1950.12.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 20ὴ

Τρίτη 5 Δεκεμβρίου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσιν τὰ θεωρεῖα. Παρακαλῶ τὸν κ. Γραμματέα ν’ ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν ἔγγραφον βουλευτῶν, μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς Συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρὸς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἐνταῦθα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὑποβάλωμεν τὴν παραίτησίν μας ἐκ τῆς Ἐπιτροπῆς Συναλλάγματος λόγῳ τῆς μὴ προόδου τῶν ἐργασιῶν τῆς ἄνω Ἐπιτροπῆς. Μετὰ πλείστης τιμῆς Κ. Σπηλιόπουλος, Χ. Γοργίας, Α. Παπαθανάσης. Γ. Μαῦρος, Σ. Κωτιάδης, Δ. Παπαμιχαλόπουλος, Π. Πολυχρονίδης, Α. Στρᾶτος. Δεδομένου, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τῆς Ἐπιτροπῆς δὲν μετέχει ὁ κ. Λαμπρόπουλος, διότι εἶναι ὑπουργός, ὁ κ. Βοραζάνης, διότι ἀπουσιάζει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ὁ κ. Ἀριστείδου, ὁ ὁποῖος ἀπὸ 5μήνου δὲν προσῆλθεν εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς, παρακαλῶ νὰ μὲ ἐξουσιοδοτήσητε νὰ ἀνασυστήσω τὴν Ἐπιτροπήν, οὕτως ὥστε νὰ προχωρήσῃ τὸ ἔργον της.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§5Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω νὰ γίνῃ μία νέα Ἐπιτροπή, παρακαλῶ ὅμως, ὅπως τεθῇ προθεσμία κατ’ ἀνώτατον ὅριον ἑνὸς μηνός, ἐντὸς τῆς ὁποίας νὰ ὑποβάλῃ τὸ πόρισμά της. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνιστῶμεν Ἐξεταστικὰς Ἐπιτροπὰς καὶ νὰ παρατείνωνται τὰ ζητήματα ἐπ’ ἄπειρον.

§6Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὅπως σᾶς εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ἡ ὑφισταμένη σήμερον Ἐπιτροπὴ Συναλλάγματος συνεστήθη εἰς ἀντικατάστασιν τῆς προηγουμένης. Ἡ προηγουμένη Ἐπιτροπὴ εἰργάσθη ἀπὸ τῆς συστάσεώς της ἐν συνεχείᾳ μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς διαλύσεως τῆς Βουλῆς ἐργαζομένη μέχρι τὶς 2 καὶ 3 τὸ ἀπόγευμα καὶ τὴν νύκτα μέχρι τοῦ μεσονυκτίου. Ἡ νέα Ἐπιτροπὴ συνεστήθη τὸν Μάϊον. Ἀπὸ τοῦ Μαΐου ἐν συνεχείᾳ διὰ διαφόρων ἐγγράφων πρὸς τὴν Τράπεζαν τὴν Ἐκδοτικὴν καὶ διὰ 11 ἐγγράφων πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἐζητήθησαν νὰ μᾶς ἀποσταλοῦν τὰ μόνα πειστήρια, ἄνευ τῶν ὁποίων δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ μία ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς. Ποῖα εἶναι τὰ μόνα πειστήρια; Τὰ κατασχεθέντα σημειωματάρια εἰς χεῖρας τῶν λαθρεμπόρων, εἰς τὰ ὁποῖα ἀναγράφονται διάφορα ὀνόματα καὶ ἰδιωτῶν καὶ πολιτευομένων καὶ ἄλλων οἱ ὁποῖοι ἔχουν σχέσιν καὶ μὲ ἄλλας ἰδιότητας. Τὰ σημειωματάρια αὐτά, κύριε Πρόεδρε, ἐζητήθησαν ἐπανειλημμένως καί, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι τὰ μόνα πειστήρια ἄνευ τῶν ὁποίων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σχηματίσῃ ἰδίαν ἀντίληψιν ἡ Ἐπιτροπή. Αὐτὸ νομίζω εἶναι τόσον σαφές, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γεννηθῇ ζήτημα ἐπ’ αὐτοῦ. Μετέβημεν καὶ προσωπικῶς εἰς τοὺς κατὰ καιροὺς ὑπουργοὺς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἐπανειλημμένως εἰς τὸν κ. Μελᾶν ὁ ὁποῖος δι’ ἐγγράφου μᾶς ἀπήντησεν, ὅτι θὰ στείλῃ τὰ σημειωματάρια καὶ μᾶς εἶπεν.... (δὲν ἠκούσθη)... εἰς τὸν Εἰσαγγελέα τῶν Ἐφετῶν, ὁ ὁποῖος εἶχε τὰς σχετικὰς δικογραφίας. Ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν ἀπαντᾷ εἰς τὰς ἑκάστοτε ὀχλήσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἄλλοτε μὲν ὅτι τὰ σημειωματάρια εὑρίσκονται εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον, ἄλλοτε ὅτι εὑρίσκονται εἰς τὸ Ἐφετεῖον, ἄλλοτε ὅτι ἠγέρθη νέα μήνυσις ἐναντίον ἄλλων προσώπων. Τελευταίως ἔκαμα διάβημα καὶ εἰς τὸν νῦν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἀναμένομεν τὴν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ. Διάφορα μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν γνωρίζω κατὰ ποίαν ἀντίληψιν, εἶχον τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς, χωρὶς νὰ ὑπάρχουν τὰ σημειωματάρια, χωρὶς νὰ ὑπάρχουν τὰ στοιχεῖα τοῦ ἐγκλήματος, χωρὶς νὰ ὑπάρχουν τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἐκρίνετο, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ὑπάρχῃ εὐθύνη δι’ οἱονδήποτε. Κατόπιν αὐτοῦ δὲν νομίζω, ὅτι δικαιολογεῖται οἱαδήποτε ἐπίσπευσις τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς. Δι’ ἐμὲ εἶναι τὸ ζήτημα περίεργον, κατὰ τίνα τρόπον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιμείνῃ τις νὰ συνέλθῃ ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ νὰ ἐκδώσῃ τὸ πόρισμά της, χωρὶς νὰ ἔχωμεν αὐτὰ τὰ πειστήρια. Διότι θὰ ὑποστῇ ἔλεγχον ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀπὸ ἕναν οἱονδήποτε ἐνδιαφερόμενον, ἀπὸ οἱονδήποτε πολίτην ἀπὸ τὸν τύπον, ἀπὸ ἕναν οἱονδήποτε ἔχοντα δικαίωμα νὰ ἐλέγξῃ τὴν Ἐπιτροπήν. Καὶ θὰ τεθῇ τὸ ἐρώτημα: Πῶς, κύριοι, μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐκδώσατε μίαν ἀπόφασιν, χωρὶς νὰ ἔχητε τὰ στοιχεῖα τοῦ ἐγκλήματος, χωρὶς νὰ ἔχητε τὰ στοιχεῖα βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἀποδειχθῇ, ὅτι ὁ Α ἢ Β εὐθύνεται; Πῶς εἶναι δυνατὸν χωρὶς νὰ ὑπάρχουν εἰς χεῖρας μας στοιχεῖα νὰ ἐκδώσωμεν μίαν ἀπόφασιν; Ἐπίσης θὰ πρέπῃ νὰ εἶναι δικαιολογημένη, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰκῆ καὶ ὡς ἔτυχε νὰ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας, χωρὶς νὰ ἔχωμεν εἰς χεῖρας μας τὰ στοιχεῖα. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐκδίδομεν μίαν ἀπόφασιν, χωρὶς νὰ ἔχωμεν τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα, ἄνευ τῶν ὁποίων δὲν δυνάμεθα νὰ σχηματίσωμεν σαφῆ γνώμην.

