1951.03.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 61η

Τετάρτη 21 Μαρτίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6. 55′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Λιαροῦτσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Μποῦτος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γεροκωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς κωμοπόλεως Ἀκράτας καὶ περιχώρων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐπὶ πεντάμηνον κατ’ ἔτος μεταφορὰν τῆς ἕδρας τοῦ Εἰρηνοδικείου εἰς Αἰγείραν καὶ ζητούντων τὴν ἀνάκλησιν τοῦ σχετικοῦ διατάγματος. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Ἀλιπράντης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν γηγενῶν καὶ προσφύγων νέας καὶ παλαιᾶς Κοκκινιᾶς, ἐντόνως διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τοῦ ἀχρηστευθέντος καὶ ἀπὸ ἐτῶν καταργηθέντος Τουρκικοῦ Νεκροταφείου παλαιᾶς Κοκκινιᾶς καὶ ζητούντων τὴν ἄμεσον κατάργησίν του. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Ἀλιπράντης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν γηγενῶν καὶ προσφύγων νέας καὶ παλαιᾶς Κοκκινιᾶς διαμαρτυρομένων διὰ τὴν συνεχιζομένην ἀθλίαν καὶ λίαν ἐπικίνδυνον, διά τὴν δημοσίαν ὑγείαν τῆς περιφερείας κατάστασιν τῶν ἀκαλύπτων ἀποχετευτικῶν βόθρων τῶν πολυκατοικιῶν Ἁγίων ἀναργύρων παλαιᾶς Κοκκινιᾶς καὶ ζητούντων ὁριστικὴν τακτοποίησιν τοῦ τόσον χρονίσαντος αὐτοῦ γενικοῦ Πειραϊκοῦ αἰτήματος. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Α. Κακαρᾶς καταθέτει ἀναφορὰν ποτοποιῶν Χαλκίδος ζητούντων ἄμεσον ἀπόσταξιν οἴνου πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος ἐπ’ ὠφελείᾳ ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης καὶ Ἄρτης κ. Χ. Ρῖζος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Ἄρτης —Φιλιππιάδος ζητούσης ἄμεσον κατασκευὴν προστατευτικῶν ἔργων κοίτης ποταμοῦ Ἀράχθου πρὸς ἀποσόβησιν πλημμυρῶν Συνοικισμῶν καὶ πορτοκαλλεώνων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Καλαμαρᾶς καταθέτει ἀναφορὰν ἀδελφῶν Βακαλοπούλου ἐμπόρων ζητούντων ἄμεσον ἐγκατάστασιν τηλεφώνου εἰς τὰ καταστήματά των (ἀποικιακῶν εἰδῶν). Οἱ βουλευταὶ Ἀχαΐας κ. κ. Α. Βγενόπουλος καὶ Αἰτ)νίας Κ. Τσιτσάρας, καταθέτουσιν ἀναφορὰν πολυτέκνων Πατρῶν καὶ περιχώρων διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ Α. νόμου 1556)50, ὡς πρὸς τὴν μαθητικὴν εἰσφοράν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Κ. Τσιτσάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συλλόγου πολυτέκνων Εὐρυτανίας, διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ Α. Ν. 1556)60 ὡς πρὸς τὴν μαθητικὴν εἰσφοράν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Κ. Τσιτσάρας, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Εὐρυτάνων, ζητούσης ἐπέκτασιν τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς ἐργάτας καὶ ἀγρότας Εὐρυτανίας. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου–Κρήτης κ. Κ. Μαρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Ἡρακλείου, διαμαρτυρομένης δι’ ἐξαγγελθεῖσαν τιμὴν θείου, ἥτις ὑπὸ σημερινὰς συνθήκας ἐπιτείνει ἐξαθλίωσιν ἀγροτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀργ)νθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, καταθέτει ἀναφορὰν ξυλουργῶν ΣΠΑΠ., ζητούντων παροχὴν τοῦ ἀνεγνωρισμένου ἐπιδόματος προσαυξήσεως κατὰ 15% τοῦ ἡμερομισθίου των, λόγῳ φθορᾶς τῶν χρησιμοποιουμένων ἰδιοκτήτων ἐργαλείων των. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου–Κρήτης κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως πωλητῶν βενζίνης καὶ πετρελαιοειδῶν προϊόντων Ἡρακλείου–Κρήτης, ζητούσης ἄμεσον ἐπέκτασιν τοῦ νόμου 606)39 καὶ διὰ τὴν Κρήτην «περὶ κατοχυρώσεως ἐπαγγέλματος». Ὁ βουλευτὴς Ἀργ)νθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Βιοτεχνῶν Ἀθηνῶν, ζητούσης ἐπαναφορὰν τῶν φορολογικῶν Ἐπιτροπῶν, κατάργησιν τοῦ δικαιώματος τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου νὰ καταλογίζῃ ποσὰ μεγαλύτερα τῶν ὑπὸ τῶν ἐλεγκτῶν καταλογισθέντων κλπ. Ἡ Ἕνωσις Δασικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀρναίας, διαμαρτύρεται δι’ ἀντικατάστασιν δασικῶν καυσίμων ὑπὸ πετρελαίου. Ἀνάπηροι καὶ θύματα πολέμου Τροπαίων, Χίου καὶ Μελιγαλᾶ, διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην τροποποίησιν Α. Νόμου 1487)1950 «περὶ πωλήσεως σιγαρέττων». Ἡ Ὁμοσπονδία Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρεται διὰ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Μαντᾶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ παραχωρήσεως τῶν σιταποθηκῶν εἰς τὰς γεωργικὰς συνεταιρικὰς ὀργανώσεις εἰς βάρος τῶν γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ ζητεῖ ἄμεσον ἀνάκλησιν τῶν λεχθέντων. Τὰ Σωματεῖα καὶ αἱ Ὀργανώσεις τῆς ἐπαρχίας Ἐορδαίας, ζητοῦν ἄμεσον ἐπαναφορὰν τοῦ καθηγητοῦ τῆς Φιλολογίας Β. Σουρμελίδου εἰς τὴν ὀργανικὴν θέσιν Πτολεμαΐδος καὶ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ γυμνασίου διὰ καθηγητῶν ξένων γλωσσῶν, Ὠδικῆς καὶ Γυμναστικῆς. Αἱ Ἑνώσεις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λαγκαδᾶ, Νιγρίτης, Κατερίνης, Δράμας, Πτολεμαΐδος καὶ Χαλκιδικῆς, ζητοῦν ἄμεσον ἐξαγγελίαν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ τοῦ καπνοῦ ἐσοδείας 1950, καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας παραγωγῆς βάσει τοῦ σημερινοῦ τιμαρίθμου κλπ. Ὁ Συνεταιρισμὸς ἀκτημόνων Πετρομαγούλας ἐκφράζει εὐγνωμοσύνην του πρὸς ἅπαντας τοὺς ὁμιλήσαντας ὑπὲρ τοῦ Κωπαϊδικοῦ ζητήματος. Ὁ Σύνδεσμος ἀναπήρων Ἀξιωματικῶν πολέμου 1940 –41 Ἀθηνῶν, ἐκφράζει τὰς εὐχαριστίας του πρὸς τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Ἐπιτροπὴν καὶ πρὸς τὸν Εἰσηγητὴν ταύτης βουλευτὴν κ. Δ. Μπερδελῆν διὰ τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως Ν. Δ. 1223)40». Ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἑρμουπόλεως, ὁ Φαρμακευτικὸς Σύλλογος, τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος καὶ διάφορα ἄλλα Σωματεῖα Κυκλάδων, διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν Ἐφετείου εἰς Λέσβον καὶ ζητοῦν ματαίωσιν τοιαύτης ἀποφάσεως. Ὁ Γεωργικὸς Συνεταιρισμὸς Καλυβίων Λαρίσης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Ἀεροπορικῆς βάσεως Λαρίσης ἀπαλλοτρίωσιν γεωργικῶν ἐκτάσεων ἀνηκουσῶν εἰς τὸν ὡς ἄνω Γεωργικὸν Συνεταιρισμὸν καὶ ζητεῖ ἄρσιν τῆς γενομένης ἀδικίας. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Ἁγίου Ἰωάννου, Κατακώλου καὶ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πύργου, διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην κατάργησιν σιδηροδρόμου Πύργου– Κατακώλου. Ὁ Σύνδεσμος ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου 1912 –22 Πύργου, διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ Α. Νόμου 1487)1950 «περὶ πωλήσεως σιγαρέττων κλπ». Τὸ ἐν Πύργῳ Σωματεῖον Πεταλωτῶν καὶ Σαγματοποιῶν, ζητεῖ λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ τῆς ἐν ἀνεργίᾳ εὑρισκομένης τάξεώς των. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 19 τοῦ Α.Ν. 772)1948». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ μονιμοποιήσεως Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν Β. Ν.», 2) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 1224)49 «περὶ τρόπου πληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων μονίμων Ἀξιωματικῶν τοῦ Σώματος Στρατολογίας» καὶ 3) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 864)1949 «περὶ ὁριστικῆς κατατάξεως εἰς τὸ στράτευμα μαθητῶν τῆς Στρατιωτικῆς Σχολῆς Εὐελπίδων Ι καὶ ΙΙ τάξεως». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Δημάκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1504)50 «περὶ ἀναθεωρήσεως ἀποφάσεων τῶν Στρατοδικείων, παροχῆς εὐεργετημάτων εἰς προσερχομένους συμμορίτας, τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3861 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΩΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Δ. Λαντζούνης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν σχετικῶς μὲ τὴν κατάληψιν κτημάτων τῆς περιφερείας Μεσσηνίας, πρὸς κατασκευὴν Ἀεροδρομίου χωρὶς νὰ προηγηθῇ ἡ νόμιμος διαδικασία τῆς ἀπαλλοτριώσεως.

§6Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον κατὰ τὸ ἔτος 1942, κατέλαβεν ἐκτάσεις 2 περίπου χιλιάδων στρεμμάτων τῆς περιφερείας Τριόδου Καλαμῶν, αἱ ὁποῖαι ἐκτάσεις ἀνήκουν κατὰ κυριότητα καὶ κατοχὴν εἰς τοῦ ἀγρότας τῆς Κοινότητος Τριάδος καὶ τῶν περιχώρων, διὰ νὰ κατασκευάσῃ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐκεῖ τὸ ἀεροδρόμιον τῆς περιφερείας Καλαμῶν. Εἶναι θλιβερὸν τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται νὰ αὐθαιρετῇ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, νὰ καταλαμβάνῃ ἄνευ τῆς νομίμου διαδικασίας καὶ ἄνευ τῶν νομίμων διατυπώσεων τὰ κτήματα τῶν ἀγροτῶν. Διότι εἶναι αὐθαίρετος κάπως ἡ κατάληψις τῶν κτημάτων, κτημάτων εὐφορωτάτων, χωρὶς κἄν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ τηρήσῃ τοὺς τύπους τοῦ νόμου περὶ ἀπαλλοτριώσεως. Συνεπῶς εἶχεν ὑποχρέωσιν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν καὶ νὰ καταθέσῃ τὸ τίμημα, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀποζημιωθοῦν καὶ οἱ δυστυχισμένοι ἐκεῖνοι ἀγρόται, τῶν ὁποίων τὰ κτήματα κατελήφθησαν κατὰ τοιοῦτον αὐθαίρετον τρόπον. Διεμαρτυρήθην κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον καὶ δι’ ἀναφορῶν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ διὰ σχετικῆς μου ἐρωτήσεως, ἡ ὁποία ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀπὸ διμήνου. Ἐπίσης καὶ Ἐπιτροπὴ τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος ἐκείνης ἦλθε καὶ παρουσιάσθη, ὡς ἔχω πληροφορηθῆ, εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὸν συμπολίτην μου τὸν κ. Κωστόπουλον, δυστυχῶς ὅμως οὐδεμία βοήθεια εἰς τὸ δίκαιον τοῦτο αἴτημα τῶν ἀγροτῶν ἐκείνων ἐδόθη. Εἶναι ἡ πρᾶξις ἡ ὁποία ἔχει προκαλέσει τὴν ἀγανάκτησιν τῶν κατοίκων ἐκείνων, οἵτινες ἔχουν φθάσει μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἀντισταθοῦν βιαίως καὶ αὐτὸ τὸ ἐδήλωσαν, ἀλλὰ δυστυχῶς ἢ εὐτυχῶς, ἡ Διοίκησις Χωροφυλακῆς Μεσσηνίας ἀπέτρεψε τοὺς κατοίκους τοῦ σκοποῦ των. Εἶδον τοὺς κατοίκους μίαν ἡμέραν, ὅτε ἤθελον νὰ ταξιδεύσω ἀεροπορικῶς διὰ τὰς Ἀθήνας, ἐν πλήρει ἐξάψει, καὶ ἦσαν ἕτοιμοι νὰ ἐκτραποῦν εἰς βιαιότητας, ἀλλὰ εὐτυχῶς ἀνεχαιτίσθησαν, καὶ ἠπείλησαν, ὅτι θὰ ἐμποδίσουν τὴν συγκοινωνίαν τὴν ἀεροπορικήν, ἐὰν δὲν ἀποζημιωθοῦν νομίμως. Διὰ ποῖον λόγον κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν δὲν τηρεῖ τὰς ὑποχρεώσεις του τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον; Διὰ ποῖον λόγον δὲν προβαίνετε εἰς τὴν νόμιμον ἀπαλλοτρίωσιν ἢ τουλάχιστον εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τῶν κτημάτων τῶν ἀγροτῶν, διὰ νὰ τὰ πάρουν νὰ τὰ καλλιεργήσουν, ἔτι μᾶλλον καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ εὐφορωτάτων κτημάτων. Εἶναι κτήματα, τὰ ὁποῖα παράγουν, ὄρυζαν, περὶ τὰς 500– 600 ὀκάδας κατὰ στρέμμα καὶ εἶναι ἄδικον νὰ ἀποστερηθοῦν τῆς προσόδου των. Συνεπῶς, ἡ μόνη ὀρθὴ λύσις κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι καὶ ἀναμένομεν αὐτὸ ἀπὸ ὑμᾶς, διότι εἶσθε νέος, νὰ προβῆτε εἰς τὴν ἄμεσον ἐφαρμογὴν τῆς διαδικασίας τῆς νομίμου ἀπαλλοτριώσεως, διότι εἶναι ὠφέλιμον τὸ ἀεροδρόμιον, ἐπιτελεῖ ὠφελιμώτατον σκοπὸν καὶ πρέπει νὰ προβῆτε εἰς ἀπαλλοτρίωσιν, ἀλλ’ ἀπαλλοτρίωσιν ὄχι ὅλης βεβαίως τῆς ἐκτάσεως, τῆς μεγάλης, τὴν ὁποίαν αὐθαιρέτως κατέλαβε τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ἀλλ’ ὅσης βεβαίως εἶναι ἀναγκαία διὰ τὴν συγκοινωνίαν, τὸ δὲ ὑπόλοιπον νὰ ἀφήσητε ἐλεύθερον. Ἀναμένομεν τὴν ἄμεσον ἱκανοποίησιν τοῦ δικαίου αἰτήματος τῶν ἀγροτῶν τῆς περιφερείας Τριλόφου–Καλαμῶν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§8Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ περίπτωσις τοῦ ἀεροδρομίου τῆς Μεσσηνίας, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, δὲν εἶναι δυστυχῶς ἡ μόνη. Ὑπάρχουν πολλαὶ ἀνάλογοι περιπτώσεις ἀεροδρομίων, τὰ ὁποῖα ἔχουν καταληφθῆ κατὰ τὴν ἐποχὴν εἴτε τοῦ πολέμου τοῦ 1940, εἴτε κατὰ τὴν Κατοχήν, εἴτε μεταγενεστέρως, χωρὶς μέχρι τῆς στιγμῆς νὰ ἔχῃ ἐπακολουθήσει ἡ νόμιμος διαδικασία τῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ ἡ καταβολὴ τῶν ἀποζημιώσεων. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας νὰ μοῦ ὑποβάλῃ λεπτομερῆ στοιχεῖα περὶ ὅλων τῶν ἀεροδρομίων, τὰ ὁποῖα τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο χρησιμοποιεῖ καὶ κατὰ πόσον τὰ ἀεροδρόμια αὐτὰ εἶναι ἀπαραίτητα, διὰ λόγους ἐθνικῆς ἀνάγκης. Ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, εὐθὺς ἅμα τῇ συγκεντρώσει τῶν στοιχείων τούτων, νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν νόμιμον διαδικασίαν τῆς ἀπαλλοτριώσεως, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὅπως τὸ Σύνταγμα καὶ οἱ νόμοι ὁρίζουν. Βεβαίως, ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο, εἶναι ἀπὸ πολλὰς ἀπόψεις δυσχερές, διότι ἡ ἀποζημίωσις μὲ τὴν ἔκτασιν τὴν ὁποίαν ἔχουν λάβει αἱ ἀπαλλοτριώσεις, θὰ ἀπαιτήσῃ τεράστια χρηματικὰ ποσά. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω καὶ ἐγώ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλαμβάνωνται κτήματα, ἀνήκοντα εἰς ἰδιώτας, χωρὶς νὰ παρέχεται ἡ ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζομένη ἀποζημίωσις καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις θὰ προσπαθήσῃ νὰ χωρήσῃ.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Πολυζωγόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τοῦ Σταφιδοκτηματικοῦ συλλόγου Ἀμαλιάδος ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας δι’ ἧς ζητεῖται ἀναπροσαρμογὴ τῶν καλλιεργητικῶν δανείων.

§10Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχομεν κατ’ ἐπανάληψιν ὑψώσει τὴν φωνήν μας, ὑπὲρ τῆς σταφιδικῆς τάξεως, ἀλλὰ ἐπὶ ματαίῳ. Ἡ σταφιδικὴ τάξις πένεται καὶ ὑποφέρει, ἐξ αἰτίας τῆς ἀδίκου καὶ ἀστόργου σταφιδικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπεζητήσαμε καὶ συνεστήσαμε πολλὰ μέτρα. Οἱ κυβερνῶντες, ἀντιθέτως δύναμαι νὰ τὸ ἰσχυρισθῶ, ὅτι ἐδίωξαν τὴν σταφιδικὴν τάξιν. Ἀρκοῦμαι νὰ εἴπω κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε διὰ τῶν μέτρων της καὶ ὑπεχρέωσε τὸν ἀγρότην, νὰ προσφέρῃ εἰς τὴν βιομηχανίαν σταφίδα μὲ 2000 κατ’ ὀκᾶν, ἐνῷ τὸ τελευταῖον ὅριον εἶναι 3.000. Ἐγένετο μία συμαντικὴ ζημία εἰς βάρος τῆς σταφιδοπαραγωγῆς 2.000.000.000 καὶ πλέον. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καὶ πλεῖστα ἄλλα θέματα, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ἡ ἀστοργία τῆς Κυβερνήσεως, ἐπιφυλλάσσομαι ὅμως κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς σχετικῆς ἐπερωτήσεώς μου νὰ τὰ ἀναπτύξω. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἰς τὴν δυστυχίαν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ σταφιδοπαραγωγή, ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω, ἐξ αἰτίας τῆς ἀστόργου καὶ ἀδίκου σταφιδικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἂς λάβῃ αὕτη τοὐλάχιστον τὸ μέτρον, νὰ ἐνισχύσῃ αὐτοὺς διὰ δανείων καὶ ἂς παραγγείλῃ εἰς τὴν Τράπεζαν, ὅπως τοὺς ἀνακουφίσῃ διὰ τῆς παροχῆς κάπως μεγαλυτέρων δανείων.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γεροκωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§12Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μεθ’ ὅσα ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Πολυζωγόπουλος, παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως συστήσῃ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, μετὰ μεγαλυτέρας στοργῆς καὶ προσοχῆς νὰ ἐπιληφθῇ τῶν ζητημάτων αὐτῶν, τῶν συνδεομένων μὲ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ἡ ὁποία ὁμολογουμένως εὑρίσκεται ἐν πλήρει διωγμῷ.

§13Δ. ΤΣΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ μεγάλην πικρίαν παρακολουθοῦμεν τὴν τακτικήν, ἡ ὁποία τηρεῖται ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ἀπέναντι τῶν σταφιδοπαραγωγῶν. Ἡ τάξις αὕτη τῆς ὑπαίθρου εἶναι γνωστὸν τί προσφέρει διὰ τοῦ μόχθου καὶ τῶν προσπαθειῶν της εἰς τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν καὶ ἔχει παραμεληθῆ τελείως. Παρὰ τὰς συνεχεῖς διαμαρτυρίας ἐπὶ ματαίῳ ἀναμένουν οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ἐτῶν 1948, 1949 καὶ 1950. Δύναται νὰ φαντασθῇ ἡ Κυβέρνησις ποίαν ἀνακούφισιν θὰ αἰσθανθοῦν οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ μὲ μίαν ἔστω καὶ μικρὰν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ ποσοῦ τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἐκ τῆς ἐκκαθαρίσεως ὑπὸ τοῦ Α.Σ.Ο. τοῦ λογαριασμοῦ τοῦ διατεθέντος κατὰ τὰ διάφορα ὡς ἄνω ἔτη προϊόντος. Ἐπίσης ἐπιζημία καὶ ἄδικος διὰ τοὺς παραγωγοὺς εἶναι ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς τῆς εἰς τὴν βιομηχανίαν προσφερομένης σταφίδος καὶ τῆς καθορισθείσης τιμῆς ἀσφαλείας, ἥτις διαφορὰ ζημιοῖ σοβαρῶς τοὺς σταφιδοπαραγωγούς. Ἤδη οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ εὑρισκόμενοι εἰς τὴν περίοδον καλλιεργείας καὶ συνεχίζοντες ταύτην μέχρι τῆς συγκομιδῆς ἀντιμετωπίζουσι μεγάλας δυσχερείας ἀπὸ ἀπόψεως καλλιεργητικῶν δανείων. Τούτων φρονοῦμεν εἶναι ἀπαραίτητος καὶ δικαία ἡ ἀναπροσαρμογή. Παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν ὅπως στρέψῃ τὴν προσοχήν της μετὰ στοργῆς καὶ ἐνδιαφέροντος πρὸς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς, διότι οὗτοι ὑποφέρουν πραγματικῶς καὶ εὑρίσκονται εἰς ἀπόγνωσιν.

§14Γ. ΓΕΩΡΓΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὴν Κυβέρνησιν νὰ στρέψῃ περισσότερον τὴν προσοχήν της εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ εἰδικῶς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς, διὰ τῆς χορηγήσεως καλλιεργητικῶν δανείων ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρων, ἵνα δυνηθοῦν νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς δύσκολον πράγματι δι’ αὐτοὺς ἐποχήν. Νὰ συσταθῇ δὲ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ δείξῃ στοργὴν περισσοτέραν δι’ αὐτοὺς καὶ νὰ μὴ ἀρνῆται τὴν χορήγησιν δανείων εἰς τοὺς καθυστεροῦντας τὴν ἐξόφλησιν χρεῶν των, ἀποδεδειγμένως ἐξ ἀνωτέρας βίας καὶ ἀνάγκης. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀρνεῖται τοῦτο ἐκ στενῆς τραπεζιτικῆς ἀντιλήψεως, λησμονοῦσα ὅτι εἶναι Τράπεζα πρὸς ὑποστήριξιν τῶν συμφερόντων τῶν παραγωγῶν καὶ μόνον. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου πλεῖστα παραδείγματα ἀγροτῶν οἱ ὁποῖοι ἐξώφλησαν τὰ χρέη των κατὰ τὰ ¾ καὶ εἰς τοὺς ὁποίους ἀρνεῖται ἡ Ἀγροτικὴ τὴν χορήγησιν δανείων. Συνιστῶ ἐπίσης εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ χρηματοδοτήσῃ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διὰ τὴν χορήγησιν μεσοπροθέσμων δανείων, διὰ τὴν ἀγορὰν μηχανῶν, ζώων κ.λ.π. τῶν ὁποίων ἔχουν ἄμεσον καὶ ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην οἱ παραγωγοί.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§16Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι, ἡ φρασεολογία τὴν ὁποίαν μετεχειρίσθησαν οἱ κ. συνάδελφοι εἶναι κἄπως τραγική, διὰ τὴν ὑπὸ κρίσιν περίπτωσιν. Ἡ ἐρώτησις ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων τῆς Τραπέζης. Ὅπως γνωρίζετε, τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια πέρυσι ἀνήρχοντο περίπου εἰς 90.000 κατὰ στρέμμα. Ἐφέτος μία ἀπὸ τὰς πρώτας φροντίδας τοῦ Ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον συνεννοήθη μὲ τὴν Τράπεζαν, ἦτο ἡ αὔξησις τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ εἰς 125–135.000 κατὰ στρέμμα. Ἀλλὰ ἀνάγκᾳ καὶ Θεοὶ πείθονται. Δὲν ὑπάρχει περιθώριον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ αὐξηθοῦν ἔτι πλέον τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια, διὰ τὴν σταφίδα καὶ διὰ τὰ ἄλλα προϊόντα. Εἴδατε προχθές, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ὅτι τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα εἶχον ἐγκριθῆ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, διὰ τὴν χορήγησιν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων, ἐξηντλήθησαν καὶ ἐζητήθησαν 100 δισεκατομμύρια πρὸς συμπλήρωσιν τὰ ὁποῖα ὄντως καὶ μᾶς ἐδόθησαν. Πάντως, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ εἴπω, ὡς ἁρμόδιος Ὑπουργὸς, ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος, εἶναι ὅτι: ὅ,τι ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ, τὸ ἔκαμε μὲ ὅλον τὸν πόνον, τὸν ὁποῖον ἔχει δι’ ὅλους τοὺς γεωργούς. Ἐὰν ὑπάρχουν ἀντιξοότητες, αἱ ὁποῖαι ὀφείλονται εἰς ἄλλα αἴτια, θὰ πρέπει ὅλοι νὰ ἀντιληφθῶμεν τὸ γεγονός, ὡς Ἑλληνικὴν ἀνάγκην, ἕως ὅτου δυνηθῶμεν νὰ ἔχωμεν καλυτέρας λύσεις.

§17Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξητάσατε, κ. Ὑπουργέ, μὲ τὸ ἐνδιαφέρον τὸ ὁποῖον σᾶς διακρίνει ὑπὲρ τῆς σταφιδοπαραγωγικῆς τάξεως, ἐὰν ὑπάρχῃ περίπτωσις συμπληρωματικοῦ τιμήματος ὑπὲρ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν; Καὶ διατὶ μέχρι σήμερον, ἐὰν ὑπῆρξε τοιαύτη, ὅπως ἐγὼ πληροφοροῦμαι καὶ ὅπως μὲ ἐβεβαίωσαν οἱ ἁρμόδιοι, τὸ καθυστερεῖτε καὶ ἀφίνετε τοὺς σταφιδοπαραγωγικοὺς πληθυσμοὺς νὰ πένωνται; Δὲν θὰ ἔπρεπε τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπεκτείνεται καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ;

§18Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ μὲ ἀναγκάσετε νὰ δώσω μίαν γενικὴν ἀπάντησιν. Τὸ ζήτημα τῆς ἀποδόσεως εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῶν πλεονασμάτων, ἐκείνων τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον ἀποδοθῆ εἰς τοὺς παραγωγοὺς καθυστεροῦν εἰσέτι. Εἰς ἐπανειλημμένας ἔχω προβῆ ἐνεργείας ἐπὶ τούτου ἀλλὰ ὅπως γνωρίζετε δὲν ἔχω γενικὴν ἁρμοδιότητα ἐπὶ τῶν ζητημάτων τῆς σταφίδος. Ἐκάλεσα ἐπανειλημμένως ἁρμοδίους τοῦ ΑΣΟ, τοὺς διέταξα ἀκόμη καὶ προσωπικῶς ὡς Ὑπουργὸς Γεωργίας, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τὸ κλείσιμον τῶν λογαριασμῶν δὲν ἐπετεύχθη εἰσέτι.

§19Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ τοῦ 1947 δὲν ἔχει κατατεθῆ ἰσολογισμός.

