1951.04.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 75η

Σάββατον 7 Ἀπριλίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 11.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν κάτωθι ἐπιστολήν: Ἀξιότιμον Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Κύριε Πρόεδρε, Εὑρισκόμενοι ἐν Ἀθήναις ἐπὶ Ἐθνικῇ ἀποστολῇ ἀπευθύνομεν πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ἐγκάρδιον χαιρετισμὸν τιμῆς καὶ ἀδελφικῆς ἀγάπης ἐκ μέρους τῶν Ἑλλήνων τῆς Κύπρου. Ἐκφράζομεν συγχρόνως τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ διὰ τὴν εἰς τὸν ἱερὸν ὑπὲρ τῆς Ἑνώσεως ἀγῶνα του πρόθυμον συμπαράστασιν τῶν Ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους, ἐπιδειχθεῖσαν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος διὰ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ Κυπριακοῦ Δημοψηφίσματος καὶ τῆς ἐκκλήσεως πρὸς τὴν Ἀγγλικὴν Βουλὴν ὅπως σεβασθῇ τὴν ἐκφρασθεῖσαν θέλησιν τοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ νὰ ἑνωθῇ μὲ τὴν Μητέρα Ἑλλάδα. Ἀτυχῶς ἡ δουλεία τῆς Ἑλληνικῆς ἡμῶν Μεγαλονήσου παρατείνεται. Διὰ τοῦτο ἡ Κύπρος στρέφεται καὶ πάλιν πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων παρακαλοῦσα ὅπως ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία τὸ μὲν ἐνισχύσῃ τὰς πρὸς λύσιν τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος προσπαθείας τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἐφ’ ὧν καὶ οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν πολιτικῶν κομμάτων τῆς χώρας συνεφώνησαν, τὸ δὲ νὰ στραφῇ πρὸς τὰ Κοινοβούλια ὅλων τῶν Ἐλευθέρων Χωρῶν καὶ ζητήσῃ τὴν εἰς τὸ Διεθνὲς πεδίον ἠθικὴν ὑποστήριξιν τῆς Πανελληνίου δικαίας ἀξιώσεως περὶ σεβασμοῦ τοῦ δικαιώματος Αὐτοδιαθέσεως τοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ. Διότι οἱ Κύπριοι εἶναι ἀποφασισμένοι, ἂν δὲν γίνῃ σεβαστὴ ἡ θέλησίς των, νὰ φέρουν διὰ παντὸς τρόπου τὸ ζήτημά των πρὸ τῆς Ἀνωτάτης Διεθνοῦς Ἀμφικτυονίας τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ἵνα αἱ ἀρχαὶ καὶ οἱ σκοποὶ αὐτῶν ἐφαρμοσθῶσι καὶ ἐπὶ τῆς Ἑλληνικῆς Μεγαλονήσου. Ἐπιδαψιλεύοντες ἐφ’ ὑμᾶς, κ. Πρόεδρε, τοὺς Ἕλληνας βουλευτὰς καὶ τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον τὰς διαπύρους ἡμῶν Εὐχάς. Διατελοῦμεν † ὁ Κύπρου Μακάριος (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης καὶ τῶν θεωρείων).

§2Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ζήτω ἡ Ἕνωσις τῆς Κύπρου. (Ἅπαντες οἱ βουλευταὶ ὄρθιοι χειροκροτοῦν καὶ ζητωκραυγάζουν ὑπὲρ τῆς Ἑνώσεως).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Μπερδελῆς αἰτεῖται ἑξάμηνον ἀπουσίας ἄδειαν, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της εἰς τὴν αἰτουμένην ἄδειαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Μποῦτος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὴν ἀπάντησιν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐπὶ ἐρωτήσεως κ. κ. Βουλευτῶν, τὰ κατατιθέμενα νομοσχέδια, κλπ.

§6Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἐπὶ ἐρωτήσεως, ὑπ’ ἀριθ. 229, τῶν Βουλευτῶν κ. κ. Ἐμμ. Παπαδόγιαννη καὶ Ι. Λύρα: Ὁ προσδιορισμὸς τῶν προβλέψεων θέσεων σχολιάτρων εἰς τὸν πρ)σμὸν οἰκον. ἔτους 1950–51 ἐγένετο κατὰ τὴν τελικὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ τότε ἐν σχεδίῳ πρ)σμοῦ τοῦ ἔτους τούτου, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, βάσει τῶν δυνατοτήτων τούτου πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν εἰς προσωπικὸν ἀναγκῶν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Σημειοῦμεν ὅτι, παρὰ τὴν ὑφισταμένην διαχείρισιν τοῦ Κρατικοῦ πρ)σμοῦ πρὸς ἀντιμετώπισιν ηὐξημένων εἰς προσωπικὸν δαπανῶν ἐσχάτως δι’ ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ὑπ’ ἀριθ. 89405)23–3–51, παρέσχομεν τὴν ἔγκρισιν ἡμῶν διὰ τὴν πρόσληψιν πέντε εἰσέτι σχολιάτρων εἰδικῶς διὰ σχολεῖα τῆς περιφερείας Βορείου Ἑλλάδος. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς (Ὑφυπουργὸς παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 1356)1949 «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς τὴν χρησιμοποίησιν κρατικῶν ἐπιβατηγῶν κ.λ.π. αὐτοκινήτων». Ὁ κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Α. Ν. 772)45 «περὶ προσλήψεως ἐκτάκτου δακτυλογραφικοῦ προσωπικοῦ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐξωτερικῶν κλπ.» ὡς τοῦτο παρετάθη ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 1280)49». Οἱ κ. κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), Ι. Γκλαβάνης (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου) καὶ Κ. Μητσοτάκης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἐν Μαδρίτῃ ὑπογραφέντος τῇ 23ῃ Φεβρουαρίου 1950 πρωτοκόλλου τοῦ προσηρτημένου εἰς τὴν κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ὑπογραφεῖσαν Ἐμπορικὴν Συμφωνίαν καὶ Πληρωμῶν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἱσπανίας». Οἱ κ. κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ Λ. Μακκᾶς (Ὑπουργὸς Βιομηχανίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἱδρύσεως Γενικοῦ Συμβουλίου ἁλιείας διὰ τὴν Μεσόγειον». Ὁ κ. Γ. Μαῦρος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 113)2. 2. 1951 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ κ. Ι. Γκλαβάνης (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐκκαθαρίσεως τῶν Νομοθετημάτων τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου (τέως Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ καὶ Διανομῶν) τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς». Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1049 Ν. Δ. «περὶ ὀργανώσεως τῶν Τηλεπικοινωνιῶν τῆς Ἑλλάδος». Ὁ κ. Γ. Μόδης (Ὑφυπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 696)1941 Ν. Δ. «περὶ Ὀργανισμοῦ τῆς Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν κλπ». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Α.Ν. 772) 1948 «περὶ προαγωγῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς κυρωθέντος καὶ τροποποιηθέντος διὰ τοῦ Ν.Δ. 1173) 1949». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσιν μειοψηφίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἀφορώντων τὴν ἀποδέσμευσιν τοῦ παρακρατήματος τοῦ Α. Ν. 545)45 «περὶ ἐπιβολῆς παρακρατήματος πρὸς ἀντικατάστασιν τῶν ἀπωλειῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐμπορικοῦ Στόλου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Κασαβέτης, Δ. Παπασπύρου, Ε. Μπακλατζῆς, Ι. Προκοπάκης, Δ. Ντάγγας, Ν. Δεληβοριᾶς κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1660)51 «περὶ τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων τῆς γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ Εἰσαγγελιῶν καὶ περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κώδικος Ν. 128)36 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Χλουβεράκης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1557) 50 «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κιζάνης ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§8Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Οἱ βουλευταὶ τοῦ Πειραιῶς, κ. Πρόεδρε, ἀπηύθυναν τηλ)κὴν διαμαρτυρίαν πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ σοβαρώτατον ζήτημα ἢ μᾶλλον κοινωνικὸν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται εἰς ἐπαγγελματίας, βιομηχάνους καὶ βιοτέχνας ἐγκατεστημένους εἰς τμῆμα τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς, κείμενον ἐκεῖθεν τῆς πλατείας Ἱπποδαμίας μεταξὺ τῶν ὁδῶν Φωκίωνος καὶ Ἀλπιέδου. Πρὸ διετίας περίπου, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Μεταφορῶν, ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ, παρανόμως καὶ χωρὶς τὴν γνώμην τὴν ἀπαιτουμένην ὑπὸ τοῦ νόμου, προέβη εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν μεγάλης ἐκτάσεως τμήματος τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ἰσχυρᾶς καὶ πλουσίας ἑταιρείας τῶν ἠλεκτρικῶν σιδηροδρόμων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς. Ἡ ἑταιρεία αὕτη, ἡ ὁποία διὰ τοῦ σιδηροδρόμου της διχοτομεῖ τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς, θέλουσα νὰ ὠφεληθῇ διὰ τῆς ἐγκαταστάσεως παρακαμπτηρίων γραμμῶν καὶ ἐπεκτάσεως τῶν μηχανοστασίων της, ἐζήτησε καὶ ἐπέτυχε τὴν ἀπαλλοτρίωσιν αὐτήν, ὅπως εἶπον ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστω. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐλάμβανον γνῶσιν τοῦ ἀνομήματος αὐτοῦ, ἐὰν ὁ Δῆμος καλούμενος παρενέβαινε, δὲν κατώρθωσαν νὰ προσφύγουν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, διὰ νὰ ἀκυρώσουν τὴν παράνομον πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Μεταφορῶν. Οὕτω, τὰ δικαστήρια σήμερον ἐκδίδουν ἀποφάσεις καὶ ἀποζημιώνουν τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν οἰκημάτων καὶ τῶν ἀνοικτῶν χώρων, χωρὶς νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν οἱ ἀπὸ 80 ἐτῶν ἐγκατεστημένοι βιομήχανοι, βιοτέχναι καὶ ἐπαγγελματίαι, τῶν ὁποίων ἀπειλεῖται ἡ ἔξωσις ἄνευ τινὸς ἀποζημιώσεως. Ἑκατοντάδες ὁλόκληροι ρίπτονται εἰς τὸν δρόμον ὑπὸ τῆς ἰσχυρᾶς καὶ πλουσίας ἑταιρείας τῶν ἠλεκτρικῶν σιδηροδρόμων. Παρέμβασις τόσον ἐμοῦ, ὅσον καὶ ἄλλων ἀξιοτίμων συναδέλφων ἐκ Πειραιῶς, οὐδὲν ἀποτέλεσμα εἶχεν. Ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικώτερον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ ζητῶ τὴν ἄμεσον παρέμβασίν του παρὰ τῇ ἑταιρείᾳ τῶν ἠλεκτρικῶν σιδηροδρόμων ὅπως ζητήσῃ παρ’ αὐτῆς ὅ,τι πρέπει διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἐνδιαφερομένων βιομηχάνων, βιοτεχνῶν καὶ ἐπαγγελματιῶν, διότι τέλος πάντων πρέπει μίαν φορὰν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν νὰ δοθῇ ἓν μάθημα εἰς τοὺς ἰσχυρούς, ὅπως εἶναι ἡ ἑταιρεία τῶν ἠλεκτρικῶν σιδηροδρόμων, ὅτι δὲν δύναται ἀνενοχλήτως νὰ προσβάλλουν τὸ Δημόσιον αἴσθημα, νὰ ἀδικοῦν τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς διὰ τῆς διχοτομήσεώς της, νὰ καταστρέφουν τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν οἰκιῶν καὶ ἀνοικτῶν χώρων, νὰ περιορίζουν τὴν κυκλοφορίαν τῶν πολιτῶν καὶ τῶν μέσων συγκοινωνίας, καί, τέλος, νὰ ἐξοντώνουν ἑκατοντάδας βιοτεχνῶν, βιομηχάνων καὶ ἐπαγγελματιῶν, χωρὶς νὰ αἰσθάνωνται ὅτι ἡ πρᾶξις των αὐτὴ εἶναι ἀξία κατακρίσεως. Θὰ θεωρήσω τὸν ἑαυτόν μου ἱκανοποιημένον, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις λάβῃ προσήκοντα μέτρα ταχέως, τάχιστα πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἀδικουμένων πολιτῶν.

§9Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Ἑνώνω κι’ ἐγὼ φωνὴν διαμαρτυρίας διὰ τὴν ἀδικίαν ποὺ γίνεται εἰς βάρος 500 συμπολιτῶν μου Πειραιωτῶν, πτωχῶν ἐπαγγελματιῶν, οἱ ὁποῖοι χάνουν τὰ καταστήματα ποῦ ἔχουν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, λόγῳ τῆς ἀπειλουμένης ἀποβολῆς διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Σιδηροδρόμων. Εἶναι ἀκατανόητος ἡ ἐνέργεια τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας, νὰ ἐγκαταστήσῃ μηχανοστάσιον εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως Πειραιῶς καὶ τοὐλάχιστον ἐξωφρενικὴ ἡ ἀπόφασις τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Μεταφορῶν κ. Χατζηπάνου, ἐγκρίναντος τὴν ἀπαλλοτρίωσιν κατῳκημένου χώρου εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως Πειραιῶς. Οἱ ὑπὸ ἔξωσιν ἐπαγγελματίαι, μὲ τὴν καταβαλλομένην ἀποζημίωσιν ποὺ κυμαίνεται ἀπὸ 1–5 ἑκατομμύρια, οὔτε τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ὑπαλλήλων των δὲν θὰ δυνηθοῦν νὰ καλύψουν, πολὺ δὲ περισσότερον, δὲν θὰ δυνηθοῦν νὰ ἐξεύρουν ἄλλα καταστήματα. Πρὸ τοῦ δημιουργουμένου ὀξυτάτου κοινωνικοῦ προβλήματος, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναστείλῃ τὴν ἀπειλουμένην ἔξωσιν τῶν τιμίων καὶ πτωχῶν αὐτῶν βιοπαλαιστῶν, διὰ τῆς ἄρσεως τῆς ἀπαλλοτριώσεως ὑπὲρ τῆς βαθυπλούτου Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας.

§10Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς ἀπαλλοτριώσεως διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἐγκαταστάσεων τῆς Ἑταιρείας Η. Σ. ἔχει δημιουργήσει τὸ ἔντονον πρόβλημα τῆς τακτοποιήσεως ἀλλαχοῦ τῶν ἐκεῖ, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ἐγκατεστημένων ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν λαμβάνεται ἐκ τοῦ νόμου πρόνοια, διότι ἡ τοιαύτη ἀφορᾷ μόνον τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἀπαλλοτριουμένων χώρων. Εἶναι ἀνάγκη ἐπείγουσα, λόγῳ τῆς κοινωνικῆς ἀνάγκης ἑνὸς ἐκτοπιζομένου κόσμου ἐπαγγελματιῶν ποῦ συντηροῦν πέραν τῶν 1500 ἀτόμων, νὰ ληφθοῦν ἄμεσα μέτρα διὰ τὴν ἀποζημίωσίν των μὲ τὰ ἀναγκαιοῦντα καὶ ἐπαρκῆ ποσὰ διὰ τὴν ἄμεσον ἐπανεγκατάστασιν τῶν καταστημάτων καὶ βιοτεχνικῶν ἐργαστηρίων των ἀλλαχοῦ. Τοῦτο, καὶ εὐλόγως, ζητοῦν οἱ δικαίως διαμαρτυρόμενοι ἐπαγγελματίαι.

§11Ε. ΜΑΝΤΑΚΑΣ. Συνηγοροῦμεν καὶ ἡμεῖς, κ. Πρόεδρε, ὑπὲρ τῆς ἐπιλύσεως τοῦ ζητήματος τούτου τῆς ἀποζημιώσεως ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας Ἠλεκτρισμοῦ ὅλων τῶν βιοτεχνῶν, τῶν ὁποίων ἀπηλλοτριώθησαν τὰ καταστήματα καὶ οἱ ὁποῖοι ἐστερήθησαν τοῦ χώρου τῆς ἐξασκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός των. Ἡ ἀποζημίωσις αὕτη ἐπιβάλλεται νὰ εἶναι ἀρκετὰ μεγάλη, καὶ ὄχι ψιχία ὅπως φημολογεῖται καὶ προσπαθεῖ νὰ πραγματοποιήσῃ ἡ Ἠλεκτρικὴ Ἑταιρεία. Ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἡ ἀπαλλοτρίωσις προκειμένου περὶ ἔργου κοινῆς ὠφελείας, ὡς εἶναι ἡ ἐπέκτασις τοῦ ἠλεκτρικοῦ σταθμοῦ Πειραιῶς, δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις, ὄχι ὅμως νὰ πεταχθοῦν εἰς τὸν δρόμον τόσοι οἰκογενειάρχαι, πτωχοὶ βιοτέχναι, χωρὶς τὴν ἐμπρέπουσαν σοβαρὰν ἀποζημίωσίν των ὑπὸ τῆς εἰρημένης ἑταιρείας.

§12Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Συγκοινωνίας). Κύριοι Συνάδελφοι, ὁμολογῶ, ὅτι αἱ διαμαρτυρίαι τῶν ἀξιοτίμων ἐκ Πειραιῶς συναδέλφων εἶναι βάσιμοι. Δέον ὅμως νὰ τονίσω, ὅτι ἡ ἐνέργεια αὕτη δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν σημερινὴν ἡγεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Δίδω τὴν βεβαίωσιν εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. συναδέλφους, ὅτι ἐν τῷ μέτρῳ τῆς ἁρμοδιότητός μου, θὰ ἐξασκήσω ὅλην μου τὴν ἐπιρροὴν διὰ τὴν κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον ρύθμισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§13Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶναι καταπληκτικόν, κ. Ὑπουργέ, νὰ λαμβάνῃ χώραν ἀπαλλοτρίωσις, χωρὶς νὰ λάβῃ γνῶσιν ὁ ἰδιοκτήτης. (Ὁ κ. Α. Δημάκης ἐν μέσῳ κωδωνοκρουσιῶν ζητεῖ τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, διὰ νὰ μεταφέρῃ, ὡς λέγει, διαμαρτυρίας τῆς περιφερείας του δι’ ἐγκατάστασιν ἐκκοκιστηρίου βάμβακος, τοῦ κ. Προέδρου ἀρνουμένου νὰ δώσῃ τὸν λόγον).

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κώδικος καταστάσεως τῶν Δημοσίων Διοικητικῶν Ὑπαλλήλων».

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κώδικος καταστάσεως τῶν Δημοσίων Διοικητικῶν Ὑπαλλήλων». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν, ἀφορώντων τὴν Διοίκησιν Δημοσίων Κτημάτων», ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§17ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν, ἀφορώντων τὴν Διοίκησιν Δημοσίων Κτημάτων», ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1510)1950 «περὶ λειτουργίας Κτηνιατρικῆς Σχολῆς παρὰ τῷ Πανεπιστημίῳ Θεσσαλονίκης».

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1510)1950 «περὶ λειτουργίας Κτηνιατρικῆς Σχολῆς παρὰ τῷ Πανεπιστημίῳ Θεσσαλονίκης». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1534)50 Α. Ν. «περὶ συγκροτήσεως κλάδου ἐφοδιασμοῦ παρὰ τῇ Βασιλικῇ Ἀεροπορίᾳ, μετονομασίας τοῦ κλάδου Ἐπιμελητείας εἰς κλάδον Οἰκονομικῶν καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1081)46 «περὶ συγκροτήσεως καὶ ὀργανώσεως κλάδου δικαστικῶν Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας».

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1534)50 Α. Ν. «περὶ συγκροτήσεως Κλάδου Ἐφοδιασμοῦ παρὰ τῇ Βασ. Ἀεροπορίᾳ, μετονομασίας τοῦ Κλάδου Ἐπιμελητείας εἰς Κλάδον Οἰκονομικῶν καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 1081)46 «περὶ συγκροτήσεως καὶ ὀργανώσεως Κλάδου Δικαστικῶν Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας». Βʹ συζήτησις, κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς ἰσχυούσης στρατολογικῆς νομοθεσίας», ὡς διωρθώθη φραστικῶς.

§23ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς ἰσχυούσης Στρατολογικῆς Νομοθεσίας», ὡς διωρθώθη φραστικῶς.

§25Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ὁ κῶδιξ τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων τί ἔγινε;

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξεφωνήθη καὶ ἀπήντησεν ἡ Βουλὴ δεκτός. Ἐγένετο δεκτός.

§27ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Δὲν γνωρίζω κύριοι βουλευταί, διὰ τίνα λόγον ἐνῷ ἀνεμένετο νὰ ἀκουσθοῦν οἱ κ.κ. Εἰσηγηταὶ ἐπὶ τοῦ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχεδίου, ἐν τούτοις αἴφνης ἐλέχθη, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, ἐγένετο δεκτόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δι’ ἣν περίπτωσιν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον θὰ εἶχον τὴν γνώμην, ἐπειδὴ εἰς ἕνα τοιοῦτον νομοθέτημα τοιαύτης σημασίας οἱαδήποτε καὶ ἂν ἀποδοθῇ εἰς αὐτὸ τελειότης, πάντως ὑπάρχουν διατάξεις τινές, ἔστω καὶ ὀλίγαι, οὐχὶ ὀρθῶς τεθεῖσαι, περὶ τούτου δὲ καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπείθετο ἂν ἤκουε τὴν ἐπ’ αὐτῶν ἀνάπτυξιν, προτείνω ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας, μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος φέρῃ σχετικὸν νομοσχέδιον πρὸς συζήτησιν ἐπ’ αὐτοῦ διατυπουμένων ἐγγράφως ὑφ’ ἡμῶν τῶν παρατηρήσεων καὶ τιθεμένων ὑπ’ ὄψιν αὐτῆς.

§28Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ κώδικος καὶ συνιστῶ τὴν ἀποδοχὴν εἰς τὴν Βουλήν. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ τοῦ καταστατικοῦ χάρτου τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων, νομίζω, ὅτι θὰ ἠδύνατο ἡ Βουλὴ διὰ λόγους ἀναγομένους εἰς τὴν ἀξίαν τοῦ νομοθετήματος καὶ εἰς τὴν ὕπαρξιν ἁρμονίας ἐν τῷ μέλλοντι, νὰ τοῦ κάμῃ τὴν τιμὴν νὰ ἀσχοληθῇ ὀλίγον μὲ τὸ νομοθέτημα τοῦτο. Ἄλλως, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶμαι ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, ἐφ’ ὅσον εἰσάγεται ὡς Κῶδιξ καί, ἐὰν ἔλαβον τὸν λόγον ὡς εἰσηγητής, θὰ συνίστων εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἀποδεχθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§29Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον, ὡς ἤκουσα, ὑπάρχει καὶ μειοψηφία ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, νομίζω ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀκούσωμεν τὰς εἰσηγήσεις καὶ ἐν ἐπιγνώσει τοῦ θέματος νὰ ψηφίσωμεν. Ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς ἀναφέρει, ὅτι ὑπάρχει καὶ μειοψηφία, καὶ δι’ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀκουσθῇ καὶ ἡ ἀντίθετος πλευρά.

§30Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ κατὰ τὴν διαδικασίαν τῶν κωδίκων καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν δεκταὶ τροπολογίαι.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§32Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι Βουλευταί, ὁ Κῶδιξ ἐγένετο δεκτός. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει στάδιον πρὸς συζήτησιν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἡ Βουλὴ ἠρωτήθη καὶ ἀπεδέχθη. Ἀλλ’ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴπω, ὅτι τὸ ἔργον αὐτὸ παρασκευάζεται ἀπὸ πενταετίας καὶ ἔχει ὑποστῆ ἐπεξεργασίαν καὶ ὑπὸ τῆς προηγουμένης Βουλῆς καὶ ὑπὸ εἰδικῶν ἐπιστημόνων, τοὺς ὁποίους εἰδικὸς νόμος ὥρισεν νὰ ἀποτελέσουν τὴν ἐπιτροπὴν πρὸς ἐπεξεργασίαν αὐτοῦ. Εἶναι φυσικόν, βεβαίως, ὡς ἀνθρώπινον ἔργον νὰ ἔχῃ ἀτελείας τινὰς καὶ πρώτη ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει τοῦτο, ἀλλ’ ὁ Κῶδιξ θὰ ἰσχύσῃ κατὰ τὰ 9)10 τῶν διατάξεων αὐτοῦ πλὴν μιᾶς καὶ ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου τοῦ 1952. Εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ τεθῇ τυπικῶς ἐν ἰσχύϊ σήμερον διότι ἐξ αὐτοῦ ἐξαρτῶνται γενικώτερα συμφέροντα τοῦ Κράτους καὶ διότι ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ ἀπέδωσεν ἰδιαιτέραν σημασίαν. Ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ 62% τῶν συνολικῶν δαπανῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ προϋπολογισμοῦ, στρατιωτικῶν καὶ πολιτικῶν, καταβάλλεται ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν. Συνεπῶς ἐπιθυμῶ νὰ ὑπάρχῃ καὶ κάποια ὀργάνωσις ἔστω καὶ τύποις τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ ἔστω καὶ ἐὰν πρόκειται νὰ τεθῇ ἐν ἰσχύϊ τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1952. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι πρόθυμος νὰ συζητήσῃ πᾶσαν πρότασιν βουλευτῶν περὶ μεταρρυθμίσεως διατάξεων τοῦ Κώδικος, αἱ ὁποῖαι, οὕτως ἢ ἄλλως, δὲν θὰ ἰσχύσουν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀλλὰ περίπου μετὰ δεκάμηνον. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνητε εἰς περισσοτέραν συζήτησιν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Πάντως ἔχομεν καιρὸν μετὰ δύο ἢ τρεῖς μῆνας, νὰ συζητήσωμεν ὅσας διατάξεις νομίζει ἡ Βουλή, ὅτι δὲν εἶναι σωσταί.

§33Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐψηφίσθη νομοσχέδιον, ἐνῷ ἦτο ἐγγεγραμμένος ρήτωρ νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ὁ ρήτωρ αὐτὸς ἦτο ὁ εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου ὁ κ. Β. Στεφανόπουλος, ὁ ὁποῖος ἐκλήθη εἰς τὸ βῆμα νὰ ὁμιλήσῃ, ἀλλὰ παρενεβλήθη ἕτερος ρήτωρ. Κατόπιν ὁ κ. Στεφανόπουλος ἐκλήθη διὰ νὰ ὁμιλήσῃ ἐκ νέου, ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως ἐφωνάξατε δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ἐνῷ δὲν εἶχεν ὁμιλήσει ὁ κ. ρήτωρ. Κατόπιν αὐτοῦ νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ἀλλ’ ὅτι πρέπει ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ρήτωρ ἐγγεγραμμένος νὰ συζητηθῇ τοῦτο.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτόν. (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι). (Ὁμιλοῦν οἱ κ. κ. Δ. Ντάγγας καὶ Α. Νικολαΐδης, μὴ ἀκουόμενοι).

§35Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Θέλετε νὰ ὑποβάλωμεν ἔνστασιν ἀπαρτίας; Ἀπευθύνομαι εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ διαμαρτύρομαι διότι ἐζήτησαν τὸν λόγον οἱ κ.κ. συνάδελφοι καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς δὲν τοὺς ἄφησε νὰ ὁμιλήσουν. Διαμαρτύρομαι, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, διότι οὐδέποτε ἐφηρμόσθη ὁ Κανονισμός. (Θόρυβος– Κωδωνοκρουσίαι).

§36Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀντίρρησιν νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, καίτοι ἡ Βουλή, ὡς ἐπληροφορήθην, διότι ἀπουσίαζα κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην, ἔκαμε δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν ὅπως οἱ ἔχοντες ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου λάβωσι τὸν λόγον καὶ τὰς ἀναπτύξωσι. Πάντως τὸ νομοσχέδιον εἰσάγεται ὡς Κῶδιξ καὶ θὰ ψηφισφῇ κατὰ τὴν διαδικασίαν τῶν Κωδίκων καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὴ οὐδεμία τροπολογία.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κώδικος καταστάσεως τῶν Δημοσίων Διοικητικῶν Ὑπαλλήλων». Ὁ κ. Β. Στεφανόπουλος, ὡς εἰσηγητής, ἔχει τὸν λόγον.

§38Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, πλησιάζει νὰ συμπληρωθῇ τετραετία ἀπὸ τῆς ἐποχῆς κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ πρῶτον ἐγένετο ὁ νόμος 342 τοῦ 1947, διὰ τοῦ ὁποίου συνέστη ἡ εἰδικὴ κατὰ τὸ ἄρθρον 49 τοῦ Συντάγματος Ἐπιτροπή, διὰ τὴν μελέτην καὶ τὴν κατάρτισιν τοῦ Κώδικος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἡ ἐπιτροπὴ ἐκείνη εἰργάσθη πράγματι καὶ ὀφείλει νὰ ἀναγνωρισθῇ ἀπὸ τὴν Βουλὴν τοῦτο, κατὰ ἕνα τρόπον σύμφωνον μὲ τὰς παραδόσεις τῶν ἀνωτάτων Ἑλλήνων ὑπαλλήλων καὶ κατήρτισεν μετὰ μακρὰν καὶ ἐπίπονον ἐργασίαν τὸ πρῶτον σχέδιον τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος, τὸ ὁποῖον καὶ κατετέθη εἰς τὴν Δʹ Ἀναθεωρητικὴν Βουλήν. Ἡ Βουλὴ ἀνέπεμψε τὸ σχέδιον αὐτὸ εἰς διακομματικὴν ἐπιτροπὴν ἐξ ἐννέα βουλευτῶν τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Α. Βαμβέτσου εἰργάσθη ἐπιμόνως καὶ πράγματι ἐπέφερεν ὡρισμένας βελτιώσεις εἰς τὸ σχέδιον τῆς εἰδικῆς ἐπιτροπῆς, αἱ ὁποῖαι εἰς συνεδριάσεις κοινὰς τῆς διακομματικῆς καὶ τῆς εἰδικῆς ἐπιτροπῆς ἐνεσωματώθησαν εἰς τὸ σχέδιον τοῦ κώδικος καὶ μετὰ τοῦτο κατετέθη ἐκ νέου μετὰ τὴν ἀναπομπὴν αὐτὴν τὸ σχέδιον τοῦ κώδικος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ τὸ 1949 εἰς τὴν Δʹ Ἀναθεωρητικὴν Βουλήν. Εἶχον τὴν τιμὴν τότε, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ καταθέσω τὸ σχέδιον ἐκεῖνο καὶ μοὶ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ διακηρύξω εἰς τὴν Βουλήν, πόσον ἦτο ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχον, ὑπερήφανος διότι συνετελέσθη ἓν ἱστορικὸν πράγματι ἔργον, τὸ ὁποῖον ἀπετέλει τὸ σύνταγμα τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου, τὸν καταστατικὸν χάρτην τῶν διοικητικῶν καὶ πολιτικῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν τῆς Ἑλλάδος, ἕνα χάρτην, ὁ ὁποῖος ἔλιπε πραγματικῶς καὶ ὁ ὁποῖος ἦτο ἀναγκαῖος διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῆς διοικητικῆς μηχανῆς, διὰ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τῶν ὑποθέσεων τῶν διοικητικῶν ἀλλὰ καὶ παραλλήλως διὰ τὴν ὁμαλὴν καὶ ἠγγυημένην ἐξέλιξιν τῆς σταδιοδρομίας τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου, ὑπὸ τὴν σκέπην ἑνὸς ἀνωτάτου Συμβουλίου δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ἑνὸς ὀργάνου ἀνεξαρτήτου ἀπὸ πάσης πολιτικῆς ἐπιρροῆς καὶ εἶναι τοῦτο ὀφείλω νὰ εἴπω, ἡ μεγαλυτέρα ἐπιτυχία, τὴν ὁποίαν διὰ τοῦ κώδικος ἀποκτᾷ ὁ ὑπαλληλικὸς κόσμος καὶ ἡ ὑπαλληλικὴ ζωή. Ἀτυχῶς αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς ἐκείνης διεκόπησαν, κἄπως ἀπροόπτως τότε καὶ ἐπὶ τῷ φόβῳ, ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προλάβῃ νὰ ψηφισθῇ παρ’ αὐτῆς ὁ Κῶδιξ, ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τὴν ἔκδοσιν αὐτοῦ ὡς ἀναγκαστικοῦ νόμου, τοῦ νόμου 1368. Ὅταν κατόπιν διελύθη ἡ Δʹ Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ καὶ ἡ ἐπακολουθήσασα Κυβέρνησις ἐφαρμόζουσα τὸν Κώδικα καὶ τὸ ἄρθρον 2 αὐτοῦ, διεβίβασεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας τὸ ἐκτελεστικὸν διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου κατηρτίζετο οὗτος, συνετίθετο τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον τῶν Δημοσίων Ὑπηρεσιῶν τὸ Α.Σ.Δ.Υ. Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἐξετάζον τὸ κείμενον τοῦ διατάγματος, ἀπεφάνθη διὰ μιᾶς μικρᾶς πράγματι πλειοψηφίας, ὅτι ὁ Α.Ν. 1368 ἐξεδόθη ὡς Α.Ν. κατὰ παράβασιν τῆς Συνταγματικῆς ἐξουσιοδοτήσεως τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν ὑπῆρχεν, εἶπε τὸ συμβούλιον, τόση βία καὶ δὲν ἦτο τὸ πρᾶγμα τόσης κατεπειγούσης ἀνάγκης, ὥστε νὰ δικαιολογήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸν ἐκδώσῃ ὡς Α.Ν. Μετὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις, σεβασθεῖσα τὴν γνώμην αὐτὴν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἀπέσχε πάσης ἐφαρμογῆς τοῦ Κώδικος, τὸν ἀνέπεμψε εἰς τὴν εἰδικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ νόμου 1368, ἐγένοντο μερικαὶ τροποποιήσεις εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον καὶ κατετέθη καὶ πάλιν σήμερον ἐνώπιον ἡμῶν. Κύριοι βουλευταί, ὁ Κῶδιξ ὑπεβλήθη εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς χθὲς τὸ ἀπόγευμα. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εὑρέθη κατ’ ἀρχὴν ἐνώπιον τῆς πρώτης βασικῆς ἀντιρρήσεως, διατυπωθείσης ἀπὸ τὸν κ. ἀρχηγὸν τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος τῆς Ε.Λ.Δ. Ἡ ἀντίρρησις ἦτο, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος οὐσιαστικὸς νὰ εἶναι Κῶδιξ ὁ νόμος ὁ ὁποῖος διέπει τὰς σχέσεις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶχε δίκαιον ὁ κ. Σβῶλος. Εἶναι ἐκ τῶν νομοθετημάτων ἐκείνων τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, κύριοι βουλευταί, τὰ ὁποῖα κυριώτατα, ὀφείλουν νὰ ἔχουν μίαν ὀργανικὴν ἐσωτερικὴν σύνδεσιν καὶ μίαν ἁρμονίαν εἰς τὸ σύνολον τῶν διατάξεών του καὶ τοῦτο δὲν τὸ ἀσφαλίζει παρὰ μόνον ὁ χαρακτηρισμός του ὡς Κώδικος καὶ ἑπομένως ἡ ψήφισίς του βάσει τοῦ ἄρθρου 49 τοῦ Συντάγματος. Προεβλήθη ἡ ἄλλη ἀντίρρησις εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὴν προέβαλεν ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ τὴν στιγμὴν ταύτην πρὸς ὑμᾶς. Εἶπον, δηλαδή, ὅτι εἶναι πιθανόν, ὁ Κῶδιξ καὶ ὡς ἀνθρώπινον ἔργον, ἀλλὰ καὶ διότι ὑπὸ ὡρισμένας συνθήκας συνετάχθη ἐπανειλημμένως καὶ συνεχωνεύθη ἐπανειλημμένως εἰς διαφόρους ἐπιτροπάς, νὰ ἔχῃ ὡρισμένας ἀτελείας ἢ νὰ ἔχῃ ἀνάγκην ὡρισμένων συμπληρώσεων. Ἰσχυρίσθην ὅτι θὰ ἔπρεπε καὶ θὰ ὤφειλεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὡς νομοπαρασκευαστικὸν Σῶμα, νὰ μὴ θεωρήσῃ δεσμευμένην ἑαυτὴν ἐκ τῆς εἰδικῆς διαδικασίας τοῦ ἄρθρου 49 τοῦ Συντάγματος, ἡ ὁποία δεσμεύει μόνον τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ μελετήσῃ τοὐλάχιστον ὡρισμένα σημεῖα τοῦ Κώδικος, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν ἀνάγκην τροποποιήσεως καὶ διὰ συνεργασίας πλέον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς μὲ τὴν εἰδικὴν ἐπιτροπὴν τοῦ νόμου 342, νὰ ἀνασυνετίθετο ὁ Κῶδιξ καὶ νὰ ἤρχετο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἀντιρρήσεις. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι δυνατόν. Οὕτω ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη ὅτι ὁ Κῶδιξ εἶναι ἀτροποποίητος καὶ ἀπ’ αὐτὴν καὶ ἐθεωρήθη ὅτι ἐνεκρίθη ὡς τοιοῦτος. Τώρα, κύριοι βουλευταί, εὑρισκόμεθα ἐνώπιον τοῦ διλήμματος ἢ νὰ ἀπορρίψωμεν τὸν Κώδικα ὡς σύνολον ἢ νὰ δεχθῶμεν αὐτὸν ὡς ἔχει, ἐπὶ τῇ ἐλπίδι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ ἐφαρμογῇ του, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διαπιστώσῃ ποῖαι ἐκ τῶν διατάξεων αὐτοῦ εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶχον ἀνάγκην μεταβολῆς καὶ κατόπιν διὰ μιᾶς σειρᾶς νομοθετικῶν μέτρων νὰ βελτιώσῃ ταύτας.

