1951.03.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 52α

Δευτέρα 5 Μαρτίου 1951

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Μποῦτος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι Βουλευταί, ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν μελέτην τοῦ καπνικοῦ ζητήματος ὑποβάλει τὴν ἔκθεσίν της εἰς τὴν ὁποίαν ἐκτίθενται αἱ ἀπόψεις τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ ὅλου καπνικοῦ ζητήματος. Αὕτη, ἀφοῦ τυπωθῇ θὰ διανεμηθῇ. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Αἰλιανὸς ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ διὰ τὸ ἐξωτερικόν,

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της εἰς τὴν αἰτηθεῖσαν ἄδειαν ἀπουσίας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Μ. Αἰλιανόν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Λιαροῦτσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§6Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διαβιβάζει διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 140807)23–2–51 ἐγγράφου του αἴτησιν τοῦ Ἀντεισαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ τέως Ὑφυπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ κ. Κ. Ἀλεξανδρίδη κατηγορουμένου παρὰ τοῦ Κ. Λιαρῆ ἀρτοποιοῦ Πατρῶν ἐπὶ παραβάσει καθήκοντος καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διαβιβάζει διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 140808)23.2.51 ἐγγράφου του αἴτησιν τοῦ Ἀντεισαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ τέως Ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ Ε. Ἀβέρωφ κατηγορουμένου παρὰ τοῦ Π. Μπρεδήμα χημικοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ ἐπὶ παραβάσει καθήκοντος καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἡ Ἀνωτάτη Στρατιωτικὴ Διοίκησις Ἀττικῆς καὶ Νήσων διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1278 σχετ. 907)22.6.50 ἐγγράφου της διαβιβάζει ἀλληλογραφίαν μετὰ μηνύσεως τοῦ ἰδιώτου Γεννηματᾶ Νικολάου κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τοῦ Α.Ν. 516)48 καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Λ. Λαμπριανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἕλλης χήρας Β. Μοσχίδου κατοίκου Ἀθηνῶν ζητούσης τροποποίησιν τοῦ Α. Ν. 1323)49 περὶ τῶν ἐπὶ κατοχῆς συναφθεισῶν ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Ι. Μαρινάκος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Πολυτέκνων Τριπόλεως διαμαρτυρομένου κατὰ τοῦ Α.Ν. 1556)950 «περὶ μαθητικῆς εἰσφορᾶς» κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικ)τίας κ. Δ. Μπερδελῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Ἀμπελουργικοῦ συνεταιρισμοῦ Παιανίας Ἀττικῆς διαμαρτυρομένου διὰ χορήγησιν ἀδείας ἱδρύσεως ἐργοστασίου ζύθου καὶ χορηγήσεως δανείου 600 χιλιάδων δολλαρίων εἰς βιομήχανον Φίξ. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Γ. Μαρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἡρακλείου ζητοῦντος μετατροπὴν τοῦ Νοσοκομείου ἀφροδισίων νόσων Ἡρακλείου εἰς Γενικὸν Κρατικὸν Νοσοκομεῖον Ἡρακλείου. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Β. Βύζας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀγελαδοτροφικῶν Συν)σμῶν Θεσσαλονίκης «ὁ Ἅγιος Μόδεστος» διαμαρτυρομένης δι’ ἀπόρριψιν αἰτήσεώς της παρὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς περὶ χορηγήσεως δανείου ἀνεγέρσεως ἐν Θεσ)νίκῃ ἐργοστασίου παστεριώσεως γάλακτος ἐπὶ ζημίᾳ ἀγελαδοτροφικοῦ κόσμου καὶ Ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀττ)τίας κ. Ν. Μπουραντᾶς καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Ἀμπελουργικοῦ Συν)σμοῦ Μεγάρων καὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀμπελουργῶν Ἀθηνῶν διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην χορήγησιν ὑπὸ τοῦ Κράτους δανείου 600.000 δολλαρίων εἰς Α.Ε. Φὶξ διὰ τὴν ἀνέγερσιν νέου ἐργοστασίου ζύθου. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Π. Πέννας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν καπνοπαραγωγῶν Πενταπόλεως, Παγγαίου καὶ Ν. Ζίχνης ζητούντων καθιέρωσιν τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ καπνοῦ βάσει τοῦ τιμαρίθμου, τὴν σύστασιν ὀργανισμοῦ διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν πλεονασμάτων τοῦ καπνοῦ ἐξαγγελίαν τιμῆς καπνοῦ πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς καπνοφυτείας καὶ διάθεσιν καπνῶν ἐσοδείας 1949 εἰς ξένας ἀγορὰς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης καὶ Ἄρτης κ. Λ. Σπαῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δασικοῦ Προσωπικοῦ τοῦ Δασαρχείου Ἄρτης, περὶ διαβαθμίσεως τοῦ Δασικοῦ προσωπικοῦ τὸ ὁποῖον ἀπὸ ὀκταετίας παραμένει στάσιμον ἐλλείψει ὀργανικῶν θέσεων, κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Α. Σβῶλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Συν)σμῶν Ἀλιστράτου, Ἁγιοχωρίου καὶ Περαχώρας ζητούντων σταθερὰν καπνικὴν πολιτικήν, καθαρισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας διὰ τὰ καπνὰ 1950 βάσει τιμαρίθμου, καθιέρωσιν θεσμοῦ ρυθμιστικῆς παρεμβάσεως τόσον εἰς τὰς καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας ὅσον καὶ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν τιμῶν ἀσφαλείας, χρηματοδότησιν τῆς Σ.Ε.Κ.Ε. 100% κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ν. Βέης καταθέτει ἀναφορὰν ὑποψηφίων φοιτητῶν Ἰατρικῆς καὶ Ὀδοντιατρικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν ἐπιτυχόντων κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τοῦ Πανεπιστημιακοῦ ἔτους 1950–51 ζητούντων τὴν καθ’ ὑπέρβασιν εἰσαγωγὴν των κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Μ. Κιάφα, Δ. Ζοχάδου καὶ Ε. Μπουντούρη χηρῶν πεσόντων διαρκούσης τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς ἐκ τῶν ἀνηκόντων εἰς τὰς μυστικὰς συμμαχικὰς ὀργανώσεις καὶ αἱ ὁποῖαι ζητοῦσιν ὅπως ταῖς ἀπονενηθῇ σύνταξις καθ’ ὅσον οἱ προστάται ἔπεσαν μαχόμενοι ὑπὲρ Πατρίδος. Ὁ βουλευτὴς Ἀττ)τίας κ. Δ. Μπερδελῆς καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Ἀμπελουργικοῦ Συν)σμοῦ Μεγάρων διαμαρτυρομένου διὰ τὴν χορήγησιν πιστώσεως 600.000 δολλαρίων εἰς τὸν βιομήχανον Φὶξ διὰ τὴν παρ’ αὐτοῦ ἀνέγερσιν νέου ἐργοστασίου παραγωγῆς ζύθου. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει τὸ ἀπὸ 4 Φεβρουαρίου 1951 ψήφισμα τοῦ Συνδέσμου Ἑλληνικῶν Γυμναστικῶν Σωματείων (Σ.Ε.Γ.Α.Σ.) διὰ τοῦ ὁποίου ἀπευθύνεται ἔκκλησις εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως αὕτη θέσῃ τὰς βάσεις μιᾶς σαφοῦς καὶ συγκεκριμένης πολιτικῆς εἰς τὰ ζητήματα τῆς Σωματικῆς Ἀγωγῆς καὶ εἰς τοὺς κ.κ. Ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων καὶ βουλευτὰς ὅπως ἐνισχύσωσι πᾶσαν κίνησιν καὶ πρότασιν τείνουσαν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν καὶ προαγωγὴν τοῦ φιλάθλου Ἑλληνικοῦ πνεύματος. Ὁ Σύνδεσμος Ἰδιοκτητῶν ἀκινήτων Πειραιῶς καὶ τῶν ὑποστάντων ζημίας κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ τὸ Δεκεμβριανὸν κατεστραμμένων ἀκινήτων τοῦ Πειραιῶς ἰσχύσῃ ὁ Νόμος «περὶ προσωπικῆς ἐργασίας» μὲ τὴν διαφορὰν ὅπως ἐπιβληθῇ πίναξ κλιμακωτῆς εἰσφορᾶς ἀρχίζων ἀπὸ 1000 ἡμερομίσθια κατὰ μῆνα διὰ πρόσωπα, ὀργανισμούς, Τραπέζας, Ἑταιρείας κ.λ.π. Οἱ Ἰατρικοὶ Σύλλογοι Καλύμνου καὶ Κῶ ζητοῦν τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1565)39 Α.Ν. καὶ τοῦ ἄρθρου 220 τοῦ νόμου 5343 διὰ τοὺς ἰατροὺς Δωδεκανήσου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Σβῶλος, καταθέτει ψήφισμα τῶν καπνικῶν Συν)σμῶν καὶ τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Κατερίνης ζητούντων τὴν κατάργησιν καπνικοῦ προγράμματος, καταβολὴν καθυστερουμένου πρὶμ ἔτους 1949 καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας βάσει τιμαρίθμου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Α. Σβῶλος καταθέτει ἀναφορὰν ἐκπροσώπου σιτοπαραγωγῶν καὶ τῆς Ἑνώσεως Συν) σμῶν Σερρῶν διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν ἣν ὑπέστησαν διὰ τῆς παραδόσεως τοῦ προϊόντος των εἰς μικρὰς τιμὰς καὶ ζητούντων καθολικὴν συγκέντρωσιν, καθορισμὸν τιμῆς βάσει τιμαρίθμου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀργ)νθίας κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ πολυτέκνου κ. Η. Λογοθέτη ἰχθυοπώλου κατοίκου Κορίνθου διαμαρτυρομένου δι’ ὑπέρμετρον βεβαίωσιν φόρου ἐκ δραχμῶν 16.000.000 ὑπὸ τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου Κορίνθου καὶ ζητοῦντος μείωσιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Γ. Ἀριστείδου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ὀδοντιατρικοῦ Συλλόγου Φλωρίνης ζητοῦντος ὅπως ὁ Νόμος ὁ ὑποβληθεὶς παρὰ Πανελληνίου Ὀδοντιατρικοῦ Συλλόγου ψηφισθῇ ὡς ἔχει. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν καπνεργατῶν Σερρῶν διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ ἐκπροσώπησιν καπνεργατῶν εἰς Λ.Ο.Σ.Κ. πρὸς ζημίαν καπνικοῦ προϊόντος, καπνεργατῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συν)σμοῦ Ἠλιοκώμης ζητοῦντος ἄμεσον καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας καπνοῦ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Ἀγγελούσης, καταθέτει ἀναφορὰν Καπνοπαραγωγῶν περιφερείας Πενταπόλεως ζητούντων καθιέρωσιν τιμῆς ἀσφαλείας καπνοῦ βάσει τοῦ τιμαρίθμου, σύστασιν ὀργανισμοῦ διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν πλεονεσμάτων τοῦ καπνοῦ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Α. Παπαθανάσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἀγγελοκάστρου διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην κατασκευὴν ἀναχωμάτων Ἀχελώου. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σάμου κ. Γ. Γρηγορίου: 1. Οὐδεμία ἐπίσημος πληροφορία περιῆλθεν εἰς ΓΕΣ ἐπιβεβαιοῦσα τὰ ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 152 ἐρωτήσει τοῦ βουλευτοῦ Σάμου Γρηγορίου Γ. διαλαμβανόμενα ὡς λεχθέντα ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ 3115 ΤΕΑ Ἀντ)χου Μπιζάνια. Διετάχθη ἡ ΑΣΔΑΝ νὰ ἐξετάσῃ καὶ ἀναφέρῃ σχετικῶς. 2. Τοὐναντίον ἀνεφέρθησαν εἰς ΓΕΣ ὑπὸ τῆς ΑΣΔΑΝ κατόπιν ἀναφορᾶς τοῦ 3115 ΤΕΑ ὅτι, ὁ ἀνωτέρω βουλευτὴς κατὰ μῆνα Ὀκτώβριον 1950 εἰς λόγον του ἐκφωνηθέντα ἐν τινι καφενείῳ τῆς πόλεως Λιμένος Βαθέος ἀπεκάλεσεν ἀλήτας, λωποδύτας καὶ τῆς τελευταίας κοινωνικῆς ὑποστάσεως τοὺς ἀποτελοῦντας τὴν Ταξιαρχίαν τὴν προοριζομένην διὰ τὴν ΚΟΡΕΑΝ. 3. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω διετάχθη ὑπὸ τῆς ΑΣΔΑΝ τὸ 3115 ΤΕΧΑ ὅπως προβῇ εἰς ἔνορκον ἐξέτασιν πρὸς διαπίστωσιν τῶν ἀνωτέρω λεχθέντων ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Σάμου, ἵνα ἐνεργηθῶσι τὰ νόμιμα διὰ τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας πρὸς ποινικὴν δίωξιν τούτου, ἐπὶ παραβάσει διατάξεων τοῦ Α.Ν. 509)47. Τὸ σχετικὸν πόρισμα ἐπὶ τούτοις δὲν ἔχει ὑποβληθῆ εἰσέτι. 4. Ὁ εἰρημένος βουλευτὴς ἔχει δημιουργήσει καὶ ἄλλοτε προστριβὰς μετὰ τοῦ ἀνωτέρω Ἀντ)χου περὶ ὧν καὶ παλαιότερον ἔχει ἀναφερθῆ ὑπὸ τοῦ ΓΕΣ.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Α) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 161 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀττικ)τίας κ. Δ. Παπασπύρου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: 1. Διὰ τὴν ὁδὸν Λεβαδείας Δελφῶν Ἀμφίσσης ἐλπίζομεν ὅτι θὰ μᾶς διατεθοῦν αἱ ἀναγκαῖαι πιστώσεις ἵνα ἀρχίσῃ νὰ ἀνακαινισθῇ ἐντὸς τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους. 2. Διὰ τὴν ὁδὸν Ὁσίου Λουκᾶ καὶ Πλαταιῶν εὑρισκόμεθα ἐν ἀναμονῇ τὴν ὑποσχεθείσης παρὰ τῆς Γενικῆς Γραμματείας Τουρισμοῦ πιστώσεως ἵνα προχωρήσωμεν εἰς τὴν δημοπράτησιν τοῦ ἔργου. 3. Διὰ τὰς ὁδοὺς Ὀρχομενοῦ καὶ Τανάγρας αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐπαρχιακαὶ δὲν ἔχομεν δυστυχῶς τὴν δυνατότητα νὰ διαθέσωμεν πίστωσιν λόγῳ τῆς μεγάλης περικοπῆς τοῦ προγράμματος ὁδοποιΐας.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΖΕΡΒΑΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ Ἀττικοβοιωτίας κ. Δ. Παπασπύρου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 57289 ἡμετέραν ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ. ἀριθ. 161 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀττ)τίας κ. Παπασπύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν κατωτέρω ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 167 ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ ἐπὶ τῷ ὑπ’ ἀριθ. 1230)552)16–2–51 ὑμετέρῳ ἐγγράφῳ: 1. Διὰ τὴν ὁδὸν Λεβαδείας–Δελφῶν ἐλπίζομεν ὅτι θὰ μᾶς διατεθοῦν αἱ ἀναγκαῖαι πιστώσεις ἵνα ἀρχίσῃ νὰ ἀνακαινισθῇ αὕτη ἐντὸς τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους. 2. Διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἀνακαινισθέντων ὁδοστρωμάτων Ἀθηνῶν–Θηβῶν–Λεβαδείας–Λαμίας θὰ διατεθοῦν ἀναγκαιοῦσαι πιστώσεις διὰ τὴν ἐπαρκῆ συντήρησιν. 3. Διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς ἀνακαινίσεως τῆς ὁδοῦ Θηβῶν–Χαλκίδος ἐδόθη ἡ ἀπαιτούμενη πίστωσις. 4. Διὰ τὴν ἀνακαίνισιν τῆς ὁδοῦ Κατοίκου Χάνι Ἀταλάντης–Λαμίας ἀναμένομεν τὴν διάθεσιν πιστώσεως διὰ τὴν ἀνακαίνισιν αὐτῆς. 5. Διὰ τὰς Τουριστικὰς ὁδοὺς Ὁσίου Λουκᾶ καὶ Πλαταιῶν ἀναμένομεν τὴν ὑποσχεθεῖσαν ὑπὸ τοῦ ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ πίστωσιν. 6. Διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ὑπολοίπων ἐθνικῶν ὁδῶν τῆς περιοχῆς χορηγοῦνται κατὰ καιροὺς μικραὶ πιστώσεις (20.000.000 μηνιαίως) αἱ ὁποῖαι δὲν πρόκειται βεβαίως νὰ βελτιώσουν τὴν κατάστασιν τῶν ὁδῶν αὐτῶν ἀλλὰ θὰ ἀποτρέψουν ἐπὶ πλέον καταστροφάς. Ἡ ἀνεπάρκεια τῶν πιστώσεων ἐτονίσθη ἐπανειλημμένως ὅτι ἐπέχει μέγιστον κίνδυνον καταστροφῆς τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου τῶν ὁδῶν χωρὶς νὰ ἐπιτύχωμεν ἀποτέλεσμα αὐξήσεως τούτου. 7. Διὰ τὴν συντήρησιν τῶν ἐπαρχιακῶν ὁδῶν οὐδεμία πίστωσις ὑπάρχει παρ’ ἡμῶν διαθέσιμος. Τὰς ὁδοὺς αὐτὰς συντηροῦν τὰ τοπικὰ ἐπαρχιακὰ Ταμεῖα τῶν ὁποίων αἱ εἰσπράξεις εἶναι ἐλάχισται λόγῳ τῆς καταργήσεως τῶν προσόδων των, τῆς ἀλλαγῆς τρόπου χρηματοδοτήσεως τῶν (ποσοστὸν ἐκ τῶν εἰσπραττομένων φόρων εἰσαγομένων εἰδῶν) καὶ τῆς λόγῳ τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς καχεξίας. Προτάσεις μας ἐπαυξήσεως τῶν προσόδων αὐτῶν δὲν εἰσηκούσθησαν. 8. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἐπιδοτήσεως καὶ τῶν Κοινοτικῶν ὁδῶν διὰ τὰς ὁποίας σοβαρὰ ποσὰ διέθετεν προπολεμικῶς τὸ Κράτος. Τὰς ὁδοὺς αὐτὰς δέον νὰ συντηροῦν αἱ ἐνδιαφερόμεναι Κοινότητες ἀφοῦ ὡς ἀνωτέρω ἐκτίθεται ἡ προσπάθεια τοῦ Κράτους εἶναι κατ’ ἀνάγκην περιωρισμένη καὶ δὴ εἰς τὴν ἐπισκευὴν καὶ συντήρησιν τοῦ κεντρικοῦ ἀρτηριακοῦ δικτύου τῆς χώρας. Ἀθῆναι τῇ 23–2–51

