1951.02.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 35η

Δευτέρα 5 Φεβρουαρίου 1951.

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γεροκωστόπουλος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὅπως προσέλθῃ ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Στέργιος Μπινόπουλος ἵνα δώσῃ τὸν νενομισμένον ὅρκον. (Ἀκολούθως προσέρχεται ὁ κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 5ης Μαρτίου 1950 ἐκλεγεὶς βουλευτὴς τῆς περιφερείας Φλωρίνης Στέργιος Μπινόπουλος, καταλαβὼν τὴν θέσιν τοῦ ἀποβιώσαντος βουλευτοῦ Γεωργίου Δεμενοπούλου τῆς ἰδίας περιφερείας, ὅστις καὶ δίδει τὸν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον κατὰ τὸ ἄρθρον 64 ἔχοντα οὕτω: «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ ἀδιαιρέτου Τριάδος νὰ φυλάττω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου»).

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ τὰ ὑπ’ ἀριθ. 1821 τῆς 29.1.51 καὶ 231 τῆς 2.3.51 ἔγγραφα τοῦ κ. Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἔχοντα οὕτω: Πρὸς Τὴν Α. Ε. τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω ὅπως εὐαρεστούμενοι ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς διὰ Διατάγματος ὑπὸ ἡμερομηνίαν 27 Ἰανουαρίου 1951 εὐηρεστήθη νὰ ἀποδεχθῇ τὰς παραιτήσεις τῶν Ὑπουργῶν κ. κ. Αὐγ. Θεολογίτη ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως, Εὐαγ. Ἀβέρωφ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Ἐφοδιασμοῦ–Διανομῶν, Ἀλεξ. Κωστοπούλου ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς καὶ Νικ. Ἐξάρχου ἐπὶ τῶν Μεταφορῶν. Ὡσαύτως διὰ Διατάγματος τῆς αὐτῆς χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ ἀποδεχθῇ τὰς παραιτήσεις τῶν Ὑπουργῶν ἄνευ χαρτοφυλακίου κ. κ. Κοσμᾶ Ἀλεξανδρίδη, ἀσκοῦντος καθήκοντα Ὑφυπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ–Διανομῶν, Ἀναστ. Βγενοπούλου, ἀσκοῦντος καθήκοντα Ὑφυπουργοῦ Ἀεροπορίας καὶ Στρατιωτικῶν καὶ Στυλ. Χούτα, ἀσκοῦντος καθήκοντα Ὑφυπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Οἰκισμοῦ–Ἀνοικοδομήσεως. Ἐπίσης διὰ Διατάγματος τῆς ἰδίας χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ ἀναθέσῃ προσωρινῶς τὴν ἐνάσκησιν καθηκόντων Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου εἰς τὸν Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Στ. Κωστόπουλον, ὡς καὶ Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας κ. Ἀνδρέαν Λαμπρόπουλον. Ὁμοίως διὰ Διατάγματος τῆς αὐτῆς χρονολογίας εὐηρεστήθη ν’ ἀναθέσῃ προσωρινῶς τὴν ἐνάσκησιν τῶν καθηκόντων Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν εἰς τὸν κ. Ἰωάν. Γιαννόπουλον Ὑπουργὸν ἄνευ χαρτοφυλακίου, ἀποδεχθεὶς τὴν παραίτησιν αὐτοῦ ἐκ τῶν καθηκόντων τοῦ Ὑφυπουργοῦ Οἰκονομικῶν καὶ προσωρινοῦ Ὑπουργοῦ Τ.Τ.Τ. Δεχθῆτε, Ἀξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἐξαιρέτου πρὸς Ὑμᾶς ὑπολήψεώς μας. Ὁ Πρόεδρος

Τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Πρὸς Τὴν Α. Ε. τὸν Κον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω ὅπως εὐαρεστούμενοι ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς εὐηρεστήθη διὰ διατάγματος, ὑπὸ ἡμερομηνίαν 1ης Φεβρουαρίου ἐ. ἔ., νὰ διορίσῃ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κ. Σοφοκλῆν Βενιζέλον Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπίσης διὰ Διατάγματος τῆς αὐτῆς χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ τὸν Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως κ. Γεώργιον Παπανδρέου Ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων–Ἐθνικῆς Παιδείας. Ὡσαύτως διὰ Διατάγματος τῆς ἰδίας χρονολογίας εὐηρεστήθη ν’ ἀποδεχθῇ τὴν παραίτησιν τοῦ κ. Νικ. Μπακοπούλου Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας. Ὁμοίως διὰ Διατάγματος τῆς αὐτῆς χρονολογίας εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑπουργοὺς τοὺς κ. κ. Νικόλαον Μπακόπουλον ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, Ἰωάννην Γκλαβάνην ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου, Λέοντα Μακκᾶν ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας, Ἰωάννην Γιαννόπουλον ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν, Εὐστάθιον Μαλαμίδαν ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, Γεώργιον Μπακατσέλον ἐπὶ τῆς Ἐργασίας καὶ Ὑφυπουργοὺς τοὺς κ. κ. Ἐμμ. Κοθρῆν παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως, Δημήτριον Παπαμιχαλόπουλον παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, Γεώργιον Μόδην παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Θρησκευμάτων–Ἐθνικῆς Παιδείας, Κων. Μητσοτάκην ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, Δημήτριον Ζησόπουλον ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν. Δέξασθε Ἀξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἐξαιρέτου πρὸς Ὑμᾶς ὑπολήψεώς μου.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Ὡσαύτως ἀνακοινῶ τὴν ἀπὸ 20 Ἰανουαρίου 1951 ἐπιστολὴν τῶν κ. κ. Π. Κανελλοπούλου καὶ Σ. Στεφανοπούλου συναρχηγῶν τοῦ Λαϊκοῦ Ἑνωτικοῦ κόμματος, ἔχουσαν οὕτω: «Κύριε Πρόεδρε, Ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως πρακτικὸν τῆς Συνελεύσεως τῆς 18.1.51 τῶν Κοινοβουλευτικῶν μελῶν τῆς Ἀνεξαρτήτου Ὁμάδος Λαϊκῶν ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Ἑνωτικοῦ κόμματος ἀφ’ ἑτέρου, περὶ ἱδρύσεως νέου Πολιτικοῦ κόμματος ὑπὸ τὸν τίτλον «Λαϊκὸν Ἑνωτικὸν κόμμα» καὶ ὑπὸ τὴν Ἀρχηγίαν τῶν ὑπογραφόντων τὴν παροῦσαν. Ἀποστέλλομεν ἐπίσης πίνακα ὀνομαστικὸν τῶν ὑπογραψάντων τὸ πρακτικὸν τοῦτο βουλευτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1951.

Μετὰ πλείστης τιμῆς

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ»

ΠΙΝΑΞ

Τῶν βουλευτῶν τῶν μετασχόντων τῆς Συνελεύσεως τῆς 18.1.51 καθ’ ἣν ἱδρύθη τὸ «Λαϊκὸν Ἑνωτικὸν Κόμμα». Κανελλόπουλος Παναγιώτης, Στεφανόπουλος Στέφανος, Ἀλιπράντης Εὐστράτιος, Ἀντωνόπουλος Ἀθανάσιος, Βασιλικὸς Βασίλειος, Βογιατζῆς Γεώργιος, Γεροκωστόπουλος Ἀχιλλεύς, Δερδεμέζης Ἀνδρέας, Εὐταξίας Λάμπρος, Καλαντζάκος Ἀλέξανδρος, Καλλίας Κωνσταντῖνος, Καραθόδωρος Ἀλέξανδρος, Καραμανλῆς Κωνσταντῖνος, Καραπιπέρης Χρυσόστομος, Κορκολῆς Διονύσιος, Κυρόζης Ἰωάννης, Κωτούζας Φώτιος, Μητσόπουλος Βασίλειος, Μπουκουβάλας Ἀθανάσιος, Παπαδόπετρος Γρηγόριος, Παπαδόπουλος Κωνσταντῖνος, Παπάζης Σταμάτιος, Παπαθανάσης Ἀθανάσιος, Παπαρρηγόπουλος Βασίλειος, Πάρρης Τιμολέων, Πέγιος Ἀθανάσιος, Πλατῆς Γεώργιος, Πολυζωγόπουλος Σταῦρος, Πρωτοπαπαδάκης Ἀριστείδης, Ράλλης Γεώργιος, Στεφανόπουλος Βασίλειος, Ταλιαδοῦρος Ἀθανάσιος, Τσούμπας Δημήτριος. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 218)51 ἡμετέρας ἀποφάσεως ἀντικατεστάθησαν εἰς τὴν ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως τῶν πετρελαιοειδῶν ὁ βουλευτὴς κ. Δημ. Παπαμιχαλόπουλος διὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Χαρ. Ψαρροῦ καὶ ὁ βουλευτὴς κ. Α. Καραθόδωρος διὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀνδρέα Στράτου. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Δερδεμέζης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κ.λ.π.

§5Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 133474) 2–12–50 ἐγγράφου του, διαβιβάζει αἴτησιν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ναυπλίου μετὰ δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Δημητροπούλου, κατηγορουμένου ἐπὶ ἐξυβρίσει δημοσίου ὀργάνου καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 99155) 865758)25.1.51 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν μετὰ λοιπῶν σχετικῶν τοῦ Στρατιωτικοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀνωτέρας Διοικήσεως Ἀττικῆς–Νήσων κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Δ. Χριστάκου, κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 509)1947 καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 99155) 865832)25.1.51 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν μετὰ λοιπῶν σχετικῶν τοῦ Στρατιωτικοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀνωτέρας Διοικήσεως Ἀττικῆς–Νήσων κατὰ τῶν βουλευτῶν Η. Τσιριμώκου, Α. Σβώλου, καὶ Δ. Χρηστάκου κατηγορουμένων ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 509)47 καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτων συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ’ 99155) 933306)12–1–51 ἐγγράφου του διαβιβάζει τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2019)50 ἀναφορὰν τοῦ Στρατιωτικοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀνωτάτης Στρατιωτικῆς Διοικήσεως Ἀττικῆς–Νήσων μετὰ Δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Χριστάκου, κατηγορουμένου ἐπὶ παραβάσει τοῦ ἄρθ. 2 παρ. 3 τοῦ Α.Ν. 509)47 καὶ ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ὁ ἀσκῶν τὴν Ποινικὴν Ἀγωγὴν παρ’ Ἐκτάκτῳ Στρατοδικείῳ Ἰωαννίνων διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α.Π. 1)5.1.51 ἐγγράφου του ζητεῖ τὴν συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Χριστάκου προκειμένου οὗτος νὰ παρεπεμφθῇ εἰς δίκην διὰ δημοσιεύματά του στρεφόμενα κατὰ τοῦ ἰσχύοντος Κοινωνικοῦ καθεστῶτος. Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβ. Ἐπιτροπὴν. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Α. Κουτσοπέταλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πληγέντων ἐκ τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ ἀγελαδοτρόφων Ἀθηνῶν καὶ Προαστείων ζητούντων ἐπιβολὴν κυρώσεων κατὰ τῆς κτηνιατρικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας ὑπὲρ τῶν καταστραφέντων ἀγελαδοτρόφων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβούλου τοῦ Δήμου Πατρέων διαμαρτυρομένου δι’ οἰκτρὰν κατάστασιν τῶν σχολικῶν κτιρίων Δημ. Ἐκπαιδεύσεως τῆς πόλεως Πατρῶν καὶ ζητοῦντος ἐπαναλειτουργίαν τοῦ Ταμείου ἀνεγέρσεως διδακτηρίων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σερπᾶνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Μεσολογγίου καὶ ψήφισμα συλλαλητηρίου διαφόρων ὀργανώσεων ζητούντων τὴν ἄμεσον ἵδρυσιν ἐργοστασίου σόδας ἐν Μεσολογγίῳ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σερπᾶνος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Ἑνώσεων Γραμματικοῦς καὶ Γαβαλοῦς ζητούντων ἀποστολὴν ἐκ μέρους Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἰς Αἰτωλ)νίαν συνεργείου ἐξαγορᾶς καπνῶν ἐσοδείας 1949 καὶ παλαιοτέρων. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Ρουχωτᾶς καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπαγγελματιῶν Αὐτοκινητιστῶν Κεφαλληνίας ζητούντων ὅπως ληφθῇ μέτρον πρὸς χορήγησιν ἀδείας δημοσίας χρήσεως εἰς 14 περίπου φορτηγὰ αὐτοκίνητα κατὰ τὸ πλεῖστον ¾ τόννων ἀγορασθέντα ὑπὸ τούτων πρὸ μακροῦ ἐκ τοῦ ΟΔΙΣΥ, βάσει νομίμων πιστοποιητικῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συνδέσμου Ἐδωδιμοπαντοπωλῶν Πατρῶν ζητοῦντος ἀναστολὴν προκαταβολῆς 50% ἐπὶ τῆς ἀξίας ἐφοδίων παρὰ παντοπωλῶν Πατρῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Πατρέων ζητοῦντος ὅπως ἡ κατασκευὴ τοῦ πολιτικοῦ ἀεροδρομίου γίνῃ ἐν τῇ τοποθεσίᾳ Κόκκινος Μῦλος Πατρῶν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανὸς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μηχανοξυλουργῶν «ἡ Ἐθνικὴ Ἕνωσις» Θεσσαλονίκης ζητοῦντες ὅπως εἰς τὸ ὑπὸ σύστασιν Ταμεῖον ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως ἐργατοτεχνιτῶν τῶν δομικῶν καὶ ξυλουργικῶν ἐργασιῶν ὑπαχθοῦν καὶ τὰ μέλη αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν πυροπαθῶν κατοίκων Κοινότητος Πλατανιωτίσσης Καλαβρύτων, διαμαρτυρομένων, διότι καίτοι πυροπαθεῖς ὄντες ἄστεγοι, οὐδεμιᾶς περιθάλψεως στεγαστικῆς ἔτυχον μέχρι σήμερον. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Σβῶλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Περιφερείας Κιλκὶς ζητούσης ἐπίσπευσιν, ἀνοικοδομήσεως τῶν κατεστραμμένων γεωργικῶν οἰκιῶν, ἐπαναχορήγησιν ἀλεύρων, ἵδρυσιν ἀγροτικῶν ἰατρείων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Σβῶλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Δράμας ζητούσης λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Σβῶλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν καθαριότητος Δήμου Θεσσαλονίκης ζητούσης αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων εἰς 25.000 δραχ. στέγασιν τῶν ἀπόρων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Ρουχωτᾶς καταθέτει ἀναφορὰν δημοδιδασκάλων Κεφαλληνίας μεταφερθέντων κατόπιν ἐπιλογῆς εἰς τὴν ἐποπτικὴν ὑπηρεσίαν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν τῆς Α.Τ.Ε. καὶ ζητούντων ὅπως κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νέου συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος ὁ ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ «αὕτη χρόνος ὑπολογισθῇ ὡς συντάξιμος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Ρουχωτᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ κατωτέρου προσωπικοῦ φυλακῶν καὶ ἀναμορφωτικῶν καταστημάτων, ζητοῦντος ὅπως ἐξομοιωθοῦν συνταξιοδοτικῶς πρὸς τοὺς συνταξιούχους τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ τῆς Χωροφυλακῆς δηλ. ἀπονομὴν συντάξεως μετὰ 15ετῆ ἢ 25ετῆ ὑπηρεσίαν. Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας καὶ Ἰθάκης κ. Γ. Ρουχωτᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συλλόγου ἀμίσθων δικαστικῶν κλητήρων τῆς περιφερείας τοῦ Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας ζητοῦντος ὅπως οἱ ἄμισθοι δικαστικοὶ κλητῆρες ὑπηρετήσαντες ἐπὶ πενταετίαν ἐν τῇ ἕδρᾳ Εἰρηνοδικείου νὰ δύνανται νὰ μετατίθενται εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Πρωτοδικείου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων Υ.Ε.Κ.Α. Πατρῶν διαμαρτυρομένων δι’ ἀπόλυσίν των ὡς καὶ διὰ τὰς ἀδίκους διατάξεις τοῦ Νόμου 1560)50. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος καταθέτει ψήφισμα τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου τοῦ Δήμου Πατρέων διαμαρτυρομένου δι’ οἰκτρὰν κατάστασιν τῶν σχολικῶν κτιρίων Δημοτικῆς Ἐκπαιδεύσεως τῆς πόλεως Πατρῶν καὶ ζητοῦντος ἐπαναλειτουργίαν τοῦ Ταμείου Ἀνεγέρσεως Διδακτηρίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Β. Παπαρρηγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πολεμιστῶν 1940–41 ἐπαφῆς πρόσω διαμαρτυρομένης δι’ ἀπόλυσιν τοῦ πολεμιστοῦ ὑπαλλήλου τῆς Υ.Ε.Κ.Α.Κ. Ἀθανασοπούλου. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων εἰς ἐρωτήσεις κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶ. 1.) Ἡ ἀναγνώρισις ὡς Ἑλληνικῶν τῶν ἐπιβατικῶν πλοίων προοριζομένων εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἀκτοπλοϊκῶν συγκοινωνιῶν, ἐπιτρέπεται μόνον ἐφ’ ὅσον τὰ πλοῖα ταῦτα ἔχουν τὰ ὑπὸ τοῦ Νόμου ὁριζόμενα προσόντα, ἡλικίας κ.λ.π. πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς διὰ τοῦ τρόπου τούτου συμπληρώσεως καὶ ἀνανεώσεως τοῦ ἀκτοπλοϊκοῦ ἐπιβατικοῦ στόλου. Κατὰ τὰ πρῶτα μεταπολεμικὰ ἔτη πράγματι ἐπετράπη ἡ ἀναγνώρισις ὡς Ἑλληνικῶν ἐπιβατικῶν ἀτμοπλοϊκῶν πλοίων ἐχόντων ἡλικίαν ἄνω τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου ὁριζομένης, πλὴν ὅμως τοῦτο ἐγένετο ὅλως ἐξαιρετικῶς δυνάμει εἰδικῶν μεταβατικῶν Νόμων καὶ τοῦτο διότι κατὰ τὰ ἔτη ταῦτα δὲν ὑπῆρχον ἐπιβατικὰ πλοῖα πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς Ἀκτοπλοϊκῆς Ἐπιβατικῆς καὶ Ἐμπορικῆς κινήσεως. 2.) Τὸ Υ.Ε.Ν. ἐφαρμόζει πλήρως τὸν Νόμον 6059)34 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ Ν. 1091 κατὰ τὸν καταρτισμὸν τῶν δρομολογίων, κατόπιν γνωμοδοτήσεως τοῦ κατὰ Νόμον ἁρμοδίου Συμβουλίου, εἰς τρόπον ὥστε, ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν εἶναι ἀνέφικτον, νὰ μὴ ἐπιτρέπῃ τὴν κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμέραν ἀναχώρησιν πλειόνων τοῦ ἑνὸς ἐπιβατηγῶν ἀκτοπλοϊκῶν πλοίων. 3.) Σχετικῶς μὲ τὰς ἀγόνους γραμμὰς γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἐκτέλεσις πασῶν τῶν ὡς ἀγόνων χαρακτηριζομένων γραμμῶν, εἶναι ζήτημα ἐξαρτώμενον ὑπὸ τῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν διατιθεμένων πρὸς τοῦτο πιστώσεων. Ἤδη ἔχουσι μισθωθῆ κατόπιν ἐπανειλημμένων δημοπρασιῶν αἱ γραμμαὶ α) Ἀνατολικῶν Κυκλάδων, β) Δωδεκανήσων, γ) Βορείου Ἑλλάδος, δ) Βορείου Κρήτης, ε) Καψαλίου (Κυθήρων) καὶ στ) περιφερειακῆς καὶ Νοτίου Κρήτης. Ὑπολείπονται πρὸς μίσθωσιν αἱ γραμμαὶ α) Παξῶν– Κερκύρας, β) Καλάμου–Ζαβέρδης–Βασιλικῆς–Νυδρίου–Λευκάδος, γ) Κυπαρισσίου–Ἱέρακος–Μονεμβασίας, δ) Κύμης–Σκύρου–Βορείων Σποράδων, ε) Δυτικῶν Κυκλάδων καὶ στ) αἱ δύο περιφερειακαὶ γραμμαὶ Αἰγαίου, διὰ τὰς ὁποίας οἱ γενόμενοι μειοδοτικοὶ διαγωνισμοὶ δὲν ἀπέδωκαν ἀποτελέσματα εἴτε διότι αἱ παρουσιασθεῖσαι προσφοραὶ ἐκρίθησαν ἀσύμφοροι διὰ τὸ Δημόσιον, εἴτε διότι δὲν παρουσιάσθη εἰσέτι προσφορὰ πλοίων πληρούντων τὰ παρὰ τοῦ Νόμου ἀπαιτούμενα προσόντα. Εἰδικώτερον ὅσον ἀφορᾷ τὴν περιφερειακὴν γραμμὴν Αἰγαίου δι’ ἣν ἐνδιαφέρεται ὁ ἐπερωτῶν βουλευτής, παρὰ τοὺς ἐπανειλημμένους διαγωνισμούς, δὲν παρουσιάσθη μειοδότης καὶ ὡς ἐκ τούτου προτιθέμεθα, ἐὰν καὶ ἡ νέα προκήρυξις διαγωνισμοῦ παραμένῃ ἄνευ ἀποτελέσματος, νὰ κάμωμεν χρῆσιν τοῦ ἄρθρου 34 τοῦ νόμου Σ. ΙΒʹ περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ, ὡς ἐγένετο καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ μισθωθῇ αὕτη ἄνευ δημοπρασίας καὶ εἰς πλοῖα ἅτινα δὲν δύνανται νὰ συμμετάσχωσιν εἰς τοὺς διαγωνισμοὺς ἢ νὰ μισθωθῇ μεμονωμένως ἡ προσέγγισις Ψαρρῶν δι’ ἀτμοπλοίου ἐκτελοῦντος τὴν γραμμὴν Χίου–Μυτιλήνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8–12–1950 Ὁ Ὑπουργός.

