1951.03.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 53η

Τρίτη 6 Μαρτίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6′50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Μποῦτος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῶν πρακτικῶν, χθὲς πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἔλαβον τὸν λόγον διὰ νὰ εἰσηγηθῶ μίαν ἀναφορὰν ἀφορῶσαν περὶ τοὺς 50 ἀναπήρους καὶ ἀνέπτυξα τὸ θέμα ἐπ’ ἀρκετὸν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ κατέθεσα μίαν ἀναφορὰν τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ δοθῇ πρὸς αὐτόν. Ὁ κύριος πρακτικογράφος δὲν τὸ ἀναφέρει αὐτό, ἐνῷ ἀναφέρει ἄλλα τὰ ὁποῖα δὲν ἐλέχθησαν. Παρακαλῶ νὰ συσταθῇ εἰς τοὺς πρακτικογράφους, ἢ νὰ παύσουν νὰ εἶναι πρακτικογράφοι, ἢ νὰ εἶναι πρακτικογράφοι ἀνήκοντες εἰς ὅλους τοὺς βουλευτάς.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε δὲν ἐγένετο ἐκ προθέσεως ἡ παράλειψις.

§5Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Παρακαλῶ νὰ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς ἀποψινῆς συνεδριάσεως, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ πρακτικογράφοι νὰ γράφουν ὅ,τι θέλουν.

§6Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθνικ. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοῦ διαβιβασθῇ ἡ περὶ ἧς πρόκειται ἀναφορὰ τῶν ἀναπήρων.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος αἰτεῖται ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν. Ἐγκρίνεται;

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν Ν. Ἔξαρχον. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Λιαροῦτσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§10Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ Ἕνωσις Συντακτῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων Πελοποννήσου, Ἠπείρου καὶ Νήσων διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἄστοργον ἀσφαλιστικὴν ἐγκατάλειψιν τῶν μελῶν της, ἅτινα ὑπάγονται εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἰδιοκτητῶν Συντακτῶν καὶ ὑπαλλήλων τύπου. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Λούβρου καὶ Βασιλακίου Ἠλείας ζητοῦν ἄμεσον ἐπιδιόρθωσιν τοῦ κατεστραμμένου ὁδικοῦ δικτύου πρὸς εὐχερεστέραν λεωφορειακὴν συγκοινωνίαν Πύργου–Λούβρου καὶ Πύργου–Βασιλακίου. Ὁ Σταφιδοκτηματικὸς Σύλλογος Ἀμαλιάδος ἀποδοκιμάζει τὴν μελετωμένην ἀπεργίαν ὑπαλλήλων ΑΣΟ δι’ αὔξησιν μισθολογίου καὶ ζητεῖ ἀπόλυσιν ἀπεργούντων κλπ. Τὸ Σωματεῖον Στοιβαδόρων Καβάλας, τὸ Πανκαπνεργατικὸν Σωματεῖον Θεσσαλονίκης καὶ τὸ Σωματεῖον Ἀρχιτεχνιτῶν καὶ Ἀρχιστοιβαδόρων Νομοῦ Καβάλας διαμαρτύρονται διὰ μελετώμενον ἀποκλεισμὸν ἀντιπροσώπων καπνεργατῶν εἰς τὰ τῆς διοικήσεως τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Ἑλληνικοῦ καπνοῦ καὶ ζητοῦν ὅπως ὁ καπνεργατικὸς κόσμος ἀντιπροσωπεύηται συμφώνως μὲ κατατεθείσας ἀπόψεις Πανελλαδικῆς Καπνεργατικῆς Ὁμοσπονδίας. Οἱ Ἐπαγγελματοβιοτέχναι Καλαμπάκας διαμαρτύρονται διὰ τελείαν ἐγκατάλειψίν των καὶ ζητοῦν χορήγησιν δανείων πρὸς ἀνασυγκρότησιν καὶ ἀνακούφισιν τῶν πυροπαθῶν κατοίκων. Ἡ Κτηματικὴ Ἕνωσις τῶν ἁπανταχοῦ Ἑλλήνων διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἀσκουμένην διωκτικὴν τῆς ἰδιοκτησίας πολιτικὴν καὶ ζητεῖ ἀναπροσαρμογὴν τῶν καταβαλλομένων ἐνοικίων βάσει τιμαρίθμου 450, ἀπαλλαγὴν τῶν ἰδιοκτητῶν ἀπὸ τὰ ἐπιβληθέντα πρόστιμα 5% μηνιαίως, δι’ ὀφειλομένους φόρους οἰκοδομῶν, ἄρσιν τῶν ἐπιτάξεων κλπ. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Κατερίνης διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην κατάργησιν Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Γιαννιτσῶν, ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Ποντίων Καυκασίων Σερρῶν καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Σταυροῦ Θεσσαλονίκης διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην κατάργησιν θεσμοῦ Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Λαμπείας ζητεῖ ἄμεσον ἐπιδιόρθωσιν τοῦ κατεστραμμένου ὁδικοῦ δικτύου πρὸς εὐχερεστέραν λεωφορειακὴν συγκοινωνίαν Πύργου–Λαμπείας. Ὁ Σύλλογος ἐξαγωγέων Ἑλληνικῶν σπόγγων Καλύμνου διαμαρτύρεται διὰ καθυστέρησιν κοινοποιήσεως ἀποφάσεως χρηματοδοτήσεως σπογγεμπόρων. 250 ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ Β. Περιφερείας Θεσσαλονίκης ἐκφράζουν συγχαρητήρια πρὸς τὸν Πρόεδρον Κυβερνήσεως καὶ Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν διὰ τὴν ἣν ἔλαβον θέσιν ἔναντι τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος. Ὁ Σύλλογος Πυροπαθῶν Γιαννιτσῶν ζητεῖ χορήγησιν ἀναγκαιούντων ὑλικῶν καὶ ἀναλόγου χρηματικοῦ ποσοῦ πρὸς αὐτοστέγασιν τῶν 500 πυροπαθῶν οἰκογενειῶν τῆς πόλεως Γιαννιτσῶν. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἐκτελωνιστῶν Ἑλλάδος ζητεῖ συμμετοχὴν εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ Ο.Λ.Π. καὶ ἐκπροσώπου αὐτῆς. Ἡ Ἕνωσις ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ ἡμερησίων ἐφημερίδων Θεσσαλονίκης διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην κατάργησιν Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος. Οἱ Πρόεδροι Ἐπιτροπῶν διανομῶν Μεσολογγίου, Γαβαλοῦς, Κλεισορευμάτων, Γραμματικοῦς, Παπαδάτων κλπ. ζητοῦν ἄμεσον ἀποστολὴν ἀλεύρου πρὸς διανομὴν εἰς τοὺς κατοίκους τῶν ἐν λόγῳ Κοινοτήτων. Καπνεργάται Σερρῶν διαμαρτύρονται διὰ μὴ ἐκπροσώπησιν καπνεργατῶν εἰς ΛΟΣΚ ἐπὶ ζημίᾳ καπνικοῦ προϊόντος καὶ συμφερόντων καπνεργατῶν καὶ ζητοῦν τροποποίησιν τοῦ νόμου 1666 καὶ ἐκπροσώπησιν καπνεργατικοῦ κόσμου διὰ δύο ἀντιπροσώπων. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πειραιῶς διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην νέαν αὔξησιν ἐνοικίων. Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Τ. Πάροης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων νήσου Σικίνου Κυκλάδων ζητούντων ἄμεσον ἀποστολὴν ταχυδρομικοῦ ὑπαλλήλου πρὸς εὐχερεστέραν λειτουργίαν τοῦ ταχυδρομικοῦ γραφείου Σικίνου. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Καραθόδωρος διὰ τηλ)τός του διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην μετάθεσιν Νομάρχου Μαγνησίας Μ. Σταματιάδου εἰς Θεσσαλονίκην. Ἡ Γεωργοκὴ Ἕνωσις Κατερίνης διαμαρτύρεται διὰ δημοσιευθέντα Α.Ν. 1665 καὶ ζητεῖ ἄμεσον ἀκύρωσιν τοῦ ὡς ἄνω Νόμου, διατήρησιν αὐτοδιοικήσεως ὀργανισμοῦ καπνοῦ κλπ. Τὸ Κ.Τ.Ε. Λεωφορείων Πύργου ζητεῖ ἄμεσον ἐπισκευὴν τῆς Ἐθνικῆς καὶ Τουριστικῆς ὁδοῦ Κατακώλου Ἀρχαίας Ὀλυμπίας καὶ Πύργου Βουνάργου καὶ τῆς κατεστραμμένης γεφύρας ἀνοίγματος 0.70 ἑκατοστ. εὑρισκομένης ἐκτὸς τῆς κωμοπόλεως Πελοπίου. Οἱ βουλευταὶ Εὐβοίας κ. κ. Μ. Στεφανίδης, Κ. Καλλίας, Α. Κακαρᾶς, Ε. Ἀρβανιτάκης καὶ Κ. Βλαχοθανάσης, καταθέτουν ἀναφορὰν ὅλων τῶν ἐργατικῶν καὶ ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων λουτρῶν Αἰδηψοῦ, ζητουσῶν τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὴν τουριστικὴν ἀνάπτυξιν τῆς μεγάλης αὐτῆς λουτροπόλεως καὶ τὴν σύστασιν αὐτονόμου ὀργανισμοῦ λουτροπόλεως Αἰδηψοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ε. Παπαδόγιαννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Δημοσίων κλητήρων Κρήτης ζητούσης ἄμεσον τροποπάησιν τοῦ Α. Νόμου 1660 ὥστε ἡ διαβάθμισις τῶν κλητήρων ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ἐπεκταθῇ εἰς ἅπαντας τοὺς δημοσίου κλητήρας τοῦ Κράτους. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Α. Ζάκας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ὁμοσπονδίας Φυματικῶν Ἀθηνῶν διαμαρτυρομένης διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ι.Κ.Α. κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Ἀγγελούσης, καθέτει ἀναφορὰν τῶν σιτοπαραγωγικῶν χωρίων τοῦ νομοῦ Σερρῶν διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀδικαιολόγητον ὕψωσιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου καὶ ζητούντων ἄμεσον λῆψιν προστασίας ὑπὲρ τοῦ σίτου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Ρουχωτᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν δημοδιδασκάλων μετατεθέντων κατόπιν ἐπιλογῆς εἰς τὴν ἐποπτικὴν ὑπηρεσίαν τῶν γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν τῆς Α.Τ.Ε. ὑπὸ τὸν ὅρον συνεχίσεως τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς των ἰδιότητος διαμαρτυρομένων δι’ ἀπόφασιν διχοτομήσεως τῆς ὑπηρεσίας των εἰς Δημοσίαν καὶ Τραπεζιτικὴν καὶ ζητούντων ὅπως τροποποιηθῇ ἡ τοιαύτη ἀπόφασις καὶ θεωρηθῇ ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας των συνεχὴς καὶ ἑνιαῖος. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων καὶ περιχώρων Κρεσταίνων διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ Α. Ν. 1556 περὶ μαθητικῆς εἰσφορᾶς κλπ. Οἱ βουλευταὶ Τρικκάλων κ. κ. Ν. Ἔξαρχος καὶ Η. Παπαθανασιάδης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς κατοίκων Μυροφύλλου ζητούσης χορήγησιν ἀλεύρου εἰς συμμοριοπλήκτους κατοίκους Μυροφύλλου (Τρικκάλων) ἐπαναπατρισθέντας ἐκ τοῦ Νομοῦ Ἄρτης, στερουμένους τοιούτου ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1950 καὶ ἐφεξῆς. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης καὶ Ἄρτης κ. Λ. Σπαῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἄρτης ζητοῦντος ἐπέκτασιν τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἄρτης, ἵδρυσιν γραφείου ἀνεργίας εἰς Ἄρταν, ἵδρυσιν παραρτήματος Ἐργατικῆς Ἑστίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Α. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἁγίου Γεωργίου Νηλείας Βόλου διαμαρτυρομένου δι’ ἀπαγόρευσιν συσκευασίας ἐλαιῶν εἰς δοχεῖα κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, Γ. Μαῦρος καὶ Α. Κακαρᾶς καταθέτουν ἀναφορὰν τριφυλλοπαραγωγῶν Ναυπακτίας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματός των ὡς πρὸς τὴν ἀγορὰν τριφυλλίου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Α. Παπαθανάσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Καπνοπωλῶν Ἀγρινίου ζητοῦντος κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 10 παραγρ. 2 τοῦ

Α. Ν. 1324)1949.

Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου Κρήτης κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Νομιμοποιήσεως Ἰδιοκατοικιῶν Ἡρακλείου Κρήτης ζητούσης τὴν νομιμοποίησιν τῶν παρὰ τῶν μελῶν της καταληφθέντων οἰκοπέδων τοῦ Κράτους πρὸς αὐτοστέγασίν των ἐγκρίσει τῶν ἀρχῶν, καθ’ ὅσον τυγχάνουσιν βομβόπληκτοι ἀνάπηροι καὶ πτωχοί. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Γ. Μπουρδάρας καταθέτει ἀναφορὰν παραπληγικῶν ἀναπήρων νοσηλευομένων εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Ἀναπήρων ζητούντων ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς ἀγορὰν ἁμαξιδίων. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Β. Βύζας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου ἀναπήρων πολέμου Κοζάνης διαμαρτυρομένου κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 159001)3)23) 12.1.51 διαταγῆς Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν (Διεύθυνσιν ἀναπήρων) δι’ ἧς ἐπετράπη ἡ πώλησις σιγαρέττων, πυρείων καὶ λοιπῶν εἰδῶν μονοπωλίου εἰς πάντα μὴ δικαιούμενον καὶ ζητοῦντος ἄμεσον ἔκδοσιν ἀποφάσεως ἀπαγορευούσης τὴν πώλησιν τῶν ὡς ἄνω εἰδῶν παρ’ ἀτόμων μὴ δικαιουμένων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν ἀναπήρων πολέμου 1940–41 Καλαμῶν, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην κατάργησιν ἀπαραγράπτου δικαιώματος ἀναπήρων πωλήσεως ὑπὸ μόνον αὐτῶν σιγαρέττων. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Δ. Παπασπύρου καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀμπελουργῶν Ἀθηνῶν τοῦ Ἀμπελουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Σπάτων Ἀττικῆς καὶ Μεγάρων, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην χορήγησιν 600.000 δολλαρίων εἰς Φὶξ πρὸς ἵδρυσιν ἐργοστασίου ζύθου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπᾶνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συλλόγου Πολυτέκνων Μεσολογγίου, διαμαρτυρομένου κατὰ Α. Ν. 556)50 «περὶ μαθητικῆς εἰσφορᾶς κλπ.». Ἐπίσης ἀνακοινοῦνται αἱ κάτωθι ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: α) Ἐπ’ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 70 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Κάντζια, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφα. 1) Τῆς ὑπ’ ἀριθ. 181)26.7.50 ἐκθέσεως τοῦ ἐνεργήσαντος διοικητικὴν ἀνάκρισιν Ἀεροπαγίτου κ. Β. Παπαναστασίου. 2) Τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 214)11.9.1950 ἀναφορᾶς τοῦ ὡς ἄνω Ἀεροπαγίτου. 3) Τοῦ ὑπ’ ἀριθ. ἐμπ. 176)50 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, δι’ οὗ ἀνετέθη ἡ συνέχισις τῶν διοικητικῶν ἀνακρίσεων εἰς τὸν Πρόεδρον Ἐφετῶν Ἰωαννίνων κ. Ἐμμαν. Σουργιαδάκην, ὅστις καὶ συνεχίζει εἰσέτι ταύτας. Οὗτος μέχρι σήμερον οὐδεμίαν ἔκθεσιν ὑπέβαλεν ὑμῖν τῶν ὑπ’ αὐτοῦ συνεχιζομένων ἀνακρίσεων διὰ τὰς ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν χορηγηθείσας ἀδείας ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν, ἀδειῶν εἰσαγωγῆς ἄνευ συναλλαγματικῶν διατυπώσεων καὶ ἀδειῶν εἰσαγωγῆς διὰ κρατικοῦ συναλλάγματος. Ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ἀπὸ 16.2.1951 ὑποβληθέντος ἡμῖν σημειώματος τοῦ ὡς ἄνω Ἐφέτου οὗ ἐπίσης ἐπισυνάπτομεν ἀντίγραφον, ἡ παρατηρουμένη βραδύτης ὑποβολῆς τῶν ἐκθέσεών του ὀφείλεται εἰς τὸν μεγάλον ὄγκον τῶν ὑπ’ αὐτοῦ ἐρευνουμένων ἀδειῶν καὶ ἄλλων στοιχείων. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Β. ΤΡΙΚΑΡΔΟΣ

β) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 174 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπακλατζῆ, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν ὑφάσματος εἰς τοὺς βαθμούχους καὶ φύλακας φυλακῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Οἱ βαθμοῦχοι καὶ τὸ προσωπικὸν φυλάξεως τῶν φυλακῶν ἐξῃρέθησαν τῆς συμμετοχῆς καὶ τῶν ἐνεργουμένων διανομῶν τοῦ ὑφάσματος εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, καθ’ ὅσον ἡ ὑπ’ ἀριθ. 678)50 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἡ καθορίζουσα τὰ δικαιούμενα τῆς συμμετοχῆς πρόσωπα, ἀποκλείει αὐτῆς τοὺς λαμβάνοντας δωρεὰν στολὴν παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας. Οἱ περὶ ὧν πρόκειται, λαμβάνουσι τοιαύτην παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας των.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ

2) Υ.Ε.Α. Γραφεῖον Ὑπουργοῦ. α) Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 146 ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Δ. Μπαρμπαλιᾶ. Ι. Κατὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ κατὰ τῶν συμμοριτῶν ἀγῶνος ἡ Στρατ. Ὑπηρεσία εὑρέθη πλειστάκις εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ προβῇ εἰς ἀναγκαστικὰς μισθώσεις κτηνῶν καὶ ὀχημάτων συμφώνως τῷ Ν. 4449)29. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τοιούτων μισθώσεων καὶ μετὰ τὴν λύσιν τούτων τηρουμένης τῆς νομίμου διαδικασίας, κατεβάλλετο πάντοτε ἡ ἀποζημίωσις. Περιπτώσεις μὴ ἐγκαίρου ἀποζημιώσεως παρουσιάσθησαν ὅτε οἱ ἰδιοκτῆται ἰδίᾳ τῶν κτηνῶν, διὰ ν’ ἀποφύγουν τὴν ἐπίταξιν τούτων ἢ τὴν πιθανότητα ν’ ἀκολουθήσουν αὐτὰ ὡς ἡμιονηγοί, ἐκρύπτοντο κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς μισθώσεως, εἶτα δὲ φοβούμενοι τὰς συνεπείας, ἠρκοῦντο μετὰ παρέλευσιν ἀρκετοῦ χρόνου, ὅταν πλέον ἡ μίσθωσις εἶχε λήξει, εἰς τὴν παραλαβὴν τῶν κτηνῶν των ἀπὸ τοὺς κατὰ τόπους ἀστυνομικοὺς σταθμούς, ὅπου ἐφυλάσσοντο τὰ λυόμενα τῆς ἐπιτάξεως κτήνη. Οἱ ὡς ἄνω μετὰ παρέλευσιν μακροῦ χρόνου ἐγείρουν ἀξιώσεις δι’ ἀποζημίωσιν ὅτε πλέον αἱ μονάδες αἱ ἐνεργήσασαι τὴν μίσθωσιν διελύθησαν καὶ οἱ ἀξιωματικοί των ἀπελύθησαν ἢ μετετέθησαν, καθισταμένης οὕτω ἀδυνάτου τῆς ἐξακριβώσεως τῶν ἰσχυρισμῶν των. Εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην ἡ Στρατ. Ὑπηρεσία παραπέμπει τοὺς ἐνδιαφερομένους εἰς τὰ κατὰ νομοὺς ἑδρεύοντα Δ)κὰ Δικαστήρια Στρατ. Ἐπιτάξεων. Ἡ παραπομπὴ αὕτη τυγχάνει νόμιμος καὶ ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐνδιαφερομένων ἐφ’ ὅσον ἡ Στρατ. Ὑπηρεσία ἀδυνατεῖ λόγῳ ἐπαρκῶν στοιχείων νὰ τοὺς ἀποζημιώσῃ. ΙΙ) Διὰ τὴν κατασκευὴν Στρατ. Ἔργων, ἡ Στρατιωτικὴ Ὑπηρεσία χρησιμοποιεῖ ἐλευθέρους ἐργάτας οὓς καὶ ἀποζημιώνει ἡμερησίως. Ἐλάχισται ὑπῆρξαν αἱ περιπτώσεις καθ’ ἃς παρουσιάσθησαν ἐργάται οἵτινες εἶχον ἀπαιτήσεις κατὰ τῶν Ἐπιτροπῶν ἀσφαλείας διαφόρων πόλεων, αἵτινες ἐπιτροπαὶ οὐδεμίαν σχέσιν εἶχον μὲ τὴν Στρατ. Ὑπηρεσίαν. Μοναδικὴ ὑπῆρξεν ἡ περίπτωσις τῶν ἕνδεκα κατοίκων τοῦ χωρίου Γερακίου οἵτινες ἀπὸ τοῦ ἔτους 1949 ἀπευθύνονται δι’ αἰτήσεών των πρὸς τὴν Στρατ. Ὑπηρεσίαν αἰτοῦντες 50 περίπου ἡμερομίσθια ἕκαστος, διὰ τὴν συμβολήν των εἰς τὴν ἀνέγερσιν ὀχυρωματικῶν ἔργων πέριξ τοῦ χωρίου των. Ἡ Στρατ. Ὑπηρεσία ἐξήτασεν ἐξ ἀρχῆς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν διατάξασα ἀνάκρισιν ἐξ ἧς προέκυψεν ὅτι οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Γερακίου, κατὰ τὴν ἀνώμαλον περίοδον τοῦ συμμοριτοπολέμου, εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ χωρίου των ὑπὸ στρατ. τμήματος συνέβαλον οἰκειοθελῶς διὰ τῆς προσωπικῆς των ἐργασίας εἰς τὴν ἀνέγερσιν πολυβολείων καὶ ὀρυγμάτων διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς ζωῆς των καὶ τῆς περιουσίας των. Μεταξὺ τῶν κατοίκων οἵτινες προσέφερον τοιαύτας ὑπηρεσίας συμπεριελαμβάνοντο καὶ ἕνδεκα ἐξ ἐπαγγέλματος κτῖσται εἰς οὓς κατ’ ἐξαίρεσιν ἡ Δ)σις τοῦ Στρατ. τμήματος διέταξε τὴν χορήγησιν καθ, ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ἐργασίας των συσσιτίου καὶ σιγαρέττων. Οὗτοι μετὰ παρέλευσιν ἔτους, ἤγειρον ἀξιώσεις καὶ δι’ ἀποζημίωσιν καὶ ἐνῷ ἡ Στρατ. Ὑπηρεσία ρητῶς τοὺς ἐγνώρισεν ὅτι δὲν δικαιοῦνται τοιαύτης οὗτοι ἐξηκολούθησαν κατὰ πυκνὰ χρονικὰ διαστήματα νὰ ὑποβάλλωσιν αἰτήσεις πρὸς διαφόρους κατευθύνσεις, πλὴν ὅμως τὸ αἴτημά των ἔμεινεν ἀνικανοποίητον καθ’ ὅσον ἅπασαι αἱ συμπληρωματικαὶ ἀνακρίσεις ἀπέδειξαν τὸ ἀβάσιμον τῶν ἰσχυρισμῶν.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

3) Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ τῇ ὑπ’ ἀριθμ. 415 ἀπὸ 19–12–51 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Μπαρμπαλιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ περιορισμὸς τοῦ ὕψους τῶν διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς χώρας διατιθεμένων πιστώσεων, δὲν ἐπιτρέπει τὴν ριζικὴν ἀνακαίνισιν καὶ συστηματικὴν συντήρησιν τοῦ μεγαλυτέρου τμήματος τοῦ ἐν λόγῳ δικτύου. Συνεπείᾳ τούτου, ἡ λαμβανομένη πρὸς τὸ παρὸν μέριμνα περιορίζεται εἰς τὴν ἐκτέλεσιν περιωρισμένης ἐκτάσεως ἐργασιῶν συντηρήσεως ἐπὶ σκοπῷ ἐξασφαλίσεως τῆς συγκοινωνίας καὶ βελτιώσεως τῆς ὑφισταμένης βατότητος, εἰς βάρος πιστώσεων εἰδικοῦ συμφωνητικοῦ ἔργου, χορηγουμένων εἰς μηνιαίας δόσεις. Οὕτω εἰς τὸν κ. Νομομηχανικὸν Ἀρκαδίας καὶ διὰ τὴν στοιχειώδη συντήρησιν τῶν ὁδῶν τῆς περιφερείας του, χορηγεῖται κατὰ μῆνα ποσὸν 40.000.000 δραχμῶν. Εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ὡς ἄνω ἐργασιῶν, διετάχθη ὁ κ. Νομομηχανικὸς Ἀρκαδίας, ὅπως περιλάβῃ κατὰ προτίμησιν τὴν ὁδὸν Δημητσάνης–Μεγαλοπόλεως.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΖΕΡΒΑΣ

4) Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Μερκούρη, Π. Εὐριπαίου, Λ. Βρεττάκου καὶ Κ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τήν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 64354)23–2–51 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ἁρμόδιον κατὰ πρῶτον λόγον, ὅπως προκαλέσῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα νομοθετικὰ μέτρα.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 108394)3–7–1950 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰς ὡς κάτωθι ἡμετέρας ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ διαβιβασθέντος ἡμῖν σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν ἀγορᾶς ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἀκυρωθέντων ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος. Ἡ πρόβλεψις ἐν τῷ Ν.Δ. 481)47 διατάξεως ὁριζούσης προθεσμίαν ἰσχύος τῶν ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος, μετὰ τὴν πάροδον τῆς ὁποίας ταῦτα καθίστανται ἄκυρα οὐδεμίαν ἔχοντα ἰσχύν, ὑπῆρξε σκόπιμος πρὸς ἀποφυγὴν δημιουργίας καταστάσεων κερδοσκοπίας. Κατὰ τὸ παρελθὸν ὠχλήθη πολλάκις ἡ ἡμετέρα ὑπηρεσία παρ’ ἐνδιαφερομένων κατόχων ἀποδεικτικῶν μὴ χρησιμοποιηθέντων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἰσχύος των ζητούντων ὅπως ληφθῇ μέτρον ἐπιεικὲς ὑπὲρ αὐτῶν. Περιπτώσεις τοιαῦται ἐγένοντο γνωσταὶ καὶ εἰς τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον πλὴν ὅμως οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη ἱκανοποιοῦν τοὺς τοιούτους κατόχους ἀποδεικτικῶν. Διὰ τοῦ παρ’ ἡμῖν καταρτισθέντος νομοσχεδίου λαμβάνεται πρόνοια τόσον διὰ τὴν παροχὴν προθεσμίας πρὸς προσαγωγὴν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος πρὸς ἀγορὰν παρ’ αὐτῆς τῶν ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος τῶν ἐκδοθέντων μέχρι τῆς 17 Σεπτεμβρίου 1949 καὶ μὴ προσαχθέντων ἐντὸς τοῦ χρονικοῦ διαστήματος τῆς ἰσχύος των. Ὡσαύτως διὰ τῆς παρ. 2 παρέχεται προθεσμία ἰσχύος τῶν ληψάντων ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος τῶν ἐκδοθέντων μετὰ τὴν 21 Σεπτεμβρίου 1949 καὶ μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ Ν.Δ. 1277)1949. Οὕτω διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου λαμβάνεται ἐξαιρετικὴ πρόνοια διὰ τοὺς κατόχους ἀποδεικτικῶν, οἵτινες μετὰ τὴν κατὰ Σεπτέμβριον 1949 γενομένην ἀναπροσαρμογὴν τῆς τιμῆς αὐτῆς, δὲν προσεκόμισαν ἐγκαίρως τὰ ἀποδεικτικά των εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ συνεπῶς ταῦτα κατέστησαν ληξιπρόθεσμα. Καθ’ ἡμᾶς, οὐδεὶς ἰδιαίτερος λόγος δικαιολογεῖ τὴν τοιαύτην μονομερῆ προνομιακὴν μεταχείρισιν τῶν τοιούτων κατόχων ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος, οἵτινες ὤφειλον ἐντὸς τῆς προθεσμίας τῆς ἰσχύος αὐτῶν νὰ μεριμνήσωσι διὰ τὴν διάθεσίν των, ὁπότε θὰ ἐπληροφοροῦντο ὅτι ταῦτα κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 804)49 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου θὰ ἔπρεπε νὰ προσκομισθῶσιν εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ὡσαύτως ἡ διὰ τῆς παρ. 2 τοῦ νομοσχεδίου λαμβανομένη πρόνοια ὑπὲρ τῶν ἀπὸ 21–9 49 κατόχων ἀποδεικτικῶν, στηριζομένη κυρίως εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ προθεσμία ἥτις εἶχεν ὁρισθῆ ὑπὸ τοῦ Α.Ν. 762)1948 τῶν 15 ἡμερῶν ἦτο βραχεῖα, φρονοῦμεν ὅτι δημιουργεῖ προνομιακὴν κατάστασιν δι’ αὐτοὺς ἔναντι ἄλλων κατόχων ἀποδεικτικῶν ὑπολειφθέντων τῆς ἀνωτέρω ἡμερομηνίας καὶ δι’ οὓς ἐπίσης ἴσχυεν ἡ αὐτὴ βραχεῖα προθεσμία. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἤθελε γενικῶς παρ’ ὑμῶν ἀναγνωρισθῆ ὡς αὐστηρὰ ἡ ἐπιταγὴ τοῦ Ν. Δ. 481)47, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει ἀκυρότητα τῶν ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος ἐπὶ πάσης περιπτώσεως μὴ διαθέσεώς των ἐντὸς τοῦ χρονικοῦ διαστήματος τῆς ἰσχύος των, φρονοῦμεν ὅτι ἐκ πνεύματος δικαιοσύνης καὶ ἴσης μεταχειρίσεως ὅλων τῶν κατόχων ἀποδεικτικῶν, θὰ πρέπει ἡ ληφθησομένη μέριμνα νὰ περιλάβῃ οὐ μόνον τοὺς ἐξ αὐτῶν ὡρισμένης χρονικῆς περιόδου ἀλλὰ πάντα ἄλλον ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ Ν.Δ. 481)47 κάτοχον μὴ δυνηθέντα νὰ χρησιμοποιήσῃ ἢ νὰ διαθέσῃ τὰ ἀποδεικτικὰ του ἐντὸς τοῦ χρόνου τῆς ἰσχύος των. Εἰς τὴν ἐπιεικῆ ταύτην ἄποψιν ὁρμώμεθα ἀπὸ τὴν σκέψιν ὅτι ἐν τῇ πραγματικότητι τὰ ἀποδεικτικὰ συναλλάγματος ἀποτελοῦν ἀναπροσαρμογὴν τῆς τιμῆς τοῦ συναλλάγματος καὶ ἐκ τοῦ ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον τὸ Κράτος νὰ καταστῇ πλουσιώτερον ἀδικαιολογήτως εἰς βάρος πολιτῶν, πολλάκις συμπαθῶν βιοπαλαιστῶν, οἵτινες ἐξ ἀγνοίας ἢ καὶ ἀμελείας ἀκόμη, οὐχὶ δὲ ἐκ κακῆς προθέσεως, δὲν ἔδωσαν προσοχὴν εἰς τὴν προθεσμίαν τὴν ἀναγραφομένην εἰς τὰ ἀποδεικτικά. Τὸ γεγονὸς δὲ ὅτι ἡ τιμὴ τῶν ἀποδεικτικῶν ἐτηρήθη καὶ πρὸ τῆς κατὰ Σεπτέμβριον π. ἔ. ἀναπροσαρμογῆς τῆς τιμῆς αὐτῶν, εἰς σταθερὰ σχεδὸν ἐπίπεδα ἔκτοτε δὲ εἰς τὴν τιμὴν ἣν ὥρισεν ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 804)49 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀλλὰ καὶ τὸ ὅτι ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἔχουσα ἐν τῷ Ν. Δ. 481)47 τὸ δικαίωμα μετ’ ἔγκρισιν τῆς νομισματικῆς ἐπιτροπῆς νὰ ἀγοράζῃ καὶ πωλῇ ἀποδεικτικὰ καὶ συνεπῶς νὰ τυγχάνῃ αὐτὴ ὁ ρυθμιστὴς τῆς τιμῆς αὐτῶν ἀποδεικνύει ὅτι οὐδεμία τάσις τῶν πολιτῶν πρὸς κερδοσκοπίαν ἐπεχειρήθη ἀλλὰ καὶ οὔτε πραγματοποιήσιμος ἦτο. Κατὰ συνέπειαν ἐπαναλαμβάνομεν καθ’ ἡμετέραν γνώμην ἡ ἐπιταγὴ τοῦ Ν. Δ. 481)47 περὶ ἀκυρότητος τῶν ληξάντων ἀποδεικτικῶν δέον νὰ θεωρηθῇ ὑπὲρ ἄγαν αὐστηρὰ καὶ εὑρίσκομεν δικαιολογημένην τὴν λῆψιν εὐνοϊκοῦ μέτρου γενικοῦ διὰ τοὺς κατόχους ληξάντων ἀποδεικτικῶν καθ’ ὅλας τὰς περιόδους. Εἰς ἣν περίπτωσιν καὶ ὑμεῖς ἠθέλατε συμφωνήσει μὲ τὰς ἡμετέρας ἀπόψεις, δέον ἡ σχετικὴ διάταξις νὰ ὁρίζῃ ὅτι οἱ ἐν λόγῳ κάτοχοι ἀποζημιοῦνται μὲ τὴν τιμὴν τῆς τελευταίας ἡμέρας τῆς ἰσχύος τῶν εἰς χεῖράς των ληξιπροθέσμων ἀποδεικτικῶν, ἐπὶ καταβολῇ ὡς εἰσφορᾶς εὐλόγου ποσοστοῦ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ὑπενθυμίζομεν εἰς ὑμᾶς τὴν ὑπόθεσιν ἀποδεικτικῶν Ἠλ. Τομπούλη περὶ ἧς τὸ ὑπ’ ἀριθμ. 52588 τῆς 27–4–50 τελευταῖον ἔγγραφόν μας, ἥτις ὑπόθεσις ἀποτελεῖ τὴν πλέον ἔκδηλον περίπτωσιν ἀδικουμένου κατόχου ἀποδεικτικῶν οὐδόλως ἀμελήσαντος πᾶσαν ἐνέργειαν διὰ τὴν διάθεσιν αὐτῶν ἐντὸς τῆς χρονολογίας τῆς ἰσχύος των, ὅστις ὅμως ἐν τέλει εὑρέθη ἄνευ πταίσματός του μὲ τοιαῦτα, εἰς χεῖράς του παραγεγραμμένα. Συνημμένως ἀποστέλλομεν ἀντίγραφον ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουρίου 1951

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

6) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι κατόπιν σχετικοῦ ἐγγράφου τοῦ τέως Ὑπουργείου Μεταφορῶν, διετάχθη εἷς τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ ὑπηρετούντων οἰκονομικῶν Ἐπιθεωρητῶν Δημοσίων ὑπολόγων καὶ Ν.Π.Δ.Δ. ὅπως προβῇ εἰς τὸν ἔλεγχον διαχειρίσεως τῆς Κρατικῆς ἐκμεταλλεύσεως τροχιοδρόμων Ἠλεκτρισμοῦ Θεσσαλονίκης Κ.Ε.Τ.Η.Θ. ἀπὸ τοῦ ἔτους 1945 καὶ ἐφεξῆς καὶ ὑποβάλῃ ἡμῖν τὴν σχετικὴν ἔκθεσιν. Ἀθῆναι τῇ 23–2–1951.

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

5) Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ Βουλευτοῦ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῶν ἀγροληψιῶν τῶν Ἰονίων Νήσων ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν σχετικῶς τὰ ἀκόλουθα: Ὁ Νόμος 1579)1950 ἐπιδιώκει κυρίως τὴν διὰ συμβιβασμοῦ διανομὴν εἰς δύο ἴσας κατ’ ἀξίαν μερίδας τοῦ ἀγροληπτικοῦ κτήματος πρὸς ὁριστικὸν τερματισμὸν τοῦ κοινωνικῶς ἐπικινδύνου καὶ ἀπὸ γεωργοοικονομικῆς ἀπόψεως ἐπιζημίου θεσμοῦ τῆς ἀγροληψίας. Εἰς περίπτωσιν ἀσυμφωνίας πρὸς ἐπίτευξιν συμβιβασμοῦ θὰ χωρήσῃ ἡ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ εἰσαγωγικοῦ νόμου τοῦ ἀστικοῦ κώδικος ἐξαγορὰ ὑπὸ τοῦ ἑνὸς τῶν ἐπὶ τοῦ κτήματος δικαιωμάτων τοῦ ἑτέρου, παρεχομένης κατ’ ἀρχὴν προτιμήσεως ἐν τῇ ἐξαγορᾷ εἰς τὸν καλλιεργητὴν (ἀγρολήπτην). Ἡ παροχὴ τῆς προτιμήσεως ταύτης εἶναι συνέπεια τῆς ἐπικρατούσης ἀρχῆς ὅτι ἡ γῆ ἀνήκει εἰς τοὺς καλλιεργητάς της, τοὺς κατὰ κανόνα οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρους ἐν τῇ προκειμένῃ ἀγροληπτικῇ σχέσει. Παρέκκλισις ἀπὸ τοῦ κανόνος τούτου διὰ τὴν ἱκανοποίησιν λίαν ἐλαχίστων περιπτώσεων, δι’ ἃς κατὰ τὴν ἀρχικὴν διατύπωσιν τοῦ νόμου εἴχομεν λάβει καὶ σχετικὴν πρόνοιαν μεταγενεστέρως ἐκρίθη ὅτι δὲν εἶναι ἐνδεδειγμένη, δι’ ὃ καὶ προέβημεν εἰς τὴν ἀπάλειψιν τῆς σχετικῆς διατάξεως τῇ ὁμοθύμῳ γνώμῃ τῆς Βουλῆς καὶ ἰδίᾳ τῶν ἐγγύτερον πρὸς τὰ πράγματα εὑρισκομένων ἀντιπροσώπων τῶν Ἰονίων Νήσων. Ὅσον δ’ ἀφορᾷ τοὺς ἀντεθνικῶς δράσαντας ἀγρολήπτας (ἢ καὶ ἀγροδότας) δὲν ἐκρίναμεν σκόπιμον καὶ ἐπάναγκες διὰ νὰ διαλάβωμεν εἰδικὴν ἐν προκειμένῳ μέριμναν, διότι τὸ ζήτημα τῆς ἐπιβολῆς κυρώσεως γενικῶς κατὰ τῶν ἀντεθνικῶς δρασάντων, ἐρρυθμίσθη ὑπὸ εἰδικῆς νομοθεσίας καὶ συγκεκριμένως ὑπὸ τοῦ Μ. Ψηφίσματος. Ὡς πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἐν λόγῳ Νόμου, δι’ ἃς διατυποῦνται ἐνδοιασμοὶ διὰ τὴν συνταγματικότητά των (καὶ αὗται εἶναι τὸ δεύτερον ἐδάφιον τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 8) φρονοῦμεν ὅτι εἰς ἣν περίπτωσιν τὰ ἐν προκειμένῳ ἁρμόδια δικαστήρια ἤθελον ἀποφανθῆ ὅτι αἱ ἐν λόγῳ διατάξεις ἀντίκεινται εἰς τὸ Σύνταγμα, οὐδὲν κωλύει, ὅπως ἐφαρμοσθοῦν μόνον αἱ λοιπαὶ τοῦ ἄρθρου 8 καὶ εἰς τὸ πλαίσιον τοῦ Συντάγματος τοποθετημέναι διατάξεις, καθ’ ἃς θὰ χωρήσῃ ἡ κατὰ τὸν Α.Ν. 2783)41 ὁλικὴ ἀπαλλοτρίωσις τοῦ Ἀγροληπτικοῦ τμήματος εἰς τὰς περιπτώσεις καθ’ ἃς θὰ ματαιωθῇ ὁ συμβιβασμός. Ἀθῆναι τῇ 28–2–1951

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

Ἐπίσης ἀνακοινοῦνται τὰ κάτωθι: Ὁ κ. Γ. Μόδης (Ὑφυπ. Θρησκ. καὶ Ἐθν. Παιδ.) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ ἀνοικοδομήσεως ἢ ἐπισκευῆς τῶν ἐν τῷ Κράτει καταστραφέντων ἢ βλαβέντων ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τῆς ἀνταρσίας Ἱερῶν Ναῶν» καὶ 2) «περὶ Ὀλυμπιακῶν Συμβόλων». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1670)1951 «περὶ ἐκτάκτων μέτρων στεγάσεως περιηγητῶν», 2) «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 135)30–9–1946 Ν. Δ. «περὶ Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ἀρτοποιῶν» καὶ 3) «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου ὅπως διὰ κοινῶν ἀποφάσεών των καθορίζωσι μηνιαίας παγίας ἐπιχορηγήσεις διὰ τὰς δαπάνας λειτουργίας τῶν περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ὡς καὶ ἀγορᾶς εἰδῶν δειγματοληψίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Μπακλατζῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1623)1951 «περὶ ἀναστολῆς διώξεως ἀδικημάτων τινῶν προσωρινῆς ἀπολύσεως καταδίκων καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν Ποινικῶν Κωδίκων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Τσούμπας, Ε. Παπαδόγιαννης, Μ. Βολουδάκης καὶ Χ. Καραπιπέρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κώδικος περὶ δικηγόρων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, Γ. Ρουχωτᾶς, Σ. Βελλιανίτης, Ν. Σπετζάρης, Ν. Ζορμπᾶς, Θ. Κιζάνης, Λ. Κουτσοπέταλος, Π. Πολυχρονίδης κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1363)1949 «περὶ κανονισμοῦ τῆς σειρᾶς ἀρχαιότητος τῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σερπᾶνος, Δ. Θανόπουλος, Σ. Βελλιανίτης, Π. Μπερτσεκᾶς, Ν. Ἔξαρχος, Ι. Μποῦτος, Κ. Σπηλιόπουλος κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1327 «περὶ τροποποιήσεως ἀντικαταστάσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 320)40 «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀνθυπομοιράρχων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Πολυχρονίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1512)1950 «περὶ μεταρρυθμίσεως τῶν Νόμων περὶ συντάξεως τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μαρῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κώδικος καταστάσεως Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Τσούμπας, Μ. Βολουδάκης, Χ. Καραπιπέρης καὶ Ε. Παπαδόγιαννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας τῶν ἐξετάσεων τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 132)46 φοιτητῶν καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημιακῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Πέννας, Π. Κάντζιας, Χ. Ψαρρός, Ε. Λουλακάκης κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας τῶν ἐξετάσεων τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 132)46 φοιτητῶν καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημιακῶν τινων διατάξεων».

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γρηγορίου.

§12Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριοι Βουλευταί, ὑπέβαλον εἰς τὰς 12 Φεβρουαρίου τὴν ἑξῆς ἐρώτησιν. Ἐρωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐὰν ἔλαβε γνῶσιν ὅτι: «ὁ Διοικητὴς τῶν Τ.Ε.Α.............................. .......... (ἀναγινώσκει) ..........» Κύριοι Βουλευταί, ὁ ἀξιωματικὸς περὶ οὗ πρόκειται, ὅ,τι ἄλλο θέλετε ἠμπορεῖ νὰ εἶναι, ἐκτὸς ἀπὸ ἀξιωματικὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν ἠθικήν του περὶ τῆς ὁποίας δύναται κάλλιστα νὰ σᾶς πληροφορήσῃ ὁ συμπολίτης του κ. Χατζησταυρῆς.

§13Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Τώρα, μάλιστα!