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΖΕΡΒΑΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Χανίων κ. κ. Ε. Μπακλατζῆ κ. Π. Πολυχρονίδη. 1) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12933)2.2.51 ἡμετέρας Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως, ἀπεφασίσθη ἡ ἐξαγωγὴ ἐλαιολάδου εἰς ἃς περιπτώσεις ὑφίσταντο ἐν ἰσχύϊ ἠνοιγμέναι σχετικαὶ πιστώσεις κατὰ τὴν 25–1–51 ἡμέραν ἐκδόσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10130)25–1–51 ἡμετέρας Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως περὶ ἀπαγορεύσεως ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐφ’ ὅσον αἱ ἠνοιγμέναι ὡς ἄνω δι’ ἕκαστον εἰσαγωγέα σχετικαὶ πιστώσεις ἀφοροῦν ἐξαγωγὴν μὴ ὑπερβαίνουσαν τοὺς 10 τόννους ἐλαιολάδου. 2) Σχετικῶς μὲ τὴν εἰσαγωγὴν βαμβακοσπόρου, γνωρίζομεν ὅτι αὕτη ἐπεβλήθη πρὸς κάλυψιν ἀμέσων ἀναγκῶν ἰδίᾳ τῆς κτηνοτροφίας, δεδομένου ὅτι τὸ 80% τοῦ προκύπτοντος ἐκ τῆς ἐκθλίψεως προϊόντος, ἀποτελεῖ τὴν βαμβακόπηταν. Διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς εἰσαγωγῆς ταύτης ἐγένετο σύστασις τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, συνηγόρησε δὲ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας κατόπιν ἐρωτήματος τῆς καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας. Ἡ σύμφωνος γνώμη τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἶναι ἀπαραίτητος κατόπιν σχετικῆς πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ

Ὁ κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 864)1949 «περὶ ὁριστικῆς κατατάξεως εἰς τὸ στράτευμα μαθητῶν τῆς Στρατιωτικῆς Σχολῆς Εὐελπίδων Ι καὶ ΙΙ Τάξεως». 2) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 1224) 1949 «περὶ τρόπου πληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων μονίμων Ἀξιωματικῶν τοῦ Σώματος Στρατολογίας» καὶ 3) «Περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 68 τοῦ Α. Ν. τῆς 25–1–1936 «περὶ καταστάσεως τῶν Ἀξιωματικῶν τοῦ κατὰ Ξηρὰν Στρατοῦ». Οἱ κ.κ. Δ. Παπαμιχαλόπουλος (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Η. Λαγάκος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀνυποτάκτων τοῦ Ἐξωτερικοῦ». Ὁ κ. Η. Λαγάκος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ δικαιοστάσιον». Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ πρωτοκόλλου τοῦ Ἀννεσὺ «περὶ τῶν ὅρων προσχωρήσεως εἰς τὴν Γενικὴν Συμφωνίαν Δασμῶν καὶ Ἐμπορίου καὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ πρωτοκόλλου τούτου προκυπτόντων ζητημάτων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεως τοῦ νόμου 1454)1950 «περὶ ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχῶν καὶ συντμήσεως τῶν προθεσμιῶν τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων τοῦ ἔτους 1951». Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ προσλήψεως ἐκτάκτου προσωπικοῦ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν», 2) «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Α. Ν. 1086) 1946» καὶ ἐπαναφέρει τὸ ἀποσυρθὲν κατὰ τὴν συνεδρίασιν ΜΘʹ τῆς 27 Φεβρουαρίου ἐ.ἔ. σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1545 Α. Ν. «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου τοῦ διὰ τοῦ ἀπὸ 17.12.1930 Δ)τος κυρωθέντος Κανονισμοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας τῶν Σιδηροδρομικῶν Δικτύων, ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1854 καὶ ἄλλων διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 987)13 Ὀκτωβρίου 1950 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀφορώσης τὴν προμήθειαν εἰδῶν ἱματισμοῦ τῶν Δοκίμων Σημαιοφόρων Λιμενικῶν» καὶ 2) «περὶ συστάσεως Ἐπιτροπῶν διὰ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν ἐξέτασιν καὶ ρύθμισιν ζητημά-

των τῆς Ἑταιρείας Διαχειρίσεως Μιν Κάϊκ

(ΕΔΜΙΝ)».

Ἡ Ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν πράξεων τῆς Διεθνοῦς Τηλεγραφικῆς καὶ Τηλεφωνικῆς Διασκέψεως Παρισίων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Μποῦτος, Κ. Κόκκινος, Μ. Γαληνὸς, Κ. Μαρῆς, Θ. Χαβίνης κ.ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Κώδικος περὶ Δικηγόρων». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Λαμπριανίδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ Κώδικος περὶ Δικηγόρων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης, Δ. Τσούμπας, Ν. Βέης, Α. Νικολαΐδης. Φ. Κωτούζας, Δ. Παπασπύρου κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας τῶν ἐξετάσεων τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 132)46 φοιτητῶν καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημιακῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, Ν. Βέης καὶ Σ. Νικολαΐδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμίας τῶν ἐξετάσεων τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 132)1946 φοιτητῶν καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Πανεπιστημιακῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης, Γ. Φουντουλάκης, Λ. Λαμπριανίδης καὶ Π. Πολυχρονίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προαγωγῶν τῶν Ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ζορμπᾶς, Λ. Βρεττάκος Π. Πέννας καὶ Ι. Προκοπάκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1557)50 «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Λαμπριανίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μπουρδάρας, Μ. Γαληνός, Δ. Παπασπύρου, Ε. Καλαντζῆς, Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Ε. Ἀρβανιτάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἐνοικιοστασίου βασικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Σπηλιόπουλος, Μ. Γαληνὸς καὶ Λ. Σπαῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1327) 1949 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 320)1947 Ν.Δ. «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν ἀνθυπομοιράρχων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Ἀλιπράντης, Γ. Γεώργας, Δ. Ντάγγας, Ν. Ζορμπᾶς κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1535)50 «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας Διευθύνσεως Στατιστικῆς καὶ Πληροφοριῶν».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλέξανδρος Σακελλαρίου ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§8Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν καὶ δι’ αὐτῆς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ζητήματος. Ἀπὸ μηνῶν ἀνεγράφη εἰς τὸν τύπον ὅτι γίνεται σκέψις τὸ καταδρομικὸν τῆς Ἰταλίας Εὐγένιος τῆς Σαβοΐας τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ ἀντικαταστήσῃ τὸ ὑπὸ δραματικὰς συνθήκας καταβυθισθὲν εὔδρομον Ἕλλη, πρόκειται νὰ μὴ παραδοθῇ εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ ὅτι τὸ ἀντίτιμον τούτου πρόκειται νὰ δοθῇ εἰς καταναλωτικὰ ἀγαθά. Ἐπειδὴ τὸ ζήτημα ἐπαναλαμβάνω, λόγῳ τῆς λεπτότητός του, ἔχει σοβαρῶς ἀνησυχήσει καὶ τοὺς ἁρμοδίους καὶ κυρίως τὴν κοινὴν γνώμην καὶ ἐπειδὴ κατὰ καιροὺς ἀναγράφονται τοιαῦται πληροφορίαι εἰς τὰς ἐφημερίδας, δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ μᾶς δηλώσῃ: 1) Ἐὰν καὶ πότε πρόκειται νὰ παραδοθῇ τὸ καταδρομικὸν Εὐγένιος τῆς Σαβοΐας καὶ 2) Ἐὰν ἐγένετο σκέψις περὶ ἀντικαταστάσεως τούτου διὰ καταναλωτικῶν ἀγαθῶν.

§9Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρ. Κυβερν.). Θὰ εἶχα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ναύαρχον ὅτι ἔγινεν ἤδη ἡ διάψευσις τῆς Κυβερνήσεως ὅτι τὰ ἀναγραφέντα οὐδόλως ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Ὅπως γνωρίζετε, εἶχε γίνει μία ἀπεργία εἰς τὰ ναυπηγεῖα τῆς Ἀνσάλτου ἕνεκα τῆς ὁποίας ἐγένετο μεγίστη καθυστέρησις εἰς τὴν ἐπισκευήν. Μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἀπεργίας ἤρχισεν ἐντατικῶς ἡ ἐπισκευὴ τοῦ πλοίου. Σήμερον ἀκριβῶς εἶχον τηλεγράφημα τοῦ πρεσβευτοῦ μας ἐν Ρώμῃ, διὰ τοῦ ὁποίου μοῦ γνωρίζει ὅτι τὸ πλοῖον παραδίδεται εἰς τὸ τέλος Μαΐου. (Χειροκροτήματα).

§10Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶχεν ὑποσχεθῆ ὅτι θὰ κατατεθῇ τὸ συντομώτερον ὁ νόμος περὶ ἀγοραπωλησιῶν. Θὰ παρεκάλουν νὰ δοθῇ μία ἀπάντησις, πότε θὰ κατατεθῇ ὁ νόμος οὗτος πρὸς κύρωσιν.

§11Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐρωτῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἕνεκα τίνος λόγου δὲν ἐδόθησαν ἀκόμη τὰ δάνεια εἰς τοὺς παθόντας ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας τῆς Λευκάδος καὶ Πάργας, ἐνῷ ὁ ἴδιος ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐβεβαίωσε τὴν Βουλήν, κατόπιν ἐρωτήσεώς μου κατὰ Δεκέμβριον παρελθόντος ἔτους ὅτι θὰ ἐδίδοντο τοιαῦτα μετὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Χριστουγέννων. Οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ βιοτέχναι πάσχοντες δεινῶς ἀναμένουν ἔκτοτε τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς διαβεβαιώσεως ταύτης τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τὸν ὁποῖον παρακαλῶ ὅπως ἐπέμβῃ πρὸς ἄμεσον τερματισμὸν τοῦ ζητήματος τούτου λόγῳ τοῦ ἄκρως κατεπείγοντος.

§12Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρ. Κυβερν.). Κύριε Καλκάνη, θὰ φροντίσω διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης σχετικῶς μὲ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν γαιῶν τῆς περιφερείας Μενιδίου κ.λ.π.

§14Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾶ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὸ θέμα τῆς ἀπαλλοτριώσεως 2500 στρεμμάτων γονιμωτάτης γῆς καὶ καταλλήλου πρὸς καλλιέργειαν εἰς τὴν περιοχὴν Ἀχαρνῶν (Μενιδίου). Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, συνεκροτήθη Ἐπιτροπὴ ἵνα ἐξετάσῃ τὸ γόνιμον ἢ μὴ τοῦ ἐδάφους. Πληροφοροῦμαι δέ, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθη ὅτι τὰ ἐδάφη αὐτὰ εἶναι γόνιμα καὶ κατάλληλα πρὸς καλλιέργειαν. Πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι εἰς τὴν περιοχὴν Μενιδίου ἀπηλλοτριώθησαν 4000 στρέμματα καλλιεργησίμου γῆς διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ ἀεροδρομίου Τατοΐου, 800 στρέμματα διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν τεθωρακισμένων, 500 στρέμματα διὰ τὴν παρακαμπτήριον γραμμὴν τῶν Σ.Ε.Κ., 250 στρέμματα διὰ τὸν συνοικισμὸν Νέας Φιλαδελφείας καὶ μεταγενεστέρως διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἀεροδρομίου Τατοΐου ἀπηλλοτριώθησαν ἄλλα 1800 στρέμματα. Ἤδη ἀπηλλοτριώθησαν 2500 στρέμματα διὰ τήν ἐγκατάστασιν τῆς Α.Β.Υ.Π. Ἐὰν γίνῃ ἡ ἐγκατάστασίς της εἰς τὸ Μενίδι θὰ ἀποκτηθοῦν ἐπιπροσθέτως καὶ ἄλλα 1000 στρέμματα. Γνωρίζει ἡ Βουλὴ τὰ θλιβερὰ ἐπεισόδια τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήθησαν διότι διὰ τὴν ἀτυχίαν τῶν κατοίκων οἱ ἁρμόδιοι οἱ ὁποῖοι ἐνετάλησαν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ κάμουν τὴν γεωργοοικονομικὴν ἔρευναν εἰς τὴν περιοχὴν Μενιδίου, μετέβησαν τὴν ἡμέραν ποὺ εἶχε μεταβῆ καὶ ἡ στρατιωτικὴ Ἐπιτροπὴ παραλαβῆς.

§15Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρ. Κυβερν.). Ἐγκατελείφθη ἡ ἰδέα αὐτή.

§16Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἀποδέχομαι εὐχαρίστως τὴν δήλωσίν σας. Ἔχω ὅμως μίαν ἀπάντησίν σας τῆς 31–1–51 διὰ τῆς ὁποίας μοῦ διαβιβάζετε τὰς ἀπόψεις τῆς ἁρμοδίας στρατιωτικῆς ἀρχῆς ἡ ὁποία ἐπιμένει καὶ λέγει ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἄρσις τῆς ἀπαλλοτριώσεως, καὶ ἐν συνεχείᾳ συνιστᾷ νὰ προσφύγουν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας οἱ πτωχοὶ ἀγρόται τοῦ Μενιδίου διὰ νὰ ἐπιτύχουν τὴν δικαίωσίν των. Εἶναι τρομακτικὴ ταλαιπωρία καὶ ἀπαιτεῖ μεγάλας δαπάνας ἡ προσφυγὴ εἰς τὸ ἀνώτατον διοικητικὸν δικαστήριον διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἀκύρωσις τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Ἐφ’ ὅσον ἐν τῇ ἐπισήμῳ ἁρμοδιότητί σας λέγετε ὅτι δὲν θὰ γίνουν ἐκεῖ αἱ στρατιωτικαὶ ἐγκαταστάσεις, εἶναι ἕνας λόγος ἀκόμη νὰ ἀρθῇ ἀμέσως ἡ ἀπαλλοτρίωσις. Εἰς τὸ ἔγγραφόν σας ἀναφέρετε, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐκλήθησαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ καταθέσουν καὶ τοὺς τίτλους των διὰ νὰ πάρουν ἀποζημίωσιν. Δὲν ἐνδιαφέρονται ὅμως δι’ ἀποζημίωσιν.

§17Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Μετὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἐγένοντο νέαι ἐπιτάξεις καὶ ὅταν πρόκειται περὶ ἐπιτάξεως δὲν χορηγεῖται ἀποζημίωσις.

§18Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Μαντᾶ, ἐσεῖς ὑπὲρ πάντα ἄλλον ξεύρετε ὅτι διὰ τὰ κτήματα τῶν χωρικῶν δὲν ὑπάρχουν τίτλοι. Διὰ τὴν προκειμένην ὅμως συζήτησιν δὲν ἔχει ἀξίαν τοῦτο. Ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ γίνῃ εἶναι νὰ ἀρθῇ ἡ ἀπαλλοτρίωσις καὶ ἡ ἐπίταξις καὶ νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἡ ἐγκατάστασις τῆς ΑΒΥΠ εἰς τὸ Μενίδι, ὅπως μᾶς ἀνεκοίνωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§19Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρ. Κυβερν.). Τὸ ζήτημα ἔχει γεννηθῆ ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Σεπτεμβρίου καὶ τότε ἔγιναν τὰ ἐπεισόδια καὶ κατόπιν ἐπεμβάσεως ἰδικῆς μου ἐσταμάτησαν καὶ ἐπρόκειτο τὸ Ἐπιτελεῖον νὰ ἀνεύρῃ ἄλλους χώρους εἰς τοὺς ὁποίους θὰ ἀνεγείροντο αἱ ἀποθῆκαι. Νομίζω ὅτι προεκρίθη ἡ Χαλκίς. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι ἀνέκυψεν ἐκ νέου τὸ ζήτημα.

§20Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐπείγει ἡ ἀνάκλησις τοῦ διατάγματος περὶ ἀπαλλοτριώσεως ἀλλὰ καὶ τῆς ἐπιτάξεως, παρακαλῶ δὲ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως δώσῃ τὰς σχετικὰς διαταγὰς διὰ τὴν ἄμεσον ἄρσιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ ἐπιτάξεως.

§21Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ ἀπαλλοτρίωσις τῶν 2500 στρεμμάτων ἐγένετο πρὸς κάλυψιν ἐπειγουσῶν στρατιωτικῶν ἀναγκῶν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ ὑπηρεσία ἐπεδίωξε νὰ ἀνεύρῃ ἄλλους χώρους πρὸς ἐγκατάστασιν τῶν ἀποθηκῶν καὶ κατηρτίσθησαν σχετικῶς πρὸς τοῦτο 2 Ἐπιτροπαί. Ἐξευρέθη ὁ χῶρος πέριξ τοῦ Πύργου Βασιλίσσης ἀλλὰ αἱ ἀποζημιώσεις διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν εἶναι τεράστιαι καὶ διὰ τοῦτο ἐστράφη ἡ ὑπηρεσία πρὸς τὴν περιοχὴν Μενιδίου διότι εἶναι καὶ πλησίον τῆς Σιδηροδρομικῆς γραμμῆς.

§22Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Εἶναι μακρυὰ ἀπὸ τὴν Σιδηροδρομικὴν γραμμήν· ἄλλωστε ἂς πᾶνε στὴ Μαλακάσα ἢ στὸ Μπογιάτι.

§23Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐθνικ. Ἀμύνης). Ὄχι, δὲν εἶναι μακρυὰ ἀπὸ τὴν Σιδηροδρομικὴν γραμμήν. Ἄλλωστε τὰ ἐδάφη ἐκεῖ εἶναι κατὰ τὸ 75% μετρίας παραγωγῆς καὶ κατὰ τὰ 25% ἄγονα. Ἡ ὑπόθεσις ἔφθασεν ἐνώπιον τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν ὅπου ἐκλήθησαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ νὰ προσκομίσουν τοὺς τίτλους ἰδιοκτησίας των καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν παρουσιάσθη ὁ δὲ Δήμαρχος Μενιδίου, ὁ ὁποῖος ἰδιαιτέρως ὠχλήθη, ἀπήντησεν ὅτι τὰ κτήματα ἀνήκουν εἰς κατοίκους τοῦ Δήμου Μενιδίου χωρὶς ὅμως νὰ κατονομάσῃ τούτους. Καὶ κατόπιν τούτου αἱ Κρατικαὶ ὑπηρεσίαι ἔβγαλαν τὸ συμπέρασμα ὅτι πρόκειται περὶ ἐκτάσεων αἵτινες ἔχουν καταληφθῆ αὐθαιρέτως.

§24Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ὅταν ἔγινεν ἡ ἀπαλλοτρίωσις οἱ κάτοικοι ἔκαμον προσωρινὰ μέτρα καὶ τὴν παραμονὴν τῆς συζητήσεως αὐτῶν τὸ Ὑπουργεῖον ἔκαμεν ἐπίταξιν διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν ἀποζημίωσιν.

§25Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τὸ Κράτος προέβη εἰς ἐπίταξιν βάσει τοῦ νόμου 4422)1929, διότι δὲν ἐνομιμοποιήθησαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι καὶ διότι ὑπάρχουν ἀνάγκαι.

§26Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, αἱ στρατιωτικαὶ ἀρχαὶ θεωροῦν ἀπαραίτητον νὰ ἐγκαταστήσουν τοιαύτας ἀποθήκας εἰς τὰς πύλας σχεδὸν τῶν Ἀθηνῶν; Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Ἐπίσης ἐπὶ τῇ μὴ προσκομίσει τῶν τίτλων τῶν χωρικῶν ἢ λόγῳ τῆς ἀποφάσεως τῶν προσωρινῶν μέτρων ἔγινεν ἡ ἐπίταξις.

§27Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐρωτήσεώς σας ἀπηύθυνα ἔγγραφον εἰς τὸ ΓΕΣ καὶ τοῦτο ἀπήντησεν ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ ἐμμένῃ εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν καὶ τὴν ἐπίταξιν.