§20Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Πρέπει νὰ ὑπακούουν εἰς τὰ κελεύσματα τῆς Πολιτείας.

§21Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν θέλω νὰ ἐπιρρίψω εὐθύνας εἰς κανένα συνάδελφον, ἀλλὰ ἡ ἐξαγωγὴ τῶν λογιστικῶν ἀποτελεσμάτων ἐβράδυνε παρὰ πολύ. Τὴν μόνην πληροφορίαν τὴν ὁποίαν δύναμαι νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλὴν εἶναι ὅτι, ὡς μοῦ ἀνέφεραν, μέχρι τέλους Ἀπριλίου, θὰ ἔχῃ ἐπιτευχθῆ ἡ ἀπόδοσις τοῦ λογαριασμοῦ διὰ τὴν σταφιδικὴν χρῆσιν 1949–1950.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 61.

§23Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ τοῦ Προέδρου τῆς Ἀνωτάτης Ὁμοσπονδίας πολυτέκνων εἶναι δικαία καὶ εὔλογος. Διὰ τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου 1556)50 κατηργήθησαν ὡρισμένα προνόμια καὶ ὡρισμέναι διατάξεις ἀφορῶσαι τὴν τάξιν τῶν πολυτέκνων, ἡ ὁποία εἶναι ἐκτὸς πάσης ἀμφιβολίας, ὅτι εἶναι μία τάξις ἀπολύτως συμπαθὴς, μία τάξις, ἡ ὁποία εἶναι ἀξία πάσης προστασίας καὶ πάσης εὐνοίας. Φέρω ὡς παράδειγμα, ὅτι ἐπὶ τοσοῦτον ἐθεωρήθη ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις καὶ τὴν Βουλὴν ἑκάστοτε, ὅτι ἔχει ἀνάγκην ἰδιαιτέρας προστασίας, ἡ τάξις τῶν πολυτέκνων, ὥστε καὶ Συνταγματικὴ διάταξις ἐτέθη εἰς τὸ Σύνταγμα τοῦ 1927 ὑποχρεοῦσα τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως λαμβάνῃ ἰδιαίτερα μέτρα προνοίας καὶ ἰδιαιτέραν προστασίαν διὰ τὴν τάξιν τῶν πολυτέκνων. Μόλον τοῦτο, καίτοι εἶναι τόσον ἔκδηλος καὶ τόσον ἀνάγλυφος ἡ ἀνάγκη τῆς προστασίας τῆς τάξεως τῶν πολυτέκνων, διὰ πολλοὺς καὶ ποικίλους λόγους, ὄχι μόνον δὲν ἐλήφθη τοῦτο ὑπ’ ὄψιν ἀλλὰ ἀντιθέτως διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ συγκεκριμένως διὰ τοῦ τρίτου ἄρθρου αὐτοῦ, ἀπηλείφθησαν σχεδὸν ὅλαι αἱ εὐνοϊκαὶ διατάξεις ὑπὲρ τῆς τάξεως τῶν πολυτέκνων, ἐξισώθησαν μὲ οἱονδήποτε ἄλλον πολίτην καί, συνεπῶς, καταντὰ τὸ πρᾶγμα νὰ εἶναι μία πραγματικὴ ἀδικία. Εὐλόγως, λοιπόν, παραπονοῦνται. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἔχῃ καὶ αὐτὴ ἰδιαιτέραν εὔνοιαν, διὰ τὴν τάξιν τῶν πολυτέκνων, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τοῦ πνεύματος ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων καὶ ἀπὸ Συνταγματικῆς ἐπαναλαμβάνω ἀπόψεως, τὸ ζήτημα ἐτέθη ὠμῶς καὶ ἐλήφθησαν τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι τόσον καίρια, ὥστε ἐπαναλαμβάνω, ὅτι καθωρίσθη Συνταγματικὴ διάταξις. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐπιπροσθέτως ἡ τάξις τῶν πολυτέκνων εἶναι μία τάξις, ἡ ὁποία ἔχει ἐξαιρετικῶς ἀνάγκην ἰδιαιτέρας εὐνοίας, διότι εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ πολῖται, οἱ ὁποῖοι εἶναι κατὰ τὸ πλεῖστον βιοπαλαισταί, νὰ διατρέφουν 7,8,9, παιδιά, νὰ τοὺς πάρουν ὑποδήματα, τροφήν, γάλα, κ.τ.λ. Εἶναι ἀνάγλυφος ἡ εἰκὼν τῆς ἀπαραιτήτου ἀνάγκης, τῆς ἀδηρίτου ἀνάγκης, ὅτι χρειάζονται μίαν ἰδιαιτέραν προστασίαν. Ἀντιθέτως, διὰ τοῦ νόμου 1556)50, ἠλαττώθησαν καὶ ἐξηνεμίσθησαν καὶ ἐξηφανίσθησαν αἱ εὐεργετικαὶ αὐταὶ διατάξεις. Παρακαλῶ λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, διὰ τὸ θέμα αὐτό, ἀλλὰ καὶ ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι συμμερίζεται τὴν ἄποψιν καὶ τὰς ἀντιλήψεις αὐτάς, καὶ θὰ λάβῃ τὰ ἐνδεδειγμένα ἐπὶ τοῦ προκειμένου μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι τόσον ἀπαραίτητα.

§24Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις περιβάλλει μὲ ἀμέριστον συμπάθειαν τὴν τάξιν τῶν πολυτέκνων. Ὁ νόμος ὁ ἀναγκαστικὸς 1556 δὲν εἶναι νόμος τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, εἶναι παρελθουσῶν Κυβερνήσεων καὶ προῆλθεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας. Εἰσηγητὴς δηλαδὴ τοῦ ἀναγκαστικοῦ αὐτοῦ νόμου ὑπῆρξεν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου αὐτοῦ ἡ ἀπορία τῶν πολυτέκνων ἀντὶ νὰ καθορίζεται ἀπὸ μία τριμελῆ ἐπιτροπὴν ἀποτελουμένην ἀπὸ τὸν Δήμαρχον, τὸν Ἱερέα καὶ τὸν Διδάσκαλον, μετεφέρθη εἰς τὰ Κέντρα Προνοίας, τὰ ὁποῖα μόνα εἶναι ἁρμόδια νὰ κανονίσουν τὴν ἀπορίαν. Βεβαίως τὰ ἀντικειμενικὰ κριτήρια τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας εἶναι αὐστηρότερα εἰς τὰ κέντρα προνοίας ἀπὸ ὅτι ἦσαν εἰς τὰς Ἐπιτροπάς. Ὑπάρχει, ὅμως ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας νὰ μεταβάλλῃ τὰ κριτήρια αὐτὰ διὰ διατάγματος. Ἤδη ἀφ’ ὅτου πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων ἐγενόμην προϊστάμενος τῶν ὑγειονομικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς χώρας, εἰς τὰς ὁποίας περιέργως πως, ὑπάγεται καὶ τὸ ζήτημα τῶν πολυτέκνων, ἀντὶ νὰ ὑπάγεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἀφ’ ὅτου ἀνέλαβον καὶ ὡς προϊστάμενος, τὰς ὑγειονομικὰς ὑπηρεσίας, διέταξα τὰς ὑπηρεσίας βάσει τῶν ὑπομνημάτων τὰ ὁποῖα μοῦ ἐνεχείρισαν οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως, νὰ μεταβάλουν τὸ διάταγμα ὥστε αἱ διατάξεις αἱ ἀφορῶσαι τὰ Κέντρα Προνοίας νὰ εἶναι ἐξ ἴσου ἐπιεικεῖς διὰ τοὺς πολυτέκνους, ὅπως ἦτο ἡ μέχρι τοῦδε ἰσχύουσα δι’ αὐτοὺς πρὸ τοῦ νόμου 1556 νομοθεσία. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ θὰ ἱκανοποιήσῃ ἀπόλυτα τὴν Βουλήν.

§25Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν ὑπῆρχε, κ. Ὑπουργέ, οὐδεμία ἀμφιβολία καὶ ἤμην ἀπολύτως βέβαιος ὅτι τὰ αἰσθήματά σας θὰ ἦσαν σύμφωνα μὲ τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Τὸ ζήτημα ὅμως εἶναι τὸ ἑξῆς: Τὰ κριτήρια διὰ τὴν ἀπορίαν δὲν πρέπει νὰ εἶναι τὰ ἴδια δι’ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἔχει 10 παιδιά, μὲ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἔχει ἕνα παιδί.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γεροκωστόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν σχετικῶς μὲ τὴν παροχὴν δανείων εἰς αὐτούς.

§27Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμία τόσον ἐμοῦ, ὅσον καὶ τῶν ἄλλων κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τὴν ἀναφορὰν αὐτήν, θὰ ἦτο νὰ ἦτο παρὼν καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Ἐπειδὴ ὅμως εἶναι παρὼν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος ἐπανειλημμένως εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ—καὶ θὰ ἤθελα νεωτέρας πληροφορίας—καὶ ἐπειδὴ, ἐξ ἄλλου, συστηματικῶς παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀπουσιάζῃ, διὰ τὸν λόγον τοῦτον νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ἡ ἐν λόγῳ ἀναφορά, διότι ἐὰν καὶ πάλιν ἀναβληθῇ, πρόκειται ἀσφαλῶς νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὰς ἑλληνικὰς καλένδας. Τὸ θέμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ἡ ἀναφορὰ αὐτή, εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἐπανειλημμένως ἔχει ἀνακινηθῆ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ προκαλεῖ τὴν εὔλογον συγκίνησιν ὅλων τῶν κ. συναδέλφων. Πρόκειται περὶ τῆς ἐνισχύσεως τῶν πληγέντων ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν. Εἶναι ἓν θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ τύχῃ τῆς δεούσης προσοχῆς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν. Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο πρὸ ἡμερῶν, εἶχε δηλώσει πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι πρόκειται νὰ ληφθῇ μέριμνα καὶ ὅτι πρόκειται ἐντὸς τῶν ἡμερῶν νὰ ληφθῇ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν πληγέντων ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν.

§28Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρ. Κυβ.). Ὄχι, δὲν εἶπα τέτοιο πρᾶγμα.

§29Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν συζήτησιν ποὺ ἀναφέρομαι ἐγένετο καὶ ἓν μικρὸν ἐπεισόδιον ἐξ ἀφορμῆς ἰσχυρισμοῦ συναδέλφου, ὅτι, κατὰ παράβασιν τῶν ὅσων εἶχον λεχθῆ, ἐχορηγήθησαν δάνεια εἰς ὡρισμένας πόλεις. Ἐπικαλοῦμαι τὴν ὑπ’ ἀριθ. 16.092 ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τῆς ὁποίας παρεσχέθη ἡ ἐγγύησις τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ νὰ χορηγήσῃ δάνειον 4.000.000.000 δραχμῶν εἰς πόλιν τινά τῆς μεγαλονήσου Κρήτης. Ἐφόσον, λοιπόν, ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος καὶ ἐφόσον τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν εὑρίσκονται εἰς τὴν δυνατότητα καὶ εἰς τὴν εὐχέρειαν νὰ χορηγοῦν τὰ δάνεια αὐτά, νομίζω ὅτι εἶναι τελείως ἀδικαιολόγητος ἡ Κυβέρνησις ὅταν δὲν ἐπεκτείνῃ τὸ εὐεργετικὸν τοῦτο μέτρον καὶ εἰς ἄλλας, πληγείσας ἐξ ἴσου βαρέως, περιφερείας. Μεταξὺ τῶν περιφερειῶν αὐτῶν εἶναι καὶ ἡ πόλις τῶν Πατρῶν, ἡ ὁποία εἶναι γνωστὸν ὅτι κατὰ τὰς πρώτας ἡμέρας τοῦ πολέμου ἐναντίον τῶν Ἰταλῶν ὑπέστη βαρύτατα πλήγματα ἀπὸ τὰς πολεμικὰς ἐνεργείας καὶ ἡ ὁποία, μεταξὺ ἄλλων, ἐπλήρωσε βαρύτατον φόρον εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς Ἑλλάδος ἐναντίον τῶν εἰσβολέων. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένον τὸ αἴτημα τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν τῶν Πατρῶν, καθὼς καὶ τῶν ἄλλων ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν ὅλης τῆς Ἑλλάδος, ὅπως ληφθῇ ἐπὶ τέλους μέριμνα καὶ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ δίκαιον αὐτὸ αἴτημά των. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, κ. Πρόεδρε, ὅτι κατὰ μῆνα Δεκέμβριον προέβην εἰς ὡρισμένα διαβήματα παρὰ τοῖς ἁρμοδίοις καὶ ἔλαβον ρητὴν καὶ κατηγορηματικὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο θὰ λυθῇ ὅταν θὰ κατηρτίζετο τὸ πρόγραμμα καὶ ὅτι ἐκτὸς προγράμματος δὲν πρόκειται νὰ χορηγηθῇ καμμία ἐνίσχυσις εἰς καμμίαν πόλιν. Μετ’ ἐκπλήξεως ὅμως ἐπληροφορήθην, ὅτι εἰς τὰς 17 Ἰανουαρίου, ἐκτὸς προγράμματος, χωρὶς νὰ τηρηθῇ ἡ διαδικασία περὶ τῆς ὁποίας μοῦ εἶχε δοθῇ διαβεβαίωσις, ἐχορηγήθη τὸ δάνειον εἰς τὴν πόλιν ποὺ ἀνέφερα. Δὲν θέλω νὰ κάμω ἀντιπολίτευσιν, οὔτε θέλω νὰ ἰσχυρισθῶ, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν πρέπει νὰ χορηγηθοῦν δάνεια εἰς πόλιν, ἡ ὁποία βαρύτατα ὑπέστη καὶ αὐτὴ πλήγματα. Ἐν τούτοις, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνωνται διακρίσεις, ἀλλ’ ὅτι ἡ στοργὴ τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ ἐπεκτείνηται ἐφ’ ὅλων τῶν περιφερειῶν τῆς Χώρας.

§30Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρ. Κυβ.). Ἐγώ, ἀμφισβητῶ τὸ δάνειον αὐτὸ τῆς 17 Ἰανουαρίου, ποὺ ἀναφέρετε, καὶ θὰ ἤθελα νὰ μὲ πληροφορήσητε.

§31Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνεκοινώθη εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 16.092, ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἀπὸ 17.1.51 παρεσχέθη ἡ ἐγγύησις τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν διὰ τὴν χορήγησιν ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος δανείου 4 δισεκατομμυρίων δραχμῶν εἰς πληγέντας ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας τῆς πόλεως Ἡρακλείου–Κρήτης.

§32Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρ. Κυβ.). Βλέπετε ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι ἐντελῶς διάφορον, διότι ἡ ἔγκρισις εἶχε δοθῆ πρὸ ἕξ μηνῶν, νομίζω ἐπὶ Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ τοῦ κ. Τσουδεροῦ, καὶ ἡ ἐγγύησις ἐδόθη τὸν Ἰανουάριον. Ἡ ἔγκρισις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ὑπῆρχεν. Ὅπως δὲ ὀφείλετε νὰ γνωρίζετε, οὐδὲν δάνειον καὶ οὐδεμία πίστωσις δύναται νὰ δοθῇ εἴτε εἰς πόλιν, εἴτε εἰς τάξεις, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ὁμοφωνία τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Κατὰ συνέπειαν, δὲν εἶναι ἡ ἄρνησις τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὸ προωθήσῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα. Εἶναι ὅτι ὑπάρχει ἐπὶ τοῦ παρόντος ἄρνησις ἐκ μέρους τοὐλάχιστον τῶν ξένων μελῶν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς λόγῳ τῶν πληθωριστικῶν φαινομένων. Τὸ συγκεκριμένον αὐτὸ δάνειον εἶχεν ἐγκριθῆ πρὸ ἕξ μηνῶν.

§33Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιμένω ἐπὶ τῆς εἰδικῆς αὐτῆς περιπτώσεως, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ γενικοῦ θέματος.

§34Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρ. Κυβερν.). Ἐπὶ τοῦ γενικοῦ θέματος σᾶς ἀπήντησα, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ὁμοφωνία τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς.

§35Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα δὲν ἔχει ἀντιμετωπισθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία εἶχε δώσει ρητὴν διαβεβαίωσιν ὅτι, καταρτιζομένου τοῦ προγράμματος καὶ ἀφοῦ συνεκεντροῦντο τὰ στοιχεῖα ἀπὸ ὅλην τὴν χώραν, θὰ ἐλάμβανε μίαν ἀπόφασιν. Ἡ ἀπόφασις ὅμως αὐτὴ δὲν ἔχει ληφθῆ ἀκόμη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία βεβαίως κατευθύνει τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, διότι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ δὲν εἶναι ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος δρᾷ ἀνεξέλεγκτος.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§37Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω ὀλίγα μόνον εἰς τὰ μέχρι τοῦδε λεχθέντα. Τὸ ζήτημα τῶν δανείων τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν ἔχει πράγματι τὴν ἀκόλουθον πλευράν. Οἱ ἐπαγγελματίαι ἐσήκωσαν ἐπὶ τῶν ὤμων των τὰ μέτρα ἐναντίον τοῦ πληθωρισμοῦ, ἀλλ’ ἡ νομίζω ὅτι εἶναι ἡ μᾶλλον ἀσθενὴς οἰκονομικῶς τάξις, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔπρεπε, προκειμένου περὶ τῶν μικρῶν δανείων τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ λάβῃ, νὰ ὑποστῇ αὐτὴ τὸ βάρος τῶν μέτρων ἐναντίον τοῦ πληθωρισμοῦ.

§38Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως) Μήπως ἔχετε ἰδέαν πόσα εἶναι;

§39Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἤκουσα καὶ ἄλλοτε ὅτι τὰ δάνεια εἶναι τάχα ἀστρονομικὰ ποσά. Αἱ ἀρχικῶς ὑποβληθεῖσαι αἰτήσεις ὑπεβλήθησαν εἰς τὰς Νομαρχίας ὅπου ὑπέστησαν τεραστίαν περικοπὴν, οἱ δὲ κατάλογοι ποὺ ὑπεβλήθησαν ἀπὸ τὰς Νομαρχίας εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν δὲν ἔχουν ποσὰ ἀστρονομικά, νομίζω ἀνέρχονται εἰς 50 δισεκατομμύρια. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι τὸ ποσὸν ἦτο 100 ἢ 150 δισεκατομμύρια καὶ ἐκεῖ ἦτο τὸ ἐμπόδιον, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μία περικοπὴ καὶ νὰ δοθῇ ἕνα ποσοστόν. Ἐκεῖνο ποὺ εἶναι ἄξιον παρατηρήσεως, εἶναι ὅτι, ἐνῷ μέχρι τοῦδε ἐδίδοντο διάφοροι ἀπαντήσεις, εἴτε πρὸς τὰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις, εἴτε πρὸς τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι δηλαδὴ γίνεται μία τεχνικὴ προεργασία κατόπιν τῆς ὁποίας πρόκειται νὰ δοθοῦν τὰ δάνεια, τελευταίως παρατηρεῖται ὅτι ἀντὶ νὰ προχωρῇ τὸ ζήτημα, πηγαίνει συνεχῶς πρὸς τὰ ὀπίσω, δηλαδὴ ἀποκαλύπτεται ὅτι οἱ ἐπαγγελματίαι εὑρέθησαν νὰ εἶναι ἡ τάξις, ἡ ὁποία θὰ σηκώσῃ τὰς συνεπείας τοῦ πληθωρισμοῦ. Διὰ τοῦτο, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, νομίζω ὅτι ἐὰν παρέμβητε καὶ ἀναζητήσητε τὸ ζήτημα ἴσως εὑρεθῇ μία λύσις ὑπὲρ τῶν ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν, διότι ἐκεῖνο ποὺ συμβαίνει σήμερον σημαίνει ἐγκατάλειψιν τοῦ ἑτέρου σκέλους τῶν μέσων τάξεων, ποὺ ἀποτελοῦν τὸ βάθρον τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀθ. Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§41Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ κύριοι συνάδελφοι ἐξέθεσαν ἐν πλάτει τὸ θέμα. Τὸ ἀληθὲς εἶναι τοῦτο, ὅτι οἱ ἐπαγγελματίαι, οἱ πληγέντες, ἔχουν τελείως ἀδικηθῆ. Πρόκειται ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, περὶ μιᾶς τάξεως ἀνθρώπων ἡ ὁποία προσέφερε τὰ πάντα, ἐνῷ δὲν ἔχει λάβει ἀπολύτως κανὲν ἀντάλλαγμα. Ἡ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη εἰς τοὺς παθόντας ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας νὰ τοὺς χορηγήσῃ ἕνα δάνειον. Ἔγινε μία προεργασία πλήρης καὶ ἀνέμενον οἱ δυστυχεῖς αὐτοὶ νὰ ἐκπληρωθῇ ἡ ὑπόσχεσις τῆς Κυβερνήσεως, βλέπουν δὲ ὅτι ἡ ὑπόθεσίς των τελείως ἀπέτυχεν. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω νὰ τὸ προσέξῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἴσως κατάστασις τῆς χώρας καὶ ἡ νομισματικὴ κατάστασις τῆς χώρας δὲν ἐπιτρέπουν ἐπὶ τοῦ παρόντος τὴν χορήγησιν δανείων, ἀλλὰ προκαλεῖ γεγονὸς ἐξαιρετικῆς σημασίας ἡ ἐξαίρεσις κάθε μέτρου. Ἐὰν ἔχῃ μίαν γενικότητα, γίνεται ἀποδεκτὴ καὶ σεβαστὴ ἀπὸ ὅλας τὰς τάξεις, ὅταν ὅμως ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς βλέπῃ διαιρέσεις, ἐξανίσταται. Καὶ θέλω νὰ πιστεύω ὅτι τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον ἐλήφθη πρὸ ἓξ μηνῶν ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, τὸ νὰ χορηγήσῃ δηλαδὴ ἐπαγγελματικὰ δάνεια μόνον εἰς ἐλαχίστας περιφερείας, αὐτό, κύριοι, εἶναι μέτρον τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ παρεξηγηθῇ καὶ νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς μεροληπτικόν. Ἢ ἔπρεπεν ὅλοι οἱ ἐπαγγελματίαι ἁπάσης τῆς Ἑλλάδος νὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος τοῦ δανείου, ἢ δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἐξαίρεσις, ἡ ὁποία ἐγένετο καὶ ἡ ὁποία πράγματι προεκάλεσεν ἐξαιρετικὴν καὶ δικαίαν αἴσθησιν εἰς τὸν ἐπαγγελματικὸν καὶ βιοτεχνικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος. Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν ὅτι ἐξαιρετικὰ αἱ χορηγήσεις αὐταὶ ἐδόθησαν ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν. Καὶ ἐρωτῶ: Ποῖος κατευθύνει τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν; Ἡ ὑπεύθυνος πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδίδεται μία πρᾶξις εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ καλύπτεται ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπαναλαμβάνω λοιπόν, ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς ἀδικίας εἰς βάρος τῶν παθόντων ἐπαγγελματιῶν, ἡ ὁποία ἀδικία πρέπει νὰ ἀρθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Δι’ αὐτὸν καὶ μόνον τὸν λόγον, διὰ τὴν ἰσότητα, διὰ τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις περιθάλπει ὅλας τὰς τάξεις τῆς Ἑλλάδος καὶ ὄχι ὡρισμένων περιφερειῶν, νομίζω ὅτι εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξεύρῃ τὰ μέσα ἐκεῖνα, τὰ ἐλάχιστα, διὰ νὰ ἀνακουφίσῃ τὸν λαὸν αὐτόν, τὸν ἐπαγγελματικόν, τὸν παθόντα κατά τινα τρόπον, ἔστω καὶ μὲ μίαν μειωμένην χρηματικὴν παροχήν.

§42Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ἐξηντλήθη ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ ὑποβάλω μίαν παράκλησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν διπλῆν πλευρὰν ποὺ παρουσίασε μέχρι τοῦδε ἡ χορήγησις τῶν ἐπαγγελματικῶν δανείων. Εἰς τὴν περιφέρειαν Φθιωτιδοφωκίδος ἐχορηγήθησαν δάνεια εἰς τὴν περιφέρειαν Φθιώτιδος καὶ ὄχι εἰς τὴν περιφέρειαν Φωκίδος καὶ ἐδημιουργήθη εὐλόγως καὶ δικαιολογημένως, εἰς τοὺς κατοίκους τῆς ἑτέρας περιφερείας, τὸ εὔλογον, ἂς εἴπωμεν, αἴσθημα τῆς διαμαρτυρίας διατί νὰ πάρουν οἱ κάτοικοι τῆς Φθιώτιδος, εἶναι προνομιοῦχοι αὐτοί; καὶ νὰ μὴ πάρουν οἱ κάτοικοι τῆς Φωκίδος; Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, θὰ παρακαλέσω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ προσέξητε, διότι εἰς τὴν Φθιώτιδα ἐχορηγήθησαν δύο δισεκατομμύρια, ἐνῷ εἰς τὴν Φωκίδα δὲν ἐχορηγήθη. Καὶ διερωτῶνται οἱ κάτοικοι τῆς Φωκίδος καὶ ἀπευθύνονται καὶ εἰς ἡμᾶς εὐλόγως: Κύριοι Ἀντιπρόσωποι, δὲν εἴμεθα καὶ ἡμεῖς ἐπαγγελματίαι καὶ δὲν διατελοῦμεν ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας, δὲν ὑπέστημεν καὶ ἡμεῖς τὸν συμμοριτισμόν; Ἔχετε δὲ ὑπ’ ὄψει σας ὅτι ἡ Ρούμελη κατ’ ἐξοχήν, ἐδοκιμάσθη ἀπὸ τὸν συμμοριτισμόν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν εἶναι δυνατόν, ἡ εἰδικὴ αὐτὴ περίπτωσις νὰ διορθωθῇ, διότι δημιουργεῖ μίαν ἐπικίνδυνον ἀνωμαλίαν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διακανονισμοῦ ἀνεκτελέστων συμβάσεων προμηθειῶν τοῦ Δημοσίου».

§44Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκ.). Ἐφ’ ὅσον ἐγένετο δεκτὸν ἄνευ συζητήσεως, θὰ παρακαλέσω νὰ δεχθῇ ἡ Βουλὴ μίαν τροπολογίαν προσθήκης, ἑνὸς τελευταίου ἄρθρου εἰς τὸ νομοσχέδιον, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ρυθμισθῇ τὸ ἑξῆς θέμα: «Διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καθωρίσθη ...................................... ...... (ἀναγινώσκει) ..........» Αἱ ἀποσβέσεις αὐταὶ καθωρίσθησαν διὰ τὰς μηχανικὰς ἐγκαταστάσεις, χωρὶς εἰς αὐτὰς νὰ περιλαμβάνωνται αἱ μεταλλευτικαὶ ἐν γένει ἐπιχειρήσεις. Ἐπειδὴ δι’ αὐτὰς συντρέχει ὁ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπειδὴ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἐνισχύσῃ τὰς μεταλλευτικὰς αὐτὰς ἐπιχειρήσεις, διὰ τοῦτο παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὴν προσθήκην τοῦ ἄρθρου 7 διὰ τοῦ ὁποίου ἐπεκτείνεται ἡ πρᾶξις αὐτὴ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ εἰς τὰς μεταλλευτικὰς ἐν γένει ἐπιχειρήσεις.

§45ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διακανονισμοῦ ἀνεκτελέστων συμβάσεων προμηθειῶν τοῦ Δημοσίου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν».

§47ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 68 τοῦ Α. Ν. τῆς 25.1.36 «περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν τοῦ κατὰ ξηρὰν στρατοῦ».

§49ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 68 τοῦ Α.Ν. τῆς 25–1–36 «περὶ καταστάσεως ἀξιωματικῶν τοῦ κατὰ ξηρὰν στρατοῦ».

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν καθισταμένων ἀνικάνων συνεπείᾳ πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ στρατιωτικῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§52Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὁ χρόνος ὑπηρεσίας τῶν ἀξιωματικῶν τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὴν Κορέαν εἶναι διπλοῦς ἢ ἐξισοῦται μὲ τὸν χρόνον τῶν διαφόρων ὑπαλλήλων ποὺ κάθονται εἰς τὰ γραφεῖα ἐδῶ;

§53Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Εἶναι διπλοῦς.