Ν. ΖΕΡΒΑΣ

Βʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀττικῆς κ. Δ. Μπερδελῆ. Ἐπὶ 8357)4427)21.12.50, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ ἡμετέρα ὑπηρεσία συμφώνως πρὸς τὴν κειμένην Νομοθεσίαν, περὶ ἀκτοπλοϊκῶν συγκοινωνιῶν, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἐκτέλεσιν δρομολογίων εἰς ὡρισμένην γραμμὴν ὑπὸ τῶν ἀκτοπλοϊκῶν ἐπιβατηγῶν ἀ)π, ἀλλ’ ἁπλῶς νὰ ἐγκρίνῃ ἢ νὰ ἀπορρίψῃ αἴτησιν τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν πλοίων τούτων νὰ ἐκτελέσουν τὰ αἰτούμενα δρομολόγια ἐφ’ ὅσον διὰ τὴν τελευταίαν ταύτην περίπτωσιν προκαλεῖται συναναχώρησις μὲ ἁπλᾶ πλοῖα, εἰς τὴν αἰτουμένην γραμμήν. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ ἀ)π «ΚΥΚΝΟΣ» ᾐτήσατο τὴν ἄδειαν ἐκτελέσεως δρομολογίων Ἀργοσαρωνικοῦ, ἡ δὲ ὑπηρεσία ἐνέκρινε τὴν ἐκτέλεσιν τούτων, κατόπιν γνωμοδοτήσεως τῆς κατὰ Νόμον ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς δρομολογίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1951. Ὁ Ὑπουργός.

Ν. ΖΕΡΒΑΣ

καὶ Γʹ) ὡσαύτως ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀττικῆς κ. Δ. Μπερδελῆ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ ἰδιότης τοῦ Λιμενικοῦ Ἀξιωματικοῦ εἶναι ἀσυμβίβαστος πρὸς τὸ ἐπάγγελμα τοῦ Ν. Πράκτορος. Ἡ πρακτόρευσις ἀτμοπλοίου ὑπὸ υἱοῦ Λιμενικοῦ Ἀξιωματικοῦ εἰς λιμένα εἰς ὃν ὁ Λιμεν. Ἀξιωματικὸς ὑπηρετεῖ ὡς Λιμενάρχης δὲν ἀπαγορεύεται μὲν ἐκ τοῦ Νόμου, ἡ ὑπηρεσία ὅμως μεριμνᾷ πάντοτε πρὸς ἀποφυγὴν παρεξηγήσεων ὅπως μὴ συμπίπτῃ τῷ αὐτῷ λιμένι νὰ ὑπηρετῇ Λιμενικὸς Ἀξιωματικὸς ὡς Λιμενάρχης, ἔνθα καὶ ὁ υἱός του ἀσκεῖ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ν. πράκτορος. Πλὴν ἡ ὑπηρεσία μας δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψει της παρομοίαν περίπτωσιν, θὰ ἦτο δὲ εὐτυχὴς ἐὰν ἐλάμβανε περὶ τούτου σχετικὰς πληροφορίας, ἵνα ἀμέσως ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1951 Ὁ Ὑπουργός.

Ν. ΖΕΡΒΑΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Κ. Ρέντη, Α. Σβώλου, Ι. Μελᾶ, Α. Παπαθανάση, Α. Ζάκκα, Δ. Παπασπύρου, Χ. Γοργία, Π. Εὐριπαίου, Γ. Μπουρδάρα, Μ. Γαληνοῦ, Γ. Ἀνδρουλακάκη, Ν. Ζορμπᾶ, Γ. Χατζησταυρῆ, Γ. Βοραζάνη, Γ. Ταρμπάζη, Ε. Μπακλατζῆ καὶ Κ. Βαρσαδάνη. Τὸ Ι.Κ.Α. εἶναι Νομικὸν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου μὴ ὑπαγόμενον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς καὶ συνεπῶς οὐδεμίαν ἀνάμιξιν ἔχει ὁ Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς εἰς τὰ ζητήματα ὀργανώσεώς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Δεκεμβρίου 1950 Ὁ Ὑπουργός.

ΑΛ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ καὶ Ἀνοικοδομήσεως. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀρκαδίας κ. Δημ. Μπαρμπαλιᾶ: 1) Διὰ τὴν στέγασιν τῶν πυροπαθῶν Ἀρκαδίας χορηγοῦνται ὑλικὰ αὐτοστεγάσεως εἰς τοὺς δικαιούχους. 2) Χρηματικὴ ἐνίσχυσις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ λόγῳ ἐξαντλήσεως τῶν πιστώσεων τοῦ προγράμματος 1950–51. 3) Ἡ αὐτοστέγασις διὰ τοὺς πυροπαθεῖς θὰ ἐφαρμοσθῇ εὐθὺς ὡς ὑπάρξουν αἱ σχετικαὶ πιστώσεις. Ὁ Ὑπουργός.

Σ. ΧΟΥΤΑΣ

καὶ Βʹ) ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 40 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Α. Καλαντζάκου: 1. Ἡ ἀνανέωσις τῆς μετὰ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης συμβάσεως διὰ τὴν διαχείρισιν τοῦ χρηματικοῦ καὶ ὑλικοῦ ἀνοικοδομήσεως μελετᾶται ὡς ἀνάγκη διὰ τὴν κατοχύρωσιν τῆς γενομένης μέχρι τοῦδε καὶ ἀπὸ 1 Ἰουλίου 1950 διαχειρίσεως καὶ διὰ μικρὸν περαιτέρω χρονικὸν διάστημα μέχρι τῆς ὁριστικῆς ρυθμίσεως τοῦ τρόπου τῆς διαχειρίσεως. 2. Κατὰ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως, ὑπογραφείσης τὸν Ἰούλιον τοῦ 1946 ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἀνοικοδομήσεως καὶ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ παραταθείσης ἔκτοτε μέχρι τῆς 30 Ἰουνίου 1950, ἡ Ε.Τ.Ε. δικαιοῦται προμηθείας, διὰ τὰ διαχειριζόμενα ὑπ’ αὐτῆς Κεφάλαια τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως ὑπολογιζομένης εἰς 5% διὰ κεφάλαια μέχρι: δραχ. 25.000.000.000, 4% διὰ κεφ. ἀπὸ 25.000.000.000. μέχρι 50.000.000.000, 3% διὰ κεφ. ἀπὸ 50.000.000.000. μέχρι 75.000.000.000 καὶ 2% διὰ τὸ πέραν τῶν 75.000.000 000 ποσόν. Διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συμβάσεως (Ἰούλιος 1946) μέχρι τῆς 30ῆς Σεπτεμβρίου 1949, ἡ Ε.Τ.Ε. εἰσέπραξεν, διὰ προμήθειάν της, ποσὸν δραχμῶν 1.611.246.226. Ἀπὸ 1ης Ὀκτωβρίου 1949 δὲν κατεβλήθη ἡ προμήθεια τῆς Τραπέζης, καθόσον προέκυψε διαφωνία ὡς πρὸς τὸν ὑπολογισμὸν τῆς προμηθείας ἕνεκα τοῦ ὅρου «ἐτησίως» ὅστις εἶχε προστεθῇ εἰς τὴν σύμβασιν κατὰ τὴν ὑπογραφὴν αὐτῆς παρὰ τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐκτὸς τούτου κατεβλήθη εἰς τὴν Ε.Τ.Ε. διὰ τὰ ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου 1946 μέχρι 30 Ἰουνίου 1950 χρονικὸν διάστημα καὶ ποσὸν δραχμῶν 4.929.337.193 ἀντιπροσωπεῦον τοὺς μισθοὺς τοῦ μονίμου προσωπικοῦ αὐτῆς ὅπερ ἐχρησιμοποίησεν ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν Ταμειακὴν Διαχειριστικὴν καὶ Λογιστικὴν ὑπηρεσίαν ἐν γένει τῶν Κεφαλαίων καὶ ὑλικῶν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἀνοικοδομήσεως. Ὁ ἀριθμὸς τῶν μονίμων ὑπαλλήλων τῆς Ε.Τ.Ε. οἵτινες ἐχρησιμοποιήθησαν ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν κατὰ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως ἐργασίαν Ταμειακήν, Διαχειριστικὴν καὶ Λογιστικὴν ἀνῆλθεν: Διὰ τὴν οἰκονομικὴν χρῆσιν: 1947–1948 εἰς 40 1948–1949 εἰς 69 1949–1950 εἰς 75 3. Ἡ φύλαξις καὶ ἐν γένει λειτουργία τῶν ἀποθηκῶν ἐν αἷς συγκεντροῦνται καὶ ἐξ ὧν διανέμονται τὰ ἐν γένει ὑλικὰ Ἀνοικοδομήσεως ἔχει ἀνατεθῆ ἐπίσης διὰ τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω συμβάσεως εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος. Κατὰ τοὺς σχετικοὺς ὅρους ἡ Ε.Τ.Ε. δὲν εἰσπράττει ἰδιαιτέρως διὰ τὰ ὑλικὰ προμήθειαν οὔτε ἄλλην ἀμοιβήν, ἀλλὰ καὶ δὲν καταβάλλει ἀντιστοίχως τὰς δαπάνας τῶν ἀποθηκῶν αἵτινες βαρύνουσι τὸ Δημόσιον καὶ συγκεκριμένως τὰ κεφάλαια τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Διὰ τὴν φύλαξιν κλπ. ἀποθηκῶν ὑλικῶν χρησιμοποιεῖται προσωπικὸν ἐξ ἀποθηκαρίων, βοηθῶν διαχειριστῶν, φυλάκων καὶ ἐργατῶν, ὧν ὁ ἀριθμὸς δὲν εἶναι σταθερός, ἀλλὰ κυμαίνεται ἀναλόγως τῶν τοπικῶν ἀναγκῶν τῆς ὑπηρεσίας καὶ τῆς χρονικῆς περιόδου. Ὁ ἀριθμὸς τοῦ προσωπικοῦ τούτου εἶναι μεγαλύτερος εἰς τὰ Κέντρα Ἐφοδιασμοῦ τῶν Πόλεων καὶ μικρότερος εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν Τομέων. Αὐξάνεται κατὰ τὰς θερινὰς περιόδους λόγῳ τῆς μεγάλης κινήσεως τῶν ὑλικῶν καὶ μειοῦται κατὰ τὸν χειμῶνα. Ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου 1950 ηὐξήθη ὁ ἀριθμὸς τοῦ προσωπικοῦ λόγῳ τῆς ἐντατικῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων ἐπαναπατρισμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορισθῇ ἐπακριβῶς ὁ ἀριθμὸς τοῦ χρησιμοποιηθέντος μέχρι σήμερον προσωπικοῦ φυλάξεως λειτουργίας καὶ κινήσεως τῶν ἀποθηκῶν ὑλικῶν Ἀνοικοδομήσεως. Δυνάμεθα μόνον νὰ πληροφορήσωμεν ὅτι ἐδαπανήθησαν τὰ κάτωθι περίπου ποσὰ κατὰ οἰκονομικὰ ἔτη διὰ μισθοὺς τοῦ προσωπικοῦ φυλάξεως καὶ κινήσεως τῶν ὑλικῶν Ἀνοικοδομήσεως χρησιμοποιουμένου κατὰ τὸ πρόγραμμα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ καὶ Ἀνοικοδομήσεως κατὰ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως. Κατὰ τὴν οἰκονομικὴν χρῆσιν:

Ὁ Ὑπουργὸς

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 74 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σάμου Ι. Σπύρου περὶ ἰδιωτικῆς διδασκαλίας δημοδιδασκάλων καὶ καθηγητῶν: Ἐπειδὴ κατὰ τὸ παρελθὸν μᾶς κατηγγέλθη ὅτι δημοδιδάσκαλοί τινες παρέδιδον φροντιστηριακῶς μαθήματα εἰς τοὺς μαθητάς των, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 21316 τῆς 10 Μαρτίου 1949 ἐγκύκλιος διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου διὰ τῆς ὁποίας ἀπηγορεύθη ἡ διδασκαλία κατ’ οἶκον εἰς τοὺς μαθητὰς ὑπὸ τῶν δημοδιδασκάλων τῶν διδασκόντων εἰς τὰ Σχολεῖα εἰς τὰ ὁποῖα φοιτῶσιν οὗτοι. Ἔκτοτε δὲν μᾶς κατηγγέλθη οὐδὲν συγκεκριμένον γεγονός, ἵνα ἐκ νέου ἐπιληφθῶμεν τοῦ ζητήματος τούτου. Διὰ τῆς ἐν λόγῳ ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργείου καθίστανται προσωπικῶς ὑπεύθυνοι οἱ Ἐπιθεωρηταὶ δημοτικῶν σχολείων διὰ τὴν ἐφαρμογήν της, οὗτοι δὲ μέχρι σήμερον δὲν μᾶς ἀνέφερον ὅτι κατεστρατηγήθη αὕτη. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Μέσην Ἐκπαίδευσιν, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος ἐξεδόθησαν ἤδη αἱ ὑπ’ ἀριθ. 37177 ἀπὸ 2.5.1950 καὶ Ε. Π. 2887 ἀπὸ 11.10.1950 ἐγκύκλιοι διαταγαὶ ἡμῶν, ὧν ἐπισυνάπτονται ἀντίγραφα, πρὸς τοὺς Γενικοὺς Ἐπιθεωρητὰς τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Διὰ τῶν διαταγῶν τούτων ἀνετίθετο ἡ εὐθύνη τῆς τηρήσεως τῶν ἀπαγορευτικῶν περὶ ἰδιωτικῆς διδασκαλίας διατάξεων προσωπικῶς εἰς τοὺς ἐποπτεύοντας τὸ διδακτικὸν προσωπικὸν τῶν σχολείων Μέσης Παιδείας Ἐπιθεωρητὰς καὶ Διευθυντὰς τῶν σχολείων τούτων. Μέχρι τοῦδε δὲν κατηγγέλθησαν ἡμῖν συγκεκριμένα στοιχεῖα παραβάσεως τῶν διατάξεων τούτων ὑπὸ ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ὑπηρετούντων εἰς σχολεῖα Μ. Ε. τῆς περιφερείας τῆς τέως διοικήσεως Πρωτευούσης. Ὅπου ἐνεφανίσθησαν τοιαῦτα κρούσματα, οἱ παραβάται τῶν ἀπαγορευτικῶν διατάξεων τῆς κατ’ οἶκον διδασκαλίας μαθητῶν εἰσήχθησαν εἰς τὰ οἰκεῖα ἐποπτικὰ συμβούλια, τὰ ὁποῖα κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Νόμου 1556)1950 (ἄρθρον 4) προέτειναν τὴν δυσμενῆ μετάθεσιν τῶν παραβατῶν ἰδίαις δαπάναις. Ὁ Ὑπουργός.

Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πρὸς Τοὺς κ. κ. Γενικοὺς Ἐπιθεωρητὰς τῶν σχολείων Μ. Ἐκπαιδεύσεως, Διευθυντὰς Πειραματικῶν Σχολείων Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, Διευθυντὴν Διδασκαλείου Μ. Ἐκπαιδεύσεως καὶ Διευθύντριαν Χαροκοπείου Οἰκοκυρικῆς Σχολῆς. Κοινοποιοῦμεν ὑμῖν κατωτέρω ὡς ἔχει τὸ ἐδάφιον 2 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1359)1949 Α. Ν. «περὶ ἐπαναληπτικῆς διδασκαλίας πέραν τῶν κεκανονισμένων ὡρῶν διδασκαλίας ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν ἀφορῶν εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς κατ’ οἶκον διδασκαλίας ὑπὸ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν καὶ ἐντελλόμεθα, ἵνα κοινοποιήσητε ταύτην εἰς ἅπαντας τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργοὺς τῶν σχολείων τῆς ἁρμοδιότητός σας καὶ λάβωσι γνῶσιν ὥστε νὰ μὴ παρουσιασθῇ τις προφασιζόμενος ἄγνοιαν αὐτῶν, διότι εἴμεθα διετεθειμένοι νὰ ἐπιβάλωμεν ἀμειλίκτως τὰς προβλεπομένας κυρώσεις εἰς πάντα ὅστις ἤθελε φωραθῆ διδάσκων κατ’ ἰδίαν μαθητάς. Ὁ Ὑπουργός.

Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ

Ἄρθρον 1. Ἐδ. 2. Ἡ κατ’ οἶκον διδασκαλία ὑπὸ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν ἀπαγορεύεται. Εἰς τοὺς παραβάτας τῶν ὡς ἄνω διατάξεων ἐπιβάλλεται ὡς ποινὴ ἡ ὑποχρεωτικὴ μετάθεσίς των, ἰδίᾳ ὑπαιτιότητι καὶ ἰδίαις δαπάναις, καταργουμένης πάσης ἄλλης διατάξεως. Ὁ οὕτω μετατιθέμενος ἂν δὲν μεταβῇ εἰς τὴν ἕδραν του ἐντὸς προθεσμίας οὐχὶ ἀνωτέρας τῶν εἴκοσιν ἡμερῶν ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως τοῦ ἐγγράφου τῆς μεταθέσεως, εἰσάγεται πρὸς ἀπόλυσιν εἰς τὸ ἁρμόδιον ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον.

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Διεύθυνσις Μ. Ἐκπαιδεύσεως Τμῆμα Προσωπικοῦ Πρὸς Τοὺς κ. κ. Γεν. Ἐπιθεωρητὰς τῶν σχολείων Μ. Ἐκπαιδεύσεως, Διευθυντὴν Διδασκαλείου Μ. Ἐκπαιδεύσεως, Διευθυντὰς Πειραματικῶν Σχολείων Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, Δ)ντρίαν Χαροκοπείου Οἰκοκυρικῆς Σχολῆς Καλλιθέας. Ὡς τυγχάνει γνωστὸν εἰς ὑμᾶς, κατὰ ρητὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 1 παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 1359)1949 Α.Ν. «περὶ τῆς ἐπαναληπτικῆς διδασκαλίας πέραν τῶν κεκανονισμένων ὡρῶν διδασκαλίας ὑπὸ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν ἡ κατ’ οἶκον διδασκαλία ὑπ’ αὐτῶν ἀπογορεύεται. Παρὰ ταῦτα καὶ μετὰ τὴν δημοσίευσιν καὶ ὑπὸ τοῦ Κράτους τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1502)1950. Α. Ν. «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν τακτικῶν δημοσίων ὑπαλλήλων πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν, κατηγγέλθη ἡμῖν ὅτι εὐάριθμοι ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως παραδίδουσι κατ’ οἶκον μαθήματα τῆς εἰδικότητός των εἰς μαθητάς των καὶ μὴ ἢ διδάσκουσιν εἰς ἰδιωτικὰ φροντιστήρια τῆς τοιαύτης διδασκαλίας των ἀποτελούσης, εἰς ἐνίας περιπτώσεις, τὴν κυρίαν σχεδὸν ἀπασχόλησιν τούτων εἰς βάρος τῆς κανονικῆς ὑποχρεωτικῆς διδασκαλίας των εἰς τὰ ἐν οἷς ὑπηρετοῦσι σχολεῖα. Μὴ δυνάμενοι ν’ ἀνεχθῶμεν τὴν περαιτέρω παράτασιν τῆς τοιαύτης καταστάσεως, μειούσης τὸ γόητρον τοῦ Κράτους καὶ εἰδικώτερον τῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ τοῦ λειτουργήματος τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ λειτουργοῦ, παραγγέλλομεν, ὅπως διατάξητε τὸ ὑφ’ ὑμᾶς διδακτικὸν προσωπικὸν ἵνα ἀπέχῃ τῆς καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἰδιωτικῆς διδασκαλίας, καθ’ ὅσον ἄλλως θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ λάβωμεν αὐστηρότατα πειθαρχικὰ καὶ διοικητικὰ μέτρα κατὰ παντὸς ἐκπαιδευτικοῦ λειτουργοῦ ὅστις ἤθελε φωραθῇ παραβαίνων τοὺς κειμένους νόμους καὶ τὰς διαταγὰς τῶν προϊσταμένων του ἀρχῶν. Τὴν ἐφαρμογὴν τῆς παρούσης ἀνατίθεμεν προσωπικῶς εἰς ὑμᾶς καὶ τοὺς Γυμνασιάρχας καὶ Διευθυντὰς τῶν σχολείων παραγγέλλοντες τὴν αὐστηρὰν τήρησιν ταύτης. Δὲν παραλείπομεν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐν ᾗ περιπτώσει διαπιστωθῇ ὅτι ἐξακολουθεῖ παρὰ τὴν διαταγὴν ἡμῶν ταύτην ἡ ὑφισταμένη εἴς τινας περιοχὰς ἀπαράδεκτος κατάστασις ἐξ ἀμελείας ὑμῶν, εἰς ὑμᾶς τοὺς ἐπόπτας τῆς ἐκπαιδεύσεως θὰ καταλογισθῇ ἀκεραία ἡ εὐθύνη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ὀκτωβρίου 1950. Ὁ Ὑπουργός.

Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 53 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Ι. Μπούτου, ἐὰν κατὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ Ν. 751)1948 προτίθεται νὰ περιλάβῃ διάταξιν προστατεύουσαν τοὺς ἐκ τῆς Χωροφυλακῆς κλπ., ἀπολυομένους ὁπλίτας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου περὶ προστασίας πολεμιστῶν, προβλέπεται καὶ ὑπαγωγὴ τούτων εἰς τὰς προστατευτικὰς διατάξεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Δεκεμβρίου 1950. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Σ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Αʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, κατηρτίσαμεν σχέδιον Διατάγματος διὰ τοῦ ὁποίου τακτοποιεῖται ἡ κατάστασις τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ταμείων Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν. Τὸ Διάταγμα τοῦτο ἀποστέλλεται ἤδη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ὑπογραφήν του παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1951. Ὁ Ὑπουργός.

Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

καὶ Βʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 69 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Γ. Καρτάλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἐρωτήματος. Τὸ ἀγρόκτημα Μπόζαλο Βʹ. ἀνῆκον εἰς τὴν Κοινότητα Ἁλμυροῦ, ἐκηρύχθη ἀπαλλοτριωτέον διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 45935)1934 καὶ 155980)1935 Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων βάσει τῶν διατάξεων τοῦ Π. Διατάγματος τῆς 20)27.8.1932 «περὶ ἀπαλλοτριώσεως καλλιεργησίμων ἐκτάσεων ἀνηκουσῶν εἰς Δήμους ἢ Κοινότητας» διὰ δὲ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3)1934, 6)1934 καὶ 18)1935 ἀποφάσεων Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Βόλου καθωρίσθησαν οἱ δικαιούμενοι ἀποκαταστάσεως ἀκτήμονες καὶ ἡ ἔκτασις τοῦ κλήρου. Ἡ ὀφειλομένη ὑπὸ τῶν ἀποκατασταθέντων ἀποζημίωσις καθορίζεται συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 3 τοῦ προμνησθέντος Διατάγματος δι’ ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν. Ἄχρι τοῦ καθορισμοῦ ταύτης ἡ κυριότης παραμένει εἰς τὸ Νομικὸν Πρόσωπον τῆς Κοινότητος, μεταβιβάζεται δὲ εἰς τοὺς ἀποκατασταθέντας ἅμα τῇ καταβολῇ τῆς ὁρισθείσης ἀποζημιώσεως, τῆς δεούσης μεταβολῆς ἐπερχομένης εἰς τὰ βιβλία μεταγραφῶν δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 174)1936 ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Βόλου καθωρίσθη ἡ καταβλητέα ἀποζημίωσις εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν διακοσίων εἴκοσι κατὰ στρέμμα. Πλὴν μέχρι σήμερον δὲν ὑπεβλήθησαν τῇ ὑπηρεσίᾳ μας δικαιολογητικὰ καταβολῆς ταύτης τῇ ἰδιοκτητρίᾳ Κοινότητι καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἡ ὑπηρεσία μας δὲν προέβη εἰσέτι εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Δ)τος τῆς 20.8.32 προβλεπομένης Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως περὶ μεταβολῆς εἰς τὰ οἰκεῖα βιβλία μεταγραφῶν. Ἤδη ἐγένετο ἡ δέουσα ἐνέργεια πρὸς διαπίστωσιν τῆς γενομένης ὑπὸ τοῦ Συν)σμοῦ καταβολῆς τοῦ τιμήματος εὐθὺς δὲ ὡς ὑποβληθῶσιν ἡμῖν τὰ σχετικὰ δικαιολογητικὰ θέλομεν προβῆ εἰς τὴν ἔκδοσιν καὶ κοινοποίησιν τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως. Ἐπὶ τοῦ ἑτέρου ἐρωτήματος τῆς καθυστερήσεως ἐκδόσεως τῶν τίτλων κυριότητος ὑπὲρ τῶν ἀκτημόνων τοῦ Συν)σμοῦ ἐξαγορᾶς γαιῶν Ν. Ἀγχιάλου εἰς οὓς παρεχωρήθησαν κλῆροι κατὰ τὰς διατάξεις περὶ Θεσσαλικοῦ Γεωργικοῦ Ταμείου, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι διὰ σημαντικὸν ἀριθμὸν ἐξ αὐτῶν ἐξεδόθησαν οἱ τίτλοι καὶ ἀπεστάλησαν εἰς τὸν οἰκεῖον οἰκονομικὸν Ἔφορον πρὸς ἐπίδοσιν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους. Διὰ τοὺς ὑπολειπομένους κληρούχους ἡ καθυστέρησις ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι δι’ ἕκαστον τῶν κληρούχων τούτων ἀντιμετωπίζεται ἰδία περίπτωσις καὶ παρίσταται ἀνάγκη ἐξακριβώσεως τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν ὑφ’ ἃς τελεῖ ἕκαστος κλῆρος ὡς καὶ τῶν τυχὸν ἐπενεχθεισῶν μεταβιβάσεων (πώλησις, σύστασις προικός, διάθεσις κ.λ.π.). Ἡ σχετικὴ πάντως ἐργασία ἐπισπεύδεται καὶ ἐλπίζεται ἐντὸς συντομωτάτου χρόνου νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἔκδοσις τῶν τίτλων κυριότητος τῶν ὑπολοίπων κληρούχων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανοῦ. Διὰ τοῦ ἐσχάτως ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς Βουλῆς ὑπ’ ἀριθ. 1567 Νόμου ἐρρυθμίσθη τὸ ζήτημα τῶν ὑπαγομένων εἰς τοὺς Α. Ν. 228,926 καὶ 1038 καὶ κατὰ συνέπειαν ὁ ἐκτὸς ὑπηρεσίας χρόνος τούτων θεωρεῖται συντάξιμος. Δι’ ἐσχάτως ἐπίσης ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς Βουλῆς νόμου μὴ δημοσιευθέντος εἰσέτι ἐρρυθμίσθη τὸ ζήτημα τῆς συμμετοχῆς τῶν ἀνωτέρω εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας, καθόσον διὰ τοῦ νόμου τούτου ὁ ἐκτὸς ὑπηρεσίας χρόνος θεωρεῖται ὡς χρόνος συμμετοχῆς ἀφοῦ βεβαίως ἐκπεσθῶσιν ἐκ τῶν δικαιωμάτων των τὰ τυχὸν ληφθέντα ἢ αἱ κρατήσεις συμμετοχῆς ἃς δὲν ὑπέστησαν κατὰ τὸν ἐκτὸς ὑπηρεσίας διανυθέντα χρόνον.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ

VIII. Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανοῦ, πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ προωθήσεως ἔργων ὁδῶν τῆς ὑπαίθρου. Ἐπὶ τῷ ὑπ’ ἀριθ. 8332)4409 ὑμετέρῳ δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σαραφιανοῦ διὰ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως «ἐὰν Αὐτὸς καὶ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ σκέπτονται πῶς νὰ ἀντιμετωπίσουν ἐν τῷ συνόλῳ του τὸ πρόβλημα τῆς συνδέσεως τῆς ὑπαίθρου διὰ ὑποφερτῶν ἁμαξιτῶν ὁδῶν μετὰ τῶν μεγάλων ἀστικῶν Κέντρων κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ πρόγραμμα ὁδοποιΐας ἔχει περικοπῆ κατὰ πολὺ ὥστε ἐν μέρει μόνον νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς πολλαπλὰς ἀνάγκας ἔργων ὁδοποιΐας. Κατὰ ταῦτα: 1) Διατίθενται πιστώσεις διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς ἀνακαινήσεως 1500 περίπου χιλιομέτρων τῶν Κεντρικωτέρων ἀρτηριῶν τῆς Χώρας. 2) Διετέθησαν περιωρισμένα κονδύλια διὰ τὴν μερικὴν μόνον ἀντιμετώπισιν ἀνακατασκευῶν τῶν γεφυρῶν αἱ ὁποῖαι κατεστράφησαν. Ἤδη τὸ κονδύλιον τοῦτο ἐξηντλήθη καὶ ἔχομεν ἀκόμη 845 γεφύρας κατεστραμμένας. 3) Διατίθενται ἐπαρκεῖς πιστώσεις διὰ συντηρήσεις τῶν ἐθνικῶν ὁδῶν. Μὲ τὰς πιστώσεις αὐτὰς εἶναι ζήτημα ἂν θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰς ὁλονὲν αὐξανούσας ζημίας τοῦ δικτύου ἐθνικῶν ὁδῶν. 4) Ἐλάχιστα ποσὰ καὶ ἐντελῶς ἀνεπαρκῆ δίδονται διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ τοπικοῦ δικτύου ὁδῶν καὶ δὴ διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ Προγράμματος ἔχομεν «Πρόνοιαν διὰ τῆς Ἐργασίας». Γενικῶς ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν ὅτι τὸ ὕψος τοῦ Προγράμματος ὁδοποιΐας ἔναντι ἀρχικῆς προβλέψεως 200.000.000.000 ἔχει μειωθῆ σήμερον εἰς μόλις 90.000.000.000 δρχ. Ἀλλὰ καὶ τοῦτο τὸ ὕψος εἶναι ζήτημα ἂν θὰ πραγματοποιηθῇ διότι νέαι περικοπαὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθουν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω δὲν πρέπει νὰ ἀναμένεται σοβαρὸν πρόγραμμα Ἀνασυγκροτήσεως ὁδοποιΐας τοὐλάχιστον κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΖΕΡΒΑΣ

ΙΧ. Τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν. Αʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 38 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀργολιδοκορινθίας κ. Κ. Ρέντη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀπὸ τῆς προπολεμικῆς ἐποχῆς τὸ εἰσιτήριον τῶν λεωφορείων Ἀθηνῶν–Καλαμακίου καὶ Ἀθηνῶν Ἑλληνικοῦ εἶναι ἑνιαῖον, διὰ τὸν καθορισμὸν δὲ τῶν εἰσιτηρίων λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν αἱ συνθῆκαι ἐκμεταλλεύσεως ὅλων τῶν γραμμῶν τῶν ἐξυπηρετουμένων διὰ τῶν λεωφορείων τοῦ Κοινοῦ Ταμείου οὐχὶ δὲ μόνον χιλιομετρικὴ ἀπόστασις. Σημειωτέον ὅτι τὸ σημερινὸν τιμολόγιον τῆς γραμμῆς ταύτης εἶναι εἰς χαμηλὸν ἐπίπεδον μὴ φθάνον τὸ 200πλάσιον τοῦ προπολεμικοῦ (τιμὴ εἰσιτηρίου 1936 Ἀθηνῶν– Καλαμακίου–Ἑλληνικοῦ δρχ. 8). Παρὰ ταῦτα διετάχθη ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία ὅπως μελετήσῃ τὴν ἐφαρμογὴν διαφόρου τιμολογίου διὰ τὸ Καλαμάκι καὶ τὸ Ἑλληνικόν, ὡς καὶ τοῦ τοπικοῦ εἰσιτηρίου μεταξὺ Παλ. Φαλήρου–Καλαμάκι καὶ Παλ. Φαλήρου– Γλυφάδας. Ὡς πρὸς τὰ μαθητικὰ εἰσιτήρια Καλαμακίου, ἐπειδὴ ἡ ἐφαρμογὴ εἰσιτηρίου ἠλαττωμένης τιμῆς διὰ τοὺς μαθητὰς Καλαμακίου, θὰ δημιουργήσῃ προηγούμενον καὶ διὰ τὰς λοιπὰς γραμμάς, μελετᾶται παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας γενικώτερον ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου τούτου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

καὶ Βʹ) ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 86 ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ρέντη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, τὸ ζήτημα τῆς κατὰ τὸ δυνατὸν ἐξισώσεως τῶν συνθηκῶν ἐκμεταλλεύσεως τῶν διαφόρων ὑπεραστικῶν λεωφορειακῶν γραμμῶν τῶν συνδεομένων μὲ τὰς Ἀθήνας εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην, θέλει δὲ εἰσαχθῆ εἰς τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον αὐτοκινήτων, ἵνα ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς λήψεως τῶν ἐνδεδειγμένων μέτρων ὥστε αἱ ἄγονοι καὶ γόνιμοι γραμμαὶ νὰ τελῶσιν ὑπὸ τὰς αὐτὰς κατὰ τὸ δυνατὸν συνθήκας ἐκμεταλλεύσεως.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ

Χ. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 83 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρα, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπηρεσιακὴν τακτοποίησιν τῶν ὑπαλλήλων τῶν Ταμείων Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν τῶν Νομῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γεν. Δ)ντὴς

Γ. ΖΑΡΙΦΟΠΟΥΛΟΣ

καὶ ΧΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 42 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀργολιδοκορινθίας κ. Κ. Ρέντη, ἀφορώσης τοὺς ὑπηρετοῦντας 60 ἐφέδρους τοῦ νόμου 751)1948 τοὺς τοποθετηθέντας παρ’ ἡμῖν ὑπὸ τοῦ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας ἁρμοδίου Συμβουλίου εἰς ἰσαρίθμους κενὰς ὀργανικὰς θέσεις γραφέων βʹ τάξεως, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: «Εὐθὺς ὡς οἱ ἀνωτέρω ἐτοποθετήθησαν παρ’ ἡμῖν ἐζητήσαμεν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 160734)5.10.49 καὶ 188319) 21.10.49 ἡμετέρων ἐγγράφων τὴν ἀπαιτουμένην κατὰ νόμον ἔγκρισιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τὸν διορισμόν των εἰς ἰσαρίθμους κενὰς ὀργανικὰς θέσεις γραφέων βʹ τάξεως παρὰ τῇ Γενικῇ Στατιστικῇ Ὑπηρεσίᾳ. Ἐν τῷ μεταξὺ καὶ ἐπειδὴ δὲν παρεσχέθη ἡμῖν ἡ αἰτηθεῖσα ἔγκρισις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, προέβημεν εἰς τὴν πρόσληψίν των δαπάναις εἰδικοῦ λογαριασμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τούτου ἐγκριθείσης τῆς σχετικῆς δαπάνης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 937)7.11.49 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐκδοθείσης τῇ προτάσει τοῦ τότε Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κ. Γ. Μαύρου. Ἔκτοτε διὰ σειρᾶς ἡμετέρων ἐγγράφων (ὑπ’ ἀριθ. 44003)18.3.50, 83148)27.5.50 καὶ 179663)3.11.1950) ὑπεμνήσαμεν πρὸς τὴν Γ.Δ.Δ.Λ. τὴν ἀνάγκην τῆς παροχῆς τῆς ἐγκρίσεως τοῦ διορισμοῦ των πλὴν ὅμως μόλις πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐτύχομεν ἀπαντήσεως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 287839)21.11.50 ἐγγράφου τῆς Γεν. Δ)νσεως Δημ. Λογιστικοῦ καὶ 197675)2.12.50 ἐγγράφου τῆς παρ’ ἡμῖν Ὑπηρεσίας Ἐντελλομένων Ἐξόδων, ἀντίγραφα τῶν ὁποίων ἐπισυνάπτομεν τῷ παρόντι. Κατὰ συνέπειαν, κατὰ τὴν ἐν τῷ ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 197675 ἐ.ἔ. ἐγγράφῳ τῆς παρ’ ἡμῖν Ὑπηρεσίας Ἐντελλομένων Ἐξόδων διατυπουμένην ἄποψιν, μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ Α. Ν. 1564)50 περὶ ὀργανισμοῦ τῆς Γενικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους, αἱ ὑπάρχουσαι κεναὶ θέσεις τῆς Γεν. Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας εἰς τὰς ὁποίας προωρίζοντο νὰ διορισθῶσιν οἱ ἀνωτέρω, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρωθῶσιν εἰ μὴ μόνον διὰ τῆς τηρήσεως τῶν ὑπὸ τούτου προβλεπομένων διατυπώσεων, ἤτοι διὰ τῆς ἐντάξεως τοῦ κατὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ ἀνωτέρω Α. Ν. ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων τῆς Γενικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐπειδὴ διὰ τοῦ Α. Ν. 1500)50 περὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκτὸς δημοσίας ληψοδοσίας εἰδικῶν λογαριασμῶν κλπ. κατηργήθη ὁ λογαριασμὸς ἐξ οὗ ἐμισθοδοτοῦντο οἱ περὶ ὧν πρόκειται ὑπάλληλοι εὑρέθησαν οὗτοι εἰς λίαν μειονεκτικὴν θέσιν καθ’ ὅσον ἐστεροῦντο καὶ αὐτῆς ἀκόμη τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς ἰδιότητος. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς οὕτω δημιουργηθείσης καταστάσεως καὶ μέχρις οὗ διὰ τοῦ νέου ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου ἐπιτευχθῇ ὁριστικὴ ρύθμισις τοῦ ζητήματος ἐξεδόθη ὁ Α. Ν. 1551)50 περὶ προσωρινῆς τακτοποιήσεως ἐκτάκτων ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ὁποίου οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι θεωροῦνται ὡς ἀνήκοντες εἰς τὴν ὀργανικὴν δύναμιν τοῦ Ὑπουργείου τούτου μισθοδοτούμενοι ὡς ἔκτακτοι δημόσιοι ὑπάλληλοι ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους. Ἤδη δὲ μετὰ τὴν γεννηθησομένην κατὰ τὰς προσεχεῖς ἡμέρας ὑπὸ τοῦ παρ’ ἡμῖν Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἐπιλογὴν τὴν προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ εἰρημένου νόμου, οἱ περὶ ὧν πρόκειται θὰ διατηρῶσιν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ ὡς ἔκτακτοι δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐπὶ μισθῷ Ἀκολούθου συμφώνως πρὸς τὴν ἄρτι δημοσιευθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 207071)11.12.50 κοινὴν ἀπόφασιν τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ»

Ὁ κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συστάσεως ἐμμίσθου ὑποπροξενείου ἐν Τορόντῳ καὶ καταργήσεως τοῦ ἀμίσθου προξενείου». Ὁ κ. Η. Λαγάκος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1623)1951 «περὶ ἀναστολῆς ἀδικημάτων τινῶν, προσωρινῆς ἀπολύσεως καταδίκων καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν Ποινικῶν Κωδίκων». Οἱ κ. κ. Ν. Ζέρβας (Ὑπουργὸς Δημ. Ἔργων) καὶ Γ. Μπακατσέλος (Ὑπουργὸς Ἐργασίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐνισχύσεως τῶν Ταμείων Προνοίας καὶ Ἀσφαλίσεως Λιμενεργατῶν Πειραιῶς». Ὁ κ. Ε. Μαλαμίδας (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας) καταθέτει σχέδια νόμων: 1. «Περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ μονίμων συμβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν καὶ γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ε. Ν. παρὰ τῷ Υ.Ε.Ν.». καὶ 2. «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 987)13 Ὀκτωβρίου 1950 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορώσης τὴν προμήθειαν εἰδῶν ἱματισμοῦ τῶν Δοκίμων Σημαιοφόρων Λιμενικῶν». Ὁ κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μονιμοποιήσεως ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων τῆς Ἐθνικῆς Μετεωρολογικῆς Ὑπηρεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Δενδρινός, Λ. Βρεττάκος, Γ. Σερπᾶνος, Μ. Μαντᾶς, Γ. Ρουχωτᾶς, Α. Πανσέληνος κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἐγγραφῆς τῶν ἐπιλαχόντων τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης κατὰ τὸ Ἀκαδημαϊκὸν ἔτος 1950–1951 εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολήν». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2009)1942 Ν.Δ. «περὶ ἱδρύσεως Πρωτοδικείου Ἀμαλιάδος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καὶ Β. Στεφανόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1540)1950 Α. Ν. «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς δυνάμει τοῦ Θʹ Ψηφίσματος ἀπολυθέντας ὑπαλλήλους κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Πατρίκιος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς εὐεργετημάτων εἰς τοὺς διαπράξαντας ἀδικήματα σχέσιν ἔχοντα πρὸς τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Θανόπουλος, Γ. Κακαγιάννης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Γ. Ἀνδρουλακάκης, Δ. Ἰωάννου, Α. Δερδεμέζης καὶ Ν. Σπεντζάρης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1502 «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν τακτικῶν δημοσίων ὑπαλλήλων πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Σπηλιόπουλος, Μ. Μαντᾶς, Γ. Ράλλης, Τ. Πάρρης, Μ. Αἰλιανὸς καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 1731)1939 «περὶ ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Καλαμαρᾶς καὶ Ν. Μπουραντᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1557)1950 Α.Ν. «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Λαμπριανίδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1557)1950 Α. Ν. «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κρανιᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1557)1950 Α. Ν. «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπασπύρου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1557)1950 Α. Ν. «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Παπαθανάσης, Γ. Γεώργας, Α. Ταλιαδοῦρος, Χ. Ρῖζος, Γ. Ράλλης, Β. Παπαρρηγόπουλος κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1557)1950 Α. Ν. «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Παπαδόγιαννης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1557)1950 Α. Ν. «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Λύρας, Α. Δημάκης, Λ. Βρεττάκος, Χ. Ρῖζος, Κ. Παπακωνσταντίνου, Ε. Κεφαλογιάννης κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1557)1950 Α. Ν. «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Αἰλιανὸς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ κωδικοποιήσεως τῆς νομοθεσίας προστασίας ἀπολυομένων τῶν τάξεων τοῦ Στρατοῦ καὶ λαβόντων μέρος εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν συμμοριτῶν».