§28Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐρωτῶ ἐὰν ἐτέθη τὸ ἐρώτημα εἰς τὸ ΓΕΣ ἐὰν εἶναι ἀναγκαῖον αἱ ἀποθῆκαι νὰ εἶναι 10 χιλ. πλησίον τῶν Ἀθηνῶν. Ἐὰν τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐθέσατε εἰς τὰς ἐπιτελικὰς ἀρχάς, ἦτο τὸ ἐὰν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ μείνουν αἱ ἐγκαταστάσεις αὐταὶ ἐντὸς ἀκτῖνος 5 χιλιομέτρων ἢ νὰ ἀπομακρυνθοῦν περισσότερον.

§29Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐπὶ ὁλοκλήρου τοῦ περιεχομένου τῆς ἐρωτήσεώς σας τοὺς ἠρωτήσαμεν καὶ μᾶς ἔδωσαν τοὺς λόγους. Ἐξακολουθεῖτε νὰ θεωρεῖτε ἀπαραίτητον τὴν ἀπαλλοτρίωσιν καὶ ἐμμένετε εἰς αὐτήν; Καὶ μᾶς ἀπήντησαν ὅτι ἐξακολουθοῦν ὑφιστάμενοι οἱ λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους προεκλήθη.

§30Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐγὼ δὲν ἔκαμα εὐρεῖαν ἀνάπτυξιν τῆς ἐρωτήσεώς μου, διὰ νὰ ἀποδείξω πόσον ἄστοχον εἶναι τὸ μέτρον τῆς ἀπαλλοτριώσεως τῶν ἀγροκτημάτων εἰς τὸ Μενίδι, διότι μοῦ εἴπατε, ὅτι ἐγκατελείφθη τὸ ζήτημα. Τώρα περιέργως ἀκούω, ὅτι ἐπιμένετε εἰς τὴν ἀπαλλοτρίωσιν.

§31Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν σᾶς εἶπον ὅτι ἐγκατελείφθη.

§32Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Σήμερον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀνεκοίνωσεν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἐγκατελείφθη τὸ ζήτημα. Σεῖς λέτε τὰ ἀντίθετα. Δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ ἐννοήσω αὐτό.

§33Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ὑπάρχουν σοβαροὶ λόγοι, στρατιωτικοί, ποὺ δὲν συμφέρει νὰ μαζεύωνται ὅλα τὰ στρατιωτικὰ ἱδρύματα εἰς ἕνα μέρος, εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης. Εἶναι λόγοι ἀσφαλείας, οἱ ὁποῖοι δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν, νὰ μαζεύωνται αἱ μεγαλύτεραι στρατιωτικαὶ ἀποθῆκαι τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης. Καὶ εἶναι ἕνας λόγος ἐπὶ πλέον, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει νὰ μὴ προτιμᾶται ἡ περιοχὴ τοῦ Μενιδίου.

§34Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Νὰ ξεύρετε, ὅτι ὑπάρχουσι καὶ ἄλλαι στρατιωτικαὶ ἐγκαταστάσεις, καὶ ἄλλα στρατιωτικὰ σώματα.

§35Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Ἕνας λόγος πάρα πάνω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ συγκεντρωθοῦν ὅλα τὰ αὐγὰ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Πρωτευούσης. Νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν περιοχὴν τῶν Ἀθηνῶν. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἱκανοποιεῖ ἡ ἀπάντησίς σας ἀπὸ τῆς ἑξῆς πλευρᾶς. Γνωρίζετε τὴν ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν ἔχουν οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοὶ νὰ μὴ τοὺς ἀπαλλοτριωθοῦν τὰ κτήματά τους. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἠθέλαμε τὴν προσωπικήν σας γνώμην καὶ μὲ ἐπιμονὴν νὰ παρακολουθήσητε τὸ ζήτημα.

§36Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Διεβιβάσαμεν ὁλόκληρον τὴν ἐρώτησίν σας ὡς ἔχει, εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον καὶ τὸ Ἐπιτελεῖον ἐξηκολούθει μέχρι καὶ προχθὲς ἀκόμη νὰ ἐπιμένῃ καὶ μᾶς ἔδωσε τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν: «.................................... ...... (ἀναγινώσκει) ...........».

§37Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διαρκῶς τὸ Ἐπιτελεῖον προβάλλει τὸ ἀπόρρητον.

§38Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Πρέπει νὰ γίνῃ μία Ἐπιτροπὴ ἀπὸ τὴν Βουλήν, νὰ πάῃ νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα. Ἡμεῖς δὲν θὰ ἀφήσωμε ποτὲ νὰ γίνουν ἀποθῆκαι εἰς τὸ Μενίδι, καὶ τὴν εὐθύνην τῶν γεγονότων θὰ τὴν φέρῃ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἀθετεῖ τοὺς λόγους της. Κάμνομεν τὴν εἰδοποίησιν αὐτήν, διὰ νὰ μὴ μᾶς λέτε, ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα οἱ ὑπεύθυνοι τῶν αἱματηρῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα πιθανὸν νὰ ἐπακολουθήσουν.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπερδελῆς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας σχετικῶς μὲ τὴν κατάληψιν μικρῶν ἰδιοκτησιῶν ἐν τῇ περιοχῇ Ἀχαρνῶν διὰ στρατιωτικὰς ἐγκαταστάσεις.

§40Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, χάρις εἰς τὴν προσωπικὴν παρέμβασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως τὰ ἔκτροπα, τὰ ὁποῖα ἔγιναν εἰς τὸ Μενίδι πρὸ 3–4 μηνῶν διηυθετήθησαν καὶ ἀπελύθησαν οἱ χωρικοί, οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν νὰ κρατήσουν τὰ κτήματά τους καὶ νὰ τὰ καλλιεργήσουν, καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπεριορίστως ἄγονα (ὅπως γνωρίζετε, εἶναι ἄγονος ἡ γῆ τῆς Ἀττικῆς) καὶ ἐδόθη τότε ἡ ὑπόσχεσις, ὅτι θὰ τὰ καλλιεργήσουν καὶ θὰ παρέμεναν τὰ κτήματα αὐτὰ εἰς τοὺς χωρικοὺς τοῦ Μενιδίου. Ἀπόψε ἀκούομεν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι στρατιωτικαὶ ἀνάγκαι ἐπιβάλλουν νὰ ἀπαλλοτριωθῇ ὁ χῶρος ἐκεῖνος, ὁ πολὺ μεγάλος χῶρος.

§41Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ὅτι πρέπει νὰ κηρυχθῇ ὁ πόλεμος κατὰ τοῦ Μενιδίου.

§42Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δὲν εἶμαι στρατιωτικός, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ εἶναι κανεὶς στρατιωτικός, παρ’ ὅλον ὅτι μεταξὺ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων ὑπάρχουν ἀρκετοὶ ἐπιτελικοὶ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ κατατοπίζουν τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἴτε δικηγόρος εἶναι, εἴτε ἰατρός, εἴτε μηχανικός. Ἐὰν πηγαίνατε εἰς τὸ Μενίδι, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργέ, καὶ ρίχνατε μίαν ματιὰ εἰς τὸν τόπον, ποὺ ἔχει ἐγκατασταθῆ τὸ ἀεροδρόμιον καὶ οἱ στρατῶνες (βλέπω μάλιστα μετὰ χαρᾶς, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ζέρβας μὲ ἀκούει), ἐὰν ρίξετε μίαν ματιὰ ἐκεῖ, ὅπου ὑπάρχουν αἱ ἐγκαταστάσεις τοῦ ἀεροδρομίου, εἴτε πρὸς βορειοδυτικὰ, θὰ ἴδητε, καὶ τότε θὰ διατάξῃ ἡ Κυβέρνησις χωρὶς νὰ εἶναι ἐπιτελικὸς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι αἱ ἐγκαταστάσεις τοῦ ἀεροδρομίου τοὐλάχιστον, ὅπως καὶ αἱ ἐγκαταστάσεις τοῦ Συντάγματος Μηχανοκινήτων ἠμποροῦσαν νὰ γίνουν 500 μέτρα βορειοδυτικώτερον, εἰς τὰς ὑπωρείας τοῦ ὄρους ἀκριβῶς, καὶ θὰ ἔπαιρναν διὰ τὰς ἐγκαταστάσεις τοῦ ἀεροδρομίου, τὶς ὑπόλοιπες, τὸ μηχανοστάσιον ὅπως καὶ διὰ τὸ πεδίον βολῆς τοῦ Συντάγματος τῶν τεθωρακισμένων, τὴν πολὺ ἄγονον γῆν. Διότι ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἔχουν καταλάβει μέχρι σήμερον εἶναι ἡ γονιμωτέρα τῆς περιοχῆς τοῦ Δήμου Ἀχαρνῶν.

§43Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης) .......... (Δὲν ἠκούσθη)...

§44Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Μάλιστα κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅπως καὶ ὁ κ. Ζέρβας, θὰ γνωρίζητε ὅτι ἀπὸ τὸ πρῶτο ἔτος τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων, ὅτι, ὅταν μαθαίνωμε στρατιωτικὴν ἱστορίαν, ἕνα ἀπὸ τὰ μαθήματα εἶναι καὶ ὁ Πελοποννησιακὸς πόλεμος. Ὅταν οἱ Πελοποννήσιοι ἐστρατοπέδευσαν εἰς τὰς Ἀχαρνὰς διὰ νὰ ἐπιτεθοῦν κατὰ τῶν Ἀθηναίων, ἔφευγον ἀπὸ τὸ ἄγονον αὐτὸ σημεῖον τοῦ Μενιδίου καὶ κατήρχοντο πρὸς τὴν Κηφισίαν, διὰ νὰ καταστρέφουν ὅλα τὰ ὀπωροφόρα δένδρα τῆς περιοχῆς ἐκείνης, διὰ νὰ μὴ ἠμπορέσουν οἱ Ἀθηναῖοι νὰ εὕρουν τροφὰς διὰ τὴν ζωήν των, ὅταν θὰ ἐλύετο ἡ πολιορκία των. Ὅπως γνωρίζετε κ. Ὑπουργέ, ἡ περιοχὴ αὐτή, ὅπως καὶ ἡ ἄλλη τῆς Μεγαρίδος, κατέχεται ἀπὸ τὴν κατάρα τοῦ Ποσειδῶνος. Αὐτὸς ὁ ἀθεόφοβος θεός, ἔδωσε τὴν κατάρα του νὰ μὴ βρέχῃ στὴν Ἀττική. Ἐκεῖνο τὸ ἄβροχο μέρος μὴν τὸ παίρνετε ἀπὸ τοὺς Μενιδιάτας καὶ τοὺς Μεγαρίτας. Ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἀναθεωρήσητε τὴν ἀπόφασίν σας κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὅσον ἀφορᾷ τὴν γνώμην τοῦ Ἐπιτελείου ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἄλλα σημεῖα εἰς τὴν Ἀττικὴν ἢ στὴν Ἑλλάδα πολὺ πιὸ κατάλληλα ἀπὸ στρατιωτικῆς ἀπόψεως, διὰ νὰ γίνουν αἱ ἐγκαταστάσεις τοῦ Συντάγματος τοῦ Πυροβολικοῦ. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται μόνον περὶ τοῦ ἀεροδρομίου τοῦ Μενιδίου κ. συνάδελφοι. Εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ἀττικῆς ὑπάρχουν ἄλλα τρία–τέσσαρα ἀεροδρόμια. Τὸ ἄλλο ἀεροδρόμιον εἶναι μόλις 17 χιλιόμετρα ἀπέξω ἀπὸ τὴν Ἀθήνα. Πρὸ τεσσάρων μηνῶν καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν ἐπρόκειτο οἱ χωρικοὶ νὰ κάμουν τὴν συγκομιδὴν τῶν κηπευτικῶν τους προϊόντων, εἰσήλασαν τρακτὲρ καὶ τοὺς κατέστρεψαν ὅλην τὴν παραγωγὴν τῶν γονιμωτέρων ἀγρῶν τοῦ Θριασίου Πεδίου. Καὶ ἐκεῖ, κ. Ὑπουργέ, ἐὰν ἐπηγαίνατε νὰ κάμετε μίαν ἐπίσκεψιν, χωρὶς τὸ Ἐπιτελεῖον, θὰ ἐβλέπατε ὅτι βορειότερον ἀπὸ τὰς ἐγκαταστάσεις τοῦ ἀεροδρομίου τῆς Ἐλευσῖνος ὑπάρχει ἔκτασις 10 χιλ. καὶ πλέον στρεμμάτων τὰ ὁποῖα εἶναι ὄχι μόνον ἄγονα καὶ συνεπῶς διαθετέα, ἀλλ’ ἀποτελοῦν καὶ τὸ καταλληλότερον σημεῖον τῆς περιφερείας Ἐλευσῖνος διὰ τὴν ἐγκατάστασιν καὶ ἐπέκτασιν τοῦ Ἀεροδρομίου. Ἐπὶ 10 χρόνια τώρα, κ. Ὑπουργέ, τὸ Ἐπιτελεῖον λέγει ὅτι χρειάζονται εἰς τὴν Ἐλευσῖνα 4½ χιλ. στρεμμάτων, πλὴν ὅμως μέχρι πρὸ τριῶν μηνῶν ἐχρησιμοποίει 3 χιλιάδες στρέμματα. Τὰ 1.500 στρέμματα ἀντὶ νὰ τὰ ἀποδώσῃ ἀπὸ τὸ 1938–39 εἰς τοὺς καλλιεργητὰς τῆς Ἐλευσῖνος διὰ νὰ τὰ καλλιεργήσουν, τὰ ἔπαιρνε ἡ στρατιωτικὴ ὑπηρεσία, τὰ ἔσπερνε καὶ οἱ στρατιωτικοὶ ἐκαρποῦντο τὸ προϊόν τῆς σπορᾶς. Πρὸ δύο μηνῶν τὸ Ἐπιτελεῖον ἐπεξέτεινε τὸ Ἀεροδρόμιον πρὸς Ἀνατολὰς ἐκεῖ δηλαδή, πού εἶναι ὁ Σαρανταπόταμος, μοναδικὸν σημεῖον τῆς Ἀττικῆς τὸ ὁποῖον ἔχει τρεχούμενο νερό. Εἰς τὰ Μέγαρα ὑπάρχει ἕνα Ἀεροδρόμιον τὸ ὁποῖον εἶναι τρισυπόστατον, ἔχει ἕνα τμῆμα τὸ Ἐπιτελεῖον τῆς Ἀεροπορίας, ἕνα τμῆμα τὸ Πυροβολικὸν καὶ ἕτερον τμῆμα τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς διὰ τὰ ἀεροπλάνα τοῦ ἀνθελονοσιακοῦ ἀγῶνος. Ὁ χῶρος προσγειώσεως τῶν ἀεροπλάνων τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας εἶναι περίπου 700–800 μέτρα εἰς μῆκος καὶ 140 εἰς πλάτος, Ἐπρόκειτο διὰ τὰς στρατιωτικὰς ἀνάγκας νὰ ἐπεκταθῇ τὸ Ἀεροδρόμιον αὐτὸ πρὸς Ἀνατολάς, ὅπου ὑπῆρχε διαθέσιμος ἐκ τριῶν χιλιάδων στρεμμάτων ἄγονος γῆ, ἀλλ’ ἀντὶ τούτου ἐπεξετάθη πρὸς τὸ βόρειον μέρος, παρ’ ὅλον ὅτι καὶ πρὸς νότον ὑπῆρχε κατάλληλος χῶρος διὰ τὰς ἐγκαταστάσεις.

§45Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι καὶ ἐδῶ ἐγένετο ἐπίταξις καὶ ὄχι ἀπαλλοτρίωσις διὰ νὰ μὴ καταβληθῇ οὐδὲν τίμημα.

§46Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Βεβαίως, κ. συνάδελφε. Καὶ εἰς τὰ δύο αὐτὰ ἀεροδρόμια ἐγένετο ἐπίταξις, παρ’ ὅλον ὅτι οἱ χωρικοὶ καὶ διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν των καὶ δι’ ἐμοῦ καὶ διὰ μέσῳ ἄλλων συναδέλφων, παρεκάλεσαν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ τοὺς ἄλλους ἁρμοδίους νὰ τοὺς ἀντικαταστήσουν τὰ μὲν χωράφια τῆς Ἐλευσῖνος διὰ τῶν γαιῶν τοῦ Ὁσίου Μελετίου, τῶν δὲν Μεγάρων διὰ τῶν γαιῶν τῆς Μονῆς Φανερωμένης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι μελετᾷ τὸ ζήτημα. Ἀλλ’ ὁ χῶρος τὸν ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὸ Ἀεροδρόμιον τοῦ ΣΑΠ ἀποτελεῖ τὸ καλύτερον σημεῖον τοῦ κόλπου τῶν Μεγάρων. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ νὰ εἴπω ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἀτασθαλίαι ἐν προκειμένῳ. Ὅτι ὑπάρχει περίπτωσις καθ’ ἣν διετέθησαν διὰ τὴν ἀγορὰν φαρμάκων διὰ τὸν ψεκασμὸν μιᾶς ἡμέρας δέκα δισεκατομμύρια. Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ διαταχθῇ διαχειριστικὸς ἔλεγχος ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ μοῦ ἀπαντήσητε ἀπόψε, κ. Ὑπουργέ. Θέλω νὰ κάμετε ἕνα περίπατον εἰς τὰ Μέγαρα. Θὰ εὕρετε ἐκεῖ μερικοὺς ἁλιεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ εἶναι ὡς οἱ ἁλιεῖς τῆς Γραφῆς, ἀλλ’ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀρκετὰ φιλόξενοι, ὥστε νὰ μὴ λυπηθῆτε διὰ τὸν χρόνον ποὺ θὰ χάσετε. Ἐκεῖ θὰ ἀντιληφθῆτε προσωπικῶς τὴν κατάστασιν.

§47Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ἀεροδρόμιον τῆς Ἐλευσῖνος ἔχω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι, λόγῳ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν νέων μεγάλων ἀεροπλάνων, παρέστη ἀνάγκη νὰ ἐπεκταθῶσιν οἱ διάδρομοι νὰ γίνουν, δηλαδή, ἀπὸ 100 μέτρα 150 καὶ 200 μέτρα. Ἡ ἐπέκτασις αὕτη δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ πρὸς Βορρᾶν. Αὐτὴ ἦτο ἡ γνώμη τῶν τεχνικῶν τῆς Ἑλληνικῆς ἀεροπορίας πρὸς τὴν ὁποίαν συνετάχθησαν καὶ εἰδικοὶ τεχνικοὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, οἱ ὁποῖοι ἐχρησιμοποιήθησαν. Ἐξητάσθη ὁλόληρος ἡ γύρω ἔκτασις καὶ ἐπροτιμήθη νὰ γίνῃ ἡ ἐπέκτασις πρὸς νότον διότι ἀπὸ βορρᾶ εἶναι τὸ βουνὸ καὶ ἡ ἀσφάλεια τῶν ἀεροπλάνων θὰ εὑρίσκετο ἐν κινδύνῳ κατὰ τὰς προσγειώσεις καὶ ἀπογειώσεις των. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ἀεροδρόμιον τῶν Μεγάρων, εἴπομεν νὰ καταρτισθῇ μία νέα ἐξ εἰδικῶν Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία, μεταβαίνουσα ἐπὶ τόπου, νὰ ἐξετάσῃ ἐὰν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀλλαγὴ τῆς κατευθύνσεως.

