2Παρασκευὴ 23 Μαρτίου 1951
3Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ
4(Ὥρα 6.55′ μ.μ.)
5§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι
6τὰ θεωρεῖα.
7Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γεροκωστόπουλος ὅ-
8πως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσε-
9ως.
10§2Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς).
11(Ἀναγινώσκει).
12(Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).
13§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προη-
14γουμένης συνεδριάσεως.
15Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ὅπως
16ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.
17§4Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγι-
18νώσκει).
19Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Κ. Καλλίας καταθέτει ἀναφο-
20ρὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Χαλκιδέων διαμαρτυρομέ-
21νου διὰ τὸν ἀπόπλουν ἐκ Χαλκίδος τοῦ ναυαγοσωστικοῦ
22«ΑΓΕΡΩΧΟΣ» ἐνισχύοντος διὰ τῶν μηχανῶν του τὸν ἠλε-
23κτρικὸν σταθμὸν Χαλκίδος.
24Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Ἀλιμπράν-
25της καταθέτει ἀναφορὰν ἁμαξοκαρραγωγέων Πειραιῶς
26ζητούντων χορήγησιν ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς ὑπερβάντας
27τὸ 50ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των ἐπανιδρυομένου τοῦ Ταμείου
28τροχαίας κινήσεως, χορήγησιν ἀδειῶν αὐτοκινήτων εἰς τοὺς
29ἄγοντας ἡλικίαν κάτω τῶν 50 ἐτῶν κ.λ.π.
30Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Ἀλιμπράν-
31της καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Ἑνώσεως ἀναπή-
32ρων πολέμου Πειραιῶς ζητούσης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν
33τοῦ Ταμείου ἀρωγῆς ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Ἑλ-
34λάδος.
35Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος κατα-
36θέτει ἀναφορὰν κατοίκων περιφερείας τοῦ ἐν Κλειτορίᾳ
37Γυμνασίου ζητούντων ἄμεσον συμπλήρωσιν τοῦ ἐν λόγῳ
38Γυμνασίου διὰ διδακτικοῦ προσωπικοῦ.
39Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας καταθέτει ἀνα-
40φορὰν τοῦ Δημάρχου, τῶν Προέδρων Ἐμπορικοῦ Συλλόγου,
41Πολυτέκνων, Ἐπαγγελματιῶν, Παλαιῶν Πολεμιστῶν,
42Κυνηγῶν καὶ διαφόρων ἄλλων Σωματείων Ζαχάρως, ζη-
43τούντων τοποθέτησιν τῆς ἕδρας ἐκπαιδευτικῆς δημοτικῆς
44ἐπιθεωρήσεως ἐν τῇ πόλει Ζαχάρω.
45Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας κ. κ. Θ. Δεσύλλας καὶ Σ.
46Βελλιανίτης καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν μικροεπαγ-
47γελματιῶν τῶν κοινοτήτων Βελονάδων καὶ Μεσσαριᾶς Κερ-
48κύρας διαμαρτυρομένων δι’ ἀθρόαν ἐξαπόλυσιν ἐνταλμάτων
49τοῦ Ταμείου ἐπαγγελματιῶν, βιοτεχνῶν Ἑλλάδος διὰ τὴν
50εἴσπραξιν καθυστερουμένων εἰσφορῶν των εἰς ἐποχὴν καθ’
51ἣν στεροῦνται τῶν μέσων πληρωμῆς καὶ τῶν διὰ δελτίου δια-
52νεμομένων τροφίμων καὶ αἰτούντων τὴν τροποποίησιν τῆς
53ἰσχυούσης νομοθεσίας ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἡ ἀσφάλισις τῶν
54ἐπαγγελματιῶν ὑπαίθρου καταστῇ προαιρετική.
55Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ι. Μελᾶς κατα-
56θέτει ἀναφορὰν Συν)σμοῦ ἐκμεταλλεύσεως αὐτοκινήτων μι-
57σθωτῶν αὐτοκινητιστῶν Πειραιῶς ζητοῦντος ἄμεσον χορή-
58γησιν εἰς τὸν ὡς ἄνω Συν)σμὸν 50 ἀδειῶν λειτουργίας
59ἀστικῶν καὶ ὑπεραστικῶν λεωφορείων πρὸς χρῆσιν τῶν
60μελῶν τοῦ ἀναφερομένου Συν)σμοῦ.
61Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Ροδόπουλος, καταθέτει
62ἀναφορὰν τῶν Β. Λέντζα, Α. Μίχη, Δ. Ζώη, Γ. Ντόκου κα-
63τοίκων Τυρνάβου, ζητούντων κατάργησιν τοῦ Α. Ν. περὶ ἀ-
64γοραπωλησιῶν καθ’ ὅσον τυγχάνει ἀντισυνταγματικὸς καὶ
65ἀντιχριστιανικός.
66Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης,
67καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν
68Ἡρακλείου ζητούσης χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων
69ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης πρὸς ἀποφυγὴν κινδύνου
70πλήρους καταστροφῆς παραγωγῆς τῶν δημητριακῶν τῶν
71ἀμπέλων κ.λ.π.
72Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Χατζήμπεης καταθέ-
73τει ἀναφορὰν μητέρων θανατοποινιτῶν ζητούντων ἐπ’ εὐ-
74καιρίᾳ τῆς Ἐθνικῆς ἑορτῆς μετατροπὴν τῶν θανατικῶν ποι-
75νῶν.
76Οἱ βουλευταὶ Ἠλείας κ.κ. Σ. Πολυζωγόπουλος
77καὶ Δ. Τσούμπας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δήμου
78Ἀρχαίας Ὀλυμπίας, ζητοῦντος ἄμεσον κατασκευὴν ὑδρα-
79γωγείου πρὸς ὕδρευσιν, προμήθειαν ἠλεκτρομηχανῶν πρὸς
80ἠλεκτροφωτισμόν, κατασκευὴν ὑπονόμων, μικροῦ πολυϊα-
81τρείου, ἐνίσχυσιν ἰδιωτικῶν ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων κλπ.
82Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, κα-
83ταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μελισσοκομικοῦ Συν)σμοῦ Ἀρναίας
84Χαλκιδικῆς, ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν κυψελῶν καὶ μείω-
85σιν τοῦ φόρου ἀμβύκων κατὰ τὴν ἀπόσταξιν τῶν ὑπολειμ-
86μάτων τοῦ μέλιτος.
87Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, κα-
88ταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς Ἰερισσοῦ, ζη-
89τούντων ἄμεσον κατασκευὴν τῆς δημοσίας ὁδοῦ Ἀρναίας–
90Ἰερισσοῦ, ἵδρυσιν ἐν Ν. Ρόδοις ἰατρείου τοῦ Ἐρυθροῦ
91Σταυροῦ, ἀνέγερσιν διδακτηρίου κ.λ.π.
92Οἱ Ἐθνικοὶ Σύνδεσμοι ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου
93Μεσολογγίου, Τροπαίων, Ἀλιβερίου, Ἀγρινίου, Σπάρτης
94καὶ Λαγκαδᾶ διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην τροποποίη-
95σιν τοῦ Α. Ν. 1487)50 «περὶ πωλήσεως σιγαρέττων».
96Ὁ Σύλλογος ὑπαλλήλων Ἑταιρείας Λιπασμάτων Πει-
97ραιῶς διαμαρτύρεται διὰ καταβαλλομένην προσπάθειαν κα-
98ταπατήσεως νομικοῦ δικαιώματος ἐργατοϋπαλλήλων ἐπὶ χαρ-
99τοσήμου ἐξοφλητικῶν ἀποδείξεων.
100Ἡ Ὀργάνωσις Ἀναμορφ. Μακρονήσου ΓΕΣ διαβιβάζει
101ἐπιστολὴν τοῦ στρατιώτου Β. Δημητροπούλου ὑποδίκου Σ.
102Φ. Μ. δι’ ἧς καταδικάζει ὡς συκοφαντικὰ καὶ κακόβουλα τὰ
103ὑπὸ τοῦ ἀδελφοῦ του βουλευτοῦ Ι. Δημητροπούλου διαδιδό-
104μενα κατὰ τῆς Διοικήσεως τῶν Σ. Φ. Μ. καὶ Ο. Α. Μ. ὃν καὶ
105ἀποκηρύσσει.
106Ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συν)σμῶν Μυλοποτάμου ζητεῖ με-
107τατροπὴν ἁπασῶν τῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ληξι-
108προθέσμων ὀφειλῶν εἰς μεσοπροθέσμους τοιαύτας, χορήγη-
109σιν καλλιεργητικῶν δανείων κ.λ.π.
110Ὁ Περιφερειακὸς Σύμβουλος Πελοποννήσου τῆς Γενι-
111κῆς Συνομοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Αὐτοκινητιστῶν Ἑλ-
112λάδος ζητεῖ κατάργησιν τοῦ Σιδηροδρόμου Πύργου–Κα-
113τακώλου.
114Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.
115κ. βουλευτῶν.
116Ι. Ὑπουργείου Ἐμπορίου.
117Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Παπαδόγιαννη, σχετι-
118κῶς μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν σαπωνοποιήσεως ἐλαιολάδων μεγά-
119λης ὀξύτητος κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν,
120ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 33)51 Ἀγορανομικῆς Διατάξεως, ἐ-
121πετράπη ἡ πρὸς σαπωνοποίησιν χρησιμοποίησις ἐλαιολάδων
122ἐλαϊκῆς ὀξύτητος ἀπὸ 15 βαθμῶν καὶ μεγαλυτέρας.
123Ὁ Ὑπουργὸς
124Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ
125ΙΙ. Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας.
126Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κερκύρας κ. Σ. Βελλια-
127νίτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι, τὰ ὑ-
128λικὰ καὶ γενικῶς τὰ οἰκονομικὰ μέσα ἅτινα ἔχουν τεθῆ εἰς
129τὴν διάθεσιν τῆς Ὑπηρεσίας Ἀνοικοδομήσεως, εἶναι τόσον
130περιωρισμένα, ὥστε νὰ μὴ ἐπαρκοῦν διὰ τὴν θεραπείαν τῶν
131ἀναγκῶν τῶν δικαιούχων τοὺς ὁποίους ἔχουν ἤδη καθορίσει
132αἱ ἐν ἰσχύϊ διατάξεις.
133Κατὰ συνέπειαν τὸ νὰ θεσπισθοῦν νέαι διατάξεις αὐξά-
134νουσαι τὸν ἀριθμὸν τῶν δικαιούχων ἀντὶ νὰ ἀποτελέσῃ μέ-
135τρον θεραπείας καθιστᾷ πλέον αἰσθητὴν τὴν ὑφισταμένην
136ἀνάγκην καὶ εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν δημιουργεῖ κατάστασιν τοι-
137αύτην, ὥστε νὰ προκαλοῦνται δυσμενῆ σχόλια εἰς βάρος τῆς
138παρὰ τῇ κοινῇ γνώμη λόγῳ τῆς ἐξ ἀντικειμένου ἀδυναμίας
139της νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς στεγαστικὰς ἀνάγκας τῶν δικαι-
140ούχων.
141Ὁ Ὑπουργὸς
142Φ. ΖΑΪΜΗΣ
143III. Γενικῆς Διοικήσεως Βορ. Ἑλ-
144λάδος.
145Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 126 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Θεσ-
146σαλονίκης κ. Δ. Θεοχαρίδη, ἀφορώσης τὸν ἐκ μέρους μου
147διατεθέντα ἀριθμὸν εἰδῶν ἱματισμοῦ, τροφίμων καὶ ὑποδή-
148σεως εἰς ἄτομα, συλλόγους καὶ ὁμάδας πολιτῶν ὡς καὶ τὰ
149κριτήρια ἐφ’ ὧν ἐβασίσθη ἡ οὕτω ἐκ μέρους ἐμοῦ γενομένη
150διάθεσις τούτων.
151Δι’ ἐγγράφου μου ὑπὸ σημερινὴν ἡμερομηνίαν, παρέχω
152τὰ αἰτηθέντα στοιχεῖα ἐξ ὧν φρονῶ θὰ διαφωτισθῇ πλήρως
153ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς περὶ τῆς καλῆς καὶ ἐνδεικνυομένης λό-
154γω τῶν ἰδιαζουσῶν συνθηκῶν ἐν Βορείῳ Ἑλλάδι διαθέσεως
155ἐκ μέρους μου τῶν ὡς ἄνω εἰδῶν.
156Νομίζω ὅμως σκόπιμον ὅπως ἐνημερώσω πρωτίστως Ὑ-
157μᾶς, διὰ τῶν ἐσωκλείστως διαβιβαζομένων ἐν ἀντιγράφῳ
158δύο καταστάσεων, περὶ τῆς γενομένης ἐκ μέρους μου διαθέ-
159σεως ἀπὸ τῆς 7ης Αὐγούστου π.ἔ. καὶ ἐντεῦθεν εἰδῶν ἱμα-
160τισμοῦ κλπ., εἰς τοὺς ἐν ταῖς καταστάσεσι ταύταις ἀναφε-
161ρομένους 157 Κοινότητας, Συλλόγους, Ἑνώσεις καὶ γενικῶς
162Σωματεῖα τῆς πόλεως καὶ περιφερείας Βορ. Ἑλλάδος ὡς ἐπί-
163σης καὶ εἰς 17 Κέντρα Κοινωνικῆς Προνοίας Β. Ἑλλάδος.
164Ἔκτασις ἀπὸ Διδυμοτείχου μέχρι Ν. Καστοριᾶς.
165Ἐκτὸς βεβαίως τῶν ἀνωτέρω κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διά-
166στημα, ἤτοι ἀφ’ ὅτου εἶχα τὸ εὐτύχημα νὰ τιμηθῶ παρ’ ὑ-
167μῶν διὰ τῆς ἀναθέσεως τοῦ Ὑπουργείου τούτου, προέβην
168εἰς χορήγησιν μεμονωμένως εἰς ἀναξιοπαθοῦντας, γυμνη-
169τεύοντας, εἰς γυναῖκας μὲ βρέφη εἰς τὰς ἀγκάλας των, χή-
170ρας κλπ. κατὰ χιλιάδας εἰδῶν ἐκ τῶν ἀνωτέρω.
171Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν εἰκόνα παρουσιάζει ἡ ἐκ μέρους μου
172γενομένη διάθεσις τροφίμων καὶ εἰδῶν Κοιν. Προνοίας πρὸς
173τὸν σκοπὸν πάντοτε μερικῆς ἀνακουφίσεως τοῦ μεγάλου ἀ-
174ριθμοῦ τῶν ἀνέργων καὶ τὴν εἰκόνα ἀκριβῶς ταύτην ἔκρινα
175σκόπιμον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας πρὸς πλήρη ἐνημέρωσίν σας.
176Εἰς τὰς διανομάς μου ὡς κριτήριον ἔσχον καὶ τὴν ἄμυναν
177τοῦ Κράτους.
178Μὲ πολλὴν ἀγάπην καὶ ἀφοσίωσιν
179Λ. ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ
180ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
181Ἐμφαίνουσα τὰς Κοινότητας, Ὀργανώσεις, Φιλανθρωπικὰ
182Ἱδρύματα καὶ Σωματεῖα εἰς ἃ ἐχορηγήθησαν ἱματισμός, ὑ-
183πόδησις καὶ τρόφιμα διὰ τοὺς ἀναξιοπαθοῦντας ἐν γένει.
184Ἀπὸ τῆς 7ης Αὐγούστου 1950 καὶ ἐντεῦθεν.
302Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 10 Φεβρουαρίου 1951.
303Χ. Παπαδόπουλος κ. Γ. Κοκοβίνης
304ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
305Ἐμφαίνουσα τὰς Κοινότητας, Ὀργανώσεις, Φιλανθρω-
306πικὰ Ἰδρύματα καὶ Σωματεῖα εἰς ἃ ἐχορηγήθησαν εἴδη ἱμα-
307τισμοῦ καὶ ὑποδήσεως δι’ ἀναξιοπαθοῦντας ἐν γένει.
352Ἅπαντα ἐπὶ τῷ μνημοσύνῳ τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου.
353Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 13 Μαρτίου 1951
354(Ἐκ τοῦ Γραφείου Ἐφοδίων Δ)σεως Κοινων. Προνοίας)
355ΓΕΝ. ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΒΟΡ. ΕΛΛΑΔΟΣ
356ΥΠΟΥΡΓΟΣ
357ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
358Ἐμφαίνουσα τὰ Κέντρα Κοινων. Προνοίας καὶ Γραφεῖα
359Προνοίας, εἰς ἃ ἀπεστάλη ἱματισμός, ὑπόδησις καὶ τρό-
360φιμα διὰ συμμοριοπλήκτους καὶ ἀναξιοπαθοῦντας ἐν γέ-
361νει, ἀπὸ 7ης Αὐγούστου καὶ ἐντεῦθεν.
379Ἐν Θεσσαλονίκῃ τῇ 10 Φεβρουαρίου 1951.
380Γ. Κοκοβίνης, Χ. Παπαδόπουλος
381IV. Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας.
382Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ 9ης Φεβρουα-
383ρίου ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως βουλευτοῦ Ἀρκαδίας κ. Δ. Μπαρμπαλιᾶ
384ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι δὲν εἶναι
385δυνατὴ ἡ παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας Ἀνοικοδομήσεως παροχὴ
386στεγαστικῆς βοηθείας εἰς τὴν Κοινότητα Ἐκκλησούλας Με-
387γαλουπόλεως, λόγῳ ἐλλείψεως πιστώσεων.
388Ἐκ τῆς αἰτίας ταύτης ἡ Ὑπηρεσία ἠναγκάσθη ν’ ἀνα-
389στείλῃ τὰς ἤδη ἀρξαμένας ἐργασίας στεγάσεως τῶν ἐπανα-
390πατρισθέντων συμμοριοπλήκτων.
391Ὁ Ὑπουργὸς
392Φ. ΖΑΪΜΗΣ
393V. Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων.
394Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 201 ἀπὸ 6.3.51 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευ-
395τοῦ Λέσβου κ. Θ. Λευκία διατὶ παραμένει ἀκέφαλον τὸ Γρα-
396φεῖον Νομομηχανικοῦ Λέσβου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω-
397μεν ὅτι τοῦ γραφείου Νομομηχανικοῦ Λέσβου προΐσταται ὁ
398Νομομηχανικὸς βʹ τάξεως κ. Παναγιώτης Φίλλιας καὶ ὅτι
399συμφώνως μὲ τὰς περὶ Ὀργανισμοῦ τῆς Ὑπηρεσίας τῶν
400Δημ. Ἔργων κειμένας διατάξεις (παρ. 4 ἄρ. δέκατον πέμ-
401πτον Α. Ν. 2066)1939) τὰ γραφεῖα Νομομηχανικῶν διε-
402υθύνονται ὑπὸ Νομομηχανικῶν αʹ ἢ βʹ τάξεως.
403Ὁ Διευθυντὴς
404Ι. ΚΑΨΑΛΗΣ
405Ὁ κ. Η. Λαγάκος (Ὑπ. Δικαιοσύνης), καταθέτει σχέ-
406διον νόμου «περὶ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ
407τῶν Παρέδρων καὶ Εἰσηγητῶν τοῦ
408Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας».
409Ὁ κ. Γ. Μόδης (Ὑφυπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐ-
410θνικῆς Παιδείας), καταθέτει σχέδια νόμων:
4111) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμ-
412πληρώσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας
413τῶν λειτουργῶν τῆς Σωματικῆς Ἀ-
414γωγῆς διατάξεων» καὶ
4152) «Περὶ ἀντικαταστάσεως, τροπο-
416ποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατά-
417ξεών τινων τῆς Πανεπιστημιακῆς
418Νομοθεσίας».
419Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προ-
420νοίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποι-
421ήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Νόμου
422749)1948 «περὶ Παιδικῶν Ἐξοχῶν κ.λ.π.».
423Ὁ κ. Ι. Γκλαβάνης (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου) κα-
424ταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως
425τοῦ Α. Ν. 590)1937 «περὶ πωλήσεως σιγα-
426ρέττων καὶ ἐν γένει εἰδῶν Καπνοβι-
427ομηχανίας».
428Ὁ κ. Ε. Μαλαμίδας (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς
429Ναυτιλίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «Περὶ Ναυ-
430τικῆς Ἐργασίας».
431Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ἀλ. Κωστόπουλος. Ι. Σπη-
432λιωτόπουλος, Ἀλεξ. Μπαλτατζῆς, Ἄγ-
433γελος Ἀγγελούσης, Στ. Γουδελῆς
434καὶ Π. Λιαροῦτσος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ
435τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προ-
436θεσμίας τῶν ἐξετάσεων τῶν ὑπαγο-
437μένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ.
438132)46 φοιτητῶν καὶ τροποποιήσεως
439καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημια-
440κῶν τινῶν διατάξεων».
441Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Παπασπύρου, Ν. Μπου-
442ραντᾶς, Ι. Προκοπάκης, Γ. Ράλλης, Α.
443Δερδεμέζης, Κ. Καλαμαρᾶς κ. ἄ. καταθέτουσι
444τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπλη-
445ρώσεως καὶ τροποποιήσεως ἐνίων
446διατάξεων περὶ συμβολαιογράφων».
447§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
448ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ
449ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
450Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀποσταλεί-
451σης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων καὶ Προνοίας ἀναφο-
452ρᾶς τῶν κατοίκων τῆς κωμοπόλεως Μελιγαλᾶ, διαμαρτυρο-
453μένων διὰ τὴν τελείαν ἐγκατάλειψιν τῆς κωμοπόλεως.
454§6Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὴ ἡ
455τραγικὴ κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθεν ἡ κωμόπολις
456Μελιγαλᾶ κατὰ τὸ ἔτος 1944 ὅπου 2000 ἐθνικόφρονες τῆς
457περιφερείας ἐκείνης εὗρον οἰκτρὸν θάνατον μέσα εἰς τὴν
458γνωστὴν καὶ θρυλλικὴν πηγάδα Μελιγαλᾶ. Ἤδη ὁ Μελιγα-
459λᾶς, μία ὡραία κωμόπολις, ἡ ὁποία ἦτο προοδευτική, ἡ ὁ-
460ποία ἐκοσμεῖτο μὲ ἐξαιρετικοὺς πολίτας εἶναι ἐρημωμένη.
461Οὐδεὶς ποτέ ἔστρεψε τὴν προσοχήν του πρὸς τὴν κωμόπολιν
462ἐκείνην. Ἔχει πολλὰς ἀνάγκας, ἀλλ’ ἡ μεγαλυτέρα τῶν
463ἀναγκῶν εἶναι ἡ ἔλλειψις ὕδατος, εἶναι ἡ κατάστασις ὁ-
464μοία μὲ τὴν τῶν Ἀθηνῶν. Ἡ ἔλλειψις ὕδατος χρονολογεῖ-
465ται ἀπὸ πολλὰ ἔτη ἰδίως λόγῳ τῆς ἰδιοσυστασίας τοῦ ἐδά-
466φους. Ἔχει ἀνάγκην ὁ Μελιγαλᾶς ὑδρεύσεως ἐκ γειτονικῶν
467μερῶν καὶ πρὸς τοῦτο παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν
468τῆς Προνοίας ὡς ἐπίσης καὶ τῶν Δημ. Ἔργων καὶ γενικώ-
469τερον τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως συμβάλῃ καὶ χορηγηθῶσιν
470αἱ ἀπαραίτητοι σωλῆνες διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς κωμοπόλεως.
471Εἶναι ἔργον ἐξαιρετικῆς σημασίας ποὺ πρέπει ἡ Κυβέρνη-
472σις νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν της πρὸς τὴν κοινότητα Με-
473λιγαλᾶ καὶ δώσῃ τὰ ἀπαραίτητα μέσα πρὸς ὕδρευσιν. Ἐκτὸς
474αὐτοῦ ἔχει ἀνάγκην ἠλεκτροφωτισμοῦ καὶ πρὸς τοῦτο οἱ Ἕλ-
475ληνες τῆς Ἀμερικῆς ἵδρυσαν εἰς τὸν Μελιγαλᾶ ἕνα ὑγειονομι-
476κὸν σταθμόν. Ὁ ὑγιειονομικὸς ἐκεῖνος σταθμὸς ἔχει δύο ἠ-
477λεκτρικὰς μηχανὰς 50 ἵππων καὶ αἱ μηχαναὶ αὐταὶ χρησι-
478μοποιοῦνται κυρίως διὰ τὰς ἀνάγκας τὰς ἀπαραιτήτους
479τοῦ νοσοκομείου. Εἶναι δυνατὸν ὅμως νὰ χρησιμοποιηθῶσιν
480διὰ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τοῦ Μελιγαλᾶ. Ἡ Κοινότης
481καὶ γενικώτερον οἱ κάτοικοι, ἀναλαμβάνουν τὰ ἔξοδα τῆς
482συντηρήσεως καὶ τροφοδοτήσεως τῶν μηχανημάτων, ἀρκεῖ
483τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας νὰ δώσῃ τὴν ἐντολὴν ὅπως γίνῃ
484ἡ χρησιμοποίησις. Εἶναι ἀπαραίτητοι αἱ μηχαναὶ αὐταί, πολὺ
485ἀπαραίτητοι βεβαίως διὰ τὰς ἐργασίας τοῦ Νοσοκομείου, ἀλλ’
486ἐπαρκοῦν καὶ διὰ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τοῦ Μελιγαλᾶ. Καὶ
487θὰ παρακαλέσω πρὸς τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας
488ὅπως φροντίσῃ νὰ γίνῃ χρῆσις τῶν μηχανῶν αὐτῶν.
