιοκτησίαν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συλλόγου ἀγροφυλάκων Ἀγρονομείου Πύργου, ζητοῦντος πλήρη ὀργάνωσιν τοῦ Σώματος τῆς Ἀγροφυλακῆς καὶ ἐξίσωσιν τούτου πρὸς τὰ λοιπὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Συν)σμῶν τῶν τέως Δήμων Ἀκράτας, Κραθίδος, Αἰγείρας καὶ Φελόης, ζητούντων ἀναδιοργάνωσιν τοῦ Σώματος τῆς Ἀγροφυλακῆς. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Α. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου δημ)λων Μαντινείας–Κυνουρίας, ζητοῦντος διαβάθμισιν τῶν ἐπιθεωρητῶν, ἀναγνώρισιν βαθμῶν καὶ ἐτῶν ὑπηρεσίας εἰς τοὺς ἀπολυθέντας λόγῳ ὁρίου ἡλικίας, αὔξησιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν περιφερειῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Πατρῶν διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς σιδηροφύλλων καὶ φύλλων ἀλουμινίου καὶ ζητοῦντος ἀναστολὴν τοιαύτης ἀπαγορεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Ι. Λύρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῆς Κοινότητος, Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου, Σχολικῆς Ἐφορείας κλπ. Γερακίου, ζητούντων ὅπως κατὰ τὴν μελετωμένην ἵδρυσιν γυμνασίων συμπεριληφθῇ καὶ ἡ ὡς ἄνω ἀναφερομένη περιφέρεια. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Α. Παπαθανάσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν–Καπνεργατριῶν–Στιβαδόρων Ἀγρινίου, ζητοῦντος συνομολόγησιν νέας συλλογικῆς συμβάσεως μεταξὺ Καπνεμπορικῆς Ὁμοσπονδίας Ἑλλάδος καὶ τῆς Πανελλαδικῆς Καπνεργατικῆς Ὁμοσπονδίας. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης: Αʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 231 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀνδρικοπούλου. 1) Διὰ τὰς ἐπιτάξεις τὰς γενομένας πρὸ τῆς 11.11.44 ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία οὐδεμίαν ἀποζημίωσιν παρέχει, καθ’ ὅσον αὗται διὰ τοῦ Ν. 18)44 ἐξεμηδενίσθησαν. 2) Διὰ τὰς ἐπιτάξεις κτηνῶν, τὰς γενομένας κατὰ τὴν περίοδον τοῦ συμμοριτοπολέμου, ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία υἱοθέτησεν ἁπλουστάτην διαδικασίαν διὰ τὴν ἄμεσον ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν ἀπολεσθέντων κτηνῶν, ἐκτὸς δὲ ταύτης ὑπάρχουν κατὰ Νομοὺς καὶ τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου 4442) 29 προβλεπόμενα διοικητικὰ δικαστήρια στρατιωτικῶν ἐπιτάξεων, εἰς ἃ δύνανται νὰ προσφύγωσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ὥστε νὰ μὴ δικαιολογοῦνται αἱ διαμαρτυρίαι διὰ τὴν δῆθεν ἐγκατάλειψίν των ἐκ μέρους τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας. 3) Ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 29)22.2.51 ἐγγράφου μας εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 146 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπαρμπαλιᾶ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαΐου 1951

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

Βʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 391 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπουρδάρα. Ὁ ἰατρὸς ARRHER προυτάθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ἀπεδέχθημεν δὲ τὴν προσφορὰν καὶ ὡρίσαμεν τοῦτον ὡς ἐπιστημονικὸν σύμβουλον εἰς τὰ ὀρθοπεδικά. Ὑπεύθυνος δὲ τοῦ τμήματος καὶ διευθυντὴς τοῦ νοσοκομείου εἶναι μόνιμοι ἀνώτεροι ὑγειονομικοὶ ἀξιωματικοί. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Μαΐου 1951

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

Γʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 277 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Χριστάκου. 1) Ἐπὶ τῆς ὑπὸ τῆς Ὑποδ)νσεως Γεν. Ἀσφαλείας Ἀθηνῶν κρατήσεως κλπ. τοῦ ἰδιώτου Δρομάζου Εὐσταθίου, οὐδεμίαν πληροφορίαν δυνάμεθα νὰ ἀναφέρωμεν, καθ’ ὅσον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἡμῶν δὲν περιῆλθε μέχρι σήμερον διὰ τὰ περαιτέρω νόμιμα σχετική τις προανακριτικὴ δικογραφία. Εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι αἱ ἐνεργούμεναι αὐτεπαγγέλτως ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ὡς γενικῶν ἀνακριτικῶν ὑπαλλήλων ποινικῆς φύσεως προανακρίσεις, ὑποβάλλονται μετὰ τὸ πέρας αὐτῶν, εἴτε εἰς τοὺς ἁρμοδίους κ.κ. Εἰσαγγελεῖς (ἐὰν πρόκειται διὰ θέματα τῆς ἁρμοδιότητος τῶν κοινῶν ποινικῶν δικαστηρίων) εἴτε εἰς τοὺς παρὰ στρατοδικείοις ἀσκοῦντας ποινικὴν ἀγωγὴν (ἐὰν πρόκειται δι’ ἀδίκημα τῆς ἁρμοδιότητός των, ὡς π.χ. παράβασις Α. Ν. 509)47, 773) 48, 516)48 τῆς ἁρμοδιότητος τῶν Ἐκτάκτων Τοπικῶν Στρατοδικείων). 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν λειτουργίαν τῶν ὑφισταμένων ὡς ἄνω Ἐκτάκτων Τοπικῶν Στρατοδικείων, ἡ συγκρότησις καὶ λειτουργία αὐτῶν βασίζεται εἰς τὸ ἄρθρον 215 τοῦ Σ.Π. Κώδικος (ὅστις στηρίζεται εἰς τὸ ἄρθρον 97 τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος), καθ’ ὃ ἐν καιρῷ πολέμου ἢ ἐπιστρατεύσεως γενικῆς ἢ μερικῆς (ἡ χώρα δὲ ὡς γνωστὸν τελεῖ ἐν μερικῇ ἐπιστρατεύσει δυνάμει τοῦ ἀπὸ 12.3.1946 Β. Διατάγματος) ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν..... δύναται νὰ συστήσῃ Ἔκτακτον Στρατοδικεῖον ὁπουδήποτε τοῦ ἐσωτερικοῦ τῆς χώρας, ἡ δὲ ἀρχικὴ τούτων συγκρότησις ἐγένετο βάσει τῆς ἄνω διατάξεως τοῦ Σ.Π. Κώδικος (ὡς τοῦτο ρητῶς εἰς τὰ συστατικὰ τούτων Β. Διατάγματα διαλαμβάνεται) καὶ οὐχὶ βάσει τοῦ ἀνασταλέντος Γʹ)46 ψηφίσματος, ὅπερ καθορίσαν τὴν καθ’ ὕλην ἁρμοδιότητα αὐτῶν, διέλαβεν ἐν ἄρθρῳ 11ῳ ὅτι, τὰ ἐν αὐτῷ ἀδικήματα ἐκδικάζονται ὑπὸ τῶν κατὰ τὸ ἄρθρον 215 τοῦ Σ.Π. Κώδικος συνιστωμένων Ἐκτάκτων Στρατοδικείων καὶ 3) Ὡς πρὸς τὴν δικαιοδοσίαν τῶν ἤδη ὑφισταμένων τοιούτων ἐπὶ τῶν ὑπὸ τοῦ Α.Ν. 509)47 κλπ. προβλεπομένων παραβάσεων ὑπομιμνήσκεται, ὅτι διὰ τοῦ Α.Ν. 1596)50, δημοσιευθέντος συγχρόνως μετὰ τοῦ ἀπὸ 17.1.50 Β. Διατάγματος περὶ ἀναστολῆς τοῦ ὡς ἄνω Γʹ)46 ψηφίσματος ὡρίσθη, ὅτι διατάξεις τῆς κειμένης νομοθεσίας ὧν ἡ ἰσχὺς ἤρτηται (ὡς αἱ τοῦ 509)47 κλπ., ἐκ τοῦ Γʹ)46 ψηφίσματος), ἐξακολουθοῦσιν ἰσχύουσαι, ἔστω καὶ ἐὰν τὸ ψήφισμα τοῦτο ἀνεστάλη ἢ κατηργήθη, ἐκτὸς ρητῆς καταργήσεως (ἢ ἀναστολῆς) αὐτῶν κλπ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1951

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

Δʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 273 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σβώλου. 1) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 273 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σβώλου σχετικῶς μὲ τὴν ἀποζημίωσιν ἰδιοκτητῶν ἐπιταχθέντων ζῴων κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 γνωρίζω ὑμῖν, ὅτι ἱκανὸς ἀριθμὸς τούτων ἀπεζημιώθη μέσῳ τῶν οἰκείων Οἰκονομικῶν Ἐφόρων κατὰ τὰ ἔτη 1941–1942 δι’ ἐξοφλήσεως τῶν εἰς χεῖράς των δελτίων ἐπιτάξεως. 2) Ὅσοι ἐκ τῶν δικαιούχων δὲν προσεκόμισαν τὰ δελτία ἐπιτάξεως δι’ ἀποζημίωσίν των, οὐδεμιᾶς ἀποζημιώσεως δικαιοῦνται σήμερον κατόπιν τοῦ νόμου 18)1944 ἐκδοθέντος ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ καὶ δι’ οὗ νόμου αἱ πάσης φύσεως ἀπαιτήσεις, αἱ ἀναγόμεναι εἰς τὴν πρὸ τῆς νομισματικῆς σταθεροποιήσεως (11.11.44) περίοδον ἐμηδενίσθησαν. 3) Διὰ τυχὸν ληφθησόμενα μελλοντικῶς μέτρα ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ θέματος δὲν τυγχάνει ἁρμοδία ἡ ἡμετέρα Ὑπηρεσία πρὸς παροχὴν πληροφοριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἀπριλίου 1951

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

Εʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 254 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Ρέντη καὶ Γ. Χατζησταυρῆ. 1) Συμφώνως πρὸς τὸ ἰσχῦον σύστημα προσκλήσεων νεοσυλλέκτων καὶ ἀπολύσεων ἐφέδρων ὁπλιτῶν εἰς τὸ τέλος ἑκάστου τριμήνου, λαμβάνει χώραν κατάταξις στρατευσίμων καὶ ἀπόλυσις τῶν παλαιοτέρων ὑπὸ τὰ ὅπλα ὑπηρετούντων ὁπλιτῶν. 2) Κατὰ τὴν μελέτην τῶν ἀπολύσεων ἐπιζητεῖται ὑπὸ τοῦ Γ.Ε.Σ. ἡ ταὐτόχρονος ἀπόλυσις ἁπάντων τῶν ὁπλιτῶν τοῦ αὐτοῦ Ὅπλου ἢ Σώματος, τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν αὐτὴν Ε.Σ.Σ.Ο., δηλαδὴ τῶν καταταγέντων τὴν αὐτὴν ἡμερομηνίαν εἰς τὸ στράτευμα. 3) Κατὰ τὸν μῆνα Μάρτιον ἐπὶ τῇ προόψει προσκλήσεως τῶν στρατευσίμων τῆς 21ης Ε.Σ.Σ.Ο., ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις ἀπολύσεως τῶν παλαιοτέρων ὑπὸ τὰ ὅπλα ὑπηρετούντων ὁπλιτῶν πεζικοῦ τῆς 10ης Ε.Σ.Σ.Ο., τῶν καταταγέντων μέχρι 15ης Δεκεμβρίου 1948, τοὐτέστι τῶν συμπληρούντων ὑπηρεσίαν 28 μηνῶν, μέχρι τέλους Μαρτίου 1951. Ἐπειδὴ διὰ λόγους ὑπηρεσιακοὺς δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ ἀπόλυσις ἁπάντων τῶν ὁπλιτῶν τῆς ὡς ἄνω κατηγορίας, ἀλλὰ μέρους ἐξ αὐτῶν, ἐτέθη τὸ πρόβλημα ποῖοι ἐκ τῶν ὁπλιτῶν πεζικοῦ τῶν ἐχόντων ὑπηρεσίαν 28 μηνῶν, ἔδει νὰ ἀπολυθοῦν. Ἐκ τῶν δυνατῶν λύσεων προεκρίθη ὡς δικαιοτέρα ἡ λύσις τῆς ἀπολύσεως ἐκείνων, οἵτινες καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ ἀντισυμμοριακοῦ ἀγῶνος ὑπηρέτησαν εἰς τὰ Ἐλαφρὰ Τάγματα ἢ Τάγματα Πεζικοῦ Μεραρχιῶν καὶ ἐπὶ πλέον ἔχουν εἰς τὸ ἐνεργητικόν των ὅτι ὑπηρετοῦν εἰς τὰ Συντάγματα καὶ Τάγματα Προκαλύψεως ἐπὶ 2½ μῆνας καὶ ἄνω. Τὸ ὅριον τῶν 2½ μηνῶν εἶναι τὸ ἐλάχιστον, διότι πλεῖστοι ὑπηρετοῦν ἐπὶ 6, 9 καὶ 12 μῆνας εἰς τὰς Μονάδας Προκαλύψεως. 4) Δὲν εἶναι ἀκριβὴς ἡ πληροφορία, ὅτι οἱ ἀρχαιότεροι τῶν ἀπολυομένων, οἱ ὁποῖοι μετέσχον τοῦ ἀγῶνος καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν μετατεθῆ εἰς τὰ μετόπισθεν δὲν ἀπολύονται. Ἅπαντες οἱ ὁπλῖται Πεζικοῦ τῆς 9ης Ε.Σ.Σ.Ο., ὁπουδήποτε καὶ ἂν ὑπηρέτησαν, ἔχουν ἀπολυθῆ ἀπὸ 22–24 Δεκεμβρίου 1950, ἐξαιρέσει: α) Τῶν ἐχόντων πρόσθετον ὑπηρεσίαν λόγῳ ἀνυποταξίας. β) Καὶ τῶν τυχὸν μὴ συνεχῶς ὑπηρετησάντων. 5) Δὲν εἶναι ὁμοίως ἀκριβὴς ἡ πληροφορία ὅτι τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῶν ὑπηρετούντων σήμερον εἰς τὰ Τάγματα Προκαλύψεως μετετέθησαν ἐκ τῶν μετόπισθεν, διότι δὲν εἶχον ὑπηρεσίαν εἰς τὴν γραμμὴν τῶν πρόσω. Ἡ ἀκολουθουμένη διαδικασία τοποθετήσεως τῶν ὁπλιτῶν εἶναι ἡ κάτωθι: Ἅπαντες οἱ νεοσύλλεκτοι μετὰ τὸ πέρας τῆς ἐκπαιδεύσεως εἰς τὰ Κ.Ε.Ν. τοποθετοῦνται ὑποχρεωτικῶς εἰς τὰ Τάγματα Πεζικοῦ Μεραρχιῶν καὶ μετὰ ὡρισμένον χρόνον ὑπηρεσίας εἰς αὐτά, μετατίθενται ἄλλοι εἰς τὰ Τάγματα Προκαλύψεως καὶ ἄλλοι εἰς τὰς ὑπηρεσίας μετόπισθεν. Κατὰ συνέπειαν τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰ Τάγματα Προκαλύψεως προέρχονται ἐκ τῶν Ταγμάτων Πεζικοῦ Μεραρχιῶν. Δὲν δύναται νὰ ἀποκλεισθῇ μετάθεσις ἐκ τῶν Ταγμάτων Προκαλύψεως εἰς τὰ μετόπισθεν διὰ σοβαροὺς οἰκογ. λόγους ἢ καὶ ἐκ τῶν μετόπισθεν εἰς τὰ Τάγματα Προκαλύψεως πρὸς κάλυψιν ἐλλείψεων πολυτίμων τινῶν εἰδικοτήτων. Ὁ ἀριθμὸς ὅμως οὗτος εἶναι ἀσήμαντος. 6) Κατ’ ἀναφορὰν τῶν διοικητῶν σωμάτων Στρατοῦ ἡ υἱοθετηθεῖσα ὑπὸ τοῦ Γ.Ε.Σ. λύσις ἔσχεν εὐμενεστάτην ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ ἠθικοῦ τῶν ὁπλιτῶν τοῦ Στρατεύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1951