§7Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εὑρισκόμεθα, κύριοι βουλευταί, ἐνώπιον παραιτήσεως δέκα μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκ τῶν 15, τὰ ὁποῖα πιστεύουν ὅτι δὲν προάγεται τὸ ἔργον αὐτῆς. Ὅσα ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξέθεσε δὲν ἀνταποκρίνονται τελείως πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Οὐδὲν ἐκ τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς ἠθέλησε νὰ ἐκδοθῇ ἀπόφασις χωρὶς νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας τὰ στοιχεῖα. Διεπιστώθη πράγματι φόβος εἰς τὰς δικαστικὰς ἀρχὰς μήπως τὰ σημειωματάρια αὐτὰ ἐρχόμενα εἰς τὴν Βουλὴν κινδυνεύσουν νὰ χαθοῦν καὶ δὲν δυνάμεθα βεβαίως νὰ ἀναλάβωμεν τὴν εὐθύνην τῆς διατηρήσεώς των ἐδῶ. Αὐτὸς ὁ κίνδυνος θὰ ἠδύνατο νὰ παρακαμφθῇ, ἐὰν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐλάμβανε γνῶσιν καὶ δύναται νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν σημειωματαρίων, ἐὰν δύο ἢ τρία ἐκ τῶν μελῶν της μεταβοῦν εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον ἢ εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν τῶν Ἐφετῶν, ὅπου εὑρίσκοντο καὶ εὑρίσκονται καὶ σήμερον τὰ σημειωματάρια καὶ ἐξετάσῃ αὐτά. Χθὲς ἀκόμη ἡ Ἐπιτροπὴ εἶπεν εἰς τὸν κ. Καλκάνην, ὁ ὁποῖος εἶναι Πρόεδρός της ἀπὸ διετίας καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ συνεδριάζει ἀπὸ ὀκταμήνου καὶ ἔκαμεν μόνον δύο συνεδριάσεις καὶ δὲν κατώρθωσε νὰ προχωρήσῃ κατ’ οὐδὲν τὸ ἀνακριτικόν της ἔργον, εἶπεν εἰς τὸν κ. Καλκάνην νὰ μεταβῇ εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν τοῦ Ἀρείου Πάγου νὰ ἴδῃ τὰ σημειωματάρια, νὰ κάμῃ μίαν ἔκθεσιν περὶ τοῦ τὶ γράφουν καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τὸν ἐμπιστεύεται ἀπολύτως. Ἐκάμφθη χθὲς περὶ τὴν 7ην ἑσπερινὴν καὶ ἐδέχθη νὰ μεταβῇ εἰς τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου συνοδευόμενος ἀπὸ δύο μέλη, διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν σημειωματαρίων, ἀλλὰ ὅταν ἐπρόκειτο νὰ κανονισθῇ ἡ ὥρα τῆς μεταβάσεώς των σήμερον μετενόησε καὶ εἶπεν ὅτι πρέπει νὰ ἔλθουν ἐδῶ τὰ σημειωματάρια. Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν κύριον Καλκάνην νὰ ὑποβάλῃ ἔκθεσιν γραπτὴν καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ τὶ προκύπτει ἐκ τῶν ἀνακρίσεων καὶ ἀπὸ τὸν φάκελλον, καὶ αὐτὴν τὴν ἔκθεσιν ὁ κ. συνάδελφος δὲν θέλει νὰ τὴν κάμῃ. Κατόπιν τούτου 10 μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ἀπὸ ὅλα τὰ κόμματα τῆς Βουλῆς, ἀπὸ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος μέχρι τῆς ἀριστερᾶς, παρῃτήθησαν χθές. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει ἄλλη λύσις παρὰ νὰ ἀνασυγκροτηθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ τερματίσῃ τὸ ἔργον της ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας.

§8Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀπεφάσισε νομίζω ἡ Βουλή.

§9Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ τὴν ὁποίαν ὥρισεν ἡ Βουλὴ θὰ διορίσῃ εἰσηγητάς, οἱ ὁποῖοι θὰ μεταβοῦν εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον νὰ ἰδοῦν τὰ σημειωματάρια, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Καλκάνης ἐπὶ δύο χρόνια νὰ ἀλληλογραφῇ μὲ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ νὰ μὴ ἠμποροῦμεν νὰ ἴδωμεν ἕνα σημειωματάριον.

§10Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβοῦν μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ἡ διαδικασία ὁρίζει ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ τὰ ζητήσῃ καὶ θὰ μᾶς τὰ φέρῃ ἐδῶ. Δὲν εἶναι δυνατὸν μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ περιφέρωνται εἰς τὰ διάφορα δικαστικὰ γραφεῖα καὶ νὰ ζητοῦν ἔγγραφα, διότι τοῦτο εἶναι καὶ ἀναξιοπρεπὲς καὶ δὲν ἐπιτρέπεται ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐγένετο ἀξιοσημείωτος ἐργασία, ἀλλὰ τώρα ἐπειδὴ ἀναμιγνύεται εἰς τὴν μέσην καὶ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, δι’ αὐτὸ γίνεται ὁλόκληρος αὐτὸς ὁ θόρυβος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπαράδεκτος.

§11Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐφ’ ὅσον ἐμφανίζεται ἡ δυσχέρεια αὐτή, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι σπουδαῖον πρᾶγμα νὰ μεταβῇ ὁλόκληρος ἡ Ἐπιτροπὴ εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον, διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν στοιχείων αὐτῶν.