489§7Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Μετὰ προσο-
490χῆς ἤκουσα τὰς συστάσεις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου διὰ
491τὴν πολυπαθῆ κωμόπολιν τοῦ Μελιγαλᾶ. Ἡ Κυβέρνησις
492ἀποβλέπει μετὰ στοργῆς πρὸς τὴν κωμόπολιν αὐτὴν καὶ ὑπό-
493σχομαι νὰ ἐξετάσω τὰς συστάσεις, νὰ ἐρευνήσω ἐὰν ὑπε-
494βλήθησαν τὰ σχετικὰ εἰς τὸ Συμβούλιον τὸ ὁποῖον παρέχει
495τοὺς σωλῆνας, διότι θὰ γνωρίζῃ ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι οἱ
496σωλῆνες δὲν παρέχονται πλέον ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Προ-
497νοίας, ἀλλὰ ἀπὸ ἕνα Συμβούλιον τὸ ὁποῖον ἑδρεύει εἰς τὸ Ὑπ.
498Δημ. Ἔργων. Ἐπίσης θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα τῆς ἠλεκτρι-
499κῆς μηχανῆς. Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος νομίζῃ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ
500συντελέσῃ εἰς τὴν πραγματοποίησιν τῶν ὅσων ζητοῦν οἱ κά-
501τοικοι τοῦ Μελιγαλᾶ, θὰ τὸν παρεκάλουν νὰ περάσῃ καὶ ἀ-
502πὸ τὸ Ὑπουργεῖον, ἂν ἐνδιαφέρεται καὶ προσωπικῶς διὰ νὰ
503ἀναλάβῃ καὶ τὰς σχετικὰς ἀπαντήσεις.
504§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Μπακλατζῆς ἐπὶ ἐρωτή-
505σεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα Δικαιοσύνης
506καὶ Ἐμπορίου σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς μὴ χορηγήσεως
507εἰς τοὺς φύλακας τῶν φυλακῶν τοῦ χορηγηθέντος εἰς τοὺς
508δημοσίους ὑπαλλήλους ὑφάσματος.
509§9Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ φύλακες
510τῶν φυλακῶν εἶναι μία τάξις συμπαθής. Ὁμολογουμένως
511ὑποφέρουν. Ἐνῷ λοιπὸν ὅλοι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἔλαβον
512τὸ ὕφασμα ἡ μόνη τάξις, ἡ ὁποία δὲν ἔλαβεν εἶ-
513ναι αὐτὴ μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ἔλαβον μίαν στο-
514λήν. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν ἀλή-
515θειαν. Διότι αὐτοὶ λαμβάνουν κάθε δύο ἔτη ἀπὸ μίαν στολὴν
516τὸ δὲ καλοκαῖρι μίαν. Ἀλλὰ αὐτὰ ὑπολογίζονται στὸ μισθὸ
517ποὺ παίρνουν καὶ νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ τύχουν τῶν
518δικαιωμάτων ποὺ ἔτυχον καὶ οἱ ἄλλοι Δημόσιοι Ὑπάλληλοι,
519Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ
520ἐνεργήσῃ ὅ,τι δεῖ διὰ νὰ δοθοῦν καὶ εἰς αὐτοὺς τὰ ὑφάσματα
521ποὺ ἐδόθησαν εἰς ὅλους τοὺς Δημ. Ὑπαλλήλους.
522§10Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικ.). Ἐγένετο προσπάθεια, κ.
523συνάδελφε, νὰ βελτιωθῇ ἡ θέσις τοῦ προσωπικοῦ τῶν
524φυλακῶν, ἀλλὰ δὲν κατέστη δυνατὸν πρέπει ὅμως νὰ γνω-
525ρίζετε ὅτι πέραν τοῦ ἡμερομισθίου των ἔχουν καὶ ἄλλα
526εὐεργετήματα τὰ ὁποῖα ἰσοφαρίζουν τὰς ἐνδεχομένας ἐλλεί-
527ψεις, διότι δικαιοῦνται τροφῆς, ἐνδυμάτων, ὑποδημάτων
528κλπ. Ἐν ὄψει τῶν δυσχερειῶν τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζει ὁ
529προϋπολογισμὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τίποτε περισσότε-
530ρον.
531§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπουρδάρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ
532ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύ-
533νης.
534§12Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Θεσσα-
535λονίκην λειτουργεῖ ἡ Στρατιωτικὴ Ἰατρικὴ Σχολὴ εἰς τὴν
536ὁποίαν ἔδωσαν ἐξετάσεις καὶ εἰσήχθησαν 32 ὧν καὶ ἐπέ-
537τυχον καὶ ἕτεροι 10 καταγόμενοι ἐκ τῆς Θράκης.
538Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης
539νὰ κάμῃ ὅτι εἶναι δυνατὸν διὰ νὰ εἰσαχθοῦν καὶ αὐτοί,
540δεδομένου ὅτι καὶ ἡ Σχολὴ συνηγορεῖ εἰς τοῦτο. Ἄλλωστε,
541ὁ σκοπὸς τῆς ἱδρύσεως τῆς Σχολῆς εἰς Θεσσαλονίκην εἶναι
542κυρίως νὰ φοιτοῦν εἰς αὐτὴν νέοι ἐκ τῆς Βορείου Ἑλλάδος.
543Ἐκτὸς αὐτοῦ ὁ στρατὸς ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην στελεχῶν τῆς
544ὑγειονομικῆς ὑπηρεσίας καὶ ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ τοῦτο.
545§13Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμ.).
546Ὑπέγραψα προχθὲς καὶ ἔστειλα εἰς τὸ Γεν. Λογιστήριον
547νομοσχέδιον ὀργανώσεως τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς
548Σχολῆς, διότι μέχρι σήμερον δὲν ὑπάρχει καὶ κατὰ τὴν
549ἐπιψήφισίν του θὰ ἴδωμεν ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ
550ἡ πρότασίς σας.
551§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλκάνης ἐπὶ ἀναφορᾶς
552τῶν ποτοποιῶν Χαλκίδος, ἀπευθυνομένων πρὸς τὸ Ὑπουρ-
553γεῖον Οἰκονομικῶν, ζητούντων τὴν ἄμεσον ἀπόσταξιν οἴνων
554πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος.
555§15Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τοῦδε τὴν
556προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου ζητήματος
557τοῦ ἀμπελίτου οἴνου, ὅστις διέρχεται ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ ἐτῶν
558δεινὴν κρίσιν. Ὁ οἶνος, τὸ ἐθνικὸν τοῦτο προϊόν, τὸ ὁποῖον
559εἰς ὡρισμένας περιφερείας, λόγῳ τῆς συστάσεως τοῦ ἐδά-
560φους ἀποτελεῖ μονοκαλλιέργειαν, ἀποτελεῖ καὶ τὸν μόνον
561πόρον ζωῆς πολλῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων οἰκογενειῶν τῶν
562γεωργῶν μας.
563Ἡ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐξαγωγὴ τοῦ προϊόντος μας τούτου
564εἶναι ὡς γνωστὸν ἐλαχίστη ἀλλὰ καὶ αὕτη δυσχερεστάτη.
565Ἡ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἐπίσης κατανάλωσις τούτου ἡμέρᾳ
566τῇ ἡμέρᾳ ἐλαττοῦται, ἐκτὸς ἄλλων λόγων καὶ ἐκ τῆς ὁση-
567μέραι αὐξανομένης δυστυχῶς οὐζοποσίας, ἥτις καὶ ὑποσκά-
568πτει τὴν ὑγείαν τῆς φυλῆς μας. Εἶναι συνεπῶς ἄμεσος καὶ
569ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη ὅπως ἐγκαίρως ἀπὸ τοῦδε ἡ Κυβέρνη-
570σις καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν, πᾶσαν φροντίδα καὶ πᾶσαν
571μέριμναν διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ οἴνου μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν.
572Ὀφείλομεν νὰ εἴμεθα προμηθεῖς καὶ ὄχι ἐπιμηθεῖς, διὰ νὰ μὴ
573εὑρεθῶμεν πάλιν εἰς τὸ τραγικὸν δίλημμα ἢ νὰ μὴ τρυγήσουν
574οἱ ἀμπελουργοὶ τὰς ἀμπέλους, ἢ νὰ χύσουν τὸν
575οἶνον, ὅστις παρήχθη μὲ τόσον ἱδρῶτα, τόσον κόπον καὶ
576τόσας ὑπερανθρώπους κακουχίας τῶν γεωργῶν. Ἡ ἀπόστα-
577ξις τοῦ οἴνου πρέπει βεβαίως νὰ εἶναι τὸ ἔσχατον φάρμακον
578καὶ τὸ τελευταῖον καταφύγιον διὰ τὰ ἀδιάθετα ποσὰ τοῦ
579οἴνου, καὶ ἐφ’ ὅσον ἤδη ὑπάρχουν εἰσέτι τοιαῦτα ἀποθέ-
580ματα, εἶναι ὀρθὸν καὶ εὔλογον νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἄμεσος ἀπό-
581σταξις τῶν ἀδιαθέτων ἢ τῶν ἀποθεμάτων τοῦ οἴνου πρὸς
582παραγωγὴν οἰνοπνεύματος, ἥτις βεβαίως θὰ εἶναι ἐν τῇ πε-
583ριπτώσει ταύτῃ κάπως ὠφέλιμος εἰς τοὺς οἰνοπαραγωγοὺς
584καὶ τὰς συνεταιριστικὰς τούτων ὀργανώσεις, ἀλλὰ καὶ τῆς
585ἐθνικῆς οἰκονομίας ἐν γένει. Ἐπαναλαμβάνω ὅμως ὅτι εἶ-
586ναι ἀνάγκη ἐξαιρετικῶς ἐπείγουσα νὰ ληφθῶσιν ἀπὸ τοῦδε
587πάντα τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τῆς μελ-
588λούσης ἐσοδείας τοῦ οἴνου μας. (Χειροκροτήματα).
589§16Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὅπως δοθῇ
590ἡ ἄδεια τῆς ἀποστάξεως τῶν πλεονασμάτων τοῦ οἴνου
591ἐφ’ ὅσον ἡ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴ πρώτων ὑλῶν εἶ-
592ναι δυσχερὴς ἐπιπροσθέτως θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουρ-
593γὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅπως λάβῃ μέριμναν διὰ τὴν συγκέν-
594τρωσιν τῆς σούμας (ρακῆς) τῆς Κρήτης ἡ ὁποία περιέχει
59530–40% οἰνόπνευμα καὶ ἐν τούτοις πωλεῖται εἰς τὴν
596ἐξευτελιστικὴν τιμὴν τῶν 1.500 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἡ συγκέν-
597τρωσις τῆς σούμας, κ. Ὑπουργέ, θὰ εἶναι πρὸς ὄφελος καὶ
598τοῦ Κράτους καὶ τῶν πτωχῶν παραγωγῶν καὶ δι’ αὐτὸ θὰ
599πρέπει νὰ προχωρήσητε εἰς τὸ μέτρον τοῦτο.
600§17Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ κατάστασις
601ἤλλαξε σημαντικῶς ἀπὸ τότε ποὺ ὑπεβλήθη ἡ ἐρώτησις καὶ
602ἐὰν τότε ἐτίθετο πρόβλημα νὰ ἐπιτραπῇ ἀπόσταξις τοῦ
603κρασιοῦ δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ ἐπιτρέπετο.
604Σήμερον ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἀναζητεῖ ἀγωνιωδῶς μίαν λύ-
605σιν καὶ δὲν τὴν εὑρίσκει. Κατὰ συνέπειαν οὐδὲν πρόβλημα
606τίθεται εἰς τὸ νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἀπόσταξις τοῦ κρασιοῦ, ἐφ’
607ὅσον τελικῶς τοῦτο καταστῇ ἀναγκαῖον. Δύναμαι νὰ κάμω
608τὴν δήλωσιν ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ ἀπόσταξις ζητηθῇ θὰ ἐπιτρα-
609πῇ ὁπωσδήποτε καὶ δι’ ὅσην ποσότητα δὲν θὰ καταστῇ
610δυνατὸν νὰ διατεθῇ κατ’ ἄλλον τρόπον. Δὲν εἶναι βεβαίως
611ἡ καλυτέρα λύσις, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον τοῦτο καταστῇ ἀναπό-
612τρεπτον, εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ὑπὸ τὰς ση-
613μερινὰς συνθήκας.
614§18Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ μίαν ἀπάντη-
615σιν διὰ τὴν σούμαν.
616§19Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Θὰ τὸ μελετή-
617σω τὸ ζήτημα.
618§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Στρᾶτος ἐπὶ ἀναφορᾶς
619συμμοριοπλήκτων καὶ πολεμοπαθῶν ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ
620Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ Κοιν. Προνοίας, διαμαρτυρο-
621μένων διὰ τὴν διακοπεῖσαν στέγασίν των.
622§21Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἐπὶ πολλὰς συνεδριά-
623σεις ἔχομεν ἀπασχοληθῆ δι’ ἕνα ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων
624ζητημάτων, τὸ ὁποῖον ὑφίσταται, σήμερον εἰς τὴν Ἑλλάδα.
625Τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως τῶν συμμο-
626ριοπλήκτων καὶ πυροπαθῶν, εἰς ἐπανειλημμένας καὶ ἀγω-
627νιώδεις ἐρωτήσεις μας ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπήντησε.
628§22Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως).
629Εἶναι ἄλλη περίπτωσις.
630§23Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Δι’ ἡμᾶς κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως
631εἶναι συνδεδεμένα τὰ δύο ζητήματα, διότι οἱ μὲν καὶ οἱ δὲ
632εἴτε διὰ τὴν μίαν αἰτίαν εἴτε διὰ τὴν ἄλλην εἶναι πάντως
633ἄστεγοι, συνεπῶς, πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῶμεν ἀμέσως διὰ
634αὐτό.
635§24Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως).
636Εἶπον, ὅτι, οἱ πυροπαθεῖς ἀποτελοῦν ἄλλην περίπτωσιν.
637§25Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὅταν, ὁμιλῶμεν περὶ πυροπαθῶν ἐννοοῦ-
638μεν ἐκείνους τῶν ὁποίων κατεστράφησαν αἱ οἰκίαι εἴτε ἐπὶ
639κατοχῆς εἴτε κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου
640καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὅταν τοὺς ἐχρειάσθη ἡ Πατρὶς ἦσαν
641ἕτοιμοι νὰ θυσιάσουν καὶ τὴν ζωήν τους ἀκόμη διὰ νὰ ὑπε-
642ρασπίσουν τὸν τόπον αὐτόν. Τὸ μεγαλύτερον ζήτημα διὰ κά-
643θε Ἕλληνα ἀγρότην, εἶναι τὸ σπίτι εἰς τὸ ὁποῖον θὰ στεγασ-
644θῇ καὶ ὁ ἴδιος καὶ ἡ οἰκογένειά του, καὶ δὲν νομίζω ὅτι
645μετὰ παρέλευσιν ἑξαετίας ἀπὸ τὴν κατοχὴν καὶ μετὰ πα-
646ρέλευσιν διετίας ἀπὸ τὴν λῆξιν τοῦ συμμοριτοπολέμου θὰ
647ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν πυροπαθεῖς καὶ συμμοριόπληκτοι. Εἰς
648τὰς κραυγὰς μας ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἡ Κυβέρνησις
649διὰ τοῦ Προέδρου της μᾶς ἀπήντησεν ὅτι αὐτὸ εἶναι ζήτημα
650τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος μελετᾷ τὸν τρόπον
651ἐξευρέσεως τοῦ ἀπαιτουμένου ποσοῦ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ-
652τον. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει ὅλοι μας σὰν Ἕλληνες νὰ
653λύσωμεν τὸ πρόβλημα αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι πρωταρχικῆς
654σημασίας. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑ-
655πουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ καλέσῃ
656μερικοὺς ἐξ ἡμῶν καὶ νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψει μας ὡρισμένα
657στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς ἔστελλεν καὶ ἐγγράφως. Εἶμαι ὑ-
658ποχρεωμένος νὰ ὑποβάλω τὸ παράπονον εἰς τὸν κ. Ὑπουρ-
659γὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι οὐδὲν ἔγγραφον μέχρι σήμερον
660ἔλαβον. Θὰ ἀναμένω τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα μᾶς ὑπεσχέθη
661ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ πρὶν κατέλθω
662τοῦ βήματος θέλω νὰ τονίσω ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς τοὺς
663ὁποίους τόσα καὶ τόσα ὑπεσχέθημεν ἐξακολουθοῦν νὰ εὑ-
664ρίσκωνται εἰς τὸ ὕπαιθρον. Ἡ Πατρίς μας ἔχει πυροπαθεῖς
665εἰς τεράστιον ἀριθμὸν καὶ ἀπὸ τὸν πόλεμον μὲ τοὺς Ἰταλοὺς
666καὶ τοὺς Γερμανούς, ἀλλά καὶ ἀπὸ τὸν διετῆ συμμοριτο-
667πόλεμον καὶ ἐγένοντο μόνον 439 πυρῆνες κατὰ τὸ 1950–
6681951. Ἔχομεν πληροφορίας ὅτι ἔχει σταματήσει ἐντελῶς
669ἡ στέγασις τῶν συμμοριοπλήκτων καὶ πυροπαθῶν. Κάμνω
670ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἂν καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι
671περιττὸν τοῦτο διότι καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀποτελεῖται ἀπὸ
672Ἕλληνας οἱ ὁποῖοι ἔχουν συναίσθησιν τοῦ καθήκοντός των,
673ὅτι, πρέπει νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ σοβαρώτατον τοῦτο ζήτημα
674καὶ νὰ ἐξεύρῃ τὰ ἀναγκαιοῦντα ποσὰ περικόπτουσα ὅπου εἶνε
675δυνατὸν ἀλλοῦ πᾶσαν δαπάνην, πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Διό-
676τι, κ. συνάδελφοι ἐὰν ἐξακολουθήσωμεν ἀκόμη νὰ ἀφίνωμεν
677τοὺς πληθυσμοὺς ἀστέγους, δὲν ἠξεύρω ἐὰν μίαν ἡμέραν
678κληθοῦν νὰ ὑπερασπίσουν τὸ πάτριον ἔδαφος, ἐὰν θὰ τοὺς
679εὕρωμεν προθύμους. Διότι εἶναι Ἕλληνες, θὰ πᾶνε, ἀλλὰ θὰ
680πᾶνε μὲ πικρίαν διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ὁποίας ἔτυχον
681ὑπὸ τοῦ Κράτους.
682§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον.
683§27Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐκφράζομεν κ. βουλευταί, τὴν
684ζωηρὰν ἱκανοποίησίν μας διότι ἡ παρουσία τοῦ κ. Ἀντιπροέ-
685δρου τῆς Κυβερνήσεως, θὰ συντελέσῃ ὅπως μετὰ τὴν συζή-
686τησιν ἀποσαφηνίσῃ τελικῶς ἡ Κυβέρνησις τὰς προθέσεις
687της.
688Ἐπειδὴ κ. βουλευταί, ἀπὸ τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου εὑρισ-
689κόμεθα πρὸ οὐσιαστικῆς διακοπῆς τῆς στεγάσεως καὶ ἐπειδὴ
690δὲν ἔχει ἐξηγηθῆ σαφῶς μέχρι τοῦδε, πῶς προέκυψεν ἡ δια-
691κοπή, θὰ ἀναδράμωμεν εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔ-
692τους ὁπότε ἐξηγήθη, παρὰ τῆς τότε Κυβερνήσεως, ἡ ἔναρ-
693ξις τῆς στεγάσεως τῶν ἐπαναπατρισθέντων διὰ τοῦ συστή-
694ματος τῆς αὐτοστεγάσεως. Προϋπολογίσθη διὰ τὴν πρώτην
695φάσιν τοῦ προβλήματος τὸ ποσὸν τῶν 360 δισεκατομμυρίων,
696τὰ ὁποῖα περιελήφθησαν εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς βοηθείας τοῦ
697ἔτους 1950–51.
698Τὸ ποσὸν ὅμως, χάρις εἰς τὸν ἐνθουσιασμὸν τὸν ὁποῖον
699ἐπροκάλεσεν ἡ ἐφαρμογὴ τῆς αὐτοστεγάσεως εἰς τοὺς ἐνδια-
700φερομένους πληθυσμούς, ἀπερροφήθη μέχρι τέλους Νοεμ-
701βρίου καὶ συνεπῶς ἔκτοτε ἐτέθη τὸ πρόβλημα τῆς ἐξευρέ-
702σεως τῶν πιστώσεων διὰ τὴν συνέχισιν.
703Ἐντεῦθεν, κύριοι βουλευταί, αἱ ἀλλεπάλληλοι, προσπάθειαι
704ἡμῶν ὅπως ἀνακινηθῇ τὸ ζήτημα, παρισταμένου καὶ τοῦ κ.
705Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διότι οὗτος ὡς Ὑπουργὸς
706τοῦ Συντονισμοῦ καθίσταται πλέον ἁρμοδιώτερος διὰ τὴν πε-
707ραιτέρω τύχην τοῦ προβλήματος.
708Ἀνεμένομεν, ὅτι κατὰ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ προγράμμα-
709τος κατὰ τὰ τέλη Ἰανουαρίου διὰ τὸ βʹ ἑξάμηνον ἡ Κυβέρ-
710νησις θὰ ἀντιμετώπιζε τὴν χρηματοδότησιν διὰ τῆς ἐξ ἄλ-
711λων κονδυλίων περικοπῆς.
712Ἀτυχῶς ἡ ἀναμονὴ αὕτη ἀπέβη ἐπὶ ματαίῳ, διότι τὸ
713πρόγραμμα ἀνεκοινώθη ἀλλὰ διὰ τὸ κρίσιμον πρόβλημα τῆς
714συνεχίσεως τῆς στεγάσεως, οὐδὲν προεβλέφθη. Ἐπειδή,
715κ. βουλευταί, ἦλθεν ἡ ἄνοιξις πλέον καὶ δὲν ἐπιδέχεται περαι-
716τέρω παρέλκυσιν τὸ θέμα, οἱ δὲ ἀγωνιῶντες πληθυσμοὶ εὑ-
717ρίσκονται εἰς τὸ στάδιον τῆς ἀναμονῆς, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι
718νὰ ὑπενθυμίσωμεν εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον, ὅτι πολλάκις
719διεκήρυξεν ὅτι ἡ στέγασις τῶν συμμοριοπλήκτων, περιλαμ-
720βανομένων ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ταύτην ὄχι μόνον τῶν μετακι-
721νηθέντων πληθυσμῶν ἀλλὰ καὶ τῶν τοιούτων τῶν ἀποκλη-
722θέντων Κέντρων Ἀσφαλείας διὰ τοὺς ὁποίους ἡ αὐτὴ μετα-
723χείρισις ἐπιβάλλεται, διεκήρυξε, λέγω, ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ ἡ
724ὁλοκλήρωσις τῆς στεγάσεως κύριον καὶ πρώτιστον μέλημα
725τῆς Κυβερνήσεως καθ’ ὅσον τοῦτο, εἶναι πρόβλημα πρῶτον
726Ἐθνικόν, διότι ἀφορᾷ τὰ μεγάλα θύματα τοῦ ὑπὲρ ὅλων
727ἀγῶνος, δεύτερον Κοινωνικὸν πρωτίστης σοβαρότητος διότι
728συνδέεται μὲ τὴν ζωήν, τῆς ἀνεξαντλήτου πηγῆς ἀνανεώ-
729σεως τῶν Ἐθνικῶν δυνάμεων τῆς Πατρίδος καὶ τέλος θέ-
730μα παραγωγικῆς δαπάνης, καθ’ ὅσον ἡ στέγη καὶ ὁ Γεωργι-
731κὸς ἐξοπλισμὸς εἰς ζῶα καὶ ἐργαλεῖα εἶναι αἱ βασικαί προϋ-
732ποθέσεις, διὰ νὰ καταστῇ καὶ πάλιν ἡ μερὶς αὐτὴ τοῦ ἀγρο-
733τικοῦ μας πληθυσμοῦ παραγωγική.