§14Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἔχετε ὑπομονήν. Διότι θὰ σᾶς πληροφορήσῃ ὁ κ. Χατζησταυρῆς ὅτι, ὅταν ἦτο μαθητὴς τοῦ γυμνασίου ἔδειρεν ἀνηλεῶς τὸν πατέρα τοῦ Ἀντισυνταγματάρχου αὐτοῦ, διότι συνειργάζετο μὲ τοὺς Ἰταλούς, συνεπείᾳ τοῦ ὁποίου ἔκτοτε ὁ συνάδελφος ἐξωρίσθη. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀφοῦ δὲν θέλετε δὲν προχωρῶ. Ὁ περὶ οὗ πρόκειται Συνταγματάρχης ἀπὸ καιροῦ περιφέρεται εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐκφωνῶν λόγους ὡς πολιτευόμενος, βγάζει τελάληδες εἰς τοὺς ὁποίους λέγει νὰ διαλαλοῦν ὅτι, ὅστις δὲν προσέλθῃ εἰς τὴν σεβαστὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Συνταγματάρχου θὰ κριθῇ ὅτι εἶναι κομμουνιστὴς καὶ ἐκτὸς αὐτοῦ εἰς τοὺς λόγους του κατηγορεῖ τὴν ΕΠΕΚ ὅτι εἶναι κόμμα καθαρῶς προδοτικόν. Ἀνεξαρτήτως ὅλων αὐτῶν τῶν πραγμάτων, κύριοι βουλευταί, κατηγορεῖ ἐμὲ καὶ ἔχω πληροφορίας —τώρα μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία ἀπὸ ὅτι θὰ ἀκούσετε πιὸ πέρα, διότι ἀφορᾷ τὸ Σῶμα καὶ ὄχι ἐμὲ κυρίως— ὅτι ἡγοῦμαι τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος τῆς Σάμου καὶ ὅτι ἔχω ἱδρύσει κομμουνιστικοὺς πυρῆνας. Ἐπειδὴ ἔχω κάποιαν ἐθνικὴν δρᾶσιν, κύριοι συνάδελφοι, τοῦ παρήγγειλα διὰ τοῦ Νομάρχου καὶ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Χωροφυλακῆς ὅτι ἐὰν ἐξακολουθήσῃ νὰ μοῦ ἀπονέμῃ τὸν τίτλον τοῦ κομμουνιστοῦ θὰ τὸν τσακίσω εἰς τὸ ξύλο, διότι ἐγὼ τοιαύτας ὕβρεις δὲν τὰς ἀνέχομαι. Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀποτέλεσμα τῆς διαγωγῆς του αὐτῆς ἦτο νὰ δαροῦν πολῖται εἰς τὸ χωρίον Κουμέϊκα, νὰ δαροῦν εἰς τὸ χωρίον Νενέδες ὅπου ἡ κυκλοφορία περιορίζεται ἀπὸ τὰς 9 τὸ ἑσπέρας ὑπὸ τῶν ΤΕΑ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ ζητήσῃ διὰ τὸν ἀρχηγὸν τῶν ΤΕΑ τοῦ χωρίου Νενέδες ἀπὸ τὸν Εἰσαγγελέα Σάμου τὸ ποινικὸν του μητρῷον καὶ νὰ ζητήσῃ καὶ ἀπὸ τὰς στρατιωτικὰς ἀρχὰς τὴν ἐν γένει διαγωγήν του ἐν τῇ Μέσῃ Ἀνατολῇ. Οἱ ΤΕΑ, κατόπιν αὐτοῦ, ὄχι βεβαίως ὅλοι οἱ ἄνδρες, ἀλλ’, ὡρισμένοι, εἶναι δικτάτορες εἰς τὰ χωρία ὡς εἰς τοὺς Μυτιληνέους, εἰς τοὺς Ἀρβανίτες, εἰς τοὺς Νενέδες κ.λ.π.

§15Γ. ΖΑΡΑΣ. Ἀφοῦ λέτε ὅτι εἶσθε ἐθνικόφρων δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐκφράζεσθε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διὰ τοὺς Ἕλληνας ἀξιωματικούς.

§16Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐγὼ κτυπῶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦν τὸν κομμουνισμόν.

§17Γ. ΣΕΡΠΑΝΟΣ. Κύριε Ζάρα, προσοχὴ ποῦ πᾶμε; Ὁ κ. Γρηγορίου εἶναι πολεμιστὴς καὶ πολεμούσαμε μαζὺ 10 χρόνια καὶ τὸν ξέρω καλά. Πρόκειται περὶ ὑπερόχου πολεμιστοῦ καὶ ἀκραιφνοῦς ἐθνικόφρονος.

§18Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Εἶπον τὰ ΤΕΑ, κύριοι, καὶ ἐξ αὐτῶν ὡρισμένοι ἄνδρες. Δὲν εἶμαι ἐναντίον τῶν ΤΕΑ. Ξεύρω τί λέγω. Ὁμιλῶ διὰ τοὺς ἄνδρας τῶν ΤΕΑ Σάμου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ΤΕΑ καὶ νὰ παρελαύνῃ εἰς τὴν Σάμον τὴν 25ην Μαρτίου μεταξὺ ἄλλων εἷς δοσίλογος, κατηγορηθεὶς καὶ καταδικασθεὶς ἐπὶ ἀναξιοπιστία καὶ νὰ προηγῆται τῶν ἐθνικῶν τμημάτων. Περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Δὲν πρόκειται περὶ ὅλης τῆς δυνάμεως τῶν ΤΕΑ. Καὶ ἐνῷ ἐπερίμενα, κύριοι, μίαν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ μὲ πληροφορήσῃ, διότι ἔστειλα τηλεγράφημα εἰς τὸν κ. Πλαστήρα 72 λέξεων καὶ εἰς τὸν κ. Παπανδρέου, δυστυχῶς δὲν ἔλαβον ἀπάντησιν διότι μετὰ μίαν ἑβδομάδα ἔπεσεν ἡ Κυβέρνησις, τέλος ἔλαβον τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν, ἡ ὁποία, κύριοι βουλευταί, ἀφορᾶ τὸ Σῶμα, ἀφορᾶ τὸν κοινοβουλευτισμόν, ἀφορᾶ τὸ πολίτευμα, ἀφορᾶ τὸ καθεστώς μας. Δυστυχῶς ὁ κ. Παπαμιχαλόπουλος χωρὶς νὰ ἐξετάσῃ, διότι κάτωθεν τοῦ περιεχομένου τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ κρύπτεται μία ἀτιμία εἰς βάρος ἑνὸς βουλευτοῦ, ἀντὶ νὰ ἐξετάσῃ τί συμβαίνει δι’ ἕνα συνάδελφόν του, ἔβαλε τὴν ὑπογραφήν του καὶ μοῦ τὸ ἔστειλεν. Τὸ ἔγγραφον τοῦτο ἔχον ὡς ἑξῆς! «......................... ...........(ἀναγινώσκει)...........» Ἐδῶ εἶναι ἡ ἀτιμία, κύριοι συνάδελφοι, κάτωθι τῆς ὁποίας ἔβαλε τὴν ὑπογραφήν του ἕνας Ὑπουργός. «Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ............................ ...........(ἀναγινώσκει)...........» Αὐτὸ μᾶς ἔλειπε, κύριοι συνάδελφοι. Μᾶς ἐπεκήρυξεν ἡ ΟΠΛΑ μᾶς κυνηγάει καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν μὲ τὴν ΑΣΔΑΝ. Ἀλλὰ δὲν ἔχει σημασίαν δι’ ἐμέ. Θὰ σᾶς εἴπω περὶ τίνος πρόκειται. «Τὸ σχετικὸν πόρισμα .... ................ (ἀναγινώσκει) .............» Δὲν ὑπεβλήθη ἀκόμη τὸ πόρισμα καίτοι παρῆλθον 4 μῆνες, διότι ὁ ἀξιωματικὸς διὰ τὸν ὁποῖον ἐκόπτεσθε προηγουμένως κ. Ζάρα, φαίνεται ὅτι δὲν εὑρῆκε τραμπούκους διὰ νὰ ὁρκισθοῦν ὅτι ὁ Γρηγορίου ὕβρισε, διότι καὶ οἱ ἀντίπαλοί μου εἰς τὴν Σάμον μὲ σέβονται. «Ὁ εἰρημένος βουλευτὴς ἔχει ................................ ........... (ἀναγινώσκει) ...........» Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ σᾶς κουράσω μὲ τὴν ἱστορίαν μου, διότι κάθε ἄνθρωπος ἔχει μίαν ἱστορίαν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Καὶ εἰς Ἀλβανίαν ὑπηρέτησα ὡς Ἔφεδρος Διοικητὴς λόχου καὶ ἐπαρασημοφορήθην δὶς καὶ ἐπὶ κατοχῆς ἀνῆκον εἰς ἐθνικὴν ὀργάνωσιν καὶ εἰργάσθημεν καὶ ἀνεδείχθημεν ἠμπορῶ νὰ εἴπω, εἰς τόν ἀγῶνα τὸν Συμμαχικὸν ὑπὲρ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Πατρίδος μας τόσον ἐγὼ ὅσον καὶ ὁ μικρότερός μου ἀδελφὸς Μᾶνος Γρηγορίου ὅσον ὀλίγοι. Ἐπεκηρύχθην, οἱ κομμουνισταὶ μοῦ ἐδολοφόνησαν 12 παιδιὰ ἀπὸ τὸν λόχον εἰς τὸν ὁποῖον εἶχον 300 νέους καὶ ἅμα τῇ ἀπελευθερώσει ἐπίσης ἐπράξαμεν καὶ ἡμεῖς τὸ καθῆκον μας. Ἐὰν ἔχετε λοιπὸν τοιαύτην δρᾶσιν καὶ ἐὰν ἔρχεται ἕνας ἀξιωματικὸς καὶ σᾶς λέγει ὅτι εἶσθε ἀρχηγὸς τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος καὶ ὅτι κάμνετε κομμουνιστικοὺς πυρῆνας, διὰ νὰ δημιουργήσουν δὲ περιβάλλον καὶ ἀτμόσφαιραν, γράφουν δῆθεν ἐξηγριωμένοι ὀπαδοί του εἰς τὸν φίλτατον Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων δύο ἐπιστολὰς εἰς τὰς ὁποίας μεταξὺ ἄλλων λέγουν: «Τέλος πάντων, ἡ Βουλὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸν κομμουνιστὴν Γρηγορίου», εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀγανακτῆτε;

§19Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν δύνασθε νὰ ὑβρίζητε τοὺς ἀξιωματικούς.

§20Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Εἶναι οἱ ἐθνικόφρονες τῶν καφενείων αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ὅταν ἡμεῖς ἠγωνιζόμεθα αὐτοὶ ἔκαμνον τὴν μαύρην ἀγοράν. Ἀλλὰ ὅταν ἔκαμε τὴν μήνυσιν ὁ κ. Συνταγματάρχης, ἐγὼ εἰς τὴν τοπικὴν ἐφημερίδα, κύριοι συνάδελφοι, «Ὁ Ἀγὼν Σάμου–Ἰκαρίας» ἐδημοσίευσα μὲ τὴν ὑπογραφήν μου τὸ ἑξῆς ἄρθρον, τὸ ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, διότι ἀξίζει τὸν κόπον νὰ σᾶς τὸ διαβάσω, δὲν εἶναι μεγάλο, ἀξίζει τὸν κόπον νὰ σᾶς τὸ διαβάσω, διότι πρόκειται διὰ τὰ παιδιὰ τῆς Κορέας, διὰ τὰ ὁποῖα ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς μοῦ εἶπεν ὅτι τὰ ὕβρισα: «Τὸ κατάφορτον Ἀμερικανικὸν πλοῖον ......... ........... (ἀναγινώσκει) ...........»

§21Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Δὲν δύναται κανεὶς νὰ καταλογίσῃ καὶ εἰς τὴν οἰκογένειάν σας καὶ εἰς σᾶς προσωπικῶς τοιαύτας πράξεις.

§22Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Καὶ ἀναγινώσκω τὴν τελευταίαν παράγραφον, κύριοι βουλευταί.

§23Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Δὲν συμμεριζόμεθα τὸν τρόπον αὐτὸν τῆς συζητήσεως. Ὁ κ. Πρόεδρος πρέπει νὰ ἐπέμβῃ. Διαμαρτυρόμεθα, διότι ὁ κ. Πρόεδρος δὲν θέτει εἰς τὴν θέσιν του τὸν ρήτορα. Ὕβρισε τὸν ἀξιωματικόν. (Θόρυβος). Δὲν ἔχει οὐδένα δικαίωμα νὰ λέγῃ τοιαῦτα πράγματα. Τοὐλάχιστον ἡμεῖς διαμαρτυρόμεθα διὰ τὰς ὕβρεις αὐτὰς ἐναντίον τοῦ στρατοῦ.

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΗΣ ΕΠΕΚ. Δὲν στρέφεται κατὰ τοῦ στρατοῦ.

§25Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Εἶναι συκοφαντία.

§26Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Τὴν συκοφαντίαν θὰ τὴν εὕρουν τὰ Δικαστήρια. Ἡμεῖς τοὐλάχιστον διαμαρτυρόμεθα δι’ αὐτό.

§27Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὁμιλῶ διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν.

§28Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Διαμαρτυρόμεθα.

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διαμαρτύρεσθε.

§30Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Αὐτὸ ἀποδεικνύει ὅτι εἶσθε συνοδοιπόροι. (Γέλωτες ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ΕΠΕΚ).

§31Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Καὶ τελειώνω ὡς ἑξῆς τὸ ἄρθρον μου. «Δι’ ἐσᾶς κανδύλια ἄσβεστα θὰ καῖνε σὲ κάθε Ἑλληνικὸ σπίτι τοῦτο τὸν καιρό. Τὰ καφτερὰ δάκρυα τῶν ὑπερόχων ἑλληνίδων μανάδων ποὺ ἄφθονα ἄρχισαν καὶ πάλιν νὰ τρέχουν ἂς εἶναι παντοδύναμο φυλακτό σας. Ἑλληνόπουλα στὸ καλὸ καὶ ἡ Παναγιὰ μαζί σας». (Χειροκροτήματα). Καὶ ὅταν γράφω, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ τὸ ἄρθρον ἔρχονται καὶ μὲ κατηγοροῦν ὅτι ἐξύβρισα τὸ τάγμα τῆς Κορέας.

§32Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ποῦ εἶσθε τότε;

§33Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Τότε ἤμην εἰς τὰς Ἀθήνας. Εἰς καφενεῖον δὲν ἐκάθησα εἰς τὴν ζωήν μου καὶ οὐδέποτε πρόκειται νὰ καθήσω. Οὐδεὶς λόγος ὑπῆρχε νὰ ἐκφωνήσω λόγον τὸν Ὀκτώβριον μῆνα ἔστω καὶ ἐὰν ἤμην εἰς τὴν Σάμον καὶ πρὸς ποῖον καί διὰ ποῖον σκοπόν; Ἡ δὲ τελευταία παράγραφος, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ εἰρημένος λέγει ὅτι ἠρχόμην καὶ ἄλλοτε εἰς προστριβάς, τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Δὲν εἶχα οὐδεμίαν προστριβήν. Ἔκαμεν ἀναφορὰν καὶ μὲ κατηγόρησεν ὡς κομμουνιστήν. Κύριε Μαντᾶ, ὅποιος μὲ εἴπει κομμουνιστὴν θὰ τὸν κόψω εἰς τὰ δύο.

§34Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Δὲν εἶναι τὸ θέμα αὐτό. Δὲν ἐπιτρέπεται ἀπὸ τοῦ βήματος νὰ ὑβρίζητε ἀξιωματικοὺς καί ἔπρεπεν ὁ κ. Πρόεδρος νὰ σᾶς ἀφαιρέσῃ τὸν λόγον.

§35Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Μὴ ἀνησυχῆτε, διότι ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τοῦ 1949 ἔστειλε ....

§36ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν σέβεται τὸν ἑαυτόν του ὁ ἀξιωματικὸς αὐτός, δὲν πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ τὸν σεβασθῶμεν.

§37Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς εἶναι ἱερόν. Πιθανὸν νὰ ἔχετε δίκαιον καὶ ἴσως νὰ ἔχετε ἀπολύτως δίκαιον ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ὁμολογῶ ὅμως ὅτι ἕνας βουλευτὴς ἀνερχόμενος ἐπὶ τοῦ βήματος δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, δὲν εἶναι ὀρθόν, δὲν εἶναι εὐπρεπές, νὰ μεταχειρίζεται τοιαύτας φράσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ καθάπτωνται ἀξιωματικῶν καὶ διὰ τοῦτο θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀνακαλέσητε τὴν φράσιν σας χάριν τῆς ἀξιοπρεπείας αὐτοῦ τοῦ βήματος.

§38Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα δὲν εἶναι κυρίως τὸ ἀφορῶν ἐμέ, ἀλλὰ τὸ ἑξῆς: Ὅλοι σεῖς, ποὺ κόπτεσθε αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐδῶ, δὲν γνωρίζετε ἐὰν δὲν σᾶς ἑτοιμάζεται φάκελλος ἀπὸ τὸν πρῶτον δεκανέα, ὅπως καὶ ἐγὼ δὲν τὸ ἐγνώριζα αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἕως χθὲς τὸ βράδυ ποὺ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν μοῦ ἐκοινοποίησεν αὐτὸ τὸ ἔγγραφον.

§39Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Μὴ γενικεύετε κ. συνάδελφε.

§40Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ὁ συνάδελφος ἐθίγη καὶ ἐσυκοφαντήθη.

§41Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, προσέξατε τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν διότι δὲν γνωρίζετε αὔριον ποῦ θὰ εὑρεθῆτε. Προστατεύσατε τὸ Σῶμα, προστατεύσατε τὸ Πολίτευμα, προστατεύσατε τὸ καθεστώς. Ἡ πρὸ πενθημέρου ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης συζήτησις σᾶς ἀπέδειξεν ἀπὸ ποῦ παίρνουν ἀέρα καὶ ἑτοιμάζουν αὐτοὺς τοὺς φακέλλους. (Χειροκροτήματα).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§43Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι βουλευταί, εὐθὺς ὡς διεβιβάσθη εἰς τό Ὑπουργεῖον Ἐθν. Ἀμύνης ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. συναδέλφου, ἔσπευσα νὰ ζητήσω πληροφορίας ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν Ὑπηρεσίαν τοῦ Γ.Ε.Σ. ἐπὶ τοῦ ἐπεισοδίου αὐτοῦ καὶ διέταξα νὰ ἐνεργηθῶσιν ἀνακρίσεις καὶ τὸ πόρισμα νὰ ὑποβληθῇ τὸ ταχύτερον. Ἐστάλη εἰδικὴ διαταγὴ εἰς τὸν Διοικητὴν τῆς ΑΣΔΑΝ, εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ ὁποίου ὑπάγεται ἡ φρουρὰ τῆς Σάμου, νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ἐνέργειαν τῶν ἀνακρίσεων αὐτῶν. Ἐν τῷ μεταξὺ εἰς τὸ ΓΕΣ, ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀπαντήσεως, εἶχεν ὑποβληθῆ ἡ ἔκθεσις τοῦ διοικητοῦ τοῦ ΤΕΑ. τῆς Σάμου, τὴν ὁποίαν μοῦ ἔστειλε τὸ ΓΕΣ. καὶ ἐγὼ ἔπρεπε νὰ τὴν κοινοποιήσω εἰς τὴν Βουλήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐρωτήσεως τοῦ συναδέλφου.

§44Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἡ ἔκθεσις, δηλαδὴ τοῦ ἰδίου Μπιζάνη.

§45Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Προηγήθη ἡ ἔκθεσις, ἀνέφερε τὰ τοῦ ἐπεισοδίου καὶ τὸ Ἐπιτελεῖον ἔσπευσε νὰ μοῦ τὴν ἀνακοινώσῃ.

§46ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σεῖς τὴν υἱοθετήσατε;

§47Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριέ μου, ἐγὼ ὤφειλα νὰ διαβιβάσω εἰς τὸν ἐρωτῶντα τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβον, ἐν ἀναμονῇ τοῦ πορίσματος τῶν ἀνακρίσεων, τὰς ὁποίας διέταξα. Ὁμολογῶ, ὅτι λυποῦμαι διὰ τὰς βαρείας φράσεις, τὰς ὁποίας ἐξεστόμισεν ὁ κ. συνάδελφος ἐναντίον τοῦ ἀξιωματικοῦ αὐτοῦ.

§48Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. .... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος λόγῳ τοῦ θορύβου καὶ τῶν κωδωνοκρουσιῶν).

§49Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ἡμεῖς τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν τὸ τιμῶμεν.

§50Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὅταν θὰ ὑποβληθῇ τὸ πόρισμα τῆς ἀνακρίσεως, τὸ ὁποῖον θὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, θὰ ἀσκήσω ὅλην τὴν πειθαρχικὴν δικαιοδοσίαν, τὴν ὁποίαν ἔχω. Περιμένω, λοιπὸν τὸ πόρισμα.

§51Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μίαν ἐρώτησιν. Ἔχει καθήκοντα ἀστυνομικὰ τὸ Σῶμα αὐτὸ τῶν ΤΕΑ;

§52Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὄχι.

§53Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Πῶς, λοιπόν, ἐπεμβαίνει εἰς ζητήματα ἁρμοδιότητος τῆς Ἀστυνομίας;

§54Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ ἀνάκρισις διετάχθη δι’ ὅλα αὐτά.

§55Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Οἱ ἄνδρες τῶν ΤΕΑ εἶναι ἀνεύθυνοι καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ ἔχουν ἀστυνομικὰ καθήκοντα. Παρεμφερῆ γεγονότα καταγγέλλονται ἀπὸ ὅλας τὰς ἐπαρχίας. Εἶναι καιρὸς νὰ σταματήσουν τὰ ἀστυνομικὰ καθήκοντα τῶν ΤΕΑ διότι θὰ φέρουν ἀναστάτωσιν εἰς τὸν τόπον.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§57Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετ’ ὀλίγον χρόνον ἔχομεν δημοτικὰς ἐκλογάς. Πρέπει νὰ εἶναι ἐλεύθερος ὁ πολίτης νὰ ἐκφρασθῇ ὅπως θέλει.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὶ σχέσιν ἔχει αὐτό;

§59Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Ἔχει σχέσιν, κ. Πρόεδρε, διότι θέλω νὰ μάθω ἐὰν θὰ γίνουν ἐκλογαὶ ὑπὸ τὴν ἰσχὺν τοῦ Α. Ν. 509, ὁ ὁποῖος παραπέμπει εἰς τὰ δικαστήρια τῶν ἐκτάκτων μέτρων. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐὰν θὰ ἀνασταλῇ ὁ νόμος 509, ὁ ἀναγκαστικὸς ὁ μὴ ἐπικυρωθείς, τοὐλάχιστον κατὰ τὰς ἐκλογάς.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσκλήσεως ἰδιωτῶν δι’ ἐκτέλεσιν ὑπηρεσίας».

§61ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσκλήσεως ἰδιωτῶν δι’ ἐκτέλεσιν εἰδικῆς ὑπηρεσίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 888)1949 Α. Ν. περὶ καθορισμοῦ ὅπλων καὶ Σωμάτων τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς».

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§64Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὴ ἡ «μόνη συζήτησις» δὲν ἠμπορεῖ νὰ τελειώσῃ καμμιὰ φορὰ κ. Πρόεδρε;

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε νὰ πῆτε τίποτε ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου;

§66Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Πρόεδρε. Δὲν εἶναι ὀρθὸν ὅλα τὰ νομοσχέδια νὰ ψηφίζωνται εἰς μόνην συζήτησιν. Πρέπει νὰ γίνεται ἡ συνήθης κοινοβουλευτικὴ διαδικασία. Δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω, λοιπόν, διατὶ δέχονται οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ νὰ ψηφίζωνται τὰ νομοσχέδια των εἰς μίαν συζήτησιν καὶ νὰ ἐρωτοῦν κατόπιν τοὺς ὑπαλλήλους, ποὺ βρίσκονται πίσω των: «Τὶ θὰ πῇ αὐτὴ ἡ τροπολογία; Νὰ τὴν κάμω δεκτήν;» Ὁ Κανονισμὸς εἶναι σοφός, ποὺ ζητεῖ δύο συζητήσεις. Μόνη συζήτησις δὲν σημαίνει τίποτε.