§39Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ὑπάρχει ἡ λύσις νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ Κώδικος δι’ ὀλίγας ἡμέρας τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, ὡς ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ ἐφαρμογὴ τῶν 9)10 αὐτοῦ θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1952. Δὲν δύναμαι νὰ ἐξηγήσω διατὶ τὸ τόσον κατεπεῖγον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τὸ ὁποῖον κατετέθη χθὲς εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ συνεζητήθη ἐπὶ ἡμίσειαν ἡμέραν δεδομένου μάλιστα, ὅτι ἀποτελεῖ τὸν καταστατικὸν χάρτην τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.

§40Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ περίπου εἶπον καὶ ἐγώ. Ὀφείλω ὅμως νὰ εἴπω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀφοῦ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπέρριψε κατὰ πλειοψηφίαν τὴν πρότασιν καὶ εἶναι προφανές, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν διάκειται συμπαθῶς πρὸς τὴν ἰδέαν αὐτήν, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρξῃ ὁ Κῶδιξ ὡς νόμος καὶ κατόπιν νὰ ὑπάρξῃ ἡ δυνατότης ὡρισμένων, διὰ νέου νόμου, μεταβολῶν. Ἐγὼ τοὐλάχιστον αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Βουλὴν νὰ προχωρήσωμεν μεταξὺ τοῦ διλήμματος τῆς ἀπορρίψεως καὶ τῆς ἀποδοχῆς, εἰς τὴν ἀποδοχὴν τοῦ σχεδίου, διότι κ. βουλευταί, εἶναι πράγματι μία μεγάλη κατάκτησις τοῦ ὑπαλληλικοῦ κόσμου καὶ εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία τὸ εἰσάγει σήμερον, μολονότι ὁ ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ ἀνήκει κατ’ οὐσίαν εἰς τὴν προσπάθειαν καὶ τοὺς ἀγῶνας, εἰς τὴν μεγάλην προσπάθειαν τὴν ὁποίαν κατέβαλεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ 1949. Παρὰ τοῦτο καὶ ἡ σημερινὴ κυβέρνησις, τῆς ὁποίας ὁ Πρόεδρος ἄλλωστε μετεῖχε καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης καὶ εἶχεν ἐνεργῶς ἀναμιχθῆ εἰς τὸ ἔργον τῆς προωθήσεως τοῦ Κώδικος, ὅπως καὶ ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ σημερινὴ κυβέρνησις—εἰλικρινῶς τὸ λέγω—δύναται ἀναμφισβητήτως νὰ ἀναγράφῃ εἰς τὸ ἐνεργητικόν της τὸν Κώδικα, παρὰ τὰς ἐνδεχομένας ἀτελείας του, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν φυσικά, ὅτι θὰ ἐπωφεληθῇ τῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς ἐνδειχθησομένων, κατ’ ἀνάγκην, μεταρρυθμίσεων, εἰς τρόπον ὥστε διὰ μιᾶς μεταβολῆς, νὰ τελειοποιηθῇ τὸ ὄργανον τοῦτο τῆς καταστάσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Κύριοι, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει δυνατότης μεταβολῆς ἀπὸ μέρους τῆς Βουλῆς σήμερον ὡρισμένων διατάξεων τοῦ Κώδικος, νομίζω ὅτι εἶναι ἄνευ ἀξίας ἡ γενικωτέρα εἰσήγησις ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἰδίως ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν του. Θὰ τὴν ἀντιπαρέλθω λοιπόν. Εἶμαι ἄλλωστε βέβαιος, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἔχει γνῶσιν τοῦ Κώδικος καὶ τῶν εἰδικωτέρων του διατάξεων, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ μὴν ὑπογραμμίσω ἰδιαιτέρως ἐκεῖνο ἀκριβῶς τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον εἶχε προκαλέσει τὴν ἀντίδρασιν ὡρισμένων ἐκ τῶν μελῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὑποθέτω θὰ προκαλέσῃ καὶ σήμερον τὴν ἀντίδρασιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ θελήσουν νὰ λάβουν τὸν λόγον, ἐκεῖνο τὸ σημεῖον δηλ. τοῦ Κώδικος, τὸ ὁποῖον ἐν τούτοις, κατ’ ἐμέ, ἀποτελεῖ τὴν βασικήν του ἀνωτερότητα, ἀποτελεῖ τὴν βάσιν ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐρείδεται ἡ προσπάθεια τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου ἀπὸ πᾶσαν πολιτικὴν ἢ κομματικὴν ἐπιρροήν.

§41Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Αὐτοὶ θ’ ἀποκτήσουν ὀντότητα, ἡμεῖς νὰ ἴδωμεν πότε θὰ ἐλευθερωθῶμεν καὶ θὰ ἀποκτήσωμεν τοιαύτην.

§42Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄταν ἀποκτήσωμεν καὶ ἡμεῖς τὸν Κώδικά μας θὰ ἐλευθερωθῶμεν ἐνδεχομένως, πρὸς τὸ παρὸν ὅμως ἐλευθεροῦται ὁ δημοσιοϋπαλληλικὸς κόσμος. Πρὸς τὸ παρὸν ρυθμίζεται ἡ ὀργάνωσις, ἡ καθόλου διαρρύθμισις τῆς σχέσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, πρὸς τὰ καθήκοντά των, πρὸς ἀλλήλους, πρὸς τὴν πολιτείαν. Πρὸς τὸ παρὸν ἐξασφαλίζεται—ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως— ἡ ἠγγυημένη ἐξέλιξις τῆς σταδιοδρομίας τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου, ἀπὸ τῆς στιγμῆς τῆς εἰσόδου του εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν μέχρι τῆς στιγμῆς τῆς ἐξόδου του ἐξ αὐτῆς. Ὅλη αὐτὴ ἡ σχέσις, ὅλη αὐτὴ ἡ ἐξέλιξις τῆς σταδιοδρομίας ἠγγυημένη, ὑπὸ τὴν σκέπην τοῦ Α.Σ.Δ.Υ., εἶναι ἀναμφισβητήτως ἡ μεγαλυτέρα κατάκτησις τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου μία κατάκτησις, τὴν ὁποίαν ἀναζητεῖ ὁ Δημοσιοϋπαλληλικὸς κόσμος ἀπὸ τῆς ἐποχῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπὸ τὸ κράτος παλαιῶν κοινοβουλευτικῶν ἀντιλήψεων, μετεφέρετο ἀπὸ τῆς ἐνεργοῦ ὑπηρεσίας εἰς τὴν ἀδράνειαν, ἀναλόγως τῶν Κυβερνήσεων αἱ ὁποῖαι ἑκάστοτε ἐπεκράτουν, ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος, ἀπὸ τοῦ ἀνωτάτου ὑπαλλήλου μέχρι τοῦ τελευταίου κλητῆρος. Βεβαίως ἐπηκολούθησαν ἐν τῷ μεταξύ, ἀπὸ τῆς ἀειμνήστου ἐκείνης ἐποχῆς, ἠκολούθησεν ἐν τῷ μεταξὺ ὁ νόμος περὶ μονιμότητος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ κατὰ ἕνα μέγα μέρος αἱ ἀτέλειαι, αἱ ὁποῖαι ἐνεφανίζοντο τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν ὑπάρχουν σήμερον. Ἀλλὰ παρὰ τοῦτο ὑπάρχει πάντοτε ἔμμεσος ἡ ἐπίδρασις τῆς κομματικῆς ὑφῆς, τὴν ὁποίαν ἐνίοτε ἔχει τὸ Κράτος ἐπὶ τῆς θέσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐπὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον οὗτοι εἰσάγονται ἐν τῇ Ὑπηρεσίᾳ καὶ ἐξελίσσονται ἐν αὐτῇ, προαγόμενοι, μετατασσόμενοι, μετατιθέμενοι, ἢ κατ’ ἄλλον οἱονδήποτε τρόπον μεταβάλλοντες ὑπαλληλικὴν κατάστασιν. Καὶ τοῦτο εἶναι τὸ μειονέκτημα, τὸ ὁποῖον ἰσχύει μέχρι σήμερον καὶ τὸ ὁποῖον, ἐλπίζομεν βαθύτατα, τὸ ἐλπίζομεν, ἀλλὰ καὶ ἀπολύτως τὸ εὐχόμεθα, νὰ κατορθώσῃ τὸ Α.Σ.Δ.Υ. νὰ τὸ ἐξοστρακίσῃ. Εἶναι τὸ Συμβούλιον αὐτὸ κ. βουλευταί, μία ἀνεξάρτητος Δημοσία Ὑπηρεσία, ἐποπτική, μὴ συνδεομένη πρὸς καμμίαν πολιτικὴν πλευράν, ἀπαρτιζόμενον ἀπὸ ἰσοβίους κατὰ τὸ πλεῖστον Δικαστὰς καὶ ἄλλους ὑπαλλήλους.

§43ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καρκίνωμα εἶναι αὐτό.

§44Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὴ εἶναι ἀντίρρησίς σας. Ἐγὼ βασικῶς ἀντιτίθεμαι πρὸς αὐτήν. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι εἶναι τὸ θεμέλιον τῆς δημιουργίας τῆς ἀνεξαρτησίας τοῦ ὑπαλληλικοῦ κόσμου. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ βάθρον ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἶναι δυνατὸν νὰ ὀργανωθῇ ἡ ἠγγυημένη ἐξέλιξις τοῦ ὑπαλληλικοῦ κόσμου.

§45ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸ εἶναι Κράτος ἐν Κράτει.

§46Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι εἶναι τὸ θεμέλιον τῆς δημιουργίας τῆς ἀνεξαρτησίας τοῦ ὑπαλληλικοῦ κόσμου. Θὰ ἤμην σύμφωνος, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπέλθουν ὡρισμέναι βελτιώσεις, εἴτε εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ Α.Σ. Δ.Υ. εἴτε εἰς τὴν ἔκτασιν τῶν ἁρμοδιοτήτων του, εἴτε εἰς τὴν ἀναμόρφωσιν τῶν ἁρμοδιοτήτων του. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι ὡς βάσις, ὡς θεμέλιον τῆς δημιουργίας μιᾶς ἀνεξαρτήτου Δημοσιοϋπαλληλικῆς τάξεως ἐν Ἑλλάδι, μὴ ἐχούσης πολιτικὸν ἐπηρεασμὸν καὶ ἐχούσης μόνον προσανατολισμὸν ὑπαλληλικὸν καὶ κατεύθυνσιν ὑπηρεσιακῆς συνειδήσεως καὶ μόνον τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι τὸ Α.Σ.Δ.Υ. δὲν εἶναι ἀναγκαιότατον συμπλήρωμα τοῦ ὑπαλληλικοῦ κόσμου. Καὶ μάλιστα, κύριοι, εἶναι μειωμένον συμπλήρωμα αὐτό. Εἶναι μειωμένης ἀξίας ἡ ἐγγύησις αὐτή, τὴν ὁποίαν παρέχει ὁ ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ εἰς τὸν Δημοσιοϋπαλληλικὸν κόσμον, διότι θὰ ὤφειλε τὸ Α.Σ.Δ.Υ., ἐὰν τὸ κατωχύρωνε Συνταγματικῶς καὶ αὐτὴ εἶναι μία ἐπίσης μακρὰ προσπάθεια, τὴν ὁποίαν καταβάλλει ὁ ὑπαλληλικὸς κόσμος καὶ τὴν ὁποίαν ἐβοήθησε καὶ ὁ πολιτικὸς κόσμος, μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ φθάσῃ σχεδὸν εἰς τὴν θύραν τῆς πραγματοποιήσεώς του, διὰ τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν ἐψηφίσθη εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ 1949. Ἐκεῖ ἐπροχωρήσαμεν, διοργανοῦντες κατὰ κἄποιον τρόπον τὰς ἐχούσας ἀνάγκην συνταγματικῶν ἐγγυήσεων διατάξεις τοῦ ὑπαλληλικοῦ κόσμου. Εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἐπὶ δύο ἔτη ἐπεξειργάσθη τὸ Σύνταγμα, ἐδημιουργήσαμεν μίαν σειρὰν 6–7 ἄρθρων μὲ βάσιν τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἀνεξαρτησίας τοῦ ὑπαλληλικοῦ κόσμου καὶ μεταξύ των, ἀλλὰ προσεπαθήσαμεν νὰ ἐγγυηθῶμεν Συνταγματικῶς τὴν μονιμότητα τῆς ὑπηρεσίας αὐτοῦ τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. Ἀτυχῶς τὸ Σύνταγμα ἐκεῖνο δὲν ἐψηφίσθη καὶ ἐκ τῆς μὴ ψηφίσεώς του, ἐὰν ὑπῆρξεν ἓν ἀτύχημα, ἐὰν ὑπῆρξε μία ἀπώλεια, αὐτὴ εἶναι ἐκ τῶν σημαντικωτέρων, ἡ ἀπώλεια τῆς

Συνταγματικῆς ἐξασφαλίσεως τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ

Α.Σ.Δ.Υ.

Ἐλπίζω καὶ εὔχομαι, ὅταν θὰ ὑπάρξῃ εὐκαιρία ἀναμορφώσεως τοῦ Συντάγματος τοῦ 1911 καὶ δημιουργίας νέου ἐνδεχομένως Συνταγματικοῦ Χάρτου, ἐλπίζω καὶ εὔχομαι, ὅτι ὁ πολιτικὸς κόσμος ὁ τότε θὰ λάβῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ συναισθανθῇ πόσον εἶναι ἀναγκαῖον νὰ διαχωρίσῃ στεγανῶς τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἐξουσίαν καὶ κατοχυρώσῃ τὸ Α.Σ.Δ.Υ., βελτιώνον ἐὰν χρειασθῇ — καὶ νομίζω, ὅτι θὰ χρειασθῇ—καὶ τὴν ἔκτασιν τῶν ἁρμοδιοτήτων του καὶ τὴν σύνθεσίν του, κατὰ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ φανῇ χρήσιμος εἰς τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας. Μία καινοτομία ἄλλη, κύριοι βουλευταί, τὴν ὁποίαν εἰσάγει ὁ ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ, εἶναι καὶ αὐτὴ εἰλημμένη ἐκ τῶν προσπαθειῶν ποὺ κατεβάλομεν τότε, ὡς Συνταγματικὴ Ἐπιτροπή, εἶναι ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου ἕως τὸ 44, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι. Ὅτι «ὁ δημόσιος ὑπάλληλος εἶναι..... (ἀναγινώσκει).....». Καὶ αὐτὴ εἶναι διάταξις, ἡ ὁποία ἐπανελήφθη εἰς τὸν ὑπαλληλικὸν Κώδικα, αὐτολεξεί, δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀπὸ ποῖον ἄρθρον τοῦ Σχεδίου Συντάγματος, τὸ ὁποῖον εἶχε συνταχθῆ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι μία ἐκ τῶν μεγαλυτέρων προσπαθειῶν, αἱ ὁποῖαι καταβάλλονται διὰ τὸ ἕτερον σκέλος, τὸ ὁποῖον ὀφείλει νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὸν διαχωρισμὸν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἀπὸ τῆς ὑπαλληλικῆς καταστάσεως, διότι ζητοῦμεν βεβαίως, ἀφ’ ἑνὸς οἱ ὑπάλληλοι νὰ ἀπελευθερωθοῦν ἀπὸ τὰς ἐνδεχομένας κακὰς ἐπιρροὰς τῆς πολιτικῆς, ἀλλὰ ζητοῦμεν ἐπίσης ἀφ’ ἑτέρου οἱ ὑπάλληλοι νὰ ἵστανται εἰς τὸ ὕψος τοῦ ἐθνικοῦ ἀγωνιστοῦ, οἱ ὑπάλληλοι νὰ εἶναι ἐκεῖθεν τοῦ ἐθνικοῦ διαχωρισμοῦ, ὁ ὁποῖος ὑφίσταται μεταξὺ τῶν προστατευόντων τὸ ἔννομον καθεστὼς τοῦ Κράτους καὶ τῶν ὑπονομευόντων αὐτό. Ἡ διάταξις αὐτή, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τύχῃ τῆς ὁμοθύμου ἐγκρίσεως τῆς Βουλῆς. Εἶναι ἐξ ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν ἐχέγγυα τῆς δημιουργίας ὑπαλληλικοῦ κόσμου καὶ ἐλευθέρου ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἐπιρροήν, ἀλλὰ καὶ ξένου ἀπὸ τῶν κινδύνων πάσης ἀνατρεπτικῆς ἢ ὑπονομευτικῆς προσπαθείας, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν διάβρωσιν καὶ τὴν ἀποσύνθεσιν τὴν ὑπαλληλικὴν καὶ τὴν ἐθνικήν. Εἰς περαιτέρω, κύριοι, ἀνάλυσιν τῶν καθ’ ἕκαστα διατάξεων τοῦ Κώδικος δὲν θὰ εἰσέλθω, διότι, ὅπως σᾶς εἶπον, δὲν ὑπάρχει δυνατότης οὐδεμίας μεταβολῆς εἰς τὸν ψηφιζόμενον Κώδικα καὶ ἑπομένως ἡ ἀνάλυσις αὐτὴ θὰ ἦτο ἄνευ οὐσιαστικῆς διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἀξίας. Ἱστορικὴν μόνον σημασίαν θὰ εἶχεν ἡ λεπτομερής, ἐπ’ αὐτῶν εἰσήγησις καὶ θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ καταναλώσῃ, μείζονα χρόνον εἰς τὴν Βουλήν. Τελευτῶν, ὀφείλω νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀπόρριψιν τοῦ κώδικος χάριν ὡρισμένων, ἐνδεχομένως, ἀτελειῶν ἢ ὡρισμένων διατάξεων, αἱ ὁποῖαι πράγματι ἔχουν ἀνάγκην μεταβολῆς. Εἶναι τόσης σημασίας νὰ ἀποκτήσῃ ὁ ἑλληνικὸς ὑπαλληλικὸς κόσμος τὸν καταστατικόν του χάρτην, ὥστε θὰ ἔπρεπε, ἐὰν διεφαίνετο, ὅπως διαφαίνεται νομίζω, ὁ κίνδυνος διὰ τῆς ἀπορρίψεως νὰ παραπεμφθῇ τὸ θέμα εἰς τὰς ἑλληνικὰς καλένδας, θὰ ἔπρεπε λέγω, ἀδιαφιλονικήτως νὰ συναινέσωμεν εἰς τὴν ἔγκρισίν του ὡς νόμου. Καὶ βεβαίως δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰς πρώτην εὐκαιρίαν χρησιμοποιλοῦσα τὴν πεῖραν της, ἡ ὁποία θὰ προέκυπτεν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς του, θὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὰς μεταβολὰς τῶν διατάξεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀνάγκην καλλιτέρας ρυθμίσεως.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ντάγγας, ἔχει τὸν λόγον.

§48Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὁμολογῶ, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον εἰσάγεται τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, περιορίζει ἴσως τὴν εὐχέρειαν τῆς Βουλῆς νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἐφ’ ὅσον εἰσάγεται ὡς Κῶδιξ. Εἶναι συνήθεια τὴν ὁποίαν προβλέπει, ἄλλως τε καὶ τὸ Σύνταγμα νὰ ψηφίζωνται ὡρισμένα νομοσχέδια εἰς τὸ σύνολον. Ἀλλά, νομοθέτημα τοιαύτης σοβαρότητος καὶ σημασίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνῃ τὸ κῦρος τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, χωρὶς ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία καὶ ἡ Βουλὴ νὰ ἀσχολοῦνται καὶ μὲ τὰς λεπτομερείας, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐμφανίζεται ἡ Βουλὴ ὡς βουβὸν πρόσωπον, μὴ δικαιούμενον νὰ συζητήσῃ οὔτε κατ’ ἀρχὴν οὔτε κατ’ ἄρθρον. Ἐὰν ἔλαβον τὸν λόγον εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὸ ἔκαμον, διότι θέλω νὰ θίξω δύο σημεῖα γενικωτάτης σημασίας, τὰ ὁποῖα δημιουργεῖ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ὁ προηγούμενος ὁμιλητὴς ὡμίλησεν ἐπὶ τοῦ πρώτου σημείου, ὅτι τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Δημ. Ὑπηρεσιῶν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσεν ἀφορμὴν συζητήσεων καὶ ἀντιρρήσεων εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Τοῦτο εἶναι ἀληθές. Καὶ ἐκ μέρους τοῦ Προέδρου κ. Σβώλου ἐξουσιοδοτήθην νὰ θίξω τὸ σημεῖον τοῦτο. Πράγματι, ὅπως διατυποῦται τὸ ἄρθρον 2 τὸ Α.Σ.Δ. Ὑπηρεσιῶν ἀποτελεῖ Κράτος ἐν Κράτει, ἀπεψιλώθη ἡ πολιτικὴ ἐξουσία τῆς διαχειρίσεως τῶν στρατιωτικῶν ζητημάτων τῆς χώρας διὰ τοῦ θεσμοῦ τοῦ Ἀρχιστρατήγου, ἀποψιλοῦται καὶ πάλιν ἀπὸ τῆς δικαιοδοσίας τῆς παρακολουθήσεως τοῦ τόπου τῆς λειτουργίας τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, διὰ τοῦ θεσμοῦ τοῦ Α. Συμβουλίου Δημ. Ὑπηρεσιῶν. Ὡς ἀποφαίνεται καὶ ἀπὸ τὴν τελευταίαν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 2 ἐκδίδεται Β.Δ. διὰ τὸν διορισμόν του καὶ ὁρκίζεται ἐνώπιον τοῦ Βασιλέως παρισταμένου καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Οὔτε ὀλίγον οὔτε πολὺ τὸ Ἀνώτατον αὐτὸ Συμβούλιον ἀποτελεῖ ἓν εἶδος Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Λέγει ὅτι «τὰ τακτικὰ...... ..... (ἀναγινώσκει)......». Διὰ πρώτην φορὰν ὁμολογῶ, ὅτι βλέπει τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος τοιαύτη διάταξις εἰς νόμον, διότι πέραν τῶν Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ὁρκίζονται ἐνώπιον τοῦ Βασιλέως παρισταμένου τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως..... «..... (ἀναγινώσκει)......».

§49Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Εἶναι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς διότι ὑπάγονται εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§50Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Σύμφωνοι. Ὑπάγονται εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ περιποιεῖ τιμὴν εἰς τὸ Σῶμα αὐτὸ ἡ παρουσία τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ὁρκωμοσίαν. Τί σημαίνει αὐτό; Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἀποτελεῖ δεύτερον Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὸ Σῶμα αὐτό. Ἔτσι τὸ ἀντιλαμβάνομαι ἐγὼ καὶ οὕτω πως τὸ ἀντιμετωπίζω. Ἐὰν θέλητε ἡ δημ. ὑπηρεσία νὰ καταστῇ ὑποχείριον ἑνὸς περιωρισμένου σώματος δημ. ὑπαλλήλων, εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ἂς τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Βουλὴ καὶ ἂς ἀποφασίσῃ. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρατηρῶ, ὅτι λείπει ἀπὸ τὴν διάταξιν αὐτὴν εἶναι τοῦτο: Ὄτι ἐνῷ λαμβάνωνται μέτρα ὑπὲρ τῶν δημ. ὑπηρεσιῶν, δὲν προβλέπεται ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸ Ἀνώτατον τοῦτο Συμβούλιον ἐκπροσώπου τῶν δημοσιοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων, αἱ ὁποῖαι ὑποτίθεται, ὅτι νομίμως ὑφίστανται καὶ νομίμως λειτουργοῦν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ, ὅτι προστασίαν μεγαλυτέραν ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον θὰ δείξῃ ὑπὲρ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἡ ὀργάνωσις, ἡ ὁποία νομίμως ὑφίσταται καὶ δρᾷ. Ἐφ’ ὅσον τοιαύτη μέριμνα λαμβάνεται ὑπὲρ τῆς προστασίας τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν εἶναι τὸ ὀλιγώτερον ἄηθες. Νομίζετε, ὅτι οἱ τρίτοι αὐτοὶ ἐνδιαφέρονται περισσότερον ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους των; Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ περιορίζομαι δικαιολογῶν τὴν ἄποψιν καὶ τὴν ψῆφον μου, ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μὴ δεχθῶ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ καταψηφίσω, διότι κατ’ ἄλλον τρόπον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν καὶ τὴν ἑπομένην νὰ δικαιολογήσωμεν τὴν ψῆφον μας, διότι κατ’ ἄλλον τρόπον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν ἀσυζητητεὶ καὶ νὰ φανῇ διατί διαφωνοῦμεν καὶ διατί ἔχομεν ἐπιφυλάξεις. Αὐτὰ εἶναι τὰ σημεῖα εἰς τὰ ὁποῖα περιορίζομαι. (Χειροκροτήματα).

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§52Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι, θὰ ἐπεθύμουν νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν. Ἴσως δὲ προλάβω δι’ αὐτῆς καὶ μερικοὺς ρήτορας οἱ ὁποῖοι θὰ ἱκανοποιοῦντο ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν θὰ δώσω εἰς τὸν κ. Στεφανόπουλον. Τὸ πρῶτον θέμα εἶναι ἐὰν τὸ νομοσχέδιον ὀρθῶς εἰσάγεται ἢ ὄχι ὡς Κῶδιξ. Ἐπ’ αὐτοῦ νομίζω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ δευτέρα γνώμη, διότι εἶναι ἡ ἀλληλουχία τῶν διατάξεων τοῦ νόμου τοιαύτη, ὥστε ἐὰν εἰσήγετο εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐγένετο συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ ἐγένοντο μεταρρυθμίσεις μερικαί, θὰ ἀνετρέπετο τὸ σύστημα ὁλόκληρον τοῦ Κώδικος. Δι’ αὐτὸ προκειμένου περὶ μεγαλυτέρων νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐσωτερικὴν ἀλληλουχίαν, ὅπως οἱ μεγαλύτεροι Κώδικες, δὲν γίνεται κατ’ ἄρθρον συζήτησις. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι, προκειμένου περὶ τοῦ βασικοῦ νόμου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, πρέπει νὰ τηρηθῇ ἡ διαδικασία ψηφίσεως Κωδίκων. Τὸ δεύτερον θέμα, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἄν, χαρακτηρισθέντος νομοθετήματός τινος ὡς Κώδικος, ἡ διαδικασία τοῦ ἄρθρου 49 ἰσχύῃ καὶ εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπὴν καὶ εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ μὲν κοινοβουλευτικὴ ἐπιτροπὴ τῆς Βουλῆς νὰ ἠμπορῇ νὰ συζητῇ καὶ νὰ μεταρρυθμίζῃ λεπτομερείας, ἡ δὲ Βουλὴ νὰ καλῆται νὰ λέγῃ ναὶ ἢ ὄχι. Ἡ ἔννοια τοῦ ἄρθρου 49 εἶναι, ὅτι ἄλλη ἐπιτροπὴ μὴ εἰδικὴ καὶ ὄχι ἡ Κοινοβουλευτικὴ κάμνει τὴν δουλειὰ καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ Κοινοβουλευτικὴ θὰ εἴπῃ ναὶ ἢ ὄχι ἀναλόγως τῆς γνώμης, ποὺ θὰ σχηματίσουν τὰ μέλη. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ντάγκας, βουλευτὴς ἐκ Πειραιῶς εἶπεν, ὅτι δὲν ἐγκρίνει τὸ νομοθέτημα ἐν τῷ συνόλῳ του διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι δίδει δικαιώματα ὑπὲρ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Δημοσίων Ὑπαλλήλων, τὸ ὁποῖον, ἐν τούτοις, ἕτερος τῶν ρητόρων ἐχαρακτήρισεν ὡς τὴν μεγαλυτέραν κατάκτησιν τοῦ κώδικος καὶ δεύτερον, ὅτι δὲν ἐκπροσωποῦνται εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτὸ αἱ ὀργανώσεις τῶν δημ. ὑπαλλήλων. Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ δεύτερον, πρῶτον, τὸ ὁποῖον ὑπῆρξε καὶ αἴτημα τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τὸ ὁποῖον ἀπέρριψεν ἡ Κυβέρνησις. Εἴπομεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς ἀνωτάτους ὀργανισμοὺς τοῦ Κράτους νὰ μετέχουν ὀργανώσεις μαχητικαί, συνδικαλιστικαὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, διότι αὐτὸ θὰ ἀπετέλῃ ἀρχὴν διαλύσεως τοῦ Κράτους. Ἐπεκαλέσθημεν καὶ τοῦτο, ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰς καμμίαν χώραν τοιοῦτον προηγούμενον. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἀπήντησαν ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν Γαλλίαν. Καὶ πράγματι, κ. συνάδελφοι, διεπιστώθη εἰς τὴν Γαλλίαν, ὅτι εἰς τὸ γαλλικὸν ἀντίστοιχον συμβούλιον μετέχουν ἀντιπρόσωποι τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων. Ἀλλά, ἡ διάταξις ἐγένετο δεκτὴ εἰς τὴν Γαλλίαν κατόπιν πιέσεως, τὴν ὁποίαν εἰς στιγμὴν κρίσεως ἤσκησεν ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Κ.Κ.Γ. Τορέζ. Καὶ ἐπέτυχε νὰ ἐκβιάσῃ ἀντάλλαγμα τῶν ἄλλων ἀρχηγῶν τοῦ κέντρου καὶ τῆς δεξιᾶς. Ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισεν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τειοῦτον προηγούμενον. Καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον, διότι, κατὰ τὸ Σύνταγμα, οὐδόλως ἀποκλείεται ἡ δημιουργία δευτέρου, τρίτου καὶ τετάρτου ὀργάνου, συνδικαλιστικοῦ δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἀνέκυπτεν ἓν θέμα, πῶς πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν συλλογικὴν ὀργάνωσιν τὸ Κράτος, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ μία καὶ εἰς αὐτὴν νὰ ἀνήκουν ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι. Τὸ ὅτι ὁρκίζονται ἐνώπιον τοῦ Βασιλέως, παρουσίᾳ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐτέθη ἀπὸ τὴν εἰδικὴν ἐπιτροπήν, ἥτις ἠθέλησε νὰ προσδώσῃ μεῖζον κῦρος εἰς τὸ Σῶμα τοῦτο. Ἴσως, καὶ διὰ μόνον τὸν λόγον ὅτι ἐφεξῆς δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διορίζωνται ἀδιακρίτως δημόσιοι ὑπάλληλοι ἄνευ ἐλέγχου τῶν προσόντων των καὶ ἄνευ διαγωνισμοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ διὰ βοῆς δεκτὸν τὸ νομοθέτημα. Δὲν εἶναι δέ τι τὸ νέον, ὅτι ὁρκίζονται ἀνώτατοι ὑπάλληλοι τοῦ Κράτους ἐνώπιον τοῦ Βασιλέως. Οἱ Σύμβουλοι τῆς Ἐπικρατείας ὁρκίζονται ἐνώπιον τοῦ Βασιλέως παρουσίᾳ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Τὸ ὄργανο τοῦτο εἶναι κυρίως ὄργανον γνωμοδοτικὸν καὶ θὰ γνωμοδοτῇ προκειμένου περὶ θεμάτων ἀφορώντων τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ὑπάγεται δὲ ὄχι εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἢ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἀλλὰ κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Συνεπῶς, ἡ παρουσία τοῦ Πρωθυπουργοῦ εἶναι φυσικὸν καὶ δὲν ἀποτελεῖ καμμίαν ἀνωμαλίαν. Κύριοι, διετυπώθη ὁ φόβος μήπως, μὲ τὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα χορηγεῖ τὸ σχέδιον, ὁ Κῶδιξ, εἰς τὸ Ἀ.Σ.Δ.Υ. δημιουργεῖται δικτατορία τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτῶν, πρόκειται ἀντιθέτως νὰ λυτρωθοῦν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἀπὸ τὸ ἀλλόφρον καθεστώς, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει σήμερον, συνεπείᾳ τοῦ ὁποίου κάθε δέκα ἡμέρας περνᾷ ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἕνας νέος ὀργανισμός. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ψηφίσῃ τὸν Κώδικα, ἡ ἰσχὺς τούτου θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1952, ὁ θεσμὸς ὅμως τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. θὰ ἀρχίσῃ ἅμα τῇ δημοσιεύσει τοῦ νόμου. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὴν Βουλὴν νὰ ἄρῃ τὰς ἀντιρρήσεις της καὶ νὰ ζυγίσῃ τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατά, προκειμένου νὰ δεχθῇ ἢ νὰ ἀπορρίψῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ λάβῃ εὐκαιρίαν προσεχῶς νὰ συζητήσῃ πᾶσαν μεταρρύθμισιν, ἴσως καὶ ἡ ἰδία θὰ ἔχῃ νὰ προτείνῃ τοιαύτας ἐπὶ τῶν κατ’ ἰδίαν λεπτομερειῶν τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι ὅμως ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ σήμερον ὡς ἔχει.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ἀποσκίτης ἔχει τὸν λόγον.