734Ἡ τοιαύτη τοποθέτησις τοῦ θέματος ὄχι μόνον παρὰ τῆς
735Κυβερνήσεως, ἀλλὰ παρὰ τοῦ συνόλου τῶν Πολιτικῶν Κομ-
736μάτων, προσφέρει ὅλην τὴν δυνατότητα εἰς τὴν ὑπεύθυνον
737Κυβέρνησιν ὅπως τοποθετήσῃ καὶ πάλιν ἐπὶ τῆς τραπέζης
738τὸ πρόγραμμα καὶ τὸν Προϋπολογισμὸν καὶ εἴτε ἐντὸς τοῦ
739προγράμματος ἢ πέραν τοῦ προγράμματος, ἢ ἄλλως ἐντὸς
740καὶ πέραν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, περικόψῃ τὴν οἱανδήποτε
741ἄλλην πίστωσιν καὶ διαθέσῃ ταύτην διὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 κοι-
742νωνικὸν αὐτό, ἀλλὰ καί τόσης παραγωγικῆς σημασίας πρό-
743βλημα.
744Οἱ μέχρι τοῦδε δισταγμοὶ τῆς Κυβερνήσεως μᾶς ὑποχρεώ-
745νουν ἀπόψε ὅπως θέσωμεν τὰ ἑξῆς ἐρωτήματα πρὸς αὐτὴν
746διὰ νὰ κριθῇ ἐκ τῆς ἀπαντήσεως ἐὰν συμπίπτουν αἱ ἀπό-
747ψεις τῆς Βουλῆς πρὸς τὰς ἰδικάς της.
748Εἶναι ἡ στέγασις τῶν συμμοριοπλήκτων καὶ πυροπαθῶν
749πρόβλημα πρωταρχικόν, προηγούμενον πάσης ἄλλης δαπάνης
750ἀποκαταστάσεως πολλῷ δὲ μᾶλλον ἀνασυγκροτήσεως;
751Εἶναι δαπάναι παραγωγικαὶ καὶ οὐχὶ ἁπλῶς διαβιώσεως
752διότι ὡς τοιαῦται δυστυχῶς, ἐγγράφονται εἰς τὸ Πρόγραμμα
7531950–51; καὶ τέλος εἶναι Κοινωνικῆς σημασίας κεφα-
754λαιώδους;
755Ἐὰν ναί, ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις, τότε κ.κ. συνάδελφοι,
756ἡ λύσις ἁπλοποιεῖται. Χρήματα ὑπάρχουν διότι καὶ βραχυ-
757πρόθεσμα καὶ μακροπρόθεσμα προγράμματα 3ετοῦς διαρ-
758κείας ἔχομεν καὶ ἀσφαλῶς τὰ ἀπαιτούμενα 200 δισεκατομμύ-
759ρια διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς στεγάσεως τῶν ἐπαναπατρι-
760σθέντων καὶ τὰ 400 τῶν πυροπαθῶν ἐξευρίσκονται τμηματι-
761κῶς διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον συνέχισιν καὶ ὁλοκλήρωσιν.
762Ἡ κοινωνικὴ σημασία εἶναι ἀντίστοιχος πρὸς τὴν παρα-
763γωγικήν, διότι ἐὰν τὸ θέμα παρελκυσθῇ, τότε ὁ Κομμουνι-
764σμὸς δὲν θὰ εὕρῃ ὡς μόνον καταφύγιον τὸ ἐργατικὸν κίνημα,
765ὅπως ἐτόνισεν ὁ κ. Παπανδρέου πρὸς ξένους δημοσιογρά-
766φους. Θὰ θελήσῃ, καὶ ἤδη τὸ ἐπιχειρεῖ ἐμμέσως, ὡς εἰσπράκ-
767τωρ τῆς κοινωνικῆς ἀθλιότητος, νὰ διαρρήξῃ καὶ αὐτὰ τὰ
768ἄδυτα τῆς Ἐθνικῆς συνειδήσεως τῶν Ἀγροτῶν μας, τὰ ὁ-
769ποῖα εὐτυχῶς ἵστανται μέχρι στιγμῆς ἀμόλυντα, διὰ νὰ
770εἰσέλθῃ εἰς αὐτά, ἐκμεταλλευόμενος τὴν σημερινὴν κατά-
771στασίν του, ἐφ’ ὅσον παραμένει ὁ Ἀγρότης ἀκόμη ἄνευ
772στέγης.
773Ἐπιθυμοῦμεν, συνεπῶς, ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἀποσαφηνί-
774σῃ τὴν θέσιν της καὶ δηλώσῃ σαφῶς, ἐὰν τὰς ἀπαιτουμένας
775πιστώσεις διὰ τὴν συνέχισιν ἔχῃ ἐξασφαλίσῃ ἢ εἶναι διατεθει-
776μένη νὰ ἐξεύρῃ διὰ περικοπῆς.
777Ἐὰν πιστευθῇ ὅτι Ἐθνικόν, παραγωγικὸν καὶ κοινωνι-
778κὸν χαρακτῆρα ἔχει τὸ πρόβλημα τῆς στεγάσεως τῶν ἡρωϊ-
779κῶν ἀλλὰ καὶ τραγικῶν θυμάτων τοῦ συμμοριτοπολέμου, θὰ
780ἱκανοποιήσῃ ἀσφαλῶς τὸ ἐλάχιστον αἴτημα τῆς πτωχικῆς
781Ἀναμένομεν συνεπῶς τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου
782τῆς Κυβερνήσεως διότι ἔπαυσε πλέον τὸ θέμα νὰ βαρύνῃ
783τοὺς ὤμους τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἀνοικοδομήσεως καὶ μετε-
784φέρθη εἰς τοὺς ὤμους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ
785τῆς Κυβερνήσεως ἐν τῷ συνόλῳ.
786§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.
787§29Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Εἰς τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως τῶν
788συμμοριοπλήκτων εἶναι ἀνάγκη, νὰ γίνουν αἱ ἑξῆς δια-
789πιστώσεις: Πρῶτον, ὑπάρχουν ὡρισμένα χωριά, τὰ ὁποῖα,
790ἀνεξαρτήτως οἱασδήποτε ὑπαιτιότητος ἐβράδυναν νὰ
791χαρακτηρισθοῦν ὡς δικαιούμενα. Δὲν ἐξετάζω ἐὰν πταίῃ κα-
792νείς. Πιθανῶς νὰ πταίουν οἱ ἴδιοι, ποὺ δὲν προσεκόμισαν
793ἐγκαίρως τὰς ἀποδείξεις. Δεύτερον, ὑπάρχουν τὰ ἄλλα, διὰ
794τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν ἐπίσης δύο κατηγορίαι: ἡ κατηγορία
795ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἤρχισαν νὰ στεγάζωνται καὶ ἡ κατηγορία
796ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπρόλαβαν νὰ κάμουν κἂν ἀρχὴν στε-
797γάσεως. Εἰς αὐτὰς πρέπει νὰ προστεθῇ ἡ ἀνεπάρκεια τῶν
798ἐργατικῶν στεγάσεων καὶ ἡ κακὴ κατάστασις, καθὼς καὶ ἡ
799σωρεία τῶν καταστροφῶν, τὰς ὁποίας ὑπέστησαν κατὰ τὸ
800διάστημα τοῦ πολέμου τῆς κατοχῆς καὶ τοῦ συμμο-
801ριτισμοῦ, ἀλλὰ, καὶ τῆς ἐγκαταλείψεως, δηλαδὴ καὶ
802ἀπὸ μόνην τὴν ἐγκατάλειψιν ἔγιναν καταστροφαί. Κατ’
803αὐτὸν τὸν τρόπον συνδέεται τὸ ζήτημα αὐτὸ τῶν
804καταστροφῶν, αἱ ὁποῖαι συνέβησαν εἰς τὴν περίοδον αὐτὴν
805καὶ μὲ τὸ ὅλον ζήτημα τῆς ἀνεπαρκείας τῆς ἀγροτικῆς στε-
806γάσεως, τοῦ ὁποίου ἀποτελεῖ βαρεῖαν ἐπιδείνωσιν. Δημιουρ-
807γεῖται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὀξὺ κοινωνικὸν πρόβλημα.
808Χωρὶς ἑπομένως νὰ ὑποτιμᾶται ἡ δυσχέρεια ἐξευρέσεως
809τῶν πόρων, εἶναι ἀνάγκη νὰ καταβληθῇ προσπάθεια, νὰ δο-
810θῇ ἡ προτεραιότης, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τὸ θέμα τοῦτο καὶ
811λόγῳ τῆς ὀξύτητος ὡς κοινωνικοῦ προβλήματος καὶ λόγῳ
812τῆς μεγάλης πικρίας ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὸν ἀγῶνα
813παραμένουν ἄστεγοι, εἰς δὲ τὴν πικρίαν τοῦ ἀστέγου προσ-
814ετέθη καὶ ἡ πικρία τῆς ἀνισότητος, ἡ ὁποία εἰς ὡρισμέ-
815νας περιπτώσεις ἔλαβε καὶ μίαν συγκεκριμένην μορφήν, ὅτι
816δηλαδὴ ἐπροτιμήθησαν καὶ ἀνατρεπτικὰ στοιχεῖα τῶν ἄλλων
817χωρὶς ἴσως καὶ πάλιν νὰ ὑπάρχῃ οἱαδήποτε ὑπαιτιότης, διότι
818ἴσως τοῦτο ἐπέβαλλεν ἡ ἀνάγκη τῆς ταχύτητος τοῦ ἔργου.
819Εἰς αὐτὰ ὅλα προστίθεται καὶ κάτι ἄλλο, ὅτι ἡ ξυλεία τῶν
820ἑλληνικῶν δασῶν καταστρέφεται ἀπὸ τότε, ποὺ ἐσταμά-
821τησεν ἡ ἀνασυγκρότησις. Εἰς τὴν παραλίαν τῆς Λίμνης Εὐ-
822βοίας ξυλεία, ἡ ὁποία ἔχει ἐκεῖ ἐναποτεθῆ καταστρέφεται.
823Ἤκουσα ὅτι τὸ αὐτὸ συμβαίνει εἰς τὴν Στυλίδα καὶ ἀσφα-
824λῶς ὑπάρχουν μεγαλίτεραι ποσότητες εἰς τὰ δάση καὶ ἀπὸ
825τὰς ξυλεύσεις, ἀλλά, καὶ ἀπὸ τὰς ἐκμεταλλεύσεις τῶν καμέ-
826νων δασῶν. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους νομίζω, ὅτι
827πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ δοθῇ λύσις παρὰ τὰς δυσ-
828χερείας, διὰ τὰς ὁποίας δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι ὑπάρχουν,
829ἀλλά, εἶναι τόση ἡ ὀξύτης τοῦ προβλήματος, ὥστε αἱ δυσχέ-
830ρειαι πρέπει νὰ παρακαμφθοῦν.
831§30Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι γνωστὸν τὸ θέμα, κ. Πρό-
832εδρε, καὶ γνωρίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐκτιμᾷ ἀπολύτως
833τὴν σοβαρότητα τοῦ θέματος. Γνωρίζω ἐπίσης τὰς προσ-
834παθείας, τὰς ὁποίας κατέβαλλε καὶ καταβάλλει, ἀπὸ ἐπα-
835νειλημμένας ἐπαφὰς, ποὺ εἶχον μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυ-
836βερνήσεως, διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ θέματος. Πάντως, ἐπειδὴ
837εἶναι γεγονὸς ὅτι τὸ ἐφαρμοσθὲν σύστημα τῆς αὐτοστεγάσε-
838ως ἔχει ἐπιτύχει ἀπολύτως, διότι ἔλυσε τὸ πρόβλημα τῶν στε-
839γάσεων ἐντὸς μηνῶν, ἐνῷ δὲν εἶχε λυθῆ ἐντὸς 3)ετίας περί-
840που, θὰ πρέπει νὰ καταβάλλῃ καὶ τὴν ὑστάτην προσπάθειαν
841ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξευρεθῇ ἕν ποσόν, ὥστε νὰ ἐξακολουθήσῃ
842ἡ στέγασις μὲ τὸ σύστημα τῆς αὐτοστεγάσεως. Ἐπὶ πλέον
843θὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Προνοίας καὶ Συντο-
844νισμοῦ νὰ συστήσουν εἰς τὰ γραφεῖα τὰ περιφερειακά, ἐπειδὴ
845καταφθάνει ἀρκετὸν ὑλικόν, νὰ παράσχουν τὸ ὑλικὸν αὐτὸ
846εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπιμένουν ἐπὶ τῆς αὐτοστεγάσεως,
847διότι ὑπάρχει ἡ προθυμία ἀπὸ μέρους τῶν πυροπαθῶν νὰ ἀρ-
848κεσθοῦν εἰς τὰ ὑλικὰ καὶ μόνον. Καὶ θὰ ἔχῃ κατ’ αὐτὸν τὸν
849τρόπον νὰ παρουσιάσῃ ἕν ἐπιτυχὲς ἔργον ἡ Κυβέρνησις, διό-
850τι μόνον μὲ τὰ ὑλικά, ὕστερα ἀπὸ ὀλίγον καιρόν, εἰς τὸ τέλος
851τοῦ Φθινοπώρου, θὰ ἔχῃ νὰ παρουσιάσῃ ἕν σοβαρώτατον ἔρ-
852γον.
853§31Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι,
854εἶναι πολὺ μεγάλο καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαντληθῇ εἰς
855μίαν ἐρώτησιν. Νομίζω ὅτι, σκοπὸς τῆς ἐρωτήσεως εἶναι, νὰ
856ἐνισχύσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε νὰ κατορθώσῃ νὰ κάμψῃ
857τυχὸν ὑπαρχούσας ἀντιρρήσεις διὰ τὴν ἐξασφάλισιν πιστώσε-
858ων εἰς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, διὰ τὴν συνέχισιν τοῦ ἔργου
859τῆς στεγάσεως τῶν ἀστέγων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Πρόε-
860δρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς στε-
861γάσεως καὶ τῆς Ἀνοικοδομήσεως εἶναι ζήτημα ἐθνικὸν καὶ
862δὲν ἀφορᾷ μόνον τοὺς συμμοριοπλήκτους, ἀλλὰ ἀφορᾷ πάντας
863τοὺς ἐκ πολεμικῶν γεγονότων ἀστέγους, ὄχι μόνον τοὺς συμμο-
864ριοπλήκτους ἀλλὰ καὶ τοὺς πυροπαθεῖς, καὶ τοὺς βομβοπλήκτους
865καὶ ἂν θέλετε ἀκόμη καὶ τοὺς σεισμοπλήκτους καὶ τοὺς ὁπωσ-
866δήποτε ἀστέγους. Καὶ ἡ μεγαλυτέρα δυσχέρεια, τὴν ὁποίαν
867ἀντιμετώπισε καὶ ἀντιμετωπίζει τὸ Ὑπουργεῖον Ἀνοικοδομή-
868σεως εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι μέχρι τινὸς ἐκράτει ἡ ἀρχὴ ἢ μᾶλ-
869λον ἡ πρόληψις, ὅτι ὁ οἰκισμὸς δὲν εἶναι κάτι τι τὸ ἀπαραί-
870τητον διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Δὲν θεωρεῖται δηλονό-
871τι παραγωγικὸν ἔργον. Καὶ ἡμεῖς οἵτινες ἐν τῷ παρελθόντι
872εὑρεθέντες ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως ἠ-
873γωνίσθημεν διὰ τὴν ἐξασφάλισιν πιστώσεων διὰ τὴν στέγα-
874σιν τῶν ἀστέγων βομβοπλήκτων, πυροπαθῶν καὶ σεισμοπλή-
875κτων, ὡς καὶ τῶν συμμοριοπλήκτων πλειστάκις ἀντιμετωπί-
876σαμεν τὴν ἀντίρρησιν αὐτήν, καὶ πολλάκις ματαίως προσε-
877παθήσαμεν νὰ πείσωμεν ὅτι οἱ ἄστεγοι, ὅταν εἶναι ἄστεγοι,
878χάνουν τὴν διάθεσίν των πρὸς ἐργασίαν, καταστρέφεται δη-
879λονότι ἡ οἰκονομική των δραστηριότης καὶ παραγωγικότης,
880καὶ ἕνεκα τούτου πρέπει νὰ τοὺς στεγάσωμεν, διὰ νὰ εἶναι δυ-
881νατὸν νὰ καταστοῦν παραγωγικοί. Καὶ ἐφθάσαμεν μέχρι πα-
882ραιτήσεως ἕως ὅτου ἤρχισαν καμπτόμενοι οἱ προβάλλοντες ἀν-
883τιρρήσεις καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς νομίζω, ὅτι οἱ ἐν τῷ Ὑ-
884πουργείῳ Ἀνοικοδομήσεως διάδοχοί μου ἐπωφεληθέντες τῶν
885ἀποτελεσμάτων τῶν ἰδικῶν μας προσπαθειῶν ὑπῆρξαν εὐτυ-
886χέστεροι καὶ ἐμοῦ, καὶ τῶν πρὸ ἐμοῦ ὑπαρξάντων τοιούτων,
887καθ’ ὅσον καθ’ ὅλην τὴν τετραετίαν μόλις 642 δισεκ. ἐτέ-
888θησαν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως,
889ἐνῷ κατὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος, ἤτοι δι’ ἕν ἔτος καὶ μό-
890νον ὅπως ἠκούσατε, διετέθησαν 320.000.000.000 καὶ μετα-
891γενεστέρως ἄλλα 45.000.000.000 καὶ ἤδη καὶ ἄλλα ἤτοι πε-
892ρὶ τὰ 400 δισεκατομμύρια. Προκύπτει ἐκ τούτων ὅτι δὲν ὑ-
893πῆρξεν ἡ αὐτὴ ἀναλογία μὲ τὰ προγενέστερα ἔτη. Καὶ ἐπὶ
894πλέον πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι κατὰ τὴν περίοδον τοῦ
8951947 ἕως τοῦ φθινοπώρου τοῦ 1949, ἡ προσπάθεια τοῦ Ὑ-
896πουργείου Ἀνοικοδομήσεως ἦτο ἀδύνατον νὰ ἐξελιχθῇ καὶ
897νὰ φέρῃ ἀποτελέσματα, διότι αἱ γενικαὶ συνθῆκαι ἀπὸ ἀπό-
898ψεως ἀσφαλείας δὲν ἐπέτρεπον τὴν ἐξέλιξιν τοῦ ἔργου. Μὴ
899λησμονῆτε τοὺς κινδύνους τοῦ συμμοριτισμοῦ καὶ ὅτι ὅ,τι
900ἐκτίζομεν ἡμεῖς τὸ ἐχαλοῦσαν οἱ συμμορῖται. Ἐπίσης πρέπει
901νὰ ἐκτιμηθῇ ὅτι ὅταν ἔλειψεν ὁ συμμοριτικὸς ἀγών, τὸ Ὑ-
902πουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας
903καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ὡς καὶ τῆς Ὑ-
904γιεινῆς δὲν ἀπέβλεψαν εἰς τὴν ὁριστικὴν αὐτοστέγασιν τῶν
905συμμοριοπλήκτων, ἀλλὰ ἀπέβλεψαν εἰς τὴν προσωρινὴν στέ-
906γασίν των, δηλαδὴ ἠθελήσαμεν νὰ δώσωμεν τὰ μέσα τῆς ἀμέ-
907σου ἐπανόδου εἰς τὰς ἑστίας των τῶν συμμοριοπλήκτων διὰ
908νὰ δυνηθοῦν νὰ εἶναι παραγωγικοί, νὰ καλλιεργήσουν τὰ χω-
909ράφια των καὶ νὰ μὴ εἶναι βάρος τοῦ κρατικοῦ προϋπολογι-
910σμοῦ καὶ τῆς ὁλότητος καὶ ἐπετεύχθη ἐντὸς τριῶν μόλις μη-
911νῶν, ἤτοι μέχρι 30 Νοεμβρίου 1949, τὸ τεράστιον ἔργον νὰ
912ἐπανέλθουν εἰς τὰς ἑστίας των καὶ νὰ στεγασθοῦν προσωρι-
913νῶς 122.000 οἰκογένειαι καὶ μεταγενεστέρως ἄλλαι 7.000
914οἰκογένειαι, δηλαδὴ τὸ ὅλον 129.000 οἰκογένειαι. Αὐ-
915τὸ δὲν ἀποτελεῖ προσπάθειαν ὁριστικῆς στεγάσεως, ὅ-
916πως ἐγένετο μεταγενεστέρως, ἀλλὰ, ἀπετέλει μίαν προσ-
917πάθειαν προσωρινῆς στεγάσεως, ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ μὴ
918εἶναι βάρος τῆς κοινωνικῆς ὁλότητος καὶ τοῦ κρατικοῦ προ-
919ϋπολογισμοῦ οἱ συμμοριόπληκτοι, οἱ ὁποῖοι προσωρινῶς ἐ-
920στεγάζοντο ἄεργοι καὶ παρασιτικῶς διαβιοῦντες χωρὶς νὰ
921τὸ θέλουν βέβαια, εἰς τὰ κέντρα ἀσφαλείας. Ἀλλ’ ἐπεφυλάχθη-
922μεν νὰ προέβωμεν εἰς τὴν ὁριστικήν των στέγασιν μεταγενε-
923στέρως ὡς καὶ εἰς τὴν ὁριστικὴν στέγασιν τῶν βομβοπλή-
924κτων καὶ τῶν πυροπαθῶν. Σταματῶ, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ
925τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν τὸ ὅλον θέμα
926θὰ ἤρχετο πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπρο-
927σωπείας μίαν ἄλλην ἡμέραν διὰ νὰ συζητήσωμεν τὸ ὅλον ἔρ-
928γον τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως, τὸ ὁποῖον κατ’ ἐμέ,
929τιμᾷ πρωτίστως τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδο-
930μήσεως διὰ τὴν ταχύτητα, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξαν πρὸς ἀντι-
931μετώπισιν τοῦ τεραστίου αὐτοῦ προβλήματος. Ἀλλὰ ἐκεῖνο
932τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἶναι τὸ πῶς θὰ ἐ-
933ξευρεθοῦν κεφάλαια διὰ τὴν συνέχισιν τοῦ ἔργου αὐτοῦ, ὄχι
934μόνον διὰ τοὺς συμμοριοπλήκτους, ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς βομ-
935βοπλήκτους καὶ τοὺς πυροπαθεῖς.
936Γνωρίζει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν
937ὡς Ὑπουργὸς τῆς Ἀνοικοδομήσεως ἀντιμετώπισα τὸ ζή-
938τημα τῆς στεγάσεως τῶν συμμοριοπλήκτων καὶ δὲν νομίζω
939ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπω ὅτι ὑπὸ τὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁ-
940ποίας τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἀνοικοδομήσεως ἀντιμετώπισε
941τὰ προβλήματα τῆς στεγάσεως, διὰ τὴν προσωρινὴν στέγα-
942σιν τῶν συμμοριοπλήκτων τῶν διαμενόντων εἰς τὰ κέντρα ἀ-
943σφαλείας καὶ διὰ τὴν ἐπαναφοράν των ἐγένετο πᾶν ὅ,τι ἦτο
944δυνατὸν νὰ γίνῃ, διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε, ὅτι ἐστε-
945γάσαμεν 700.000 συμμοριοπλήκτους εἰς τὰ κέντρα ἀσφα-
946λείας ἐπὶ μίαν διετίαν περίπου, ὅπως δὲν πρέπει νὰ λησμο-
947νῆτε ὅτι ἐπανεφέραμεν εἰς τὰς ἑστίας των, ἐντὸς τριῶν μόλις
948μηνῶν 129.000 οἰκογενείας, ὡς ἀνέφερα προηγουμένως.
949§32ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πόσα σπίτια ἔγιναν;
950§33Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἀπεβλέψαμεν οὔτε ἦτο
951δυνατὸν νὰ ἀποβλέψωμεν, εἰς τὴν ὁριστικὴν στέγασιν. Ἐὰν
952θέλετε, νὰ κάμωμεν συζήτησιν μίαν ἄλλην ἡμέραν. Ἀλλά,
953ὁ σκοπὸς τῆς ἐρωτήσεως διὰ σήμερον δὲν εἶναι αὐτός. Ἐ-
954κεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ εἴπω διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συν-
955τονισμοῦ καὶ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι τοῦτο:
956ὅτι ἡ προσπάθεια, ἡ ὁποία ἐγένετο μὲ τὰ 365 δισεκατομ-
957μύρια, καὶ τὰ μεταγενεστέρως διατιθέμενα ἄλλα 40 δισεκα-
958τομμύρια τὰ ὁποῖα διετέθησαν, ἀφορᾷ τοὺς συμμοριοπλή-
959κτους. Γνωρίζω ὅμως ὅτι μαζὶ μὲ τοὺς συμμοριοπλήκτους
960ἐστεγάσθησαν—καὶ ὀρθῶς—καὶ πολλοί, τῶν ὁποίων τὰ σπί-
961τια εἶχον καταστραφῆ ὑπὸ τῶν Γερμανῶν καὶ τῶν Ἰταλῶν.