§12Κ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν ὅτι ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν μὲ διεβεβαίωσεν ὅτι εἶναι πρόθυμος νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, Γραμματέα καὶ Εἰσαγγελέα, διὰ τὴν προσκομιδὴν τῶν πειστηρίων.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι: Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Β. Βασιλικὸς καταθέτει ἀναφορὰν ὁπλιτῶν Β. Χωροφυλακῆς Δ. Θρᾴκης καὶ Α. Μακεδονίας, ζητούντων τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ γάμου των πρὸς παραμονήν των εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς μέχρι συμπληρώσεως 12ετοῦς ὑπηρεσίας. Ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος Ἀχαΐας ζητεῖ ἄμεσον ψήφισιν τοῦ Ἰατρικοῦ Κώδικος. Ὁ Σύλλογος Πολυτέκνων Κιλκὶς διαμαρτύρεται διὰ ψήφισιν τοῦ Α. Ν. 1556 ἄρθρ. 3, καταργοῦντος εὐεργετικὰς διὰ τοὺς πολυτέκνους διατάξεις. Ὁ Γεωργικὸς Συνεταιρισμὸς Μύρτου διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ βανανοσταφυλῶν καὶ ζητεῖ ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς των κλπ. Καπνοπαραγωγοὶ Κωμοπόλεως Ν. Πετριτσίου καὶ περιοχῆς αὐτῆς ζητοῦν ἄμεσον χορήγησιν πρὶμ ἔτους 1949 καὶ συμπλήρωσιν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων τοῦ ἔτους 1950. Ὁ Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ἀναπήρων Τραυματιῶν καὶ Ἐφέδρων Σιδηροδρομικῶν Ἀθηνῶν διαμαρτύρεται διὰ τὴν γενομένην κατ’ ἐκλογὴν προαγωγὴν παρὰ τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως τῶν Σ.Ε.Κ. τῶν Η. Τριανταφυλλίδη καὶ Α. Σταυροπούλου εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀρχικλητῆρος, καὶ ζητεῖ ἄμεσον προαγωγὴν 8 ἀναπήρων πολέμου μελῶν τοῦ ἐν λόγῳ Συνδέσμου. Ἡ Ἐθνικὴ Ἕνωσις Θυμάτων πολέμου ἀμάχου πληθυσμοῦ Νομοῦ Δράμας διαμαρτύρεται, διὰ μελετωμένην περικοπὴν συντάξεώς των. Ταμιακοὶ ὑπάλληλοι Ἀρκαδίας καὶ Λακωνίας ζητοῦν παράτασιν τοῦ ἄρθρου 10 τῆς 59 Σ. Πράξεως. Ἀπεργοῦντες φοιτηταὶ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ζητοῦν ἐπίλυσιν αἰτημάτων των (μείωσιν διδάκτρων, ἐξετάστρων κλπ.). Οἱ ἀγορασταὶ ἀκινήτων Αἰγιαλείας περιόδου κατοχῆς ζητοῦν τροποποίησιν τοῦ Α. Ν. 1323 διὰ τῆς ἐξαιρέσεως ἀπὸ τῶν διατάξεων αὐτοῦ τῶν κατὰ τὸ ἔτος 1941 γενομένων πωλήσεων. Ἐπιτροπὴ πολεμιστῶν Νόμου 751)1948 Ἀθηνῶν ζητεῖ τὴν μονιμοποίησιν τῶν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπηρετούντων 62 ἐκτάκτων ὑπαλλήλων πολεμιστῶν ἀναπήρων καὶ τραυματιῶν τοῦ ἀντισυμμοριακοῦ ἀγῶνος. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Α. Μπαλτατζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Ἀμυνταίου διαμαρτυρομένης δι’ ἀναστολὴν πιστώσεως δι’ ἔναρξιν ἔργων ἀποξηράνσεως ἕλους Ρούδνικ. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Α. Μπαλτατζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν περιφερείας Ἀμυνταίου, διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην ἀνάθεσιν τῆς ἱδρύσεως τοῦ ἐργοστασίου Ἀζώτου εἰς ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν καὶ ζητούσης ὅπως ἡ ἵδρυσις τούτου ἀνατεθῇ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Α. Μπαλτατζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν τῆς περιφερείας Ἀμυνταίου, διαμαρτυρομένης διὰ παράτασιν προνομίου ὑποχρεωτικῆς καταθέσεως τῶν κεφαλαίων Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ ζητούσης ὅπως ταῦτα κατατίθενται εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν ὑπερδισχιλίων μελῶν τῆς κτηματικῆς ἀδελφότητος Καλαμῶν διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπαρκῆ πριμοδότησιν παραγωγῶν πορτοκαλλίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Α. Κακαρᾶς καταθέτει ἀναφορὰν ὁμοσπονδίας ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν Ἑλλάδος αἰτούσης τὴν ἄμεσον χορήγησιν εἰς τὰ μέλη της τοῦ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 319)6–12–49 ἀποφάσεως τῆς νομισματικῆς ἐπιτροπῆς ἐγκριθέντος δανείου. Οἱ Αὐτοκινητισταὶ Πυλίας, ὧν τὰ αὐτοκίνητα ἐπετάχθησαν κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 καὶ μὴ εἰσέτι ἀποζημειωθέντες ζητοῦν ὅπως ἐπαναχορηγηθῶσιν εἰς αὐτοὺς αἱ ἀπωλεσθεῖσαι ἄδειαι κυκλοφορίας αὐτοκινήτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Κακαρᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ προμηθευτικοῦ καταναλωτικοῦ συνεταιρισμοῦ Ραπτῶν–Ἐμπορορραπτῶν Χαλκίδος, διαμαρτυρομένου, διότι καίτοι κατόπιν διενεργηθέντος μειοδοτικοῦ διαγωνισμοῦ διὰ τὴν κατασκευὴν στολῶν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Τελωνείου Χαλκίδος ἀνεδείχθη τελευταῖος μειοδότης μέλος τοῦ ἐν λόγῳ Συνεταιρισμοῦ, ἡ ὑπηρεσία ἀνέθεσε ὅλως παρανόμως καὶ αὐθαιρέτως τὸ ἔργον εἰς ράπτην μὴ μετασχόντα τοῦ διαγωνισμοῦ. Πολιτικοὶ καὶ Στρατιωτικοὶ συνταξιοῦχοι ἐργαζόμενοι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως ζητοῦν τὴν ἐφαρμογὴν τῆς παραγρ. 4 τοῦ ἄρθρου 58 τοῦ Α. Ν. 1557 «περὶ ἀπονομῆς Πολιτικῶν καὶ Στρατιωτικῶν Συντάξεων κλπ.» Ὁ ἐ. ἀ. Ἀνθυπομοίραρχος Χριστουλάκης Α. κάτοικος Πειραιῶς ζητεῖ ἄμεσον τροποποίησιν Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος. Ἐπιτροπὴ Συνταξιούχων Δημοδιδασκάλων Λαρίσης ἐξελθόντων πρὸ τοῦ 1940 ζητεῖ ὅπως, κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νέου Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος τὰ ἐμπόλεμα ἔτη χαρακτηρισθοῦν ὡς τοιαῦτα πραγματικῆς ὑπηρεσίας. Αἱ χῆραι σύζυγοι πληρεξουσίων βουλευτῶν Σάμου Κασσάνδρα Στεφανίδου, Αἰκατερίνη Καραθανάση καὶ Καλλιρρόη Βασιλείου διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην διακοπὴν τῆς δοθείσης αὐτῆς βουλευτικῆς χορηγίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Δ. Μπαρμπαλιᾶς καταθέτει ἀναφορὰν 19 οἰκογενειῶν Θεσ)νίκης ζητούντων ἄμεσον ἀνέγερσιν τῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν των καὶ διαμενουσῶν ἀπὸ διετίας εἰς παραπήγματα ὑπὸ τὰς ἀθλιεστέρας τῶν συνθηκῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπᾶνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συλλόγου Βιοτεχνῶν Θέρμου ζητοῦντος προτίμησιν ἐκτελέσεως ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων Ἀχελώου πρὸς ὄφελος Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ἀνακούφισιν ἐγκαταλειφθείσης περιφερείας του. Ἐπίσης ἀνακοινῶ τὰ ἀκόλουθα: Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος (Ὑπουργὸς Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1950–51 οἰκονομικὰ ἔτη (1944 45, 1945–46, 1946–47, 1947–48, 1948–49 καὶ 1949 50) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1950–51». Ὁ κ. Ε. Ἀβέρωφ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1565)1950 «περὶ συστάσεως Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ». Ὁ κ. Ν. Ζέρβας (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1559) 1950 «περὶ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς». Ὁ κ. Η. Λαγάκος (Ὑπουργὸς Ἐργασίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐλέγχου τῶν δι’ Αὐτοκινήτων Συγκοινωνιῶν (Ο.Ε.Α Σ.) καὶ Ὑπαλλήλων Γραφείων Κοινῶν Ταμείων Ἰδιωτικῶν Λεωφορείων». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει 1) τὰς ἐκθέσεις πλειοψηφίας καὶ μειοψηφίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1508) 1950 «περὶ ἀναθεωρήσεως τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων» καὶ 2) τὴν ἔκθεσιν τῆς ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 1489)1950 «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς ἁρμοδιότητος τῶν Νομαρχῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου τοῦ Α.Ν. 412) 1945 «περὶ ἐπιθεωρήσεων Χωροφυλακῆς» 2) «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς ἀναπήρους στρατιωτικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ὑπαλλήλους τῆς Ἀστυνομίας πόλεων» 3) «περὶ μισθολογικῆς ἐξελίξεως τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων τῆς χωροφυλακῆς», 4) «περὶ ὑπαγωγῆς τῶν Γραφέων Διευθύνσεως Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Νόμου 610)1945» καὶ 5) «περὶ τροποποιήσεως συμπληρώσεως καὶ ἀντικαταστάσεως ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ Ταμείων Ἀρωγῆς Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀλληλοβοηθείας ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1365)1949 Α.Ν. «περὶ ὀργανώσεως τῶν ἐν Δωδεκανήσῳ, Γεωργικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ἱδρυμάτων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας στρατευθέντων φαρμακοποιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Δενδρινός, Α. Κακαρᾶς καὶ Δ. Τσούμπας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν.Δ. 330 τῆς 19)19 Ἀπριλίου 1947 «περὶ καταστάσεως μονίμου διαθεσιμότητος τῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Καλαμαρᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 25–11–46)10–1–47 Β.Δ. «περὶ κωδικοποιήσεως διατάξεων περὶ σχολιατρικῆς ὑπηρεσίας». Ἐπίσης ἀνακοινῶ τὴν κάτωθι ἀπάντησιν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν (Γ.Δ.Δ.Λ.) ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Κ. Καλλία. Αἱ ἀποδοχαὶ τοῦ Ἐφημεριακοῦ κλήρου καθωρίσθησαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1101)1950 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὡς ἑξῆς:

Εἰς τοὺς ἔχοντας συμπληρώσει δεκαετίαν παρέχεται προσαύξησις 10% καὶ εἰς τοὺς ἔχοντας συμπληρώσει 15ετίαν προσαύξησις 20%. Οἱ ἀνωτέρω μισθοὶ καταβάλλονται ἀπὸ 1 Νοεμβρίου ἐ.ἔ. Θέλει ρυθμισθῆ τὸ ζήτημα τῶν ἀποδοχῶν τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν διὰ τοῦ καθορισμοῦ αὐτῶν εἰς ἐπίπεδα ἀνάλογα πρὸς τὰ ἰσχύοντα διὰ τοῦ νέου μισθολογίου εἰς τοὺς Ἀνωτάτους Κρατικοὺς Λειτουργούς. Ἤδη οὗτοι λαμβάνουσι τὸν πρὸ τοῦ τελευταίου μισθολογίου μισθὸν Ἀεροπαγίτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1950

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν

Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντιδιφθεριτικοῦ ἐμβολιασμοῦ».