§54Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὑφ. Οἰκ.). Ἐπειδὴ τοῦτο εἰσάγεται ὡς ὑπηρεσιακὸν καὶ ἐπεῖγον διὰ νὰ καλύψῃ μίαν ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν ὅλοι ἀντιλαμβανόμεθα, θὰ παρεκάλουν νὰ γίνῃ δεκτόν. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Χαβίνης πρὸ ὀλίγου ἔθιξεν εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν κώδικα τῶν συντάξεων καὶ δὲν σχετίζεται μὲ τὸ νομοσχέδιον. Ἂς ἔλθῃ τὸ ζήτημα κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ κώδικος εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τότε συζητεῖται. Διότι συνδέεται μὲ τὸ ζήτημα τῶν συντάξεων καὶ πρὸ παντὸς τῶν πολεμικῶν ἐτῶν.

§55Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ δήλωσις τὴν ὁποίαν ἐζήτησα νὰ γίνῃ εἶναι δεδικαιολογημένη. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶπεν ὅτι πρέπει νὰ εἶναι διπλοῦς ὁ χρόνος αὐτὸς τῶν ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὴν Κορέαν. Ἐπιθυμῶ καὶ σεῖς ὡς Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δηλώσητε τοῦτο.

§56Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Δὲν εἶναι διπλοῦς αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι οὐδεὶς νόμος τὸ προβλέπει. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς τίθεται τὸ ζήτημα, σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ κώδικος θὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν.

§57Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ εἶναι φοβερὸν διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὴν Κορέαν, ἐὰν ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας ἐκεῖ δὲν εἶναι διπλοῦς διὰ τὴν σύνταξιν. Ἡ ὑγεία των θὰ φθαρῇ διότι εὑρίσκονται ὑπὸ συνθήκας τρομερὰς καὶ εἶναι ζήτημα τιμῆς διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δηλώσῃ ἀμέσως ἀπόψε ὅτι ὁ χρόνος αὐτὸς εἶναι διπλοῦς. Νομίζω πὼς ἔχει ὑποχρέωσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ κάμῃ ρητὴν δήλωσιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κρατεῖται διὰ νὰ συζητηθῇ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1444)1950 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ)τος 452)1947 κ.λ.π.». Ὁ κ. Μουτζουρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§59Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν μοῦ ἀρέσει καθόλου ὅταν βουλευταὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου ἀνέρχωνται εἰς τὸ βῆμα καὶ ἡ αἴθουσα παρουσιάζει τὴν εἰκόνα τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ταύτην τὴν στιγμήν. Κύριοι Βουλευταί, θέλω νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου διότι ἀντέλεξα χθὲς καὶ πρὸς τὸν ἀγαπητὸν καὶ ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅπως ψηφισθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον διὰ βοῆς εἰς μίαν καὶ μόνην ἀνάγνωσιν διότι πρῶτον εἶχον βαθείας ἀντιρρήσεις, τὰς ὁποίας θὰ λάβω τὴν τιμὴν εἰς τὴν ἔντιμον σύνθεσιν τοῦ Σώματος νὰ ἀναπτύξω, καὶ δεύτερον διότι ὅλοι, κύριοι, κατελήξαμεν νὰ κάμωμεν τὴν ἐξαίρεσιν κανόνα καὶ νὰ φέρωμεν σχεδὸν ὅλα τὰ νομοσχέδια πρὸς συζήτησιν εἰς μίαν καὶ μόνην ἀνάγνωσιν. Παρατηρήσατε τὴν σημερινὴν ἡμερησίαν διάταξιν καὶ θὰ ἴδητε ὅτι εἰσάγονται πρὸς κρίσιν καὶ ψήφισιν νομοσχέδια 14 τὸν ἀριθμόν. 10 εἶναι εἰς μόνην συζήτησιν καὶ 4 κανονικῶς. Ἐὰν μὲν δὲν ἐβλάπτετο τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς διὰ τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ τοῦ τρόπου, εἶχε καλῶς, θὰ ἦτο ἕνα ἄτοπον καθαρῶς, ἀλλὰ εἰς μίαν μόνην συζήτησιν οὔτε ἡ συζήτησις οὔτε ὁ ἔλεγχος γίνεται ὁ πρέπων. Ὥστε ἡ παραγωγὴ τοῦ Κοινοβουλίου εἰς νομοθετήματα πρέπει νὰ μὴ εἶναι μόνον ποσοτικὴ, ἀλλὰ νὰ εἶναι καὶ ποιοτική. Κατόπιν τούτων, κύριοι, εἰσέρχομαι εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ὡς προκύπτῃ ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας δικαιολογητικὸς λόγος εἶναι ὅτι αἱ ὑπάρχουσαι βιομηχανικαὶ ἐγκαταστάσεις πρὸς ἐπεξεργασίαν τῆς τομάτας, εἰς ὡρισμένας περιοχὰς τῆς χώρας, εἰς τὰς ὁποίας γίνεται εἰς μεγάλην κλίμακα, εἶναι ἀπηρχαιωμέναι, μὴ δυνάμεναι ἀφ’ ἑνὸς νὰ ἀπορροφήσουν πρὸς ἐπεξεργασίαν μεγάλας ποσότητας τομάτας καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὅτι τοῦτο καταλήγει πρὸς ζημίαν τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν βιομηχάνων τῆς παραγωγῆς ταύτης. Δι’ αὐτῆς τῆς ἐκθέσεως δικαιολογεῖται ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ νόμου τούτου πρὸς τὴν ἔντιμον σύνθεσίν σας. Διὰ τοὺς λόγους τούτους οἱ ὁποῖοι διὰ τοὺς γνωρίζοντας ἁπλῆν ἀνάγνωσιν καὶ γραφὴν εἶναι προφάσεις, ἀλλὰ βαθύτερος εἶναι ὁ σκοπός, ὁ ὁποῖος δι’ ἐμὲ δὲν εἶναι συμπαθής, ἂν καὶ πρόκηται διὰ τὴν συμπαθῆ νῆσον τῆς Θήρας, ἀλλὰ παρ’ ὅλα αὐτὰ τὸ ἀνέχομαι μὲ κακὸν ὅμως ἀποτέλεσμα διὰ τῆς ψηφίσεώς του. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω πρῶτον διὰ τὸ ἀπηρχαιωμένον. Ἠρεύνησεν ὑπηρεσία τις νὰ ἴδῃ κατὰ πόσον εἶναι ἀπηρχαιωμέναι αἱ βιομηχανίαι; Ἐγὼ τοὐλάχιστον ζῶν ἐπὶ ἔτη εἰς τὸν τόπον, ὁ ὁποῖος γέννησε τὴν βιομηχανίαν τοῦ εἴδους τούτου, εἰς τὴν Ἀκροναυπλίαν, ζῶν εἰς τὴν πληθώραν ἐργοστασίων τοματοπελτέ, εὑρίσκω ταῦτα ὅτι εἶναι ἐν ἀρτίᾳ καὶ συγχρονισμένῃ καταστάσει. Ἄλλως τε καὶ πέρυσι συζητουμένου ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, τοῦ ζητήματος τῆς τομάτας καὶ τῆς προστασίας τῆς παραγωγῆς, ἐτέθη τροποποίησις ὑποχρεώνουσα, πρὸς συγχρονισμὸν τῶν ὑπαρχουσῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐν ἀπολύτῳ τάξει, εἰς μίαν προθεσμίαν, νὰ κάμουν σκεπάσματα τῶν καζανιῶν καὶ μόνον. Κατὰ τὰ ἄλλα εἴμεθα ἐν τάξει. Δὲν πιστεύω νὰ ἐμεσολάβησέ τι εἰς ἕνα ἔτος ὥστε νὰ κατέστησαν αἱ ἐγκαταστάσεις αὗται ἀπηρχαιωμέναι. Ἄλλως τε, θὰ ἔπρεπε ἐὰν σοβαρῶς συζητοῦμεν, νὰ ὑπάρχῃ μία ἔκθεσις μιᾶς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ ὅτι αἱ βιομηχανίαι αὗται εἶναι ἀπηρχαιωμέναι.

§60Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Πέρυσιν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἱκανὴ ποσότης ἠχρηστεύθη διότι δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀπορροφηθῇ.

§61Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου δὲν συνέβη τοῦτο. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν δεύτερον λόγον, ὅτι δὲν ἐπαρκοῦν αἱ ὑπάρχουσαι βιομηχανίαι διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῆς ἐτησίας παραγωγῆς καὶ αὐτὸ δὲν εὐσταθεῖ, καθόσον ὄχι μόνον πάντοτε ἀπερροφήθη ἡ παραγωγή, ἀλλὰ καὶ κατ’ ἔτος παρουσιάζομεν ἀποθέματα τοιαῦτα, ὥστε νὰ πιέζουν τὴν ἐπερχομένην παραγωγήν. Ἔχομεν ἐφέτος ἱκανὰ ἀποθέματα τῆς παραγωγῆς τοῦ 1949. Πάντως, θὰ ἤθελα μὲ μίαν στατιστικὴν νὰ θέλωμεν νὰ εἴμεθα σοβαροὶ εἰς τὰ σοβαρά, μὲ μίαν στατιστικὴν νὰ ἔχωμεν γραπτὰς τὰς ἀποδείξεις καὶ ὄχι νὰ ἰσχυρίζωμαι ἐγὼ ὅσα θέλω ἀπὸ μνήμης. Διὰ νὰ εὐσταθήσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ χρειάζεται στατιστική, ἡ ὁποία νὰ ὑποστηρίζῃ τὰς δύο διατάξεις τούτου καὶ ἀκόμη ἔκθεσις ὅτι ἐξητάσθησαν τὰ ἐργοστάσια καὶ εὑρέθησαν ἀπηρχαιωμένα.

§62Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἡ μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τῆς περιπτώσεως τοῦ Ἀργολικοῦ πεδίου καὶ τῆς τοματοπαραγωγικῆς περιφερείας τῆς Θεσσαλονίκης ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς Θήρας, εἶναι ἡ ἑξῆς: ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς τομάτας τοῦ Ἄργους καὶ τῆς Θεσσαλονίκης ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια νὰ πωληθῇ νωπή, ἀλλὰ προκειμένου περὶ τῆς τομάτας τῆς Σαντορίνης αὐτὴ ἡ εὐχέρεια δὲν ὑπάρχει. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταφερθῇ ἀπὸ τὴν Σαντορίνην μὲ τὰ καΐκια εἰς τὸν Πειραιᾶ καί νὰ καταναλωθῇ ὡς νωπή. Ἐκτὸς ποὺ καὶ ἡ ποιότης εἶναι ἀκατάλληλος διὰ τὴν κατανάλωσιν ὡς νωπῆς. Εἶναι λοιπὸν ἀπόλυτος ἀνάγκη εἰς αὐτὸν τὸν πτωχὸν τόπον ποὺ ὀνομάζεται Σαντορίνη, νὰ γίνῃ μία ἀξιοποίησις τῆς παραγωγῆς αὐτῆς ποὺ ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι εἶναι ἡ μονοκαλλιέργεια. Ἔπρεπε λοιπὸν νὰ ὑπάρχῃ ἡ εὐχέρεια τῆς ἐπιστημονικῆς βιομηχανοποιήσεως. Δυστυχῶς τὰ ὑπάρχοντα ἐργοστάσια δὲν ἀντεπεκρίθησαν πλήρως πρὸς τὸ αἴτημα τοῦτο, ὅπως ἄλλωστε καὶ τὰ ἐργοστάσια τῆς ἰδικῆς σας περιφερείας. Διότι, ὅπως ἐνθυμεῖσθε, ὑπῆρχε μία διάταξις ἡ ὁποία θὰ παρεῖχε τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸ Κράτος νὰ ἐπιβάλῃ καὶ τὴν παραγωγὴν τοματοχυμοῦ. Χρειάζεται, λοιπόν, νὰ γίνῃ ἕνα ἐργοστάσιον.

§63Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Τὰ ἐργοστάσια Ναυπλίου βγάζουν τοματοχυμόν. Ἀναγνωρίζω τὰ δίκαια τῆς Σαντορίνης, ἀλλ’ ἔχω νὰ εἴπω ὅτι «τρώγοντας ἔρχεται ἡ ὄρεξις».

§64Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Διὰ τῆς βιομηχανίας ὅμως κ. συνάδελφε.

§65Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ἡ δημιουργία ἀκόμη βιομηχανικῶν ἐργοστασίων ἐπεξεργασίας τῆς νωπῆς τομάτας θὰ κεντρήσῃ τὴν ὄρεξιν τῶν καλλιεργητῶν νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὸ καλὸν τοῦτο προϊὸν τῆς γῆς, τὸ ὁποῖον πλέον λαμβάνει τὴν σοβαρότητα τοῦ ἐλαίου καὶ τῶν ἄλλων σοβαρῶν προϊόντων τοῦ τόπου μας. Καὶ τότε, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἔχετε πληθωρισμὸν ἀφ’ ἑνὸς βιομηχανιῶν, κ. Χατζηγιάννη καὶ πληθωρισμὸν ἀφ’ ἑτέρου καλλιεργητῶν τομάτας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δημιουργοῦνται τακτικαὶ κρίσεις εἰς τὸ εἶδος τοῦτο. Ἄλλως τε, ἐκτὸς τῶν λόγων τοὺς ὁποίους εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω ἐπὶ τῆς περυσινῆς ἀποφάσεως τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν διὰ τὴν ἐπιβολὴν τῆς εἰσφορᾶς, ἐγένετο προσβολὴ τῆς ἀποφάσεως εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ἐξεδόθη δὲ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 198 τῆς 16)2)51 ἀπόφασις, ἡ ὁποία εἶπεν ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὸ παράπονον ἐπὶ τῆς νομιμότητος τῆς ἐπιβολῆς τῆς εἰσφορᾶς καὶ αἱ ἀποφάσεις τῶν Ὑπουργῶν δὲν ἀποσαφηνίζουν τοὺς σκοπούς. Ἐν τούτοις ὅμως ἀναπληροῦνται οὗτοι δι’ ἑνὸς ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἀλλ’ ἤδη, καταργηθέντος τοῦ παρακρατήματος, οὐδεὶς λόγος ὑπάρχει πλέον. Καὶ ἐγείρεται ἕνα σπουδαιότατον ζήτημα. Τὰ περισσεύματα, δηλαδὴ τὸ κέρδος, τὶ γεννήσεται; Τὸ δικαιότερον ὅλων εἶναι νὰ ἐπιστραφῇ εἰς τοὺς παραγωγοὺς εἰς τοὺς ὁποίους ἀνήκει. Ἢ, ἄλλως, ὅπως λέγει ἡ ἀπόφασις νὰ κρατηθοῦν τὰ περισσεύματα διὰ τὴν ἐπερχομένην πριμοδότησιν, ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ ἐπιτύχωμεν ἐξαγωγὴν καὶ καλὴν τοποθέτησιν καὶ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν συναγωνισμὸν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Διότι τὸ ζήτημα τῆς τομάτας δὲν θὰ λυθῇ οὔτε διὰ τῶν ἐργοστασίων οὔτε διὰ τῆς καλλιεργείας. Τὸ ζήτημα τοῦ τοματοπολτοῦ εἶναι, κυρίως, ζήτημα ἐξαγωγῆς. Εἶναι γνωστὸν ὅτι περὶ τὰ 3–3½ ἑκατομμύρια ὀκάδας εἶναι ἱκανὴ νὰ ἀπορροφήσῃ ἡ ἐσωτερικὴ ἀγορὰ καὶ ἂν θὰ γεννηθοῦν ζητήματα ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου τῆς τοποθετήσεως θὰ γεννηθοῦν. Αὐτὰς τὰς ἀντιρρήσεις εἶχον κ. Ὑπουργὲ καὶ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ἡ Βουλὴ τὰς ἀπεδέχετο, διότι νομίζω ὅτι δι’ αὐτῶν συντελῶ εἰς τὴν ὠφέλειαν καὶ τῶν καλλιεργητῶν καὶ τῶν βιομηχανιῶν τῆς τομάτας.

§66Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, αἱ ἀντιρρήσεις κατὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶναι ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Ταῦτα διὰ νὰ ὁμιλήσωμεν εὐθέως.

§67Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι εἰπὼν ὅσα εἶπα, ἐπετέλεσα τὸ καθῆκόν μου.

§68Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Αἱ ἰδικαί σας ἀντιρρήσεις προέρχονται ἐκ πλάνης κ. συνάδελφε. Ἡ παραγωγὴ τῆς τομάτας ἐνδιαφέρει, κύριοι, τὰς περιφερείας τῆς Θεσσαλονίκης, Ἀργολίδος, Θήρας καὶ Ρόδου. Ἀπὸ αὐτὰς τὰς 4 περιφερείας, ἡ περιφέρεια τῆς Θήρας ζῇ μονάχα ἀπὸ τὴν παραγωγὴν τῆς τομάτας, διότι αὐτὴ εἶναι τὸ μοναδικὸν καὶ ἀποκλειστικὸν προϊόν της. Τὸ παρελθὸν θέρος, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα ὑπὲρ τῆς τομάτας εἶχα τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας καὶ ἤμην ὁ εἰσηγητὴς τοῦ πρὶμ αὐτοῦ. Ὀφείλω νὰ ἐξηγήσω διατὶ ὡρίσθη. Κύριοι, διεμαρτύροντο αἱ βιομηχανίαι ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναλάβουν τὴν τοματοποίησιν τοῦ πλεονάσματος τῆς παραγωγῆς διότι ἐβαρύνοντο ἀπὸ ἀποθέματα πολτοῦ 3 ἑκατομμυρίων ὀκάδων. Εἰς μίαν ἐποχὴν ποὺ εὑρέθηκα ὡς Ὑπουργὸς εἰς τὸ ἐργοστάσιον Θεσσαλονίκης, ἐπήγαιναν μὲ τὰ κάρρα τους οἱ χωρικοὶ αὐτοὶ καὶ τοὺς ἔλεγον: «πᾶρτε την καὶ αὐτὴν ὅσα–ὅσα, διὰ νὰ γυρίσωμεν πίσω νὰ μὴ τὸ πετάξωμεν τὸ προϊόν αὐτό». Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις. Εἰς δὲ τὴν Ρόδον, ὅταν τὴν ἐπεσκέφθην εὑρῆκα τὴν τιμὴν τῆς τομάτας 150 δραχ. τὴν ὀκᾶν εἰς τοὺς παραγωγούς, ἐνῶ ἡ ὑπηρεσία εἰσηγεῖτο νὰ βάλουν 450 δραχ. κατ’ ὀκᾶν τῆς τομάτας Ἀργολίδος, Ρόδου καὶ Θεσσαλονίκης καὶ 600 δραχ. διὰ τὴν τομάταν τῆς Θήρας, ἡμεῖς ὡρίσαμεν 600 δραχ. τὴν ὀκᾶν διὰ τὰς ἄλλας περιφερείας καὶ 80 δραχ. διὰ τὴν Θήραν.

§69Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐν προκειμένῳ ἠδικήσατε τὴν Θήραν.

§70Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Καλά. Καὶ τότε εἶπον εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἐὰν ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν αὐτὴν προκύψουν πλεονάσματα, θὰ συμπληρώσωμεν τὸ τίμημα. Τὸ εἶπον καὶ αὐτό, ἀλλ’ ἔπρεπε ἐπίσης νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν φόρτον τῶν 3 ἢ 2½ ἑκατομμυρίων ἀποθεμάτων. Δὲν ἠμποροῦσαν δὲ νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, διότι ἔξω ἡ τιμὴ ἦτο κατωτέρα ἀπὸ τὸ κόστος τῆς ἐγχωρίας παραγωγῆς. Καὶ δι’ ἕνα λόγον ἀκόμη, ὅτι πρέπει νὰ βγαίνῃ ἔξω τομάτα μὲ ἕνα χρῶμα τὸ ὁποῖον γίνεται μὲ ὡρισμένα «δὲν ἠκούσθη» τὰ ὁποῖα δὲν τὰ εἶχε ὅλα ἡ βιομηχανία ἡ Ἑλληνική. Καὶ ἐθέσαμεν διάταξιν μέσα εἰς τὸν νόμον καὶ ἠγωνίσθησαν νὰ τροποποιηθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ προεκλήθη καὶ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἡ ὁποία ἀνέστειλε τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς τῆς διατάξεως. Ὑπάρχουν ἀγαπητὲ κ. συνάδελφε, καὶ ἐκθέσεις καὶ μελέται ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§71Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Εἴπατε ὅτι ἀνεστάλη διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διατάξεως αὐτῆς. Πῶς εἶναι δυνατόν;

§72Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἠξεύρω. Κάτι τότε συνέβη. Καὶ ἀπ’ ἔξω οἱ ἐμπορικοὶ ἀκόλουθοι μᾶς ἔλεγαν ἐὰν δὲν βελτιώσητε τὴν παραγωγὴν τοῦ πολτοῦ δὲν ὑπάρχει δυνατότης ἐξαγωγῆς. Καὶ τότε ἐθεσπίσαμεν αὐτὴν τὴν εἰσφορὰν τῶν 1800 δραχ. κατ’ ὀκᾶν τοματοπολτοῦ εἰς τὸ ἐργοστάσιον. Δίδω εἰς τὴν Βουλὴν τὴν πληροφορίαν ὅτι καὶ μὲ ὅλην αὐτὴν τὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς εἰσφορᾶς τῶν 1800 δραχμ. ἡ τιμὴ τοῦ τοματοπολτοῦ κατ’ ὀκᾶν ἦτο μικροτέρα ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ 1949 χωρὶς τὴν εἰσφοράν. Δηλαδὴ ἔφθασε μὲ τὶς 1800 δραχ. ἡ τιμὴ 9214 ἐνῶ ἐπαναλαμβάνω τὸ 1949 ἦτο περίπου 10000. Ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ ἡ ὁποία ἐπιβαρύνεται εἰς ἕνα ἀνεπαίσθητο σημεῖον, ἦτο μία εἰσφορὰ 20.000 δραχμ. κατὰ οἰκογένειαν ἀλλὰ διὰ τὴν παραγωγὴν ἦτο σημαντικὴ συμβολή. Καὶ ἐθεσπίσθη πρῶτον διὰ νὰ ἐξαγάγωμεν ὡς πρὶμ πριμοδοτοῦντες τὸν τοματοπελτὲν ποὺ θὰ ἐξήρχετο ἔξω καὶ τοῦ ὁποίου τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς ἦτο μεγαλύτερον ἀπὸ τὴν τιμὴν τὴν ἐξωτερικήν, ἀπὸ τὴν ἐδῶ κατανάλωσιν. Καὶ ἂν περίσσευαν νὰ δώσωμεν συμπλήρωμα τιμῆς εἰς τοὺς παραγωγούς, διότι ἡ τιμὴ τῆς τομάτας τὸ 1950 μὲ ὅλην τὴν αὔξησιν τὴν ἰδικήν μου, ὑπῆρχεν κατωτέρα ἀπὸ τὴν τιμὴν ποὺ εἶχε δοθῆ εἰς τὸ 1949. Λοιπὸν μαθαίνω εὐχαρίστως ὅτι ἀπὸ μόνον τὴν εἰσφορὰν αὐτὴν θὰ ἔχῃ συγκεντρωθῆ ἕνα ποσὸν περίπου 4 δισεκατομμυρίων ἴσως καὶ περισσοτέρων. Ἐξαγωγὴ πολτοῦ δὲν ἔγινε διότι ὅλη ἡ παραγωγὴ τόσον ἡ ἐφετεινὴ ὅσον καὶ τὰ ἀποθέματα τὰ περυσινὰ ἐξηντλήθησαν, διετέθησαν εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἑπομένως, κύριοι, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρξεν ἐξαγωγὴ διὰ νὰ ὑπάρξῃ πριμοδότησις τῆς βιομηχανίας, οἱ μόνοι οἱ ὁποῖοι δὲν δικαιοῦνται νὰ διαμαρτυρηθοῦν καὶ οὔτε νὰ ἔχουν τι παράπονον εἶναι οἱ βιομήχανοι. Διότι ἄνευ τῶν ἰδικῶν των ἀποθεμάτων, δὲν θὰ ὡρίζαμεν αὐτὴν τὴν εἰσφορὰν καὶ τότε ἡ κατανάλωσις θὰ ἔτρωγεν τὴν τομάταν ἴσως κατὰ 1800 δραχ. ὀλιγώτερον ἴσως 8 ἢ 7½ χιλ. δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἐπαναλαμβάνω ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον ἐθεσπίσθη δὲν ἐπραγματοποιήθη, διότι δὲν ἔγινεν ἐξαγωγή, δὲν ἐπῆλθεν ζημία. Ἐπώλησαν καὶ αὐτὴν τὴν τομάτα καὶ τὰ ἀποθέματα τὰ περυσινὰ μὲ τὴν τιμὴν αὐτήν. Ἑπομένως δὲν ἐζημιώθησαν. Λοιπόν, οἱ μόνοι οἱ ὁποῖοι δὲν δικαιοῦνται νὰ παραπονοῦνται, εἶναι ἡ ἐγχωρία βιομηχανία. Δι’ αὐτὸ εἶπον ὅτι ὀφείλω χάριτας εἰς τὸν ἀγαπητόν μου κ. Μουτζουρίδην, ὁ ὁποῖος ἐπέμεινεν χθὲς νὰ γίνῃ συζήτησις διὰ νὰ φωτισθῇ καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ κοινὴ γνώμη, ποία εἶναι ἡ οὐσία αὐτοῦ τοῦ θέματος. Κύριοι, ἴσως θὰ ἠμποροῦσαν οἱ παραγωγοὶ νὰ μᾶς εἴπουν δῶστε μας αὔξησιν τῆς τιμῆς. Θὰ ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ καὶ ἴσως ἕνα μέρος νὰ τὸ πάρουν ἀπὸ αὐτὴν τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς, δηλαδὴ ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐπιστροφήν. Τμῆμα ἀποτελεῖ τὸ ποσὸν τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς τὴν Θήραν ἀπὸ τὰ 4½ δισ. τὰ ὁποῖα θὰ ἐπεστρέφοντο εἰς τοὺς παραγωγούς, ἕνα ποσὸν πλέον τοῦ 1½ δισ. δρχ. Ἀπὸ αὐτὸ τὸ 1½ δισεκ. τὸ ὁποῖον θὰ ἐμοιράζετο εἰς τοὺς καθ’ ἕκαστον παραγωγούς, παίρνομεν 800 ἑκατομ. δρχ. διὰ νὰ ὑπάρξῃ δυνατότης 30% ποὺ θέλει ἡ βοήθεια Μάρσαλ νὰ δίδῃ ὁ ἐργοδότης διὰ νὰ πάρῃ τὸ δάνειον βοηθείας Μάρσαλ. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ποὺ γίνεται εἶναι ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, διότι θὰ ἠμποροῦν οἱ παραγωγοὶ τῆς Θήρας ἔχοντες τώρα ἕνα ποσὸν 200–300 δρχ. κατ’ ὀκᾶν νὰ ἐξασφαλίσουν μὲ τὴν ἵδρυσιν αὐτοῦ τοῦ ἐργοστασίου τὴν κατανάλωσιν ὁλοκλήρου τῆς παραγωγῆς των. Ἐνῷ τώρα ὅπως σᾶς εἶπον οἱ κ. συνάδελφοι, ἕνα τμῆμα ἐπετᾶτο στὴ θάλασσα, διότι δὲν ὑπῆρχε τὸ ἐργοστάσιον οὔτε καὶ κέντρον ἀστικῶν μεγάρων διὰ νὰ καταναλώσουν τὴν τομάταν αὐτὴν νωπήν. Λοιπὸν κύριοι, δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψιν αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Μὲ ἔχει συνηθίσει εἰς ἐκπλήξεις τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἐκεῖ μόνον ποὺ δὲν ἔχει δικαίωμα τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἶναι νὰ μεταβληθῇ εἰς ὑπερκομματικὴν ἐξουσίαν καὶ ὄχι μόνον νὰ βλέπῃ ἂν ὑπάρχῃ νομιμότης εἰς πράξεις διοικητικὰς, νὰ ἔρχεται νὰ μᾶς λέγῃ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιστραφοῦν τὰ χρήματα αὐτὰ ἢ ἔπρεπε νὰ κρατηθοῦν δι’ ἄλλας μελλοντικὰς ἐξαγωγάς. Δηλαδὴ νὰ γίνεται τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ὑπερκυβέρνησις αὐτὸ δὲν τὸ δέχομαι. Κύριοι βουλευταί, ὀφείλετε νὰ τὸ ψηφίσετε ὅπως ἔχει τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν τροποποίησιν πού ἔκαμεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, μόνον, πρὸς διασάφησιν εἰς τὸ κείμενον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἡ λέξις «πλὴν» νὰ γίνῃ «πέραν» διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ καμμία ἀμφιβολία εἴτε εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἴτε εἰς ἄλλην τινὰ ἀρχήν. Λοιπὸν κύριοι, νομίζω ὅτι τὸ θέμα ἐξηντλήθη. Οἱ μέρες εἶναι δύσκολες. Οἱ καιροὶ δυσχερεῖς, καὶ ἡ βιομηχανία ἂς ἀρκεσθῇ εἰς τὰ κέρδη τὰ ὁποῖα ἔχει καὶ τὰ ὁποῖα ὑπῆρξαν μεγάλα.

