1950.12.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 22α

Παρασκευὴ 8 Δεκεμβρίου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλῶ τὸν Γραμματέα κ. Ι. Μποῦτον, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Βασιλειάδης καὶ Α. Παπαθανάσης αἰτοῦνται ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου νὰ ἀναχωρήσουν διὰ τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνονται, κ. Πρόεδρε.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της ἐπὶ τῶν αἰτηθεισῶν ἀδειῶν ἀπουσίας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Βασιλειάδη καὶ Α. Παπαθανάση. Παρακαλῶ τὸν Γραμματέα κ. Π. Λιαροῦτσον, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλήν, ἀπευθυνομένας ἀναφοράς, κατατιθέμενα νομοσχέδια, κ.λ.π.

§6Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ Μαρία χήρα Γαβαλέτα θυγάτηρ παλαιοῦ ἀγωνιστοῦ Κρητικῶν ἐπαναστάσεων ζητεῖ, ὅπως εἰς τὸν κυρωθησόμενον ὑπ’ ἀριθ. 1557]1950 Α.Ν. «περὶ πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων προστεθῇ ἡ κάτωθι διάταξις «αἱ εἰς τὰς χήρας ἀπόρους θυγατέρας παλαιῶν ἀγωνιστῶν τῶν Κρητικῶν ἐπαναστάσεων 1866, 1878, 1896 καὶ 1897 χορηγούμεναι συντάξεις βάσει τῶν νόμων 749 τοῦ 1948 Κρητικῆς Πολιτείας καὶ 1635 τοῦ 1939 ἐξακολουθοῦσι χορηγούμεναι θεωρουμένων ὡς ἀγάμων θυγατέρων ἀπὸ τῆς χηρευούσης θέσεως». Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Π. Πέννας καταθέτει ἀναφορὰν γονέων καὶ κηδεμόνων τῶν μαθητῶν καὶ μαθητριῶν τῆς Ἐμπορικῆς Σχολῆς Σερρῶν ζητούσης τὴν συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῆς ὡς ἄνω Σχολῆς διὰ καθηγητῶν Μαθηματικῶν, Φυσικῶν, Ἐμποριολογίας, καὶ ξένων γλωσσῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου ἀρτεργατῶν Πατρῶν διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην ὑπὸ ἐκδικαστικῆς Ἐπιτροπῆς χορήγησιν νέων βιβλιαρίων ἀρτεργατῶν διὰ τὴν πόλιν τῶν Πατρῶν. Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Σπάρτης ζητεῖ ἵδρυσιν Ἐφετείου Περιφερειῶν Λακωνίας καὶ Μεσσηνίας μὲ ἕδραν τὴν πόλιν τῆς Σπάρτης. Ἐπιτροπὴ ἀγῶνος μικροαγοραστῶν Λαρίσης καὶ περιχώρων ζητεῖ ἄμεσον τροποποίησιν τοῦ Α.Ν. 1323. Ὁ Διαχειριστὴς Κοινοῦ Ταμείου Λεωφορείων Λαρίσης–Ἁγυᾶς, ζητεῖ τὴν συγχώνευσιν τοῦ ὡς ἄνω Ταμείου εἰς Ταμεῖον Λαρίσης–Βόλου. Ὁ Γ. Γρύλλος Ἀπόστρατος Ἀξιωματικὸς διαμαρτύρεται διότι κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νέου συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος δὲν ἐλήφθη μέριμνα διὰ τοὺς ἐξελθόντας ἐκ τῆς ὑπηρεσίας λόγῳ σωματικῆς ἀνικανότητος Ἀξιωματικούς. Ὁ Βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν παρὰ τῷ Ὑγειονομικῷ Κέντρῳ Αἰτωλοακαρνανίας Ὑγειονοφυλάκων Ἑλονοσίας ζητούντων, ἀναγνώρισίν των ὡς τεχνικῶν ὑπαλλήλων καὶ βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν μέχρι τοῦ βαθμοῦ Τμηματάρχου Αʹ τάξεως. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Κερπινῆς, Μυγδαλιᾶς, Θεοκτίστου καὶ Δρακοβουνίου διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην μετάθεσιν τῆς ἕδρας τοῦ Εἰρηνοδικείου ἐκ Βαλτεσινίκου εἰς Μαγούλιανα κλπ. Πολιτικοὶ καὶ Στρατιωτικοὶ Συνταξιοῦχοι Ἀθηνῶν ζητοῦν ὅπως κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νέου Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ ἐν τῷ ὑπομνήματί των ἐκτιθέμεναι ἀπόψεις των. Ὁ Βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίος κ. Λ. Κουτσοπέταλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἀμπελουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Παιανίας διαμαρτυρομένου κατὰ τῆς μελετωμένης ἱδρύσεως νέας βιομηχανίας ζύθου. Ὁ Βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Καπνεμπορικῆς Ὁμοσπονδίας Ἑλλάδος ζητούσης ἄμεσον ρύθμισιν τοῦ ζητήματος χρηματοδοτήσεως καπνῶν, ρύθμισιν τοῦ πρὶμ κλπ. Ὁ Βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γεροκωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν πολυτέκνων Πατρῶν, διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ Α. Ν. 1356)19)10)50 δι’ οὗ καταργοῦνται αἱ Ἐπιτροπαὶ κρίσεως ἀπορίας τῶν πολυτέκνων. Ὁ Βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπάνος καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Σπολαΐτας Τριχωνίδος καὶ Προέδρου Συλλόγου ἐλαιοπαραγωγῶν Ἀγρινίου ζητούντων, ὅπως μὴ καταργηθῇ ἡ ἀνταλλαγὴ μετὰ τοῦ ἐξωτερικοῦ ψιλῶν ἐλαιῶν νέας ἐσοδείας. Οἱ Δικηγορικὸς καὶ Ἰατρικὸς Σύλλογοι Γυθείου ζητοῦν ἄμεσον ἵδρυσιν Ἐφετείου εἰς Καλάμας. Οἱ Ὀργανισμοὶ Ἀμπελουργῶν Ἀθηνῶν–Παιανίας διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην ἵδρυσιν καὶ ἑτέρου ἐργοστασίου παρασκευῆς ζύθου. Ἡ Ἐργατικὴ τάξις Ἀμαλιάδος διαμαρτύρεται διὰ ληφθεῖσαν ἀπόφασιν παρὰ τοῦ Α.Σ.Ο. πρὸς μεταφορὰν ἀσυσκευάστου σταφιδοκάρπου ἀπὸ Ἀμαλιάδα εἰς Πάτρας καὶ ζητεῖ ἀνάκλησιν τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀνωτάτου Κεντρικοῦ Συμβουλίου Πολυτέκνων Ἑλλάδος καὶ ὁ Σύλλογος Πολυτέκνων Ἠπείρου διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην κύρωσιν τοῦ Α. Ν. 1556) 10)10)50 τροποποιοῦντος τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νόμου 1910 «περὶ προστασίας πολυτέκνων κλπ.». Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κώδικος καταστάσεως τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων». Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀπονομῆς ἰσοβίου προσωπικῆς συντάξεως εἰς τὴν τέως ἀδελφὴν Νοσοκόμον Ἀναστασίαν Ἀναστασοπούλου τὸ γένος Παναγιωτίδου». Ὁ κ. Α. Κωστόπουλος (Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1519)50 Α.Ν. «περὶ ὑπαγωγῆς τῶν Ὑγειονομικῶν Σταθμῶν τῆς Ἑλληνικῆς πολεμικῆς περιθάλψεως εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς». 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1528)50 Α.Ν. «περὶ συστάσεως παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ὑγιεινῆς ὑπηρεσίας φυματιώσεως». 3) «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινῶν, πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (Βας Περιόδου), 1945–46, 1946–47, 1947–48 καὶ 1948–49, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς, καὶ τῆς ἐγγραφῆς των διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ εἰδικῷ Προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου, τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1949–50» καὶ 4) «περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1565]39 Α. Ν. «περὶ κώδικος ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος». Ὁ κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ Ναυτικῶν Ἀκολούθων». 2) «Περὶ Πολιτικῶν Ὀδοντιάτρων ἐν τῷ Β. Ναυτικῷ». 3) «Περὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρων 4, 6, 19α, 38, 42–46, 72 καὶ 73 τοῦ Α. Ν. 1101]38 «περὶ καταστάσεως Ὑπαξιωματικῶν Β. Ν.». 4) «Περὶ συμπληρώσεως τοῦ Νόμου ὑπ’ ἀριθ. 346] 1947 «περὶ τοῦ μονίμου καὶ ἐπὶ δοκιμασίᾳ Πολιτικοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Προσωπικοῦ τῆς Σχολῆς Ν. Δοκίμων». 5) «Περὶ τρόπου ρυθμίσεως ὁριστικῆς σειρᾶς ἀρχαιότητος ἐνίων μαχίμων Ἀξιωματικῶν Β. Ν., «περὶ μονιμοποιήσεως ἐφέδρων βαθμοφόρων Β. Ν. καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». 6) «Περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν.Δ. 269]47 «περὶ συνεργείου Ραδιεντοπισμοῦ, περὶ τεχνικοῦ ἀνθυποβρυχιακοῦ τμήματος καὶ περὶ ραδιοτεχνιτῶν κλπ.», τοῦ Ν. 6321]34 «περὶ συνεργείων τοῦ κατὰ θάλασσαν Στρατοῦ» καὶ Α.Ν. 1554] 39 «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 6321]34 κλπ.». 7) «Περὶ τροποποιήσεως ἄρθρων 5, 9, 12, 27, 28, 29 καὶ 62 τοῦ Α.Ν. 1391]38 «περὶ καταστάσεως Διόπων Ναυτῶν καὶ Ναυτοπαίδων Β.Ν.», καὶ 8) «Περὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 847]48 Α.Ν. «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων προαγωγῆς καὶ ἀρχαιότητος Ὑπαξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν τοῦ Στρατοῦ ξηρᾶς». Οἱ κ. κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καὶ Ν. Ζέρβας (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ Φάρων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ ἱδρύσεως ἐν Νάξῳ Τεχνικῆς Ἐπαγγελματικῆς Σχολῆς». Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ἰσραηλιτικῶν Κοινοτήτων διατάξεων» καὶ 2) «περὶ ἐξετάσεων στρατευθέντων κλπ. σπουδαστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀκαδημίας Σωματικῆς Ἀγωγῆς (Ε.Α.Σ.Α.)». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1521] 50 Α.Ν. «περὶ φόρου μεταβιβάσεως ἀκινήτων» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1529]50 Α. Ν. «περὶ ρυθμίσεως τῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν συνάλλαγμα ἀναγνωρίσεων κλπ.». Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ 1564]50 Α. Ν. «περὶ Ὀργανισμοῦ τῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1949–1950 οἰκονομικὰ ἔτη καὶ χορηγίας πιστώσεων διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Μπερτσικᾶς καὶ Γ. Γεώργας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1540]50 Α. Ν. «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς δυνάμει τοῦ Θʹ Ψηφίσματος ἀπολυθέντας ὑπαλλήλους τοὺς ὑπηρετήσαντας μεταγενεστέρως εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Ρῖζος, Δ. Τσούμπας, Ν. Ζορμπᾶς καὶ Δ. Μπαρμπαλιᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1540]50 Α.Ν. «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς δυνάμει τοῦ Θʹ Ψηφίσματος ἀπολυθέντας ὑπαλλήλους τοὺς ὑπηρετήσαντας μεταγενεστέρως εἰς τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Πολυζωγόπουλος καὶ Α. Γεροκωστόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1520]50 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν νόμων περὶ φορολογίας καθαρῶν προσόδων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Χαβούτης, Δ. Μπερδελῆς καὶ Ε. Μαλαμίδας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 330 τῆς 19]19 Ἀπριλίου 1947 «περὶ καταστάσεως μονίμου διαθεσιμότητος τῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Δεσύλλας καὶ Σ. Βελλιανίτης καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1557]50 «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀνακοινῶ ὅτι ἡ ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς λαθρεμπορίας τοῦ συναλλάγματος ἀνασυσταθεῖσα ἀπηρτίσθη ἐκ τῶν ἑξῆς κ.κ. βουλευτῶν: Χ. Γοργία, Π. Πολυχρονίδη, Γ. Μαύρου, Δ. Παπαμιχαλοπούλου, Σ. Κωτιάδη, Κ. Σπηλιοπούλου, Α. Παπαθανάση, Π. Κάντζια, Κ. Καλκάνη, Λ. Εὐταξία, Λ. Μπουρνιᾶ, Π. Γαρουφαλιᾶ, Α. Στράτου, Χ. Θυμογιάννη καὶ Π. Σταθοπούλου.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Μπερδελῆς ἔχει τὸν λόγον.

§8Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι παρὼν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν καὶ παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Κωτούζας ἐπὶ ἐρωτήσεώς του.

§10Φ. ΚΩΤΟΥΖΑΣ. Ἀπουσιάζει ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου ἀναπήρων πολέμου Κύμης, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, σχετικῶς μὲ τὴν περικοπὴν τῶν συντάξεων.

§12Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς αὐτῆς τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου Εὐβοίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν κατάργησιν τῶν συντάξεων τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ. Ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ἀπεστάλη εἰς τὴν Βουλὴν ἐξ ἀφορμῆς τῆς διακοπῆς τῶν συντάξεων εἰς τὰς χήρας καὶ τὰ ὀρφανὰ τῆς περιοχῆς Ταξιαρχῶν Εὐβοίας, ὅπου κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς ὅλοι οἱ ἄνδρες, οἱ ἀρχηγοὶ τῶν οἰκογενειῶν, τῆς περιοχῆς αὐτῆς ὡδηγήθησαν εἰς τὴν πλατεῖαν τοῦ χωρίου ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς καὶ ἐτυφεκίσθησαν κατὰ τὸν πλέον ἀπάνθρωπον τρόπον, ἐπαναληφθέντος ἐκεῖ τοῦ γνωστοῦ δράματος τῶν Καλαβρύτων. Τὰ δυστυχῆ καὶ τραγικὰ αὐτὰ θύματα καὶ οἱ οἰκεῖοι των ἀπευθύνουν καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν θερμοτάτην ἔκκλησιν νὰ ἐξετασθῇ ἡ εἰδικὴ αὐτὴ περίπτωσίς των μὲ πᾶσαν δυνατὴν εὐμένειαν καὶ μὲ στοργήν.

§13Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἡ κατάργησις τῶν συντάξεων δὲν ἀφορᾷ ὅλα τὰ θύματα, ἀφορᾷ μόνον ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχουν προστάτας. Ἐφ’ ὅσον ἔχει ἐνήλικον υἱὸν ἢ ἔχει ἄλλον προστάτην, τότε καταργεῖται ἡ σύνταξις. Αἱ ἄλλαι συντάξεις δὲν καταργοῦνται.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Στεφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας σχετικῶς μὲ τὴν εἰσαγωγὴν ὑποψηφίων δημοδιδασκάλων εἰς τὰς παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας κλπ.

§15Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται περὶ μερικῶν, ἐλαχίστων ἄλλως τε ὑποψηφίων υἱῶν δημοδιδασκάλων, οἱ ὁποῖοι εἶναι δίκαιον, ἀλλὰ καὶ σκόπιμον νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας. Παρακαλῶ θερμῶς τὸν κ. ὑπουργὸν ν’ ἀποδεχθῇ τὸ αἴτημα, δικαιολογούμενον, ἄλλως τε καὶ ἐκ τοῦ ὅτι ταχέως τὸ Κράτος θὰ χρειασθῇ μέγαν ἀριθμὸν δημοδιδασκάλων διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰ μεγάλα κενὰ τῶν σχολείων, τὰ ὁποῖα τώρα ἐλλείψει πιστώσεων δὲν συμπληροῦνται.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλαντζᾶκος ἐπὶ ἐρωτήσεώς του.

§17Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἀνοικοδομήσεως, παρακαλῶ νὰ μοῦ κατατεθοῦν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ζητῶ.

§18Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Προνοίας καὶ Ἀνοικοδομήσεως). Ἐὰν δὲν ἔφθασαν τὰ στοιχεῖα θὰ τὰ ἔχετε ταχύτατα. Εὑρισκόμεθα εἰς παραμονὰς διαπραγματεύσεων καὶ δὲν θὰ ἤθελα νὰ γνωρίζουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ποῖος θὰ προτιμηθῇ.

§19Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐρώτησις.

§20Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Προνοίας καὶ Ἀνοικοδομήσεως). Μάλιστα, σύμφωνοι, νὰ ἀναβληθῇ, κύριε Πρόεδρε.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπερδελῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως σχετικῶς μὲ τὴν προστασίαν τοῦ οἴνου.

§22Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν περὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὰ ἀδιάθετα πλεονάσματα οἴνου ἐξ 80.000 τόννων περυσινῆς καὶ προπερυσινῆς ἐσοδείας. Κατὰ τὰ ἔτη 1948 καὶ 1949 ἔμειναν ἀδιάθετοι εἰς τὴν χώραν ὁλόκληρον περίπου 110.000–115.000 τόννοι οἴνου. Ἐκ τούτων 13.000 τόννοι κατανέμονται εἰς τὴν Κρήτην, ἄλλοι 13.000 τόννοι εἰς τὴν Ἀττικοβοιωτίαν καὶ οἱ ὑπόλοιποι χιλιάδες τόννοι εἰς τὴν ὑπόλοιπον χώραν. Ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις εἶχε διατάξει τὴν ἀπόσταξιν 15.000 τόννων οἴνου, ἀλλὰ ἡ τιμὴ ἡ ὁποία πληρώνεται εἰς τοὺς ἀμπελουργοὺς κυμαίνεται μεταξὺ τῶν 500 δραχμῶν εἰς τὴν Ρόδον, 550 δραχμῶν εἰς τὴν Κρήτην καὶ 850 δραχμῶν εἰς τὴν Ἀττικοβοιωτίαν. Ἐπειδὴ ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι τὸ οἰνόπνευμα, τὸ ὁποῖον βγαίνει ἀπὸ τὴν ἀπόσταξιν ἀπὸ τὸ κρασὶ ἢ ἀπὸ τὸ γλεῦκος, εἶναι ἐξ ἴσου καλόν, ἂν μὴ καλύτερον ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὴν μελάσσαν ἢ ἀπὸ τοὺς ἄμβυκας δευτέρας ἢ πρώτης κατηγορίας, καὶ ἐπειδὴ τὸ οἰνόπνευμα πληρώνεται ἀπὸ τὸ Κράτος μὲ 7.960 δρχ. κατὰ κιλὸν καὶ ἐπειδὴ 7½ ὀκάδες οἴνου 13 βαθμῶν κάμουν 1 κιλὸ οἰνόπνευμα, ὀρθὸν θὰ ἦτο καὶ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ συστήσῃ ὅπως τὸ ποσὸν τῶν 7.960 δρχ. ποὺ πληρώνει τὸ Κράτος διὰ τοῦ Χημείου τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς παραγωγοὺς σούμας, δηλαδὴ τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἀμβύκων βʹ κατηγορίας, νὰ πληρώνεται τοὐλάχιστον καὶ εἰς τὸ κρασὶ τὸ ὁποῖον ἐδόθη πρὸς ἀπόσταξιν, δηλαδὴ νὰ πληρώνωνται 1042 δρχ. κατ’ ὀκᾶν καὶ ὄχι 850 δρχ. Ἐκτὸς τούτου, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, θέλω νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλήν, ὅτι πρὸ 4 περίπου μηνῶν ὅτε ἐγένετο ἕνας διαγωνισμὸς διὰ τὴν ἀγορὰν οἴνων ἐξ Ἑλλάδος ἀπὸ τὸ Μαρόκον, διὰ ποῖον λόγον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δὲν ἔλαβε μέρος εἰς τὸν διαγωνισμὸν αὐτόν; Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας ὅτι καὶ ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ εἶναι μειωμένη, μὲ τοὺς 20.000 τόννους θὰ εὑρισκώμεθα πρὸ μιᾶς καλῆς καταστάσεως δεδομένου ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν τελευταίων ἐνεργειῶν της θὰ ἐξαγάγῃ εἰς τὴν Γερμανίαν περὶ τὸ 1.500.000 δολλάρια σὲ κρασί. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐπειδὴ τὸ θέμα λύεται αὐτομάτως, ἐπειδὴ ἠσχολήθη ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἀποστάξεως τοῦ πλεονάσματος οἴνου καὶ τῆς διαθέσεως τούτου εἰς τὴν ποτοποιΐαν, ἡ ὁποία ποτοποιΐα κατ’ ἔτος ἔχει ἀνάγκην ἀπὸ 12.500–13.000 τόννους οἰνοπνεύματος, παρακαλῶ νὰ ἐξετασθῇ, ἐὰν τὸ ἀποσταχθησόμενον κρασὶ διατεθῇ εἰς τὴν ποτοποιΐαν μὲ μίαν ἐλαφρὰν ἐπιβάρυνσιν τοῦ εἴδους τῶν λικὲρ μήπως θὰ ἐλύετο τὸ ζήτημα ὁλοσχερῶς διὰ τὴν Ἑλλάδα διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ.

§23Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Νομίζω, ὅτι οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους δίδει ὁ ἐρωτῶν συνάδελφος εἶναι ὑπερβολικοί. Αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἔχομεν, εἶναι, ὅτι τὰ πλεονάσματα τοῦ οἴνου κατὰ τὸ 1949 ἀνέρχονται εἰς 35.000 τόννους, ἐξ αὐτῶν πρέπει νὰ ἀφαιρεθοῦν οἱ τόννοι οἱ ὁποῖοι θὰ δοθοῦν εἰς ἀπόσταξιν. Ἐπιπροσθέτως ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει προσπαθείας, ὅπως μὲ τὰς ἐμπορικὰς συμβάσεις ἐπιτύχῃ τὴν τοποθέτησιν μεγαλυτέρων ποσοτήτων οἴνων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δυστυχῶς τοῦτο δὲν εἶναι εὔκολον, διότι αἱ διάφοραι χῶραι λαμβάνουν περιοριστικὰ μέτρα διὰ τοὺς ξένους οἴνους, χάριν τῆς προστασίας τῶν ἐγχωρίων οἴνων. Δι’ αὐτὸ προσπαθοῦμεν καὶ διὰ τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν νὰ τοποθετήσωμεν τοὺς οἴνους. Ὡς πρὸς τὰς λεπτομερείας τὰς ὁποίας ἐμφανίζει τὸ ζήτημα, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἦτο ἐδῶ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὁ ὁποῖος θὰ ἠμποροῦσε νὰ δώσῃ ἀπάντησιν.

§24Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Ἀναγνωρίζω, κύριε Πρόεδρε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν καλὴν διάθεσιν, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ σᾶς γνωρίσω, ὅτι τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ἔλαβα ἀπὸ τὴν «Οἰνικήν», ἡ ὁποία λέγει: «........ Μάλεμε ..... (ἀναγινώσκει)». Ἡ ἐγχωρία παραγωγὴ εἶναι 35.000 τόννοι δεδομένου δὲ ὅτι 270.000 ἕως 280.000 τόννους ἀπορροφᾷ ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις, εἶναι γεγονὸς ὅτι ἀπομένει ἀδιάθετος ποσότης 80.000 τόννων, ἥτις δύναται εὐκόλως νὰ διατεθῇ. Τώρα ἔχομεν ἀδιάθετον οἶνον, τὸ περίσσευμα δύο συνεχῶν ἐσοδειῶν, καὶ δι’ αὐτὸ οἱ ἀριθμοί μου εἶναι ἀκριβεῖς διὰ τὰ δύο ἔτη, ἐνῷ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως οἱ ἀριθμοὶ ἀφοροῦν ἕνα ἔτος.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βουδούρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ἀπουσίαν τῶν κ.κ. ὑπουργῶν καὶ τῶν προϊσταμένων ὑπηρεσιῶν, ἀπὸ τὰ γραφεῖα των κατὰ τὰς ὥρας ἐλευθέρας εἰσόδου τῶν Ὑπουργείων κλπ.