§48Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Διατὶ δὲν κάμνετε ἀπαλλοτρίωσιν καὶ νὰ καταβάλητε ἀποζημειώσεις;

§49Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐθνικ. Ἀμύνης). Ἔγινεν ἐπίταξις κ. συνάδελφε. Αἱ στρατιωτικαὶ ὑπηρεσίαι κάμνουν χρῆσιν τοῦ νόμου 4422, προβλέποντος ἐπιτάξεις διὰ κατεπειγούσας στρατιωτικὰς ἀνάγκας.

§50Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Πρέπει, νομίζω κ. Ὑπουργέ, μετὰ κάποιας φειδοῦς νὰ γίνεται ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου τῆς ἐπιτάξεως.

§51Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐν πάσῃ περιπτώσει κ. συνάδελφοι, θὰ διαβιβάσω τὰ πρακτικὰ τῆς παρούσης συζητήσεως εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον τῆς Ἀεροπορίας, ἵνα λάβῃ γνῶσιν τῶν διατυπωθεισῶν ἀντιρρήσεων.

§52Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει καὶ ἕνα Ἀεροδρόμιον εἰς τὸ Σχηματάριον, τὸ ὁποῖον δὲν χρησιμοποιεῖται. Ἐὰν κάποτε χρησιμοποιηθῇ, θὰ χρησιμοποιηθῇ, ὡς διάδρομος. Νὰ σᾶς δώσωμεν μίαν ἔκτασιν ἐκεῖ καὶ νὰ ἀποδοθοῦν αἱ ἄλλαι ἐκτάσεις. Κάμνω αὐτὴν τὴν δήλωσιν διὰ νὰ γραφῇ καὶ εἰς τὰ Πρακτικά.

§53Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κάμετε μίαν ἀναφοράν, κ. συνάδελφε, νὰ τὴν διαβιβάσω ἁρμοδίως.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα Γεωργίας καὶ Δικαιοσύνης σχετικῶς μὲ τὰς καταστροφὰς τὰς ὁποίας ὑφίστανται οἱ κάτοικοι Τυμπακίου (Ἡρακλείου Κρήτης), λόγῳ κατασκευῆς ἐκεῖ τεραστίου Ἀεροδρομίου κ.λ.π.

§55Γ. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Λόγῳ τῆς καταστροφῆς τὴν ὁποίαν ἔχει ὑποστῆ ἡ Κοινότης Τυμπακίου ἀπὸ τὴν κατασκευὴν ἑνὸς τεραστίου Ἀεροδρομίου ἔχουν ἐπιταχθῆ 6 χιλ. στρέμ. καὶ οἱ κάτοικοι εὑρίσκονται χωρὶς ἔκτασιν. Ἐπειδὴ ὑπάρχουν βοσκότοποι οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν Κοινότητα καὶ ἔχουν ἐνοικιασθῆ προπολεμικῶς, θὰ παρακαλέσω νὰ ἐξαιρεθοῦν τοῦ ἐνοικιοστασίου αὐτοὶ οἱ βοσκότοποι, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ κάτοικοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἔκτασιν. Ἐπὶ πλέον θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης δεδομένου ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων ἡ ἐπαναλειτουργία τοῦ Εἰρηνοδικείου, νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν διαδικασίαν, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ νὰ λειτουργήσῃ τὸ Εἰρηνοδικεῖον, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον μόνον θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀνακουφίσουν κάπως τὴν δυστυχίαν ἡ ὁποία τοὺς κατέλαβε ἀπὸ τὴν τεραστίαν καταστροφὴν τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν ἐξ αἰτίας τοῦ ἀεροδρομίου τὸ ὁποῖον κατεσκεύασαν οἱ Γερμανοί.

§56Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας σᾶς ἔστειλα ἀπάντησιν.

§57Γ. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ναί, ἀλλὰ νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ βοσκότοποι, λόγῳ τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν, τοῦ ἐνοικιοστασίου.

§58Η. ΛΑΓΑΚΟΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Νομίζω σᾶς ἔδωσα ἐπαρκεῖς ἐξηγήσεις ὡς πρὸς τὴν ἵδρυσιν Εἰρηνοδικείου, διότι ἀπαιτεῖται Νόμος. Τὸ Σχέδιον Νόμου ἔχει καταρτισθῆ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν, εἶναι ζήτημα πιστώσεως. Ἐλπίζω ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ θελήσῃ, ἐφόσον συντρέχουν εἰδικοὶ λόγοι, νὰ δώσῃ τὴν ἀναγκαίαν πίστωσιν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Στράτος ἔχει τὸν λόγον. Ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα Γεωργίας, Δημ. Ἔργων καὶ Συντονισμοῦ, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποξήρανσιν τῆς Λίμνης Ὀζηροῦ Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ.λ.π.

§60Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας τὸν ὁποῖον κυρίως ἀφορᾷ ἡ ἐρώτησις, νὰ μὲ παρακολουθήσῃ. Πρὸ πολλῶν μηνῶν εἶχον ὑποβάλει εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ κ. Δοξιάδην ἕνα ὑπόμνημα διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐπαρχίας Βάλτου, Ἐπαρχίας πολὺ πτωχῆς, ἡ ὁποία πολλὰ ὑπέστη κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ τὸν συμμοριτοπόλεμον. Δὲν ἔγινε δυστυχῶς τίποτε ἐξ αὐτῶν καὶ μερικὰ ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ὑπέδειξα τότε, τὰ ξαναϋπέβαλα εἰς τὸν νῦν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος τότε ὑπεσχέθη νὰ τὰ μελετήσῃ. Δεύτερον ζήτημα σοβαρώτατον. Ὑπάρχει μία περιφέρεια, ἡ ὁποία στερεῖται κλήρου καὶ ὅμως κοντὰ εἰς αὐτὴν ὑπάρχει μία ἀρκετὰ μεγάλη λίμνη, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποξηρανθῇ. Πρόκειται περὶ τῆς λεγομένης μικρᾶς Ὀζηροῦ, ὡς ἀναφέρεται εἰς τὸν χάρτην, ἐχούσης ἔκτασιν περίπου 16 χιλιάδων στρεμμάτων. Τὰ πέριξ χωρία Λεπηνοῦ καὶ Στράτου ἔχουν συνεταιρισμὸν περίπου 200 οἰκογένειες ἀκτημόνων, θὰ ἠδύνατο δὲ εὐκολώτατα αὐτὴ ἡ λίμνη ν’ ἀποξηρανθῇ καὶ νὰ ἀποδοθῇ εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητάς. Δεδομένου ὅτι εἶναι εἰς ἀπόστασιν ἀπὸ τὸν Ἀχελῶον ἀλλὰ 4½ χιλιόμετρα ἀπὸ τὴν λίμνην Ἀμβρακία, ἢ μεγάλη Ὀζηρός. Δυστυχῶς ὁ Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων εἰς τὴν ἐρώτησίν μου ἀπήντησεν ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀποστραγγιστικῶν ἔργων τῆς λίμνης μικρὰ Ὀζηρὸς συνδέεται μὲ τὰ ὑδροηλεκτρικὰ ἔργα τοῦ Ἀχελώου. Τὶ σχέσιν ἔχουν αἱ ὑδατοπτώσεις τοῦ Ἀχελώου μὲ τὴν ἀποξήρανσιν μιᾶς λίμνης; Βεβαίως ἡ ἀποξήρανσις θὰ ἦτο εὐκολωτέρα ἐὰν ἐγένοντο τὰ ἔργα τῶν ὑδατοπτώσεων, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον αὐτὸ εἰς τὸ προσεχὲς τοὐλάχιστον μέλλον δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ, διατὶ νὰ μὴ γίνῃ μία ἐργασία, ἡ ὁποία θ’ ἀποδώσῃ 10 χιλιάδες στρέμματα εἰς ἀκτήμονας καλλιεργητάς. Ἕτερον δὲ ζήτημα εἶναι ὅτι ὁλόκληρος ἡ πεδιὰς Λεπενοῦ, ἡ ὁποία εἶναι πλησίον τοῦ ποταμοῦ Ἀχελώου δὲν ἀρδεύεται. Νομίζω ὅτι σήμερον ποὺ πρόκειται νὰ γίνῃ μία μελέτη τῶν ἀρδευτικῶν ἔργων τοῦ Ἀχελώου, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ περιληφθῇ καὶ ἡ μελέτη τῶν ἔργων αὐτῶν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν, οὕτως ὥστε ἐὰν ὑπάρχουν τὰ χρήματα ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων νὰ γίνῃ εἰς τὸ 1951–52, διότι ἐπείγει ἡ κατάστασις, διότι δημιουργεῖται ἕνα μεγάλο κοινωνικὸν ζήτημα, ἰδίως εἰς τὴν περιφέρειαν Λεπενοῦ, ὅπου λόγῳ τῆς πληθώρας τῶν ἀκτημόνων, ἡ κομμουνιστικὴ προπαγάνδα ἔχει εὕρει μεγάλο πεδίον δράσεως.

§61Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὅσον ἀφορᾷ τὸ 1951–52 δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ σᾶς ὑποσχεθῶ ὑπευθύνως.

§62Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὄχι, τὴν ἐκτέλεσιν.

§63Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὴν μελέτην.

§64Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Τὴν μελέτην ἠμπορεῖτε νὰ τὴν κάμητε τώρα.

§65Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς ἀπήντησα διὰ τὸ 1951–52 .... (Δὲν ἠκούσθη)...

§66Ν. ΖΕΡΒΑΣ. (Ὑπουργ. Δημ. Ἔργων). Ἐὰν ἔχητε τὴν καλωσύνην νὰ ἔλθητε αὔριον εἰς τὸ Παράρτημα τοῦ Ὑπουργείου, γίνεται μία μεγάλη μελέτη, θὰ λάβητε γνῶσιν ὅλων τῶν σκέψεων αἱ ὁποῖαι κρατοῦν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§68Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν τοῦ Σώματος ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τοὺς ἀκτήμονας. Ἡ Βουλὴ ἤκουσε μὲ μεγάλο ἐνδιαφέρον τὴν ὁμιλίαν τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Ἀττικοβοιωτίας κ. Παπασπύρου. Ἡ ὁμιλία αὐτὴ ὑπῆρξεν ἐξαιρετικὰ μελετημένη καὶ ἐμπεριστατωμένη καὶ ἐξ ὅσων ἐνθυμοῦμαι κατεχειροκροτήθη ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς λόγῳ τοῦ ὅτι πράγματι χαράσσει μίαν γραμμὴν εἰς τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τῆς Κωπαΐδος. Θὰ ἤθελον νὰ κάμω τὴν πρότασιν νὰ τυπωθῇ ἡ ὁμιλία εἰς εἰδικὸν τεῦχος καὶ διανεμηθῇ.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Μπαλτατζῆ ὅπως ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Παπασπύρου ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων γεωργῶν κλπ. ἐκτυπωθῇ εἰς ἴδιον τεῦχος καὶ διανεμηθῇ δωρεάν;

§70ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Συνέχεια συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων ἀγροτῶν κλπ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Βουρδουμπᾶς.

§72Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Μετὰ πολλὰς περιπετείας ἔρχεται πρὸς συζήτησιν καὶ πάλιν σήμερον ἐν συνεχείᾳ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ κόμματος Ε.Λ.Δ. κ. Σβώλου καὶ τοῦ ἀγαπητοῦ φίλου καὶ συναδέλφου κ. Παπασπύρου. Τὸ θέμα γενικώτερον τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ θέμα τῆς μὴ ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ. 327 τοῦ 1947 περὶ ἀναγκαστικῆς μισθώσεως εἰς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς γαιῶν εἰς τὴν Ἑταιρείαν Κωπαΐδος καὶ ἐν συνεχείᾳ τούτου γενικώτερον τὸ ὅλον θέμα τὸ Κωπαϊδικὸν ὡς ὀνομάζεται, τὸ θέμα τῶν σχέσεων τῆς Ἑταιρείας πρὸς τὴν κατεχομένην ἔκτασιν τῆς Κωπαϊδικῆς γῆς πρὸς τὸ Κράτος καὶ τῶν καλλιεργητῶν πρὸς τὴν Ἑταιρείαν. Τὸ θέμα, Κύριοι, τὸ γενικώτερον τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν εἶναι βασικώτατον. Καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπιλύσεώς του προβάλλει ἐπιτακτικὴ καὶ ἐπείγουσα ὑπὸ δύο δὲ μορφὰς, ἐφ’ ἑνὸς μέν, ἔτσι τοὐλάχιστον τὴν ἐκλαμβάνω ἐγὼ τὴν ἀνάγκην ταύτην, ὡς ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους, τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου πρὸς τοὺς πληθυσμοὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι καίτοι βαλλόμενοι πάντοτε ἀλλά, ἰδιαιτέρως κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν, πανταχόθεν, περισσότερον παντὸς ἄλλου ἐξ ἡμῶν διωχθέντες, σφαγιασθέντες, ἐγκαταλείψαντες τὰς οἰκίας των καὶ τὰ χωριά των, δώσαντες τὸ περισσότερον αἷμα καὶ τοὺς περισσοτέρους ἀναπήρους, ἐν τούτοις ἐστάθηκαν ἡ βάσις τῆς ἀντιστάσεως τοῦ Ἔθνους, ἐστάθηκαν πιστοὶ καὶ ἀφωσιωμένοι εἰς τὰς αἰωνίους καὶ ἀκαταλύτους ἑλληνικὰς ἀρχὰς καὶ εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ, ὡς ὑποχρέωσις ἐπίσης τοῦ Κράτους, πρὸς τοὺς πληθυσμοὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ ἀπόψεως ἀλληλεγγύης θὰ πρέπει νὰ κινήσουν τὸ ἐνδιαφέρον πάντων ἡμῶν, ἐὰν δὲ θὰ μοῦ ἐπετρέπετο νὰ ὀνομάσω τὸ αἴσθημα τοῦτο καὶ ὡς ἐπιβεβλημένον πρὸς ἀνθρώπους ἀκτήμονας, πρὸς ἀνθρώπους ἐνδεεῖς καὶ ἐν τούτοις ἐπιμένοντας καὶ ἐμμένοντας διαρκῶς εἰς τὴν κοινωνικὴν γραμμὴν τοῦ ἀφωσιωμένου πρὸς τὴν Πατρίδα πολίτου. Ἀλλά, καὶ ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως, κ. βουλευταί, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἀνάγκης τῆς κρατικῆς καὶ τῆς ἀνάγκης τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, ἀπὸ κοινωνικῆς ὡς ὀνομάζεται, σκοπιμότητος, νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Ὅλοι μας εἰς πᾶσαν περίπτωσιν ὅταν μᾶς δίδεται εὐκαιρία, προβαίνομεν εἰς ὕμνους καὶ εἰς αἴνους πρὸς τὸν ἀγρότην ὡς ἀποτελοῦντα τὴν βάσιν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, τοῦ ἑλληνικοῦ πρὸ παντός, ὡς ἀποτελοῦντα τὰ 70% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ἑλληνικῆς χώρας, ὡς ἄξιον πάσης προστασίας, ὡς παρέχοντα τὴν βάσιν τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, ἀλλά, οὐδέποτε τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ἀνταπεκρίθησαν εἰς τὰ αἰσθήματα, τὰ ὁποῖα ἐξεθέσαμεν πρὸς τὸν ἀγρότην. Καὶ ἱστορικῶς εἶναι ἀποδεδειγμένον καὶ ἐκ τῶν πραγμάτων ἀλλὰ καὶ ψυχολογικῶς ἐξάγεται τὸ ὅτι οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοὶ εἶναι ἀκραιφνέστεροι ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς συνειδήσεως, εἶναι οἱ πολεμικώτεροι τύποι, εἶναι οἱ συνετώτεροι καὶ οἱ πλέον νομοταγεῖς πολῖται. Ἀρχαῖος, μεγάλος ἱστορικὸς ὁ Ξενοφῶν, προβαίνων εἰς μίαν ἔξαρσιν τῆς ἐργασίας τοῦ ἀγρότου καὶ γενικῶς τοῦ γεωργοῦ ἀναφέρει ὅτι ἡ γεωργία εἶναι ἡ μήτηρ καὶ ἡ τροφὸς πάσης ἄλλης τέχνης. Πρόκειται περὶ τῆς ἀρχαίας ἐκείνης ἐποχῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπεδίδετο μεγάλη σημασία καὶ εἰς τὴν πολεμικὴν τέχνην. Ἀναφέρει δὲ ἐν συνεχείᾳ ὅτι ὁ γεωργὸς λόγῳ ἀκριβῶς τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας, ἡ ὁποία τὸν συνδέει μὲ τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ προασπίσῃ, μὲ τὴν γῆν τὴν ὁποίαν διὰ τοῦ ἱδρῶτος του ποτίζει καθίσταται, λόγῳ μὲν τῆς σκληρᾶς του ἐργασίας, ἰσχυρώτερος καὶ φυσικὰ πολεμικώτερος, λόγῳ τοῦ συνδέσμου πρὸς τὴν ἰδιοκτησίαν αὐτοῦ τοῦ καθίσταται ἡ γῆ αὐτὴ προσφιλὴς καὶ εἰς πᾶσαν περίπτωσιν εἶναι περισσότερον παντὸς ἄλλου ἐξ ἡμῶν διατεθειμένος νὰ προασπίσῃ τὴν πατρῴαν γῆν. Ἐὰν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας αὐτὰ τὰ συναισθήματα, τὰ ὁποῖα ἡ ἐργασία τοῦ γεωργοῦ γεννᾷ εἰς τὸ ἄτομον, θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας ἐν συνεχείᾳ ὅτι συμφέρει πλέον εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον καὶ εἰς τὸ Κράτος, ἵνα ὅπως τοὺς πληθυσμοὺς αὐτοὺς ἀκριβῶς τοὺς συνδέσῃ μὲ τινα σχέσιν μὲ τὴν γῆν, ἡ ὁποία θὰ τοὺς καταστήσῃ περισσότερον πατριώτας, περισσότερον συνειδητῶς θρησκευομένους καὶ περισσότερον πολίτας πιστοὺς καὶ ἀφοσιωμένους εἰς τὸ καθῆκον. Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ πλέον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως, ὅπως σᾶς εἶπον προηγουμένως, ἐθνικῆς οἰκονομίας θὰ πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι πρέπει ὁ γεωργὸς νὰ βοηθηθῇ, ἰδιαιτέρως δὲ οἱ ἀκτήμονες, ὥστε νὰ δυνηθοῦν καὶ αὐτοὶ νὰ διαβιώσουν ὡς οἰκογενειάρχαι καὶ ὡς ἄνθρωποι. Ἀλλὰ, εἶναι τὸ θέμα δυσχερέστατον, διότι ἡ γῆ ἡ Ἑλληνικὴ πρός ἀπαλλοτρίωσιν εἶναι ὀλίγη, οἱ ἀκτήμονες εἶναι πολλοὶ καὶ διαρκῶς αὐξάνουν λόγῳ τῆς ἐλαττώσεως τῆς ἀποδόσεως τῶν κτημάτων καὶ δεύτερον λόγῳ τῆς κατατμήσεως τῶν κλήρων. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ὑπάρχῃ, καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν ὄντως ὑπάρχῃ στατιστικὴ τῶν κτημάτων τῶν πρὸς ἀπαλλοτρίωσιν γαιῶν καὶ στατιστικὴ τῶν ἀκτημόνων. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει, διότι καὶ εἰς τὰς συζητήσεις τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ τινὲς ἔδωσαν διαφόρους ἀριθμοὺς — ὁ κ. Χατζηγιάννης νομίζω κάποτε ὅτι ἠσχολήθη ἐπ’ αὐτοῦ — ἄλλοι δὲ ὁμιλοῦν περὶ 1.500.000 στρεμμάτων. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ὑπάρχῃ ἀκριβὴς στατιστική.