§73Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Τὶ ἔγιναν αὐτὰ τὰ χρήματα; Οἱ 200 δρχ. κατ’ ὀκᾶν; Ἔχομεν ἀπόθεμα 4½ δισ. δραχμῶν. Ἐὰν ὡς Ὑπουργὸς ἤκουα τὴν Γνωμοδοτικὴν Ἐπιτροπὴν θὰ ὥριζα τὸν τοματοπελτὲ 5.527 δρχ. ἐνῷ ἐγὼ τὸν ὥρισα 9.214 δρχ. Καὶ τὰ κέρδη τῆς βιομηχανίας τὰ ὥρισα ἀντὶ 389 δρχ. 674 δραχμάς. Ἡ βιομηχανία ἀπεκόμισεν μεγάλα κέρδη ἂς ἀφίσωμεν τὸ ποσὸν αὐτὸ εἰς τοὺς παραγωγοὺς διότι εἶναι ἰδικά τους, ἕνα ποσὸν δὲ ἐξ αὐτῶν εἶναι τῶν παραγωγῶν Θήρας καὶ πρέπει νὰ τὸ διαθέσουν διὰ τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς ἐργοστασίου ποὺ τοὺς εἶναι ἀπαραίτητον. (Χειροκροτήματα).

§74Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον τὰ χρήματα αὐτὰ εἰσεπράχθησαν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς πρέπει νὰ ἐπιστραφοῦν εἰς αὐτούς.

§75Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Τὸ θέμα ὡς τὸ ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Χατζηγιάννης νομίζω ὅτι ἐξηντλήθη. Ἐγὼ ἁπλῶς θὰ ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς ὡρισμένα συγκεκριμένα στοιχεῖα ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ ἐμφανισθῇ πλήρης ἡ εἰκὼν τῆς καταστάσεως. Εἰς τὴν Θήραν ἡ παραγωγὴ τῆς τομάτας ἀνέρχεται εἰς 7 ἑκατ. ὀκάδας ἐτησίως. Ἡ παραγωγὴ αὕτη ἥτις προέρχεται ἀπὸ ξηρικὴν καλλιέργειαν πραγματοποιεῖται ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς ἀπὸ τοῦ πρώτου πενθημέρου τοῦ Ἰουλίου μέχρι τοῦ πρώτου πενθημέρου τοῦ Αὐγούστου. Μέσα εἰς αὐτὸ τὸ διάστημα καλοῦνται αἱ βιομηχανίαι νὰ καλύψουν τὴν ποσότητα αὐτὴν καὶ νὰ παράγουν τὸν ἀντίστοιχον τοματοπολτόν. Τὰ ἐργοστάσια ὅμως δὲν δύνανται νὰ ἀπορροφοῦν παρὰ μόνον τὰ 4½ ἑκατ. ὀκάδας. Αἱ ὑπόλοιποι 2½ ἑκ. ὀκάδες εἴτε σήπονται ἔξω ἀπὸ τὰ ἐργοστάσια εἴτε διὰ τῶν πρωτογόνων μέσων παραγωγῆς, εἰς τὰς σκάφας ὁπότε παράγεται τοματοπολτὸς ἀκατάλληλος καὶ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἐγχωρίαν ἀκόμη κατανάλωσιν. Συμβαίνει λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, 2½ ἑκ. ὀκάδες τομάτας τῆς Σαντορίνης ὅπου ἡ γῆ εἶναι πολὺ πτωχὴ καὶ χρειάζεται πολὺς ἱδρὼς ἴσως καὶ αἷμα διὰ νὰ καλλιεργηθῇ, συμβαίνει, λέγω, 2½ ἑκατομμύρια ὀκάδες νὰ ρίπτωνται εἰς τὴν θάλασσαν ἐλλείψει ἐργοστασίων. Τί ζητεῖ ἡ Σαντορίνη; Ἔχει 1½ δισεκ. δραχμὰς ἀπὸ τὸ παρακράτημα τὸ ὁποῖον ἔγινε διὰ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ μένει ἀδιάθετον, ζητεῖ δὲ ἀπὸ αὐτά, νὰ πάρῃ 800 ἑκατομμύρια, ὄχι διὰ νὰ μοιρασθοῦν, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐγκαταστήσῃ ἕνα ἐργοστάσιον τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ μὲ τὰ σχέδια Μάρσαλ, ὁπόθεν τοὺς παρεχωρήθησαν 3 δισεκατομμύρια. Τοῦτο δὲ διότι θέλει νὰ ἔχῃ ἀρτίαν ἀπόδοσιν πολτῶν, ἤτοι πολτοῦ ποὺ θὰ παράγεται ἀπὸ ἐργοστάσιον, τὸ ὁποῖον θὰ κατασκευασθῇ μὲ τὴν τελευταίαν λέξιν τῆς ἐπιστήμης καὶ θὰ εἶναι οὕτω ἐξαγώγιμος ἀλλὰ καὶ νὰ προωθήσῃ τὸ θέμα τῶν ἐξαγωγῶν, τὸ ὁποῖον ἤδη χωλαίνει, διότι ἐπὶ παραδείγματι ἡ Ἀγγλία καὶ ἡ Ἰταλία ἠρνήθησαν τὸν τοματοπολτὸν μας ὡς ἀντιεπιστημονικῶς κατεσκευασμένον. Ζητεῖ λοιπὸν ἡ Σαντορίνη νὰ λάβῃ 800 ἑκατομμύρια ἀπὸ τὸ 1½ δισεκατομμύριον, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς λογαριασμόν της καὶ αὐτὸ ζητεῖ ὁ Ὑπουργὸς νὰ πραγματοποιήσῃ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ἀπολύτως ὅτι ὁ ἀγρότης εἶναι εἰς πολὺ χειροτέραν θέσιν ἀπὸ τὸν ἐργάτην διότι ὁ ἐργάτης ἔχει ἡμερομίσθιον καὶ ἔχει ἕνα συγκεκριμένον ἐργοδότην. Ὁ ἀγρότης πιθανολογεῖ ἕνα ἡμερομίσθιον, διότι ἔχει ἐργοδότην τὴν φύσιν, καὶ ὁ ἐργοδότης αὐτὸς ἐνίοτε εἶναι γενναιόδωρος καὶ ἐνίοτε δύσκολος εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ κόπου καὶ τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος χωρὶς ὡράρια μοχθεῖ νυχθημερὸν διὰ νὰ ζήσῃ τὸν ἑαυτόν του καὶ τὸν οἰκογένειάν του. Αὐτὴ ἡ ἀγροτικὴ τάξις δίκαιον εἶναι νὰ τύχῃ μιᾶς καλυτέρας μερίμνης ἀπὸ τὸ Κράτος. (Χειροκροτήματα).

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§77Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὅταν ἐλήφθησαν διὰ πρώτην φορὰν μετὰ τὸν πόλεμον μέτρα προστασίας τῆς τοματοπαραγωγῆς διὰ τοῦ νόμου 452)47 ἐθεσπίσθη διὰ τοῦ ἄρθρου 3. «.................................. ............ (ἀναγινώσκει) ...........». Συνεπῶς ἡ σκέψις τῆς χρησιμοποιήσεως ἑνὸς τμήματος τοῦ τιμήματος διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς παραγωγῆς δὲν εἶναι νέα ὥστε νὰ μᾶς ἐκπλήττῃ. Εἶναι παλαιὰ σκέψις, ἡ ὁποία ἐπανελήφθη καὶ εἰς τὸν νόμον 1444 εἰς τὸ ἄρθρον 3, τὸ ὁποῖον λέγει «......... ............ (ἀναγινώσκει) ...........». Εἰς ὅλους αὐτοὺς τοὺς νόμους τοὺς μεταπολεμικούς, οἱ ὁποῖοι ἀρχίζουν ἀπὸ τὸ 1947, ὑπῆρξεν πρόβλεψις διαθέσεως τμήματος τοῦ τυχὸν προκύψαντος κέρδους διὰ τοὺς παραγωγούς. Ἑτέρα δὲ διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ὅλης ἐργασίας παραγωγῆς καὶ ἐξαγωγῆς τοματοπολτοῦ. Δὲν νομίζω λοιπόν, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον θὰ ἔπρεπε νὰ δημιουργήσῃ ἀνησυχίας, δοθέντος, ὅτι ἁπλῶς ἀποσαφηνίζει τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ βελτιωθῇ ἡ παραγωγὴ καὶ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ τοματοπολτοῦ καὶ προσθέτω εἰς τὰς φράσεις τῶν προηγουμένων νόμων ὅτι «διὰ τὴν ἀνέγερσιν............... .......... (ἀναγινώσκει) ...........» Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν περισσότερον ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, τὸ ὁποῖον εἶναι τοπικὸν νησιωτικόν, ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἰς ὅσα εἶπον οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, κ.κ. Λιαροῦτσος καὶ Χατζηγιάννης περὶ τῆς μονοκαλλιεργείας εἰς τὴν Σαντορίνην ἔχω νὰ προσθέσω ὅτι τὸ νέον ἐργοστάσιον θὰ πρέπει νὰ κάμῃ κατὰ προτίμησιν παραγωγὴν τοματοχυμοῦ. Τὸ ἐργοστάσιον τὸ ὁποῖον θὰ γίνῃ πρέπει νὰ εἶναι τέλειον, ὥστε νὰ ἀνταποκρίνεται καὶ εἰς τὴν παραγωγὴν τοματοχυμοῦ καὶ νὰ εἶναι συγκροτημένον μὲ τὰς τελευταίας ἀπαιτήσεις τῆς τεχνικῆς εἰς τὸν τομέα αὐτόν.

§78Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὁ τοματοχυμὸς διατηρεῖται ἐπὶ μακρὸν διάστημα χωρὶς νὰ ἀλλοιωθῇ;

§79Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Διατηρεῖται. Τὸ ἐργοστάσιον τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀργοναυπλίαν, ἔχει ἐγκαταστάσεις καταλλήλους διὰ τὴν παραγωγὴν τοματοχυμοῦ. Αὐτὸ τὸ λέγω ὄχι ἀπὸ πνεῦμα προστασίας τῶν βιομηχανιῶν ποὺ παράγουν τοματοπολτόν, ἀλλὰ διότι πρέπει καὶ εἰς τὰς βιομηχανίας τὰς ὑφισταμένας νὰ ἐπιβληθῇ νὰ παράγουν τοματοπολτὸν σύμφωνα μὲ τὴν διάταξιν τοῦ νόμου 1444, ἡ ὁποία ἐτέθη προτάσει ἰδικῇ μου. Ἐπίσης θὰ πρέπει αἱ νέαι ἐγκαταστάσεις νὰ εἶναι κατάλληλοι, ὥστε τὸ προϊὸν νὰ ἀπορροφᾶται καὶ ἀπὸ τὸ καταναλωτικὸν κοινόν τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§80Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐκάμαμεν μίαν μεγάλην ποσότητα χυμοῦ ἀλλὰ δὲν ἔχει ζήτησιν, διότι ὁ κόσμος δὲν τὸν ἔμαθεν ἀκόμη.

§81Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἔχετε τὴν εὐχέρειαν τῆς μεταφορᾶς δι’ αὐτοκινήτων τῆς νωπῆς τομάτας. Οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. Χατζηγιάννης καὶ Λιαροῦτσος καθώρισαν τὸ ποσὸν ποὺ θὰ χρειασθῇ διὰ τὸ ἐργοστάσιον, πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ δανείου, εἰς 800.000.000 δραχμάς, καὶ εἶπον ὅτι ἀπὸ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα θὰ λάβουν οἱ παραγωγοὶ θὰ διατεθῇ ἓν ποσὸν ἐν εἴδει ὑποχρεωτικῆς ἀποταμιεύσεως. Νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε διὰ τὴν κεφαλοποίησιν αὐτὴν νὰ ἐρωτηθοῦν καὶ οἱ πραγματικοὶ δικαιοῦχοι ἐφ’ ὅσον τὰ χρήματα εἶναι ἰδικά των. Διότι, τὸ νὰ τοὺς θίξωμεν, ὅτι τόσα χρήματα κρίνομεν, ὅτι εἶναι ἀναγκαῖα, πρὸς κεφαλοποίησιν χωρὶς νὰ τοὺς ἐρωτῶμεν, νομίζω ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι Δημοκρατικόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ πρέπει νὰ γίνῃ διόρθωσις ἀντὶ «πλὴν» νὰ γίνῃ «πέραν» διὰ νὰ εἶναι σαφεστέρα ἡ διατύπωσις.

§82Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ μὲ τὴν ἀντικατάστασιν τῆς λέξεως «πλὴν» διὰ τῆς λέξεως πέραν.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§84ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν καθισταμένων ἀνικάνων συνεπείᾳ πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ στρατιωτικῶν ἐν γένει καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§86Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικ.). Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀφορᾷ τοὺς καθισταμένους ἀνικάνους, ἢ τοὺς φονευομένους. Δὲν ἀφορᾷ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀξιωματικῶν οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὴν Κορέαν, οἱ ὁποῖοι θὰ συνταξιοδοτηθοῦν μελλοντικῶς. Δηλῶ ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος θὰ μεριμνήσωμεν ν’ ἀναγνωρισθῇ διπλάσιος ὁ χρόνος αὐτός.

§87Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐγὼ θὰ ἤθελον ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λεχθῇ ὅτι ὁ πολεμικὸς χρόνος ὁ διανυόμενος ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν παντὸς ὅπλου, οἱ ὁποῖοι μάχονται εἰς τὴν Κορέαν νὰ θεωρῆται διπλάσιος.

§88Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικ.). Τὸ εἶπον.

§89Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἀπὸ τότε ποὺ εἶχε συνταχθῆ ὁ νόμος τὸν ὁποῖον ὑπαινίσσεται ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι θὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν ἔχει ἀναστατώσει ὅλας τὰς Ἐθνικὰς δυνάμεις καὶ τοὺς συνταξιούχους, διότι πρόκειται περὶ ἀδίκου μέτρου. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ χρόνος ὁ ὁποῖος διηνύθη ἀπὸ ἀξιωματικοὺς μένοντας ἐκτὸς τοῦ στρατεύματος νὰ θεωρῆται πλασματικὸς καὶ νὰ θεωρῆται τὸ ἴδιον πλασματικὸς καὶ ὁ χρόνος ἐκείνων ποὺ ἦσαν εἰς τὴν Ἀλβανίαν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ ἔπρεπε ἀπόψε νὰ λεχθῇ ὅτι θεωρεῖται πραγματικός.

§90Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Εἶναι σαφὲς ὅτι τὸ νομοσχέδιον τὸ συζητούμενον δὲν ἀφορᾷ τὸν χρόνον ὑπηρεσίας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, περιορίζεται εἰς τὴν συνταξιοδότησιν τῶν θυμάτων. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω καὶ νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἡ πρόνοια ἡ ἐπιδιωκομένη διὰ τοῦ νομοσχεδίου θὰ εἶχε μεγαλυτέραν ἀξίαν καὶ ἀπήχησιν ἐὰν τὸ Κράτος δὲν ἔσπευδε τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἑκάστοτε πρὸς προστασίαν τῶν ἀγωνιζομένων νὰ τὰ ἐγκαταλείπῃ καὶ νὰ λησμονῇ ὅταν παρέρχεται ὁ κίνδυνος. Κύριοι συνάδελφοι, εὑρίσκεται ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Οἰκονομικῶν ὁ Κῶδιξ περὶ πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων, ὁ ὁποῖος ἀγνοεῖ καὶ καταργεῖ εἰς διαφόρους διατάξεις δικαιώματα τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν εἰς πολεμιστὰς εἰς παλαιοτέρους Ἐθνικοὺς ἀγῶνας. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ στάσις αὐτὴ τῆς Πολιτείας ἀπέναντι τῶν παλαιῶν ἀγωνιστῶν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ νὰ πίστιν, ὅτι καὶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ψηφισθοῦν ἀπόψε δὲν θὰ λησμονηθοῦν ὅταν παρέλθῃ ὁ κίνδυνος ὅπως ἔγινεν εἰς τὸ παρελθόν.

§91Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικ.). Παρακαλῶ διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐπαναλαμβάνω ἀφορᾷ τὰ θύματα τοῦ πολέμου τῆς Κορέας, τὸ ὁποῖον θὰ τύχῃ ἀμέσου καὶ ὁριστικῆς ἐφαρμογῆς. Τὸ ἄλλο θέμα τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Παπακωνσταντίνου δὲν εἶναι τοῦ παρόντος, θὰ τὸ συζητήσωμεν ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ὁ Κῶδιξ τῶν συντάξεων.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§93ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν καθισταμένων ἀνικάνων συνεπείᾳ πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ στρατιωτικῶν ἐν γένει καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους καὶ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν κειμένων διατάξεων». Ὁ κ. Γεροκωστόπουλος, εἰσηγητὴς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἔχει τὸν λόγον.

§95Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, σκοπὸς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἶναι πρῶτον ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν καὶ τῶν Παρέδρων τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου λόγῳ τῆς ἀνάγκης ἡ ὁποία παρουσιάσθη κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ὑπουργείων καὶ τῆς αὐξήσεως τῶν ὑποθέσεων αἱ ὁποῖαι κατακλύζουν τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τῶν σχετιζομένων μὲ τὰς διαφόρους δημοσίας ὑπηρεσίας. Ἕτερος λόγος, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου εἶναι καὶ ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Παρέδρων, τῶν Ἀντιπροέδρων, τῶν μελῶν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου κατόπιν τῆς ἀνάγκης ἡ ὁποία παρουσιάσθη προκειμένου νὰ γίνῃ ἡ ἀναθεώρησις καὶ ἀναπροσαρμογὴ τῶν συντάξεων κατόπιν τοῦ νόμου 1557. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νομίζω ὅτι θὰ πρέπει τὸ νομοσχέδιον τοῦτο νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει ἀφοῦ ἔτυχε τῆς δεούσης ἐπεξεργασίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ὁμοφώνως σχεδὸν ἀπεδέχθη τοῦτο ὡς ἔχει. Ὁ ὑποφαινόμενος ὁ ὁμιλῶν αὐτὴν τὴν στιγμὴν πρὸς ὑμᾶς, θὰ εἶχε νὰ ἐπιφέρῃ τὴν ἑξῆς παρατήρησιν: Εἰς τὸ ἄρθρον 1 προβλέπεται ἡ δημιουργία ὡρισμένων θέσεων παρὰ τῇ Κεντρικῇ Ὑπηρεσίᾳ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: προσφάτως μόλις διὰ τοῦ νόμου 1605 τοῦ κυρώσαντος τὸν Α. Ν. 3027, εἶχον δημιουργηθῆ ὡρισμέναι νέαι θέσεις, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῶν μελῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἦσαν ἀπαραίτητοι. Νομίζω ὅτι κατὰ τὸ μεσολαβῆσαν μικρὸν χρονικὸν διάστημα ἀπὸ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νόμου 1605 μέχρι τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, δὲν ἐμεσολάβησαν γεγονότα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα νὰ δικαιολογοῦν τὴν δημιουργίαν τῶν νέων αὐτῶν θέσεων. Ἡ δημιουργία τῶν νέων αὐτῶν θέσεων εἰρήσθω ἐν παρόδῳ προκαλεῖ ἐπὶ πλέον δαπάνην καὶ ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ 380 δισεκατομμύρια. Ἐὰν ὁ νόμος ψηφισθῆ ὡς ἔχει, ἡ ἐτησίως προκαλουμένη δαπάνη κατὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, θὰ ἀνέρχεται εἰς 870 ἑκατομ. περίπου δραχμάς. Προτείνω νὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς διατάξεις τὰς ἀφορώσας καθαρῶς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους καὶ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις ἐκείνη τοῦ ἄρθρου 31, ἡ ὁποία προκαλεῖ δαπάνην ἀδικαιολογήτως 381 ἑκατ. δραχμῶν ἐτησίως, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλεται νὰ γίνουν σοβαραὶ οἰκονομίαι. Μοῦ φαίνεται ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον μὲ εὐκολίαν, ὡς ἐν προκειμένῳ νὰ ἐφαρμόζωνται διατάξεις προκαλοῦσαι τοιαύτην σοβαρὰν ἐπιβάρυνσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Κατὰ τὰ ἄλλα συνιστῶ ἐκθύμως τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι πληροῖ πράγματι ἐπιτακτικὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας. Εἶναι γνωστὸν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τοῦ Ὑπουργείου ηὐξήθη κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, σημαντικῶς ηὐξήθη καὶ ὁ φόρτος τῆς ἐργασίας τῶν νομικῶν Συμβούλων. Εἶναι γνωστὸν, ὅτι ὁ φόρτος ἐργασίας τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἔχει καὶ οὗτος αὐξηθῆ εἰς μέγιστον βαθμόν. Ἅπαντες οἱ κ. συνάδελφοι ἔχουν ἄμεσον καὶ ἰδίαν ἀντίληψιν τῆς μεγάλης καθυστερήσεως, ἡ ὁποία παρατηρεῖται εἰς τὴν διεκπεραίωσιν τῶν ὑποθέσεων εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καὶ φρονῶ ἀδιστάκτως, ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου πληροῦνται τὰ κενὰ ἐκεῖνα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν ὅλην αὐτὴν τὴν ἀνωμαλίαν. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον συνιστῶ ἐκθύμως τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§96Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Διὰ τὰς νέας θέσεις ὁμιλεῖτε;

§97Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμιλῶ διὰ τὰς νέας θέσεις τῶν νομικῶν συμβούλων. Συνιστῶ ἢ μᾶλλον κρίνω εὔλογον τὴν ἀνάγκην τῆς δημιουργίας νέων θέσεων νομικῶν συμβούλων, ἀντιπροέδρου τοῦ Ἐλεγκτικοῦ συνεδρίου, μελῶν καὶ παρέδρων τοῦ Ε. Σ., δεδομένου ὅτι οἱ πάρεδροι τοῦ Ε. Σ. θὰ ἀναλαμβάνουν καθήκοντα Προέδρων τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων, περὶ ὧν τὸ ἄρθρον 26. Ἀντιτίθεμαι ὅμως εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ἄρθρου 31 καὶ προτείνω τὴν διαγραφήν του, δεδομένου ὅτι προκαλεῖται τεραστία ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ πρέπει νὰ ἐπιβληθοῦν αἱματηραὶ οἰκονομίαι. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι διὰ τοῦ νόμου 1605 εἶχε δοθῆ ἡ εὐχέρεια εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν νὰ πληρώσουν τὰ κενά, τὰ ὁποῖα ὑφίστανται κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης μέχρι σήμερον δὲν ἐμεσολάβησε κατὰ τὴν κρίσιν μου τοὐλάχιστον λόγος σοβαρός, ὁ ὁποῖος νὰ ἐπιβάλῃ τὴν προσθήκην αὐτήν, ἡ ὁποία προκαλεῖ ἐπιβάρυνσιν 280 ἑκατ. δρχ.

§98Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ἐλησμονήσατε ὅτι ἄρτον καὶ θεάματα ἔδιδον εἰς τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνας, θέσιν δὲ εἰς ἡμᾶς τοὺς νεωτέρους.

§99Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Πῶς δικαιολογεῖται... (δὲν ἠκούσθη) ... τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου μὲ τὴν εἰσήγησίν σας νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 31;

§100Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἄρθρον 31, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἢ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους ἀφορᾷ τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Πρόκειται περὶ θέσεων 10 ταξινόμων, 12 κλητήρων, 2 ὁδηγῶν ἀνελκυστήρων κ.λ.π.

§101Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Συνιστῶ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὴν Κονοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἐπίσης ὑπάρχει καὶ μία τροπολογία, ἡ ὁποία εἶναι ὀρθή. Πρόκειται διὰ τοὺς ἤδη ὑπηρετοῦντας ὑπαλλήλους, ὅπως καταλάβουν ἐν καιρῷ τὸ ἀξίωμα τοῦ Παρέδρου τοῦ Ε. Σ. Ἐναντίον τῆς τροπολογίας αὐτῆς ἐτέθη τὸ ἐπιχείρημα ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κέκτηνται τὸ δίπλωμα τῆς Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς ἢ Παντείου Σχολῆς νὰ καταλάβουν τὸ ἀξίωμα τοῦ Παρέδρου τοῦ Ε. Σ. Ὅταν συνεζητεῖτο ὁ νόμος 1605 καὶ ἐπροτάθη ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους, ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ μετάταξις τῶν δικαστικῶν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Παρέδρου, τότε ἐτέθη τὸ ἐπιχείρημα ὅτι δὲν δύνανται οἱ δικαστικοὶ νὰ λάβουν τὸ ἀξίωμα τοῦ Παρέδρου, διότι οἱ Πάρεδροι ἀσχολοῦνται μὲ νούμερα, τώρα λοιπόν ποὺ ἦλθον νὰ πάρουν τὸ ἀξίωμα τοῦ Παρέδρου οἱ ἄνθρωποι, ποὺ ἠξεύρουν τὰ νούμερα, οἱ ἄνθρωποι τῆς Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς Σχολῆς ἢ τῆς Παντείου, ἔρχονται καὶ λέγουν ὅτι δὲν δύνανται οἱ κεκτημένοι τῶν διπλωμάτων τούτων νὰ γίνουν Πάρεδροι τοῦ Ε. Σ. Διότι εἰς τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ προσετέθη τώρα ἓν ἄλλο, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν Σύνεδροι τοῦ Ε. Σ. οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν κέκτηνται δίπλωμα νομικῆς. Τὸ πρᾶγμα συμβιβάζεται ἐὰν εἴπωμεν ὅτι οἱ σήμερον ὑπηρετοῦντες εἰς τὸ Ε. Σ. ἀνεξαρτήτως διπλώματος δύνανται νὰ γίνουν Πάρεδροι τοῦ Ε. Σ., δὲν δύνανται ὅμως νὰ γίνουν Σύμβουλοι τοῦ Ε. Σ. ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ Παρέδρου, ἐὰν δὲν κέκτηνται τὸ πτυχίον τῆς Νομικῆς Σχολῆς.

§102Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Αὐτὸ τὸ δέχεται ὁ κ. Ὑπουργός;

§103Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Παρακαλῶ νὰ ὑποβληθῇ συγκεκριμένη ἡ τροπολογία καὶ νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐὰν τὴν δέχομαι ἢ ὄχι.