§6Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ εἴπω δύο λέξεις πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§8Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸν Νομὸν Λευκάδος καὶ Πρεβέζης ὑπάρχει παντελὴς ἔλλειψις ἄρτου. Τοῦτο τὸ γνωρίζω ἐκ διαφόρων διαμαρτυριῶν, αἱ ὁποῖαι ἔρχονται ἀθρόαι ἐκεῖθεν καὶ ταυτοχρόνως, ἐκ τῶν ἑξῆς τηλεγραφημάτων πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐμέ: «Ἐπισιτιστικὴ κατάστασις..... (Ἀναγινώσκει) ...» Κύριε Πρόεδρε, ὡς γνωστὸν ὁ ἄρτος καί τὸ ἔλαιον εἶναι ἡ κυρία τροφὴ τῶν ἀγροτῶν. Ὑπὸ τὰς δυσχερεῖς συνθήκας τὸ νὰ στερηθοῦν — καὶ στεροῦνται ἤδη ἀπὸ μακροῦ χρόνου — τοῦ ἄρτου, νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ πραγματικὸν λιμόν, ὁ δὲ λιμὸς καὶ ἡ πενία εἶναι ὁ χειρότερος σύμβουλος. Ἐπικαλοῦμαι ἀμέριστον τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, διότι εἶναι 15 περίπου ἡμέραι κατὰ τὰς ὁποίας οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ στεροῦνται ἄρτου. Ἔφθασε, σᾶς λέγω, ὁ ἀραβόσιτος νὰ πωλῆται πρὸς 6–6½ χιλιάδας δραχμὰς — καὶ δὲν εὑρίσκεται. Εἶναι ἐντελῶς κατεπεῖγον τὸ ζήτημα. Διαμαρτύρομαι ἐντόνως διὰ τοῦτο καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ συντόμως ἄμεσα καὶ κατεπείγοντα μέτρα, διότι ἡ δημιουργηθεῖσα κατάστασις εἶναι ἀνυπόφορος.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Γεωργίας καὶ Δημοσίων Ἔργων ὅπως πληροφορήσουν τὴν Βουλὴν ἂν εἰς τὰ ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἀποξηραντικὰ καὶ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα τοῦ σχεδίου Μάρσαλ συμπεριέλαβον ἢ θὰ συμπεριλάβουν τὴν ἀποξήρανσιν τῆς λίμνης Δύστου ἐν Εὐβοίᾳ.

§10Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἕνας ἐκ τῶν διακαεστέρων πόθων τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς Εὐβοίας ὑπῆρξεν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν — καὶ παραμένει μέχρι σήμερον ἀτυχῶς ἀνεκπλήρωτος — ἡ ἐκτέλεσις τῶν μεγάλων ἀποξηραντικῶν ἔργων τῆς λίμνης Δύστου, διότι πρόκειται διὰ τῆς ἀποξηράνσεως τῆς λίμνης αὐτῆς ὄχι μόνον νὰ προστατευθῇ ἡ ὑγεία χιλιάδων κατοίκων τῆς πυκνοκατῳκημένης αὐτῆς περιοχῆς τῆς Εὐβοίας, ἀλλὰ καὶ ἐπιπροσθέτως νὰ ἀποδοθῇ εἰς τὴν καλλιέργειαν μία σημαντικωτάτη ἔκτασις 6–7.000 περίπου στρεμμάτων γῆς. Διὰ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτοῦ τοῦ μεγάλου ἐξυγιαντικοῦ καὶ παραγωγικοῦ ἔργου, Κύριε Πρόεδρε, ἔχει συνταχθῆ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων πρὸ πολλῶν ἐτῶν μία τεχνικὴ μελέτη, ἐνδιεφέρθησαν δὲ διὰ τὸ ἔργον αὐτό, τόσον, ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον καὶ ὁ ἀρχηγός ὁ πρῶτος ἐλθὼν ἐν Ἑλλάδι, τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ ἀνώτατος τεχνικὸς ὑπάλληλος Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, πού μετέβησαν ἐπιτοπίως καί διεπίστωσαν τὴν τεραστίαν οἰκονομικὴν σημασίαν καὶ σπουδαιότητα τοῦ παραγωγικοῦ αὐτοῦ ἔργου. Εἶναι γνωστὸν πόσον εἶναι δυσμενεῖς οἱ ὅροι τῆς ζωῆς τῶν ἀγροτῶν μας καὶ πόσον ἐπιτακτικὴ εἶναι ἡ ἀνάγκη τῆς συμπληρώσεως καὶ ὁλοκληρώσεως τῆς ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως, τῶν παραμενόντων ἀκόμη ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ ἐκείνων ποὺ ἔχουν ἕνα ἀσήμαντον γεωργικὸν κλῆρον. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας γνωρίζω τὴν στοργὴν καὶ τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἀγροτικήν μας τάξιν καὶ παρακαλῶ ἰδιαιτέρως τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς ἐπὶ τῆς Γεωργίας καί τῶν Δημοσίων Ἔργων ὅπως περιλάβουν εἰς τὸ πρόγραμμα Ἀνασυγκροτήσεως καὶ εἰς τὸν πίνακα τῶν ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἐγγειοβελτιωτικῶν καὶ ἀποξηραντικῶν ἔργων καὶ τὸ σπουδαιότατον διὰ τὴν Εὔβοιαν παραγωγικὸν αὐτὸ ἔργον.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§12Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Εἶναι πράγματι καταπληκτικὸν διότι ἐπὶ τόσα ἔτη παραμελεῖται ἡ ἀποξήρανσις τῆς λίμνης τοῦ Δύστου. Πέντε φορὰς ἔχει ἔλθει τὸ ζήτημα μέχρι σήμερον εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν. Ἔχω τὰς ἀπαντήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς 26.7.1948, τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου τῆς 26.10.48, τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας τῆς 12. 1.49, τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων τῆς 17 5.1949 καὶ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ τῆς 9.6.1949. Ἐπί πλέον ἐγένετο ἐπιτόπιος μετάβασις τοῦ τότε ἀρχηγοῦ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, καὶ παρὰ ταῦτα δὲν φθάνει τὸ ἔργον οὔτε μέχρι τοῦ σταδίου τῆς πλήρους μελέτης διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κριθῇ ἐὰν θὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὰ ἐκτελεστέα ἔργα. Νομίζω ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ χρονίζῃ περαιτέρω τὸ ζήτημα τοῦτο. Εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ κληθῇ τὸ ταχύτερον παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὁ μηχανικός, ὁ ὁποῖος θὰ συμπληρώσῃ ὑπάρχουσαν παλαιὰν μελέτην. Εἶναι ἀπὸ τὰ ἔργα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐθεωρήθησαν συμφέροντα πρὶν ἀκόμη ἀρχίσουν τὰ ἔργα τὰ ὁποῖα γίνονται ἐκ τῶν χρημάτων τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Πρὸ τοῦ πολέμου ἤδη συνεπτύχθη σύνδεσμος Κοινοτήτων πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον. Ἐπὶ πλέον εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι 6,000 στρέμματα θὰ δοθοῦν πρὸς καλλιέργειαν καὶ δὲν εἶναι μόνον ἡ οἰκονομική, ἀλλὰ καὶ ἡ δημογραφικὴ σημασία τῆς προσθήκης τῶν 6.000 τούτων στρεμμάτων. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ παρεκάλουν τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι προκειμένου περὶ ἔργων ἀποξηραντικῶν δὲν ὑπάρχει μόνον τὸ θέμα τὸ οἰκονομικὸν καὶ ἡ ἐξέτασις τοῦ πόσον ἀκριβῶς στοιχίζει. Ὑπάρχει μεγάλη στενότης γῆς, ὑπάρχει ἡ ἀνεπάρκεια τοῦ τοπίου, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ μέγα ἑλληνικὸν πρόβλημα καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ αὐτῶν τῶν ἀντιλήψεων εἶναι ἀνάγκη νὰ κριθῇ καὶ τὸ ἔργον τῆς ἀποξηράνσεως τῆς λίμνης τοῦ Δύστου.

§13Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ ὑπόθεσις τῆς ἀποξηράνσεως τῆς λίμνης τοῦ Δύστου μὲ ἔχει ἀπασχολήσει προσωπικῶς καὶ πρὸ τοῦ πολέμου ὅταν ἤμην Διοικητὴς τῆς Ἀγροτ. Τραπέζης. Μεταξὺ τῶν ἄλλων ἔργων ποὺ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐπρόκειτο νὰ ἐκτελέσῃ τότε, περιελαμβάνετο καὶ ἡ ἀποξήρανσις τοῦ ἕλους τοῦ Δύστου. Ὁ πόλεμος ἀνέστειλε κάθε ἐνέργειαν. Ἔκτοτε ἔμεινε τὸ ζήτημα ἐκκρεμὲς καὶ λόγῳ τῆς ἐπακολουθησάσης καταστάσεως. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ σᾶς δηλώσω, καὶ θὰ συμφωνήσῃ καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου ἐπὶ τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὁ ὁποῖος σήμερον εἶναι ἀρμόδιος, εἶναι ὅτι τὸ ζήτημα τὸ παρακολουθοῦμεν μὲ προσοχὴν καὶ ἐνδιαφέρον. Δὲν περιελήφθη ὅμως εἰς τὸ πρόγραμμα 1950–1951, ὄχι διὰ λόγους ἀφορῶντας τὴν Κυβέρνησιν. Προβλέπεται ὅτι θὰ περιληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ ἑπομένου ἔτους χωρὶς ὅμως ἀκόμη νὰ εἶναι βέβαιον καὶ ἀσφαλὲς ὅτι θὰ περιληφθῇ. Ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικῆς ὑπάρχουν αἱ πληροφορίαι, ὅτι τὸ ἔργον θὰ στοιχίσῃ τόσον ὅσον δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ στοιχίσῃ ἀναλόγως τῆς ἀναμενομένης ἀποδόσεώς του καὶ κατὰ συνέπειαν τὸ κόστος τῶν ἀποκαλυφθησομένων γαιῶν θὰ εἶναι λίαν ὑπερβολικόν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων μετὰ τοῦ ὁποίου ἐπανειλημμένως ἔχω συνεννοηθῆ καὶ ἐγώ, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, δηλοῦμεν ὅτι θὰ καταβάλωμεν οἱανδήποτε προσπάθειαν προκειμένου νὰ ἐπιτύχωμεν ὥστε νὰ περιληφθῇ τὸ ἔργον εἰς τὸ πρόγραμμα 1951–1952.

§14Ν. ΖΕΡΒΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριοι συνάδελφοι, καθιέρωσα τὴν ἀρχήν, ἣν καὶ τηρῶ, ὅπως εἰς τὰς ἀναφορὰς καί ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις, ἀπαντῶ ἐγγράφως. Ἡ τοιαύτη ἀρχὴ δὲν σημαίνει καὶ ἄρνησιν ἀπαντήσεως ἢ καὶ συζητήσεως εἰς τὴν Βουλὴν, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ ἔγγραφος ἀπάντησίς μου δὲν ἤθελε ἱκανοποιήσει τοὺς κ.κ. συναδέλφους. Καὶ ἐπὶ τῆς προκειμένης ἐρωτήσεως ἀπήντησα εἰς τοὺς δύο ἐρωτῶντας κ. κ. συναδέλφους ἐγγράφως. Διὰ νὰ πληροφορηθῇ ὅμως καὶ ἡ Βουλὴ πῶς ἔχει τὸ ζήτημα, προσθέτω τὰ ἑξῆς: Ὅπως εἶπε καὶ ὁ ἀγαπητὸς ἐπὶ τῆς Γεωργίας συνάδελφος, ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου τοῦ Δύστου προβάλλει ὡς μία ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη. Τοῦτο δὲ τόσον διὰ τὴν αὔξησιν, τοῦ μικροῦ, τοῦ ἐλαχίστου θὰ ἔλεγον κλήρου γῆς εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν τῆς Εὐβοίας, ὅσον καὶ διότι, ἐκτὸς τῆς παροχῆς γῆς εἰς τοὺς ἄλλους ἀκτήμονας ὅπως καὶ εἰς τοὺς ἔχοντας μικρὸν κλῆρον ὅπως προεῖπα, τὸ ἔργον τοῦ Δύστου, θὰ εἶναι ἕνα ἔργον ἐξυγιαντικὸν καὶ ἕνα ἔργον ἐκπολιτιστικόν. Ἡ ἐκτέλεσις του ἄλλωστε ἐπιβάλλεται ὡς μία σχετικὴ ἀπόδοσις δικαιοσύνης πρὸς τοὺς κατοίκους τῆς ἡρωϊκῆς ἐκείνης περιοχῆς, ἥτις πρῶτον σχεδὸν ἤρξατο τοῦ ἐνόπλου ἀγῶνος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Δεδομένης λοιπὸν τῆς ἐξαιρετικῆς σημασίας τοῦ ἔργου τοῦ Δύστου ἐκάμαμεν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ δευτέρου 6μήνου τοῦ ἔτους 1950–1951. Δυστυχῶς, παρὰ τὴν καταβληθεῖσαν προσπάθειαν, δὲν ἐπετεύχθη τοῦτο. Συνεχίζομεν ταύτην καὶ χωρὶς νὰ θέλωμεν νὰ δημιουργήσωμεν ἀτμόσφαιραν ἀπολύτου αἰσιοδοξίας, λέγομεν πρὸς τὴν Βουλὴν καθὼς καὶ πρὸς τοὺς ἐρωτῶντας συναδέλφους ὅτι δὲν θέλομεν παύσει προσπαθοῦντες ὅπως τὸ ἔργον συμπεριληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ 1951–1952.

§15Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Διὰ νὰ περιληφθῇ ὅμως εἶναι ἀνάγκη νὰ σταλῇ ἀμέσως μηχανικὸς διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς μελέτης.

§16Ν. ΖΕΡΒΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Διετάχθη αὐτό.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πέννας ἔχει τὸν λόγον ἐπί ἀναφορᾶς του πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν σχετικῶς, μὲ τὴν καταστραφεῖσαν ξυλίνην γέφυραν ἐπὶ τοῦ Στρυμῶνος.

§18Π. ΠΕΝΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι εὐτυχὴς συγκυρία δι’ ἐμὲ τὸ ὅτι ἡ ἐρώτησίς μου ἐπανεγράφη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν καὶ ἔρχεται πρὸς συζήτησιν λίαν ἐπικαίρως. Ὡς γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὰ τηλεγραφήματα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἀπὸ ὁλόκληρον τὸν Νομὸν Σερρῶν καὶ γενικῶς ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν, αἱ καταρρακτώδεις βροχαὶ ἐπλημμύρισαν τὴν πεδιάδα τῶν Σερρῶν καὶ ἀπέκλεισαν πολλὰ χωρία, τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ ἐπικοινωνήσουν. Ἐγὼ ὁ ἴδιος ἤμουν προχθὲς εἰς τὸ χωρίον Ἀναγέννησις καὶ ἐδέησε νὰ ἔλθῃ ἕνα τρακτὲρ διὰ νὰ μὲ ἀποκομίσῃ ἐκεῖθεν. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾶ τὴν γέφυραν τοῦ Σιδηροκάστρου οὐχὶ τὴν σιδηρᾶν γέφυραν, ἀλλὰ τὴν ξυλίνην γέφυραν, ἡ ὁποία εἶναι ἀπὸ μακροῦ κατεστραμμένη καὶ μέχρι σήμερον δὲν ἀποκατεστάθη μὲ συνέπειαν τὸν ἀποκλεισμὸν τοῦ ἡμίσεος τμήματος τοῦ Νομοῦ Σερρῶν ἀπὸ τὸ ἄλλο ἥμισυ καὶ μὲ συνεπείας οἰκονομικῆς καταστροφῆς διὰ τοὺς ἀγρότας. Ἔλαβα ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθν. Ἀμύνης διατὶ δὲν ἐπιτρέπει τὴν διέλευσιν τῶν ὀχημάτων διὰ τῆς σιδηροδρομικῆς γεφύρας. Δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ ἡ ἀπάντησις αὐτή, διότι πῶς αἰφνιδίως εὑρέθη ὅτι λόγοι ἀσφαλείας δὲν ἐπιτρέπουν τοῦτο, ἐφ’ ὅσον διέρχονται διὰ τῆς γεφύρας βαρέα στρατιωτικὰ ὀχήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι πλέον ἐπικίνδυνα λόγῳ τοῦ βάρους των διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς γεφύρας; Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκατασταθῇ ἴσως εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον ἡ ξυλίνη γέφυρα, εἶναι ἀπαραίτητον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Ἀμύνης νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὴν ἀπὸ μακροῦ ἐκκρεμοῦσαν αὐτὴν κατάστασιν. Ὅσον ἀφορᾶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων θέλω νὰ τὸν παρακαλέσω ὅπως ἐπισπεύσῃ διότι τὸ ζήτημα εἶναι βασικὸν καὶ σοβαρώτατον καὶ ἀπὸ ἔτους μᾶς ἀπασχολεῖ σοβαρῶς. Πρέπει νὰ λάβητε σοβαρὰ μέτρα διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς συγκοινωνίας αὐτῆς διὰ τῆς χορηγήσεως ἀδείας διελεύσεως τῶν ὀχημάτων καὶ τῶν κατοίκων διὰ τῆς σιδηροδρομικῆς γεφύρας.