§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§15Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶχα προτείνει μερικὰς τροπολογίας τὰς ἀπεδέχθητε;

§16Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς). Ἐδέχθην τὴν μίαν τὴν ἀφορῶσαν τὴν προθεσμίαν τῶν 18 μηνῶν. Αἱ λοιπαὶ λεπτομέρειαι καὶ δὴ ἡ ἀφορῶσα τὴν ἐν Ἑλλάδι παρασκευὴν τοῦ ἐμβολίου θὰ κανονισθοῦν διὰ τοῦ ἐκτελεστικοῦ Διατάγματος.

§17Γ. ΖΑΡΑΣ. Νὰ ληφθῇ πρόνοια διὰ τὰς Ἐπαρχίας, κ. ὑπουργέ, διότι εἰς τὴν ὀρεινὴν ἐπαρχίαν Ὀλυμπίας ὑπάρχει εἷς μόνον ἰατρός, ὅστις ἐκτὸς τῆς ἀνεπαρκείας του διὰ τὸ ὅλον ἔργον, κρίνεται καὶ δι’ ἄλλους λόγους ἀκατάλληλος.

§18Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς). Νὰ ψηφίσῃ ἡ Βουλὴ τὸν Ἰατρικὸν Κώδικα τὸ ταχύτερον διὰ νὰ τακτοποιηθοῦν τὰ ζητήματα αὐτά.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀντιδιφθεριτικοῦ ἐμβολιασμοῦ», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 946)49 «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων».

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 946)49 «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὴν διάρκειαν παρελθόντων οἰκονομικῶν ἐτῶν».

§22ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὴν διάρκειαν παρελθόντων οἰκονομικῶν ἐτῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἑλληνικοῦ Ταπητουργικοῦ Ὀργανισμοῦ».

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἑλληνικοῦ Ταπητουργικοῦ Ὀργανισμοῦ». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1494 τῆς 17 Αὐγούστου 1950 «περὶ συστάσεως Ἐπικουρικοῦ Ταμείου Ὑπαλλήλων Ἀστυνομίας Πόλεων».

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1494 τῆς 17 Αὐγούστου 1950 «περὶ συστάσεως Ἐπικουρικοῦ Ταμείου Ὑπαλλήλων Ἀστυνομίας Πόλεων».

§28Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ παρακαλέσω νὰ γίνεται κάποια φειδὼ εἰς τὰ «εἰς μόνην συζήτησιν». Τοῦτο ἀποτελεῖ κατάχρησιν τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος προβλέπει τὴν εἰς μόνην συζήτησιν ψήφισιν νομοσχεδίων ἀφορώντων ἐπείγοντα θέματα.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἁρμοδία Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὰ προτείνει.

§30Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Θὰ ἠμποροῦσε νὰ τεθῇ ὡς ἀρχή, μόνον τὰ κατεπείγοντα νομοσχέδια νὰ ψηφίζωνται εἰς μόνην συζήτησιν.

§31Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Γίνεται κατάχρησις τοῦ Κανονισμοῦ.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 10 Ἀπριλίου 1926 Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ ἑνοποιήσεως κανόνων τῶν ἀφορώντων τὰς ἀσυδοσίας τῶν κρατικῶν πλοίων» καὶ τοῦ ἀπὸ 24 Μαΐου 1934 Πρωτοκόλλου».

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων του τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 10 Ἀπριλίου 1926 Διεθνοῦς Συμβάσεως «περὶ ἑνοποιήσεως κανόνων τῶν ἀφορώντων τὰς ἀσυδοσίας τῶν κρατικῶν πλοίων» καὶ τοῦ ἀπὸ 24 Μαΐου 1934 Πρωτοκόλλου». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1516)50 Α.Ν. «περὶ κυρώσεως τοῦ ἐν Βρυξέλλαις ὑπογραφέντος τῇ 16ῃ Δεκεμβρίου 1949 Πρωτοκόλλου, τροποποιητικοῦ τῆς Συμβάσεως τῶν Βρυξελλῶν τοῦ 1890 «περὶ συστάσεως διεθνοῦς ἑνώσεως πρὸς δημοσίευσιν τῶν Τελωνειακῶν δασμολογίων».

§35ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1516)50 Α.Ν. «περὶ κυρώσεως τοῦ ἐν Βρυξέλλαις ὑπογραφέντος τῇ 16ῃ Δεκεμβρίου 1949 Πρωτοκόλλου, τροποποιητικοῦ τῆς συμβάσεως τῶν Βρυξελλῶν τοῦ 1890 «περὶ συστάσεως διεθνοῦς ἑνώσεως πρὸς δημοσίευσιν τῶν Τελωνειακῶν δασμολογίων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1499)50 Α.Ν. «περὶ κυρώσεως τῆς δι’ ἀνταλλαγῆς ἐπιστολῶν γενομένης τῇ 21–3–49 συμφωνίας περὶ τροποποιήσεως τῆς ἀπὸ 26–11–45 τοιαύτης, μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Μεγάλης Βρεττανίας δι’ ἀεροπορικὰς γραμμὰς ἐν Εὐρώπῃ».

§37ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1499)50 Α.Ν. «περὶ κυρώσεως τῆς δι’ ἀνταλλαγῆς ἐπιστολῶν γενομένης τῆς 21–3–49 συμφωνίας περὶ τροποποιήσεως τῆς ἀπὸ 26–11–45 τοιαύτης μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Μεγάλης Βρεττανίας δι’ ἀεροπορικὰς γραμμὰς ἐν Εὐρώπῃ». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1526)50 Α.Ν. «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τινων ἀφορωσῶν τὸ δημόσιον». Ὁ κ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§39Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰσηγούμενος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὸν ὑπὸ κύρωσιν Α. Ν. περὶ ἐνιαυσίας παρατάσεως τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Α.Ν. 1323 τοῦ 1949 περὶ τῶν ἐπὶ κατοχῆς γενομένων ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων, ἐπρότεινα ὅπως προστεθῇ διάταξις παρατάσεως καὶ τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ αὐτοῦ νόμου, ἵνα ἐξυπηρετήσωμεν τοὺς συμβιβασμοὺς μεταξὺ ἀγοραστῶν καὶ πωλητῶν, τῶν ὁποίων, ὡς γνωστόν, ἡ προθεσμία ἔληξεν. Ἡ Ἐπιτροπή, παρὰ τὴν ὁμόφωνον ἐπιφύλαξιν τῶν μελῶν της ἐπὶ τῆς τροποποιήσεως Α.Ν. μὴ κυρωθέντος ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἀπεδέχθη τρίμηνον παράτασιν τῆς προθεσμίας τῶν συμβιβασμῶν ἀπὸ τῆς λήξεώς της, ἣν ἀπεδέχθη καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Δοθέντος, ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου 1323 δὲν ἦτο ταμιευτικός, πιστεύω ὅτι καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ συμφωνήσῃ ἐπὶ τῆς προσθήκης τῆς Ἐπιτροπῆς, ἵνα πραγματοποιηθοῦν περισσότεροι συμβιβασμοί, ὡς ἦτο καὶ ἡ βούλησις τοῦ νομοθέτου.

§40Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Καίτοι τὸ προϋπολογισθὲν ἔσοδον ἐκ τοῦ φόρου αὐτοῦ ἀνέρχεται εἰς τρία δισεκατομμύρια δραχμῶν, ἐν τούτοις ἀποδεχόμεθα τὴν παράτασιν, ὄχι ὅμως ἐπὶ τρίμηνον, διότι θὰ παρεμβάλῃ σπουδαίας δυσκολίας εἰς τὰς φορολογικὰς ὑπηρεσίας. Ἑνὸς μηνὸς παράτασις, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀρκετή.