§73Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ κύριος Ρέντης εἰς τὸ 1947 ἔκαμε μίαν πρότασιν πρακτικήν νὰ γίνῃ ἀπογραφὴ τοῦ γεωργικοῦ πληθυσμοῦ ποὺ ἔχει ἀνάγκην ἀποκαταστάσεως καὶ γαιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθοῦν εἰς τοὺς ἀκτήμονας αὐτούς. Νομίζω ὅτι πρὸς αὐτὴν τὴν πλευρὰν πρέπει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ στραφῇ μὲ γοργότατον ρυθμόν.

§74Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀπογραφὴ ἐγένετο τὸ 1946. Ἀλλά, ὡς πρὸς αὐτὸ ἔχω διαφωνίας.

§75Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν ὅτι κατόπιν διαταγῆς μου, ὡς Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας τὸν Μάϊον τοῦ 1946 ὑπεβλήθη ἀπὸ ὅλας τὰς γεωργικὰς ὑπηρεσίας ἀκριβὴς κατάστασις τῶν κτημάτων τὰ ὁποῖα παραμένουν ἄθικτα ἀπὸ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν ὑπολοίπων, τῶν γενομένων ἀπαλλοτριώσεων καὶ τῶν γενομένων ἐξαιρέσεων ἐκ τῆς ἀπαλλοτριώσεως. Ἐξ ὅλων αὐτῶν τῶν καταστάσεων, αἱ ὁποῖαι ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶναι ἀπολύτως ἀκριβεῖς, ἀλλά, προσεγγίζουν πολὺ πρὸς τὴν ἀκρίβειαν, προκύπτει ὅτι ὅλα αὐτὰ ἀνέρχονται περίπου εἰς 1.500.000 στρέμματα. Ἐξ αὐτῶν βέβαια θὰ ἀφαιρεθῇ ἓν ποσοστόν, τὸ ὁποῖον θὰ παραμείνῃ εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας, τὸ ὁποῖον θὰ καθορισθῇ ἀναλόγως τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν θὰ ἐφαρμόσῃ ἡ Κυβέρνησις.

§76Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Πάντως ἡ ὑπολειπομένη ἔκτασις φαίνεται ὅτι εἶναι ἐλαχίστη καὶ οἱ ἀκτήμονες πολλοὶ τείνοντες νὰ αὐξηθοῦν ἐν συνεχείᾳ. Πρὸς τοῦτο εἶναι ἀνάγκη νὰ πιστεύσωμεν ὅλοι μας ὅτι πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ ὁ κύκλος τῶν πρὸς ἀπαλλοτρίωσιν κτημάτων. Λυποῦμαι πολύ, διότι τὸ λέγω αὐτό, ἐγώ, ὁ ὁποῖος ἔχω μίαν πραγματικὴν προσήλωσιν πρὸς τὴν ἰδιοκτησίαν καὶ πιστεύω εἰς τὸν θεσμὸν τῆς ἰδιοκτησίας, ἀλλά, αἱ ἀνάγκαι τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραβλεφθοῦν. Μία λύσις ὑπάρχει νὰ γίνῃ ἐπέκτασις πρὸς τὸν κύκλον τῶν κτημάτων ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ληφθοῦν τὰ κτήματα πρὸς ἀπαλλοτρίωσιν· εἶναι ἀνάγκη ἡ μάχαιρα ἡ χειρουργικὴ νὰ ἀποκόψῃ καὶ ὀλίγα προσφιλέστερα μέλη τῆς κοινωνίας ἡμῶν. Καὶ αὐτό, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι σχῆμα λόγου τὸ ὁποῖον λέγω, διότι πρόκειται ἐν συνεχείᾳ νὰ ἀσχοληθῶ εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ Κωπαϊδικοῦ θέματος. Τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ οἱ προλαλήσαντες ἐμοῦ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν τὸ ἀνέπτυξαν ἀκριβῶς καὶ ἀπὸ πραγματικῆς καὶ ἀπὸ νομικῆς, καὶ ἰδία ὁ κ. καθηγητής, ἀπὸ συνταγματικῆς ἀπόψεως καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι καὶ οἱ ἐπερχόμενοι ὁμιληταὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι οὐκ ὀλίγοι, θὰ ἀσχοληθοῦν ἐπὶ τοῦ εἰδικωτέρου τούτου θέματος. Ἡ ἀνάγκη ἐξ ἄλλου τοῦ νὰ τελειώσῃ εἰ δυνατὸν ἀπόψε αὐτὴ ἡ συζήτησις, ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν μὲ τὴν ἐπιμήκυνσιν αὐτῆς, τὴν μείωσιν τοῦ ἐνδιαφέροντος εἰς τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν οὐδὲν ἀποτέλεσμα θὰ μὲ ἀναγκάσῃ νὰ σταματήσω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὸ γενικώτερον θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, διὰ νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ Κωπαϊδικόν, τὸ ὁποῖον ὀνομάζω προσφιλὲς μέρος καὶ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ σταματήσῃ διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Πρὶν φθάσω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ ἤθελον ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς προηγουμένης συζητήσεως διὰ τὰ ἀεροδρόμια νὰ ὑπομνήσω καὶ ἕνα ἄλλο κακό, τὸ ὁποῖον ἐγένετο εἰς βάρος τῶν ἰδιοκτητῶν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ποὺ ὁμιλοῦμεν διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, ἔχω ἐξακριβώσει ἀπὸ τὴν παρακολούθησιν—ὡς Δημόσιος ἀνὴρ—τῶν ζητημάτων αὐτῶν, ὅτι αἱ ἀπαλλοτριώσεις ἀπὸ τὰς Δημοσίας Ὑπηρεσίας, δὲν γίνονται μετὰ τῆς ἐπιμελείας καὶ τῆς στοργῆς, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται, εἰς τὰς Ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους, ἔναντι αὐτῶν τῶν μελῶν τῆς Πατρίδος, τοῦ Κράτους, τῆς Κοινωνίας, τοῦ Λαοῦ, τῶν γεωργῶν. Πλὴν τῶν περιπτώσεων τῶν ἀεροδρομίων, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερον προηγουμένως, τῆς Ἐλευσῖνος, Σχηματαρίου, Μεγάρων κ.λ.π., πλὴν τῆς περιπτώσεως ἀπαλλατριώσεως τοῦ Μενιδίου, ἔχω περίπτωσιν εἰδικωτέραν τὴν ὁποίαν ἐκθέτω καὶ μόνον διότι ἀνεφέρθην προηγουμένως. Ὑπάρχει εἰς τὰς Θήβας ἕνα στρατόπεδον—σᾶς τὸ λέγω ὡς χαρακτηριστικὸν τῆς ὅλης ἱστορίας —εἰς τὸ ὁποῖον στρατωνίζεται τὸ Εἰδικὸν Κέντρον Ἐκπαιδεύσεως Ὀρειβατικοῦ Πυροβολικοῦ. Ἐπειδὴ γίνεται ἄσκησις βολῆς πυροβολικοῦ, ἔχει γίνει ἀπαλλοτρίωσις ὁλοκλήρου τῆς γύρω περιοχῆς, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ τὸ βλῆμα. Τοῦτο δέ, ἵνα, ὅταν θὰ γίνῃ βολή, νὰ εἶναι ἐλεύθεροι οἱ βάλλοντες καὶ νὰ μὴν ὑπάρχῃ κίνδυνος νὰ κτυπήσουν διὰ τῶν βλημάτων των καὶ νὰ ἀποργώσουν καλλιεργημένα ἐδάφη. Ἀλλὰ ἐνῷ ἡ ἐξήγησις αὐτὴ ἐδόθη κατὰ τὸ 1939, ὅταν ἐγένετο ἡ ἀπαλλοτρίωσις, ἐν τῷ μεταξὺ γίνεται ἐνοικίασις τῶν κτημάτων αὐτῶν πρὸ τοὺς πρώην ἰδιοκτήτας καὶ τὰ καλλιεργοῦν ὡς ἐνοικιασταί, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν βλάπτει τὴν βολὴν πυροβολικοῦ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω, διατὶ θὰ ἔβλαπτεν ὅταν τὸ καλλιεργήσουν ὡς ἰδιοκτῆται καὶ δὲν βλάπτει ὅταν τὰ καλλιεργοῦν ὡς ἐνοικιασταί. Διατὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ γεωργικοῦ ἔτους νὰ γνωρίζῃ ἡ Ὑπηρεσία ποῦ θὰ κάμουν βολὴν τὸ καλοκαίρι, διὰ νὰ ἐνοικιάσουν πρὸς αὐτὸ τὸ σημεῖον καὶ ὄχι πρὸς τὸ ἄλλο. Δοθέντος δὲ ὅτι οἱ κάτοικοι αὐτοὶ εἶναι κάτοικοι τοῦ χωρίου Νεοχωρίου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕνα μικρὸ χωριὸ ἐκ 500 ψυχῶν ἐν ὅλῳ, δὲν ἐπῆραν πεντάρα, διότι μέχρις ὅτου τελειώσῃ ἡ διαδικασία τῶν προσφυγῶν, ἐπῆλθεν ἐξανέμισις τῆς δραχμῆς καὶ ἔτσι δὲν ἐπῆραν τίποτε, χωρὶς ἴσως καὶ νὰ δικαιοῦνται νὰ πάρουν, διότι ἡ κατάθεσις εἶχε γίνει ἐγκαίρως ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατόν. Ὅταν δὲν ἔχομεν κτήματα διὰ τοὺς ἀκτήμονας, νὰ κάμωμεν ἐπέκτασιν τοῦ κύκλου, περὶ τοῦ ὁποίου σᾶς ὡμίλησα προηγουμένως, νὰ κάμωμεν ἀπαλλοτριώσεις χωρὶς νὰ τὰς ἐξετάζωμεν. Αὐτὸ τὸ ἔχω παρατηρήσει εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὁ κάθε ἕνας κυττάζει νὰ κάμῃ τὴν δουλειά του, χωρὶς μίαν γενικωτέραν ἀντίληψιν τοῦ ὅλου θέματος, χωρὶς τοποθέτησιν τοῦ εἰδικοῦ θέματος εἰς τὸ γενικώτερον πλαίσιον. Καὶ οὕτω μᾶς δίδουν τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν μᾶς δίδουν αἱ Ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν καὶ τῆς Ἀεροπορίας, ὅτι μᾶς χρειάζονται χωρὶς τὴν ἀντίληψιν τῆς γενικωτέρας ἀνάγκης, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν μὴ ἀφαίρεσιν τῶν κτημάτων ἀπὸ τοὺς καλλιεργητάς. Κύριοι βουλευταί, εἰσερχόμεθα εἰς τὸ Κωπαϊδικὸν ζήτημα. Ἐγὼ δὲν θὰ εἶμαι δριμὺς κατὰ τῆς Κωπαΐδος. Ἐγὼ δὲν θὰ τονίσω μόνον, ὅτι ἡ Κωπαΐς εἶναι μία Ἑταιρεία, ἡ ὁποία ἐκμεταλλεύεται μίαν ἔκτασιν καὶ τὴν ἐργασίαν τῶν χωρικῶν πράγματα τὰ ὁποῖα πάντως συμβαίνουν. Ἐγὼ θέλω νὰ ἀναγνωρίσω καὶ ὡρισμένας ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσέφερεν ἡ Ἑταιρεία τῆς Κωπαΐδος εἰς τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ καταλήξω εἰς τὸ ὅτι τώρα τὸ 1951, πρὸ τῶν κινδύνων τῶν καλλιεργητῶν τοὺς ὁποίους διατρέχομεν, πρὸ τῶν ἀναγκῶν καὶ δι’ αὐτὸ ἐτόνισα δι’ ὀλίγων καὶ τὰς ὑποχρεώσεις καὶ τὰς ἀνάγκας αἱ ὁποῖαι παρουσιάζονται. Εἶναι ἀνάγκη ἡ Κωπαΐς ἡ ὁποία ἀπήλαυσεν ἀφ’ ἧς ἦλθεν τὸ 1887, ἐν Ἑλλάδι, τῆς εὐνοίας καὶ τῆς στοργῆς πάσης Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως παντὸς Πολιτεύματος, εἰς πᾶσαν περίπτωσιν καὶ εἰς πᾶσαν συζήτησιν, εἶναι ἀνάγκη πλέον ἡ Κωπαΐς καὶ οἱ ἀποτελοῦντες αὐτὴν καὶ οἱ ἐνταῦθα Διευθύνοντες καὶ οἱ ξένοι κεφαλαιοῦχοι καὶ γενικώτερον ὁλόκληρος ὁ Ἀγγλικὸς Λαὸς ὁ ὁποῖος καὶ ἐκεῖνος προβάλλεται ὁσάκις ἐπίκειται ἐπίλυσις τοῦ Κωπαϊδικοῦ καὶ πρὸς τὸν ὁποῖον τὰ αἰσθήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ εἶναι γνωστά, αἰσθήματα φιλικά αἰσθήματα συμπολεμιστοῦ κατὰ τὴν κυριωτέραν περίοδον τῆς ἱστορίας τοῦ παρελθόντος πολέμου, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντιληφθῇ ὅλα αὐτὰ καὶ νὰ παραδεχθῇ —καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσητε τὴν ὑπομονήν σας, διὰ τὴν λεπτομερεστέραν κάπως ἀνάπτυξιν τοῦ ὅλου θέματος— ὅτι ἔχει γίνει ἔναντι τῆς Κωπαΐδος, ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀπὸ ἑλληνικῆς πλευρᾶς καὶ εἰς ἀνταμοιβὴν αὐτῶν τῶν αἰσθημάτων, τὰ ὁποῖα ἐπέδειξεν ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, εἶναι ἀνάγκη πλέον ἡ Κωπαΐς νὰ μᾶς ἀποδώσῃ τὴν γῆν κατὰ ἕνα οἱονδήποτε τρόπον. Ἀνέφερεν ὁ κ. Παπασπύρου προχθὲς κύριο, ὅτι ἀφ’ ἧς συνέστη τὸ Ἑλληνικὸν Βασίλειον αἱ σκέψεις τῶν Ἑλληνικῶν Κυβερνήσεων ἐστράφησαν πρὸς τὴν ἀποξήρανσιν καὶ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἐδαφῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα κατείχοντο ἀπὸ τὴν τέως λίμνην Κωπαΐδα. Πρόκειται περὶ ἐκτάσεως 240.000 στρεμμάτων. Ἐψηφίσθησαν ἔκτοτε κονδύλια. Κατ’ ἀρχὴν ἐπεχειρήθη ἡ ἐκτέλεσις ὡρισμένων ἔργων ἀντιπλημμυρικῶν. Κατόπιν διετέθη ἓν κονδύλιον κάπως περισσότερον, 65.000 νομίζω, κατὰ τὸ 1855 καὶ ἤρχισαν μερικαὶ ἐργασία ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἀλλ’ ἀπεδείχθη, ὅτι ἦτο ἀδύνατον νὰ τελειώσουν τὰ τεράστια ἐκεῖνα ἔργα, τὰ ὁποῖα ἐχρειάζοντο διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῶν καλλιεργησίμων ἐκτάσεων. Οὕτω φθάνομεν εἰς τὸ 1865, ὁπότε συνάπτεται ἡ πρώτη σύμβασις μὲ ἕναν Γάλλον, Συραζῖνον Μομφεριέρον, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβεν νὰ ἀποξηράνῃ τὴν λίμνη Κωπαΐδος βάσει ἑνὸς σχεδίου μηχανικοῦ, ὀνομαζομένου Συβάζ. Δύο ἔτη ἀργότερον ὁ Μομφεριέρος παρεδέχθη ὅτι ἦτο ἀδύνατον νὰ ἐκτελέσῃ τὸ ἔργον τοῦτο καὶ τὸ μετεβίβασεν εἰς ἕναν Μπουέρ, χωρὶς νὰ εἶναι σύμφωνος ἀπολύτως ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐξηκολούθη νὰ θεωρῇ τὸν Μομφεριέρον ὡς ὑπεύθυνον ἀπέναντί της. Τὸ 1887 καὶ οἱ δύο ἐδήλωσαν παραίτησιν ἀπὸ τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἀνέλαβεν ἐν συνεχείᾳ, βάσει συμβάσεως, ἕνας ὀνόματι Ι. Βοῦρος, ὡς ἀντιπρόσωπος Γάλλων κεφαλαιούχων. Τὸ 1882 συνάπτεται σύμβασις μὲ τὸν Βοῦρον, βάσει ἑνὸς διατάγματος, τὸ ὁποῖον βάσει τοῦ Νόμου ΡΟΓʹ ἐπεκυρώθη ἀπὸ τὴν Βουλήν, ἀλλὰ καὶ τὸ 1887 ἀνομολογεῖ τὴν ἀνικανότητά του καὶ ὁ Βοῦρος καὶ ἀνατίθεται πλέον τὸ ἔργον εἰς τὴν Ἑταιρείαν Κωπαΐδος. Δὲν εἶναι ἄνευ σημασίας, κύριοι, τὸ ἱστορικόν, διότι δεικνύει τὰς προσπαθείας, τὰς ὁποίας ἔκαμαν αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις, διὰ νὰ φθάσουν εἰς τὴν ἀποξήρανσιν τῆς λίμνης Κωπαΐδος. Ἡ Ἑταιρεία Κωπαΐδος εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ περατώσῃ τὸ ἔργον τὸ 1891, δὲν κατώρθωσεν ὅμως νὰ τὸ ἀποπερατώσῃ καὶ τὸ ἀπεπεράτωσε μόνον τὸ 1892, ὁπότε κατὰ τὴν σύμβασιν, τῆς ἐπεβλήθη ἕνα πρόστιμον 1552000 δρ. Μετὰ ἓν ἔτος ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, χαριζομένη πρὸς τὴν Ἑταιρείαν Κωπαΐδος, ἡ ὁποία ὑπέβαλεν ὡρισμένα δικαιολογητικὰ καὶ ὡρισμένας δικαιολογίας, ἐχάρισε τὸ πρόστιμον αὐτὸ τῶν 1.552.000 δραχμῶν. Καὶ ἀρχίζουν αἱ χαριστικαὶ πράξεις, τὰς ὁποίας—ἐπαναλαμβάνω—δὲν ἀναφέρω διὰ νὰ κατηγορήσω κανένα, τὰς ἀναφέρω διὰ νὰ ἀποδείξω τὴν καλήν μας πίστιν καὶ τὴν καλὴν συμπεριφορὰν καὶ τὴν στοργὴν ποὺ ἐπεδείξαμεν ἀπέναντι τῶν ἐκπροσωπούντων τὴν Ἑταιρείαν Κωπαΐδος. Αὐτὰ ὅμως εἶχον κανονισθῆ τώρα διὰ τῶν ἀρχικῶν συμβάσεων τῶν ἀλλεπαλλήλων. Τρία ἦσαν τὰ κύρια σημεῖα, τὰ ὁποῖα διεκανονίσθησαν καὶ τὰ ὁποῖα ἐνδιέφερον. Πρῶτον, ὅτι ἔναντι τῆς ἀποξηράνσεως, ἡ Ἑταιρεία, θὰ κρατοῦσεν ἐπὶ 99 ἔτη τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν κτημάτων, μετὰ τὴν παρέλευσιν τῶν ὁποίων τὰ κτήματα θὰ περιήρχοντο εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, κατὰ πλήρη κυριότητα, νομὴν καὶ κατοχήν. Δεύτερον θέμα, ὅτι θὰ ἐξηρεῖτο ἐπὶ τῆς ἐκτάσεως τῶν 240.000 στρεμμάτων, μία ἔκτασις 80.000 στρ. πρὸς τὸ Ἀνατολικὸν μέρος τῆς Ἑταιρίας Κωπαΐδος, καθορισθεῖσα διὰ μιᾶς εὐθείας γραμμῆς ἐκ τοῦ νότου πρὸς βορρᾶν. Καὶ τρίτον θέμα, ἦτο ἡ ἰδιοκτησία τῶν ὑδάτων τὰ ὁποῖα ἔρρεον πρὸς τὰς λίμνας Ὑλίκης καὶ Παραλίμνης. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο θὰ πρέπει νὰ σᾶς ἀναφέρω ὅτι κατὰ τὸ ἀρχικὸν σχέδιον Σωβάζ τὰ ὕδατα θὰ ἀπεχετεύοντο πρὸς τὸν Εὐβοϊκὸν κόλπον διὰ μιᾶς σήραγγος ὑπογείου, τὴν ὁποίαν θὰ ἐξετέλη ἡ Ἑταιρεία ὑπὸ τὸ ὄρος Πτῶον. Κατὰ τὴν μεταλλαγὴν τῶν διαφόρων ἐργολάβων ἐκτελέσεως τῶν ἔργων, Μποννέρ καὶ Βούρου, κατὰ τὴν σύμβασιν τοῦ 1882 ποὺ ὁ Βοῦρος ἀνέλαβεν ἐπὶ Κυβερνήσεως Τρικούπη ἐδόθη τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Ἑταιρίαν, διότι ἀνεγνωρίσθη κατὰ τὸ σχέδιον ἑνὸς νέου μηχανικοῦ τοῦ Κοτιέ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτελεσθῇ τὸ ἔργον τῆς ἀποχετεύσεως κάτωθι τοῦ ὄρους Πτώου, ἐδόθη τὸ δικαίωμα νὰ γίνῃ ἡ ἀποχέτευσις διὰ μερικωτέρου ὀχετοῦ πρὸς τὰς λίμνας Ὑλίκης καὶ Παραλίμνης, τῶν ὁποίων τοιουτοτρόπως ἡ χρῆσις διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην παρεδίδετο καὶ αὕτη εἰς τὴν Ἑταιρείαν. Καὶ τότε καθωρίσθη καὶ ὁ προορισμὸς τῶν ὑδάτων, τὰ ὁποῖα τρέχουν πρὸς τὰς λίμνας καὶ ἐκ τῶν λιμνῶν, καὶ τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐν ταῖς λίμναις, τὰς ὁποίας ὀνομάζει ἡ σύμβασις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων ἔργων θὰ ἤθελα αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὁ σεβαστός μου καὶ προσφιλὴς πρὸς τὸν Εὐβοϊκὸν λαὸν κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων ἔργων, νὰ μὲ παρακολουθήσῃ, διότι ὁμιλεῖ περὶ τῶν περιφήμων αὐτῶν ὑδάτων τῆς λίμνης Ὑλίκης καὶ Παραλίμνης. Ἀναφέρεται, λοιπόν, εἰς τὸ ἄρθρον 1ον καὶ παράγραφον γʹ τοῦ νόμου ᾼΩΠΒ τοῦ 1882 δηλαδὴ τῆς συμβάσεως μὲ τοὺς Γάλλους κεφαλαιούχους, τῶν ὁποίων ἀντιπρόσωπος ἦτο ὁ Βοῦρος, ἀναφέρεται ὅτι «ἡ κυριότης τῶν ὑδάτων.......... (ἀναγινώσκει).......» Αὐτὰ τὰ δικαιώματα εἶχεν ἡ Ἑταιρία καὶ αὐτὰς τὰς ὑποχρεώσεις εἶχεν ἔναντι τῶν ὑδάτων καὶ ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ ἄς μοῦ ἐπιτραπῇ μία πραγματικὴ παρέκβασις ἀπὸ τὸ θέμα, διὰ ζήτημα συνδεόμενον μὲ τὴν ὅλην ἱστορίαν, ἀλλὰ ἀπασχολοῦν τὸ Πανελλήνιον καὶ δὴ τὴν Ἑλληνικὴν Πρωτεύουσαν καὶ πρὸ παντὸς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, πρόκειται περὶ τῆς ὑδρεύσεως τῶν Ἀθηνῶν, περὶ τῆς ὁποίας θὰ ἔχετε ὅλοι ἀκούσει ἢ ἀναγνώσει ὅτι ἀπεφασίσθη ἡ ἐκ τῶν ὑδάτων τῆς λίμνης Ὑλίκης καὶ Παραλίμνης, λῆψις τῶν ἀναγκαιουσῶν ποσοτήτων ὑδάτων καὶ τοιουτοτρόπως ἕνα ὄνειρον τῶν Θηβαίων πολιτῶν καὶ τῶν Θηβαίων κυρίων τῶν ἐκτάσεων τῆς πεδιάδος τῶν Θηβῶν καὶ τῆς παραπλησίας πεδιάδος τῶν Βαγίων ἀρχίζει νὰ ἐξατμίζεται. Καθωρίσθη μάλιστα καὶ ἡ πορεία τοῦ ἀγωγοῦ μέχρις Ἀθηνῶν παρ–εὐβοϊκῶς. Δὲν ἔχομεν οὐδεμίαν ἀντίρρησιν, ἐγὼ ἰδιαιτέρως προσωπικῶς καὶ ὅλοι ἀσφαλῶς οἱ ἐδῶ ἐν τῇ Βουλῇ καὶ τὰ ὕδατα νὰ ληφθοῦν καὶ ὁ ἀγωγὸς νὰ εἶναι παρ–εὐβοϊκῶς, ἀφοῦ αὐτὴ εἶναι καλυτέρα πορεία τῶν ὑδάτων. Ἀλλὰ, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Δημοσίων ἔργων, μὴ ἀδικῆτε—δὲν ἀδικήσατε—καὶ μὴ ἀδικῆτε καὶ ὑμεῖς κύριοι βουλευταὶ τὴν ἀγωνίαν τῶν Θηβαίων πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι βλέπουν τὰ νερὰ τὰ ὁποῖα πρὸ 70 ἐτῶν ἦσαν πριορισμένα διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς πόλεως τῶν Θηβῶν καὶ τὴν ὕδρευσιν τῆς πεδιάδος τῶν Θηβῶν, ὅταν βλέπουν σήμερον ματαιουμένην τὴν ἄρδευσιν τῆς πεδιάδος καὶ ματαιούμενον ἕνα ὄνειρον μετατροπῆς τῶν κτημάτων αὐτῶν εἰς περιβόλια εἰς μίαν ἔκτασιν 10.000 στρεμμάτων εὐφόρου δὲ ἐκτάσεως καὶ ὅταν βλέπουν τὰ νερὰ ἀποχετευόμενα καὶ λαμβάνοντα μίαν ἄλλην κατεύθυνσιν εἰς Ἀθήνας, διὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν δι’ ἕνα ἄλλον σκοπὸν ἀπὸ ἐκεῖνον διὰ τὸν ὁποῖον ἀρχικῶς ἐτάχθη καὶ δὲν θὰ ἀδικήσωμεν τοὺς πολίτας αὐτούς, ὅταν βλέπουν τὸ ὄνειρο τους αὐτὸ καὶ αἱ ἐλπίδες των νὰ κινδυνεύουν, διὰ τὰς διαμαρτυρίας καὶ τὰ συλλαλητήρια τὰ ὁποῖα κάμουν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων ἔργων, καὶ διὰ τοῦτο εἴμεθα εὐγνώμονες πρὸς αὐτόν, ἐδήλωσε ἐπανειλημμένως ὅτι σὺν τῷ ἔργῳ αὐτῷ θὰ ἐκτελεσθῇ καὶ ἄλλο τι ἰδιαίτερον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ μεταφέρωνται, θὰ ἀποχετεύωνται τὰ ὕδατα μέχρι τοῦ ............ καὶ θὰ συγχρονισθοῦν τὰ ἰδιαίτερα αὐτὰ ἔργα διὰ τὴν ἄρδευσιν τῆς πεδιάδος τῶν Θηβῶν. Ἐγὼ ἐλπίζω καὶ εὔχομαι καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ φθάσουν τὰ νερὰ καὶ διὰ τὰ δύο ἔργα ἂν καὶ ὑπάρχουν τινές οἱ ἀμφιβάλλοντες.