962Καὶ κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ἐσταμάτησεν ἡ ἀνοικοδόμη-
963σις εἰς ὅλας τὰς μὴ συμμοριοπλήκτους περιφερείας. Ἀλλὰ
964δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν διάκρισιν μεταξὺ συμ-
965μοριοπλήκτων καὶ βομβοπλήκτων καὶ πυροπαθῶν, διότι ἐὰν
966οἱ συμμοριόπληκτοι ἐπλήγησαν ἀπὸ τὸ 1947–48–49, οἱ βομ-
967βόπληκτοι καὶ οἱ πυροπαθεῖς ἐπλήγησαν ἀπὸ τὸ 40–41 ἕως
968τὸ 1944 καὶ ἑπομένως δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀφήσω-
969μεν αὐτοὺς εἰς τὸ περιθώριον, ἀλλὰ τοὐναντίον πρέπει ἡ Κυ-
970βέρνησις νὰ λάβῃ μέριμναν, ὥστε νὰ ἐξευρεθοῦν πιστώσεις,
971διὰ νὰ συνεχισθῇ τὸ ἔργον τῆς στεγάσεως τῶν βομβοπλήκτων
972καὶ πυροπαθῶν διότι καὶ αὐτοὶ ἀποτελοῦν παράγοντα διὰ τὸ
973Ἔθνος, ἀποτελοῦν παράγοντα διὰ τὴν καλλιέργειαν τῆς γῆς
974καὶ γενικώτερον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου. Καὶ αὐτοὶ εἶ-
975ναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι, ὑποφέρουν καὶ ζοῦν ὑπὸ τὰς δυσχε-
976ρεστέρας στεγαστικὰς συνθήκας ἐπὶ μίαν δεκαετίαν. Εἰδι-
977κώτερον ἀναφέρω, ὅτι εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τὴν
978Κρήτην, πρὸ ἑνὸς καὶ πλέον ἔτους, ἐσταμάτησεν ἡ ἐργασία
979διὰ τὴν στέγασιν βομβοπλήκτων καὶ πυροπαθῶν. Ἐξαιρέσει
980τῆς περιφερείας Ἱεραπέτρας, ἡ ὁποία ἐπλήγη ἀπὸ σεισμούς,
981ὅλη ἡ ἄλλη περιφέρεια τῆς Κρήτης ἔχει ἐγκαταλειφθῆ ἀπολύ-
982τως καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ λάβῃ μέριμναν,
983διὰ τὴν ἐξεύρεσιν πιστώσεων διὰ τὴν ἐπανάληψιν τοῦ ἔρ-
984γου τῆς στεγάσεως τῶν βομβοπλήκτων καὶ πυροπαθῶν. Ἡ
985περαιτέρω ἐγκατάλειψις εἶναι δι’ ἐμὲ ἀπαράδεκτος τοσούτῳ
986μᾶλλον καθ’ ὅσον ὄχι μόνον δὲν κτίζονται νέοι πυρῆνες, ἀλλὰ
987καὶ τὰ στεγαστικὰ ποὺ εἶχον συγκεντρώσει εἰς τὴν Κρήτην
988ἀπεσύρθησαν μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσίν μου ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖ-
989ον ἀπὸ τὰς μετεκλογικὰς Κυβερνήσεις. Ἐπικαλοῦμαι τὴν προ-
990σοχὴν ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Προέδρου καὶ
991τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου αὐτῆς, ὡς Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ,
992ὥστε νὰ προσπαθήσουν νὰ ἐξεύρουν κεφάλαια διὰ τὴν συ-
993νέχισιν τοῦ ἐθνικοῦ τούτου ἔργου, διότι δὲν εἶναι μόνον κοι-
994νωνικόν, ἀλλὰ ἐθνικόν, συνδεόμενον ταὐτοχρόνως μὲ τὴν ἀ-
995νασυγκρότησιν τῆς Χώρας, διότι ἐκεῖνοι ποὺ δὲν ἔχουν σπί-
996τι—αὐτὸ πρέπει νὰ κατανοηθῇ—δὲν ἔχουν κέφι, δὲν ἔχουν
997διάθεσιν νὰ ἐργασθοῦν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσουν εἰς
998τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, ὅπως ἀποδίδουν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶ-
999ναι στεγασμένοι.
1000Τὸ Κράτος ὀφείλει νὰ στεγάσῃ τὸ ταχύτερον καὶ αὐτοὺς
1001διὰ νὰ μὴ ἔχουν τὴν πικρίαν ὅτι ἐγκατελείφθησαν, ἐν τῇ
1002πεποιθήσει ὅτι μὲ τὴν στέγασίν των οἱ βομβόπληκτοι καὶ πυ-
1003ροπαθεῖς θὰ ἀποκτήσουν τὴν οἰκονομικήν των δραστηριότη-
1004τα ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας.
1005§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σπαῆς ἔχει τὸν λόγον.
1006§35Λ. ΣΠΑΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ὀρεινὴ περιοχὴ μεταξὺ
1007Μετσόβου, Καρπενησίου καὶ Ἀγρινίου ὑπέστη τρομακτικὰς
1008καταστροφὰς κατὰ τὸν πόλεμον τῶν συμμοριτῶν. Εἶναι μία
1009ἐκ τῶν περιοχῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπέστησαν τὰς μεγαλυτέρας κατα-
1010στροφὰς ἀπὸ ἀπόψεως στεγάσεως. Ὑπέστη ἰδίως καταστρο-
1011φὰς καὶ πυρπολήσεις ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς καὶ τοὺς Ἰταλούς.
1012Ἡ προσπάθεια τῆς στεγάσεως δὲν ἀπέδωσεν ἱκανοποιητικὰ ἀ-
1013ποτελέσματα, ἰδίως εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τῆς Ἄρτης, ὅπου
1014ὑπάρχουν χωριά, τὰ ὁποῖα κατεστράφησαν καὶ ἐξερριζώθησαν
1015ἐξ ὁλοκλήρου. Ὑπάρχουν χωριά, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἔμεινεν οὔ-
1016τε ἕνα σπίτι. Εἶναι ἕνα χωρίον, τὸ ὁποῖον λέγεται Πηγαί, ἄλ-
1017λο Καταβόθρα, Μεσσοῦντα κλπ. καὶ ἄλλα 15–20 χωρία ποὺ
1018ἔχουν καταστραφῆ τελείως καὶ δὲν μένει οὔτε ἕνα σπίτι, ἡ
1019στέγασις δὲν ἀπέδωσεν ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα. Εἰς τὴν
1020περιοχὴν δὲ τῆς Ἄρτης, νομίζω, ὅτι δὲν ἐπέτυχε νὰ στεγάσῃ
1021περισσότερον τῶν 15% τῶν στερουμένων στέγης.
1022Ἐφόσον ἡ περιοχὴ αὐτὴ ἔχει ὑποστῆ μεγάλας καταστρο-
1023φάς, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέ-
1024ρως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, νὰ δώσῃ μίαν ἐξαιρε-
1025τικὴν προσπάθειαν, διὰ νὰ ἀνακουφίσωμεν τὸν κόσμον αὐ-
1026τόν, ὁ ὁποῖος ὑποφέρει ἀκόμη.
1027§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κρανιᾶς ἔχει τὸν λόγον.
1028§37Α. ΚΡΑΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ἐξηντλήθη καὶ
1029ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν ὅπως ἡ σεβαστὴ Κυβέρνησις με-
1030ριμνήσῃ καὶ ἐξευρεθοῦν τὰ ἀνάλογα κονδύλια, ἵνα συνεχι-
1031σθῇ ἡ στέγασις, διότι κ. Πρόεδρε, ὅ,τι ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν
1032Λαὸν μᾶς τὸ ἔδωσεν. Ὁ λαὸς δὲν μᾶς ζητάει τίποτε τώρα.
1033Μᾶς ζητάει μόνον νὰ στεγασθῇ, διότι δὲν ἔχει τίποτε ἄλλο
1034καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν—ὅπως ἠξεύρετε—ἔπεσε ἕνα μέτρο
1035χιόνι εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ εἶναι ἄστεγος καὶ ξυπόλυτος.
1036Ἐπίσης τὸ ἠθικὸν τοῦ λαοῦ πίπτει καὶ ἅμα πίπτει τὸ ἠθι-
1037κὸν τοῦ λαοῦ, πίπτει καὶ τὸ ἠθικὸν τοῦ Στρατοῦ, διότι ἔλα-
1038βον γράμματα ἀπὸ πολεμιστάς, οἱ ὁποῖοι πολεμοῦν, ἐνῷ αἱ
1039οἰκογένειαί των δὲν ἔχουν στέγην. Καὶ μοῦ γράφουν: Διατὶ
1040πολεμᾶμε κ. βουλευτά;
1041Ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις, ἂς διαθέσῃ ὡρισμένα κονδύλια,
1042διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ στέγασις, διότι θὰ πάθωμεν καὶ ἄλλα
1043κακά, διότι ἄλλοι μὲν ἐστεγάσθησαν καὶ ἄλλοι μένουν ἄστε-
1044γοι καὶ θὰ διχασθῶμεν πάλιν καὶ θὰ ἔχωμεν ἄλλους ἀγῶνας
1045διὰ τὰ ξύλα, τὰ κεραμίδια καὶ τὰ ἐλάχιστα χρήματα, τὰ ὁ-
1046ποῖα διατίθενται.
1047§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπουρδάρας ἔχει τὸν λόγον.
1048§39Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τῆς ἀ-
1049ποκαταστάσεως τῶν συμμοριοπλήκτων δὲν ἀποτελεῖ ἀντικεί-
1050μενον ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ προσπάθειαν ἐνισχύσεως τῆς
1051Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Κρά-
1052τους πρὸς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν παν-
1053τελεῖς καταστροφάς. Ὡς καὶ ἄλλοτε εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀνα-
1054φέρω εἰς τὴν Βουλήν, ἡ περιφέρειά μου ὑπέστη παντελεῖς
1055καταστροφάς. Ἐκ τῶν 87 κοινοτήτων αἱ 86 κατεστράφησαν
1056ὁλοσχερῶς. Καὶ ἡ πόλις τοῦ Καρπενησίου, ἡ ὁποία ἀποτε-
1057λεῖ κέντρον ἀσφαλείας, ἦτο κατεστραμμένη ἀπὸ τοὺς Γερμα-
1058νοὺς ὁλοκληρωτικῶς καὶ οἱ κατασκευασθέντες πυρῆνες κατὰ
1059τὸ διάστημα ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι τοῦ 1947 καὶ
1060αὐτοὶ κατεστράφησαν μετὰ τὴν εἰσβολὴν τῶν ἀνταρτῶν.
1061Νομίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ καταβληθῇ μεγαλυτέρα προσπάθεια
1062διὰ τὴν παροχὴν τῶν ἀπαιτουμένων ὑλικῶν καὶ ἀπαιτουμέ-
1063νων χρημάτων διὰ τὴν αὐτοστέγασιν τῆς περιφερείας αὐτῆς.
1064Δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐστεγάσθησαν τὰ 70% τῶν κατοί-
1065κων τῆς περιφερείας Εὐρυτανίας. Δυνατὸν νὰ παρεσχέθησαν
1066τὰ ὑλικὰ καὶ ὀλίγα χρήματα ἢ μέρος τοῦ χρηματικοῦ βοηθή-
1067ματος εἰς 70% τῶν κατοίκων, ἀλλὰ δὲν συνεπληρώθη ἡ
1068βοήθεια. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς
1069Προνοίας καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερ-
1070νήσεως, ὡς Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, νὰ δώσῃ διὰ τὸ αἴ-
1071τημα αὐτὸ τὴν ἀπαιτουμένην πίστωσιν, διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν
1072τῶν ἀναληφθεισῶν ὑποχρεώσεων καὶ διὰ τὴν συμπλήρωσιν
1073τοῦ στεγαστικοῦ ἔργου.
1074§40Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντ. Κυβερνήσεως).
1075Κύριοι βουλευταί, ἐκτιμῶ τὸ πνεῦμα τῶν ἐρωτήσεων αἱ ὁ-
1076ποῖαι διετυπώθησαν. Ἦτο εὐχάριστος ἡ διαπίστωσις ὅτι δὲν
1077ὑπάρχει πνεῦμα ἀντιπολιτεύσεως. Ὑπάρχει διάθεσις ἑνιαίου
1078μετώπου διὰ τὴν προσπάθειαν πρὸς ἐξυπηρέτησιν μιᾶς
1079πραγματικῆς ἐθνικῆς καὶ κοινωνικῆς ἀνάγκης. Εὑρίσκω ἐν-
1080τελῶς εὔλογον, ὅτι οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ λαοῦ ἔφερον ἐντὸς αὐ-
1081τῆς τῆς αἰθούσης τὸν πόνον καὶ τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν ἀ-
1082στέγων Ἑλλήνων, θυμάτων ἑνὸς ἐθνικοῦ ἀγῶνος καὶ θεωρῶ
1083ἐπίσης ἐντελῶς εὔλογον, ὅτι ἀναγνωρίζεται ἡ ἀνάγκη τῆς
1084προτεραιότητος διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ εἰδικοῦ δικαίου καὶ
1085ζωτικοῦ αἰτήματος. Παρακαλῶ ὅμως τοὺς συναδέλφους, οἱ
1086ὁποῖοι ἔλαβον τὸν λόγον καὶ ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντι-
1087προσωπείαν νὰ πιστεύσῃ, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις κατέχεται
1088ἀπὸ τὰ ἴδια αἰσθήματα καὶ ἀπὸ τὴν ἰδίαν συνείδησιν εὐθύνης
1089ἀπέναντι τοῦ ἔργου καὶ αἱ πράξεις της μέχρι τοῦδε τὸ ἔχουν
1090ἀποδείξει. Ὅταν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν ἀρ-
1091χήν, προωρίζοντο διὰ τὴν στέγασιν 320 δισεκατομμύρια.
1092Πρὸ τῆς περικοπῆς, ἐπὶ συνόλου κεφαλαίων 1.852 δισε-
1093κατομμυρίων, προωρίζετο ποσὸν 360 δισεκατομμυρίων. Ἦλ-
1094θεν ἡ περικοπὴ καὶ ὡρίσθησαν 320 δισεκατομμύρια. Αὐτὰ
1095εὗρον. Καὶ ἐν τούτοις, ἀκριβῶς διότι κατειχόμεθα ἀπὸ
1096τὸ πνεῦμα τὸ ὁποῖον ἐνέπνεε καὶ τοὺς συναδέλφους, οἱ
1097ὁποῖοι ἔλαβον τὸν λόγον, κατεβάλομεν μεγάλην προσπάθειαν
1098καὶ τὸ ποσὸν τῶν 320 δισεκατομμ. δὲν ἠλαττώθη, ἀλλ’ ηὐ-
1099ξήθη. Ὡρίσαμεν 360 δισεκατομμύρια. Καὶ παραλλήλως πρὸς
1100αὐτὴν τὴν αὔξησιν ἠρχίσαμεν ἐπιβαρύνοντες τὸν προϋπολο-
1101γισμόν, ὁ ὁποῖος.....
1102§41Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κύριε Πρόεδρε, δὲν
1103πρόκειται περὶ αὐξήσεως, πρόκειται περὶ διατηρήσεως τοῦ
1104κονδυλίου τῶν 360 δισεκατομμυρίων.
1105§42Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ὑπουργὸς Συντο-
1106νισμοῦ). Ἦσαν πρὸ τῆς περικοπῆς. Κύριοι,
1107συνάδελφοι, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία εἶναι εἰς θέσιν νὰ
1108ἐκτιμήσῃ, ὅτι ὅταν εἴχομεν τὴν βαρυτάτην ἐκείνην περικο-
1109πὴν καὶ κατωρθώναμεν, δίδοντες ἀκριβῶς προτεραιότητα,
1110νὰ μὴ ἐπιτρέψωμεν καμμίαν ἐλάττωσιν εἰς αὐτὸ τὸ κεφάλαιον,
1111διεπιστώσαμεν τὴν αἴσθησιν τῆς εὐθύνης καὶ τὴν προσοχὴν
1112εἰς τὴν προτεραιότητα, τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν εἰς αὐτὸ τὸ
1113κεφάλαιον.
1114Παραλλήλως πρὸς αὐτὴν τὴν ἐπάνοδον, ἀπὸ τὰ 320 δι-
1115σεκατομμύρια, τὰ ὁποῖα εὕρομεν, εἰς τὰ 360 δισεκατομμύρια,
1116ἠρχίσαμεν νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὸν προϋπολογισμὸν μὲ ἐλλείμ-
1117ματα, τὰ ὁποῖα φθάνουν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 45 δισεκατομμυ-
1118ρίων. Καὶ ἡ προσπάθεια, τὴν ὁποίαν κατεβάλομεν εἶναι νὰ
1119μὴ συμψηφισθοῦν τὰ 45 δισεκατομμύρια τοῦ προϋπολογι-
1120σμοῦ εἰς αὐτὰ τὰ κεφάλαια τοῦ οἰκισμοῦ, ἀλλὰ νὰ χρεωθοῦν
1121ὡς ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ ἐκτὸς αὐτῶν νὰ ἔχωμεν
1122τὰ 360, τὰ ὁποῖα ὡρίσθησαν. Καὶ πέραν αὐτῶν καταβάλλομεν
1123καθημερινὴν προσπάθειαν—καὶ ὁ συνάδελφος τῆς Ἀνοικο-
1124δομήσεως εἶναι ἄγρυπνος εἰς τὴν ὑπόμνησιν—καὶ τὸ Ὑπουρ-
1125γεῖον τοῦ Συντονισμοῦ μὲ τὴν καθημερινὴν συνεργασίαν του,
1126καταβάλλει ἐπίσης ἀνένδοτον προσπάθειαν καί, ἐὰν, ὅπως
1127ἐλπίζω, τὸ αἴτημα τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη εἰς τὴν Οὐάσιγκτων,
1128ἐγκεκριμένον ἐντεῦθεν, τῆς αὐξήσεως, τῆς σημαντικῆς αὐ-
1129ξήσεως τῶν δραχμῶν Ἀνασυγκροτήσεως, ἐγκριθῇ, ἐλπίζω
1130ὅτι θὰ ὑπάρξουν περιθώρια περαιτέρω αὐξήσεων. Σήμερον
1131ὁ συνάδελφος τῆς Ἀνοικοδομήσεως ἔλαβε 14.400 ἑκατομμύ-
1132ρια. Ἡ συζήτησις γίνεται εἰς μίαν ἐπίκαιρον ὥραν διὰ τὰς
1133δυνατότητας, τὰς ὁποίας διαθέτει. Ἀλλὰ ἐκτὸς τῶν ἀριθμῶν,
1134κύριοι συνάδελφοι, τοὺς ὁποίους ἀνεκοινώσαμεν, εἶναι δί-
1135καιον παραλλήλως νὰ ἀνακοινωθῇ καὶ τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐ-
1136πετελέσθη. Διότι ὅσον εἶναι πράγματι ἐπιβεβλημένον νὰ ὑπεν-
1137θυμίζεται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τὸ ἔργον, τὸ
1138ὁποῖον ὑπολείπεται, εἶναι ἐπίσης, δίκαιον νὰ ὑπενθυμίζεται
1139καὶ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον συνετελέσθη. Καὶ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον
1140συνετελέσθη, ἡ Κυβέρνησις, αἰσθάνεται ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα δί-
1141καιον τίτλον της.
1142Εἴχομεν ἀνέκαθεν καὶ ἐπιμόνως ὑπερασπίσει τὴν ἀρχὴν
1143τῆς αὐτοστεγάσεως ὅταν εὑρισκώμεθα εἰς τὰς τάξεις τῆς
1144Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ εὑρισκόμενοι εἰς τὴν κυβέρνησιν συ-
1145νεβάλομεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς τῆς ἀρχῆς. Καὶ τὰ πρά-
1146γματα μᾶς ἐδικαίωσαν. Ἡ ἀρχὴ τῆς αὐτοστεγάσεως ἀπέ-
1147δωκε θαύματα. Προσωπικῶς συνέβαινε νὰ γνωρίζω αὐτὴν
1148τὴν ἀρχὴν ἀπὸ παλαιότερον χρόνον, ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ Ὑ-
1149πουργ. τῆς Παιδείας, ὁπότε μὲ μίαν παράλληλον μέθοδον οἰκονο-
1150μικῆς ἐνισχύσεως τῶν Σχολικῶν Ἐφορειῶν, κατωρθώσαμεν
1151ἐντὸς τριῶν ἐτῶν νὰ οἰκοδομηθοῦν 4.000 σχολικὰ κτίρια καὶ
1152ἐπὶ συνολικῆς δαπάνης 1 τρισ. 500 δισ. ἐκτὸς τῆς τιμῆς τῶν
1153οἰκοπέδων, τὸ Κράτος νὰ ἔχῃ δώσει μόνον 500.000.000.
1154Τόση εἶναι ἡ δημιουργικὴ δύναμις τοῦ λαοῦ μας ὅταν ὑπάρ-
1155χῃ μόνον ὀλίγη εἰσφορὰ καὶ πολὺς ἐνθουσιασμὸς ἀπὸ τὸ
1156Κράτος:...
1157Τοῦτο συμβαίνει καὶ εἰς τὴν σημερινὴν περίπτωσιν. Καί
1158δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπαναλάβῃ τοὺς ἀριθμοὺς ἀπὸ τοῦ
1159Βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἤ-
1160δη περιέλθει εἰς τὴν δημοσιότητα. Μέχρι σήμερον ἄνω τῶν
116150.000 νέων οἰκιῶν καί σοβαρῶς ἐπεσκευασμένων οἰκιῶν
1162ἔχουν περίπου περατωθῆ. Τὸ ἔργον εἶναι μέγα. Καί, ἐπίσης,
1163καθ’ ὅσον ἀφορᾷ μικρὰς ἐπισκευάς, ἄνω τῶν 35.000 ἔχουν
1164συντελεσθῆ.
1165§43Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Μόνον 80.000 οἰκίαι ἐντὸς πέντε μηνῶν.
1166§44Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερν.). Ἐντὸς πέντε
1167μηνῶν. Καί, ἐλπίζω, ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τῆς Ἀνοικοδομή-
1168σεως, ἐπικουρούμενος ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν,
1169ὅτι θὰ κατορθώσῃ, ἀθροίζων τὰς προσπαθείας του μὲ τὰς
1170ἰδικάς μου, νὰ συμπληρώσῃ καὶ αὐτὰς τὰς 35.000 ἀκόμη
1171περισσότερον, ὥστε εἰς μεγάλους στρογγύλους ἀριθμοὺς προ-
1172σεχῶς νὰ ἀναγγείλῃ τὴν πορείαν τοῦ ἔργου του.
1173Ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, σᾶς παρακαλῶ νὰ εἶσθε βέ-
1174βαιοι ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ ἴδιον πάθος, μὲ τὸ ὁποῖον ἕως
1175τώρα ηὔξησε σοβαρῶς, παρὰ τὰς ὑφισταμένας δυσχερείας,
1176τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα προορίζονται διὰ τὸν οἰκισμόν, θὰ ἐ-
1177ξακολουθήσῃ ἀνενδότως τὴν ἰδίαν προσπάθειαν διὰ νὰ τὰ
1178αὐξήσῃ ἀκόμη περισσότερον εἰς τὸ μέλλον καί, παραλλήλως,
1179νὰ τὰ διαθέτῃ κατὰ τὸν δημιουργικώτερον τρόπον, ὅπως μέ-
1180χρι τοῦδε συνέβη. Καὶ ἡ ἀνταπόκρισις, τὴν ὁποίαν εὑρίσκο-
1181μεν εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ
1182διευκολύνῃ εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον τὴν εὐόδωσιν τοῦ ἔργου
1183μας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, παρακαλῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντι-
1184προσωπείαν νὰ πιστεύσῃ ὅτι τὰ ἴδια αἰσθήματα, τὰ ὁποῖα
1185τὴν κινοῦν, κατέχουν καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Διότι ἐνθυμού-
1186μεθα πράγματι καὶ εὑρισκόμενοι εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐκεῖνο,
1187τὸ ὁποῖον μᾶς ὑπεμνήσθη καὶ τὸ ὁποῖον ἐπανειλημμένως
1188διεκηρύξαμεν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἶναι ἡ δεξαμενὴ τῶν
1189θυσιῶν καὶ τῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ ὀφείλομεν
1190πᾶσαν ἐξυπηρέτησιν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).
1191§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἀνοικοδομήσεως ἔ-
1192χει τὸν λόγον.