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΣΤʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 245 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδου. 1) Ἡ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Α.Ν. 971]49 Ἐπιτροπὴ δὲν ἀνεγνώρισε τὴν Ἐθνικὴν Ὀργάνωσιν Κρήτης διὰ τοὺς ἐν τῷ συνημμένῳ ἀποσπάσματι τοῦ πρακτικοῦ αὐτῆς ἀναφερομένους λόγους. 2) Αἱ ἀποφάσεις τῆς ὡς ἄνω Ἐπιτροπῆς εἶναι ὑποχρεωτικαὶ διὰ τὸν Ὑπουργὸν κατὰ τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Α.Ν. 971)49. 3) Ἀναθεώρησις τῶν ἀποφάσεων αὐτῆς δὲν προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρου νόμου.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΓΕΝΙΚΟΝ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟΝ ΣΤΡΑΤΟΥ

ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ

Ἀποφάσεως Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 971)49 Α.Ν. «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας καὶ Ἐθνικὰς Ὀργανώσεις Ἐσωτερικῆς Ἀντιστάσεως» κυρωθέντος καὶ συμπληρωθέντος διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1104)49 Ν.Δ. Ι. Παρόντες: Ἀντιστράτηγος Κιτριλάκης Στ. Ὑπαρχηγὸς Ἀναπληρωτὴς Ἀρχηγοῦ Γ.Ε.Σ. ὡς Πρόεδρος.

Ὑποστράτηγος Καραχρῆστος Δημ. Ἀρχηγὸς Κλάδου

Β)ΓΕΣ.

Ταξίαρχος Μπαροῦτσος Γ. Ἀρχηγὸς Κλάδου Δ)Γ.Δ.Υ.Σ. Συνταγματάρχης Καρατζένης Χρ. Δ)ντὴς Στρ. Προσωπικοῦ Γ.Ε.Σ. Συνταγματάρχης Δικαιοσύνης Σῖμος Ἰωάν. Δ)ντὴς Τμήματος Μελετῶν καὶ Ὀργανικῶν διατάξεων Γ.Δ.Υ.Σ. Συνταγματάρχης Παπανίκας Εὐάγ. Δ)ντὴς Στρατ. Προσωπικοῦ Γ.Δ.Υ.Σ. ὡς μέλη μετὰ ψήφου καὶ Ταγματάρχης Καρακούσης Σωτ. ὡς Εἰσηγητὴς ἄνευ ψήφου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δʹ

Ἀντίστασις ἐν Κρήτῃ. 1) Βασικαὶ προϋποθέσεις. Ἐκ τῶν ὑποβληθέντων τῇ Ἐπιτροπῇ στοιχείων προκύπτει, ὅτι ἡ ἀντίστασις κατὰ τοῦ κατακτητοῦ ἐν τῇ Νήσῳ Κρήτῃ παρουσιάζει μεγάλην ἰδιοτυπίαν. Οὕτω ἡ κάτωθι περίπου εἰκὼν ἐπικρατεῖ: Δὲν ὑπάρχουσι κατ’ ἀρχὴν μεγάλαι Ὀργανώσεις Ἐνόπλων Ἀνταρτῶν ἢ Ὀργανώσεις Ἐσωτερικοῦ μὲ σαφεῖς καὶ συγκεκριμένας κατευθύνσεις. Τοὐναντίον ὑπάρχει πλῆθος Ὀργανώσεων Ἐσωτερικοῦ καὶ Ὁμάδων Ἀνταρτῶν, τὴν ἀρχηγίαν τῶν ὁποίων διαμφισβητοῦσι πολλὰ ἄτομα κατὰ περιοχὰς τῆς Νήσου. Δὲν παρουσιάσθησαν μεγάλαι ἢ εὐνοϊκαὶ δυνατότητες δράσεως Ἀνταρτικῶν Ὁμάδων λόγῳ τῶν σκληρῶν ἀντιποίνων, εἰς ἃ προῆλθεν ὁ ἐχθρὸς κατὰ καιροὺς ἐν Κρήτῃ καὶ τῶν σοβαρῶν Στρατ. Δυνάμεων, ἃς οὗτος διετήρει ἐν τῇ Νήσῳ. Ἐπὶ 2½ περίπου ἔτη μετὰ τὴν κατάκτησιν τῆς Νήσου ἤτοι μέχρι τῶν ἀρχῶν τοῦ ἔτους 1944, ἡ ἔνοπλος ἀντίστασις ἐν Κρήτῃ εὑρίσκεται εἰς ὑποτυπώδη σχεδὸν κατάστασιν. Ἐμφανίζεται κάποια δρᾶσις μόνον εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν πληροφοριῶν καὶ δολιοφθορῶν. Ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ 1944 καὶ καθ’ ὅλον τὸ ἔτος τοῦτο ἐπιχειρεῖται ὁ συντονισμὸς τῆς δράσεως τῶν μικρῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων, ὑπὸ τῶν ἐκεῖ μεταβάντων, ὡς ἐκπροσώπων τῶν Ἑλληνικῶν Κυβερνήσεων, Σμηνάρχου Κελαϊδῆ Ε. καὶ Ὑποστρατήγου Παπαδάκη Νικ. ὡς καὶ τοῦ εἰδικοῦ ἀπεσταλμένου τοῦ Συμ. Στρατηγείου Μ. Ἀνατολῆς ἀντ)ρχου Πεζικοῦ Ναθαΐνα Ἀνδρ., ἐν τῷ μεταξὺ τὸ ἔτος 1944 βαίνει πρὸς τὸ τέρμα του, χωρὶς νὰ ἔχῃ σημειωθῆ ἀξία λόγου ἔνοπλος ἀνταρτικὴ δρᾶσις κατὰ τοῦ ἐχθροῦ. Περὶ τὸ τέλος τοῦ 1944, κατορθοῦται ἡ συνένωσις ἀνταρτικῶν τινων ὁμάδων εἰς σχηματισμὸν Ταξιαρχίας τιθεμένης ὑπὸ τὴν Διοίκησιν τοῦ ἀντ)ρχου Πεζικοῦ Γύπαρη Π. Μετὰ πεντάμηνον περίπου διάστημα, ἀπὸ τοῦ σχηματισμοῦ τῆς ταξιαρχίας, ὁ ἐχθρὸς συνθηκολογεῖ καὶ παραδίδεται. Καθ’ ὅλην, σχεδόν, τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς, δὲν ὑπάρχει κατ’ οὐσίαν Γενικὸς Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιστάσεως ἐν Κρήτῃ. Ἀπὸ τῶν ἀρχῶν Αὐγούστου 1941 συγκροτεῖται μία ἑπταμελὴς Ἀνωτ. Ἐπιτροπὴ Ἀγῶνος ἐν Κρήτῃ, ἥτις συμπληροῦται κατὰ περιόδους καὶ δι’ ἄλλων μελῶν. Αὕτη ἀπὸ τὰ μέσα περίπου τοῦ 1943 ἀντικαθίσταται, ὑπὸ τῆς Ε.Ο.Κ. Κρήτης ἥτις ἱδρύει Διοικητικὰς Ἐπιτροπὰς κατὰ Νομοὺς πρὸς συντονισμὸν τοῦ ἀγῶνος. Εἴς τινας περιοχὰς τῆς Νήσου ἐμφανίζονται καὶ πλείονες τῆς μιᾶς Ἐπιτροπαὶ συντονισμοῦ τοῦ ἀγῶνος. II. Ὀργανώσεις Ε.Α. καὶ Ο.Π.Δ. δυνάμεναι νὰ ἀναγνωρισθῶσιν. α) Κατ’ εὐρεῖαν ἑρμηνείαν τοῦ νόμου, ἡ Ἐπιτροπὴ φρονεῖ, ὅτι δύναται νὰ ἐμπέσωσιν εἰς τὰς σχετικὰς διατάξεις τοῦ νόμου (ἄρθρα 1 καὶ 2 Α.Ν. 971]49) ὡς Ἐθνικαὶ Ἀνταρτικαὶ ὁμάδες καὶ ὁμάδες πληροφοριῶν καὶ δολιοφθορᾶς αἱ κάτωθι: 1) Ἀνταρτικὴ ὁμὰς «ΨΗΛΟΡΕΙΤΗ» ἀπὸ 7 Ἰουνίου 1941 μέχρις ἀπελευθερώσεως Κρήτης (28.5.45). 2) Ἀνταρτικὴ ὁμὰς «ΜΠΑΝΤΟΥΒΑ» ἀπὸ Ἰουνίου 1941 μέχρις ἀπελευθερώσεως Κρήτης (28.5.45) κατὰ διαλείμματα. 3) Ἀνταρτικὴ ὁμὰς «ΑΝ. ΚΡΗΤΗΣ» ἀπὸ Δεκεμβρίου 1942 μέχρις ἀπελευθερώσεως Κρήτης (28.5.45). 4) Ἀνταρτικὴ ὁμὰς «ΨΗΛΟΡΕΙΤΗ ΡΕΘΥΜΝΟΥ» ἀπὸ 1.6.41 μέχρις ἀπελευθερώσεως Κρήτης (28.5.45). 5) Ἀνταρτικὴ ὁμὰς «ΣΑΤΑΝΑ» ἀπὸ 20 Ἰουνίου 1941 μέχρις Ὀκτωβρίου 1943. 6) Ὁμὰς δολιοφθορᾶς καὶ πληροφοριῶν «ΖΩΓΡΑΦΙ-ΣΤΟΥ» ἀπὸ Ὀκτωβρίου 1941 μέχρις ἀπελευθερώσεως Κρήτης (28.5.45). III. Ἀρχηγοὶ Ὀργανώσεων Ε.Α.Ο. καὶ Ο.Π.Δ. β) Κατ’ εὐρεῖαν ἑρμηνείαν τοῦ νόμου (ἄρθρα 4 καὶ 6) τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 971)49 Α.Ν. δύνανται ν’ ἀναγνωρισθοῦν οἱ κάτωθι: 1) ΠΕΤΡΑΚΟΓΙΩΡΓΗΣ Γ. Αὐτοτελὴς Ἀρχηγὸς Ἐθνικῆς Ἀνταρτικῆς Ὀργανώσεως «ΨΗΛΟΡΕΙΤΗ» ἀπὸ 7.6.41 μέχρις ἀπελευθερώσεως Κρήτης (28.5.45). 2) ΜΠΑΝΤΟΥΒΑΣ ΕΜ. Αὐτοτελὴς Ἀρχηγὸς Ἐθνικῆς Ὀργανώσεως «ΜΠΑΝΤΟΥΒΑ», περιοχῆς Ἡρακλείου, ἀπὸ Ἰουνίου 1941 μέχρι 28.5.45 κατὰ διαλείμματα. 3) ΠΛΕΥΡΗΣ ΝΙΚ. Αὐτοτελὴς Ἀρχηγὸς Ἐθνικῆς Ἀνταρτικῆς Ὁμάδος «ΑΝ. ΚΡΗΤΗΣ» ἀπὸ Δεκεμβρίου 1942 μέχρι 28.3.45. 4) ΝΤΡΑΜΟΥΝΤΑΝΑΣ Γ. Αὐτοτελὴς Ἀρχηγὸς Ἐθνικῆς Ἀνταρτικῆς Ὁμάδος «ΨΗΛΟΡΕΙΤΗ ΡΕΘΥΜΝΟΥ» ἀπὸ Ἰουνίου 1941 μέχρι Φεβρουαρίου 1944 καὶ ΞΥΛΟΥ-ΡΗΣ Μ. τῆς αὐτῆς Ὀργανώσεως, ἀπὸ Φεβρουαρίου 1944 μέχρις ἀπελευθερώσεως Κρήτης 28.5.45. 5) ΓΡΗΓΟΡΑΚΗΣ Μ. ἢ ΣΑΤΑΝΑΣ. Αὐτοτελὴς Ἀρχηγὸς Ἐθνικῆς Ἀνταρτικῆς Ὁμάδος «ΣΑΤΑΝΑ» ἀπὸ Ἰουνίου 1941 μέχρι Ὀκτωβρίου 1943. 6) ΖΩΓΡΑΦΙΣΤΟΣ ΙΙ. Ἀρχηγὸς Ἐθνικῆς Ὀργανώσεως πληροφοριῶν καὶ δολιοφθορᾶς «ΖΩΓΡΑΦΙΣΤΟΥ» ἀπὸ Ὀκτωβρίου 1941 μέχρις ἀπελευθερώσεως Κρήτης 28.5.1945. IV. Ὀργανώσεις Ἐσωτερικῆς Ἀντιστάσεως Κρήτης. Καθ’ ὅλην σχεδὸν τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς δὲν ὑπάρχει κατ’ οὐσίαν Γεν. Ἀρχηγὸς Ἀντιστάσεως ἐν Κρήτῃ. Ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ Αὐγούστου 1941 συγκροτεῖται ἡ Ἀνωτάτη Ἐπιτροπὴ Ἀγῶνος Κρήτης Α.Ε.Α.Κ. ἀπαρτιζομένη ἐκ τῶν: 1) Παπαδάκη Ι., 2) Ἰωαννίδη Ι., 3) Πολέντα Δ., 4) Πατζῆ Ι., 5) Καρακουλάκη Ι., 6) Γεωργιάδη Τ., 7) Ζουδιάνου Ν., ἥτις συμπληροῦται κατὰ περιόδους καὶ δι’ ἄλλων μελῶν. Αὕτη ἀπὸ τὰ μέσα σχεδὸν τοῦ 1943, ἀντικαθίσταται ὑπὸ τῆς Ε.Ο. Κρήτης, ἥτις ἱδρύει Διοικητικὰς Ἐπιτροπὰς κατὰ Νομοὺς πρὸς συντονισμὸν τοῦ ἀγῶνος. Οὕτω ἱδρύθησαν: α) ΕΟΚ ΧΑΝΙΩΝ ἀπαρτισθεῖσα ἐκ τῶν κάτωθι: 1) Σκουλᾶ Ν., 2) Πολυχρονίδου Χ., 3) Βολουδάκη Ι., 4) Σταυριανοῦ Ι., 5) Μπουντουνάκη Μ., 6) Μπασιᾶ Ε. β) Ε.Ο.Κ. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ἀπαρτισθεῖσα ἐκ τῶν κάτωθι: 1) Πετράκη Κ., 2) Λιγνοῦ Μ., 3) Βρεττάκη Κ., 4) Γιαμαλάκη Κ., 5) Πολυχρονάκη Μ., 6) Καστρινάκη, 7) Ψαλιδάκη Ε. γ) Ε.Ο.Κ. ΛΑΣΗΘΙΟΥ ἀπαρτισθεῖσα ἐκ τῶν κάτωθι: 1) Βλαχάκη Ε., 2) Ἀλεξάκη Μ., 3) Τσαγγαράκη Ν., 4) Φινοχαλιώτη Δ. δ) Ε.Ο.Κ. ΡΕΘΥΜΝΟΥ ὡς ἀρχηγὸς καὶ στρατ. ὑπεύθυνος ἀν)ρχης ἐ.ἀ. ΤΣΙΦΑΚΗΣ ΧΡ. Μέλη διοικ. ἐπιτροπῆς δὲν ἀναφέρονται εἰς τὰ ὑποβληθέντα στοιχεῖα. Αἱ ὡς ἄνω Ἐπιτροπαὶ Νομῶν ἀσφαλῶς εἰργάσθησαν διὰ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ ἠθικοῦ τῶν Κρητῶν, τὰ ἀπαρτίζοντα τὰς Ἐπιτροπὰς ταύτας πρόσωπα διεκινδύνευσαν τὴν ζωήν των, ἐν τῇ προσπαθείᾳ ὑποδαυλίσεως τοῦ αἰσθήματος φιλοπατρίας τῶν συμπατριωτῶν των, παρακινήσεως τούτων εἰς ἀντίστασιν κ.λ.π. ἀλλ’ αἱ γενόμεναι πράξεις παρ’ αὐτῶν δὲν ἐμπίπτουσιν οὐδὲ πόρρωθεν εἰς τὰς συγκεκριμένας διατάξεις τοῦ Α.Ν. 971)49 καὶ τοῦ τροποποιητικοῦ κυρωτικοῦ Ν.Δ. 1104)49. Ἐν πάσει περιπτώσει αἱ ὡς ἄνω Ἐπιτροπαὶ δέον νὰ θεωρηθῶσιν ὡς δράσασαι ἀπὸ Ἰουλίου 1943, μέχρις ἀπελευθερώσεως Κρήτης. Κατὰ συνέπειαν, ἡ Ἐπιτροπή, ἐλλείψει ἐπαρκῶν στοιχείων, μόνον τοὺς ἀναφερομένους εἰς τὰς ὑπ’ ἀριθ. 1–6 ὑποπαραγράφους τῆς παραγράφου ΙΙΙ τοῦ Κεφαλαίου Δʹ (Ἐθνικαὶ Ἀνταρτικαὶ Ὁμάδες καὶ Ὁμάδες Δολιοφθορᾶς Κρήτης) Ἀρχηγοὺς ἀναγνωρίζει καὶ τούτους κατὰ εὐρυτάτην ἑρμηνείαν τοῦ νόμου καὶ οὐχὶ ἑτέρους. Ἐφ’ ᾧ συνετάγη τὸ παρὸν πρακτικὸν ὅπερ ὑπογράφεται ὡς ἕπεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1950 Ὁ Πρόεδρος Τὰ Μέλη Ζʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 244 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη. 1) Ἡ Σχολὴ ἐξέδωκε κατ’ ἐπανάληψιν αὐστηρὰς διαταγὰς πρὸς πρόληψιν ἀγροζημιῶν καὶ γενικῶς πάσης φύσεως φθορῶν καὶ τὸ κρατοῦν πνεῦμα καθ’ ὅλην τὴν ἱεραρχίαν εἶναι τοιοῦτον, ἀπολύτου σεβασμοῦ, πρὸς τὴν ἰδιωτικὴν περιουσίαν. 2) Εἶναι γεγονός, ὅτι παρ’ ὅλα τὰ λαμβανόμενα αὐστηρὰ μέτρα σεβασμοῦ τῆς ἰδιωτικῆς περιουσίας, λαμβάνουσιν ἐνίοτε χώραν ἀσήμαντοι μικροφθοραί, ἐκ τῆς ὑποχρεωτικῆς διελεύσεως, ἐνίων τῶν ἀσκουμένων, ἐκ τῶν ἀγρῶν, αἵτινες ὅμως τυγχάνουσιν ἀναπόφευκτοι λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ μαθητῶν, οἵτινες ἐκπαιδεύονται εἰς τὴν Σχολὴν ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ ἄκρως περιωρισμένου ἀφ’ ἑτέρου χώρου, ὅστις διατίθεται διὰ τὴν ἀποδοτικὴν ἐκπαίδευσιν τούτων. 3) Τοιαῦτα παράπονα διὰ μικροφθορὰς μεγαλοποιουμένας ἢ καὶ δι’ ἀνυπάρκτους φθορὰς, ἀνηνέχθησαν ἡμῖν κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ μετὰ τὴν ἐνέργειαν ἐμπεριστατωμένης ἐξετάσεως διεπιστώθη διὰ τὰς πλείστας, οὐ μόνον τὸ ἀβάσιμον τούτων, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐσκεμμένη πρόθεσις τῶν κατοίκων περιοχῆς Βάρης, νὰ δημιουργῶσι ζητήματα, τὸ μὲν πρὸς προσπορισμὸν πιθανῶς ἀποζημιώσεως, τὸ δὲ ἵνα ἐπιτύχωσι τὴν διὰ παντὸς μέσου ἐγκατάλειψιν τῆς ἀναγκαστικῆς ὑπὲρ καὶ δαπάναις τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀπαλλοτριωθείσης εἰς περιοχὴν Βάρης (Σύρου) ἐκτάσεως ἐξ 29.133.500 τ.μ. διὰ τὴν δημιουργίαν πεδίου βολῆς τῆς Σχολῆς (Ἐφημερὶς Κυβερνήσεως, τεῦχος πρῶτον, ἀριθ. φύλλου 303]1950). 4) Ἡ ἐγκατάστασις ἐν καταυλισμῷ ἐγένετο εἰς χέρσον χῶρον τῆς ἀπαλλοτριωθείσης ὡς ἄνω περιοχῆς, παρὰ τὰ κεκτημένα ἐκ τῆς ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως δικαιώματα ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου καὶ προσωρινῶς εἰς τὸν ἰδιοκτήτην μικρὸν τμῆμα καλλιεργείας, τὸ μοναδικὸν εἰς ἅπασαν τὴν ἀπαλλοτριωθεῖσαν περιοχήν, ἵνα συλλέξῃ τοὺς καρποὺς τῆς καλλιεργείας τούτου. 5) Ὅσον ἀφορᾷ τὸ τελευταῖον μέρος τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ, τὸ ἀφορῶν τὴν ταχεῖαν ἀποζημίωσιν τῶν κατοίκων, διὰ τὴν ἀπαλλοτριωθεῖσαν ἔκτασιν ἀναφέρομεν, ὅτι αἱ ἐνέργειαι πρὸς ἐπίσπευσιν τῆς ἀποζημιώσεως τῶν κατοίκων ἐκφεύγουσι τῆς ἁρμοδιότητος τῆς Σχολῆς, εὑρίσκονται δὲ τὰ σχετικά, ὑπὸ ἐνέργειαν, παρὰ τῷ ἐν Σύρῳ Νομικῷ Συμβούλῳ τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. 6) Δὲν παραλείπομεν νὰ ἀναφέρωμεν, ὅτι ἡ Σ.Ε.Α.Σ. εἰς παρόμοια ζητήματα ἤχθη καὶ ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθὸν διὰ μέγεθος ζημιῶν, ὅπερ διαφαίνεται ἐκ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Δικαστηρίου, συμφώνως πρὸς ἣν ἡ ὑπηρεσία κατεδικάσθη εἰς τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως διὰ μηνιαῖον ἐνοίκιον καταληφθέντος χώρου ἐκ χιλίων σημερινῶν δραχμῶν (ἀπόφασις ὑπ’ ἀριθ. 1)1949 Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς Πρωτοδικείου Σύρου). 7) Προπολεμικῶς καίτοι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκπαιδευομένων μαθητῶν ἦτο κατὰ πολὺ μικρότερος τοῦ σημερινοῦ καὶ τὰ διατεθειμένα σήμερον μέσα πυρὸς εἰς ὅλμους καὶ πυροβολικοῦ ἀνύπαρκτα, ἐπήρχοντο μικροφθοραὶ ἕνεκα τῶν ὁποίων εἶχε προκαθορισθῆ, παρὰ τῆς ὑπηρεσίας, κονδύλιον πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν ὑφισταμένων μικροφθοράς. 8) Πρὸς ἀποφυγὴν τῶν ἀναφυομένων ζητημάτων, ἐκ τῶν ἀναποφεύκτων μικροζημιῶν, μία λύσις ὑπάρχει λόγῳ τῶν ἀνωτέρω λόγων (περιωρισμένοι χῶροι ἀσκήσεως εἰς Νῆσον μικρᾶς ἐκτάσεως ἧς τὰ ⅔ εἶναι σποραδικῶς καλλιεργημένα) ἡ μεταστάθμευσις τῆς Σχολῆς ἐντεῦθεν εἰς ἄλλας περιοχὰς τοῦ Κράτους, αἵτινες προσφέρουσι κατάλληλα πεδία διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀσκήσεων μάχης. 9) Ἡ μεταστάθμευσις τῆς Σχολῆς, συζητηθεῖσα προσφάτως καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ἐκρίθη ἀσύμφορος διὰ τὴν Νῆσον πρὸς ἀποφυγὴν οἰκονομικοῦ μαρασμοῦ ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἀπριλίου 1951