§67Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐθνικ. Ἀμύνης). Ἐφ’ ὅσον ἡ Κοινοβ. Ἐπιτροπὴ τὸ ἐδέχθη ἄνευ τροπολογιῶν ....

§68Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Γίνεται κατάχρησις τῆς διατάξεως περὶ μόνης συζητήσεως.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι δεκτόν;

§70ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 888)1949 Α. Ν. περὶ καθορισμοῦ ὅπλων καὶ Σωμάτων τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ στρατιωτικῶν ὑποχρεώσεων τῶν κατὰ τὴν διάρκειαν της κατοχῆς καταταγέντων εἰς τὸ Πυροσβεστικὸν Σῶμα στρατευσίμων τῶν κλάσεων 1940–45».

§72ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ στρατιωτικῶν ὑποχρεώσεων κατὰ τὴν διάρκειαν της κατοχῆς καταταγέντων εἰς τὸ Πυροσβεστικὸν Σῶμα στρατευσίμων τῶν κλάσεων 1940–45». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 63 καὶ προσθήκης ἄρθρου 68Α εἰς τὸν Α. Ν. 1391)1938 περὶ καταστάσεως διόπων, ναυτῶν καὶ ναυτοπαίδων Β. Ν.»

§74ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 63 καὶ προσθήκης ἄρθρου 68Α εἰς τὸν Α. Ν. 1391)1938 περὶ καταστάσεως διόπων, ναυτῶν καὶ ναυτοπαίδων Β. Ν.» Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 86 τοῦ Α. Ν. τῆς 8) 7.5.1935 «περὶ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς».

§76ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 86 τοῦ Α. Ν. τῆς 8)7.5.1935 «περὶ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς). Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945–46, 1948–49 καὶ 1949–50 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας (τέως Ὑπ. Οἰκισμοῦ καὶ Ἀνοικοδομήσεως) καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν τούτων ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς εἰδικὸν πρ)σμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§78ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945–46, 1948–49 καὶ 1949–50 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας (τέως Ὑπ. Οἰκισμοῦ καὶ Ἀνοικοδομήσεως) καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν τούτων ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς εἰδικὸν πρ)σμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 4675)1930, «περὶ Ταμείου Προνοίας Ἐργατῶν Θαλάσσης Κατωτέρων Πληρωμάτων Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ».

§80ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 4675)1930, «περὶ Ταμείου Προνοίας Ἐργατῶν Θαλάσσης Κατωτέρων Πληρωμάτων Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 987)13 Ὀκτωβρίου 1950 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀφορώσης τὴν προμήθειαν εἰδῶν ἱματισμοῦ τῶν Δοκίμων Σημαιοφόρων Λιμενικῶν».

§82ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 897)13 Ὀκτωβρίου 1950 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀφορώσης τὴν προμήθειαν εἰδῶν ἱματισμοῦ τῶν Δοκίμων Σημαιοφόρων Λιμενικῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ἐπιτροπῶν διὰ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν ἐξέτασιν καὶ ρύθμισιν ζητημάτων τῆς Ἑταιρείας Διαχειρίσεως Μίν Κάϊκς (Ε.Δ.Μ.Ι.Ν.)».

§84ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως Ἐπιτροπῶν διὰ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν ἐξέτασιν καὶ ρύθμισιν ζητημάτων τῆς Ἑταιρείας Διαχειρίσεως Μίν Κάϊκς (Ε.Δ.Μ.Ι.Ν.)». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1054)1949 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 795)48 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 95)46 «περὶ ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων».

§86ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1054)1949 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 795)48 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 95)46 «περὶ ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1488)50 Α. Ν. «περὶ ἐνισχύσεως τῶν διὰ προσωπικῆς τῶν κατοίκων ἐργασίας ἐκτελουμένων κοινοτικῶν ἔργων».

§88ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1488)50 Α. Ν. «περὶ ἐνισχύσεως τῶν διὰ προσωπικῆς τῶν κατοίκων ἐργασίας ἐκτελουμένων κοινοτικῶν ἔργων». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου: «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1412)50 «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκ. ἔτη 1944–45, 1945–46, 1946–47, 1947–48 καὶ 1948–49 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκ. ἔτους 1949–50.

§90ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1412) 1950 «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1944–45, 1945–46, 1946–47 1947–48 καὶ 1948–49 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκον. ἔτους 1949– 50». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκ. ἔτη 1944–45, 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49 καὶ 1949–50 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκον. ἔτους 1950– 51».

§92ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1944–45, 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49 καὶ 1949–50 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκον. ἔτους 1950– 51». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως ὀργανικῶν ἀριθμῶν Ὑπαξιωματικῶν Β. Ν. εἰδικοτήτων καὶ τεχνῶν».

§94Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ὑπεβλήθησαν δύο τροπολογίαι, τὰς ὁποίας ἀφοῦ ἐξήτασεν τὸ Γεν. Ἐπιτελεῖον Ναυτικοῦ, τὰς συνεχώνευσε καὶ διετύπωσε τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου μόνου, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει).

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ὑπουργός;

§96ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως ὀργανικῶν ἀριθμῶν Ὑπαξιωματικῶν Β. Ν. εἰδικοτήτων καὶ τεχνῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 1731)39 «περὶ ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων κ.λ.π.». Ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§98Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπεθύμουν καὶ ἐγὼ νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου διότι καὶ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, καθὼς καὶ τὰ πλεῖστα ἐπ’ τῶν 22 τῆς σημερινῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἐκηρύχθη ὡς κατεπεῖγον καὶ εἰσάγεται, ὅπως καὶ τὰ ἄλλα 20 εἰς μόνην συζήτησιν. Διὰ τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν, ἡ ὁποία τείνει νὰ καταργήσῃ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς καὶ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, διὰ τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι χαρακτηριστικὴ τῶν καιρῶν τοὺς ὁποίους διατρέχομεν ὀφείλω νὰ ἑνώσω τὴν διαμαρτυρίαν μου μὲ τὰς διαμαρτυρίας τόσων ἄλλων συναδέλφων. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἀντιληφθῶμεν διατὶ σοβαρώτατα νομοσχέδια κηρύσσονται ὡς κατεπείγοντα, ἐνῷ δὲν εἶναι τοιαῦτα Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἶνε ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα καὶ δὲν βλέπω τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κηρύσσεται κατεπεῖγον. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὲ πληροφορήσῃ ποῦ ἔγκειται τὸ κατεπεῖγον τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκεται ἡ ἀνατροπὴ ἀπαλλοτριώσεων αἱ ὁποῖαι ἔχουν συντελεσθῆ πρὸ πολλοῦ, διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, παρ’ ὅλον ὅτι φαίνεται ὅτι θέλει νὰ ρυθμίσῃ μελλούσας σχέσεις, εἰς τὴν πραγματικότητα τείνει εἰς τὴν ἀνατροπὴν τοῦ παρελθόντος. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ τηρουμένη αὐτὴ ἡ τακτικὴ τοῦ κατεπείγοντος καὶ τῆς μόνης συζητήσεως; Τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον παρατηρεῖται ἤδη εἰς τὴν παροῦσαν Βουλήν, ὥστε τὰ 95% τῶν νομοσχεδίων νὰ εἰσάγωνται ὡς κατεπείγοντα ὀφείλει νομίζω νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ, διότι ἀποτελεῖ μίαν ἀνατροπὴν αὐτοῦ τούτου τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον, καίτοι φαίνεται ὅτι θέλει νὰ ρυθμίσῃ σχέσεις τοῦ μέλλοντος ἐν τούτοις ἀπὸ μίαν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 8 ὁ νομοθέτης φαίνεται ὅτι θέλει νὰ ρυθμίσῃ καὶ συγκεκριμένας ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἀνάγονται εἰς τὸ παρελθόν. Δὲν εἶχεν ὁ νομοθέτης τὸ θάρρος νὰ δώσῃ τὴν μορφὴν τῆς ἀναδρομικότητος, ἀλλὰ λέγει ὅτι ἔχει ἰσχὺν καὶ περὶ τῶν συντελουμένων ἀπαλλοτριώσεων. Ἐνῶ εἰς τὴν πραγματικότητα ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ ἀνατρέψῃ ἀπαλλοτριώσεις αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἤδη συντελεσθῆ ἐξ ὁλοκλήρου, αἱ δὲ περὶ τοῦ μέλλοντος διατάξεις, αἱ ὁποῖαι βεβαίως εἶναι συζητήσιμοι, ἀποτελοῦν τι τὸ δευτερεῦον, τὸ παρεμπίπτον ἐν τῷ νομοσχεδίῳ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ διάταξις αὐτὴ ἡ περὶ ἀναδρομικότητος εἶναι ἐντελῶς ἀντισυνταγματική, ἀντίκειται εὐθέως εἰς τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συν)τος καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος διακρίνεται διὰ τὴν νομικὴν κατάρτισιν καὶ ἐγκράτειαν καὶ διὰ τὴν ὀξύτητα τῆς νομικῆς του παρατηρητικότητος καὶ κρίσεως, θὰ εἶχα τὴν ἀξίωσιν αὐτὸ τὸ γεγονὸς νὰ τὸ προσέξῃ. Διότι ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, καὶ ἂν καταστῇ νόμος δὲν πρόκειται νὰ σταθῇ εἰς τὰ δικαστήρια καὶ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Τί γίνεται ἐπὶ τοῦ προκειμένου; Ὅπως θὰ ἴδετε ἀπὸ ὁλόκληρον τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου, πρόκειται περὶ ἀπαλλοτριώσεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν συντελεσθῆ ἐξ ὁλοκλήρου. Ἔχουν πληρωθῆ ἅπασαι αἱ προϋποθέσεις τοῦ Ν. 1431, ἔχει κατατεθῆ ἡ ἀποζημίωσις καὶ ἔχει γίνῃ καὶ ἡ μεταγραφὴ τῶν ἀκινήτων ἐπ’ ὀνόματι τῶν ὑπὲρ ὧν μεταβιβάζονται, εἰς πλείστας δὲ περιπτώσεις ἔχουν γίνῃ καὶ μεταβιβάσεις πρὸς τρίτους. Καὶ ἔρχεται σήμερον ὁ νομοθέτης, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ λέγει ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀπαλλοτριώσεις δύνανται νὰ ἀνακληθοῦν. Δηλαδὴ ἀφαιρεῖται ἡ ἰδιοκτησία ἀπὸ τὰς χεῖρας ἐκείνων ὑπὲρ ὧν συνετελέσθη ἡ ἀπαλλοτρίωσις, εἰς τοὺς ὁποίους μετεβιβάσθη καὶ ἐπαναφέρεται εἰς τοὺς πρώην κυρίους. Ἡ διάταξις αὕτη νομίζω ὅτι ἀντίκειται εὐθέως εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον προϋποθέτει ἀπαραιτήτως καὶ τὴν ὕπαρξιν δημοσίας ὠφελείας. Διὰ νὰ γίνω σαφέστερος, ἐδῶ ἀφαιρεῖται τὸ κτῆμα ἀπὸ τὸν ἰδιοκτήμονα καὶ μεταβιβάζεται εἰς ἕναν ἄλλον, εἰς τὸν πρώην ἰδιοκτήτην, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ καὶ νὰ συντρέχῃ ὁ ὅρος τῆς δημοσίας ὠφελείας. Κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην, τὸ πρᾶγμα εἶναι τόσον σαφές, ὥστε θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κατοχυρώσῃ καλλίτερον τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀπὸ συνταγματικῆς ἀπόψεως.

§99Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διαφωνεῖτε εἰς τὴν οὐσίαν ἢ εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου;

§100Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Διαφωνῶ εἰς τὴν οὐσίαν διότι ἡ ἀντισυνταγματικότης τοῦ νόμου δὲν εἶναι τύπος, εἶναι οὐσία. Ἐγὼ κατ’ ἀρχὴν ὁμιλῶ ἀπὸ καθαρῶς νομικῆς ἀπόψεως.

§101Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Τί λέγει τὸ νομοσχέδιον;

§102Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. «Ἡ κυριότης τῶν δυνάμει τῶν διατάξεων ..................... ........ (ἀναγινώσκει) .............» Δὲν πρόκειται, κύριοι, περὶ ἀκυρώσεως τῆς ἀπαλλοτριώσεως, διὰ λόγους ἐγκειμένους ἐν τῇ ἀπαλλοτριώσει, διὰ λόγους μὴ ἐκπληροῦντας τοὺς ὅρους τοῦ Νόμου. Καὶ ἐπὶ τῆς ἀναδρομικότητος θὰ εἶχε τις σοβαρὰς ἀντιρρήσεις. Διὰ τὸ μέλλον βεβαίως, ὅταν τάσσονται ὡρισμένοι ὅροι, τὸ πρᾶγμα διαφέρει καὶ δύναται νὰ συζητηθῇ καίτοι καὶ τοῦτο εἶναι ἀμφίβολον. Ἐὰν π.χ. τάσσονται ὡρισμένοι ὅροι, μεταξὺ τῶν ὁποίων, ἐὰν ἐντὸς τριετίας δὲν χρησιμοποιηθῇ θὰ δύναται νὰ ἀνακληθῇ ἡ ἀπαλλοτρίωσις. Ἐνῷ σήμερον αἱ ἀπαλλοτριώσεις ἔχουν συντελεσθῆ, ἔχουν γίνη μεταβιβάσεις καὶ ἔρχεται ὁ νομοθέτης καὶ λέγει σοῦ ἀφαιρῶ τὸ ἀκίνητον.

§103Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τὸ Νομικὸν Συμβούλιον ἔχει ἀποφανθῆ ὑπὲρ τῆς συνταγματικότητος τοῦ νόμου.

§104Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ λέγω τὴν γνώμην, ἡ ὁποία πιθανὸν νὰ εἶναι ἐσφαλμένη. Πάντως τὴν νομίζω ὀρθὴν καὶ θὰ ἐπεθύμουν πολὺ νὰ ἤκουον καὶ τὴν γνώμην ἄλλων συναδέλφων ἴσως καὶ περισσότερον ἐμοῦ ἁρμοδιοτέρων. Πιστεύσατε ὅτι ὁμιλῶ ἀπὸ καθαρῶς νομικῆς καὶ θεωρητικῆς ἀπόψεως, χωρὶς νὰ ἔχω τι τὸ ἰδιαίτερον, τὸ ὁποῖον νὰ μὲ ἀπασχολῇ ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς οὐσίας, δὲν δύναμαι νὰ ἀποκρύψω ὅτι μὲ ξενίζει βεβαίως ὀλίγον αὐτὴ ἡ ἀναδρομικὴ ἀκύρωσις ὡρισμένων γενομένων ἀπαλλοτριώσεων, αἱ ὁποῖαι παρουσιάζουν καὶ τοῦτο τὸ ἀνώμαλον. Διότι ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ περιπτώσεων, κατὰ τὰς ὁποίας τὸ ἀπαλλοτριωθὲν ἀκίνητον δὲν ἐχρησιμοποιήθη τὸ παράπαν, τὸ πρᾶγμα θὰ εἶχεν ἴσως μίαν οὐσιαστικὴν δικαιολογίαν. Ἀλλ’ ἐὰν ἀπηλλοτριώθη μία ἔκτασις 100 στρεμμάτων δι’ ἕνα συνοικισμὸν ἀκτημόνων πολεμιστῶν καὶ ἀναπήρων, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῶν ὑφισταμένων συνθηκῶν δὲν ἠδυνήθησαν νὰ οἰκοδομήσουν ἐξ ὁλοκλήρου ἐντὸς τριετίας, νομίζω ὅτι ἡ ἀφαίρεσις τῆς ἐκτάσεως καὶ ἡ ἐπιστροφή της εἰς τὸν πρώην κύριον δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸν κοινωνικὸν σκοπὸν καὶ τὸν προορισμὸν τῆς ἰδιοκτησίας. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ νομοτεχνικῆς ἀπόψεως παρουσιάζεται ἀτελὲς τὸ νομοσχέδιον. Διότι ὁ νομοθέτης ἐπειδὴ εἶχε εἰς τὸ μυαλό του νὰ διατηρήσῃ παρούσας καταστάσεις καὶ ὄχι νὰ ρυθμίσῃ μελλούσας τοιαύτας, ἔχει δημιουργήσῃ μίαν σύγχισιν ὥστε νὰ ὁμιλῇ περὶ ἀναπροσαρμογῆς τοῦ ἐπιστρεφομένου τιμήματος διὰ τὰς μελλούσας ἀπαλλοτριώσεις, ἐνῷ τοῦτο δὲν εἶναι νοητόν. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι γίνεται σήμερον μία ἀπαλλοτρίωσις καὶ καθορισθῇ σήμερον εἰς δραχμὰς τὸ τίμημα, δὲν ἀντιλαμβάνομαι ποίου εἴδους ἀναπροσαρμογὴ δύναται νὰ γίνῃ. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἐὰν ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἀντισυνταγματικοῦ τούτου νομοσχεδίου, νὰ δηλώσῃ ὅτι διὰ τὰς μέχρι τοῦδε συντελεσθείσας ἀπαλλοτριώσεις χωρεῖ αὐτὴ ἡ λεγομένη ἀναπροσαρμογή, διότι διὰ τὰς μελλούσας τοιαύτας δὲν νομίζω ὅτι δύναται νὰ νοηθῇ. Αὐτὰ εἶχον, κύριοι, νὰ παρατηρήσω. Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, ἐξακολουθῶ νὰ ἐπιμένω καὶ νὰ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀντισυνταγματικόν.

§105Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἐγὼ εἶμαι κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, εἰς ὅτι ἀφορᾷ τὰς ἤδη συντελεσθείσας ἀπαλλοτριώσεις καὶ δὲν προβλέπει διὰ τὰς ἀπαλλοτριώσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖα δὲν συνετελέσθησαν. Δηλαδὴ ἐκηρύχθη ἀπαλλοτριωτέον τὸ ἀκίνητον, δὲν κατεβλήθη τὸ τίμημα, ἐχρησιμοποιήθη πολλάκις τὸ ἀκίνητον, μολονότι δὲν συνετελέσθη ἡ ἀγοροπωλησία καὶ οὕτω οἱ ἰδιοκτῆται, εἰς βάρος τῶν ὁποίων ἐγένετο ἡ μὴ συντελεσθεῖσα ἀπαλλοτρίωσις, περιμένουν τί; Τίποτε! Μάλιστα κατὰ τὸν νόμον τοῦ 1948. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ καὶ νὰ συμπληρωθῇ διὰ διατάξεων ἀφορωσῶν τὰς μὴ συντελεσθείσας μέχρι τοῦδε ἀπαλλοτριώσεις, δηλαδὴ τὰς ἀπαλλοτριώσεις ἐκείνας δι’ ἅς δὲν κατεβλήθη τὸ τίμημα καὶ δὲν ἐπῆλθεν ἡ μεταγραφὴ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου ἢ οἱουδήποτε Νομικοῦ Προσώπου Δημοσίου Δικαίου.

§106Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ ἀπαντήσω ἐν συνεχείᾳ, ἀλλά, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἤθελον νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν. Εἰς τὸ Νομοσχέδιον δὲν περιέλαβα τοιαύτην διάταξιν, διότι τοιαύτη διάταξις ὑπάρχει εἰς τὴν κειμένην σήμερον νομοθεσίαν περὶ ἀπαλλοτριώσεων. Ἐὰν δὲν συντελεσθῇ ἐντὸς τριετίας κατὰ τὸν ὑπάρχοντα νόμον πίπτει αὐτομάτως ἡ ἀπαλλοτρίωσις.

§107Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ὄχι. Αὐτὸ δὲν ἐφαρμόζεται.

§108Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Ἄλλο ἐὰν ἐφαρμόζεται ἢ ὄχι. Ἀλλά, νομοθετικῶς, ἔχει τὸ θέμα ρυθμισθῆ. Τὸ κενὸν ὑπάρχει ἐκεῖ ὅπου τὸ νομοσχέδιον παρενέβη διὰ νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα.