§26Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἔχει υἱοθετηθῆ μία τακτικὴ εἰς τὰ Ὑπουργεῖα τὴν ὁποίαν ἀποφεύγω νὰ χαρακτηρίσω. Οἱ περισσότεροι τῶν κυρίων ὑπουργῶν δὲν παρευρίσκονται εἰς τὰ γραφεῖα των κατὰ τὰς ὥρας τὰς ὁποίας ἐκεῖνοι ἔχουν ὁρίσει ὡς ἡμέρας καὶ ὥρας εἰσόδου εἰς τοὺς βουλευτὰς καὶ τὸ κοινόν. Καὶ ὡς εἶναι ἑπόμενον τὸ παράδειγμα τῶν κυρίων ὑπουργῶν ἀκολουθοῦν καὶ οἱ προϊστάμενοι τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ οἱ μεταβαίνοντες εἰς τὰ Ὑπουργεῖα, εὑρισκόμεθα πολλὲς φορὲς πρὸ τῶν κενῶν γραφείων. Ἀναγνωρίζω τὸ βαρὺ καὶ ἐπίμοχθον ἔργον τῶν κ. κ. ὑπουργῶν, καὶ ὁμολογῶ, ὅτι συγκινοῦμαι διὰ τὸν πατριωτισμὸν καὶ τὴν αὐτοθυσίαν των, ἐπίσης ἀναγνωρίζω, ὅτι τὰ Ὑπουργεῖα δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἀνοικτὰ εἰς κάθε τυχόντα καὶ νὰ γεμίζουν ἀπὸ ἐπισκέπτας, διότι τόσον οἱ ὑπουργοί, ὅσον καὶ οἱ ὑπάλληλοι πρέπει νὰ ἐργάζωνται, ἀλλά, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ὁρίζουν οἱ κύριοι ὑπουργοὶ ὥρας εἰσόδου καὶ νὰ ἀπουσιάζουν ἀπὸ τὰ γραφεῖα των κατ’ αὐτὰς τὰς ὥρας. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει δυστυχῶς καὶ μὲ τοὺς προϊσταμένους τῶν ὑπηρεσιῶν. Ἐὰν νομίζουν, ὅτι ἀπασχολοῦνται μὲ σοβαρώτερα ζητήματα ἐκείνην τὴν ὥραν οἱ κύριοι ὑπουργοί, ἂς ἔχουν τὸ θάρρος νὰ εἴπουν: δὲν δεχόμεθα κανένα· εἶναι δικαίωμά των αὐτὸ διὰ μίαν ἡμέραν, τὸ σημερινὸν ὅμως κατάντημα εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ ἀχαρακτήριστον. Ὑπάρχει μία δικαιολογία τελευταίως, ὅτι κατὰ τὰς ὥρας αὐτὰς συνεργάζονται μὲ τὰς Ἀμερικανικὰς ἀποστολάς, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ δὲν εὐσταθεῖ, διότι πολλάκις παρετηρήθη νὰ ἐξέρχωνται ἀπὸ τὰ ὑπουργικὰ γραφεῖα ἀντὶ τῶν Ἀμερικανῶν αὐτόχθονες Ἕλληνες γνωστοί, καταγόμενοι μάλιστα ἀπὸ τὰς ἐκλογικὰς περιφερείας τῶν κ.κ. ὑπουργῶν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν διότι δημιουργοῦνται ἐξαιρετικὰ προβλήματα. Ἡ κατάστασις πρέπει νὰ διορθωθῇ νὰ ἰσχύουν οἱ νόμοι καὶ νὰ μὴ ὑπάρχουν διακρίσεις μεταξὺ τῶν πολιτῶν, ὅπως ἐγένετο ἐπὶ τῆς πρωθυπουργίας τοῦ ἀειμνήστου Ἐλ. Βενιζέλου, ὁπότε ἐφηρμόζοντο οἱ κείμενοι νόμοι. Εἶναι γνωστόν, κύριε Πρόεδρε, ποῦ ὀφείλεται ὁ κατακλυσμὸς ἀπὸ πολίτας εἰς τὰ Ὑπουργεῖα· ὀφείλεται πρῶτον καὶ κύριον εἰς τὴν ἐπιδρομὴν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ βοηθηθοῦν καὶ θέλουν δικαιολογημένως νὰ βοηθηθοῦν, διότι βλέπουν ὅτι βοηθοῦνται οἱ ἐπιμένοντες καὶ ἰσχυροὶ καὶ ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη μερὶς ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἀνεβοκατεβαίνουν τὶς σκάλες τῶν Ὑπουργείων διὰ τὴν παρακολούθησιν καὶ ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων των. Ἂς προσπαθήσουν οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ νὰ βάλλουν μίαν τάξιν νὰ υἱοθετήσουν τὴν ἀρχὴν ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἰσχυροὶ καὶ προνομιοῦχοι καὶ ὅτι ἰσχύουν οἱ νόμοι δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας διὰ τοὺς ὁποίους ἐφαρμόζονται ἐξ ἴσου καὶ δικαίως. Συγχρόνως νὰ δώσουν ἐντολὰς οἱ κ. κ. ὑπουργοὶ εἰς τὰς ὑπηρεσίας καὶ νὰ ἐκδώσουν τὰς ἀναγκαίας διαταγὰς οὕτως ὥστε οἱ αἰτήσεις τῶν πολιτῶν νὰ διεκπεραιοῦνται τὸ ταχύτερον, ὥστε νὰ μὴ παρίσταται ἀνάγκη νὰ μεταβαίνουν εἰς τὰ ὑπουργεῖα δι’ ἁπλᾶ καὶ μικρὰ ζητήματα. Δὲν πρέπει οἱ πολῖται οὔτε ὑπουργοὺς οὔτε ἰδιαιτέρους γραμματεῖς νὰ μεταχειρίζωνται διὰ τὰ δίκαια καὶ νόμιμα αἰτήματά των. Ὅταν τακτοποιηθοῦν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὰ ζητήματα τότε εἶναι βέβαιον ὅτι οὔτε αὐτοὶ οὔτε οἱ ἐπισκέπται των δὲν θὰ εὑρίσκωνται εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ ἀντιμετωπίζουν τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζουν σήμερον εἰς τὰ ὑπουργεῖα.

§27Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριοι Βουλευταί, εἰς ὅσα εἶπεν ὁ ἐρωτῶν κύριος συνάδελφος ἔχω νὰ δώσω ἀπάντησιν ὅτι ἐξέδωσα ἐγκύκλιον διαταγὴν πρὸς ὅλα τὰ ὑπουργεῖα ὅπως ἐκδώσουν αὐστηροτάτας διαταγὰς πρὸς τοὺς προϊσταμένους τῶν ὑπηρεσιῶν των νὰ μὴ ἀπουσιάζουν ἀπὸ τὰ γραφεῖα κατὰ τὰς ἡμέρας καὶ ὥρας κατὰ τὰς ὁποίας εἶναι ἐλευθέρα ἡ εἴσοδος τόσον διὰ τοὺς βουλευτάς, ὅσον καὶ διὰ τὸ κοινόν. Ἐὰν ὅμως τὸ παράπονον αὐτὸ εἶναι κάπως δικαιολογημένον διὰ τὸ κοινὸν δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι δικαιολογημένον διὰ τοὺς κ. κ. βουλευτὰς οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὰς 8½ π. μ. εὑρίσκονται εἰς τὰ γραφεῖα τῶν ὑπουργῶν. Δὲν γίνεται καμμία ἐξαίρεσις διὰ τοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι οἱανδήποτε ὥραν τῆς ἡμέρας ἠμποροῦν νὰ ἐπισκεφθοῦν τοὺς ὑπουργούς.

§28Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὑπάρχουν ἄλλοι ποὺ ἔχουν αὐτὸ τὸ προνόμιον, ἐγὼ δὲν τὸ ἔχω, ζητῶ ὅμως τὰς ὥρας τὰς ὁποίας ἔχουν κανονίσει, νὰ εἶναι εἰς τὰ ὑπουργεῖα οἱ κ. ὑπουργοί, διότι τὸ ἐναντίον ἀποτελεῖ περιφρόνησιν. Ἂς τοὺς συγκινήσῃ τοὺς κ. ὑπουργοὺς ἡ σκέψις ὅτι τὰ ὑπουργικὰ ἀξιώματα δὲν εἶναι ἰσόβια.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπαρμπαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Ἀνοικοδομήσεως, ὅπως γνωρίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τίνα μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ διὰ τὴν στέγασιν τῶν πυροπαθῶν τῶν χωρίων Βλαχέρνας, Λεβιδίου καὶ Βρεντεμπούγας τῆς Γορτυνίας.

§30Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι τὸ 7ον ἔτος κατὰ τὸ ὁποῖον καλοῦνται οἱ πυροπαθεῖς τῆς περιοχῆς Ἀρκαδίας καὶ γενικῶς ὅλης τῆς Ἑλλάδος νὰ διέλθωσι καὶ αὐτὸν τὸν χειμῶνα ἄνευ στέγης. Θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ εἴπῃ τί μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι παρὰ τὰ ἐπανειλημμένα ὑπομνήματά των καὶ τὰς ὑποσχέσεις αἱ ὁποῖαι τοὺς ἐδόθησαν παραμένουν ἄστεγοι. Θὰ γίνῃ αὐτοστέγασις καὶ πότε;

§31Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἀνοικοδομήσεως). Κύριε Πρόεδρε, τὸ πρόγραμμα τοῦ δευτέρου ἑξαμήνου τοῦ ἔτους 1950 περιώριζε τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως μόνον διὰ τοὺς ἐπαναπατρισθέντας συμμοριοπλήκτους. Ἤδη αἱ διατεθεῖσαι πιστώσεις εὑρίσκονται εἰς τὸ τέλος των καὶ συνεπῶς δι’ ἐγκυκλίου ἡμῶν τῆς 20 Ὀκτωβρίου ἐσταμάτησεν ἡ ἔναρξις παντὸς νέου ἔργου διὰ τοὺς συμμοριοπλήκτους. Διαπιστώσαντες ὅμως περίσσειαν ξυλείας ἐδώσαμεν διαταγὴν εἰς τοὺς περιφερειακοὺς διευθυντὰς συμφώνως μὲ παλαιοτέραν ἐγκύκλιον, ἡ ὁποία ὁρίζει σειρὰν προτεραιότητος, ὡς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 84, ὅπως ἀρχίσῃ καὶ ἡ παροχὴ ξυλείας καὶ ὑλικῶν καὶ εἰς τοὺς πυροπαθεῖς.

§32Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἡ δήλωσις αὕτη τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἀνοικοδομήσεως μᾶς ἱκανοποιεῖ

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπαρμπαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του, πρὸς τὸν Πρόεδρον, Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν σχετικῶς μὲ τὴν μὴ ἀποζημίωσιν ἐκείνων τῶν ὁποίων ἐπετάχθησαν τὰ ζῶα των κατὰ τὴν Ἀλβανικὴν ἐκστρατείαν, κλπ.

§34Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν Ἀλβανικὴν ἐκστρατείαν ἐπετάχθησαν ὑπὸ τοῦ Κράτους δεκάδες ζώων ἐκ τῶν χωρίων τῆς Ἀρκαδίας καὶ οἱ κάτοχοι αὐτῶν παρὰ τὰς ὑποσχέσεις τῆς Κυβερνήσεως, περὶ ἀποζημιώσεώς των, ὄχι μόνον ἠγνοήθησαν τελείως, ἀλλὰ ἐκ πληροφοριῶν τὰς ὁποίας ἔχω τοὺς ἐδόθη ἡ ἀπάντησις τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ὅτι διὰ τὰς πρὸ τῆς 11]4]44 γενομένας ἐπιτάξεις δὲν δικαιοῦνται οὐδεμιᾶς ἀποζημιώσεως διότι τὰ ποσὰ ἐξηνεμίσθησαν. Πρόκειται περὶ ἐπιτάξεων κατὰ τὰς ἐκκαθαριστικὰ ἐπιχειρήσεις ὑπὸ διαφόρων ταγμάτων καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν καὶ ἀποδείξεις εἰς τὰς χεῖρας των. Παρακαλῶ τοὺς κ. κ. ὑπουργοὺς νὰ προσέξουν τὸ ζήτημα διότι μὴ λησμονῶμεν ὅτι εἶναι καὶ ἐποχὴ σπορᾶς, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελον μίαν ἀπάντησιν.

§35Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὡς πρὸς τὴν πρὸς ἐμὲ ἐρώτησίν σας νομίζω ὅτι αὕτη εἶναι ἀόριστος. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν τὰς περιπτώσεις διὰ νὰ λάβωμεν τὰ κατάλληλα μέτρα. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀπάντησιν, ἥτις ἐδόθη ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας σχετικῶς μὲ τὰς ἀπαιτήσεις ὅτι αὗται ἀπεσβέσθησαν διὰ τῆς πράξεως 18, νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει διάφορος ἀπάντησις.

§36Α. ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Στρατιωτικῶν). Αὐτὸ ὀφείλεται εἰς δυσχέρειαν συγκεντρώσεως τῶν στοιχείων. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶχον τὰ δελτία εἰς χεῖρας των, διὰ τὰ ἐπιταχθέντα ζῶα κατὰ τὸν ἀλβανικὸν πόλεμον ἀπεζημιώθησαν. Διὰ τὰ ἐπιταχθέντα ζῶα κατὰ τοῦ συμμοριτοπόλεμου ἔχει δοθῆ γραπτὴ ἀπάντησις.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπαρμπαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του πρὸς τὸν Πρόεδρον καὶ Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργοὺς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Οἰκονομικῶν σχετικῶς μὲ τὰς διατυπώσεις αἵτινες ἀπαιτοῦνται παρὰ τῶν διαφόρων ἀρχῶν κατὰ τὴν ἄφιξιν καὶ ἀναχώρησιν ἀποδήμων κυρίως Ἑλλήνων.

§38Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἀπαριθμήσω τὸ μέγα μέγεθος τῆς ὀφειλῆς μας πρὸς τοὺς ἀποδήμους Ἕλληνας τῆς Ἀμερικῆς, οἵτινες ἐνεφάνισαν καὶ συνεχίζουν τὴν σταυροφορίαν των πρὸς εὐόδωσιν τῶν Ἐθνικῶν μας ζητημάτων καὶ διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν τῆς ζωῆς τῆς γενετείρας των, οὔτε διὰ τῆς κατ’ ἄτομον βοηθείας, δι’ ἀποστολῆς χιλιάδων δεμάτων καὶ ἐπιταγῶν ἀλλὰ ἀκόμη καὶ δι’ ἔργα ὑψίστης κοινωνικῆς ὠφελείας. Τὸ ζήτημα τῶν ἀποδήμων μας, κύριοι βουλευταί, εἶναι ζήτημα καθαρῶς ἐθνικὸν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν. Τὸ ἐρώτημά μου τὸ σημερινὸν δὲν ἀφορᾷ ὅμως τὴν γενικωτέραν συζήτησιν τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀλλ’ ἐνέχει τὴν σημασίαν τῆς ὑποβοηθήσεως τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν διὰ τὴν λῆψιν τῶν ὑποδεικνυομένων μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀμβλύνουν τὰ πικρὰ παράπονα καὶ τὴν ἀγανάκτησιν τῶν ἀποδήμων μας πρὸς τὴν γενέτειράν των. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἔτος τὸ ὁποῖον διερχόμεθα κηρύσσεται ὡς ἔτος τῶν ἀποδήμων Ἑλλήνων, νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ λῆψις τῶν μέτρων τῶν καταλλήλων δεδομένου ὅτι ὁλόκληρος ἡ Ἑλλὰς ἀναμένει ὑψίστην εἰς μέγεθος τὴν βοήθειαν τῶν ἀποδήμων μας. Δὲν θὰ ἀναφέρω παρὰ ἓν γεγονὸς μόνον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἱκανὸν νὰ συγκινήσῃ καὶ τὴν Βουλήν, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, ἵνα λάβωσι τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Ὅταν μάλιστα οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μετὰ ἀπὸ κοπιῶδες ταξείδιον 15 ἡμερῶν πατῶσι τὸ πρῶτον τὸ χῶμα τῆς γενέτειράς των, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τυγχάνουν τῆς μεγίστης καὶ καλυτέρας μεταχειρίσεως. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν εἰς ἐπανειλημμένας πατριωτικὰς ἐκκλήσεις πρὸς τοὺς Ἕλληνας ἐν Ἀμερικῇ ἀποδήμους ἀπὸ τὰς γενέτειράς των ἀπεστάλησαν ὑπὲρ ἑκατὸν δέματα μὲ εἴδη ἱματισμοῦ, ὑποδήσεως, τὰ ὁποῖα ἤρκεσαν διὰ νὰ ἐνδυθοῦν γυναῖκες καὶ κορασίδες καὶ σχεδὸν ὅλοι οἱ κάτοικοι τῶν Κοινοτήτων των. Ἐκτὸς αὐτοῦ ἔστειλαν δέκα κιβώτια γραφικῆς ὕλης διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν μαθητῶν τοῦ σχολείου καὶ 5.000 δολλάρια διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν οἰκογενειῶν τῶν θυμάτων πολέμου καὶ τῶν ἀπολύτως πασχουσῶν οἰκογενειῶν τῆς Κοινότητος. Ἐπίσης ὑπεσχέθησαν καὶ τὴν ἀποστολὴν διὰ τοῦ ἐκεῖ συλλόγου των, 25.000 δολλαρίων διὰ τὴν ἀνέγερσιν προτύπου Σχολῆς καὶ δεξαμενῆς ἱκανῆς διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τριῶν Κοινοτήτων. Οἱ Ἕλληνες αὐτοί, κύριοι βουλευταί, ἐπανελθόντες εἰς τὴν γενέτειράν των μετὰ 40ετῆ ἀπουσίαν μετὰ ἀπὸ τὴν ταλαιπωρίαν εἰς τὰ Τελωνεῖα καὶ τὰς ἐπιμόνους ἐρεύνας καὶ ἐλέγχους, ἔτυχον εἰς τὰς γενέτειράς των μεγάλης περιποιήσεως ἐκ μέρους τῶν συμπατριωτῶν των εἰς ἔνδειξιν δὲ εὐγνωμοσύνης πρὸς αὐτοὺς τοὺς εὐεργέτας των, οἱ κάτοικοι τῶν Κοινοτήτων αὐτῶν, ἐκ τοῦ ὑστερήματός των ἐδώρισαν εἰς αὐτοὺς 4 μιτζίθρες, 4 κεφαλοτύρια, ὀλίγον λάδι, βούτυρο, φέτα, οἰκιακά, παρασκευάσματα κλπ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, λόγῳ κατόπιν τῆς κηρύξεως τοῦ Κορεατικοῦ πολέμου, ἐγκατέλειψαν τὰς ἀποσκευάς των μὲ ὅλα τὰ πατριωτικὰ αὐτὰ κειμήλια τῶν δώρων, διότι ἀνεχώρησαν ἐσπευσμένως. Αἱ ἁρμόδιαι τελωνειακαὶ ὑπηρεσίαι ᾐτήσαντο ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὴν χορήγησιν ἀδείας, αὐτὸ δὲ κατόπιν σχετικῆς αἰτήσεώς μας μᾶς παρέπεμψεν εἰς τὴν ἁρμοδίαν συγκειμένην ἐξ ἀνωτέρων κρατικῶν λειτουργῶν Ἐπιτροπὴν νὰ ἐγκρίνῃ τὴν ἐξαγωγὴν αὐτῶν. Εἶδον τὸν πρόεδρον αὐτῆς καὶ ἐξέθεσα εἰς αὐτὸν περὶ ποίων Ἑλλήνων πρόκειται καὶ ὅτι ἐνδεχομένως κινδυνεύομε νὰ χάσωμε τὴν προσφορὰν τῶν δώρων των. Παρ’ ὅλα ταῦτα, κύριοι βουλευταί, ἀκούσατε τὶ ἀπεφάσισεν ἡ Ἐπιτροπή: «Ἐπιτρέπομεν τὴν ἐξαγωγὴν...... (ἀναγινώσκει)........................». Εὐτυχῶς κατόπιν συναντήσεώς μου μὲ τὸν κ. Ἀβέρωφ, εἰς τὸν ὁποῖον εὗρον κατανόησιν, κατέστη δυνατὸν μετὰ πεντήκοντα ἡμέρας ἀπὸ τῆς ἀναχωρήσεώς των νὰ ἀποσταλοῦν αἱ ἀποσκευαὶ αὗται. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ ἀγανάκτησίς των ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς των ἐξικνεῖται μέχρι τοῦ σημείου ὥστε νὰ κινδυνεύσωμε νὰ χάσωμε τὰς προσφοράς των, ἀλλὰ καὶ τὰς συμπαθείας των. Δὲν ἔρχομαι νὰ ἐλέγξω, κύριοι βουλευταί, οὔτε νὰ παρατηρήσω τὰς πράξεις αὐτὰς τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς οἱ περιορισμοὶ οὗτοι πρέπει νὰ λείψουν, διότι πρόκειται περὶ περιορισμῶν εἰς μέγεθος καταδυναστεύσεως τῶν ἀποδήμων Ἑλλήνων, τοὺς ὁποίους δὲν πρέπει νὰ πικραίνωμεν παρὰ νὰ τοὺς ἐνισχύωμεν εἰς τὸ ἔργον καὶ τὴν πίστιν των πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ εἰς τὴν συμβολήν των διὰ τὴν εὐόδωσιν τῶν Ἐθνικῶν μας ζητημάτων.

§39Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Συμμεριζόμεθα ἀπολύτως καὶ ἡμεῖς τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ κ. συναδέλφου διὰ τὸν τρόπον μεταχειρίσεως τῶν ἀποδήμων Ἑλλήνων ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Ἡ ὑπηρεσία ὡς ἐνήργησε, ἐνήργησε βάσει τοῦ νόμου. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως ἀναγνωρίζουσα τὰς δυσχερείας αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν διὰ τὸν πολύτιμον αὐτὸν ἀπόδημον Ἑλληνισμόν, ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν καὶ συνέστησεν Ἐπιτροπὴν ἥτις θὰ μελετήσῃ τὸν τρόπον καθ’ ὃν θὰ διευκολυνθῇ ἡ κίνησις τῶν ἀποδήμων Ἑλλήνων καὶ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν μέτρων αὐτῶν νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἀκουσθοῦν μελλοντικῶς τὰ παράπονα αὐτά. Καὶ ἐκ τῶν πορισμάτων τῆς μελέτης τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς θὰ ληφθοῦν τὰ δέοντα μέτρα, ὥστε νὰ μὴν ἐπαναληφθοῦν εἰς τὸ μέλλον τὰ παράπονα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀκούονται σήμερον λόγῳ τῆς τηρήσεως τῶν δασμολογικῶν νόμων ἐκ μέρους τῶν Τελωνειακῶν ἀρχῶν.

§40Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, πρόκειται περὶ σοβαρωτάτου ζητήματος...

§41Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὅταν εἶναι σοβαρώτατον τὸ ζήτημα, κύριε συνάδελφε, ἔχει ἀνάγκη καὶ σοβαρωτάτης μελέτης.

§42Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὅλοι οἱ Ἀμερικανοὶ οἱ ὁποῖοι ἀφικνοῦνται ἐδῶ ἀγανακτοῦν μὲ τὰς τελωνειακὰς ἀρχάς...

§43Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἔχω νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἡ ἀγανάκτησις αὐτὴ δὲν δημιουργεῖται μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δημιουργεῖται σὲ κάθε ταξιδεύοντα εἰς ξένην χώραν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν Παιδείας, σχετικῶς μὲ τὸν ἀποκλεισμὸν 20 περίπου νέων ἐκ τῶν ἐξετάσεων τῆς Ἀκαδημίας Φλωρίνης.

§45Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν Φλωρίνης, διεπράχθη ἕνα λάθος, ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ εἴπῃ, ἀσυγχώρητον. Ὁ Διευθυντὴς τῆς Παιδαγωγικῆς αὐτῆς Ἀκαδημίας ἀπέκλεισεν ἀπὸ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις 22 νέους διὰ τὸν λόγον, ὅτι ἕως τὴν στιγμὴν ἐκείνην δὲν εἶχον φθάσει τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων. Καὶ μολονότι διά τινας ἐξ αὐτῶν ἔφθασαν τὰ πιστοποιητικὰ αὐτὰ μίαν ὥραν μετὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐξετάσεων αὐτοὶ παρέμειναν ἀποκλεισμένοι. Τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ἔδωκε διαταγὴν νὰ περιληφθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τὸν διαγωνισμόν, ἀλλ’ ἡ διαταγὴ αὐτὴ ἦλθε κάπως ἀργά, ὅταν πλέον εἶχε γίνει ὁ διαγωνισμὸς καὶ εἶχον ἐκδοθῆ τὰ ἀποτελέσματα. Καὶ ἔτσι ἀπὸ μίαν καθυστέρησιν τῶν ἀστυνομικῶν ἀρχῶν καὶ ἀπὸ μίαν ὅλως ἀδικαιολόγητον ἐνέργειαν τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἀκαδημίας, 22 νέοι εὑρέθησαν ἐφέτος ἐκτὸς τῆς Ἀκαδημίας. Μεταξὺ αὐτῶν ὑπάρχουν καὶ παιδιὰ τὰ ὁποῖα μόλις πρὸ ὀλίγου εἶχον ἀπολυθῆ ἀπὸ τὸν στρατὸν καὶ εἶχον λάβει μέρος εἰς ὅλας τὰς μάχας γενικῶς, πολλοὶ δὲ εἶχον τραυματισθῆ. Εἶδον τὴν τελευταίαν στιγμὴν τοὺς ἑαυτούς των ἀποκλειομένους ἀπὸ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις διὰ μίαν μικρὰν καθυστέρησιν διὰ τὴν ὁποίαν αὐτοὶ οἱ ἴδιοι δὲν ἦσαν καθόλου ὑπεύθυνοι. Καὶ ἀναλογίζεται κανεὶς τὸ βαρὺ παράπονο, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦν νὰ ἔχουν τὰ παιδιὰ αὐτὰ διὰ τὴν κατάφορον ἀδικίαν, ἡ ὁποία ἔγινε εἰς βάρος των. Βέβαια ἡ θεραπεία θὰ ἦτο νὰ ἐπαναλαμβάνετο ὁ διαγωνισμὸς καὶ νὰ ἐλάμβανον μέρος καὶ αὐτοί. Ἀλλὰ δυστυχῶς διὰ νόμου εἶχε καθορισθῆ ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας σπουδαστῶν καὶ ἑπομένως θὰ ἔπρεπε διὰ νόμου νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω, ὅτι ἡ ἀδικία ἡ ὁποία διεπράχθη ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ εἰς βάρος τῶν παιδιῶν αὐτῶν πρέπει νὰ τύχῃ κάποιας ἐπανορθώσεως. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἔργον στοιχειώδους δικαιοσύνης νὰ εὑρεθῇ κάποια λύσις ὑπὲρ τῶν οὕτω ἀδικηθέντων παιδιῶν.