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

Ηʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 308 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Παπαδόγιαννη. 1) Ὑπὸ τὴν παροῦσαν κατάστασιν δὲν ὑφίστανται περιωρισμένα χρονικὰ ὅρια τῆς ὑποχρεώσεως τῶν στρατευομένων ὁπλιτῶν καὶ ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, δυνάμει τῆς ἰσχυούσης Στρατολογικῆς Νομοθεσίας. 2) Συνεπῶς, τὸ Γ.Ε.Σ. ρυθμίζει τὰς ἀπολύσεις ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἐνεργοῦ στρατοῦ. 3) Εἰδικώτερον, ὅσον ἀφορᾷ τούς, δι’ οἱονδήποτε λόγον, διακόπτοντας, τὴν θητείαν των καὶ ἐπαναπαρουσιαζομένους μετὰ τὴν ἄρσιν τῆς αἰτίας, ἵνα συνεχίσωσι ταύτην, ἔχει καθιερωθῆ, ὅπως ἀπολύωνται μετὰ τῆς ἑκάστοτε ἀπολυομένης παλαιοτέρας ὑπηρετούσης ΕΣΣΟ, ἐφ’ ὅσον συμπληροῦσι τὸν χρόνον ὑπηρεσίας τῆς ΕΣΣΟ ταύτης καὶ οὐχὶ ἅμα τῇ συμπληρώσει τοῦ χρόνου ὑπηρεσίας τῆς ΕΣΣΑ, μεθ’ ἧς κατετάγησαν. 4) Τὸ μέτρον τοῦτο ἐφαρμόζεται, ἵνα μὴ διαταράσσηται συνεχῶς ἡ δύναμις τῶν μονάδων διὰ δημιουργίας κενῶν μὴ δυναμένων νὰ καλυφθῶσι καὶ ἐπὶ πλέον, ἵνα μὴ διαταράσσηται τὸ Σχ. Ἐπιστρατεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουνίου 1951

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

II. Γενικῆς Διοικήσεως Μακεδονίας: Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Καλπακτσόγλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπιστρέψωμεν τὰ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4003)29.5.51 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν (Γεν. Δ)νσις Φορολογίας) διαβιβασθέντα καὶ νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι κατόπιν ἐπανειλημμένων δειγματοληψιῶν ὕδατος τοῦ κόλπου Θεσ)νίκης, ἔνθα ἐκβάλλουσιν οἱ ὑπόνομοι τῆς πόλεως Θεσ)νίκης, εὑρέθησαν τὰ ὕδατα μεμολυσμένα ἐξ οὗ καὶ ἡ ὕπαρξις κρουσμάτων τυφοειδοῦς καθ’ ἑκάστην θερινὴν περίοδον. Ἕνεκα τούτου, ἡ Ὑγειονομικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Νομοῦ Θεσ)νίκης ἐξέδωκεν ὑγειονομικὴν διάταξιν ἀπαγορεύουσαν τόσον τὴν ἁλιείαν ὀστρακοδέρμων, ὅσον καὶ τὰ θαλάσσια λουτρὰ μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ πλὰζ Ντωβὶλ τοῦ Ἀριστείδου Μάου. Μετὰ τὴν τοιαύτην ἀπαγόρευσιν ἐξέλιπον αἱ κατ’ ἔτος ἐπιδημίαι τυφοειδοῦς εἰς τὴν πόλιν Θεσ)νίκης. Ἡ ἐν λόγῳ διάταξις ἐξεδόθη τὸ ἔτος 1937. Κατὰ τὰ ἐπακολουθήσαντα ἔτη τῆς κατοχῆς, ὡρισμένοι καταστηματάρχαι τῆς περιοχῆς ταύτης κατώρθωσαν νὰ λάβωσι προσωρινὰς ἀδείας λειτουργίας τῶν καταστημάτων των ἀγνοήσαντες τοὺς νόμους τοῦ Κράτους δοθέντος μάλιστα, ὅτι πολὺ πλησίον ἐνίων καταστημάτων, ἐξέβαλλον ὑπόνομοι.

Ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος

Λ. ΙΑΣΟΝΙΔΗΣ

III. Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν: Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 295 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ. Κατ’ ἀναφορὰν τῆς Α.Δ.Χ. Νήσων Αἰγαίου, διὰ τὸ ἀνωτέρω ἀναφερόμενον ἐπεισόδιον ἐνηργήθη αὐτεπαγγέλτως παρὰ τῆς ὑπηρεσίας ἀνάκρισις καὶ οἱ παρεκτραπέντες Χωροφύλακες ἐτιμωρήθησαν παραδειγματικῶς καὶ μετετέθησαν ἐκ τοῦ Σ.Χ. Μούδρου. Κατὰ τὴν αὐτὴν ἀναφορὰν ὁ ἰδιώτης Ἀντώνιος Σουπιὸς δὲν ὑπέστη σωματικήν τινα βλάβην, οὔτε καὶ ἐνοσηλεύθη πέραν τῶν τριῶν ἡμερῶν.

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς Χωρ)κῆς

Υ.Δ.