§54Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ἐπιθυμῶ καὶ ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου καὶ νὰ μεταφέρω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὴν πικρίαν, τὴν ὁποίαν αἰσθάνονται οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ αἰσθάνομαι, διότι ἀνῆκον εἰς τὰς τάξεις των μέχρι πρὸ ἑνὸς ἔτους, διότι καλεῖται ἡ Βουλή, ἓν θέμα τόσον ζωτικῆς σημασίας δι’ αὐτούς, νὰ τὸ συζητήσῃ ἐντὸς ὀλίγων λεπτῶν. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἀπέβλεπον εἰς τὸν Κώδικα, ὡς τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον θὰ κατωχύρωνεν καὶ τὰς Κρατικὰς ὑπηρεσίας καὶ τοὺς ἰδίους καὶ ἀνέμενον τὴν ψήφισιν τοῦ Εὐαγγελίου τούτου τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Χαίρω, διότι, πρωτοβουλίᾳ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τέλους ἀφέθη νὰ ἔλθῃ εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς τὸ θέμα. Διότι, μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς, δὲν ἦτο κἂν γνωστόν. Χθὲς τὸ βράδυ διενεμήθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἡ ἡμερησία διάταξις καὶ ἐπειγόντως ἐκλήθη ἡ ἐπιτροπὴ καὶ ἐντὸς μιᾶς ὥρας ἐψήφισε τὸν Κώδικα, καλούμεθα δὲ σήμερον ἐντὸς ὀλίγων λεπτῶν νὰ τὸν κυρώσωμεν. Θὰ ἤμην διατεθειμένος νὰ συμφωνήσω ἀπολύτως μὲ τὴν εἰσήγησιν τοῦ κ. Στεφανοπούλου, δὲν νομίζω ὅμως, ὅτι ἔχει δίκαιον οὔτε ὁ κ. Στεφανόπουλος, οὔτε ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς ἓν σημεῖον, ὅτι δηλαδὴ ἡ Βουλὴ τίθεται πρὸ διλήμματος ἢ νὰ ψηφίσῃ ἢ νὰ ἀπορρίψῃ τὸν Κώδικα. Ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰ 9/10 τῶν διατάξεων τοῦ Κώδικος θὰ ἀρχίσουν ἐφαρμοζόμενα ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1952. Ἑπομένως, θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις ἔστω καὶ δι’ ὀλίγας ἑβδομάδας. Ὁ ἰσχυρισμός, ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ πιέζει τὰ πράγματα, δὲν εὐσταθεῖ, διότι ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ἤδη ἀπὸ ἔτους καὶ πλέον, πιέζει τὰ πράγματα εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ ἐπιμένω εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ Κώδικος. Βεβαίως, εἶναι ἐλάχισται αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι τίθενται ἀμέσως εἰς ἐφαρμογήν. Εἶναι μόνον ἡ διάταξις ἡ ἀφορῶσα τὸ Α.Σ.Δ.Υ. καὶ ἡ διάταξις ἡ ἀφορῶσα τὸν διορισμὸν τῶν ὑπαλλήλων κατόπιν διαγωνισμοῦ. Διὰ τὸ Α.Σ.Δ.Υ. ὑπάρχουν σοβαρώταται ἀντιρρήσεις. Εἶναι πράγματι θεσμός, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ἀληθῆ κατάκτησιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν μετέχουν ἔστω καὶ ὀλιγάριθμα μέλη τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων τῶν ὑπαλλήλων, ἀποτελεῖ μίαν μείωσιν τῶν ὀργανώσεων αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι πάντοτε ἐβοήθησαν καὶ εἶναι διατεθειμέναι νὰ βοηθήσουν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν εὐρυθμοτέραν λειτουργίαν τῆς Κρατικῆς μηχανῆς.

§55ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τὴν μείωσιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου δὲν λέγετε τίποτε;

§56Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ὅταν ὑπάρχουν Ὑπουργοί, ἀσφαλῶς μποροῦν νὰ διοικήσουν τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Ὑπῆρξα δημόσιος ὑπάλληλος καὶ ἠξεύρω, πὼς διοικοῦνται οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Ὁμιλῶ διὰ τὰς περιπτώσεις, ποὺ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι δὲν αἰσθάνονται Ὑπουργὸν πυγμῆς, καὶ εἶναι δυστυχῶς συχναὶ αἱ περιπτώσεις αὐταί. Διότι κατήντησεν εἰς τὴν χώραν αὐτὴν οἱ Ὑπουργοὶ νὰ ἐναλλάσσωνται εὐκολώτερον παρ’ ὅτι οἱ διοικηταὶ σταθμῶν χωροφυλακῆς. Σᾶς ἀναφέρω τὸ παράδειγμα τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, τὸ ὁποῖον καλῶς γνωρίζω καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον παρήλασαν 16 Ὑπουργοί. Δηλαδὴ εἰς χρονικὸν διάστημα 62 μηνῶν ἐπέρασαν 16 Ὑπουργοί, ἀναλογεῖ ἑπομένως εἰς ἕκαστον ὑπουργία 4 μηνῶν. Ἐὰν δὲ ἀφαιρεθῇ καὶ μία μακροχρόνιος ὑπουργία τοῦ κ. Παπαδήμου, διὰ τοὺς ἄλλους Ὑπουργοὺς μένουν 2 μῆνες καὶ 25 ἡμέραι. Ἐκεῖ ἔγκειται ἡ βάσις τοῦ κακοῦ καὶ ὄχι εἰς τοὺς ὑπαλλήλους. Οἱ ὑπάλληλοι, ὅταν αἰσθάνωνται Ὑπουργόν, εἶναι καλοὶ καὶ ἐργάζονται καὶ ἀποδίδουν. (Χειροκροτήματα). Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας, διότι τοῦτο θὰ ἦτο ἄσκοπον, ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον εἰσάγεται ὡς Κῶδιξ. Θὰ ἤθελα, ὅμως, νὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα τοῦ ΑΣΔΥ καὶ ὡρισμένας προσωπικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι παρεισέφρυσαν εἰς τὸ Κώδικα, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸ Σύνταγμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ εἰς τὸν ὁποῖον οἱ ὑπάλληλοι ἀποβλέπουν ὡς πρὸς Εὐαγγέλιον. Χαρακτηριστικαὶ εἶναι αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 196 τὸ ὁποῖον λέγει: «... (ἀναγινώσκει)...».

§57Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι Συνάδελφοι, ἐπ’ αὐτοῦ ἐγράφη καὶ εἰς τὸν τύπον ἕνα σχόλιον, ὅτι πρόκειται περὶ προσωπικῆς διατάξεως καὶ ὑπόπτου. Κατ’ ἀρχήν, σᾶς λέγω, ὅτι δὲν τὴν συνέταξεν ἡ Κυβέρνησις, ἀλλ’ ἡ Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ νόμου. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν, ἐὰν πράγματι ὑπάρχῃ μομφή, δυναμένη νὰ δοθῇ καὶ ἐναντίον τῆς ἐπιτροπῆς ἐκείνης. Τί λέγει τὸ ἄρθρον 196; Ὅτι κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος τὰ μέλη τοῦ ΑΣΔΥ θὰ διορισθοῦν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, μετ’ ἀπόφασιν πενταμελοῦς ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ἀπαρτίζουν ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ὁ Πρόεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους καὶ ὁ Κοσμήτωρ τῆς Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Λέγει ἐν συνεχείᾳ, ὅτι ὁ διορισμὸς εἶναι ὑποχρεωτικὸς προκειμένου περὶ μονίμων ὑπαλλήλων. Δὲν λέγει περὶ δικαστικῶν, διότι τοῦτο θὰ ἦτο ἀντισυνταγματικόν. Διατὶ ἐτέθη ἡ διάταξις αὐτή; Διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει νὰ δώσῃ εἰς τὸ ὄργανον αὐτὸ τὴν μορφὴν ἑνὸς πρυτανείου, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ καταφεύγουν ἀνίκανοι ὑπάλληλοι, ἀλλὰ θέλει νὰ δώσῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπανδρωθῇ τοῦτο δι’ ἱκανῶν στελεχῶν καὶ νὰ εἶναι ζωντανὸν ὄργανον τῆς διοικήσεως, ὥστε νὰ μπορέσῃ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν προορισμόν του. Καὶ ἀποτελεῖ ὕβριν πρὸς τὸν Ἄρειον Πάγον, τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους καὶ πρὸς τὴν Νομικὴν Σχολὴν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, νὰ λέγεται ὅτι εἶναι δυνατὸν οἱ πέντε πρόεδροι τῶν ὀργάνων αὐτῶν, τῶν κορυφαίων ὀργάνων τοῦ Κράτους, νὰ ὑποδείξουν ἕναν ὡρισμένον ὑπάλληλον διὰ νὰ κάμουν ρουσφέτι εἰς μίαν Κυβέρνησιν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ. Ἐὰν ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ τοιοῦτόν τι, θὰ ἔλεγεν ὅτι κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος διορίζει τὰ μέλη ἡ ἰδία καὶ οὐχὶ μετ’ ἀπόφασιν—καὶ ὄχι κἂν γνώμην—τῶν πέντε προέδρων τῶν ἀνωτάτων ὀργάνων τῆς Πολιτείας.

§58Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἀλλά, ἐὰν ὑπάρχῃ τοιοῦτος κίνδυνος, δὲν ὑπάρχει Ἑλλάς. Ἐὰν τὰ ἀνώτατα αὐτὰ ὄργανα εἶναι εἰς τοιοῦτον κατάντημα, ἂς ἀνοίξωμεν τοὺς τάφους μας.

§59Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Καὶ σᾶς πληροφορῶ ὅτι μὲ ἐπεσκέφθη ὁ ὑπάλληλος, ἐναντίον τοῦ ὁποίου στρέφεται, τάχα, ἡ διάταξις καὶ μὲ ἐβεβαίωσεν, ὅτι οὐδόλως τὸν θίγει καὶ ὅτι διαμαρτύρεται ἐναντίον τῶν προδοτῶν του.

§60Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Εἰς τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἔχω νὰ ἀπαντήσω τοῦτο: Ὅτι ὅσον ἱκανοὶ καὶ ἄξιοι καὶ ἂν εἶναι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἐὰν τοποθετηθῶσι παρὰ τὴν θέλησίν των, δὲν θὰ ἀποδώσουν ὅσον πρέπει καὶ ὅσον περιμένουν οἱ ὑπάλληλοι νὰ ἀποδώσουν καὶ δὲν θὰ προσφέρουν πραγματικὴν ὑπηρεσίαν.

§61Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει μία ἀντίφασις εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν πολιτικήν. Ἀπὸ τὴν μία μεριὰ λέγεται, ὅτι πρόκειται περὶ ὀργάνου τὸ ὁποῖον θὰ εὑρίσκεται ὑπεράνω τῆς Βουλῆς, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη ὅτι θεωρεῖται προσβολὴ καὶ ἐξευτελισμὸς νὰ τοποθετηθοῦν δημόσιοι ὑπάλληλοι εἰς τὸ πρῶτον ὄργανον τῆς πολιτείας.

§62Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε, κατὰ λάθος, «ὑπεράνω τῆς Βουλῆς». Ὑποδείξετε εἰς τὰ πρακτικὰ ὅ,τι ἐννοεῖτε «ὑπεράνω τῆς Κυβερνήσεως».

§63Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Νομίζω ὅτι ἐλέχθη «ὑπεράνω τοῦ Κοινοβουλίου».

§64Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ παρακαλέσω τὸν ρήτορα, ὁ ὁποῖος ἔθιξεν ὡρισμένα πράγματα μὲ τόσην ἐπιτυχίαν, νὰ μὴν ἐπιμείνῃ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβάλωμεν τὴν διάταξιν ἐφόσον πρόκειται περὶ Κώδικος, πρῶτον καί, δεύτερον, διότι νομίζω ὅτι πράγματι οἱ ἱκανώτεροι τῶν ὑπαλλήλων πρέπει νὰ τοποθετηθοῦν ὡς μέλη τοῦ ἀνωτάτου αὐτοῦ Συμβουλίου καί, ἐν ἀνάγκῃ, νὰ ὑποχρεωθοῦν. Καὶ ἐστὲ βέβαιοι ὅτι, ὑποχρεούμενοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι ἱκανοί, ἔστω καὶ ἂν πρὸς στιγμὴν δυστροπήσουν, θὰ ἀποδώσουν μετὰ ταῦτα.

§65Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ἡ ἐπιμονή μου δὲν ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ μεταβάλω ὡρισμένα πράγματα, διότι πρὶν ἢ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα ἐγνώριζον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ μεταβολή. Ἁπλῶς ἔθιξα ὡρισμένα ζητήματα, διὰ νὰ ἀντιληφθῇ ἡ Βουλὴ πόσον σοβαρὰ θέματα λύονται διὰ τοῦ Κώδικος καὶ ὅτι συνεπῶς θὰ ἐπεβάλλετο καὶ θὰ ἦτο δυνατὴ μία ἀναβολὴ τῆς ψηφίσεώς του καὶ νὰ παραπεμφθῇ καὶ πάλιν ὁ Κῶδιξ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία, ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ νόμου 342, θὰ ἠδύνατο νὰ διορθώσῃ ὡρισμένα σημεῖα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἀναγκασθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσχοληθῇ μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ Κώδικος. Καὶ θὰ ἦτο λυπηρόν, κ. συνάδελφοι, τὸ σύνταγμα τοῦτο τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων νὰ ἀρχίσῃ νὰ «ξεφτάῃ», ἔστω καὶ διὰ τροποποιήσεων αἱ ὁποῖαι θὰ ἱκανοποιοῦν καὶ θὰ εἶναι ὑπὲρ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς δημοσιεύσεώς του καὶ τῆς ἰσχύος του.

§66Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ γίνῃ γνωστὸν ὅτι, ἡ δευτέρα Συνταγματικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς παρελθούσης Βουλῆς, εἶχεν ἀπορρίψει διὰ μεγάλης πλειοψηφίας τὸν θεσμὸν τοῦ ΑΣΔΥ καὶ αἱ ἀντιρρήσεις κατ’ αὐτοῦ ἦσαν, ὁπωσδήποτε σοβαραί.

§67Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἠρώτησα προηγουμένως τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν ὁ Κῶδιξ αὐτὸς ὁ ὁποῖος ἔρχεται τόσον ἐσπευσμένως ὥστε νὰ μὴν τὸν ἔχουμε διαβάσει, ἐφαρμόζηται καὶ ἀλλοῦ. Ὑπάρχουν 100 χῶραι καὶ μοῦ ἀπήντησαν ὅτι ἐφαρμόζεται εἰς τρεῖς, τὴν Ἀμερικήν, τὴν Ἀγγλίαν καὶ τὴν Γαλλίαν. Ἑπομένως, διατὶ αὐτὴ ἡ σπουδή; Διατὶ οἱ Ἀμερικανοὶ θέλουν ἡμεῖς νὰ ἐφαρμόζωμεν ὅλα τὰ συστήματά τους, ὅταν τὸ σχέδιον Μάρσαλ ἐφαρμόζηται καὶ εἰς ἄλλας χώρας καὶ οἱ χῶρες αὐτὲς δὲν ἔχουν ψηφίσει τοιοῦτον κώδικα; Αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι δὲν θέλω νὰ κατοχυρώσητε τοὺς ἐντίμους δημοσίους ὑπαλλήλους ἀπὸ τὴν φορτικότητα καὶ τὰς καταχρήσεις τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας. Ἀλλά, νομίζω ὅτι πρέπει μὲ ψυχραιμίαν καὶ μὲ ἠρεμίαν νὰ ἀπαλλάξωμε τὸν Κώδικα, ἐὰν εἶναι δυνατόν, ἀπὸ τὰς ὑπερβολὰς ἢ τὰς ἀκρότητας καὶ νὰ φθάσωμεν εἰς κάποιο νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ἐφαρμόσιμον εἰς τὴν Ἑλλάδα, χωρὶς νὰ μᾶς δημιουργήσῃ εἴτε Δικτατορίαν δημοσίων ὑπαλλήλων, εἴτε ἀποκόλλησιν αὐτῶν ἀπὸ τὸν ὑπόλοιπον Κρατικὸν μηχανισμόν, διότι ἐὰν πᾶτε εἰς τὸ τελευταῖον χωρίον, θὰ σᾶς εἴπουν παράπονα ἐναντίον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀπὸ τὴν ἀφόρητον τυραννίαν τῶν ὁποίων ὑποφέρουν. Κατήντησε νὰ μὴ μετατοπίζεται ἕνα χαρτὶ ἀπὸ τὸ ἕνα τραπέζι εἰς τὸ ἄλλο, διότι δὲν δουλεύουν οἱ ὑπάλληλοι. Ἐπαναλαμβάνω, ὑπάρχουν ἔντιμοι ὑπάλληλοι, ἐντιμότατοι, οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ τυραννοῦνται ἀπὸ τὰς κλίκας τῶν πανισχύρων δημοσίων ὑπαλλήλων.

§68Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι Συνάδελφοι, ὑπῆρξε μία παρανόησις εἰς τὴν πληροφορίαν τὴν ὁποίαν παρέσχον εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Μανιαδάκην. Μὲ ἠρώτησεν, ἐὰν εἰς ἄλλας χώρας ὑπάρχουν Κώδικες δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τοῦ εἶπον, εἰς τὴν Ἀγγλίαν, Γαλλίαν, Ἀμερικήν· ἐνόμισα ὅτι θὰ ἠρκεῖτο εἰς αὐτό. Τοῦτο δὲν σημαίνει, ὅτι ἀπέκλεισα τὴν ὕπαρξίν των εἰς ἄλλας χώρας. Ἀντιθέτως, καθὼς γνωρίζω, δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει χώρα πολιτισμένη, ἐκτὸς ἡμῶν, ἡ ὁποία νὰ μὴ ἔχῃ κωδικοποιήσει διατάξεις περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἀτυχῶς, εἰς τὸν τομέα αὐτόν, ἡ Ἑλλὰς εἶναι πολὺ καθυστερημένη. Ὅπως μέχρι πρὸ τετραετίας εἴχομεν πολλοὺς ἀστικοὺς νόμους καὶ δὲν εἴχομεν Ἀστικὸν Κώδικα, ἐνῷ εἰς ὅλον τὸν κόσμον ὑπάρχουν Ἀστικοὶ Κώδικες, τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ εἰς τὸν τομέα τῶν ὑπαλληλικῶν διατάξεων. Συνεπῶς, κύριε Πρόεδρε, ἡ παρατήρησίς μου δὲν ἐσήμαινεν αὐτὸ ποῦ ὑπαινίχθητε. Ὅλαι αἱ χῶραι ἔχουν Κώδικα. Τὸ προηγούμενον τῆς ὑπάρξεως συνδικαλιστικῶν στελεχῶν εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτὸ εἰς τὴν Γαλλίαν, τὸ ἐξήγησα προηγουμένως.

§69Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Δὲν φοβεῖσθε μήπως τὸ Α.Σ.Δ.Υ. ἔχει καταντήσει παρόμοιον πρὸς τὸ Συμβούλιον ἐπιλογῆς Νομαρχῶν;

§70Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε Συνάδελφε, ἐὰν συμβῇ αὐτό, ἐὰν ἴδωμεν ὅτι τὸ ὄργανον αὐτὸ θὰ μεταβληθῇ εἰς τοιοῦτον τέρας, ὥστε νὰ ὑποδουλώνῃ τὸ Κράτος, δὲν ἔχετε παρὰ μὲ μίαν ἁπλῆν διάταξιν νὰ τὸ καταργήσητε.

§71Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Εἶναι δυσκολώτατον.

§72Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι καθόλου δύσκολον.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ροδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§74Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, εἰς τὸ βῆμα δὲν ἀνῆλθον, οὔτε ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, οὔτε διότι διάκειμαι ἐναντίον τοῦ Κώδικος, τοῦ ὁποίου τὰ 95% μὲ εὑρίσκουν σύμφωνον. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ ὁδηγεῖ ἐδῶ, εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι διενεμήθη χθὲς τὴν ἑσπέραν καὶ ἔπρεπεν ἡμεῖς ἐντὸς μιᾶς νυκτὸς νὰ μελετήσωμεν ὅλον αὐτὸν τὸν Κώδικα, καί, τοὐλάχιστον, νὰ λάβωμεν γνῶσιν τῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα θίγει. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁμιλήσατε, ὅτι εἰς τὴν Γαλλίαν ὑπάρχει ὁ Κῶδιξ αὐτός. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι, ἐὰν ὑπάρχῃ, δὲν εἶναι βεβαίως τόσης ἐκτάσεως. Ἐκεῖ, ὅμως, ὑπάρχει καὶ Ὑπουργὸς τοῦ Κώδικος, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Fonction Publique, τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι τὰ πάντα εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς, ὅταν, βεβαίως, ἐκπροσωπῆται ἡ Βουλὴ ἐν τῇ Κυβερνήσει δι’ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν. Ἡ ἀπεμπόλησις αὐτὴ δὲν εὑρίσκει σύμφωνον, τοὐλάχιστον, ἐμέ. Δὲν εἶμαι, βεβαίως, ἐναντίον τοῦ Κώδικος, ἀλλὰ σᾶς εἶπον ὅτι ἐχρειάζετο μίαν μελέτην, διότι ὑπάρχουν καὶ ὡρισμέναι διατάξεις, ὅπως ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 50, ἡ ὁποία ὁρίζει τὰς ἐθνικὰς ἑορτάς. Αἱ ἐθνικαὶ ἑορταὶ θὰ ὁρισθοῦν ἀπὸ τὸν ὑπαλληλικὸν Κώδικα; Καὶ ὁρίζει πόσας ὥρας θὰ ἐργάζωνται τὸν Ἰούνιον, τὸν Ἰούλιον καὶ πόσας τὸν χειμῶνα. Δὲν νομίζω, ὅτι αὐτὰ εἶναι θέματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ συμπεριλαμβάνωνται εἰς τὸν Συνταγματικὸν Χάρτην τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ὅπως ὑπάρχῃ καὶ μία ἄλλη διάταξις εἰς τὸ ἄρθρον 181, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ τῆς ἀπεργίας. Εἶναι ἕνα θέμα κολοσσιαῖον καὶ λέγει, ὅτι ἐὰν ἀπεργήσωσι θεωροῦνται παρῃτημένοι οἱ ὑπάλληλοι. Εἶναι ἕνα θέμα μεγάλο καὶ δὲν ἠδυνήθημεν νὰ κανονίσωμεν ποίαν ἄποψιν θὰ ὑποστηρίξωμεν ἐπ’ αὐτοῦ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, χωρὶς νὰ ἀποτελῇ κωλυσιεργίαν, θὰ κάμω τὴν ἑξῆς πρότασιν: Νὰ ὁρισθῇ ἡ συζήτησις διὰ τὰς 10–12 Μαΐου, νὰ παραπεμφθῇ κατόπιν ἐκ νέου εἰς τὴν ἐπιτροπὴν βάσει τῶν ἐδῶ λεχθέντων καί, κατόπιν, νὰ εἰσαχθῇ ὁ Κῶδιξ πρὸς ἐπιψήφισιν. Εἶναι εἰς τὸ θέμα τοῦτο ἐποικοδομητικόν. Δὲν θέλω, οὔτε ἐναντίον τοῦ Κώδικος νὰ στραφῶ, οὔτε ἐναντίον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ τὸ λεχθέν, ὅτι ἐὰν ὑπάρχουν λάθη τὰ διορθώνομεν, τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν. Διατί δὲν τὰ διορθώνομεν τώρα; Πρέπει νὰ προηγηθοῦν τὰ λάθη καὶ νὰ ἔλθωμεν νὰ τὰ διορθώσωμεν ἐκ τῶν ὑστέρων; Καὶ τρίτον θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας εἶναι τοῦτο: διετυπώθη ἡ ἄποψις, ὅτι ἐπιμένουν εἰς αὐτὸ οἱ Ἀμερικανοί. Εἶναι μία ἄποψις τῶν Ἀμερικανῶν, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, ἐδῶ ὑποθάλπτεται ἀπὸ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ ἀπὸ ὡρισμένους κακοὺς Ἕλληνας καὶ κακοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Θὰ ἤθελα δέ, ἀντὶ νὰ μεταφέρεται ἐδῶ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν ἡ ἄποψις τῶν Ἀμερικανῶν, νὰ μεταφέρεται εἰς αὐτοὺς καὶ ἡ ἰδική μας ἄποψις, νὰ ἀκούσουν τὸν Ὑπουργὸν καὶ μάλιστα ἕναν ἐκλεκτὸν Ὑπουργόν, ὅπως ὁ κ. Μαῦρος, καὶ ὄχι κακοὺς Ἕλληνας καὶ ὑπαλλήλους, εἰσηγουμένους τοιαῦτα πράγματα.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης ἔχει τὸν λόγον.

§76Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἕνας Κῶδιξ, ὅσον καὶ ἐὰν εἶναι τέλειος, θὰ ἔχῃ ὡρισμένας ἀτελείας καὶ ἐλλείψεις καὶ αἱ ἐλλείψεις αὐταὶ ὑπεστήριξα κατὰ τίνα τρόπον δύνανται νὰ διορθωθῶσιν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ του χωρὶς νὰ παρακωλυθῇ ἡ ἤδη ἐπιψήφισίς του. Ἐκ τῶν παρατηρήσεων, ὅμως, αἵτινες ἀνεπτύχθησαν ἐκ μέρους τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, τῶν ἀνελθόντων εἰς τὸ βῆμα, ἄγομαι εἰς τὴν γνώμην ὅτι, ἐὰν αὐταὶ εἶναι αἱ ἀτέλειαι καὶ τὰ λάθη, τὰ ὁποῖα περιέχει ὁ Κῶδιξ, ἐγώ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τάσσομαι ἀνεπιφυλάκτως ὑπὲρ τῆς ἀμέσου ἐπιψηφίσεως καὶ ἐφαρμογῆς τοῦ Κώδικος. Διότι, ποῖον ὑπεστηρίχθη ὡς λάθος; Εἶναι λάθος διότι καθιερώνει τὸ Ἀνώτατον αὐτὸ Συμβούλιον; Εἶναι λάθος τοῦτο; Καὶ δὲν εἶναι αὐτὸ μία προσπάθεια, τὴν ὁποίαν ἐπὶ τόσα ἔτη ἀγωνιζόμεθα νὰ πραγματοποιήσωμεν; Ἐλέχθη ὅτι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Συντάγματος, κατὰ πλειοψηφίαν τεθὲν τὸ ζήτημα, ἀπερρίφθη. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ Συντάγματος ἐκρίθη, ὅτι δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ κατοχυρώσωμεν τὸν θεσμὸν αὐτὸν εὐθὺς ἀμέσως διὰ συνταγματικῆς διατάξεως καὶ αὐτὸ ἀφεώρα ἡ ψηφοφορία. Ὑπὲρ τοῦ θεσμοῦ, ὅμως, ὡς τοιούτου ὑπερεψήφισεν ἡ Συνταγματικὴ Ἐπιτροπή. Δὲν φρονῶ ὅτι, διὰ τοῦ μείζονος κύρους τὸ ὁποῖον θέλομεν νὰ προσδώσωμεν εἰς τὸ Α.Σ.Δ.Υ. θὰ βλάπτεται τίποτε. Τὸ ὅτι θὰ ὁρκισθοῦν ἐνώπιον τοῦ Βασιλέως παρόντος καὶ τοῦ Πρωθυπουργοῦ ἀποτελεῖ βάσιν ἐπικρίσεως; Ἀλλ’ ἐὰν ἐδιάβαζαν καὶ ἐπικριταὶ τὸν Κώδικα, θὰ ἐβλέπαμεν ὅτι τὸ Α.Σ.Δ.Υ. ὑπάγεται εἰς τὸν Πρωθυπουργόν. Ποῖος, λοιπόν, ἄλλος εἶναι ὁ ἁρμόδιος νὰ παρίσταται παρὰ ὁ Πρωθυπουργός; Καὶ ἐγὼ ἔχω ὑπ’ ὄψιν ὡρισμένας ἀτελείας, ἀλλ’ ὅλας ταύτας ὅμως εἶναι δυνατὸν νὰ διορθώσωμεν καὶ βραδύτερον, κατὰ τὴν ἐφαρμογήν. Ὡς πρὸς τὸ λεχθέν, ὅτι ἐσπευσμένως φέρεται τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρὸς ψήφισιν, νομίζω ὅτι δὲν εὑρισκόμεθα ἐν τῇ ἀκριβείᾳ ὑποστηρίζοντες τοῦτο. Διότι τὸν Κώδικα αὐτὸν τὸν ἔχομεν σχεδὸν δύο χρόνια εἰς τὰ χέρια μας καὶ τὸν ἐδιαβάσαμεν ἐπανειλημμένως. Ἐὰν δὲ ἐκ τῆς τοιαύτης μελέτης ἀγώμεθα εἰς τὴν ἀνεύρεσιν πραγματικῶν σφαλμάτων, ἔπρεπε τὰ σφάλματα αὐτὰ ἕως σήμερον νὰ τὰ εἴχομεν ὑποδείξῃ. Δι’ αὐτὸ τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ εἶναι ἀνάξια προσοχῆς καὶ ἐλέχθησαν διὰ νὰ ἀποτελέσουν μᾶλλον ἀφορμὴν συζητήσεως καὶ ὄχι προσπάθειαν βελτιώσεως τοῦ Κώδικος. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς τάσσομαι ἀπολύτως ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τοῦ Κώδικος. Ἐὰν δὲ ὑπάρχουν ὡρισμέναι βάσιμοι καὶ χρήσιμοι παρατηρήσεις, αὗται νὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψει τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία νὰ τὰς φέρῃ ὡς τροποποιήσεις τοῦ Κώδικος μετὰ τὰς ἑορτάς, ἐὰν τὰς κρίνῃ ἀξίας υἱοθετήσεως. Δὲν νομίζω ὅμως ὅτι εἶναι ὀρθὸν ἓν τοιοῦτον νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον κατὰ τὰ 99% ἔχει καλῶς, νὰ μὴ τὸ ἐπιψηφίσωμεν χάριν υἱοθετημένων ἢ ἀμελετήτων ἀτελειῶν.

§77Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Θὰ ἤθελα νὰ ἀπαντήσω ὅτι εἴμεθα πρόθυμοι νὰ παραπέμψωμεν εἰς τὴν ἰδίαν ἐπιτροπήν, τὰς τυχὸν ὑποβληθησομένας τροποποιήσεις τοῦ Κώδικος ἐκ μέρους τῶν κ.κ. Βουλευτῶν. Ἐπίσης ἤθελα ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ κάμω καὶ τὴν ἑξῆς δήλωσιν πρὸς τὴν Βουλήν, ἀφορῶσαν τοὺς Τ.Τ.Τ. ὑπαλλήλους: «Τὰ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 203 τοῦ Κώδικος προβλεπόμενα Β. Δ. θέλουσιν ἐκδοθῆ, προκειμένου εἰδικῶς περὶ θέσεων τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Τ.Τ.Τ., συμφώνως πρὸς τὰ ἐν τῷ πρακτικῷ ὑπ’ ἀριθ. 428)20–5–1950 τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁριζόμενα». Τὸ πρακτικὸν αὐτό, συνταχθὲν ἐκ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, υἱοθετοῦμεν καὶ ἡμεῖς.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ζάκκας ἔχει τὸν λόγον.

§79Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, μὲ ἐξαιρετικὴν σπουδὴν καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ τόσης σημασίας, ἔρχεται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πρὸς κύρωσιν ἐπιτροχάδην. Τόση δὲ εἶναι ἡ σπουδή, ὥστε ἐνῷ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις φέρει ἡμερομηνίαν 19 Μαρτίου 1951, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐμφανίζεται ὁ κ. Μαῦρος, ὁ ὁποῖος δὲν ἦτο τότε, ἀλλ’ ἦτο ὁ κ. Κωστόπουλος. Οὔτε κἂν ὁ χρόνος πρὸς τακτοποίησιν αὐτῆς τῆς ἀταξίας δὲν ἐδόθη, φαίνεται, εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ μᾶς παρουσιάσῃ τὸ νομοθέτημα κατὰ τρόπον ἁρμόζοντα. Ὅστις ἐξετάσῃ αὐτὸν τὸν Κώδικα, ἔστω, καὶ ἐπιτροχάδην—καὶ μόνον μία βιαστικὴ ἐξέτασίς του μᾶς ἦτο δυνατή, διότι μόλις μᾶς διενεμήθη — θὰ ἀντιληφθῇ κυρίως τὸ ἑξῆς: Ὄτι ὁ Κῶδιξ ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ θεσπίσῃ διατάξεις αἱ ὁποῖαι νὰ διέπουν τὴν κατάστασιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ ἕνα τρόπον ὁμοιόμορφον καὶ συστηματικόν. Ἀλλὰ τὸ κύριον μέλημά του—καὶ αὐτὸ θὰ τὸ ἀντελήφθητε καὶ ὅλοι σας ὕστερα ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν εἰσηγητὴν κ. Στεφανόπουλον καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν κ. Μαῦρον—τὸ κύριον μέλημά του εἶναι πῶς θὰ συμμαζεύσῃ κάπως καὶ θὰ χαράξῃ μίαν γραμμὴν συμπεριφορᾶς εἰς τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας. Πάσχουν, κύριοι, αἱ ὑπηρεσίαι, πάσχουν οἱ Ὀργανισμοὶ τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, ἀφ’ ἑνὸς ἐξ ἀφορμῆς τῶν παντοειδῶν ἐνεργειῶν τῶν ἐνδιαφερομένων ὑπαλλήλων, ὅπως ἐπιτυγχάνουν τὰς ἐπιδιώξεις των, δηλαδὴ νὰ σταδιοδρομήσουν κατὰ ἕνα τρόπον εὔκολον, κατ’ ἐξαίρεσιν ἢ κατ’ ἐκλογήν, τὴν ὁποίαν κανονικῶς δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐπιτύχουν, ἢ νὰ ἐπιτυγχάνουν ὠφελίμους μετατάξεις ἢ μεταθέσεις. Καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐξ ἀφορμῆς τῶν ἐπεμβάσεων τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, τῶν βουλευτῶν κυρίως καὶ τῶν Ὑπουργῶν, τῶν μὴ ἐχόντων ἐπίγνωσιν τῶν καθηκόντων των. Καὶ συχνὰ συμβαίνει τοῦτο.