§46Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι τόσον τραγικὸν ζήτημα, ὅσον τὸ ἐμφανίζει ὁ κ. ἐρωτῶν συνάδελφος. Οἱ κείμενοι νόμοι, ὁρίζουν, ὅτι διὰ νὰ γίνουν δεκτοὶ εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν, ὅσοι θέλουν νὰ μετάσχουν εἰς τὰς ἐξετάσεις αὐτὰς ὀφείλουν νὰ προσκομίσουν σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Αὐτὸ ὅλοι οἱ Ἕλληνες τὸ γνωρίζουν. Ὤφειλαν νὰ τὸ γνωρίζουν καὶ οἱ μαθηταὶ καὶ οἱ γονεῖς καὶ οἱ κηδεμόνες τῶν περὶ ὧν πρόκειται συμπολιτῶν τοῦ κ. συναδέλφου, οἱ ὁποῖοι παρέλειψαν νὰ ἐφοδιασθοῦν μὲ τὸ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Καὶ ἐγεννήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας τὸ ἐρώτημα προτοῦ ἀρχίσουν αἱ εἰσαγωγικαὶ ἐξετάσεις ἐξ ἀφορμῆς ἐρωτήσεως διευθυντοῦ ἄλλης Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας, τί πρέπει νὰ κάνουν εἰς παρομοίαν περίπτωσιν, νὰ δεχθοῦν εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις καὶ παιδιὰ τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον προσκομίσει τὸ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων; Καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας διὰ γενικῆς διαταγῆς, ἡ ὁποία ἀπεστάλη πρὸς ὅλας τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας, ὑπ’ εὐθύνην πολιτικὴν τοῦ ὑπουργοῦ, διέταξε νὰ γίνουν δεκτὰ τὰ παιδιὰ εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις ἐν ἀναμονῇ τῆς προσκομίσεως τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων μεταγενεστέρως. Καί, ἂν τὰ πιστοποιητικὰ αὐτὰ δὲν ἤθελον προσαχθῆ ἐντὸς τῆς νομίμου χρονικῆς περιόδου ἐντὸς τῆς ὁποίας εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσουν οἱ ἐπιτυχόντες τὴν ἐγγραφήν των εἰς τὴν Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν, τότε νὰ ἀποκλεισθοῦν. Συνεπῶς ὁ Διευθυντὴς τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Φλωρίνης, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε λάβει ἐγκαίρως τὴν διαταγὴν αὐτὴν τοῦ Ὑπουργείου, νομίμως ἐνήργησε μὴ δεχθεὶς νὰ λάβουν μέρος εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις ὑποψήφιοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον προσκομίσει τὸ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Ἄρα, ἐὰν ὑπάρχῃ κάτι τι τὸ ὁποῖον ἔθιξε τοὺς μαθητὰς αὐτούς, αὐτὸ βαρύνει αὐτοὺς καὶ τοὺς κηδεμόνας των, οἱ ὁποῖοι ὤφειλαν νὰ μεριμνήσουν ἐγκαίρως διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, διότι δὲν ἤξευρον, ἐὰν ὁ ὑπουργὸς τῆς Παιδείας θὰ εἶχε τὴν διάθεσιν νὰ ἐκδώσῃ τὴν διαταγὴν τὴν ὁποίαν ἐξέδωκεν ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλεῖ. Τώρα οἱ μαθηταὶ αὐτοί, προσεκόμισαν τὰ πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων μετὰ τὸ πέρας τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων. Ὁ νόμος ὁρίζει, ὅτι προτοῦ ἀρχίσουν αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας ὁρίζει τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων εἰς ἑκάστην Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν, δι’ ὅλας τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας, συνεπῶς καὶ διὰ τὴν Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν Φλωρίνης. Ἔγιναν αἱ εἰσιτήριοι ἐξετάσεις, ἐξεδόθησαν τὰ ἀποτελέσματα, εἰσήχθη ὁ ἀριθμός, ὁ ὁποῖος εἶχεν καθορισθῆ. Δὲν ἦτο λοιπὸν δυνατὸν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων νόμων νὰ διατάξῃ ὁ διευθυντὴς τὴν ἐνέργειαν καὶ δευτέρας σειρᾶς εἰσιτηρίων ἐξετάσεων εἰς τὴν Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν. Συνεπῶς, οὔτε ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἐνεργείας τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Φλωρίνης ὑπάρχει παρατυπία, οὔτε ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Τουλάχιστον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας ἐξηντλήθη πᾶν μέσον τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατὸν νὰ διευκολύνῃ τοὺς ὑποψηφίους μαθητάς. Καὶ συνεπῶς νομίζω, ὅτι οὔτε στοιχεῖον ἐλέγχου ὑπάρχει κατὰ τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Φλωρίνης οὔτε στάδιον πλέον εἰσαγωγῆς τῶν μαθητῶν αὐτῶν εἰς τὴν Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν Φλωρίνης, ἐκτός, ἂν ἡ Βουλὴ ἐν τῷ κυριαρχικῷ της δικαιώματι, θέλει νὰ κάμῃ νόμον, ὁ ὁποῖος νὰ ὁρίσῃ, ὅτι διενεργοῦνται νέαι ἐξετάσεις πρὸς εἰσαγωγὴν νέων μαθητῶν εἰς τὸ μέσον τοῦ σχολικοῦ ἔτους.

§47Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς δώσω τὴν ἑξῆς συμπληρωματικὴν πληροφορίαν. Τὰ παιδιὰ αὐτὰ εἶχον ὑποβάλει ἐγκαίρως τὰς αἰτήσεις, ἀλλ’ αἱ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαὶ καθυστέρησαν τὴν ἀποστολὴν τῶν πιστοποιητικῶν. Πολλὰ δὲ πιστοποιητικὰ ἔφθασαν μίαν ἢ δύο ὥρας μετὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐξετάσεων. Συνέβη δὲ καὶ κάτι ἄλλο. Ἐνῷ εἰς τὰς ἄλλας Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας τὰ ἀποτελέσματα ἐξεδόθησαν τρεῖς ἑβδομάδας ἀργότερον, εἰς τὴν Φλώριναν ὁ κ. Διευθυντὴς ἔσπευσε νὰ τὰ δημοσιεύσῃ εὐθὺς ἀμέσως. Δὲν πταίουν τὰ παιδιὰ αὐτά, διότι ὑπέβαλλον ἐγκαίρως τὰς αἰτήσεις των, διὰ τὴν ἔκδοσιν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων. Πταίουν αἱ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαί, διότι αὗται καθυστέρησαν.

§48Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὑπέβαλον βεβαίωσιν τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν ὅτι ὑπεβλήθη πρὸς αὐτὰς αἴτησις πρὸς ἔκδοσιν τοῦ πιστοποιητικοῦ;

§49Γ. ΜΟΔΗΣ. Βεβαίως.

§50Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τότε πταίουν αἱ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαί, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ στείλουν τὰ πιστοποιητικὰ αὐτὰ εἰς τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας. Τὸ Κράτος ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀπευθυνθῇ πρὸς τὰ ὄργανά του καὶ νὰ τὰ ἀναγκάσῃ νὰ δώσουν τὰ πιστοποιητικά.

§51Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὸν κ. Βουδούρην. Τὸ ζήτημα θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε λυθῆ διὰ μιᾶς ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργείου.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Κωτούζας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ τῶν Σωματείων τῶν Καπνεργατῶν, Ἐκφορτωτῶν, Καρραγωγέων καὶ τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Συλλόγου Καρδίτσης, ζητούντων ὅπως, ἡ παρὰ τοῦ Κράτους συγκέντρωσις τῶν καπνῶν τῆς περιφερείας Καρδίτσης, ἀνατεθῇ εἰς τοὺς καπνεμπορικοὺς οἴκους Καρδίτσης.

§53Φ. ΚΩΤΟΥΖΑΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ τῶν Σωματείων Καπνεργατῶν, Ἐκφορτωτῶν, Καρραγωγέων καὶ τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Συλλόγου Καρδίτσης ἀφορᾷ......... (ἀναγινώσκει). Τὸ αἴτημα τοῦτο εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον, διότι αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν γνῶσιν τῆς ἐργασίας αὐτῆς καὶ οἱ ὁποῖοι διαθέτουν καὶ τὰ κατάλληλα μέσα. Ἄν δὲν γίνῃ τοῦτο, 200 περίπου ἐργάται εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν πόλιν τῆς Καρδίτσης καὶ νὰ καταφύγουν εἰς ἄλλα κέντρα πρὸς ἐξεύρεσιν ἐργασίας.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπυρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἀπολυθέντος ἐκ τοῦ στρατεύματος Ι. Σταυρίτου, ζητοῦντος μερικὴν ἄρσιν τῆς ἐπιτάξεως τῆς ἐν Φλωρίνῃ οἰκίας του.

§55Γ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἀπολυθέντος στρατιώτου Ι. Σταυρίτου ἔχει γενικώτερον χαρακτῆρα καὶ ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν. Δι’ αὐτὸ λαμβάνω τὸν λόγον, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ νὰ ἐκθέσω τοὺς λόγους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δηλητηριάζουν καὶ ἀπογοητεύουν καὶ ἀμβλύνουν τὸν πατριωτισμὸν τῶν ἀπολυθέντων στρατιωτῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ νὰ παράσχω τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐκδώσῃ διαταγὰς πρὸς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας, ἵνα μετὰ μεγαλυτέρας προθυμίας, ἀλλὰ καὶ μετὰ περισσοτέρας στοργῆς παρακολουθῶσι καὶ ἐξετάζωσι τὰς ὑποθέσεις τῶν ἀπολυομένων ἐφέδρων καὶ ἰδίως ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν τελευταῖον ἀγῶνα κατὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ ἔδειξαν ἡρωϊσμὸν καὶ αὐταπάρνησιν. Ὁ νέος περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται εἶχε τὸ ἀτύχημα νὰ ἔχῃ πατέρα δοσίλογον, ὁ ὁποῖος, ἀπὸ 5 περίπου ἐτῶν εὑρίσκεται εἰς τὴν Γιουγκοσλαυΐαν. Ἀλλ’ εἶχε καὶ τὸ εὐτύχημα ὁ νέος αὐτὸς νὰ κληθῇ ἐγκαίρως εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ καὶ νὰ τοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία, διὰ τῆς ὑπηρεσίας του καὶ διὰ τοῦ παραδείγματός του, νὰ ἀποπλύνῃ τὸ αἶσχος καὶ τὴν ἀτιμίαν τὴν ὁποίαν ὁ δοσίλογος πατὴρ προσῆψεν εἰς τὴν οἰκογένειαν. Ἐπὶ δύο ὁλόκληρα ἔτη ἐμάχετο εἰς τὰς κορυφογραμμὰς τῶν συνόρων καὶ ἔλαβε μέρος εἰς ὅλας τὰς μάχας κατὰ τῶν συμμοριτῶν καὶ ἐπέδειξεν ἀνδρείαν καὶ διαγωγὴν ἀξιέπαινον, τυχὼν καὶ προτάσεως διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποδεκανέως. Ὑπάρχει ἐδῶ πιστοποιητικὸν τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Λόχου τοῦ Λοχαγοῦ Ἀρμπουχώτου Νικολάου, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς....... (ἀναγινώσκει).......». Τοιαύτας βεβαιώσεις, ὁ ἐν λόγῳ στρατιώτης ἔχει καὶ ἄλλας πολλάς, διότι ἡ διαγωγὴ τὴν ὁποίαν ἐπέδειξεν ἦτο διαγωγὴ ἀρίστη. Ἐν τούτοις ὅμως ἡ οἰκογένεια τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος μὲ αὐτὰ τὰ ἰδανικὰ καὶ μὲ αὐτὰ τὰ ἰδεώδη καὶ μὲ αὐτὴν τὴν πατριωτικὴν συναίσθησιν ἐπολέμησεν, εὑρίσκεται ὄχι στεγασμένη, ἀλλὰ στριμωγμένη εἰς ἕνα στενὸν χῶρον ἄλλης δοσιλόγου οἰκογενείας, διότι ἐκεῖ, εἰς τὴν Φλώριναν, κατὰ μίαν ἀναλογίαν 80%, ὅλαι αἱ οἰκογένειαι τῶν δοσιλόγων εὑρίσκονται στεγασμέναι εἰς τὰς οἰκίας των, χωρὶς νὰ ἔχουν προσφέρει καὶ καμμίαν ἀξιόλογον πρᾶξιν εἰς τὴν Πατρίδα. Ὁ δοσίλογος πατὴρ εἶχε μίαν οἰκίαν καὶ ἄλλην περιουσίαν, ἡ ὁποία ὅμως, δυνάμει τοῦ σχετικοῦ νόμου, εἶχεν δημευθῆ ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ εὑρίσκετο εἰς χεῖρας τοῦ στρατοῦ μέχρι τοῦ Ἰουνίου 1950, ὁπότε παρεδόθη εἰς τὸν τότε Νομάρχην Φλωρίνης. Εἶχε μάλιστα δοθῆ ἐντολὴ νὰ παραχωρηθῇ εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ στρατιώτου τὸ ἰσόγειον τῆς οἰκίας. Ἀλλά, δυστυχῶς, τοῦτο δὲν ἐγένετο, διότι ἡ οἰκία παρεδόθη εἰς τὸν τελώνην Φλωρίνης, ὁ ὁποῖος, καίτοι παρουσίᾳ μου ἔδωσε τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ παρεχώρει τὸ ἰσόγειον εἰς τὸν στρατιώτην, ἐν τούτοις μετὰ τὴν ἐγκατάστασίν του ἠρνήθη ἀπολύτως. Ἡ προβαλλομένη δικαιολογία ὅτι δὲν ὑπάρχει κατάλληλος καὶ ἐπαρκὴς χῶρος, δὲν εὐσταθεῖ καὶ δὲν εἶναι καὶ ἀληθής, διότι τὸ τελωνεῖον ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον δεκαετίαν ἐστεγάζετο εἰς δύο δωμάτια, χωρὶς ἀποθήκας καὶ εἰς τὴν ἰδίαν οἰκίαν ἐστεγάζετο καὶ ἡ οἰκογένεια τοῦ τελώνου. Ἐκ τούτου προκύπτει, ὅτι ὁ μόνος λόγος ποὺ δὲν τακτοποιεῖται ὁ στρατιώτης αὐτὸς εἶναι, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ πρέπουσα κατανόησις ἐκ μέρους τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν πρὸς τοὺς ἀπολυομένους ἀγωνιστὰς τῆς Πατρίδος καὶ δὲν ἐξετάζονται τὰ αἰτήματά των μετὰ τῆς ἐνδεδειγμένης συμπαθείας. Δὲν πρέπει εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς νὰ ἀφήνωμεν νὰ χύνεται τὸ δηλητήριον τῆς ἀστοργίας πρὸς τοὺς μαχητάς μας καὶ νὰ παρέχωμεν ἔτσι τὴν εὐκαιρίαν εἰς τοὺς ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος νὰ τοὺς ἐκμεταλλεύωνται. Καταλήγων, παρακαλῶ τόν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν, νὰ λάβουν μέτρα μέχρις ὅτου ρυθμισθῇ νομοθετικῶς τὸ ζήτημα τῶν δοσιλόγων περιουσιῶν, νὰ στεγασθῇ ἡ οἰκογένεια τοῦ στρατιώτου Σταυρίτη Ἰωάννου. Προσθέτω καὶ τοῦτο: Ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὴν εἰδικήν, ἐὰν δὲν στεγασθῇ ἐντὸς τῆς οἰκίας του ὁ ἐν λόγῳ στρατιώτης, θὰ εὑρεθῶ ὑποχρεωμένος νὰ καταγγείλω εἰς τὴν Βουλὴν γεγονότα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐκθέσουν καὶ τὰς στρατιωτικὰς καὶ τὰς διοικητικὰς ἀρχάς.

§56Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὴν σύστασιν τοῦ κ. συναδέλφου διὰ τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου τὴν ἐννοῶ, διότι εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς νόμου, ὁ ὁποῖος ἐδήμευσε τὴν περιουσίαν ὡρισμένων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς δοσίλογοι. Ἀλλὰ τὴν μομφὴν κατὰ τῆς Διοικήσεως δὲν τὴν ἐννοῶ. Δὲν ἔχει δικαίωμα ἡ Διοίκησις νὰ παραχωρήσῃ ἕνα σπίτι, τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς τὸ Δημόσιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει παρηγγέλθη νὰ παραχωρηθῇ ἕνα μέρος τῆς οἰκίας εἰς τὸν Σταυρίτην διὰ νὰ στεγασθῇ, αἱ ὑπηρεσίαι δὲ μὲ διεβεβαίωσαν, ὅτι ἐγένετο τοῦτο. Ἐὰν δὲν εἶναι ἐπαρκὴς ὁ χῶρος δὲν τὸ γνωρίζω. Πάντως ἡ ὑπηρεσία διετάχθη νὰ ἐξετάσῃ καὶ τὴν νέαν αἴτησιν τοῦ αἰτοῦντος. Ἐπαναλαμβάνω ὅμως ὅτι πρόκειται περὶ χαριστικῆς πράξεως καὶ δὲν εἶναι ἀξία μομφῆς ἡ ὑπηρεσία, διότι δὲν προέβη εἰς τοιαύτην πρᾶξιν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του σχετικῆς μὲ τὴν προστασίαν τῆς ἀμπελουργίας.

§58Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἐπηρώτησα, κύριοι συνάδελφοι, τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς διὰ τὴν ἔλλειψιν συστηματικῆς ἀμπελουργικῆς πολιτικῆς καὶ διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ἀμπελουργίας. Ἡ ἐπερώτησίς μου, ὡς πρὸς τὸ ἀντικείμενον αὑτῆς, ἀφορᾷ εἰδικώτερον τὴν οἰνάμπελον. Ἡ ἐγκατάλειψις, περὶ ἧς ὡμίλησα ἀφορᾷ ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς τομεῖς, εἰς τοὺς ὁποίους θὰ ὤφειλε νὰ ἐκδηλωθῇ τὸ κρατικὸν ἐνδιαφέρον. Ὑπάρχει δηλαδὴ ἀνεπαρκὴς προστασία, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ ἀμπελουργικοῦ κεφαλαίου, δηλαδὴ τῶν ἐκ τῆς φυλλοξήρας καταστρεφομένων ἀμπελώνων καὶ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς κινδύνους τοῦ ἐτησίου εἰσοδήματος ἐκ τῶν παγετῶν καὶ τῆς χαλάζης ὑπάρχει βαρεῖα πίεσις λόγῳ τῶν βαρῶν ἐπὶ τοῦ εἰσοδήματος, δηλαδὴ λόγῳ τῆς πιεστικῆς φορολογίας, ὑπάρχει ἐγκατάλειψις, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατανάλωσιν τοῦ ἐκ τῆς ἀμπέλου παραγομένου Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἡ ἀνάγκη τῆς προστασίας, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τόσον περισσότερον ἔκδηλος καὶ ἐπιβεβλημένη, ὅσον τὸ Κράτος ὀρθῶς ἐν πολλοῖς ἐφαρμόζει διευθυνομένην οἰκονομίαν καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διευθυνομένης οἰκονομίας εἰς ὡρισμένους τομεῖς, ἐὰν δὲν ἐπεκταθῇ καὶ ἐπὶ τῶν ὑπολοίπων ποὺ ἔχουν ἀνάγκην ἐπιδρᾷ δυσμενῶς. Εἶναι περιττόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἐξάρω τὴν σημασίαν τοῦ ἐκ τῆς ἀμπέλου παραγομένου ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἀρκεῖ νὰ ἀναφέρω ὅτι, κατὰ τὴν ἔκθεσιν τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐμελέτησε τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα τοῦ ἔτους 1947, τὸ ἐκ τῆς ἀμπέλου ἐτήσιον εἰσόδημα ἀνέρχεται εἰς 300 δισεκατομμύρια δραχμῶν καὶ καλύπτει τὰ 10% περίπου τοῦ ἐκ τῆς γεωργίας συνολικῶς παραγομένου Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἡ καλλιέργεια τῆς ἀμπέλου καλύπτει πλέον τοῦ 1,5 ἑκατομμ. στρεμμάτων καὶ ἐνδιαφέρει ἑκατοντάδας χιλιάδας οἰκογενειῶν. Ἤδη, ἔρχομαι εἰς τὰ εἰδικώτερα κεφάλαια τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Καὶ πρῶτον ὀφείλω νὰ τονίσω, ὅτι τεράστιος εἶναι ὁ κίνδυνος ἐκ τῆς φυλλοξήρας, ὁ ὁποῖος δυστυχῶς εἶναι καὶ ἄμεσος. Ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Γεωργίας εἰς λεπτομερῆ ἀπάντησίν του εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου, ὅσον ἀφορᾷ εἰδικῶς τὴν Κρατικὴν μέριμναν διὰ τὴν ἐκ τοῦ κινδύνου τῆς φυλλοξήρας προστασίαν καὶ δὴ διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν ἐκ τῆς φυλλοξήρας καταστρεφομένων ἀμπελώνων, μοῦ παρέχει τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὸ Κράτος διέθεσε κατὰ τὰ δύο λήξαντα οἰκονομικὰ ἔτη πέντε δισεκατομμύρια δραχμῶν περίπου (ἐκ τῶν κονδυλίων ἀνασυγκροτήσεως καὶ προϋπολογισμοῦ) καὶ προορίζει διὰ τὸ τρέχον ἔτος ἕτερα 450 ἑκατομμύρια. Διὰ νὰ ἀντιληφθῇ ἡ Βουλὴ ποία εἶναι ἡ σχέσις μεταξὺ τῶν διατεθέντων ποσῶν καὶ τῶν ὑπαρχουσῶν ἀναγκῶν, θὰ ἀναφερθῶ μόνον εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς σχεδίου ἀνασυγκροτήσεως, ἡ ὁποία ὑπελόγισεν, ὅτι ἡ καταστροφὴ τοῦ συνόλου τῶν ἀμπελώνων, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, θὰ γίνῃ ἐντὸς εἰκοσαετίας, εἶναι δὲ ἀναγκαῖα διὰ τὸ διάστημα τῆς εἰκοσαετίας τὰ ἀκόλουθα ποσά: Τρία περίπου ἑκατομμύρια δολλαρίων διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν φυτωρίων Ἀμερικανικῶν ἀμπέλων, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ παραχθοῦν τὰ μοσχεύματα, δύο ἑκατομμύρια δολλαρίων κατ’ ἔτος διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν φυτωρίων τούτων καὶ 15 ἑκατομμύρια δολλαρίων ἐτησίως διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐνίσχυσις τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ εὑρίσκωνται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀναφυτεύσωσι τοὺς ἀμπελῶνας των. Εἶναι ἐπίσης ἀναγκαῖον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἐν τῇ ἀπαντήσει τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἰσχυρισμόν, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα παρέχει δάνεια διὰ τὴν ἀνασύστασιν τῶν ἐκ τῆς φυλλοξήρας καταστρεφομένων ἀμπελώνων. Ἐν πρώτοις, τὸ συνολικῶς διατεθὲν ποσὸν εἶναι λίαν περιωρισμένον καὶ δεύτερον, τὸ παρεχόμενον ποσὸν δὲν ὑπερβαίνει τὰς 600 χιλιάδας δραχμῶν κατὰ στρέμμα, ἐνῷ μόνον διὰ τὴν βαθεῖαν ἄροσιν τῆς ἀμπέλου, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ φυτευθῇ, εἶναι ἀπαραίτητα 70 περίπου ἡμερομίσθια, δηλαδὴ δύο τοὐλάχιστον ἑκατομμύρια δραχμῶν. Εἰς αὐτὰ δὲ πρέπει νὰ προστεθῇ ἡ δαπάνη διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν μοσχευμάτων καὶ ἡ καλλιέργεια ἐπὶ 4–5 ἔτη μέχρις ὅτου καρποφορήσουν αἱ νέαι φυτεῖαι. Εἰς τὸ ἀνωτέρω θὰ ἠδύνατο νὰ ἀντιταχθῇ, ὅτι καὶ εἰς ἄλλας χώρας, π. χ. εἰς τὴν Γαλλίαν, κατεστράφη ἐκ τῆς φυλλοξήρας ἡ ἄμπελος καὶ ἐν τούτοις τὸ Κράτος δὲν ἔλαβε μέτρα καταβολῆς ἐξ ἰδίων, δηλ. ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ τῆς δαπάνης, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἀνασύστασιν τῶν ἀμπελώνων. Ἐν πρώτοις κατὰ τὰς περιόδους κατὰ τὰς ὁποίας ἐπῆλθεν ἡ καταστροφὴ εἰς τὰς ἄλλας χώρας δὲν εἶχε προηγηθῆ πόλεμος καὶ συμμοριτισμός, ὥστε νὰ εἶναι ἐξηντλημένοι οἱ ἀγρόται καὶ ἐπὶ πλέον δὲν περιελαμβάνετο μεταξὺ τῶν αἰτίων, τὰ ὁποῖα προεκάλεσαν τὴν μετάδοσιν τῆς φυλλοξήρας εἰς ἄλλας χώρας, αἰτία πολεμική, ὅπως συνέβη εἰς ἡμᾶς, ὅπου ἀπὸ τὰς πατάτες, αἱ ὁποῖαι ἤρχοντο ἀπὸ τὴν Γερμανίαν καὶ διενέμοντο εἰς ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος, μετεδόθη ἡ ἐπάρατος φυλλοξήρα, ἡ ὁποία ἀπειλεῖ νὰ καταστρέψῃ τοὺς ἀμπελῶνας τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ τοὺς μετατρέψῃ εἰς νεκροταφεῖα τῆς βλαστήσεως. Δὲν συμμερίζομαι δὲ τὴν αἰσιοδοξίαν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὅτι ἔχομεν καιρὸν ἀκόμη, διότι ἡ φυλλοξήρα, ἡ ὁποία προπολεμικῶς περιωρίζετο εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ εἰς τὰς νήσους τοῦ Αἰγαίου, σήμερον ἔχει πλήξει τὴν Εὔβοιαν, ἀλλὰ συγχρόνως μετεπήδησεν εἰς τὴν Ἀττικήν, δηλαδὴ εἰς τὸν Ὠρωπὸν καὶ ἐκ τοῦ Ὠρωποῦ ἀσφαλῶς θὰ προσβάλῃ καὶ τὴν κατ’ ἐξοχὴν ἀμπελουργικὴν περιφέρειαν τῶν Μεσογείων τῆς Ἀττικῆς, εἰς δὲ τὴν Ἀττικοβοιωτίαν ὑπάρχουν ἀμπελῶνες ἐκτάσεως 300.000 στρεμμάτων, ἐκεῖθεν δὲ θὰ ἀπειλήσῃ ἀμέσως καὶ τὴν ὑπόλοιπον Στερεὰν Ἑλλάδα ἔχουσαν 72.000 στρέμματα ἀμπέλια, τὰ ὁποῖα μαζὺ μὲ τὰς 70.000 τῆς Εὐβοίας ἀποτελοῦν ἔκτασιν 450.000 στρεμμάτων, δηλαδὴ κινδυνεύει ἀμέσως τὸ ¼ περίπου τῆς ὅλης καλυπτομένης ὑπὸ ἀμπελώνων ἐκτάσεως τῆς Ἑλλάδος.