Ὁ κ. Γ. Μόδης (Ὑφυπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τῶν λειτουργούντων ἐν Ἑλλάδι ξένων σχολείων καὶ φροντιστηρίων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α.Ν. 2545)40 «περὶ ἰδιωτικῶν σχολείων, φροντιστηρίων καὶ οἰκοτροφείων». Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 353, 872, 918, τοῦ 1947 καὶ 703 τοῦ 1948 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ὧν ἐνεκρίθησαν πιστώσεις διὰ τὴν ἐπισκευὴν ἐπιταχθέντων οἰκημάτων τῆς Ἑταιρείας Μεταλλουργείων Λαυρίου πρὸς στέγασιν πολιτικῶν φυγάδων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Βέης καὶ Δ. Ντάγγας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1540)50 «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς δυνάμει τοῦ Θʹ ψηφίσματος ἀπολυθέντας ὑπαλλήλους τοὺς ὑπηρετήσαντας μεταγενεστέρως εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Μπέλλας καὶ Λ. Σαραφιανὸς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1540)50 «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὰς διατάξεις τοῦ Θʹ ψηφίσματος ἀπολυθέντας ὑπαλλήλους τοὺς ὑπηρετήσαντας μεταγενεστέρως εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Μουράτογλου, Δ. Ἰωάννου, Κ. Παπαδόπουλος καὶ Μ. Τοσουνίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 5493)1932 «περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῶν Ἐθνικοφρόνων κ. Τουρκοβασίλης ἔχει τὸν λόγον, πρὸς τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Μὲ ἰδιαιτέραν χαρὰν σᾶς ἐπαναβλέπω, κύριοι βουλευταί, καθὼς καὶ τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν μετ’ ἀπουσίαν 9 ὁλοκλήρων μηνῶν. Διὰ τὴν ἀπουσίαν μου αὐτήν, μολονότι ἐγένετο μὲ τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς, ἐν τούτοις εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν διὰ τὸ μῆκος αὐτῆς. Βεβαίως, δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ Βουλὴ ἠσθάνθη τὴν ἀπουσίαν μου, πάντως ἡ Κυβέρνησις εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ ἐλυπήθη καὶ πάρα πολὺ διότι ἀπουσίασα, διότι ἐὰν ἤμην ἐδῶ, θὰ ὑφίστατο κάποιον αὐστηρότερον ἔλεγχον, ἐφ’ ὅσον μάλιστα τοσάκις αὕτη ἔδωκε καὶ δίδει ἀφορμὴν διὰ τοιοῦτον αὐστηρὸν ἔλεγχον. Πρὶν ὅμως δώσω τὴν ἐξήγησιν αὐτήν, κύριοι βουλευταί, θὰ μοῦ συγχωρήσητε νὰ σᾶς ἀπευθύνω ἐκ μέρους τῶν ἀποδήμων Ἑλλήνων τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, τοὺς ὁποίους ἐγνώρισα κάπως περισσότερον καὶ κάπως ἐγγύτερον παντὸς ἄλλου ἐπισκεφθέντος τὴν Ἀμερικήν, τὸν πλέον θερμὸν καὶ τὸν πλέον ἐγκάρδιον χαιρετισμὸν πρὸς ὑμᾶς τοὺς κ.κ. βουλευτὰς καὶ δι’ ὑμῶν πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τὸν ὁποῖον τόσον ἐπαξίως ἀντιπροσωπεύετε, νὰ σᾶς παράσχω δὲ τὴν διαβεβαίωσιν ἐκ μέρους τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἀμερικῆς, ὅτι παρ’ ὅλον τὸ μῆκος τῶν ἐτῶν κατὰ τὸ ὁποῖον εὑρίσκονται μακρὰν τῆς φιλτάτης μας Πατρίδος, ἐν τούτοις ἡ στοργή, ἡ ἀγάπη των, ἡ λαχτάρα των, ἡ σκέψις των ὅλη, στρέφεται πρὸς τὴν Μητέρα Ἑλλάδα. Τὰς καμπὰς δὲ τοῦ ἐθνικοῦ βίου τῆς χώρας μας, ὁ ἀπόδημος Ἑλληνισμὸς τὰς παρακολουθεῖ μετὰ τῆς βαθυτέρας συγκινήσεως καὶ μετὰ τῆς μεγαλυτέρας ἀγωνίας. Εἶμαι ἐπίσης ἐντεταλμένος νὰ παράσχω πρὸς ὑμᾶς τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι οἱ Ἕλληνες τῆς Ἀμερικῆς, τὰ παιδιά των τὰ ὁποῖα ἔχουν γεννηθῆ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ὑπήκοοι Ἀμερικανοὶ πολῖται, τὰ ἀνατρέφουν, τὰ διαπαιδαγωγοῦν, τὰ μορφώνουν μὲ ἀγάπην, ὄχι μόνον πρὸς τὴν Ἀμερικὴν ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν Ἑλλάδα καὶ αὐτὰ τὰ Ἑλληνοαμερικανόπουλα, καίτοι, ἐπαναλαμβάνω, Ἀμερικανοὶ πολῖται, αἰσθάνονται μεγάλην ὑπερηφάνειαν διότι εἶναι τέκνα γονέων Ἑλληνικῆς καταγωγῆς. Ἰδιαιτέρως δέ, τὰ παιδιὰ τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἀμερικῆς, κατέστησαν περισσότερον ὑπερήφανα μετὰ τὰ πολεμικὰ κατορθώματα καὶ τοὺς θριάμβους τῆς Ἑλλάδος τῆς τελευταίας δεκαετίας. Μοῦ ἔκαμε λίαν εὐχάριστον ἐντύπωσιν τὸ γεγονός, ὅτι τὰ παιδιὰ αὐτὰ τῆς νέας γενεᾶς, εἶναι ἀφωσιωμένα πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν ἰδέαν καὶ ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν τὸ ἀσπάζονται μετὰ πολλοῦ ἐνθουσιασμοῦ. Διεπίστωσα δὲ τοῦτο καὶ ὁ ἴδιος, ὅτι τὰ Ἑλληνοαμερικανόπουλα φέρ’ εἰπεῖν ὅταν γίνωνται εἰς τὰς συγκεντρώσεις χοροί, ἐφ’ ὅσον μὲν ἡ μουσικὴ παίζει τραγούδια καὶ χοροὺς εὐρωπαϊκούς, δὲν δεικνύουν τόσην μεγάλην προθυμίαν διὰ νὰ χορεύουν, ὅταν ὅμως ἡ μουσικὴ θὰ παίξῃ τραγούδια διὰ χοροὺς Ἑλληνικούς, τὰ Ἑλληνοαμερικανόπουλα ὡς ἐκ συνθήματος ἐγείρονται ὅλα ταὐτοχρόνως ἐν συναγερμῷ καὶ χορεύουν, ἐπὶ πολλὰς ὥρας τοὺς ὡραίους μας Ἑλληνικοὺς χορούς, μὲ ἀπαράμιλλον τελειότητα, ἀσφαλῶς δὲ πολὺ καλλίτερα ἀπ’ ὅ,τι χορεύονται οἱ Ἑλληνικοὶ χοροὶ ἐνταῦθα. Εἶναι σημεῖα πάρα πολὺ καλά, κύριοι βουλευταί, ὅτι καὶ ἡ δευτέρα γενεά, ἡ Ἑλληνική, ἀποβλέπει μὲ ἀγάπην πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Πατρίδα. Κύριοι βουλευταί, περιώδευσα τὰς περισσοτέρας ἴσως καὶ τὰς κυριωτέρας πόλεις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσω παντοῦ, νὰ ὁμιλήσω εἰς συγκεντρώσεις αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἐπίτηδες πρὸς τοῦτο διὰ νὰ ὁμιλήσω, νὰ ὁμιλήσω εἰς γεύματα, τὰ ὁποῖα ἐδίδοντο πρὸς τιμήν μου, νὰ ὁμιλήσω εἰς τὰς ἐκκλησίας, ἐπωφελούμενος τῆς συγκεντρώσεώς των διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν θρησκευτικῶν καθηκόντων, μοῦ ἐδόθη δὲ ἡ εὐκαιρία νὰ κάμω ἐπαφὰς πολλὰς μὲ Ἀμερικανοὺς ἐπισήμους, μὲ βουλευτάς, μὲ γερουσιαστάς, μὲ κυβερνήτας τῶν διαφόρων Πολιτειῶν καὶ δημάρχους, καὶ σᾶς διαβεβαιῶ εἰλικρινῶς, ὅτι μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν, κύριοι βουλευταί, πόσον οἱ ἐπίσημοι Ἀμερικανοὶ εἶναι ἁπλοῖ ἄνθρωποι, ἔχοντες τὰς φιλίας των καὶ τὰς γνωριμίας των, εἰς ὅλας τὰς τάξεις τῆς Ἀμερικανικῆς κοινωνίας. Διὰ τοῦτο δὲν παρέλειψα εἰς τὰς ὁμιλίας μου, ἀφοῦ προηγουμένως ἐξέφρασα τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, τὸν γεναιόφρονα λαὸν τῆς Ἀμερικῆς καὶ τοὺς ἀξίους ἡγέτας του διὰ τὴν παρασχεθεῖσαν καὶ παρεχομένην βοήθειαν πρὸς τὴν Ἑλλάδα, νὰ συνιστῶ πρὸς τοὺς Ἕλληνας, ὅτι πρέπει νὰ ἐπωφελοῦνται τοιούτων εὐκαιριῶν συναντήσεώς των μὲ ἐπισήμους Ἀμερικανούς, μὲ τοὺς ὁποίους συμβαίνει νὰ συνδέωνται φιλικῶς καὶ νὰ τονίζουν τὰς ἀνάγκας τῆς σημερινῆς Ἑλλάδος, νὰ τονίζουν δηλαδὴ πρὸς τοὺς Ἀμερικανοὺς ἐπισήμους, ὅτι πρέπει αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι νὰ κατανοήσουν ἐπαρκέστερον τὰς σημερινὰς ἀνάγκας τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ μᾶς βοηθήσουν μὲ τὴν ψυχήν των, ἐν τῇ ἀπολύτῳ πεποιθήσει, ὅτι βοηθοῦντες αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν Ἑλλάδα, βοηθοῦν αὐτὴν τὴν Ἀμερικήν. Νὰ μᾶς βοηθήσουν, ὄχι πρὸς Θεοῦ!! περικόπτοντες τὸ ποσοστὸν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, ἡ ὁποία μᾶς δίδεται σήμερον—καὶ ἡ σύστασίς μου ἔντονος ἦτο, ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τοῦ περιορισμοῦ, πρέπει νὰ ἀναθεωρηθῇ ὁπωσδήποτε—διότι, ἐὰν δὲν εἶναι ἄδικος, πάντως εἶναι ἀντιοικονομική. Διότι ἐνῷ ὅλα τὰ ἄλλα Κράτη τῆς Εὐρώπης τὰ βοηθούμενα ὑπὸ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, εὑρίσκονται οὐσιαστικῶς καὶ τυπικῶς εἰς τὸ τρίτον ἔτος, δι’ ἡμᾶς, τοὺς Ἕλληνας, τὸ σχέδιον Μάρσαλ εὑρίσκεται τυπικῶς μέν, εἰς τὸ τρίτον ἔτος, οὐσιαστικῶς δέ, εἰς τὸ πρῶτον ἔτος, δεδομένου ὅτι κατὰ τὰ δύο προηγούμενα ἔτη πᾶν ὅ,τι ἐλαμβάνομεν ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ διαθέτωμεν διὰ τὰς πολεμικάς μας ἀνάγκας δεδομένου, ὅτι τὸ δόγμα Τροῦμαν ἀπεδείχθη ἀνεπαρκὲς πρὸς ἀντιμετώπισιν ἑνὸς φοβεροῦ πολέμου, τὸν ὁποῖον ἐξαπέλυσεν ἐναντίον τῆς Πατρίδος μας ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις καὶ τὸν ὁποῖον διεξήγαγε μὲ ὄργανα τοὺς Ἕλληνας κομμουνιστὰς καὶ τοὺς δορυφόρους λαούς, τοῦ βορείως τῆς Ἑλλάδος εὑρισκομένους. Μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν, κύριοι βουλευταί, μὲ πόσην, οἱ Ἀμερικανοὶ ἐπίσημοι, ἤκουον προσοχήν, τὰ ζητήματα αὐτὰ καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς Ἑλλάδος καὶ πόσην καλὴν διάθεσιν ἔχουν διὰ νὰ μᾶς βοηθήσουν. Φοβοῦμαι, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ ὑπόθεσις ἐν ταῖς Ἡνωμέναις Πολιτείαις τῆς Ἀμερικῆς δὲν εἶχεν ἐπαρκῶς διαφωτισθῆ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κάμνει εἰς τοὺς φίλους μας Ἀμερικανοὺς μίαν δυσάρεστον ἐντύπωσιν εἶναι, ὅτι ἐνῷ ὡς λαὸς εἴμεθα ἐξαίρετος, ὁ στρατὸς ἐπίσης, ὡς πολιτικὸς κόσμος ὅμως, μὲ τὰς διαφόρους κυβερνητικὰς μεταβολὰς ποὺ ἔχομεν καὶ τὴν ἐν γένει πολιτικὴν ἀστάθειαν, αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ τοὺς ἐμποδίζει κἄπως νὰ ἐκδηλώσουν ὅλον αὐτὸν τὸν πλοῦτον τῶν φιλικῶν αἰσθημάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν πρὸς τὴν Πατρίδα μας Ἑλλάδα. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἐκεῖνο, ὅπερ μοῦ ἔκαμεν ἐξαιρετικῶς ἰδιαιτέραν ἐντύπωσιν, εἶναι τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσεν ὁ ἀπόδημος Ἑλληνισμὸς εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς. Ἕνα ἔργον τεράστιον, τὸ ὁποῖον κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ ν’ ἀντιληφθῇ ἐὰν δὲν ἐπισκεφθῇ τὴν Ἀμερικήν. Οἱ συνάδελφοι στρατηγὸς κ. Πλαστήρας, ὁ ὁποῖος ἦλθεν ἐπ’ ὀλίγον, κ. κ. Τσαλδάρης, Βενιζέλος, Τσουδερός, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐπισκεφθῇ τὴν Ἀμερικὴν κἄπως περισσότερον χρόνον, ἠμποροῦν νὰ μαρτυρήσουν περὶ τοῦ ἔργου τῶν ἀποδήμων Ἑλλήνων πόσον κολοσσιαῖον εἶναι καὶ πόσον ἐκτιμᾶται τὸ ἔργον αὐτὸ καὶ ἐκ μέρους τῶν ἐπισήμων Ἀμερικανῶν, ὅπως ἐκτιμᾶται πάρα πολὺ καὶ ὁ χαρακτὴρ τῶν Ἑλλήνων τῆς Ἀμερικῆς. Ὅταν συλλογίζεται κανεὶς πῶς ἔφυγαν οἱ Ἕλληνες μετανάσται, ἕνας–ἕνας ἀπὸ τὰ ἄκρα τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐπῆγαν εἰς τὴν ἀπέραντον αὐτὴν χώραν, ἡ ὁποία αὐτὴν τὴν στιγμὴν κρατεῖ εἰς τὰς χεῖράς της τόσον σταθερῶς τὴν ὑπόθεσιν τῆς Ἐλευθερίας ὅλου τοῦ κόσμου, καὶ τὴν ὁποίαν περιώδευσα ἐπὶ ὀκτὼ ὁλοκλήρους μῆνας καὶ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ τὴν ἐξαντλήσω, παρ’ ὅλα τὰ σύγχρονα μέσα συγκοινωνίας, πῶς, λέγω, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔφθασαν εἰς τὴν ἀπέραντον αὐτὴν χώραν χωρὶς νὰ ἔχουν οἱ περισσότεροι καμμίαν μόρφωσιν, χωρὶς νὰ γνωρίζουν τὴν γλῶσσαν, χωρὶς νὰ ἔχουν καμμίαν προστασίαν καὶ μέχρι σήμερον καὶ πῶς εἰς διάστημα ὀλίγων δεκάδων ἐτῶν ἐδημιούργησαν αὐτὸ τὸ ἀσύλληπτον ἔργον, τὸ ὁποῖον κατ’ ἐμὲ δὲν ἐξηγεῖται ἄλλως, παρὰ ὡς θαῦμα τοῦ Ἑλληνικοῦ δαιμονίου. Ὅταν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, λέγω καὶ ἐπαναλέγω, ἀπὸ ἕνας–ἕνας, ποὺ ἔφθασαν εἰς τὴν Ἀμερικήν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι χώρα, ἀλλ’ Ἤπειρος μᾶλλον, κατώρθωσαν νὰ συγκεντρωθοῦν καὶ νὰ ἀποτελέσουν ὡραίας Ἑλληνικὰς κοινότητας, νὰ ἱδρύσουν ἐκκλησίας, τινὲς τῶν ὁποίων εἶναι καλλίτεραι καὶ ἀπὸ τὰς ἐκκλησίας τῶν Ἀθηνῶν, νὰ ἱδρύσουν σχολεῖα, νὰ κάμνουν Ὀργανώσεις, ὅπως ἡ Ἀχέπα, ἡ Γκάπα, ἡ Παναρκαδική, ἡ Παμμεσηνιακή, ἡ Παλλακωνική, πῶς αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι κατώρθωσαν νὰ συνενωθοῦν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε σήμερον ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Ἀμερικῆς ν’ ἀποτελῇ στοιχεῖον ἀξιοπρόσεκτον καὶ ἀξιαγάπητον ἐκ μέρους τῆς μεγάλης αὐτῆς Χώρας; Καὶ ἂν ὑποτεθῇ ὅτι κατεβάλλετο προσπάθεια νὰ συνενωθῇ καὶ συντονισθῇ ἀκόμη περισσότερον ὁ ἀπόδημος Ἑλληνισμός, θ’ ἀπετέλει μίαν κολοσσιαίαν δύναμιν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ ἔχωμεν ἐντὸς τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν μίαν μεγάλην ἠθικὴν καὶ οἰκονομικὴν δύναμιν ἱκανὴν νὰ ἐπηρεάζῃ πᾶν τὸ ἐν Ἀμερικῇ ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος, νὰ ἐπηρεάζῃ Κογκρέσσον, νὰ ἐπηρεάζῃ τὴν Ἀμερικανικὴν κοινὴν γνώμην ὑπὲρ τῆς Πατρίδος μας Ἑλλάδος δεδομένου, ὅτι τόσον καλὴ διάθεσις ὑπάρχει ἐν Ἀμερικῇ ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος. Πρὸς ἐπιτυχίαν ὅμως τοῦ μεγάλου αὐτοῦ σκοποῦ ὀφείλει τὸ ἐπίσημον πλέον Ἑλληνικὸν Κράτος ἐνταῦθα νὰ δώσῃ μίαν μεγαλυτέραν προσοχὴν ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν σήμερον δίδομεν εἰς τὸν ἀπόδημον Ἑλληνισμόν. Θὰ εἶναι ἔγκλημα κατὰ τῆς Πατρίδος ἐὰν συνεχίσωμεν τὴν ἀδικαιολόγητον αὐτὴν παράλειψιν. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐγνωρίσαμεν τὸ μεγαλειῶδες ἔργον τοῦ ἀποδήμου Ἑλληνισμοῦ ἐκ τοῦ πλησίον, ἐμελετήσαμεν ἐπισταμένως τὰ προβλήματά των, ἓν μέγα μέρος τῆς προσοχῆς μας εἰς τὸ μέλλον θὰ εἶναι ἐστραμμένον πρὸς αὐτόν. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀπουσία μου ὑπῆρξεν ὄντως μακρά, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι καὶ ἐκεῖ εὑρισκόμενος, ἐπετέλεσα τὸ καθῆκόν μου. Βεβαίως τὸ ἔργον τοῦ βουλευτοῦ, ὅταν ἡ Βουλὴ συνεδριάζῃ, εἶναι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ πού εὑρέθην δὲν ἤσκησα παρὰ κατ’ ἐξοχὴν ἐθνικὸν ἔργον. Καὶ λογοδοτῶν ἐνώπιον τῆς ἐθνικῆς μου συνειδήσεως, εἶμαι ἱκανοποιημένος, διότι ὅ,τι ἔπραξα, τὸ ἔπραξα ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος. Ἔσβησα τελείως τὸν ἑαυτόν μου, δὲν ὡμίλησα διὰ κόμμα κανέν—ὡμίλησα μόνον διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς ἐθνικόφρονας Ἕλληνας καὶ ἐπεκαλέσθην τὴν συνδρομὴν ὅλων ὑπὲρ τῆς Πατρίδος μας. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι μοῦ ἔκαμον ἐντύπωσιν, ἰδίως οἱ ἐπίσημοι Ἀμερικανοί, πόσον καλὴν διάθεσιν ἔχουν ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος. Ἄς προσπαθήσωμεν αὐτὴν τὴν καλὴν διάθεσιν διὰ τὸν λαόν μας, νὰ τὴν οὐσιαστικοποιήσωμεν εἰς μίαν δύναμιν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι χρήσιμος διὰ τὴν Πατρίδα μας. Ἔκαμα, κύριοι, τὸ καθῆκόν μου, ὡς Ἕλλην, ὅσον ἠδυνήθην ἀρτιώτερα καὶ ἀντέκρουσα μὲ ὅλην μου τὴν δύναμιν τὰς ποικίλας ὑπούλους προπαγάνδας εἰς βάρος τῆς Πατρίδος μας. Ἐπετέλεσα ἔργον ἐθνικόν. Ὡμίλησα, ὅπου ὡμίλησα ὡς Ἕλλην καὶ εἶμαι ἱκανοποιημένος διὰ τὴν ἀπόφασίν μου αὐτήν, νὰ ἐπισκεφθῶ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων παρατεταμένα).