§80Π. ΠΕΝΝΑΣ. Καὶ τῶν ἰδίων ἀνωτάτων ὑπαλλήλων.

§81Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τὸ εἶπα καὶ θὰ φθάσω πάλιν ἐκεῖ, κ. Πέννα, δὲν θὰ ἀφήσω τίποτε. Ἔχω διάθεσιν τὴν πεῖραν μου, εἰς τὰ ζητήματα αὐτά, νὰ τὴν θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς. Δὲν θὰ ἦτο, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, καλλίτερον ἐάν, ἀντὶ νὰ κατασκευάσωμεν αὐτὸ τὸ μέγα συμβούλιον, μὲ τὰς τόσας δαπάνας καὶ μὲ τὰς τόσας ἀμφισβητήσεις ὅσον ἀφορᾷ τὸν σκοπόν του, νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον νὰ θεσπισθῇ, μὲ συνταγματικὴν ἰσχύν, μία διάταξις ὁρίζουσα, ὅτι βουλευτὴς ἢ ἄλλος ἀσκῶν τὴν πολιτικὴν ἐξουσίαν, ἐπεμβαίνων διὰ νὰ προαγάγῃ δημόσιον ὑπάλληλον, διαπράττει παράβασιν καθήκοντος τιμωρουμένην ὑπὸ τῶν δικαστηρίων, ἐν περιπτώσει δὲ τοιαύτης καταδίκης νὰ ἐκπίπτῃ καὶ ἐκ τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος; Ἐὰν ἐκάμνομεν αὐτὸ σημαντικὴ θὰ ἦτο ἡ βελτίωσις τῆς διοικήσεως. Ἀλλ’ αὐτὰ τὰ ἀφήνομεν κατὰ μέρος καὶ ἐρχόμεθα νὰ κατασκευάσωμεν ἕνα συμβούλιον μὲ διαφόρους κορυφὰς τῆς Πολιτείας ὡς μέλη, τὸ ὁποῖον ἡ πεῖρα μου διδάσκει, ὅτι ἂν δὲν καλλιτερεύσῃ ποιοτικῶς ἡ πολιτική μας ζωή, δὲν θὰ ἀποδειχθῇ κομματικῶς ἀδιάβλητος. Διότι, μὴ ἀμφιβάλλετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐντὸς ὀλιγίστου χρόνου θὰ ἐκδηλωθοῦν ποικίλοι ἐπηρεασμοὶ εἰς τὸ ὑπὸ κατασκευὴν συμβούλιον, ποὺ θὰ τοῦ δώσουν ὡς προορισμὸν νὰ βολεύῃ ὅλας τὰς κομματικὰς ἐπιδιώξεις, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει μὲ τὸ περίφημον συμβούλιον ποὺ ἔχει ἱδρυθῆ διὰ τοὺς ὀργανισμοὺς τῶν Κοιν. Ἀσφαλίσεων, ἔργον τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ κατασκευὴ πρακτικῶν κοινωνιολόγων καὶ προέδρων τῶν ἀσφαλιστικῶν ἱδρυμάτων, μὲ βάσιν τὸ ἐνδεικτικὸν τοῦ δημοτικοῦ ἢ κάποιας τάξεως τοῦ σχολαρχείου. Διὰ νὰ εὕρητε τὸ κακόν, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, χρειάζεται μία ἔρευνα εἰδικὴ ἐπὶ τοῦ πῶς διεξάγουν τὰ καθήκοντά των οἱ Ὑπουργοί σας, κυρίως οἱ Ὑπουργοί σας. Θὰ ἴδητε τότε τί γίνετε εἰς εὐρυτάτους τομεῖς, ὅπως εἶναι αἱ Κοινωνικαὶ Ἀσφαλίσεις καὶ θὰ διαπιστώσητε, ὅτι στενάζουν τὰ δύστυχα, τὰ μικρὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα, ὑπὸ ἐλευθέρων ἀχρήστων ὑπαλλήλων, ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁποίων κινδυνεύει νὰ εἶναι μεγαλύτερος τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰς αὐτὰ ἠσφαλισμένων! Αὐτὸ θὰ διαπιστώσητε τότε.

§82Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Αὐτὸ πᾶμε νὰ καταργήσωμεν.

§83Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν εἶναι δουλειὰ τῶν ὑπαλήλων αὐτό. Οἱ ὑπάλληλοι μὲ τὶς ἀμφίβολες διατάξεις, ποὺ ἐπιτρέπουν τὴν δίωξιν τοῦ ὑπαλλήλου ποὺ θὰ ὀρθώσῃ τὸ ἀνάστημά του, ἔχουν γίνει πειθήνια ὄργανα· τοὺς φωνάζουν οἱ Ὑπουργοί, ὑποκύπτουν καὶ ἔφεραν τὸ ἀποτέλεσμα αὐτό.

§84Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὅ,τι ἰσχύει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας εἶναι ἔργον ἰδικόν σας.

§85Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό.

§86Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου οὐδεμία ἐπέμβασις ἐγένετο.

§87Α. ΖΑΚΚΑΣ. Θέλετε νὰ ὁμιλήσω;

§88Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μάλιστα, νὰ ὁμιλήσητε.

§89Α. ΖΑΚΚΑΣ. Καλλίτερον διὰ σᾶς νὰ σιωπήσω. Καὶ τί νὰ εἴπω διὰ τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ ὁποῖος δέχεται κάθε τροπολογία νὰ συζητῆται;

§90Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Οὐδαμοῦ γίνεται τόση συστηματικὴ ἐργασία, ὅσον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτήν. Σεῖς, κατ’ ἐπανάληψιν, εἰσηγήθητε διατάξεις...

§91Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἀνακρίβεια ἢ πλάνη τὰ λεγόμενά σας. Ὁσάκις ὑπεστήριξα διατάξεις νομοσχεδίων, ἀφεώρουν αὗται ὑπαλλήλους ἐπιστήμονας, ἀνωτέρας μορφώσεως καὶ ἤθους. Τὸ ζήτημα τώρα εἶναι τοῦτο, ἐὰν θέλωμεν νὰ κατοχυρώσωμεν τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, πρέπει νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον θέτοντα φραγμὸν εἰς τὰς ἐπεμβάσεις καὶ τὰς ὑπερβασίας τῶν πολιτικῶν. Ὅταν οἱ Ὑπουργοὶ ἠξεύρουν καὶ θέλουν νὰ κάμουν τὸ ὀρθόν, τὸ πρέπον, ὅλα τακτοποιοῦνται καὶ τοὺς ἀκολουθοῦν ἀμέσως εἰς τὸν ὀρθὸν δρόμον καὶ οἱ ὑπάλληλοι. Ὅπως εἶπε καὶ ὁ προλαλήσας συνάδελφος, ὅταν ὑπάρχῃ Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος δὲν δέχεται νὰ ὑποκύψῃ ἢ νὰ ἀκούσῃ ὑπόδειξιν πολιτικοῦ διὰ νὰ προαγάγῃ κατὰ χαριστικὸν τρόπον ἢ νὰ περιλάβῃ εἰς τὰ νομοθετήματά του διατάξεις περιέργους καὶ ὑπόπτους, τότε καὶ οἱ ὑπάλληλοι γίνονται ὅλοι πειθαρχικοί, ὅλοι συμμορφώνονται καὶ κάμνουν τὸ καθῆκον των. Πρέπει ὅμως νὰ τοὺς ἐμπνευσθῇ ἡ ἐμπιστοσύνη, ὅτι ὁ Ὑπουργός, ποὺ εἶναι ἐπὶ κεφαλῆς του, εἶναι ἕτοιμος νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας καὶ ἀποφασισμένος νὰ κλείσῃ τὰ ὦτα του εἰς τὸν οἱονδήποτε, ὁ ὁποῖος θὰ θελήσῃ νὰ τοῦ εἴπῃ ὅτι ὁ Α εἶναι ἀμφιβόλου ἐθνικοφροσύνης κλπ. Ἔτσι ἠμπορεῖ νὰ ἐπέλθῃ ἡ καλλιτέρευσις τῆς διοικήσεως καὶ ὄχι μὲ δαπανηρὰ συμβούλια. Πρέπει νὰ ἔχωμεν οἱ ἴδιοι τὴν ἀρετὴν ποὺ χρειάζεται. Τότε περιττεύει ὁ θώραξ ποὺ πρόκειται νὰ δημιουργήσῃ τὸ κρινόμενον νομοσχέδιον καὶ ποὺ ἔχει προορισμὸν νὰ καλύπτῃ τοὺς μὴ ἐναρέτους κυβερνῶντας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ συμβούλιον δὲν πρόκειται τίποτα νὰ ἀποδώσῃ. Θὰ ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ ἀποδώσῃ ἐὰν συνιστᾶτο τὸ πρῶτον εἰς ἄλλην περίοδον. Ἐντὸς ὀλίγου χρόνου θὰ ἔχῃ πέσει εἰς ἀχρηστίαν καὶ θὰ συμβῇ, ὅτι συνέβη μὲ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Κατὰ τὸ 1929 μετεῖχον εἰς μίαν ἐπιτροπὴν συντάξεως Κώδικος δημοσίων ὑπαλλήλων ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Βαρβαρέσου, δυστυχῶς ὅμως δὲν κατωρθώθη νὰ γίνῃ δεκτὸς ὁ Κῶδιξ αὐτὸς τὸν ὁποῖον αὕτη παρεσκεύασεν μὲ ἐξαιρετικὴν ἐπιμέλειαν, γνῶσιν καὶ φρόνησιν. Εἶχε τότε καθορισθῆ πὼς ἔπρεπε νὰ ἀσκῆται ἡ πειθαρχικὴ ἐξουσία ἐπὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ εἴχομεν δεχθῆ τότε, ὅτι χρήσιμον ἦτο νὰ μετέχῃ καὶ ἀντιπρόσωπος αἱρετὸς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἰσοβάθμιος πρὸς τὸν ἑκάστοτε κρινόμενον. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ μετεφέροντο εἰς τὰ πειθαρχικὰ συμβούλια ὠφέλιμοι ἀπόψεις καὶ αἱ ἀποφάσεις των θὰ εἶναι περισσότερον φωτισμέναι. Παρομοία διάταξις χρήσιμον εἶναι νὰ περιληφθῇ καὶ εἰς τὸν ὑπὸ κρίσιν Κώδικα.

§92Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Αἱ τροποποιήσεις θὰ παρεπεμφθοῦν εἰς τὴν ἁρμοδίαν ἐπιτροπήν.

§93Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 132 κατονομάζονται τὰ πειθαρχικὰ ἀδικήματα. Ἡ διάταξις λέγει....... «(ἀναγινώσκει)». Διὰ τὸ δεύτερον μέρος τῆς διατάξεως εἶμαι σύμφωνος, ἐπὶ τοῦ πρώτου ὅμως διαφωνῶ. Ἡ ἔλλειψις πίστεως τί θὰ εἴπῃ; Αὐτὸ παίρνει πολὺ νερό.... Τοῦτο θὰ δώσῃ ἀφορμὴν σήμερον νὰ διατάξουν οἱ μὲν καὶ αὔριον οἱ δέ. Ὁ Κῶδιξ ποὺ θὰ διέπῃ τὴν σταδιοδρομίαν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἔχῃ αὐτὴν τὴν διάταξιν. Εἶναι διάταξις παγιδευτική.

§94Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διάταξις εἶναι ἀντιγραφὴ τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 78 τοῦ νέου διατάγματος τῆς Ἰταλικῆς Δημοκρατίας. Ἀπὸ ἐκεῖ ἔχει παραλειφθῆ. Δὲν νομίζω, ὅτι διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς διατρέχει κίνδυνον ὁ δημόσιος ὑπάλληλος. Δὲν πρόκειται περὶ διατάξεως ἡ ὁποία ἐλήφθη ἀπὸ μοναρχοφασιστικὸν καθεστώς.

§95Α. ΖΑΚΚΑΣ. Χαίρω διὰ τὴν διευκρίνησιν. Ἐπήρατε τὴν διάταξιν ἀπὸ τὸ Ἰταλικὸν Σύνταγμα, μιᾶς χώρας ἡ ὁποία ἐπὶ 22 ἔτη ἐσυνήθισεν εἰς ἄλλας ἀντιλήψεις. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι μὲ παρομοίαν διάταξιν, ἀπέκλειεν ὁ Μουσολίνι τοὺς νῦν κυβερνῶντας τὴν Ἰταλίαν ἀπὸ τὴν δημοσίαν ζωήν. Δὲν σᾶς συγχαίρω διὰ τὴν ἐκλογήν σας αὐτήν. Εἰς τὸν ὑπὸ συζήτησιν Κώδικα χαρακτηρίζεται ὡς ἀδίκημα ἡ συμμετοχὴ εἰς ἀπεργίαν. Ἡ διάταξις λέγει: «...... ...... (ἀναγινώσκει)......». Πρέπει νὰ τονίσω ὅτι καὶ ἐγὼ μετὰ δυσχερείας δέχομαι τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Ἡ ἀπεργία ἀποβλέπει διατηρουμένης τῆς ἐπιχειρήσεως, νὰ καλλιτερεύσῃ τοὺς ὅρους τῆς ἐργασίας. Ἐν ᾧ ἡ ἀπεργία τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἂν εἶναι γενική, φθάνει εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ ἐργοδότου των, δηλαδὴ τοῦ Κράτους. Τὸ δικαίωμα αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἔχουν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἀπὸ μίαν ὡρισμένην διαδικασίαν.

§96Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ὅταν δὲν ὑπάρχῃ λύσις τί θὰ γίνεται;

§97Α. ΖΑΚΚΑΣ. Αὐτὸ πρέπει νὰ διαπιστοῦται ὄχι ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλ’ ἀπὸ τρίτον φωτισμένον καὶ ἀμερόληπτον κριτήν. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας.

§98Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἡμεῖς καὶ μετὰ διότι περιέχει τὴν διάταξιν αὐτήν, θὰ τὸν ψηφίσωμεν τὸν Κώδικα. Ἡ σχέσις ὑπαλλήλων πρὸς τὸ Κράτος δὲν εἶναι σχέσις ἐργοδότου πρὸς ἐργάτην.

§99Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐκπλήσσομαι διὰ τὴν ἀπάντησίν σας αὐτὴν διότι καὶ ἐγὼ δὲν εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀπεργίας, ἀλλὰ συγχρόνως δὲν πρέπει νὰ ἀφεθοῦν οἱ ὑπάλληλοι ἀνυπεράσπιστοι ἔναντι σκληρῶν ἀναλγήτων ἢ ἀμαθῶν κυβερνώντων.

§100Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἀποτελοῦν τὰ ὄργανα τῆς κρατικῆς μηχανῆς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν ὅτι ἀπεργεῖ τὸ Κράτος.

§101Α. ΖΑΚΚΑΣ. Οὔτε καὶ ἐγώ, θέλω τὴν διάλυσιν τοῦ Κράτους. Πρέπει ὅμως νὰ ὑπάρχῃ ἕνας τρίτος δυνάμενος νὰ λύῃ ἀμερόληπτα καὶ φωτισμένα τὰ ἑκάστοτε ἐπίμαχα ζητήματα. Καὶ ὁσάκις ἡ κρίσις τοῦ τρίτου δὲν γίνεται σεβαστὴ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τότε νὰ ἀσκῆται τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους.

§102Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ἡ διάταξις αὐτὴ εὑρίσκεται εἰς τὸν Π.Ν. καὶ εἶναι περιττὴ ἐδῶ. Ὁ καλύτερος τρόπος εἶναι ἡ κρίσις ἑνὸς τρίτου ὀργάνου. Ἐὰν τὸ τρίτον αὐτὸ ὄργανον δώσῃ λύσιν νὰ τὴν ἐκτελῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐὰν αὕτη δὲν τὴν ἐκτελεῖ τότε νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας διὰ νὰ φέρουν τὴν Κυβέρνησιν εἰς θεογνωσίαν.

§103Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εἰς ἄλλην διαταγὴν τοῦ Κώδικος λέγεται τὸ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει)......». Τί χρειάζεται αὐτό, διὰ νὰ μὴ στάξῃ ἡ οὐρὰ τοῦ ἀλόγου; Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα ἔπρεπε νὰ εἰσαχθῇ, ἀλλὰ πρὸς συζήτησιν εἰς τὸ Σῶμα καὶ νὰ μελετηθοῦν ὅλαι αἱ τροποποιήσεις καλῶς. Ὡς ἐκ τοῦ βεβιασμένου τῆς διανομῆς του περιορίζομαι εἰς τὰ ἐκτεθέντα. Καὶ καταλήγω συνιστῶν, κ. συνάδελφοι, τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ Κώδικος διότι δὲν πρόκειται νὰ ὠφελήσῃ. Τὸ καλλίτερον εἶναι νὰ συστήσῃ ἡ Κυβέρνησις μίαν Ἐπιτροπὴν ἀπὸ εἰδικούς, πρὸς ἐνδελεχῆ μελέτην καὶ τῆς καθόλου διαρθρώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τῆς καταστάσεως τῶν ὑπαλλήλων.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Παπαδόγιαννης ἔχει τὸν λόγον.

§105Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν θὰ μακρυγορήσω, διότι ἡ μακρυγορία θὰ θεωρηθῇ κωλισιεργία. Ἐν ᾧ ἐγὼ θέλω τὴν ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ Κώδικος. Μετὰ χαρᾶς βλέπω τὴν ψήφισιν τοῦ Κώδικος καὶ ὡς μέλος τῆς Κοιν. Ἐπιτροπῆς Συντονισμοῦ ἐτάχθην ὑπὲρ τῆς ἐπιψηφίσεως ὡς ἔχει, ὀφείλω δὲ νὰ εἴπω, ὅτι αἰσθάνομαι ἱκανοποίησιν διότι μετεῖχον τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῆς τετραετίας ἡ ὁποία ἐψήφισε τὸν νόμον 342 ἀπὸ τὸ 1947 δυνάμει τοῦ ὁποίου κατηρτίσθη ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία συνέταξε τὸ πρῶτον τὸν Κώδικα. Καὶ κατόπιν ἐγένετο ἡ ἄλλη ἐπιτροπή, ἡ ὁποία συνέταξε τὸν Κώδικα ὁ ὁποῖος καθ’ ἡμᾶς ἀποτελεῖ πρόοδον καὶ εἶναι κάπως περίεργον ὅτι, ὅταν ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι θεωρούμεθα ὅτι δῆθεν δὲν εἴμεθα προοδευτικοί, μετὰ χαρᾶς ψηφίζομεν τὸ προοδευτικὸν αὐτὸ νομοσχέδιον. Οἱ ἐξ ἐπαγγέλματος μονοπωλοῦντες τὴν προοδευτικότητα προβάλλουν ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῆς ψηφίσεως αὐτοῦ.

§106Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δι’ ὡρισμένα ἄρθρα αὐτοῦ, καὶ ποῦ βλέπετε τὴν πρόοδον;

§107Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν πρόκειται, κύριε συνάδελφε, νὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς τὰς ἐρωτήσεις σας, διότι πιστεύω ἀπολύτως ὅτι ὁ ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ, ἀποτελεῖ μίαν πρόοδον εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Εἶναι ἀνθρώπινον ἔργον βέβαια, καὶ ὡς τοιοῦτον ἔργον θὰ ἔχῃ ἐλαττώματα, ἀλλὰ καὶ δὲν θὰ παύσουν νὰ ὑπάρχουν βουλευταὶ καὶ νομοθετικὰ ὄργανα εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὥστε νὰ παρακολουθοῦν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Κώδικος καὶ νὰ ἀναφέρουν τὰς ἀτελείας διὰ νὰ φέρουν νομοθέτημα διὰ νὰ διορθώσουν τὰ κακῶς ἔχοντα, εἰς τόπον ὥστε, νὰ κατοχυρώσωμεν δι’ ἑνὸς καταστατικοῦ χάρτου τοὺς δημοσίους λειτουργοὺς καὶ τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, οὕτως ὥστε νὰ μὴ εἶναι δέσμιοι ἄλλων παραγόντων, τῶν ὁποίων ἡ ἐπίδρασις εἶναι ἐπιβλαβής. Ἕνεκα τούτου, ἐπαναλαμβάνω, ἐπικροτῶ καὶ μετὰ ἰδιαιτέρας χαρᾶς θὰ ψηφίσω τὸ νομοθέτημα αὐτό, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε πράγματι νὰ προτιμηθῇ μία μακρὰ συζήτησις ἐξονυχιστικὴ διὰ νὰ ἀκουσθοῦν τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ ἐναντίον τοῦ νομοθετήματος ἐπιχειρήματα καὶ νὰ ἐμπεδωθῇ εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν ἡ ἀξία τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ψηφίζομεν. Ἀλλὰ μετὰ τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. τῆς Κυβερνήσεως, καθ’ ἣν δὲν θὰ διστάσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ τοὐναντίον εὐχαρίστως θὰ φέρῃ νομοθέτημα πρὸς βελτίωσιν τοῦ ὑπαλληλικοῦ Κώδικος, τὸ ἔργον μας καθίστανται εὐχερέστερον. Ἴσως δὲ ἔπρεπε, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ὁρισθῇ μία συνεδρίασις μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Κώδικος καὶ νὰ ἀκουσθοῦν αἱ ἀτέλειαι, αἱ ὁποῖαι ἀπὸ τώρα ἠμποροῦν νὰ παρατηρηθοῦν καὶ νὰ ἐπιτιμηθοῦν ἐκ μέρους ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐμελέτησαν τὸν Κώδικα ὅπως ἐμελέτησε τοιοῦτον καὶ ὁ συνάδελφος κ. Ζάκκας εἰς τρόπον ὥστε, ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ, νὰ ἠμπορῇ νὰ ἠξεύρῃ ποίας τροποποιήσεις θὰ ἐπιδιώξῃ. Ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι δύνανται νὰ ὑπάρχουν σοβαραὶ ἀμφισβητήσεις διὰ τὴν ψήφισιν διότι ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι οἱαδήποτε ἀναβολὴ συνήθως ἐπιφέρει ματαίωσιν. Δι’ αὐτὸ συνιστῶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ψηφίσῃ παρόντα τὸν Κώδικα, ἐπιφυλασσόμενοι μελλοντικῶς, ὅσοι ἔχουν ἀντιρρήσεις νὰ φέρουν αὐτάς.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον.

§110Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν μὲ ξενίζει, κύριοι συνάδελφοι, ἡ συγκίνησις, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τοὐναντίον μὲ ξενίζει διότι τὴν ἀνέμενα ἐντονωτέραν τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν συζητεῖται ἕνα ἐκ τῶν σοβαρωτέρων προβλημάτων, ἐπὶ τῆς δικαίας ρυθμίσεως, τοῦ ὁποίου μυρολογοῦμεν ἅπαντες, ὁμιλοῦντες περὶ ἐξυγιάνσεως καὶ περὶ ἀνασυγκροτήσεως. Καὶ ἀπατῶμαι καὶ ἀπατώμεθα καθ’ ἣν στιγμὴν γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι ἡ κρατικὴ μηχανὴ εἰς χεῖρας τῆς ὁποίας εἶναι ἡ ἐκτέλεσις τῶν οἱωνδήποτε σοφῶν καὶ δικαιοτάτων μέτρων, ἡ μηχανὴ αὐτὴ λέγω, εἶναι ἀνάπηρος. Καὶ τὸ ὑπαλληλικόν, τὸ δίκαιον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ τονίσω, ὅτι ὁμοιάζει μὲ ἀπερίφρακτον οἰκόπεδον εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἰσχυρῶν καὶ αὐθαδῶν. Ὁ Κῶδιξ αὐτὸς ἐὰν δὲν κάμνῃ τίποτε ἄλλο, ἀποτελεῖ ἕνα περιτείχισμα σοβαρώτατον διὰ τὴν στιγμὴν αὐτήν. Ἐκεῖνο ὅμως, κύριοι βουλευταί, τὸ ὁποῖον δὲν θέλω νὰ πιστεύσω ὅτι ἐλέχθη εἰς τὴν αἴθουσαν, εἶναι αὐτό. Ὅτι τόσον ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς καὶ φίλτατος ἐξ Ἠλείας συνάδελφος, ὅσον καὶ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ εἰσάγων τὸν Κώδικα, ἐτόνισαν ὅτι ὁ Κῶδιξ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀποτελεῖ κατάκτησιν τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν δὲν ἐπανελαμβάνετο πολλάκις, ἐὰν δὲν ἐπανελαμβάνετο καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ ἤθελα νὰ πιστεύσω ὅτι ἦτο μία εἰκόνα, ἡ ὁποία ἐξέφυγεν ἐκ τῆς ρύμης τῶν λόγων των. Ὄχι, κύριοι. Ὁ ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ εἶναι καὶ πρέπει νὰ εἶναι, κατάκτησις τοῦ δικαίου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, κατάκτησις τῶν δικαιωμάτων του, διότι ἐὰν θέλωμεν μίαν στιγμὴν καὶ στοιχειωδῶς νὰ ἀτενίσωμεν τὴν πραγματικότητα καὶ νὰ μὴ ἀναφέρωμεν πομπώδεις φράσεις, πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι τῆς ὑπαλληλικῆς ἀναρχίας, ἡ ὁποία κρατεῖ ἀπὸ ἐτῶν ὁλοκλήρων δὲν εἶναι θύματα οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἴσως εἶναι θῦμα ἕνα ἐλάχιστον μέρος, τὸ ὁποῖον καὶ ἡ τύχη καθιστᾷ θῦμα τῶν ἄλλων. Θύματα ὅμως τῆς ἀναρχίας εἶναι ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρέπει νὰ ἀποτελῇ κατάκτησιν ὁ Κῶδιξ αὐτός.

§111Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αὐτὴν τὴν ἔννοιαν εἶχεν ὁ λόγος μου.

§112Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶμαι καὶ ἐγὼ ἕνας ἀπὸ ἐκείνους, ὁ ὁποῖος μετὰ μανίας ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ἀσχολοῦμαι ἐπὶ 30ετίας μὲ τὸ ὑπαλληλικὸν ζήτημα καὶ πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι ἐκεῖ ὀφείλεται ἡ κακοδαιμονία τῆς χώρας, ὅπως πιστεύω, ὅτι ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἐγκλημάτησαν ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι ὄχι μόνον δὲν ἔθεσαν τέρμα εἰς μίαν κατάστασιν ὁδηγοῦσαν τὴν χώραν εἰς τὸ βάραθρον, ἀλλὰ τοὐναντίον ὑπερηκόντιζον πῶς θὰ γίνουν ἡρωΐδες αὐτῆς τῆς τραγῳδίας. Καὶ ὅταν χθὲς προσῆλθον ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Συντονισμοῦ, ἔμεινα κατάπληκτος διότι δὲν ἐγνώριζον, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα τοῦτο. Ἐζητήθη ἡ γνώμη μου, ὁμολογῶ δὲ ὅτι ποτὲ δὲν εὑρέθη ἄνθρωπος πρὸ τραγικωτέρου διλήμματος. Γνωρίζων τὴν διαδικασίαν τοῦ Κώδικος, ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσω μέ ἕνα ναί, ἢ μὲ ἕνα ὄχι. Νὰ εἴπω νὰ ψηφισθῇ, δὲν τολμοῦσα διότι εἶχον καὶ ἐγὼ πολὺ σοβαρὰς ἀντιρρήσεις. Νὰ εἴπω ὅμως ὄχι, καὶ νὰ ἀναπτύξω τὰς οἱασδήποτε σοφὰς ἀντιλήψεις μου, θὰ ἤμουν ὁ καταστροφεὺς τοῦ ἔργου, διὰ τὸ ὁποῖον τρέφω καὶ ἐγὼ μίαν μεγάλην ἐπιθυμίαν νὰ γίνῃ, τοῦτο θὰ ἐσήμαινε νὰ περιπέσῃ τὸ ζήτημα εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας ἢ μᾶλλον εἰς τὴν μελλοντικὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως ἀποτελεῖ μεγαλύτερον κίνδυνον ἐκείνου, τὸν ὁποῖον ἀποτελοῦν αἱ Ἑλληνικαὶ καλένδαι τοῦ μύθου. Εἶδον ἐμπρός μου μίαν εἰκόνα τοῦ ἀνθρώπου τοῦ πειναλέου, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου φέρεται ἕνα πλουσιώτατον γεῦμα, ἀλλ’ εἰς τὸν ὁποῖον τίθεται τὸ δίλημμα ἢ νὰ τὸ φᾷς ὅλο ἢ θὰ ἀποθάνῃς. Ἐπροτίμησα σφίγγοντας τὴν ψυχήν μου νὰ εἴπω τὸ ναί, νὰ περάσῃ, διότι ἤμην βέβαιος ὅτι θὰ προσφέρῃ, παρ’ ὅλας τὰς ἀτελείας, ἐξαιρετικὰς εἰς τὴν χώραν ὑπηρεσίας. Ὁμιλοῦμεν περὶ ἐξυγιάνσεως καὶ περὶ ἄλλων τινῶν συστημάτων, ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ἀπατώμεθα, διότι καμμιὰ ἰδέα, κανεὶς νόμος, κανὲν ἀναλογικὸν σύστημα δὲν εἶδα νὰ ἀποδώσῃ καρποὺς γονίμους ὅταν ἡ κρατικὴ μηχανή, ὅταν τὸ Κράτος αὐτὸ ἀναρχῆται καθ’ ὃν τρόπον ἀναρχεῖται πραγματικῶς σήμερον. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, ἠναγκάσθην νὰ εἴπω τὸ ναὶ καὶ εἶμαι ὑπερήφανος, παρὰ τὰς ἐξαιρετικὰς ἀντιρρήσεις τὰς ὁποίας ἔχω. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς εἶμαι εὐτυχὴς διότι ἡ γνώμη μου συμπίπτει μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ὁ Κῶδιξ νὰ ψηφισθῇ, ἀλλ’ ὑπὸ τὴν ἀπαράβατον προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ ἀνατεθῇ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου ἡ μελέτη τῶν ἐν αὐτῇ ἀναγραφομένων διατάξεων, τὸ πόρισμα τῆς ὁποίας νὰ φέρῃ ἐντὸς ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος. Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν αὐτὴν ἀντιπροσωπεύονται ὅλα τὰ κόμματα, ὅλαι αἱ πολιτικαὶ ἰδέαι, ὅλαι αἱ κατευθύνσεις, διότι ἀναμφισβητήτως ὁ Κῶδιξ δὲν ἀποτελεῖ δημοσιοϋπαλληλικὸν μόνον συγκρότημα. Ὁ Κῶδιξ ἔχει καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ μίαν πολιτικὴν σημασίαν καὶ νὰ μὴ ἀγνοήσῃ ἐν γένει τὰς κατευθύνσεις τὰς σημερινὰς ἀπὸ οἱονδήποτε καὶ ὑπὸ οἱουδήποτε τύπου καθοριζομένας. Λέγω λοιπόν, οἱ ἀντιπρόσωποι ὅλων τῶν κομμάτων τῆς αἰθούσης αὐτῆς νὰ φέρουν τὰς παρατηρήσεις των καὶ ἡ ἐπιτροπὴ νὰ φέρῃ ἐντὸς ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς ψήφισιν τὰς διατάξεις αὐτάς, οὕτως ὥστε τὸ ἔργον νὰ ἀποβῇ, ὅσον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποβῇ ἀνθρωπίνως, ἔργον τέλειον μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι μία τοιαύτη προσπάθεια θὰ ἔσβηνε πολλὰ ἁμαρτήματα καὶ πολλὰς παραλείψεις, τὰς ὁποίας ἐσημείωσεν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς. (Χειροκροτήματα).

§113Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἀπαντῶν εἰς τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος κύριον συνάδελφον, θὰ ἤθελα νὰ προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἑξῆς διαδικασίαν: Οἱ κ. βουλευταὶ νὰ ὑποβάλουν τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἔχουν ἐπὶ τοῦ Κώδικος, αἱ ὁποῖαι τροπολογίαι νὰ παραπεμφθοῦν εἰς τὴν εἰδικὴν ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία ἐπεξειργάσθη τὸν Κώδικα. Ὅσαι ἐξ αὐτῶν γίνουν δεκταί, θὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ τὰς ὑποβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ ἔλθῃ πλέον ὡς νόμος τροποποιῶν τὸν Κώδικα.

§114Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν μετέχουν τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀντιρρήσεις, ποῦ θὰ τὰς ὑποβάλουν; Θὰ ἠμποροῦν νὰ τὰς δώσουν ἐμφανιζόμενοι εἰς τὴν ἐπιτροπήν;

§115Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Εἰς ποίαν ἐπιτροπὴν ἐννοεῖτε;

§116Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εἰς τὴν ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ ἐπεξεργασθῇ τὰς τροποποιήσεις.

§117Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν μάλιστα.

§118Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τότε σύμφωνοι ἐφ’ ὅσον θὰ ἠμποροῦμεν νὰ τὰς ὑποβάλλωμεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἀποστόλου ἔχει τὸν λόγον.