§104Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ἔχει διατυπωθῆ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§105Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐδόθη ἡ ἐξήγησις, κ. Ὑπουργέ, ὅτι μὲ τὸ νὰ λέμε: «τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος» ἐννοοῦνται ἅπαντες οἱ σήμερον ὑπηρετοῦντες. Καὶ ἐπειδὴ τὸ Ε. Σ. δὲν λαμβάνει ὑπ’ ὄψει του τὰ πρακτικὰ καὶ τὰς ἐξηγήσεις τοῦ Ὑπουργοῦ, δι’ αὐτὸ θέλομεν νὰ γίνῃ τροπολογία μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§107Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχει δύο βασικοὺς δικαιολογητικοὺς λόγους. Ἀφ’ ἑνὸς τὸν ἐξοπλισμὸν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ε.Σ. ἐπὶ τῇ διαγραφομένῃ ἐφαρμογῇ τοῦ θεσμοῦ τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων. Ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ν. Συμβουλίου ἀναμφισβητήτως τὸ ζήτημα εἶναι πλῆρες ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ ἀπὸ ἀνάγκην ἀνεγνωρισμένην καὶ κατὰ συνέπειαν ὀρθῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν συνέταξε τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον καὶ τὸ φέρει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ε. Σ., ὅπως ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Α. Ν. 1605 εἶχον προστεθῆ ἐπὶ τῇ προ☐ ἐπεκτάσεως τῆς ἀποστολῆς τοῦ Ε. Σ., εἶχον προστεθῆ εἰς τὰς ὑφισταμένας τότε θέσεις «10 θέσεις ...... .... (ἀναγινώσκει) ....» Πέραν αὐτῶν τῶν θέσεων διὰ τοῦ κυρωθέντος Α. Ν. 1605 προστίθεται τώρα 1 θέσις Ἀντιπροέδρου, 3 Συμβούλων καὶ 6 Παρέδρων. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, κ. Πρόεδρε, νὰ φέρω εἰς τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν μίαν γενικὴν ἐπιφύλαξιν ἐν σχέσει μὲ τὴν αὔξησιν τῶν θέσεων τῶν δύο Ἀντιπροέδρων τοῦ Ε. Σ. ἐπηρεαζόμενος ἀπὸ τὴν γενικὴν ἄποψιν ὅτι καὶ τὰ ὁμότιμα ἄλλα σώματα, δηλαδὴ τὸ Σ. Ε., ὁ Ἄρειος Πάγος καὶ τὸ Ν. Σ. δὲν ἔχουν παρὰ τὴν θέσιν τοῦ Προέδρου καὶ Ἀντιπροέδρου. Ἐν προκειμένῃ περιπτώσει προχωροῦμεν εἰς τὸν τρίτον Ἀντιπρόεδρον. Εἰσάγεται λοιπὸν μία καινοτομία. Δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ μὴ ἐμμείνωμεν εἰς τὴν τηρουμένην ἀρχὴν παρὰ τῶν ὁμοτίμων ἀνωτάτων δικαστικῶν ὀργάνων τοῦ Κράτους, ποὺ ἀνέφερον τοῦ Ἀρείου Πάγου, τοῦ Συμβ. Ἐπικρατείας καὶ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς Συμβούλους θὰ ἤθελον ἐπίσης νὰ παρατηρήσω, κατ’ ἀρχήν, ὅτι ἐκ τοῦ σχεδίου νόμου προβλέπεται, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν Παρέδρων αὐξάνεται καὶ ὅτι οὗτοι θὰ μετέχουν πλέον τῶν συνιστωμένων Τμημάτων τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ συνεπῶς ὁ δικαιολογητικὸς λόγος τῆς αὐξήσεως τῶν Συμβούλων ἀνατρέπεται. Κατὰ συνέπειαν θὰ ἐνόμιζον, ὅτι πρὸς ἀποφυγὴν τῆς μεγάλης ἐξογκώσεως τῆς Κρατικῆς μηχανῆς — τοὐλάχιστον κατὰ τὴν διαπίστωσίν μας, τὴν ὁποίαν κάμνομεν καθημερινῶς εἰς τὰ ὑπὸ κρίσιν ἑκάστοτε νομοσχέδια—θὰ ἦτο καὶ αὐτὴ μία πλευρὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀποφύγῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς θέσω ὑπ’ ὄψιν ἐν συνεχείᾳ καὶ ἐν σχέσει μὲ τὸν θεσμὸν τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων, τὸ ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως τῆς καθιερώσεως αὐτοῦ εἰς τὸν τόπον μας. Ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸν ἀναγκαστικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἐδημοσιεύθη τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1940, περὶ ἐφαρμογῆς ἐν Ἑλλάδι τῶν φορολογικῶν Δικαστηρίων. Ὁ ἀναγκαστικὸς αὐτὸς νόμος, ὑπ’ ἀριθ. 2595, δὲν ἔτυχεν ἐφαρμογῆς, διότι ἐκηρύχθη συντόμως ὁ Ἑλληνοϊταλικὸς πόλεμος καὶ ἐκρίθη ἀνέφικτος ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ θεσμοῦ. Ὁ νομοθέτης τότε καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι ὁ ὑπηρεσιακὸς εἰσηγητὴς τοῦ νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου τὸ πρῶτον καθιεροῦτο ὁ θεσμὸς τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων ἦτο ὁ νῦν Γεν. Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, δὲν ἐχώρησεν τότε ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, ἀπὸ τὴν ἐπιφύλαξιν προφανῶς, τὴν ὁποίαν εἶχεν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τύχην τῶν φορολογικῶν Δικαστηρίων, πρὸς τὰ ὁποῖα εἶναι κοινὴ συνείδησις, ὅτι πᾶς τις ....... (δὲν ἠκούσθη) ......... οὔτε οἱ πολῖται, οὔτε ἡ Διοίκησις. Ἀλλὰ λόγῳ τῆς σοβαρότητος τὴν ὁποίαν ἀπέδιδεν τὸ Κράτος καὶ διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς φορολογικῆς πολιτικῆς, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῆς δικαιοσύνης, νὰ ἀποφεύγωνται δηλαδὴ αἱ κρατοῦσαι συνθῆκαι ἀπὸ φορολογικῆς πλευρᾶς, θὰ ἦτο παρακεκινδυνευμένον νὰ χωρήσῃ ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ. Καὶ ὁ νομοθέτης τοῦ 1940 ἐπροχώρησεν μόνον εἰς τὴν καθιέρωσιν 2 φορολογικῶν Δικαστηρίων ἐν Πειραιεῖ, μὲ τὴν προοπτικὴν ὅμως τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ θεσμοῦ ἐν Ἀθήναις καὶ Θεσσαλονίκῃ. Λέγω λοιπόν, ὅτι ὁ νομοθέτης τοῦ 1940, δὲν ἐχώρησεν εἰς τὴν καθ’ ὁλοκληρίαν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ τῶν φορολογικῶν Δικαστηρίων, τὸ πρῶτον τιθεμένου εἰς ἐφαρμογήν. Θὰ ὑποβάλω λοιπὸν τὴν σκέψιν, ὅτι θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διὰ νὰ κυκλοφορήσῃ ὁ ἐν λόγῳ ἀναγκαστικὸς νόμος τοῦ 1940 λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος, νὰ διανεμηθῇ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ λάβουν γνῶσιν καὶ οἱ κύριοι βουλευταὶ καὶ τοῦτο, διότι πρόκειται περὶ τοῦ θεσμοῦ τῶν φορολογικῶν Δικαστηρίων, διὰ τὴν ἀξίαν τοῦ ὁποίου ὑποστηρίζονται διάφοροι ἀπόψεις καὶ ἰδιαιτέρως τῆς ἀρχῆς τῆς οἰκονομικῆς, ἡ ὁποία ἔρχεται ἐδῶ καὶ περιφρουρεῖται, δηλαδὴ ὅτι δὲν δύναται νὰ καταστῇ δι’ αὐτῶν τῶν φορολογικῶν Δικαστηρίων χείρων ἡ θέσις τοῦ φορολογουμένου, ἐν ὄψει τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ τόπου μας καὶ ἐν ὄψει τῆς ἐλλείψεως ........ (δὲν ἠκούσθη) ......... Πάντως αὐτὴν τὴν πρότασιν ὑποβάλλω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ μία τρίτην παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω καὶ κλείω τὰς παρατηρήσεις μου. Αὕτη ἀφορᾷ τὴν δημιουργίαν Κεντρικῶν θέσεων, εἰς τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος κύριοι συνάδελφοι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὅτε ἐψηφίσθη ὁ νόμος περὶ αὐξήσεων τῶν θέσεων εἰς τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ἐγὼ ὑπέβαλον μίαν διαμαρτυρίαν, πολλῷ μᾶλλον σήμερον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διατυπώσω τὴν κατάπληξίν μου, διότι εἰς ἓν χρονικὸν διάστημα 4 μηνῶν, ἔρχεται τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι «δὲν προέβλεψα τὴν κατάστασιν τὸν Δεκέμβριον» καὶ δι’ ἑνὸς νομοθετήματος, τοῦ ὁποίου τὰ δύο βασικὰ σκέλη εἶναι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ ἐνίσχυσις τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ θεμελίωσις τοῦ θεσμοῦ τῶν φορολογικῶν Δικαστηρίων, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, «ἔρχομαι καὶ προσθέτω θέσεις εἰς τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν», μηδεμίαν σχέσιν ἐχούσας μὲ τὸν ὅλον κορμὸν τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι δὲ αὐταὶ αἱ ἐν ταῖς κεντρικαῖς Ὑπηρεσίαις τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν δημιουργούμεναι θέσεις: «...........................» .............. (ἀναγινώσκει) ..............» Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν 23ην Δεκεμβρίου, ἡμέραν τῆς κυρώσεως τοῦ Α. Ν., εἶχον ἤδη προστεθῆ εἰς τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν: «5 θέσεις Δ)τῶν .................................... .............. (ἀναγινώσκει) ..............». Ἔσχον τὴν περιέργειαν κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ζητήσω πληροφορίας, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὴν βάσιν τῆς πυραμίδος, ἀπὸ τὰς καθαριστρίας. Καὶ ἠρώτησα πόσαι καθαρίστριαι ὑπηρετοῦν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ μοῦ ἐδόθη ἡ ἀπάντησις, ὅτι ὑπηρετοῦν 30 τὸν ἀριθμόν. Καὶ εἶχον τὴν περιέργειαν καὶ εἶδον εἰς τὸν πίνακα τὸν ἀριθμὸν τῶν διαμερισμάτων. Εἶναι περίπου 95 διαμερίσματα. Συνεπῶς, ἐπὶ τριάκοντα καθαριστριῶν, ἀντιστοιχοῦν περίπου 2½ δωμάτια τοῦ Ὑπουργείου. Καὶ ἤδη ἐρχόμεθα καὶ προσθέτομεν ἄλλας 8 εἰσέτι καθαριστρίας. Νομίζομεν λοιπὸν κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αἱ προσθῆκαι νέων θέσεων εἰς τὰς Κεντρικὰς τοὐλάχιστον Ὑπηρεσίας οὐδεμίαν δικαιολογίαν ἔχουν ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἐκεῖ ὅμως ὅπου ἐπανέρχομαι εἶναι, ἐπὶ τῆς διατυπωθείσης σκέψεως τῆς ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως, διὰ νὰ λάβωμεν γνῶσιν τοῦ Α. Ν. τοῦ 1940, διότι κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην ἐπὶ τοῦ θεσμοῦ τῶν φορολογικῶν Δικαστηρίων δέον νὰ ἀποδώσωμεν κεφαλαιώδη σημασίαν καὶ μετὰ περισκέψεως νὰ χωρήσωμεν εἰς τὴν ἐφαρμογήν του.

§108Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἶμαι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διαγράψῃ τὸ ἐδάφιον 2 τοῦ ἄρθρου 23. Τὸ ἄρθρον 23 ἐδάφιον 1 λέγει τὰ ἑξῆς «.................................................. .............. (ἀναγινώσκει) ..............». Τὸ δὲ ἐδάφιον 2 λέγει: «εἰς τὸ τέλος τῶν ............ .............. (ἀναγινώσκει) ..............». Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ μεταφέρωμεν τοὺς καθηγητὰς εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καὶ νὰ δώσωμεν τοιαύτην ἐπέκτασιν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἀρκεταὶ εἶναι αἱ θέσεις αἱ ἄλλαι, ὥστε νὰ μὴ προβῶμεν εἰς τοιαύτην ἐπέκτασιν.

§109Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἐγὼ εἶχον μίαν παρατήρησιν, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν εἶναι τόσον ἐπιβεβλημένη ἡ ἀνάγκη τῆς ἐνισχύσεως τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Ὑποθέτω ὅτι ἡ ἐκκαθάρισις τῆς ἐκκρεμότητος τῆς νομοθεσίας τοῦ παρελθόντος, ἰδίως δὲ τῆς περιόδου τῆς κατοχῆς, ἀπαλλάσσει τὸ Νομικὸν Συμβούλιον ἀπὸ μεγάλην ἐργασίαν γνωμοδοτήσεων καὶ τὸ ὑπάρχον προσωπικόν, εἶναι ἱκανὸν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας τὰς ὑπηρεσιακάς. Ἐπὶ πλέον μὲ ξενίζει ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 1, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει τὸν διορισμὸν εἰς τὴν θέσιν τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου, χωρὶς σύμφωνον γνώμην τῆς ὁλομελείας τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ ἁπλῶς μετὰ γνώμην τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Ἀντιθέτως, εἶμαι σύμφωνος κατ’ ἀρχὴν εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν τῶν Παρέδρων καὶ τῶν Συμβούλων τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον ἡ σκέψις τῆς ὑπηρεσίας καὶ ἡ ἀρχή, τὴν ὁποίαν καθιερώνει τὸ νομοσχέδιον τῆς λειτουργίας, ἢ ἀποπείρας λειτουργίας φορολογικῶν Δικαστηρίων εἰς τὸν τόπον μας. Διότι εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι φορολογικὴ δικαιοσύνη, ὅπως ἀπονέμεται σήμερον, ἰδίως διὰ τῶν πρωτοβαθμίων Δικαστηρίων, δὲν ὑπάρχει. Φορολογικὴ ἀδικία θὰ ἠδύνατο νὰ λεχθῇ. Ἔπρεπε λοιπὸν, νὰ χαιρετίσῃ κανεὶς μὲ ἐνθουσιασμὸν τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει ὅπως προεδρεύωνται τὰ πρωτοβάθμια φορολογικὰ Δικαστήρια ὑπὸ παρέδρων τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ νομίζω, ὅτι τὰ ἁρμοδιώτερα πρόσωπα τίθενται ἐπὶ κεφαλῆς τῶν φορολογικῶν Δικαστηρίων. Διότι τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, ὡς μίαν τῶν κυρίων ἀποστολῶν του, ἔχει καὶ τὴν φορολογικὴν δικαιοσύνην. Δὲν εἶμαι καθόλου σύμφωνος μὲ τὴν διάταξιν τὴν προστεθεῖσαν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τὸ ἄρθρον 23. Ὅταν δεχώμεθα ὅτι τὰ μέλη τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, δηλαδὴ οἱ Πάρεδροι καὶ οἱ Σύμβουλοι, ἔχουν ὡς ἀποστολήν, τὴν ἀπονομὴν φορολογικῆς δικαιοσύνης κατὰ δεύτερον βαθμὸν καὶ τὴν ἀπονομὴν τῶν συντάξεων, ἀποδεχόμεθα ὅτι ἀσκοῦν δικαιοδοσίαν καὶ ὅτι ἀποτελοῦν Διοικητικὸν Δικαστήριον ἀνώτερον, ὅπως περίπου εἶναι καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλάβουν θέσεις ἀνωτέρων διοικητικῶν δικαστῶν, πρόσωπα στερούμενα πτυχίου νομικῆς. Διὰ τὸν διορισμὸν Εἰρηνοδίκου ἀπαιτεῖται πτυχίον τῆς νομικῆς καὶ διετὴς ἄσκησις τῆς δικηγορικῆς ὑπηρεσίας. Ἠμπορεῖ νὰ κρίνῃ κανεὶς πόση εἶναι ἡ ἀπόστασις μεταξὺ αὐτῶν τῶν δύο.

§110ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἀπαιτεῖται.

§111Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Πιθανὸν τώρα νὰ ἀπαλλάσσονται οἱ ὑποψήφιοι τοῦ περιορισμοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ πάντως, μέχρι τοῦδε ἀπῃτεῖτο τοῦτο. Καὶ εἶναι φανερὰ ἡ διαφορά, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν κατηγοριῶν. Ἀντιστοιχοῦν μὲ τοὺς Ἐφέτας καὶ πρόκειται νὰ ἀπονέμουν δικαιοσύνην, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ὑπολογισθῇ εἰς ἀξίαν, πολλῶν δισεκατομμυρίων δραχμῶν, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἄγνωστον εἰς .....(δὲν ἠκούσθη)......

§112Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Γνωρίζετε, τὰς εἰσηγήσεις τῶν Συμβούλων τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ποῖοι τὰς προετοιμάζουν; Αὐτοὶ ποὺ ἔχουν τὸ δίπλωμα τῆς Ἀνωτάτης καὶ πρόκειται νὰ γίνουν Πάρεδροι.

§113Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀμφισβητήσω τὴν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν δίδει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ κύριος συνάδελφος. Ὑποθέτω ὅμως ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατέλαβον τὰς θέσεις τῶν Παρέδρων καὶ τῶν Συμβούλων τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἑτοιμάσουν τὴν εἰσήγησιν καὶ κυρίως θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ κρίνουν τὴν ἀξίαν καὶ τὴν ποιότητα τῶν προεισηγήσεων τὰς ὁποίας ἑτοιμάζουν οἱ κατώτεροι ὑπάλληλοι ὅπως συμβαίνει καὶ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Πρόκειται περὶ προσώπων τὰ ὁποῖα ἀπονέμουν δικαιοσύνην καὶ τὰ ὁποῖα — οἱ Πάρεδροι εἰδικῶς — ἔχουν ἐξομοιωθῆ μὲ τοὺς Ἐφέτας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διορισθοῦν Πάρεδροι καὶ νὰ γίνουν Ἐφέται, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν πτυχίον νομικῆς καὶ δὲν ἔχουν ἀσκήσει τοὐλάχιστον τὴν δικηγορίαν ἐπί τι χρονικὸν διάστημα. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν καὶ χωρὶς νὰ ὑποτιμῶ τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ ἄλλας σχολάς καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι παρασκευασμένοι ἀπὸ τὴν σπουδήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμον εἰς τὴν Ἀνωτάτην Ἐμπορικὴν Σχολήν, νὰ καταλάβουν ἐπιφανεῖς θέσεις εἰς τὸν διοικητικὸν ὀργανισμὸν τῆς χώρας μας, ὅμως, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι παρασκευασμένοι ἀπὸ τὴν σπουδὴν τῶν ἄλλων εἰδικῶν σχολῶν, νὰ γίνουν ἀνώτατοι Διοικητικοὶ Δικασταί. Ἡ νομοθεσία μας τοὺς ἐπιτρέπει νὰ ἐξελιχθοῦν καὶ σταδιοδρομήσουν μέχρις ἀνωτάτου βαθμοῦ τῆς διοικητικῆς ἱεραρχίας. Ἄλλο, ὅμως, διοικητικὴ ἱεραρχία καὶ ἄλλο Δικαστήριον.

§114Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ὁ τελευταῖος ὁμιλήσας κ. συνάδελφος μοῦ ἀφήρεσε τὰ πλεῖστα τῶν ὅσων ἤθελον νὰ εἴπω. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν διετύπωσα τὰς ἐπιφυλάξεις μου καὶ εὑρέθην πρὸ τοῦ ἑξῆς διλήμματος: Ὑπάλληλοι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν μὲ κεκτημένα δικαιώματα — αὐτὸ γνωρίζω τοὐλάχιστον ἐκ τῆς ὀργανώσεως καὶ ἐκ τῆς νομοθεσίας — ἠδύναντο νὰ προαχθοῦν καὶ νὰ καταλάβουν τὴν θέσιν τοῦ Παρέδρου. Ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς ἐνομοθετήθη ὅτι οἱ Πάρεδροι θὰ ἐκδικάζουν, θὰ εἶναι Πρόεδροι φορολογικῶν Δικαστηρίων. Φέρω ὡς παράδειγμα ὅτι θὰ δικάζουν κληρονομικοῦ δικαίου ὑποθέσεις, καὶ πόσον δύσκολος εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ αὐτοῦ, εἶναι γνωστὸν εἰς τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι εἶναι νομικοί. Θὰ δώσωμεν τοιαῦτα δικαιώματα εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὴν προπαρασκευὴν αὐτήν. Δὲν ἀμφισβητῶ τὴν ἐπίδοσιν καὶ πολλῶν ἐκ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἐκ τῶν κατωτέρων, καὶ εἶναι πολλοὶ οἱ ὁποῖοι ἔφθασαν μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Διευθυντοῦ καὶ ὑπάρχει εἷς, ὁ ὁποῖος ὑπερέβη τοὺς πτυχιούχους, ἀλλ’ ἡ ἐξαίρεσις δὲν καταστρατηγεῖ ἢ δὲν καταστρέφει τὴν ἔννοιαν τοῦ κανόνος. Μετὰ τὴν διάταξιν ταύτην, θὰ ἐμπιστευθῶμεν τὴν ἐκδίκασιν σοβαρωτάτου περιεχομένου, φορολογικῶν ὑποθέσεων, εἰς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἔχουν τὴν νομικὴν προπαρασκευὴν ἐκ τοῦ Πανεπιστημίου, καὶ ἐὰν ἔχουν ἀναπληρώσει ταύτην διὰ τῆς πολυχρονίου πρακτικῆς ἐφαρμογῆς τῶν νόμων, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ δίπλωμα, δὲν θὰ εἶναι ἱκανοί. Ἐκάμφθην εἰς τὰς ἀντιρρήσεις μου αὐτὰς ἐκ τῆς σκέψεως ὅτι εἶχον τὸ δικαίωμα τοῦτο καὶ ἐὰν προστεθῇ καὶ ἡ ἐπιπρόσθετος δικαιοδοσία δὲν πταίουν αὐτοὶ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς στερήσωμεν καὶ δι’ αὐτὸ δέχομαι καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν μοῦ ὑπέδειξεν ὁ κ. Ὑπουργός. Πέραν ὅμως αὐτοῦ ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι μεμονωμένη, συμπτωματική, εἶναι ἡ διὰ τοῦ νομοσχεδίου πρόνοια ὑπὲρ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Καὶ τὰ δύο Σώματα νοσοῦν, κατήντησε δὲ καὶ ὁ τελευταῖος δικολάβος, ὄχι δικηγόρος, τῆς ἐπαρχίας, νὰ ὁμιλῇ μετὰ χλευασμοῦ διὰ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον, ὅτι δὲν κερδίζει καμμίαν ὑπόθεσιν. Ἔχει ἀρίστους νομικούς. Προέρχονται ἐκ τοῦ δικαστικοῦ κλάδου. Εἶναι, μάλιστα, Νομικοὶ Σύμβουλοι, οἱ ὁποῖοι ἐτίμησαν τὸν δικαστικὸν κλάδον, ἐπιμελέστατοι καὶ ἄριστοι. Ἀλλ’ ἡ ὅλη συγκρότησις τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου ἐδημιούργησε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι δὲν εἶναι διὰ τὸ Κράτος. Ἢ παρελκύει τὰς ὑποθέσεις διὰ τῶν μακροχρονίων προθεσμιῶν καὶ τῶν ἀναβολῶν ἢ δὲν καθίσταται ποτὲ δυνατὸν νὰ κερδίσῃ ὑπόθεσιν. Τραγικωτέρα εἶναι ἡ θέσις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου.

§115Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἡ κατάστασις αὐτὴ ὀφείλεται εἰς τὴν λιτότητα τῆς συνθέσεως, κ. συνάδελφε;

§116Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ὄχι.

§117Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Νὰ λέγωμεν τὴν ἀλήθειαν διότι παράγινε τὸ πρᾶγμα.

§118Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Τραγικωτέρα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, ἡ κατάστασις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ὁ προληπτικὸς ἔλεγχος δὲν ὑφίσταται. Τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὁ φάρος τῶν οἰκονομικῶν κατευθύνσεων τοῦ Κράτους πέραν τῆς δικαστικῆς του δικαιοδοσίας καὶ τῆς ἀπονομῆς τῶν συντάξεων, αἱ ὁποῖαι εἴδομεν ὅτι δὲν ἦτο τὸ κύριον ἔργον του. Διότι περιῆλθον εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον, μὲ διάφορον συγκρότησιν καί, ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ μελῶν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου μεμονωμένων, ἀπενεμήθησαν αἱ συντάξεις. Ἐπιπρόσθετος, ἐπικουρικὴ εἶναι ἡ ἐργασία αὐτὴ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ἔδει, λέγω, νὰ εἶναι ὁ φάρος τῶν οἰκονομικῶν κατευθύνσεων τοῦ Κράτους. Καὶ ὅμως εὑρίσκεται εἰς τραγικὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία, μάλιστα, εἶναι ἀθεράπευτος. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ αὔξησις τῶν τμημάτων ἢ τῶν μεγάλων, τῶν ἀνωτάτων θέσεων, δύναται νὰ τὴν θεραπεύσῃ. Καὶ ἀνῆλθον ἀκριβῶς εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ προκαλέσω καὶ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ποὺ ἔκαμεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν—καὶ κατόπιν τῆς ὁποίας ἦρα τὰς ἀντιρρήσεις μου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου—ὅτι λίαν προσεχῶς θὰ φέρῃ νομοθέτημα ρυθμίζον τὸ ὅλον θέμα τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο συμπτωματικῶς προστίθεται καὶ ἡ στέγασις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ τῶν νέων Συμβούλων, ἡ ὁποία δὲν προεβλέπετο, διὰ τῆς ἀκροτελευταίας διατάξεως. Ἄλλοτε οἱ δικάζοντες καὶ οἱ μικροὶ ὑπάλληλοι ἦσαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπαξίως κατέλαβον τὰς θέσεις τῶν ἀνωτάτων, τῶν ἰσοβίων. Σήμερον ἀμφιβάλλω ἂν θὰ εὕρητε τούτους. Συνέβη καὶ τὸ δυσάρεστον ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις νὰ τὸ θεωροῦν πανδοχεῖον ἀνικανοτήτων ἢ δικλίδα ἀποβολῆς τῶν ἀνεπιθυμήτων καὶ Ἀεροπαγῖται νὰ εἶναι, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐμπόδιον εἰς τὴν διοίκησιν ἢ εἶναι οἱ ἀνίκανοι διὰ τὴν διοίκησιν. Ἡ τοιαύτη ἐκλογὴ εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, ἐὰν συνεχισθῇ θὰ δημιουργήσῃ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς καταστροφῆς του.

§119Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Συνεχίζεται, κ. συνάδελφε. Καὶ μάλιστα τώρα, λόγῳ τῶν συνθέσεων τῶν Κυβερνήσεων, ἰσχύει καὶ τὸ διανεμητικὸν σύστημα!