§59Χ. ΨΑΡΡΟΣ. Ἐλήφθη καμμία πρόνοια διὰ τὰς ἀμπέλους αἱ ὁποῖαι τώρα δημιουργοῦνται;

§60Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Καὶ ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ μέριμνα. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἐνῷ ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὅτι ἐζητήθη ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ ἐγκρίνῃ πιστώσεις 4 δισεκ. διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, εἰδικῶς διὰ τὴν χορήγησιν δανείων διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν ἀμπελώνων καὶ δὲν ἐδόθη ἀκόμη οὔτε ἡ πενιχρὰ αὐτὴ ἐνίσχυσις, ὁ Ὀργανισμὸς Ἀμπελουργῶν Ἀττικοβοιωτίας μᾶς κατήγγειλε δι’ ἀναφορᾶς του ὅτι μελετᾶται ἡ ἐνίσχυσις ἐκ τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ διὰ τὴν δημιουργίαν καὶ δευτέρου ἐργοστασίου Ζυθοποιΐας ἐν Ἑλλάδι. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι διὰ τῆς ἐνισχύσεως αὐτῆς πρόκειται νὰ ἐνισχυθῇ ἕνας ἐπιχειρηματίας ἢ ἔστω ὅμιλος ἐπιχειρηματιῶν, καὶ ὄχι ὁ πολὺς κόσμος τῶν μικρῶν καὶ πτωχῶν παραγωγῶν, ἐπὶ πλέον δημιουργεῖται διὰ τῆς τυχὸν ἱδρύσεως τοιούτου Ἐργοστασίου ἕνας ἀκόμη ἐχθρὸς εἰς τὴν κατανάλωσιν τοῦ ἐκ τῶν ἀμπέλων παραγομένου Ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος. Συμπερασματικῶς προτείνω τὴν δωρεὰν χορήγησιν τῶν μοσχευμάτων καὶ τὴν ἐνίσχυσιν διὰ τὰς δαπάνας ὀργώσεως, ἀναφυτεύσεως καὶ καλλιεργείας τῶν φυτειῶν ἕως ὅτου ἔλθουν εἰς εἰσόδημα. Κύριοι συνάδελφοι, ταῦτα διὰ τὴν φυλλοξήραν, δηλαδὴ διὰ τὸν κίνδυνον αὐτῶν τούτων τῶν ἀμπελώνων, Κινδυνεύει ὅμως κατ’ ἔτος καὶ τὸ ἐκ τῆς ἀμπέλου παραγόμενον Ἐθνικὸν εἰσόδημα. Πρὸ τοῦ πολέμου ὑπῆρχε ταμεῖον Γεωργικῶν Ἀσφαλειῶν ἱδρυθὲν διὰ τοῦ νόμου 4402. Οἱ πόροι τοῦ Ταμείου τούτου ἔκτοτε ἐξητμίσθησαν καὶ δυστυχῶς δὲν ἀναπροσηρμόσθησαν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον παρέμεινε ἀνασφάλιστον τὸ προϊὸν τῶν Ἑλληνικῶν Ἀμπέλων. Ὑπάρχει μόνον κάποια μέριμνα διὰ τὸ ἐκ τῆς σταφίδος παραγόμενον εἰσόδημα, τοῦ ὁποίου ἡ προστασία προβλέπεται ὑπὸ τοῦ Ν.Δ. 686 τοῦ 1948. Εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαία ἡ ἀνασύστασις τοῦ Ταμείου Γεωργικῶν Ἀσφαλειῶν καθὼς καὶ διεύρυνσις τῶν σκοπῶν αὐτοῦ. Δὲν εἶναι ὅμως, κ. συνάδελφοι, ἀπροστάτευτος ἡ ἀμπελουργία μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὸν κίνδυνον τοῦ κεφαλαίου καὶ τὸν κίνδυνον τοῦ εἰσοδήματος. Ἐπιπροσθέτως πλήττεται βαρύτατα καὶ ὑπὸ τῆς φορολογίας. Θὰ ἀντιταχθῇ ὅτι δὲν πλήττεται ὁ γεωργὸς ὑπὸ τῆς φορολογίας, διότι πρόκειται περὶ φόρων καταναλώσεως. Βεβαίως μέγα καὶ ἐριζόμενον εἶναι τὸ ζήτημα ποία εἶναι τελικῶς ἡ ἐπίπτωσις τῶν φόρων, ἀλλὰ δι’ ὅσους καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἠσχολήθησαν μὲ τὴν ἀναζήτησιν τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ διαμόρφωσις τῆς τιμῆς τοῦ γλεύκους καὶ τοῦ οἴνου, εἶναι ὁλοφάνερον, ὅτι ἐπειδὴ τὸ ἐκ τῆς ἀμπέλου παραγόμενον εἰσόδημα ὑπερκαλύπτει τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ἔχει ἀνάγκην ἐξαγωγῆς ἢ ἀποστάξεως, εἶναι λέγω ἀποδεδειγμένον δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἠσχολήθησαν μὲ τὸ θέμα, ὅτι ἡ ἐπίπτωσις γίνεται ἐπὶ τοῦ παραγωγοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν, κύριοι συνάδελφοι, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Πρῶτον ὁ φόρος τῶν 10% ἐπὶ τῆς καταναλώσεως εἶναι βαρύς, διότι φορολογεῖται τὸ ἀκαθάριστον εἰσόδημα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον βαρὺς ὁ φόρος ὅσον ἀφορᾷ τὸ ποσοστόν, εἶναι βαρυτέρα καὶ ἀνεπιεικὴς ἡ ἐφαρμογή του. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς ἀναφέρω ὅτι δὲν μετεβλήθη καθ’ ὅλην τὴν διαδρομὴν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1949–50 ἡ ἀπόφασις περὶ καθορισμοῦ τῆς φορολογίας καταναλώσεως τοῦ οἴνου, ἡ ὁποία ἀνεβιβάζει τὸν φόρον κατὰ μέσον ὅρον—εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ φόρος ποικίλλει κατὰ περιφερείας—εἰς 200 περίπου δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν προσθέτων, ἐνῷ ἐξέπεσεν ἡ τιμὴ τῆς χονδρικῆς πωλήσεως εἰς τὰς 700 μέχρις 900 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν καὶ ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου αἱ 100 ἢ 120 δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν ὀφείλονται ὡς τόκοι ἐπὶ τῶν χορηγηθεισῶν προκαταβολῶν ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Καὶ παρὰ ταῦτα, παρὰ τὰ διαβήματα καὶ τὰς διαμαρτυρίας τῶν ἀγροτῶν παρέμεινε μέχρι τέλους τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους ὁ φόρος εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα Ἑπομένως συνέβη ν’ ἀντιστοιχῇ κατὰ μέσον ὅρον ὁ φόρος εἰς ποσοστὸν ὑπερβαῖνον τὸ 20% ἐπὶ τῆς ἀκαθορίστου προσόδου. Τὸ Κρατικὸν ἔσοδον ἐκ τοῦ φόρου ἐπὶ τῆς καταναλώσεως τοῦ οἴνου ἀνήρχετο προπολεμικῶς, δηλαδὴ κατὰ τὸ ἔτος 1939–40, εἰς 26 ἑκατ. περίπου δραχμῶν, διὰ δὲ τὸ ἔτος 1949–50 ὑπολογίζεται εἰς ποσὸν μεγαλύτερον τῶν 13 δισεκατ., δηλαδὴ εἶναι περίπου 500 φορὰς μεγαλύτερον τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον εἰσπράττει ὁ προϋπολογισμὸς ἀπὸ τὸ προπολεμικόν. Δὲν γνωρίζω ἄλλο ἔσοδον τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι κατὰ 500 φορὰς μεγαλύτερον τοῦ προπολεμικοῦ. Πάντως τὸ ἔσοδον τοῦ φόρου ἐπὶ τῆς βύνης, δηλαδὴ ἐπὶ τῆς πρώτης ὕλης τοῦ ζύθου, παρ’ ὅτι ἡ κατανάλωσις ὑπερέβη τὴν προπολεμικήν, ηὐξήθη συνολικὰ κατὰ 280 φορὰς ἐπὶ τοῦ προπολεμικοῦ. Τὴν κατανάλωσιν, κύριοι συνάδελφοι, τοῦ οἴνου παραβλάπτει καὶ ὁ λεγόμενος φόρος πολυτελείας. Ὁ φόρος πολυτελείας, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλεται ἐπὶ τοῦ οἴνου, ἐπιβάλλεται λόγῳ τῆς ἐμφιαλώσεως, ἀλλὰ ὅπως γνωρίζετε ὅλοι, δυστυχῶς δὲν ἔχομεν πολυτελεῖς οἴνους εἰς τὸν τόπον μας, ἡ ἐμφιάλωσις εἶναι ἁπλῶς ἐγγύησις τῆς ποιότητος καὶ ἑπομένως ἡ φορολογία τοῦ 30% δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ κάμπτῃ καὶ αὐτὴ τὴν κατανάλωσιν εἰς βάρος ἑνὸς Ἐθνικοῦ προϊόντος. Τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Οἴνου, τὸ ὁποῖον μελετᾷ συστηματικῶς ὅλα τὰ προβλήματα τῆς ἀμπελουργίας, κατὰ τὴν πρώτην σύνοδόν του μετὰ τὸν πόλεμον, δηλαδὴ κατὰ τὴν σύνοδον τῆς 9ης καὶ 10ης Ἰουλίου 1946, ἀπηύθυνε σύστασιν πρὸς ὅλα τὰ Κράτη, ἡ ὁποία ἔχει, ἐπὶ λέξει, ὡς ἑξῆς: «συνιστᾷ τὴν κατάργησιν τῶν φόρων καὶ τῶν ἄλλων ὑπερβολικῶν δικαιωμάτων τῶν ἐπιβαρυνόντων τὸν οἶνον εἰς τὴν εἰσαγωγήν, τὴν κυκλοφορίαν καὶ τὴν πώλησιν». Καὶ ἔρχομαι ἤδη, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ πρόβλημα τῆς καταναλώσεως. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος, πρὶν τελειώσω τὸ περὶ φορολογίας κεφάλαιον, νὰ ἀναγνωρίσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις προσέφερεν μίαν ὑπηρεσίαν εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἀναγνωρίσασα καὶ ἱκανοποιήσασα ἓν ἐκ τῶν αἰτημάτων αὐτῶν. Δηλαδὴ ηὔξησε τὸ ἀφορολόγητον ὅριον τῶν 300 ὀκάδων εἰς 600 καὶ εἶναι ἀνάγκη ὄχι μόνον νὰ τονίζωνται αἱ παραλείψεις, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀναγνωρίζωνται αἱ πράξεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατανάλωσιν τοῦ οἴνου, δὲν εἶναι σκοπὸς τῆς ἐπερωτήσεως, νὰ ἐξετάσωμεν ἐν λεπτομερείᾳ ὅλους τοὺς τρόπους μὲ τοὺς ὁποίους εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβοηθηθῇ ἡ κατανάλωσις. Τονίζω μόνον, ὅτι ὁ οἶνος πρέπει νὰ ἔχῃ τρεῖς διεξόδους καταναλώσεως, δηλαδὴ τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὴν ἀπόσταξιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν ὑπενθυμίζω ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη αὐστηρᾶς ἐφαρμογῆς τῆς κειμένης νομοθεσίας, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει τὴν οἰνοποίησιν ξηρᾶς σταφίδος. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία ὅτι ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία εἶναι ἐπαρκής, ἀποτελεῖ ἄλλωστε κατάκτησιν τῶν ἀμπελουργῶν, ἀποτελεῖ τὸ ἐπιστέγασμα πολυετῶν ἀγώνων. Ἀλλὰ διὰ νὰ εἶναι ἀποτελεσματικὴ ἡ προστασία πρέπει νὰ γίνῃ συνείδησις ὅλων τῶν ἁρμοδίων ὅτι οἶνος εἶναι, κατὰ τὴν παγκόσμιον νομοθεσίαν, μόνον τὸ προϊὸν τῆς ζυμώσεως χλωρῶν σταφυλῶν. Ἐὰν γίνῃ τοῦτο ἀσπαστὸν ἀπὸ ὅλους, τότε τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνονται διὰ τὴν δίωξιν τοῦ ξηροσταφιδίτου θὰ εἶναι περισσότερον ἀποτελεσματικά. Ἔχω ὅμως νὰ παρατηρήσω, ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν ἦλθαν καὶ μέχρι τῆς Βουλῆς νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα εἶχον σκοπὸν ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ καλύψουν τὴν γενομένην παράνομον οἰνοποίησιν ξηρᾶς σταφίδος καὶ μάλιστα μὲ ἀπόδοσιν ὅλου τοῦ κατεσχημένου ποσοῦ οἴνου ἐπὶ τῇ ἁπλῇ καταβολῇ τῶν φόρων καταναλώσεως. Ἡ δευτέρα διέξοδος καταναλώσεως εἶναι ἡ ἐξαγωγὴ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ ἐξαγωγὴ τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ἐπέρασε πολλὰς διακυμάνσεις κατὰ τὴν τελευταίαν 30ετίαν. Σήμερον εἶναι μία τῶν δυσχερεστέρων ἐποχῶν καὶ πρέπει καὶ ἐδῶ νὰ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι μεταξὺ τῆς ὑποβολῆς τῆς ἐπερωτήσεώς μου καὶ τῆς σήμερον ἔχομεν μίαν εὐχάριστον εἴδησιν τῆς αὐξήσεως τῆς ποσότητος τῆς ἐξαγωγῆς εἰς Γερμανίαν, ἀπὸ 50 περίπου χιλιάδες ἑκατόλυτρα εἰς 100, δηλαδή, ἀπὸ ἀξίαν οἴνου 750 χιλ. δολλάρια εἰς 1.500.000 δολλάρια. Δὲν γνωρίζω ὅμως, ἐὰν δὲν ἠδύνατο νὰ ἐπιτευχθῇ ἀκόμη μεγαλύτερον ποσόν, διότι πληροφοροῦμαι, ὅτι ἡ Ἰταλία ἐπέτυχε πολὺ μεγαλυτέραν ποσότητα. Φοβοῦμαι ὅτι κατὰ τὴν διαχείρισιν τῶν ἐμπορικῶν συμβάσεων ὑπῆρξε πάντοτε μία ἐσφαλμένη ἀντίληψις, ὅσον ἀφορᾷ τὸ προϊὸν τῆς Ἑλληνικῆς ἀμπελουργίας. Ἐπειδὴ ὁ ἐξαγόμενος οἶνος δὲν ἔχει μεγάλην σημασίαν ἀπὸ ἀπόψεως συναλλαγματικῆς, διότι τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς παραγωγῆς καταναλίσκεται εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τὸ δὲ ἐξαγόμενον εἶναι μικρὸν ποσοστὸν τοῦ ὅλου, κάτω τοῦ 20% καὶ ἑπομένως δὲν πρόκειται νὰ εἰσαχθῇ πολὺ μεγάλη ποσότης συναλλάγματος, δὲν ἀποδίδεται ἡ δέουσα σημασία εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ οἴνου. Τοῦτο ὅμως εἶναι μεγάλο λάθος, διότι ἡ ἐξαγωγὴ δὲν ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα μόνον τὴν προστασίαν τῆς ποσότητος, ποὺ ἐξάγεται, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀποφυγὴν οἰνικῆς κρίσεως διὰ τὴν ὑπόλοιπον ποσότητα. Εἶναι ἑπομένως εὐτύχημα διότι ἔχομεν ἀνάγκην νὰ ἐξαγάγωμεν 5–20 ἑκατοστὰ τῆς παραγωγῆς, διὰ νὰ προστατεύσωμεν τὴν ὅλην παραγωγήν μας. Διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ περίσσευμα τοῦτο τῶν ὀλίγων ἑκατοστῶν εἶναι ἱκανὸν νὰ προκαλέσῃ καταστροφικὴν κρίσιν. Ἐπίσης εἶναι ἀνάγκη, ὅταν διαπραγματευώμεθα τὰς συμβάσεις καὶ ὅταν πρόκειται νὰ τὰς ἐφαρμόσωμεν, νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει τὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι κρατοῦν εἰς τὰς χώρας, εἰς τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ γίνῃ ἡ εἰσαγωγή, τῶν παρ’ ἡμῶν ἐξαγομένων, διότι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, συνέβη τὸ ἀκόλουθον γεγονός: Ἡ Γαλλία ἐπέτρεψε, ἀπὸ τοῦ μηνὸς Αὐγούστου καὶ ἐφ’ ἑξῆς εἰσαγωγὰς ξένων οἴνων, ὄχι λόγῳ τοῦ ὅτι ἐπέτυχεν ἡ ἰδική μας ἐξωτερικὴ ἐμπορικὴ πολιτικὴ ἢ τῶν ἄλλων χωρῶν, ἀλλὰ διὰ λόγους ἐσωτερικούς, διότι ἐπεκράτησεν ἡ ἄποψις τῶν ἐργατικῶν συνδικάτων τὰ ὁποῖα ἤθελον νὰ ὑποβιβάσουν τὸ κόστος τῆς ζωῆς καὶ ἐπειδὴ εὑρίσκοντο εἰς τὴν περίοδον τῆς ἐξαντλήσεως τῶν ἀποθεμάτων, ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ οἴνων εἰς τὴν Γαλλίαν μέχρι τῶν μέσων Σεπτεμβρίου 1949, ἂν ἐνθυμοῦμαι καλῶς. Διὰ τὴν Ἑλλάδα ἐγένετο τότε μία εἰδικὴ μεταχείρισις, ἐδόθη δηλαδὴ μία μεγαλυτέρα προθεσμία. Ἀλλὰ διεπράχθη τὸ ἑξῆς σφάλμα. Αἱ διαπραγματεύσεις παρετάθησαν ὑπὲρ τὸ δέον, παρ’ ὅτι ἐπιστρέφων ἐκ Στρασβούργου καὶ παραμείνας πρὸς τοῦτο ἐπί τινας ἡμέρας εἰς Παρισίους συνηντήθην μὲ τὸν Γάλλον ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας κ. Πφλεμλέν, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπε, προσέξατε τὴν προθεσμίαν, διότι δὲν ὑπάρχει δυνατότης νὰ τὴν παρατείνωμεν, ὄχι διότι δὲν τὸ θέλουν οἱ διαχειριζόμενοι τὴν ἐξωτερικὴν ἐμπορικὴν πολιτικὴν τῆς Γαλλίας, ἀλλὰ διότι ἀπὸ τῆς 15ης Ὀκτωβρίου καὶ πέραν ἔρχονται τὰ νέα γαλλικὰ κρασιά, ἡ δὲ ἐποχὴ τῆς νέας ἐσοδείας εἶναι ἡ μᾶλλον ἀκατάλληλος διὰ νὰ ἀνεχθοῦν οἱ ὠργανωμένοι παραγωγοὶ τῆς Γαλλίας εἰσαγωγὴν ξένων οἴνων, οἱ ὁποῖοι προφανῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προκαλέσουν πανικὸν ἐπὶ τῶν τιμῶν. Περὶ τῶν ἀνωτέρω κατετόπισα τοὺς ἁρμοδίους, δυστυχῶς ματαίως, καὶ ἔτσι ἐφθάσαμεν νὰ ἴδωμεν ἑλληνικὰ κρασιὰ πωλούμενα ἐν πλειστηριασμῷ ὡς ὄξος εἰς τοὺς γαλλικοὺς λιμένας εἰσαγωγῆς. Χρειάζεται ἑπομένως ἰδιαιτέρα προσοχὴ εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῶν συνθηκῶν, αἱ ὁποῖαι κρατοῦν εἰς τὰς χώρας εἰς τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ γίνῃ ἡ ἰδική μας ἐξαγωγή. Ἄλλος τρόπος προστασίας τῆς ἐξαγωγῆς, ἀφοῦ ὑπάρχουν τόσον μεγάλαι δυσχέρειαι καὶ ἀφοῦ αἱ ἀγοραὶ τὰς ὁποίας εἴχομεν πρὸ τοῦ πολέμου ἢ ἔχουν χαθῆ ἢ ἔχει ἐλαττωθῆ ἡ ἀπορροφητική των δυνατότης, εἶναι ἡ αὔξησις τῆς παθητικότητος, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς οἴνους, δηλαδὴ ἡ ἀναγνώρισις εἰς τοὺς οἴνους μεγαλυτέρου ποσοστοῦ πωλήσεώς των ἐπὶ ἰδιωτικαῖς ἀνταλλαγαῖς, λόγῳ τοῦ ὅτι εἶναι πολὺ χαμηλαὶ αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, πλὴν τῆς Γερμανίας. Θὰ ἀντιπαρατηρηθῇ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ χειρότερον σύστημα ἐξαγωγῆς εἶναι τὸ δι’ ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν. Δὲν πρόκειται νὰ ἐξετάσω ἐν τῷ συνόλῳ τὸ ζήτημα τοῦτο, ἀφοῦ ὅμως τὸ Κράτος προέκρινεν ὡς τρόπον πριμοδοτήσεως τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων τὰς ἰδιωτικὰς ἀνταλλαγάς, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, εἶναι ἡ αὔξησις τοῦ ποσοστοῦ ἀπὸ 15% ποὺ εἶναι σήμερον διὰ τοὺς ξηροὺς οἴνους καὶ 20% διὰ τοὺς γλυκεῖς εἰς 30% καὶ πλέον, διὰ νὰ ὑπάρξῃ δυνατότης νὰ ἐξαχθοῦν ἑλληνικὰ κρασιά. Θὰ ἀντιπαρατηρηθῇ ἐπίσης ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ εἰδικώτερον αἱ τῶν οἴνων μας πρέπει νὰ ἐξισωθοῦν μὲ τὰς ἐξωτερικὰς τιμάς. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου θὰ ἀπαντήσω ἀμέσως κατωτέρω, κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ προβλήματος τῶν τιμῶν ἀσφαλείας. Κύριοι συνάδελφοι, ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀποστάξεως. Τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῶν οἴνων καταναλίσκεται εἰς τὸ ἐσωτερικόν· ἕνα μέρος μόνον αὐτῶν περιορίζεται διὰ τὴν ἐξαγωγήν, ἀλλὰ ἡ ἐξαγωγὴ δὲν εὑρίσκεται εἰς χεῖρας μας καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κλείσῃ ἐντελῶς καὶ ἡ διέξοδος τῆς ἀποστάξεως. Βεβαίως εἶναι θλιβερὸν ἕνα πολύτιμον καὶ εὐγενὲς προϊόν, ὅπως εἶναι ὁ οἶνος, νὰ καταλήγῃ νὰ ἀποστάζεται, ὅπως συμβαίνει διὰ τὴν μέλασσαν, ἢ διὰ τὰ χαρούπια. Ἀλλὰ τί θέλετε νὰ γίνῃ; Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἄλλη διέξοδος πρέπει νὰ γίνεται κατὰ ἕνα μικρὸν ποσοστὸν καὶ ἡ ἀπόσταξις. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐπισήμων ἀριθμῶν κατὰ τὸ ἔτος 1946 –1947 ἐπὶ 10.205.000 χιλιογρ. ἀνύδρου οἰνοπνεύματος, οἰνόπνευμα ἐξ οἴνου παρήχθη μόνον 34.000 χιλιογρ., ἐκ τῶν στεμφύλων δὲ 845.000 χιλιογρ. Κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος 47 –48 ἐπὶ 12.391.000 χιλιογρ. ἀνύδρου οἰνοπνεύματος παρήχθη οἰνόπνευμα ἐξ ἀποστάξεως οἴνου 68.000 χιλιογρ. καὶ ἐκ τῶν στεμφύλων 978.000. Τὸ μικρὸν ποσοστὸν τοῦ οἰνοπνεύματος ἐξ οἴνου εἶναι προφανές. Εἶναι ἑπομένως ἐπιδεκτικὸν αὐξήσεως. Κατὰ τὸ ἔτος 1950, δηλαδὴ πρὸ ὀλίγων μηνῶν, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν εἰς πλήρη ἀπόγνωσιν, διότι ἐφέτος λόγῳ τοῦ ἀδιαθέτου τῶν περυσινῶν ἀποθεμάτων δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν κατὰ σοβαρὸν ποσοστὸν οὔτε νὰ τρυγήσουν, ἐὰν δὲν εἶχε συμβῇ ἡ ἐλάττωσις τῆς παραγωγῆς τῆς ἐφετινῆς ἐκ τῆς παραταθείσης καθ’ ὅλον τὸ θέρος ἀνομβρίας, ὑπὸ τὴν πίεσιν, λέγω, τῶν παραγωγῶν ἐλήφθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἀπόφασις ἀποστάξεως μέχρι ποσοῦ 15.000 τόννων οἴνου. Ἡ ἀπόφασις αὕτη, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπῆρξεν εὐεργετικὴ διὰ τὴν ἀμπελουργίαν. Πρῶτον διότι δὲν καθωρίσθη ὡς τιμὴ πρώτης ὕλης ἡ τιμή, ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὸ στεμφυλόπνευμα παρὰ τὸ ὅτι ὁ οἶνος εἶναι ὕλη ἤδη κατειργασμένη ἐν μέρει, ἐδόθη τιμὴ πρώτης ὕλης ἀνεπεξεργάστου. Δεύτερον, διότι τὸ πρόσθετον τίμημα τῶν 250 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, τὸ ὁποῖον ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι μόνον ἀνεπαρκές, εἶναι δυστυχῶς καὶ εἰκονικὸν καὶ πλασματικόν, ἀκούσατε διατί. Αἱ 250 δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν δὲν ἐδόθησαν ἐκ χρημάτων κρατικῶν, ἀλλ’ ἐκ τῶν περισσευμάτων τῆς διαχειρίσεως τῆς μελάσσης. Ἀλλὰ κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι πιθανὸν ὅτι θὰ ὑπάρξουν περισσεύματα ἀπὸ τὴν διαχείρισιν τῆς μελάσσης κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, διότι ἡ τιμὴ της ηὐξήθη ἀπὸ 17 δολλάρια κατὰ τόννον εἰς 65 70 καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν θὰ γίνῃ κατὰ πᾶσαν πιθανότητα ἀπόσταξις μελάσσης, τοὐλάχιστον μεγάλων ποσοτήτων, ἑπομένως δὲν θὰ ὑπάρξουν κἂν περισσεύματα. Τρίτον διότι αὐτὰ τὰ περισσεύματα εἶχον, διὰ προηγουμένης κυβερνητικῆς ἀποφάσεως διατεθῆ διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ ὑπεσχημένου εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς συμπληρωματικοῦ τιμήματος, δηλαδὴ εἶχον προορισθῆ δι’ ἕτερον παραγωγικὸν σκοπόν.