§120Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Κύριοι Βουλευταί, φαίνεται ἀπό τινος καιροῦ εἰς τὴν χώραν ὑφίστανται ἀόρατοι τινὲς δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι ἐκ τοῦ ἀφανοῦς κατορθώνουν τελικῶς νὰ ἐπιτυγχάνουν τὴν θεσμοθέτησιν τοιούτων νομοθετημάτων, εἴτε διὰ τῆς μεθόδου τῶν ἀναγκαστικῶν νόμων, εἴτε, ὅπως σήμερον διὰ τῆς εἰδικῆς διαδικασίας τῆς ψηφίσεως τῶν Κωδίκων, νὰ ἐπιτυγχάνουν ψήφισιν νόμων οἱ ὁποῖοι εἰσάγουν κακὰ καὶ ἀπαράδεκτα κατ’ ἀρχὴν πράγματα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν. Εὐτυχῶς σήμερον τὴν πρωΐαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν δι’ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ ἔφερεν ἕνα σχετικὸν νομοσχέδιον περὶ συμπληρώσεως ἢ καταργήσεως κλπ. καὶ ἔτσι θὰ λάβῃ ἀφορμὴν καὶ καιρὸν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ἐκφέρῃ γνώμην δι’ ἕνα ἁμαρτωλὸν κατ’ ἐμὲ νομοθέτημα. Τὰ λέγω αὐτά, διότι λαμβάνω ἀφορμὴν ἀπὸ κἄποιαν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐν σχέσει πρὸς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ τὸ ἔφερεν εἰς ἓν σημεῖον οἱονεὶ ἀπειλῆς, ὅτι προσέξατε, κύριοι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρέπει νὰ ψηφισθῇ διότι εἶναι καὶ ἀπαίτησις τῆς Ἀποστολῆς.

§121Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶπα τέτοιο πρᾶγμα.

§122Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Εἴπατε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἐπιμένει ἡ Ἀποστολὴ καὶ μὴ λησμονῆτε ὅτι τὰ τόσα τοῖς ἑκατὸν τῆς ζωῆς μας ἀπὸ αὐτοὺς τὰ παίρνομεν. Αὐτὸ εἴπατε. Αὐτὴ ἡ δήλωσίς σας, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἦτο εὔστοχος. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ οἱανδήποτε πλευρὰν καὶ ἰδίως ἀπὸ τοὺς φίλους μας τῆς Ἀποστολῆς νὰ γίνωνται τοιοῦτοι ὑπαινιγμοὶ ὅταν εἰσηγηθοῦν εἰς αὐτοὺς ὡρισμέναι διατάξεις τοῦ νόμου αὐτοῦ. Δὲν γνωρίζω, κ. βουλευταί, ἐὰν ἐξαιρέσωμεν τοὺς κ. εἰσηγητάς, ἢ ἐὰν ἐξαιρέσωμεν καὶ τὰ μέλη τῆς ἐπιτροπῆς, δὲν γνωρίζω ἀπὸ τοὺς ἄλλους συναδέλφους ἐὰν κανεὶς εἶναι ἐνημερωμένος ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ Κώδικος. Ἐγὼ ὁμολογῶ, ὅτι δὲν εἶμαι. Πρώτην φορὰν ἔλαβα γνῶσιν σήμερον ὡρισμένων διατάξεων τοῦ Κώδικος αὐτοῦ ἐκ τῶν συζητήσεών μας. Καὶ εἶναι ἀληθὲς καὶ ὁμολογῶ, ὅτι μὲ ἐξένισε καὶ μὲ ξενίζει ἰδίως τὸ ἄρθρον 2. Ἐκεῖ, δὲν πρέπει νὰ τὸ ἀρνηθῇ κανείς, δημιουργεῖται ἕνα νέον πρᾶγμα εἰς τὴν χώραν αὐτήν, δημιουργεῖται μία νέα ἐξουσία ἡ ὁποία θὰ τελῇ ὑπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀνεξαρτήτου ὑπηρεσίας ὑπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν γνωρίζω ἐὰν ἠμπορῇ νὰ λέγεται ἀνεξάρτητος ἐπιτροπή, ἀσχέτως τοῦ τυπικοῦ μέρους, ὅτι πρόκειται νὰ ὁρκισθῇ αὐτὴ ἐνώπιον τοῦ ἀνωτάτου ἄρχοντος τῆς χώρας. Σχηματίζεται δηλαδὴ κάτι τι ἀνώτερον ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν τοῦ Κράτους ἐναντίον τῆς ἀρχῆς περὶ διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν. Τὸ ὅτι λέγει ἐκεῖ μέσα, ὅτι εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν ἄμεσον ἐποπτείαν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἶναι κάτι τι σοβαρόν, διότι εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι τόσον πολὺ ἀπησχολημένος ὡς γενικὸς συντονιστὴς τῶν πραγμάτων τῆς χώρας καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ παρακολουθῇ τὴν δρᾶσιν ἑνὸς τοιούτου ἀνωτάτου καὶ ἀνεξαρτήτου ὀργάνου. Πολὺ δὲ περισσότερον ὅταν μέσα εἰς τὸ ὄργανον αὐτὸ δὲν θὰ ὑπάρχουν καὶ ἀντιπρόσωποι αὐτῶν τούτων τῶν ἐνδιαφερομένων, τῶν ὁποίων πρόκειται νὰ κανονίσῃ τὴν τύχην. Βεβαίως κατ’ ἀρχὴν ἅπαντες, κύριοι βουλευταί, ἀναχωροῦμεν καὶ πρέπει νὰ ἀναχωρήσωμεν ἀπὸ τὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Βουδούρης. Ὁμολογῶ, ὅτι οἱ θεσμοί, τὰ συστήματα ὑπάρχουν καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχουν, ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἐκ δύο λόγων δὲν παύομεν νὰ ἐνδιαφερώμεθα καὶ διὰ τὴν τύχην ἑνὸς μεγάλου μέρους τοῦ κόσμου τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας διακεκριμένου, τοῦ δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἀσκεῖ ἁρμοδιότητας καὶ λειτουργήματα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὰ κινητήρια νεῦρα τῆς Πολιτείας καὶ τοῦ Κράτους. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μᾶς εἶπεν, ὅτι κύριοι μὴ ἐπιμένετε νὰ μπῇ εἰς τὸ Σύνταγμα αὐτὸ καὶ Ἀντιπροσωπεία τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν διὰ νὰ ἀκουσθῇ ἡ γνώμη των, διότι τοιοῦτον πρᾶγμα δὲν ὑπάρχει πουθενά. Καί, ὅτι ναὶ μὲν εἰσῆλθεν εἰς τὴν Γαλλίαν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἀλλὰ τοῦτο ἐγένετο ὑπὸ τὴν πίεσιν τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Ἀπαντῶμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες, δὲν ἔχομεν ὑποχρέωσιν καὶ ἀνάγκην νὰ καταφεύγωμεν πάντοτε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἢ νὰ ἀντιγράφωμεν ἐκεῖνα ποὺ ἔκαναν οἱ Γάλλοι πιεζόμενοι ἀπὸ τὸ Κ.Κ. τους. Ἠμποροῦμεν νὰ δηλώσωμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς δὲν ἀπέδωσεν κακὰ ἀποτελέσματα καὶ νομίζω, ὅτι ἀπὸ εἰκοσαετίας ἐφηρμόσθη εἰς τὸ ἀνώτατον ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον τῆς χώρας μας διὰ τῆς συμμετοχῆς αἱρετῶν ἀντιπροσώπων, τῶν λειτουργῶν τῆς ἐκπαιδεύσεως. Τοῦτο ἐγένετο διὰ νόμου καὶ ἐφηρμόσθη, καὶ ὡς τώρα δὲν ἠκούσθη οὐδὲν παράπονον. Κατὰ τίνα λόγον, λοιπόν, ἕνα θεσμόν, ὁ ὁποῖος ἐπέτυχεν εἰς ἡμᾶς θέλετε νὰ δεχθῶμεν, ὅτι πρόκειται νὰ ἀποτελέσῃ καρκίνωμα ὡς εἶπε κάποιος συνάδελφος;

§123Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι Συνάδελφοι, ἐπειδὴ παρεποιήθη ἡ φράσις μου, ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν εἶπον, ὅτι ἡ συμμετοχὴ ἀντιπροσώπων τοιούτων, θὰ ἀπετέλει καρκίνωμα, ἀλλ’ εἶπον, ὅτι θὰ ἀπετέλει ριζικὴν μεταβολὴν εἰς τὸ ἤδη ὑφιστάμενον σύστημα ὀργανώσεως τῆς Πολιτείας. Εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ μελέτην.

§124Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Δὲν μὲ πείθει ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῶν λεχθέντων του, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου τοῦ Κώδικος εἰσάγεται τί νέον· ἐὰν εἰσαχθῇ, νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἀντιπροσωπεία τοῦ Δημοσιοϋπαλληλικοῦ κόσμου. Ὁ κ. Βερδελῆς εἶπεν, ὅτι τὰ ἐκπαιδευτικὰ Συμβούλια δὲν ἐπέτυχον τοῦ σκοποῦ των. Ἐγώ, νομίζω ὅτι ἐπέτυχον. Ἐὰν ἐπηρεάσθησαν καὶ ἐρουσφετολόγησαν καὶ αὐτὸ εἶναι εἰς βάρος τῶν ἐπιχειρημάτων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔδωσε προηγουμένως κάποιαν ἀναλήθειαν, ἐγὼ πιστεύω, ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς Ἕλλην, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ εἶναι ἐπηρεασμένος καὶ προσανατολισμένος πρὸς κάποιαν πολιτικὴν κατεύθυνσιν μηδὲ τῶν ἀνωτάτων λειτουργῶν ἐξαιρουμένων. Ἀλλοίμονον ἐὰν προκειμένου περὶ ἀνωτάτων θέσεων εἰς πολλὰς περιπτώσεις δὲν ὑπόκεινται αὗται εἰς τὴν ἐπιρροὴν τῆς ἑκάστοτε Κυβερνήσεως, διότι ὑπάρχουν θέσεις εἰς τὴν χώραν, αἱ ὁποῖαι λόγῳ τῆς φύσεώς των εἶναι ἐντελῶς πολιτικαί. Ἄλλωστε καὶ εἰς τὴν ἤδη νομοθεσίαν καθιεροῦται, ὅτι προκειμένου νὰ πληρωθοῦν ἀνώταται θέσεις κεναὶ οἷαι αἱ τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, ἀποφαίνεται τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον περὶ τῶν προσώπων. Τί ἄλλο εἶναι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον δὲν εἶναι πολιτικὸν Σῶμα; Ἡ Κυβέρνησις λοιπὸν εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία εἶναι ὑπεύθυνος δι’ ὅλα τὰ πράγματα τῆς χώρας. Ὡς τόσον, κ. συνάδελφοι, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀρνηθῶμεν, ὅτι ὁ Κῶδιξ ἀποτελεῖ κάποιαν πρόοδον, ἀποτελεῖ ἕναν θεσμόν. Ὄχι ὅμως, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ τοῦτο, διότι ἦτο ἐπάναγκες ὡς εἶπε κάποιος Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἐτόνισεν, ὅτι ἔχομεν τόσας χιλιάδας νόμων καὶ δὲν ἔχομεν ἀκόμη Ἀστικὸν Κώδικα καὶ ὅτι πρέπει νὰ ἀποκτήσωμεν Ἀστικὸν Κώδικα. Πληροφορῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἀπὸ τὸν Ἀστικὸν Κώδικα εἰς οὐδέν, ὠφελήθη ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς. Ὁ Ἀστικὸς Κῶδιξ, προσέφερεν ὑπηρεσίας, εἰς τὸν νομικὸν κόσμον, εἰς τοὺς δικαστάς, τοὺς δικηγόρους, καὶ εἰς τοὺς οἱουσδήποτε ἐρασιτεχνικῶς ἀσχολουμένους περὶ τὰ τοιαῦτα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ προσέφερεν ὑπηρεσίας εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἶναι ὁ Δικονομικὸς Κῶδιξ ἐὰν ἔλθῃ ποτὲ ἐδῶ, διὰ νὰ τὸν ψηφίσωμεν. Καὶ ἐπειδὴ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀρνηθῶμεν, ὅτι ἀποτελεῖ κάποιο χρέος μας ἡ ψήφισις τοῦ Κώδικος, ὀφείλω νὰ τονίσω, ὅτι δὲν πρέπει, ἐπειδὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ, ἄλλως νὰ τὸν περάσωμεν ἀπνευστί, διότι τότε δὲν θὰ ἔχωμεν καὶ λόγον ὑπάρξεώς μας ὡς ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς ἕνα τοιοῦτον βασικὸν νομοθέτημα τῆς χώρας, νὰ μὴ ἐκφρασθῇ ἡ γνώμη ὅλων τῶν πολιτικῶν ἀποχρώσεων τῆς χώρας, νὰ μὴ ἐκφρασθῇ ἡ γνώμη ὅλων τῶν κομμάτων. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νομίζω, ὅτι πρέπει καὶ ἐὰν ἐφηρμόσθη ὁ Κῶδιξ νὰ συσταθῇ μία Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἰδικὴ καὶ ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας νὰ μελετήσῃ τὰς ὑποβληθείσας προτάσεις, νὰ ἐπικοινωνήσῃ μὲ ὅλον τὸν πολιτικὸν κόσμον, νὰ συγκεντρώσῃ τὰς ἀπόψεις ὅλων αὐτῶν καὶ νὰ μελετήσῃ τὰς ἐπανεκτέας τροπολογίας τὰς ὁποίας ἤθελε κρίνει ἡ ἐπιτροπή. Ἔτσι, νομίζω, ὅτι θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἀσχοληθῇ καὶ μὲ τὰς τροπολογίας τοῦ σπουδαιοτέρου αὐτοῦ νομοθετήματος.

§125Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὁρμώμενος ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἔπρεπε νὰ μὴ εἰσαχθῇ εἰς μόνην συζήτησιν ὁ Κῶδιξ, ἀλλά, ἐφ’ ὅσον ἐπετράπη καὶ ἐγένετο δεκτόν, μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι διὰ τὰς ἀτελείας, τὰς ὁποίας ἔχει ὁ ὑπάρχων Κῶδιξ, αἱ ὁποῖαι βεβαίως εἶναι καὶ πολλαὶ καὶ ἀρκετὰ σοβαραί, ἀλλὰ μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ καταρτίσῃ ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ ἐξετάσῃ τὰς διαφόρους ἀντιρρήσεις, τὰς ὁποίας ἔχουν οἱ διάφοροι βουλευταί, δικαίας κατὰ τὸ πλεῖστον, νομίζω, ὅτι περιττεύει πᾶσα περαιτέρω συζήτησις ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου καὶ εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος—γνωρίζω τὸν χαρακτῆρα τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως— ὅτι θὰ φροντίσῃ νὰ σταλοῦν πρὸς μελέτην αἱ ἀντιρρήσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν, ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον. Ἤμην βέβαιος, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος, θὰ ἀνεγνώριζεν, ὅτι ὑπάρχουν ἀτέλειαι πολλαί.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἔληξε. Τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Κώδικος καταστάσεως τῶν Δημοσίων Διοικητικῶν Ὑπαλλήλων», ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον. Βʹ. συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1535)50, «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας Διευθύνσεως Στατιστικῆς καὶ Πληροφοριῶν».

§127Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἐπικυρώσῃ τὸν Α.Ν. ὅπως ἔχει, καὶ κατόπιν νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν. Ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν ἤθελον νὰ παρατηρήσω, ὅτι δέχομαι τὰς τροπολογίας τὰς ἐνσωματωθείσας εἰς τὸ ἄρθρον 2. Δὲν δέχομαι ὅμως τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἐνεσωματώθησαν καὶ ἀπετέλεσαν τὸ ἄρθρον 3.

§128Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὴν τροπολογίαν τὴν ἀφορῶσαν τοὺς Βορειοελλαδίτας τὴν δέχεσθε;

§129Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὄχι. Λυποῦμαι πολύ.

§130Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μίαν τροπολογίαν, περὶ ἀδαπάνου, διὰ τὸ Δημόσιον, μεταφορᾶς ἑνὸς τμηματάρχου ἀπὸ τὴν περιφερειακὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν κεντρικὴν τὴν δέχεσθε;

§131Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, αὐτὴ εἶναι τροπολογία, ἡ ὁποία εἰσήχθη εἰς τὸν νόμον 751. Ἐκεῖ εἶναι ἡ θέσις της. Ἐδῶ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὴν δεχθῶ τὴν δέχομαι ὅμως εἰς τὸν 751 νόμον.

§132Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ τὴν δεχθῆτε τότε;

§133Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ναί, ἐφ’ ὅσον θὰ τὴν δεχθῇ καὶ ἡ Βουλή. Δέχομαι λοιπὸν τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2, καὶ τὰς δέχομαι, διότι δι’ αὐτῆς τακτοποιοῦνται 2 ὑπάλληλοι, ἔχοντες ὑπὲρ τριακονταετῆ ὑπηρεσίαν καὶ διὰ τῆς προαγωγῆς των δὲν δημιουργεῖται καμμία ζημία εἰς τὸ δημόσιον, διότι παίρνουν τὸν μισθὸν τοῦ διευθυντοῦ Βʹ. Τάξεως. Ἄλλωστε καταργοῦνται καὶ 2 θέσεις Τμηματαρχῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ὑπεράριθμοι καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπέρχεται μία τακτοποίησις ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου. Δὲν δέχομαι καμμίαν ἄλλην τροπολογίαν.

§134Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Βάσει τοῦ ἄρθρου 59]35 ἐδόθη ἐξουσιοδότησις εἰς τὸν Ὑπουργὸν Ἐργασίας νὰ τροποποιῇ ὡρισμένας καταστατικὰς διατάξεις, διαφόρων Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Βάσει αὐτῆς ἔχουν ἐκδοθῆ διάφοραι πράξεις, αἱ ὁποῖαι σήμερον εἶναι εἰς τὸ κενόν.

§135Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν τροπολογίαν σας, καὶ εἶναι ἄσχετος πρὸς τὸ παρὸν νομοθέτημα.

§136Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ δηλωθῇ, ὅτι συντόμως θὰ φέρητε νόμον ἐπικυρωτικόν.

§137Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἀσφαλῶς. Θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα καὶ θὰ τὸ φέρω εἰς τὴν Βουλήν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§139Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι εἰς τὰς 8 Μαρτίου συνεζητήσαμεν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κατ’ ἀρχήν. Κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω πρὸς ὑμᾶς τὰς ἀντιλήψεις μου ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τῶν ἀσυναρτησιῶν του. Δὲν ἔχομεν σήμερον κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, καὶ ἐὰν εἴχομεν δὲν θὰ ἐπανερχόμην ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι, σεβόμενος τὸν κόπον τῆς Βουλῆς, δὲν θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον. Σήμερον τὸ πρωΐ—διότι διαβάζω μεταξὺ τῶν ἄλλων ἐφημερίδων καὶ τὴν «Καθημερινὴν»—ἔπεσε τὸ μάτι μου εἰς ἕνα σημείωμα τὸ ὁποῖον ἔλεγε τὰ ἑξῆς: «Διπλώματα. Αὐτὸ ποὺ ἔγινε... ..... (ἀναγινώσκει).....». Εἶναι χαρακτηριστικὸν αὐτὸ τὸ διάβημα τῶν τμηματαρχῶν τοῦ Ὑπουργείου, τῶν κεκτημένων πτυχίων τοῦ Πανεπιστημίου, καὶ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω, προτοῦ νὰ συνεχίσω, τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, τί ἀπήντησε.

§140Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν ἔγινε τοιοῦτο διάβημα. Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό.

§141Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὥστε εἶναι ἀνακριβὴς ἡ πληροφορία τῆς Ἐφημερίδος. Δὲν ἠξεύρω τί θὰ ἀπαντούσατε ἐὰν ἐγένετο τὸ διάβημα.

§142Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅμως, ὅτι ὑπαρχόντων τμηματαρχῶν μὲ πτυχίον νομικῆς καὶ μεγαλυτέραν ὑπηρεσίαν, παρελείφθησαν οὗτοι καὶ προήχθησαν ἄλλοι οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον πτυχίον ἀλλὰ ἀπολυτήριον Γυμνασίου μόνον. Καὶ τοῦτο εἶναι τὸ ζήτημα. Δὲν εἶναι τὸ ζήτημα ἐὰν ἔγινε τὸ διάβημα εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν.

§143Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Κύριε Παπαρρηγόπουλε, τί ἄρθρον εἶναι αὐτό;

§144Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι τὸ ἄρθρον 4 παράγραφος 6. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ.

§145Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προχωρήσω μετ’ ὀλίγον συστηματικῶς, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἔχωμεν ξεκαθαρισμένας τὰς ἐννοίας ἐπὶ τῶν καθ’ ἑκάστην διατάξεων, διὰ νὰ καταλήξωμεν νὰ προτείνωμεν τροπολογίας, ν’ ἀποδεχθῶμεν τοιαύτας, ἢ νὰ ἀπορρίψωμεν. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, σᾶς εἶχα ἀναπτύξει, ὅταν συνεζητούσαμεν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον, ὅτι διὰ τοῦ νόμου «περὶ Ὀργανισμοῦ τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους», προβλέπεται ἡ ἵδρυσις διευθύνσεως Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας. Νομίζω, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἄλλως τε ἔγινε κατ’ ἀρχὴν δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ ἄρθρον 1. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ χαθῇ ἡ εὐχέρεια διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας νὰ γίνῃ τὸ τμῆμα αὐτὸ τῆς στατιστικῆς διευθύνσεως... Θὰ ἔπρεπε νὰ τεθῇ μία διάταξις εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 1, κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ ἀποσαφηνίζεται—καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ συμφωνούσαμεν ἐπὶ τῆς οὐσίας ἡ διατύπωσις εἶναι εὔκολος—ὅτι δὲν καταργεῖται ἐκείνη ἡ διάταξις διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς. Διότι καθὼς θὰ ἐνθυμῆσθε, εἶναι σύγχρονοι οἱ δύο Α.Ν. Εἰς τὸν νόμον 1632 «περὶ Ὀργανισμοῦ τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους» προβλέπεται εἰς τὸ ἄρθρον 12, ὅτι εἰς ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ παρόντος, τούτου δηλαδὴ ποὺ ἀνέφερα, «δύναται... (ἀναγινώσκει)...». Εἶναι σύγχρονοι οἱ νόμοι καὶ δὲν εἶναι σαφὲς ἐπειδὴ ὁ ἕνας ἔχει ψηφισθῆ πρὸ μηνῶν καὶ ὁ ἄλλος ἔρχεται μεταγενέστερον καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ θεωρηθῇ, ὅτι δὲν ὑπάρχει τὸ δικαίωμα τῆς ἐκδόσεως τοῦ διατάγματος βάσει τοῦ νόμου 1632. Λοιπὸν ἂν συμφωνῶμεν εἰς τὴν οὐσίαν...

§146Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἔκαμα τὴν δήλωσιν, ὅτι τὸ δικαίωμα αὐτὸ ὑφίσταται.

§147Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τότε, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τὸ καλύτερον εἶναι νὰ τὸ διατυπώσωμεν καὶ εἰς μίαν τροπολογίαν διότι μὲ μίαν δήλωσιν ἁπλῶς νομίζω, ὅτι δὲν λύεται τὸ ζήτημα.

§148Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Λύεται.

§149Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρωτοπαπαδάκη δύο διευθύνσεις Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας θὰ γίνουν;

§150Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι θέμα τοῦ Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἐκθέσῃ τὸ ζήτημα. Ἐγὼ λέγω τοῦτο: Ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον ἀντὶ τοῦ τμήματος ποὺ προβλέπεται εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, νὰ χρειασθῇ πραγματικὴ διεύθυνσις τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας.

§151Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐδῶ τί εἶναι;

§152Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Εἶναι Τμῆμα. Εἶναι δύο τμήματα, κ. συνάδελφε. Τὸ ἕνα πληροφοριῶν καὶ τὸ ἄλλο στατιστικῆς. Ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια συστάσεως διευθύνσεως. Ἐφ’ ὅσον τὴν ἐψηφίσαμεν διατὶ νὰ τὴν καταργήσωμεν; Ἐγὼ λέγω, ὅτι ὑπάρχει διεύθυνσις στατιστικῆς καὶ πληροφοριῶν καὶ ζητῶ νὰ διατηρηθῇ ἡ ἰσχὺς τοῦ νόμου 1632. Θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας διὰ διατάγματος νὰ χωρίσῃ τὰς δύο ὑπηρεσίας αὐτάς, εἰς ὑπηρεσίαν στατιστικῆς καὶ εἰς ὑπηρεσίαν πληροφοριῶν.

§153Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐγὼ διαμαρτύρομαι δι’ αὐτὰ τὰ πράγματα.

§154Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Θὰ δεχθῆτε λοιπὸν τὴν τροπολογίαν αὐτήν;

§155Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Συνάδελφε, δὲν δέχομαι τροπολογίας, διότι ἂν δεχθῶ τροπολογίαν, θ’ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου. Τροπολογία σημαίνει ματαίωσιν τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ κατ’ ἐπανάληψιν τὸ ἐματαιώσατε, μὴ τὸ ματαιώσετε καὶ διὰ μιὰν φορὰν ἀκόμη, διότι εἴχετε προβάλει ἔνστασιν ἀπαρτίας. Σᾶς κάμνω τὴν δήλωσιν αὐτήν....

§156Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐπειδὴ παλαιότερον διεχειρίσθην ὡς προσωρινὸς Ὑπουργὸς τῆς ἐργασίας τὸ ζήτημα, ὀφείλω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς ἀνακοίνωσιν πρὸς τὴν Βουλήν. Οἱ δύο νόμοι ἔβαινον παραλλήλως. Ὅταν κατηρτίσθη ὁ παλαιὸς νόμος περὶ στατιστικῆς ὑπηρεσίας προεβλέφθη καὶ ἡ περίπτωσις, ὅτι σὲ κάθε Ὑπουργεῖον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται καὶ αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία. Ἔκτοτε ὅμως τὸ Τμῆμα τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας, προωθοῦν τρόπον τινά, ἐπιταχῦνον τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας, κατήρτισεν ἓν συνεργασίᾳ μὲ τὰς ὑπηρεσίας μας τὸ σχετικὸν διάταγμα τὸ ἀφορῶν τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας καὶ ἔγινεν ὁ εἰδικὸς νόμος περὶ συστάσεως στατιστικῆς ὑπηρεσίας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τῆς Ἐργασίας. Συνεπῶς, ἡ ἀνάγκη τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐργασίας κατὰ τὸ τμῆμα αὐτὸ τῆς στατιστικῆς ἐπληρώθη διὰ τοῦ νόμου καὶ δὲν ὑπάρχει πλέον περίπτωσις νὰ δημιουργηθῇ διεύθυνσις.

§157Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἀντίστροφα ἀπὸ ὅ,τι τὰ λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἶναι τὰ πράγματα. Ὀφείλω καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸ λεχθὲν παρ’ αὐτοῦ, ὅτι ἐματαίωσα δι’ ἐνστάσεως ἀπαρτίας τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ 1949, κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη ἐκ μέρους τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς—ἦτο τότε ἁρμόδιος κάποιος κ. Κόλμαν—σχέδιον Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Εἰς ἐκεῖνο τὸ σχέδιον ἐπροτάθη νὰ γίνῃ ἡ ὑπηρεσία αὐτή. Δηλαδὴ πρὸ τριῶν ἐτῶν, διότι ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι καὶ ἐγὼ ἔλαβον γνῶσιν τῶν ἀντιλήψεων τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς ἐπὶ τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ ζητήματος, οὐχὶ μέσῳ κυβερνητικῶν παραγόντων, ἀλλ’ ἀμέσως καὶ χωρὶς νὰ τὸ ἐπιζητήσω ἐγώ. Ὅταν λοιπὸν ἔθεσα τὸ ἐρώτημα, μὰ πῶς συμβαίνει ἀπὸ τὰ δύο τὸ ἓν νὰ λέγῃ διεύθυνσιν καὶ τὸ ἄλλο τμῆμα, μοῦ ἐδόθη αὐτὴ ἡ ἀπάντησις, ὅτι ἀρχικῶς πρὸ 3 ἐτῶν, προτοῦ λάβῃ τὴν μορφὴν νομοσχεδίου ἡ σκέψις περὶ συστάσεως ὀργανισμοῦ στατιστικῶν ὑπηρεσιῶν, τότε ἐπροτάθη ἡ θέσπισις αὐτῆς τῆς διευθύνσεως στατιστικῆς καὶ πληροφοριῶν ἀποτελουμένης ἀπὸ δύο τμήματα, τὸ ἓν πληροφοριῶν καὶ τὸ ἄλλο στατιστικῆς. Μετὰ ὅμως, ὅταν ἔγινεν ὁ γενικὸς νόμος περὶ ὀργανώσεως στατιστικῶν ὑπηρεσιῶν, τότε αὐτὸς ὁ νόμος κατέστησε περιττὸν τοῦτο. Περὶ αὐτοῦ δὲ ὑπάρχει, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν μοῦ ἐκάματε τὴν τιμὴν νὰ μὲ προσέξητε ἢ νὰ μὲ ἀκούσητε, διότι ἦσθε ἀπησχολημένος, περὶ αὐτοῦ ὑπάρχει καὶ ἡ γνώμη τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Αὐτὰ τὰ ἀνέφερον τότε, ὅπως εἶπον πρὸ ὀλίγου καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον. Ὀφείλω ὅμως προτοῦ προχωρήσω, νὰ δώσω καὶ μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν, ὅτι ἐματαίωσα ἐγὼ τὸ νομοσχέδιον λόγῳ τῶν ἐνστάσεων ἀπαρτίας, ποὺ ὑπέβαλον. Καὶ πρῶτον μέν, κ. Ὑπουργέ, αἱ ἐνστάσεις ἀπαρτίας δὲν ὑποβάλλονται ἀπὸ ἕνα καὶ μόνον, ἀλλ’ ἀπὸ 10 βουλευτάς. Δεύτερον ἦτο τόσον καταφανὴς ἡ ἔλλειψις ἀπαρτίας, ὥστε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς οὐδὲ κἂν τὸν κατάλογον ἐχρειάσθη νὰ ἀναγνώσῃ διὰ νὰ διαπιστώσῃ τὴν ἔλλειψιν ταύτης. Συνεπῶς, ὁ ματαιώνων τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ζητεῖ τὴν τήρησιν μιᾶς συνταγματικῆς διατάξεως, ἀλλ’ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει. Ἑπομένως μὴ μοῦ λέγετε ὅτι ἐγὼ ματαιώνω τὸ νομοσχέδιον. Κύριε Ὑπουργέ, θέλω νὰ μοῦ δώσητε μίαν ἀπάντησιν.

§158Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἔκαμα τὴν δήλωσιν αὐτὴν καὶ τὴν δέχομαι ὅτι ἰσχύει ὁ νόμος περὶ στατιστικῆς, ὁ ὁποῖος δίδει τὸ δικαίωμα πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Ἐργασίας διὰ διατάγματος νὰ χωρίσῃ αὐτὰς τὰς δύο διευθύνσεις, ὥστε νὰ ἀποτελέσῃ δύο ἀνεξαρτήτους διευθύνσεις. Τὴν τροπολογίαν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν τὴν δέχομαι διότι ἡ τροπολογία αὐτὴ θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ματαίωσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§159Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἀμφιβάλλω ἂν μὲ τὴν δήλωσίν σας αὐτὴν καλύπτεται τὸ ζήτημα. Τὸ ἄρθρον 20 τοῦ Α.Ν., κ. βουλευταί, προχωρεῖ καὶ ἐπεξηγεῖ τὴν ἁρμοδιότητα τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι συναποτελοῦν τὴν διεύθυνσιν. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 3.

§160Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐκυρώθη ὁ Α.Ν. Νομίζω, ὅτι ἐψηφίσαμεν τὸ πρῶτον ἄρθρον τὸ κυροῦν τὸν Α.Ν. καὶ θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰς τροπολογίας.

§161Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὑπὸ τὴν αἵρεσιν ὅτι θὰ ὑποβάλωμεν τὰς τροπολογίας κατόπιν. Τώρα ἀκολουθῶ τὸν Α.Ν. διὰ νὰ προτείνω, εἰς ἰδιαίτερον ἄρθρον, τὴν τροπολογίαν. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 ὑπάρχουν βέβαια αὐταὶ αἱ διατάξεις περὶ συστάσεως τριῶν ἐπιθεωρητῶν ἐξωτερικῶν ὑπηρεσιῶν, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἤθελον νὰ μᾶς εἴπητε, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, πῶς συντελεῖ ἡ σύστασις αὐτῶν τῶν τριῶν θέσεων εἰς τὴν Ἀνασυγκρότησιν τῆς Χώρας. Διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ προβάλλει ἡ Κυβέρνησις ὡς συντελεστικὸν τῆς Ἀνασυγκροτήσεως. Θὰ ἤθελον λοιπὸν νὰ μάθω συγκεκριμένως δι’ αὐτὰς τὰς τρεῖς θέσεις. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἀνεξαρτήτως ὅτι εἶναι περιτταὶ αὐταὶ αἱ τρεῖς θέσεις, διὰ τὰς ὁποίας ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀναπτύξω εἰς τὴν Βουλήν, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ ὑπάρχει καὶ ἡ ἑξῆς ἀδικία: Τὸ ἄρθρον 3 λέγει: «... ..... (Ἀναγινώσκει).....» Ἡ ὑπάρχουσα θέσις ἐπιθεωρητοῦ, κ. Ὑπουργέ, παρέχει τὴν εὐχέρειαν προαγωγῆς μόνον μέχρι τῶν βαθμῶν διευθυντοῦ Βʹ. Καθὼς γνωρίζετε, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας ἔχετε ἄλλον ἕνα ἐπιθεωρητὴν ἐξωτερικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ σᾶς εἶχον ἀναπτύξει ὅτι δὲν χρειάζεται ἄλλος, ὅτι καὶ αὐτὸς δὲν ἔχει πολλὴ δουλειά. Ἐκεῖνος ὅμως, βάσει τῶν ὀργανικῶν διατάξεων, ἔχει τὴν εὐχέρειαν προαγωγῆς μόνον μέχρι τοῦ βαθμοῦ διευθυντοῦ Βʹ τάξεως, ἐνῷ ἐδῶ παρέχεται ἡ εὐχέρεια προαγωγῆς μέχρι τοῦ βαθμοῦ διευθυντοῦ Αʹ τάξεως. Ὁ ὑπάρχων ἐπιθεωρητής, ὁ ὁποῖος εἶναι παλαιότερος ὑπάλληλος, θὰ γίνῃ διευθυντὴς Βʹ ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις. Εἶναι μία προφανὴς ἀδικία ἐναντίον ἑνὸς ἀνωτέρου ὑπαλλήλου.