§77Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἀμφιβάλλοντες εἰς τί; Ἡ διαμαρτυρία συνίσταται εἰς τὸ ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκὲς τὸ ὕδωρ. Ὑπάρχουν τινὲς καὶ ὑπάρχει κάποια γνώμη, ἑνὸς γνωστοῦ καὶ φίλου μηχανικοῦ τοῦ κ. Μαχαίρα, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίζεται, ὅτι τὸ ὕδωρ δὲν εἶναι ἐπαρκὲς καὶ ἱκανὸν νὰ ἀρδεύσῃ καὶ τὴν πεδιάδα Θηβῶν καὶ τὴν πανευβοϊκὴν ἀλλὰ νὰ ὑδρεύσῃ καὶ τὰς Ἀθήνας. Αὐτὸ ὅμως ἀπεδείχθη καὶ κατὰ τὴν τελευταίαν ἐπιτόπιον μετάβασιν τοῦ κληθέντος ξένου ὑδρολόγου καὶ ἀπὸ τὰς ἑκάστοτε μεταβάσεις, ὅλων μας, μηδ’ ὑμῶν ἐξαιρουμένου, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰς μελέτας τὰς πολυχρονίους τὰς ὁποίας ἐκάμομεν, διότι ὑπάρχουν μελέται 45 ἐτῶν, μελέται ἐμπεριστατωμέναι ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ φόβος τοῦ κ. Μαχαίρα ὁ ἐκ τῆς μελέτης ἐξερχόμενος δὲν εἶναι εὐσταθής. Εἶναι ἐπαρκὲς τὸ ὕδωρ.

§78Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν, ἀλλὰ σᾶς μετέφερα μόνον τὰς ἀνησυχίας τοῦ πληθυσμοῦ αὐτοῦ καὶ ἐγὼ δὲν συντάσσομαι πρὸς αὐτὰς τὰς ἀνησυχίας ὅταν μάλιστα λαμβάνονται κατὰ τὴν εἰσροήν των εἰς τὴν λίμνην καὶ οὐχὶ πρὸ τῆς εἰσροῆς των εἰς τὴν λίμνην.

§79Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκτὸς τοῦ ὅτι, ὅπως ἐξέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὑπάρχει ἐπάρκεια ὕδατος μέγα τμῆμα τῆς ἐπαρχίας Θηβῶν εὐνοεῖται ἐκ τῆς Παρεβοϊκῆς χαράξεως. Δὲν εἶναι μόνον ἡ περιοχὴ τῆς Χαλκίδος.

§80Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Βεβαιότατα καὶ διὰ τοῦτο εἶμαι σύμφωνος καὶ ἐγὼ διὰ νὰ γίνῃ ἡ χάραξις παρευβοϊκῶς...

§81Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. ...... Ἀλλὰ καὶ τμῆμα τῆς ἐπαρχίας Θηβῶν θὰ βοηθηθῇ διὰ τῆς χαράξεως αὐτῆς καὶ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων, ἀλλὰ θὰ ὁλοκληρωθῇ καὶ ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἀπαιτήσεων τῆς ἐπαρχίας σας, ὥστε ἡ ἐκδηλωθεῖσα ἀντίδρασις ἐκ μέρους τῆς στενῆς περιφερείας Θηβῶν εἶναι ἀδικαιολόγητος.

§82Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κε Καλλία ἡ παρέμβασίς σας εἶναι ὀλίγον ἐπικίνδυνος δι’ ὑμᾶς διότι κατάγεσθε ἐκ Χαλκίδος καὶ φημολογεῖται ὅτι ἐπιθυμεῖτε τὴν ἐκεῖθεν μεταφορὰν τοῦ ὕδατος διὰ νὰ ποτίσετε καὶ τὴν πεδιάδα τῆς Εὐβοίας. Καὶ αὐτὴ ἡ ἀνησυχία ὑπάρχει. Λυποῦμαι διὰ τὴν παρέμβασιν. Ἠξεύρετε πόσον σᾶς συμπαθῶ, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ βλέπουν οἱ συμπατριῶταί μου ἐνδιαφερόμενον ὑμᾶς διὰ τὴν τοιαύτην πορείαν τοῦ ὕδατος. Ἔχουν δικαιώματα.....

§83Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Δὲν θίγονται τὰ δικαιώματα. Θέλετε νὰ κάμωμεν ἐσφαλμένην χάραξιν.

§84Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Δι’ αὐτὸ ἐδήλωσα ὅτι εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν χάραξιν ἀναφέρω δὲ τὸ γεγονὸς καὶ τὰς κακουχίας ὡς ἀπολύτως δικαιολογημένα διὰ νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημ. Ἔργων καὶ νὰ ζητήσω ἐπισημότερον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὴν διαβεβαίωσιν ὄχι ὅτι θὰ ἐκτελεσθῇ τὸ ἰδιαίτερον ἔργον τῆς ἀρδεύσεως τῆς πεδιάδος τῶν Θηβῶν, ἀλλ’ ὅτι θὰ ἐκτελεσθῇ συγχρόνως.

§85Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Διὰ ποῖον χρόνον ὁμιλεῖτε;

§86Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ὅταν τελειώσουν αἱ μελέται τοῦ πρώτου ἔργου, τῆς ὑδρεύσεως τῶν Ἀθηνῶν, νὰ τελειώσῃ καὶ ἡ ἄλλη.

§87Ν. ΖΕΡΒΑΣ. (Ὑπ. Δημοσίων Ἔργων). Δράττομαι τῆς εὐκαιρίας ἣν μοῦ δίδει ὁ ἀπὸ τοῦ βήματος ἀγαπητὸς συνάδελφος δεδομένου ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἐξ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας ἑτέρων συναδέλφων καὶ δικαιολογημένον εἶναι καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν ἐξεδηλώθη τόσον ὑπὸ τοῦ ὁμιλοῦντος, ὅσον καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων συναδέλφων, δράττομαι λέγω τῆς εὐκαιρίας ὅπως ἀνακοινώσω ταῦτα εἰς τὴν Βουλήν. Κατ’ ἐπανάληψιν κύριοι βουλευταὶ ἐγένοντο θερμοὶ παραστάται ἐμοῦ, οἱ ἐξ Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας συνάδελφοι καὶ οὐχὶ ἅπαξ ὡς θέλω νὰ πιστεύω ἀντελήφθησαν οὗτοι ὁποίαν, τόσον ἐγώ, ὅσον καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐν τῷ συνόλῳ της ἐπεδείξατο κατανόησιν καὶ στοργὴν πρὸς τὸν λαὸν τῶν Θηβῶν. Καὶ ἀνακοινώνω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι εἰς διαπίστωσιν τοῦ πρὸς τὸν Λαὸν ἐνδιαφέροντός της ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν, ὅπως τοὐλάχιστον ταὐτοχρόνως μὲν τὴν ἔναρξιν τῶν ἔργων, ποὺ θὰ γίνουν διὰ νὰ μεταφερθοῦν τὰ ὕδατα ἐξ Ὑλίκης παρευβοϊκῶς, τόσον διὰ τὴν ἄρδευσιν τοῦ Πανευβοϊκοῦ πεδίου ὅσον καὶ διὰ τὴν ὕδρευσιν τῶν Ἀθηνῶν Πειραιῶς καὶ Περιχώρων τοὐλάχιστον, λέγω ταὐτοχρόνως θὰ γίνῃ καὶ τὸ ἔργον διὰ τὴν ἄρδευσιν τοῦ Θηβαϊκοῦ πεδίου. Τὸ τοὐλάχιστον ταὐτοχρόνως, τὸ τονίζω διότι χωρὶς τοῦτο νὰ σᾶς φανῇ ὑπερβολὴ θὰ ἐπεθύμουν νὰ προηγῆτο ἡ ἄρδευσις τοῦ Θηβαϊκοῦ πεδίου τοῦ ἄλλου ἔργου. Τοῦτο ὅμως καθίσταται ἐκ τῶν πραγμάτων ἀδύνατον. Ἀνακοινώνω ὅμως ὅτι τὴν αὐτὴν ὥραν καὶ ἡμέραν συγχρόνως θὰ παραγγελθοῦν τόσον αἱ ἀντλίαι, ὅσον καὶ ὅλα τὰ ἄλλα ἀναγκαιοῦντα ἐργαλεῖα, καὶ διὰ τὰ δύο ἔργα.

§88Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μᾶς ἱκανοποιεῖ ἡ δήλωσίς σας, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ μᾶς τὴν δίδετε μόνον σεῖς.

§89Ν. ΖΕΡΒΑΣ. (Ὑπουργ. Δημοσίων Ἔργων). Κύριε συνάδελφε δὲν σᾶς τὴν δίδω μόνον ἐγώ. Ἀντιθέτως ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις εἶναι σύμφωνος. Ἐχαράχθη μία γραμμὴ ἀπὸ τὴν ὁποίαν εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὄχι μόνον ἡ παροῦσα, ἀλλὰ καὶ οὐδεμία ἄλλη Κυβέρνησις θὰ δυνηθῇ νὰ παρεκκλίνῃ. Δὲν ἠμπορεῖ οἱαδήποτε καὶ ἂν εἶναι ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱοσδήποτε καὶ ἂν εἶναι ὁ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Δημ. Ἔργων, δὲν ἠμπορεῖ λέγω νὰ παρακκλίνῃ ἀπὸ τὴν γραμμὴν αὐτήν. Ἐχαράχθη, τὸ ἐπαναλαμβάνω, κύριοι βουλευταί, παγίως καὶ σταθερὴ αὐτὴ ἡ γραμμὴ καί, συνεπῶς, δὲν εἶμαι μόνον ἐγὼ ὁ ὑποσχόμενος τοῦτο. Ὑπόσχονται αὐτὰ ταῦτα τὰ πράγματα. Αὐτὴ αὕτη ἡ σκληρὴ πραγματικότης. Δὲν ἐπιτρέπεται, λέγω κανεὶς νὰ κάμῃ τίποτε τὸ διαφορετικόν, τίποτε ἄλλο πέραν αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἐπράξαμεν. (Χειροκροτήματα).