§61Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐκεῖ δὲν ἐδόθησαν.

§62Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Οὔτε θὰ δοθοῦν ἀφοῦ δὲν θὰ ὑπάρξουν. Ἐπιτρέπεται λοιπὸν νὰ γίνεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ προστασία τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων, δηλαδὴ νὰ εἶναι τόσον ἐξοφθάλμως ἀνύπαρκτος, νὰ εἶναι πλασματικὴ καὶ εἰκονική, διὰ νὰ μὴ προβῶ εἰς ἀκριβέστερον προσδιορισμόν, τοῦ τί εἶναι ἡ ὑπόσχεσις ἀνυπάρκτου τιμήματος; Ἀνακύπτει ἀνάγκη, κύριοι συνάδελφοι, τῆς συγκεντρώσεως τῶν πλεονασμάτων τῆς παραγωγῆς τῆς ἀμπέλου, ὅπως καὶ τῶν ἄλλων προϊόντων, τὰ ὁποῖα παράγονται εἰς τὸν τόπον μας, εἰς ποσότητας μεγαλυτέρας, ἀπὸ τὰς τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς συγκεντρώσεως εἶναι ἀνάγκη νὰ αὐξηθοῦν αἱ οἰνοδεξαμεναί, αἱ ὁποῖαι σήμερον μόλις καλύπτουν τὸ τρίτον τῆς παραγωγῆς, διότι ὑπάρχουν συνεταιρικὰ καὶ κοινοτικὰ οἰνοποιεῖα, καλύπτοντα τὰ 18% τῆς παραγωγῆς, ὡς πρὸς δὲ τὸ ὑπόλοιπον μέχρι τοῦ ἑνὸς τρίτου ὑπάρχουν ἰδιωτικαὶ δεξαμεναί. Τὸ θέμα τῆς συγκεντρώσεως προβλέπεται ὑπὸ παλαιοῦ νόμου, τοῦ Α.Ν. 8]1936, ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη πρῶτον νὰ λείψουν οἱ περιορισμοί, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν εἰς τὸν νόμον ἐκεῖνον καὶ δεύτερον νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τρόπου συμπληρώσεως τοῦ τιμήματος, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκομισθῇ ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς ἢ ἀποστάξεως. Καὶ ἤδη ἀνακύπτει τὸ πρόβλημα τῆς τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ προϊόντος τῆς ἀμπέλου, ὅπως καὶ τῶν ἄλλων γεωργικῶν μας προϊόντων. Ἀπὸ ἐγκύρου πλευρᾶς ἔχει κατὰ κόρον ἀντιταχθῆ ὅτι τὰ ἑλληνικὰ γεωργικὰ προϊόντα εἶναι ἀνάγκη νὰ φθάσουν εἰς τὰς τιμὰς τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, διότι ἄλλως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ καὶ διότι ὁ Ἕλλην καταναλωτὴς δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὰ ἀγοράζῃ εἰς τιμὰς μεγαλυτέρας ἀπὸ ἐκείνας εἰς τὰς ὁποίας πληρώνουν οἱ καταναλωταὶ τῶν ἄλλων χωρῶν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἐπιχείρημα εἶναι εὐλογοφανές. Βαθυτέρα ὅμως ἐξέτασις ἀποδεικνύει, ὅτι πρόκειται περὶ βαρυτάτης πλάνης, διότι πρῶτον αἱ διεθνεῖς τιμαὶ τὰς ὁποίας ἐπικαλοῦνται δὲν εἰσπράττονται πράγματι ἀπὸ τοὺς παραγωγούς μας, ὅταν ἐξάγωμεν τὰ προϊόντα των, διότι, λόγῳ τῶν συναλλαγματικῶν περιορισμῶν, δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα ὁ εἰς μικρὰς τιμὰς πωλῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ πάρῃ τὸ συνάλλαγμα καὶ ἐλευθέρως νὰ ἀγοράσῃ ὅ,τι θὰ εὕρῃ εὐθηνὸν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ τὸ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν χώραν μας καὶ νὰ κερδίσῃ οὕτω ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς. Δὲν ἔχει κἂν τὸ δικαίωμα νὰ πωλήσῃ τὸ συνάλλαγμα εἰς τὴν πραγματικὴν τιμὴν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Δεύτερον, διότι ἔχομεν ηὐξημένα καλλιεργητικὰ ἔξοδα, λόγῳ τῶν παραγωγικῶν μας συνθηκῶν καὶ τρίτον, διότι ὁ ἀγρότης μας δὲν εἶναι μόνον παραγωγός, εἶναι καὶ καταναλωτὴς καὶ ὅταν ἔχῃ ἀνάγκην νὰ ἀγοράσῃ τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα, τὰ ἀγοράζει εἰς τὰς ἐσωτερικὰς τιμάς, ποὺ εἶναι διπλάσιαι καὶ ὑπερδιπλάσιαι τῶν τιμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Πῶς εἶναι δυνατὸν λοιπὸν νὰ ἀπαιτήσωμεν ἀπὸ τὸν ἀγρότην νὰ πωλῇ εἰς τὸ ἥμισυ καὶ νὰ ἀγοράζῃ εἰς τὸ διπλάσιον; Ὑπῆρξε ποτὲ τόσον εὐτυχὴς ὁ Ἕλλην ἀγρότης, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστῇ αὐτὴν τὴν ἐπανάστασιν τῶν τιμῶν καὶ νὰ ἀνθέξῃ; Βεβαίως μέγα εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς ἐξευρέσεως τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον θὰ γίνεται ἡ χρηματοδότησις διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ὅτι δὲν πρόκειται μόνον περὶ οἰκονομικοῦ αἰτήματος τῶν παραγωγῶν, πρόκειται συγχρόνως περὶ κοινωνικῆς καὶ δημογραφικῆς ἀνάγκης. Διότι ἐὰν ὁ ἀγρότης δὲν κατορθώσῃ νὰ καλύπτῃ τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας καὶ τὰ ἔξοδα τῆς στοιχειώδους διαβιώσεως τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, τότε βεβαίως θὰ ἐγκαταλείψῃ τοὺς ἀγροὺς καὶ θὰ ἔλθῃ εἰς τὰς πόλεις, τὰς ὁποίας ἐγνώρισεν εἰς τὰς κρισίμους περιστάσεις τῆς κατοχῆς καὶ τοῦ συμμοριτισμοῦ, διὰ νὰ ἀπολαύσῃ τὰ φερόμενα ὡς ἀγαθὰ τῆς πόλεως, καὶ ἐκεῖ εἰς τὸ ἀστικὸν κέντρον θὰ ζητήσῃ ἐργασίαν. Ἀλλὰ μέχρις ὅτου φθάσωμεν εἰς μίαν οὐσιώδη βιομηχανικὴν ἀνάπτυξιν, δὲν θὰ εὕρουν ἐργασίαν καὶ θὰ εἶναι ἄνεργοι καὶ τότε, διὰ λόγους ἀσφαλείας τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς πρώην ἀγρότας, ὡς ἐπίδομα ἀνεργίας, ὅ,τι σήμερον ἀρνούμεθα νὰ τοὺς δώσωμεν διὰ τὴν στοιχειώδη προστασίαν τῆς τιμῆς τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων. (Χειροκροτήματα). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀμπελουργικῆς πολιτικῆς εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ καταλήξωμεν εἰς μίαν θετικὴν πρότασιν γενικωτέρας ἀντιμετωπίσεως τοῦ οἰνικοῦ προβλήματος. Δὲν ἀρκεῖ ὁ ἔλεγχος. Φθάνω λοιπὸν εἰς αὐτὴν τὴν πρότασιν. Εἶναι, νομίζω, ἀπαραίτητον νὰ ἱδρυθῇ Ταμεῖον Προστασίας τῆς κοινῆς ἀμπέλου, τὸ ὁποῖον νὰ παρέχῃ τὸ ἑκάστοτε ἀναγκαῖον συμπληρωματικὸν τίμημα εἰς τὰς ποσότητας, αἱ ὁποῖαι ἀποστάζονται, εἰς τὰς ποσότητας αἱ ὁποῖαι ἐξάγονται, εἰς τὰς ποσότητας ἐν γένει, αἱ ὁποῖαι συγκεντροῦνται. Ἐκτὸς τῶν διαφόρων αὐτοεπιβαρύνσεων, μὲ τὰς ὁποίας θὰ πρέπῃ νὰ προικοδοτηθῇ τὸ ταμεῖον τοῦτο, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐνισχυθῇ καὶ ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος. Ὅταν ἤρχισε νὰ συζητῆται ἐνώπιον τῆς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία εἶχε συγκροτηθῆ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς περιόδου τῆς Δʹ ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς, ἡ ἀνάγκη αὐξήσεως τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος διὰ νὰ προστατευθῇ ἐν γένει ἡ ἀμπελουργία ἢ εἰδικώτερον διὰ νὰ προικοδοτηθῇ ἓν ταμεῖον προστασίας τῆς ἀμπέλου, ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κ. ὑπουργὸς ἐδέχθη μόνον τὸ πρῶτον μέρος τῆς προτάσεως τῆς αὐξήσεως τοῦ φόρου, τὸν ὁποῖον ὅμως εἰσήγαγεν ἐξ ὁλοκλήρου ὡς ἔσοδον τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Οὕτω παρατηροῦμεν τὴν ἀκόλουθον πορείαν τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος. Τὴν 3–9–1948 φορολογίαν ἐπὶ τοῦ χιλιογράμμου ἀνύδρου οἰνοπνεύματος 4.500 δραχμάς, τὴν 1–4–1949 5.500 δραχμὰς καὶ τὴν 9 7–1949 7.000 δρ. καὶ οὐδὲ ὀβολὸς βεβαίως ἐξ ὅλων τῶν ποσῶν τούτων διετέθη διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἀμπέλου. Δυσκολεύομαι, φοβοῦμαι νὰ τὸ ἐκστομίσω, κύριοι συνάδελφοι, μήπως συμβῇ καὶ πάλιν, ὅτι καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ὅτι ὑπάρχει περαιτέρω δυνατότης αὐξήσεως τῆς φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, διότι αὕτη ἀνήρχετο προπολεμικῶς εἰς 54,50 δραχ. κατὰ χιλιόγραμμον. Ἑπομένως ἡ ἀναπροσαρμογὴ μὲ ὁσονδήποτε μέτριον συντελεστήν, ἐπιτρέπει οὐσιώδη ἀκόμη ἐπιβάρυνσιν. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ τοιαύτη ἐπιβάρυνσις, χωρὶς δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ προστασία τῆς ἀμπελουργίας. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ σᾶς κουράσω περισσότερον. Τελειώνω τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Πολλοὶ ἐξ ὑμῶν γνωρίζετε τὰς περιπετείας τοῦ ἀμπελουργοῦ, ἀπὸ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀναμένει τὴν βροχὴν διὰ νὰ ποτισθῇ ἡ γῆ του, ἕως τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τρέμει τὸν παγετὸν ἢ ὅταν βραδύτερον ἀντιμετωπίζῃ τὸν περονόσπορον, ἢ κινδυνεύει ἀπὸ τὴν χάλαζαν καὶ τέλος ὅταν φθάσῃ εἰς τὴν ποθητὴν ὥραν τῆς συγκομιδῆς, ἂν μὲν παραγάγῃ ἐπαρκῆ ποσότητα, τότε δὲν δύναται νὰ ἀποζήσῃ διότι παρουσιάζεται ἀζητησία, ἐξευτελισμὸς τῶν τιμῶν, τῶν τόσον εὐπαθῶν, ἰδίως κατὰ τὸν χρόνον τῆς συγκομιδῆς, μὲ μίαν λέξιν, εὑρίσκεται ἐνώπιον οἰνικῆς κρίσεως, ἐὰν δὲ παραγάγῃ μικρὰν ποσότητα, τότε εἶναι αὐτονόητον πάλιν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποζήσῃ ἀπὸ τὸ ὀλίγον εἰσόδημα. Ἡ φωνὴ ὅμως τῶν ἀμπελουργῶν εἶναι ἀσθενὴς καὶ δὲν ἀκούεται. Ἴσως διότι εἶναι πολὺ ὑποχωρητικοί, διότι κατὰ παράδοσιν εἶναι πολὺ νομιμόφρονες. Ἴσως διότι εἶναι κατεσπαρμένοι εἰς τὰ διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδος, δὲν εἶναι εἰς ὡρισμένην μόνον περιφέρειαν συμπαγεῖς. Ἴσως διότι μακρὰ συνήθεια, ἀτυχίαι καὶ ἀπογοητεύσεις, τοὺς μετέτρεψαν εἰς μοιρολάτρας. Ἐνόμισα διὰ τοῦτο, ὅτι εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸν πόνον καὶ τὴν ἀγωνίαν τῶν ἀμπελουργῶν, ὄχι μόνον διὰ νὰ ἐλέγξω τὰς παραλείψεις τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ἀλλὰ διὰ νὰ κινήσω καὶ τὸ γενικώτερον ἐνδιαφέρον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Καί νομίζω, ὅτι μοῦ παρεῖχον τὸ δικαίωμα τοῦτο ὄχι μόνον αἱ περιπέτειαι τὰς ὁποίας διέρχονται οἱ τίμιοι αὐτοὶ καλλιεργηταί, ἀλλὰ καὶ τὸ γεγονὸς, ὅτι ἐγνώρισα τὰ προβλήματά των ἀπὸ κοντά, εὑρισκόμενος εἴκοσι πέντε ὁλόκληρα χρόνια εἰς τὸ πλευρόν των καὶ ἀγωνιζόμενος διὰ τὴν στοιχειώδη δικαίωσίν των. (Χειροκροτήματα).

§63Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Νομίζω, κύριε συνάδελφε, ὅτι εἰς τὴν σοφὴν καὶ ἐξαντλητικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ σοβαρωτάτου τούτου ζητήματος παραλείψατε νὰ τονίσητε μίαν πλευράν, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ προσπάθειαι, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ καταβάλῃ τὸ Κράτος διὰ τὴν κατανάλωσιν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν τοῦ Ἑλληνικοῦ οἴνου εἶναι ὀλίγον περίεργοι καὶ ὀλίγον μάταιαι, ὅταν ἡμεῖς ἐδῶ—καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ αἱ δευτερεύουσαι τάξεις—θεωροῦμεν τὸ κρασὶ ὡς ἕνα χυδαῖον ποτὸν καὶ τὸ περιφρονοῦμεν, προτιμῶντες ἀντ’ αὐτοῦ τὰ τζὶν καὶ τὰ οὐΐσκυ, μὲ τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀσυνήθιστοι οἱ πρόγονοί μας. Νομίζω, ὅτι πρὸς τὰ ἐκεῖ θὰ πρέπῃ νὰ στραφῇ ἡ προσπάθειά μας.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν «περὶ γενικεύσεως τῆς συζητήσεως τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Καλλία». (Ἐκφωνοῦνται τὰ ὀνόματα τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται παρόντες).

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Δέχεται τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως;

§66ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἐγενικεύθη. Ὁ κ. Σακελλαρίου ἔχει τὸν λόγον.

§68Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ διὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐπρότεινεν ὁ κ. Καλλίας διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἀμπελουργίας. Ἐπίσης θέλω νὰ τονίσω καὶ ἐγώ, ὅτι ἡ τιμὴ ποὺ δίδουν εἰς τοὺς παραγωγοὺς διὰ τὴν ἀγορὰν οἴνου, δὲν εἶναι ἱκανοποιητική. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Βουδούρης, ὅτι ὁ οἶνος θεωρεῖται ὅτι εἶναι ἕνα προϊὸν ἀνάξιον λόγου, λέγω, ὅτι ἡμεῖς τὸ θεωροῦμεν, ὡς ἕνα ἐξαιρετικὸν καὶ πολύτιμον προϊὸν, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τύχῃ εἰδικῆς προσοχῆς. Καὶ δὲν πρέπει νὰ δίδωνται τόσαι εὔνοιαι καὶ νὰ χορηγοῦνται κεφάλαια δι’ ἐγκατάστασιν ἐργοστασίων ζύθου, ἐνῷ ἀντιθέτως νὰ παραμελῆται ὁ οἶνος. Οὐδεμία Κυβέρνησις δὲν ἐφορολόγησε τὸν ζῦθον, ἐνῷ ἀντιθέτως ἐπιβαρύνουν τὸν οἶνον μὲ δυσβαστάκτους φορολογίας. Θέλω νὰ τονίσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως εἰ δυνατὸν ἐπαυξηθῇ ἡ φορολογία τοῦ ζύθου καὶ μειωθῇ ἡ τοῦ οἴνου, ἐκ τοῦ ὁποίου ζοῦν τόσαι χιλιάδες οἰκογενειῶν. Ὡς πρὸς τὴν μὴ ἔγκαιρον ἐξαγωγὴν τοῦ οἴνου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἔχω νὰ εἴπω ὅτι εἶναι μία μεγάλη ἀμέλεια, ἀσυγχώρητος καὶ οὐδεμία πρόνοια ἐλήφθη δι’ αὐτὸν τὸν σκοπόν. Εἶναι ἕνα ζήτημα διὰ τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς πρέπει νὰ καταλογισθοῦν εὐθῦναι.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαντᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§70Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Καλλίας εἶναι ἓν ζήτημα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε νὰ παρέλθῃ ἀπαρατήρητον ἀπὸ τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις. Ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν αἱ Κυβερνήσεις, παρ’ ὅλας τὰς διαμαρτυρίας τῶν ἀμπελουργῶν, ἐκώφευσαν εἰς τὰς διαμαρτυρίας αὐτὰς καὶ οὐδὲν μέτρον ἔλαβον μέχρι σήμερον. Ἐξακολουθοῦν, κύριοι, νὰ ἰσχύουν οἱ κατοχικοὶ νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἐπέφερον μίαν ἀναστάτωσιν εἰς τὸν ἀμπελουργικὸν κόσμον διὰ μιᾶς φορολογίας, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη καὶ ἡ ὁποία φθάνει τὰς 250 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, παρ’ ὅλας τὰς διαμαρτυρίας τὰς ὁποίας ἔκαμον οἱ ἀμπελουργοὶ καὶ οἱ ἐκπροσωποῦντες αὐτοὺς πρὸς τοὺς ἑκάστοτε ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν, θέσαντες εἰς αὐτοὺς ὠμὸν τὸ ἐρώτημα νὰ εἴπουν, ποῖον εἶδος φορολογεῖται ὅπως φορολογεῖται ὁ οἶνος. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν νὰ μοῦ εἴπῃ, ἐπὶ 1.000 δραχμῶν ὁ οἶνος πληρώνει 250 δρχ., ὑπάρχει κανένα εἶδος τὸ ὁποῖον νὰ φορολογῆται ὅπως ὁ οἶνος; Ὅμως οἱ ἑκάστοτε ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν ἐκώφευσαν εἰς τὰς συστάσεις καὶ τὰς διαμαρτυρίας τῶν παραγωγῶν. Ἐπροστάτευσαν ὅλα σχεδὸν τὰ εἴδη, ἀλλὰ μόνον διὰ τὸν οἶνον δὲν ἔλαβον ποτὲ κανένα μέτρον καὶ οἱ παραγωγοὶ σήμερον εὑρίσκονται εἰς μίαν ἀπόγνωσιν, ἀλλὰ εἰς τὴν ἀπόγνωσιν αὐτὴν δὲν εὑρίσκουν καμμίαν, ὑπὸ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, βοήθειαν. Πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι, ὁ παραγωγός, τοῦ ὁποίου ἡ τιμὴ τοῦ οἴνου ἔφθασεν εἰς τὰς 1.000 δραχμὰς νὰ πληρώνῃ τὰς 250 δραχμὰς καὶ νὰ ἀφήνεται ἀφορολόγητος ὁ ζῦθος, καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ νὰ προσπαθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνθαρρύνῃ τοῦτον διὰ τῆς ἱδρύσεως καὶ νέων ἐργοστασίων εἰς τὴν Ἑλλάδα. Οἱ παραγωγοί, κύριοι, ἐξηγέρθησαν ὅταν ἐπληροφορήθησαν τὴν ἵδρυσιν νέου ἐργοστασίου ζύθου καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθοῦν ἀδιαμαρτυρήτως τὴν ἄποψιν ταύτην. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο. Μήπως εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν τὸ Κράτος ἔλαβε τὰ ἐνδεικνυόμενα ἐκεῖνα μέτρα, ὥστε νὰ δύναται ὁ παραγωγὸς νὰ μεταφέρῃ τὸν οἶνον του εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας; Δύναται ὁ παραγωγὸς νὰ μεταφέρῃ τὸν οἶνον του εἰς τὴν Μακεδονίαν, τὴν Θράκην, τὴν Θεσσαλίαν; Διότι, κύριοι, ἔχομεν τὸν κορεσμὸν τῶν αὐτοκινήτων, ἔχομεν καὶ τὰ κοινὰ ταμεῖα τὰ ὁποῖα ὁ παραγωγὸς σήμερον, παρ’ ὅλας τὰς διαμαρτυρίας του καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ παρ’ ὅλας τὰς ὑποσχέσεις τῶν ἑκάστοτε ὑπουργῶν, ὅτι θὰ καταργηθῶσιν μέχρι σήμερον δὲν τὰ εἶδε νὰ καταργοῦνται. Ὁ παραγωγός, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ μεταφέρῃ τὸν οἶνον του εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, δὲν δύναται νὰ τὸν μεταφέρῃ καὶ τοῦ λέγομεν, ὅτι θὰ τὸν μεταφέρῃς διὰ τῶν αὐτοκινήτων τῶν κοινῶν ταμείων, ἐὰν δὲ τὸν μεταφέρῃς διὰ τῶν ἰδικῶν σου αὐτοκινήτων δὲν θὰ δύνασαι ἐρχόμενος ἐκεῖθεν νὰ μεταφέρῃς ἄλλα ἐμπορεύματα. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἐπιβαρύνεται ὁ οἶνος εἰς τὸ διπλάσιον τῆς τιμῆς του. Μὲ τὸν κορεσμὸν τῶν αὐτοκινήτων, ποὺ ἐφήρμοσε τὸ Κράτος, ἔχει φέρει τὸν τιμάριθμον ἐκεῖ ποὺ εἶναι σήμερον. Κατωρθώσαμεν διὰ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν, τῶν κορεσμῶν τῶν διαφόρων ἐπαγγελμάτων, νὰ ἔχωμεν τὸν τιμάριθμον ἐκεῖ ποὺ εὑρίσκεται σήμερον. Ἐάν, κύριοι, κατηργοῦντο οἱ κορεσμοί, δὲν θὰ εὑρισκώμεθα εἰς τὴν ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν ποὺ εἴμεθα σήμερον, εἰς τὴν ὁποίαν σήμερον εὑρίσκεται τὸ Κράτος.

§71Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Σεῖς, ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κατηργήσατε τοὺς κορεσμοὺς τῶν ἐπαγγελμάτων;

§72Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Δὲν θὰ σᾶς ἀπαντήσω, κύριε συνάδελφε, διότι ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἦτο ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐκτύπησε τὸ κεφάλαιον ἐκεῖνο καὶ τοὺς καρχαρίας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας νὰ πάρουν δισεκατομμύρια δραχμῶν. Αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν σᾶς δίδω.

§73Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ναί, ἀλλὰ δὲν ἐκτυπήσατε τοὺς καρχαρίας, τοὺς ἐργατοπατέρας ποὺ ἐκμεταλλεύονται τοὺς ἐργάτας.