§162Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σᾶς εἶπον ὅτι κωλύομαι. Δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ καμμίαν τροπολογίαν, διότι, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, δὲν θὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Σᾶς κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅμως, ὅτι θὰ φροντίσω ἰδιαιτέρως, δι’ ἑτέρου νομοσχεδίου, νὰ ἱκανοποιήσω τὸν ὑπάλληλον αὐτόν, ὁ ὁποῖος, ὡς ἀνεπτύξατε, ἀδικεῖται.

§163Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ μᾶς κάμητε μίαν δήλωσιν ὅτι εἰς πρώτην εὐκαιρίαν θὰ θεσπισθῇ διάταξις, παρέχουσα τὴν εὐχέρειαν νὰ προαχθῇ καὶ εἰς τὸν βαθμὸν Διευθυντοῦ Αʹ.

§164Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μάλιστα, κύριοι.

§165Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τὸ ἄρθρον 4, κ. Ὑπουργέ, τοῦ Α.Ν. λέει ὅτι: «.......... .... (Ἀναγινώσκει).....» Σᾶς εἶπον καὶ τὴν ἄλλην φορὰν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἔπρεπε νὰ λέγῃ «τοποθετεῖται» ἢ «προάγεται», διότι γεννᾶται τὸ ἑξῆς ζήτημα: Ἐὰν ἐξ οἱουδήποτε λόγου ἀποχωρήσῃ ὁ διευθυντὴς αὐτός, ὁ ἤδη προαχθείς, τῆς ὑπηρεσίας, παραιτηθῇ κ.τ.λ. τότε κατ’ ἀνάγκην θὰ πρέπει νὰ πληρωθῇ διὰ προαγωγῆς. Δὲν ἔχετε δηλ. τὴν εὐχέρειαν τῆς τοποθετήσεως ἑτέρου.

§166Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Συνάδελφε, ὁ ὀργανικὸς νόμος προβλέπει τὴν κατάληψιν τῆς θέσεως διὰ τοποθετήσεως. Πάλι κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην μόνον ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος ἰσχύει αὐτό.

§167Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν καλύπτεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ ζήτημα.

§168Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σύμφωνα μὲ τὸν ἰσχύοντα κανονισμὸν δύναται νὰ γίνῃ διὰ τοποθετήσεως. Αὐτὴ εἶναι εἰδικὴ διάταξις, μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ὁποίας θὰ παύσῃ νὰ ἰσχύῃ καὶ θὰ ἰσχύῃ ὁ ὀργανικὸς νόμος. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια, κύριε συνάδελφε.

§169Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι αὐτὴ ἡ ἔννοια.

§170Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ ἀποσαφηνίζω.

§171Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι εἰδικωτέρα τῆς ἄλλης καὶ μεταγενεστέρα καί, συνεπῶς, εἶναι ἰσχυρωτέρα τῆς ἄλλης. Λέγω, λοιπόν, κάθε φορὰν θὰ πρέπει διὰ προαγωγῆς νὰ πληροῦται ἡ θέσις αὐτὴ ἢ καὶ διὰ τοποθετήσεως...

§172Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Καὶ διὰ τοποθετήσεως.

§173Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κάμνετε τὴν δήλωσιν, ὅτι εἰς πρώτην εὐκαιρίαν θὰ φέρητε τροπολογίαν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἰσχύει διὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου αὐτοῦ.

§174Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σᾶς δηλῶ, ὅτι θὰ φέρω τοιαύτην τροπολογίαν.

§175Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Καὶ τώρα ἔρχομαι, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Νόμου.

§176Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἀφοῦ ἐψηφίσθη ὁ Ἀναγκαστικὸς Νόμος;

§177Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Πῶς θὰ συζητηθοῦν αἱ τροπολογίαι; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν ἄλλως; Εἰς τὸ ἄρθρον 4 παράγρ. 6 τοῦ Ἀναγκ. Νόμου λέγεται ὅτι: «πρὸς πλήρωσιν θέσεως.......... (ἀναγινώσκει).......». Πρό, ἴσως, ἡμισείας ὥρας, κύριοι βουλευταί, ἐψηφίσατε τὸν Κώδικα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ὁ ὁποῖος κατατάσσει τοὺς δημ. ὑπαλλήλους εἰς τρεῖς κατηγορίας. Εἰς τὴν πρώτην κατηγορίαν, ὅπου ἀνήκει καὶ ὁ βαθμὸς τοῦ τμηματάρχου Α τάξεως καὶ ἄνω, ὑπάγονται οἱ ὑπάλληλοι οἱ κεκτημένοι πτυχίον Πανεπιστημίου. Εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν ὑπάγονται οἱ ὑπάλληλοι ποὺ ἔχουν ἀπολυτήριον Γυμνασίου καὶ εἰς τὴν τρίτην κατηγορίαν, οἱ ὑπάλληλοι ποὺ δὲν ἔχουν ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Ὁ βαθμὸς αὐτός, τοῦ διευθυντοῦ Βʹ ἢ Αʹ τάξεως, ἀνήκει εἰς ὑπαλλήλους τῆς πρώτης κατηγορίας, διὰ τὴν ὁποίαν ἀπαραίτητον στοιχεῖον εἶναι τὸ πτυχίον τοῦ Πανεπιστημίου, οὐχὶ διὰ λόγους οὐσιαστικούς, διότι αἱ προαγωγαὶ ἔχουν γίνει ἤδη καὶ ἐκοινοποιήθησαν, ἀλλά, διὰ νὰ εἴμεθα συνεπεῖς πρὸς ἡμᾶς αὐτούς, ὀφείλομεν νὰ προσθέσωμεν, ἐφ’ ὅσον μάλιστα δὲν θίγονται καὶ αἱ προαγωγαί, ὀφείλομεν νὰ προσθέσωμεν: «καὶ πληροῦν τὰς λοιπὰς προϋποθέσεις τοῦ Κώδικος περὶ καταστάσεως δημοσίων ὑπαλλήλων».

§178Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Συζητοῦμεν ἐπὶ σχεδίου νόμου, κυροῦντος τὸν Ἀναγκαστικὸν αὐτὸν νόμον. Ὅταν εἰσήχθη τὸ σχέδιον νόμου, δὲν ὑπῆρχεν ὁ Κῶδιξ περὶ καταστάσεως δημοσίων ὑπαλλήλων. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἔχουν ἤδη καταλάβει τὰς θέσεις. Τότε θὰ πρέπει νὰ ἀναδράμωμεν εἰς τὸ παρελθόν, νὰ ἀφαιρέσωμεν ὅλους τοὺς βαθμοὺς τοὺς ὁποίους κατέχουσι καὶ ἐκ διατάξεων, ἔστω, προσωπικῶν καὶ πρέπει νὰ ἀφαιρέσωμεν καὶ τοὺς βαθμοὺς τῶν στρατηγῶν καὶ ἀντιστρατήγων.

§179Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διότι ἀκριβῶς αὐτὸ εἶπον, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔχουν συντελεσθῆ ἤδη αἱ προαγωγαί, αὐταὶ αἱ προαγωγαὶ δὲν δύνανται νὰ θιγοῦν ἐκ τούτου. Συνεπῶς, δὲν προκύπτει ἡ περίπτωσις διὰ τὴν ὁποίαν ὁμιλεῖτε. Εἶναι ζήτημα καθαρῶς θεωρητικόν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν μίαν συνέπειαν.

§180Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ ζήτημα τὸ ἔλυσεν ὁ Κῶδιξ.

§181Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Καὶ ἐρχόμεθα, ἡμίσειαν ὥραν μετά, νὰ τὸν καταργήσωμεν τὸν Κώδικα. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιμείνωμεν ἐπ’ αὐτοῦ. Εἶναι μία ἀσυνέπεια πρωτοφανής, χωρὶς νὰ μεταβάλῃ καὶ τὴν οὐσίαν. Νὰ ὑπάρχῃ, τοὐλάχιστον, συνέπεια. Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ δηλώσῃ ποίας τροπολογίας ἀποδέχεται καὶ ποίας ὄχι, εἶπεν, ὅτι ἀποδέχεται τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐνσωματωθῆ εἰς τὴν ἀνατύπωσιν αὐτὴν τοῦ νομοσχεδίου, εἰς τὸ ἄρθρον 2. Μεταξὺ αὐτῶν ὑπάρχει καὶ ἡ σύστασις δύο θέσεων ἐπὶ καταργήσει τῶν ἀντιστοίχων θέσεων τμηματαρχῶν, ἢ σύστασις δύο θέσεων Οἰκονομικῶν Ἐπιθεωρητῶν. Αὐτὰς τοὐλάχιστον τὰς θέσεις, Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, τὰς συνιστῶμεν τώρα καὶ δὲν ὑπάρχει τὸ αἰτιολογικόν, ὅτι κάμνομεν ἐπικύρωσιν Ἀναγκαστικοῦ Νόμου.

§182Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἀσφαλῶς.

§183Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δι’ αὐτὰς τοὐλάχιστον, Κύριε Πρόεδρε, νὰ θεσπίσωμεν ὅτι πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ὁ Κῶδιξ.

§184Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Βεβαίως.

§185Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ προστεθῇ ἡ φρᾶσις αὐτή. Τὴν ἀποδέχεσθε, Κύριε Ὑπουργέ;

§186Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς τὸ τέλος.

§187Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τότε, πρέπει νὰ σᾶς ἐξηγήσω καλῶς τί λέγω. Ὅταν ἐζήτησα νὰ ἰσχύσῃ ὁ Κῶδιξ καὶ διὰ τοὺς ὑπαλλήλους, δηλ. νὰ ὑπάρχῃ ἡ προϋπόθεσις τῶν τυπικῶν προσόντων, ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ εἶπεν, ὅτι εἶναι παλαιὸς Α.Ν. ὁ ὁποῖος ἔγινε προτοῦ ψηφισθῇ ὁ Κῶδιξ. Ἐδῶ, ὅμως, θεσπίζομεν νέας θέσεις αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἡμίσειαν ὥραν μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου περὶ καταστάσεως δημοσίων ὑπαλλήλων. Τοὐλάχιστον, εἰς αὐτὰς τὰς δύο θέσεις νὰ εἴμεθα συνεπεῖς. Εἰς τὴν παράγραφον 4 τοῦ κυρωτικοῦ νομοσχεδίου νὰ τεθῇ ὅτι «ἐφ’ ὅσον κέκτηνται καὶ τὰ λοιπὰ ὑπὸ τοῦ Κώδικος περὶ καταστάσεως δημοσίων ὑπαλλήλων ἀπαιτούμενα οὐσιαστικὰ καὶ τυπικὰ προσόντα καὶ νομίζω, ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ λογικωτέρα ἀπὸ αὐτὴν τροπολογία.

§188Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ὁ Κῶδιξ δὲν ἔγινεν ἀκόμη νόμος.

§189Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα συνεπεῖς, δὲν πρέπει νὰ κάμνωμεν τοιαύτας πράξεις, διότι τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν ἀσυνέπειαν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς Βουλῆς. Ἤδη ὑπάρχει ὁ Κῶδιξ. Ἄλλωστε, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐψηφίσαμεν πρὸ ὀλίγου ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ ρυθμίσῃ κατὰ τρόπον τελικὸν τὰ πράγματα, θὰ εἴμεθα ἀσυνεπεῖς, ἂν δεχθῶμεν τὴν διάταξιν αὐτὴν ὡς ἔχει. Ἐκτός, κ. βουλευτά, ἐὰν ἀποβλέπωμεν εἰς ὡρισμένα πρόσωπα.

§190Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν). Κατὰ τί ἀποκλείει ἡ διάταξις αὐτὴ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Κώδικος; Λέγει ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κῶδιξ;

§191Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ τὸ ζητῶ χάριν τῆς συνεπείας, σεῖς διατὶ ἔχετε ἀντίρρησιν, κ. Ὑπουργὲ τῶν Συγκοινωνιῶν; Ἐν τέλει, κ. βουλευταί, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ μᾶς αἰτιολογήσῃ διατί, ἐνῷ δέχεται τὰς διατάξεις τῆς παραγράφου 3 καὶ 4 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ἀνατυπωθέντος σχεδίου νόμου, δὲν δέχεται καὶ τὰς τροπολογίας τοῦ ἄρθρου 3. Καὶ μὲ αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις τελειώνω προσωρινῶς καί, καθ’ ὃ δικαίωμα ἔχω ἐκ τοῦ κανονισμοῦ, ζητῶ ἀπὸ τοῦδε τὸν λόγον διὰ νὰ δευτερολογήσω.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§193Α. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Συνάδελφοι, ἐγὼ θὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν διάταξιν ἐκείνην, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης—καὶ ὄχι ἀπὸ ἀπόψεως προσαρμογῆς πρὸς τὸν Κώδικα. Ἐγὼ θέτω τὸ ζήτημα περισσότερον ἀπὸ ἠθικῆς τάξεως. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἱδρύονται 3 νέαι θέσεις ἐπιθεωρητῶν ἐπὶ βαθμῷ διευθυντοῦ Β ἢ Α τάξεως. Ὑπάρχει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ὑπάλληλος μὲ βαθμὸν τμηματάρχου, ἔχων 30ετῆ ὑπηρεσίαν ἐκ τῆς ὁποίας πλέον τῶν 15 ἐτῶν εἰς τὴν θέσιν τοῦ τμηματάρχου μὲ πτυχίον νομικῆς........

§194ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς τὸν λένε;

§195Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς τὸν εἴπω. Μὲ πτυχίον νομικῆς, ἐπαναλαμβάνω, ὁ ὁποῖος ἐπὶ πλέον εἶναι θῦμα πολέμου, τῶν Δεκεμβριανῶν εἰδικῶς, ἄριστος ὑπάλληλος κατὰ τὴν ὁμολογίαν τοῦ ἰδίου κ. Ὑπουργοῦ. Καὶ ὅμως ὁ ὑπάλληλος αὐτός, ὁ ὁποῖος ἔχει ὅλα αὐτὰ τὰ προσόντα, παρελείφθη καὶ ἀντ’ αὐτοῦ προήχθησαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν πτυχίον νομικῆς, ἀλλ’ ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Τοῦτο, κύριοι, δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸν Κώδικα τῶν ὑπαλλήλων, ἀλλὰ μὲ τὴν ἠθικήν. Ὁ κ. Ὑπουργός, πρὸς τὸν ὁποῖον ἀπετάθην, ἀνεγνώρισεν, ὅτι ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἠδικήθη τῷ ὄντι, ἀλλ’ εἶπεν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τίποτε, διότι ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου εἶναι ὑποχρεωτική. Δὲν γνωρίζω, ἀλλά, νομίζω, ὅτι καὶ ἂν τοῦτο συμβαίνῃ, ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ὤφειλε τὸ συμβούλιον αὐτὸ νὰ τὸ ἔχῃ ἤδη ἀπολύσει. Διότι συμβούλιον, τὸ ὁποῖον παραγκωνίζει τοιοῦτον ὑπάλληλον, μὲ τοιαῦτα προσόντα, καὶ προτιμᾷ ἄλλους μὲ κατώτερα προσόντα, τοιοῦτον συμβούλιον δὲν ἠμπορεῖ νὰ στέκεται εἰς τὴν θέσιν του.

§196Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Τὰ διατάγματα τῆς προαγωγῆς αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων, περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε, φέρουν ἡμερομηνίαν 16 Φεβρουαρίου καὶ ἐδημοσιεύθησαν εἰς τὸ τεῦχος Γʹ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως τῆς 16ης Φεβρουαρίου. Εἶναι χαρακτηριστικὸν καὶ αὐτό.

§197Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι μόνον αὐτό, κ. συνάδελφοι. Εἶναι καὶ τὸ ὅτι αἱ προαγωγαὶ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν ἐγένοντο εἰς τὰς παραμονὰς τῆς κυρώσεως τοῦ νόμου. Καὶ ὅμως τὸ συμβούλιον αὐτὸ ἔσπευσε νὰ προαγάγῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ἐπροκάλεσεν, εὐλόγως, καὶ αὐτοῦ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὴν ἀναγνώρισιν ὅτι ὄντως διεπράχθη ἀδικία. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ τεθῇ ἡ διάταξις αὐτή, ὅτι ἐπὶ ἴσοις ὅροις προτιμῶνται οἱ ἔχοντες πτυχίον Νομικῆς. Δὲν νοεῖται ἀντικειμενικῶς νὰ κατέχῃ τὸν βαθμὸν τοῦ διευθυντοῦ βʹ ἢ αʹ τάξεως ἄνθρωπος μὴ κεκτημένος πτυχίου Νομικῆς. Οἱανδήποτε πεῖραν καὶ ἂν ἔχῃ ὁ ὑπάλληλος αὐτός, ὁσονδήποτε καὶ ἂν ἔχῃ μορφωθῆ, εἶναι ἀδύνατον νὰ κατέχῃ τὸν ἀνώτατον βαθμὸν τῆς ἱεραρχίας μὲ ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Ἐπικαλοῦμαι τὴν ἀντίληψιν τῆς Βουλῆς. Δι’ αὐτὸ τοῦτο τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου καὶ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ καθεστῶτος, δι’ ἐμὲ τοὐλάχιστον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίζωμεν τοιαύτας διατάξεις. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ παραμερίσῃ οἱανδήποτε ἀντίρρησιν ποὺ ἔχει καὶ νὰ δεχθῇ αὐτὴν τὴν προσθήκην, ἡ ὁποία εἶναι δικαιοτάτη καὶ λογικωτάτη, ὅτι «ἐπὶ ἴσοις ὅροις προτιμῶνται οἱ ἔχοντες πτυχίον τῆς Νομικῆς».

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ζάκκας ἔχει τὸν λόγον.

§199Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος σᾶς ἀπησχόλησα καὶ πρότινος καιροῦ. Ὅπως δὲ βλέπω— καὶ παρακολουθεῖτε καὶ σεῖς—σοβαρὰ καὶ ζωηρὰ συζήτησις διεξάγεται μὲ ἀφορμήν, βέβαια, τὰς εἰδικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι περιέχονται εἰς τὸν ὑπὸ κύρωσιν Ἀναγκαστικὸν Νόμον περὶ συστάσεως διευθύνσεως στατιστικῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν, οὐκ ἀπέδειξεν ἡ πρὸ ἑβδομάδων πρώτη συζήτησις, ἐπεχειρήθη νὰ εὐνοηθῶσιν ὡρισμένοι ὑπάλληλοι, μὴ ἔχοντες τὰ οὐσιαστικὰ καὶ τυπικὰ προσόντα, ἐπὶ παραμερίσει ἄλλων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν, βέβαια, τὰ προσόντα καὶ οἱ ὁποῖοι ἐξεγείρονται, ὅπως εἶναι φυσικόν, διότι παραμερίζονται. Ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κύρωσιν Α.Ν. 1535 σᾶς εἶπον, ὅτι ὁλόκληρος ἐπερίττευε, διότι ὁ νόμος περὶ ὀργανώσεως τῆς Γενικῆς Ὑπηρεσίας Στατιστικῆς ἠμποροῦσε κάλλιστα νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν ἀνάγκην τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας εἰς τὸ νὰ συσταθῇ εἰς αὐτὸ στατιστικὴ ὑπηρεσία. Δὲν ἐχρειάζετο καμμία εἰδικὴ σχετικὴ μέριμνα. Ὑπῆρχεν ὅμως ὁ φόβος τῶν ἐνδιαφερομένων, ὅτι μὲ βάσιν τὸν νόμον «περὶ στατιστικῆς», ἐὰν ἐδημιουργοῦντο αἱ θέσεις, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ βλέψεις των, αἱ συνιστώμεναι εἰς τὸ νὰ τὰς καταλάβουν αὐτοὶ καὶ νὰ παραμερισθοῦν ὅσοι θὰ εἶχον τ’ ἀπαραίτητα προσόντα. Τὸ καλὸν θὰ ἦτο νὰ ἀπορρίψῃ ἡ Βουλὴ ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον ὡς ἄχρηστον, ὡς ἐπιζήμιον, ὡς κλονίζον τὴν τάξιν τὴν ὑπηρεσιακὴν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Ἐὰν ὅμως νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ δεχθῆτε τὸ ἄρθρον 1, τὸ ὁποῖον διαλαμβάνει τὸν Α.Ν. 1535, δὲν βλέπω διατὶ δὲν θὰ θελήσετε νὰ δεχθῆτε τὸ ἄρθρον 2. Πληροφορῶ τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην, ὁ ὁποῖος ἠρώτησε ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι, ὅτι πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν βέβαια τὸ πτυχίον τῆς Νομικῆς, ἔχουν ὅμως 32 χρόνια ὁ ἕνας, 25 ὁ ἄλλος. Ἐκ τῶν 32 ἐτῶν ὑπηρεσίας ποὺ ἔχει ὁ πρῶτος τὰ 15 τὰ ἐπέρασεν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου καὶ διευθυντοῦ καὶ ἑπομένως, ἀπὸ ὅλους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εὐνοοῦνται δι’ αὐτοῦ τοῦ νόμου, τοῦ 1535 καὶ τῶν τροπολογιῶν, αὐτὸς εἶναι ὁ πλέον δικαιολογημένος νὰ τύχῃ αὐτοῦ τοῦ βαθμοῦ, τὸν ὁποῖον τοῦ δίδει τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νομοθετήματος. Τὸ ἐν λόγῳ ἄρθρον 2 ἱδρύει δύο θέσεις Οἰκονομικῶν Ἐπιθεωρητῶν. Ἔχει Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἔχει διαφόρους ἄλλας ἐξηρτημένας Ὑπηρεσίας—κάλλιστα ἠμποροῦν νὰ δικαιολογηθοῦν αἱ δύο θέσεις τῶν Οἰκονομικῶν Ἐπιθεωρητῶν διότι αὐτοὶ θὰ ἔχουν τὶ νὰ κάμουν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἔχει μίαν συνήθειαν κακήν. Ὁσάκις ἀναφέρομαι εἰς τὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας μοῦ ἀντιτάσσει, ὅτι, πᾶν ὅ,τι ὑπάρχει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ὀφείλεται σὲ μένα. Δὲν ἀρνοῦμαι καὶ τὸ θεωρῶ τιμήν μου, ὅτι μέγα μέρος τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας εἶναι προσωπικός μου μόχθος, ὅπως ἐπίσης προσωπικός μου μόχθος εἶναι καὶ ὁ νόμος 560 τοῦ 1945 «περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐὰν ὅμως ἠσχολεῖτο μὲ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Ὑπουργείου του θὰ ἔβλεπεν, ὅτι ὁ ν. 560 ἐκακοποιήθη ἀπὸ ἄλλους μεταγενεστέρους μου Ὑπουργούς, τοὺς ὁποίους αὐτὸς ἔρχεται νά ὑπερβάλῃ μὲ τὸν συζητούμενον Ἀναγκαστικὸν νόμον.

§200Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐγὼ θέλω νὰ μοῦ εἴπητε ἐὰν ἀπὸ τὸ 1947–48 ἔγινε καμμία τροποποίησις τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου.

§201Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι τότε ἐδημιουργήθη ἕνας διευθυντὴς ξεκρέμαστος. Καὶ προσθέτω, ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας εὑρίσκατε διευθυντὴν τῶν συλλογικῶν σχέσεων καὶ διαφορῶν ἕνα ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος εἰσῆλθεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τὸ 1926, κεκτημένος τὸ πτυχίον τῆς νομικῆς καὶ ἐπιτυχὼν εἰς διαγωνισμόν, ὁ ὁποῖος εἶχε συγγράψει καὶ ἀξιόλογον βιβλίον περὶ σωματείων, καὶ ὅτι τὸν ὑπάλληλον αὐτὸν τὸν ἐβγάλατε διὰ νὰ βάλετε εἰς τὴν θέσιν του διὰ προαγωγῆς ἕνα ἄλλον ὑπάλληλον, πολὺ μεταγενέστερον τοῦ πρώτου, ὁ ὁποῖος εἰσῆλθεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν κατὰ ἕνα τρόπον τὸν ὁποῖον γνωρίζετε. Ἐγὼ τὸν ὑφ’ ὑμῶν εὐνοηθέντα τὸν εἶχα τμηματάρχην ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς καὶ δὲν ἤμουν δυσηρεστημένος ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν του, ἀλλ’ ὑπῆρχεν ἄλλος ἀρχαιότερός του καὶ μὲ περισσότερα προσόντα.

§202Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ προσωπικὰ ζητήματα ἀσχολούμεθα ἐδῶ; Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀκούωμεν τί ἔκαμεν ὁ κάθε Ὑπουργός.

§203Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ὀλίγον εὐέξαπτος. Ἐγὼ ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Πρωτοπαπαδάκην.

§204Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ὑπῆρχον πάντοτε περισσότεροι διευθυνταί. Ἀλλ’ ἐγὼ σᾶς ἠρώτησα ἄλλο, ἐπειδὴ ὡμιλήσατε περὶ τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου καὶ σεῖς μετετοπίσατε τὸ ζήτημα εἰς τὸ ὅτι ἔκαμα ἕνα ὑπάλληλον διευθυντήν. Αὐτὸ εἶναι θέμα ἐλέγχου. Σᾶς ἀπαντῶ λοιπόν, ὅτι ὑπῆρχον ὀκτὼ διευθυνταὶ δι’ ἑπτὰ διευθύνσεις. Ἕνας κατ’ ἀνάγκην θὰ ἔμενεν ὑπεράριθμος καὶ ἐδιάλεξα νὰ ἀφήσω ὑπεράριθμον ἐκεῖνον, διὰ τὸν ὁποῖον ὑπῆρχε καὶ μία ὑπόνοια, ὅτι υἱοθετεῖ ὡρισμένας ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦσαν ἀνεκταί. Μετὰ ἀπὸ σᾶς ἄλλοι ἐκακοποίησαν τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Ὑπουργείου. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ἐὰν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τροποποίησιν τοῦ ὀργανισμοῦ κατὰ τὸ διάστημα ποὺ ἤμην ἐγὼ Ὑπουργός.

§205Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὄχι, δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει. Τὸ διάφορον, ποὺ εἶπον, δὲν σημαίνει ὅλον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐὰν θέλετε τώρα νὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος 1535, ὁ κακοποιὸς αὐτὸς κατ’ ἐμὲ καὶ ὁ ἄχρηστος νόμος 1535, ἐὰν τὸν ψηφίσετε πρέπει νὰ δεχθῆτε κατ’ ἀνάγκην καὶ τὸ ἄρθρον 2, τὸ ὁποῖον καὶ ἄχρηστον δὲν εἶναι καὶ ἀποκαθιστᾷ μίαν ἀδικίαν. Διότι ἕνας ὑπάλληλος ἔχων 32 ἔτη ὑπηρεσίαν ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 17 ὡς τμηματάρχης, δὲν εἶναι παράδοξον πρᾶγμα νὰ γίνῃ διευθυντής. Ἐὰν αὐτοὶ οἱ οἰκονομικοὶ ἐπιθεωρηταὶ τοῦ ἄρθρου 2 πρέπει νὰ γίνουν μόνον διευθυνταὶ Βʹ, χωρὶς δικαίωμα προαγωγῆς εἰς διευθυντὰς Αʹ, τότε πρέπει καὶ οἱ ἄλλοι ἐπιθεωρηταὶ τοῦ ὑπὸ κύρωσιν νόμου 1535, οἱ χωρὶς προσόντα ἁρμοδιότητος, νὰ γίνουν διευθυνταὶ Βʹ χωρὶς δικαίωμα περαιτέρω προαγωγῆς. Αὐτὰ εἶχα νὰ εἴπω.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§207Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ ὅτι διὰ τὰς μὴ τετελεσμένας προαγωγὰς καὶ τὴν δημιουργίαν θέσεων διὰ τοῦ Ἀναγκαστικοῦ νόμου, ὅτι πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ὁ ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ, νομίζω, ὅτι τοῦτο εἶναι ὀρθόν. Ὡς πρὸς τὸ ὅτι πρέπει νὰ διευκρινισθῇ ἡ ἔννοια τοῦ ἄρθρου 4, ὅτι ἡ προαγωγὴ ἀφορᾷ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν καὶ τοῦτο θεωρῶ ὀρθόν, διότι νομίζω, ὅτι αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἔχει. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 1 νομίζω, ὅτι ἡ γενομένη διευκρίνησις δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ περιεχόμενον τοῦ νόμου, ἄν δηλαδὴ δύναται νὰ γίνῃ περαιτέρω διαίρεσις τῆς δημιουργηθείσης διευθύνσεως, ὅσον εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ δημιουργία τῆς διευθύνσεως στατιστικῆς καὶ πληροφοριῶν εἶναι ἀπαραίτητος, διότι πράγματι πρόκειται περὶ τῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία συμπεριλαμβάνει τὸν δείκτην τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος τὴν ἔχει, πρέπει νὰ ἔχῃ μόρφωσιν εὐρεῖαν. Κατὰ σύμπτωσιν ὁ μετεκπαιδευθεὶς ἔχει καὶ στατιστικὴν μόρφωσιν. Τί ἔχει συμβῆ μὲ αὐτὴν τὴν διεύθυνσιν; Ἡνώθη εἰς τὴν διεύθυνσιν τῆς στατιστικῆς καὶ ἡ ὑπηρεσία τῶν διεθνῶν σχέσεων. Εἶναι τοῦτο παράλογον; Αἱ διεθνεῖς σχέσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἔχουν κάτι τὸ ἰδιότυπον, εἶναι δηλαδὴ ἡ σχέσις πρὸς τὴν διεθνῆ ὀργάνωσιν ἐργασίας, ἡ δὲ σχέσις αὐτὴ εἶναι κατὰ κανόνα σχέσις στατιστικῆς, ἀνταλλαγῆς δηλαδὴ πληροφοριῶν ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν. Διὰ τὸν λόγον τοῦτο, νομίζω ὅτι συνδέεται καθ’ ὅλην τὸ θέμα καὶ νομίζω, ὅτι ἀντὶ νὰ βλάπτῃ ὠφελεῖ καὶ προλαμβάνει τὴν δημιουργίαν δύο διευθύνσεων. Κατὰ σύμπτωσιν δὲ κάποιος ἐκ τῶν μετεκπαιδευθέντων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας ἔχει γράψει εἰς τὴν ἔκθεσίν του καὶ ὑπηρεσίαν στατιστικῆς μελετῶν καὶ διεθνῶν σχέσεων. Τοῦτο σημαίνει ὅτι καὶ ἀλλαχοῦ ἐξητάσθη τὸ θέμα καὶ εὑρέθη, ὅτι ὑπάρχει ἡ συνάφεια. Ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 1 νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μείνῃ ὡς ἔχει.

§208Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 3 βλέπω ὅτι αὐξάνονται αἱ θέσεις κατὰ μίαν θέσιν διερμηνέως ἢ μεταφραστοῦ. Ἡ παράγρ. 7 τοῦ ἄρθρου 4 λέγει: «Εἰς τὴν θέσιν διερμηνέως ἢ μεταφραστοῦ....... (ἀναγινώσκει).......». Δηλαδὴ καταλαβαίνετε, ὅτι ὑπηρετεῖ κάποιος ἔκτακτος διερμηνεύς.........

§209Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μάλιστα.

§210Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Καὶ τὸν κάνετε μόνιμον καὶ θὰ εἶναι τμηματάρχης ἢ διευθυντὴς καὶ θὰ χρησιμεύῃ ὡς διερμηνεύς.

§211Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μάλιστα.

§212Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Αὐτὸ ἤθελα νὰ εἴπω, κύριε Ὑπουργέ. Τοῦτο ὅμως ἀποτελεῖ ἐντροπήν, διότι εἶναι μία θέσις ἐκτάκτου, τὴν καλοπληρώνει ὅσον ὑπηρετεῖ, ἀλλὰ τώρα θὰ τεθῇ μία ἀκόμη μόνιμος θέσις διερμηνέως τῆς Ἀγγλικῆς μὲ βαθμὸν διευθυντοῦ καὶ τὰ ρέστα. Αὐτὰ εἶναι πρωτάκουστα καὶ ἀποτελοῦν ἐντροπήν. Τὸ ζήτημα εἶναι τοῦτο. Ὅτι γίνονται Ἀναγκαστικοὶ νόμοι, πραγματοποιοῦνται ὅλα αὐτὰ καὶ μᾶς τὰ φέρουν νὰ τὰ ἐπικυρώσωμεν ἐκ τῶν ὑστέρων ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§213Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω. Εἰς τὸ ἄρθρον 5 παράγραφος βʹ. Εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ συμβουλίου, διατὶ βάζητε καθηγητὴν τὰς Πολιτικῆς Οἰκονομίας τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἀποκλείεται ὁ ἀντίστοιχος καθηγητὴς τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Οἰκονομικῶν Ἐπιστημῶν;

§214Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κάμνω ἀνακοίνωσιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἀναφέρομαι εἰς ὅσα εἶπον ἀγορεύων ἐπὶ τοῦ θέματος πρὸ ὀλίγου. Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε εἰς ἀπάντησιν τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη, εἰς ὅσα εἶπε κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως καὶ παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 2.

§215Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐὰν ἡ διάταξις, βάσει τῆς ὁποίας προήχθησαν εἰς ἐπιθεωρητάς, θεωρεῖται ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν δικαία, ἐὰν ἡ διάταξις, βάσει τῆς ὁποίας καίτοι ἐψηφίσαμεν πρὸ ὀλίγου τὸν Κώδικα περὶ καταστάσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, προάγονται οἱ δύο ὑπεράριθμοι τμηματάρχοι εἰς Οἰκονομικοὺς Ἐπιθεωρητὰς χωρὶς νὰ ἔχουν τὰ προσόντα ἐκ τοῦ Κώδικος εἶναι δικαία, τότε ὁμολογῶ, ὅτι ὑπάρχει μία ἀσυνέπεια, τρίτη ἀσυνέπεια ἐὰν δὲ δεχθῆτε καὶ τὸ ἄρθρον 3.

§216Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Δέχεται τὸ ἄρθρον 2;

§218ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 3.

§220Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). δὲν δέχομαι τὸ ἄρθρον 3.

§221Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Δηλαδὴ ματαιώνετε τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§222Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐὰν ἡ Βουλὴ νομίζει ὅτι πρέπει νὰ δεχθῇ καὶ τὸ ἄρθρον τοῦτο, ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Ἀλλὰ τὴν εὐθύνην θὰ τὴν φέρῃ ἡ Βουλή.

§223Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Αὐτὸ ποὺ λέγετε ὁμοιάζει μὲ Πόντιον Πιλάτον, νίπτοντας τὰς χεῖρας μου δηλαδή.