§109Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἡ τριετία δὲν εἶναι πάρα πολὺ μεγάλη προθεσμίας;

§110Π. ΠΕΝΝΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ ἔχω τελείως ἀντίθετον γνώμην ἀπὸ τὸν κ. Παπαρρηγόπουλον, ὁ ὁποῖος καὶ κατὰ τῆς ἀρχῆς, ἀλλά, καὶ ὅσον ἀφορᾶ τὴν χρησιμότητα τοῦ νομοσχεδίου, ἔχει ἀντιρρήσεις. Διετέλεσα ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον τετραετίαν Γεν. Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ εἶχον τὴν εὐτυχίαν νὰ ἀντιληφθῶ ἰδίοις ὄμμασιν τὸ πρόβλημα αὐτὸ τῶν ἀπαλλοτριώσεων, ὅπως σήμερον ἐμφανίζεται. Ἴσως, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν θὰ ἔχῃ ἁπτὴν ἀντίληψιν τοῦ προβλήματος, ὅπως ἐγώ, διότι διετέλεσα καὶ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς ἀποκαταστάσεως προσφύγων καὶ μοιραίως διέθετα οἰκόπεδα, τὰ ὁποῖα εἶχε πάρει τὸ Κράτος ἀπὸ τοὺς ἰδιώτας καὶ ἀντιθέτως εὑρέθην πολλὲς φορὲς εἰς δυσάρεστον θέσιν νὰ ἀποφανθῶ περὶ τῆς μὴ ἐπιστροφῆς οἰκοπέδων, τὰ ὁποῖα ὄντως δὲν ἐχρησιμοποιήθησαν. Πολλὲς φορὲς διελογίσθην ἐὰν εἶναι δικαιοσύνη αὐτή, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος ἀφοῦ ἀπηλλοτρίωσε κτήματα, ἀφοῦ τὰ ἔδωσε πρὸς τρίτους εἰσπράττον ἀντίτιμον χρηματικὸν διὰ τὴν παραχώρησιν τῶν οἰκοπέδων, νὰ μὴ δώσῃ τὸ ἀντίτιμον αὐτὸ ἢ τὴν ἀνάλογον ἀποζημίωσιν εἰς τὸν ἰδιοκτήτην τοῦ ὁποίου ἀπηλλοτρίωσε τὸ κτῆμα. Καὶ εἶναι σωρεία, κύριοι συνάδελφοι, αἱ περιπτώσεις αὐταὶ καὶ εἶναι σωρεία αἱ αἰτήσεις, αἱ ὁποῖαι μοῦ ὑπεβλήθησαν κατὰ τὴν τετραετίαν καὶ ἠναγκάσθην, διότι δὲν εἶχα κειμένην νομοθεσίαν, νὰ ἀρνοῦμαι, καθ’ ἥν στιγμὴν τὰ κτήματα αὐτὰ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ πρώτου τυχόντος καταπατητοῦ. Κατὰ συνέπειαν, ἴσως δι’ ἐμέ, νὰ ἦλθεν ἀργὰ ἡ ὑποβολὴ τοῦ νομοσχεδίου διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἔπρεπε πρὸ πολλοῦ νὰ εἶχε κάμει τὴν ἐμφάνισίν του. Κατὰ συνέπειαν, συνηγορῶ ἀπολύτως ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐκεῖ ὅπου διαφωνῶ μὲ τὸ νομοσχέδιον εἶναι τοῦτο, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας οἱ ἰδιοκτῆται δὲν ἐπῆραν οὔτε πεντάραν ἀσχέτως ἐὰν τὸ χρῆμα κατετέθη εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων ἢ δὲν ἠξεύρω ποῦ ἀλλοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ καταβάλλουν εἰς τὸ Δημόσιον καὶ πάλιν, διὰ νὰ πάρουν τὸ οἰκόπεδόν των, τὸ ὁποῖον ἠχρηστεύθη ἐπί τόσον μακρὰν σειρὰν ἐτῶν Κατὰ συνέπειαν, τὸ νομοσχέδιον θὰ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν μὲ ὡρισμένας τροποποιήσεις καὶ ἰδίως μὲ τὴν τροποποίησιν ἐκείνην τὴν βασικὴν, διότι, οὐδέποτε ἅπαξ συνετελέσθη ἡ ἀπαλλοτρίωσις, οὐδέποτε ἐπετράπη ἡ χρησιμοποίησις τοῦ οἰκοπέδου. Διὰ τοῦτο θὰ πρέπει ρητῶς νὰ τεθῇ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ἡ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν, συντελεσθείσης τῆς ἀπαλλοτριώσεως, δηλαδὴ ἐκδοθείσης τῆς ἀποφάσεως τῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ μὴ καταβληθείσης ἀποζημιώσεως, οὐδεμίαν ὑποχρέωσιν ἔχει πρὸς καταβολὴν οἱουδήποτε τιμήματος πρὸς τὸ Δημόσιον διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν. Τὸ ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐκδοθῇ νέα ἀπόφασις διὰ τῆς ὁποίας νὰ καθορίζηται ὅτι δὲν ὑπόκειται εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τὸ οἰκόπεδον, αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον, πρὸς ἄρσιν πάσης ἀμφιβολίας καὶ πρὸς ἀπαλλαγὴν περαιτέρω ταλαιπωριῶν τῶν ἰδιοκτητῶν. Μὲ τὴν παρατήρησιν αὐτήν, κύριοι συνάδελφοι, συνιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἔρχεται νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν τιμὴν τοῦ Κράτους, διότι, σᾶς εἶπον, ὅτι, δὲν εἶναι, κατ’ ἐμέ, ἠθικόν, τὸ Κράτος νὰ σᾶς παίρνῃ τὴν ἰδιοκτησίαν, νὰ τὴν διανέμῃ εἰς τρίτους, νὰ εἰσπράττῃ τὸ ἀντίτιμον τοῦ οἰκοπέδου καὶ νὰ μὴ καταβάλλῃ εἰς σᾶς, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐπῆρε τὸ οἰκόπεδον, νὰ μὴ καταβάλλῃ οὐδὲ ὀβολὸν μέχρι σήμερον.

§111Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Νομοσχέδιον ἐξητάσθη ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς τῶν οἰκονομικῶν καὶ ἐκρίθη παραδεκτὸν καὶ σκόπιμον, διότι τῇ ἀληθείᾳ, ἀξιότιμοι κύριοι, πληροῖ ἕνα κενόν, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὸν νόμον περὶ ἀπαλλοτριώσεων, διότι εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐὰν ἕνα κτῆμα, τὸ ὁποῖον ἀπηλλοτριώθη πλήρως, συνετελέσθη δηλαδὴ ἡ ἀπαλλοτρίωσις καὶ παραμένει ἀπὸ ὁλοκλήρων ἐτῶν ἀχρησιμοποίητον, νομίζω ὅτι τὸ δημόσιον δὲν θὰ διέπραττε πρᾶξιν δικαίαν ἐὰν τὸ προώριζε δι’ ἄλλον σκοπὸν καὶ δὲν τὸ ἀποδίδει εἰς τὸν ἰδιοκτήτην. Πιστεύω, λοιπὸν ἀκραδάντως ὅτι πληροῖ μίαν ἀπόλυτον ἀνάγκην καὶ συμφωνεῖ μὲ τὸ πνεῦμα τῆς δικαιοσύνης. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο ὀλίγον ἐπικίνδυνον εἶναι, ἐὰν ἦτο ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀπόφασις. Αὐτὸ ὅμως ἀπεκρούσθη ἀπὸ ὅλα τὰ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς. Διότι καὶ μετὰ τὴν παρέλευσιν τῆς τριετίας δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα τὸ Κράτος νὰ ἐπιστρέψῃ τὸ ἀκίνητον ἐφ’ ὅσον ἡ δυνατότης τῆς χρησιμοποιήσεως δι’ ἄλλον σκοπὸν θὰ ὑπάρχῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον. Διότι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν 2–3 ἔργα, δηλαδὴ νὰ ἀπαλλοτριώνεται ἕνα μεγάλο οἰκόπεδον καὶ νὰ γίνῃ ἕνα μεγάλο ἔργον καὶ δὲν ἠμπορεῖ εἰς τρία ἔτη νὰ τελειώσῃ τὸ ἔργον αὐτὸ καὶ μάλιστα ὑπὸ τὰς σημερινὰς οἰκονομικὰς συνθήκας, παρὰ μετὰ πολλὰ ἔτη. Ἐκρίθη, λοιπόν, σκόπιμον καὶ ἐγένετο παραδεκτὸν ὅτι αὐτὸ θὰ εἶναι προαιρετικὸν καὶ μόνον, ὅταν τὸ Συμβούλιον ἀποφασίσῃ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ χρησιμοποιηθῇ, τότε θὰ ὑποχρεοῦται. Τὸ νομοσχέδιον ἐξητάσθη ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς συνταγματικότητος καὶ δὲν ἐκρίθη ἀπὸ κανένα, μάλιστα, ὡς μὴ παραδεκτόν. Ἐξητάσαμεν τὸ θέμα ὁμοῦ μετὰ τοῦ κ. Σβώλου, ἀπὸ τῆς Συνταγματικῆς ἀπόψεως καὶ ἐγὼ μὲ τὰς πτωχὰς συνταγματικὰς γνώσεις τὰς ὁποίας ἔχω, δὲν τὸ βλέπω ἀντικείμενον πρὸς τὸ Σύνταγμα, διότι τὸ Δημόσιον ἐγένετο κύριον τοῦ κτήματος δι’ ὡρισμένον σκοπὸν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι κύριος δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τὸ μεταβιβάσῃ.

§112Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Εἶναι τεκμήριον ὅτι δὲν ὑπῆρχε δημοσία ὠφέλεια, ὅταν ἔγινε μία ἀπαλλοτρίωσις καὶ δι’ αὐτὸ εἶπον ὅτι εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἰδιοκτησίας, ὑπὲρ τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος.

§113Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶπον. Μάλιστα δέ, διὰ νὰ διασφαλίσῃ τὴν κυριότητα ἐπέβαλε τὴν μεταγραφήν’ οὕτως ὥστε νὰ φαίνεται ἡ κυριότης, σύμφωνα μὲ τὰς ἀρχὰς τοῦ ἀστικοῦ δικαίου. Δὲν βλέπω, λοιπόν, καμμίαν παρατυπίαν ἀπολύτως. Πιστεύω, λοιπόν, ὅτι δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους οἱ τοιούτου εἴδους ἰδιοκτῆται δὲν πρέπει νὰ ἐπιστρέψουν ποσόν, τὸ ὁποῖον δὲν ἔλαβον. Ἡ τροπολογία δὲ εἶναι ἡ ἑξῆς: «Οἱ δι’ οἱονδήποτε λόγον ...... (ἀναγιγνώσκει) ............. ....Δηλαδὴ ἐκεῖνοι πρὸς τοὺς ὁποίους ἔχει κατατεθῆ ἡ ἀποζημίωσις εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων καὶ δὲν τὴν ἀνέλαβον, δίκαιον εἶναι νὰ μὴ ἐπιστρέψουν τὸ τίμημα. Νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι ὀρθὴ καὶ πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Αὐτὰ εἶχον νὰ προσθέσω.

§114Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέπετε, κ. Πρόεδρε; Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐξ Ἀχαίας, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀκούσω τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς τάξεως, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ ἀποσπᾷ ἀπὸ τὰς χεῖρας ἰδιώτου ἕνα κτῆμα πρὸς σκοπόν, τὸν ὁποῖον δὲν πραγματοποιεῖ, νὰ καταθέσῃ ἔστω τὴν ἀποζημίωσιν εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, καὶ νὰ ἀπαιτήσῃ μετὰ ταῦτα, ἐφ’ ὅσον ὁ δικαιοῦχος δὲν ἀνέλαβε τὸ ἀντίτιμον ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων νὰ ἀπαιτήσῃ ἐπιστροφὴν μὴ ἀναληφθέντος τιμήματος. Αὐτὸ εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον ἐγγίζει τὰ ὅρια τῆς ληστείας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἐναντίον τῶν πολιτῶν. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖον ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος τροπολογία. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀκούσω ἐπὶ τοῦ ἠθικῶς κρισίμου αὐτοῦ ἀντικειμένου τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§115Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Θέλετε τώρα νὰ ἀπαντήσω, κ. Πρόεδρε, ἢ ὅταν θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν;

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον. Ὁ κ. Γαληνὸς ἔχει τὸν λόγον.

§117Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἡ μοιραία συνέπεια τοῦ τρόπου, τοῦ βεβιασμένου καὶ ἀμεταβλήτου, μὲ τὸ ὁποῖον γίνονται καὶ σήμερον ἀκόμη αἱ ἐπιτάξεις καὶ ἀπαλλοτριώσεις. Ἑπομένως ὡς ἀναγκαῖον καὶ ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τὸ κάμωμεν δεκτὸν καὶ νὰ τὸ ψηφίσωμεν. Ἔχω ὅμως ὡρισμένας τροπολογίας, τὰς ὁποίας θεωρῶ ἀπαραιτήτους. Ἡ πρώτη τροπολογία εἶναι ἡ πληρωμὴ τῶν ἀπαλλοτριωθέντων γενικῶς κτημάτων νὰ γίνῃ τώρα. Ὅπως πρὸ ὀλίγου εἶπεν ὁ κ. Ὑφυπ. τῶν Οἰκονομικῶν, προβλέπεται ἡ ἐντὸς τριετίας πληρωμὴ τῶν ἰδιοκτητῶν. Ἐρωτῶ ὅμως τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑφυπ. τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι βέβαιος ποία κατάστασις θὰ εἶναι μετὰ μίαν τριετίαν ἀπὸ σήμερον καὶ τί θὰ πάρῃ ἐκεῖνος ὁ ἰδιοκτήτης, ὁ ὁποῖος ἔχει μίαν καὶ μοναδικὴν περιουσίαν, τὸν ἀπαλλοτριούμενον χῶρον; Νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε δι’ εἰδικοῦ ἄρθρου νὰ προβλέπηται ἡ ἄμεσος καταβολὴ τῆς ἀξίας τοῦ ἀπαλλοτριουμένου χώρου. Θεωρῶ ἀπαραίτητον τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διὰ τὴν ὁποίαν (διότι ἐγένοντο ἀπαλλοτριώσεις, διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἀεροδρομίων) νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προσθέσωμεν ἕνα ἀριθμὸν διὰ νὰ χωρήσῃ ἡ ἄμεσος πληρωμή.

§118Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔκαμαν ἀπαλλοτριώσεις;

§119Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ναί.

§120Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Αὔριον θὰ σᾶς κάμουν ἐπίταξιν.

§121Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Αὐτὸ γίνεται μέχρι σήμερον. Ἐπίσης ἔχετε ἕνα ἄρθρον 6 κ. Ὑφυπουργὲ «Εἰς περίπτωσιν ...... ......... (ἀναγινώσκει) ........» Τὰ περισσότερα κτίσματα εἶναι ἄχρηστα διὰ τὸν ἰδιοκτήτην τοῦ ἀκινήτου, ἡ δὲ ἐκτίμησις, τὴν ὁποίαν θὰ κάμουν οἱ διάφοροι ἁρμόδιοι, οἱ ὁποῖοι θὰ κάμουν τὴν ἐκτίμησιν τῶν κτισμάτων καὶ τῶν προσθηκῶν, θὰ εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ ὑπερβαίνῃ τὴν ἀξίαν τοῦ ἀκινήτου. Προτείνω λοιπὸν νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ ἄρθρον 6 ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον. Κατὰ τὰ ἄλλα, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς ἀναγκαία συνέπεια τῆς σημερινῆς καταστάσεως.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαδόγιαννης ἔχει τὸν λόγον.

§123Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐπικροτῶ, κύριοι, ἀπολύτως τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοθετήματος. Νομίζω ὅτι ἡ θεωρία τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ περὶ ἀντισυνταγματικότητος τοῦ νομοθετήματος ὁ συνάδελφος κ. Παπαρρηγόπουλος, δὲν στηρίζεται. Τοὐναντίον εἶμαι πεπεισμένος ὅτι τὸ νομοθέτημα ἐνισχύει καὶ ἑρμηνεύει τὴν ἔννοιαν τοῦ Συντάγματος, διότι αἱ ἀπαλλοτριώσεις αὐταί, τὰς ὁποίας θέλει νὰ κανονίσῃ τὸ νομοθέτημα ἔγιναν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς. Καὶ ἔχω συγκεκριμένην περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔγινεν ἀπαλλοτρίωσις ἐκ μέρους ἑνὸς νομικοῦ προσώπου ἑνὸς ἀκινήτου καὶ κατεβλήθη τὸ τίμημα, τὸ ὁποῖον εἶχεν εἰς τὴν ὁμαλὴν περίοδον, ὅπως μοῦ λέγουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ξεύρουν τὸ ἀκίνητον, εἶχεν ἀξίαν 80 χιλιάδων δραχμῶν τῆς καλῆς ἐποχῆς. Καὶ ἐὰν ἀνελάμβανε τὰς κατατεθείσας δραχμὰς ὁ ἰδιοκτήτης θὰ ἔπαιρνεν τὸ ¼ τῆς λίρας, δηλαδὴ μηδέν. Ἀκριβῶς λοιπὸν τὸ ἀντίθετον συμβαίνει ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἰσχυρίσθη ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος. Προστατεύομεν τὴν ἰδιοκτησίαν καὶ οὐσιαστικῶς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος «περὶ προστασίας τῆς ἰδιοκτησίας». Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ γίνῃ ἄλλως πως, δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὀφείλει ἄνευ δισταγμοῦ νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοθέτημα. Συμμερίζομαι ἀναντιρρήτως τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Πέννα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ ἰδιοκτήτου εἰς τὸ νὰ πληρώσῃ τὰς κατατεθείσας δραχμάς, αἱ ὁποῖαι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἶναι πληθωρικαί, ἀφοῦ τὰς ἀναγάγωμεν εἰς σημερινὸν νόμισμα καὶ νομίζω ὅτι ἡ πληρωμὴ εἶναι ἀπαράδεκτος, ἐφ’ ὅσον μάλιστα δὲν ἀνελήφθησαν τότε. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑφυπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ τήν τροποποίησιν ὅπως τὴν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ἀντωνόπουλος, διότι δὲν εἶναι νοητόν, κατ’ ἐμέ, νὰ παίρνωμε τὴν περιουσίαν τοῦ Α ἢ Β, καὶ νὰ μὴ τοῦ δίδομε τίποτε, καὶ νὰ πληρώνεται τὸ Κράτος ἢ τὰ νομικὰ πρόσωπα ἀπὸ τὸν Α ἢ Β, ὁ ὁποῖος τὴν ἀναλαμβάνει καὶ ὁ ἰδιοκτήτης νὰ μὴ πληρώνεται τὸ τίμημα τοῦ ἀπαλλοτριωθέντος ἀκινήτου. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπαράδεκτον δεύσμεσιν τῆς ξένης περιουσίας. Εὑρίσκω μάλιστα ὅτι καὶ ἡ προθεσμία τῶν 3 ἐτῶν εἶναι ὑπερβολικὴ καὶ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ μικροτέρα εἰς τρόπον ὥστε νὰ γίνωνται ἀπαλλοτριώσεις μόνον ὅταν εἶναι ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη. Αὐτὰς τὰς ἀπόψεις ἔχω καὶ παρακαλῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἄνευ δισταγμοῦ νὰ ἀποδεχθῇ τὸ νομοθέτητα κατ’ ἀρχήν, ἐπίσης δὲ καὶ τὸν κ. Ὑπουργόν, παρακαλῶ, νὰ δεχθῇ τὰς τροπολογίας ὅπως ἀνεπτύχθησαν ἐνώπιον ἡμῶν.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βουρδουμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§125Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Καὶ ἐγὼ μὲ δύο λόγια ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι ἔρχεται ὅλως ἐπικαίρως, οἱονεὶ ὡς ἱκανοποίησις τῶν διαμαρτυριῶν, αἱ ὁποῖαι ἐλέχθησαν μόλις χθὲς κατὰ τὴν συζήτησιν ὡρισμένων ἐρωτήσεων καὶ τῆς γενικῆς ἐπερωτήσεως «περὶ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων καλλιεργητῶν». Διὰ νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνω ὅσα εἶπον, λέγω ὅτι ὑπάρχουν ἀπαλλοτριώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μὲ μίαν ἀντίληψιν.... Ἐγὼ διεμαρτυρήθην ἐντονώτατα διότι δὲν ἐγένετο ἡ προεκτίμησις τῶν πραγματικῶν γεγονότων, ποὺ ἐπιβάλλουν, τυχὸν τὰς ἀπαλλοτριώσεις αὐτάς. Μᾶς δίδεται μία λύσις καὶ ἀπορῶ πῶς εὑρίσκεται καὶ φωνὴ ἀντίθετος πρὸς τὸ ἐπιβεβλημένον τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Δὲν ξεύρω ἐὰν οἱ κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἀνέφερον περιπτώσεις ἀεροδρομίων, τὰ ὁποῖα κατέλαβον ὁλοκλήρους ἐκτάσεις, καὶ στρατοπέδων, διὰ νὰ γίνεται βολὴ καὶ νὰ μὴ πίπτουν τὰ βλήματα εἰς ἐκτάσεις, καλλιεργημένας καὶ ἤδη αἱ ἐκτάσεις αὐταὶ ἐνοικιάζονται καὶ σπέρνονται. Δὲν συντρέχει ὁ ἴδιος λόγος, ὑπάρχουν ἀεροδρόμια ὅπως εἶπον (καὶ ὡμιλήσαμεν περὶ 5–6 περιπτώσεων τῆς περιφερείας Ἀττικοβοιωτίας) ἐὰν τὸ ἀναγάγωμεν εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, θὰ ἴδωμεν τὴν σκοπιμότητα τὴν ὁποίαν ἐξυπηρετεῖ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Ἔχω νὰ κάμω ὡρισμένας τροποποιήσεις εἰδικῶς περὶ τοῦ ἄρθρου 4 «περὶ τῆς μὴ καταβολῆς χρημάτων, τὰ ὁποῖα δὲν ἐλήφθησαν, κατὰ τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας λεπτομερέστερον ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λ.Ε.Κ. ἀνέπτυξεν.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§127Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ὑπ’ ὄψει τοῦ κ, Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῶν κ. κ. συναδέλφων ἤθελον νὰ θέσω τὴν ἀκόλουθον περίπτωσιν, ἡ ὁποῖα εἶναι συναφὴς πρὸς τὸ θέμα τῶν ἀπαλλοτριώσεων. Πρὸ πολλῶν ἐτῶν ἀπηλλοτριώθησαν αἱ πηγαὶ τῶν λουτρῶν Αἰδηψοῦ, καὶ ὁ μὲν Δῆμος μετὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν προέβη εἰς ἕνα συμβιβασμὸν μετὰ τοῦ Δημοσίου, τὸ ὁποῖον προέβη εἰς μίαν ἀντιπαροχήν, ἀλλ’ αὕτη ἐξηνεμίσθη δυνάμει τοῦ Νόμου 118, διότι ἀνέλαβε νὰ καταβάλῃ εἰς τὸν Δῆμον 250.000 δραχ. ἐτησίως καὶ 10% τῶν εἰσπράξεων τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν πηγῶν. Ἐπὶ πλέον οἱ ἰδιῶται δὲν ἔλαβον οὐδεμίαν ἀποζημίωσιν διότι τὰ χρήματα κατετέθησαν εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ πληθωρισμοῦ, τόσον μάλιστα εἶναι προφανὴς ἡ ἀδικία, ᾗ ὁποία ἐγένετο εἰς τοὺς ἰδιώτας, ὥστε εἷς ἐξ αὐτῶν, ὁ ὁποῖος προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἐπέτυχεν ἀπόφασιν διὰ τῆς ὁποίας ἀκυροῦται ἡ κατάθεσις τοῦ τιμήματος, καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν συνεπληρώθη ὡς πρὸς αὐτὸν ἡ διαδικασία τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Βεβαίως αὐτὰ εἶναι τὰ συμφέροντα τῆς Μητροπόλεως. Δὲν ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἐπανέλθουν τὰ χρήματα εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας, ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ συμβῇ αὐτὸ ἀκριβῶς, εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ μὲν τὸν Δῆμον νὰ ἀναπροσαρμοσθῇ ἡ ἀντιπαροχή, ἡ ὁποία ἐχορηγήθη διὰ τοῦ συμβιβαστικοῦ τῆς ἀπαλλοτριώσεως, ὡς πρὸς δὲ τοὺς ἰδιώτας νὰ ληφθῇ μιὰ μέριμνα ἀποκαταστάσεώς των. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νομίζῃ ὅτι διὰ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τούτου ἀποτελεῖ εὐκαιρίαν ὁ παρὼν νόμος θὰ ἠδύνατο νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπιψήφισίς του δι’ αὔριον ὥστε συνεννοημένος μετὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν νὰ εὕρῃ τὴν μᾶλλον προσήκουσαν λύσιν.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λαντζούνης ἔχῃ τὸν λόγον.