1193§46Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Κύριοι Συνά-
1194δελφοι, νομίζω ὅτι μετὰ τὰς σαφεῖς δηλώσεις τοῦ κ. Ἀντι-
1195προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ,
1196νομίζω ὅτι ὡς ἁρμόδιος Ὑπουργὸς δὲν ἔχω τίποτε νὰ προ-
1197σθέσω, παρὰ νὰ δηλώσω ὅτι αὐτὴν τὴν δύσκολον στιγμήν,
1198μετὰ τὴν ὁμοφωνίαν, ἡ ὁποία διεπιστώθη μεταξὺ Βουλῆς καὶ
1199Κυβερνήσεως, τὸ Ὑπουργεῖον ἐξέρχεται μὲ μίαν ἐνισχυμένην
1200αἰσιοδοξίαν διὰ τὴν μάχην τῆς στέγης. Τὸ θέμα δὲν ἦτο ἐπε-
1201ρώτησις, ἦτο ἐρώτησις. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι παρέλκει νὰ
1202εἰσέλθω εἰς ἀνάπτυξιν ἀριθμῶν. Νομίζω ὅτι οἱ ἐρωτήσαντες
1203προσέφερον ὑπηρεσίαν εἰς τὸν οἰκισμὸν καὶ αἱ δηλώσεις τοῦ
1204κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, αἱ τόσον ἀναμενόμεναι ἦ-
1205σαν τοιαῦται, ὥστε νὰ ἱκανοποιήσουν, νομίζω, τοὺς ἀναμένον-
1206τας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν μίαν σθεναρωτέραν ἀντιμετώπισιν
1207τοῦ ζητήματος, λόγῳ τῆς δυσκόλου στιγμῆς, τὴν ὁποίαν διερ-
1208χόμεθα ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς. (Χειροκροτήμα-
1209τα).
1210§47Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συμπερασματικῶς,
1211θὰ ἤθελα νὰ μᾶς πληροφορήσητε τοῦτο. Ἐπειδὴ ὑπεγράψατε
1212τὴν ὑπ’ ἀριθ. 17742)78 τῆς 15 Μαρτίου ἐ. ἔ. διαταγήν,
1213διὰ τῆς ὁποίας ἐντέλλεσθε αὐστηρῶς ὅπως παύσουν τὰ ἁρμό-
1214δια ὄργανα παρέχοντα πᾶσαν εἰς ὑλικὰ ἢ χρῆμα ἐνίσχυσιν διὰ
1215τὴν συνέχειαν τοῦ ἔργου τῆς στεγάσεως, θὰ εἶσθε εἰς θέσιν
1216συντόμως νὰ ἐκδώσητε διαταγὴν ἀνατροπῆς τῆς παλαιοτέ-
1217ρας; Αὐτὸ θὰ ἠθέλαμεν νὰ πληροφορηθῶμεν, δεδομένου ὅτι
1218τὰ 400 δισεκατομμύρια, δηλαδὴ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόε-
1219δρος σὺν 45 τὰ ὁποῖα ἐδανείσθητε προσωρινῶς ἀπὸ τὸν
1220προϋπολογισμόν, ἔχουν ἤδη ἐξαντληθῆ.
1221Θὰ εἶσθε εἰς θέσιν κύριε Ὑπουργὲ νὰ δώσητε διαταγὴν
1222νὰ συνεχισθῇ τὸ ἔργον;
1223§48Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Δὲν συνηθίζω
1224νὰ δίδω ὑποσχέσεις καὶ συνεπῶς δὲν δίδω καὶ τώρα, ἀλλὰ διὰ
1225τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν 2 ἐγκυκλίους θὰ ἀπαντήσω τὰ
1226ἑξῆς: ἡ μὲν ἐγκύκλιος τῆς 28 Ὀκτωβρίου, δι’ ἧς ἀπαγορεύε-
1227ται ἡ ἔναρξις νέου ἔργου δὲν πρόκειται πρὸς τὸ παρὸν καὶ
1228ἐπ’ ἀρκετὸν χρόνον τουλάχιστον νὰ ἀνακληθῇ, πρόκειται συ-
1229νεπῶς νὰ ἀποπερατωθοῦν τὰ ἤδη ἀρξάμενα ἔργα. Ὅσον ἀ-
1230φορᾷ τὴν δευτέραν μνημονευθεῖσαν ἐγκύκλιον τῆς 15 Μαρ-
1231τίου ὑπόσχομαι νὰ μελετήσω ὅλα τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ εἰδῶ πότε
1232θὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ τὴν ἀνακαλέσω. Πάντως οὐδὲν ἐκ τῶν
1233προτέρων ὑπόσχομαι.
1234§49Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Δηλαδὴ εὑρισκόμεθα πρὸ ὁριστικῆς δια-
1235κοπῆς τοῦ ἔργου τῆς στεγάσεως;
1236§50Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρ. Κυβερν.). Καταβάλλονται
1237προσπάθειαι ὄχι μόνον νὰ καλύψωμεν τὰς δαπάνας αἱ ὁποῖαι
1238ἔχουν συντελεσθῆ, ἀλλὰ νὰ καλυφθῶμεν καὶ περαιτέρω πρὸς
1239συνέχισιν.
1240§51Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐλέχθη ὅτι εἰς τὸ κονδύλιον τῶν 360
1241δισεκατομμ. προσετέθησαν καὶ 45 ἀκόμη, συνεπῶς ἔχομεν
1242405 δισεκατομμύρια ἀλλὰ εἰς τὸν «Ἀγῶνα Ἐπιβιώσεως»
1243λέγεται ὅτι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος 1950–51
1244χρειάζονται 422 δισ. ἀλλ’ ἐδαπανήθησαν 459 καὶ ἔχουν
1245ἐκτελεσθῆ οὔτε τὰ 50% τοῦ ἔργου. Καὶ ἐρωτᾶται πῶς εἶναι
1246δυνατὸν μὲ τὰ 17 δισ., τὸ ὑπόλοιπον, νὰ ἐκτελεσθοῦν τὰ
1247ἄλλα 50% τοῦ ἔργου; Δηλαδὴ ἔναντι 48 χιλ. διὰ τὸ
124850–51 ἔχουν ἐκτελεσθῆ ὄχι 30 χιλ., ἀλλὰ 19½ χιλιάδες.
1249§52Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Θὰ κατατεθοῦν ἐπίσημοι πίνακες.
1250§53Φ. ΖΑΪΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προ-
1251νοίας). Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν,
1252ὅτι πυρῆνες ἀποπερατώθησαν ὑπὲρ τὰς 50 χιλιάδας, ὅσον
1253ἀφορᾶ δὲ τὰς ἐλαφρὰς ἐπισκευὰς τὰς περατωθείσας, ὡς καὶ
1254τὰς ὑπὸ ἀποπεράτωσιν, αὗται εἶναι ἄνω τῶν 35 χιλιάδων.
1255§54Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Μᾶς χρειάζονται 17 χιλ. νέοι πυρῆνες.
1256§55Φ. ΖΑΪΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προ-
1257νοίας). Ἀφ’ ὅτου ἐσταμάτησεν ἡ ἐργασία ὑπάρχουν 8
1258χιλ. στέγαι νὰ μποῦν καὶ διὰ τὰς ὁποίας χρειάζονται 5
1259δισεκ. Ἐὰν λοιπὸν ἀναληφθοῦν τὰ 45 δισεκ. τὸ ἔργον θὰ
1260περατωθῇ, ἐφ’ ὅσον μάλιστα εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἐπὶ
1261πλέον καὶ μία αὔξησις 10%.
1262§56Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ὑπολειπομένου ἔργου, δύναται
1263ἡ Κυβέρνησις νὰ προέλθῃ εἰς καμμίαν πιὸ συγκεκριμένην
1264δήλωσιν;
1265§57Φ. ΖΑΪΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προ-
1266νοίας). Ἐπανέρχομαι καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι διὰ τὸ ἀρ-
1267ξάμενον ἔργον, ἐὰν κατορθώσῃ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυ-
1268βερνήσεως νὰ ἐπιτύχῃ μίαν αὔξησιν κατὰ 10%, ἐκ τῶν
1269κονδυλίων αὐτῶν. Τὸ ἔργον τὸ ἀρξάμενον θὰ ἀποπερατω-
1270θῇ. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἀρξάμενον εἶναι καὶ με-
1271γαλύτερον ἀπὸ τὸ προγραμματισθὲν καὶ δι’ αὐτὸ κάμνω
1272τὴν διαστολήν.
1273§58Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως,
1274εἰς τὸ ἀρξάμενον ἔργον, δὲν σημαίνει, ὅτι θὰ γίνῃ καὶ ἡ
1275συνέχισις. Πρέπει νὰ διατάξητε τὴν συνέχισιν.
1276§59Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνή-
1277σεως). Ἀνέφερα εἰς τὴν Βουλὴν ὅλας τὰς πληροφορίας,
1278ποὺ νομίζω, ὅτι δύναμαι νὰ παράσχω. Δὲν πρόκειται νὰ
1279προσθέσω τίποτε εἰς τὰς νέας σας ἐρωτήσεις. Εἶπα πόσα
1280ἐδόθησαν καὶ ποῖαι περαιτέρω προσπάθειαι καταβάλλον-
1281ται ἐν πλήρει ἐπιγνώσει τῆς ἀνάγκης τοῦ ἔργου. Πέραν
1282αὐτῶν τί νὰ προσθέσω;
1283§60Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Οἱ πληθυσμοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐστεγά-
1284σθησαν τὸ φθινόπωρον καὶ εἰς τοὺς ὁποίους ὑπὸ τῆς Κυ-
1285βερνήσεως ἐδηλώθη νὰ ἀναμείνουν τὴν ἄνοιξιν νὰ στεγα-
1286σθοῦν, ἀναμένουν τώρα δεδικαιολογημένως μίαν ἐκ μέρους
1287τῆς Κυβερνήσεως ὁριστικὴν ἀπάντησιν.
1288§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἀναφο-
1289ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
1290ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
1291ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
1292Συνέχεια συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως σχετικῶς μὲ τὸν
1293σῖτον.
1294§62Α. ΣΒΩΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως
1295σχετικῶς μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων γεωργῶν καὶ
1296κτηνοτρόφων δὲν ἐξηντλήθη. Μετὰ τὴν ἀπάντησιν τοῦ ἀ-
1297ξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἔχομεν νὰ κάμωμεν
1298ὡρισμένας παρατηρήσεις. Θὰ παρεκάλουν τὰς παρατηρή-
1299σεις αὐτὰς νὰ μᾶς ἐπιτραπῇ νὰ διατυπώσωμεν τὴν προσε-
1300χῆ Δευτέραν.
1301§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα κ. συνάδελφε.
1302Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτή-
1303σεως τοῦ σίτου.
1304§64Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶναι, κύριοι βουλευταί, τυχαῖον
1305τὸ γεγονός, ὅτι ἀπό τινων μηνῶν καταβάλλεται μία ἐπί-
1306μονος, θὰ ἔλεγα σκοτεινὴ προσπάθεια, νὰ διαβληθῇ εἰς
1307τὴν κοινὴν συνείδησιν, ἡ ἀσκηθεῖσα τὸ θέρος τοῦ 1950
1308πολιτικὴ προστασίας τοῦ ἐγχωρίου σίτου. Ὑπῆρξεν αὕτη
1309πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ὅπως καὶ τῆς
1310Βουλῆς ἥτις τὴν ἐνέκρινεν. Ἀλλ’ ἡ διαβολὴ στρέφεται καθ’
1311ἑνὸς Ὑπουργείου, τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, καὶ περισ-
1312σότερον κατὰ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Εἶναι ἡ
1313τύχη ὅλων τῶν δημοσίων ἀνδρῶν, ὅσοι τάσσουν ὡς σκο-
1314πὸν τῆς ζωῆς των νὰ ὑπηρετοῦν, ὄχι τὰ ἐπώνυμα συμφέ-
1315ροντα, ἀλλὰ τὸ ἀνώνυμον πλῆθος τῶν μοχθούντων ἀνθρώ-
1316πων. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ.
1317Κάντζια καὶ τοῦ κ. Ράλλη προσλαμβάνει ἔκτασιν, τὴν ὁ-
1318ποίαν ἴσως, οὔτε οἱ ἴδιοι δὲν εἶχαν φαντασθῆ. Τοὺς ὀφεί-
1319λω χάριτας, διότι ἔφεραν εἰς τὸ βῆμα ἐδῶ τὰς φήμας, ποὺ
1320μὲ ἀφοροῦν. Δὲν πρόκειται νὰ ἀπολογηθῶ, οὔτε νὰ δώσω
1321ἐξηγήσεις. Καθῆκον μου εἶναι νὰ διαφωτίσω τὴν Ἐθνι-
1322κὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἐπὶ τῆς ἀσκηθείσης διὰ τὸν ἐγχώ-
1323ριον σῖτον πολιτικῆς προστασίας, τῆς ὁποίας ὑπῆρξα ὁ
1324εἰσηγητής, καὶ ἀκόμη νὰ τὴν διαφωτίσω ἐπὶ τῶν ὑπόπτων
1325θρύλων τῶν ὑπολόγων τῆς ἀδοκήτου πείνης τοῦ Ἑλληνι-
1326κοῦ λαοῦ.
1327Εἰς τὴν ἰδιότυπον οἰκονομίαν μας, ἰδιότυπος θὰ εἶναι
1328καὶ ἡ παραγωγική μας πολιτική. Καὶ ὁσηδήποτε ἀντιοικονο-
1329μικὴ καὶ ἂν θὰ ἦτο ἡ Ἑλληνικὴ σιτοπαραγωγή, ἡ Χώρα,
1330ἂν θέλῃ νὰ ἐπιζήσῃ, ὄχι μόνον δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὴν ἐγκα-
1331ταλείψῃ, ἀλλ’ ἀντιθέτως ὀφείλει μὲ κάθε προσπάθειαν, τε-
1332χνικὴν καὶ προστατευτικήν, νὰ τὴν ἐπαυξήσῃ μέχρι σιταρ-
1333κείας, ἂν ἦτο αὕτη κατορθωτή. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὴν ἐγκα-
1334ταλείψῃ, διότι εἰς τί ἄλλο θὰ εἶχε νὰ χρησιμοποιήσῃ τὰ
133510 περίπου ἑκατομμύρια στρέμματα, ποὺ καλλιεργοῦνται
1336μὲ σιτηρά, καὶ τὰς 600.000 οἰκογενείας γεωργῶν, ποὺ
1337ἀπασχολοῦνται εἰς τὴν καλλιέργειαν σίτου; Καὶ ὀφείλει ἡ
1338χώρα νὰ τείνῃ εἰς σιτάρκειαν, διότι κἄποτε θὰ τῆς λείψουν
1339καὶ τὰ δολλάρια βοηθείας. Ἐδῶ εἰς τὰ πτωχὰ καὶ κουρα-
1340σμένα ἐδάφη μας, μὲ τὰς ἰδιορρύθμους ἰδιοκτησίας τῶν 2
1341καὶ 5 καὶ 10 στρεμμάτων, τὸ θέμα δὲν εἶναι τί, ὀρθολογι-
1342κῶς εἶναι συμφερώτερον διὰ νὰ καλλιεργῆται· τὸ θέμα εἶ-
1343ναι τί, μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τῆς κοινωνικῆς Ἑλληνικῆς
1344πραγματικότητος, ἠμπορεῖ νὰ καλλιεργῆται διὰ τὴν συγ-
1345κράτησιν τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ
1346διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τῆς φυλῆς.
1347Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ γραμμὴ τῆς ἐπὶ τοῦ σίτου πολιτικῆς
1348τοῦ θέρους τοῦ 1950. Πολιτικὴ μόνον προστασίας τῶν τι-
1349μῶν τοῦ σίτου καὶ ὄχι ἀποθηκεύσεως σιτηρῶν. Ἔχω εἰς
1350τὴν διάθεσιν τῆς Βουλῆς, τὰς ἐμπιστευτικὰς ἐκθέσεις ἃς
1351ὡς ὑπεύθυνος Εἰσηγητὴς τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, εἶχον εἰση-
1352γηθῆ εἰς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα καὶ εἰς τὴν Ἀμερικανι-
1353κὴν Ἀποστολήν. Εἰς τὴν ἀπὸ 12 Ἰουνίου 1950 δευτέραν
1354εἰσήγησίν μας καὶ κατόπιν τοῦ ἀπὸ 9 Ἰουνίου 1950 μη-
1355νύματος τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, μεταξὺ τῶν ἄλλων
1356ἐγράφομεν καὶ τὰ ἑξῆς: «Κατ’ ἀρχὴν παρατηροῦμεν, ὅτι ἂν
1357συνηγοροῦμεν ὑπὲρ τοῦ συστήματος τῆς συγκεντρώσεως,
1358εἰς τοῦτο δὲν ἀποβλέπομεν, εἰς τὸν σκοπὸν τῶν προτάσεων,
1359ἀλλ’ ὡς μέσον ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων μας.
1360Πέραν τοῦ συστήματος τούτου, ὅπερ καθιέρωσε πεῖρα
136120ετοῦς ἐφαρμογῆς, δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος εἰς τὴν Ἑλ-
1362λάδα καὶ μάλιστα κατὰ τὴν ὥραν αὐτὴν τῆς ἀρξαμένης συγ-
1363κομιδῆς, νὰ ἐμπνεύσῃ ψυχολογικῶς καὶ οἰκονομικῶς ἐμπι-
1364στοσύνην εἰς τοὺς παραγωγούς, ὅτι τὸ προϊόν των ἐν τῇ
1365πράξει θὰ προστατευθῇ». Καὶ περαιτέρω ἐλέγομεν: «Διὰ
1366τῶν προτεινομένων μέτρων μας δὲν ζητοῦμεν ἐνίσχυσιν ἢ
1367προνόμια ἢ πράξεις χαριστικὰς πρὸς οὐδεμίαν κατηγορίαν
1368παραγωγῶν, ἀλλ’ ἁπλῶς ἀμυνόμεθα κατὰ τῶν ἀντιοικονο-
1369μικῶν καὶ ἀντιπαραγωγικῶν μέτρων, τῶν ἐφαρμοσθέντων
1370ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν μεταπολεμικὴν περίοδον
1371εἰς βάρος τῆς γεωργικῆς μας παραγωγῆς. Εἰς τὸ σημεῖον
1372αὐτὸ ἡ διαφωνία μας εἶναι ριζική. Τὸ πρόγραμμα ἄρτου
1373εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὀφείλει νὰ ρυθμισθῇ μὲ τὴν προϋπόθεσιν
1374ἑνὸς προγράμματος παραγωγῆς σίτου, ὅπως συνέβαινε προ-
1375πολεμικῶς. Τώρα ἀντιθέτως τὸ πρόγραμμα παραγωγῆς σί-
1376του, ρυθμίζεται καὶ πλήσσεται, ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τοῦ ἄρ-
1377του. Συντρίβομεν τὸν ἐξαθλιωμένον παραγωγὸν εἰς τὴν
1378κατεστραμμένην μεταπολεμικήν μας οἰκονομίαν, διὰ νὰ ἐξα-
1379σφαλίσωμεν δελτίον ἄρτου μειωμένης τιμῆς ἀκόμη καὶ εἰς
1380τὸν πατρίκιον τοῦ πλούτου, ποῦ οἰκοδομεῖ οὐρανοξύστας
1381ἐν Ἀθήναις. Εἶναι τοῦτο, ὡς νὰ βαδίζωμεν, ὄχι μὲ τὰ
1382πόδια μας, ἀλλὰ μὲ τὴν κεφαλήν μας πρὸς τὰ κάτω». Καὶ
1383περαιτέρω: «Ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, ἂς μὴ πλανηθῇ
1384ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ χωρικοί μας πληγέντες καὶ πέρυσι
1385ἀπὸ τὰ κυβερνητικὰ μέτρα, ἐκαλλιέργησαν καὶ ἔσπειραν
1386τοὺς ἀγρούς των. Ἤλπισαν εἰς τὴν μεταβολὴν τῆς Κυβερ-
1387νήσεώς των καὶ εἰς τὴν ἀλλαγὴν τῶν μεθόδων προστασίας.
1388Ἐὰν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις — προϊὸν προσφάτων ἐκλογῶν —
1389διαψεύσῃ μὲ τὰ μέτρα της, τὰς προσδοκίας τοῦ γεωργικοῦ
1390μας κόσμου, ὁ ψυχικὸς κλονισμὸς θὰ εἶναι μέγας καὶ ἡ
1391ἐμπιστοσύνη του πρὸς τὸ Κράτος θὰ πληγῇ ἀνεπανόρθωτα
1392καὶ ἡ καλλιέργεια σίτου θὰ περιορισθῇ μόνον διὰ τὴν τρο-
1393φὴν τῆς οἰκογενείας ἑκάστου παραγωγοῦ. Ἡ παραγωγὴ θὰ
1394πέσῃ καὶ ἐρωτῶμεν: «Ποῖος θὰ στείλῃ τὸ ἔλλειμμα τοῦ
1395ἑλληνικοῦ σίτου καὶ μὲ ποῖον συνάλλαγμα ἐδῶ;».
1396Προκύπτει λοιπὸν ἀπὸ ἐπίσημα ἔγγραφα, ὅτι μοναδι-
1397κὸς σκοπὸς τῆς πολιτικῆς μας ὑπῆρξεν ἡ προστασία τῶν
1398τιμῶν καὶ ὄχι ἀποθήκευσις σιτηρῶν.
1399Ἀλλ’ αἱ φῆμαι λέγουν ἀκόμη ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γε-
1400ωργίας εἶχε παραγωγήν, ἥτις ὑπελείφθη κατὰ 300 χιλ.
1401ὅλους τόννους, τοὐτέστι—λέγουν αἱ φῆμαι—εἶχε προβλέ-
1402ψει παραγωγὴν 900 χιλ. τόννων καὶ ἐπραγματοποιήθησαν
1403μόνον 600 χιλιάδες. Αἱ φῆμαι εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου καὶ ἀνα-
1404κριβεῖς καὶ ἀστήρικτοι. Εἰς τὴν ἀπὸ 31–5–1950 εἰσήγησιν
1405τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διὰ τὰ ληπτέα μέτρα προστα-
1406σίας τῆς σιτοπαραγωγῆς 1950, ἥτις φέρει τὴν ὑπογραφήν
1407μου καὶ ἐκοινοποιήθη καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδια-
1408σμοῦ, ἐγράφωμεν, ἐπὶ λέξει: «Αἱ εἰς σῖτον ἐτήσιαι ἀνάγκαι
1409τῆς χώρας ἀνέρχονται εἰς 1.400.000 τόννων περίπου, ἐξ
1410ὧν τόννοι 1.260.000 πρὸς διατροφὴν (160 χιλιόγραμμα
1411κατ’ ἄτομον τὸ ἔτος) καὶ τόννοι 140.000 διὰ σποράν.
1412Ἡ προσεχὴς ἐσοδεία σίτου ἐν τῇ χώρᾳ προβλέπεται μέ-
1413χρι τῆς στιγμῆς ὅτι θὰ περιστραφῇ γύρω τῶν 900.000
1414τόννων, ὡς ἀκολούθως, (παρεντίθεται ἡ προβλεπομένη πα-
1415ραγωγὴ κατὰ διαμερίσματα). Ἑπομένως ἂν αἱ ἀνωτέρω
1416προβλέψεις δὲν ὑποστοῦν οὐσιώδη τινὰ μεταβολὴν κατὰ τὸ
1417ἀπομένον μέχρι τῆς συγκομιδῆς χρονικὸν διάστημα, θὰ
1418ἀπαιτηθῇ πρὸς συμπλήρωσιν τῶν ἀναγκῶν τῆς Χώρας κατὰ
1419τὸ ἔτος 1950–51 ἡ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴ 500.000
1420τόννων σίτου». Καὶ περαιτέρω, τῆς ἐκθέσεώς μας ἐγράφο-
1421μεν: «Ἐπὶ τῇ βάσει ἁπασῶν τῶν ἀνωτέρω προβλέψεων ἡ
1422συνολικὴ δαπάνη, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβληθῇ τὸ Κράτος
1423διὰ τὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴν τοῦ ἀναγκαιοῦντος
1424σίτου καὶ τὴν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ ἀγορὰν σιτηρῶν πρὸς στή-
1425ριξιν τῆς τιμῆς θὰ ἔχῃ ὡς ἑξῆς:
1426Σῖτος ἀλλοδαπῆς (τόννοι 500.000).