§224Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐδήλωσα χθὲς ὅτι δὲν δέχομαι τὸ ἄρθρον 3.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή. Ὅσοι δέχονται τὸ ἄρθρο 3 παρακαλῶ νὰ ἐξεγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἀπερρίφθη. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1535)50 «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας Διευθύνσεως Στατιστικῆς καὶ Πληροφοριῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1528)50 Α.Ν. «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ὑγιεινῆς Ὑπηρεσίας Φυματιώσεως». Ὁ κ. Μαρινάκος ἔχει τὸν λόγον.

§227Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, καλούμεθα νὰ κυρώσωμεν τὸν νόμον 1528, τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος συνετάγη 2 ἡμέρας πρὸ τῆς συγκλήσεως τῆς Βουλῆς καὶ ὁ ὁποῖος εἶχεν ὑποβληθῆ πρὸς συζήτησιν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον εἰσάγεται σήμερον, δύο ἡμέρας πρὸ τῆς διακοπῆς τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς, λόγῳ τῶν ἑορτῶν. Ὁ νόμος αὐτός, ὅπως καὶ ὁ ψηφισθεὶς πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, εἶναι Ἀναγκαστικός, ἔρχεται δὲ καὶ θεσπίζει μίαν πολυτελῆ ὑπηρεσίαν καὶ ταυτοχρόνως δημιουργεῖ ἕνα συμβούλιον ἐπὶ πλέον τῶν σημερινῶν συμβουλίων, τὰ ὁποῖα ἔχουν γίνει, παρὰ τὸ ὅτι ὑπάρχει ἀνώτατον συμβούλιον καὶ ἐὰν ἔπρεπε νὰ προστεθοῦν ἕνα ἢ δύο πρόσωπα καὶ νὰ μὴ γίνῃ νέον συμβούλιον, ὅπως εἶναι καὶ τὸ συμφερώτερον καὶ ἔτσι τὸ Ὑπουργεῖον δὲν θὰ γίνῃ τίποτε ἄλλο, παρὰ ἕνα Ὑπουργεῖον ἀπὸ συμβούλια. Ἡ θέσπισις τινῶν θέσεων εἶναι ὑπερβολική. Γνωρίζω τὴν σημασίαν τῆς φυματιώσεως, διότι εἶμαι εἰδικός. Εἶχον ὑποβάλει μίαν ἐρώτησιν τὴν ὁποίαν μετέτρεψε καὶ ἐπερώτησε διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν θέσεων τῶν κέντρων ὑγείας διότι αὐτοὶ εἶναι οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ Ὑπουργείου, ἐν τούτοις παρὰ τὰς ὑποσχέσεις, ὅτι θὰ συμπληρωθοῦν ὑπάρχουν 25 θέσεις προϊσταμένων κεναί. Δὲν εἶναι ὀρθὸν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος νὰ δημιουργοῦνται τόσαι θέσεις, ἐνῷ δὲν συνεπληρώθησαν αἱ θέσεις τοῦ κέντρου ὑγείας. Πρέπει νὰ γίνῃ ὁ ὀργανισμὸς τοῦ Ὑπουργείου, διότι δὲν ὑπάρχει, καὶ νὰ ρυθμίσῃ ὅλα τὰ ἐκκρεμῆ ζητήματα καὶ μετὰ νὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα. Ὁ Α.Ν. αὐτός, ὁ ὁποῖος τίθεται ἐνώπιόν μας δὲν πρέπει νὰ ψηφισθῇ. Αὐτὰ ἔχω νὰ εἴπω.

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§229Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Εἶναι δυσάρεστον, ὅτι ὁ κόματος δὲν ἐπιτρέπει νὰ ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρὸν τὸ Σῶμα μολονότι τὸ θέμα τῆς φυματιώσεως ἀποτελεῖ εἰς τὸν τόπον αὐτὸν τὴν μεγαλυτέραν κακὴν μάστιγα καὶ τὸν μεγαλύτερον ἐθνικὸν κίνδυνον. Σέβομαι τὸν κάματον τοῦ Σώματος, μολονότι τοιοῦτον θέμα δὲν ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἡμέραν τῶν διακοπῶν τῶν ἐργασιῶν αὐτῆς. Εἰς τὴν φυματίωσιν ὀφείλεται ἡ φυλετική μας κάμψις καὶ μεταξὺ ὅλων τῶν νοσημάτων τοῦ τόπου μας, αὕτη ἀποτελεῖ τὴν κορυφὴν τῆς πυραμίδος. Εἰς τὸ Ἰνστιτοῦτον στηθικῶν νοσημάτων παρήλασαν 700 χιλ. νέοι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ δυστυχῶς τὰ ἀποτελέσματα ἦσαν ὅτι τὰ 35% ἀπὸ αὐτούς, πάσχουν ἀπὸ φυματίωσιν. Ὅταν ἡ νεότης παρουσιάζῃ αὐτὸ τὸ ποσοστόν, φαντασθῆτε τί γίνεται εἰς τὸν ὅλον πληθυσμόν. Μετὰ τὴν ἑλονοσίαν τὸ κύριον πρόβλημα εἶναι τὸ τῆς φυματιώσεως καὶ κατὰ συνέπειαν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐγὼ προσωπικῶς εἶμαι μὲ τὴν σκέψιν τῆς κυρώσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν Α.Ν., διότι τὸ θέμα τὸ θεωρῶ κατ’ ἐξοχὴν σημαντικόν. Ἐλέχθη καὶ ἐγράφη, ὅτι δὲν θὰ ἦτο σύμφωνον μὲ τὴν ὅλην γραμμὴν τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς νὰ εἰσαχθῇ εἷς μόνον τομεὺς αὐτῆς πρὸς ψήφισιν. Καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἰσαχθῇ τὸ θέμα τῆς φυματιώσεως ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς ὀργανωτικῆς προσπαθείας. Συνεπῶς σήμερον, μὲ τὸν ἴδιον μηχανισμὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν, ὅτι προωθούμεθα θετικῶς εἰς τὸν ἀντικειμενικὸν σκοπὸν εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπομεν. Νὰ ἔχωμεν δηλαδὴ τὸ ὄργανον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐξοπλίσωμεν τὴ Πολιτείαν διὰ νὰ ἀσκήσωμεν τὴν ἐνδεδειγμένην πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς δημοσίας ὑγείας. Καὶ εἶναι λυπηρὸν διότι κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς δὲν εἶχεν ἀντιμετωπίσει τὴν μάστιγα τῆς ἑλονοσίας καὶ τῆς φυματιώσεως, αἱ ὁποῖαι ἀπειλοῦν καὶ αὐτὴν τὴν φυλετικήν μας ὑπόστασιν. Πράγματι ἔπρεπε νὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος τὸ σύνολον τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου, ἵνα ἐξεταζόμενος ἐν τῷ συνόλῳ του, ἀποτελέσῃ ἓν ἑνιαῖον ἁρμονικὸν σύνολον, μέσα εἰς τὸ ὁποῖον πρωτεύουσαν θέσιν καταλαμβάνει τὸ θέμα τῆς φυματιώσεως καὶ κατὰ συνέπειαν τὸ ζήτημα τῆς ὀργανώσεως τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς. Κατὰ τὸ παρελθόν, καὶ μέχρι τοῦ ἔτους 1937 ἐὰν ἀφαιρέσῃ κανεὶς τὴν ἵδρυσιν τῆς «Σωτηρίας» ἀπὸ τὸ 1906 σταθμὸς σημαντικὸς κατὰ τοῦ ἀγῶνος τῆς φυματιώσεως, τὸ Κράτος δὲν ἀντέτασσε παρὰ μόνον αὐτό, ὡς νεκροταφεῖον διότι αἱ κλῖναι τὰς ὁποίας παρέτασσεν ἀναλογοῦσαν, μία κλίνη πρὸς τρεῖς θανάτους. Λέγομεν μέχρι τοῦ 1937, διότι ὁμολογουμένως εἰς τὸν ὑγειονομικὸν τομέα ἀπετέλεσεν ἡ περίοδος αὐτὴ σταθμόν, διότι τότε ἔγινε τὸ σημαντικὸν βῆμα ὅπως ἀπολυτρωθῇ τὸ Κράτος ἀπὸ τὴν μοιρολατρικὴν τοποθέτησιν τῆς θεραπευτικῆς τακτικῆς καὶ χωρήσῃ εἰς τὴν θεμελίωσιν τῆς προοπτικῆς ὑγιεινῆς. Πρὸς τοῦτο, παραλλήλως πρὸς τὴν ἵδρυσιν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, συνέστησε τὰ δημόσια πολυϊατρεῖα ὡς κέντρα ὑγείας μὲ πρόβλεψιν τὴν ἵδρυσιν παρ’ αὐτῶν, τῶν ἀντιφυματικῶν ἰατρείων, πρὸς ἀνίχνευσιν καὶ ἀναγνώρισιν τοῦ ἐχθροῦ. Τὸ θέμα λοιπὸν δὲν εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦμεν μὲ οἰκονομικὰ δεδομένα τοῦ τόπου νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν μὲ τὴν θεραπευτικὴν ἀρχήν, ἀλλὰ μὲ τὴν προληπτικὴν καὶ πρὸς ταύτην μᾶς ὁδηγεῖ ὁ ὑπὸ ψήφισιν Ἀναγκαστικὸς Νόμος. Θὰ ἤθελον κ. Ὑπουργὲ τῆς Ὑγιεινῆς, διότι καὶ ὑμεῖς συμφωνεῖτε, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ προσεχῶς, ὅταν τεθῇ ὡς ἑνιαῖον τὸ ὅλον θέμα τῆς ὀργανώσεως τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς, νὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ περιορισθῇ σήμερον τὸ Σῶμα εἰς τὴν κύρωσιν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Νόμου ὡς οὗτος ἐδημοσιεύθη, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ἐπαναλαμβάνω, καὶ μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι συντόμως θὰ τεθῇ ἐνώπιον ἡμῶν τὸ θέμα ὑπὸ τὴν γενικωτέραν μορφὴν αὐτοῦ ἄνευ τῶν τροπολογιῶν, οὔτε τοῦ κ. Κωστοπούλου, οὔτε τοῦ κ. Ζαΐμη. (Χειροκροτήματα).

§230Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Κύριοι Βουλευταί, μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Κώδικος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, νομίζω, ἐγὼ τοὐλάχιστον, ὅτι ἔχομεν ἠθικὴν δέσμευσιν νὰ μὴ δημοσιεύσωμεν νέους ὀργανισμούς. Δι’ αὐτὸ περιορίζομαι μόνον εἰς τὴν κύρωσιν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Νόμου καὶ ἀποσύρω τὰς προτεινομένας προσθήκας. Ἐπίσης δηλῶ, ὅτι οὐδένα ὑπάλληλον θὰ διορίσω ἐὰν προηγουμένως δὲν δημοσιευθοῦν τὰ διατάγματα περὶ ὀργανώσεως τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, μετὰ τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Χλουβεράκη, ἀποδέχομαι, ὅτι εἰς ἣν περίπτωσιν ἀναγκασθῶ νὰ διορίσω ὑγειονομικὸν προσωπικόν, θὰ εἶναι τοῦτο ὑγειονολόγος Α ἢ Β ἢ Γ.

§231Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν εἰς ὅσα εἴπατε. Ἀλλ’ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι μὲ ἐρεθίζει καὶ θὰ προκαλέσῃ τὸ γέλοιο εἰς ἐκεῖνον ποὺ θὰ τὸ διαβάσῃ ἡ λέξις «ἀνίχνευσις», ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸ ἄρθρον 2 τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὰς ἁρμοδιότητας τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀποφύγωμεν τὴν γελοιοποίησιν αὐτὴν διότι διατρέχομεν τὸν κίνδυνον νὰ δημιουργήσωμεν ἀνιχνευτὰς φυματιώντων τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν 150.000 ἄνθρωποι ζητοῦν μίαν λέξιν καὶ θὰ μείνουν ἱκανοποιημένοι καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ λαὸς ἐὰν αἱ ἁρμοδιότητες τῆς ἐν λόγῳ ὑπηρεσίας, περιορίζωνται κατ’ ἀρχὴν εἰς τὴν ἀπομόνωσιν τῶν φυματιώντων.

§232Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Ἡ λέξις αὐτὴ χρησιμοποιεῖται ἐπιστημονικῶς· δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τὴν ἀλλάξωμεν.

§233Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Λέγομεν, ὅτι δὲν ὑπάρχουν κρεββάτια. Κατὰ τὴν παρελθοῦσαν περίοδον ὑπὸ τῆς U.N.R.R.A. ἐδόθησαν 4.000 κρεββάτια τὰ ὁποῖα δὲν ἐγένοντο δεκτά. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα θὰ πρέπει νὰ ἐμβάλῃ εἰς ἀνησυχίας τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν διότι μᾶς ἐδόθησαν πολλὰ κρεββάτια καὶ δὲν τὰ ἀπεδέχθημεν καὶ ὅτι τὸ θέμα τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλῃ νὰ ζητηθοῦν εὐθῦναι κ. Πρόεδρε τῆς Βουλῆς. (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι).

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου;

§235ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1528]50 Ἀναγκ. Νόμου «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ὑγιεινῆς Ὑπηρεσίας Φυματιώσεως». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Ἀνωτάτης Γεωπονικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν Νομοθεσίας».

§237ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Ἀνωτάτης Γεωπονικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν Νομοθεσίας». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας τῶν ἐξετάσεων τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 132]46 φοιτητῶν καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως πανεπιστημιακῶν τινων διατάξεων».

§239Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Κύριοι σᾶς δηλῶ, ὅτι δέχομαι τὰς περισσοτέρας τροπολογίας τῆς ἐπιτροπῆς. Καὶ κατ’ ἀρχὴν ἔχομεν τὴν διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας ἀπαγορεύονται ἀπολύτως αἱ ἀποσπάσεις διὰ ν’ ἀπαλλαγῇ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ὅλοι σας ἀπὸ τὸ μαρτύριον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ποὺ θέλουν νὰ ἔλθουν εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἐπίσης δευτέρα τροπολογία. Ὑπάρχουν 300 προαχθέντες ὑποδιευθυνταὶ Γυμνασίων καὶ Ἐμπορικῶν Σχολῶν, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὰς ὑφισταμένας διατάξεις, θὰ πρέπει νὰ τοποθετηθοῦν εἰς ἀντιστοίχους θέσεις μέχρι τοῦ Ἀπριλίου, ἐντὸς τοῦ Ἀπριλίου, διὰ νὰ μὴ χάσουν τὴν προαγωγήν των. Ἔχομεν λοιπὸν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας αὐτοὶ παραμένουν ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκονται, χωρὶς νὰ ὑποχρεοῦνται μεταθέσεως εἰς ἄλλας ὀργανικὰς θέσεις, προαγόμενοι συγχρόνως. Τὸ ζήτημα εἶναι, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ δεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν αὐτήν;

§240ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§241Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Τὴν τροπολογίαν, περὶ ἄνευ ἐξετάσεων εἰσαγωγῆς, δὲν τὴν δέχομαι καὶ δὲν τὴν δέχομαι, διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ποὺ ζητοῦν τὸ προνόμιον αὐτὸ καὶ δὲν ἠξεύρω ποῦ θὰ σταματήσωμεν.

§242Π. ΠΕΝΝΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει εἰδικὴ περίπτωσις διὰ τοὺς φαρμακοποιούς. Ὑπάρχει ἡ ὑπὸ τῶν κληρονόμων ἐκμετάλλευσις τοῦ φαρμακείου, ἀλλὰ μετὰ μίαν 5ετίαν θὰ στερηθοῦν παντὸς δικαιώματος. Δὲν σᾶς ἀποκρύπτω, ὅτι πρόκειται περὶ 3–4 θέσεων καὶ μάλιστα πρόκειται περὶ τέκνων ἐκτελεσθέντων. Οὗτοι θὰ στερηθοῦν παντὸς πόρου ζωῆς ἐντὸς ὀλίγου. Ὅταν δὲ τὸ Κράτος δὲν ἔχῃ δώσει μέχρι τῆς στιγμῆς, οὔτε ἐπίδομα, οὔτε τίποτε ἄλλο, εἰς τὰς οἰκογενείας αὐτάς, νομίζω, ὅτι εἶναι ἔργον ὑπερτάτης δικαιοσύνης νὰ τοὺς δώσωμεν τὸ προνόμιον αὐτό. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ λέγωμεν καὶ νὰ λέγωμεν περὶ τῶν ἐκτελεσθέντων καὶ ὅταν ἔρχεται ἡ ὥρα νὰ ἀποδείξωμεν ἐμπράκτως τὴν εὐγνωμοσύνην πρὸς αὐτούς, τότε νὰ τοὺς κλείωμεν τὰς πόρτας. Ζητοῦμεν νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ κ. Ὑπουργὲ ἡ τροπολογία αὐτή, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§243Γ. ΜΟΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀνοίξωμεν τὴν πόρταν αὐτὴν κ. Συνάδελφε. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ πληρώνωμεν τὴν ἐκτίμησίν μας εἰς πεσόντας διὰ τῆς εἰσδοχῆς τῶν τέκνων των χωρὶς ἐξετάσεις.

§244Π. ΠΕΝΝΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὴν πόρταν αὐτὴν τὴν ἔχομεν ὀρθάνοικτην διὰ πλείστους ἄλλους φοιτητάς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι πάσης συμπαθείας, ἀλλ’ ἀσφαλῶς δὲν εὑρίσκονται εἰς καλλιτέραν μοῖραν, ἀπὸ ἐκείνην εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ ἄνθρωποι αὐτοί.

§245Γ. ΜΟΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Μόνον διὰ τοὺς Δωδεκανησίους ὑπάρχει ἐξαίρεσις, οἱ ὁποῖοι ἦσαν εἰς τὴν Δωδεκάνησον κατὰ τὴν Ἰταλικὴν Κατοχὴν καὶ δὲν ἠμποροῦσαν νὰ ἔλθουν ἐδῶ.

§246Π. ΠΕΝΝΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ποιοῦμαι ἔκκλησιν εἰς τὰ πατριωτικά σας αἰσθήματα. Πρόκειται περὶ τέκνων ἀγωνιστῶν τῆς ἰδίας τῆς Πατρίδος.

§247Γ. ΜΟΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἶναι καὶ τὰ παιδιὰ τῶν Μακεδονομάχων ποὺ ζητοῦν νὰ μποῦν εἰς τὴν διάταξιν.

§248Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διατὶ δὲν δέχεσθε ἐκεῖνο ποὺ ἔχει καθιερωθῆ πρὸ μιᾶς τεσσαρακονταετίας, ὅτι αὐτοὶ γίνονται δεκτοὶ ὡς ὑπεράριθμοι, ἐφ’ ὅσον εἶναι μεταξὺ τῶν ἐπιτυχόντων; (Ἄλλωστε αὐτὸ ἐπεκράτησεν εἰς ὅλον τὸν κόσμον).

§249Π. ΠΕΝΝΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν δὲν δέχεσθε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, ὑπάρχει καὶ ἑτέρα, ἔχουσα οὕτω: «Ἐπίσης κατ’ ἐξαίρεσιν... (ἀναγινώσκει)........». Κατὰ συνέπειαν αὐτὴ ἡ τροπολογία περιορίζει εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ὅπως θὰ ἔλεγον καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικήν μου ἔκθεσιν πρόκειται περὶ δύο ἕως τριῶν οἰκογενειῶν.

§250Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ πέντε χρόνια ἔχουν δικαίωμα οἱ κληρονόμοι νὰ νέμωνται τὸ φαρμακεῖον. Εἰς τὰ πέντε αὐτὰ χρόνια τὰ παιδιὰ αὐτὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μποῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον;

§251Π. ΠΕΝΝΑΣ. Δὲν εἶχον τελειώσει τὸ Γυμνάσιον.

§252Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μόνον ἐφ’ ὅσον ἔλαβον τὴν βάσιν 17.

§253Γ. ΜΟΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Δὲν τὴν δέχομαι.

§254Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Θέλω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει μίαν τροπολογίαν. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἶχε προτείνει τὸ ἑξῆς: «..... (ἀναγινώσκει)........»

§255Γ. ΜΟΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Δέχομαι νὰ εἰσαχθοῦν αὐτὰ τὰ παιδιὰ ὡς ὑπεράριθμα ἐφ’ ὅσον ἔλαβον τὴν βάσιν.

§256Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Σχολὴν Θεσσαλονίκης ὑπάρχουν ἐπιλαχόντες, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον 25 ἕως 30 βαθμούς. Λόγῳ τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐπιτυχόντες εἰς τὴν Στρατιωτικὴν Σχολὴν Θεσσαλονίκης, ἡ ἐγγραφὴ εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν Θεσσαλονίκης ἢ Ἀθηνῶν.

§257Δ. ΤΣΟΥΜΠΑΣ. Πρέπει νὰ σταματήσουν αἱ προσωπικαὶ διατάξεις διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ματαιωθῇ καὶ πάλιν τὸ νομοσχέδιον. Διαμαρτύρομαι, κ. Πρόεδρε.

§258Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ἡ Βουλὴ δὲν ἀντελήφθη τὸ κύριον θέμα τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ κύριον τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς τροποποίησις τοῦ βαθμοῦ. Διότι ἐξ αὐτῶν θὰ ἐκπηγάσουν ὅλαι αἱ σκέψεις καὶ τῶν προτεινόντων τὰς τροπολογίας καὶ ἡμῶν. Ἄν θὰ διαθέτῃ δηλαδὴ ὅπως καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη τὸ 19 καὶ 9 ἢ τὴν ἄλλην διαμόρφωσιν καὶ δεύτερον ἀπὸ ποίου σχολικοῦ ἔτους θὰ τὸ δεχθῆτε, διότι ἐπ’ αὐτοῦ ὁ ὑποφαινόμενος ἔχω νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Νὰ μὴ ἐμφανισθῇ τὸ κακὸν τοῦ προηγουμένου ἔτους.

§259Γ. ΜΟΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ὅπως ἐδήλωσα προχθὲς κατόπιν παραστάσεων τῶν ἀντιπροσώπων τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, ἐδέησεν ὑπὸ μορφὴν συμβιβασμοῦ, νὰ εἰσαχθοῦν τὰ παιδιὰ αὐτὰ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς ἔτους.

§260Α. ΙΩΣΗΦ. Ἀλλὰ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἀδικοῦνται ἄλλα τόσα παιδιὰ τοῦ χρόνου.

§261Γ. ΜΟΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Πῶς εἶναι δυνατὸν τώρα τὸν Ἀπρίλιον νὰ εἰσαχθοῦν διὰ τὸ τρέχον ἔτος εἰς τὰς Σχολὰς ποὺ ἔχουν ἐργαστήρια κ.τ.λ.;

§262Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Τὸ κύριον θέμα εἶναι θὰ δεχθῆτε τὸ 20 καὶ 10 ἢ τὸ 19½ καὶ 9;

§263Γ. ΜΟΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Τὸ 20 καὶ 10.

§264Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ὡμίλησεν ὅλη ἡ Βουλὴ ἐπὶ ἑνὸς θέματος τὸ ὁποῖον δὲν ἀποτελεῖ θέμα ἀλλ’ ἕνα συνοθύλευμα διατάξεων. Προσεπάθησα ἐγὼ, ὡς γνώστης τοῦ ζητήματος, μετὰ μεγάλου κόπου νὰ τὸ καθιερώσω. Ἐπιτρέψατέ μοι νὰ λάβω τὸν λόγον μόνον διὰ πέντε λεπτὰ διὰ νὰ κατατοπίσω τὴν Βουλήν. Εἴμεθα στὸ ἄρθρον 3, κ. συνάδελφοι. Ἀφορᾷ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων. Ἡ ἔννοια ἐπιλαχὼν εἶναι σαφὴς διὰ τὴν Βουλήν. Δηλαδὴ πρόκειται δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν ἀλλ’ εἶναι ὑπὲρ τὸν ὁρισθέντα ἀρχικῶς ἀριθμὸν εἰσακτέων. Ἐδέχθη ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ τὸ ἐδέχθη προχθὲς καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ ἐγγραφοῦν ὅλοι οἱ ἐπιλαχόντες. Ὡς πρὸς αὐτό, ἐγεννήθη καὶ τὸ ζήτημα διὰ τοὺς τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν, Ἰατρικῆς, Ὀδοντιατρικῆς καὶ τοῦ Χημικοῦ τμήματος τῆς Φυσικομαθηματικῆς Σχολῆς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε τὴν ἀντίρρησιν καὶ παρεκάλεσε τὴν Βουλὴν νὰ τοὺς ἐγγράψῃ ἀπὸ τὸ ἑπόμενον Πανεπιστημιακὸν ἔτος. Μόνον θέμα ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό, εἶναι τοῦτο: Παρ’ ὅλον ὅτι συνεφώνησα μὲ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ ἐγγραφοῦν καὶ αὐτὰ διὰ τὸ τρέχον ἔτος, ἐν τούτοις θὰ ἀπεδεχόμην τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐφ’ ὅσον τὸ ἐγκρίνει καὶ ἡ Βουλή, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον οὐσιαστικὴν σημασίαν διὰ τοὺς ἐγγραφησομένους αὐτὸ δὲν ἔχει, διότι ἤδη ἔληξαν τὰ ἐργαστήρια, ἔληξαν τὰ μαθήματα καὶ δὲν πρόκειται δι’ αὐτὸ οὔτε νὰ φοιτήσουν, οὔτε νὰ ἀκολουθήσουν. Δὲν παραλείπω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι αὐτοὶ θέλουν νὰ ἀποφύγουν τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις. Οὐσιαστικῶς δὲν κερδίζουν τίποτε, ἐὰν ἐγγραφοῦν ἐφέτος, ἐὰν δὲ ἐπιμένουν, τὸ κάμνουν ἀπὸ τὸν φόβον μήπως τοῦ χρόνου δὲν τοὺς εἰσαγάγουν. Τοιοῦτον ζήτημα δὲν ὑπάρχει, ἑπομένως ἱκανοποιοῦνται καὶ αὐτοὶ ἀπολύτως. Καὶ καταλήγων, κ. συνάδελφοι, προτείνω νὰ ψηφίσῃ ἀμέσως ἡ Βουλὴ νὰ ἐγγραφοῦν ὅλοι οἱ ἐπιλαχόντες πλὴν τῶν θετικῶν ἐπιστημῶν, αὐτὰς τὰς ὁποίας ἀνεφέραμεν, διὰ τοὺς ὁποίους θὰ ἰσχύῃ ἡ ἐγγραφὴ ἀπὸ τοῦ ἑπομένου ἔτους.

§265Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Νὰ μὴ εἶναι εἰς βάρος τοῦ ἀριθμοῦ εἰσακτέων τοῦ νέου ἔτους.

§266Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ἀσφαλῶς ὄχι, διότι θὰ εἶναι ὑπεράριθμοι.

§267Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Τὸ διευκρινίζετε αὐτό;

§268Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Νὰ εἴμεθα ἐξηγημένοι, ὡς ὑπεράριθμοι.

§269Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Μάλιστα.

§270Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ν’ ἀπορριφθῇ ἡ τροποποίησις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς περὶ τοῦ ὑποβιβασμοῦ τῆς βάσεως εἰς 19 καὶ 9. Νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τῆς ἐπιτροπῆς ὡς πρὸς τὸν ὑποβιβασμὸν τῆς βάσεως εἰς τὴν Ἀνωτάτην Ἐμπορικὴν ἀπὸ 18 εἰς 17 καὶ ὁ Ὑπουργὸς καὶ ἡ Βουλὴ τὸ ἐδέχθη. Νὰ προστεθῇ ὡς τρίτη παράγραφος ἡ τροπολογία περὶ ἐγγραφῆς ἀποτυχόντων εἰς θεωρητικὰς ἐπιστήμας καὶ μέχρι πληρώσεως τοῦ ὡρισμένου ἀριθμοῦ εἰσακτέων καὶ προτείνεται ἡ τροπολογία αὐτὴ διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ ἑξῆς αἴτημα. Παρετηρήθη εἰς ὡρισμένας θεωρητικὰς σχολὰς καὶ δὴ τὸ Μαθηματικὸν Τμῆμα καὶ Φυσικομαθηματικὴν ἀμφοτέρων τῶν Πανεπιστημίων, ὅτι δὲν συνεπληρώθη ὁ ὡρισμένος ἀριθμὸς εἰσακτέων. Καὶ ἀμφότερα τὰ Πανεπιστήμια δέχονται νὰ συμπληρωθῇ ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς καὶ ἤδη ἐνεγράφησαν καὶ ἀποτυχόντες δι’ ὑποβιβασμοῦ τῆς βάσεως. Διὰ τοῦτο διετυπώσαμεν τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Βέβαια ὁ ὑποβιβασμὸς αὐτὸς δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ χωρήσῃ πέραν τοῦ 19 καὶ 9, ἄλλωστε μὲ τὸν ὑποβιβασμὸν αὐτὸν πληροῦνται ὅλαι αἱ κεναὶ θέσεις.

§271Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Δεκτόν.

§272Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. 5) Νὰ τεθῇ ὡς τετάρτη παράγραφος ἡ τροπολογία περὶ τῆς κατ’ ἐξαίρεσιν ἐγγραφῆς ἄνευ εἰσιτηρίων ἐξετάσεων τῶν τέκνων ἐκτελεσθέντων κλπ. Εἶναι ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν συνεζητήσαμεν προηγουμένως. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. συνάδελφε, νὰ εἴπω δύο λόγια, εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, διότι νομίζω ὅτι εἶναι μία περίπτωσις ἡ ὁποία πρέπει νὰ συγκινήσῃ τὴν Βουλήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπε, δὲν πρέπει νὰ ἀνοίξωμεν τὴν πόρταν εἰσαγωγῶν ἄνευ εἰσιτηρίων ἐξετάσεων. Εἶναι εἰς πολλὰς περιπτώσεις ὀρθάνοικτος ἡ πόρτα αὐτὴ καὶ ἐδῶ μάλιστα διαπλατύνεται. Μὲ τὸ ἄρθρον 4 εἰσάγονται κατηγορίαι κατὰ πάντα συμπαθεῖς, ὡς οἱ πρόσφυγες ἐκ Γιουγκοσλαβίας, Ρουμανίας καὶ ἐκ τῶν ἄλλων χωρῶν τοῦ σιδηροῦ παραπετάσματος. Ὑπάρχει ἄλλη διάταξις ἐπίσης περὶ εἰσαγωγῆς καὶ ἄλλης κατηγορίας ἐπίσης συμπαθοῦς, τῶν Δωδεκανησίων καὶ τῶν Κυπρίων καὶ πάμπολαι, πάμπολαι ἄλλαι.

§273Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Διότι ἔχουν σπουδάσει, εἰς ξένας χώρας καὶ ξένας σχολάς.

§274Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Οἱ Κύπριοι ἤρχοντο καὶ μοῦ ἔλεγον ὅταν ἐχειριζόμην τὰ ζητήματα αὐτά, θὰ φύγωμε καὶ θὰ πᾶμε στὴν Ἀγγλία νὰ σπουδάσωμε. Καὶ τοὺς ἀπήντησα: ἂν εἶσθε τόσον Ἕλληνες, νὰ πᾶτε στὴν Ἀγγλία. Ἐδῶ ὅταν ἔχωμεν, περιπτώσεις, κύριοι, παιδιῶν, τῶν ὁποίων ἐξετελέσθησαν οἱ γονεῖς, ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὑπὸ ποίας συνθήκας γίνονται αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις, δὲν νομίζω ὅτι θὰ εἶναι τραγικὸν ἐὰν τὸ εὐεργέτημα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀπολαμβάνουν τόσαι ἄλλαι κατηγορίαι θὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς ἐλαχίστους ἐξ αὐτῶν, δηλαδὴ τὰ τέκνα τῶν ἐκτελεσθέντων καὶ τῶν φονευθέντων ἐν πολέμῳ καὶ τῶν ἀναπήρων μὲ ἀναπηρίαν 50% καὶ ἄνω. Ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει νὰ πάρωμε τὴν βάσιν Αὐτὸ δὲν εἶναι παραχώρησις, διότι ἔτσι μπαίνουν ὅλοι.

§275Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν νομίζετε ὅτι ὑπάρχει μιὰ ριζικὴ λύσις ἡ ὁποία ἱκανοποιεῖ ὅλους: Νὰ καταργήσωμεν τὰς ἐξετάσεις.

§276Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Δὲν θὰ εἶναι καὶ μεγάλο τὸ κακόν. Οἱ περισσότεροι σημερινοὶ ἐπιστήμονες, ἐμπῆκαν χωρὶς ἐξετάσεις εἰς τὸ παρελθόν.

§277Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἀποσκίτη δὲν τὴν δέχομαι.

§278Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν δέχεται τὴν τροπολογίαν αὐτήν, νὰ εὕρωμεν μίαν συμβιβαστικὴν λύσιν. Καὶ προτείνω τὴν ἑξῆς: Ἡ βάσις νὰ εἶναι 17 καὶ μόνον διὰ τὸ τρέχον Πανεπιστημιακὸν ἔτος.

§279Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ὄχι κ. συνάδελφε.

§280Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Προτείνω ἐπίσης νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ νὰ τεθῇ ὡς 5 παράγραφος ἡ τροπολογία περὶ ἐγγραφῆς τῶν ἐπιλαχόντων, εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Σωματικῆς Ἀγωγῆς.

§281Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Προσφέρετε δηλητήριον ἐὰν τὸ κάμετε αὐτό. Διότι ὑπάρχει ἀπειρία ἀδιορίστων ἀποφοίτων τῆς Ἀκαδημίας Σωματικῆς Ἀγωγῆς ἀπὸ 10ετίας, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπάρχει ἐλπὶς νὰ διορισθοῦν οὔτε μετὰ ἄλλην μίαν δεκαετίαν.

§282Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Νὰ προστεθῇ ὡς 6 παράγραφος διάταξις περὶ ἐγγραφῆς τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὰς θετικὰς ἐπιστήμας, ἀπὸ τοῦ ἐρχομένου ἔτους 1951–1952.

§283Α. ΙΩΣΗΦ. Ὁ λόγος διὰ τοῦ ὁποίου δὲν τοὺς μπάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι διότι δὲν ἐπαρκοῦν τὰ ἐργαστήρια.

§284Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Δὲν ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§285ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τερματισθείσης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τοῦτο μὲ τὰς γενομένας δεκτὰς ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τροποποιήσεις.

§286ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα.

§287ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωροῦμεν εἰς τὸ ἄρθρον 4.