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§8Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ ἑβδομάδος ἔχουν διακοπῆ αἱ διὰ θαλάσσης συγκοινωνίαι, ἐνῷ αὐτὴν τὴν ἐποχὴν τοῦ ἔτους τὰ νησιὰ ἐπερίμεναν κάποιαν κίνησιν ἀπὸ τοὺς ξένους. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δώσῃ προσοχὴν εἰς τὸ θέμα αὐτό, διότι οἱ κάτοικοι τῶν νήσων ἔχουν πολλὰ ἄλλα παράπονα καὶ πολλὰς αἰτίας διαμαρτυριῶν.

§9Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει καὶ κίνδυνος θαλασσίων δυστυχημάτων. Ἐταξίδευα χθὲς μὲ ἕνα μικρὸ καράβι καὶ εἴμεθα μέσα 700 ἄνθρωποι. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν αὐτὴν τὴν κατάστασιν.

§10Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, μὲ ὅσα εἶπον οἱ κ. συνάδελφοι καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως τὸ ζήτημα αὐτό.

§11Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Κρήτην.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον.

§13Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καταθέτω ἓν ὑπόμνημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ μίαν κατηγορίαν Ἑλλήνων ὁμήρων, ἐκ τῆς παραμεθορίου περιοχῆς Γράμμου–Μουργκάνας– Φιλιατῶν–Πωγωνίου κ.λ.π. Ἀπὸ τὴν περιοχὴν αὐτὴν πλέον τῶν 2.000 ἀτόμων, μεταξὺ τῶν ὁποίων γέροντες καὶ γυναῖκες, ὡδηγήθησαν ἀπὸ τοῦ 1948 εἰς τὰς Χώρας τοῦ Σιδηροῦ Παραπετάσματος. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, εἴχομεν ἀνακοινώσει τὸ ζήτημα. Δυστυχῶς μέχρι σήμερον τὰ διαβήματα τῆς Κυβερνήσεως δὲν χωρίζονται καὶ δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν εἰδικὴ πρόνοια δι’ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν ἔκαμεν εἰς τοὺς διεθνεῖς ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐντεταλμένοι δι’ αὐτὰ τὰ ζητήματα, ἔκαμε διαφόρους διαμαρτυρίας, ἀλλ’ ὁμιλεῖ περὶ παιδομαζώματος καὶ περὶ τῶν αἰχμαλώτων ἀξιωματικῶν καὶ στρατιωτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον συλληφθῆ κατὰ τὰς ἐπιχειρήσεις. Δὲν κάμνει μνείαν εἰδικὴν διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν βιαίως ἀπαχθέντων ὁμήρων τῶν ἀκριτικῶν περιοχῶν. Ἔχουν ἀπογυμνωθῆ ὁλόκληρα χωριά, (Μουργκάνα, Τσαμαντοῦ, Πυρσόγιαννη, κ.λ.π.). Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος τυγχάνει νὰ εἶναι καὶ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, νὰ προβῇ εἰς εἰδικὰ διαβήματα διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν ὁμήρων, διότι ἀπὸ τὰ γράμματα ποὺ λαμβάνουν οἱ οἰκεῖοί των φαίνεται, ὅτι ἡ κατάστασίς των εἶναι τραγική. Τοὺς ἐξαναγκάζουν νὰ λάβουν τὴν Βουλγαρικήν, Ρουμανικὴν κ.λ.π. ὑπηκοότητα. Παρακαλῶ νὰ ἔχωμεν μίαν ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§14ΣΤ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν ἐνδιεφέρθη καὶ δὲν διεμαρτυρήθη διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτῶν τῶν ὁμήρων καὶ ἐνῷ ἔκαμεν ὅλας τὰς ἀναγκαίας ἐνεργείας διὰ τὰ παιδιὰ καὶ τοὺς αἰχμαλώτους, δι’ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν δὲν γίνεται καμμία ἐνέργεια. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, νὰ προβῇ εἰς διάβημα πρὸς τὸν Ο.Η.Ε. καὶ διὰ τοὺς ὁμήρους αὐτοὺς εἰς τρόπον ὥστε νὰ καθησυχάσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς αὐτὴν τὴν ἀγωνίαν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ντάγγας ἔχει τὸν λόγον.

§16Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, 100 ἐπαγγελματίαι τοῦ Πειραιῶς, γύρω ἀπὸ τὸν ἠλεκτρικὸν σταθμόν, κινδυνεύουν νὰ ἀποβληθοῦν ἀπὸ τὰ καταστήματά των, ἐξ αἰτίας ἀπαλλοτριώσεως ποὺ ἔκαμεν ἡ Ἑταιρεία Σιδηροδρόμων. Καὶ ἄλλοτε ἀνεκινήθη τὸ ζήτημα καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑπεσχέθη νὰ δώσῃ ὁδηγίας εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Μεταφορῶν διὰ τὴν τακτοποίησίν του. Ἤδη ἀποβάλλονται οἱ ἄνθρωποι καὶ δημιουργεῖται ζήτημα στέγης ἐπαγγελματικῆς ποὺ ἀφορᾷ 500 περίπου ἀνθρώπους. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν ταχύτατα νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα αὐτό.

§17Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχον λάβει τὸν λόγον εἰς μίαν ἀπὸ τὰς τελευταίας συνεδριάσεις πρὸ τῶν διακοπῶν τῆς Βουλῆς διὰ τὸ θέμα αὐτό, εὑρίσκομαι δὲ εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον, ὅτι χθὲς ἀκριβῶς ὁ κ. Πρόεδρος καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔδωσαν ἐντολὴν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα τὸ δυνατὸν ταχύτερον. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν μετὰ τὴν ἐντολὴν αὐτὴν θὰ θελήσῃ νὰ δώσῃ μίαν λύσιν δικαίαν, διὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι οἱ βουλευταὶ τοῦ Πειραιῶς ἐνδιαφερόμεθα.

§18Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ κ. Ψαρροῦ συνεστήθη ἐπιτροπὴ ἀπὸ τὸν κ. Κιζάνη, ἐμὲ καὶ ἄλλους ὑπαλλήλους ἁρμοδίους τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν καὶ τοῦ Δήμου Πειραιῶς, διὰ νὰ ἀποφανθῶμεν ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς γίνεται ἡ ἀπαλλοτρίωσις. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐγνωμοδότησεν ὅτι κάκιστα γίνεται ἡ ἀπαλλοτρίωσις, ἡ ὁποία διευρύνει τὸν διχασμὸν τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς καὶ παρέχει μεγάλας δυσχερείας εἰς τὴν κίνησιν τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς πρὸς τὸν λιμένα. Ἐν τούτοις τὸ Ὑπουργεῖον ἐπέμεινεν εἰς τὴν κακῶς ληφθεῖσαν ἀπόφασιν, πέραν τούτου, ἐνῷ ὑπεσχέθη ἡ ἑταιρία ὅτι θὰ ἀποζημιώσῃ τοὺς πενῆντα αὐτοὺς ἐκτοπισμένους βιοτέχνας καὶ ἐπαγγελματίας, ἐν τούτοις κατὰ τὴν κατάληψιν τῶν ἀπαλλοτριωθέντων οἰκοπέδων οὐδεμία ἀποζημίωσις χορηγεῖται. Πρόκειται περὶ μιᾶς μεγάλης ζημίας ἡ ὁποία ζημιώνει σοβαρώτατα καὶ τοὺς (50) πενῆντα αὐτοὺς βιοτέχνας, μὲ ὅλας τὰς βλαβερὰς συνεπείας. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιληφθῇ μὲ ἀποφασιστικότητα τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§19Ι. ΜΕΛΑΣ. Πρόκειται περὶ κρισιμωτάτου ζητήματος. Μέγας ἀριθμὸς ἐπαγγελματιῶν κινδυνεύει νὰ ἐκτοπισθῇ ἀπὸ ἐπαγγελματικοὺς χώρους εἰς τοὺς ὁποίους ἀσκεῖ ἐπάγγελμα ἀπὸ τριακονταετίας καὶ πλέον. Ὑπάρχουν περιπτώσεις καὶ πεντηκονταετίας. Ὁ συνάδελφος κ. Κιζάνης εἶπεν, ὅτι ἐδόθη ἐντολὴ χθὲς τὴν ἑσπέραν. Ἀλλ’ ἐνθυμούμεθα ὅτι πρὸ ὀλίγου χρόνου εἶχε δοθῆ καὶ ἄλλη ἐντολὴ ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, τίποτε ὅμως δὲν ἔλαβε χώραν μέχρι σήμερον. Αὔριον δὲ τὴν πρωΐαν συζητεῖται αἴτησις προσωρινῶν μέτρων, καὶ γνωρίζετε ὅτι τὰ προσωρινὰ μέτρα ἔχουν ἀστυνομικὸν χαρακτῆρα καὶ ἐκτελοῦνται παρὰ χρῆμα. Θὰ παρακαλέσω, ἐὰν πράγματι ὑπάρχῃ κατανόησις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως διὰ τὸν Πειραιᾶ, νὰ ἐνταλθῇ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ καταθέσῃ νόμον καὶ νὰ τερματισθῇ πραγματικῶς τὸ θέμα ἄνευ περιπετειῶν ἀσκόπων καὶ ἄνευ ὑποσχέσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν καμμίαν σημασίαν, προτοῦ ἐννοεῖται ἀνασταλοῦν τὰ μέτρα αὐτά.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀγγελούσης ἔχει τὸν λόγον.