1438Ἐπηλήθευσαν αἱ προβλέψεις τῆς παραγωγῆς; Ἀπαντῶ-
1439μεν: «Ναί». Σᾶς δίδομεν τὸν κατωτέρω πίνακα, εἰς τὸν
1440ὁποῖον κατὰ διαμερίσματα ἀναγράφονται ἡ προβλεπομένη
1441παραγωγὴ καὶ ἡ πραγματοποιηθεῖσα παραγωγὴ σίτου τοῦ
14421950. Καὶ ὑπενθυμίζομεν ὅτι, ὅταν ἐγράφετο ἡ ἔκθεσις,
1443ἡ παραγωγὴ καθ’ ἡμέραν ὑφίστατο μείωσιν ἀπὸ τὰς ἐπι-
1444κρατησάσας τότε ἀντιξόους καιρικὰς συνθήκας (πότε λίβας
1445καὶ πότε βροχή). Ἐπίσης ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι οἱ
1446ἐν τῷ πίνακι ἀριθμοὶ τῆς πραγματοποιηθείσης παραγωγῆς,
1447εἶναι ἐπίσημοι καὶ ἀπόλυτα ἐξηλεγμένοι. Ὑπάρχουν ἀρι-
1448θμοὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, οἱ ὁποῖοι ἀναβιβάζουν
1449τὴν πραγματοποιηθεῖσαν παραγωγὴν σίτου εἰς 880.000
1450τόννους. Ἀλλ’ αὐτοὶ δὲν εἶναι ἀκόμη ἐπίσημοι. Καὶ ἀρ-
1451κούμεθα εἰς τοὺς ἐπισήμους κατὰ τὸν ἀκόλουθον πίνακα,
1452ἤτοι:
1453Παραγωγὴ σίτου 1950 εἰς τόννους.
1468Ἐπομένως ἡ παραγωγὴ ὑπῆρξε γύρω εἰς τὴν προβλε-
1469φθεῖσαν. Ἐν τῇ προβλέψει δὲ τῆς παραγωγῆς ταύτης, εἴ-
1470χομεν ἐπίσης προβλέψει, ὅτι θὰ ἀπαιτηθῇ πρὸς συμπλήρω-
1471σιν τῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας κατὰ τὸ ἔτος 1950–51 ἡ ἐκ
1472τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγή, ὄχι μόνον τῶν 428.000 τόννων
1473σίτου, βάσει τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως, ἀλλὰ καὶ ἑτέρων
147472.000 τόννων πέραν τοῦ περιθωρίου τῆς Διεθνοῦς Συμ-
1475βάσεως, ἤτοι ἐν συνόλῳ 500.000 τόννων σίτου.
1476Περὶ τοῦ ποσοῦ, ὅπερ προβλέπομεν, ὅτι ἦτο ἐνδεχόμε-
1477νον νὰ ἀγοράσῃ τὸ Κράτος διὰ τῆς συγκεντρώσεως, θὰ
1478ὁμιλήσω κατωτέρω εἰδικώτερον. Ἐπειδὴ ὅμως εὑρίσκομαι
1479ἤδη εἰς τὸ στάδιον τῶν ἐκθέσεων κατὰ τὰς προκαταρκτικὰς
1480διαπραγματεύσεις διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ συστήματός μας
1481προστασίας τοῦ σίτου, δύναμαι ν’ ἀναφέρω ἀπὸ τοῦδε, ὅτι
1482εἰς τὴν ἀπὸ 27 Ἰουνίου 1950 ἔκθεσίν μας πρὸς τὴν Νο-
1483μισματικὴν Ἐπιτροπὴν ἐγράφομεν ἐπὶ λέξει: «Ἡ μεγί-
1484στη ἔκτασις ἀγορῶν ἐγχωρίου σίτου, τὴν ὁποίαν ἐνδεχομέ-
1485νως θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ Κράτος ἐν τῇ προσπαθείᾳ του νὰ
1486ἐπιβάλῃ εἰς τὴν ἀγορὰν τὰς νέας προστατευτικὰς διὰ τὴν
1487παραγωγὴν τιμάς, θὰ ἀνέλθῃ εἰς 170.000 τόννους». Ἦτο
1488ἕνα ἐνδεχόμενον τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ τὸ
1489ἀντιμετωπίσωμεν, ἀλλὰ οὔτε τὸ ηὐχήθην ποτέ, οὔτε τὸ
1490ἐθεώρησα ἐπιτυχίαν, ἐὰν ἐφθάνομεν εἰς αὐτό. Θὰ ἦτο ἀπο-
1491τυχία τῆς ἀσκηθείσης πολιτικῆς προστασίας τοῦ σίτου,
1492διότι εἰς τὸ ποσὸν τῆς ἀγορᾶς τόσον μεγάλου πλεονάσμα-
1493τος σίτου θὰ ἔπρεπε νὰ προστεθῇ καὶ τὸ βάρος τῶν δαπα-
1494νῶν συγκεντρώσεως καὶ μεταφορῶν τοῦ ἐγχωρίου σίτου.
1495Καὶ ἐπέτυχα ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν ὅλην τὴν
1496αἰτηθεῖσαν πίστωσιν τῶν 265 περίπου δισεκατομμυρίων
1497δραχμῶν, χωρὶς νὰ πιστεύω, ὅτι θὰ τὴν ἐξαντλήσω. Καὶ
1498θὰ ἐδικαιοῦτο κανεὶς νὰ μὲ κατηγορήσῃ μόνον, ἐὰν ἡ συγ-
1499κέντρωσις ὑπερέβαινε τοὺς ὑπολογισμούς μου καὶ ἤθελεν
1500αὕτη καμφθῆ ἐλλείψει πιστώσεων.
1501Καὶ συγχρόνως διὰ τοῦ συμψηφισμοῦ εἰς εἶδος τῶν
1502πρὸς τὴν Τράπεζαν ἀγροτικῶν χρεῶν μὲ τὴν τιμὴν τοῦ πα-
1503ραδιδομένου σίτου πρὸς 3.000 δραχ. τὴν ὀκᾶν εἶχα ἐξα-
1504σφαλίσει συγκέντρωσιν καὶ πέραν τοῦ ποσοῦ τῶν 265 δισ-
1505εκατομμυρίων δραχμῶν, χωρὶς νὰ ἔχω ἀνάγκην πιστώσε-
1506ων, ἀφοῦ θὰ ἐγένετο ὁ συμψηφισμὸς εἰς εἶδος.
1507Τώρα πρέπει νὰ ὁμιλήσω καὶ διὰ τὰς διακυμάνσεις τῶν
1508τιμῶν τοῦ σίτου. Ὑπενθυμίζω ὅτι κατὰ τὴν συγκέντρωσιν
1509τοῦ 1946 ἡ πραγματικὴ πληρωθεῖσα τιμὴ συγκεντρώσεως
1510ἦτο μόνον 1.300 δραχμαί, τὸ 1947 ἦτο 1900 δραχμαί, τὸ
15111948 ἦτο 1850 κατ’ ὀκᾶν καὶ τὸ 1949 εἶχεν ὁρισθῆ τιμὴ
1512δραχμῶν 2,500, ἀλλὰ μόνον μέχρι ποσοῦ συγκεντρώσεως
151350.000 τόννων, ὅλον δὲ τὸ ὑπόλοιπον πλεόνασμα τοῦ σί-
1514του ἐξηνεμίσθη εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν μὲ τιμὴν 1.100
1515μέχρι 1.700 δραχμῶν, ἤτοι κατὰ μέσον ὅρον δρχ. 1.300
1516κατ’ ὀκᾶν. Παράλληλα αἱ τιμαὶ τοῦ σίτου εἰς τὸ ἐξωτερι-
1517κὸν ἦσαν σταθεραὶ καὶ μὲ τιμὴν 10.000 δραχμῶν τὸ δολ-
1518λάριον ὁ σῖτος ἔφθανεν εἰς τὸν Πειραιᾶ μὲ τιμὴν 1.200 ἢ
1519κἄτι περισσότερον δραχμῶν τὴν ὀκᾶν. Καὶ ὅμως αἱ διακυ-
1520μάνσεις τῶν τιμῶν τοῦ σίτου εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν
1521ὑπῆρξαν μεγάλαι. Χαρακτηριστικῶς ἀναφέρω ὅτι αἱ τιμαὶ
1522τοῦ Χρηματιστηρίου Πειραιῶς ἦσαν διὰ τὸν σκληρὸν καὶ
1523μαλακὸν σῖτον αἱ ἀκόλουθοι εἰς τὰς ἀντιστοίχους των χρο-
1524νολογίας:
1530Ἀπὸ τὴν περίοδον τοῦ 1949 σᾶς ἀναφέρω, ὅτι τὴν 2–8–
15311949 εἰς τὸ Χρηματιστήριον Θεσσαλονίκης ὁ μαλακὸς σῖ-
1532τος εἶχε φθάσει εἰς τὰς 1.610 δρχ. τὴν ὀκᾶν καὶ ὁ σκληρὸς
15331.620, τὴν δὲ 18–8–1949 εἰς τὸ Χρηματιστήριον Πειραιῶς
1534ὁ μαλακὸς σῖτος εἶχε φθάσει τὰς 1.870 δρχ. τὴν ὀκᾶν καὶ
1535ὁ σκληρὸς τὰς 1.900. Ἀπὸ τοὺς πίνακας τῶν τιμῶν σᾶς
1536δίδω μόνον αὐτοὺς τοὺς χαρακτηριστικοὺς ἀριθμοὺς καὶ
1537διερωτῶμαι μαζί σας: Αἱ διακυμάνσεις τῶν τιμῶν τοῦ σί-
1538του ἦσαν μοιραῖαι ἢ ὑπῆρξαν ἔργον τῆς κερδοσκοπίας, ἡ
1539ὁποία ἐπωφελεῖτο τὴν ἀρρυθμίαν τῶν εἰσαγωγῶν; Δὲν
1540ἔχω κανένα λόγον νὰ μὴν ἀποδεχθῶ τὴν δευτέραν ἐκδοχήν.
1541Διὰ τὰς τιμὰς τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς τοῦ σίτου παραγω-
1542γῆς 1950, ἀπὸ τοὺς στατιστικοὺς πίνακας, ποὺ ἔχω ὑπ’ ὄ-
1543ψει μου, σᾶς δίδω τοὺς κάτωθι, ποὺ ἀφοροῦν τὴν Λάρι-
1544σαν διὰ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ τὸ Ναύπλιον διὰ τὴν
1545Νότιον Ἑλλάδα εἰς δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν σκληροῦ σίτου:
1562Ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς, ὅτι μέχρι τοῦ Ἰανουαρίου ἡ τι-
1563μὴ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς εἰς τὴν Λάρισαν ἐκυμαίνετο εἰς
1564τὰς 2.600 δρχ. τὴν ὀκᾶν σίτου. Ἀλλ’ ὅταν μίαν ἡμέραν
1565περὶ τὴν 10ην Ἰανουαρίου 1951 ὁ ἐγχώριος ἐκεῖ τύπος ἐ-
1566δημοσίευσεν εἴδησιν, ὅτι ἐσταμάτησεν ἡ χορήγησις ἄρτου
1567ἐκ τοῦ δελτίου, ἐντὸς μιᾶς ἡμέρας ἡ τιμὴ τοῦ σίτου ἀνυ-
1568ψώθη εἰς τὰς 3.600 δρχ. τὴν ὀκᾶν, ἤτοι κατὰ 1000 δρχ.
1569καὶ ἐπῆλθεν ὁ πανικός.
1570Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καὶ ἐπίσημα τηλεγραφήματα τῶν
1571κατὰ τόπους Γεωργικῶν Ὑπηρεσιῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον
1572τῆς Γεωργίας, διὰ τὰς τιμὰς τοῦ σίτου καὶ τῆς κριθῆς ὀλί-
1573γας ἡμέρας πρὸ τῆς ἐνάρξεως καὶ μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς
1574συγκεντρώσεως. Σᾶς ἀναφέρω μερικοὺς κατὰ τόπους ἀριθ-
1575μούς:
1576Τιμαὶ
1577ἐλευθέρας ἀγορᾶς σίτου καὶ κριθῆς 1950.
1587Κατὰ τὰ τέλη Σεπτεμβρίου, ὅτε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφο-
1588διασμοῦ ἐπενέβη ρυθμιστικῶς διὰ πωλήσεων κρατικοῦ σί-
1589του, αἱ ἀγοραῖαι τιμαὶ εἶχον ὡς ἀκολούθως:
1590Πειραιῶς 2.500–2.560 κατ’ ὀκᾶν
1591Θεσ)νίκης 2.260 σκληρὸς καὶ 2370–2380 μαλακός.
1592Μετὰ τὴν ἀναστολὴν τῶν πωλήσεων κρατικοῦ σίτου (αʹ
159315θήμερον Δεκεμβρίου), αἱ ἀγοραῖαι τιμαὶ εἶχον: Πειραιῶς
15942.700 κατ’ ὀκᾶν καὶ Θεσσαλονίκης 2.500 δραχμάς. Αἱ τι-
1595μαὶ τῆς 13ης Μαρτίου 1951, ἦσαν Πειραιῶς δρχ. 3.850
1596(ὀνομαστικὴ) καὶ Θεσσαλονίκης 3.570 (ὀνομαστικὴ).
1597Τὴν 19ην Ἰουλίου 1950, ἤτοι δύο ἡμέρας μετὰ τὴν ἔ-
1598ναρξιν τῆς συγκεντρώσεως, ἡ τιμὴ σίτου ἦτο κατ’ ὀκᾶν
1599δραχ. 2.420 εἰς τὸ Χρηματιστήριον Πειραιῶς καὶ 2.200
1600ἕως 2.220 εἰς τὸ Χρηματιστήριον Θεσσαλονίκης. Ὡς γνω-
1601στόν, ἡ συγκέντρωσις σίτου ἤρχισε τὴν 17ην Ἰουλίου
16021950. Ἡ τιμὴ τοῦ μαλακοῦ σίτου ἔφθασε τὰς 2.300 δραχ.
1603(τιμὴ συγκεντρώσεως) εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἀπὸ τῆς 25.8.
16041950, τοῦ δὲ σκληροῦ σίτου ἀπὸ τῆς 3.10.1950.
1605Σᾶς ἔδωσα τὰς τιμὰς τοῦ σίτου κατὰ τόπους καὶ κατὰ
1606περιόδους, ἵνα ἐκτιμήσητε πόσον εὐεργετικὴ ὑπὲρ τῶν πα-
1607ραγωγῶν ὑπῆρξεν ἡ ἀσκηθεῖσα πολιτική μας, διὰ τὴν προσ-
1608τασίαν τῶν τιμῶν τοῦ σίτου. Αἱ 1.200 δραχ. κατ’ ὀκᾶν
1609σίτου εἰς τὸ Ναύπλιον θὰ κατρακύλιζαν ἀκόμη πρὸς τὰ κά-
1610τω, ἂν δὲν ἐλαμβάνοντο τὰ μέτρα προστασίας τῆς ἀσκηθεί-
1611σης πολιτικῆς καὶ ἤδη προτοῦ ἀρχίσῃ ἡ συγκέντρωσις, αἱ
1612τιμαὶ τοῦ σίτου ηὔξανον κατὰ 800 ὅλας δραχμὰς τὴν ὀκᾶν
1613εἰς τὴν περιφέρειαν Ναυπλίου. Σᾶς ἀναφέρω καὶ τὸ ἑξῆς
1614γεγονός. Ἀπὸ καθυστέρησιν ἐγκαταστάσεως τοῦ ἐκεῖ συνερ-
1615γείου, καθυστέρησε καὶ ἡ ἔναρξις τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου
1616κατὰ μίαν ἑβδομάδα εἰς τὴν Νιγρίταν. Καὶ ἐνῷ εἶχαν ἐξ-
1617αγγελθῆ τὰ μέτρα προστασίας καὶ ἐνῷ εἰς τὰς ἄλλας περι-
1618φερείας τῆς χώρας εἶχεν ἀρχίσει ἡ συγκέντρωσις, εἰς τὴν
1619Νιγρίταν ἐπωλήθη σῖτος κατὰ τὴν μίαν αὐτὴν ἑβδομάδα
1620τῆς καθυστερήσεως πρὸς 1.300 δραχ. τὴν ὀκᾶν. Καὶ ὅταν
1621ἔλεγα εἰς τὸν Διοικητὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅστις
1622μοῦ προσεκόμισε τὸ σχετικὸν τηλεγράφημα ἐκ Σερρῶν, ποία
1623θὰ ἦτο ἡ τιμὴ τοῦ σίτου, χωρὶς τὴν ἀσκηθεῖσαν προστα-
1624τευτικὴν πολιτικήν μας, ἐκεῖνος μοῦ ἀπήντα: Ἴσως καὶ 800
1625δραχ. λόγῳ καὶ τῆς ὑποδεεστέρας ποιότητος τῆς παραγωγῆς.
1626Εἰς τὰς κυβερνητικὰς δηλώσεις, τὰς ὁποίας ἀνεκοινώσα-
1627μεν εἰς τὴν Βουλήν, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 21.6.1950,
1628ἐλέγαμεν: «Διὰ τὴν συγκέντρωσιν, ὡς σύστημα ἀγορᾶς ὑπὸ
1629τοῦ Κράτους τῶν πλεονασμάτων σίτου, ἡ Κυβέρνησις δηλοῖ
1630ὅτι ἀποβλέπει εἰς αὐτήν, ὄχι ὡς σκοπόν, ἀλλ’ ὡς μέσον ἐ-
1631φαρμογῆς τῶν προστατευτικῶν αὐτῆς μέτρων». Ἠσχολήθη
1632ἡ Βουλὴ εἰς ἐπανειλημμένας αὐτῆς συνεδριάσεις ἐπὶ τῶν
1633κυβερνητικῶν δηλώσεων. Εἰς ἐρώτησιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ
1634Λαϊκοῦ Κόμματος κ. Κ. Τσαλδάρη, ἀνεκοίνωσα καὶ εἰς τὴν
1635Βουλήν, ἀπαντῶν, ὅτι θὰ χρειασθῇ εἰσαγωγὴ ξενικοῦ σίτου
1636εἰς τὴν χώραν καὶ πέραν τοῦ περιθωρίου τῶν 428.000 τόν-
1637νων ἐκ τῆς συμβάσεως. Ἀπέφυγα ἐπιμελῶς νὰ ὁμιλήσω τὶ
1638θὰ συγκεντρώσω.
1639Ἤμην ἕτοιμος νὰ συγκεντρώσω τὸ προσφερόμενον δυ-
1640νατὸν πλεόνασμα σίτου, ἀλλ’ ἦτο τοῦτο μέσον ν’ ἀναγκάσω
1641τὴν ἀγορὰν νὰ τὸ ἀπορροφήσῃ εἰς τιμὰς συγκεντρώσεως.
1642Ἄν ὥριζα ποσόν, θὰ ἦτο τοῦτο ξένον πρὸς τοὺς σκοπούς
1643μου καὶ θὰ ἔδιδα τὴν ἐντύπωσιν μερικῆς συγκεντρώσεως
1644καὶ ψυχικοῦ κλονισμοῦ τῶν παραγωγῶν. Καὶ εἰς τὴν πίε-
1645σιν τοῦ ἀξιοτίμου συναρχηγοῦ ἤδη τοῦ Λ.Ε.Κ. κ.
1646Σ. Στεφανοπούλου καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμμα-
1647τος κ. Κ. Τσαλδάρη καὶ βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως
1648ὅπως ὁρίσω τὸ ποσόν, ἠναγκαζόμην νὰ τοὺς ἀπαντήσω.
1649«Θέλετε νὰ δημιουργήσητε θόρυβον καὶ πανικὸν εἰς τοὺς
1650ἀγρότας. Ἐγὼ ὅμως σᾶς λέγω, ὅτι θὰ ἀγοράσωμεν ὅλον
1651τὸν σῖτον ποὺ θὰ προσφέρεται μὲ 2300 δραχ. τὴν ὀκᾶν».
1652Καὶ εἰς τὸν κ. Κάντζιαν λέγοντα «ὅτι συγκέντρωσις δὲν
1653πρόκειται νὰ γίνῃ ἐφέτος, διότι ἡ τιμὴ τῆς ἐλευθέρας ἀγο-
1654ρᾶς εἶναι ἴση μὲ τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως» ἀπήντων:
1655«Αὐτὸ εἶναι ἔργον τῆς πολιτικῆς μας». Καὶ εἰς τὴν ὑπό-
1656μνησιν τοῦ συναδέλφου κ. Ι. Ἀποστόλου εἰπόντος: «Πέ-
1657ρυσιν, ὡς Κυβερνητικὸς βουλευτὴς διεμαρτυρήθην ἀπὸ τὸν
1658Λαγκαδᾶν, ὅτι ὁ σῖτος πωλεῖται πρὸς 1.300 δραχ. κατ’ ὀ-
1659κᾶν καὶ δὲν ὑπῆρχεν ἀγοραστής», ἔκαμα τὴν δήλωσιν, ὅτι
1660«μὲ τὰ ἰδικά μας μέτρα θὰ ἀναγκάσωμεν τὸ ἐμπόριον νὰ
1661ἀγοράσῃ ἀκριβότερα ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως».
1662«Συνεπῶς—ἔλεγα κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 3–7–1950—ἂν
1663εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν παρατηρῆται εἴτε ὕψωσις, εἴτε
1664συγκράτησις τῶν τιμῶν τοῦ σίτου, τοῦτο δὲν εἶναι ἔργον
1665θείας τινὸς Προνοίας ἢ τύχης, ἀλλ’ εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς
1666ἐξαγγελθείσης Κυβερνητικῆς πολιτικῆς. Ἀπὸ τοῦ βήματος
1667τούτου—ἔλεγα—ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς τὸν ἀγροτικόν μας
1668κόσμον νὰ μὴ πωλήσῃ οὔτε ὀκᾶν παραγωγῆς, κάτω τῶν ἐ-
1669ξαγγελθεισῶν τιμῶν». Καὶ εἰς τὸν κ. Στεφανόπουλον, ἰσχυ-
1670ριζόμενον, ὅτι ἐν καιρῷ θὰ ἀποδείξῃ, ὅτι ὑπάρχει ἐπιβά-
1671ρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἔδιδα τὴν ἀπάντησιν καὶ ἐβε-
1672βαίου τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμὸς δὲν
1673θὰ ἐπιβαρυνθῇ ἐκ τῆς συγκεντρώσεως, οὔτε μίαν δραχμήν,
1674ἐνῷ εἶχεν ἀνακουφισθῆ ἀπὸ τὴν δαπάνην τῶν 400 δισεκα-
1675τομ. δραχμῶν ἐτησίως τῆς πολιτικῆς τοῦ ἄρτου τῶν προ-
1676κατόχων Κυβερνήσεων.
1677Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ ἀπὸ 15 Ἰουλίου 1950
1678ἔγγραφόν μας, πρὸς τὴν ΚΥΔΕΠ, διὰ τοῦ ὁποίου παρεί-
1679χομεν μέχρι τῆς 15 Αὐγούστου 1950 τὴν ἀπόλυτον προτε-
1680ραιότητα παραδόσεως τῶν δημητριακῶν καρπῶν εἰς τοὺς
1681αὐτοπροσώπως καλλιεργοῦντας γεωργοὺς ἢ διὰ τῶν οἰκο-
1682γενειῶν των καὶ ἰδίᾳ εἰς τοὺς οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρους
1683μικροὺς παραγωγούς, καί, ὅτι μέχρι τῆς χρονολογίας ταύ-
1684της ἡ συγκέντρωσις θὰ παραλαμβάνῃ τὰ δημητριακὰ, ἅτινα
1685θὰ προσφέρωνται ὑπὸ τῶν παραγωγῶν τούτων καὶ μόνον.
1686Ἀποτελεῖ καὶ τὸ ἔγγραφον τοῦτο δεῖγμα, ὅτι ἡ πολιτική
1687μας ἦτο προστασίας τιμῶν καὶ οὐχὶ ἀποθηκεύσεως σίτου.
1688Ἀλλ’ αἱ φῆμαι ἔφεραν ἀκόμη νὰ λέγουν, ὅτι ἂν ἐπείνα-
1689σεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, τοῦτο τάχα προῆλθε, διότι δῆθεν
1690τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἠμπόδισε νὰ ἔλθουν σιτοφορτία
1691εἰς τὴν Ἑλλάδα.
1692Εἶναι καὶ ἡ φήμη αὐτὴ ἐξ ὁλοκλήρου ἀνακριβὴς καὶ δὲν
1693τὴν συνοδεύει, οὔτε ἡ καλὴ πίστις. Τὴν 30ὴν Ἰουνίου
16941950, δι’ ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ
1695ἀνεκοινοῦμεν εἰς αὐτό, ὅτι ὅπως εἶχε διαπιστώσει ἡ Ἐπι-
1696τροπὴ Κατανομῶν, τὰ κρατικὰ ἀποθέματα ἀνήρχοντο τὴν
169715ην Ἰουνίου 1950 εἰς 42.000 τόννους σίτου καὶ εἰς 15.