§288Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Νομίζω ὅτι ἀπερρίφθη μόνον ἡ περίπτωσις τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὴν Γυμναστικὴν Ἀκαδημίαν, καὶ τῶν τέκνων φονευθέντων καὶ ἐκτελεσθέντων ἐν πολέμῳ. Αἱ ἄλλαι τροπολογίαι, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι, ἔγιναν δεκταί.

§289Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Μετὰ τὴν § 4 ἡ ὁποία διεγράφη, ἔχομεν: «Ἐκ τοῦ..... (ἀναγινώσκει)......». Θὰ προστεθῇ «τῶν πρακτικῶν σχολῶν........ ....... (ἀναγινώσκει)......». Ἐν συνεχείᾳ, ἡ § 10 καὶ 20, πρέπει νὰ διαγραφῇ, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐγένετο δεκτὸν νὰ μειωθῇ ἡ βάσις εἰς τὰ 19 καὶ 9. Ἀλλὰ δὲν συνεζητήθη ἡ τρίτη περίπτωσις, ποῦ ἀνέφερεν ὁ κ. Εἰσηγητής. Τὴν ἀποδέχεσθε ἢ τὴν ἀπορρίπτετε;

§290Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Τὸ ἐδέχθην, μόνον διὰ τὰς δύο Φιλοσοφικὰς Σχολάς, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει κενὴ θέσις.

§291Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Θὰ διαγραφῇ ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν καὶ ἀπὸ τὰς § 10 καὶ 20.

§292ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ 3ον ἄρθρον;

§293ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§294Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΗΣ. Ἔχω προσθήκας εἰς τὸ ἄρθρον 3ον. Εἶναι μία περίπτωσις δι’ ἀνθρώπους διὰ τοὺς ὁποίους κατέλαβε ἰδεοληψία τὸν διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου, νὰ μὴ εἰσαχθοῦν. Δὲν εἶναι θέσις δημοσία ἐπὶ τοῦ παρόντος δι’ αὐτοὺς ἀλλά, ἂν δὲν εἶναι θέσις δημοσία, εἶναι θέσις εἰς ἰδιωτικὰ σχολεῖα. Εἰς αὐτούς, ἀπαγορεύομεν νὰ πάρουν ἕνα ἐπάγγελμα, ἀφοῦ τοὺς ἐξωθήσαμε νὰ τελειώσουν τὸ Γυμνάσιον. Τοὺς ἀπαγορεύομεν νὰ ἐκλέξουν ἕνα ἐπάγγελμα. Αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον.

§295Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Προχωροῦμεν εἰς τὸ ἄρθρον 4ον. Ἡ § 4 ἔγινε δεκτή. Ἐγὼ δὲν θέλω ἡ διαφορὰ νὰ εἶναι τεσσάρων μονάδων, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὴν δέχομαι. Ἡ § 2, εἶναι δεκτὴ ὅπως εἶναι.

§296Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον, ὑπάρχει τροποποίησις, καὶ θὰ τεθῇ εἰς τὴν § 2. «Οἱ γεννηθέντες ἢ διαμένοντες... ...... (ἀναγινώσκει).......».

§297Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. «Καθὼς καὶ τὰ τέκνα». Ἀπὸ τοῦ 1937 ἡ Ἰταλικὴ κατοχὴ ἤσκησε μίαν πίεσιν ἐπὶ τῶν Δωδεκανησίων καὶ ἔκλεισε τὰ σχολεῖα των. Ἤδη παρέχονται διὰ τοῦ νομοσχεδίου εὐεργετήματα εἰς τοὺς Δωδεκανησίους μαθητάς. Θέλουν οἱ ἐγκατεστημένοι εἰς τὴν Ἑλλάδα Δωδεκανήσιοι νὰ τύχουν τῶν αὐτῶν εὐεργετημάτων.

§298Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ὁ γεννεσιουργὸς λόγος τῆς ἐγγραφῆς τῶν Δωδεκανησίων, εἶναι ὅτι ἐξεπαιδεύθησαν ὑπὸ ξένην κατοχὴν εἰς ξένην γλῶσσαν καὶ δι’ αὐτὸ εἴπομεν, νὰ τοὺς διευκολύνωμεν. Ἐὰν βάλωμε καὶ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἦλθαν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ ἀπὸ τοῦ 1937, τότε διατί νὰ μὴν βάλωμε καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους;

§299Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Πρέπει νὰ τεθῇ τέρμα εἰς μίαν κατάστασιν ἡ ὁποία εἶναι ἀφόρητος. Νὰ εἴπητε, ποίας τροπολογίας δέχεσθε καὶ ποίας δὲν δέχεσθε.

§300Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τοῦ ἐδ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 1452]50 νόμου εἶναι ὅτι.............. «...... (ἀναγινώσκει).......». Τὴν δέχομαι. «Φοιτηταὶ τῆς Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς..... «...... (ἀναγινώσκει).......». Τὴν δέχομαι. «Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 9........... «...... (ἀναγινώσκει).......». Τὴν δέχομαι. Εἰς τὴν παράγραφον 5 τώρα: «Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ν. 1452]50.............. «...... (ἀναγινώσκει).......». Αὐτὸ δὲν τὸ δέχομαι. Εἰς τὴν παράγραφον 7: «Φοιτηταὶ τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς..... (ἀναγινώσκει).......».

§301Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὸ 17μηνον, κ. Ὑπουργέ, εἶναι, διότι εἶναι προστάται οἰκογενείας. Κατὰ τὸν προηγούμενον νόμον ἦτο 12 μηνὸς ἡ θητεία τῶν προστατῶν. Ἀντὶ τοῦ 17 νὰ γίνῃ 15, εἶναι ὁ αὐτὸς λόγος.

§302Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Παραδέχομαι, ὅτι εἰς πολλὰ πράγματα ἔχουν δίκαιον τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα παραπονοῦνται, ἀλλὰ τὸ ζήτημα εἶναι, ὅτι ὑπάρχουν μερικοὶ νόμοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπ’ ἄπειρον νὰ ἐπεκτείνωνται καὶ νὰ ταλαιπωρῆται ἐπ’ ἄπειρον ἡ Βουλὴ καὶ ὁ τόπος ὅλος.

§303Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπηρέτησαν ἐπὶ 17μηνον, ζητοῦν τώρα νὰ συνεχίσουν τὰς ἐργαστηριακὰς ἀσκήσεις καὶ νὰ δώσουν κατόπιν ἐξετάσεις.

§304Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ ποὺ ὑποστηρίζει ὁ κ. Καλκάνης ἔχει τὴν ἑξῆς ἔννοιαν: Φοιτηταί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 20 μῆνας εἰς τὸν στρατόν, τυγχάνουν τοῦ εὐεργετήματος ποὺ λέγει ὁ κ. Καλκάνης, οἱ φοιτηταί, ποὺ ὑπηρέτησαν 17 καὶ 18 μῆνας, δὲν τὸ ἔχουν. Ἀφορᾷ δὲ κυρίως τοὺς ὀρφανοὺς πατρός, διότι οἱ ὀρφανοὶ πατρὸς ὑπηρετοῦν μόνον 18 μῆνας. Ἐπειδή, λοιπόν, εἶναι ὀρφανὸς πατρός, διὰ δύο μῆνας νὰ μὴ τοὺς δώσωμεν τὸ εὐεργέτημα;

§305Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Δὲν τὸ δέχομαι. Τὸ «ἔφεδρος ἀξιωματικὸς» διαγράφεται. Ἡ περίοδος ἕξ μηνῶν δέχομαι νὰ φθάσῃ μέχρι τέλους τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους. Τὸ 50% νὰ γίνῃ μέχρι 50%, ἀναλόγως τῆς οἰκογενειακῆς καταστάσεως τοῦ φοιτητοῦ καὶ τοῦ χρόνου τῆς καθυστερήσεως. Εἰς τὸ ἄρθρον 8 δέχομαι τὴν 1ην παράγραφον. Τὸ ἄρθρον 11ον τὸ δέχομαι. Τὸ 12ον ἐπίσης μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν: «............. ...... (ἀναγινώσκει).........». «Ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος οὐδεμία ἀπολύτως ἀπόσπασις... (ἀναγινώσκει)......».

§306ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§307Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὴν τροποποίησιν Πανεπιστημιακῶν διατάξεων. Κατὰ τὸ Σύνταγμα δὲν ἠμπορεῖ νὰ τεθῇ ἄλλη διάταξις παρὰ μόνον ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ Πανεπιστήμιον.

§308Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Τὸ παραδέχομαι, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἄλλο νομοσχέδιον, δι’ αὐτὸ τὸ θέτω ἐδῶ. Εἶναι 30 ἐκπαιδευτικοί, οἱ ὁποῖοι, ἐὰν δὲν μετατεθοῦν, χάνουν τὴν προαγωγήν των. Δὲν τὸ θέλετε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, δικαίωμά σας.

§309Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς θέτει αὐτοπεριορισμόν, δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζονται αὐτοὶ οἱ περιορισμοί, τὴν στιγμὴν ποὺ εἰς τὸ χέρι του εἶναι νὰ μὴ κάμνῃ καμμίαν πρότασιν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὅμως θὰ ἐξυπηρέτει τὸν σκοπὸν καὶ θὰ ἀντεπεκρίνετο εἰς τὸ δημόσιον αἴσθημα εἶναι νὰ προστεθῇ, ὅτι «αἱ δὲ μέχρι σήμερον ἀποσπάσεις τερματίζονται ἐντὸς δέκα ἡμερῶν», διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βραβεύωμεν καὶ νὰ δημιουργοῦμεν προνομιούχους τάξεις ἐφαρμόζοντες τὸ beati possidentis. Εἶναι 400 διδάσκαλοι καὶ διδασκάλισσαι ἀπεσπασμένοι εἰς Ἀθήνας. Ἀπ’ ἐδῶ καὶ πέρα δὲν θὰ κάμνωμεν ἀποσπάσεις.

§310Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, κατὰ τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Κανονισμοῦ θὰ πρέπει πρῶτον νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται νὰ συζητήσῃ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι μὲ αὐτὴν τὴν ἀκαταστασίαν, αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἶναι ἀδύνατον νὰ κατανοήσωμεν τί μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§311Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, ὅ,τι εἶναι ἀντικανονικὸν σᾶς τὸ θέτω ὑπ’ ὄψει σας. Ἐὰν θέλητε χωρὶς διαφωνίαν νὰ τὴν δεχθῆτε, ἔχει καλῶς, ἄλλως τὴν ἀποσύρω. Δὲν ἐπιμένω, ἁπλῶς τὴν θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας. Ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει τὰς ἀποσπάσεις, εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ σχολικοῦ ἔτους διακόπτονται αὐτοδικαίως ὅλαι αἱ ἀποσπάσεις.

§312ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὀρθή, ὀρθή.

§313Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Πρόκειται περὶ εὐνοουμένων ἀργομίσθων, τῶν ὁποίων δὲν πρόκειται νὰ διακόψητε τὸ τερπνὸν ἔργον τῆς ἀργομισθίας. Εἶναι καιρὸς νὰ ὑπάρξουν κυρώσεις. Τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἔχομεν σχολεῖα κλειστὰ ἐπὶ 10 χρόνια, ἀποτελεῖ κατάπτυστον πρᾶξιν, τὴν ὁποίαν ἀνέχεται ἡ Βουλή, νὰ εἶναι 400 ὑπεράριθμοι διδάσκαλοι καὶ διδασκάλισσαι εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ δὲν ἔπρεπε κἂν νὰ ἔλθῃ τοιοῦτον ζήτημα εἰς τὴν Βουλήν. Νὰ φύγουν ἀμέσως.

§314Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τῆς σκοπιμότητος τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἐὰν ἔχῃ σκοπιμότητα πραγματικῶς, ἀλλὰ ἔχει ἠθικὴν τοιαύτην διότι ἔχουν γίνει ἀποσπάσεις, ποὺ δὲν ἔπρεπε νὰ γίνουν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἑπτὰ σχολεῖα τὰ ὁποῖα εἶναι κλειστά, διότι καὶ οἱ τέσσαρες διδάσκαλοι ἔχουν ἀποσπασθῆ.

§315Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Ἔχω παράδειγμα ἐκπαιδευτικοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν πηγαίνει εἰς τὸ σχολεῖον κάμνει τὰς ἐγγραφὰς τῶν μαθητῶν καὶ σηκώνεται καὶ φεύγει. «Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἐπ’ ἄπειρον».

§316Γ. ΜΟΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ἄλλη τροπολογία εἶναι ἡ ἑξῆς: «Σύμφωνα μὲ τὸν ἰσχύοντα νόμον πρέπει νὰ πᾶνε σὲ κάθε γυμνάσιο ἀπὸ ἕνας, ἀλλὰ μᾶς λείπουν πιστώσεις ἑνὸς δισεκατομμυρίου καὶ τὸ νέο Λογιστήριον δὲν τὰ δίδει. Ἐὰν ἐντὸς τοῦ Ἀπριλίου αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν πᾶνε εἰς τὰς θέσεις των, χάνουν τὴν προαγωγήν των. Διὰ νὰ μὴν ἀδικηθοῦν λοιπόν, λέγομεν νὰ παραμείνουν ἐκεῖ ποὺ εἶναι.

§317ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§318Γ. ΜΟΔΗΣ. (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ἡ ἄλλη τροπολογία εἶναι ὅτι, αἱ μεταθέσεις τῶν διδασκάλων τοποθετηθέντων εἰς μίαν θέσιν, δὲν γίνονται παρὰ μετὰ πάροδον τριετίας. Ἐφέτος διδάσκαλοι Θράκης ἐτοποθετήθησαν εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ ἀντιστρόφως. Λοιπὸν δίδομεν τὸ δικαίωμα νὰ γίνῃ ἐφέτος ἀναμετάθεσις αὐτῶν ὑπὸ τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου πρὸ τῆς παρόδου τριετίας.

§319ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὀρθόν, ὀρθόν.

§320Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Νομίζω ὅτι ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία ἀπαγορεύει τὴν μετάθεσιν πρὸ τῆς παρελεύσεως τῆς τριετίας, ἐπιτρέπει ὅμως τὴν μετάθεσιν πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ὑπηρεσίας καὶ πρὸ τῆς παρόδου τριετίας.

§321Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ὁ νόμος λέγει ὅτι ὁ διδάσκαλος πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπηρετήσῃ τριετίαν εἰς μίαν θέσιν, ἀλλὰ ἡ ὑπηρεσία ὁποτεδήποτε δύναται νὰ τὸν μεταθέσῃ διὰ λόγους ὑπηρεσιακούς.

§322Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἰσάγητε τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν δὲν γνωρίζομεν κἄν.

§323Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Τότε τὴν ἀποσύρω.

§324Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ μεταθέσεως, ἐδῶ πρόκειται περὶ τῶν τοποθετηθέντων εἰς τὴν Θράκην καὶ τὴν Μακεδονίαν οἱ ὁποῖοι δὲν δικαιοῦνται πρὸ τῆς παρελεύσεως τριετίας νὰ μετατεθοῦν. Ἐὰν μετατεθοῦν, ὡς ἐτονίσθη, λόγῳ ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν, ἂς καταβληθοῦν ὁδοιπορικὰ ἔξοδα. Ζητῶ νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα πρὸ τῆς τριετίας νὰ ὑποβάλλουν αἴτησιν οἱ ἐκ Μακεδονίας νὰ ὑπάγουν εἰς τὴν Θράκην, καὶ ἀντιστρόφως.

§325Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ἀποσύρω τὴν τροπολογίαν. Τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ ἄρθρον 8 τοῦ ὁποίου ἡ Ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν διαγραφήν. Προχθὲς ἐδήλωσα ὅτι ἐκ τοῦ ἄρθρου 8 δέχομαι νὰ ψηφισθῇ μόνον ἡ πρώτη παράγραφος, αἱ δὲ ἄλλαι δύο παράγραφοι νὰ παραμείνουν δι’ ἀργότερα ἀπ’ ὅτι λογαριάζομεν νὰ καταθέσωμεν εἰδικὸν Πανεπιστημιακὸν νομοσχέδιον.

§326Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 64 τοῦ νόμου 5443 τοῦ 1939 ὁμιλεῖ περὶ διατελούντων, διατελεσάντων ἢ παραιτηθέντων καθηγητῶν Πανεπιστημίου. Προφανῶς ἰδικοῦ μας καὶ ἰσοτίμου ξένου τοιούτου καὶ περὶ τῆς διαδικασίας τῆς πληρώσεως κενωθείσης ἕδρας. Καθ’ ἡμᾶς τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι πλῆρες διότι ὁ νόμος 5443)32 ἐγένετο μετὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Θὰ μοῦ εἴπητε, ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα εἶναι ἐν τάξει διατὶ ἐνδιαφέρεσθε. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω. Ὅπως πάντοτε οὕτω καὶ τώρα τὸ κέντρον στραγγαλίζει τὴν ἐπαρχίαν. Ἐπεκράτησεν ἡ παρερμηνεία νὰ θεωρῆται τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ὡς μὴ ἰσότιμον τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ἐπεκράτησε λοιπὸν ἡ παρερμηνεία ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης νὰ μὴ θεωρῆται ἰσότιμον τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν τοῦ ὁποίου πολλὲς φορὲς ἡ Ἰατρικὴ Σχολὴ ἔχει μεταβληθῆ εἰς ἕνα καθεστὼς ἀριστοκρατικὸ καὶ γίνονται καθηγηταὶ τὰ τέκνα καὶ οἱ ἀνεψιοὶ τῶν ἤδη καθηγητῶν, οἱ ὁποῖοι καταργοῦν καὶ ἕδρας ἀκόμη ὅταν δὲν παρέχεται ἡ εὐχέρεια νὰ συμπληρώσουν τὰς ἕδρας κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅπως, εἶναι ἡ περίπτωσις τοῦ Κούμαρη τοῦ Μαθηματικοῦ καὶ ἄλλων. Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου ἀπησχολημένοι μὲ τὰς 3–4 θέσεις τὰς ὁποίας ἕκαστος ἔχει, νὰ ἀποσχοληθοῦν διὰ τὴν Ἐπιστήμην, νὰ ἐκδώσουν συγγράμματα. Ἀλλοίμονον εἰς τοὺς φοιτητὰς ὅταν δὲν κατορθώσουν νὰ ἀποκτήσουν εἰς τὰς ἐξετάσεις των τὴν φρασεολογίαν τοῦ καθηγητοῦ, ἀπορρίπτονται. Καὶ ἐνῷ αὐτὰ συμβαίνουν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ὑπάρχουν ἕδραι κεναὶ καὶ δὲν ἔρχεται κανείς. Τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης ἐπανειλημμένως ἀπήργησεν, ἐπανειλημμένως ἔκλεισε τὰς θύρας καὶ ὡς γνωρίζετε ὁ μόνος πόρος του εἶναι ἕνας φόρος ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων προϊόντων καὶ ὁ πόρος αὐτὸς ἐμειώθη, διότι ὁ λιμὴν τῆς Θεσσαλονίκης ὑφίσταται τὴν οἰκονομικὴν δουλείαν τοῦ Ἐπινείου τῆς Πρωτευούσης, τοῦ λιμένος τοῦ Πειραιῶς. Πῶς λοιπὸν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ παραδεχθῶμεν ἰσοτιμίαν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης; Ἀποκρούω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν τὰ ἀντίθετα πιστεύοντες, νὰ ἀναπτύξωσιν ἐδῶ. Ὅτι δηλαδὴ θὰ ἔπρεπε νὰ δεσμεύσωμεν τοὺς καθηγητὰς Θεσσαλονίκης διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, ὅτι δηλαδὴ ἐκεῖνοι ποὺ θὰ ἐπήγαιναν ἐκεῖ δὲν θὰ εἶχαν τὴν βαλίτσαν εἰς τὸ χέρι. Αὐτὸ τὸ βάζουν διὰ νὰ μὴ δύνανται ποτὲ νὰ ἴδουν τὰς Ἀθήνας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ἔχομεν δύο Πανεπιστήμια τὸ ἕνα μεγάλο τὸ ἄλλο μικρό, τὸ ἕνα καλύτερο, τὸ ἄλλο χειρότερο. Ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ κάμωμεν τὴν διάκρισιν αὐτήν, τότε αὐτὸ θὰ τὸ ἐκάμνομεν ὑπὲρ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, διότι αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζηλεύουν καὶ ἐποφθαλμιοῦν οἱ ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ εἶναι ἰσότιμον πρὸς τὸ Πανεπιστήμιον τῶν Σκοπίων τῆς Σόφιας ἢ μᾶλλον ἐκεῖνα νὰ εἶναι ἰσότιμα πρὸς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν καὶ ὄχι τῆς Θεσσαλονίκης; Τὸ ἀντίθετον πρέπει νὰ συμβῇ. Δηλαδὴ νὰ μὴ ἠμπορῇ κανεὶς νὰ καταλάβῃ ἕδρα εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν ἐὰν προηγουμένως δὲν ὑπηρετήσῃ εἰς τὸν Ἐθνικὸν ἐκεῖνον ἄμβωνα Πρέπει νὰ διαγραφοῦν αἱ δύο αὐταὶ λέξεις ἀφοῦ πρὸ ὀλίγου μάλιστα ἐψηφίσαμεν τὸν Κώδικα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ὅπου ἡ ὑπηρεσία τῶν ὑπαλλήλων εἰς τὴν Β. Ἑλλάδα στερεῖται εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῶν ὑπαλλήλων, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῆτε τὸ ἀντίθετον ἐδῶ;

§327Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ὅταν ἐθίγη τὸ θέμα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν εἶπα, ὅτι ἐὰν ἐμπλακῶμεν εἰς τὴν συζήτησιν αὐτὴν δὲν θὰ τερματίσωμεν οὔτε μετὰ 10 συνεδριάσεις. Εἶναι θέμα μεγάλο, δηλαδὴ ἐὰν εἶναι δυνατὸν οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης νὰ μετατίθενται ἢ τῇ αἰτήσει των ἢ ἄλλως εἰς Ἀθήνας. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου συμφωνῶ μὲ τὸν κ. συνάδελφον καὶ δύο λόγια θὰ εἴπω διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε πῶς ἦτο δικαία ἡ ἀγανάκτησίς του. Θὰ ἐρωτηθῇ ἐπίσης: Εἶναι ὠφέλιμον διὰ τὰ Πανεπιστήμια Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης νὰ ἔλθῃ αὐτὸ τὸ θέμα, νὰ συζητηθῇ τὸ μεταθετὸν καὶ νὰ ἀποφασισθῇ ἄλλως; Ἄμεσος ἡ ἀπάντησις καὶ πειστική: Ἐὰν εἶσθε εὐχαριστημένοι ἀπὸ τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν τῶν δύο Πανεπιστημίων, τότε, θὰ ἔλεγον, μὴ θίγετε τὰ κακῶς κείμενα. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει θὰ πρέπει καὶ τὸ Κράτος καὶ τὸ σύνολον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ ἀντιμετωπίσῃ σοβαρῶς τὸ θέμα τοῦτο. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὅπως καὶ ἡ ἐπιτροπή, ἀπέσυρε τὰς διατάξεις αὐτὰς καὶ ἡ συζήτησις μᾶλλον εἶναι εἰς τὸ κενόν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐπιδιώξωμεν εἶναι νὰ καταθέσῃ ἀμέσως ἕτερον νομοσχέδιον ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐγὼ εἶχα κάμει καὶ ἄλλοτε πρότασιν νὰ καταστήσωμεν δευτεροβάθμιον τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν καὶ ὑποχρεωτικὴν τὴν θητείαν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν σκέψιν καὶ ἂς τερματίσωμεν τὴν συζήτησιν.

§328Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι πολὺ σοβαρὸν καὶ πρέπει μὲ ἀπόλυτον ψυχραιμίαν νὰ συζητηθῇ, ὥστε πάντες νὰ ἀντιληφθοῦν περὶ τίνος πρόκειται, ὁπότε, εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ γίνῃ παραδεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Καραθόδωρου. Δὲν θὰ ἐξετάσω τὰ ὅσα ἐτόνισεν ὁ κ. Καραθόδωρος. Θὰ εἶχα καὶ ἐγὼ πολλὰ παραδείγματα νὰ σᾶς εἴπω, σχετικῶς μὲ τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ ἰδίᾳ τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, ὅπου κατήντησε τὰς θέσεις καὶ τὰς ἕδρας τὰς πανεπιστημιακὰς νὰ μοιράζουν μεταξὺ συγγενῶν καὶ φίλων καὶ ἄλλαι δόξαι ἐπιστημονικαὶ νὰ ἀποκλείωνται. Ἔχω νὰ ἀναφέρω τὴν περίπτωσιν τοῦ κ. Ἠγουμενάκη, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ δόξαν τῆς ἐπιστήμης, εἶναι διαπρεπὴς καὶ διεθνῶς ἀνεγνωρισμένος ἐπιστήμων καὶ ἐπὶ ἔτη ἀγωνιζόμενος δὲν δύναται νὰ καταλάβῃ ἕδραν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ἀπὸ τοὺς ξένους θαυμάζεται καὶ οἱ Ἕλληνες καθηγηταὶ ἐκλέγουν ἄλλους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καμμίαν ἀξίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει παρέρχομαι ταῦτα καὶ ἐξετάζω μόνον τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Καραθόδωρος. Ἡ κατάστασις ἡ ὑπάρχουσα σαλεύει τὴν ἰσοτιμίαν μεταξὺ τῶν δύο Πανεπιστημίων καὶ θέτει τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης εἰς ἥσσονα μοῖραν. Πᾶς Ἕλλην ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὸ σοβαρὸν τοῦτο θέμα.

§329Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Καὶ ἐγὼ Μακεδὼν εἶμαι καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐτέθη ἡ διάταξις αὐτὴ ἀποδεικνύει τὰς διαθέσεις μου. Ἐπειδὴ ὅμως ἐμεσολάβησαν ἄλλα γεγονότα, ἠναγκάσθην νὰ τὴν ἀποσύρω καὶ τὸ ἐδήλωσα προκαταβολικῶς, ἔχων ὑπ’ ὄψει νὰ καταθέσω ἕτερον ἰδικὸν πανεπιστημιακὸν νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ περιληφθοῦν τοιαῦται διατάξεις.

§330Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Εἶναι ἀπαράδεκτον αὐτό, κ. Ὑπουργέ, καὶ δὲν σᾶς τιμᾶ ὡς Μακεδόνα.

§331Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ κ. Ὑπουργέ. (Θόρυβος)

§332Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὸν πνευματικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος.

§333Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Θὰ μποροῦσε νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ διάταξις ἐὰν ἦτο ὁμόφωνος ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς. Ἐφόσον ὑπάρχουν ἀντιθέσεις δὲν ἠμπορεῖ νὰ περάσῃ.

§334Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κάμῃ μίαν κατηγορηματικὴν δήλωσιν, ὅτι θὰ καταθέσῃ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ρυθμίζεται τὸ θέμα τοῦτο.

§335Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ νόμος ὑπάρχει καὶ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ δημιουργήσωμεν νέον νόμον. Ἀλλὰ διὰ τοῦ ὑπάρχοντος νόμου καθηγητὴς οἱουδήποτε Πανεπιστημίου ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ μετατεθῇ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν καὶ τὸ μόνον Πανεπιστήμιον ποὺ ἐξαιρεῖται εἶναι τὸ τῆς Θεσσαλονίκης. Κάθε Μακεδών, κάθε Ἕλλην, κάθε βουλευτής, πρέπει νὰ μὴ δεχθῇ νὰ εἶναι εἰς ἥσσονα μοῖραν τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Ἀντετάχθη καὶ ὑπεστηρίχθη ἀπὸ πολλούς, ὅτι θὰ εἶναι ἐπιζημία ἡ διάταξις, διότι ἐὰν μετατίθενται οἱ καθηγηταὶ θὰ ἀποξενωθῇ τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ καλῶς ἡ Βουλή, ὅτι ἡ διάταξις εἶναι δυνητικὴ καὶ ὄχι ὑποχρεωτική.

§336Α. ΙΩΣΗΦ. Περιφέρεται πρότασις διακοπῆς τῆς συνεδριάσεως ἐλλείψει ἀπαρτίας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι πράγματα αὐτά... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι. Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ τοῦ θορύβου μὴ ἀκουόμενος).

§337Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Πρὸς τὸν κ, Ἰωσήφ). Δὲν θὰ μᾶς ὑποδείξητε σεῖς... (Συνεχίζει μὴ ἀκουόμενος λόγῳ τοῦ θορύβου. Ἐντείνεται ὁ θόρυβος καὶ αἱ κωδωνοκρουσίαι καὶ συνεχίζονται αἱ ἀντεγκλήσεις μεταξὺ τῶν κ. κ. Πολυζωγοπούλου, Ἰωσὴφ καὶ Καραθόδωρου, οἵτινες δὲν ἀκούονται).

§338ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ δέκα λεπτά. (Ὥρα 10.40′ μ. μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 11.00′ μ. μ.).

§339ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

§340Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀτμόσφαιρα δὲν μοῦ ἐπιτρέπει νὰ συνεχίσω τὴν ἀνάπτυξιν τῆς προτάσεως. Ἀσφαλῶς, εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ οὐδεὶς ὁ διαφωνῶν, ἐπειδὴ εἶναι τεταραγμένη ἡ ἀτμόσφαιρα καὶ ἀπειλεῖται μὲ ἔνστασιν ἀπαρτίας νὰ τελειώσω τὴν ἀγόρευσίν μου καὶ νὰ κάμω μόνον μίαν πρότασιν ἐνώπιόν σας, νὰ ἐκφράσῃ ἡ Βουλὴ τὴν παράκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ φέρῃ τὸ ἐπίμαχον θέμα δι’ ἰδιαιτέρου νομοσχεδίου. (Χειροκροτήματα).

§341Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Καὶ εἰς τακτὴν προθεσμίαν.

§342Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Κύριε Συνάδελφε, ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ἔχω ἐκτυπώσει ὁ ἴδιος ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ἐνδιαφέρομαι δι’ αὐτό, ὅπως ὁ πατὴρ διὰ τὸ τέκνον του. Ὑπῆρξαν λόγοι ἰδιαίτεροι, ποὺ μὲ ἠμπόδισαν νὰ τὸ φέρω εἰς πέρας. Καὶ ἐπειδὴ εἶναι καὶ ἡ κατάστασις αὐτὴ τοῦ ἐκνευρισμοῦ καὶ τῆς ἀπειλῆς ὑποβολῆς ἐνστάσεως ἀπαρτίας, τῆς ὁποίας τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι νὰ κινδυνεύσῃ ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τόσον κόσμον, δι’ αὐτὸ παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ μὴ ἐπιμείνετε μὲ τὴν κατηγορηματικὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι ἐντὸς προθεσμίας 2 μηνῶν θὰ φέρωμεν σχετικὸν πανεπιστημιακὸν νομοσχέδιον.

§343Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Ποία ἐγγύησις ὑπάρχει ἐφ’ ὅσον μάλιστα καὶ σεῖς εἴπατε, ὅτι ἔξω τῆς αἰθούσης ταύτης ὑπάρχουν αἱ πιέσεις αὐταί, αἱ ὁποῖαι σᾶς ἐξηνάγκασαν νὰ ἐγκαταλείψητε τὴν διάταξιν αὐτήν, ποία ἐγγύησις ὑπάρχει, ὅτι αὐτὸ τὸ νομοθέτημα θὰ τὸ φέρητε; Διὰ τὰ παιδιὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα παρακολουθοῦν τὴν συνεδρίασιν ἀπὸ τὸ θεωρεῖον δεχόμεθα νὰ κάμωμεν αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Ἀλλὰ ποία ἐγγύησις θὰ ὑπάρχῃ διὰ τὸ ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπόσχεσθε ὅτι θὰ φέρητε;

§344ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ ρυθμισθῇ διὰ Ἀναγκαστικοῦ Νόμου.

§345Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Εἶναι ἀνάγκη καὶ δι’ αὐτό. Πάντως ἐντὸς 2 μηνῶν θὰ φέρωμεν ἰδικὸν νομοσχέδιον.

§346Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Ὑπάρχει μία ἄλλη τροπολογία ὑπογραφεῖσα ἀπὸ ἀρκετοὺς συναδέλφους.

§347ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μία φορὰ δύνασθε νὰ ὁμιλήσητε καὶ οὐχὶ δὶς καὶ τρεῖς.

§348Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Λαμβάνω τὸν λόγον ἐπὶ ἄλλου ἄρθρου καὶ παρακαλῶ νὰ μὲ ἀφήσητε νὰ ὁμιλήσω. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: ἱδρύθη Ἀνωτάτη Γεωπονικὴ Σχολὴ τὸ 1939. Ὑπάρχει θέσις ἐκτάκτου καθηγητοῦ Δασικῆς Μηχανικῆς, ἐνῷ ὅλοι οἱ καθηγηταὶ τῆς Γεωπονικῆς Σχολῆς θεωροῦνται σήμερον τακτικοί. Ἐπανειλημμένως ἡ Σχολὴ ἔχει ἐκφράσει τὴν εὐχὴν νὰ γίνῃ καὶ αὐτὸς τακτικὸς καθηγητής. Πρὸς τούτοις ἔχει ληφθῆ ἀπόφασις διὰ τὴν μετατροπὴν τῆς ἐκτάκτου ἕδρας εἰς τακτικήν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Εἶναι ὁμόθυμος ἡ ἀντίληψις τῆς Βουλῆς.

§349Γ. ΜΟΔΗΣ (Ὑφυπουργὸς Παιδείας). Ἡ πρότασις δὲν εἶναι ἀβάσιμος, οὐδὲ ἄδικος, ἀλλ’ ἐπειδὴ εἶπα ὅτι θὰ ψηφίσωμεν εἰδικὸν Πανεπιστημιακὸν Νομοσχέδιον, καὶ ἐπειδὴ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κάποια ἀρχιτεκτονικὴ συνοχή, ἐσκέφθην νὰ μὴν εἶναι καὶ αὐτὸ ὅπως τὰ ἄλλα, ἐκτὸς ἐὰν ὑπάρχῃ καὶ ἄλλη πρότασις.

§350Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Καμμία ξένη πρὸς τὸ κύριον ζήτημα διάταξις δὲν θὰ μπῇ μέσα καὶ θὰ τὸ φέρετε ἐντὸς ἑνὸς μηνός, ὄχι δύο μηνῶν. Τὸ πρῶτον νομοσχέδιον πρέπει νὰ εἶναι αὐτό, διότι ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα προβλήματα.

§351ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου κηρύσσεται περαιωμένη. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου ὡς ἐτροπολογήθη;

§352ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§353ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη, εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας τῶν ἐξετάσεων τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 132)46 φοιτητῶν καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημιακῶν τινων διατάξεων», ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου.

§354ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§355ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§356ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 0.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.30′ μ.μ.)