§21Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ νόμου 1495 ἐδόθησαν ἐξαιρετικὰ δικαιώματα εἰς τὸν Ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος. Ὡς πληροφοροῦμαι, ὁ νόμος αὐτὸς ἐκηρύχθη ἀντισυνταγματικός. Κηρύσσονται δὲ ἄκυροι πᾶσαι αἱ πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Β. Ἑλλάδος. Ἐπὶ πλέον ἡ θητεία του, λήξασα ἀπὸ τὰς 24 τρέχοντος, δὲν ἀνενεώθη διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Εἶναι ζωτικὸν τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ὄχι μόνον τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, ὁλόκληρον τὸ Κράτος. Διότι ἐκδίδονται ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι παντελῶς ἄκυροι καὶ ἔρχονται εἰς σύγκρουσιν αἱ ὑπηρεσίαι τῶν κεντρικῶν Ὑπουργείων μὲ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ὑπουργοῦ Βορείου Ἑλλάδος. Ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει Ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος; Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ ἀναρχία.

§22Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριοι Βουλευταί, τὸ ζήτημα ἔχει ὡς ἑξῆς: Ὁ νόμος αὐτὸς ὁ 1495 εἶναι παλαιός. Ἡ ἰσχύς του ἦτο περιωρισμένη. Εἶχεν ὅμως διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἠδύνατο κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ παρατείνεται ἡ ἰσχύς του ἐπὶ (6) μῆνας. Ἀπὸ τὸ 1947 ἐξεδόθησαν ἀλλεπάλληλα διατάγματα παρατείνοντα τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ τοιουτοτρόπως ἐφηρμόζετο ὁ νόμος συνεπείᾳ ἀλλεπαλλήλων πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, παρατεινουσῶν τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ. Τελευταίως ἐγένετο προσφυγὴ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας τῶν πράξεων τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ Β. Ἑλλάδος καὶ εἷς ἐκ τῶν λόγων τῆς ἀκυρώσεως ἦτο, ὅτι ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου εἶχεν ἐκπνεύσει ἀπὸ τοῦ 1947. Διότι, καίτοι ὁ νόμος ὥριζεν ὅτι ἦτο δυνατὸν ἡ ἰσχύς του νὰ παρατείνεται ἑκάστοτε ἀνὰ ἑξάμηνον, τὸ διάταγμα παρατάσεως τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ 1947, ἐξεδόθη δύο ἡμέρας μετὰ τὴν ἐκπνοὴν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Εἶπε τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος ἐξέπνευσεν, ἀπέθανεν, καὶ οἱ νεκροὶ δὲν ἀνίστανται. Συνεπῶς, κατὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ὁ νόμος αὐτὸς ἔπαυσεν ἔχων ἔννομον ἰσχὺν ἀπὸ τοῦ 1947. Συνεπῶς δὲν πρόκειται νὰ ἀνανεωθῇ ὁ νόμος αὐτὸς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὴν παροῦσαν πλέον, ἀλλ’ εἰδοποιήθη καὶ ὁ Γενικὸς Διοικητὴς τῆς Β. Ἑλλάδος περὶ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Γεννᾶται τὸ ζήτημα τῆς ἰσχύος τῶν πράξεων τοῦ ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος ἀπὸ τοῦ 1947 καὶ ἐντεῦθεν. Ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ζητήματος αὐτοῦ γεννᾶται ἀπὸ διττῆς ἀπόψεως, Δημοσίου Δικαίου καὶ ἀπὸ ἀπόψεως Ἀστικοῦ Δικαίου. Ἀπὸ ἀπόψεως Δημοσίου Δικαίου, ὅσαι πράξεις δὲν προσεβλήθησαν ἐντὸς τῆς προθεσμίας, τὴν ὁποίαν ὁρίζει ὁ νόμος περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, εἶναι πλέον ἀπρόσβλητοι. Ἐὰν ὅμως γίνῃ ἀγωγὴ ἐνώπιον τῶν τακτικῶν Δικαστηρίων ἐπὶ ἀποζημιώσει διὰ πράξεις τοῦ Ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος, τότε, προκειμένου περὶ ἀποζημιώσεως ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου, θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ τὴν Βουλὴν διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἀπὸ τοῦ 1947 καὶ ἐντεῦθεν παρέτεινον ἀνὰ ἑξάμηνον τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου τούτου καὶ δεύτερον τὰ διατάγματα, διὰ τῶν ὁποίων παρετείνετο ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου αὐτοῦ ὡς κανονιστικὰ Διατάγματα, ὑπεβάλλοντο κατὰ τὸ Σύνταγμα πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας οὐδέποτε ἔφερεν ἀντίρρησιν, τὴν ὁποίαν ἀντίρρησιν ἔφερεν ὡς Δικαστικὸν Σῶμα δι’ ἀποφάσεως ἐκδοθείσης πρὸ ὀλίγων μηνῶν τὸ 1951. Οὕτως ἔχει τὸ ζήτημα. Συνεπῶς διὰ τὴν Κυβέρνησιν δὲν ὑφίσταται ποσῶς τοιοῦτον ζήτημα.

§23Α. ΣΒΩΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα εἶναι ἀρκετὰ σοβαρὸ καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ ἐπικαλεσθῶ διὰ δύο δευτερόλεπτα τὴν προσοχήν της. Πρῶτον, εἶναι ἕνα ζήτημα, ποὺ χαρακτηρίζει μίαν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἐπιεικέστατα θὰ ὠνόμαζα πολιτικὴν ἀβελτηρίας τῆς Κυβερνήσεως.

§24Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὄχι τῆς Κυβερνήσεως, τῶν Κυβερνήσεων.

§25Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ὁμιλῶ περὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὴ ἐλέγχεται τώρα.

§26Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὅλων τῶν Κυβερνήσεων ἀπὸ τοῦ 1947 καὶ ἐντεῦθεν.

§27Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἐὰν μὲ ἀφήνατε νὰ συμπληρώσω τὴν φράσιν μου, θὰ ἐβλέπατε διατὶ ὁμιλῶ περὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως.

§28Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κακῶς.

§29Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ὁμιλῶ περὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, πρῶτον διότι ἐσᾶς μόνον δικαιοῦμαι νὰ ἐλέγξω καὶ ὄχι τὰς παρελθούσας Κυβερνήσεις....

§30Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Μὲ ποιὸ δικαίωμα ἔρχεσθε νὰ ἐλέγξητε ἡμᾶς διὰ πράξεις τοῦ 1947;

§31Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δέκα μῆνες εἶσθε εἰς τὴν Κυβέρνησιν, δέν εἴχατε τὸν καιρὸν νὰ ἀντιμετωπίσητε αὐτὸ τὸ ζήτημα;

§32Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἀφῆστε κύριε Μερκούρη...

§33Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Γιατί τόσον καιρὸν δὲν ἠμπορούσατε νὰ ἀντιμετωπίσετε ἕνα τόσον σοβαρὸν ζήτημα; Ἐπαγγέλλεσθε τὸν δημοκρατικὸν καὶ δὲν σᾶς πάει αὐτὸ τὸ ὕφος.

§34Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἐτέθη καὶ εἰς τὸν τύπον ἀκόμη τὸ ζήτημα, ἐὰν θὰ διατηρηθῇ ἢ ὄχι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Β. Ἑλλάδος ὡς θεσμὸς διοικητικός, οἱ δὲ συνάδελφοι ἐκ τῆς Β. Ἑλλάδος ἐνθυμοῦνται, ὅτι ἐξητάσθη ἀπὸ μίαν σύσκεψιν, καὶ μοῦ ἔκαμαν τὴν τιμὴν νὰ μοῦ ἀναθέσουν νὰ διερμηνεύσω καὶ τὴν ἐπιθυμίαν καὶ τὴν εὐχὴν καὶ τὴν ἰδικήν των καὶ τῶν πληθυσμῶν τῶν βορείων ἐπαρχιῶν. Ἐπήγαμε εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ὡς πρὸς τὸ θέμα αὐτό, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἦτο, ὅτι κυρίως ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, εἰς τὸ σχέδιον περὶ διοικητικῆς ἀναδιοργανώσεως ποὺ ἔχει, δὲν ἐπιθυμεῖ τὴν διατήρησιν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ. Δὲν πρόκειται νὰ συζητήσω περὶ τῆς ὀρθότητος τοῦ θέματος, νομίζω, ὅτι ἰδική μου ἄποψις καὶ νομίζω καὶ τῶν πλείστων συναδέλφων, εἶναι ὅτι πλανᾶται ἀπολύτως ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ἐὰν νομίζῃ, ὅτι εἶναι περιττὸς ὁ θεσμὸς αὐτός, πολὺ δὲ περισσότερον ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις ἐὰν καταργήσῃ τὸν θεσμὸν αὐτόν. Λέγω, λοιπόν, ὅτι ὑπάρχει θέμα ἀβελτηρίας ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι τεθειμένον ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀσχέτως πρὸς τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας περὶ τῆς ὁποίας νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι καὶ τόσον νομικῶς ἄνευ ἀποτελεσμάτων διὰ τὸ μέλλον, διότι ναὶ μὲν αἱ πράξεις αἱ διοικητικαὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος, αἱ μὴ προσβληθεῖσαι παραμένωσιν ἀπρόσβλητοι, ἀλλ’ ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, θὰ εἶναι θέαμα Κράτους εὐνομουμένου καὶ μάλιστα Κράτους δικαίου, ὅταν πᾶς τις θὰ δικαιοῦται νὰ εἴπῃ, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1947 ὡς τώρα ἓν ὄργανον τοῦ Κράτους ἔκαμε ἀκύρους πράξεις; Καὶ ποιός μὲ βεβαιώνει, ὅτι δὲν θὰ στηριχθοῦν καὶ ἄλλαι διοικητικαὶ πράξεις, αἱ ὁποῖαι θὰ προσβληθοῦν αὔριον ἐνδεχομένως εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας δὲν θὰ εἴπῃ, ὅτι καὶ αὐταὶ αἱ πράξεις εἶναι ἄκυροι; Ἀλλὰ πέραν τούτου, ἐρωτῶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν συγκινεῖται πρὸ τοῦ πράγματος αὐτοῦ καθ’ ἑαυτοῦ, ὅτι κρημνίζεται ὁ θεσμὸς τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Β. Ἑλλάδος καὶ διότι ἕνα δικαστήριον θεωρεῖ, ὅτι κακῶς ὑπῆρξεν. Δὲν αἰσθάνεται κανεὶς καμμίαν εὐθύνην διὰ τὴν παράτασιν μιᾶς παρανόμου καταστάσεως; Διότι ὅταν ἀξιοῦμεν καὶ ἀπὸ τὸν τελευταῖον πολίτην νὰ ἀναγνωρίζῃ τὸ δίκαιον, πολὺ περισσότερον τοῦτο δὲν πρέπει νὰ ἰσχύῃ διὰ τὴν Κυβέρνησιν; Τὸ αἴτημα, κύριε Πρόεδρε, καὶ νομίζω εἶναι σύμφωνοι καὶ οἱ πλεῖστοι τῶν συναδέλφων τῆς Β. Ἑλλάδος, τὸ αἴτημά μας εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ λάβῃ ἕνα θετικὸν μέτρον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διὰ νὰ μὴ ὑφίσταται τὸ κενόν, τὸ ὁποῖον ἐγκαταλείπει ἡ κατάργησις τοῦ θεσμοῦ τοῦ Ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν γνωρίζει, ὅσο καὶ ἐγὼ τοὐλάχιστον, ὅτι ὁμόθυμος φαίνεται νὰ εἶναι ἡ γνώμη τοῦ πληθυσμοῦ ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν τῆς Β. Ἑλλάδος καὶ τῶν ἐπαγγελματικῶν καὶ πασῶν τῶν κοινωνικῶν τάξεων, περὶ τοῦ ἀπαραιτήτου καὶ τῆς χρησιμότητος τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ. Διότι αὐτὴ ἡ παράκλησίς μας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν εἶναι νὰ σπεύσῃ νὰ κλείσῃ τὸ ρῆγμα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον εἰσερχόμεθα εἰς τὸν Διοικητικὸν Μηχανισμὸν τῆς Χώρας εὐρύτατα καὶ νὰ κυρώσῃ καὶ ἀναδρομικῶς τὰ γενόμενα.

§35Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, οὐδὲν θέμα θίγον τὸν θεσμὸν τοῦ Ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος δὲν ὑπάρχει, δὲν γεννᾶται ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἄλλο τὸ θέμα τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Β. Ἑλλάδος καὶ ἄλλο τὸ θέμα τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος. Ὁ νόμος αὐτὸς δὲν θεσπίζει τὸν θεσμόν, καθορίζει ὡρισμένας ἁρμοδιότητας. Τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1951, ἐξεδόθη μία ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ εἶπεν, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς Β. Ἑλλάδος δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκῇ τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα τοῦ ἔδιδεν ὁ νόμος 1495. Ἑπομένως εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ θεσμὸς τοῦ Ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος καὶ νὰ μὴ ἀσκῇ αὐτὰ τὰ καθήκοντα; Τὸ θέμα εἶναι ἁπλούστατον καὶ ἀπορῶ πῶς ὁ ἀγαπητὸς φίλος καὶ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Λ.Δ. τὰ συνδυάζει αὐτὰ τὰ δύο, διὰ νὰ μᾶς εἰπῇ περὶ ἀβελτηρίας τῆς Κυβερνήσεως.

§36Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εὐχαριστῶ διὰ τὴν πληροφορίαν ποὺ δίδετε, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Β. Ἑλλάδος συνεχίζει τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων του καὶ τῶν ἄλλων συναδέλφων ὡς καὶ καθήκοντα Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Τὸ περασμένον Σάββατον ἐπῆγεν εἰς τὸν Νομὸν Κιλκὶς καὶ ἐπειδὴ ἐπληροφορήθη ὅτι ὁ Διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς ἐστέγασεν εἰς τὸ σπίτι ἑνὸς κομμουνιστοῦ ἕναν ἀνταρτόπληκτον καὶ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Μ.Α.Υ. ἀντικατέστησε πάραυτα τὸν Διοικητήν. Τὴν αὐτὴν ἡμέραν ἀντικατέστησε τὸ Νομίατρον, διότι δὲν ὑπήγετο στὸ κόμμα του.