§74Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Δὲν θὰ σᾶς ἀπαντήσω τώρα. Ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ ζήτημα τῶν κορεσμῶν τῶν διαφόρων ἐκείνων συγκροτημάτων, θὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν. Τὸ Κράτος, κύριοι, διὰ τὴν πολιτικὴν τοῦ κορεσμοῦ εἰς ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα, εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἔγινεν ὁ φορεὺς τοῦ κομμουνισμοῦ. Κορεσμὸς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, κορεσμὸς εἰς τοὺς φοιτητάς. Νά μὴ εἰσέρχωνται εἰς τὰ Πανεπιστήμια πολλοί. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ. Τί θὰ γίνουν αὐτοὶ οἱ φοιτηταί; Δὲν θὰ γίνουν κομμουνισταί; Βλέπω εἰς τὰς ἐφημερίδας σήμερον, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ καταθέσῃ σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν δικηγόρων. Καὶ ἐρωτῶ: Τί θὰ γίνουν οἱ δικηγόροι αὐτοί; Δὲν θὰ πάρουν τὸν δρόμον τοῦ κομμουνισμοῦ, δὲν θὰ εἶναι τὸ Κράτος τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ τὸν κομμουνισμὸν διὰ τοῦ κορεσμοῦ τῶν διαφόρων ἐπαγγελμάτων; Ἡ ἐλευθερία τοῦ ἐμπορίου καὶ ἡ ἐλευθερία τοῦ ἐπαγγέλματος εἶναι ἐκείνη ποὺ θὰ φέρῃ τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τῆς χώρας. Ἐὰν δὲν καταργῆστε τοῦτον, τότε ὁ τιμάριθμος θὰ ἀνέρχεται, διότι οἱ ἐκμεταλλευταὶ θὰ προσπορίζωνται τὰ κέρδη εἰς βάρος τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ τώρα ἐπανέρχομαι ἐπὶ τοῦ θέματος. Ὑπῆρχε πρῶτα ἡ ἐλευθέρα ἐμφιάλωσις τοῦ οἴνου, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπιφέρει τὸν συναγωνισμὸν καὶ ἠδύναντο οἱ διάφοροι ἐπαγγελματίαι ἐμφιαλωταὶ νὰ συναγωνίζωνται τὰς μεγάλας ἑταιρείας εἰς τὴν ἐμφιάλωσιν τοῦ οἴνου καὶ νὰ παρασκευάζουν καὶ καλυτέρους οἴνους, τοὺς ὁποίους ἐξήγαγον καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δι’ ἑνὸς κατοχικοῦ νόμου ἡ ἐμφιάλωσις ἀπηγορεύθη, καὶ ἐγένετο κατ’ ἄλλον τρόπον. Ἀντὶ τῆς ἐπικολλήσεως τοῦ ἐνσήμου, ἐφηρμόσθη τὸ σύστημα, διὰ τοῦ ὁποίου κάθε τρίμηνον, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἤθελε νὰ ἐμφιαλώσῃ, ἔπρεπε νὰ πηγαίνῃ εἰς τὸν ἔφορον καὶ νὰ δηλώσῃ τοῦτο, ὁ δὲ ἔφορος τοῦ ἐπέβαλλε μίαν φορολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ἐντὸς τριμήνου θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ καταναλώσει τὸ ποσὸν ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον τοῦ ἐπέβαλλεν αὐτὴν τὴν φορολογίαν. Οὕτως ἡ ἐμφιάλωσις τοῦ οἴνου περιωρίσθη εἰς τρεῖς μεγάλας ἑταιρείας, τὴν ἑταιρείαν οἴνων, τὴν ἑταιρείαν Καμπᾶ καὶ μίαν ἄλλην ἑταιρείαν καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἀπέφυγον καὶ αὐταὶ τὴν φορολογίαν διὰ τοῦ ἑξῆς τρόπου. Δὲν γίνεται πλέον ἐμφιάλωσις, ἀλλὰ κατώρθωσαν δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀπαλλαγοῦν πάσης φορολογίας.

§75ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πότε;

§76Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Νόμος κατοχικὸς εἶναι καὶ ἐξακολουθοῦν αἱ μεγάλαι ἑταιρεῖαι νὰ ἀποφεύγουν τὴν φορολογίαν, ἐμφιαλώνουν δὲ τὸν οἶνον εἰς φιάλας τῶν 5 ὀκάδων μὴ πληρώνοντες οὐδεμίαν φορολογίαν. Πρέπει τὸ Κράτος νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ προπολεμικὸν σύστημα τῆς φορολογίας τῶν φιαλῶν δι’ ἐνσήμων. Δὲν εἶναι οἰνικὴ πολιτικὴ νὰ φορολογῆται μὲ 280 δραχ. τὸ κρασί, ὅταν στοιχίζῃ 1000. Ἐζητήθη ἐπανειλημμένως καὶ ἀπὸ τὴν διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιβληθῇ φορολογία τοῦ ζύθου, ἵνα οὕτω ἀπαλλαγῇ ὁ οἶνος, πλὴν ὅμως οὐδεμίαν σχετικὴν ἀπόφασιν ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις καὶ καθὼς φαίνεται οὔτε θὰ λάβῃ, διότι οἱ χωρικοὶ δὲν εἶναι ὠργανωμένοι διὰ νὰ κάμουν συλλαλητήρια μὲ μαύρας σημαίας ὅπως κάμνουν εἰς τὴν Πελοπόννησον οἱ σταφιδοπαραγωγοί. Ἐπὶ ἔτη πολλὰ εἰς τὴν Βουλὴν δὲν συνεζητεῖτο τίποτε ἄλλο ἐκτὸς τῆς σταφίδος, ἐνῷ διὰ τὸν οἶνον δὲν ἐγένετο οὐδεμία προσπάθεια. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις καὶ νὰ ἀφήνωμεν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὴν δυστυχίαν. Εἶναι καιρὸς ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα ὑπὲρ τῶν οἰνοπαραγωγῶν. Πρέπει νὰ διαδοθῇ ὁ οἶνος μας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τὸ ἐσωτερικόν, ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ τοῦτο πρέπει νὰ τυποποιηθῇ ὁ οἶνος. Ὁ οἶνος εἶναι κακῆς ποιότητος καὶ τὸν ἀποφεύγει ὁ κόσμος, διότι δὲν εὑρίσκει καλὸν οἶνον, δὲν εὑρίσκει τὸν οἶνον τῆς ἀμπέλου. Ἐπιτρέπομεν νὰ γίνεται οἶνος ἀπὸ σταφίδα — μιὰ ὀκᾶ σταφίδα βγάζει 4 ὀκάδες κρασὶ — καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον συναγωνίζονται τὸν δυστυχῆ παραγωγόν. Θὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ κατάστασις αὐτή; Ἀναμένομεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ μᾶς εἴπῃ τὰ μέτρα ποὺ θὰ λάβῃ. Ἐπὶ πλέον πρέπει νὰ βοηθήσῃ τὸ Κράτος τοὺς ὀργανισμοὺς νὰ ἀποκτήσουν μεγάλες ἀποθῆκες ἐναποθηκεύσεως οἴνου, ἵνα μὴ οἱ παραγωγοὶ γίνωνται ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως τῶν διαφόρων ἐμπόρων. Τὰ Ὑπουργεῖα Γεωργίας καὶ Ἐφοδιασμοῦ δὲν ἠθέλησαν νὰ καθορίσουν τιμὴν ἀσφαλείας καὶ οὕτω ὁ παραγωγὸς εἶναι ἕρμαιον τῶν διαφόρων ἐκμεταλλευτῶν. Διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν τοῦ οἴνου θὰ πρέπῃ νὰ καθορισθοῦν ἡμέραι ἀποκλειστικῆς καταναλώσεως οἴνου. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ὑποχρεώσωμεν τὸ κοινὸν νὰ καταναλίσκῃ οἶνον καὶ οὕτω θὰ ὑποστηρίξωμεν 500 χιλιάδας παραγωγῶν. Ἔχετε ὑποχρέωσιν, κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, νὰ ἐπιμείνητε εἰς τὴν ἀπαλλαγὴν τῆς φορολογίας τοῦ οἴνου καὶ ἐὰν δὲν τὸ ἐπιτύχητε νὰ ἐγκαταλείψητε τὴν θέσιν σας αὐτήν, ἐὰν δὲν γίνουν δεκτὰ τὰ αἰτήματά σας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον λύονται τὰ ζητήματα. Δὲν ἔχω παρὰ νὰ ἐκφράσω τὰς διαμαρτυρίας τοῦ ἀμπελουργικοῦ κόσμου ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ἀστοργίαν τὴν ὁποίαν ἐπέδειξαν αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Εἶμαι εὐτυχής, διότι διὰ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Καλλία, μοῦ ἐδόθη σήμερον ἡ εὐκαιρία, ὄχι μόνον εἰς ἐμέ, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλους συναδέλφους νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως λάβουν ἐκεῖνα τὰ μέτρα διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπέλθῃ ταχέως ἡ ἀνακούφισις τοῦ ἀμπελουργικοῦ κόσμου ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα).

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπερδελῆς ἔχει τὸν λόγον.

§78Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ὀλίγου ἀπησχόλησα τὴν Βουλὴν καὶ παρεκάλεσα τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις κατόπιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Καλλία. Πράγματι ἡ κατάστασις τῶν οἰνοπαραγωγῶν τῆς χώρας εἶναι εἰς τραγικὸν σημεῖον καὶ ἴσως εἰς τραγικωτέραν θέσιν ὅλων τῶν παραγωγῶν. Τὴν πρώτην θέσιν εἶχον οἱ καπνοπαραγωγοί, ἐλπίζω ὅμως, ὅτι κατόπιν τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ αὐτῶν, τὴν χειροτέραν θέσιν ἔχουν τώρα οἱ ἀμπελουργοί. Ἐγὼ καὶ οἱ συνάδελφοί μου τῆς Ἀττικῆς βλέπομεν καθημερινῶς τὴν τραγῳδίαν αὐτὴν τῶν ἀμπελουργῶν, διότι ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος κάθε βράδυ πηγαίνοντας εἰς τὸ σπίτι μου, εἰς τὰ Μέγαρα, νὰ εὑρίσκωμαι εἰς τακτικὴν ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἀμπελουργοὺς καὶ βλέπω κάθε μέρα τὸ κατάντημά των, εἶμαι δὲ εἰς θέσιν νὰ διατρανώσω ποία εἶναι ἡ κατάστασις αὐτῶν. Οἱ μόνοι Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐζήτησαν μέχρι σήμερον προστασίαν εἶναι οἱ ἀμπελουργοί. Ἀλλὰ καὶ σήμερον δὲν ζητοῦν προστασίαν τοῦ προϊόντος των. Ζητοῦν νὰ προστατεύσητε ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα ποὺ εἶναι συναφῆ μὲ τὸν ἀμπελίτην οἶνον, νὰ ληφθοῦν μέτρα ἐναντίον τῆς οἰνοποιήσεως τῆς σταφίδος καὶ νὰ ἀφεθῇ ὁ ἀμπελίτης οἶνος ἐλεύθερος εἰς τὴν κατανάλωσιν. Πρὸ ὀλίγου ἐξήγησα πῶς διὰ τῆς ἀποστάξεως τῶν περισσευμάτων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρχῃ κακοδαιμονία εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ οἴνου. Εἶπον ὅτι διὰ 12½ ἕως 13.000 τόννους οἰνόπνευμα τὸ ὁποῖον ἀπορροφᾶται ἐτησίως ἀπὸ τὴν ποτοποιΐαν χρειαζόμεθα 140 χιλ. τόννους οἶνον. Ἡ ποτοποιΐα λαμβάνει καὶ ἀπὸ τὴν μέλασσαν οἰνόπνευμα καὶ τὸ χρησιμοποιεῖ, ἐνῷ πολὺ εὐκόλως θὰ ἠδύνατο νὰ παίρνῃ τὸ οἰνόπνευμα ποὺ χρειάζεται ἀπὸ τὸ ἀποσταχθησόμενον κρασί, μὲ μικρὰν ἐπιβάρυνσιν φορολογικήν. Ἡ σούμα πληρώνεται ἀπὸ τὸ Κράτος πρὸς 7.960 δρχ. τὴν ὀκᾶ. Διὰ νὰ κάμωμεν ἕνα κιλὸ ἄνυδρον οἰνόπνευμα χρειαζόμεθα 7 ὀκάδες καὶ 250 δράμια κρασί, ἐὰν διαιρέσωμεν τὶς 7.960 δραχ. διὰ τοῦ 7.250]400 ὀκάδες μένει πηλίκον 1.042 δρχ. μὲ ὅλους τοὺς φόρους μαζὶ ποὺ πρέπει νὰ πληρώνεται ὁ οἰνοπαραγωγὸς διὰ κάθε ὀκᾶν ἀποσταζομένου οἴνου του. Ἐὰν ἀποσταχθῇ τὸ περίσσευμα τοῦ οἴνου ποὺ συνήθως κυμαίνεται εἰς 60 ἕως 70 χιλ. τόννους καὶ διατεθῇ εἰς τὴν ἐγχώριον ποτοποιΐαν τότε λύεται τὸ ὅλον πρόβλημα τοῦ οἴνου. Διὰ τὴν γενικὴν ἀπόσταξιν τῆς περυσινῆς ἐσοδείας κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἔπρεπε νὰ διατεθοῦν 4 ἕως 4,5 δισεκατ. δραχμῶν, δηλαδὴ περίπου ἴσον ποσὸν ἀπὸ ὅσον ἔλαβεν ὁ κ. Τάδε διὰ νὰ γκρεμίσῃ τὸ πενταόροφον σπίτι εἰς τὴν ὁδὸν Πανεπιστημίου. Τόσον εἶναι τὸ ποσόν, κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ποὺ χρειάζεται διὰ νὰ βοηθηθοῦν οἱ οἰνοπαραγωγοί. Τὸ Κράτος ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς τοῦ οἴνου εἰσπράττει 18 δισεκ. δρχ., διὰ νὰ βεβαιώσῃ αὐτὰ τὰ 18 δισεκατ. δραχμῶν κατ’ ἐπίσημον πληροφορίαν τοῦ Κράτους θέλει 4 ἕως 4,5 δισεκατ., ἄρα παραμένουν 13 δισεκ. Εἶναι δὲ τὸ μόνον γεωργικὸν προϊὸν ποὺ φορολογεῖται καὶ διὰ τὸ μόνον φορολογούμενον γεωργικὸν προϊὸν μας λέγουν ὅτι θὰ γίνῃ φοροδιαφυγὴ ἐὰν καταργηθοῦν τὰ κοινὰ ταμεῖα αὐτοκινήτων. Ἀλλὰ ἠμποροῦν νὰ κοροϊδεύουν τοὺς μὴ σοσιαλιστὰς οἰκονομολόγους τῆς αἰθούσης ταύτης. Διότι εἶναι πραγματικὴ κοροϊδία τὸ νὰ ὁμιλοῦν περὶ φοροδιαφυγῆς ἐφ’ ὅσον οὐδὲν μεταφερόμενον γεωργικὸν προϊὸν φορολογεῖται πλὴν τοῦ οἴνου. Θὰ μοῦ εἴπουν ὅτι θὰ γίνῃ φοροδιαφυγὴ εἰς τὸν τόπον τῆς μεταφορᾶς τῶν προϊόντων, ἀλλὰ δύναται ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν νὰ μᾶς εἴπουν πότε διέταξαν ἔλεγχον τῶν μεταφερθέντων πρὸς κατανάλωσιν ἀγαθῶν διὰ τῶν κοινῶν ταμείων φορτηγῶν αὐτοκινήτων; Ἄλλο θέμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξετασθῇ σχετικῶς εἶναι ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ οἴνου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ἐνῷ ὑπάρχουν τόσαι χῶραι ποὺ δὲν παράγουν κρασὶ καὶ ἐκεῖ θὰ ἠμπορούσαμε νὰ ἐξαγάγωμεν οἶνον, ἡμεῖς καλὰ καὶ σώνει ἐπιμένομεν νὰ ἐξαγάγωμεν τὸ περίσσευμα τῶν οἴνων μας εἰς τὴν οἰνοπαραγωγὸν Γαλλίαν. Καὶ παρακαλοῦμεν τὸν Θεὸν καὶ λιτανεύομεν τὰς ἁγίας εἰκόνας νὰ ρίξῃ χαλάζι στὴν Γαλλία καὶ νὰ καταστρέψῃ τοὺς ἀμπελῶνας της, διὰ νὰ τῆς πωλήσωμεν τὰ δικά μας κρασιὰ καὶ πῶς νὰ τῆς τὰ πωλήσωμεν; Ἐπειδὴ στὴν Γαλλία δὲν καταναλίσκεται κρασὶ πλέον τῶν 11ο νερώνουμεν τὸ κρασί μας καὶ ἀπὸ τὰ τρία ἀτμόπλοια ποὺ στέλνομε τὸ ἕνα εἶναι νερό. Διατὶ δὲν βλέπομεν τὴν ἀγορὰν τῆς Ἑλβετίας, τοῦ Βελγίου, τῆς Μάλτας, τοῦ Μαρόκου, τῆς Ἀγγλίας. Οἱ Ἑλβετοὶ ἐζήτησαν νὰ πάρουν 4 χιλ. τόννους. Δίδομεν 4 δισεκατομμύρια δραχμῶν εἰς τὴν Λυρικὴν Σκηνὴν διὰ τὸν Ζαννῆν καὶ τὴν Ζεάνι. Καὶ ἐὰν τὰ χρήματα τὰ ἔπαιρνε ὁ τόσος ἐργαζόμενος κόσμος εἰς τὴν Λυρικὴν Σκηνὴν κομμάτια νὰ γίνῃ. Ἀλλὰ τὰ παίρνουν δύο τρεῖς ἐνδυματολόγοι καὶ μακετίσται καὶ ὁ πολὺς κόσμος τοῦ θεατρικοῦ κόσμου πληρώνεται μὲ μισθὸν πείνης. Γιατὶ εἶχε μία σκασίλα ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μήπως οἱ κυρίες τῆς Πρεσβείας τοῦ Μοντεβέντρο δὲν θὰ ἦσαν ἀρεστὲς εἰς τὸν κόμητα Δανῆλον μὲ κίτρινο φόρεμα, ἀλλὰ μὲ πράσινο. Πάντως, κ. ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἡ κακοδαιμονία τῶν ἀμπελουργῶν εἶναι τοιαύτη, ποὺ δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ τὴν διεκτραγῳδήσῃ κανεὶς καὶ ἡ κακοδαιμονία ἐπιτείνεται, διότι ὑπάρχουν μερικοὶ ἀντιδραστικοὶ ἰατροὶ οἱ ὁποῖοι ἐπιμένουν καὶ συνιστοῦν εἰς τοὺς καχεκτικοὺς χωρικοὺς νὰ λαμβάνουν ἐνίοτε εἰς τὸ γεῦμα καὶ ζωϊκὰ λευκώματα. Φαντασθεῖτε, ὅταν ἕνας ἀμπελουργὸς θέλῃ νὰ δώσῃ τὴν χαρὰν εἰς τὰ τέκνα του ἑνὸς γεύματος μὲ ζωϊκὰ λευκώματα, θέλει περίπου 80 ὀκάδες σταφύλια, θέλει 80 ὀκάδες σταφύλια μὲ τὴν ἐφετεινὴν ἀνυδρίαν, διὰ νὰ παράσχῃ ἕνα καλὸ γεῦμα τὴν ἑβδομάδα εἰς τὴν οἰκογένειάν του. Σᾶς παρακαλῶ λοιπόν, κ. ὑπουργέ, ἐπειδὴ γνωρίζω τὴν διάθεσιν, τὴν ὁποίαν ἔχετε νὰ ὑποστηρίξητε τοὺς ἀγρότας καὶ τοὺς ἀμπελουργούς, νὰ ἐπιμείνητε εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ καταργήσῃ τὸν φόρον τοῦ οἴνου. Εἶναι τὸ μόνον γεωργικὸν προϊὸν ποὺ φορολογεῖται. Καὶ φορολογεῖται μὲ 285 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, ὅταν μία ὀκᾶ οἴνου πωλεῖται ἀπὸ τὸν παραγωγὸν πρὸς 1.300 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Ἂς ἐπιβληθῇ ἀλλοῦ ὁ φόρος αὐτός. Δέκα τρία δισεκατομμύρια εἰσπράττει τὸ Κράτος. Ἔχω πεποίθησιν, κ. ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅτι τὴν ἀγανάκτησιν τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἀμπελουργῶν θὰ τὴν μεταφέρητε εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Καὶ θὰ ἐπιμείνητε, ὥστε ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ μὴν ἐπιμείνωσιν εἰς τὴν διατήρησιν τῶν κοινῶν ταμείων, τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνουσι μὲ τὸ διπλάσιον τὸ κόμιστρον ὅλων τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἀλλά, εἰδικώτερον τῶν κρασιῶν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω ἰδιαιτέρως νὰ μὴν ἀκούσετε τοὺς Διευθυντὰς τῶν ὑπηρεσιῶν σας. Εἰς μίαν σύσκεψιν, ποὺ ἐγένετο εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ δευτέρου Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου ἦλθον οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ὑπουργείου καὶ εἶπεν εἷς ἐκ τῶν Διευθυντῶν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ εἷς ἰδικός σας Διευθυντής: «ἐκεῖνον μὴ τὸν ἀκοῦτε», καὶ ἐννοοῦσαν ἐμένα, «διότι ἐὰν τὸν ἀκούσητε τότε θὰ πληρώσωμεν 1580 δραχ. κατ’ ὀκᾶν τὸ κρασὶ ποὺ θὰ ἀποστάξουν». Δὲν τοὺς συνέφερε νὰ ὑπάρχῃ βουλευτὴς ποὺ νὰ γνωρίζῃ τὸ θέμα. Καὶ δυστυχῶς δὲν εἰσηκούσθην τότε καὶ ὁ τότε κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔδωσε δραχ. 560 διὰ μίαν ὀκᾶν ἀποσταχθησομένου οἴνου εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῆς Κρήτης. Ἀφοῦ διὰ δῶρον εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῆς Ρόδου, ὡς δῶρον λέγω τὸν πρῶτον χρόνον τῆς ἀπελευθερώσεώς των, ἐδώσαμεν 550 κατ’ ὀκᾶν σταφυλῶν. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, γνωρίζω τὸν πόνον ποὺ αἰσθάνεσθε διὰ τοὺς παραγωγοὺς γενικῶς καὶ πιστεύω ὅτι θὰ δώσετε τὴν ἐμπρέπουσαν λύσιν. (Χειροκροτήματα).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βουρδουμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§80Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω περισσότερα ἀπ’ ὅσα οἱ προλαλήσαντες εἶπον. Οὔτε ἡ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συζήτησις εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ δώσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της πρὸς διόρθωσιν τοῦ ὅλου θέματος τῆς προστασίας τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Ταῦτα πάντα ἔχουν συζητηθῆ καὶ ἐξετασθῆ ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ εἰς τὴν Διακομματικὴν ἐπὶ τοῦ οἴνου ἐπιτροπὴν εἰς ἣν καὶ ἐγὼ συμμετέχω. Καὶ ἔχουν προταθῆ καὶ τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπὲρ τῆς οἰνοπαραγωγῆς καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀντιταχθοῦν εἰς τὰ συναγωνιζόμενα τὸν οἶνον προϊόντα, οἷα ὁ ζῦθος, τὸ οὖζον κλπ. Λαμβάνεται προστασία δι’ ἄλλα προϊόντα καὶ οὐδὲν λαμβάνεται διὰ τοὺς οἰνοπαραγωγούς. Σωρείαν τηλεγραφημάτων ἔλαβον τὰς τελευταίας ἡμέρας διὰ τὴν μελετωμένην ἵδρυσιν νέας βιομηχανίας ζύθου καὶ πλείστας ἐδέχθην ἐπιτροπάς, διαμαρτυρομένας διὰ τὴν σκέψιν ταύτην τῆς Κυβερνήσεως. Οἱ οἰνοπαραγωγοί μας μοχθοῦντες διὰ τὴν παραγωγὴν των καὶ εὑρισκόμενοι ἑκάστοτε πρὸ διαφόρων δυσχερειῶν καὶ ἀδυναμιῶν τοῦ Κράτους, ὅπως τοὺς προστατεύσῃ, ἔχουν συνηθίσει νὰ ἀκούουν ἀπὸ ὅλους ἡμᾶς τοὺς ἁρμοδίους συμβουλάς, περὶ μὴ χρησιμοποιήσεως ζύθου, διότι πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς γίνεται κατάχρησις τῆς μπύρας καὶ ἀπὸ παραγωγούς ἀκόμη καὶ ἐν συνεχείᾳ πληροφοροῦνται Κυβερνητικὰ μέτρα προστασίας τοῦ ζύθου καὶ ἐπέκτασιν τῆς βιομηχανίας του. Θὰ ἐνθυμοῦνται τὰ μέλη τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν τραγικὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρέθημεν, ὅταν κατὰ τὰς ἀρχὰς Ἰουλίου, τρέχοντος ἔτους, ἐκλήθημεν νὰ γνωματεύσωμεν ἐπὶ τῶν ἀμέσων ἐκείνων μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς νέας παραγωγῆς, ἡ ὁποία, λόγῳ καταλήψεως καὶ τοῦ τελευταίου κυβικοῦ μέτρου χώρου ἐναποθηκεύσεως τῶν ἀποθεμάτων τῆς περυσινῆς παραγωγῆς, ἐκινδύνευε νὰ μὴ ἔχῃ, ποὺ νὰ ἐναποθηκευθῇ. Ὡμιλήσαμεν τότε περὶ ἐξαγωγῆς, ἡ ὁποία δὲν ἦτο δυνατή, περὶ οἰνοπνευματοποιήσεως καὶ τελικῶς περὶ ἀνεγέρσεως νέων δεξαμενῶν εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ τὰς Ἑνώσεις, περὶ καταργήσεως τῶν ὅρων χορηγήσεως τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων καὶ περὶ ἀμέσου ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν, ὥστε νὰ προφθάσωμεν τὸν χρόνον τῆς ἀποταμιεύσεως. Πλὴν οὐδὲν τούτων ἐγένετο. Καὶ ἔπρεπε νὰ παρέμβῃ ἡ θεία πρόνοια, ἥτις διὰ τῆς καταστροφῆς ἢ τουλάχιστον τῆς ἐλαττώσεως τῆς ἐφετινῆς παραγωγῆς κατέστησε δυνατήν, τὴν ἐν μέρει πάντως διάθεσιν τῶν περυσινῶν ποσοτήτων. Εἶναι ἀνάγκη, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ ἀκόμη νὰ ἀσχοληθῇ ἐπισταμένως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς προστασίας τῆς οἰνοπαραγωγῆς, καὶ ὄχι τὸν Ἰούνιον, οὔτε τον Μάϊον, ἐπικειμένης τῆς συγκομιδῆς. Κάθε μέτρον, μελετώμενον κατὰ τὸν χρόνον ἐκεῖνον, δὲν ἔχει τὸ ἀπαιτούμενον διάστημα διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ. Εἶναι ἀνάγκη ἀπὸ τώρα τὸν Δεκέμβριον νὰ ἀποφασισθοῦν καὶ νὰ ἐξαγγελθοῦν τὰ μέτρα ταῦτα. Ποῖα εἶναι, τοῦτο εἶναι γνωστόν. Ἔχουν προταθῆ ἐπανειλημμένως παρὰ τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὑπὲρ πάντα δὲ προέχει ἡ κατάργησις τῆς φορολογίας τοῦ μόνου φορολογουμένου γεωργικοῦ εἴδου, τοῦ οἴνου, ἡ ἀντιστοίχως ἐπιβολὴ φορολογίας εἰς τὰ ἄλλα συναγωνιζόμενα τὸν οἶνον προϊόντα, ζῦθον, κ.λ.π., ἡ κατάργησις τῶν Κοινῶν Ταμείων Αὐτοκινήτων, ἥτις ἐπιβαρύνει τὴν μεταφοράν, ἡ ἀνεύρεσις τέλος ἀγορῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δὲν θὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τῆς ἀνάγκης προστασίας τῶν οἰνοπαραγωγῶν. Εἶναι αὕτη ἔκδηλος καὶ δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι καὶ ἡμεῖς ἅπαντες, κύριοι βουλευταί, ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀνομολογεῖ καὶ τὴν παραδέχεται. Ἐκεῖνο, ἐπὶ τοῦ ὁποίου εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπιμείνω, εἶναι ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ταχεῖα καὶ συστηματικὴ μελέτη τοῦ θέματος, καὶ ἡ ἄμεσος λῆψις ἀποφάσεων. (Χειροκροτήματα).