§41ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μεσολαβοῦν αἱ ἑορταί.

§42Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τρεῖς μῆνες, κ. συνάδελφοι, τί χρειάζονται; Νὰ καθωρίσωμεν μίαν ἡμερομηνίαν τακτήν, π. χ. νὰ λήγῃ ἡ ἡ προθεσμία τὴν 15ην Ἰανουαρίου 1951.

§43Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου δὲν ἦτο ποτέ, κ. ὑπουργέ, ταμιευτικός, ἀλλὰ κοινωνικός.

§44Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τί τὸ ἐξετάζετε αὐτό; Ἔχετε τὴν συγκατάθεσίν μου διὰ τὴν τροπολογίαν, ἀλλ’ ἡ μακρὰ προθεσμία δὲν ἔχει κανένα σκοπόν. Ἂς φθάσωμεν, τὸ πολύ, εἰς τὴν 20ην Ἰανουαρίου. Πέραν αὐτῆς δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ παράτασιν.

§45Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ σᾶς δώσω ἀκόμη τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ὁμοφώνως εἶχε προέλθει εἰς τὴν ἀπόφασιν μεγαλυτέρας προθεσμίας, ἀλλὰ κατόπιν τῆς παρακλήσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης περιωρίσθη εἰς τὸ τρίμηνον.

§46Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Διὰ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἐπέφερεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἐχορηγήθη παράτασις προθεσμίας ἑνὸς ἔτους διὰ νὰ δυνηθῇ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ ὑποκατασταθῇ εἰς τὰ δικαιώματα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ὑπήκοοι ἐχθρικῶν Κρατῶν ἢ ἀπέβαλλον καθ’ ἕνα οἱονδήποτε τρόπον τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν, δηλαδὴ εἰς τὰς περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ὑποκαθίσταται τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 10 τοῦ νόμου περὶ ἀγοραπωλησιῶν. Καὶ τοῦτο μὲν γίνεται δεκτὸν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐκεῖνο ὅμως, εἰς τὸ ὁποῖον φαίνεται, ὅτι ἔχει κάποιαν ἀντίρρησιν, εἶναι ἡ τρίμηνος παράτασις, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τὴν διενέργειαν συμβιβασμῶν μεταξὺ τῶν συναλλασσομένων.

§47Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τὸ ἐδέχθη, μόνον ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν τὸ δέχεται.

§48Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Ἡ ἀντίρρησις νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθή. Διότι ὁ νόμος περὶ ἀγοραπωλησιῶν τῆς κατοχῆς δὲν εἶναι ταμιευτικός, ἀλλὰ εἶναι κοινωνικὸς νόμος, ὁ ὁποῖος ἀποσκοπεῖ εἰς τὸ νὰ ἐπέλθῃ μία διαρρύθμισις εἰς μερικὰς σχέσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν κατὰ τὴν κατοχὴν ὑπὸ ἐξαιρετικῶς δυσμενεῖς συνθήκας. Ὅταν σήμερον ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν λέγει, ὅτι δὲν δέχομαι τρίμηνον παράτασιν, ἀλλὰ ἑνὸς μηνὸς τοιαύτην, σημαίνει ὅτι περισσότερον ἄγεται ἀπὸ ἕνα στενὸν οἰκονομικὸν συμφέρον καὶ ὄχι ἀπὸ τὸ γενικώτερον συμφέρον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιφέρῃ μίαν βελτίωσιν εἰς τὰς κοινωνικὰς σχέσεις μεταξὺ ἀγοραστῶν καὶ πωλητῶν.

§49Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Εἰδικώτερον διὰ τὴν τρίμηνον προθεσμίαν, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι γνωστὸν ὅτι μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς συζητήσεως τῆς ἀγωγῆς καὶ ἴσως καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς συζητήσεως τῆς ἀγωγῆς ἐπέρχεται συμβιβασμός, θὰ ἐπρότεινα καὶ νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἐπετρέπετο ὁ συμβιβασμὸς ἀκόμη καὶ τὴν ἡμέραν τῆς συζητήσεως τῆς ἀγωγῆς, ἐφ’ ὅσον μάλιστα ὑπάρχει διαφωνία μεταξὺ τῶν δύο ἀνωτάτων δικαστηρίων καὶ λόγῳ τῆς πληθώρας τῶν κατατιθεμένων ἀγωγῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὁρισθῆ εἰς χρόνον ἀπώτερον τῆς λήξεως τῆς προθεσμίας. Ἀλλά, κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ κυριώτερον καὶ τὸ σημαντικώτερον τὸ ὁποῖον θέλω νὰ εἴπω εἶναι τοῦτο, πῶς θὰ εἰσπράξητε τὸν φόρον αὐτόν; Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἔχει ἀποφανθῆ ὅτι, ὁ νόμος εἶναι ἀντισυνταγματικός. Οἱαδήποτε βεβαίωσις φόρου ὅταν φθάσῃ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας θὰ ἀκυρωθῇ. Ἐπομένως ἐπιζητεῖτε νὰ διατηρήσητε κάτι τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἔχητε, διότι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, συνεπὲς πρὸς τὴν ἀπόφασιν ἐπὶ τόσον μεγάλης σημασίας νομοσχεδίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀλλάξῃ μέσα σὲ 3–4 μῆνας νομολογίαν καὶ κατ’ ἀκολουθίαν οὐδέποτε πρόκειται νὰ εἰσπράξητε. Εἶναι διάφορον τὸ τὶ λέγει ὁ Ἄρειος Πάγος ἐπὶ τῆς οὐσίας, διότι ὁ Ἄρειος Πάγος ἔκρινεν ἐπὶ τῆς οὐσίας καὶ τὰ δικαστήρια θὰ τὸν θεωρήσουν Συνταγματικὸν τὸν νόμον καὶ θὰ ἀκυρώσουν τὰς ἀγοραπωλησίας. Τὸ Συμβούλιον ὅμως τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ, διότι εἶναι ἡ δικαιοδοσία του νὰ κρίνῃ τὴν ἀντισυνταγματικότητα ἢ τὸ νόμιμον τῆς ἐπιβολῆς τῆς φορολογίας, θὰ κρίνῃ ὅλας αὐτὰς τὰς ἀποφάσεις καὶ θὰ τὰς ἀκυρώσῃ καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν θὰ δυνηθῆτε νὰ εἰσπράξητε τίποτε. Διατὶ νὰ μὴ τοῦ δώσητε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀπαλλαγῇ σήμερον;

§50Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Διατὶ ἐπαναλαμβάνεται αὐτὸ τὸ ζήτημα τὸ φορολογικόν. Ἐγὼ δὲν ὡμίλησα περὶ φορολογικοῦ συστήματος. Ἐγὼ εἶπον ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ προϋπολογισθέντος ποσοῦ εἴμεθα ἕτοιμοι νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν διευκόλυνσιν. Νὰ δώσωμεν μίαν λογικὴν παράτασιν, ἡ ὁποία καὶ τοὺς συναλλασσομένους θὰ διευκολύνῃ, ἀλλὰ καὶ τὴν φοροτεχνικὴν ὑπηρεσίαν ἐπίσης θὰ διευκολύνῃ. Ἡ μακρὰ παράτασις θὰ ἐπιφέρῃ δυσχερείας σοβαρὰς εἰς τὰς ἐφορείας.

§51Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Εἶναι κάτι ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὴν πρακτικήν. Ἐδικηγορήσατε καὶ σεῖς καὶ ὅλοι γνωρίζομεν ὅτι οἱ συμβιβασμοὶ γίνονται τὴν τελευταίαν ἡμέραν. Κατὰ τί βλάπτει ἐὰν ἐπέσαμεν εἰς τὸ νέον οἰκονομικὸν ἔτος; Ἐγὼ θὰ ἔλεγα νὰ ὑφίσταται ἀνοικτὴ ἡ προθεσμία καὶ νὰ δοθῇ ἡ παράτασις μέχρις ὅτου τερματισθοῦν αἱ δίκαι. Μήπως πρόκειται ποτὲ αἱ ἐφορεῖαι νὰ ἐγγράψουν κονδύλιον ἢ νὰ εἰσπράξουν φόρον ἐξ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου;

§52Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Ὅσον περισσότεροι συμβιβασμοὶ γίνουν, τόσον εἶναι ἄνευ ἀξίας ἡ συζήτησις περὶ συνταγματικότητος ἢ μὴ τοῦ νόμου. Διότι ἔχομεν ἕνα ἀκανθῶδες θέμα.