§90Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἂν καὶ εἶμαι βέβαιος διὰ τὰς προθέσεις του. Ἀλλὰ δικαιολογημένα ἐζήτησα τὴν ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἐπίσημον αὐτὴν δήλωσιν διὰ νὰ ἔχω μίαν ἐγκυροτέραν διαβεβαίωσιν καὶ ὅπως καθησυχάσῃ τοιουτοτρόπως ὁ πληθυσμὸς τῶν Θηβῶν. Αὐτά, κύριοι, ἦσαν τὰ τρία σημεῖα, τὰ ἀφορῶντα τὴν σύμβασιν μὲ τὴν Ἑταιρείαν Κωπαΐδος: Διαρκὴς ἐπικαρπία 99 ἐτῶν, διατήρησις πλήρους κυριότητος ἐπὶ 80.000 στρεμμάτων πρὸς τὸ ἀνατολικὸν τμῆμα τῆς ἐκτάσεως, διαχωριζόμενον δι’ εὐθείας γραμμῆς, καὶ ἐκ τῶν ὑδάτων τὸ ἥμισυ θὰ ἐχρησιμοποιεῖτο διὰ τὴν ἄρδευσιν τῶν Κωπαϊδικῶν ἐκτάσεων καὶ τὸ ἕτερον ἥμισυ πρὸς τὸν ἀποκλειστικὸν σκοπὸν τῆς ἀρδεύσεως τῆς πεδιάδος τῶν Θηβῶν. Ἐν τῇ παρόδῳ τῶν ἐτῶν προέκυψαν ὡς ἦτο φυσικόν, διάφορα θέματα μεταξὺ Κωπαΐδος καὶ Κράτους καὶ ἐπῆλθον ὡρισμέναι συμβάσεις ἐπὶ ὡρισμένων λεπτομερειακῶν ζητημάτων κατὰ τὸ 1904, 1905 καὶ ἰδιαιτέρως κατὰ τὸ 1909 συμβάσεις ὅμως οὐδέποτε ἐπικυρωθεῖσαι ἀπὸ Ἐθνικὰς Ἀντιπροσωπείας. Καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ 1924, κ. συνάδελφοι, ὁπότε διαπράττεται ἓν ἔγκλημα εἰς βάρος τοῦ Κράτους, τοῦ Ἔθνους, καὶ εἰς βάρος τῶν καλλιεργητῶν τῆς περιφερείας. Γίνεται μία σύμβασις, ἡ γνωστὴ «σύμβασις 1925». Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τότε τῆς ἀνάγκης τῆς συνάψεως τοῦ προσφυγικοῦ δανείου παρὰ τῆς Κυβερνήσεως Μιχαλακοπούλου συνεστήθη εἰς τὸν ἀείμνηστον Πρωθυπουργὸν τότε Μιχαλακόπουλον, ὅτι καλὸν θὰ ἦτο νὰ ἐπελύοντο ὅλαι αἱ ὑπάρχουσαι διαφοραὶ μεταξὺ Ἑταιρείας Κωπαΐδος καὶ Κράτους καὶ ὁ μακαρίτης Μιχαλακόπουλος εἰσήγαγεν εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος καθώριζε τὴν σύστασιν ἑνὸς διαιτητικοῦ δικαστηρίου διὰ τὴν διαιτησίαν. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἴδωμεν, πρῶτον, κ. βουλευταί, ποῖα ἦσαν τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐπρόκειτο νὰ ἐξετάσῃ ἡ διαιτησία. Ἦσαν τὰ τρία θέματα, τὰ καθωρισθέντα διὰ τῶν συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι εἶχον ἰσχὺν νόμου καθ’ ὅσον εἶχον ἐπικυρωθῆ διὰ νόμων. Ἡ Ἑταιρεία Κωπαΐδος ἐζήτει τότε πλέον τὰ 80.000 στρέματα νὰ μὴ ληφθοῦν ἐκ τοῦ ἀνατολικοῦ μέρους, ἀλλ’ ἐκ τοῦ δυτικοῦ, διότι εἶχε κάμει ἕναν κακὸν ὑπολογισμόν. Ἐνόμιζε, ἐπειδὴ ἡ ἀποχέτευσις καὶ ροὴ τῶν ὑδάτων θὰ ἦτο πρὸς τὸ ἀνατολικὸν μέρος, ὅτι τὰ καλλίτερα χωράφια θὰ εἶναι τὰ χωράφια τοῦ ἀνατολικοῦ τμήματος. Κατὰ τὴν πρόοδον ὅμως τῶν καλλιεργειῶν ἀντελήφθη ὅτι τὰ καλλίτερα εἶναι πρὸς τὸ δυτικὸν μέρος καὶ ἐζήτει ἀνταλλαγὴν τῆς θέσεως ἐκ τῆς ὁποίας θὰ ἐλαμβάνοντο οἱ κατὰ πλήρη κυριότητα ἀγροὶ ἐξ 80.000 στρεμμάτων. Δεύτερον σημεῖον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐθεώρει ὅτι ὑπάρχει διαφωνία μεταξὺ Ἑταιρείας καὶ Κράτους, ἦτο ἡ χρῆσις τῶν ὑδάτων. Ἐζήτει ἀποκλειστικῶς πλέον τὴν χρῆσιν τῶν ὑδάτων τῶν λιμνῶν Ὑλίκης καὶ Παραλίμνης ἵνα παραγάγῃ ἠλεκτρικὴν δύναμιν. Ἀμφότερα τὰ θέματα ταῦτα δὲν ἔχρηζον διαιτησίας, κ. βουλευταί, διότι ἦσαν καθωρισμένα διὰ νόμων, καθωρισμένα διὰ συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο. Ἐὰν δὲ ὑπῆρχε διαφωνία τις εἰς λεπτομερέστερα ἄλλα θέματα, εἴχομεν καὶ τὸ δικαστήριον καθωρισμένον διὰ τῶν συμβάσεων, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλυε τὴν διαφωνίαν αὐτήν. Καὶ τὸ δικαστήριον αὐτὸ εἶχεν ὁρισθῆ διὰ τοῦ νόμου, ἐπίσης, ϠΠΒʹ ὁ Ἄρειος Πάγος πρὸς ἐπίλυσιν τῆς διαφορᾶς διὰ τῶν ἑξῆς: «Πᾶσαι αἱ διαφοραὶ......... (ἀναγινώσκει) ..........» Τούτου δοθέντος, ὅτι τουτέστι, καὶ τὰ θέματα εἶναι καθωρισμένα διὰ τῶν συμβάσεων καὶ δικαστηρίων, ἐν περιπτώσει διαφωνίας, ὑπῆρχε καθωρισμένον ὑπὸ τοῦ νόμου, τὸ Ἑλληνικὸν Ἀνώτατον Δικαστήριον, δὲν ὑπῆρχε οὐδείς λόγος διαιτησίας. Αὐτό, κατὰ φιλότιμον προσπάθειαν τῶν τότε ἐκπροσώπων τοῦ Ἔθνους, ἀλλὰ καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ἐκπροσωπούντων τὴν Βοιωτίαν, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ κ. Κουτσοπέταλος καὶ ὁ κ. Βασιλειάδης, κατὰ φιλοτιμοτάτην προσπάθειαν ἡ διαιτησία ἀντεκρούσθη εἰς τρεῖς συνεδριάσεις. Ἠναγκάσθη ὁ μακαρίτης Μιχαλακόπουλος νὰ ἐπιμένῃ μέχρι θέσεως πολιτικοῦ ζητήματος διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου περὶ διαιτησίας. Καὶ νὰ ἐπιμένῃ διότι ἐπίστευεν ὅτι— ἐπιτρέψατέ μου εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο νὰ σᾶς διαβάσω μερικὰ ἀποσπάσματα τῶν λόγων τοῦ μακαρίτου Μιχαλακοπούλου: «Δὲν δικαιοῦμαι νὰ ὑποσχεθῶ............ ....... (Ἀναγινώσκει) .........» Σᾶς εἶπα ἐν ἀρχῇ, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ εἶμαι κατανοητὸς ὅτι θέλω νὰ τονίσω τὴν καλήν μας πίστιν τὴν καλὴν συμπεριφοράν, τὴν στοργήν, τὴν ἀγάπην, τὴν ὁποίαν ἐπιδείξαμεν πρὸς τὸ ξένον κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον ὄντως προσέφερεν ὑπηρεσίας εἰς τὴν Ἑλλάδα, διότι ἀπεξήρανε τὴν λίμνην Κωπαΐδος καὶ ἀπέδωσεν εἰς τὴν καλλιέργειαν χιλιάδες στρεμμάτων μέχρις ὅτου ἐφθάσαμεν σήμερον εἰς τὸ σημεῖον, ὥστε πλέον εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποδοθῇ ἡ Κωπαϊδικὴ γῆ εἰς τοὺς ἀγρότας, διότι τοῦτο εἶναι κοινωνικὴ ἀνάγκη. Δι’ αὐτὸ ἐτόνισα τὰ σημεῖα τῶν λόγων τῶν κ. ἀρχηγῶν καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ ἄλλους λόγους τοῦ μακαρίτου Μιχαλακοπούλου. Διότι ἡ Ἑλλὰς λόγῳ τῆς καλῆς της πίστεως καὶ τῆς ἀγαθῆς της προθέσεως παρεσύρθη καὶ ἐδέχθη τὴν διαιτησίαν ἐκείνην. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι διεξήγαγε πείσμονα ἀγῶνα ἡ Βουλὴ ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου. Ἐλέχθη προχθὲς καὶ κάτι διὰ τὸ Λαϊκὸν κόμμα, εἶναι ἀνάγκη διὰ τοῦτο νὰ σᾶς διαβάσω καὶ τὴν περικοπὴν αὐτήν. Πῶς ὁ μακαρίτης Μιχαλακόπουλος θεωρεῖ ὅτι γίνονται αἱ παρακλήσεις ἢ ἐπεμβάσεις τῶν ξένων κυβερνήσεων, ἐπειδὴ ἐλέχθη κάτι διὰ τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ. 327)47 τοῦ μακαρίτου Σοφούλη: «Ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι ἡ Ἀγγλικὴ Κυβέρνησις δὲν προστατεύει τὰ Ἀγγλικὰ κεφάλαια. «..... ......... (Ἀναγινώσκει) ...........» Δηλαδὴ διὰ τῶν ἀντιπροσώπων της νὰ κάμῃ συστάσεις. Καὶ ἐν συνεχείᾳ: «Τὸ ἴδιον συνέβη καὶ ἡ Ἑλλάς..... ........ (Ἀναγινώσκει) ...........» Τὴν ἰδίαν ἀντίληψιν, κύριε Βασιλειάδη, εἶχε καὶ ὁ μακαρίτης Μιχαλακόπουλος, τὴν ὁποίαν εἶχεν καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ὅτι μία ὑπόδειξις ἐκ μέρους Κυβερνήσεως γίνεται κατά τινα τρόπον καὶ ὄχι ὡς ἐθεωρήσατε σεῖς προχθὲς ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ. Καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τοῦ 1947 ἐγένετο διὰ τοῦ πρεσβευτοῦ. Ἄλλωστε καὶ τότε ἐγένετο διὰ μιᾶς ἐπιστολῆς ὅπως σᾶς ὑπέδειξε καὶ ὁ μακαρίτης Μιχαλακόπουλος. Διὰ τοῦ νόμου ἐκείνου κατ’ ἐπιμονὴν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ τῆς τελικῆς ὑποχωρήσεως τῶν ἀντιλεγόντων, ἦτο δυνατὸν μὲ μίαν ρήτραν περιεχομένην εἰς αὐτόν, ἠδύνατο νὰ γίνῃ μία ἐξαγορὰ τῆς ἑταιρίας Κωπαΐδος. Καὶ τοῦτο ἔγινε διὰ χειροκροτημάτων καὶ διὰ τῆς ἐκφράσεως τῆς ἀπολύτου ἱκανοποιήσεως τοῦ τότε βουλευτοῦ τῆς Βοιωτίας κ. Ἀνδρεαδάκη. Καὶ ἔχομεν τὸν πρῶτον παρασυρμὸν ἀπὸ τὴν ἀνάγκην ἐπιδιώξεως κ.λ.π. ὡς προεῖπον, διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νόμου τοῦ 1921. Διότι μέχρις ὅτου καταλήξωμεν εἰς τὴν ἐπικύρωσιν διὰ νόμου τῆς συμβάσεως τῆς γενομένης, ἔχομεν δύο ἐπὶ πλέον στάδια, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ ἠδύνατο νὰ σταματήσῃ τὸ πρᾶγμα. Ἐνομίσθη, καὶ τὸ ἔχει τονίσει εἰς τὴν ἀγόρευσίν του ὁ Μιχαλακόπουλος, ὅτι κατὰ τὴν ἄσκησιν τῆς διαιτησίας τῶν ἔργων τῶν διαιτητῶν θὰ ὑπάρχουν παρὰ τοῖς διαιτηταῖς ἀντιπρόσωποι τοῦ δημοσίου, νομικοὶ σύμβουλοι καὶ ἀντιπρόσωποι ὡρίσθησαν οἱ τότε βουλευταὶ τῆς περιφερείας Βοιωτίας καὶ Λοκρίδος. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἦτο ὁ κ. Βασιλειάδης. Θὰ παρακολουθήσωμεν τὸ ἔργον τῶν διαιτητῶν, θὰ ἐκθέσωμεν τὰς ἀπόψεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ τῶν καλλιεργητῶν. Τότε καίτοι ὑπῆρχεν ὁ νόμος διὰ νὰ εἴμεθα οἱ ἀπέναντι τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ξένου Ἀγγλικοῦ κεφαλαίου ἐν τάξει, ἐν ἠθικῇ καταστάσει τοιαύτῃ ὥστε νὰ μᾶς ἀναγνωρίζηται ἡ καλή μας πίστις εἴπομεν ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ πᾶμε εἰς μίαν διαιτησίαν ἀφοῦ βῆμα πρὸς βῆμα διεκδικήσωμεν τὸ δίκαιόν μας καὶ τὰ δικαιώματά μας. Δυστυχῶς ἡ διαιτησία αὐτὴ ὑπερέβη τὸν νόμον καὶ δὲν ἔδωσε μόνον δίκαιον εἰς ὅτι ἐζήτει ἡ ἑταιρία, ἀλλὰ τῆς ἔδωσε καὶ πλέον ἐκείνων ποὺ ἐζήτει. Τῆς ἔδωσε δηλαδὴ τὴν πλήρη κυριότητα κατὰ τὴν ἑξῆς σειράν.

§91Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Οἱ βουλευταὶ τότε τὶ ρόλον ἔπαιζαν;

§92Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ὡς σύμβουλοι παρὰ τῷ διαιτητῇ. Ἐκεῖ ἀποδίδω ἀπόλυτον τὴν εὐθύνην διότι δὲν ἐπεμελήθησαν τῶν θεμάτων καὶ ἐν συνεχείᾳ μέχρι τῆς ἐπικυρώσεως.

§93ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κατὰ πλειονότητα τὰ μέλη τὶ ἦσαν;

§94Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Δύο διαιτηταὶ ἦσαν, ἕνας ἕλλην, ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου ὁ μακαρίτης Γεωργιάδης, καὶ ἕνας Ἄγγλος καὶ εἶχε συμφωνηθῆ ὅτι ἐν περιπτώσει διαφωνίας τῶν διαιτητῶν θὰ ὁρισθῇ εἷς ἐπιδιαιτητής.

§95Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ ἑταιρεία Κωπαΐδος ἐζήτησε νὰ ἀλλάξῃ τὰ 80.000 αὐτὰ στρέμματα, τὰ ὁποῖα θὰ περιήρχοντο εἰς αὐτὴν καὶ κατέληξεν εἰς τὸ τέλος νὰ πάρῃ τὴν ἀπόλυτον ἰδιοκτησίαν τῶν 210.000 στρεμμάτων μὲ τὴν διαιτησίαν. Αὐτὸ ἔγινε εἰς τὰ 1924–1925.

§96Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Αὐτὸ εἶπον προηγουμένως ὅτι ἔγινε πλέον ἐκεῖνο ποὺ ἐζήτει.

§97Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον Μιχαλακοπούλου τὸ ἔχετε;

§98Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἐγὼ δὲν συμφωνῶ ὅτι ἔχει πάρει τὴν κυριότητα ἡ ἑταιρεία Κωπαΐδος καὶ θὰ σᾶς εἴπω Γιατί.

§99Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πῶς τὸ εἴπατε αὐτό;

§100Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Λέγω, ὅτι δὲν συμφωνῶ εἰς τὸ «ἔχει πάρει» κατὰ τὴν σύμβασιν τῆς διαιτησίας τὴν ἰδιοκτησίαν. Ἐγὼ νομίζω ὅτι δὲν ἔχει πάρει τὴν ἰδιοκτησίαν.

§101Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Νομίζω ὅτι ἡ ἄποψίς σας ἔχει ὀρθότητα καὶ πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ ἀπὸ τῆς νομικῆς πλευρᾶς. Ὁ νόμος 3224 ἐν παραγράφῳ 5 λέγει «...... θέλουσιν ἀποφανθῆ οἱ διαιτηταὶ ὑποχρεωτικῶς..... ...............(ἀναγινώσκει)..............» Ὁ νόμος ἔδωσε τὴν ἐξουσίαν εἰς τοὺς διαιτητὰς νὰ ἀποφανθοῦν περὶ τῶν ὅρων τῆς πωλήσεως. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἄποψιν συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Βουρδουμπᾶν. Ἡ διαιτητικὴ ἀπόφασις ἐκυρώθη διὰ Προεδρικοῦ διατάγματος καὶ ὄχι διὰ νόμου, διότι ἐμεσολάβησεν ἡ πτῶσις τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ καὶ ἡ ἄνοδος τοῦ Παγκάλου ὡς δικτάτορος. Ἔσπευσε δὲ ἡ Ἑταιρεία Κωπαΐδος καὶ μετέγραψε εἰς τὰ τρία ὑποθηκοφυλάκια.........

§102Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Θέλω νὰ φθάσω εἰς τὴν ρήτραν τῆς διαιτησίας.........

§103Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ θέμα τὸ ἀνέφερα εἰς τὸν καθηγητὴν καὶ ἀρχηγὸν τοῦ Σοσιαλιστικοῦ κόμματος, κ. Σβῶλον καὶ τὸν παρεκάλεσα, ἐν συνεννοήσει μὲ τοὺς συναδέλφους του καθηγητὰς τοῦ Ἀστικοῦ Δικαίου καὶ τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ ἐρευνηθῇ καὶ ἀπὸ τῆς ἐπιστημονικῆς πλευρᾶς, διότι νομίζω, ὅτι κάτι εἶναι καὶ αὐτό, τὸ ὁποῖον θίγεται, ἴσως καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ θέματος κάτι συβαρώτερον νὰ προκύψῃ.