1698000 τόννους λευκῶν ἀλεύρων. Ἐπὶ πλέον τούτων εἶχε δι-
1699απιστωθῆ ὅτι εὑρίσκοντο ἐν πλῷ δι’ Ἑλληνικοὺς λιμένας
1700μὲ ἄφιξιν μέχρι τῆς 25ης Ἰουλίου τὸ βραδύτερον, ποσό-
1701τητες ἐκ 53.000 τόννων ἀλεύρων, ἀναβιβάζουσαι τό σύνο-
1702λον τῶν εἰς σῖτον καὶ ἄλευρα ἀλλοδαπῆς διαθεσιμοτήτων
1703ἀπὸ 16 Ἰουνίου καὶ ἐφ’ ἑξῆς εἰς 115.000 τόννους. Καὶ ἐ-
1704πειδὴ οἱ ἀποθηκευτικοὶ χῶροι τῶν κυλινδρομύλων μόλις
1705ἐπαρκοῦν διὰ 85.000 τόννους σίτου καὶ ἡ ἄφιξις ἐντὸς τοῦ
1706Ἰουλίου τῶν σιτοφορτίων τούτων θὰ ἠπείλει νὰ τορπιλλίσῃ
1707τὴν ὅλην πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν προστασίαν
1708τοῦ σίτου, διότι, ἐλλείψει χώρων ἀποθηκεύσεως, θὰ ἐστα-
1709μάτα ἡ συγκέντρωσις, παρακαλοῦμεν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐ-
1710φοδιασμοῦ, ὅπως ἀνανεώσῃ τὰ ἀναγκαῖα διαβήματα αὐτοῦ
1711πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν, ὥστε νὰ ἀποφευχθῇ πᾶσα νέα
1712φόρτωσις ἀλλοδαποῦ σίτου κατὰ τοὺς δύο αὐτοὺς θερινοὺς
1713μῆνας τῆς ἐντάσεως τῆς συγκεντρώσεως. Τὸ Ὑπουργεῖον
1714Ἐφοδιασμοῦ, διὰ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ του καὶ φίλου μου
1715Στρατηγοῦ κ. Μανέττα, διὰ τοῦ ἀπὸ 9 Ἰουλίου 1950 ἐγ-
1716γράφου του πρὸς τὴν εἰς Οὐάσιγκτων Πρεσβείαν μας ἐζή-
1717τει τὴν ἐπὶ δύο μῆνας ἀναβολὴν φορτώσεως σίτου καὶ ἀ-
1718λεύρων, ἤτοι μέχρι τῶν μέσων Σεπτεμβρίου, δεδομένου, ὅτι
1719κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα ὑπῆρχεν ὑπερεπαρκὴς πο-
1720σότης σίτου διὰ τὴν κάλυψιν ὅλων τῶν ἀναγκῶν διανομῶν
1721τοῦ ἐν λόγῳ διμήνου διαστήματος, μὲ ἱκανὸν περίσσευμα.
1722Ἀλλ’ εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦτο ὁ εἰς Οὐάσιγκτων Πρεσβευ-
1723τής μας ἀπήντησε διὰ τηλεγραφήματός του τὴν 13ην Ἰου-
1724λίου 1950, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ ἀναστολὴ τῆς ἀποστολῆς
1725τῶν σιτοφορτίων, διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων λόγων, ὑπῆρχε
1726καὶ ὁ κίνδυνος νὰ μὴ συμπληρωθῇ ἡ ποσότης τῶν 428.000
1727τόννων τοῦ πρώτου ἔτους τῆς διεθνοῦς συμφωνίας σίτου.
1728Καὶ ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ κ. Μανέττας τηλεγρα-
1729φικῶς ἀπήντα εἰς τὸν Ἕλληνα Πρεσβευτὴν τὴν 15ην Ἰου-
1730λίου 1950, ὅτι ἐξουσιοδοτεῖ τὸν εἰς Ἀμερικὴν Ἀντιπρό-
1731σωπόν μας νὰ πραγματοποιήσῃ τὰς φορτώσεις. Καὶ τὰ σι-
1732τοφορτία ἦλθον εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐντὸς τοῦ θέρους. Καὶ
1733κατόπιν τῆς ἀποτυχίας ταύτης τῶν διαβημάτων, ἐπηκολού-
1734θησε πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ τὸ δεύτερον καὶ
1735ἀπὸ 21 Ἰουλίου 1950 ἔγγραφόν μας, εἰς τὸ ὁποῖον ἐγρά-
1736φομεν, ὅτι ἡ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως διαθεσίμων εἰς ἀλ-
1737λοδαπὸν σῖτον καὶ συμφώνως πρὸς τὰ παρασχεθέντα ὑπὸ
1738τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Ἐφοδιασμοῦ στοι-
1739χεῖα, ἐνεφανίζετο κατὰ τὴν 10ην Ἰουλίου 1950, ὡς ἑξῆς:
1745Λαμβανομένου δὲ ὑπ’ ὄψιν ὅτι 70.000 τόννοι σίτου θὰ
1746διετίθεντο διὰ τὰς ἀλέσεις διανομῶν τῶν μηνῶν Ἰουλίου
1747καὶ Αὐγούστου 1950—ὑπελογίζαμεν λόγῳ τῆς ἐποχῆς, μειω-
1748μένην τὴν ποσότητα τῶν μηνιαίων τούτων ἀλέσεων— κατα-
1749λήγομεν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι κατὰ τέλη Αὐγούστου, ὅτε
1750θὰ εὑρίσκετο εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁλόκληρος ἡ ἐν πλῷ καὶ ὑπὸ
1751φόρτωσιν ποσότης ἀλλοδαποῦ σίτου, τὸ ἀπόθεμα θὰ ἀνήρ-
1752χετο εἰς 100.000 τοὐλάχιστον τόννους, δι’ ὃ δὲν θὰ ὑπῆρ-
1753χον χῶροι ἀποθηκευτικοί, ἀφοῦ ἐν τῷ μεταξὺ οἱ χῶροι
1754οὗτοι εἶχον καταληφθῆ καὶ ἀπὸ τὴν συγκεντρωθεῖσαν πο-
1755σότητα ἐγχωρίου σίτου. Καὶ τότε ἐνεθυμήθην, ὅτι εἰς τοὺς
1756λιμένας τῆς Σύρου καὶ τοῦ Πειραιῶς, οὓς εἶχον ἐπισκεφθῆ,
1757εἶχα παρατηρήσει σειρὰν ἐμπορικῶν πλοίων προσδεδεμένων
1758ἐκεῖ, λόγῳ τῆς ναυτιλιακῆς τότε κρίσεως. Καὶ διὰ τοῦ μνη-
1759σθέντος ἐγγράφου μας ὑπεδείκνυα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐ-
1760φοδιασμοῦ, τὴν ἀνάγκην, ὅπως ἐνοικιασθοῦν ὅσα ἐχρειά-
1761ζοντο ἀπὸ τὰ πλοῖα ταῦτα καὶ μεταφερθῇ ἀπ’ εὐθείας εἰς
1762αὐτά, ὡς πλωτὰς ἀποθήκας, ποσότης ξενικοῦ σίτου, τοὐλά-
1763χιστον 50.000 τόννων. Ἄλλως θὰ ἐσταμάτα αὐτομάτως ἡ
1764ἐνεργουμένη συγκέντρωσις ἐγχωρίου σίτου, ἐλλείψει ἀπο-
1765θηκευτικῶν κέντρων, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ ἐκφορτώνωνται αἱ
1766συγκεντρούμεναι ποσότητες σίτου. Κάθε ὥρα ἀναστολῆς
1767συγκεντρώσεως ἦτο ζημία 50 περίπου δραχμῶν διὰ τὸν πα-
1768ραγωγὸν καὶ κάθε ἡμέρα ἀναστολῆς συγκεντρώσεως ὑπερέ-
1769βαινε τὰς 100 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, διότι τὴν ἀναστολὴν τῆς συγ-
1770κεντρώσεως ἐξεμεταλλεύετο ὑπὲρ αὐτῆς ἡ κερδοσκοπία. Καὶ
1771ὁ μῦθος λοιπὸν τῶν σιτοφορτίων πίπτει, διότι καὶ τὰ σιτο-
1772φορτία ταῦτα εἶχον φθάσει εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐντὸς τοῦ θέρους
1773καὶ τῆς ἐντάσεως τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐγχωρίου σίτου.
1774Τί ποσὸν σιτηρῶν συνεκεντρώθη; Ἡ συγκέντρωσις ἤρ-
1775χισε τὴν 17.7.1950 καὶ αἱ κατὰ μῆνα παραδοθεῖσαι ἐκ μέ-
1776ρους τῶν παραγωγῶν ποσότητες σιτηρῶν ἔχουν ὡς ἀκολού-
1777θως εἰς ὀκάδας:
1778Ἐκ τοῦ πίνακος τούτου προκύπτει ὅτι οὐσιαστικῶς ἡ
1779συγκέντρωσις εἶχε τερματισθῆ ἀπὸ τοῦ τέλους τοῦ μηνὸς
1780Σεπτεμβρίου 1950.
1781Ἐκ δελτίου τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης προκύπτει, ὅτι διὰ
1782τῆς συγκεντρώσεως ἐξωφλήθησαν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν
1783Τράπεζαν χρέη ἀγροτῶν ποσοῦ 149.878.351.306. Ἐκ τοῦ
1784ποσοῦ τούτου τὰ 30.532.348.306 ἀφοροῦν συμψηφισμοὺς
1785δανείων παραγωγῶν ἐχόντων ἐσπαρμένην ἔκτασιν πλέον τῶν
1786100 στρεμμάτων, ὡς πρὸς τοὺς ὁποίους ἡ τιμὴ τοῦ σίτου
1787ὑπῆρξε 2.300 δραχμ. τὴν ὀκᾶν. Ἕτερα δὲ 119.346.003.
1788000 ἀφοροῦν ἐξόφλησιν χρεῶν συμψηφιστικῶς μικρῶν πα-
1789ραγωγῶν σπείραντος ἑκάστου ἔκτασιν μικροτέραν τῶν 100
1790στρεμμάτων καὶ ὡς πρὸς τοὺς ὁποίους ἡ τιμὴ τοῦ σίτου
1791ὡρίσθη εἰς 3.000 δραχμ. τὴν ὀκᾶν. Ἐκ τοῦ κονδυλίου
1792τούτου τῶν 120 περίπου δισεκατομμυρίων δραχμῶν χρεῶν
1793ποὺ ἀναλογοῦν εἰς 40.000.000 ὀκάδας σίτου, ἔχομεν τὴν
1794ἑξῆς κατανομήν:
1800Τὸ τρίτον κονδύλιον τῶν 35 περίπου δισεκατομμυρίων
1801δραχμῶν, ἀντιπροσωπεῦον 11½ περίπου ἑκατ. ὀκάδων
1802σίτου, ἀφορᾷ τοὺς παραγωγοὺς ὅλης τῆς Ἑλλάδος, ἀλλ’
1803ἰδιαιτέρως τῆς Πελοποννήσου καὶ τῶν Νήσων, τῶν ὁποίων
1804εἶναι δι’ ἕκαστον μικρὰ ἡ παραγωγή. Οὗτοι ἀπήλαυσαν
1805τοῦ εὐεργετήματος τῶν 700 δραχ. κατ’ ὀκᾶν χωρὶς νὰ πα-
1806ραδώσουν εἰς τὴν συγκέντρωσιν αὐτούσιον σῖτον, ἤρπασε
1807μόνον ὅτι ὁπωσδήποτε ἐξώφλησαν τὸ πρὸς τὴν Τράπεζαν
1808χρέος των. Δεῖγμα καὶ τοῦτον ὅτι ἡ πολιτική μας ἀπέβλεπε, εἰς
1809τὴν προστασίαν τῶν τιμῶν καὶ ὄχι εἰς ἀποθήκευσιν σίτου.
1810Ἐὰν λοιπὸν εἰς τοὺς 85.000 τόννους συγκεντρωθέντος
1811σίτου, προσθέσωμεν καὶ 15.000 τόννους ἀναλογοῦντας εἰς τὰ
181235 ὡς ἄνω δισεκατομμύρια δραχμῶν ἐκ καταβολῶν εἰς με-
1813τρητά, τότε τὸ ποσὸν τῆς προστατευτικῆς πολιτικῆς σίτου
1814ἀνέρχεται εἰς τόννους 100.000
1815Κριθὴ καὶ σίκαλις τόννοι 25.000
1816Σύνολον τόννοι 125.000
1817Ποσόν, ὅπερ εἶναι σχεδὸν ἴσον πρὸς τὸ ἀναφερόμενον
1818ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, ὅτι θὰ ἔφθανεν ἡ συγ-
1819κέντρωσις καὶ ὅπερ ποσόν, ἡμεῖς τοὐλάχιστον, οὐδέποτε τὸ
1820εἴπομεν. Ἐκ τοῦ συγκεντρωθέντος σίτου μετὰ τῶν εἰς με-
1821τρητὰ καταβολῶν αἱ 51.000 τόννοι ἀφοροῦν προστασίαν
1822σίτου μὲ 3.000 τὴν ὀκᾶν, αἱ δὲ 49.000 τόννοι ἀφοροῦν
1823τὴν προστασίαν μὲ 2.300 δρχ. τὴν ὀκᾶν, ἤτοι τῶν σπει-
1824ράντων περισσότερον τῶν 100 στρεμμάτων ἔκτασιν. Ὁ ἀ-
1825ριθμὸς τῶν 49.000 τόννων δὲν εἶναι μικρός. Θὰ ἐθεώρουν
1826περισσότερον ἐπιτυχῆ τὴν συγκέντρωσιν ἐὰν μὲ τιμὴν 2.300
1827δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν, συνεκεντροῦτο ποσὸν μικρότερον τῶν
182849.000 τόννων. Καὶ ὁ ἀριθμὸς εἶναι ἐνδεικτικός, ὁποία
1829πάλη ἔγινε, ὑπὸ τῆς πολιτικῆς τῆς συγκεντρώσεως νὰ ἐπι-
1830βάλῃ εἰς τὴν ἀγορὰν τὰς τιμὰς τῆς συγκεντρώσεως, ἤτοι
1831τῶν 2.300 δραχ. κατ’ ὀκᾶν.
1832Εἰς ἔγγραφόν του ἀπὸ 5 Φεβρουαρίου 1951 ὁ Ὑπουρ-
1833γὸς τῆς Γεωργίας κ. Λαμπρόπουλος πρὸς τὰ ἁρμόδια Ὑ-
1834πουργεῖα, Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου, τὴν
1835Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὴν Διοίκησιν Οἰκονομικῆς
1836Συνεργασίας ἐξαίρει ὅτι «ἡ διαμορφωθεῖσα ἐκ τῆς συνδε-
1837δυασμένης ἐφαρμογῆς τῶν ἀποφασισθέντων μέτρων κατά-
1838στασις ἤγαγεν εἰς τὸ νὰ ἀπορροφηθῇ μέγα μέρος τῆς προσ-
1839φορᾶς σίτου διὰ τῆς φυσιολογικῆς ὁδοῦ τοῦ ἐμπορίου, ἀπο-
1840φευχθέντος οὕτω τοῦ ἀνεπιθυμήτου ἐνδεχομένου νὰ προσ-
1841φερθῇ εἰς τὸ Κράτος πρὸς ἀγορὰν τὸ σύνολον σχεδὸν τοῦ
1842εἰς σῖτον πλεονάσματος, ὁπότε ἡ συγκέντρωσις θὰ ἠδύνατο
1843ν’ ἀνέλθῃ μέχρι τοῦ ἀνωτάτου προβλεφθέντος ὁρίου τῶν
1844170.000 τόννων. Ὡς γνωστόν, ἡ πραγματοποιηθεῖσα συγ-
1845κέντρωσις σίτου περιωρίσθη εἰς τὸ ἥμισυ μόνον τῆς ἀνω-
1846τάτης ταύτης προβλέψεως, δηλαδὴ εἰς 85.000 τόννων, τοῦθ’
1847ὅπερ σημαίνει, ὅτι οἱ δι’ αὐτῆς ἐπιδιωχθέντες σκοποὶ ἐπε-
1848τεύχθησαν πλήρως μὲ τὴν μικροτέραν δυνατὴν θυσίαν εἰς
1849βάρος τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ. Ἀπὸ παραγωγικῆς
1850πλευρᾶς—συνεχίζει ὁ κ. Ὑπουργός—τὰ ἀποτελέσματα τῆς
1851χαραχθείσης πολιτικῆς ὑπῆρξαν ἐξαίρετα, τονωθείσης τῆς
1852ἐξηρθρωμένης οἰκονομίας τῶν καλλιεργητῶν σιτηρῶν καὶ
1853ἐνταθείσης συνεπείᾳ τούτου τῆς παραγωγικῆς των δραστη-
1854ριότητος. Ἡ ἔντασις τῆς παραγωγικῆς δραστηριότητος κα-
1855θίσταται εὐφανεστάτη ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι αἱ σπαρεῖσαι
1856διὰ σίτου ἐκτάσεις κατὰ τὸ παρελθὸν φθινόπωρον, ἀνῆλθον
1857συμφώνως πρὸς τὰ μέχρι τῆς στιγμῆς συγκεντρωθέντα
1858στοιχεῖα εἰς 9.300.000 στρέμματα, ἔναντι 8.670.000 τοῦ
1859ἔτους 1949».
1860Ἐδῶ παρατηρῶ ὅτι ἡ σπαρεῖσα ἔκτασις διὰ σίτου ὑπο-
1861λογίζεται ἐφέτος ἀπὸ ἄλλους κατὰ 30% ἀνωτέρα τῆς πε-
1862ρυσινῆς. Ἐγὼ δέχομαι ὅτι ἡ σπαρεῖσα ἔκτασις μὲ σῖτον
1863εἶναι ἀνωτέρα πάσης ἄλλης περιόδου τοὐλάχιστον κατὰ 1½
1864ἑκατομμύρια στρέμματα. Ὁμιλεῖ ἡ Ἑλληνικὴ γῆ διὰ τὴν
1865ἐπιτυχίαν τῆς πολιτικῆς μας. Ἐὰν ταξειδεύσητε πρὸς οἱανδή-
1866ποτε κατεύθυνσιν τῆς χώρας, θὰ ἴδητε ὅτι δὲν ἔμεινε χέρ-
1867σος ἔκτασις, οὔτε ρεματιά, οὔτε πλαγιὰ βουνοῦ, οὔτε ἀκόμη
1868κορυφογραμμὴ μὲ λίγο χῶμα, ἡ ὁποία νὰ μὴ ἐσπάρη μὲ
1869σῖτον. Ἀπὸ ἀπόψεως δημοσιονομικῶν ἀποτελεσμάτων, ἡ ἔκ-
1870θεσις τῆς 20ῆς Ἰανουαρίου 1951 τοῦ ἁρμοδίου Διευθυντοῦ
1871τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας κ. Δαμηλάτη καταλήγει, ὅτι τὸ
1872τελικὸν πιστωτικὸν ὑπόλοιπον ὑπὲρ τοῦ δημοσίου προϋ-
1873πολογισμοῦ ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν τῆς συγκεντρώσεως σίτου
1874τοῦ 1950 εἶναι 21½ δισεκ. δραχμῶν. Καὶ τὰ ἀποτελέ-
1875σματα ἐπηλήθευσαν τὰς ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπρο-
1876σωπείας γενομένας προβλέψεις μας, ὅτι ἀπὸ τὴν σιτικήν μας
1877πολιτικὴν δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ κρατικός μας
1878προϋπολογισμός, οὔτε κατὰ μίαν δραχμήν. Καὶ ἐὰν εἰς
1879τοὺς ὑπολογισμούς μας αὐτοὺς εἶχε τὴν αὐτὴν αἰσιοδοξίαν
1880καὶ ὁ τότε ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν συνάδελφός μου, θὰ ἠμπο-
1881ροῦσε νὰ παραμείνῃ τιμὴ συγκεντρώσεως δραχμαὶ 2.400
1882τὴν ὀκᾶν, ἀντὶ τῶν 2.300 ποὺ τελικῶς ὡρίσθη, πέραν τῶν
18833.000 δραχ. κατ’ ὀκᾶν διὰ τὰ χρέη.
1884Εἶναι τώρα ἐνδιαφέρον, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐξετασθῇ
1885τὸ θέμα τί ἀπέγιναν τὰ πλεονάσματα τοῦ σίτου. Μὲ παρα-
1886γωγὴν 900.000 τόννων, τὰ πλεονάσματα θὰ ἔπρεπε νὰ φθά-
1887σουν — δὲν λέγω νὰ συγκεντρωθοῦν — μέχρις 170.000
1888τόννων.
1889Ἐκ τούτων ἔχομεν: αʹ) συγκέντρωσιν τόννων 85.000,
1890βʹ) ἀγοραὶ ἐλευθέρου ἐμπορίου διὰ παρασκευὴν λευκοῦ ἄρ-
1891του καὶ ζυμαρικῶν ἐπὶ 4 μῆνας Ἰούνιον, Ἰούλιον, Αὔγουστον
1892καὶ Σεπτέμβριον, τοὐλάχιστον 60.000 τόννων, γʹ) ἡ μέση ἐτη-
1893σία παραγωγὴ ἀραβοσίτου ἀνέρχεται εἰς τὴν χώραν μας εἰς
1894210.000 τόννους. Ἀλλ’ ἡ παραγωγὴ ἀραβοσίτου τοῦ 1950,
1895λόγῳ πρωτοφανοῦς ξηρασίας τοῦ θέρους ἐμειώθη κατὰ
189630%, ἤτοι 60–70 χιλ. τόννους. Ἦτο φυσικὸν οἱ ὀρει-
1897νοὶ πληθυσμοί μας, οἱ ὁποῖοι τρέφονται μὲ ἀραβόσιτον, νὰ
1898ἀναπληρῶσιν εἰς μεγάλον ποσοστὸν τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἀραβο-
1899σίτου μὲ σιτάρι, δʹ) ἔχω ὑπ’ ὄψει μου μίαν ἀπόρρητον ἀ-
1900ναφορὰν τοῦ Νομάρχου Λασηθίου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν
1901μὲ χρονολογίαν 21.1.51 καὶ μίαν ἀναφορὰν Κοινοτικοῦ
1902γεωπόνου Ἀχαΐας μὲ χρονολογίαν 19.11.1950. Προκύπτει
1903ἀπὸ μὲν τὴν ἀναφορὰν τοῦ Νομάρχου, ὅτι οἱ ἐλαιοπαρα-
1904γωγοὶ τῆς περιφερείας του δὲν διέθεταν πρὸς πώλησιν τὴν
1905εἰς ἔλαιον παραγωγήν των, ἀλλ’ ἐκρατοῦσαν τὸ λάδι, ἵνα
1906τὸ ἀνταλλάξουν μὲ σιτηρά, ὅταν εἶδαν τὴν ἔλλειψιν τοῦ
1907σίτου. Ἀπὸ δὲ τὴν ἀναφορὰν τοῦ γεωπόνου βεβαιοῦται
1908ὅτι, συνεπείᾳ πλημμύρας οἰκιῶν χωρίου τῆς ἐκεῖ περιοχῆς,
1909εὑρέθη ὅτι εἰς τὰς πλημμυρησάσας οἰκίας ἦσαν ἐναποθηκευ-
1910μέναι ἀπὸ τοὺς ἰδιοκτήτας των παραγωγοὺς ποσότητες σίτου
19112½ χιλ. καὶ 3½ χιλ. ὀκάδων σίτου. Οἱ σιτοπαραγωγοὶ
1912ἐκράτουν τὴν παραγωγήν των πρὸς ἀνταλλαγὴν μὲ ἔλαιον
1913καὶ ἄλλα ἀγαθά, ὅταν καὶ αὐτοὶ εἶδον ἐκ τῆς ἐλλείψεως
1914τοῦ σίτου νὰ συννεφιάζουν οἱ καιροί.
1915Πρὸς κατασίγασιν ὑπόπτων φημῶν, εἶμαι ὑποχρεωμένος
1916νὰ ἐρευνήσω καὶ τὸ θέμα διατὶ παρετηρήθη ἡ ἔλλειψις σί-
1917του εἰς τὴν χώραν μας. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὰ στοιχεῖα,
1918ἅτινα κατετέθησαν εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου
1919Ἐφοδιασμοῦ. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα ταῦτα προκύπτει, ὅτι ὅσα
1920σιτοφορτία ἦλθον εἰς τὴν Ἑλλάδα, μέχρι καὶ τοῦ Σεπτεμ-
1921βρίου, ἀφεώρων ποσότητας ἀνηκούσας εἰς τὴν παρελθοῦσαν
1922χρῆσιν 1949–1950. Ἡμεῖς εἴχομεν ὑποδείξει, ὅτι διὰ τὴν
1923διατροφὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, πέραν τῆς παραγωγῆς τῶν
1924900.000 τόννων, θὰ ἀπητεῖτο εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ
1925ἑτέρων 500.000 τόννων σίτου, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 428.000
1926τόννοι, δυνάμει τῆς διεθνοῦς συμφωνίας καὶ αἱ 72.000
1927τόννοι πέραν τῆς συμβάσεως ταύτης. Διὰ τὸ διανυόμενον
1928ἔτος ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1950 ἕως 30 Ἰουνίου 1951 οὐδεμία
1929ποσότης εἰσήχθη ξενικοῦ σίτου, ἐντὸς τοῦ πρώτου αὐτοῦ
1930ἑξαμήνου. Καὶ ἀναγράφουν μὲν οἱ πίνακες τοῦ Ὑπουργείου
1931Ἐφοδιασμοῦ, ὅτι τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1951 ἐγένετο εἰσα-
1932γωγὴ ξενικοῦ σίτου 49.231 τόννων, ἀλλ’ ὁ μὴν Ἰανουά-
1933ριος τοῦ 1951 ἀνήκει εἰς τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ διανυο-
1934μένου οἰκονομικοῦ ἔτους. Ὁ πίναξ τοῦ Ὑπουργείου Ἐφο-
1935διασμοῦ, ὅστις μνημονεύει τὰς ἀφίξεις σιτηρῶν καὶ ἀλεύ-
1936ρων ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1950, δεικνύει τοὺς κάτωθι ἀ-
1937ριθμοὺς διὰ τὸ ἡμερολογιακὸν τοῦτο ἔτος:
1954Ἐξ ἄλλου πίνακος τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ προ-
1955κύπτει, ὅτι τοῦτο διέθεσεν ἐκ τοῦ σίτου συγκεντρώσεως ἀπὸ
1956τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου 1950 εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν δι’
1957ἄρτον καὶ ζυμαρικὰ 42.338 τόννους.