§37Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἔλεγχος.

§38Γ. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἴμεθα ἐκτὸς τοῦ κανονισμοῦ.

§39Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἡμεῖς μένομεν μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, κάτω ἀπὸ τὴν πίεσιν τοῦ Ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος, ἀπειλεῖται νὰ ταφῇ ὑπὸ τὰ ἐρείπια τῆς Γενικῆς Διοικήσεως, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ τοῦ ἀφαιρέσουν τὶς ἁρμοδιότητες αὐτές. Παρέχει εἰς αὐτὸν δικαιώματα, τὰ ὁποῖα καταλύουν τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους. Ζητοῦμεν ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς εἴπῃ στὰ σοβαρά, ἀναγνωρίζει τὴν ἄσκησιν τῶν δικαιωμάτων καὶ ἂν ναὶ νὰ ἀναλάβῃ καὶ τὰς εὐθύνας τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργοῦ, ἄλλως, ὀφείλει νὰ βάλῃ φρένα στὴν διοίκησιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Β. Ἑλλάδος.

§40Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τοῦ Ὑπουργοῦ Β. Ἑλλάδος εἶναι σοβαρὸν καὶ ἡ ἐκκρεμότης του ἀποτελεῖ μίαν ἀταξίαν καὶ μίαν ἀνωμαλίαν. Προτείνω τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως. Προσωπικῶς ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι εἶμαι ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τοῦ θεσμοῦ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Β. Ἑλλάδος.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι πρωτάκουστον τὸ πρᾶγμα νὰ θέλετε νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ θέματος, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§42Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον, κ. Πρόεδρε, καλῶς ἢ κακῶς, ἐδέχθητε πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως νὰ γίνεται συζήτησις, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὴν διακόψητε εἰς τὸ μέσον.

§43Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Διαμαρτύρομαι, κ. Πρόεδρε, διότι ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσω κι’ ἐγὼ διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ τῆς Βορείου Ἑλλάδος.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε συνάδελφε, νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις.

§45Δ. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἴμεθα ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Διὰ πρώτην φορὰν παρουσιάζει ἡ Βουλὴ τοιοῦτον θέαμα. Εἰσερχόμεθα εἰς θέματα ἀναφορῶν, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἐγγεγραμμένα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Συνδέσμων ἰδιοκτητῶν ἀκινήτων Πειραιῶς, τῶν ὑποστάντων ζημίας κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς καὶ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κύριον Ὑπουργὸν Κοινωνικῆς Προνοίας.

§47Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Πειραιεύς, πρῶτος λιμὴν τῆς Ἑλλάδος καί τὸ κέντρον τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας, ἀπὸ τῶν πρώτων ἡμερῶν τῶν πολεμικῶν γεγονότων τοῦ 40 καὶ ἐν συνεχείᾳ καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ κατὰ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα, ὑπῆρξε τὸ κέντρον ποὺ ἐδέχθη ὅλα τὰ πλήγματα τῶν ἐχθρικῶν βομβῶν καὶ τῶν συνεχῶν σκληρῶν συμμαχικῶν βομβαρδισμῶν καὶ ὅλην τὴν καταστροφικὴν μανίαν ποὺ παρουσίασαν τὰ δραματικὰ αὐτὰ χρόνια τῆς κατοχῆς καὶ τοῦ κινήματος. Εἰς ὅλα τὰ σημεῖα, τὰ κέντρα καὶ τὰ ἄκρα τῆς πόλεως, αἱ καταστροφαὶ ἐκ τῶν βομβαρδισμῶν καὶ τῶν πάσης φύσεως ἀνατινάξεων, ὑπῆρξαν μεγάλαι καὶ ἐκτεταμέναι. Ὁλόκληροι περιοχαὶ καὶ ἀνθοῦσαι συνοικίαι τῆς πόλεως, ὅπως ἦτο ἡ μεγάλη συνοικία τοῦ Χατζηκυριακείου, κατεστράφησαν καὶ ἐν μέσῳ τῶν ὁμαδικῶν ἐκείνων ἐρειπίων ὅσοι ἐπέζησαν ἀπὸ τοὺς ἡρωϊκοὺς κατοίκους των, ἀμβλύνοντες τὸν πόνον τῆς δυστυχίας, μὲ τὸ ὅραμα τῆς ἀναμενομένης νίκης καὶ μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ ἐπαληθεύσῃ ἡ ἐλπὶς καὶ ἡ προσδοκία ποὺ μὲ τόσην πλουσιοπάροχον προθυμίαν, τοὺς ἤρχετο ἀπὸ τὰς συνεχεῖς ὑποσχέσεις τῶν αἰθέρων. Ὅλοι αὐτοί, ἀφανεῖς συνεργάται καὶ ἐκτελεσταὶ τῆς νίκης, ἔκαμαν, ὅ,τι ἦτο δυνατὸν γιὰ νὰ συγκρατήσουν τὸν πόνον καὶ ν’ ἀμυνθοῦν κατὰ τῶν ἀπροσδοκήτων στερήσεων καὶ βασάνων. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, παρὰ τὸ ἐκτεταμένον αὐτὸ οἰκοδομικὸν νεκροταφεῖον καὶ παρ’ ὅτι ἡ πόλις τοῦ πόνου καὶ τῆς σκληρᾶς δοκιμασίας, ὁ Πειραιεύς, ἀνέμενε τὴν πραγματοποίησιν τῆς ὑποσχέσεως τῶν νικητῶν, παρῆλθον πολλὰ χρόνια, καὶ μέχρι σήμερον τὰ θλιβερὰ ἐρείπια τῆς βίας εὑρίσκονται ἐκεῖ, ὅπου καὶ ὅπως ἐδημιουργήθησαν. Ἐν ὀνόματι τῆς πονεμένης πόλεως τοῦ Πειραιῶς καὶ τοῦ ἀναφαιρέτου ἱεροῦ δικαιώματος ποὺ ἀπέκτησεν μὲ τὴν ἡρωϊκήν του ἀντοχήν, ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ ἀγνοήσῃ τὸν Πειραιᾶ, ὅπως μέχρι σήμερον, 6 ὁλόκληρα χρόνια μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἠγνοήθη. Χρέος εὐγνωμοσύνης ὅλων ἀποτελεῖ ἡ διαρκὴς προσοχὴ πρὸς τὸν Πειραιᾶ. Χρέος τιμῆς καὶ ἀνάγκης ἐθνικῆς διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ Κράτος νὰ φροντίσῃ ὥστε αἱ πληγαί του καὶ τὰ ἐρείπιά του νὰ ἐπουλωθοῦν καὶ νὰ ἀποκατασταθοῦν. Πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς θετικῆς ἀντιμετωπίσεως καὶ ἱκανοποιήσεως αὐτοῦ τοῦ αἰτήματος, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναλάβῃ ἀποφασιστικὴν πρωτοβουλίαν πρὸς λύσιν. Προτείνω δὲ ὅπως Κοινοβουλευτικαὶ ἐπιτροπαὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς βουλευτὰς τῆς Περιφερείας καὶ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ βουλευτὴν Πειραιῶς, εἰς χρόνον σύντομον, μελετήσουν καὶ ὑποδείξουν τὸν τρόπον καὶ τὰ μέσα διὰ τὸν τερματισμὸν τῆς συνεχιζομένης αὐτῆς ἀπρονοήτου ἀδικίας καὶ ἀδικαιολογήτως συνεχιζομένης ἐγκαταλείψεως τοῦ Πειραιῶς εἰς τὸν τομέα ἰδίως τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἐρειπίων.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κιζάνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§49Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἐπιθυμῶ καὶ ἐγώ, Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Προνοίας νὰ παρακαλέσω ἰδιαιτέρως συνηγορῶν ἐπὶ τῶν ὅσων εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος τοῦ Πειραιῶς κ. Ἀλιπράντης. Ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς ὑπῆρξε πολλάκις μαρτυρική, δεχθεῖσα τοὺς βομβαρδισμοὺς ἐχθρῶν καὶ φίλων. Ἀπομένει δέ, διὰ τὴν πόλιν αὐτήν, μόνον ἡ ἀνάμνησις ὅτι τῆς ἀπενεμήθη ὁ πολεμικὸς Σταυρὸς διὰ τοὺς κατοίκους της καὶ τοὺς ἐργάτας της. Δι’ ὅλας τὰς νόσους ὑπάρχουν φάρμακα. Εἰς ὑμᾶς ἀναθέτομεν τὰς ἐλπίδας μας, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι θὰ εὕρετε τὰ φάρμακα διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς ἀπὸ τὴν δυστυχίαν καὶ ἀπὸ τὰ ἐρείπια εἰς τὰ ὁποῖα κατάκειται.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κάντζιας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§51Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὅταν ἐπλήγη ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς καθ’ ὃν τρόπον ἐπλήγη καὶ ἴσως περισσότερον ἀπὸ οἱανδήποτε πόλιν τῆς Ἑλλάδος, ἔχω δὲ ἰδίαν γνῶσιν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλη πόλις ἔχουσα ὑποστῆ περισσοτέρας ζημίας, ὅλα τὰ ραδιόφωνα καὶ τὰ στόματα τῶν ἐπισήμων τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν ξένων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἔλεγον, ὅτι θὰ ἀνοικοδομηθῇ καὶ ἐπάνω εἰς τὰ ἐρείπια θὰ ἀνεγερθοῦν καλλιμάρμαρα μέγαρα καὶ ὅτι μία περίοδος εὐημερίας ἀναμένει τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς. Καὶ ὄχι μόνον ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον δὲν ἐξεδηλώθη διὰ τὰς καταστροφὰς καὶ τὴν ἐπανόρθωσιν, οὔτε οἱ διευκολύνσεις αἱ παρεχόμεναι ὑπὸ μορφὴν δανείων ἐδόθησαν εἰς τοὺς κατοίκους τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς. Ἔχω, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ἑξῆς παράπονον. Ὄχι μόνον τοῦτο δὲν ἔγινεν ποὺ ἦτο ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου πρὸ ὀλίγων μηνῶν ἐπωλήθη ἕνα οἰκόπεδον ποὺ ἀνῆκεν εἰς τὴν κυριότητα τοῦ Κράτους καὶ τὸ προϊόν τῆς πωλήσεως αὐτοῦ πρόκειται νὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἀνέγερσιν Δ)κητικοῦ μεγάρου εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἀντὶ νὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἀνέγερσιν οἱουδήποτε μεγάρου εἰς τὸν Πειραιᾶ, διατίθεται διὰ τὰς Ἀθήνας. Δι’ ἡμᾶς, ὁμολογῶ, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι ἀκατανόητος. Παρακαλῶ δὲ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ μέτρα διὰ τὴν κατάστασιν τοῦ Πειραιῶς, κατὰ τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον νὰ ἀποδεικνύεται ὅτι καταλογίζετε τὴν ἀλληλεγγύην καὶ τὰς θέσεις τοῦ Πειραιῶς κατὰ τὴν περίοδον τοῦ πολέμου.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ντάγγας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§53Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἡ πολυπαθὴς πόλις τοῦ Πειραιῶς, δικαιοῦται νὰ ζητήσῃ καὶ αὐτὴ ἐνίσχυσιν. Ἀπὸ τοῦ 1945 μέχρι σήμερον οὐδεμία κατεβλήθη προσπάθεια διὰ γὰ ἀνοικοδομηθῇ ἡ πόλις. Εἶναι φαινόμενον θλιβερόν, τὸ ὁποῖον προεκάλεσεν ἀπογοήτευσιν καὶ δὲν πρέπει ἡ ἀβελτηρία αὐτὴ νὰ συνεχισθῇ. Εὐτυχῶς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι καὶ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀπασχοληθῇ διὰ τὸν κατεστραμμένον Πειραιᾶ, ἔχει ὑποχρέωσιν ἰδιαιτέραν. Ἐγὼ ἐξακολουθῶ νὰ ἐπιμένω εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι πρέπει νὰ συγκροτηθῇ μία εὐρυτάτου ἀριθμοῦ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως νὰ μελετήσῃ καὶ νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὰ ζητήματα αὐτά. Αὐτὸ εἶναι πρότασις τοῦ κ. συναδέλφου, τὴν ὁποίαν υἱοθετῶ, διότι μὲ μίαν μελετημένην ἐνέργειαν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ, ὅτι κάτι ἔγινε διὰ τὸν Πειραιᾶ. Νὰ λέγωμεν μόνο λόγια δὲν θὰ γίνῃ τίποτε καὶ ἔργα ἀναμένει ὁ Πειραιεὺς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, τῆς ὁποίας ὁ Πρόεδρος εἶναι βουλευτὴς Πειραιῶς.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μελᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§55Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, πρόκειται περὶ τοῦ Πειραιῶς, περὶ τοῦ ἐπινείου τῆς χώρας καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιπαρέλθωμεν ἐρώτησιν ἀφορῶσαν τὴν καρδίαν τῆς Ἑλλάδος ἐπιτροχάδην. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὀλίγα τινὰ διὰ νὰ κάμωμεν ἐπὶ τέλους τὸ καθῆκόν μας; Δύο ἐκ τῶν ἀρχηγῶν Κομμάτων εἶναι βουλευταὶ Πειραιῶς καὶ εἶναι δημόται αὐτοῦ μεταξὺ αὐτῶν εἶναι καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀναφερόμεθα τὴν στιγμὴν αὐτὴν πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ κυρίως ἀναφερόμεθα πρὸς τὸν ἐκπρόσωπον τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς εὑρισκόμενον ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ ὑπομνήσωμεν, ὅτι ἡ καρδία τῆς χώρας κατάκειται ἀπὸ ἑπταετίας ὑπὸ τὰ πλήγματα τοῦ φιλίου καὶ τοῦ ἐχθρικοῦ πυρός, εἰς ἐρείπια. Οὐδεμία στοργή, οὐδεμία ἔνδειξις στοργῆς ἢ στοιχειώδους κατανοήσεως ἐπεδείχθη ἀπέναντι τῆς θλιβερᾶς καταστάσεως. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν διαθέσῃ τις ὀλίγας ὥρας διὰ νὰ διέλθῃ τὰς ὁδοὺς τοῦ Πειραιῶς, θὰ καταλήξῃ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι εὐστόχως εἷς συνάδελφος ἐξ ἡμῶν τὸν παρωμοίασε μὲ ἱερὰν βίβλον. Θὰ ἴδῃ νέους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τερματίσει τὰς σπουδὰς των εἰς τὸ Γυμνάσιον καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν κατὰ τὴν τετραετίαν τῆς ἀνταρσίας καὶ οἱ ὁποῖοι ὡπλισμένοι μὲ τὸ προνόμιον τοῦ σχετικοῦ νόμου, ἀναζητοῦν θέσιν οἱανδήποτε καὶ τὴν ἀναζητοῦν εἰς μάτην. Ἡ ἀνεργία καὶ ἡ δυστυχία, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς εἶναι ἄνευ προηγουμένου. Ὀλίγα μέτρα ἀπέχει ἀπὸ τὴν Πρωτεύουσα καὶ εἶναι ἡ κατάστασις αὐτῆς ἀφόρητος. Ποιούμεθα ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐμφορούμεθα ὄχι ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὸν πνεῦμα, ἀλλὰ θεωροῦντες αὐτὴν καθ’ ἑαυτὴν Ἐθνικὴν ὑπόθεσιν, τὴν παρακαλοῦμεν τὸ ταχύτερον νὰ λάβῃ θέσιν ἀπέναντι τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς. Ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς πρέπει νὰ ἀνοικοδομηθῇ τὸ ταχύτερον. Ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς πρέπει νὰ ὑπάρχῃ διὰ νὰ συνεχίσῃ τὸν αἰώνιον αὐτῆς βίον.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Χαβούτης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§57Ι. ΧΑΒΟΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ μὲ ὅσα εἶπον οἱ προλαλήσαντες ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι καὶ τονίζω ἰδιαιτέρως, ὅτι ὑπάρχουν οἰκήματα—παράγγες τὰ ὁποῖα ἡ ὑπηρεσία γκρεμίζει καὶ ἀφήνει τοὺς ἐνοίκους εἰς τὸ ὕπαιθρον. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ Πειραιῶς εἰς τὴν προτέραν του αἴγλην.