§104Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Δυστυχῶς, κύριοι, δὲν φθάσαμε εἰς τὸν ἐπιδιαιτητήν, διότι ὁ Ἕλλην διαιτητὴς συνεφώνησεν εἰς τὴν διαιτησίαν καὶ δὲν προέκυψε περίπτωσις ἐπιδιαιτητοῦ. Καὶ λέγω, διὰ τοὺς παρακολουθοῦντας τότε τὴν κατάστασιν, δὲν τὴν προέβαλον τότε ἐνώπιον τοῦ διαιτητοῦ διὰ τῆς διαιτησίας οἵα ἐγένετο, δὲν ἔσπευσαν εἰς τὴν τότε Κυβέρνησιν Παγκάλου, οἱασδήποτε μορφῆς καὶ ἂν ἦτο, νὰ διαμαρτυρηθοῦν εἴτε μὲ τὸν τύπον εἴτε κατὰ τινα τρόπον νὰ ἐπιδείξουν τὸ ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον ἐγένετο κατ’ αὐτὴν τὴν διαιτησίαν, ἡ ὁποία, ἐνῷ ἀπέρριπτε τὰς τρεῖς ἀξιώσεις. «Δὲν δικαιοῦσαι νὰ μεταφέρῃς τὰ 80 χιλ. στρέμματα ἀπὸ τὴν μίαν μεριὰ στὴν ἄλλην», «δὲν δικαιοῦσθε νὰ ἔχητε πλήρη τῶν ὑδάτων χρῆσιν, διότι τὰ ὕδατα αὐτὰ κατὰ τὰ ἄρθρα τάδε καὶ τάδε................ ........ (ἀναγινώσκει)............» Ὑπάρχουν λοιπὸν 30 χιλ. στρέμματα εἰς τὴν περίμετρον τῆς ὅλης Κωπαϊδικῆς ἐκτάσεως, τῆς λίμνης καὶ τῶν ἐκτάσεων τῶν καταλαμβανομένων ἀπὸ τὰς συνήθεις πλημμύρας. Ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ 1884 τὶς περιέλαβε ἐντὸς τῆς ὅλης περιμέτρου τῆς Κωπαΐδος καὶ ἐθεωρήθη ὅτι περιλαμβάνονται ἐντὸς τῆς ἰδιοκτησίας. Κατόπιν προσφυγῆς τῆς Κωπαϊδικῆς Ἑταιρείας ἀπερρίφθη ἡ ἀγωγή των, διότι ἦσαν ἰδιῶται καὶ παρῃτήθη ἡ Ἑταιρεία διότι τῆς ἐδόθη τὸ δικαίωμα νὰ ἀποχετεύσῃ τὰ ὕδατα πρὸς Εὐβοϊκὸν μέσῳ τῶν λιμνῶν καὶ ὄχι διὰ τῆς διατρήσεως τοῦ ὄρους Πτώου. Ἐπειδὴ ἀπερρίπτετο καὶ ἡ διεκδίκησις τῆς ἀποζημιώσεως τῶν 30 χιλ. στρεμμάτων φθάνει ἡ διαιτησία εἰς τὸ διαιτητικὸν καὶ λέγει «Νὰ πάρῃς τὰ νερά, νὰ πάρῃς τὰ 80 χιλ. στρέμματα καὶ νὰ πάρῃς καὶ 60 χιλ. λίρας ὡς ἀποζημίωσιν τῶν 28 χιλ. στρεμ. ἀπὸ τῆς περιμέτρου.

§105Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Βουρδουμπᾶ, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὸ διαιτητικὸν τὸ ὁποῖον λέγει, «............ ............(ἀναγινώσκει)............»

§106Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Αὐτὸ εἶπον καὶ ἐγώ. Κύριοι, δὲν πρόκειται τώρα ἐδῶ, ἐὰν ἐπῆρε τὰς 60 χιλ. λίρας, τὰς ὁποίας ἐπῆρε, δὲν πρόκειται ἐὰν τὰ ὕδατα διὰ τῶν ὁποίων ἐπρόκειτο νὰ ἠλεκτροκινήσουν τὴν Ἀθήνα πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔγινε ποτέ. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ τρίτον σημεῖον τῆς ἐξαγορᾶς. Διότι ἡ Ἑταιρεία ἔγινε πλήρης κυρία ὅλων τῶν ἐκτάσεων ἐκείνων, καὶ ἀπέλιπεν τέλος πάντων καὶ ἡ ἐλπὶς κἆν, ὅτι κάποτε θὰ γίνωμε καὶ ἡμεῖς ἰδιοκτῆται. Παράγραφος 14. «Πάντες οἱ τίτλοι, ............ ............ (ἀναγινώσκει) ........» Πρῶτα–πρῶτα εἶναι ἀκατανόητον. Ἐκάμαμε μίαν συμφωνίαν καὶ ἐβάλαμε διαιτητὰς νὰ ἴδωμεν πῶς ἔχει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἐὰν δὲν θέλω νὰ τὸ ἀγοράσω, δὲν θὰ τὸ ἀγοράσω. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁρίζει ὁ διαιτητὴς καὶ ὄχι ἡμεῖς (οἱοσδήποτε καὶ ἂν εἶναι ὁ διαιτητής, τρίτος εἶναι) πάντως δὲν εἶμαι ἐγώ, τὸ Δημόσιον, κατὰ τινά τρόπον θὰ μοῦ ὁρίσῃ τὸ τίμημα καὶ θὰ εἶμαι ἐγὼ ὑποχρεωμένος νὰ τὸ ἀγοράσω καὶ ἐὰν δὲν τὸ ἀγοράσω, γιὰ νὰ ἔχω τὸ δικαίωμα τῆς ψιλῆς κυριότητος, θὰ πρέπει νὰ περάσω 70–80 ἔτη; Ἀλλὰ κ. καθηγητά, «πάντες οἱ τίτλοι οἵτινες τυχὸν δὲν εὑρεθῶσιν πωλημένοι ....» εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ὅλη ἡ ἔκτασις, ὅταν λέγωμεν περὶ τῶν τυχὸν μὴ πωληθησομένων, αὐτοὶ θὰ γίνουν πλήρως κύριοι; Ἐάν τινας ἐξ αὐτῶν δὲν τοὺς ἀγοράσῃ κανείς, τότε θὰ γίνῃ κύριος. Ἀποκρούω ὅθεν τὴν ἄποψιν ὅτι εἶναι σήμερον κυρία τῶν ἐκτάσεων τούτων ἡ Ἑταιρεία.

§107Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι κύριε συνάδελφε, ὅτι ἐνδέχεται νὰ ἔχῃ μεταβιβασθῆ ἡ κυριότης. Ὅταν ὅμως ἡ Ἑταιρεία ἐπὶ μίαν 25ἐτίαν δυνάμει τῶν τίτλων κατέχει αὐτὰ τὰ κτήματα χωρὶς καμμίαν ὄχλησιν, μήπως δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἐκαλύφθη τὸ ἐλάττωμα αὐτὸ τὸ πραγματικῶς οὐσιῶδες διὰ τὴν μεταβίβασιν τῆς κυριότητος;

§108Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Αὐτὸ εἶναι νομικὸν θέμα, ἐξεταστέον. Θέλω νὰ κατατοπίσω τὴν Βουλὴν ἐφ’ ὅλων τῶν σημείων, πῶς εὑρίσκεται τὸ θέμα, διότι ἐγὼ θ’ ἀποδείξω ὅτι διὰ συμφωνίας μὲ τὴν ἑταιρείαν, διότι καὶ σήμερον ἀκόμη ἰσχύει ἡ ἀνάγκη τῆς καλῆς συμπεριφορᾶς τὴν ὁποίαν εἶχε τονίσει ὁ ἀείμνηστος Μιχαλακόπουλος καὶ ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ἐγὼ πιστεύω, ὅτι καὶ σήμερον ἰσχύει, διότι οἱ ἤδη ἐκπροσωποῦντες τὴν Ἑταιρείαν εἶναι ἄνθρωποι σώφρονες.

§109Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ ἀμφισβητῶ ἀπολύτως.

§110Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς εἶπα ὅτι δὲν θὰ σᾶς παρακολουθήσω εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα τῆς ὀξύτητος. Καὶ ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος εἶχε ἐκφράσει τὴν πεποίθησιν ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λυθῇ διὰ συμφωνίας καὶ ὁ μακαρίτης ὁ Τσαλδάρης εἶχε πληροφορίας ὅτι εἶνε δυνατὸν νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα συμβιβαστικῶς. Ἡ σύμβασις αὐτή, κύριοι βουλευταί, καὶ ἐδῶ εἶναι τὸ περίεργον ὅτι ἐπεκυρώθη καὶ ἐδημοσιεύθη τὴν 10.8.1925. Ἐπεκυρώθη παρὰ τοῦ Ὑπουργικοῦ συμβουλίου τῆς Κυβερνήσεως Παγκάλου μὲ τὰς ὑπογραφάς. Πάγκαλος «.... .......... (ἀναγινώσκει) ............» Δηλαδὴ ἦσαν μέλη τὰ περισσότερα προερχόμενα ἀπὸ τὸ Κοινοβούλιον, ἅτινα θὰ ἦσαν ὑποχρεωμένα ἐὰν κατεπιέζοντο νὰ μὴ ἐπικυρώσουν τὴν διαιτησίαν. Ὁ κ. Ρέντης προχθὲς ὑπερβάλλων πάντας ἡμᾶς εἶπεν.....

§111Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τυπικὴ ἦτο ἡ ἔγκρισις.

§112Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ὑπῆρξαν τὸ 1904 καὶ τὸ 1905 ἄλλαι συμβάσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἐκυρώθησαν διὰ νόμου καὶ ἀναφέρω τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἐξ αὐτῶν τῶν γεγονότων εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ζητήσωμεν νὰ τὴν ἀνατρέψωμεν. Μετὰ τὴν διαιτησίαν παρέρχονται κύριοι βουλευταὶ ὅλαι αἱ προθεσμίαι τοῦ Κράτους καὶ ἡ 6μηνος προθεσμία ἀγορᾶς ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ ἀρχίζει πλέον ἡ Ἑταιρεία ὡς κυρία νὰ νέμεται ὅλας τὰς ἐκτάσεις αὐτὰς τῶν καλλιεργητῶν συνεχιζόντων τὰς διαμαρτυρίας διὰ τοὺς ὅρους οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλονται καὶ φθάνομεν οὕτω εἰς τὸ 1930. Ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ὁπότε γίνεται ἀπεργία, τῶν καλλιεργητῶν ἐγκαταλειψάντων τὴν καλλιέργειαν τῶν ἀγρῶν καὶ ἠσχολήθη εἰς ἑτέρας 3 συνεδριάσεις ἡ Βουλὴ τότε τῶν πληρεξουσίων τῶν περιφερειῶν Λοκρίδος κ.λ.π. διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάστασιν ἐκείνην ἡ ὁποία ἐπεκράτει καὶ τῆς τότε Κυβερνήσεως ὑποστηριζούσης ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὰς ἀντιλήψεις τῆς Ἑταιρείας καὶ μάλιστα μὲ τὴν ἄποψιν ὅτι τὰς ἐπίστευεν περισσότερον ἀπὸ ὅτι πιστεύει τὰς ἀπόψεις τῶν καλλιεργητῶν. Καὶ τότε ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις μὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα καὶ τὴν ἀνάγκην ἐπιδείξεως καλῆς πίστεως καὶ διεθνοῦς ὑποτισμοῦ ὑποστήριξε μέχρις ἀπειλῆς τῶν ἀπεργησάντων καλλιεργητῶν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς ἐργασίας των, ἄλλως θὰ κληθοῦν τρίτοι καλλιεργηταὶ καὶ ὅτι πρέπει νὰ εἶναι περιωρισμένοι εἰς τὰς ἀπαιτήσεις των. Καὶ κατέληξεν εἰς σύστασιν μιᾶς Ἐπιτροπῆς τῆς ὁποίας τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο σημαντικὸν καὶ κατέληξεν εἰς μίαν μείωσιν κατὰ 2% τοῦ γεωμόρου ποὺ ἔδιδαν οἱ καλλιεργηταί. Καὶ λέγει τότε ὁ ἀείμνηστος Βενιζέλος. «Νομίζω ὅτι .............. .......... (ἀναγινώσκει) ............» ὑποστηρίζει ἑπομένως ὅτι ὑπάρχει ἕνας ἰδιαίτερος χαρακτὴρ ἐπὶ τῆς Κωπαϊδικῆς ἰδιοκτησίας. Ἀκόμη ὑπέβαλε καὶ τὸ 1930 εἰς τὴν Βουλὴν Νόμον περὶ ................. Ἀπεκρούσθη ὑπὸ τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, διότι δὲν εἴχομεν ἄλλο κτῆμα ὅπου θὰ ἐφηρμόζαμε τὸν Νόμον παρὰ μόνον εἰς τὴν Κωπαΐδα καὶ δὲν πρέπει δι’ ἕνα κτῆμα νὰ κάμωμεν νόμον. Ἔλεγεν ἀκόμη: «....................... .......... (ἀναγινώσκει) ............» Καὶ τοῦ Βενιζέλου καὶ τοῦ Παπαναστασίου ἦτο ἡ γνώμη ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἀπολλοτρίωσις μὲ τὸ ἄρθρον 19 καὶ ὄχι τὸ 119 καὶ ἔλεγεν ὁ Βενιζέλος «................ .......... (ἀναγινώσκει) ............» Κύριοι Βουλευταί, αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία τῶν εὐνοιῶν αἱ ὁποῖαι ἐγένετο πρὸς τὰ ξένα κεφάλαια καὶ ἠμποροῦμε νὰ εἴπωμεν ὅτι ὄντως ἔχομεν ἀνάγκην τοῦ ξένου κεφαλαίου καὶ θὰ πρέπει νὰ τοῦ δίδωμεν περισσότερα ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν κεφάλαιον ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἐγκρίνῃ ὁ ἐκπρόσωπος αὐτοῦ ὅτι ὑπάρχουν καὶ νόμοι οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἐφαρμόζωνται καὶ ἔχωμεν τὸ Ν.Δ. 327 περὶ ἀναγκαστικῆς μισθώσεως τὸ ὁποῖον κατὰ πρῶτον λόγον πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω μίαν ἀντίληψιν. Κατὰ τὸ ἄρθρον 473 προβλέπονται ἡ ἀναγκαστὴ μίσθωσις ὅλων τῶν ἐκτάσεων ἐξαιρουμένων ἐκείνων αἱ ὁποῖαι εἶναι μισθωμέναι εἰς ἀγρότας μὴ διαθέτοντας κλῆρον. Οἱ αὐτοκαλλιεργηταὶ αὐτοὶ τὸ θεωροῦν ἰδιοκτησίαν των τὸ τμῆμα αὐτὸ ποὺ καλλιεργοῦν καὶ τὸ δίδουν καὶ προῖκα. Αὐτοὺς δὲν ἠμποροῦμε νὰ τοὺς ἀποβάλωμεν, διότι τὸ τοιοῦτον θὰ ἦτο ἀντίθετον πρὸς πᾶσαν ἔννοιαν τοῦ δικαίου καὶ αὐτοὶ εἶναι οἱ περισσότεροι ἔχοντες περίπου 48 χιλ. στρέμματα. Αἱ 6 χιλ. στρέμματα εἶναι τῶν μεγάλων καλλιεργητῶν. Προτείνω νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ νόμος αὐτὸς μετὰ τὴν σχετικὴν τροποποίησίν του.

§113Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ἐὰν εἶναι καλλιεργηταὶ σημαίνει ὅτι ἔχουν παιδιὰ καὶ ἑπομένως ὁ κλῆρος των θὰ θεωρεῖται ἀνεπαρκής, συνεπῶς καὶ αὐτοὶ θὰ χρήζουν ἀποκαταστάσεως, διότι μόνον ὁ κλῆρος ὁ πέραν τῶν 40 στρεμμάτων εἶναι ἐπαρκής.

§114Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἄρα συμφωνεῖτε μὲ τὰς ἀπόψεις μου περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν.Δ. 327.

§115Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Τὸ κύριον ἀντικείμενον εἶναι τὰ μεγάλα κτήματα τῶν 40, 50 χιλιάδων στρεμμάτων.

§116Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ τροποποίησις τοῦ Ν. Δ. 327.

§117Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Μία δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μᾶς καλύπτει.

§118Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Θέμα δεύτερον εἶναι νὰ καθορίζωνται ὑπό τινα ἐποπτείαν τὰ μισθώματα καὶ οἱ ὅροι καλλιεργείας εἰς τὴν αὐτοκαλλιέργειαν. Ἀπὸ τοῦ 1924 κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου 3242 ὁ ἐκπροσωπῶν τότε τὴν περιφέρειαν Θηβῶν Σπηλιώτης, ἐξέφραζε τὴν ἔκπληξίν του πῶς δὲν ἐλήφθη μία σχετικὴ πρόνοια εἰς τὰς ἀρχικὰς συμβάσεις. Τοῦτο τὸ ἐτόνισαν καὶ ἄλλοι ἀγορηταὶ τότε. Ἔρχεται ἡ διαιτησία εἰς τὴν ὁποίαν, φυσικά, ἀφοῦ δὲν ὑπῆρχε, δὲν ἐτέθη τοιοῦτον ζήτημα, οὔτε καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ 1930 παρουσιάσθη. Πρέπει, λοιπόν, ἐπαναλαμβάνω νὰ ἔχωμεν μίαν ἐπίβλεψιν, πρέπει νὰ συσταθῇ μία ἐπιτροπὴ διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ μισθώματος καὶ τῶν ὅρων καλλιεργείας. Θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ ἀναφέρω ὅτι ἀπὸ τοῦ 1924 ἡ Ἑταιρεία ἐζήτει τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν 80.000 στρεμμάτων καὶ ἔλεγεν ὅτι ἤθελε νὰ ἀποκαταστήσῃ τοὺς καλλιεργητάς. Ὁ μακαρίτης Μιχαλακόπουλος ἔλεγεν ὅτι ἡ Ἑταιρεία προτίθεται νὰ κάμῃ παραχωρήσεις πρὸς τοὺς καλλιεργητάς, τὸ αὐτὸ δὲ ἐπανελάμβανε καὶ ὁ ἀείμνηστος Παναγῆς Τσαλδάρης κατὰ τὸ 1930. Πρέπει ὅλα αὐτὰ νὰ τὰ ἐπικαλεσθῶμεν καὶ νὰ ζητήσωμεν τὴν ἐκτέλεσίν των. Ἡμεῖς εἴμεθα πρόθυμοι, κ. Ὑπουργέ, νὰ σᾶς παράσχωμεν ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θὰ προβληθοῦν καὶ προπαντὸς νὰ σᾶς τὰ δώσωμεν ὅταν θὰ πᾶτε εἰς τὸ Λονδῖνον, διὰ νὰ τὰ ἐπικαλεσθῆτε ἐκεῖ, ὅπου προετάθη νὰ μεταβῆτε καὶ πρέπει διὰ τὸ μεγάλο τοῦτο θέμα νὰ μεταβῆτε. Κύριοι Βουλευταί, ὀφείλομεν καὶ ἀπεδείξαμεν ὅλοι μας τὴν στοργήν μας πρὸς τὸ ξένον κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον ἔχομεν κάθε συμφέρον νὰ εἰσρέῃ εἰς τὴν Χώραν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας μας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ προβλέψωμεν μετὰ στοργῆς καὶ νὰ μὴ δεχθῶμεν καὶ νὰ μὴ ἔχωμεν ἀντανάκλασιν τῆς ἀγωνίας τοῦ πληθυσμοῦ ἐκείνου, ὁ ὁποῖος βλέπει διαρκῶς τὸν ἱδρῶτά του ἐξανεμιζόμενον καὶ ὁ ὁποῖος δὲν δύναται νὰ ἀπολαύσῃ τὸ στοιχειωδῶς ἀναγκαῖον πρὸς συντήρησιν τῆς οἰκογενείας του καὶ μετ’ ἀγωνίας ἀναμένει τὴν λύσιν. (Χειροκροτήματα).

§119ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν κ. Πρόεδρε.

§120Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ κ. Πρόεδρε νὰ διακόψωμεν καὶ νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν αὔριον μετὰ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν καὶ ἀκολούθως συνέχειαν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ Κωπαϊδικοῦ. (Ὥρα 9.40 μ.μ.)