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον.

§82Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἶναι ἀληθές, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὰ κρασιὰ διατρέχουν σοβαρωτάτην κρίσιν καὶ πρέπει νὰ σκεφθῶμεν τὶ μέτρα θὰ λάβωμεν, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν σοβαρωτάτην αὐτὴν κρίσιν, ποὺ ἀφορᾷ τοὺς ἀμπελουργούς, μίαν σπουδαιοτάτην τάξιν τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου. Τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα πρέπει, κατὰ τὴν κρίσιν μου, νὰ ληφθοῦν εἶναι νὰ ἀπαλλαγοῦν τελείως οἱ ἀμπελουργοὶ τῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ οἴνου. Εἶναι τραγικὸν τὸ φαινόμενον, ὅταν ὁ μοῦστος πωλῆται κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ τρυγητοῦ 350 δρχ., οἱ παραγωγοὶ νὰ πληρώνουν φόρον 100 καὶ 200 δρχ. τὴν ὀκᾶν, δηλαδὴ 50% φόρον· φόρος εἶναι αὐτὸς ἢ λῃστεία τῶν παραγωγῶν; Ἐγὼ κατάγομαι ἀπὸ περιφέρειαν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει μεγάλην οἰνοπαραγωγήν, ἀλλὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὴν κρίσιν, ἡ ὁποία μαστίζει τὰς οἰνοπαραγωγικὰς περιφερείας καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διαμαρτύρονται, διότι τοὺς ζητεῖται νὰ πληρώσουν φόρον 500 ἕως 600 δρχ. τὴν ὀκᾶν καὶ περισσότερον. Καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ πρέπει νὰ πωλήσουν ὅλην σχεδὸν τὴν ἐσοδείαν τῶν κρασιῶν διὰ νὰ πληρώσουν τὸν φόρον. Πρέπει νὰ προσέξωμεν τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ νὰ ἀπαλλάξωμεν τὸ κρασὶ τοῦ φόρου αὐτοῦ, ἐπειδὴ διατρέχει κρίσιν σοβαράν. Ἂς ἐπιβαρυνθῇ ὁ ζῦθος ποὺ εἶναι εἶδος πολυτελείας. Ἐπίσης πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα ἀσφαλείας τῶν ἀμπελουργῶν κατὰ τοῦ παγετοῦ καὶ τῆς χαλάζης. Πρέπει νὰ ἀσφαλισθοῦν καὶ οἱ παραγωγοί.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπουραντᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§84Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Ὁ κ. Καλλίας ἀνέπτυξε τὸ θέμα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ τὸ ἐτοποθέτησεν εἰς τὴν θέσιν του. Δὲν νομίζω ὅτι ἀπόψε ἐλέχθη τι τὸ νέον πλέον τῶν ὅσων ἐλέχθησαν εἰς τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπήν, πολὺ ὅμως φοβοῦμαι ὅτι καὶ ἡ ἀποψινὴ συζήτησις θὰ λάβῃ τὴν τύχην τῶν προηγουμένων. Δηλαδὴ θὰ καταλήξῃ εἰς φωνὴν βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ. Τὸ συμπέρασμα τῆς συζητήσεως εἶναι τοῦτο. Ἕνα γεωργικὸν προϊὸν ποὺ δὲν καλύπτει τὰ ἔξοδά του πρέπει νὰ ἀπαλλαγῇ πάσης φορολογίας. Θὰ προβληθῇ τὸ ἐρώτημα: πῶς θὰ καλυφθῇ ὁ προϋπολογισμός; Τὸ Κράτος σήμερον εἰσπράττει 18 δισεκατ. ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ οἴνου, δαπανᾷ 5 περίπου δισεκατομμύρια διὰ τὴν εἴσπραξιν αὐτῆς τῆς φορολογίας, ἄρα οὐσιαστικῶς εἰσπράττει 13 περίπου δισεκατομμύρια. Τὸ ποσὸν αὐτὸ θὰ ἠμποροῦσε νὰ καλυφθῇ ἀπὸ μίαν φορολογίαν ἐπὶ τοῦ ζύθου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τοῦ ἐθνικοῦ προϊόντος τοῦ οἴνου. Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο διότι τὸ θέμα ἐξηντλήθη. Θὰ ἠμποροῦσε ὅμως νὰ λυθῇ ἀκόμη καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἀποζημιώσεως διὰ τῆς ἀποστάξεως, δεδομένου ὅτι ὑπάρχει ὑπόσχεσις τοῦ Κράτους. Φρονῶ, ὅτι μὲ τὰ ὀλίγα ποὺ ἐξέθεσα καὶ τὰ ὅσα ἐν πλάτει ἀνέπτυξεν ὁ κ. Καλλίας, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ τὴν διάθεσιν ἠμπορεῖ νὰ λύσῃ τὸ ζωτικὸν αὐτὸ ζήτημα.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§86Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἔκαμε πράγματι λεπτομερῆ ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος ὁ κ. Καλλίας. Τὸ παράπονον τὸ ἰδικόν μου στρέφεται καθ’ ὅλων, τῶν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, ὡς καὶ τῆς σημερινῆς, Κυβερνήσεων. Τὸ ζήτημα τοῦ οἴνου ἐνδιαφέρει 250 χιλ. ἀγροτικὰς οἰκογενείας, ἔχει δὲ ἰδιαιτέραν σημασίαν, δεδομένου ὅτι εἰς πολλὰς περιοχὰς ὑπάρχει μονοκαλλιέργεια, πλὴν ὅμως αἱ Κυβερνήσεις δὲν ἔτεινον εὐήκοον οὖς. Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ χύνωνται τὰ κρασιά. Εἶναι τραγικὸν ὁ παραγωγὸς ποὺ κατέβαλε τόσας προσπαθείας διὰ τὸ προϊὸν του νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ τὸ διαθέσῃ καὶ νὰ τὸ χύνῃ. Δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, μέμφομαι ὅλας τὰς Κυβερνήσεις ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Εἶναι ἀνήκουστον, κύριοι, ἐνῷ δὲν δύναται νὰ διατεθῇ τὸ προϊὸν αὐτὸ νὰ ἐπιβαρύνεται μὲ εὐρυτάτην φορολογίαν. Πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ καταργηθῇ ἡ φορολογία τοῦ οἴνου, τὸ μεῖον δὲ τοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ καλυφθῇ ἀπὸ τὰς φορολογίας ἐπὶ τοῦ ζύθου. Δύναται νὰ ἐπιβληθῇ φορολογία καὶ ἐπὶ τοῦ οὔζου, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ καταστρέψῃ τὴν ἑλληνικὴν φυλήν, διότι εἶναι εὐρύτατα διαδεδομένον εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Ἐνθυμοῦμαι ὡρισμένας περιοχάς, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον οὐδὲν οὐζοπωλεῖον καὶ τελευταίως ποὺ ἐπῆγα ἐκεῖ εὑρῆκα πολλὰ τοιαῦτα. Ἐπίσης, ἐὰν πᾶτε εἰς τὴν Ὁμόνοιαν ἢ τὰ Χαυτεῖα θὰ ἴδητε ἀνὰ πᾶν βῆμα ἀπὸ ἕνα οὐζοπωλεῖον. Ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ἐκφυλίζεται βαθμηδὸν καὶ κατ’ ὀλίγον ἡ Ἑλληνικὴ Φυλή. Θὰ ἠδύνατο λοιπὸν νὰ ἐπιβληθῇ μία αὔξησις τῆς φορολογίας ἐπ’ αὐτοῦ διὰ νὰ σωθῇ ἡ Ἑλληνικὴ Φυλή, καὶ ἀκόμη καὶ ἐπὶ τοῦ ζύθου, ἡ ὁποία θὰ ἀντισταθμίσῃ τὴν κατάργησιν τῆς φορολογίας τοῦ οἴνου, τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, διὰ τὸ ὁποῖον 250.000 οἰκογένειαι ἐργάζονται καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι ἐθνικὸν καὶ εἶναι ἄξιον πάσης προστασίας. Πάντως ἡ παθητικότης τοῦ προϊόντος αὐτοῦ ἀπὸ 15% νὰ αὐξηθῇ μὲ τὰς ἰδιωτικὰς ἀνταλλαγάς, διότι τοῦτο θὰ συντείνῃ εἰς μέγαν βαθμὸν εἰς τὴν ὕψωσιν τῆς τιμῆς τοῦ οἴνου. Θὰ ἠδύναντο ἐπίσης, κύριε Πρόεδρε, νὰ καταργηθοῦν τὰ Κοινὰ Ταμεῖα, διὰ τὰ ὁποῖα πλειστάκις, ἀπὸ τὰ κυβερνητικὰ ἑδώλια μᾶς ἐδόθη ἡ ὑπόσχεσις. Εἰς ἐρώτησίν μας μάλιστα σχετικήν, ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Παπανδρέου, ἀπήντησεν «ὅτι δὲν γεννᾶται πλέον ζήτημα διότι καθωρίσθη σαφῶς τοῦτο». Καὶ ἀκόμη ἀναμένομεν τὴν κατάργησιν τῶν Κοινῶν Ταμείων. Εἶναι ταῦτα τρομερὰ πληγὴ διὰ τὰ γεωργικά μας προϊόντα. Νὰ τοποθετήσωμεν κάποιον ὑπάλληλον νὰ παρακολουθῇ τὰς μεταφοράς. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἤθελον νὰ μάθω τί γίνεται μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἑλληνικῶν οἴνων καὶ ἰδιαιτέρως ποία πρόοδος ἔχει γίνει πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, ἀπὸ τὰς χώρας τῆς Σουηδίας, Ἑλβετίας καὶ Γερμανίας περὶ τῶν ὁποίων ἐγένετο τελευταίως λόγος. Θεωρῶ ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι σοβαρώτατον καὶ πρέπει σοβαρώτατα νὰ εἶναι καὶ τὰ κυβερνητικὰ μέτρα. Ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ οἴνου, τῆς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ προεδρεύω, ἔλαβεν ἐπανειλημένως ἀποφάσεις καὶ ὑπέδειξεν μέτρα, ἐν τούτοις δὲν ἐλήφθη μέχρι τῆς στιγμῆς παρὰ τῆς Κυβερνήσεως οὐδὲν μέτρον τελεσφόρον.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§88Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ θέμα, κύριε Πρόεδρε, τὸ ὁποῖον ἔθιξε μὲ τὴν ἐπερώτησίν του ὁ διαπρεπὴς συνάδελφος κ. Καλλίας καὶ τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξαν μὲ τόσα ἁδρὰ καὶ γενναῖα ἐπιχειρήματα καὶ οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, εἶναι πολὺ μεγάλης σημασίας. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅτι ἐνδιαφέρει 45000 οἰκογενείας τῶν διαμερισμάτων Ἀττικοβοιωτίας, ἓν μέγα μέρος παραγωγῶν τῆς Εὐβοίας καὶ ἓν σημαντικὸν μέρος τῶν πληθυσμῶν τῆς Σάμου, Λευκάδος καὶ Βορείου Κρήτης, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον μὲ τὴν ἀμπελουργίαν. Ἐπομένως, ὅσα ἐλέχθησαν ἀπόψε, πρέπει νὰ τύχουν τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ ἐρεύνης ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ συγχωρηθῇ ὅμως εἰς ἐμέ, ὁ ὁποῖος τὸ πρῶτον εἰσῆλθον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ παρατηρήσω ὅτι, ἐὰν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ταλαιπωρημένοι παραγωγοὶ καὶ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι μοχθοῦν διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ γεωργικοῦ αὐτοῦ προϊόντος, παρηκολούθουν τὴν ἀποψινὴν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν συζήτησιν, θὰ ἀπεγοητεύοντο ἀκόμη περισσότερον διότι, τόσον σοβαρὰ συζήτησις γίνεται πρὸ κενῶν βουλευτικῶν ἑδωλίων καὶ μὲ πλήρη ἀπουσίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ νὰ κάμω τὴν ἐξαίρεσιν, μὲ τὴν παρουσίαν μόνον τοῦ διακεκριμένου ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας τοῦ ὁποίου δὲν ἀμφισβητοῦμεν τὸ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον καὶ τὸν πόνον διὰ τὴν δεινοπαθοῦσαν ἀγροτικὴν τάξιν. (Χειροκροτήματα). Εὐχαρίστως συμπληρῶ καὶ τὴν παρουσίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ. Δὲν λέγω ταῦτα μὲ πρόθεσιν ἀντιπολιτεύσεως, διότι νομίζω, ὅτι αἱ συζητήσεις εἰς τὸ Κοινοβούλιον πρέπει νὰ ἔχουν πρακτικὸν ἀποτέλεσμα. Ἡ παρουσία ὅμως καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἀπόψε θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένη καὶ ἐνδεχομένως τελεσφόρος, διότι συζητοῦμεν ἓν ἐκ τῶν βασικῶν θεμάτων, τὴν κατάργησιν τοῦ φόρου ἐπὶ τοῦ οἴνου. Ἰδοὺ δὲ διατὶ θὰ ἦτο ἀποδοτικὴ ἡ παρουσία τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἀπόψε. Διότι θὰ ἔπρεπε νὰ νομιμοποιηθῇ διὰ τοὺς παραγωγοὺς ἡ κατάργησις τῆς φορολογίας τοῦ οἴνου. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, ὡς ἀπεκάλυψαν οἱ προλαλήσαντες ἀξιότιμοι συνάδελφοι, διὰ μιᾶς χαριστικῆς διατάξεως ἑκατομμύρια ὁλόκληρα ἐχορηγήθησαν εἰς εἰσαγωγεῖς αἰθερίων ἐλαίων, μὲ ποῖον δικαιολογητικὸν καὶ μὲ ποίαν βάσιν, ἐπιμένει ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις νὰ φορολογῇ τοὺς πτωχοὺς καὶ καταφρονημένους καὶ δυστυχεῖς οἰνοπαραγωγούς; Διὰ τῆς παρουσίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἦτο δυνατὸν ἓν τόσον σημαντικὸν ζήτημα, ὡς ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τῆς φορολογίας αὐτῆς, νὰ ἀπεσαφηνίζετο ἀπόψε. Βεβαίως θὰ δημιουργηθῇ ἀνωμαλία διὰ τὸν προϋπολογισμόν, ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ εὔκολον νὰ μεταφερθοῦν τὰ βάρη αὐτὰ εἰς τὰς εὐπόρους τάξεις εἰς τὴν λεγομένην «οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν». Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω, πῶς γίνεται νὰ πωλῇ ὁ παραγωγὸς τὸν οἶνον του 1.300 δρ. κατ’ ὀκᾶν, ἀφαιρουμένου δὲ τοῦ ποσοῦ τῶν 225 δραχ. κατ’ ὀκᾶν ὡς φόρου, νὰ ἀπομένῃ εἰς αὐτὸν τὸ ποσὸν τῶν 1.072 δραχ. κατ’ ὀκᾶν καὶ ὁ μεταπράτης εἰς τὰς ἄλλας περιοχὰς καὶ τὰ ἀστικὰ κέντρα νὰ τὸν πωλῇ πρὸς 3.000– 3.400–3.500 δραχ. Θὰ πρέπῃ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ γίνῃ κάποια ἔρευνα, καὶ νὰ ληφθοῦν ὡρισμένα μέτρα διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ὁ οἰνοπαραγωγὸς κατὰ ἕνα θετικὸν τρόπον. Θὰ ἦτο δυνατὸν εἰς ὅσα μέτρα ἐπροτάθησαν παρὰ τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς παρελθούσης Βουλῆς καὶ ἀνέπτυξαν οἱ ἀξιότιμοι προκαλέσαντες, τὰ ὁποῖα εἶναι βάσιμα, νὰ προσθέσω ἀκόμη, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσαχθῇ ἡ ὑποχρεωτικὴ κατανάλωσις τοῦ οἴνου καὶ εἰς τὸν στρατὸν ὅπως γίνεται καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν. Καὶ χίλια ἄλλα μέτρα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθοῦν. Ἀλλὰ δὲν ἀρκοῦν μόνον συζητήσεις, πρέπει νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις. Καὶ πιστεύω, ὅτι κάτι τὸ ὁποῖον συζητεῖται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πρέπει, νὰ ἀποσαφηνίζεται καὶ ὅταν τερματίζεται ἡ συζήτησις ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας θὰ πρέπῃ αὐτὴ νὰ παίρνῃ σαφεῖς ὑποσχέσεις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι αὗται θὰ πραγματοποιηθοῦν. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς αὐτὴν τὴν ὥρα ὑφίσταται ἓν μαρτύριον ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς οἰκονομικῆς πιέσεως καὶ δὲν δύναται νὰ ἀνθέξῃ πλέον. Ὁ οἰνοπαραγωγὸς μαστίζεται ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν κακοδαιμονίαν. Ὁ βαμβακοπαραγωγὸς λιμοκτονεῖ καὶ ὁ καπνοπαραγωγὸς ἐπίσης. Ὅλοι οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς γῆς, τὰ μεγαλείτερα στοιχεῖα τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, ὑποφέρουν καὶ μαστίζονται σήμερον οἰκονομικῶς. Τὸ θέμα δὲν ἀπαιτεῖ μόνον λόγια, ἀλλὰ καὶ ἔργα καὶ πρέπει κἄτι πλέον θετικὸν νὰ ἀκουσθῇ καὶ νὰ προέλθῃ ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, πρὸ παντὸς νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις. Τὰς ἀποφάσεις αὐτὰς θὰ ἀκούσωμεν ἀπόψε ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας· ἀλλὰ κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι ἁρμοδιότης μόνον ἐκείνου. Νὰ διατί παρεπονέθην διὰ τὴν ἀπουσίαν καὶ τῶν ἄλλων ἁρμοδίων ὑπουργῶν καὶ δὴ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἂς ἀκούσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας τὸν πόνον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ ἂς φροντίσῃ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ τὰ μεταδώσῃ διὰ νὰ ληφθοῦν αἱ ἀποφάσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι θὰ δικαιώσουν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ποὺ μοχθοῦν καὶ εἶναι ἄξιοι πάσης ἐνισχύσεως καὶ πάσης ὑποστηρίξεως. (Χειροκροτήματα).

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§90Ι. ΣΠΥΡΟΥ. Ἡ διαμαρτυρία τῶν οἰνοπαραγωγῶν, κύριοι βουλευταί, χρονολογεῖται ἀπὸ μακροῦ χρόνου. Εἶναι εὐχάριστον ποὺ ἀπόψε δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ, τοὐλάχιστον ἡμᾶς, ἀπὸ πολὺ καιρό. Τὸ ζήτημα, ὡς ἀνεπτύχθη διὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Καλλία, ἐτέθη ἐπὶ ὀρθῆς βάσεως. Οἱ φόροι οἱ ὁποῖοι ἐπεβλήθησαν ἐπὶ τοῦ κρασιοῦ εἶναι δυσβάστακτοι καὶ θὰ πρέπῃ νὰ καταργηθοῦν. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὄχι μόνον δὲν θὰ ἐλαττωθοῦν οἱ φόροι αὐτοί, ἀλλὰ ἀντιθέτως πρόκειται νὰ αὐξηθοῦν, ὡς τοὐλάχιστον γνωρίζω ἐκ τῆς περιφερείας μου Σάμου. Αὐτὸ μὲ κάμνει νὰ πιστεύω ὅτι, ὄχι μόνον δὲν πρόκειται νὰ ληφθοῦν μέτρα ἀνακουφίσεως τοῦ οἴνου, ἀλλ’ ἀντιθέτως θὰ ἐπιβαρυνθῇ οὗτος. Ὁ φόρος πολυτελείας, εἶναι ἐπίσης δυσβάστακτος, καὶ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ αὐτὸν τὸ κρασὶ καὶ νὰ ἐπιβληθῇ εἰς ἄλλα εἴδη, διότι τὸ κρασὶ δὲν εἶναι εἶδος πολυτελείας. Ἡμᾶς τοὺς Σαμίους μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ λῆψις ἀμέσων μέτρων ἀνακουφίσεως τῶν παραγωγῶν καὶ τοιοῦτον εἶναι ἡ ἐλάττωσις τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδύνατον νὰ χρησιμοποιήσωμεν. Εἶναι ἀδύνατον νὰ περιμένωμεν ἐπ’ ἄπειρον, πρέπει νὰ ληφθοῦν δραστικώτερα μέτρα συντόμως. Οἱ ἀμπελουργοί, λόγῳ τοῦ μικροῦ τῆς ἀριθμητικῆς των δυνάμεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἠμπορέσουν μόνοι νὰ ἐπιβάλουν τὰς ἀντιλήψεις των ἐπὶ τοῦ Κράτους, διὰ τοῦτο σήμερον, ὅτε μᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ διαμαρτυρώμεθα ἐντονώτατα παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ μέτρα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα πραγματικῶς θὰ ἀνακουφίσουν τοὺς παραγωγούς, διότι τὴν χρονιὰν αὐτὴν εἶναι τόσον στενοχωρημένοι, ὥστε ἐὰν ἐξακολουθήσῃ, ἡ κατάστασις, δὲν ἠξεύρομεν ποῦ θὰ καταλήξῃ. Ὁ κ. Καλλίας, ἔθιξεν καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἀμπελοαντικαταστάσεως. Τὸ ζήτημα τοῦτο τοὺς ἐνδιαφέρει ἀμέσως τοὺς Σαμίους καὶ ὑποδεικνύομεν, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ἐγκαίρως πρόνοια διὰ τοῦτο, διότι κινδυνεύομεν νὰ χάσωμεν τὰ ἀμπέλια μας ἀπὸ τὴν ἐπιδεικνυομένην ἀδιαφορίαν τοῦ Κράτους. Οἱ κάτοικοι τῆς Σάμου, τὰ 60% τῶν ὁποίων εἶναι ἀμπελουργοί, ἔχουν ἀνάγκην εὐεργετικῶν μέτρων διὰ τὴν ἀμπελοαντικατάστασιν καὶ ἐπὶ πλέον ἐπειγούσης ἀποστολῆς λιπασμάτων, διότι ἄνευ τούτων τὸ προσεχὲς ἔτος ἡ παραγωγὴ θὰ εἶναι μειωμένη ὅπως καὶ ἡ ἐφετινὴ καὶ τὰ ἀποτελέσματα θὰ εἶναι καταστρεπτικὰ καὶ διὰ τὸν παραγωγὸν ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ Κράτος. Θὰ παρακαλέσω ἰδιαιτέρως τὴν Κυβέρνησιν, νὰ λάβῃ, εἰ δυνατόν, ἐγκαίρως τὰ κατάλληλα μέτρα καὶ νὰ λάβῃ ἰδίως τώρα μέριμναν διὰ τὴν ἐλάττωσιν τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων καὶ διὰ τὴν ἔγκαιρον ἀποστολὴν τούτων, διότι οἱ κάτοικοι τῆς Σάμου κατὰ τὰ 60% εἶναι ἀμπελουργοὶ καὶ ἀναμένουν τὴν ταχεῖαν λῆψιν τῶν ἐπιβαλλομένων μέτρων διὰ τὴν ἀνακούφισίν των.