§19Ν. ΖΕΡΒΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ἔχετε ἀπόλυτον δίκαιον. Θὰ γνωρίζητε πιστεύω ὅτι κατὰ τὴν μετάβασίν μας εἰς Σιδηρόκαστρον ἐξητάσαμεν μετὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως τὸ αἴτημα τοῦτο τῶν κατοίκων καὶ εἴπαμε ὅτι τὸ δίκαιόν σας εἶναι τόσον μεγάλο, ὥστε νὰ σᾶς πνίγῃ. Εἴδαμε ἐκεῖ ἐπὶ τόπου ὅτι ἦτο ἀδικαιολόγητον νὰ μὴ χρησιμοποιῆται ἡ ὑπάρχουσα σιδηροδρομικὴ γέφυρα καί δι’ αὐτὸ ἅμα τῇ καθόδῳ μας, σύμφωνα καὶ μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως διέταξα τὰς Ὑπηρεσίας μου ὅπως μελετήσωσι τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ὅπως, ἂν τοῦτο χρειασθῇ, συνεννοηθῶμεν καὶ μετὰ τοῦ Γ.Ε.Α. ἵνα δώσωμεν ταχέως τὴν ἐπιβαλλομένην λύσιν. Θέλω, νὰ εἶσθε βέβαιοι, κ. συνάδελφοι ὅτι θεωρῶ ὡς χρέος μου νὰ καταβάλω πᾶσαν προσπάθειαν ἵνα πείσω τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον νὰ δεχθῇ τὴν ἄποψίν μας δεδομένου ὅτι τὸ δίκαιον εἶναι μὲ τὸ μέρος τοῦ λαοῦ. Εἴπατε ὅτι διὰ τῆς σιδηροδρομικῆς γεφύρας διέρχονται βαρέα στρατιωτικὰ ὀχήματα. Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν κατασκευὴν τῆς ἄλλης παλαιᾶς γέφυρας, τῆς κατεστραμμένης, σᾶς κάνω γνωστὸν ὅτι καίτοι ἔχει προγραμματισθῆ, ὑπάρχει δὲ καὶ ἡ σχετικὴ μελέτη, ἐν τούτοις εἶναι ἀδύνατον, πρὸς τὸ παρὸν τοὐλάχιστον, νὰ γίνῃ λόγος κατασκευῆς της, διότι χρήματα δὲν ὑπάρχουν. Ἀμφιβάλλω δὲ ἐὰν καὶ πότε θὰ γίνῃ, πάντως δὲν τρέφω πολλὰς ἐλπίδας ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ κατὰ τὸ 1951–52.

§20Π. ΠΕΝΝΑΣ. Ἡμεῖς ἔχομεν ὑπ’ ὄψει τὰς δυσκολίας τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ θὰ μᾶς ἱκανοποίει ἀπολύτως ἐὰν ἐπετρέπετο ἡ διέλευσις τῶν ὀχημάτων διὰ τῆς σιδηρᾶς γεφύρας.

§21Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Θὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν ἡ διέλευσις διὰ τῆς σιδηροδρομικῆς γεφύρας.

§22Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, χωρὶς νὰ θέλω νὰ κακίσω κανένα ἀπὸ τοὺς κ. συναδέλφους λαμβάνων ἀφορμὴν ἀπὸ τὴν ἀναπτυχθεῖσαν ἀναφορὰν τοῦ βουλευτοῦ Λευκάδος κ. Καλκάνη, θέλω νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν ὅπως, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψει τῆς δυσχεροῦς οἰκονομικῆς καὶ δημοσιονομικῆς θέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἀπό τινος ἔχει περιέλθει ὁ τόπος, ἀναπτύξῃ εἰς τὴν Βουλήν, περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι εἰς τὰς στήλας τῶν ἐφημερίδων, τὸ πρόγραμμα τῆς οἰκονομικῆς της πολιτικῆς διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλή, συζητήσῃ εὐρύτατα τοῦτο διότι νομίζω ὅτι τοῦτο εἶναι τὸ προέχον θέμα διὰ τὸ πανελλήνιον.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4 ἐρωτήσεώς του.

§24Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾷ τὴν τύχην τῆς ἀπαλλοτριώσεως ποὺ ἐπεβλήθη ἐπὶ 2.500 στρεμμάτων γῆς.

§25Δ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ ἐπὶ μίαν ἑβδομάδα.

§26Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Σύμφωνοι.

§27Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελα ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως μίαν ἀπάντησιν διὰ τὸ ζήτημα ποὺ ἔθιξα. Τὸν παρακαλῶ νὰ δηλώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν πότε θὰ εἶναι εἰς θέσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναπτύξῃ τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς καὶ δημοσιονομικῆς πολιτικῆς. Νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν, διότι εἶναι τὸ κυριώτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ σήμερον τὸ πανελλήνιον.

§28Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἑτοίμη εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν ὅταν τὴν παρακαλέσητε νὰ συζητήσῃ.

§29Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναπτύξῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ὅλην οἰκονομικὴν κατάστασιν, νὰ ἀκούσῃ τὰς εἰσηγήσεις τῶν λοιπῶν μελῶν τῆς Βουλῆς καὶ νὰ καταλήξωμεν εἰς μίαν ἀπόφασιν, ποία εἶναι ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμε καὶ ἐκείνη ποὺ πρέπει νὰ χαράξωμεν.

§30Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Τότε νὰ ἐπερωτήσετε.

§31Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀνάγκη νὰ κάμω ἐπερώτησιν;

§32Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἔτσι λέγει ὁ Κανονισμός.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπικάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Δικαιοσύνης σχετικῶς μὲ τὴν παρακολούθησιν τῶν διεξαγομένων ἀνακρίσεων ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῶν καυσίμων ὑπὸ ἀνωτάτου δικαστικοῦ.

§34Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου εἶχε κατατεθῆ διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης πρὸ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὰ πετρελαιοειδῆ. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον τμῆμα δὲν ἔχει σήμερον ἀντικείμενον συζητήσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον τμῆμα, τὸ νὰ παρακολουθηθῇ ἡ διεξαγωγὴ ἀνακρίσεων παρ’ ἀνωτάτου δικαστικοῦ, νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον καί θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης προκειμένου περὶ κατηγορουμένων ἰσχυροτάτων, ὅλων τῶν Διευθυντῶν τῶν ἑταιρειῶν, διωκομένων δι’ ἀπάτην καὶ ἀπιστίαν εἰς βάρος τοῦ δημοσίου καὶ λόγῳ τῆς σοβαρότητος τῆς ὑποθέσεως καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι ἀναμιγνύονται ξένοι εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ προκύπτουν ζητήματα διὰ τὸν ἀνακριτήν, νομίζω ὅτι θὰ ἔδει νὰ ἐπικουρηθῇ ὁ ἀνακριτὴς δι’ ἀριθμοῦ ἀνωτέρων δικαστικῶν παρακολουθούντων τὰς ἀνακρίσεις. Οὕτω καὶ μόνον θὰ ἠδύνατο ἄνευ πιέσεων ὁ ἀνακριτὴς νὰ συνεχίσῃ τὸ ἔργον του.

§35Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Εἶχα καὶ πρὸ μηνὸς ἀνακοινώσει εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ δικογραφία, περί τῆς ὁποίας ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. συναδέλφου, εἶχε προωθηθῆ τότε καὶ εἶχε σταλῆ εἰς τὸν εἰσαγγελέα πρὸς καταρτισμὸν τῆς προτάσεώς του. Συνεπῶς δὲν ὑπῆρχεν ἔδαφος περαιτέρω ἐνεργείας, διότι ἡ δικογραφία πλέον εἶχε κλείσει. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία παρακολουθεῖ καὶ ἐλέγχει, ἐξέδωκε τρεῖς ἢ τέσσαρας νέας καταλογιστικὰς ἀποφάσεις διὰ παραβάσεις, αἱ ὁποῖαι διεπιστώθησαν καὶ κατόπιν τούτου παρέστη ἀνάγκη καὶ διὰ τὰς παραβάσεις αὐτὰς νὰ ἀσκηθῇ νέα ποινικὴ δίωξις. Πράγματι ἠσκήθη, ἐξητάσθησαν μάρτυρες καὶ ὑπολείπονται δύο μάρτυρες νὰ ἐξετασθοῦν καί, καθ’ ἃς ἔχω βεβαιώσεις, ἐντὸς τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος, τελειώνει καὶ αὐτὴ ἡ διαδικασία. Ἐπίσης καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας πρὸς τὸ παρὸν τοὐλάχιστον δι’ ἕνα–δύο μῆνας ἄλλαι καταλογιστικαὶ ἀποφάσεις δὲν φαίνονται πιθαναί, εἰς τρόπον ὥστε νὰ θεωρήσωμεν ὅτι λήγει ἡ δικογραφία καί ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν θὰ ἔχωμεν καὶ τὴν πρότασιν τοῦ εἰσαγγελέως καὶ τὸ βούλευμα. Συνεπῶς νομίζω ὅτι περαιτέρω δὲν ὑπάρχει ἔδαφος διορισμοῦ ἀνωτάτου δικαστικοῦ, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἡ δικογραφία εἶναι εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν τῶν Ἀθηνῶν προΐσταται ἀνώτατος δικαστικὸς καὶ οἱ ἀνώτατοι δικαστικοί, ὡς ἐκ τῆς θέσεώς των παρέχουν ἀσφάλειαν περὶ τῆς καλῆς διεξαγωγῆς τῆς ὑποθέσεως.

§36Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Σήμερον μόλις ἤρχισεν ἡ ἐξέτασις τῶν μαρτύρων, κ. Ὑπουργέ, εἶναι δὲ πολλοὶ μάρτυρες νὰ ἐξετασθοῦν καὶ ὑπεβλήθη καί νέα μήνυσις διὰ συναλ)κὰς παραβάσεις. Νομίζω ὅτι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν μὲ τὰ καθημερινῶς ἀνακαλυπτόμενα νέα ἀδικήματα ὑπὸ διαφόρων προσώπων θὰ ἔπρεπε νὰ ὁρισθῶ ἀνώτατος δικαστικός.

§37Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι ἐπειδὴ εἶναι ἀναμεμιγμένα οἱαδήποτε πρόσωπα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη νὰ φανῇ ἐπιεικεστέρα. Σᾶς ἐπιστρέφω ὡς ἀπαράδεκτον τὸν ἰσχυρισμόν σας. Ἡ δικαιοσύνη ἵσταται εἰς τὸ ὕψος της, καὶ ἐὰν καθυστέρησεν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, εἶναι ὅτι ἡ ὑπόθεσις εἶχε πολλὰς πλευράς, εἶχε πολλοὺς μάρτυρας, καὶ μόνον εἰς αὐτὸ ὀφείλεται ἡ καθυστέρησις.

§38Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Ἔχει ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι εἶναι ἡ πέμπτη φορὰ ποὺ παραπέμπεται ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸν ἀνακριτήν; Τὶ σημαίνει αὐτό;

§39Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἀπορῶ διατὶ ἐπιμένετε. Ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ εἶναι πολύπλευρος, κάθε τόσο δημιουργοῦνται ὑποθέσεις νέας ποινικῆς διώξεως καὶ δι’ αὐτὸ ἐταλανίσθη ἡ ὑπόθεσις αὐτή, σᾶς εἶπα ὅτι δὲν πρόκειται πλέον νὰ ταλαιπωρηθῇ ἡ ὑπόθεσις αὐτή. Μηνύσεις ἠμπορεῖ νὰ ὑποβάλῃ οἱοσδήποτε, ἐκ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ δὲν ἕπεται ὅτι πρέπει νὰ θέσωμεν ἀνωτάτους δικαστικούς. Ἤδη ἔληξεν ἡ ὑπόθεσις δι’ αὐτὸ ὅταν μοῦ ἐτέθη τὸ ζήτημα εἶπα νὰ γυρίσῃ πάλιν ἡ ὑπόθεσις εἰς τὸν ἀνακριτήν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Χατζησταυρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, σχετικῶς μὲ τὰς ὑπὸ μεσεγγύησιν εὑρισκομένας περιουσίας ἐν Δωδεκανήσῳ.

§41Γ. ΧΑΤΖΗΣΤΑΥΡΗΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀπευθύνεται πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ ἀφορᾷ τὰ κτήματα τῶν Δωδεκανησίων εἰς τὴν Μ. Ἀσίαν. Πολλοὶ Δωδεκανήσιοι πρὶν γίνουν Ἕλληνες ὑπήκοοι, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς Τουρκοκρατίας ἐκεῖ, εἶχον ἀποκτήσει μεγάλας ἐκτάσεις κτημάτων εἰς τὴν ἀπέναντι τῆς Δωδεκανήσου Ἀνατολήν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, μετὰ τὸν πόλεμον τὸν Ἰταλο—τουρκικὸν 1911 καὶ ὅτε κατεκτήθησαν τὰ Δωδεκάνησα ἀπὸ τοὺς Ἰταλοὺς ἐφ’ ὅσον ἐπέτρεπον οἱ Τοῦρκοι ἐνέμοντο τὰ κτήματά των αὐτὰ τὰ εὑρισκόμενα εἰς τὰς ἀκτὰς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας τὰς ἔναντι τῆς Δωδεκανήσου τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς ἑκατὸν χιλιάδας στρέμματα καὶ πλέον καὶ 15 νησίδας μὲ δάση καὶ καρποφόρα δένδρα. Ἡ κυριότης των, τῶν κτημάτων αὐτῶν, δὲν ἀπολέσθη ποτέ, οἱ Τοῦρκοι ἀνεγνώριζον ὅτι εἶναι κύριοι τῶν κτημάτων αὐτῶν οἱ Δωδεκανήσιοι Ἰταλοὶ ὑπήκοοι καὶ οἱ Ἰταλοὶ ἐπίσης ὑπεστήριζον τοῦτο, ἀλλὰ δὲν ἐδόθη λύσις ὅπως ἐδόθη εἰς τοὺς ἀνταλλαξίμους Ἕλληνας μετὰ τὸν Ἑλληνοτουρκικὸν πόλεμον, διότι οἱ Ἰταλοὶ δὲν διευθέτησαν τὸ ζήτημα, διότι ἤθελον νὰ ὑπάρχῃ αὐτὸ τὸ ζήτημα ἐκκρεμές. Ἤδη αἱ ἐκτάσεις αὐταὶ τελοῦν ὑπὸ μεσεγγύησιν, καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν ταχυτέραν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος. Ἡ ὅμορος Τουρκία δὲν ἀρνεῖται διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος καὶ πιστεύομεν ὅτι ἐὰν ἐνδιαφερθῇ ἡ Κυβέρνησις τὸ μέγα αὐτὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ κτηματικὴν περιουσίαν πολλῶν οἰκογενειῶν Δωδεκανησίων θὰ ἐπιλυθῇ καὶ θὰ ἐπιτευχθῇ ἕνας συμβιβασμὸς ὥστε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ λάβουν καὶ τὰ καθυστερούμενα τῆς κατὰ τὰ ἔτη αὐτὰ ἐκμεταλλεύσεως χρήματα καὶ τὴν ἀξίαν τῶν κτημάτων των. Παρακαλῶ, ἐπαναλαμβάνω, τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐνδιαφερθῇ δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα, ὡς ἔχῃ καθῆκον ἀπέναντι τῶν Δωδεκανησίων τέως Ἰταλῶν ὑπηκόων, οὐδέποτε ἀποζημιωθέντων δι’ αὐτὰ καὶ ἐχόντων ὅλους τοὺς τίτλους ἐπὶ τῶν κτημάτων αὐτῶν.

§42Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Νομίζω ὅτι ἐλάβατε ἤδη ἔγγραφον ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς σας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι οὐδέποτε θὰ παύσωμεν νὰ διεκδικῶμεν τὰ κτήματα αὐτά.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Χατζήμπεης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς συγγενῶν κρατουμένων ἐξορίστων εἰς Τρίκκερι καὶ Ἅγιον Εὐστράτιον.

§44Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Ἐπί 4 περίπου χρόνια 2.000 ἄνδρες καὶ 580 γυναῖκες παραμένουν ἐξόριστοι εἰς Ἅγ. Εὐστράτιον. Ἐπὶ τόσον διάστημα οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ προσπαθοῦν νὰ ζήσουν μὲ 2.700 δραχ. ἡμερησίως. Ἀφοῦ ἐπέρασαν τὰ βασανιστήρια τῆς Μακρονήσου καὶ τὸ ἀνώτατον ὅριον διετίας καὶ τριετίας εἰς τὴν ἐξορίαν καὶ δὲν ἀπελύθησαν, ἀφοῦ ἔλλειψεν καὶ ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον εἶχον κρατηθῆ, δηλ. ἡ ἀνταρσία, ἐξακολουθοῦν καὶ σήμερον νὰ κρατοῦνται εἰς τὸν Ἅγ. Εὐστράτιον. Νομίζομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ ἀπολύσῃ τοὺς κρατουμένους αὐτούς, διότι οἱ περισσότεροι ἔχουν περάσει καὶ τὴν 3ετίαν ἀκόμη καὶ ἡ περαιτέρω παραμονή των εἰς τὸν Ἅγ. Εὐστράτιον καὶ τὸ Τρίκκερι καθίσταται ἀδύνατος, λόγῳ τοῦ ὅτι οἱ περισσότεροι εἶναι ἀσθενεῖς. Τοὺς ὑπολοίπους νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ μεταφέρωμεν ἐδῶ, διὰ νὰ δύνανται νὰ τοὺς ἐπισκέπτωνται οἱ συγγενεῖς των.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ἁρμοδιότητος Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, ἀλλὰ Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν.

§46Φ. ΧΑΤΖΗΜΠΕΗΣ. Τότε νὰ τὸ ἀναβάλωμε τὸ ζήτημα δι’ ἄλλην συνεδρίασιν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὁ κ. Δ. Μπαρμπαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς 20 οἰκογενειῶν Θεσσαλονίκης, ἀστέγων ἐκ καταδαφίσεως τῶν οἰκιῶν των.

§48Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τοῦ 1943 ὑπάρχουν 19 οἰκογένειαι αἱ ὁποῖαι διαμένουν εἰς παραπήγματα, παρὰ τὰς ρητὰς διαβεβαιώσεις τοῦ τότε Γενικοῦ Διοικητοῦ Μακεδονίας, ὅτι θὰ τοὺς ἐγκαθίστα εἰς τὰς ἀμέσως ἀνεγερθησομένας οἰκίας. Ἔκτοτε διαμένουν αἱ οἰκογένειαι αὐταὶ εἰς παραπήγματα. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ τὶ μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχασαν τὰ σπίτια των καί δὲν ἔχουν σήμερον τίποτε.

§49Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου καὶ ἐντεῦθεν ὑπῆρξε πρόγραμμα τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας ἡ στέγασις τῶν ἐπαναπατρισθέντων ἀνταρτοπλήκτων καὶ συμμοριοπλήκτων. Αὐτοὶ δὲν ἀνῆκον εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν καὶ συνεπῶς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ περιληφθοῦν εἰς τὸ πρόγραμμα αὐτό. Ἤδη ἐδόθη εὐχέρεια, ἐκ τῶν ὑλικῶν τὰ ὁποῖα ἐπερίσσευσαν, ἰδίως ξυλεία, θὰ χρησιμοποιηθοῦν καὶ δι’ αὐτούς. Ἐὰν περιληφθοῦν εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν θὰ λάβουν καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τὴν ξυλείαν αὐτήν. Ἐὰν δὲν περιληφθοῦν εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναμείνουν τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νέων μέτρων στεγάσεως, τὰ ὁποῖα προβλέπονται ἐκ τοῦ νομοσχεδίου τῆς Λαϊκῆς στέγης, τὸ ὁποῖον πρόκειται συντόμως νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλήν. Ἄλλος τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ πράγματος δὲν ὑπάρχει. Δὲν ὑπάρχουν πιστώσεις εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἐφέτος.

§50Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι μία εἰδικὴ περίπτωσις. Δὲν πρόκειται περὶ ἀνταρτοπλήκτων. Τὸ Κράτος τούς ἔβγαλε ἀπὸ τὰ σπίτια τους. Τοὺς τὰ ἐγκρέμισε τὸ Κράτος, συνεπῶς πρέπει νὰ τοὺς ἀποκαταστήσῃ.

§51Φ. ΖΑΪΜΗΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Ἐγὼ θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα. Θὰ ἴδω πότε ἔγινε πρῶτα......

§52Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Τὸ 1949.

§53Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Καλά, ἀλλὰ δυνάμει ποίου μέτρου; Τί ὑπεσχέθη εἰς αὐτοὺς τὸ Κράτος; Πάντως σᾶς ὑπόσχομαι ὅτι θὰ τὸ ἐξετάσω.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Στράτος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς κατοίκων τέως Δήμων Παραχελωΐτιδος καὶ Οἰνιάδων, ζητούντων ἀποζημίωσιν διὰ τὰς καταστροφὰς τὰς ὁποίας ὑπέστησαν οἱ ἀγροί των ἕνεκα τῆς κατασκευῆς τῶν ἀναχωμάτων τοῦ Ἀχελώου κλπ.