§58Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Προνοίας). Κύριοι Βουλευταί, ἡ θέσις τοῦ Πειραιῶς εἶναι ἐξαιρετικὰ συμπαθὴς εἰς πάντας. Οἱ κ. συνάδελφοι γνωρίζουσιν, ὅτι ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε προγραμμάτων τὰ ὁποῖα συνετελέσθησαν ἀπὸ τοὺς ξένους ἐμπειρογνώμονας, δὲν ὑπῆρξε περίπτωσις βοηθείας εἰς τὰς πόλεις. Ὅλοι γνωρίζουν ὅτι τὸ πρόγραμμα αὐτὸ ἐτέθη κυρίως διὰ τὴν ὕπαιθρον καὶ τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς. Ἐγένετο μία προσπάθεια ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως νὰ θεσπισθῇ ἕνας νόμος λαϊκῆς στέγης, ὁ ὁποῖος ὅμως, ὅπως γνωρίζετε, δὲν ἐχρηματοδοτήθη. Ἐλπίζομεν ὅτι εἰς τὸν νέον προϋπολογισμὸν θὰ τεθοῦν ἀρκετὰ ποσὰ ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἔναρξις αὐτῆς. Ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ ζητήματα τῶν μεγάλων πόλεων παρουσιάζουν μίαν παραλλαγὴν καὶ θὰ ἔπρεπεν ἀσφαλῶς, νὰ ἐξετασθοῦν κεχωρισμένως. Εἰς τὴν ἰδίαν περίπτωσιν τοῦ Πειραιῶς ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι πόλεις ὅπως ἡ Πρέβεζα, τὴν ὁποίαν ἐβομβάρδισαν δεκάκις καὶ ἄλλαι πόλεις τῆς Ἑλλάδος. Νομίζω, ὅτι ἐγὼ προσωπικῶς δὲν εἶμαι ὁ μόνος ἁρμόδιος νὰ μελετήσω καὶ νὰ εἰσηγηθῶ τὰ προτεινόμενα ἀπὸ τοὺς κ.κ. συναδέλφους. Εἶναι ζήτημα γενικωτέρας μερίμνης τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπόσχομαι εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ μεταβιβάσω εἰς τὸν κ. Πρόεδρον καὶ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὅσα ἐλέχθησαν καὶ θὰ εἰσηγηθῶ νὰ γίνῃ μία μελέτη καὶ τῆς ὁποίας νὰ ἀνακοινώσωμεν εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ἀποτέλεσμα καὶ εὐχόμεθα νὰ εἶναι ἐφικτὸν νὰ ψηφισθῇ καὶ σχετικὸν νομοσχέδιον ὥστε τὰ μέτρα νὰ τύχουν ἀμέσου ἐφαρμογῆς. Πέραν τούτου, οὐδεμίαν ὑπόσχεσιν δύναμαι νὰ δώσω.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις καὶ ψήφισις τοῦ «προϋπολογισμοῦ καὶ ἐξόδων τῆς Βουλῆς τῆς χρήσεως 51–52».

§60ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτός, δεκτός.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸς εἰς ἐφ’ ἅπαξ συζήτησιν καὶ ψήφισιν ὁ «προϋπολογισμὸς τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς τῆς χρήσεως 1951–52». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μετεκπαιδεύσεως ἀξιωματικῶν Σ.Υ.Π. εἰς οἰκονομικάς, ἐμπορικὰς καὶ βιομηχανικὰς σπουδάς, ὡς καὶ περὶ πρακτικῆς μετεκπαιδεύσεως αὐτῶν εἰς ἐργοστάσια ἢ βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις».

§62ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μετεκπαιδεύσεως ἀξιωματικῶν Σ.Υ.Π. εἰς οἰκονομικάς, ἐμπορικὰς καὶ βιομηχανικὰς σπουδάς, ὡς καὶ περὶ πρακτικῆς μετεκπαιδεύσεως αὐτῶν εἰς ἐργοστάσια ἢ βιομηχανικὰς ἐπιχειρήσεις». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 52 καὶ 172 τοῦ Κ. Νόμου 794 «περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν Β. Ναυτικοῦ».

§64ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 52 καὶ 172 τοῦ Κ. Νόμου 794 «περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν Β. Ναυτικοῦ». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (Βʹ Περίοδος), 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49 καὶ 1949–50, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης (ΓΕΣ) καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1950–51 κλπ.».

§66ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (Βʹ Περίοδος), 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49 καὶ 1949–50, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης (ΓΕΣ) καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1950–51 κλπ.». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Παρέδρων καὶ Εἰσηγητῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας».

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Παρέδρων καὶ Εἰσηγητῶν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως τυφλῶν».

§70ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως τυφλῶν». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 880) 10.10.49 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ προσλήψεως ἀναγκαιοῦντος προσωπικοῦ διὰ τὴν λειτουργίαν τεσσάρων κινητῶν στοματολογικῶν ἰατρείων τοῦ Π.Ι.Κ.Π.Α.».

§72ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 880)10.10.49 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ προσλήψεως ἀναγκαιοῦντος προσωπικοῦ διὰ τὴν λειτουργίαν τεσσάρων κινητῶν στοματολογικῶν ἰατρείων τοῦ Π.Ι.Κ.Π.Α.». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (Βʹ Περίοδος) 1945–46, 1946–47 καὶ 1947– 48, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1948– 49».

§74ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνον συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (Βʹ περίοδος) 1945–46 1946–47 καὶ 1947–48, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1948–49». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (Βʹ περίοδος) 1945–46, 1946–47, 1947–48 καὶ 1948–49, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1949–50».

§76ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (Βʹ Περίοδος), 1945 –46, 1946–47, 1947–48 καὶ 1948–49, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1949–50». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1484]50 «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν ἁρμοδιότητα λόγῳ ποσοῦ τῶν πολιτικῶν δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν δικονομικῶν διατάξεων».

§78Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ δικαιοσύνη ἔχει καταστῆ ἀπρόσιτος τελείως, καὶ διὰ νὰ καταφύγῃ κανεὶς εἰς τὸ δικαστήριον εἶναι ἀδύνατον διότι θὰ πρέπει νὰ πωληθῇ.

§79Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κάμετε τροπολογίαν τὴν ὁποίαν θὰ δεχθῶ.

§80Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἤθελα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης ὅτι κατὰ τὴν γνώμην μου κακῶς εἰσάγεται τὸ νομοσχέδιον καὶ ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 29 τοῦ ἐν ἰσχύει Συν)τος, τοῦ 1927, ὁρίζεται ὅτι «διὰ πᾶσαν πρότασιν νόμου. «...(Ἀναγινώσκει)....» Ἐπαναλαμβάνω λοιπόν, ὅτι δὲν τὸ λέγω διὰ τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἀλλὰ τὸ λέγω γενικά. Πᾶσα διάταξις εἰσαγομένη πρὸς ψήφισιν ἀφορῶσα τροποποίησιν προηγουμένης δέον κατὰ ρητὴν ἐπιταγὴν τοῦ Συντάγματος νὰ συνοδεύηται καὶ ὑπὸ τῆς αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἴσως τοῦτο ἀφορᾷ τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, νὰ μὴ εἰσάγωνται πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τοιούτου εἴδους νομοσχέδια, ἐὰν προηγουμένως δὲν τηροῦνται ἐπακριβῶς αἱ διατάξεις τοῦ Συν)τος. Αἱ διατάξεις τοῦ Συν)τος, κύριε Πρόεδρε, εἶναι σαφεῖς, ἀφοροῦν γενικὰς διατάξεις καὶ πρέπει νὰ εἶναι ἐνήμερος ἡ Βουλή. Ὑποθέτω λοιπὸν ὅτι ἐφόσον τὸ ζήτημα ἀφορᾷ Συν)κὰς διατάξεις πρέπει νὰ τηρῆται ἀπαρεγκλήτως.

§81Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριοι Βουλευταί, ἡ ὑπόμνησις τοῦ κ. συναδέλφου εἶναι πράγματι ὀρθή. Οὕτω πράγματι πρέπει νὰ γίνεται. Καὶ ἐγὼ κατὰ σύστημα αὐτὴν τὴν βάσιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τηρῶ, ἀλλὰ τώρα πρόκειται περὶ Α.Ν., ὁ ὁποῖος ἤδη ἰσχύει ἀπὸ μακροῦ ἐφαρμοζόμενος ὅπως ἔχει ἡ διάταξις αὐτή. Θὰ ἔπρεπε ἴσως νὰ τὸ διορθώσωμεν.

§82Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Δὲν δύναται νὰ λέγεται ὅτι ὁ εἰσαγόμενος πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλὴν Α.Ν. εἶναι τυπικός. Τυπικὴ ἔγκρισις εἶναι τί τὸ ἀκατανόητον διότι τότε μεταβιβάζομεν τὰ νομοθετικὰ δικαιώματά μας εἰς τὴν Κυβέρνησιν, πρᾶγμα τελείως ἀπαράδεκτον. Ἐγὼ φρονῶ ὅταν πρόκειται νὰ συζητήσωμεν Α.Ν. πρέπει μετὰ προσοχῆς νὰ τὸν ἐξετάσωμεν. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἔχω ἀντίρρησιν. Ὁμιλῶ ἀπὸ ἀπόψεως γενικῆς.

§83Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἂς διατυπωθῇ ἡ τροπολογία νὰ τὴν ἴδωμεν.

§84Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως δεχθῇ τὴν ἑξῆς τροπολογίαν, ἡ ὁποία νὰ προστεθῇ ὡς ἴδιον ἄρθρον. «Τὰ ἐν τῷ Α. Ν.......... ...... (ἀναγινώσκει)......». Ἐπειδὴ τὰ ἐν τῷ νόμῳ ἀναφερόμενα ποσὰ εἶναι πολὺ μικρά, ἡ διαδικασία δὲ εἶναι πολυδάπανος καὶ ἐνδέχεται ἡ δαπάνη τῆς διαδικασίας νὰ ὑπερβαίνῃ τὸ ἐπίδικον ποσόν, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διὰ τῆς ὁποίας διπλασιάζονται τὰ ποσὰ λόγῳ ἁρμοδιότητος.

§85Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ παρατήρησις τοῦ κ. συναδέλφου κατὰ τὴν γνώμην μου δὲν εἶναι ὀρθή. Ὀρθῶς ἔχει τὸ νομοσχέδιον ὅπως εἶναι. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐμπιστευθῶμεν τόσα τεράστια ποσὰ εἰς τὴν κρίσιν ἑνὸς μόνον ἀνθρώπου. Κατὰ συνέπειαν νομίζω, ὅτι ὀρθῶς ἔχει τὸ νομοσχέδιον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβάλωμεν τὰ ποσά, διότι εἶναι παρακεκινδυνευμένον ν’ ἀφήσωμεν εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Εἰρηνοδίκου τόσα τεράστια ποσὰ προκειμένου περὶ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἔχουν διαφορὰς ἐργατικὰς καὶ τὰ ποσὰ αὐτὰ ἀποτελοῦν τὰς ἀποδοχάς των ὁλοκλήρων μηνῶν.

§86Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἡ ἄποψις ἡ ὑποστηριχθεῖσα ἐκ μέρους τοῦ κ. Λαντζούνη εἶναι ἡ πλέον ὀρθή, διότι πρέπει ν’ αὐξηθῇ ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Εἰρηνοδίκου. Γνωρίζομεν ὅλοι, ἰδιαιτέρως ὅσοι ἐξ ἡμῶν εἴμεθα δικηγόροι, ποῖαι εἶναι αἱ συνέπειαι μιᾶς ἀγωγῆς εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον, διότι αἱ δαπάναι τὰς ὁποίας θὰ ὑποστοῦν οἱ διάδικοι εἶναι τεράστιαι καὶ θὰ καλύψουν τὸ ἐπίδικον ποσόν. Πρέπει ν’ αὐξηθοῦν αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Εἰρηνοδίκου. Τὸ ποσὸν τῶν 5 ἑκατομμυρίων εἶναι ἐλάχιστον, ἐγὼ θὰ προχωρήσω ἔτι περισσότερον. Ὁ Εἰρηνοδίκης ἐπὶ τακτικῶν ἀγωγῶν νὰ δικάζῃ μέχρι 8 ἑκατομ. Ὡς πρὸς τὸ ἀνέκκλητον σκόπιμον κρίνομεν νὰ ἔχῃ δικαίωμα ὅπως δικάζῃ ἀνεκκλήτως μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 2 ἑκατομ. δραχμῶν.

§87Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Καὶ ἐγὼ φρονῶ, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἐπέκτασις τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Εἰρηνοδίκου.

§88Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἀποδέχομαι ὅπως ὅλα τὰ ἐν τοῖς ἄρθροις 2, 3 καὶ 4 τοῦ Α. Νόμου λόγῳ ἁρμοδιότητος ὁριζόμενα ποσὰ νὰ διπλασιασθοῦν. Ἐπίσης παρακαλῶ νὰ διαγραφοῦν τὰ ἄρθρα δεύτερον καὶ τρίτον, τὸ περιεχόμενον τῶν ὁποίων περιελήφθη εἰς ἄλλους νόμους. Ὡς ἄρθρον 2 νὰ τεθῇ ἡ γενομένη δεκτὴ τροπολογία.

§89ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου ὡς ἐτροπολογήθη;

§91ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1484]50 «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν ἁρμοδιότητα λόγῳ ποσοῦ τῶν πολιτικῶν δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν δικονομικῶν διατάξεων». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§93ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 8.45′ μ. μ.).