§120Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν θὰ εἶμαι καὶ ἂν θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσω κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὀργανισμοῦ. Θέλω ὅμως νὰ θέσω ἀπὸ τοῦδε ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι, προκειμένου διὰ τὰ Ἀνώτατα αὐτὰ Δικαστήρια, δὲν συντάσσομαι μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ὅτι πρέπει ἐκ τοῦ Σώματος νὰ γίνεται ἡ πρότασις. Γνωρίζομεν καὶ αὐτὰς τὰς προτάσεις. Ἔχομεν τὸ δυσάρεστον προηγούμενον, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει κατὰ τὸν τελευταῖον καιρὸν τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον δὲν ἐτόλμησε νὰ διέλθῃ τὸν βαθμὸν τῆς ἀρχαιότητος τῆς ἱεραρχίας—καὶ δὲν ἠξεύρω εἰς ποῖον κατάντημα θὰ περιέλθῃ σὺν τῷ χρόνῳ ὁ Ἄρειος Πάγος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω, ὅτι μικτὸν σύστημα, ἐξ ἀνωτάτων λειτουργῶν ἢ ἐξ ἰσοβίων λειτουργῶν τοῦ Κράτους θὰ ἠδύνατο νὰ προτείνῃ ἐκείνους, τοὺς ὁποίους θεωρεῖ καταλλήλους διὰ νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις. Νὰ τεθῇ ἕνας φραγμὸς εἰς τὴν ἐκλογὴν—ὄχι ἀπόλυτος ἐξουσία. Καὶ δὲν εἶμαι καὶ ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῆς ἐξουσίας τῶν Κυβερνήσεων. Διότι, πλὴν τῶν ὑπηρεσιακῶν Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ἔσπευσαν νὰ τακτοποιήσουν, ὅπως εἶπα ἄλλοτε, μέχρι τοῦ ἑβδόμου βαθμοῦ συγγενεῖς των, οἱ πολιτικοὶ εἶχον καὶ κάποιον φραγμόν. Ἡ ἠθικὴ καὶ ὁ κοινοβουλευτισμὸς τοὺς ἠμπόδισεν εἰς τοιαύτας πράξεις. Δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ προκαλέσω δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν θὰ ἀφήσῃ τὸν θεσμὸν αὐτόν, ὁ ὁποῖος πρόκειται νὰ παίξῃ σπουδαῖον ρόλον κατόπιν καὶ τῆς τελευταίας ἐπαγγελίας τοῦ ἀποχωρήσαντος Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι σοβαρὰ μέτρα ἐλήφθησαν διὰ τὴν τακτοποίησιν τῆς φορολογίας, δὲν θὰ τὸν ἀφήσῃ εἰς αὐτὸν τὸν μαρασμὸν καὶ δὲν θὰ τὸν ἀφήσῃ μόνον μὲ τὴν πολυτέλειαν τῶν τριῶν Ἀντιπροέδρων, τῶν πολλῶν Συμβούλων καὶ τῶν Παρέδρων. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς καταλήψεως τῆς θέσεως τῶν Συμβούλων ὑπὸ τῶν Παρέδρων, νομίζω ὅτι καὶ ἡ ἀπόλυτος ἄρνησις τοῦ νὰ καταλάβουν οἱ ἴδιοι οἱ Πάρεδροι τὰς θέσεις τοῦ Συμβούλου, εἶναι καὶ αὐτὸ αὐστηρόν. Καὶ θὰ ἤμην τῆς γνώμης ὅτι θὰ ἔπρεπε ὅλοι—καὶ οἱ ἀπόφοιτοι τῆς Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς Σχολῆς. Διότι θὰ φθάσωμεν εἰς ἐπικίνδυνον σημεῖον. Οἱ ἐκ τοῦ Συνεδρίου προερχόμενοι καὶ ἔχοντες πτυχίον τῆς Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς Σχολῆς νὰ μὴ δύνανται νὰ γίνουν Σύμβουλοι, ἐνῷ οἱ Διευθυνταὶ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τῆς ἰδίας κατηγορίας νομίζω, ὅτι ἠμποροῦν νὰ διορισθοῦν Σύμβουλοι. Ἢ θὰ τεθῇ γενικὸς φραγμὸς δι’ ὅλας τὰς θέσεις τῶν Συμβούλων ἢ καὶ οἱ ὑπηρετοῦντες, ἐφ’ ὅσον ἔχουν κεκτημένον δικαίωμα νὰ φθάσουν μέχρι τοῦ παρέδρου, θὰ δύνανται νὰ φθάσουν καὶ περαιτέρω. Ὡς πρὸς τὰς κατωτέρας θέσεις, διετύπωσα καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὰς ἐπιφυλάξεις μου. Νομίζω ὅτι ἡ τόση πολυτέλεια τῶν θέσεων προκαλεῖ τὴν νοσηρότητα τῆς κρατικῆς μηχανῆς. Πάντοτε τὰ νομοθετήματα προβλέπουν αὔξησιν δαπανῶν καὶ θέσεων. Δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχῃ τις διαφωνῶν, ὅτι οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, οἱ ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν, μετεβλήθημεν εἰς διεκπεραιωτὰς καὶ συνωθούμεθα εἰς τοὺς διαδρόμους τῶν διαφόρων Ὑπηρεσιῶν διὰ νὰ κινήσωμεν τὴν ἀδρανοῦσαν κρατικὴν μηχανήν. Καὶ δὲν ἐπιτελεῖται τίποτε ἄνευ τῆς ἐπανειλημμένης ὀχλήσεως τῶν Ὑπηρεσιῶν. Νοσεῖ ἡ Ὑπηρεσία καὶ δὲν νομίζω ὅτι στερεῖται ὑπαλλήλων, ὅταν ἔχει ὑπερβῆ εἰς ἀριθμὸν τὸ διπλάσιον τοῦ προπολεμικοῦ. Εἰς τὴν αἰτιολογικήν, ἄλλως τε, ἔκθεσιν τοῦ κρινομένου νομοσχεδίου δὲν εἶδα ποία ἡ σοβαρὰ ἀνάγκη τῆς δημιουργίας μετὰ ἕνα μῆνα ἀπὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ παλαιοτέρου σχετικοῦ νομοσχεδίου, ὡς παρετήρησε καὶ ὁ κ. Παπακωνσταντίνου, τόσον περισσοτέρων θέσεων. Δὲν θὰ καταψηφίσω, βεβαίως, ἐξ ἀφορμῆς αὐτοῦ τὸ νομοσχέδιον, διότι ἴσως μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι τοῦ χρειάζονται διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ οἰκονομικόν του πρόγραμμα, ἀλλὰ θέλω νὰ παρατηρήσω τοὐλάχιστον ἂς ἀποτελέσῃ φραγμὸν τοῦτο καὶ νὰ εἶναι διὰ τελευταίαν φοράν. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίζωμεν διαρκῶς αὔξησιν τῶν δαπανῶν καὶ νὰ διογκώνωμεν τοιουτοτρόπως τὸν προϋπολογισμόν, τὸν ὁποῖον δὲν εἴδομεν ἀκόμη.

§121Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δύο μόνον λέξεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ ἐκφράσω τὴν ἔκπληξίν μου ἐπὶ δύο διατάξεων ποὺ περιέχονται εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον. Ὁ θεσμὸς τοῦ νομικοῦ συμβουλίου εἶναι παλαιότατος καὶ διὰ μεταγενεστέρων νόμων ἐκλιμακώθη ὅλη ἡ ἱεραρχία ἀπὸ τοῦ κατωτάτου βαθμοῦ μέχρι τοῦ ἀνωτάτου, ποὺ εἶναι ὁ Πρόεδρος τοῦ νομικοῦ συμβουλίου τοῦ Κράτους Ἀναγινώσκω ὅμως, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ κατατεθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νομοσχέδιον ἐν ἄρθρῳ 1 παράγραφος 5 «Κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος ........ ............ (ἀναγινώσκει) ............» Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐπεξεργάσθη τὸ νομοσχέδιον, ἔκαμε κάποτε περιορισμόν, περιώρισε εἰς μίαν τὰς θέσεις.

§122Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Ἐγὼ ἔκαμα τὸν περιορισμόν.

§123Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν συμμετέχω εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, μόνον τὸ ἤκουσα αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει καὶ διὰ τὴν μίαν θέσιν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐκφράσω τὴν ἔκπληξίν μου διότι ἡ διάρθρωσις τοῦ νομικοῦ συμβουλίου καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν εἶναι πλήρης. Ἔχουν προσληφθῆ εἴτε ἀπὸ τὴν δικαστικὴν ὑπηρεσίαν, εἴτε ἀπὸ τὴν δικηγορίαν, εἴτε μὲ ἀξιολόγησιν βαθμολογικὴν οἱ πρώην δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι, οἱ ὁποῖοι σήμερον κατέχουν τὰς θέσεις τῶν παρέδρων, δικασταὶ οἱ ὁποῖοι ἦσαν πρόεδροι πρωτοδικῶν, ἦσαν ἀνώτατοι δικαστικοὶ καὶ οἱ ὁποῖοι κατετάχθησαν εἰς τὸ νομικὸν συμβούλιον καὶ εἶναι πάρεδροι μὲ μακροτάτην ὑπηρεσίαν καθ’ ἥν στιγμὴν οἱ σύγχρονοί των εἶναι πρόεδροι Ἐφετῶν καὶ Ἀεροπαγῖται. Ἐρωτῶ, διὰ ποῖον λόγον θὰ ἀποκλεισθῇ ἕνας ἐκ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν διὰ νὰ ἔλθῃ ἀπ’ εὐθείας διοριζόμενος ὁ οἱοσδήποτε νομικός, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ κατέχῃ ἄριστα τὴν νομικὴν ἐπιστήμην, ἀλλ’ ὁ ὁποῖος δὲν διενοήθη νὰ σταδιοδρομήσῃ εἰς τὴν δικηγορίαν. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει ν’ ἀποκρούσῃ τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ νὰ ἔχουν ἰσχὺν αἱ πάγιαι διατάξεις περὶ νομικοῦ συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι προβλέπουν κατὰ ποῖον νόμιμον τρόπον θὰ συμπληρώνωνται αἱ θέσεις τῶν νομικῶν συμβούλων. Τὰ αὐτά, κύριοι βουλευταί, ἔχω νὰ εἴπω καὶ διὰ τὸ ἄρθρον 6 παράγραφος 2, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται ὅτι, «... πέντε ἐκ τοῦ συνόλου τῶν ὀργανικῶν θέσεων παρέδρων τοῦ νομικοῦ συμβουλίου τοῦ Κράτους.... (ἀναγινώσκει) ... πληροῦνται δι’ ἀπ’ εὐθείας διορισμοῦ». Καὶ ἐδῶ ἰσχύουν αἱ αὐταὶ σκέψεις. Νέοι ἐπιστήμονες ἐγκατέλειψαν τὴν δικηγορίαν καὶ οἱανδήποτε ἄλλην ἐπιστημονικὴν ἀπασχόλησιν καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ νομικοῦ συμβούλου τοῦ Κράτους. Πολλοὶ ἐξ αὐτῶν εἶναι ἄριστοι ἐπιστήμονες καὶ ἐπέτυχον καὶ τοὺς ἀνοίγεται εὐρύτατον τὸ μέλλον, ὅταν ὅμως θὰ εἰσέλθουν 5 παρείσακτοι, οἱ ὁποῖοι κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων διατάξεων θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν, οἱ νέοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὅλην τὴν ἔφεσιν νὰ ἐξυπηρετήσουν τὰς νομικὰς ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους, δὲν θὰ ἔχουν πλέον τὴν ἐξέλιξιν των ἐκείνην ποὺ εἶχον ὑπ’ ὄψει των ὅταν εἰσήρχοντο εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν, οὔτε εἶναι δυνατὸν διὰ τοιούτων ἀλεξιπτωτιστῶν νὰ παραγκωνίζωνται νόμιμα δημιουργημένα δικαιώματα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι εἰσῆλθον εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν διὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸ δημόσιον συμφέρον. Νομίζω ὅτι προκειμένου περὶ δύο προσωπικῶν διατάξεων ὁμόθυμος θὰ εἶναι ἡ σκέψις τῆς Βουλῆς ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθοῦν ἀπὸ τὸ σχετικὸν νομοθέτημα καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰδικώτερον τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἔχει τὴν ἐντύπωσιν ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ αὔξησις αὐτὴ τῶν θέσεων, ἡ συμπλήρωσίς των νὰ γίνῃ κατὰ τὰ καθιερωμένα καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὰς παρεκκλίσεις καὶ νὰ παραγνωρίσωμεν τοὺς ἀλεξιπτωτιστάς. Ἐὰν τυχὸν περιείχετο μία διάταξις ὅτι αἱ θέσεις αὐταὶ θὰ καταληφθοῦν διὰ διαγωνισμοῦ, τότε τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο συζητήσιμον, ἀλλὰ ἐν προκειμένῳ πρόκειται περὶ ἀπ’ εὐθείας διορισμοῦ χωρὶς νὰ παρέχωνται τὰ ἐχέγγυα, ὅτι ἐκεῖνοι ποὺ θὰ καταλάβουν τὰς ἀνωτάτας αὐτὰς ἐπιστημονικὰς θέσεις, θὰ ἔχουν πλήρη τὴν ἐπιστημονικὴν κατάρτισιν. Μοῦ κάμνει δὲ ἐντύπωσιν διότι παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀποδεχθῇ μίαν τροπολογίαν μου καὶ δὲν τὴν ἀπεδέχθη. Κύριοι, παλαιότερον εἰς τὸν ὀργανισμὸν καὶ κατὰ τὸν σήμερον ἰσχύοντα ὀργανισμὸν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καθορίζεται ὅτι, πάρεδροι τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου διορίζονται ὡρισμένοι ἔχοντες τυπικὰ καὶ οὐσιαστικὰ προσόντα, μεταξὺ δὲ τῶν διοριζομένων εἶνε καὶ οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι οἱ διωρισμένοι παρὰ ταῖς Ἐφορίαις τοῦ Κράτους. Ἦλθεν ὁ νόμος 2374 τοῦ 1940 καὶ κατήργησε τὰς θέσεις τῶν δικαστικῶν ἀντιπροσώπων παρὰ ταῖς Ἐφορίαις τοῦ Κράτους καὶ ἀντὶ τῶν θέσεων αὐτῶν ἐδημιούργησε τοὺς δικαστικοὺς ἀντιπροσώπους παρὰ τῷ νομικῷ συμβουλίῳ αʹ καὶ βʹ τάξεως. Εἶναι αὐτονόητον ὅτι τὰ δικαιώματα καὶ τὰ προσόντα ποὺ εἶχον οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι παρὰ ταῖς Ἐφορίαις, τὰ ἔχουν οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι παρὰ τῷ νομικῷ συμβουλίῳ. Συνήντησα μίαν ἄρνησιν καὶ μίαν ἀντίδρασιν καὶ ὑποπτεύομαι ὅτι ἡ ἀντίδρασις προέρχεται ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπιζητοῦν τὴν κατάληψιν τῶν θέσεων αὐτῶν. Μοῦ παρετηρήθη ὅτι ὁ τμηματάρχης τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν δύναται νὰ πάῃ εἰς θέσιν παρέδρου τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ὁ δικαστικὸς ἀντιπρόσωπος ποὺ ἐξομοιοῦται μὲ τμηματάρχην καὶ μὲ πρωτοδίκην, ποὺ ἔχει δικαστικὴν συνείδησιν καὶ ὑπηρεσίαν, αὐτὸν θέλουν νὰ τὸν ἀποκλείσουν. Καὶ δὲν θέλουν, μιὰ ποὺ κατηργήθη ἡ θέσις τοῦ δικαστικοῦ ἀντιπροσώπου παρὰ ταῖς Ἐφορίαις, νὰ καταλάβουν ὅτι τὰ δικαιώματα ποὺ εἶχον ἐκεῖνοι ποὺ κατεῖχον τὰς καταργηθείσας θέσεις, πρέπει νὰ τὰ ἀνακτήσουν καὶ νὰ τὰ ἔχουν ἐκεῖνοι ποὺ ἐκλήθησαν νὰ ὑπηρετήσουν εἰς ἀντικατάστασιν τῶν ἀντιπροσώπων παρὰ ταῖς Ἐφορίαις. Κύριοι Βουλευταί, ὑπὸ τὴν εὐσυνείδητον κρίσιν σας θέτω τὰς τρεῖς αὐτὰς παρατηρήσεις. Νομίζω ὅτι δὲν ἀφίστανται τοῦ δικαίου καὶ ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ θελήσῃ καὶ τὰς προσωπικὰς διατάξεις νὰ ἀπαλείψῃ, ἀλλὰ καὶ νὰ ἱκανοποιήσῃ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὅλην τὴν διάθεσιν, ἀλλὰ ἐν ταὐτῷ καὶ ὅλα τὰ προσόντα διὰ νὰ καταλάβουν θέσεις, διὰ τὰς ὁποίας ἀξίζουν.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σβῶλος ἔχει τὸν λόγον.

§125Α. ΣΒΩΛΟΣ. Δυστυχῶς δὲν ἤμουν παρὼν εἰς τὰς συζητήσεις τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ θὰ εἴπω τώρα μερικὰς παρατηρήσεις. Ἐν πρώτοις μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, μολονότι εἶναι νομοτεχνικῶς πολὺ καλὰ διατυπωμένον καὶ προδίδει ἄνθρωπον ποὺ ἠξεύρει νὰ συντάσσῃ ἕνα νόμον, παρουσιάζει μερικὰς ἀτελείας, διὰ τὴν παρουσίαν τῶν ὁποίων εἰς ἄλλα νομοσχέδια θὰ μᾶς ἤλεγχε καὶ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καὶ ἴσως καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Λόγου χάριν, εἰς κείμενον τὸ ὁποῖον ἔχει ὡς κύριον περιεχόμενον ὡρισμένα προσωπικὰ ζητήματα τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, διερωτῶμαι τί σχέσιν ἔχει ὁλόκληρον σύστημα διατάξεων περὶ τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων. Διότι τὸ νὰ ὁρίζεται ὅτι οἱ πάρεδροι τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος εἶναι πρόεδρος ἢ ἀντιπρόεδρος ἑνὸς φορολογικοῦ δικαστηρίου, τὸ καταλαβαίνω ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ θεσμοῦ, ἀλλὰ τὸ νὰ ὁρίζεται ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπευθύνων καὶ ἡ ἁρμοδιότης τῶν παρεπιπτόντως εἰς ἄλο νομοσχέδιον, αὐτὸ ὁμολογῶ, δὲν τὸ ἤθελα εἰς ἕνα τοιοῦτον νομοσχέδιον. Τὸ ζήτημα τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι ἀπὸ τὰ σπουδαῖα στοιχεῖα ὀργανώσεως τοῦ Κράτους καὶ ἐὰν θὰ ἔπρεπε νὰ χωρήσωμεν πρὸς τὴν καλυτέραν ὀργάνωσιν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ, θὰ ἔπρεπε νὰ κάμωμεν τοῦτο ὄχι παρεμπιπτόντως, ἀλλ’ εὐθέως. Αὐτὴ εἶναι μία ἀντίρρησις βασικὴ ὄχι διότι τὸ περιεχόμενον τῶν διατάξεων εἶναι κακόν, ἀλλὰ διότι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς ἕνα ἀλλότριον νομοθέτημα νὰ εἰσάγωνται τοιούτου εἴδους διατάξεις ὅπως ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 30, ποὺ καταγγέλλει καὶ ὁ εἰσηγητὴς τῆς Ἐπιτροπῆς, περὶ συστάσεως θέσεως εἰς τὴν γενικὴν διεύθυνσιν φορολογίας. Ἀπὸ νομοσχέδιον προερχόμενον ἀπὸ τὴν πηγὴν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ ἔτσι παρεμπιπτόντως νὰ προστίθενται διατάξεις περὶ νέων θέσεων, ἀλλὰ καὶ νὰ προβλέπεται ἡ δημιουργία νέων θέσεων χωρὶς ἐπαρκῆ δικαιολογίαν; Ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ νομοσχεδίου ποὺ εἶναι ἡ συμπλήρωσις τῆς ὀργανώσεως δύο σοβαρῶν θεσμῶν τοῦ Κράτους, τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, πράγματι μὲ ἐπρόλαβαν ἄλλοι συνάδελφοι ποὺ ἀνέπτυξαν τὸ θέμα, περιγράψαντες τὴν νόσον ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατατρύχονται οἱ δύο αὐτοὶ θεσμοί. Καὶ τὸ μὲν Νομικὸν Συμβούλιον, κύριοι Βουλευταί, μοῦ φαίνεται ὅτι δὲν ἀποδίδει ὅ,τι περίμενε κανεὶς ἀπὸ τὴν σύνθεσιν καὶ τὴν προσωπικὴν ἀξίαν τῶν πλείστων τῶν μελῶν του, διότι εἰς πολλὰς περιπτώσεις συνέβη κακῶς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον νὰ εἶναι ἕνα ὄργανον γνωμοδοτικόν, συμφώνως πρὸς τὰς ἐπιθυμίας τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, ἢ εἰς ἄλλα λαμβάνει μίαν θέσιν, ἡ ὁποία ζημιώνει καὶ βλάπτει τὸ Κράτος. Παράδειγμα τῆς κατηγορίας αὑτῆς εἴτε τῆς μιᾶς εἴτε τῆς ἄλλης, εἶναι ἡ τελευταία γνωμοδότησις τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου ἐπὶ τῆς συμβάσεως Πτολεμαΐδος, τὴν ὁποίαν ἔχει ὑπ’ ὄψει της ἡ Βουλὴ διότι περιλαμβάνεται εἰς τὰς πρώτας σελίδας τοῦ κειμένου τῆς συμβάσεως. Δὲν θὰ χειροκροτήσω ποτὲ αὐτὴν τὴν γνωμοδότησιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου ἡ ὁποία φορτώνει μίαν τεχνικὴν δυσχέρειαν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Αὐτὴ ἄλλως τε εἶναι σύμβασις ἡ ὁποία εἶναι γνωστὴ καὶ τὸ κακὸν αὐτῆς παρελθόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, οὐδεμίαν ἔχει ἀνάγκην αὐξήσεως ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ τῶν παρέδρων καὶ τῶν συμβούλων. Δὲν θὰ μείνω ἐπ’ αὐτοῦ, κύριε Ὑπουργέ, ἂν ὅμως ἡ Βουλὴ τυχὸν θελήσῃ νὰ ἀποδεχθῇ τοῦτο, συμμερίζομαι ἀπολύτως τὰς παρατηρήσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπασπύρου ὅτι δὲν ἐπιτρέπονται αἱ δύο διατάξεις διά, κατὰ παρέκκλισιν, εἰσδοχὴ νέων παρέδρων καὶ μελῶν καὶ εἶναι τοῦτο, κύριε, Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν ἕνα δεῖγμα κάποιας πνευματικῆς ἀναρχίας, ἡ ὁποία χαρακτηρίζει τὴν νοοτροπίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Διότι καθ’ ἥν στιγμὴν εὑρίσκεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἐκκρεμοῦν τὸ νομοσχέδιον ποὺ περιέχει τὸν καταστατικὸν χάρτην τῶν δημοσίων Ὑπαλλήλων, μία τῶν διατάξεων τοῦ ὁποίου εἶναι ὁ διαγωνισμὸς διὰ τὴν εἴσοδον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ δεκτὴ τοιαύτη διάταξις. Δὲν εἶναι λοιπὸν δυνατὸν νὰ μείνῃ αὐτὴ ἡ διάταξις καὶ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ. Διὰ νὰ ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ σταδιοδρομία τῶν ὑπαλλήλων πέραν τούτου δὲν ἀντιλαμβάνομαι πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κανεὶς μέλος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου ὄχι μόνον μὲ πτυχίον νομικῆς, ἀλλὰ καὶ μὲ πτυχίον ἄλλης ἰσοτίμου σχολῆς. Αὐτὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω, κύριε Ὑπουργέ. Ἐὰν τυχὸν δὲν ὑπάρχῃ δυνατότης ἢ θέλησις ἐκ μέρους ὑμῶν νὰ μεταβάλεται τὸ νομοσχέδιον σύμφωνα μὲ τὰ ὅσα εἶχα τὴν τιμὴν νὰ σᾶς εἴπω, τοῦτο, ἐμέ, τοὐλάχιστον, μὲ κάμνει νὰ μὴ ἠμπορῶ νὰ ψηφίσω οὔτε τὴν ἀρχὴν οὔτε τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου.

§126Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ θέμα ἐξηντλήθη ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας καὶ θὰ εἶχον νὰ προσθέσω τὰς ἀντιρρήσεις μου ἐπὶ τῶν προσωπικῶν διατάξεων. Ἐφόσον ὁ θεσμὸς τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου συνεκροτήθη ἀπὸ πολλοῦ καὶ τὰς θέσεις τῶν παρέδρων καταλαμβάνουν οἱ ἐν τῇ ἱεραρχίᾳ δὲν εἶναι ὀρθὸν σήμερον δι’ αὐτῆς τῆς διατάξεως νὰ ἐννοεῖται ὅτι ὁ οἱοσδήποτε θὰ καταλαμβάνῃ θέσιν νομικοῦ συμβούλου τοῦ Κράτους. Καὶ ἄλλοτε κατὰ τὸ 1946 ἐγένετο τοῦτο καὶ ἐδιχάσθη τὸ Νομικὸν Συμβούλον διότι εἰσῆλθεν διὰ τοῦ παραθύρου νομικὸς σύμβουλος τοῦ Κράτους. Νομίζω ὅτι οἱ σήμερον ὑπηρετοῦντες παραγκωνίζονται διὰ τῆς εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ παραθύρου ἄλλων. Νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ παύσῃ πλέον νὰ ἐξυπηρετῇ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι διαθέτοντες σήμερον οἱανδήποτε δύναμιν δύναται νὰ ἀνέλθουν εἰς τὰς ἀνωτάτας θέσεις καὶ μάλιστα εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους καὶ νὰ εἶναι τὸ κριτήριον τῶν εἰσαγομένων μόνον ἡ ἱκανότης. Ἐπιπροσθέτως, θὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 23 τὰ ἑξῆς: ὁρίζεται διὰ τοῦ ἐδαφίου 1 ὅτι οἱ καταλαμβάνοντες θέσιν «..............................» ........... (ἀναγινώσκει) ........... Τοῦτο ὀρθῶς: πάρα κάτω ὅμως διὰ τῆς παραγράφου 2 τοῦ αὐτοῦ ἐδαφίου ὁρίζεται τοῦτο· κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος «.......................» ........... (ἀναγινώσκει) ........... Κύριοι συνάδελφοι, οἱ πάρεδροι τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἐν τῇ δικαστικῇ ἱεραρχίᾳ ἔχουν βαθμὸν Ἐφέτου. Δὲν εἶναι δυνατὸν λοιπὸν οὔτε ἐπιτετραμμένον μάλιστα μὲ τὸν προορισμὸν ὁ ὁποῖος δίδεται εἰς τοὺς παρέδρους σήμερον ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων καθηκόντων των νὰ εἶναι πρόεδροι φορολογικῶν δικαστηρίων καὶ νὰ μὴ ἔχουν τὴν δέουσαν κατάρτισιν, διότι ἔλαβον τὸ δίπλωμα τῆς Παντείου Σχολῆς καὶ ἐπέτυχον νὰ τηρῆται αὕτη ἰσότιμος πρὸς τὴν σχολὴν τῶν πολιτικῶν ἐπιστημῶν τοῦ Πανεπιστημίου. Αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ὠφεληθοῦν ἀπὸ τὴν διάταξιν καὶ θὰ ἔχωμεν αὔριον πάρεδρον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ὡς διπλωματοῦχος τῆς Παντείου Σχολῆς ἐγγράφεται εἰς τὸ 3ον ἔτος τῆς Νομικῆς Σχολῆς. Δηλαδὴ ὁ 3τὴς φοιτητὴς τῆς Νομικῆς Σχολῆς γίνεται Ἐφέτης.