§55Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ μᾶς δηλώσῃ τὶ πρόκειται νὰ κάμῃ δι’ ὅλους τοὺς ἀτυχεῖς τοὺς κατοικοῦντας περὶ τὸν Ἀχελῶον ποταμόν, εἰς τὸν τέως Δῆμον Οἰνιαδῶν Μεσολογγίου, διότι μὲ τὴν κατασκευὴν ἀναχωμάτων, πρὸς παρεμπόδισιν τῆς ἐκχειλίσεως τοῦ ποταμοῦ, οὗτοι ἔχουν ἐντελῶς καταστραφῆ, ἔχουν ἀποστερηθῆ τῶν κτημάτων των καὶ εὑρίσκονται εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Σᾶς ἔχει ὑποβληθῆ κ. Ὑπουργὲ καὶ σχετικὴ ἀναφορά, ἀλλὰ δὲν εἴχομεν ἀπάντησιν.

§56Ν. ΖΕΡΒΑΣ. (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἅμα ὡς ἐγνώσθη, ὅτι εἶχον ὑποστῆ καταστροφὰς οἱ παρόχθιοι κάτοικοι τῆς περιφερείας ἐκείνης, διετάχθη ὁ Μηχανικὸς νὰ μεταβῇ ἐπί τόπου, νὰ ἐξετάσῃ τὸ μέγεθος τῆς καταστροφῆς καὶ νὰ ὑποβάλῃ τὴν ἔκθεσίν του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων.

§57Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ δὲν εἶναι ἀκριβῶς ἔτσι ὅπως τὸ λέγετε. Αἱ καταστροφαὶ δὲν προῆλθον ἐκ τῶν πλημμυρῶν τοῦ ποταμοῦ, ἀλλὰ ἐκ τῶν ἀναχωμάτων.

§58Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Πάντως ὑπάρχει ἕνα οὐσιαστικὸν γεγονός, τῆς καταστροφῆς τῶν κτημάτων.

§59Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅπως ἐπῆγε τὸ Δημόσιον, διὰ νὰ ἐμποδίσῃ τὴν μεγαλυτέραν καταστροφὴν κατέλαβεν ὡρισμένα κτήματα καί ἐπ’ αὐτῶν ἔκαμεν ἀναχώματα. Συνήθως ὅμως, ὅταν καταλαμβάνει κἄτι τι τὸ Δημόσιον, ὀφείλει νὰ ἀποζημιώσῃ, πολὺ δὲ περισσότερον ὅταν πρόκειται περὶ τῆς ζωῆς αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, διότι οὗτοι δὲν ἔχουν νὰ κάμουν τίποτε.

§60Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δ. Ἔργων). Ἀφήσατε καὶ θὰ τὸ ἐξετάσωμε.

§61Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ὀφείλω νὰ παρατηρήσω κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι ἀρκετοί μῆνες ποὺ ἔχω κάμει καὶ ἄλλοτε ἐρώτησιν. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἀναβληθῇ, διότι εἶναι πολὺ σπουδαῖο τὸ ζήτημα.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Α. Σβῶλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Ἐργασίας σχετικῶς μὲ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας.

§63Α. ΣΒΩΛΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ τὴν ἀπασχολήσω μὲ ἕνα ζήτημα, τοῦ ὁποίου ἡ σημασία νομίζω ὅτι δὲν διαφεύγει τὴν προσοχὴν οὐδενὸς ἐκ τῶν κ. συναδέλφων. Τὸ ζήτημα αὐτό, εἶναι ζήτημα ποὺ συνάπτεται ἀπολύτως μὲ τὴν ζωὴν καὶ τὴν ὑγείαν τῶν ἀγροτῶν. Αἱ διάφοροι Κυβερνήσεις καὶ νομίζω, καὶ μία ἐκ τῶν Κυβερνήσεων τῆς παρούσης βουλευτικῆς περιόδου ἐπηγγέλθησαν προγραμματικῶς τὴν λῆψιν ὄχι μόνον γενικῶς μέτρων ὑπὲρ τῶν γεωργῶν καὶ τῆς γεωργίας ἀλλὰ καὶ εἰδικῶς τὴν ἐπέκτασιν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τὴν ὕπαιθρον. Τὴν αὐτὴν ὑπόσχεσιν ἔδωσαν καὶ προεκλογικῶς ἀμφότερα τὰ κόμματα τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ποίαν ἔκτασιν ἔχει λάβει ἕως τώρα ἡ ἐργασία διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποσχέσεων αὐτῶν δὲν γνωρίζω, ἀλλὰ πάντως ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψει της κανὲν μέτρον σχετικὸν τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν σπεύδω νὰ κακίσω τὴν βραδύτητα, διότι πράγματι τὸ θέμα εἶναι ἀπὸ ἐκεῖνα, ποὺ ἀπαιτοῦν μίαν σοβαρὰν ἐπιστημονικὴν καὶ τεχνικὴν μελέτην, καὶ δὲν εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἰσχυρισθῶ ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τὴν ὕπαιθρον δύναται νὰ γίνῃ ἀπὸ τῆς μιᾶς στιγμῆς εἰς τὴν ἄλλην καὶ ἐν τῷ συνόλῳ. Πάντως ὅμως θέλω νὰ τονίσω ὅτι πρέπει σοβαρὰ νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχὴ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως ὁλοκλήρου, ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τοὐλάχιστον, νὰ ἐπεκταθῇ ἡ Κοινωνικὴ ἀσφάλεια εἰς τὸν τομέα τῆς ὑγείας. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ἄγνωστον, ὅτι τὸ μεγαλύτερον μέρος, τὰ 64% τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Χώρας, εἶναι κάτοικοι τῆς ὑπαίθρου. Δὲν εἶναι ἐπίσης ἄγνωστον ὅτι κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς ὅ,τι συμβαίνει εἰς ἄλλας χώρας τοῦ κόσμου, ἡ κατάστασις τῆς ὑγείας ἢ ἂν θέλετε ἡ νοσηρότης εἰς τὴν Χώραν, εἶναι ἀντιστρόφως ἀνάλογος μεταξὺ πόλεων καὶ ὑπαίθρου. Δηλαδὴ ἐνῷ θὰ ὑπελόγιζε κανεὶς ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς ὑπαίθρου εἶναι μικροτέρας νοσηρότητος καὶ μεγαλυτέρας μακροβιότητος, ἐν τούτοις συμβαίνει τὸ ἀντίθετον: Οἱ ἀγρόται εἶναι μεγαλυτέρας νοσηρότητος ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῶν πόλεων καὶ μικροτέρας μακροβιότητος. Θὰ ἐπίστευε κανεὶς ὅτι λόγῳ τῶν κακῶν συνθηκῶν τοῦ ἀερισμοῦ καὶ τῶν λοιπῶν ἐλαττωμάτων τῶν πόλεων, ἐκεῖ θὰ παρετηρῆτο μεγαλυτέρα νοσηρότης καὶ θνησιμότης. Ἐν τούτοις εἰς τὴν Ἑλλάδα συμβαίνει τὸ ἀντίθετον. Οἱ κάτοικοι τῶν πόλεων εἶναι ὑγιέστεροι, ἀνθεκτικώτεροι εἰς τὰς νόσους καὶ μακροβιώτεροι ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου. Ἐὰν θέλετε μάλιστα καὶ ἀριθμούς, δύναμαι νὰ σᾶς παραθέσω, διότι εἶναι καὶ στατιστικῶς διαπιστωμένο τὸ πρᾶγμα. Ἐὰν δὲ λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψει τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ λαὸς τῆς ὑπαίθρου διὰ τὴν Χώραν, σημασίαν οἰκονομικήν, κοινωνικήν, παραγωγικὴν καὶ ἐθνικήν, θὰ πρέπει νὰ σταθῶμεν μετὰ πολλῆς ἀνησυχίας ἐμπρὸς στὸ θέμα τῆς ὑγιείας τῆς ὑπαίθρου. Τὰ αἴτια τῆς ἐγκαταλείψεως αὐτοῦ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου εἶναι πολλά. Ἀρκοῦμαι νὰ ὑπομνήσω ὅτι ἂν ρίξετε ἕνα βλέμμα εἰς τὴν κατανομὴν τοῦ ἰατρικοῦ προσωπικοῦ τῆς Χώρας μεταξὺ πόλεων καὶ ὑπαίθρου θὰ ἴδητε ὅτι ἡ κατάστασις τῆς ὑπαίθρου εἶναι τραγικὰ μειονεκτική. Δὲν κομίζω γλαῦκα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Διότι οἱ πλεῖστοι συνάδελφοι, κατάγονται ἀπὸ ἐπαρχίας καὶ ἔχουν ἰδίαν γνῶσιν τοῦ πράγματος. Ἡ μειονεκτικὴ ἀναλογία μεταξὺ πληθυσμοῦ καὶ ἰατρῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον εἶναι ἀκόμη καὶ σήμερον, παρὰ πᾶσαν σημειωθεῖσαν βελτίωσιν σχεδὸν τραγική. Ἐὰν προσθέσετε εἰς αὐτήν, τὴν ἔλλειψιν τῶν φαρμακοποιῶν καὶ τῶν μαιῶν, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὴν ὕπαιθρον εἰς μίαν κρίσιμον στιγμὴν τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, θὰ ἴδητε ὅτι πράγματι ἡ ὕπαιθρος εὑρίσκεται εἰς ἕνα σημεῖον ἀξιοθρήνητον, ποὺ ἐπιβάλλει τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος κατὰ ἕνα τρόπον ριζικόν, ἄμεσον καὶ ὠργανωμένον. Ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας ἀριθμοὺς ἀπὸ ὑπηρεσίας ὑπευθύνους, διὰ νὰ ἴδητε πόσον τραγικὴ εἶναι ἡ δυσαναλογία μεταξὺ τοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἰατρῶν ἀστικῶν κέντρων καὶ πληθυσμοῦ καὶ ἰατρῶν τῆς ὑπαίθρου. Περιφέρειαι ὁλόκληροι μὲ δεκάδας, εἰκοσάδας ἢ πεντηκοντάδας χωρίων στεροῦνται καὶ ἑνὸς ἰατροῦ. Ἡ κατάστασις αὐτὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ παραταθῇ. Μέσα ἀντιμετωπίσεως τῆς δυστυχίας αὐτῆς τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου φυσικά, δύνανται νὰ εἶναι διάφορα. Νομίζω ὅτι ἐκεῖνο ποὺ θὰ στηρίζεται εἰς τὴν πλέον ἐπιστημονικὴν καὶ στερεὰν βάσιν, θὰ εἶναι ἡ ἐπέκτασις τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τὴν ὕπαιθρον διὰ τὴν ἐξασφάλισιν ὑγειονομικῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Κατὰ ποῖον σύστημα, μὲ ποίους τεχνικοὺς τρόπους, μὲ ποίαν ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀπαιτηθοῦν, καί μὲ ποίαν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνάγκης τοῦ ἐμψύχου ὑλικοῦ, δηλαδὴ τῶν ἰατρῶν, τῶν φαρμακοποιῶν καὶ τῶν μαιῶν, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἐπανδρώσουν τὰ ἰατρεῖα, νοσοκομεῖα καὶ ἱδρύματα τῆς ὑπαίθρου, εἶναι θέματα εἰς τὰ ὁποῖα παρέλκει νὰ κάμωμεν ἡμεῖς συγκεκριμένας ὑποδείξεις. Ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἔχει ὅλα τὰ στοιχεῖα εἰς χεῖρας της ὀφείλει νὰ προβῇ εἰς μίαν πλήρη μελέτην καὶ νὰ ἐνημερώσῃ τὴν Βουλὴν φέρουσα ἐνώπιόν της τὰ ἀνάλογα μέτρα. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν πρόκειται νὰ λυθῇ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἡ περαιτέρω καθυστέρησις τῆς ἐνάρξεως μιᾶς σοβαρᾶς ἀντιμετωπίσεως εἶναι σπουδαῖον ἐθνικῆς σημασίας ζήτημα καὶ εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ οὔτε ἡ Βουλὴ νὰ ἀνεχθῇ οὔτε ὁ λαός. Προσθέτω ὅτι ὑπάρχει προθυμία εἰς τὴν ὕπαιθρον, δηλαδὴ εἰς τοὺς ἰδίους τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ ὑποβληθοῦν εἰς θυσίας χάριν τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς ὑγείας των. Ὑπάρχει καὶ πρότασις ὠργανωμένων παραγωγῶν νὰ προσφέρουν ἕνα ποσοστὸν τῆς παραγωγῆς των εἰς εἶδος, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν πόρων εἰς τὴν Κοινωνικὴν Ἀσφάλισιν. Ὅλα αὐτὰ θέλουν μίαν μελέτην ἡ ὁποία νὰ χρησιμοποιήσῃ καὶ τὴν ἔκδηλον εἰς τὴν ὕπαιθρον προθυμίαν τῆς εἰσφορᾶς διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἡ συνείδησις τῆς μεγάλης σημασίας καὶ τοῦ ἐπείγοντος τοῦ ζητήματος. Μοῦ συνέβη κ. βουλευταὶ νὰ γνωρίσω χωρία τῆς ὑπαίθρου πρὶν λίγα χρόνια καὶ εἶδα οἰκογενείας αἱ ὁποῖαι μοῦ ἔλεγον ὅτι ἄλλοτε ἀνθοῦσαν καὶ ὕστερα περιῆλθον εἰς ἀληθῆ πενίαν καὶ εἰς ἕνα ἀληθὲς ξεκλήρισμα μόνον καὶ μόνον διότι τοὺς ἔτυχον διάφορες ἀρρώστειες καὶ ἐξεπουλήθησαν εἰς τοὺς ἰατροὺς καὶ τὰ φάρμακα. Ἀντιλαμβάνεσθε εἰς ποῖον σημεῖον εἶναι αἰσθητὴ ἡ ἀνάγκη τῆς ὑπάρξεως μιᾶς συστηματικῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς ἐὰν δὲν τὸ ἔχουν κάμει ἤδη, νὰ ἐπιληφθοῦν σοβαρῶς τῆς μελέτης τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ ἐν συντόμῳ χρόνῳ νὰ μᾶς φέρουν συγκεκριμένα μέσα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποτελέσουν μίαν πραγματικὴν συνεισφορὰν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζάκκας ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§65Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἡ ἐρώτησις ποὺ ἀνέπτυξεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς ΕΛΔ, ἀφορᾷ ἕνα θέμα τοῦ ὁποίου ἡ ἐξαιρετικὴ σημασία οὐδενὸς διαφεύγει τὴν προσοχήν. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον παρέλειψεν ὁ κ. Σβῶλος νὰ προσθέσῃ νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ τὸ εἴπω ἐγώ. Ἔχω τὴν μακρὰν σχετικὴν πεῖραν ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ ἐπὶ ἔτη ἀπησχολήθην μὲ τὴν μελέτην αὐτοῦ. Εἰς τὰ 1931–1932 εἶχον τότε ἐπεξεργασθῆ τὸ πρῶτον σχέδιον νόμου περὶ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν τότε Βουλὴν καὶ εἶχε καταστῆ ὁ ὑπ’ ἀριθ. 5733 τοῦ 1932 νόμος. Ὁ νόμος αὐτός, ὡς νομοσχέδιον, ἀπησχόλησε τὸν τύπον καὶ τὴν Βουλὴν πολύ. Καὶ εἶχεν ἐπικριθῆ δριμύτατα ἀπὸ τὸ Λαϊκὸν κόμμα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης μὲ πρωτεργάτην τῆς ἐπικρίσεως τὸν ἕνα ἐκ τῶν σημερινῶν ἀρχηγῶν τοῦ Λαϊκοῦ Ἑνωτικοῦ κόμματος. Ἀφορμὴν εἰς τὴν ἐπίκρισιν εἶχον δώσει ἀφ’ ἑνὸς τὸ ὅτι δὲν ἐκάλυπτε τὸν κίνδυνον τῆς ἀνεργίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὸ καὶ φοβερώτερον τὸ ὅτι ἄφηνεν ἐκτὸς προστασίας τοὺς ἀγρότας. Καὶ ἐζητεῖτο τότε νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο ἐὰν δὲν συνεπληροῦντο καὶ τὰ ἐν λόγῳ δύο μεγάλα κενά του, κατὰ τοὺς ἐπικριτάς. Ὅταν τὸ 1933 ἦλθε τὸ Λαϊκὸν κόμμα εἰς τὴν ἀρχὴν ἀνέστειλεν ἀμέσως τὸν 5733 νόμον καὶ ἔδωσεν ἐντολὴν ν’ ἀρχίσῃ ἡ ἐπεξεργασία νέου νομοσχεδίου.

§66Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐψηφίσθη ὅμως.

§67Α. ΖΑΚΚΑΣ. Μάλιστα ὕστερα ἀπὸ 18 μῆνας. Ὁ νέος νόμος 6298 τοῦ 1934 εἶναι ὁ 5733 τοῦ 1932 κακοποιημένος ὅμως εἰς τὰ βασικά του σημεῖα. Ὁ νόμος τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἦτο σωστὸς καὶ ἄρτιος. Ἀλλὰ καὶ ὁ 6298 ὁ ὁποῖος δὲν ἐφηρμόσθη ἀπὸ τὴν τότε Κυβέρνησιν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, οὔτε τὸν κίνδυνον τῆς ἀνεργίας καλύπτει, οὔτε διὰ τοὺς ἀγρότας προβλέπει καμμίαν προστασίαν, ἡ δὲ ἐφαρμογή του ἤρχισε πολὺ κατόπιν, ἐπὶ 4ης Αὐγούστου, τὸ 1947.

§68Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ὁ νόμος ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθῇ μετὰ ἑξάμηνον καὶ ἀνεβλήθη ἡ ἐφαρμογή του. Καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ 1934. Ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις Βενιζέλου ἐψήφισε τὸν νόμον αὐτόν.

§69Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ Κυβέρνησις Ε. Βενιζέλου ἐψήφισε τὸν πρῶτον νόμον 5733, ὁ ὁποῖος ἔπρεπε ν’ ἀρχίσῃ ἰσχύων 6 μῆνας μετὰ τὴν δημοσίευσίν του, ἤτοι τὸν Μάρτιον τοῦ 1933. Καὶ ἤρχισε τότε νὰ ἐφαρμόζεται μὲ τὸν μακαρίτην Κορώνην ὡς Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Στρατηγοῦ Ὀθωναίου. Καὶ ὁ κ. Πεσμαζόγλου ὡς Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας τὸ 1933 εὐθὺς ἀμέσως ἀνέστειλε τὴν ἐφαρμογὴν καὶ ἰσχύν του, δώσας ἐντολὴν νὰ καταρτισθῇ ἄλλον σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον ψηφισθὲν ἔγινε ὁ ν. 6298 τοῦ 1933, ὁ ὁποῖος καὶ ἐφηρμόσθη τὸ 1937. Σήμερον τὰ πράγματα ἔχουν φθάσει εἰς ἕνα σημεῖον ἀπαράδεκτον διὰ τοὺς ἀγρότας. Κάθε Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἔρχεται, ὑπόσχεται ὅτι θὰ ἐπεκτείνῃ τὸν θεσμὸν καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον, χωρὶς ὅμως νὰ γίνεται τίποτε ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει καὶ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ τὸ ταχύτερον μάλιστα, εἶναι νὰ θεσπισθῇ ἡ πλήρης ἰατρικὴ περίθαλψις τῶν ἀγροτῶν μὲ μίαν μικρὰν εἰσφορὰν αὐτῶν. Καὶ ἀφοῦ ἐφαρμόσωμεν τοῦτο, κατόπιν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τοῦ γήρατος καὶ τοῦ θανάτου. Μόνον μετὰ μακρὰν ἐφαρμογὴν εἶναι δυνατὸν νὰ θεσπισθοῦν ἐπιδόματα ἀσθενείας καὶ σύνταξις ἀναπηρίας. Διότι ἡ ἀνικανότης πρὸς ἐργασίαν δὲν ἐλέγχεται εὔκολα προκειμένου περὶ ἀγροτῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἐλεγχθῇ εἶναι τὸ γῆρας καὶ εἰς περίπτωσιν θανάτου ἡ ὕπαρξις ἀνηλίκων τέκνων, ἐχόντων ἀνάγκην προστασίας. Πρέπει, λοιπόν, τὸ ταχύτερον νὰ ἐπιληφθῶμεν τοῦ θέματος, διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ συνεχίζεται ὁ μέχρι τοῦδε ἐμπαιγμὸς τῶν ἀγροτῶν, διὰ τοὺς ὁποίους ἡ ἀσθένεια ἢ τὸ ἀτύχημα ἔχει συνήθως τραγικὰ ἐπακόλουθα, καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συντηρήσεως τῆς ὑγείας των καὶ ἀπὸ ἀπόψεως δαπανῶν πρὸς ἀποκατάστασιν αὐτῆς.