§129Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον κρίνω ὅτι εἶναι ὀρθόν, λογικόν, δίκαιον καὶ συνταγματικόν. Εἶναι συνταγματικόν, διότι συμπληρώνει τὴν ἔννοιαν τοῦ Συντάγματος. Διότι ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπραγματοποιήθη ὁ σκοπός, διὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἡ ἀπαλλοτρίωσις καὶ ἦτο προφανὴς ἡ ἀνάγκη, ἐπιβάλλεται νὰ ἐπιστραφῇ τὸ ἀκίνητον. Κατὰ συνέπειαν ὁ νόμος εἶναι συνταγματικός. Θὰ ἤθελον ὅμως ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὅλον τὸν Νόμον 1731 νὰ γίνῃ μία γενικωτέρα μεταρρύθμισις τοῦ Νόμου, διότι διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ καταδυναστεύονται τὰ δικαιώματα τῶν ἰδιωτῶν. Διότι, καὶ τὸ λέγω μετὰ λύπης, ἀπεδείχθη δυστυχῶς ἐν πολλοῖς ὅτι εἶναι δύστροπον καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον αὐτὸ νὰ ἀξιώνῃ ἀπὸ τοὺς πολίτας νὰ ἐκπληρώνουν τὰς ὑποχρεώσεις των μετὰ προσοχῆς καὶ ἐπιμελείας. Τὸ λέγω αὐτό, διότι ὁσάκις θέλομεν νὰ κάμνωμεν ἀπαλλοτρίωσιν, κάμνομεν ἐπίταξιν, ἁρπάζομεν βιαίως τὰ κτήματα, κάνομεν τὴν δουλειά μας ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην κάνομεν τὰς ἀπαλλοτριώσεις. Δὲν νομίζω ὅτι τοῦτο εἶναι ὀρθόν. Ὁ θεσμὸς τῆς ἐπιτάξεως ἔχει κάποιαν ἐπείγουσαν σημασίαν. Ἔχει κάποιαν ἀνωτέραν ἀνάγκην καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ χρησιμοποιῆται ὁ τρόπος τῆς ἐπιτάξεως εἰς κάθε περίστασιν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτά. Γίνονται αὐθαιρεσίαι ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου δι’ ἐπιτάξεων, ὡς ἀνεφέρθη χθές, διὰ τὴν περιοχὴν τοῦ Μενιδίου κ.τ.λ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου δυστυχῶς ἀκόμη, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καταλαμβάνει ἐκτάσεις ἰδιωτῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι ὠφέλιμοι εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν, αὐθαιρέτως. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου κ. συνάδελφοι μίαν περίπτωσιν εἰς τὸν νομὸν Μεσσηνίας. Κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς ἱδρύθη ἐκεῖ τὸ ἀεροδρόμιον Τριόδου. Ἐκεῖ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος μαζὶ μὲ τὰς ἀρχὰς κατοχῆς κατέλαβεν αὐθαιρέτως χωρὶς νὰ προβῇ εἰς ἀποζημιώσεις 1500 στρέμματα εὐφορωτάτου γῆς. Τὰ γειτονικὰ χωράφια καλλιεργοῦνται μὲ ὄρυζαν καὶ ἕκαστον στρέμμα ἀγροῦ παράγει περὶ τὰς 500 ὀκ. ὀρύζης. Δηλαδὴ ἡ ἐθνικὴ Οἰκονομία μας χάνει περὶ τὰς 7.150.000 ὀκ. ὀρύζης ἐτησίως. Καί αὐτὸ ἔγινε χωρὶς νὰ ἀποζημιωθοῦν οἱ ἰδιοκτῆται τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς. Προχθὲς οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς αὐτῆς κατῆλθον εἰς συλλαλητήρια καὶ ὑπέβαλον διαμαρτυρίαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ἐξακολουθητικὴν ἀδιαφορίαν καὶ καταδυνάστευσιν τῶν δικαιωμάτων τῶν ἀγροτῶν, ἀλλά, δυστυχῶς, δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς ἀπαντήσεως.

§130Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Αὐτὸ σημαίνει Κράτος Δικαίου.

§131Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Δυστυχῶς, μετεβλήθησαν τὰ πράγματα. Ὅταν λέγετε Κράτος Δικαίου ὑπάρχει Κράτος ἀδικίας Οἱ ἀγρόται ἐκεῖ συνῆλθον, διεμαρτυρήθησαν, ἀνεφέρθησαν εἰς Στρατιωτικὰς ἀρχὰς καὶ ἐδήλωσαν ὅτι θὰ σταματήσουν τὰς ἐργασίας των, ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δὲν τοὺς καταβάλῃ τὴν νόμιμον ἀποζημίωσιν ἢ ἄλλως πως νὰ πάρῃ τὰ ἀεροπλάνα του τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ νὰ πάρουν οἱ χωρικοὶ τὴν γῆν νὰ τὴν καλλιεργήσουν, νὰ καλλιεργήσουν τὸ ὠφέλιμον ρύζι, τὸ ὁποῖον εἶναι ὠφελιμώτατον δι’ ὅλους. Δυστυχῶς, ὅμως τὸ Κράτος ἐκώφευσεν καὶ ὁ Διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς, ἀλλά, καὶ αἱ νόμιμοι ἀρχαὶ ἠπείλησαν τοὺς κατοίκους τοῦ Τριόδου ὅτι θὰ λάβουν τὰ ἐπίχειρα τῆς παρανομίας. Παρανομία δημιουργεῖται ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ ὄχι ἐκ μέρους τῶν δικαιούχων. Οἱ ἰδιοκτῆται ἐὰν ἔκαμον μίαν τοιαύτην πρᾶξιν θὰ εὑρίσκοντο ἐν ἀμύνῃ τῆς ἰδιοκτησίας των. Δυστυχῶς παρ’ ὅλας τὰς διαμαρτυρίας δὲν ἀπήντησε καθ’ ὁλοκληρίαν ἡ Κυβέρνησις. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ θὰ ἤθελον νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λάβῃ ἐπειγόντως μέτρα πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν, ἄλλως, νὰ ἐπιστρέψῃ τὰ κτήματά των. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὡς εἶπον ἔχει ὡρισμένας ἀτελείας, πρέπει νὰ τὸ ψηφίσωμεν. Αἱ ἀτέλειαί του εἶναι πολλαί. Εἶμαι ἐπίσης ὑπὲρ τῆς προσθήκης εἰς τὸ ἄρθρον 4 τῆς ἑξῆς διατάξεως: ............ (ἀναγινώσκει) ...........» Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἀναπροσαρμογῆς νομίζω πὼς δὲν εἶναι ἀρκεταὶ αἱ 350 φορὲς ἐπάνω. Ὅταν μὲν πρόκειται νὰ πάρῃ τὸ Κράτος βάζει 350 φορὲς ἐπάνω, ὅταν ὅμως πρόκειται νὰ δώσῃ εἶναι φειδωλόν. Καὶ σᾶς λέγω τὰς μισθώσεις τῶν ἀστικῶν ἀκινήτων, τὸ Κράτος δίδει ὡς μίσθωμα 100%. Διατὶ κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ζητήσῃ νὰ τοῦ ἐπιστρέψῃς τοῦ ἄλλου τὸ κτῆμα καὶ νὰ σοῦ δώσῃ 350 φορὲς ἐπάνω; Διατὶ κάμνετε αὐτὴν τὴν διάκρισιν; Ὅταν πληρώνετε νὰ εἶσθε φειδωλότατοι καὶ ὅταν εἰσπράττετε νὰ εἶσθε αὐστηρότατοι; Καὶ εἰσπράττετε διὰ καθυστερημένους φόρους 36% καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος καθορίζετε ποινικὴν παράβασιν ὅταν εἰσπράττῃ ὁ ἰδιώτης τόκον ὑπερβολικόν. Ὅταν τὸ Κράτος εἶναι τοκογλύφος, οἱ ἰδιῶται τὶ θέλετε νὰ κάμουν; Εἶναι λογικὸν αὐτὰ τὰ μέτρα, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λαμβάνωνται; Ὅταν καθυστερῇς φόρον εἰς τὸ Κράτος ἔχει καταναγκαστικὰ μέτρα, προσωπικὴν κράτησιν, ἔχεις πρόστιμον 3%, δηλαδὴ κατ’ οὐσίαν 36%. Ἐὰν συλληφθῇ ὅμως ὁ ἰδιώτης δανείζων μὲ 20% εἶναι τοκογλύφος πηγαίνει εἰς τὸ τριμελὲς καὶ δικάζεται. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ κρίνωμεν, ὄχι μὲ δύο μέτρα καὶ μὲ δύο σταθμά, ἀλλὰ μὲ μίαν καθολικὴν ἐνέργειαν ὡς πρὸς ὅλας τὰς ρυθμίσεις καὶ τὰς τοῦ Δημοσίου Δικαίου καὶ τὰς τοῦ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου. Ἐπίσης εἶμαι καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τῆς προσθήκης τῆς τροπολογίας εἰς τὸ ἄρθρον 4, διότι εἶναι ὀρθόν, διότι εἶναι λογικόν, διότι δὲν εἶναι παράνομον. Ἐφόσον ἐκεῖνος τοῦ ὁποίου ἀπηλλοτριώθη τὸ οἰκόπεδον, ἢ τὸ κτῆμα δὲν ἔλαβε διὰ τὸν Α ἢ Β λόγον, ἢ διότι κατετέθησαν τὰ χρήματα εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, ἢ διότι ἦλθε ὁ πόλεμος, δὲν εἶναι ὀρθὸν κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ καταβάλῃ ὁ ἰδιώτης ἐκεῖνος 350 φορές, ἀλλὰ ἐὰν καταβάλῃ νὰ γίνῃ συμψηφισμὸς ἐφόσον δηλαδὴ δὲν εἶχε καταβληθῇ τὸ τίμημα εἰς τὸν ἰδιώτην, ἢ δὲν εἶχε κατατεθῇ εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων ἡ ἀποζημείωσις, τότε αὐτὸς δὲν ὑποχρεοῦται νὰ καταβάλῃ τὴν ἀποζημίωσιν. Πρέπει νὰ μὴ δειχθῇ εἰς αὐτὸν σήμερον ἡ μεγαλυτέρα κακοπιστία τοῦ Κράτους. Πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν, διότι εἶναι δικαία ἡ ἀπαίτησις καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ τὸ δέχεται ἐν μιᾷ φωνῇ καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιδράσῃ οἱαδήποτε ἄρνησις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν τὸ θέλῃ καὶ τὸ πιστεύει, ὄχι ἡ πλειοψηφία, ἀλλὰ τὸ θέλει ἡ ὁλότης τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα).

§132Γ. ΡΟΥΧΩΤΑΣ. Ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ κάμῃ ἀποδεκτὴν τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Ἀντωνόπουλος, διότι δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ζητῇς ἀπὸ τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων διὰ νὰ τοὺς ἐπιστρέψῃς τὰ κτήματα νὰ καταβάλλουν ἀποζημίωσιν μὲ τίμημα ἀναπροσηρμοσμένον, ἐνῷ δὲν ἔλαβον καμμίαν ἀπολύτως ἀποζημίωσιν καὶ ἐνῷ αἰτία τῆς ἀνωμαλίας εἶναι ὁ πληθωρισμός. Διὰ τὸν πληθωρισμὸν δὲν εὐθύνονται οἱ ἰδιοκτῆται, ἀλλὰ τὸ Κράτος. Ἐὰν ἡ τροπολογία δὲν ἠμπορῇ νὰ γίνῃ ἐξ ὁλοκλήρου δεκτή, τοὐλάχιστον θὰ ἔπρεπε νὰ καθορισθῇ δι’ αὐτούς, ἕνα ἄλλο ποσὸν πολὺ κατώτερον τοῦ καθορισθέντος διὰ τὰς ἄλλας περιπτώσεις.

§133Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ κύριοι συνάδελφοι, θὰ περιορισθῶ εἰς τὴν τροπολογίαν τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων σχετικῶς μὲ τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς ἀποζημιώσεως. Συμφωνῶ μὲ τοὺς συναδέλφους τοὺς ἀναπτύξαντας τὸ ζήτημα τοῦτο, ὅτι ἐὰν αὐτὴ ἦτο ἡ σκέψις καὶ ἡ πρόθεσις τοῦ Νομοθέτου ἀσφαλῶς προδίδει τὴν ληστρικὴν τοῦ Κράτους διάθεσιν. Ἀλλ’ ὑποτίθεται ὅτι τὸ πνεῦμα καὶ ἡ ἔννοια τοῦ νόμου εἶναι ἀντίθετος πρὸς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξαν, ὅτι δηλαδή... (δὲν ἠκούσθη) ........ διότι ἐὰν ὅλα τὰ ἄρθρα τοῦ σχετικοῦ νόμου παρακολουθήσητε, θὰ ἴδητε ὅτι ὁμιλοῦν περὶ εἰσπραχθείσης καταθέσεως Ἀλλὰ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει κατὰ ποίαν λογικὴν ἔννοιαν καὶ τὸ ἀνακοινῶ τὸ ζήτημα, διότι δημιουργεῖται διὰ τῆς καταθέσεως τῆς τροπολογίας κατὰ ποῖον τρόπον, ἐφόσον ζητεῖτε νὰ ὑποχρεωθῇ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἰσέπραξε, κατὰ ποῖον λέγω τρόπον δύναται νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς μὴ εἰσπράξαντας τὴν ἀποζημίωσιν. Νομίζω, λοιπὸν, ὅτι ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ νομοσχέδιον καὶ ὑποθέτω ὅτι καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος καὶ πεῖραν νομικὴν καὶ μόρφωσιν ἔχει θὰ συμφωνήσῃ ἀπολύτως μετ’ ἐμοῦ, ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἀντίθετος πρὸς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζονται ἀπὸ τοὺς κ. συναδέλφους καὶ ὅτι ὁ νόμος δὲν ἐννοεῖ τοὺς μὴ εἰσπράξαντας τὴν ἀποζημίωσιν, ἀλλὰ περιορίζεται μόνον εἰς τοὺς εἰσπράξαντας τὴν ἀποζημίωσιν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νομίζω καὶ ἀπὸ τὴν ἑρμηνείαν τοῦ νομοσχεδίου προκύπτει, ὅτι οἱ μὴ εἰσπράξαντες εἶναι ξένοι πρὸς τὴν ὑποχρέωσιν καταβολῆς ἀποζημιώσεως.

§134Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα εἶναι ἐξηντλημένον. Χαίρω διότι μόνον μία ἐξαίρεσις ὑπῆρξε μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον εἶναι συνταγματικὸν καὶ πληροῖ κοινωνικὴν ἀνάγκην. Προφανῶς εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐγένετο μέχρι σήμερον εὐρυτάτη χρῆσις καὶ κατάχρησις τοῦ στοιχείου τῆς δημοσίας ὠφελείας, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη ὅτι εἶναι ὑπὲρ τῆς ἰδιοκτησίας, εἶναι δηλαδὴ νομοσχέδιον συνεπὲς πρὸς τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος. Ἐὰν ὅμως παρ’ ὅλα αὐτά, κύριοι, λαμβάνω τὸν λόγον, τὸ κάμνω, διότι ἀντιτίθεμαι ἀπολύτως εἰς τὴν τροπολογίαν τὴν ὑποστηριχθεῖσαν ἀπὸ τὸν κ. Ἀντωνόπουλον καὶ τὴν ὁποίαν υἱοθέτησεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λ.Ε.Κ., διότι ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι ἀντισυνταγματική. Ἡ τροπολογία τοῦ νὰ μὴ ἐπιστραφῇ ἡ ἀξία, διότι δῆθεν δὲν τὴν ἀνέλαβε ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Κύριοι, ὁ ὑπὲρ οὗ ἡ ἀπαλλοτρίωσις διὰ τῆς καταθέσεως ἐξεπλήρωσε νόμιμον ὑποχρέωσιν. Δὲν εἶναι, λοιπὸν δυνατὸν σήμερον νὰ ἔλθωμεν καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι πρέπει νὰ μὴ λάβῃ τὰ χρήματα ἐκεῖνα, ἐφόσον ἐξεπληρώθη ἡ ὑποχρέωσις βάσει τῶν κειμένων Νόμων. Συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀποστερηθῶμεν διότι τότε εἶναι ἀντισυνταγματικὴ ἡ πρᾶξις καὶ ἡ διαταγὴ διότι ἀντιτίθεται πρὸς τὴν διάταξιν περὶ ἰσότητος διότι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν νομιμοφρόνως τὰς ἐξητημισμένας δραχμὰς θὰ εὑρίσκωνται εἰς ἴσην μοῖραν μὲ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ πρέπει νὰ πάρουν χωρὶς νὰ ἐπιστρέψουν τὰ χρήματα.

§135Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τῆς περιπτώσεως τῶν Λουτρῶν Αἰδηψοῦ ὅταν ἐπῆραν τὴν περιουσίαν τῶν ἀνθρώπων χωρὶς νὰ πάρουν λεπτὰ εἰς τὰ χέρια των, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν τὸ Κράτος νὰ στερῇ εἰς ἰδιώτας τὴν περιουσίαν των χωρὶς νὰ τοὺς ἀποζημιώνῃ. Εἰς τί νομοσχέδια θὰ πρέπει νὰ συμπεριληφθῇ καὶ ἡ περίπτωσις αὐτή.

§136Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Τὰ ὅσα ἐξέθεσε ὁ κ. Λαντζούνης ἀποδεικνύουν τοὺς σκοποὺς τοῦ νομοσχεδίου. Ἄλλο τὸ θέμα τῆς καταθέσεως τῆς ἀποζημιώσεως εἰς τὸ Ταμεῖον συνεπεία τῆς ὁποίας εἶναι δυνατὴ ἡ κατάληψις τοῦ κτήματος καὶ ἄλλο τὸ θέμα τοῦ τί ὑπεχρεώθη νὰ ἐπιστρέψῃ ὁ ἰδιοκτήτης μετὰ τὴν κατάργησιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Ὅταν ὁ ὑπὲρ οὗ ἡ ἀπαλλοτρίωσις κατέθεσε τὸ τίμημα δύναται νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ ἀπαλλοτριωθέντος. Διὰ τῆς καταθέσεως ἐξεπληρώθη ἡ ὑποχρέωσις ἀλλὰ ὁ ἰδιοκτήτης δὲν εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ τὸ παραλάβῃ ὅταν μάλιστα εἶχε κάμει καὶ αἴτησιν ὁριστικοῦ καθορισμοῦ μονάδος ἀποζημιώσεως. Ὑπάρχουν καὶ αἱ περιπτώσεις καθ’ ἃς ὁ ἰδιοκτήτης δὲν ἔλαβε γνῶσιν τῆς καταθέσεως τοῦ τιμήματος εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Δὲν νομίζω ὅτι ἔχει δίκαιον ὁ κ. Μπουρνιᾶς καὶ κάμνει σύγχυσιν τοῦ ζητήματος τῆς ὁλοκληρώσεως τῆς ἀπαλλοτριώσεως μὲ τὸ τί θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιστραφῇ. Ἐὰν ἡ νομισματικὴ κατάστασις τῆς χώρας καὶ ὁ νόμος 18 ἐπέφερον τὴν ἀπόσβεσιν πλὴν αὐτοῦ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι λογικὸν νὰ ἐπωφεληθῇ τὸ Κράτος.

§137Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὑπάρχουν δύο κατηγορίαι......

§138Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη συγκεκριμένη περίπτωσις ὅτι κατέθεσε τὸ Δημόσιον τὴν ἀποζημίωσιν ὑπὲρ τοῦ ἰδιοκτήτου ἀλλὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναληφθῇ διότι διεξεδικεῖτο.

§139Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἄλλη περίπτωσις καθ’ ἣν κατεβλήθη τὸ τίμημα καὶ ἄλλη ἐκείνη κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἀνελήφθη τὸ τίμημα, ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἄλλη περίπτωσις ὅπου κατελήφθη τὸ κτῆμα καὶ χρησιμοποιεῖται ἀλλὰ τὸ τίμημα δὲν ἐπληρώθη. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν περίπτωσιν τοῦ Ἀεροδρομίου Ἀγρινίου ὅπου κατελήφθη τὸ κτῆμα χωρὶς νὰ πληρωθῇ τίποτε καὶ τὸ Κράτος τώρα ἰσχυρίζεται ὅτι μετὰ τὸν νόμον 18 ἀπεσβέσθη ἡ ὑποχρέωσίς του. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν περίπτωσιν αὐτὴν διότι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον τὸ Δημόσιον νὰ καταλαμβάνῃ κτήματα χωρὶς νὰ τὰ πληρώσῃ καὶ νὰ ὀχυροῦται ὄπισθεν τοῦ νόμου 18.