1958Εἶναι χαρακτηριστικὸν καὶ τὸ γεγονός, ὅτι κατὰ μῆνα Ἰα-
1959νουάριον τοῦ 1951, μῆνα λιμοῦ διὰ τὴν χώραν, τὸ Ὑπουρ-
1960γεῖον Ἐφοδιασμοῦ διέθεσε σῖτον διὰ τὴν ἐλευθέραν ἀγο-
1961ρὰν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4359)292 τῆς 18.1.1951 διαταγῆς
1962του. Ἡ Νομαρχία Λαρίσης, ἣν ἐνδιέφερεν ἡ διατιθεμένη
1963ποσότης σίτου διὰ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ξένης περιφε-
1964ρείας, τηλεγραφικῶς παρεκάλει τὸ Ὑπουργεῖον, ἵνα ἀνα-
1965κληθῇ ἡ ἀνωτέρω διαταγή του, ἐλλείψει ποσοτήτων σίτου
1966καλυπτουσῶν ἀνάγκας δελτίου περιφερείας Νομοῦ. Σχετι-
1967κῶς ἐκ Λαρίσης ἀπεστέλλετο τὴν 20.1.1951, ὑπὸ τοῦ συνα-
1968δέλφου μου κ. Κακαγιάννη καὶ ἐμοῦ τὸ κάτωθι τηλεγρά-
1969φημα: «Ἀπόφασις 4359 τῆς 18 Ἰανουαρίου 1951 περὶ
1970παραδόσεως 195.544 ὀκάδων σίτου εἰς Κρόκον Μουζέλην
1971καὶ ἑτέρων 50.000 ὀκάδων εἰς Κίτσον δι’ ἐλευθέραν ἀγο-
1972ρὰν Φθιώτιδος ἀπὸ κέντρον συγκεντρώσεως Φαρσάλων εἶ-
1973ναι ἀδύνατον νὰ ἐκτελεσθῇ, διότι ὁ Νομὸς Λαρίσης ἀντι-
1974μετωπίζει ἔλλειψιν σίτου καὶ αὐτοῦ τοῦ δελτίου καὶ περί-
1975πτωσιν πραγματικῆς πείνης. Παρόμοιαι προαγοραὶ κυλιν-
1976δρομύλου Λαρίσης δι’ ἐλευθέραν ἀγορὰν Νομοῦ μας ἠκυ-
1977ρώθησαν καὶ ἀπόθεμα συγκεντρώσεως σίτου τοῦ Νομοῦ
1978Λαρίσης διατίθεται μόνον διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ δελτίου.
1979Κοινὴ γνώμη ἀνάστατος. Εἰσηγούμεθα ἄμεσον ἀνάκλησιν
1980ἀνωτέρω ἀποφάσεως». Καὶ κατ’ εὐτυχῆ συγκυρίαν, διῆλθε
1981τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐκ Λαρίσης καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυ-
1982βερνήσεως κ. Σ. Βενιζέλος, ὅστις διέταξε νὰ μὴ ἐκτελεσθῇ
1983ἡ ἀπόφασις, ἐπηκολούθει δὲ καὶ τηλεγράφημα τοῦ Ὑπουρ-
1984γοῦ Ἐφοδιασμοῦ κ. Ἀβέρωφ πρὸς τὸν Νομάρχην Λαρί-
1985σης, ὅτι ἀνεστέλλετο ἡ παράδοσις τοῦ σίτου.
1986Ποῦ ἔτειναν αἱ παραλείψεις αὐταὶ ἐφοδιασμοῦ τῆς χώ-
1987ρας διὰ ξενικοῦ σίτου; Θὰ ἠρώτων καὶ ἐγώ, ποῦ τείνει ἡ
1988ἐπίμονος προσπάθεια νὰ διαβληθῇ μία προστατευτικὴ ἐπὶ
1989τοῦ σίτου τόσον ἐπιτυχοῦσα πολιτική;
1990Εἶναι φανερόν, ὅτι ἀπὸ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν ἐθίγησαν
1991τεράστια συμφέροντα μιᾶς ὀλιγαρχίας, ἡ ὁποία κερδοσκο-
1992πεῖ κατ’ ἔτος ἐπὶ τῶν σιτηρῶν. Δὲν μοῦ τὸ ἀπέκρυψαν καὶ
1993αὐτοὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀλευροβιομήχανοι, ὅτι ἀπὸ τὰ μέ-
1994τρα μας τοῦ παρελθόντος θέρους ἐπλήγησαν τὰ ἰδικά των
1995συμφέροντα, ἵνα δικαιωθῇ ὁ παραγωγικός μας κόσμος. Καὶ
1996εἶναι δυνατόν, θὰ ἐρωτήσῃ κανείς, θιγόμενα οἰκονομικὰ
1997συμφέροντα κερδοσκοπίας νὰ ὁδηγήσουν εἰς τὴν προσπά-
1998θειαν τῆς διαβολῆς; Λέγω ναὶ καὶ χωρὶς νὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει
1999μου ὡρισμένα πρόσωπα, ἡ προσπάθεια αὐτὴ πρέπει νὰ ἔχῃ
2000ὡς σκοπὸν νὰ διαβληθῇ εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν ἡ ἀσκη-
2001θεῖσα τὸ παρελθὸν θέρος πολιτικὴ προστασίας τοῦ ἐγχω-
2002ρίου σίτου, ὥστε νὰ μὴν ἐπαναληφθῇ καὶ συγχρόνως νὰ
2003διαβληθῇ καὶ ὁ εἰσηγητὴς τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, ἵνα τεθῇ
2004εἰς τὸ περιθώριον τῆς πολιτικῆς τῆς χώρας ζωῆς. Ἡ ἱστο-
2005ρία δὲν στερεῖται ἐπὶ τοῦ θέματος διδακτικῶν παραδειγμά-
2006των. Εἷς ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον ἐδικαιώθη μὲ τὴν ἐπω-
2007νυμίαν τοῦ δικαίου, ὁ Ἀριστείδης. Καὶ ὁ δίκαιος αὐτὸς
2008τῆς παγκοσμίου ἱστορίας δὲν ἔχει δελτίον λευκόν. Ἔχει
2009καταδικασθῆ καὶ μάλιστα ἐπὶ κλοπῇ δημοσίων πραγμάτων
2010Εἶχεν ἐκλεγῆ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τῆς Ἀθηναϊ-
2011κῆς Δημοκρατίας καὶ ὑπῆρξε κέρβερος εἰς τὴν προστασίαν
2012τῶν συμφερόντων τῆς Πολιτείας κατὰ τῆς ἀπληστίας τῶν
2013συγκροτημάτων, ποὺ εἶχον δοσοληψίας μὲ τὸ δημόσιον
2014Ταμεῖον. Εἰς τὴν λῆξιν τοῦ ἔτους ἐλογοδότησεν ἐνώπιον
2015τοῦ λαοῦ καὶ ἦτο ἥσυχος. Ἀλλὰ οἱ τειχοποιοὶ καὶ οἱ ἐνοι-
2016κιασταὶ τῶν δημοσίων φόρων, τῶν ὁποίων ἐζημίωνε τὰ
2017κέρδη ἡ ἄκρα τοῦ Ἀριστείδου ἐντιμότης, τὸν κατηγόρη-
2018σαν καὶ τὸν κατεδίκασαν ἐπὶ κλοπῇ. Κατὰ τὸ δεύτερον τῆς
2019Ὑπουργίας του ἔτος, ὁ Ἀριστείδης ἔκλεισε τὰ μάτια του
2020καὶ τὰ οἰκονομικὰ συγκροτήματα τῆς ἐποχῆς του, ἀπεκόμι-
2021σαν εἰς βάρος τοῦ δημοσίου συμφέροντος, τὰ κέρδη, ποὺ
2022ἐζήτουν. Καὶ ὅταν ἦλθεν ἡ λογοδοσία τοῦ δευτέρου ἔτους
2023ὁ Ἀριστείδης ἐνεφανίσθη πρὸ τοῦ λαοῦ μὲ εὔλογον συστο-
2024λήν. Ἀλλ’ ἀντὶ καταδίκης, εὗρε τότε αἴνους καὶ στεφά-
2025νωμα. Καὶ ἐστράφη πρὸς τὸ πλῆθος καὶ εἶπεν ὅτι: πέρυσι,
2026ποὺ ὑπῆρξα κέρβερος τοῦ δημοσίου θησαυροῦ κατεδικά-
2027σθην ἐπὶ κλοπῇ. Ἐφέτος ποὺ δὲν ἔδειξα τὴν αὐτὴν ἐπι-
2028μέλειαν, στεφανοῦμαι. Καὶ ἐντρέπεται ὄχι διὰ τὴν περυσι-
2029νὴν καταδίκην, ἀλλὰ διὰ τὸ ἐφετεινὸν στεφάνωμα.
2030Καὶ διὰ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ θέμα, κύριοι βουλευταί, δύο
2031εἶναι αἱ πηγαὶ τοῦ δελτίου ἄρτου: α) Ἡ συγκέντρωσις τοῦ
2032ἐγχωρίου σίτου καὶ β) ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ σί-
2033του, δυνάμει τῆς διεθνοῦς συμφωνίας καὶ πέραν αὐτῆς. Αἱ
2034ἀνάγκαι τῆς χώρας διὰ τὴν τροφὴν τοῦ λαοῦ ἀπαιτοῦν εἰ-
2035σαγωγὴν ξένου σίτου διὰ τὸ ἔτος ἀπὸ Ἰουλίου 1950 μέχρι
2036Ἰουνίου 1951 500.000 τόννων. Ἡ συγκέντρωσις τοῦ ἐγ-
2037χωρίου σίτου εἶχε δείξει ἤδη ἀπὸ τοῦ Σ)βρίου μηνὸς τοῦ
20381950 ὅτι μόλις ἐπήρκει δι’ ἕνα καὶ ἥμισυ μῆνα πρὸς τρο-
2039φὴν τοῦ λαοῦ, ἀπὸ δὲ τὴν πηγὴν τοῦ ξενικοῦ σίτου 4 μῆ-
2040νες ἀπὸ Σεπτεμβρίου μέχρι Δεκεμβρίου 1950 εἶχον ἐντελῶς
2041στειρεύσει.
2042Φέρω, σιγῶν ἐπὶ 4 μῆνας, μίαν κατασυκοφάντησιν ἀγνώ-
2043στων δυνάμεων, εἰς βάρος τῆς πολιτικῆς μου γραμμῆς. Καὶ
2044ἐν τῷ δικαιώματι τῆς ἀμύνης, δικαιοῦμαι νὰ ἐρωτήσω:
2045Πῶς, ἀφοῦ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἤρχισε τὴν ἐ-
2046πέμβασίν του, ἤδη ἀπὸ τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου 1950,
2047διὰ πωλήσεως κρατικοῦ σίτου εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν,
2048ἵνα συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς καὶ ἐξήντλει τὸ ἀπόθεμα τοῦ
2049δελτίου, πῶς παράλληλα δὲν ἔσπευδεν ἀπὸ τοῦ μηνὸς
2050Σ)βρίου ἢ καὶ Ὀκτωβρίου τοῦ 1950 νὰ τηλεγραφήσῃ εἰς
2051Οὐάσιγκτων ὅπως σταλοῦν ἐδῶ σιτοφορτία ἐκ τῶν 500.
2052000 τόννων σίτου, ὧν ἔχομεν ἀνάγκην, καὶ ἀπέστειλε τὸ
2053τηλεγράφημα αὐτὸ μόλις τὴν 23ην Νοεμβρίου 1950; Τὰ
2054ἀποθέματα ξενικοῦ σίτου εἰς τὸ τέλος Αὐγούστου τοῦ 1950
2060Ἡ ποσότης αὕτη τοῦ σίτου ξενικοῦ καὶ ἐγχωρίου, ἐπήρ-
2061κει μόλις διὰ τοὺς μῆνας Σ)βριον, Ὀκτώβριον καὶ Νοέμ-
2062βριον 1950 μετὰ μικροῦ ἀποθέματος.
2063Ἀντὶ νὰ κομισθῇ ἄλλη ποσότης ξενικοῦ σίτου, τὸ Ὑ-
2064πουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ διέθεσεν ἐκ τοῦ ὑστερήματος τοῦ
2065δελτίου 42.000 τόννους σίτου εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν
2066διὰ τῶν ἀλευροβιομηχανιῶν. Καὶ οὕτω ἐμείωσε τὴν ἐπάρ-
2067κειαν τῆς Χώρας εἰς ἄρτον εἰς χρόνον 2–2½ μηνῶν
2068μετὰ μικροῦ ἀποθέματος, ἤτοι διὰ τοὺς μῆνας Σ)βριον
2069Ὀκτώβριον, καὶ τὸ πρῶτον ἥμισυ τοῦ Ν)βρίου, καὶ ἔμει-
2070νεν ἡ Χώρα ἀκάλυπτος σίτου διὰ τὸ ἄλλο ἥμισυ τοῦ Νο-
2071εμβρίου καὶ ἐν πραγματικῷ λιμῷ διὰ τὸν Δεκέμβριον μῆνα,
2072ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν Ἰανουάριον, διότι αἱ ποσότητες τοῦ Ἰα-
2073νουαρίου, οὔτε ἦλθαν εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ μηνός, οὔτε ἦτο
2074δυνατὸν νὰ προωθηθοῦν εἰς ὅλα τὰ κέντρα τῆς Χώρας.
2075Καὶ σήμερον ἀκόμη, ἡ Πρωτεύουσα τῆς Ἐριβώλακος Θεσ-
2076σαλίας ἡ Λάρισα τροφοδοτεῖται ἐκ τοῦ δελτίου μὲ ἄρτον
2077τοιαύτης ποιότητος, ὥστε νὰ τὸν ἀπαξιοῦν καὶ οἱ κῦνες.
2078Μὲ τὴν ἀσκηθεῖσαν πολιτικήν μας, πλέον τῶν 250.000
2079ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν ἀπηλλάγησαν, διὰ τῆς ἐξοφλήσεως
2080τῶν χρεῶν των. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐρευστοποίησε τὰς
2081πρὸς τοὺς σιτοπαραγωγοὺς πιστώσεις της, 150 δισεκατομ.
2082δραχμῶν. Οἱ χωρικοὶ εἶχον χαιρετήσει μὲ κωδωνοκρουσίας
2083τὴν πολιτικὴν προστασίας τοῦ σίτου καὶ μὲ φωτογραφίας
2084ἀπὸ σκηνὰς συγκεντρώσεως, ἐχαιρέτησαν τὸ γεγονός, ὅτι ἡ
2085ὕπαιθρος ἤρχισε νὰ ξαναζῇ. Καὶ δεῖγμα τοῦ ἐνθουσιασμοῦ
2086τῶν χωρικῶν καὶ τῆς πίστεώς των πρὸς τὸ Κράτος, ποὺ
2087τοὺς ἐπροστάτευσεν, ὑπῆρξε καὶ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ἀφῆκαν
2088σπιθαμὴν γῆς ἄσπαρτον καὶ ἐπηύξησαν τὴν σπαρεῖσαν ἔ-
2089κτασιν κατὰ 1½ ἑκατομ. στρέμματα. Ὁ κρατικὸς προϋ-
2090πολογισμὸς ἀπηλλάγη τοῦ ἐτησίου βάρους 400 δισεκατομ.
2091δραχμῶν ἀπὸ τὴν ἀποτυχοῦσαν πολιτικὴν τοῦ ἄρτου καὶ
2092ἐκέρδιζεν ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν ἄλλα 21½ δισεκατομ.
2093δραχμῶν. Καὶ ἀκόμη ἡ πολιτική μας ἔδειξεν εἰς τὸν Ὑπουρ-
2094γὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ τὴν εὐχέρειαν, πλήρη εὐχέρειαν, νὰ
2095ρυθμίζῃ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1950 μέχρι
209630 Ἰουνίου 1951 μὲ βάσιν τιμῆς διαθέσεως ξένου σίτου
20972.020 δραχ. τὴν ὀκᾶν, ἥτις ὑπῆρξεν ἡ μέση τιμὴ τοῦ ξενι-
2098κοῦ καὶ τοῦ σίτου συγκεντρώσεως καὶ νὰ διατηρήσῃ τὴν
2099σταθερότητα τῶν τιμῶν.
2100Τώρα μὲ τὴν ἀσκηθεῖσαν πολιτικὴν τοῦ Ὑπουργείου
2101Ἐφοδιασμοῦ κατὰ τὸ τελευταῖον τετράμηνον, ἐξηνεμίσθη
2102ἡ ὑλικὴ προστασία τοῦ σίτου ἀπὸ τὴν πολιτικήν μας τοῦ
2103παρελθόντος θέρους. Ὁ χωρικὸς ἀδυνατεῖ νὰ ἐννοήσῃ πῶς
2104τὸ σιτάρι του ἐπροστατεύθη μὲ τιμὴν 2.300 δραχ. ἢ καὶ
21053.000 δραχ. τὴν ὀκᾶν διὰ τὰ χρέη, καὶ τώρα αὐτὸς εἶναι
2106ὑποχρεωμένος νὰ τὸ ἀγοράζῃ μὲ τιμὴν 4 καὶ 5 χιλ.
2107δραχ. τὴν ὀκᾶν. Ἐξηνεμίσθη ἀκόμη καὶ τὸ ἠθικὸν φρό-
2108νημα καὶ ἡ πίστις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου πρὸς τὸ Κράτος.
2109Ἐδοκίμασεν ὁ λαὸς τὰς στερήσεις τοῦ ἄρτου ἑνὸς διμήνου
2110καὶ τώρα τροφοδοτεῖται μὲ ὁμοίωμα ἄρτου. Ἀλλὰ τὸ δει-
2111νότερον ὅλων εἶναι ὅτι τὰ ἀποτελέσματα τῆς πολιτικῆς τοῦ
2112Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ κατέστησαν ἀδύνατον τὴν ἄσκη-
2113σιν προστατευτικῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ σίτου διὰ τὴν μέλ-
2114λουσαν ἐσοδείαν. Καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν μεγαλυτέραν συμ-
2115φορὰν ἐκ τῶν συνεπειῶν. Μὲ ποίαν τιμὴν προστατεύσατε
2116τὴν ἐγχώριον σιτοπαραγωγὴν τῆς ἐσοδείας 1951, ὅταν τὸ
2117σιτάρι σήμερα εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν τιμᾶται 4 καὶ 5
2118καὶ 6 χιλ. δραχ. τὴν ὀκᾶν; Ἡ πολιτικὴ τοῦ σίτου ἐδολο-
2119φονήθη.
2120§65Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Δι’ αὐτὸ κύριε Χατζηγιάννη, ὁμιλῶν προ-
2121χθὲς εἶπον, ὅτι ἡ μοναδικὴ ἐπιδίωξις τοῦ Ὑπουργείου Ἐ-
2122φοδιασμοῦ εἶναι νὰ καταπνίξῃ τὰς τιμάς, καὶ διὰ νὰ τὸ
2123ἐπιτύχῃ αὐτό, πρέπει νὰ δώσῃ εἰς τὴν κατανάλωσιν ξενι-
2124κὸν σῖτον ἄφθονον, διὰ νὰ ρίξῃ τὰς τιμὰς ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’
2125ἑτέρου νὰ ἄρῃ τὸ μέτρον τῆς διαθέσεως εἰς τὴν ἐλευθέραν
2126ἀγορὰν 10 χιλιάδων τόννων ἀλεύρου μηνιαίως καὶ 5 χιλ.
2127τόννων διὰ μακαρόνια, ἀντιμετωπίζον πᾶσαν ἐν προκειμένῳ
2128ζήτησιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνα λάθος ποῦ διήρκησεν ἕνα
2129μῆνα, νὰ ἐξακολουθῇ νὰ ἔχῃ συνεπείας εἰς βάρος τοῦ λαοῦ
2130ἐπὶ δύο ἔτη.
2131§66Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι δύσκολον, φαίνεται, νὰ ἐπα-
2132νέλθῃ ὁ ρυθμὸς ἐντὸς τοῦ Μαρτίου, ἴσως καὶ τοῦ Ἀπρι-
2133λίου, ἀλλὰ προβλέπω ὅτι, τὸν Μάϊον μῆνα δὲν θὰ ὑπάρχῃ
2134μόνον ρυθμός, ἀλλὰ καὶ πληθωρισμὸς ξενικοῦ σίτου διὰ
2135νὰ κατρακυλίσῃ καὶ πάλιν τὰς τιμὰς τοῦ ἐγχωρίου σίτου
2136τῆς νέας ἐσοδείας. Καὶ ἐὰν ἡ τιμὴ προστασίας ποῦ θὰ ὁρι-
2137σθῇ διὰ τὴν προσεχῆ ἐσοδείαν σίτου, δὲν θὰ κριθῇ ἱκανο-
2138ποιητικὴ ἀπὸ τοὺς παραγωγούς, δὲν θὰ σᾶς παραδώσουν
2139νὸ σιτάρι των εἰς τὴν συγκέντρωσιν, καὶ θὰ τραποῦν πρὸς
2140ἐλευθέραν ἀγοράν, εἰς τὴν ὁποίαν ὅμως θὰ ἔχῃ ἐξανεμισθῆ
2141τὸ προϊόν των ἀπὸ τὰς χαμηλὰς τιμὰς τοῦ ξενικοῦ σίτου,
2142ποῦ θὰ συσσωρευθῇ τότε ἐδῶ. Εἶμαι ἀνήσυχος καὶ διὰ τὴν
2143παραγωγήν μας καὶ διὰ τὸν πληθυσμὸν τῆς ὑπαίθρου. Ἡ
2144Κυβέρνησις καὶ ὁ πολιτικὸς κόσμος θὰ πληρώσουν τὴν
2145συμφορὰν αὐτήν. Εὔχομαι νὰ μὴ τὴν πληρώσῃ ἡ Χώρα.
2146Καὶ ζητῶ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπι-
2147τροπῆς. Τί ὑπῆρξεν ἐδῶ; Ἀνωτέρα βία; Νὰ διαπιστωθῇ.
2148Λάθος; Νὰ ἐλεγχθῇ. Κουφότης; Πρόθεσις; Καὶ παρὰ
2149τίνων; Νὰ κινηθοῦν οἱ νόμοι καὶ νὰ ἐπιβληθοῦν κυρώ-
2150σεις διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ κἄπως ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ κοι-
2151νοῦ πρὸς τὸ Κράτος.
2152Ἐπὶ μακρὰ ἔτη τῆς δημοσίας μου ζωῆς εὑρέθην πάν-
2153τοτε εἰς τὴν κοινωνικὴν καὶ πολιτικὴν πρωτοπορείαν τῆς
2154Χώρας. Καὶ μένω εἰς τὴν πρωτοπορείαν. Θὰ ἤθελα, ἀπὸ
2155τὸν πολιτικὸν κόσμον, νὰ διαγνώσῃ βαθύτατα τὸ ἑλληνικὸν
2156πρόβλημα τῆς παρούσης ὥρας καὶ νὰ μὴ εὑρεθῇ οὐραγὸς
2157τῶν κοινωνικῶν μας ρευμάτων. Ὁ πολιτικὸς κόσμος ἔχει
2158νὰ χάσῃ. Εὔχομαι νὰ μὴ χάσῃ καὶ ἡ Πατρίς. (Παρατε-
2159ταμένα χειροκροτήματα).
2160§67ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν, κ. Πρόεδρε.
2161§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευ-
2162τέραν καὶ ὥραν 6 μ. μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατά-
2163ξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις.
2164(Ὥρα 10.15′ μ. μ.)