§70Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν ἀπὸ κοντὰ τὴν ζωὴν τοῦ χωριοῦ καὶ τῆς ἑλληνικῆς ὑπαίθρου ἐν γένει, εἶναι γνωστὸν ὅτι ὑπάρχει πλήρης ἡ ἔλλειψις ἰατρικῆς περιθάλψεως καὶ ἀντιλήψεως τῶν ἀγροτῶν καὶ τὸ πρᾶγμα κατὰ τὸν τελευταῖον καιρὸν ἔχει φθάσει εἰς σημεῖον ἀνησυχαστικόν. Πρέπει ὁ θεσμὸς τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ ἰδιαίτατα εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως, νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας. Αἱ ἐνδιαφερόμεναι Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις ἔχουν ἐκδώσει ἕνα σχετικὸν φυλλάδιον. Ἀποσπῶ ἐξ αὐτοῦ ἀπόσπασμα λόγου εἰς τὰς Σέρρας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως «....... (ἀναγινώσκει)..............». Καὶ ἐν συνεχείᾳ καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως λέγει: «.......(Ἀναγινώσκει) .........». Ἐπὶ Κυβερνήσεων κ. Πλαστήρα καὶ Ὑπουργοῦ Γεωργίας τοῦ ἐντίμου πολιτευτοῦ κ. Χατζηγιάννη, μὲ Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας τὸν κ. Μιχαὴλ, εἶχε γίνει ἔναρξις μιᾶς σχετικῆς μελέτης καὶ εἶχον προωθηθῆ κάπως τὰ πράγματα. Ἔκτοτε ὅμως δὲν ἐσημειώθη καμμία πρόοδος εἰς τὸ τεράστιον αὐτὸ κοινωνικὸν θέμα. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τόσαι θετικαὶ διαβεβαιώσεις ἔχουν δοθῆ ἀπὸ τοὺς ἡγουμένους τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, νομίζω ὅτι θὰ εἶναι παράλειψις μεγάλη ἐὰν εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τὸν κοινωνικὸν ἐπιδειχθῇ οἱαδήποτε ἀναβλητικότης. Ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἀναμένομεν ὑπευθύνους καὶ σαφεῖς βεβαιώσεις ἐπὶ τοῦ προκειμένου, βεβαιώσεις αἱ ὁποῖαι θὰ καθησυχάσουν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Εὐριπαῖος ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§72Π. ΕΥΡΙΠΑΙΟΣ. Πρόκειται περὶ σοβαρωτάτου θέματος καὶ δὲν δύναται νὰ ἐξαντληθῇ μέσα εἰς δύο–τρεῖς ἡμέρας. Ἐπειδὴ δὲ κάθε κόμμα εἶχεν ἀναγράψει εἰς τὰ προγράμματά του ὡς προμετωπίδα τὰς Κοινωνικὰς Ἀσφαλίσεις τῶν Ἀγροτῶν, νομίζω ὅτι δὲν θὰ τοὺς ἐξαπατήσουν αἱ διάφοροι Κυβερνήσεις μὲ τὸ νὰ παραπέμπουν τὸ ζήτημα ἐπὶ μακρὸν εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλλένδας. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ἡ στερεὰ αὐτὴ πλευρὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, δικαιοῦται καὶ αὐτὴ μιᾶς περισσότερον ἐνδελεχοῦς προσοχῆς, τοὐλάχιστον ὅσον ἀφορᾷ τὰς Κοινωνικὰς Ἀσφαλίσεις. Εἶναι ἐπείγουσα ἀνάγκη ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐσχάτως ἔδωσε ρητὴν ὑπόσχεσιν διὰ τοῦ Προέδρου αὐτῆς εἰς τὰς Σέρρας νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος σοβαρῶς, διὰ νὰ ἀπολαύσῃ καὶ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος στοιχειώδους κοινωνικῆς προνοίας. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν τοὐλάχιστον, οὔτε αὐτὴ ὑπάρχει εἰς τὴν ὕπαιθρον, διότι οἱ ἰατροὶ συναθροίζονται εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα καὶ ἡ ὕπαιθρος ἐγκαταλείπεται εἰς τὸν θάνατον.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀνδρουλακάκης ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§74Γ. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Θεωρῶ καὶ ἐγὼ ὑποχρέωσίν μου νὰ μεταφέρω τὴν διαμαρτυρίαν τῶν γεωργῶν καὶ τοῦ κόσμου τῆς ὑπαίθρου, οἱ ὁποῖοι ἐνῶ ἔχουν λάβει ὑποσχέσεις διὰ τὴν περίθαλψιν αὐτῶν καὶ τὴν θέσπισιν μέτρων διὰ μίαν πραγματικήν των προστασίαν, δυστυχῶς εἶναι ἐγκαταλελειμμένοι, εἰς τρόπον ὥστε νὰ εὑρίσκωνται ἀπὸ πάσης πλευρᾶς εἰς μειονεκτικωτέραν θέσιν ἀπὸ τὰς ἄλλας τάξεις. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἕνα ζήτημα ζωτικὸν δι’ αὐτοὺς καὶ τὸ ὁποῖον πάντες ἀντιλαμβάνονται ὅτι εἶναι σοβαρώτατον, εἶναι ἡ λῆψις μέτρων διὰ τὴν ἰατρικὴν καὶ φαρμακευτικήν των περίθαλψιν διὰ νὰ παύσῃ ἡ ὕπαιθρος νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀθλίαν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§76Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Οἱ ἀρχηγοὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως προεκλογικῶς ὑπεσχέθησαν εἰς τὸν λαὸν ὅτι θὰ ἐπεκτείνουν τὸν θεσμὸν τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἰς τὰς προγραμματικάς της δηλώσεις ἔδωσε τὴν αὐτὴν ὑπόσχεσιν τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ θεσμοῦ καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας. Ἡ Βουλὴ, λοιπόν, καὶ ὁλόκληρος ὁ ἀγροτικὸς κόσμος περιμένουν τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ὑποσχέσεως αὐτῆς.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χατζησταυρῆς ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§78Γ. ΧΑΤΖΗΣΤΑΥΡΗΣ. Ὑποστηρίζω τὴν ἀναφοράν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βοραζάνης ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§80Γ. ΒΟΡΑΖΑΝΗΣ. Εἶμαι βέβαιος ὅτι παρὰ τὰς δυσχερείας τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις θὰ καταβάλῃ κάθε προσπάθειαν διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ δικαιώτατον αὐτὸ αἴτημα τῶν γεωργῶν.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ταρμπάζης ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§82Γ. ΤΑΡΜΠΑΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι βέβαιος ὅτι διερμηνεύω τὰ αἰσθήματα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ἐὰν ἐκφράσω τὴν πικρίαν καὶ τὴν δυσφορίαν ἡ ὁποία τὸν συνέχει διὰ τὴν ἀστοργίαν ἡ ὁποία ἐπιδεικνύεται ἀπέναντί του, ἀστοργίαν, ἡ ὁποία ἔχει ὡς συνέπειαν νὰ διάγῃ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἀπὸ πάσης πλευρᾶς μίαν ὑποτυπώδη ζωήν, ἀπὸ ἀπόψεως κατοικίας, ἀπὸ ἀπόψεως διατροφῆς, ἀπὸ ἀπόψεως ὑλικῆς περιθάλψεως, ἀπὸ ἀπόψεως ἐπικοινωνίας μεταξύ του, ἐλλείψει ὁδῶν, στερούμενος δηλαδὴ ὅλων ἐκείνων τὰ ὁποῖα συνιστοῦν μίαν στοιχειωδῶς ἀνθρωπίνην ζωήν. Καὶ ἐνῶ δὲν ὑστεροῦμεν εἰς πανηγυρικοὺς λόγους καὶ λέγομεν ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἀποτελεῖ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τοῦ Ἔθνους ἡ σκληρὰ πραγματικότης εἶναι ὅτι οἱ ἀγρόται εἶναι οἱ παρίαι τῆς ἑλληνικῆς ζωῆς, στεροῦνται τῆς χαρᾶς τῆς ζωῆς, ζῶντες εἰς μίαν μαρασμώδη κατάστασιν. Εἰς τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν δημιουργεῖται τραγωδία ἐὰν ἐνσκήψῃ ἀσθένεια, ἄλλοι ἀποθνήσκουν καὶ ἄλλοι διὰ νὰ φθάσουν μέχρι τῶν Ἀθηνῶν ἐκλιπαροῦν τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἑκάστοτε πολιτικοῦ παράγοντος διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν εἰσαγωγὴν των πρὸς νοσηλείαν καθιστάμενοι οὕτω ἀντικείμενα. Ἡ εὐθύνη διὰ τὴν κατάστασιν αὐτὴν βαρύνει ὅλα τὰ κόμματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἀνασυγκροτήσεως ἐὰν δὲν ἐξασφαλίσωμεν πρωτίστως διὰ τοὺς ἐργαζομένους ἀνεκτοὺς τοὐλάχιστον ὅρους ζωῆς. Αὐτὸ ἐπιβάλλει ὁ στοιχειώδης πολιτισμός. Ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς προγραμματικάς της δηλώσεις ἐπηγγέλθη ὅτι θὰ ἐπεκτείνῃ τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας μ’ ὅλα ταῦτα οὐδὲν ἔπραξε μέχρι σήμερον. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν τακτικὴν τῆς διαφορετικῆς μεταχειρίσεως ἔναντι τῶν ἐργαζομένων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιοῦνται τὰ αἰτήματα τοῦ ὠργανωμένου πλούτου καὶ νὰ μὴν ἱκανοποιοῦνται τὰ δίκαια αἰτήματα τῶν ἐργαζομένων εἰς τὴν ὕπαιθρον σκληρῶς ἀνθρώπων. Τελευταίως μάλιστα ἐφευρέθη ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος διεκδικεῖ τὰ δίκαιά του εἶναι κομμουνιστής. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς τούς κ. κ. Ὑπουργοὺς Ἐργασίας καὶ Γεωργίας καὶ γενικώτερον πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως ἐν ὀνόματι τοῦ ἀνθρωπισμοῦ καὶ τοῦ συμφέροντος τοῦ Ἔθνους ὅπως ἐπίσης καὶ τῶν στοιχειωδῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου θελήσουν νὰ ἐφαρμόσουν τὸν θεσμὸν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τοὺς ἀγρότας. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ διατηρῆται ἡ κατάστασις αὐτή. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπ’ ἄπειρον νὰ ζητοῦνται θυσίαι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ νὰ μὴ ἱκανοποιοῦνται τὰ δίκαια αἰτήματά των.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπακλατζῆς ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§84Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Ὅλα τὰ κόμματα καὶ ὅλοι οἱ πολιτικοὶ στρέφονται δυστυχῶς πρὸς τὴν ἐπαρχίαν καὶ πρὸς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν μόνον ὅταν καταφεύγουν πρὸς αὐτὸν καὶ ζητοῦν τὴν ψῆφον των. Εἶναι ἀποδεδειγμένον καὶ στατιστικῶς ὅτι τὰ 64% τοῦ ὅλου πληθυσμοῦ τῆς Χώρας εἶναι ἀγρόται καὶ ὅμως εἶναι ἐπίσης ἀποδεδειγμένον ὅτι ἡ ἐλαχίστη μέριμνα δὲν λαμβάνεται ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν τὰ κόμματα πάντοτε ἀπευθύνονται πρὸς τοὺς ἀγρότας καὶ τοὺς ὑπόσχονται ὅτι ἐὰν ἔλθουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν θὰ ἀλλάξουν τὰ πράγματα καὶ θὰ τοὺς δημιουργήσουν καλυτέραν ζωήν. Εἶναι καιρὸς αἱ ὑποσχέσεις αὐταὶ νὰ γίνουν πραγματικότης. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ προσέξωμεν τὴν ἀγροτικὴν τάξιν διότι ἔχει ἐγκαταληφθῆ εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς. Δημοσία ἀσφάλεια δὲν ἔχει, ἀγροτικὴ ἐπίσης δὲν ἔχει ἐνῷ ὅλοι ἀποζῶμεν ἀπὸ τὸν ἱδρῶτα τῶν ἀγροτῶν. Ὁ ἀγρότης πάντοτε προσέφερε εἰς τὸ Κράτος καὶ δὲν ἐγκατέλειψε ποτὲ τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. Εἶναι στοιχειῶδες καθῆκον τοῦ Κράτους νὰ δώσῃ εἰς τοὺς ἀγρότας ἰατρικὴν περίθαλψιν καὶ νὰ τοὺς ἐξασφαλίσῃ τὸ γῆρας. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν προγραμματικῶν αὐτῆς δηλώσεων ὑπεσχέθη ὅτι θὰ στρέψῃ ἀμέριστον τὴν προσοχήν της εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Δυστυχῶς καίτοι ἐπέρασε τόσος καιρὸς δὲν ἔκαμε τίποτε ὑπὲρ τῆς τάξεως αὐτῆς.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαθανάσης ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§86Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὄντως ἀντιμετωπίζει ἡ Χώρα ἀρκετὰς δυσχερείας καὶ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν θεσμῶν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν, ἀκριβῶς ὅμως διότι ὑπάρχουν ὅλαι αἱ γνωσταὶ δυσχέρειαι πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ κυρίαν μέριμναν τοῦ Κράτους καὶ ὄχι μόνον τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἀλλὰ πάσης Κυβερνήσεως ἡ ὑγεία τῶν ἀγροτῶν. Φρονῶ ὅτι πρέπει ἡ ἀγροτικὴ τάξις νὰ τύχῃ ἰδιαιτέρας μερίμνης. Διότι, κύριοι, δὲν εἶναι μόνον ἡ ὑγεία τοῦ ἀγρότου, ἡ ὁποία ἐνδιαφέρει τὴν πολιτείαν, εἶναι ἡ ἀσφάλισις τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος, εἶναι ἡ ἐξασφάλισις τοῦ κεφαλαίου τῆς γεωργικῆς ἐκμεταλλεύσεως, ἡ ὁποία μάλιστα σήμερον ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέρει, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ ὑγειοῦς καὶ ἀνασυγκροτουμένης γεωργίας, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν ἐκτεθειμένον καὶ τὸ γεωργικὸν κεφάλαιον καὶ τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα εἰς τοὺς κινδύνους τοὺς παντοειδεῖς, οἱ ὁποῖοι τὸ ἀπειλοῦν. Φρονῶ, λοιπόν, ἡ ὁλοκλήρωσις τῶν ἀσφαλίσεων πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ κύριον μέλημα πάσης Κυβερνήσεως, διότι μὴ πλανώμεθα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀνάπτυξιν τῆς γεωργίας, ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς, ἐὰν δὲν ἐξασφαλίσωμεν τὴν διατήρησιν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος καὶ τοῦ γεωργικοῦ κεφαλαίου. Πρέπει νὰ προασπίσωμεν τὸ ἀγροτικὸν κεφάλαιον καὶ τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα ἀπὸ τοὺς κινδύνους οἱ ὁποῖοι τὸ ἀπειλοῦν. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ κύριον μέλημα τῆς Κυβερνήσεως, ἢ μᾶλλον κύριον μέλημα τῶν Κυβερνήσεων, κύριον μέλημα τῆς πολιτείας.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λουλακάκης ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§88Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τοὺς ἐρωτήσαντας καὶ τὴν Βουλήν, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῆς Ὑπουργίας μου ἐξεπόνησα μετὰ τῶν ὑπηρεσιῶν ἕνα νομοσχέδιον προβλέπον τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων εἰς ὅτι ἀφορᾷ τὸν κλάδον τῆς ἀσθενείας καὶ τῆς φαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας νὰ προωθήσῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο μέχρι τῆς Βουλῆς καὶ νὰ γίνῃ τὸ ταχύτερον νόμος τοῦ Κράτους, διότι ἡ Ἐθνικὴ Οἰκονομία ὑφίσταται μεγίστην ζημίαν, καθὼς καὶ ἡ παραγωγὴ ἐκ τῆς ἐλλείψεως ἰατρικῆς περιθάλψεως εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν.

§89Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Κύριοι Βουλευταί, ἐλπίζω ὅτι θὰ μοῦ ἀναγνωρισθῇ γενικὴ ἁρμοδιότης ἐπὶ τῶν κοινωνικῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, διότι ὅπως εἶναι γνωστὸν αἱ ἁρμοδιότητες ἐπὶ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, δὲν ἠξεύρω ἐὰν ὁ νόμος καὶ ὁ ὀργανισμὸς ὁμιλοῦν περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, περιλαμβάνονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Ὁμολογῶ, ὅτι ἡ δήλωσις τὴν ὁποίαν ὁ κ. Πρόεδρος καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔκαμον καὶ προεκλογικῶς καὶ ἐσχάτως εἰς τὰς περιοδείας των, σημαίνει ὅτι ὁ θεσμὸς τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἀποτελεῖ μίαν ἀπὸ τὰς ὑποχρεώσεις καὶ τὰ καθήκοντα τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν θ’ ἀσχοληθῶ μὲ τὰς ἐργασίας τὰς ὁποίας οἱ προκάτοχοί μου ὑπουργοὶ τῆς Ἐργασίας ἔκαμεν καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἀποδίδω ἰδιάζουσαν σημασίαν εἰς τὸν θεσμὸν τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν.

§90Α. ΖΑΚΚΑΣ. Νομίζω, ὅτι τείνετε ν’ ἀκολουθήσητε καὶ σεῖς τὴν ἐσφαλμένην ὁδόν. Μέχρι σήμερον ὁσάκις ἐλαμβάνετο μέριμνα διὰ κάποιαν κατηγορίαν ἐργαζομένων, ἤρχετο ὁ Ὑπουργὸς ὁ ἁρμόδιος διὰ τὰ ἄλλα ζητήματα νὰ ἐμφανισθῇ ὡς ἁρμόδιος νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν ἀσφάλισιν, παράδειγμα τὰ διάφορα Ταμεῖα. Ἠμπορεῖτε ν’ ἀσχολῆσθε μὲ τὰ ἄλλα θέματα τῆς γεωργίας, ἀλλὰ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν ἀφήσατέ την νὰ διέπεται ἀπὸ μίαν ὡρισμένην ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ ἀποκλειστικῶς ὡς ἀντικείμενον τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ. Οἱ κίνδυνοι τῆς ἀναπηρίας, τοῦ γήρατος, τῆς ἀρρώστειας, δὲν εἶναι πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, διὰ τοὺς μηχανικοὺς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διὰ τοὺς δικηγόρους κ.λ.π. Ἐὰν πρόκειται νὰ γίνεται ἡ ἀσφάλισις μπαϊράκι τοῦ κάθε Ὑπουργοῦ, δὲν θὰ γίνεται τίποτε.

§91Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Φρονῶ ὅτι ἡ δήλωσίς μου περὶ ἀναγνωρίσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων ὡς ἀνάγκη διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἐπερίττευε, διότι αἱ περὶ αὐτοῦ ἀντιλήψεις μου εἶναι γνωσταί. Ἀποδίδω τόσην μεγάλην σημασίαν εἰς τὸν θεσμὸν τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν ὥστε ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀσχολοῦμαι μὲ τὴν συνεργασίαν εἰδικῶν ἐπιστημόνων, εἰς τὴν κατάρτισιν τοῦ σχεδίου νόμου διὰ τὰς κοινωνικὰς ἀγροτικὰς ἀσφαλίσεις. Καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ σχετικὴ ἐργασία ἔχει προχωρήσει τόσον ὥστε ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος μηνὸς εἶναι ἑτοίμη. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ θὰ ἤθελα νὰ τονίσω εἶναι, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ ἑνὸς θεσμοῦ τοιαύτης ἐκτάσεως καὶ σημασίας δὲν εἶναι εὔκολος, οὔτε οἰκονομικῶς ἐπιτευκτὴ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας. Τὸ ζήτημα τῆς ὁλοκληρώσεως τῶν ἀσφαλιστέων κινδύνων δὲν εἶναι κάτι τὸ εὐχερὲς οὔτε ἡ ἐξασφάλισις τῶν εἰσφορῶν καὶ γενικῶς τῶν ἀπαιτουμένων πόρων διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν, ὅπως εἶπον τῶν κινδύνων, δυνατή. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ δηλώσω ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ἀσθενείας καὶ ἡ φαρμακευτικὴ περίθαλψις θ’ ἀποτελέσῃ τὸ πρῶτον στάδιον ἐφαρμογῆς τοῦ θεσμοῦ καὶ διὰ τὸ στάδιον αὐτὸ θὰ καταβληθῇ κάθε προσπάθεια ὥστε νὰ ἐπιτύχῃ.