§53Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Διὰ νὰ τελειώνω, κύριε ὑπουργέ, σᾶς λέγω τοῦτο: Ὅτι ὑπάρχει πρότασις νόμου ὑπογεγραμμένη ἀπὸ πλείστους βουλευτὰς σχετικὴ μὲ τὸ ζήτημα τοῦτο. Ἐὰν ἔχητε ἀνοικτὴν αὐτὴν τὴν πληγὴν τοῦ νόμου νὰ ἠξεύρετε, ὅτι θὰ ἔχητε ὅλην τὴν Βουλὴν ἀντίθετον. Δώσατε τὴν παράτασιν νὰ μὴ πονοκεφαλᾶτε.

§54Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δεσύλλας ἔχει τὸν λόγον.

§56Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Θεωρῶ, κύριοι βουλευταί, ἐντελῶς ἀδικαιολόγητον τὴν ἐνέργειαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ φέρῃ τροποποιήσεις διὰ νόμου ἑνὸς ἀναγκαστικοῦ νόμου μήπω κυρωθέντος, ἐνῷ ὑπάρχει ὁμόθυμος ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον αὐτὸ τὸ νομοθέτημα νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλήν. Ἀντὶ νὰ ἔλθῃ τὸ νομοθέτημα εἰς τὴν Βουλήν, μᾶς φέρει ἡ Κυβέρνησις ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ δικαιολογῇ μίαν βαρεῖαν παράλειψιν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Διότι ὑπῆρχεν ἑνὸς ἔτους προθεσμία διὰ τὸ Δημόσιον καὶ μόνον ἑξάμηνος προθεσμία διὰ τοὺς ἰδιώτας νὰ ἀσκήσουν τὰ δικαιώματά των. Εἶχε τὸ Κράτος ὅλον τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον νὰ διεκδικήσῃ τὰ δικαιώματά του καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ κρατήσῃ ἐκκρεμῆ τόσα ζητήματα καὶ τόσας δικαιοπραξίας. Καὶ ἐδῶ ὑπάρχει ἡ ἀντίθεσις ὅτι, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ ὅτι πρέπει νὰ δώσῃ προθεσμίαν εἰς τὸ Κράτος, δὲν δίδει τὴν αὐτὴν προθεσμίαν καὶ εἰς τοὺς ἰδιώτας ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν τοῦ ἄρθρου 16. Δὲν νοεῖται διατὶ τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον ὑπέπεσεν εἰς τόσον βαρεῖαν παράλειψιν πρέπει νὰ κάμῃ ἕνα ἀναγκαστικὸν νόμον καὶ νὰ παρατείνῃ τὴν προθεσμίαν τὴν ἰδικήν του, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν κυρώσεις ἐναντίον τῶν ὑπαιτίων, οἱ ὁποῖοι ὑπέχουν εὐθύνην διὰ τὴν βαρεῖαν αὐτὴν παράλειψιν. Ὑπάρχουν εἰς τὰς ἐπαρχίας πάρα πολλοί, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον λάβει ἐγκαίρως γνῶσιν τοῦ νομοθετήματος καὶ πολλοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπίστευσαν, ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ τοῦ κ. Μελᾶ θὰ ἐλάμβανε σάρκα καὶ ὀστᾶ. Ὑπάρχουν πολλοὶ εἰς τὴν Πατρίδα μου, οἱ ὁποῖοι ἔχασαν τὴν 6μηνον προθεσμίαν διὰ τὴν ἔγερσιν τῆς ἀγωγῆς. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ παράτασις τῆς προθεσμίας ἐγέρσεως ἀγωγῶν καὶ διὰ τοὺς ἰδιώτας. Πλειοδοτῶ εἰς τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν προθεσμίαν τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Διότι τὸ Δημόσιον δὲν ἔχει νὰ κερδίσῃ τίποτε, ἐὰν δὲν παρατείνῃ τὴν προθεσμίαν αὐτήν. Θεωρῶ ὅμως διὰ λόγους τυπικοὺς ἀπαραίτητον νὰ ἔλθῃ τὸ ταχύτερον εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος περὶ ἀγοραπωλησιῶν. Ὅμως ἔχω νὰ εἴπω καὶ ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 10, τὸ ὁποῖον δίδει δικαίωμα εἰς τὸ Δημόσιον ἐπὶ κτημάτων, τὰ ὁποῖα ἐπώλησεν αὐτὸ τοῦτο τὸ Δημόσιον καὶ ἐπὶ κτημάτων, τὰ ὁποῖα ἠγόρασε κάποιος ἐκ τῶν μετασχόντων εἰς τὰς συμμορίας. Νομίζω ὅτι ἡ ρύθμισις αὐτοῦ εἶναι ἄδικος, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι πολλὰ παιδιὰ ἐπῆγαν ἀκουσίως εἰς τὰς συμμορίας. Θὰ ἔπρεπε λοιπὸν νὰ ληφθῇ καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν μέριμνα. Εἰς τὸ ἴδιον νομοθέτημα βλέπει κανεὶς καὶ συνεργεῖα ὑπερωριακῆς ἐργασίας. Ὁ τίτλος δὲν ἀναφέρει τοιοῦτον τι. Βεβαίως κρίνω ὡς ἐντελῶς λογικὸν προκειμένου περὶ ἐπὶ πλέον ἐργασίας νὰ γίνουν τοιαῦτα συνεργεῖα. Δὲν δικαιολογεῖται ὅμως ὑπερωριακὴ ἐργασία διὰ τὴν περαιτέρω περαίωσιν ἐφορειακῶν ἐκκρεμοτήτων, (λέγει τὸ σχετικὸν ἄρθρον). Συνιστῶ ὅθεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀντὶ νὰ ἐπιδιώκῃ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ἀντικανονικῶς εἰσαγομένου νομοσχεδίου, νὰ φέρῃ πρὸς κύρωσιν τὸν ἀναγκαστικὸν νόμον.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σβῶλος ἔχει τὸν λόγον.

§58Α. ΣΒΩΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχει τὴν ἑξῆς τυπικὴν ἐξωτερικὴν ἀνωμαλίαν, ὅτι εἶναι νομοσχέδιον περὶ κυρώσεως ἀναγκαστικοῦ νόμου, μηδέποτε κυρωθέντος ἀπὸ τὴν Βουλήν, οὔτε κἂν ὑποβληθέντος εἰς αὐτήν. Διότι, ὅπως ξέρετε τὸ παράδοξον τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς ἐν τῷ συνόλῳ της εἶναι, ὅτι ὁ βασικὸς νόμος περὶ ἀγοραπωλησιῶν τῆς κατοχῆς δὲν ὑπεβλήθη πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν. Φοβοῦμαι δέ, χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι δὲν πρόκειται κἂν νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν Βουλήν, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχεν ὑποβληθῆ εἴτε κατὰ τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον, εἴτε κατὰ τὰς ἀρχὰς τῆς παρούσης. Εὔχομαι νὰ ὑποβληθῇ κάποτε διὰ τὴν τάξιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ τυπικὴ ἀνωμαλία, ἀλλά, νομίζω ὅτι παρ’ ὅλα ταῦτα πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, διότι εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ λάβωμεν ὁπωσδήποτε ὑπ’ ὄψει καὶ νὰ σεβασθῶμεν καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ δημοσίου. Καὶ ἐπιλαμβάνομαι τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου, ὅτι πρέπει νὰ εὐνοηθῇ τὸ Δημόσιον εἰς τοιαῦτα ζητήματα. Εἶναι κακὴ μία ἀρχή, τὴν ὁποίαν δέχεται καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ὅτι τὸ Δημόσιον τίθεται εἰς ἥσσονα μοῖρα ἔναντι τῶν ἰδιωτῶν. Τὸ ζήτημα θὰ ἔλθῃ εἰς συζήτησιν μεθαύριον, ὅταν θὰ συζητήσωμεν τὸν νόμον περὶ φορολογίας τῶν πλουτησάντων κατὰ τὴν κατοχήν. Εἶναι καλὴ ἀρχή, ὅτι τὸ Δημόσιον πρέπει νὰ εὑρίσκεται εἰς ἴσην μοῖραν μὲ τὸν ἰδιώτην.