§127Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Θὰ δικάζῃ ὁ μὴ νομικός;

§128Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν πρόκειται περὶ μεγαλοφυοῦς τινὸς μορφώσεως, νὰ διορισθῇ ὡς καθηγητὴς εἰς τὴν Πάντειον Σχολήν, ἀλλὰ ὄχι ὡς φορεὺς ἀπονομῆς δικαιοσύνης. Οὐδεὶς φραγμός, αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος νὰ γίνῃ Ἀρεοπαγίτης, ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει προσόντα, ἀλλὰ ὄχι νὰ γίνῃ καὶ μέλος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Ἐὰν ἔλθῃ εἰς τὸ προβάδισμα τῆς ἱεραρχίας νὰ γίνῃ καὶ Πρόεδρος, ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τὰ προσόντα. Ἐὰν εἶναι μεγαλοφυΐα ἴσως θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀποκαλυφθῇ κανείς. Ἐὰν τοῦ δοθῇ οἱαδήποτε θέσις, παράσημα πολλά, ὄχι ὅμως νὰ γίνῃ καὶ δικαστής. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις ὡς καὶ αἱ δύο προηγούμεναι. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπαύξησιν τῶν θέσεων θὰ ἤμην καὶ ἐγὼ ἀντίθετος αὐτῆς. Λέγομεν ὅτι ἔχομεν πληθώραν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρεσιῶν. Ὅταν ἐκυρώθη ὁ Α. Ν. 1605, τότε πάλιν ἐδημιουργήθη τὸ ζήτημα τῶν θέσεων τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Σήμερον ἐξαπίνης ἔρχεται αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἐνῷ ἔχει μίαν ὀρθὴν βάσιν καὶ ἀποβλέπει εἰς ὀρθοὺς σκοποὺς διὰ τῆς παρεμβολῆς ὅλων αὐτῶν τῶν διατάξεων κατορθώνει νὰ χάσῃ καὶ τὴν σημασίαν του. Νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ψηφίζωμεν ἑκάστοτε τὴν δημιουργίαν δαπανῶν. Συμπαθεῖς θὰ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ θὰ διορισθῶσιν, ἀλλ’ ἴσως νὰ περισσεύσῃ, διότι ὅπως εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος δυόμισυ δωμάτια καθαρίζουν αἱ ὑπάρχουσαι καθαρίστριαι. Δὲν νομίζω λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ ἄρθρου 31.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βουρδουμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§130Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε εἶμαι καὶ ἐγὼ ὑποχρεωμένος νὰ διατυπώσω τὰς ἀντιρρήσεις μου ἐπὶ τῶν διατάξεων τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 1, διὰ τῆς ὁποίας ἐπιχειρεῖται ἡ θέσπισις διατάξεων κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος, ἀπ’ εὐθείας διὰ διορισμοῦ ξένων πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν προσώπων ὡς παρέδρων τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Ἐπίσης εἶμαι κατὰ τῆς διατάξεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 6 διὰ τῆς ὁποίας θεσπίζεται ὁ διορισμὸς 5 προσώπων ἀπ’ εὐθείας ὡς παρέδρων τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπιχειρεῖται ἡ παρεμβολὴ διατάξεων προσωπικῶν. Ἀλλὰ καὶ ἡ Βουλὴ εἶναι ἀληθὲς ὅτι δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ θὰ διαγράψῃ τοιαύτας διατάξεις, αἱ ὁποῖαι παρεισέφρυσαν εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ἐγὼ προσωπικῶς ἔχω καὶ διαμαρτυρίας ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὰς ὑπηρεσίας καὶ οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν κάποτε τὴν προώθησίν των διὰ τῆς κενώσεως θέσεων. Πολλὲς φορὲς καὶ ὡς Ὑπουργὸς ἔλαβον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκτιμήσω τὸν πόνον τῶν ὑπαλλήλων; οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν μὲ τὴν ἐπετηρίδα στὸ χέρι πότε θὰ κενωθῇ μία θέσις τοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ διὰ νὰ προαχθοῦν εἰς τὴν θέσιν αὐτήν. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν τοὐλάχιστον ἐγὼ νὰ ἐγκρίνω τὰς διατάξεις αὐτάς. Ἐπίσης συμφωνῶ μὲ τὸν προλαλήσαντα κ. Παπασπύρου διὰ τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 26 διὰ τῆς ὁποίας ὁρίζεται ὡς μέλος, οἰκονομικὸς ὑπάλληλος μὲ τὸν βαθμὸν τμηματάρχου Αʹ τάξεως τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ δικαστικοὶ σύμβουλοι κατέχουν τὰς θέσεις αὐτάς, ὡς δικαστικοὶ σύμβουλοι παρ’ ἐφορείαις. Κατηργήθη ἡ παρ’ ἐφορείᾳ θέσις δικαστικοῦ συμβούλου μὲ θέσιν εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον. Ἀναμφισβητήτως αὐτὸς καὶ πάλιν εἶναι ὁ ἁρμόδιος δὰ νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν εἰς τὰς Ἐκδικαστικὰς αὐτὰς Ἐπιτροπάς. Καὶ θὰ ἤθελα μίαν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὴν ὁποίαν ἐπιφυλάσσομαι νὰ σᾶς ἐγχειρίσω κ. Πρόεδρε.

§131Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικ.). Κύριοι συνάδελφοι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, προεκάλεσεν μακρὰν συζήτησιν ἀπόψε. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον. Θὰ προσπαθήσω ὅμως νὰ θίξω ὅλα τὰ ἐπίμαχα σημεῖα, ὅπως προέκυψαν ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε συζήτησιν. Θέλω ἐξ ἀρχῆς νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ δὲν ἀποσκοπεῖται ἡ ὁριστικὴ καὶ πλήρης ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους. Ἀναγνωρίζω κ. συνάδελφοι, ὡς ἐδήλωσα καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ δὲν ἔχω κανένα δισταγμὸν νὰ ἐπαναλάβω καὶ σήμερον, ὅτι τόσον διὰ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ὅσον καὶ διὰ τὸ Νομικὸν Συμβούλιον, θὰ παραστῇ ἀνάγκη νὰ ληφθοῦν καὶ περαιτέρω νομοθετικὰ μέτρα, διότι παρουσιάζει ὡρισμένας ἀδυναμίας ἐν τῇ ἐπιτελέσει τῶν καθηκόντων, τὰ ὁποῖα οἱ νόμοι τοὺς ὁρίζουν. Πάντως τὸ νομοθέτημα τοῦτο, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι ἀποτελεῖ κατὰ κάποιαν ἔννοιαν πρόοδον, ἐν συγκρίσει μὲ τὸ καθεστὼς, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει μέχρι σήμερον καὶ καλύπτει πραγματικὴν ἀνάγκην. Τόσον τὸ Νομικὸν Συμβούλιον ὅσον καὶ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον παρίσταται ἀνάγκη νὰ ἐνισχυθοῦν διὰ προσωπικοῦ. Τὸ Νομικὸν Συμβούλιον ἐν τῇ ἐξελίξει του, διότι λόγῳ τῆς ἐπεκτάσεως τῶν ἁρμοδιοτήτων τοῦ Κράτους, αἱ ὁποῖαι διευρύνονται μὲ ταχύτατον, καταπληκτικὸν ρυθμόν, ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ πλήθη ὑποθέσεων, πολὺ μεγαλυτέρων ἀπὸ ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἀντιμετώπιζε μέχρι τινός. Τὸ δὲ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ πρῶτον λόγον ὅλοι σας τὸ γνωρίζετε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἔχει ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων νὰ ἐπιτελέσῃ. Μὲ τὸ νέον δὲ σχέδιον νόμου προστίθενται δύο ἕτερα σημαντικὰ ἔργα. Προστίθεται κατὰ πρῶτον λόγον ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῶν συντάξεων, ἡ ὁποία εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ γίνῃ τὸ ταχύτερον. Γνωρίζετε δὲ ὅλοι τὴν σημασίαν αὐτοῦ τοῦ μεγάλου κοινωνικοῦ προβλήματος. Διότι ἔφθασε σήμερον ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν μὲ τοὺς κειμένους νόμους ἔχει νὰ ἐκδικάσῃ σωρείαν συντάξεων ἀσχέτως τῶν πολλῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν εἰς εἰς πληθὺν συνταξιούχων, καὶ κινδυνεύει τὸ Κράτος νὰ μὴ δώσῃ στοὺς ἀνθρώπους αὐτὰ τὰ δικαιώματα τὰ ὁποῖα ὁ νόμος τοὺς ἔδωσεν, διότι δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν παρὰ μετὰ ὁλόκληρα ἔτη νὰ γίνῃ ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῶν συντάξεων αὐτῶν, ἂν δὲν ληφθοῦν μέτρα. Τὸ θέμα τοῦτο κ. συνάδελφοι, μὲ ἀπησχόλησεν σοβαρῶς, εὐθὺς ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας ποὺ ἀνέλαβον τὴν θέσιν μου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, καὶ ἐκινήθην πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις, ἀγωνιωδῶς ἀναζητῶν λύσιν, δὲν διστάζω νὰ τὸ ὁμολογήσω, κατέληξα εἰς τὴν σκέψιν, ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει πρέπει νὰ προχωρήσω εἰς μίαν βαθμιαίαν μεταβολὴν τῆς κειμένης νομοθεσίας, ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καὶ εἰδικώτερον τὸ συνταξιοδοτικὸν ἔργον αὐτοῦ, διὰ νὰ καταστῇ τοῦτο ἱκανὸν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ μέγα αὐτὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἔχει σήμερον νὰ ἐπιτελέσῃ. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, λοιπὸν διατυπώθησαν τὰ ἄρθρα αὐτὰ τὰ ὁποῖα περιέχονται εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ τὰ ὁποῖα ὄντως ἀφήνουν μιὰν μεγάλην εὐχέρειαν εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, διότι δίδουν τὴν δυνατότητα δημιουργίας 6 νέων τμημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πληρωθοῦν διὰ παρέδρων ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπαρκέσουν οἱ ὑπάρχοντες Σύμβουλοι. Ἐπίσης διὰ τὸ δεύτερον ἔργον, τὸ ὁποῖον οἱ πάρεδροι τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου θὰ ἔχουν νὰ ἐπιτελέσουν, εἶναι ἡ προεδρεία τῶν πρωτοβαθμίων φορολογικῶν δικαστηρίων, αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶναι περιττὸν νὰ τονίσω ποίαν ἀνάγκην θὰ ἐξυπηρετήσουν. Εἶναι βέβαιον, κύριοι, ὅτι τὸ θέμα τῆς φορολογίας, χρήζει ἀντιμετωπίσεως, ἀλλ’ εἰδικώτερον τὸ θέμα τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων εἶναι ἕνα σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον νοσεῖ τὸ Κράτος, διότι εἶναι γεγονὸς ἀναντίρρητον, ὅτι μεταξὺ τῶν φόρων οἱ ὁποῖοι βεβαιώνονται ὑπὸ τῶν ἐφορειῶν καὶ τῶν φόρων οἱ ὁποῖοι τελικῶς εἰσπράττονται, ὑπάρχει πάντοτε μία μεγάλη διαφορά, ἡ ὁποία πολλάκις ὑπερβαίνει. Καὶ δημιουργεῖται τὸ εὔλογον ἐρώτημα εἴτε αἱ βεβαιώσεις δὲν εἶναι δίκαιαι εἴτε αἱ φορολογικαὶ Ἐπιτροπαὶ ἐνστάσεων δὲν κάμνουν καλὰ τὴν δουλειά τους. Δι’ αὐτὸ ἔκαμε μίαν προσπάθειαν σήμερον ἡ Κυβέρνησις νὰ δημιουργηθοῦν σταθερώτερα, μονιμώτερα καὶ καλύτερα φορολογικὰ δικαστήρια καὶ ὡς πρῶτον βῆμα, ἐπαναλαμβάνω ἔρχεται τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Βεβαίως δὲν εἶναι πλήρης ἡ ρύθμισις τῶν οἰκονομικῶν πραγμάτων. Ἀπαρχὴ εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ γίνῃ διότι αἱ περιστάσεις ὅπως προηγουμένως εἶπον τὸ ἀπαιτοῦν. Ἐφ’ ὅσον αὐτὸ γίνῃ ἀποδεκτὸν κύριοι συνάδελφοι θὰ δημιουργηθῇ ἀνάγκη διὰ 11 νέας θέσεις παρέδρων. Θέλω νὰ σᾶς διαβεβαιώσω—τὸ ἐπανέλαβον αὐτὸ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν—, ὅτι εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ὅσον τοὐλάχιστον μοῦ ἦτο δυνατὸν προσεπάθησα νὰ ἀποφύγω τόσον οἱανδήποτε προσωπικὴν διάταξιν καὶ θὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος αὐτοῦ ὅσον ἐπίσης προσεπάθησα καὶ ἐγὼ καὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ σμικρύνωμεν τὰ ὅρια τῶν νέων θέσεων εἰς τὸ ἐλάχιστον δυνατὸν ὅριον: Νομίζω δὲ ὅτι καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς προλαλήσαντας κ. συναδέλφους, οὐδὲν ἐκ τῶν δύο τούτων ἠμφισβητήθη. Εἰδικώτερον ὡς πρὸς τὴν θέσιν τοῦ τρίτου Ἀντιπροέδρου τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου θέλω νὰ παρατηρήσω ὅτι ἐνώπιον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου τίθετε ἕνα νέον ἔργον, τὸ ἔργον τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν συντάξεων. Διὰ νὰ καταλάβετε τὴν σημασίαν τοῦ ἔργου τούτου ἀρκεῖ νὰ ἀντικρύσετε τὸν ἀριθμὸν τῶν συντάξεων αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ προσαρμοσθοῦν. Ὅμως δημιουργοῦνται 6 νέα τμήματα καὶ ἐκεῖ ποὺ εἴχομεν δύο μόνον ἀντιπροέδρους, προστίθενται ἄλλα 6 τμήματα, νομίζω ὅτι σωστὸν καὶ εὔλογον εἶναι νὰ τεθῇ ἕνας ἐπὶ κεφαλῆς τῆς νέας αὐτῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία εἶναι πρόσθετος ἐργασία τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, διότι ἐκτὸς ἀπὸ τὰς κανονικὰς συντάξεις θὰ ὑπάρχῃ καὶ ὁ φόρτος τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν συντάξεων. Κατὰ συνέπειαν δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις καὶ ἐπὶ τῆς δημιουργίας τῆς νέας αὐτῆς θέσεως. Εἰδικώτερον κ. συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν προστατευτικῶν διατάξεων, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Παπασπύρου εὐθέως ἔθεσε ἔχω νὰ παρατηρήσω τοῦτο: εἶναι, δυστυχῶς, τὸ θέμα τοῦ νόμου τοιοῦτον, ὥστε νὰ ὑπάρχου πάρα πολλοὶ ἐνδιαφερόμενοι, πάρα πολλοὶ πιέζοντες καὶ πάρα πολλοὶ δημιουργοῦντες ζητήματα. Πρόκειται περὶ ἀνωτάτων θέσεων, αἱ ὁποῖαι διεκδικοῦνται ἀπὸ ἀνωτάτους κρατικοὺς λειτουργούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι φυσικὸν ἐν ὄψει τοῦ νομοσχεδίου τούτου, νὰ ἐπιδιώκουν τὴν ὁριστικὴν προσωπικὴν τακτοποίησίν των. Διὰ τοῦτο κ. συνάδελφοι, ἐγὼ τοὐλάχιστον προσεπάθησα ὅση ἦτο ἡ δύναμίς μου καὶ ἡ δυνατότης κρίσεως τὴν ὁποίαν διέθετον, νὰ ἀποφύγω εἰλικρινῶς πᾶσαν προσωπικὴν διάταξιν καὶ ἐπιθυμῶ νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλὴν ὅτι καὶ τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἐν τῷ πνεύματὶ μου τοὐλάχιστον, ἐν τῇ συνειδήσει μου, δὲν ὑπάρχει πρόθεσις ἐξυπηρετήσεως οὐδενὸς ἀπολύτως ἀτόμου. Ὑποθέτω ὅτι ὁ κ. συνάδελφος καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν θὰ εἶχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ διαπιστώσῃ ὅτι, εὐθὺς ὡς ἐτέθη ζήτημα προσωπικῆς διατάξεως, ἐγὼ πρῶτος τὴν ἀπήλειψα, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ προηγούμενον, διότι, ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ νομοθέτημα κινδυνεύει ἀπὸ τὴν δημιουργίαν ἑνὸς προηγουμένου. Ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Παπασπύρου ἔθεσε ὑπ’ ὄψει μου μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῶ διότι ἠθέλησα νὰ σταθῶ εἰς τὴν βάσιν τὴν ὁποίαν ἔθεσα, νὰ κάμω, δηλαδή, ἕνα ἀπρόσωπον νομοθέτημα, βάσει ἀντικειμενικῶν καὶ μόνον κριτηρίων.

§132Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἦτο προσωπικὴ, ἦτο γενικὴ διάταξις.

§133Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Ἐν πάσῃ περιπτώσει πρόσωπα ἐκάλυπτε καὶ αὐτή. Κάθε διάταξις, ἡ ὁποία ἐμφανίζει τροπολογίαν κειμένης διατάξεως, ἐν ὄψει δημιουργίας νέων θέσεων, εἰς ἀνωτέραν ἀνάλυσιν πρόσωπα ἀφορᾷ. Κατόπιν τῆς γενικῆς αὐτῆς παρατηρήσεως, εἰσέρχομαι ἀμέσως εἰς τὰς συγκεκριμένας παρατηρήσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο. Κατὰ πρῶτον λόγον, ὡς πρὸς τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 1 ἡ ὁποία δίδει τὴν εὐχέρειαν, κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος, μία ἐκ τῶν κενῶν θέσεων νὰ πληρωθῇ δι’ ἀπ’ εὐθείας διορισμοῦ. Ἡ ἀρχικὴ διατύπωσις τοῦ νομοσχεδίου ἦτο δύο ἐκ τῶν 4 θέσεων νὰ δύναται νὰ καταληφθοῦν δι’ ἀπ’ εὐθείας διορισμοῦ. Παρεκλήθην ἀπὸ τοὺς συναδέλφους τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου νὰ περιορίσω τὰς θέσεις αὐτὰς καὶ ἐδέχθην εὐχαρίστως καὶ τὰς περιώρισα εἰς μίαν. Τὸ θέμα δὲν εἶναι θέμα ἀρχῆς, ἐὰν ἡ Βουλὴ νομίζει ὅτι πρέπει καὶ τὴν θέσιν αὐτὴν νὰ τὴν σβήσωμεν εὐχαρίστως τὸ ἀποδέχομαι καὶ διαγράφω ὁλόκληρον τὸ ἐδάφιον 5 τοῦ ἄρθρου 1. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δευτέραν παρατήρησιν, θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῶν κυρίων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν διάταξιν αὐτήν, ὅτι τὸ ἄρθρον τοῦτο ἐπιδιώκει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον ἐκείνου τὸ ὁποῖον ὑπολογίζεται ὅτι ἐπιδιώκει. Κατὰ τὴν μέχρι σήμερον ἰσχύουσαν νομοθεσίαν—καὶ ἔχω ἐδῶ τὸν νόμον καὶ τὸ ἄρθρον ἀνατυπωμένον καὶ ἐπ’ αὐτοῦ νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία—εἶναι δυνατὸν νὰ διορισθοῦν ἀπ’ εὐθείας εἰς θέσεις παρέδρων οἱ ἔχοντες ὡρισμένα προσόντα. Τὸ ἄρθρον 5 εἶναι σαφὲς καὶ σᾶς τὸ ἀναγινώσκω διὰ νὰ πεισθῆτε. «....... ........(ἀναγινώσκει)........» Κατὰ συνέπειαν, διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς βλέπετε ὅτι κατ’ ἀρχὴν μειοῦται ὁ ἀριθμὸς καὶ ὁρίζομεν 5 θέσεις. Διὰ νὰ γνωρίζετε καὶ τὴν προϊστορίαν τοῦ θέματος τούτου— διότι ὅλα τὰ θέματα αὐτὰ ἔχουν, δυστυχῶς, προϊστορίαν— οἱ ἐνδιαφερόμενοι μοῦ ἐζήτησαν τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου ἢ τοὐλάχιστον τοῦ περιορισμοῦ, διότι ἄρχιζαν ἐδῶ καὶ τὰ παζαρέματα. Τοὺς ἀπήντησα ὅτι «κύριοι τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἐπιδιώκει νὰ σᾶς κατοχυρώσῃ ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ εὐχέρεια ἀπ’ εὐθείας διορισμοῦ». Διότι ἐν τῇ οὐσίᾳ αὐτὸ τοὺς ἐνδιαφέρει. Ἐὰν διορισθοῦν ἀπ’ εὐθείας, αὐτοὶ χάνουν τὰς θέσεις καὶ τὰς δυνατότητας ἀναδείξεως τὰς ὁποίας ἔχουν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα, ποῖα προσόντα πρέπει νὰ ἔχουν δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει. Τοὺς ἐνδιαφέρει νὰ μὴ μπαίνουν ἀπ’ εὐθείας ἀπ’ ἔξω. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς κατοχυρώνονται οἱ ἄνθρωποι, διότι ὁρίζομεν τὰς θέσεις εἰς 5 ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐγὼ ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας, τροποποιῶ καὶ πάλιν τὸ ἄρθρον—πρόθεσίς μου ἦτο, διότι δὲν ἔχω κανένα προσωπικὸν ἐνδιαφέρον, τὸ κάμνω ἕνα ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἀντιληπτὸν νομοθέτημα—καὶ κάμνω τὴν διάταξιν δυνητικήν, διότι ὁμολογῶ ὅτι μὲ ἐξένισεν ἡ ὑποχρεωτικὴ διάταξις περὶ προσλήψεως τῶν πέντε αὐτῶν ἀνθρώπων. Νομίζω ὅτι ἔτσι ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ ἄρθρον ἀποτελεῖ τὴν πληρεστέραν κατασφάλισιν αὐτῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν ἐπιδιώκουν καὶ ἀποτελεῖ τὴν ἐπιτυχεστέραν δυνατὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος. Προσθέτω δὲ ὅτι παμψηφεὶ ἐγένετο ἀποδεκτὴ ἡ πρότασις αὐτή. Κατὰ συνέπειαν εἶναι, τοὐλάχιστον, πολὺ νὰ ὁμιλοῦμεν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν περὶ προσωπικῆς διατάξεως. Θὰ εἰσέλθω ἤδη εἰς τὸ πλέον ἐπίμαχον θέμα τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ὑπῆρξε τὸ ἐδάφιον 1 τοῦ ἄρθρου 23 τὸ ὁποῖον ἀναφέρει, τροποποιοῦν τὰ μέχρι τοῦδε ἰσχύοντα —τὸ τονίζω τοῦτο— ὅτι διὰ τὴν κατάληψιν τῶν θέσεων παρέδρων τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἀπαιτεῖται ὡς προσὸν τὸ πτυχίον τῆς Νομικῆς Σχολῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν θελήσωμεν νὰ κρίνωμεν ἀντικειμενικῶς καὶ ἀπροκαλύπτως, δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει ἔδαφος συζητήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ Πάρεδρος τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου ἕνας ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει πτυχίον Νομικῆς Σχολῆς. Τοῦτο τὸ θεωρῶ ἀναμφισβήτητον. Διότι ὀρθῶς ἐτονίσθη ἀπὸ συναδέλφους καὶ δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα μέχρι τοῦδε ἐλέχθησαν, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ κρίνουν ἐπὶ σοβαρωτάτων ὑποθέσεων ἀφ’ ἧς στιγμῆς τοὺς δίδεται ἡ δυνατότης νὰ γίνουν πρόεδροι φορολογικῶν δικαστηρίων ἐπὶ ὑποθέσεων αἱ ὁποῖαι ἔχουν πολὺ μεγαλυτέραν σημασίαν ἀπὸ ὅσην ἔχουν αἱ ἀστικαὶ ὑποθέσεις τὰς ὁποίας θὰ κρίνῃ ὁ Πρωτοδίκης καὶ θὰ εἶναι ὄντως περίεργον οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ μὴ ἔχουν στοιχειώδη γνῶσιν τῆς Νομικῆς. Θὰ σᾶς εἴπω ὅμως καὶ κάτι ἄλλο. Ἡ ὅλη αὐτὴ διάταξις ἡ ὁποία ἐδημιούργησε τόσον θόρυβον δὲν ἔχει οὐσιαστικὸν περιεχόμενον. Ἠρώτησα ἀπὸ περιέργειαν καὶ διεπίστωσα ἀπὸ τὴν ἐπετηρίδα τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ὅτι οὐδεὶς σύμβουλος καὶ οὐδεὶς πάρεδρος εἶναι μὴ ἔχων πτυχίον νομικῆς. Δηλαδὴ ὑπὸ τὴν ἀδήριτον πίεσιν τῆς ἀνάγκης τὸ πρᾶγμα αὐτὸ εἶναι ἤδη πραγματοποιημένον, χωρὶς οὐδεὶς νόμος νὰ τὸ λέγῃ. Δὲν ἔφθασε κανεὶς εἰς τὴν ἀνωτάτην αὐτὴν θέσιν, χωρὶς νὰ ἔχῃ πτυχίον νομικῆς. Ἔρχεται, λοιπόν, ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ προσπαθεῖ νὰ κατοχυρώσῃ ἕνα καθεστὼς τὸ ὁποῖον ὑφίσταται καὶ νὰ θέσῃ μίαν ὀρθὴν θεωρητικὴν ἀρχήν. Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέραν, κύριοι συνάδελφοι, ἤρχισαν αἱ συζητήσεις. Οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἶπον ὅτι ἔχουν ἤδη τὰ προσόντα βάσει τοῦ παλαιοῦ νόμου νὰ προαχθοῦν εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν καὶ θὰ εἶναι σκληρὸν καὶ ἄδικον νὰ τοὺς ἀνακόψωμεν τὴν προώθησιν. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, εὑρεθεὶς πρὸ τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ καὶ ἀπὸ περισσήν, ἂν θέλητε, εὐαισθησίαν καὶ ἵνα μὴ φανῶ ὅτι θέλω νὰ στερήσω ἀνθρώπους ἑνὸς δικαιώματος καὶ κατὰ συνέπειαν νὰ εὐνοήσω ἄλλους, εἶπον ὅτι ἐπὶ τέλους, ἂν θέλετε, κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος νόμου ἂς μὴν ἰσχύσῃ ὁ περιορισμὸς τῶν κριτηρίων αὐτῶν καὶ ἐτέθη, συμφωνούσης καὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ διάταξις ὅτι κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος νόμου ἐπιτρέπεται ἡ κατάληψις τῶν θέσεων αὐτῶν μὲ τὰ μέχρι τοῦδε ἀπαιτούμενα προσόντα. Καὶ αὐτὸ κύριοι συνάδελφοι, ἀπετέλεσε μέσην λύσιν. Σήμερον, εἰς τὴν Βουλὴν προτείνεται μία τρίτη, ἀκόμη ἀπωτέρα λύσις, λύσις τὴν ὁποίαν ὁ κ. Γρηγορίου προηγουμένως διετύπωσε καὶ ἡ ὁποία προχωρεῖ ἀκόμη περισσότερον, ὄχι μόνον κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος ἀλλά, καὶ ὅσοι ὑπάλληλοι εὑρέθησαν ὑπηρετοῦντες σήμερον εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καὶ κατὰ συνέπειαν οἱ ἔχοντες τὴν δυνατότητα ἐκ τοῦ νόμου νὰ καταλάβουν τὴν θέσιν αὐτὴν ἠμποροῦν νὰ προαχθοῦν εἰς τὰς θέσεις τῶν Παρέδρων, ὀψέποτε αἱ θέσεις αὗται δημιουργηθοῦν, ἔχοντες τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα ὁ νόμος ὁρίζει, δηλαδὴ ἔχοντες πτυχίον Ἀνωτάτης Σχολῆς καὶ Παντείου. Ἡ διάταξις αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀπωτέρα τῆς προηγουμένης καὶ ἴσως νομοθετεῖ κατὰ βάσιν τὴν ἀρχὴν νὰ ἀχρηστεύῃ τὴν διάταξιν, τὴν ὁποίαν τὸ ἐδάφ. 1 ἐπεδίωξε νὰ θέσῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐγὼ θέτω ἀντικειμενικῶς ὑπ’ ὄψει σας τὰς ἀπόψεις καὶ τὰ ἐπιχειρήματά μου καὶ ἐπαφίεμαι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, χωρὶς νὰ θέτω ζήτημα, εἰς τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς. Κύριοι συνάδελφοι, προσωπικῶς ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ δεχθῶ ὅ,τι ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς θελήσει. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἀποδεχθῶ τὴν γνώμην τοῦ κ. Γρηγορίου, ἐὰν ἡ Βουλὴ τὸ θελήσῃ. Προσωπικῶς ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅτι ἡ καλυτέρα λύσις εἶναι ἡ συμβιβαστικὴ λύσις, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε παμψηφεὶ καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Προσωπικῶς πιστεύω ὅτι ἡ ἐπιτυχεστέρα ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος ἦτο ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ δὲν παρέχει τὸ δικαίωμα τῆς προαγωγῆς, εἰμὴ μόνον κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος νόμου, ὥστε νὰ κατοχυρώσωμεν ἐφεξῆς μίαν παγίαν ἀρχήν, εἰς τὴν ὁποίαν ὅλοι πλέον θὰ ὑποταχθοῦν, διότι ὅταν πρόκειται νὰ λάβῃ κανεὶς ἕν τοιοῦτον μέτρον καὶ νὰ μεταβάλλῃ τὰ προσόντα καθ’ ὅν τρόπον τὰ μεταβάλλει τὸ σχέδιον τοῦ νόμου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προαγωγὴν εἰς τὴν θέσιν τοῦ παρέδρου ἡ πρώτη ἀρχὴ εἶναι δύσκολος. Τελευτῶν, κύριοι συνάδελφοι, ἤθελον νὰ παρατηρήσω ὅτι, αἱ αἰτιάσεις, αἱ κατηγορίαι ἐναντίον τοῦ ἄρθρου 31 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι τόσον βάσιμοι, ὅσον μερικοὶ συνάδελφοι ἠθέλησαν νὰ παρουσιάσουν. Τὸ ἄρθρον 31, κύριοι συνάδελφοι, προβλέπει τὴν δημιουργίαν τῶν ἑξῆς φοβερῶν θέσεων «..................................... .... (ἀναγινώσκει) .....» Βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πρόκειται καθαρῶς, περὶ ὑπηρετικοῦ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ὑπηρεσίας εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητον. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ὅπως ἠξεύρετε, ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις φορολογίας, εὑρίσκεται πολὺ στενὰ ἐγκατεστημένη εἰς τὸ κτίριον, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ εὑρίσκεται ἤδη εἰς διαπραγματεύσεις νὰ ἐνοικιάσῃ ἕν, πλησίον εὑρισκόμενον, ἀκίνητον, τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς ἕν Ταμεῖον ἐμπόρων καὶ διὰ τὸ ὁποῖον σᾶς ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν νὰ δεχθῆτε μίαν σχετικὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία θὰ διευκολύνῃ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ νὰ ἐπεκτείνῃ ὡρισμένας ὑπηρεσίας του ἐκεῖ. Ἐν ὄψει τῆς ἐνοικιάσεως αὐτῆς καὶ ἀσχέτως τούτου, ἐν ὄψει τῶν ἀναγκῶν, τὰς ὁποίας ἔχει σήμερον, νομίζει ἡ ὑπηρεσία καὶ ἐπιμόνως εἰσηγεῖται ὅτι ἔχει ἀνάγκην τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ. Εἰδικώτερον, ὡς πρὸς τοὺς κλητῆρας τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει σήμερον 55 κλητῆρας, δὲν γνωρίζω ἀκριβῶς τὰς θέσεις τῶν καθαριστριῶν, τὰς ὁποίας ἔχει. Ἀλλά, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὁμολογουμένως ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις φορολογίας ἔχει ζηλευτὴν καθαριότητα χάρις εἰς τὴν ἐμμονὴν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ, τοῦ σημερινοῦ, ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ ὡρισμένα πράγματα καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ ἔχῃ τάξιν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ὑπηρετικοῦ προσωπικοῦ καὶ εἰς τοὺς κλητήρας καὶ εἰς τὰς καθαριστρίας. Ἐὰν νομίζετε ὅτι εἶναι πολὺ καὶ βάλετε 8 ἐπὶ πλέον καθαριστρίας, δικαίωμά σας εἶναι. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι αἱ θέσεις αὐταί, δὲν ἔγιναν διὰ νὰ ἐξυπηρετήσωμεν καμμίαν γνωστὴν μας καθαρίστριαν ἀλλά, ἔγιναν, διότι ἐνομίζαμεν ὅτι αἱ θέσεις αὐταὶ εἶναι ὄντως ἀπαραίτητοι διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Τελευτῶν, κύριοι συνάδελφοι, ἤθελον διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν νὰ τονίσω τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ τὰς πραγματικὰς ὄντως δυσχερείας, τὰς ὁποίας ἐμφανίζει ἀκριβῶς, διότι, ὅπως προηγουμένως εἶπον, ἀντιμετωπίζει ζητήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀληθῶς ἐπίμαχα. Ἐφ’ ὅσον τελικῶς τὸ νομοσχέδιον ἤθελε κατ’ ἀρχὴν γίνει ἀποδεκτόν, θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ θέσω ὡρισμένας ὑπηρεσιακὰς προσθήκας, τὰς ὁποίας θὰ θέσω ἐν συνεχείᾳ ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς.