§92Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Κύριοι Συνάδελφοι, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας τὸ πρῶτον ζήτημα τὸ ὁποῖον μὲ ἀπησχόλησε, ἦτο τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Εἶχον τὰς πρώτας συνεργασίας μὲ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καὶ ὀργανισμοὺς καὶ θέλω νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ συνεργασθῶ μετὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν τῆς Ὑγιεινῆς καὶ τῆς Γεωργίας, ὥστε λίαν συντόμως νὰ φέρωμεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἄρτιον νομοθέτημα ἀσφαλίζον ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, τοὺς ἀγρότας. Τὸ θέμα βεβαίως εἶναι μέγα, πάντως ἐλπίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ δυνηθῇ ν’ ἀσφαλίσῃ τοὺς ἀγρότας ἀπὸ ἀπόψεως φαρμακευτικῆς καὶ νοσηλευτικῆς. Αὐτὰ εἶχα νὰ δηλώσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

§93Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐδήλωσεν ὅτι, ἔχει ἁρμοδιότητα καὶ ἀνέπτυξεν ἐπ’ αὐτοῦ τὰς ἀπόψεις του καὶ ἐδήλωσεν ὅτι ἔχει ἕτοιμον νομοσχέδιον. Ὁ ἀξιότιμος πρώην Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας μᾶς εἶπεν ὅτι ἔχει ἕτοιμον νομοσχέδιον, σεῖς μᾶς λέγετε ὅτι ἔχετε νομοσχέδιον, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, οἱ Ὑπουργοὶ μᾶλλον τῆς Ὑγιεινῆς ἐδήλωσαν πρὸ καιροῦ ὅτι ἔχουν ἕτοιμον νομοσχέδιον, θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὰ νομοσχέδια αὐτὰ τῶν Ὑπουργῶν τῆς αὐτῆς Κυβερνήσεως ἔγιναν μὲ κάποιαν συνεννόησιν, ἢ ὁ καθ’ ἕνας κρατᾷ μυστικὸ τὸ δικό του, διότι ἐκτὸς τοῦ κινδύνου, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀπειλεῖ, τῆς μὴ ἐφαρμογῆς τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς νέου κινδύνου τῆς συγκρούσεως ἁρμοδιοτήτων, κινδύνου ὁ ὁποῖος καὶ χρόνον πολὺν θ’ ἀπαιτήσῃ καὶ δὲν ἠξεύρω ποίας τρομερὰς συνεπείας ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ αὐτὸν τὸν κίνδυνον νὰ μᾶς εἴπῃ σὲ ποιὸν ἀνήκει αὐτὸ τὸ μαγαζί, διὰ νὰ προχωρήσωμεν, νὰ κάμωμεν κάτι.

§94Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπουργ. Ἐργασίας). Σᾶς ἐδήλωσα προηγουμένως, ὅτι θὰ συνεργασθῶ μὲ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς τῆς Προνοίας καὶ Γεωργίας, οὕτως ὥστε νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἑνιαῖον νομοσχέδιον. Θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ὅλα τὰ νομοσχέδια καὶ τὸ καταρτισθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Λουλακάκη καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐμφανίσωμεν εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα καὶ μόνον νομοσχέδιον.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Εἶμαι ὑποχρεωμένος, πρὸ αὐτοῦ νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, τὰς ὑποβληθείσας ὑπὸ τῶν κ.κ. συναδέλφων προτάσεις. Ὑπάρχει πρότασις κατατεθειμένη εἰς τὸ Προεδρεῖον ὑπὸ πολλῶν βουλευτῶν, ὅπως προταχθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 47 ἐπερώτησις τοῦ κ. Α. Σβώλου, ἥτις ἀπευθύνεται πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἥτις ἔχει ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή. Δέχεται νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις αὐτή;

§96ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα. (Θόρυβος).

§97ΑΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι. (Θόρυβος).

§98Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις, ὁμιλεῖ εἷς βουλευτὴς ὑπὲρ τῆς προτάσεως καὶ εἷς κατὰ τῆς προτάσεως. Παρακαλῶ νὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμός.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κύριε συνάδελφε. Ὁ κύριος Σβῶλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ προτάξεως.

§100Α. ΣΒΩΛΟΣ. Τὸ θέμα ποὺ ἀφορᾶ ἡ ἐπερώτησίς μου κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀκτημόνων γεωργῶν τῆς χώρας διὰ διαφόρων μέσων καὶ μεθόδων. Πρόκειται περὶ ἐπερωτήσεως τὴν ὁποίαν ὑπέβαλα τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1950 εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῇ ἐὰν πράγματι καὶ μὲ ποίας μεθόδους πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα αὐτό, τοῦ ὁποίου τὴν ὑψίστην σημασίαν οὐδεὶς πρέπει ν’ ἀγνοῇ. Ἐπειδὴ ὑπάρχει κάτι τὸ ἐπεῖγον, ὄχι βέβαια ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι θὰ καταστραφῇ ὁ κόσμος ἐὰν δὲν προταχθῇ, δι’ αὐτὸ ἐζήτησα τὴν προτάξίν του, διὰ τὸ σπουδαῖον τοῦ θέματος. Ἂς κρίνῃ ἡ Βουλή.

§101Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον διὰ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος ζητεῖται νὰ προταχθῇ, εἶναι θέμα μεγίστου ἐνδιαφέροντος, τὸ ὁποῖον ἄλλωστε μᾶς ἔχει ἀπασχολήσει ἐπανειλημμένως καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην καὶ κατὰ τὴν σημερινὴν περίοδον τῆς Βουλῆς. Ἀλλά, κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει πρότασις προτάξεως ἄλλης ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία εἶναι ἀνάγκη νὰ συζητηθῇ τὸ συντομώτερον, διότι νομίζω ἀποτελεῖ ζήτημα εὐθιξίας διὰ τὴν Κυβέρνησιν, δηλαδὴ ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῆς ζακχάρεως. Ἐφωράθη ὁ πρώην Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, δηλῶν ἀνακριβείας εἰς τὴν Βουλήν. Εἶναι θέμα πολιτικῆς εὐθιξίας καὶ τοιαύτης, ὥστε οὔτε ἡ Κυβέρνησις οὔτε ἡ Βουλὴ νὰ μὴ θελήσουν τὴν πρόταξιν τῆς τοιαύτης ἐπερωτήσεως. Μετὰ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς ὑπάρχει αἴτησις προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸν σῖτον. Ἐφ’ ὅσον καὶ αἱ δύο ἐπερωτήσεις αὗται εἶναι ἀμέσου ἐνδιαφέροντος καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐκκαθαρισθοῦν τὰ θέματα, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν μετὰ τὴν συζήτησιν ἐπ’ αὐτῶν νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Σβώλου. (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι).

§102Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐρωτῶ τὸ ἑξῆς, ἐν σχέσει πρὸς ὅσα εἶπεν ὁ κύριος συνάδελφος: Ἡ Κυβέρνησις εἶναι διατεθειμένη νὰ ἀφήσῃ ἐκκρεμοῦν τὸ ζήτημα τῆς ζακχάρεως, ναὶ ἢ οὔ; Ἐρωτῶ, δι’ ὑμῶν καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ ἀφήσῃ ἐν ἐκκρεμότητι τὸ θέμα τὸ ὁποῖον διεκόπη, σχετικῶς ἀνωμάλως, τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ὁ κύριος Ὑπουργός, ἀναφερόμενος εἰς τὴν Βουλὴν καὶ δίδων πληροφορίας, διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὰ Κοινοβουλευτικὰ χρονικά, ἔδωκεν ἀνακριβείας, σχετικῶς μὲ τὰ ὑπάρχοντα ἀποθέματα ζακχάρεως, ἐὰν θέλῃ νὰ καλύψῃ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν ἢ ὄχι; (Θόρυβος–Κωδωνοκρουσίαι).

§103Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἐπειδή, κύριε Πρόεδρε, ἐτέθη ἐκ μέρους τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὸ ἐρώτημα, ἐὰν δέχεται ἢ οὐ τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κυρίου Κάντζια, ἡ κυβέρνησις ἀπαντᾶ ὅτι, ἐὰν ἡ Βουλὴ δεχθῇ τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης περὶ ζακχάρεως, δὲν ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν ἡ Κυβέρνησις, νὰ προταχθῇ αὕτη πάσης ἄλλης προτάσεως.

§104Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Νομίζω ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ συμβιβάσωμεν τὰ πράγματα. Ὑπάρχουν εἰς τὸ Προεδρεῖον τρεῖς προτάσεις. Νὰ τὰς ἀναγνώσητε καὶ ἐὰν δεχθῇ ἡ Βουλὴ τὴν πρόταξίν των, ὑμεῖς ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς νὰ κανονίσητε ποία ἐκ τῶν προτάσεων αὐτῶν θὰ συζητηθῇ πρώτη.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ κανονίσω αὐτό.

§106Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ. Νὰ γίνουν πρῶτα κατ’ ἀρχὴν δεκταὶ αἱ προτάσεις αὐταί.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. «Οἱ ὑπογεγραμμένοι ....... ........ (Ἀναγινώσκει) ..........». Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ζακχάρεως;

§108ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει καὶ ἑτέρα πρότασις περὶ προτάξεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 42 ἐπερωτήσεως τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, κατατεθεῖσα παρὰ τοῦ κ. Βουδούρη «περὶ ἐγκαταλείψεως τῶν ἐπαρχιῶν». Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ: Δέχεται τὴν πρόταξιν;

§110Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐγένετο συζήτησις εἰς τὴν περασμένην σύνοδον καὶ ἐκράτησε ἐπὶ 5 ἡμέρας καὶ εἰς τὸ τέλος ἔμειναν μόνον περὶ τοὺς 5–6 βουλευταί.

§111Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς διεξήχθη συζήτησις ἐπὶ πενθήμερον καὶ ἐνθυμεῖσθε ὅτι τότε τοιαύτη ἀδιαφορία ἐξεδηλώθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ὥστε ἔμειναν μόνον περὶ τοὺς 12 βουλευταὶ εἰς τὸ τέλος τῆς συνεδριάσεως. Ἐζήτησα δὲ νὰ ἐγγραφοῦν τὰ ὀνόματά των εἰς τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ ἴδῃ ὁ κόσμος ποῖοι ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν ἐπαρχίαν.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται τὴν προτίμησιν τῆς ἐπερωτήσεως ἡ Βουλή; Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ὀλίγοι).

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ δὲν ἐδέχθη.

§114Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἀκοῦμε ὅτι ἡ Βουλὴ ἀποδέχεται τὴν πρόταξιν καὶ τῶν δύο προτάσεων. Ἀπορρίπτει δὲ τὴν τρίτην. Κατὰ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ τρίτη εἶναι ἀξία συζητήσεως παρ’ ὅλον ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ. Ἐν τούτοις, ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς ἀπορρίψεως τῆς προτάσεως αὐτῆς, ἔχομεν καὶ ἡμεῖς σύμφωνον τὴν γνώμην μὲ τὴν Βουλήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς δύο ἄλλας προτάξεις παρακαλῶ τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. Πρόεδρον νὰ δεχθῇ τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τῆς ζακχάρεως, διότι εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἅπτεται τῆς πολιτικῆς εὐθιξίας τῆς Κυβερνήσεως.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς δευτέρας προτάσεως...

§116Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Γνωρίζει ἡ Βουλή, περί τίνος πρόκειται; Μένω κατάπληκτος ἀπὸ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κυρίου συναδέλφου. Τὴν ἄλλην φορὰν ἠσχολήθη ἡ Βουλὴ διὰ τοὺς συμμοριοπλήκτους. Ἡ ἐπερώτησις σκοπὸν ἔχει νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς τὰ σοβαρώτατα προβλήματα τῆς ἐπαρχίας καὶ τῆς ὑπαίθρου. Τὸ ζήτημα τῆς ὑγείας, τὰ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως, τὸ ζήτημα τῆς ἐκπαιδεύσεως. Ἐὰν ἡ Βουλὴ νομίζει ὅτι εἶναι δευτερευούσης φύσεως παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἀπαντήσῃ.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ καὶ πάλιν τὴν Βουλήν. Δέχεται τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κυρίου Βουδούρη κατόπιν τῶν ὅσων ἐξέθεσε ἢ ὄχι; Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§119Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὑπάρχει καὶ ἄλλη πρότασις.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἐπίσης πρότασις πολλῶν βουλευτῶν περὶ προτάξεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9 ἐπερωτήσεως σχετικῶς μὲ τὸν σῖτον. Δέχεται ἡ Βουλή, τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς;

§121Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη τὴν πρόταξιν τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ζακχάρεως;

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κυρίου Βουδούρη.

§123Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ δέχεται, ἐπιθυμεῖ τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ζακχάρεως.

§124Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προτείνεται εἰς τὴν Βουλὴν ἡ πρόταξις τριῶν ἢ τεσσάρων ἐπερωτήσεων ἀπὸ ὑμᾶς. Καὶ ἐπὶ τῶν προτάσεων περὶ προτάξεως ἠρωτήθη ἡ Βουλὴ παρ’ ὑμῶν καὶ ἀπήντησε ἀλλοῦ ναὶ καὶ ἀλλοῦ ὄχι.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔκαμα αὐτό, κατὰ σειρὰν ἐπῆρα τὰς ἐπερωτήσεις.

§126Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν σᾶς κατηγόρησα ὅτι δὲν τὰς ἐπήρατε κατὰ σειράν. Ἐὰν εἶχα νὰ κατηγορήσω, θὰ κατηγοροῦσα δι’ ἄλλα πράγματα. Ἐγὼ εἶπα τὸ ἑξῆς: Ἡ Κυβέρνησις σηκώνεται καὶ λέγει, ὡς Κυβέρνησις τῆς Χώρας, ὅτι δι’ ἐμὲ ἀποτελεῖ ζήτημα εὐθιξίας, ἡ ἐπερώτησις περὶ ζακχάρεως καὶ νὰ προτιμηθῇ τῶν ἄλλων προταχθεισῶν ἐπερωτήσεων. Θὰ ἔλθῃ ἡ Βουλὴ νὰ εἴπῃ ὄχι; Θὰ παραμείνῃ ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν μομφὴν τῆς μὴ εὐθιξίας, ἕως ὅτου τελειώση ἡ συζήτησις τῶν ἄλλων ἐπερωτήσεων; Βεβαίως, εἶναι τοῦτο δικαίωμα τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐν τάξει ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως.

§127Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τῆς Κυβερνήσεως νομίζω ὅτι εἶναι σωστὸν νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις τῆς ζακχάρεως.

§128Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Ὅταν ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ τὴν πρόταξιν, ἡ Κυβέρνησις θὰ χαρῇ δι’ αὐτό.

§129Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐφόσον ἡ Κυβέρνησις ἔθεσεν ζήτημα εὐθιξίας;

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔθεσεν τοιοῦτον ζήτημα εὐθιξίας.

§131Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριοι, εὑρισκόμεθα πρὸ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς περὶ προτάξεως ὡρισμένης ἐπερωτήσεως. Ἐκ τῶν προταχθεισῶν ἐπερωτήσεων πρέπει νά προτιμηθῇ ἡ ἐπερώτησις τῆς ζακχάρεως, διότι προτιμᾶται καὶ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 51, παράγραφος γʹ τοῦ Κανονισμοῦ, προτάσσονται αἱ ἐπερωτήσεις ἐφ’ ὅσον δὲν κατετέθησαν τὰ ζητηθέντα ἔγγραφα ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν. Συνεπῶς ἡ ἐπερώτησις ἡ ἀφορῶσα τὴν ζάκχαριν δὲν ἔχει ὑπὲρ αὐτῆς ἁπλῶς τὴν ἀπόφασιν τῆς προτιμήσεως τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ ἔχει ὑπὲρ αὐτῆς καὶ τὴν προτίμησιν ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς.

§132Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Κατὰ τὸ ἄρθρον 51, αὐτομάτως προτιμᾶται ἡ ἐπερώτησις.

§133Α. ΣΒΩΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὁ πρῶτος ζητήσας τὴν πρόταξιν τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεώς μου καὶ ἐξήγησα εἰς τὴν Βουλὴν διὰ ποίους λόγους τὸ ἔκαμα αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Βλέπω ὅμως ὅτι ἀνέκυψεν ἕνα ζήτημα προτεραιότητος μεταξὺ δύο προταχθεισῶν ἐπερωτήσεων. Ἔχω νὰ δηλώσω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι οὐδεμίαν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τῆς ζακχάρεως, ἀφοῦ ἄλλως τε καὶ ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι ἔχει λόγους νὰ ζητήσῃ τὴν πρόταξιν.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, προτάσσεται ἡ ἐπερώτησις τοῦ κυρίου Κάντζια ἐπὶ τῆς ζακχάρεως. Δευτέρα εἶναι ἡ τοῦ κυρίου Σβώλου καὶ τρίτη ἡ ἐπερώτησις περὶ τοῦ σίτου.

§135Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Σβῶλο, φρονεῖτε ὅτι εἶναι ὀρθοτέρα αὐτὴ ἡ σειρά; Ἐπιμένετε νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τοῦ σίτου;

§136Α. ΣΒΩΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ παρεμβληθῇ διότι θὰ εἶναι καὶ μία ἀνάπαυλα μεταξὺ τῶν ἄλλων δύο ἐπερωτήσεων.

§137Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Παρακαλῶ νὰ παρακληθῇ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ ὁρίσῃ μίαν ἡμέραν νὰ συζητηθῇ καὶ ἡ ἰδική μου ἐπερώτησις ἡ ὁποία ἐπὶ τέσσαρες μῆνας τώρα φέρεται ἐγγεγραμμένη ὑπὸ τὸν ἀριθμὸν 1.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ ὁρίσῃ ὁ κύριος Ὑπουργός. Τοῦτο εἶναι δικαίωμα τῆς Βουλῆς. Ὑπάρχει καὶ πέμπτη πρότασις περὶ προτάξεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 40 ἐπερωτήσεως τοῦ κυρίου Παπασπύρου βουλευτοῦ Ἀττικῆς. «..... (ἀναγινώσκει) ........». Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν πρόταξιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 40 ἐπερωτήσεως;

§139ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§140Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἠμπορεῖ νὰ τὴν συνδυάσωμε μὲ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κυρίου Σβώλου.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ μὴν συνδυάσωμε μὲ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κυρίου Σβώλου.

§142ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Κάντζιας.

§144Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κύριοι Βουλευταί, ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ζακχάρεως νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὴν Παρασκευήν. Ἔχετε καμμίαν ἀντίρρησιν;

§145Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ζητεῖ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως διὰ τὴν Παρασκευήν, νομίζω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἄρχεται ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κυρίου Σβώλου.

§147Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δηλαδή, κύριε Πρόεδρε, ἂν ἡ ἀρξαμένη σήμερον συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κυρίου Σβώλου δὲν τερματισθῇ, τὴν Παρασκευὴν θὰ διακοπῇ;

§148Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις παρεκάλεσε νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις διὰ τὴν Παρασκευήν. Ἑπομένως τὴν Παρασκευὴν θὰ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις τῆς προταχθείσης αὐτῆς ἐπερωτήσεως, ἀποφάσει τῆς Βουλῆς, ἀνεξαρτήτως ἄλλης τυχὸν παρεμβληθησομένης ἐπερωτήσεως.

§149Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐὰν ἐξακολουθήσῃ μέχρι καὶ τῆς Παρασκευῆς ἡ ἐπερώτησις τοῦ κυρίου Σβώλου πρέπει νὰ διακοπῇ.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατί;

§151Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Διότι ὁρίζεται κατόπιν αἰτήσεως τῆς Κυβερνήσεως ὡς τακτὴ ἡμέρα συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς ἡ Παρασκευή. Συνεπῶς συναινοῦμεν ὑπὸ τὸν ὅρον μόνον αὐτόν, ὅτι θὰ συζητηθῇ τὴν Παρασκευήν, διακοπτομένης τῆς τυχὸν συνεχιζομένης ἐπερωτήσεως τοῦ κυρίου Σβώλου. Ὑπὸ ἐναντίαν ἐκδοχὴν δὲν ἀποδεχόμεθα τὴν ἀναβολὴν καὶ ζητοῦμε νὰ συζητηθῇ σήμερον.

§152Ι. ΓΚΛΑΒΑΝΗΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Εἴμεθα σύμφωνοι διὰ τὴν Παρασκευήν.

§153Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, μία ἐξήγησις εἰς τὴν Βουλὴν νομίζω ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος: Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐζήτησε τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως περὶ ζακχάρεως διὰ τὴν Παρασκευήν, ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος νεωστὶ ἀνέλαβε τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἐπειδὴ ἡ ἐπερώτησις ἀφορᾷ τὸν προκάτοχον συνάδελφον.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§155ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9,50′ μ. μ.)