§59Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μὲ συγχωρεῖτε, κ. Πρόεδρε, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν πρόκειται περὶ ἰδιαιτέρας εὐνοίας πρὸς τὸ Δημόσιον, ἀλλά, περὶ ἀδυναμίας τοῦ Δημοσίου. Τὸ Δημόσιον ὑπεισῆλθεν εἰς δικαιώματα, ἀλλά, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ξέρῃ ποῦ ὑπεισῆλθεν. Ἦτο λοιπὸν ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἡ ρύθμισις αὐτή.

§60Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ὄχι μόνον δὲν κατηγορῶ τὴν διάταξιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον λέγω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ἀπὸ ὅλα τὰ ὄργανα τοῦ Κράτους, περιλαμβανομένων καὶ τῶν δικαστικῶν, ὅτι δὲν εἶναι σωστὸν εἰς τὴν σχέσιν ἐξουσίας ὁ ἰδιώτης νὰ ἐξισοῦται πρὸς τὸ Κράτος. Δὲν ὑπάρχει ἰσότης μεταξὺ Κράτους καὶ ἰδιώτου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ τοιαύτη ἰσότης (δὲν ἠκούετο) Προτείνω λοιπόν, νὰ δοθῇ αὐτὴ ἡ παράτασις διὰ τὸ Δημόσιον, ἀλλά, ζήτημα εἶναι, ἂν πρέπῃ νὰ παρατείνωμεν τὴν προθεσμίαν ἐγέρσεως ἀγωγῶν διὰ τοὺς ἰδιώτας. Κατ’ ἀρχήν, κύριοι βουλευταί, θὰ ἔλεγον ὅτι ἐπειδὴ δὲν πρόκειται δυστυχῶς ἡ Βουλὴ νὰ ἐργασθῇ ἐπὶ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ διὰ νὰ ἴδῃ τὰ τρωτά του καὶ νὰ τὸ διορθώσῃ, σωστὸν εἶναι νὰ ἐπωφεληθοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ὥστε διὰ μιᾶς παρατάσεως τῆς προθεσμίας νὰ ἐγείρουν ἀγωγὴν ὅσοι ἀπώλεσαν, τὸ δικαίωμα τοῦτο. Δὲν εἶναι κακὸν πρᾶγμα. Ἤμην ἐκ τῶν εἰσηγητῶν τῆς διατάξεως αὐτῆς εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, νὰ δοθῇ παράτασις τῆς προθεσμίας τῶν συμβιβασμῶν καὶ τὴν ἀπεδέχθη ὁμοφώνως ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, διότι πρέπει νὰ ἐκτιμηθῇ ἡ ἑξῆς ἄποψις ἡ ὁποία εἶναι σπουδαία: Πρῶτον, ἐὰν ὁ νόμος ἐπέτυχεν εἰς ἓν σημεῖον, τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἀφορῶν εἰς τὸν συμβιβασμόν. Διότι οἱ μὲν ἡμίσεις τῶν ἐνδιαφερομένων θεωροῦν ὅτι ὁ Α.Ν. περὶ ἀγοραπωλησιῶν τῆς κατοχῆς εἶναι ἀντισυνταγματικὸς στηριζόμενος εἰς τὴν γνωστὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, οἱ ἄλλοι ἡμίσεις νομίζουν, ὅτι ἔχει καλῶς ὁ νόμος, ἀφοῦ ἕνα μεγάλον Δικαστήριον, ὁ Ἄρειος Πάγος, ἐθεώρησε τὸν νόμον αὐτὸν Συνταγματικόν. Οὐδεὶς παραδέχεται ὅμως, ὡς σωστὸν καὶ ὡς ὁριστικὸν τὸν νόμον αὐτόν. Ἐν μέσῳ λοιπὸν τοιαύτης ἀτμοσφαίρας δὲν εἶναι ἄσκοπον νὰ ἐπιτραπῇ ἡ παράτασις τῶν συμβιβασμῶν. Ἄλλως τε, αὐτὴν τὴν ἄποψιν ἐπεδίωξε καὶ ὁ Α.Ν., τὴν ἐπεδίωξεν ὡς ἠθελημένον σκοπόν. Καὶ ἴσα, ἴσα, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ παροτρύνητε τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ συμβιβασθῶσι ταχέως εἰς αὐτὸν τὸν ὅρον, ὅτι ἅμα συμβιβασθῶσιν ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας θὰ τοὺς δώσῃ τὴν φορολογικὴν ἀπαλλαγήν. Ὁ συμβιβασμός, ἄλλως τε, εἶναι μία συνάρτησις ἀμοιβαίων ὑποχωρήσεων, ἀλλὰ καὶ μία ἔκφρασις ἀμοιβαίου πόνου.

§61Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε.....

§62Α. ΣΒΩΛΟΣ. Δὲν θέλω μὲ αὐτὰ νὰ εἴπω, ὅτι σεῖς, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶσθε ἄπονος. Κάθε ἄλλο. Θέλω μὲ αὐτὰ νὰ εἴπω, ὅτι αὐτὸ τὸ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον συζητεῖται σήμερον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ σκοπὸν ταμειακὸν διὰ τὸ Δημόσιον. Ἀλλοίμονον, ἐὰν ἐξαρτᾶτε τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Δημοσίου Ταμείου ἐκ τῶν τοιούτων νομοθετημάτων. Θὰ ἦτο λοιπὸν καλὸ νὰ λείψῃ αὐτὸ τὸ ἀντικείμενον τῆς ἔριδος, τὸ ὁποῖον κινδυνεύει μαζὶ μὲ τὸ παλαιὸν ἡμερολόγιον νὰ διχάσῃ τὴν Ἑλλάδα (δὲν ἠκούετο) θὰ βοηθήσητε τὸν κόσμον αὐτὸν νὰ εὕρῃ κάποιον τρόπον ἡσυχίας (δὲν ἠκούετο)

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπικάκης ἔχει τὸν λόγον.