§140Α. ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ. Διὰ νὰ ὑποχρεωθῇ τὸ Δημόσιον νὰ δώσῃ ἀποζημίωσιν θὰ ἔπρεπε νὰ συνιστᾶται διὰ τοῦ νομοσχεδίου ὑποχρέωσις αὐτοῦ, καὶ ὄχι δικαίωμα πρὸς γενικὴν ἐπιστροφὴν ὅλων τῶν μέχρι σήμερον μὴ χρησιμοποιηθέντων ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§142Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ εἰς πραγματικὴν ἀνάγκην ἀνταποκρίνεται, ἀλλὰ καὶ εἰς ὀρθὴν βάσιν στηρίζεται. Εἶμαι εὐτυχὴς διότι βλέπω ὁμόθυμον τὴν ἀντίληψιν τῆς Βουλῆς ἡ ὁποία συμφωνεῖ ἐπὶ τῆς βάσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι τὸ ὅλον θέμα τῶν ἀπαλλοτριώσεων τῆς Ἑλλάδος χρήζει ριζικῆς ἀντιμετωπίσεως διότι δυστυχῶς ἐκ τοῦ παρελθόντος ἔχουν δημιουργηθῆ καταστάσεις αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑφίστανται. Δὲν ἰσχυρίζομαι ὅτι μὲ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο διορθοῦνται ὅλα τὰ ἄτοπα ἀλλὰ διορθοῦνται πολλὰ κακά. Ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου ἐξετέθη. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου παρέχεται ἡ εὐχέρεια ὅπως διορθωθοῦν πολλὰ ἄτοπα. Ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν πάροδον ἑνὸς χρονικοῦ διαστήματος, ὡς τοιοῦτον δὲ ἐτέθη ἡ τριετία, θὰ δύναται τὸ Δημόσιον νὰ ἐπιστρέψῃ πίσω τὸ κτῆμα εἰς ἐκεῖνον ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐλήφθη καὶ ἐκεῖνος θὰ ἐπιστρέψῃ τὴν ἀποζημίωσιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβε καὶ ἡ ὁποία ἀναπροσαρμόζεται βάσει τῶν τότε δεδομένων εἰς σημερινὰς δραχμάς. Αὐτό, κύριοι, εἶναι μὲ ὀλίγα λόγια τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοθετήματος. Ἐλέχθη ὅτι τὸ νομοθέτημα τοῦτο εἶναι ἀντισυνταγματικόν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος διετύπωσε τὴν ἄποψιν αὐτήν, νὰ τοῦ εἴπω ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει πασίδηλος δὲν εἶναι ἡ ἀντισυνταγματικότης του, διότι πρὶν τὸ ὑποβάλω ἠρώτησα τὸ Νομικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἀπεφάνθη ἐν ὁλομελείᾳ ὑπὲρ τῆς συνταγματικότητος καὶ ἴσως θὰ ἠδύνατο ἀπὸ κάποιαν πλευρὰν νὰ ὑποστηριχθοῦν ὡρισμένα ἐπιχειρήματα ἔναντι τῆς ἀντισυνταγματικότητος. Ἀλλά, ἡ ἄποψις αὐτὴ δὲν εἶναι ὀρθή, διότι εἰς τὸ τέλος–τέλος δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι μὲ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ὑποστηρίζεται ἡ ἔννοια τῆς ἰδιοκτησίας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Διότι ἰδιοκτήτης τοῦ ἀκινήτου δὲν εἶναι ἐκεῖνος ἀπὸ τὸν ὁποῖον τὸ ἐπῆρε τὸ Δημόσιον νὰ τὸ κάμῃ ἀεροδρόμιον καὶ νὰ ἀφίνῃ νὰ ἐνοικιάζεται ὡς λιβάδι ἀπὸ τὸν οἱονδήποτε οἰκονομικὸν ἔφορον. Ἰδιοκτήτης τοῦ ἀκινήτου ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι οὐσιαστικῶς ὁ παλαιὸς κύριος, ἀπὸ τὸν ὁποῖον τὸ ἐπῆρε τὸ Κράτος διὰ δημοσίαν ὠφέλειαν, διὰ δημοσίαν ἀνάγκην καὶ ὅπου δὲν ὑπάρχει δημοσία ὠφέλεια καὶ ὅπου δὲν ὑπάρχει δημοσία ἀνάγκη, τὸ κτῆμα εἶναι φυσικὸν νὰ ξαναγυρίσῃ εἰς τὸν πρῶτόν του κύριον καὶ ὄχι εἰς ἐκεῖνον ὑπὲρ τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἡ ἀπαλλοτρίωσις καὶ ὁ ὁποῖος οὐδὲν οὐσιαστικὸν δικαίωμα θὰ εἶχε νὰ προτάξῃ ὑπὲρ αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο, κ. συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὰ θέματα τῶν ἀπαλλοτριώσεων εἶναι δύσκολα, διότι ὑπάρχουν πολλαὶ ἀντιτιθέμεναι ἀπόψεις καὶ πολλὰ ἀλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα καὶ ὅτι τὸ νομοθέτημα τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν ἀπαρχήν, ἡ ὁποία γίνεται διὰ τὴν θετικὴν καὶ ὀρθὴν ἀντιμετώπισίν των. Διὰ τοῦτο δὲ δὲν εἶναι δυνατόν, δυστυχῶς, νὰ ἱκανοποιήσωμεν μέσα εἰς αὐτὸ τὸ νομοθέτημα ὅλας τὰς ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν καὶ αἱ ὁποῖαι ἐν πολλοῖς εἶναι ὀρθαί, ὡς πρὸς τὰς ἀδυναμίας, ἀπὸ τὰς ὁποίας πάσχει ἡ ἀπαλλοτρίωσις συνολικῶς εἰς τὴν χώραν. Ἤκουσα ὅλας τὰς παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο. Θὰ εἶμαι εὐτυχὴς ἐὰν θὰ δυνηθῶ νὰ φέρω ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ ἄλλο νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον νὰ θίγῃ τὸ ὅλον θέμα τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω, ὅτι συμφέρον τοῦ τόπου μας εἶναι νὰ ψηφισθῇ τὸ ταχύτερον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, διὰ νὰ λείψῃ μία ἐκκρεμότης, ἡ ὁποία ἐπὶ μακρὸν παρατείνεται. Ἄλλως τε αὐτὸ τοῦτο τὸ Νομοσχέδιον δὲν κατηρτίσθη ἀπὸ ἐμὲ ἀρχικῶς, κατηρτίσθη ἀπὸ τὸν προκάτοχόν μου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, υἱοθέτησα δὲ συνολικῶς τὴν διατύπωσιν τὴν ὁποίαν καὶ αὐτὸς εἶχε προκρίνει καὶ ἡ ὁποία ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον μακρῶν συζητήσεων καὶ μακρᾶς μελέτης τοῦ θέματος, ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καὶ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Τὸ σχέδιον τοῦτο νόμου, κ. συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν σήμερον εἰς τὸ θέμα τοῦτο, ἀκολουθεῖ αὐτὴν τὴν βασικὴν γραμμὴν καὶ προσπαθεῖ κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ ἰσορροπήσῃ τὰς ἀντιθέτους ἀπόψεις. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἀκολουθεῖ μίαν βάσιν, ἀκολουθεῖ ὡρισμένας γραμμὰς εἰς τὰ ἐπὶ μέρους θέματα, αἱ ὁποῖαι νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθαί, δηλαδή, κατὰ πρῶτον λόγον, ἀφίνει δυνητικὴν τὴν εὐχέρειαν εἰς τὴν διοίκησιν νὰ ἐπιστρέψῃ πίσω τὸ κτῆμα εἰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας δὲν συντρέχει δημοσία ὠφέλεια, κατὰ δεύτερον λόγον, ἀπαιτεῖ ἐπιστροφὴν τοῦ πράγματι καταβληθέντος τιμήματος. Ἰσχυρίσθη προλαλήσας συνάδελφος καὶ ὀρθῶς, ὅτι τὸ Κράτος εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἀκολουθεῖ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἰδικῶς εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα, ὅταν ἐπιστρέφωμεν τὸ ἀκίνητον εἰς τὸν παλαιὸν ἰδιοκτήτην, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχεν οὐδὲν δικαίωμα καὶ εἶχεν ἀποξενωθῆ ἀπὸ τὴν ἰδιοκτησίαν του, ἡ ὁποία ἐφέρετο μεταγεγραμμένη ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Δημοσίου, εἶναι φυσικὸν νὰ ἀξιώσωμεν τὴν ἀποζημίωσιν, τὴν ὁποίαν οὗτος πράγματι ἔλαβε. Αὐτὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω, ὡς πρὸς τὰς γενικὰς ἀρχὰς τοῦ νομοσχεδίου. Γενικώτερον ὅμως, ὡς πρὸς τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἐπροτάθησαν, ἤθελον νὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ μὴ ἐπιμείνουν ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν, διότι δὲν θὰ καταστῇ, δυστυχῶς, δυνατὸν νὰ τὰς ἀποδεχθῶ. Εἰδικώτερον ἑπομένως, ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν προτείνει ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Λ.Ε.Κ. κ. Κανελλόπουλος ἤθελον νὰ παρατηρήσω τοῦτο: δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι εἶναι οὐσιαστικῶς ἄδικον νὰ ζητήσῃ τὸ Κράτος σήμερον νὰ ἐπιστρέψῃ ἐκεῖνος τοῦ ὁποίου ἔγινεν ἡ ἀπαλλοτρίωσις, τίμημα, τὸ ὁποῖον οὐσιαστικῶς δὲν ἀπήλαυσε. Τὸ θέμα εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ δικαίως. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ διαχωρίσωμεν τὸ θέμα αὐτό, ἀπὸ τὸ ὅλον θέμα τοῦ πληθωρισμοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τῶν ζημιῶν ἀπὸ τὰς ὁποίας πλεῖσται ὅσαι κατηγορίαι ἀνθρώπων ὑπέστησαν ἀπὸ τὸν νόμον 18, ὁ ὁποῖος ἐξεδόθη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ἕνα μικρὸν μέρος ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶχον τὸ ἀτύχημα νὰ ὑποστοῦν ζημίας ἐκ τοῦ πληθωρισμοῦ εἰς τὴν χώραν μας. Μέχρι σήμερον τὸ ὅλον θέμα παραμένει εἰς ἐκκρεμότητα καὶ τὸ Κράτος δὲν κατώρθωσε νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἀποτελεσματικῶς. Δὲν νομίζω σωστὸν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ μιᾶς εἰδικῆς περιπτώσεως νὰ εἰσέλθωμεν εἰς ἕνα τόσον μεγάλο θέμα. Μαζὶ μὲ τοὺς λοιποὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι ἐζημιώθησαν θὰ ζημιωθοῦν καὶ αὐτοί, θὰ ἔχουν ἐν πάσῃ περιπτώσει τὴν ὠφέλειαν, διότι δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι τὸ παρὸν νομοθέτημα τοὺς παρέχει ἓν πλεονέκτημα, ὅτι τοὺς ἐπιτρέπει νὰ πάρουν πίσω τὰ κτήματά των μὲ ἕνα τίμημα, τὸ ὁποῖον εἰς πᾶσαν περίπτωσιν θὰ εἶναι μικρότερον ἀπὸ τὴν σημερινὴν πραγματικήν του ἀξίαν. Τοὺς δίδομεν ἤδη ἓν πλεονέκτημα. Ἂς μὴ ζητοῦν νὰ ἀποφύγουν πλήρως τὰς συνεπείας τοῦ πληθωρισμοῦ, αἱ ὁποῖαι, ὅπως προηγουμένως ἐξέθεσα ἔπεσαν εἰς τὴν πλάτην πάρα πολλῶν Ἑλλήνων, τοὺς ὁποίους καίτοι ἀναγνωρίζομεν ὅτι ἔχουν δίκαιον, δὲν δυνάμεθα νὰ τοὺς ἱκανοποιήσωμεν.

§143Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν διατύπωσιν, τὴν ὁποίαν ἔχετε εἰς τὸ ἄρθρον 5, παράγραφος 3, λέγετε: «τὸ κατὰ τὰς διατάξεις ....................... ......... (ἀναγινώσκει) ..........» Αὐτὴ ἡ φρᾶσις χρήζει διασαφηνίσεως. Δὲν εἰσεπράχθη, διότι τὰς περὶ ὧν πρόκειται περιπτώσεις, ὁ εἰς βάρος τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἡ ἀπαλλοτρίωσις, δὲν εἰσέπραξε τὴν ἀποζημίωσιν. Πρέπει αὐτὸ τὸ θέμα, ἀσχέτως τοῦ ἐὰν θὰ δώσετε τὴν ὀρθήν, κατ’ ἐμέ, ἢ ὄχι λύσιν, πρέπει νὰ λυθῇ τοὐλάχιστον ἀπὸ ἀπόψεως λεκτικῆς, ἀπὸ ἀπόψεως γραμματικῆς, ὥστε νὰ μὴ ἔχομεν ἀμφισβητήσεις.

§144Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Ἔχετε δίκαιον εἰς αὐτό.

§145Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διατύπωσις αὐτὴ θὰ προκαλέσῃ πολλὰς ἀμφισβητήσεις. Ἐγὼ θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑφυπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄρνησίν του καὶ νὰ δεχθῇ, ὅτι πρέπει ἔστω καὶ αὐταὶ αἱ ἐλάχιστοι περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν παρουσιασθῆ, κατὰ τὰς ὁποίας δὲν ἐλήφθησαν τὰ χρήματά των νὰ ἐξαιρεθοῦν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τὴν θεσπιζομένην ὑπὸ τοῦ νόμου τῆς ἐπιστροφῆς μὴ εἰσπραχθέντος τιμήματος. Διότι ἐφ’ ὅσον δὲν εἰσεπράχθη τὸ ποσόν, πῶς θὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὸν κύριον τοῦ ἀκινήτου αὐτοῦ νὰ ἐπιστρέψῃ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον δὲν εἰσέπραξε καὶ νὰ ἐξαρτήσωμεν τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης—διότι ὅπως εἶπεν, ὀρθῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ πολλοὶ ἀγορεύσαντες, ὅτι εἶναι ἀπονομὴ δικαιοσύνης ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ κτήματος ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπραγματοποιήθη ὁ σκοπὸς τῆς κοινῆς ὠφελείας, ὁ ὁποῖος καὶ μόνον ἐνομιμοποίει τὴν ἀπαλλοτρίωσιν, ἐφ’ ὅσον ὁ σκοπὸς αὐτὸς δὲν ἐπραγματοποιήθη καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος δὲν εἰσεπράχθη ποσόν τι ὑπὸ τοῦ παθόντος, διότι ἡ ἀπαλλοτρίωσις δὲν γεννᾷ δικαίωμα ἀλλὰ πάθη δημιουργεῖ. Ἐφ’ ὅσον δὲν εἰσεπράχθη τὸ ποσὸν πῶς θὰ τοῦ ζητήσωμεν νὰ τὸ ἐπιστρέψῃ βάσει τῆς διατυπώσεως, τὴν ὁποίαν ἔχετε εἰς τὸν νόμον;

§146Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Πρέπει νὰ τοῦ δώσωμεν πίσω τὸ κτῆμα χωρὶς νὰ ἀπαιτήσωμεν ἀπὸ αὐτὸν τὴν καταβολὴν εἰς 350 φορὰς πάρα πάνω τοῦ κτήματος, τὸ ὁποῖον τότε εἶχεν ὁρισθῆ.

§147Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ, εἴτε διατυπούμενον ρητῶς εἰς τὸν νόμον εἴτε θεωρουμένης αὐτῆς τῆς ἑρμηνείας, τὴν ὁποίαν διατυπώνετε αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐξ ὑπερβολικῆς ἑρμηνείας τοῦ σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλετε εἰς τὴν Βουλήν.

§148Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Τὴν μὲν διόρθωσιν τὴν φραστικὴν τὴν δέχομαι. Πρόκειται ὄντως περὶ λάθους τὸ ὁποῖον παρεισέφρυσε καὶ ἀντὶ «εἰσπραχθείσης» θὰ ἀντικατασταθῇ διὰ «τῆς καταβληθείσης ἀποζημιώσεως». Ἐν πάσῃ περιπτώσει δι’ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας δὲν διορθώνεται τοῦτο.

§149Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ ἐπιμένετε εἰς τὴν ἄρνησιν αὐτῆς τῆς δικαίας ἀπόψεως.

§150Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ἄλλο ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον ἀναφέρω ὅτι τὸ θέμα τῶν ζημιωθέντων ἐκ τοῦ πληθωρισμοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι μέγα θέμα καὶ δὲν δυνάμεθα ἐπ’ εὐκαιρίᾳ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν, διότι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἀνισότης καὶ ἀδικία ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη τότε καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βλέπωμεν μόνον τὴν μίαν πλευράν, διότι ἔτυχε νὰ συζητεῖται ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἕνα Νομοθέτημα.....

§151Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀδικία αὐτὴ δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὰς ἀδικίας αἱ ὁποῖαι πρέκυψαν ἀπὸ τὸν πληθωρισμόν.

§152Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Ἐὰν τὸ εἶχε εἰσπράξῃ τὸ τίμημα καὶ τὸ εἶχε καταθέσει εἰς τὴν Τράπεζαν δὲν θὰ εἶχε ὠφεληθῆ ἐκ τοῦ τιμήματος, διότι θὰ εἶχε ἐξανεμισθῆ, ὅπως ὅλαι αἱ δραχμαὶ αἱ ὁποῖαι ἐξηνεμίσθησαν...

§153Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλω νὰ σᾶς διαφωτίσω ἐπὶ τῶν ἐξαιρετικῶν αὐτῶν περιπτώσεων. Κατὰ τὸ 1939–40 εἰς τὰς παραμονὰς τοῦ πολέμου τοῦ ἰδικοῦ μας, ἀφοῦ εἶχε ἀρχίσει ὁ πόλεμος εἰς τὴν Εὐρώπην, ὁ Στρατὸς προέβη εἰς ὡρισμένας ἀπαλλοτριώσεις διότι ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνουν ὡρισμένα ἔργα τὰ ὁποῖα ἐκραγέντος τοῦ Ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου δὲν ἐπραγματοποιήθησαν. Οἱ δικαιούμενοι τῆς ἀποζημιώσεως δὲν ἀνέλαβον ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, τὰ ποσὰ αὐτά, διότι αὐταὶ αἱ περιπτώσεις ἐσημειώθησαν κατὰ τὸ μεταίχμιον μεταξὺ εἰρήνης καὶ πολέμου καὶ ἦτο φυσικὸν νὰ μὴν φαντασθοῦν ὅτι τὸ Κράτος, ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ ἔφθανεν εἰς κατάστασιν πτωχεύσεως. Ἐφόσον ὁ σκοπὸς τῆς ἀπαλλοτριώσεως δὲν ἐπραγματοποιήθη, ὤφειλε τὸ Κράτος νὰ ἐπιστρέψῃ αὐτὰ τὰ κτήματα. Αὐταὶ ὑπῆρξαν περιπτώσεις ἄσχετοι ἐντελῶς πρὸς τὰς ἀδικίας τὰς συνυφασμένας μὲ τὸν πληθωρισμόν.

§154Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πρόκειται κατ’ ἐξοχὴν περὶ θέματος πληθωρισμοῦ, πρόκειται περὶ τῶν περιπτώσεων κατὰ τὰς ὁποίας παρακατετέθη τὸ τίμημα τὸ ὁποῖον τὸ δικαστήριον ὥρισεν καὶ τὸ ὁποῖον ἦτο δίκαιον, ἀλλὰ μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου ἐξηνεμίσθη. Καὶ ἐρωτῶ ἐὰν αὐτὸς ὁ ἴδιος τὸ εἶχε ἀναλάβῃ καὶ τὸ εἶχε καταθέση εἰς οἱανδήποτε Τράπεζαν ἐμπιστευόμενος εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Ἐθνικὸν νόμισμα, δὲν θὰ εἶχε ἐξανεμισθῆ; Διότι τὸ θέμα τὸ ἐμελέτησα.

§155Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀπολύτως ὀρθὸν τὸ συμπέρασμά σας. Ἐὰν τὰ ἔπαιρνε καὶ τὰ κατέθετε εἰς τὴν Τράπεζαν θὰ ἦσαν λεπτὰ ἰδικά του.

§156Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἀφ’ ἧς παρεκατετέθη τὸ τίμημα ἦτο ἰδικόν του.

§157Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ἡ κατάθεσις ἦταν ὑπὲρ ἀγνώστου, ὑπὲρ ἐκείνου ὁ ὁποῖος θὰ ἀνεγνωρίζετο ὡς κύριος.

§158Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Αὐταὶ αἱ περιπτώσεις ἀμφισβητήσεως εἶναι ἐξαίρεσις, ὁ κανὼν εἶναι ἡ παρακατάθεσις ὑπὲρ ὡρισμένου προσώπου, γνωστοῦ καὶ βεβαίου προσώπου, τοῦ ἰδιοκτήτου.

§159Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἡ ἀπόφασις διὰ νὰ εἶναι τελεσίδικος πρέπει νὰ περάσῃ ὅλα τὰ στάδια τῆς διαδικασίας. Πῶς ἦτο δυνατὸν μετὰ δύο ἢ τρία ἔτη ὁ δικαιοῦχος νὰ παραλάβῃ τὰ λεπτά, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐσυνεχίζετο ὁ δικαστικὸς ἀγών.

§160Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, θέλω ἀκριβῶς νὰ τονίσω αὐτὸ ὡς δεύτερον ἐπιχείρημα. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὁ κ. συνάδελφος ἐπεκαλέσθη, εἶναι ἐπιχείρημα ἐναντίον τῆς ἀπόψεώς του, διότι ὑπάρχουν πλεῖσται ὅσαι περιπτώσεις ὅπου τὸ τίμημα τὸ ἀνέλαβε, ἀλλὰ ἀνέλαβε τόσον μεταγενεστέρως, ὥστε εἰς ὡρισμένας δίκας ἦτο ὑποπολλαπλάσιον τοῦ πραγματικοῦ τιμήματος, τὸ ὁποῖον ὤφειλε νὰ λάβῃ. Ἐὰν θελήσητε νὰ ὑπεισέλθετε εἰς τὴν ἔρευναν τῆς οὐσίας τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, θὰ φθάσητε εἰς ἀδιέξοδον. Δι’ αὐτοὺς ὅλους τοὺς λόγους, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοθέτημα ὡς ἔχει. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν δέχομαι καμμίαν τροποποίησιν, ἢ τροπολογίαν.

§161Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τώρα τροποποιεῖτε τὸ Νομοσχέδιόν σας, μὲ τὴν νέαν διατύπωσιν ποὺ κάνετε, διότι ὡς εἶχεν τοῦτο ἐκάλυπτε τὰς περιπτώσεις τὰς ὁποίας οἱ κύριοι συνάδελφοι ἐζήτησαν ν’ ἀποσαφηνίσουν. Ἐκ τῆς διατυπώσεως δηλ. τούτου κατ’ ἀναγκαῖον συμπέρασμα ἐξάγεται ὅτι δὲν ὑποχρεοῦνται εἰς ἐπιστροφὴν τιμήματος οἱ μὴ λαβόντες τοιοῦτον.

§162Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Ὑφυπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀπαντήσω δι’ ὀλίγον εἰς ὅσα εἴπατε. Τὸ Νομοσχέδιον ἔχει περιεχόμενον ........ (δὲν ἠκούσθη) ...... δὲν ἔχει ταμιευτικὸν χαρακτῆρα, διότι τὸ ἐδέχθητε. Τὶ σκοπὸν ἔχει; Νὰ ἐπιστρέψουν οἱ ἰδιοκτῆται ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἰσέπραξαν, ἀφορᾷ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δὲν εἰσέπραξαν, καὶ συνεπῶς τί θ’ ἀποδώσουν εἰς τὸ Δημόσιον; Ἐφόσον ὁ σκοπὸς τοῦ Νομοσχεδίου δὲν εἶναι ταμιευτικός, ὅταν δὲν εἰσέπραξαν τί θὰ ἀποδώσουν εἰς τὸ Δημόσιον; Τότε εἶναι σὰν νὰ ἐπιβάλῃ φορολογίαν τὸ Δημόσιον. Τὸ τίμημα εἶναι εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Θὰ μοῦ ἐπιστρέψῃ τὸ κτῆμα καὶ θὰ λάβῃ τὸ Δημόσιον ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα μοῦ ἔδωσε, τὰ ὁποῖα εἶναι κατατεθειμένα. Δὲν εἶναι ἠθικῶς ὀρθὸν νὰ μοῦ ζητεῖτε νὰ ἐπιστρέψω χρήματα τὰ ὁποῖα πράγματι δὲν ἔλαβα. Πρόκειται λοιπὸν περὶ τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως καὶ ὄχι νομικῆς διατυπώσεως. Ἡ νομικὴ διατύπωσις, δὲν ἔχει καμμίαν θέσιν εἰς τὸ Νομοσχέδιον. Ἡ οὐσία εἶναι νὰ ἐπιστρέψω ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πραγματικῶς εἰσέπραξα, αὐτὴ εἶναι ἡ βάσις τοῦ Νομοσχεδίου.