§134Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἡ πρότασις ἡ ὁποία ἐγένετο διὰ τοὺς Παρέδρους νὰ δύνανται νὰ προαχθοῦν οἱ ἔχοντες καὶ πτυχίον Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς καὶ Παντείου, ἀφορᾶ τοὺς ὑπηρετοῦντας ὑπαλλήλους. Εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου εἰσέρχονται εἰς τοῦτο κατόπιν ἐξετάσεων. Εἰς τὰς ἐξετάσεις ἐκείνας ὅταν δίδουν καὶ ἐπιτυγχάνουν ἔχουν ὑπ’ ὄψει τους ὅτι δύνανται οὗτοι νὰ φθάσουν εἰς τὴν ἀνωτάτην ἱεραρχίαν.

§135Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ λάβουν βαθμὸν Ἐφέτου, χωρὶς δίπλωμα νομικῆς;

§136Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Ἔτσι, εἶναι σήμερον, κ. συνάδελφε. Καὶ ἔρχεται ὁ νόμος καὶ περιορίζει τὸ δικαίωμα μόνον εἰς τοὺς ἔχοντας δίπλωμα τῆς νομικῆς καὶ κάμνει τὴν πρότασιν νὰ δύνανται νὰ προάγωνται εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Παρέδρου καὶ νὰ μὴ δύνανται νὰ προαχθοῦν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Συμβούλου ἐὰν δὲν ἔχουν δίπλωμα νομικῆς.

§137Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὸ ἑξῆς σχετικῶς μὲ τὴν διάταξιν περὶ διορισμοῦ ἀπ’ εὐθείας εἰς θέσιν Παρέδρου: ἡ ὁλομέλεια τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, θὰ τὸ γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἶπον ὅτι, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἐντεταγμένοι ὑπάλληλοι εἰς τὴν ἱεραρχίαν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου καὶ συγκεκριμένως δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι Αʹ τάξεως, μὲ ὡρισμένην ὑπηρεσίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀπ’ εὐθείας διορισμός. Ἐάν, κ. Ὑπουργέ, ὑπάρχει διάταξις ἰσχύουσα, διὰ τὸν ἀπ’ εὐθείας διορισμόν, διατὶ τὴν ἐπαναλαμβάνετε εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο; Δὲν χρειάζεται ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὁ πλεονασμὸς αὐτός. Ἀλλά, διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς γίνεται ἡ προσπάθεια νὰ παρακαμφθῇ ἡ ἄποψις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ τῆς ὁλομελείας τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Δι’ αὐτὸ ἐπιζητοῦμεν τὴν ἀπάλειψιν τῆς διατάξεως αὐτῆς.

§138Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν. Ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέγνωσα προηγουμένως εἶναι σαφής. Ὁμιλεῖ περὶ τῆς δυνατότητος ἀπ’ εὐθείας διορισμοῦ τῶν ἐχόντων τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα, μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Νομ. Συμβουλίου. Ἐὰν λάβετε τὸν κόπον νὰ ἀναγνώσητε τὴν διάταξιν θὰ ἴδητε ὅτι προσπαθεῖ νὰ λύσῃ νομοθετικῶς ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἐστασιάζετο καὶ τὸ ὁποῖον εἶχε δημιουργήσει ζητήματα. Διὰ τοῦτο ἀκριβῶς, διὰ νὰ μὴ γίνεται συζήτησις ἐὰν ἠμπορῇ ἢ δὲν ἠμπορῇ νὰ διορισθοῦν καὶ μέχρι ποίου σημείου, ὁ νόμος καθορίζει ὅτι μέχρι 5 δύνανται νὰ διορισθοῦν καὶ προσθέτω, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν ὅτι δύνανται. Ἐν συνεχείᾳ ἐδέχθην ὅτι δύνανται δυνητικῶς. Δηλαδή: νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι κατόπιν ὅλων αὐτῶν δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἀποτελεῖ βελτίωσιν τοῦ ὑπάρχοντος μέχρι σήμερον καθεστῶτος μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς προστασίας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν .......

§139Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Τί ἐστασιάζετο μέχρι σήμερον;

§140Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐστασιάζετο μέχρι σήμερον πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ διορισθοῦν ἀπ’ εὐθείας ἐὰν ὑπῆρχον οἱ κατώτεροι οἱ ὁποῖοι εἶχον τὰ προσόντα.

§141Ν. ΒΕΗΣ. ..... (δὲν ἠκούσθη) ........

§142Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι βελτίωσις εἶναι νὰ περιορίζεται ὁ ἀριθμὸς τῶν προσλαμβανομένων ἀπ’ εὐθείας. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω διὰ ποῖον λόγον πρέπει νὰ διατηρηθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας προσλαμβάνεται ἀπ’ εὐθείας Πάρεδρος. Διὰ ποῖον λόγον δὲν προχωρεῖτε εἰς τὴν κατάργησιν τῆς εὐχερείας. Διατὶ νὰ ὑπάρχῃ δυνητικὴ ἡ εὐχέρεια τῆς προσλήψεως ἀπ’ εὐθείας Παρέδρων.

§143Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Ἐπειδὴ ἤμην εἰσηγητὴς τῆς προτάσεως θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ὅτι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν εἰκόνα τῶν ὑπηρετούντων δικαστικῶν ἀντιπροσώπων. Οἱ ἐν ταῖς ἐπαρχίαις γνωρίζετε αὐτοὺς τοὺς γέροντας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν παραλειφθῆ ἀπὸ 15ετίας, ἀνικάνους ν’ ἀναγνώσουν, ἀνικάνους νὰ συντάξουν ἀγωγὴν ἐξώσεως. Αὐτοὶ ζητοῦν νὰ ἔχουν τὸ ἀποκλειστικὸν προνόμιον, αὐτοὶ οἱ γέροντες οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ βελτιώσουν τὴν θέσιν των ἀπὸ ἀπόψεως γνώσεων νὰ καταλάβουν ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον ὅλας τὰς θέσεις τῶν Παρέδρων.

§144Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό, οἱ δικαστικοὶ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐπαρχιῶν εἶναι ἐπιστήμονες.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον;

§146ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, κειμένων διατάξεων». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§148Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ, ὅτι διαγράφω τὸ ἐδάφιον 5 τοῦ ἄρθρου 1 σύμφωνα μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Παπασπύρου, τὸ ἀφορῶν τὸν ἀπ’ εὐθείας διορισμὸν Νομικοῦ Συμβούλου καὶ ἐπαναλαμβάνω, τὸ δικαίωμά μου τοῦ ἄρθρου 6 τὸ κρατῶ μόνον μὲ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἀποτελεῖ βελτίωσιν τῆς κειμένης καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ μέχρι σήμερον.

§149Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἐξακολουθῶ νὰ διαφωνῶ ἐπ’ αὐτοῦ.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1.

§151Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον κρατεῖ τὴν δευτέραν διάταξιν τοῦ ἀπ’ εὐθείας διορισμοῦ Παρέδρων, δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ διατηρήσῃ τὴν πρώτην δι’ ἕνα Νομικὸν Σύμβουλον. Δι’ ἐμένα ἡ ἐξήγησις τὴν ὁποίαν ἐδώσατε εἶναι ἐπαρκής, κρατήσατε καὶ τὴν θέσιν τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου.

§152Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει μία διαφορά. Ἡ διαφορὰ εἶναι ὅτι εἰς τὸν διορισμὸν τοῦ Συμβούλου δὲν ἀπαιτεῖται σύμφωνος γνώμη καὶ αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ δημιουργήσῃ ζητήματα, ἐνῷ εἰς τὴν δευτέραν ἀπαιτεῖται. Δέχομαι νὰ τὸ διαγράψω, ὁπότε πάλιν ὁ διορισμὸς γίνεται βάσει τοῦ ὑπάρχοντος νόμου. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἀπαιτεῖται σύμφωνος γνώμη, ἡ μεταβολὴ τὴν ὁποίαν ἐπιφέρει τὸ ἐδάφιον 5 καὶ ἡ ὁποία ἐνδεχομένως θὰ δημιουργήσῃ παρεξηγήσεις, διέγραψα τὴν προϋπόθεσιν τῆς συμφώνου γνώμης δι’ αὐτὸν τὸν λόγον διαγράφεται τὸ ἐδάφιον 5 διὰ νὰ μείνῃ τὸ παλαιὸν καθεστὼς τὸ ὁποῖον ἰσχύει καὶ νὰ μὴ δημιουργηθοῦν τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα οἱ κ. συνάδελφοι ἔθιξαν.

§153Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. .. (δὲν ἠκούσθη).......... διότι προκειμένου περὶ ἀνωτέρων θέσεων εἶναι γνωστὸν εἰς τὰ ὑπηρεσιακὰ συμβούλια, ὅτι δὲν ὑπάρχουν πάντοτε τὰ κατάλληλα πρόσωπα διὰ νὰ τὰς καταλάβουν, ἀλλὰ προκειμένου περὶ μέσων θέσεων τὸ πρᾶγμα εἶναι εὐχερέστερον. Ἡ ἐκτέλεσις τῶν καθηκόντων τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου εἶναι εὐκολωτέρα. Συνεπῶς εἶναι εὐχερὴς ἡ συμπλήρωσις τῶν θέσεων ὑπὸ τῶν κατεχόντων.... (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος) ...

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 1 δεκτόν. Ἄρθρον 2. Δεκτόν. Ἄρθρον 3. Δεκτόν. Ἄρθρον 4. Δεκτόν. Ἄρθρον 5. Δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 6.

§155Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κατόπιν τῆς ἐξηγήσεως ποὺ ἔδωσα ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ διαγραφῇ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§156Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νὰ μὴ διαγραφῇ.

§157Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐὰν οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν τῆς διαγραφῆς τοῦ ἐδαφίου 2 τοῦ ἄρθρου 6 καὶ κατόπιν τῶν ἐξηγήσεων τὰς ὁποίας ἔδωσα ἐπιμένουν εἰς τὴν πρότασίν των δέχομαι νὰ διαγραφῇ.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὴ ἡ διαγραφή;

§159ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 7 Δεκτὸν

§161Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ, ὡς ἔχει διατυπωθῆ ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 24 Δεκτὸν

§163Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἀρνεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ διορίσῃ δημοδιδασκάλους εἰς τὰ σχολεῖα τὰ ὁποῖα εἶναι 10 χρόνια κλειστὰ καὶ διορίζονται ταξινόμοι. Εἶναι ἐντροπὴ κ. Πρόεδρε.

§164Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ ἄρθρον 30 θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν ἑξῆς τροπολογίαν. «Ἐπιτρέπεται............ ........(ἀναγινώσκει)............»

§165ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι ἄνευ δημοπρασίας.

§166Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ εἶσθε ἐνήμεροι τῆς πραγματικότητος πρέπει νὰ γνωρίζητε ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ζητεῖ τὸ Δημόσιον καὶ δὲν εὑρίσκει τὰ οἰκήματα, τὰ ὁποῖα θέλει, καὶ ἀπόδειξις ἡ περίπτωσις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ὑπάρχει ἔλλειψις χώρου. Ἐκάμαμε τρεῖς προκηρύξεις διαγωνισμοῦ. Ἐζήτησα ἐλευθέρας προσφοράς, μὲ ἀπόφασιν νὰ πληρώσω ὅ,τι ἠμπορῶ καὶ δὲν ἔλαβον καμμίαν προσφοράν.

§167Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κανεὶς ἰδιοκτήτης δὲν ἐμπιστεύεται τὸ Δημόσιον.

§168Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐν συνεχείᾳ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν εἰς 2αν παράγραφον εἰς τὸ ἄρθρον 32. «Ἡ προθεσμία, ἡ ὁποία ὁρίζεται .............. .... (ἀναγινώσκει) ..........»

§169Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ βάλετε Ἰούνιον ἢ Ἰούλιον.

§170Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ προτιμοῦσα νὰ μὴ δώσω εὐρεῖαν προθεσμίαν. Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ ἄρθρον 25 ἔχω μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν προτείνει τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον «....... ......... (ἀναγινώσκει) ............»

§171ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§172Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 23 ἔχω εἰσέτι μίαν τροπολογίαν προτεινομένην πάλιν ἀπὸ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον: «...... ......... (ἀναγινώσκει) ............»

§173ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§174Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τί ἔγινε τὸ ἄρθρον 31;

§175Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐξήγησα τὴν ἀνάγκην τῆς ψηφίσεως τοῦ ἄρθρου τούτου διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ περίπτωσις προκαταλήψεως ἐναντίον προσώπων–μελῶν τῆς Κυβερνήσεως. Διότι ἐὰν νομίζετε ὅτι δημιουργοῦμεν θέσεις καθαριστριῶν διὰ ρουσφέτια, ὑποβιβάζετε τὴν Κυβέρνησιν πολύ.

§176Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀνάγκη πληρώσεως 32 θέσεων διὰ τὰς ὁποίας θὰ καταβληθοῦν 500 ἑκατομ. τὸν χρόνον, καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ Ὑπουργοὶ Οἰκονομικῶν ἀρνοῦνται νὰ δώσουν μίαν δικαίαν πίστωσιν διὰ νὰ ἀνοίξουν Δημοτικὰ Σχολεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι κλειστὰ δέκα χρόνια. Ὑπεστήριξαν οἱ κ. συνάδελφοι, ὅτι πρὸ διμήνου συνεζητήθη ἡ ἐπικύρωσις τοῦ Α.Ν., ὅπου πληθωρικῶς περιλαμβάνεται σωρεία ὑπαλληλικῶν διορισμῶν. Καὶ ἐρωτῶμεν: Ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις τῆς ἀμέσου φορολογίας δὲν εἶχε λάβει γνῶσιν τῶν ἀναγκῶν, τὰς ὁποίας εἶχε τῶν 32 αὐτῶν νέων προσώπων; Ἐδημιουργήθησαν αἱ ἀνάγκαι αὐταὶ κατὰ τὸ διαρρεῦσαν δίμηνον; Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἠσχολούμην· ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργός, καίτοι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ἀσχοληθῶ τόσον ἐγώ, ὅσον καὶ ἡ Βουλή, περὶ τῶν ἀσημάντων αὐτῶν θέσεων, ἀσημάντων ἴσως εἰς βαθμόν, σημαντικωτάτων ὅμως εἰς ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Θὰ ὁμίλουν ἐπὶ ὅλου τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως ὡμίλησα ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ θὰ εἶχον πολλὰ ἐπιχειρήματα, ἐπιχειρήματα ὥστε νὰ μὴ δικαιολογοῦν τὴν ἄκαιρον, ἐπαναλαμβάνω, ἔλλειψιν ψυχραιμίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν τὸ κάμνω ὅμως, διότι βλέπω, ὅτι θὰ κάμω ἕνα ἔργον ἀπολύτως μάταιον, ἐπιφυλάσσομαι ὅμως νὰ τὸ κάμω εἰς εὐθετωτέραν στιγμήν. Τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι ἔπρεπε νὰ μὴ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὴν αὔξησιν τῶν θέσεων αὐτῆς τῆς καθαριότητος καὶ τῶν κλητήρων καὶ τῶν βοηθῶν ἀνελκυστήρων, διότι φοβοῦμαι, ὅτι αἱ συνεχεῖς αὐξήσεις θὰ ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν τροποποίησιν πού ἐπέβαλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν τελευταίαν στιγμὴν περὶ μισθώσεως ἀκινήτων, διότι δὲν θὰ ὑπάρχει χῶρος εἰς τὰς Ἀθήνας, κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ στεγασθοῦν αἱ διὰ τῶν διαρκῶς ὑποβαλλομένων νομοσχεδίων δημιουργούμενοι ὑπάλληλοι καὶ οὕτω πως ὄχι μόνον θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς καὶ θὰ ἀνατραπῇ τὸ δημόσιον αἴσθημα, ἀλλὰ θὰ ὀξυνθῇ καὶ τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως, τὸ ὁποῖον τόσην σημασίαν ἔχει κατὰ τὰς παρούσας στιγμάς. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ εὕρῃ πολὺ δικαιολογημένην τὴν διαμαρτυρίαν μου αὐτὴν καὶ δὲν θὰ θελήσῃ νὰ ἐπιμείνῃ εἰς ὅσα τελευταίως εἶπε καὶ τὰ ὁποῖα δὲν τοῦ ἀνήκουν.

§177Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνεφέρθη, συγκεκριμένως προηγουμένως, ὅτι ὑπάρχουν 30 καθαρίστριαι καὶ ὅτι εἰς κάθε καθαρίστριαν ἀνήκουν 2½ δωμάτια, ζητεῖται δὲ σήμερον νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν καθαριστριῶν κατὰ 8. Νομίζει ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι εἶναι εὐπρεπῶς ἐπιτετραμμένον τοῦτο;

§178Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ ὀφείλω νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι δὲν εἶναι μόνον ὅτι ἀρνοῦνται ἐδῶ εἰς τὸ κέντρον οἱ διάφοροι Ὑπουργοὶ τὸν διορισμὸν εἰς κενὰς θέσεις δημοδιδασκάλων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔπρεπε νὰ πληρωθοῦν ὑπὲρ πᾶν ἄλλο ἔξοδον, ἀλλὰ μᾶς ἀρνοῦνται ἀκόμη ὡρισμένας θέσεις ἰατρῶν εἰς νοσοκομεῖα, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐζήτησα εἰδικῶς διὰ τὴν πόλιν τῆς Κοζάνης δύο θέσεις, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν σήμερον ὅλος ὁ κόσμος εἰς τὴν ὕπαιθρον εἶναι προφυματικός. Ὅταν λοιπὸν ἕνας Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀρνῆται τὸν ἰατρόν, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς τῶν ἐπαρχιῶν νὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ προσθέσῃ τόσας θέσεις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὸν καθαρισμὸν τούτου; Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὅμως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τοῦ εἴπω τοῦτο, ὅτι ἡ ἀποστροφὴ τὴν ὁποίαν ἔκαμεν, ὅτι δῆθεν αἱ θέσεις αὐταὶ εἶναι μικραὶ καὶ δὲν ἔχουν κομματικὸν χαρακτῆρα, ἔχω νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι μία καθαρίστρια ἠμπορεῖ νὰ προσθέσῃ 50 ψήφους εἰς τὸ κόμμα, ἄρα αἱ 55 θέσεις δὲν ἔχουν καμμίαν ἀπολύτως θέσιν διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Ὑπουργείου, ἀλλὰ ἀντιθέτως πληροῦν 55 ἀπαιτήσεις τοῦ κόμματος, τὸ ὁποῖον διευθύνει τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν.

§179Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Ἐγὼ χαίρω ἰδιαιτέρως διὰ τὴν ἀντίληψιν ποὺ ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τὴν καθαριότητα τῶν γραφείων, ἀλλὰ θὰ ἐπεθύμουν τὴν ἰδίαν ἀντίληψιν νὰ εἶχε τὸ Ὑπουργεῖον καὶ διὰ τὰς ἄλλας ὑπηρεσίας, διότι ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλα Ὑπουργεῖα καὶ ἀξιοπρεπεῖς ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι βρωμοῦν. Καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀρνεῖται νὰ δώσῃ ἔστω καὶ μίαν καθαρίστριαν καὶ συνεπῶς ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς δημιουργεῖται μία ἀντινομία.

§180Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰς Νομαρχίας τὰς καθαρίζουν οἱ Νομάρχαι μόνοι των.

§181Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Ἀλλὰ πέραν τούτου πρὸ ὀλίγου καιροῦ ἐξηγγέλθη ἡ συγχώνευσις τῶν Ὑπουργείων καὶ θὰ ἐπεριμέναμεν ἀπὸ τὴν συγχώνευσιν αὐτὴν νὰ ἔχωμεν μίαν οἰκονομίαν ὑπαλλήλων καὶ κατωτέρου προσωπικοῦ. Ἀντὶ τούτου βλέπομεν σήμερον νὰ ζητῆται αὔξησις καὶ ἀνωτέρου καὶ κατωτέρου προσωπικοῦ. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο σύμφωνος μὲ τὴν ἀντίληψιν τῆς Κυβερνήσεως ἡ αὔξησις τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ.

§182Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν γνωρίζω, δὲν ἔτυχε ποτὲ νὰ μελετήσω τὴν κομματικὴν ἀξιολόγησιν τοῦ διορισμοῦ μιᾶς καθαριστρίας, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ὅταν μοῦ ἐτέθη ὑπ’ ὄψει τὸ σχέδιον ἐκάλεσα τὰς Ὑπηρεσίας ἐπανειλημμένως καὶ ἐζήτησα νὰ μοῦ ἐξηγήσουν, διατί καὶ πῶς ἔχουν ἀνάγκην τῶν θέσεων αὐτῶν καὶ αἱ Ὑπηρεσίαι μοῦ ἀνέφερον τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξα καὶ θὰ ἐπαναλάβω καὶ τώρα καὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους φαίνεται ὅτι ἔχουν πράγματι ἀνάγκην τῶν θέσεων αὐτῶν. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δημιουργεῖται ἕνα εἶδος ἀντιδράσεως ἐναντίον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον τόσον συχνὰ ἀρνεῖται πιστώσεις, διὰ τὸν λόγον, ὅτι δὲν ἔχει χρήματα νὰ διαθέσῃ. Εἶναι καὶ θέμα ἀρχῆς. Ἐὰν εἶναι κάτι σωστόν, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ γίνεται, δὲν πρέπει νὰ λαμβάνῃ τὸ πρᾶγμα τὴν μορφὴν μιᾶς ἀντιδικίας κατὰ τῆς ὑπηρεσίας. Ἡ ὑπηρεσία λέγει ὅτι ἡ ἐπέκτασις τοῦ κτιρίου εἶναι ἀναγκαία. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις φορολογίας στεγάζεται εἰς πολὺ στενὸν χῶρον καὶ ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην νὰ ἐξεύρῃ ἕνα οἴκημα εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ἐπεκταθῇ. Εἶναι λοιπόν, ἀφ’ ἑνὸς ἡ ἐπέκτασις τῶν ὑπηρεσιῶν εἰς τὸ νέον οἴκημα ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ δημιουργία τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν καὶ αὐτὰ σοβαρὰν ὑπηρεσίαν. Καὶ ἡ ἀνάγκη αὐτὴ δὲν ὑπῆρχεν, ὅταν ἐγένετο ὁ ἄλλος νόμος, ὁ ὁποῖος δὲν προέβλεψε θέσεις βοηθητικοῦ προσωπικοῦ, αὐτὴ ἡ ἀνάγκη δὲν ὑπάρχει καὶ ἐδημιουργήθη ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ ζητοῦμεν τὴν πλήρωσιν τῶν θέσεων αὐτῶν. Δὲν νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ ἐπιμείνετε καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν θὰ παρακαλέσω νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 31 ὅπως ἔχει.

§183Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἀντίρρησις ἐὰν ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν ἦτο τόσον μεγάλη.

§184Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει, προφανῶς, ἀπαρτία, τοῦτο δὲ δύνασθε νὰ τὸ διαπιστώσητε καὶ πρέπει νὰ τὸ διαπιστώσητε.

§185Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἤθελα νὰ σᾶς ἀναπτύξω μίαν πραγματικὴν ἀνάγκην, ἡ ὁποία ὑπάρχει ἐφ’ ὅσον βλέπω, ὅμως, ὁμόθυμον τὴν ἀντίδρασιν τῶν κυρίων συναδέλφων, νομίζω ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δεχθῶ τὴν διαγραφὴν τοῦ ἄρθρου 31 καὶ μὲ τὴν προϋπόθεσιν αὐτήν παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§186Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφασίσῃ ὅπως πρῶτον νομοσχέδιον εἰς τὴν αὐριανὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν εἶναι τὸ νομοσχέδιον περὶ τῶν μέτρων ἐπιεικείας.

§187ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§189ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ ἑτέρων ὑπηρεσιῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν κειμένων διατάξεων». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§191ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.50 μ.μ.)