§91Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κ. Πρόεδρε, ἔχω νὰ προσθέσω, πρὸς πληροφορίαν τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι ὅταν πέρυσι ἐζητήθη συμπεπυκνωμένον γλεῦκος ἀπὸ τὴν Γαλλίαν, δὲν ἐπέτρεψαν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὴν εἰσαγωγήν, διότι δὲν ὑπῆρχε νόμος.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βασαρδάνης ἔχει τὸν λόγον.

§93Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ ὀλίγα τινὰ ἐν σχέσει, κυρίως, μὲ τὸ θέμα τῆς ὑποστηρίξεως τῶν φυλλοξηροπαθῶν ἀμπελουργῶν. Εἶναι γνωστὴ ἡ ἀσθένεια τῆς φυλλοξήρας, ἡ ὁποία κατέστρεψεν χιλιάδας ὁλοκλήρων στρεμμάτων ἀμπελώνων. Εἰς τὴν δυτικὴν Θεσσαλίαν ὑπῆρχον 70 χιλ. στρέμματα ἀμπελώνων, τὰ ὁποῖα κατεστράφησαν παντελῶς ἀπὸ τὴν φυλλοξήραν. Διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀμπελώνων αὐτῶν τὸ Κράτος διέθεσεν ἕνα καὶ μόνον φυτώριον φυλλοξηρικῶν κλημάτων, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν ἐφετινὴν παραγωγήν, ἡ ὁποία θεωρεῖται κάπως καλή, δὲν δύναται νὰ διαθέσῃ πλέον τῶν 40 χιλιάδων μοσχευμάτων. Ἕκαστον στρέμμα ἀπαιτεῖ 700 μοσχεύματα καὶ τὰ μοσχεύματα τὰ ὁποῖα δίδει τὸ φυτώριον αὐτό, τὸ ὁποῖον θεωρεῖται ἕνα ἐκ τῶν καλυτέρων διὰ τὸ ὁποῖον τὸ Κράτος διέθεσε 1½ δισεκατομ. δραχμῶν διὰ νὰ τὸ φθάσῃ εἰς τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον ἔφθασε, τὰ μοσχεύματα, λέγω, τὰ ὁποῖα δίδει τὸ φυτώριον αὐτὸ δὲν ἐπαρκοῦν, παρὰ μόλις δι’ 70 στρέμματα. Θὰ πρέπει, λοιπόν, κ. ὑπουργέ, νὰ ἐνισχυθοῦν τὰ κρατικὰ φυτώρια, διότι αὐτὰ καὶ μόνον εἶναι ἱκανὰ νὰ παράσχουν μοσχεύματα εἰς τοὺς πτωχοὺς ἀμπελουργοὺς διὰ νὰ ἀποκαταστήσουν καὶ ἀναπτύξουν τοὺς ἀμπελῶνας των. Αἱ τιμαὶ εἰς τὰς ὁποίας διαθέτουν τὰ μοσχεύματα τὰ ἰδιωτικὰ φυτώρια εἶναι ἀπρόσιτοι. Ἡ καλλιέργεια τῆς ἀμπέλου εἶναι ἀνεπτυγμένη εἰς ὀρεινὰ διαμερίσματα καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον οἱ ἀμπελουργοὶ εἶναι καὶ συμμοριόπληκτοι καὶ δὲν δύνανται νὰ καταφύγουν εἰς τὰ ἰδιωτικὰ φυτώρια διὰ τὴν προμήθειαν μοσχευμάτων, ἕκαστον τῶν ὁποίων στοιχίζει 3½ χιλ. δραχμῶν. Δηλαδὴ δι’ ἕκαστον στρέμμα ἀπαιτεῖται δαπάνη 2½ ἑκατομ. δραχμῶν.

§94Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Προπολεμικῶς ὑπῆρχον πέντε κρατικὰ φυτώρια ἀμερικανικῆς ἀμπέλου εἰς τὴν Θεσσαλίαν, Λάρισαν, Ἀττικὴν καὶ ἀλλοῦ. Ἐπὶ πλέον ἐλειτούργουν καὶ παραρτήματα εἰς ἕτερα κρατικὰ ἱδρύματα, τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν πολλὰς ζημίας, λόγῳ τῆς κατοχῆς καὶ τοῦ συμμοριτισμοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἐμερίμνησε διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν φυτωρίων αὐτῶν, ὥστε νὰ καταστῶσι παραγωγικὰ καὶ ἐπὶ πλέον προέβη εἰς τὴν ἀγορὰν δύο νέων τοιούτων, ἑνὸς εἰς Παλαμᾶν Καρδίτσης καὶ ἑτέρου εἰς Ρόδον, συνολικῆς ἐκτάσεως 700 στρεμμάτων. Διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην ἐδαπανήθησαν ἐκ τῶν πιστώσεων τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας μόνον κατὰ τὰ ἔτη 1948–49 καὶ 1949–50 Δρχ. 2½ δισεκατομ. καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος προβλέπεται ποσὸν 450 ἑκατ. δραχμῶν.

§95Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Τὰ μοσχεύματα διατίθενται ἀπὸ τὰ κρατικὰ φυτώρια πρὸς δραχ. 1.000 ἕκαστον, τιμὴ κάπως προσιτὴ διὰ τοὺς πτωχοὺς ἀμπελουργούς. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἔχουν τὴν ἄνεσιν νὰ τὰ ἀγοράσουν θὰ πρέπῃ καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ ἔλθῃ ἀρωγός, παρέχουσα μακροπρόθεσμα δάνεια. Θὰ ἤθελα περαιτέρω νὰ προσθέσω, ὅτι ὁ ἀμπελουργός, ὁ οἰνοπαραγωγὸς δὲν πληρώνει μόνον φόρον ἐπὶ τοῦ οἴνου, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ προϊόντος ἐκ τῆς ἀποστάξεως τῶν στεμφύλων καὶ ὁ φόρος αὐτὸς εἶναι εἰδεχθέστατος. Σημειωτέον, ὅτι τὸ Κράτος ἀκολουθεῖ τὴν ἑξῆς ἐγκληματικὴν συμπεριφοράν: Ὑποχρεώνει τοὺς παραγωγοὺς νὰ ἀποστάζουν τὰ στέμφυλα ἐν ὥρᾳ νυκτός, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι καταστρεπτικὸν διὰ τὴν ὑγείαν των. Ἐκτὸς τούτου καὶ ἡ ὁριζομένη χρονικὴ διάρκεια τῆς ἀποστάξεως εἶναι λίαν περιωρισμένη, διότι ἔρχεται τὸ Δημόσιον καὶ λέγει, ὅτι ἐπιτρέπει τὴν ἀπόσταξιν νύκτα καὶ ἡμέραν, ἀλλὰ ἡ διάθεσις θὰ γίνῃ ἐντὸς ὡρισμένου χρόνου. Τοῦτο εἶναι πρωτάκουστον καὶ θὰ πρέπῃ ὁ σχετικὸς νόμος νὰ καταργηθῇ. Διότι θὰ πρέπῃ ὁ παραγωγὸς νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ διαθέσῃ τὸ προϊόν του ὅταν θὰ εὕρῃ συμφέρουσαν τιμὴν καὶ ὄχι νὰ ἐκβιάζεται ἀπὸ τοὺς ἐμπόρους, οἱ ὁποῖοι τὸ ἀγοράζουν τὸ ἐναποθηκεύουν καὶ τὸ διαθέτουν ὅταν τοὺς συμφέρει. Νομίζω, κύριοι, ὅτι θὰ πρέπῃ ἐκ τῆς συζητήσεως αὐτῆς κάτι θετικὸν νὰ προκύψῃ διὰ τοὺς ἀτυχεῖς αὐτοὺς ἀμπελουργούς, οἱ ὁποῖοι διέρχονται δεινὴν κρίσιν. (Χειροκροτήματα).

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον.

§97Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι οἱ βουλευταὶ οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὰς οἰνοπαραγωγικὰς περιφερείας τῆς χώρας ἑνώνομεν τὴν φωνήν μας μὲ τὴν ἀπέλπιδα τοιαύτην τῶν δυσπραγούντων ἀμπελοκτημόνων μας, οἱ ὁποῖοι διὰ τὴν προστασίαν ἑνὸς κατ’ ἐξοχὴν πολυτίμου ἐθνικοῦ προϊόντος μας, τοῦ οἴνου, ζητοῦν μίαν στοιχειώδη κρατικὴν μέριμναν καὶ προστασίαν. Καὶ ἄλλοτε ὡμίλησα εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τὴν ὀξυτάτην οἰνικὴν κρίσιν ποὺ διατρέχει ἡ χώρα μας καὶ ἐπεσήμανα τοὺς σοβαρωτάτους οἰκονομικοὺς καὶ κοινωνικοὺς κινδύνους ποὺ ἀπειλοῦν μίαν κατ’ ἐξοχὴν νομιμόφρονα παραγωγικὴν τάξιν μας ἀπὸ τὴν ἀδυναμίαν διαθέσεως καὶ ἐξαγωγῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοῦ κατ’ ἔτος παραγομένου οἴνου. Μετὰ τόσας ὅμως ὁμιλίας ἑτέρων συναδέλφων καὶ μετὰ μακρὰν ἀγόρευσιν τοῦ ἐπερωτήσαντος συναδέλφου ἐξ Εὐβοίας κ. Καλλία θὰ ἠδύνατο νὰ κριθῇ ἄσκοπος ἡ περαιτέρω συζήτησις καὶ καταπόνησις τοῦ Σώματος. Πράγματι τὸ θέμα δύναται νὰ θεωρηθῇ ἐξηντλημένον κατὰ τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν, τόσον ὡς πρὸς τὴν περιγραφὴν τῆς τραγικῆς καταστάσεως τῶν ἀμπελοκτημόνων παραγωγῶν μας, ὅσον καὶ ὡς πρὸς τὰ ὑποδεικνυόμενα μέσα θεραπείας τοῦ κακοῦ. Περιορίζομαι μόνον νὰ ἐπιστήσω ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἁρμοδιωτέρων ὑπουργῶν, ἐπὶ τῆς ἐπιτακτικῆς ἀνάγκης πρῶτον μὲν νὰ γίνουν αὐστηρόταται συστάσεις πρὸς τὴν ἁρμοδίαν ἐπιτροπὴν δανείων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, νὰ κρίνῃ ἐπὶ τέλους καὶ νὰ ἀποφασίσῃ ἐπὶ τῶν ἀπὸ ἑνὸς ἔτους ἐκκρεμουσῶν αἰτήσεων πολλῶν Συνεταιρισμῶν ἀμπελοκτημόνων περὶ παροχῆς δανείων πρὸς ἀνανέωσιν ἀμπέλων, προμήθειαν μηχανημάτων καὶ κατασκευὴν οἰνοδεξαμενῶν, δεύτερον δὲ νὰ ληφθῇ νομοθετικὸν μέτρον ἀπαλλαγῆς ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ οἴνου τῶν φυλλοξηριωσῶν περιφερειῶν, ὅπως εἶναι ἡ περιφέρεια τῆς Εὐβοίας, ὅπου αἱ καταστροφαὶ ἐκ τῆς φυλλοξήρας εἶναι ἀνυπολόγιστοι. Ἐκ παραλλήλου θεωρῶ τὰς διατυπωθείσας κατὰ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως αἰτιάσεις τινῶν ἐκ τῶν συναδέλφων ἀδικαιολογήτους, διότι ἐνῷ παλαιότεραι Κυβερνήσεις οὐδὲν σοβαρὸν νομοθετικὸν ἢ διοικητικὸν μέτρον ἔλαβον ὑπὲρ τῶν οἰνοπαραγωγῶν, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις τοῦ κ. Βενιζέλου ηὔξησεν ἀπὸ 300 εἰς 600 ὀκάδας τὸ ἀφορολόγητον ὅριον τῆς παραγωγῆς οἴνου. Ἡ σημασία δὲ τοῦ ληφθέντος μέτρου εἶναι μεγίστη, διότι δι’ αὐτοῦ ἐπέρχεται φορολογικὴ ἀνακούφισις εἰς τοὺς μικροπαραγωγοὺς, ὑπὲρ τῶν ὁποίων καὶ κυρίως ἐνδιαφερόμεθα, καὶ ὄχι εἰς τοὺς μεγάλους παραγωγοὺς καὶ ἐμπόρους. Πάντως πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ συνεχίσῃ τὴν λῆψιν καὶ ἄλλων προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν οἰνοπαραγωγῶν μας.

§98Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος, σχετικῶς μὲ τὴν Κεντρικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Δανείων, θὰ ἤθελα νὰ δηλώσω ὅτι καὶ σήμερον ἀκόμη, εὑρισκόμενος εἰς τοὺς διαδρόμους τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἐζήτουν σχετικὰς πληροφορίας. Ἀτυχῶς, ἀπόψε δὲν δύναμαι νὰ δώσω εἰς τὴν Βουλὴν πληροφορίας, οὔτε περὶ τοῦ χρόνου τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν της οὔτε καὶ περὶ τῶν δανείων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀφορᾷ ἡ προσεχὴς ἀπασχόλησίς της. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς φυλλοξήρας, ὅπως ἔχω ἤδη ἀπαντήσει εἰς τὸν κ. συνάδελφον, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔχει λάβει μέτρα καὶ ἂν χρειασθῇ οἱονδήποτε ἄλλο μέτρον θὰ τὸ λάβῃ ἐν συνεχείᾳ καὶ ἀμέσως. Δὲν ἠξεύρω ὅμως, ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ὁ ἁρμόδιος συνάδελφος, κατὰ πόσον θὰ πρέπῃ νὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγὼ ἀπόψε, ἢ νὰ περιμένωμεν τὴν Δευτέραν, διότι δυστυχῶς δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον καὶ διὰ λόγους τάκτ νὰ ἐκπροσωπήσω Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ἀπαντήσουν ἐπὶ συγκεκριμένων θεμάτων μεγάλης σημασίας, ὅπως εἶναι τὰ ζητήματα τῆς φορολογίας.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρβανιτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§100Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα ἐξηντλήθη, ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω δύο λέξεις. Διεπιστώθη εὐχαρίστως ἀπόψε, ὅτι ὅλοι οἱ βουλευταί, ἀνεξαρτήτως παρατάξεων, συμφωνοῦμεν, ὅτι πρέπει νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα τοῦ οἴνου καὶ ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ τρόποι νὰ λυθῇ, ἀρκεῖ νὰ θέλωμεν καὶ πρέπει νὰ θέλωμεν. Καὶ διερωτῶμαι, ὡς νέος βουλευτής, πῶς, ἀφοῦ ὅλοι οἱ βουλευταί συμφωνοῦν ὅτι καὶ πρέπει νὰ λυθῇ καὶ ὑπάρχουν πολλοὶ τρόποι νὰ λυθῇ, δὲν τὸ λύομεν; Ποῖον εἶναι τὸ ἐμπόδιον; Ἅμα τὸ πιστεύομεν, νὰ τὸ ἐπιβάλωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἄλλως δίδομεν τὴν ἐντύπωσιν εἰς τοὺς οἰνοπαραγωγοὺς, ὅτι κάμνομεν δημοκοπίαν. Οὕτω τίθενται τὰ ζητήματα. Ἐσυνηθίσαμεν νὰ ἐκμεταλλευώμεθα τὴν παραγωγὴν πάντοτε κατὰ τὸν χειρότερον τρόπον καὶ τοὺς ἐπιβάλλομεν νὰ προσφέρουν τὰ πάντα διὰ τὸ Κράτος, χωρὶς νὰ λαμβάνωμεν ὑπὲρ αὐτῶν κανένα μέτρον. Ἀπὸ μικρὸ παιδὶ ἀκούω νὰ συζητοῦνται τὰ ζητήματα αὐτὰ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἦλθον ἐδῶ καὶ βλέπω νὰ συζητοῦνται ἀκόμη, διὰ νὰ γράφωνται καὶ ὄχι διὰ νὰ λύωνται. Ἐὰν δὲν λύσωμεν τὸ ζήτημα, κάμνομεν ἁπλῶς δημοκοπίαν. (Χειροκροτήματα).

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§102Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Καὶ ἐγὼ ἐζήτησα τὸν λόγον, διὰ νὰ τονίσω αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος. Ἡ ἀπουσία τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἀπόψε σημαίνει καὶ ἐνδυναμώνει τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Κράτος δὲν δεικνύουν καμμίαν στοργὴν δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν ἀγρότην. Καταρτίζονται Διακομματικαὶ Ἐπιτροπαί, μελετοῦν τὰ ἀγροτικὰ ζητήματα, εἰσηγοῦνται εἰς τὴν Κυβέρνησιν συγκεκριμένας λύσεις καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὰ Ὑπουργεῖα δὲν τὰς ἀκούουν. Μετέχω τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν ἑσπεριδοειδῶν καὶ τρεῖς μῆνας μὲ τοὺς συναδέλφους ὅλων τῶν κομμάτων ἀγωνιζόμεθα νὰ πείσωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ δεχθῇ τὰς ἀπόψεις ἐκείνας, ποὺ θὰ διευκολύνουν τὴν ἀνακούφισιν τῶν παραγωγῶν καὶ δὲν τὰς δέχεται. Ἡ ἀποψινὴ συζήτησις καὶ ἡ ἀπουσία τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ ἑνὸς σοβαρωτάτου ζητήματος ἐνισχύει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ Κράτος καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν τρέφουν καμμίαν στοργὴν διὰ τὸν παραγωγόν. Ἡ παρουσία τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας προσθέτει βεβαίως ἕνα τίτλον τιμῆς δι’ αὐτόν. Ἀλλ’ ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι γνωστὸς καὶ ὡς ἄνθρωπος καὶ ὡς ἐπιστήμων καὶ ὡς ὑπουργός, ὅτι εἰλικρινῶς ἐνδιαφέρεται καὶ θέλει νὰ λύσῃ τὰ προβλήματα αὐτά. Ἀλλὰ τί νὰ κάμῃ; Ποῖος θὰ τοῦ δώσῃ τὰ μέσα; Θὰ τοῦ τὰ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις; Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κατ’ ἐπανάληψιν συνέστησεν εἰς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα «ἀπαγορεύσατε τὴν εἰσαγωγὴν γεωργικῶν προϊόντων», ἐν τούτοις καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Οἰκονομίας δὲν ἤκουσαν τὰς εἰσηγήσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Οἰκονομίας κάθε θέμα ποὺ ἀφορᾷ γεωργικὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα παραμένει ἄλυτον. Διαμαρτύρομαι σοβαρῶς διὰ τοῦτο. Κάθε τι ὅμως ποὺ ἀφορᾷ βιομηχανικὸν εἶδος ἢ εἰσαγωγήν, ἐξετάζεται μὲ στοργὴν καὶ ἔχει γεμίσει ἡ ἀγορὰ τῶν Ἀθηνῶν μὲ πράγματα ἄχρηστα, διὰ τὰ ὁποῖα ὁ λαὸς καλεῖται νὰ πληρώνῃ συνάλλαγμα. Ὅταν πρόκειται νὰ ἀποφασίσῃ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἑσπεριδοειδῶν καὶ ἄλλων εἰδῶν, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Οἰκονομίας διστάζει καὶ δυστροπεῖ. Διαμαρτύρομαι, λοιπόν, ἐναντίον τοῦ Κράτους, ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν τακτικὴν της καὶ καλῶ τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὰ παραγωγικὰ μέρη, νὰ λάβωμεν πλέον ἡμεῖς τὴν ἀπόφασιν καὶ ἡμεῖς νὰ ἐπιβάλωμεν τὴν πολιτικὴν ἐκείνην, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τοὺς παραγωγοὺς νὰ ζήσουν εἰς τὰ χωρία των, διότι ἄλλως πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ πολὺ ἡ ἔκτασις τῶν Ἀθηνῶν, διότι ὅλοι οἱ ἕλληνες θὰ μαζευθοῦν ἐδῶ καὶ θὰ βουλιάξουμε ὅλοι μαζὶ μιὰ γιὰ πάντα!!

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσιριμῶκος ἔχει τὸν λόγον.

§104Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν πρόκειται ν’ ἀγορεύσω ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος, εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι καὶ δὲν ὑπάρχει κανεὶς ποὺ νὰ διαφωνῇ, ὥστε νὰ ἔχωμεν ἐπιφυλάξεις. Θὰ ἤθελα νὰ ἐπαινέσω ἰδιαιτέρως τὸν ἐπερωτήσαντα, ὁ ὁποῖος ἔδωσε μίαν καλὴν συγκρότησιν τοῦ θέματος, ἀπὸ τὴν ὁποίαν καὶ πολλοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν τὸ ἐγνώριζαν ἐφωτίσθησαν. Θὰ ἤθελα ὅμως, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, νὰ θέσω τὸ πρόβλημα τῆς παρουσίας τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἐπερωτήσεων. Ὁμολογῶ, ὅτι λυποῦμαι ὡς βουλευτὴς ἀκόμη καὶ διὰ τὸ ὅτι δικαιούμεθα 15 ὣς 20 βουλευταὶ νὰ κάμωμεν κάπως εὐθηνὴν κριτικὴν ἢ πολεμικὴν μετὰ σαρκασμοῦ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν παρίσταται. Ἐγὼ δὲν δέχομαι ὅτι δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ περιφρονῇ τὴν Βουλήν. Ἐπιθυμῶ, ἀλλὰ θὰ ὑπάρχῃ ἕνας τρόπος, ἀντὶ τῆς κριτικῆς καὶ τῶν ἑκάστοτε κριτικῶν αἱ ὁποῖαι γίνονται ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος ὥστε νὰ μὴ γίνεται αὐτὴ ἡ περιφρόνησις ἀπὸ τοὺς μὲν καὶ ὁ σχετλιασμὸς ἀπὸ τοὺς δέ. Κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως, ὅταν πρόκειται περὶ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, θὰ ἦτο δυνατὸν οἱ ὑπουργοὶ τοὺς ὁποίους ἀφορᾷ ἡ ἐπερώτησις νὰ συνεννοοῦνται ποῖοι θὰ παραμένουν, διότι συμβαίνει νὰ μὴ δύναται ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις νὰ παρίσταται εἰς κάθε συνεδρίασιν, νὰ συνεννοοῦται ὅμως μετὰ τῶν βουλευτῶν τῶν ἐπερωτώντων, ὥστε νὰ μὴ παρουσιάζεται αὐτὸ τὸ θέαμα.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς παρίσταται.

§106Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Δὲν λείπει μόνον ἡ Κυβέρνησις, λείπει καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος καὶ ἠκούσατε τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ἠρνήθη νὰ ἀπαντήσῃ ἐξ ὀνόματος ὅλων τῶν συναδέλφων του, διότι εἶναι καὶ ἄλλοι ἁρμόδιοι. Λέγω, λοιπόν, ἀντὶ νὰ γίνεται ἡ συζήτησις τῶν ἐπερωτήσεων ὡς ἕνα εἶδος πλημμελειοδικείου, εἶναι δυνατόν, πρᾶγμα ποὺ γίνεται εἰς ὅλα τὰ Κοινοβούλια τοῦ κόσμου, νὰ γίνεται ἐκ τῶν προτέρων ρύθμισις ποῖαι ἐπερωτήσεις θὰ συζητηθοῦν, ὥστε οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ νὰ μὴ ἔχουν καμμίαν δικαιολογίαν ν’ ἀπουσιάζουν καὶ οἱ βουλευταὶ νὰ μὴν ἔχουν καμμίαν εὐκαιρίαν..... (δὲν ἠκούσθη) αὐτῆς τῆς τάσεως τῶν ὑπουργῶν. Νομίζω, ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς θὰ ἠδύνασθε αὐτὴν τὴν εὐχὴν τὴν ὁποίαν ἐξέφρασα καὶ τὴν ὁποίαν εἶμαι βέβαιος, ὅτι συμμερίζονται ὅλοι οἱ παρόντες καὶ ὅλοι οἱ ἀπόντες βουλευταί, νὰ τὴν μεταβιβάσητε εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι αὐτὸ ποὺ γίνεται σήμερον ἀποβαίνει εἰς βάρος καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ κύρους τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ λαοῦ καὶ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι πρώτη φορὰ ἀπόψε ποὺ γίνεται. Εἶναι ζήτημα ἁπλῆς συνεννοήσεως. Μὲ τὴν νέαν δὲ μέθοδον τὴν ὁποίαν τείνει νὰ ἐγκαινιάσῃ ἡ Κυβέρνησις, τῆς μετασταθμεύσεως εἰς ἄλλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος μέρους τῆς Κυβερνήσεως, θὰ καταλήξῃ νὰ μὴν ὑπάρχῃ οὔτε Κυβέρνησις, οὔτε Ἐθνικὴ Ἀντιπροπεία καὶ θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ σταθῶμεν ἐπὶ τῷ αὐτῷ διὰ νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν διαφόρων θεμάτων. Νομίζω, ὅτι ὑπηρεσίαν θὰ προσφέρωμεν ἐὰν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα τὸ ἐπιβάλλωμεν.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅπως εἶπε προηγουμένως θ’ ἀπαντήσῃ τὴν Δευτέραν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν Συνεδρίασιν;

§108ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6ην μ. μ. μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.30′ μ.μ.)