§163Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὴν γνώμην σας ἡ κατάθεσις αὐτὴ ἐξισοῦται μὲ τὴν ἐξόφλησιν; Ἄς ὑποθέσωμεν ὅτι ἠμφισβητεῖτο τὸ τίμημα περὶ τοῦ ποῖος θὰ τὸ πάρῃ, θὰ θεωρηθῇ αὐτὸς ἐφόσον δὲν τὸ πῆρε, ἢ διότι δὲν ἠδύνατο νὰ τὸ πάρῃ λόγῳ τῆς ἀμφισβητήσεως, θὰ θεωρηθῇ ὅτι τὸ εἰσέπραξε κεὶ ἐξωφλήθη; αὐτὸ εἶναι μεγάλη ἀδικία.

§164Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Βεβαίως τὸ Νομοθέτημα αὐτὸ ἔχει μίαν ἠθικὴν βάσιν καὶ πληροῖ μίαν ἀνάγκην, ἀλλ’ αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι τὸ Κράτος θέλει νὰ κάμῃ κοινωνικὴν πολιτικήν. Διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε, ὅτι αὐτὰ τὰ κτήματα ἀποτελοῦν ἰδιοκτησίαν τοῦ Κράτους, ὅτι εἶναι μεταγεγραμμένα ὡς κτήματα ἀνήκοντα εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Οὐδεὶς Νόμος μέχρι σήμερον προέβλεπε ὅτι τὸ Κράτος εἶναι δυνατὸν νὰ τ’ ἀποδώσῃ. Τὸ Νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἀποβλέπει εἰς ταμιευτικοὺς σκοποὺς, ἀλλὰ δὲν εἶναι εὐχερὲς νὰ χαρίζωνται κτήματα τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὸ Δημόσιον.

§165Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Εἴπατε ὅτι ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία ὑπεστηρίχθη παρὰ τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι τότε γίνεται μία ἀδικία εἰς βάρος ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἰσέπραξαν τὴν ἀποζημίωσιν κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς.

§166Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὄχι αὐτό. Εἶπον ὅτι δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κάμωμεν κοινωνικὴν πολιτικήν, διότι πλήρη δικαιοσύνην δὲν ἠμποροῦμεν ν’ ἀποδώσωμεν εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§167Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Δι’ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι εἰσέπραξαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς τὸ τίμημα αὐτὸ τὸ ἐπιστρεπτέον ποσὸν, θὰ ἀναπροσαρμοσθῇ κατὰ τὸν νόμον, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς τιμῆς τῆς χρυσῆς λίρας κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην.

§168Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὅταν τὸ τίμημα τὸ ὁποῖον εἰσέπραξαν ἦτο τὸ ⅒ τί θὰ τοὺς κάμωμεν αὐτούς; Κατὰ τὸν ἴδιον λόγον, θὰ πρέπῃ νὰ κάνωμεν τὸ ἴδιον καὶ δι’ αὐτούς.

§169Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ ἡμερομηνία τῆς εἰσπράξεως καὶ ὄχι τῆς καταθέσεως.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. Ὑπεβλήθη μία πρότασις ἐκ μέρους ὡρισμένων συναδέλφων περὶ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως «εἰς τὸν σχετικὸν νόμον περὶ τροποποιήσεως............... ...........(ἀναγινώσκει).............».

§171Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. κ. συναδέλφους, ἐὰν τὸ νομίζουν ὀρθόν, ἐφ’ ὅσον ἡ συζήτησις ἐξηντλήθη, νὰ μὴ ἐπιμείνουν εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν, διότι θὰ εἶναι πολὺ δυσχερὲς νὰ τὸ συζητήσωμεν ἄλλην φοράν. Ἐὰν ἡ Βουλὴ νομίζῃ ὅτι εἶναι σκόπιμον νὰ συζητήσωμεν τὸ Νομοσχέδιον, νὰ μὴ ἐπιμείνουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι ἐπὶ τῆς ψηφοφορίας, διότι θὰ ἀναγκασθῶ νὰ τὸ ἀναβάλω δι’ ἄλλην ἡμέραν καὶ δὲν εἶναι εὐχερὲς νὰ ἔλθῃ ἐκ νέου τὸ νομοθέτημα. Νομίζω, ἄλλωστε, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία. Ἐν πάσει περιπτώσει, ἠξεύρετε ὅτι δὲν εἶναι εὐχερὲς νὰ ἐπανέλθωμεν Ἐὰν οἱ κ.κ. συνάδελφοι ἐπιμείνουν, ἐγὼ θὰ τὸ ἀποσύρω.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν, παρόντες εἶναι μόνον δέκα. Ἑπομένως, ἀπορρίπτεται ἡ πρότασις. Τὸ Νομοσχέδιον συζητεῖται κατ’ ἄρθρον. Ἄρθρον 1ον............(δεκτόν). 2ον............(δεκτόν). 3ον............(δεκτόν). 4ον............(δεκτόν). Ἄρθρον 5ον............

§173Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἔχω μία παρατήρησιν, κύριε Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾷ τὸν συντελεστήν. Τὸ Νομοσχέδιον αὐτὸ δίδει 350 φορὲς ἐπὶ πλέον. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὸ μειώσῃ διότι εἶναι ἄκρως αὐστηρότατον, τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 350 καὶ νὰ καθορισθῇ τοὐλάχιστον 250 φορές, διότι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν ποτὲ ὁ ἀγρότης νὰ πληρώσῃ τὸ ποσὸν αὐτό.

§174Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ ἐγὼ παρακλῶ νὰ δεχθῆτε μίαν ἐπιείκειαν, κ. Ὑπουργέ.

§175Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑποθέτω ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι εἶναι ὑπερβολικὸς ὁ συντελεστὴς αὐτὸς καὶ ὅτι θὰ προβῇ εἰς τὴν μείωσίν του.

§176Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ληφθῇ μέριμνα καὶ διὰ τὰς ἀπαλλοτριώσεις, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ συντελεσθοῦν εἰς τὸ μέλλον.

§177Α. ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ. Ἐγὼ θὰ παρακαλέσω νὰ μειωθῇ 5 συντελεστὴς ἀπὸ 350 τοὐλάχιστον ἐπὶ τῆς ἐπιστρεφομένης μικροϊδιοκτησίας.

§178Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπὶ ὅσων ἐλέχθησαν ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 5 ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, ὅτι ὁ συντελεστὴς 350 ὄχι μόνον εἶναι δίκαιος, ἀλλ’ εἰς πλείστας περιπτώσεις εἶναι καὶ ἐπιεικὴς δι’ ὅσους εἶχον τὰ ἀκίνητα. Ἔγινε γενικὴ ἐξέτασις τοῦ ζητήματος, ὑπελογίσθη ὁ τιμάριθμος καὶ ἡ τιμαριθμικὴ ἀναλογία μεταξὺ 1940 καὶ σήμερον, ἐπιπροσθέτως δὲ ἐλήφθη ὑπ’ ὄψει τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς πλείστας περιπτώσεις τὰ ἀκίνητα αὐτὰ καθ’ ἑαυτὰ ἔχουν ἀνατιμηθῆ εἰς ἀξίαν ἀσχέτως τῆς τιμῆς των εἰς νόμισμα. Ἐὰν εἴχομεν ἕνα ἀκίνητον εἰς τὰς Ἀθήνας, τὸ ὁποῖον ἀπηλλοτριώθη πρὸ 20ετίας, σήμερον λόγῳ τῆς αὐτομάτου ἀνατιμήσεως ἔχει 2–5 φορὰς περισσότερον. Ὡς πρὸς τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Παπαρρηγοπούλου θὰ ἤθελα νὰ εἴπω, ὅτι ὅλη ἡ διατύπωσις τοῦ νόμου εἶναι σαφής, ὅτι ἀφορᾷ καὶ τὸ μέλλον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ ἡ δήλωσίς μου εἰς τὰ Πρακτικά, ὅτι ἀφορᾷ καὶ τὸ μέλλον. Ἐπίσης προσθέτω τὸ ἑξῆς: Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ διόρθωσις τῆς λέξεως «εἰσπραχθείσης» ὅπου ἀναφέρεται διὰ τῆς λέξεως «καταβληθείσης».

§179ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι.

§180Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφ. Οἰκ.). Κύριοι, ἔθεσα τὰ πράγματα σαφῶς. Ἐφ’ ὅσον ἀπέκρουσα τὴν τροπολογίαν, παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἀντικατάστασις τῆς λέξεως «εἰσπραχθείσης» διὰ τῆς λέξεως «καταβληθείσης».

§181Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν προβῇ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν μεταβολὴν τῆς λέξεως, τότε πρέπει νὰ κάμετε ἀντιδιαστολὴν μεταξὺ τῶν δύο περιπτώσεων, τῆς περιπτώσεως ἐκείνης κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ποσὸν εἰσεπράχθη ἀπὸ τὸν δικαιοῦχον καὶ τῆς περιπτώσεως κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἰσεπράχθη. Ἐὰν δὲν προβῆτε εἰς αὐτὴν τὴν ἀντιδιαστολὴν κατὰ ἕνα τρόπον τοιοῦτον, ὥστε ἐκεῖνος ποὺ δὲν εἰσέπραξε νὰ μὴν πληρώσῃ 350 φορὲς, ἀλλὰ τοὐλάχιστον 150, τότε ἐὰν δὲν προβῆτε εἰς αὐτὴν τὴν ἀντιδιαστολήν, δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ζητήσητε τὴν διαλεύκανσιν τῆς φράσεως αὐτῆς. Ἀφήσατε τοὐλάχιστον ἐκεῖνον ποὺ δὲν εἰσέπραξε νὰ διεκδικήσῃ τὸ δίκαιόν του εἰς τὰ δικαστήρια, ζητῶν διὰ τῶν δικαστηρίων τὴν ὀρθὴν ἑρμηνείαν τοῦ νόμου. Δὲν ἠμπορεῖτε τόσον προχείρως νὰ τὸν καταδικάσετε μὲ ἕνα νόμον, τὸν ὁποῖον, οὔτε ἡ Ὑπηρεσία σας ἐσκέφθη, οὔτε εἶναι δυνατὸν τὴν τελευταίαν στιγμὴν, χωρὶς νὰ μελετήσητε τὸ ζήτημα, ἐκ τοῦ προχείρου ἀπολύτως καὶ κατὰ τρόπον ποὺ δὲν συνιστᾶ συνήθως τὴν σοβαρὰν ἀντιμετώπισιν τῶν τοιούτων ζητημάτων νὰ εἴπητε ὅτι πρέπει νὰ ἀλλάξῃ ἡ φράσις αὐτὴ εἰς βάρος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνέλαβον τίποτε. Αὐτὴ εἶναι ἡ τελευταία παράκλησις ποὺ διατυπώνω: Μία ἀντιδιαστολή. Εἴπατε οἱ ἀναλαβόντες, ἀλλὰ προβῆτε καὶ εἰς τὴν ἀντιδιαστολήν, λέγιντες εἰς τὸν νόμον ὅτι οἱ μὴ ἀναλαβόντες τὸ τίμημα θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ καταβάλουν τὸ ἥμισυ. Διότι καὶ αὐτὸ ἀκόμη δὲν τὸ χρεωστοῦν εἰς τὸ Δημόσιον, ἀλλ’ ἀφοῦ ἐπιμένετε, ἂς καταβάλουν τὸ ἥμισυ.

§182Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Κανελλόπουλον, ὅτι λάθος κάμνει ἐὰν νομίζῃ ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἀντιμετωπίζω τὸ θέμα. Τὸ πρᾶγμα συνεζητήθη ἐξαντλητικῶς μὲ πολλοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι μοῦ ἔφερον τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ἀπὸ ἀρκετὸν καιρόν, καθὼς ἐπίσης καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν. Κατὰ συνέπειαν οὔτε προχείρως ἀπαντῶ, οὔτε ἀνέτοιμος ἐμφανίζομαι εἰς τὸ θέμα τοῦτο. Ἀντιθέτως, νομίζω, ὅτι ἀνέπτυξα εἰς τὴν Βουλὴν τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς. Εἶναι ἀσυνήθης κοινοβουλευτικὴ μέθοδος τὸ νὰ προτείνετε νὰ μείνῃ μία ἀσάφεια εἰς τὸν νόμον. Δὲν νομίζω, κ. Κανελλόπουλε, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ ἰσχυρισθῆτε ὅτι πρέπει νὰ ἀφήσω μίαν ἀσάφειαν εἰς τὸν νόμον, ὥστε νὰ καταφύγωμεν εἰς τὰ δικαστήρια διὰ τὴν ἑρμηνείαν του. Ἡ καθαρότης καὶ ἡ σαφήνεια τοῦ νόμου, ὅταν ψηφίζεται ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἀποτελεῖ στοιχειώδη ὑποχρέωσιν.

§183Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀσάφεια ὑπὲρ ἀδικουμένου εἶναι καλλιτέρα ἀπὸ τὴν ἄδικον σαφήνειαν.

§184Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑπουρ. Οἰκονομικῶν). Ἐπαναλαμβάνω τὴν δήλωσίν μου καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν διατύπωσιν αὐτήν, ὥστε νὰ μὴ δημιουργήσωμεν μίαν ἀσάφειαν εἰς τὸ θέμα αὐτό.

§185Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία διάκρισις μεταξὺ ἀποδιδομένων ἀστικῶν κτημάτων καὶ ἀγροτικῶν κτημάτων. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἔννοια τῆς ἰδιοκτησίας εἰς τὰς Ἀθήνας νὰ ἔχῃ τὴν αὐτὴν ἀξίαν μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς ἰδιοκτησίας τοῦ ἀγρότου. Συντελεστής, λοιπόν, 350 φορὲς ἐπὶ τοῦ προπολεμικοῦ εἶναι πανάκριβος διὰ τὸν χωρικόν. Πέραν τούτου, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἔχουν καταληφθῆ κλῆροι χωρικῶν διὰ κατασκευὴν ἢ ἐπέκτασιν Ἀεροδρομίων κ.λ.π., οἱ ὁποῖοι εἶχον μεταβληθῆ εἰς βοσκὰς καὶ περισσεύουν σήμερον. Διὰ τοὺς κλήρους αὐτοὺς δὲν ἔχουν λάβει καμμίαν ἀποζημίωσιν. Ἐρωτᾶται, οἱ κλῆροι αὐτοὶ δὲν θὰ ἀποδοθοῦν εἰς τοὺς χωρικούς, ἐὰν περισσεύουν; Οἱ χωρικοὶ θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ δώσουν 350 φορὲς τίμημα εἰς τὸ Δημόσιον διὰ τὴν ἀποζημίωσιν ποὺ ἔχασαν ἐπὶ τόσα ἔτη; Ἰδού, κύριε Ὑπουργέ, ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον προηγουμένως εἴπατε ὅτι δὲν εἴχατε τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσητε, ἀλλὰ παρουσιάζεται ὀξύ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κληροῦχος, ὁ ἀγρότης νὰ δώσῃ ἀποζημίωσιν ὅσην θὰ δώσῃ ὁ κάτοικος τῶν Ἀθηνῶν.

§186Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συνηγορῶ ἀπολύτως ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τοῦ κ. Χατζηγιάννη τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος προκειμένου περὶ τῆς τιμῆς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων ἐπικαλεῖται ἀριθμοὺς πολὺ χαμηλοτέρους τοῦ 350 καὶ δὲν δικαιοῦται τὸ Κράτος τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν λέγει, ὅτι τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τῶν γεωργικῶν προϊόντων δὲν δύναται νὰ τὴν προσδιορίσῃ παρὰ μόνον ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ 200 ἢ 210 ἢ 215, νὰ λέγῃ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριά, ὅτι προκειμένου περὶ τοῦ κτήματος, τὸ ὁποῖον ἀφήρπασε τὸ Κράτος ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ ἀγρότου θὰ ζητήσῃ ὀπίσω ἀπὸ τὸν ἀγρότην 350 φορὲς τὸ τίμημα εἰς μεγαλυτέραν ἀξίαν. Νομίζω ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν ἠθικὴν ἀνακολουθίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Κράτους, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Συμμερίζομαι πλήρως τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Χατζηγιάννη καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν γενναιόφρονα κοινωνικὴν σκέψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ δώσῃ τὴν δέουσαν λύσιν εἰς τὸ ζήτημα.

§187Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κατ’ ἀρχὴν ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Χατζηγιάννη, προκειμένου περὶ μικρῶν κληρούχων, τῶν ὁποίων ἐπετάχθη ἡ ἰδιοκτησία καὶ ἐπιστρέφεται σήμερον, νὰ μὴ γίνῃ ὁ ὑπολογισμὸς τῆς ἐπιστροφῆς μὲ τὴν βάσιν τῶν 350. Ἀλλὰ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Χατζηγιάννην νὰ τὴν διατυπώσῃ, ὥστε νὰ τὴν ἀποδεχθῶ ὁριστικὰ καὶ μὲ τὴν βάσιν ὅτι πρόκειται περὶ ἰδιοκτησίας ἀγροτικῆς ἡ ὁποία δὲν θὰ ὑπερβῇ μίαν ὡρισμένην ἀξίαν. Πάντως κατ’ ἀρχὴν τὴν δέχομαι.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπὸν τὸ ἄρθρον διατυποῦται ὡς ἑξῆς: «.............................. ................(ἀναγινώσκει)..............»

§189Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν προθεσμίαν νομίζω ὅτι εἶναι πολὺ μικρά. Εἶναι μεγάλο τὸ ποσοστὸν ποὺ ἐπιβάλλει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ πληρώσουν οἱ ἀγρόται καὶ πρέπει ἡ προθεσμία νὰ εἶναι μεγάλη, τουλάχιστον ἐτησία. Κατὰ τὸ διάστημα δηλαδὴ τοῦ ἔτους νὰ δύναται ὁ γεωργὸς ὁ δικαιοῦχος νὰ πωλήσῃ τὰ ὑπάρχοντά του, τὰ προϊόντα του, ἢ ἕνα ἄλλο κτῆμα του, νὰ μαζέψῃ τὸ ποσὸν ποὺ τοῦ χρειάζεται διὰ νὰ πληρώσῃ τὸ δημόσιον, ἀλλ’ ὄχι ἐντὸς ἑνὸς μηνός. Νὰ γίνῃ ἓν ἔτος.

§190Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ μπῇ εἰς τὸν νόμον.

§191Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἂν δὲν αὐξηθῇ ἡ προθεσμία οὐδεὶς θὰ τύχῃ τοῦ εὐεργετήματος τοῦ νόμου, διότι οὐδεὶς θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ πληρώσῃ τὸ τίμημα αὐτό. Διὰ τοὺς χωρικοὺς οἱ δρόμοι τῶν Ὑπουργείων εἶναι πολὺ δύσκολοι, οὔτε ἠμπορεῖ νὰ ἐνοχλοῦν τοὺς βουλευτὰς ἢ τοὺς ὑπουργούς. Διατί νὰ μὴ τὸ καθωρίσωμεν ἀπὸ τώρα;

§192Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Νὰ βάλωμε 3 μῆνες.

§193ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἕξ μῆνες.

§194Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δέχομαι νὰ τεθῇ ἑξάμηνον.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παράγραφος 6 δεκτή;

§196ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 6.

§198Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ὑπάρχουν περιπτώσεις ποὺ ἀπηλλοτριώθησαν ἐκτάσεις διὰ τὴν ἐγκατάστασιν σεισμοπλήκτων χωρίων εἰς τὴν Εὐρυτανίαν· ἀπηλλοτριώθη ἔκτασις τσιφλικούχου διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ χωρίου Βαθύλακκος, οἱ κάτοικοι τοῦ ὁποίου, λόγῳ τοῦ συμμοριτοπολέμου ἐξετοπίσθησαν, ἀλλὰ δὲν ἐπετεύχθη ὁ σκοπὸς ὁ ἐπιδιωχθεὶς διὰ τῆς ἀπαλλοτριώσεως αὐτῆς. Θὰ παρακαλέσω διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ μὴ ἔχῃ ἐφαρμογὴν ὁ νόμος. Νομίζω ὅτι εἶναι δικαία ἡ ἀξίωσίς μου.

§199Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ παρατηρήσω ὅτι ὑπάρχουν πλεῖσται περιπτώσεις, καθ’ ἃς παντοῦ ἀπὸ διαφόρους ὀργανισμούς, ἀπὸ διάφορα ἐνδιαφερόμενα νομικὰ πρόσωπα προτείνονται ἐξαιρέσεις τοῦ νόμου τούτου. Νομίζω ὅτι εἰς ἕνα γενικὸν νομοθέτημα οἱαδήποτε ἐξαίρεσις δὲν ἔχει θέσιν. Ἐκεῖνο ποὺ ἐδέχθην εἶναι ἡ διοικητικὴ εὐχέρεια τῆς διοικήσεως νὰ ἀποδώσῃ ἢ νὰ μὴ ἀποδώσῃ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὸ ἀκίνητον. Κατὰ συνέπειαν ἡ ἐξαίρεσις, ποὺ ζητεῖ ὁ κ. Μπουρδάρας, ὑπάγεται εἰς τὴν διοικητικὴν εὐχέρειαν τῆς διοικήσεως.

§200Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Τότε δεκτόν.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 6 δεκτόν. Ἄρθρον 7, ἄρθρα 8, 9, 10, 11, 12 καὶ 13 δεκτά.

§202Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Χατζηγιάννη, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθην ἔχει ὡς ἑξῆς: «Προκειμένου περὶ .............. ......... (ἀναγινώσκει) .............»

§203ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 1731)39 «περὶ ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων κ.λ.π.». Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας.

§205Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὶ ἔγινε τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8 νομοσχέδιον τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως;

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν.

§207Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας καὶ δὲν δύναται νὰ γίνῃ περαιτέρω συζήτησις. Ἐπειδὴ διαπιστῶ, ὅτι ὄντως δὲν εὑρισκόμεθα ἐν ἀπαρτίᾳ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.30′ μ. μ.)