§64Α. ΜΠΙΚΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, μὲ τὸν νόμον αὐτὸν εἶχε ταχθῆ προθεσμία ἐγέρσεως τῶν ἀγωγῶν. Ἡ προθεσμία τῶν ἰδιωτῶν, ὡς γνωστόν, ἔληξεν εἰς τὰς 25–5–1950. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου ἐδημοσιεύθη 3–4 ἡμέρας πρὸ τῆς λήξεως τῆς προθεσμίας ἐν τῷ μεταξὺ δὲ ὅλοι οἱ ἀσχοληθέντες μὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν δημοσίᾳ καὶ ἀρθρογραφήσαντες, εἴτε εἰς τὰς καθημερινὰς ἐφημερίδας, εἴτε εἰς τὰ νομικὰ περιοδικά, ἀπεφήναντο περὶ τῆς ἀντισυνταγματικότητος τοῦ νόμου. Ἦτο κοινὴ πεποίθησις καὶ εἰς τὰ δύο μέρη τῶν ἐνδιαφερομένων, ὅτι ὁ νόμος ἦτο ἀντισυνταγματικὸς καὶ ἄκυρος καὶ δὲν θὰ ἐδημιούργει περαιτέρω συνεπείας. Τὰ κατώτερα δικαστήρια τὰ ὁποῖα ἀπεφάνθησαν κατὰ τὰ τέλη Ἰανουαρίου εἶχον ἀποφασίσει καὶ περὶ τῆς συνταγματικότητος, ἀλλὰ καὶ περὶ ἀντισυνταγματικότητος τοῦ νόμου, μὲ ἐπιχειρηματολογίαν, οἱ ὑποστηρίζοντες τὴν ἀντισυνταγματικότητα, ἀρκετὰ πειστικήν. Ἐλέγετο μάλιστα ὅτι τοιαύτη ἦτο ἡ γνώμη καὶ ἀνωτέρων δικαστηρίων, τῶν Προέδρων Ἐφετῶν, οἱ ὁποῖοι ἔκρινον εἰς δεύτερον βαθμόν. Ὑπὸ τὴν ἀτμόσφαιραν αὐτήν, τῆς ἀβεβαιότητος δηλαδὴ περὶ τοῦ κύρους τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἐξηντλήθη ἡ προθεσμία διὰ τοὺς ἰδιώτας. Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι εἰς τὰ μεγάλα κέντρα ποὺ ὑπῆρχον Ὑποθηκοφυλακεῖα καὶ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἔρευνα τῶν στοιχείων διὰ τὴν ἔγερσιν τῶν ἀγωγῶν, διότι, δυστυχῶς, ὁ νόμος αὐτὸς προέβλεπε πολλὰς διατυπώσεις, κατήντησεν εἰς τὸ Ὑποθηκοφυλακεῖον Ἀθηνῶν νὰ γίνεται σκοτωμὸς καὶ νὰ μὴ εἶναι δυνατὴ ἡ ἔρευνα τῶν βιβλίων. Τὰ δὲ Πρωτοδικεῖα τὰ ὁποῖα ἐδέχοντο τὰς ἀγωγάς, βεβαιῶ τὴν Βουλήν, ὅτι ἔδιδον δίμηνον προθεσμίαν διὰ τὴν χορήγησιν τῶν ἀντιγράφων. Πολλαὶ ἀγωγαὶ ἀπωλέσθησαν εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Ἀθηνῶν, πολλοὶ δὲ ἔχασαν τὰ ἀντίγραφα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπεσκέφθην τὸν τότε ὑπουρνὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἔθεσα ὑπ’ ὄψει του τὸ ζήτημα αὐτό, ὅτι ἔδει δηλαδὴ νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία διὰ τοὺς ἰδιώτας. Ἡ ἀπάντησίς του ἦτο καταφατική, διότι ἔβλεπε καὶ ἐκεῖνος τὸ ὀρθὸν τῆς παρατάσεως τῆς προθεσμίας ἐγέρσεως ἀγωγῶν, ἐφ’ ὅσον, τότε ἀκόμη, εἰς τὰς ἀρχὰς Μαΐου, δὲν εἶχεν ἤδη ἀποφανθῆ ὁ Ἄρειος Πάγος ἐπὶ τῆς συνταγματικότητος τοῦ νόμου τούτου. Ὑπέβαλα τότε πρότασιν νόμου διὰ τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας ἐπὶ τρίμηνον ἀπὸ τῆς λήξεώς της, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ συνεφώνησε καὶ τὸ Γεν. Λογιστήριον ὅτι δὲν ἐπέρχεται ἐπιβάρυνσις τοῦ δημοσίου. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δέον νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία, διότι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πλήττονται εἶναι οἱ πτωχότεροι ἐκ τῶν ἐνδιαφερομένων, οἱ ὁποῖοι ὅταν πλέον, τὶς τελευταῖες ἡμέρες, ἐκρίθη ὅτι ὁ νόμος στέκει, δὲν ἠδύναντο νὰ πᾶνε εἰς τὸν δικηγόρον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας τῶν συμβιβασμῶν πολλῶν ἀγωγῶν, δὲν θὰ εἶχα νὰ προσθέσω τίποτε. Θὰ εἴπω μόνον ὅτι προϋπόθεσις τῆς προθεσμίας ἐκείνης διὰ τοὺς συμβιβασμοὺς ἦτο καὶ ἡ ἐντὸς εὐλόγου χρόνου ἔγερσις καὶ ὁ προσδιορισμὸς τῶν ἀγωγῶν. Γνωρίζομεν δέ, ὅτι εἰς τὰ μεγάλα Πρωτοδικεῖα Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Θεσσαλονίκης, Πατρῶν, αἱ ἀγωγαὶ προσδιωρίσθησαν διὰ τὸν Δεκέμβριον 1951. Ὅταν δὲ καὶ τὴν στιγμὴν ταύτην ἀκόμη ἀμφισβητῆται, λόγῳ τῶν διϊσταμένων ἀποφάσεων τῶν δύο ἀνωτάτων Δικαστηρίων, ἡ συνταγματικότης τοῦ νόμου, εἶναι εὔλογον, ὅτι οἱ ἐνδιαφερόμενοι δὲν στέργουν εἰς τὸν συμβιβασμόν, νομίζοντες, ὅτι ὁ νόμος θὰ ἀκυρωθῇ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, πρέπει νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία αὐτή, ἐφ’ ὅσον δὲν προσδιωρίσθησαν καὶ αἱ ἀγωγαὶ ἐντὸς τοῦ εὐλόγου χρονικοῦ διαστήματος, οὕτως ὥστε οἱ διάδικοι νὰ ἀχθοῦν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ τερματίσουν διὰ συμβιβασμοῦ τὰς διαφοράς των. Παρακαλῶ λοιπὸν τὴν Βουλήν, νὰ δεχθῇ τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας, τοὐλάχιστον δι’ ἓν τρίμηνον.

§65ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὀρθόν. Νὰ παραταθῇ δι’ ἓν ἑξάμηνον.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον.

§67Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Πιστεύω, κύριοι Βουλευταί, ὅτι γενικὴ θὰ εἶναι ἡ ἐπιθυμία, νὰ ἔλθῃ ὁ νόμος αὐτὸς 1323 ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ νὰ τύχῃ τῆς ψήφου της. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ νόμος ἔχει πολλὰς ἀτελείας. Τοῦτο ἀπέδειξε καὶ ἡ σύγκρουσις τῶν ἀνωτάτων Δικαστηρίων, τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἐκ τῶν ὁποίων τὸ ἓν ὑποστηρίζει, ὅτι ὁ νόμος εἶναι συνταγματικός, τὸ δὲ ἕτερον, ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματικός. Εἶναι δὲ πρωτοφανὴς ἡ διάστασις αὐτὴ τῶν δύο ἀνωτάτων Δικαστηρίων καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ζητήματα τοσαύτης κοινωνικῆς σημασίας νὰ μὴ ψηφίζωνται ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀλλὰ νὰ δημοσιεύωνται ὡς ἀναγκαστικοὶ νόμοι καὶ μάλιστα Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν προελθοῦσαν μόλις πρὸ ὀλίγων μηνῶν ἐκ τῶν ἐκλογῶν. Κύριοι Βουλευταί, πιστεύω, ὡς καὶ οἱ περισσότεροι ἐξ ἡμῶν, ὅτι θὰ ἔλθῃ ὁ Α. Ν. 1323 ἐνώπιόν μας διὰ νὰ ψηφισθῇ, διότι ὁ νόμος αὐτὸς ἔχει πολλὰς ἀτελείας. Αὐτὸ δὲ τὸ ἀπέδειξε καὶ ἡ σύγκρουσις ἡ ὁποία ἔγινε μεταξὺ τῶν Ἀνωτάτων Δικαστηρίων, Ἀρείου Πάγου καὶ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας εἰς τὸ ἂν εἶναι συνταγματικὸς ἢ ὄχι. Εἶναι πρωτάκουστον νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διάστασις μεταξὺ τῶν ἀνωτάτων Δικαστηρίων καὶ εἶναι ἄξιον περιεργίας διατί ἡ Κυβέρνησις δὲν τὸν ἔχει φέρει ἀκόμη ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Εἶχα ζητήσει νὰ ἔλθῃ ὁ νόμος αὐτὸς εἰς τὴν Βουλήν, δυστυχῶς ὅμως δὲν τὸ ἠθέλησεν ἡ Κυβέρνησις. Πρέπει ζήτημα τοσαύτης Κοινωνικῆς σημασίας νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθν. Ἀντιπροσωπείας, ἡ ὁποία θὰ τὸ ἐξετάσῃ ἐν πλάτει καὶ ὄχι νὰ δημοσιεύηται ὡς Α.Ν... Ἀσφαλῶς οἱ περισσότεροι νομικοὶ ἐξ ἡμῶν θὰ παρετήρησαν πολλὰς ἀτελείας καὶ πολλὰς ἀδικίας εἰς τὸν ἀναγκαστικὸν αὐτὸν νόμον. Ὁ Α.Ν. 1323 ἀκυροῖ τὰς ἀγοραπωλησίας τὰς γενομένας ὑπὸ μικροϊδιοκτητῶν, ἐνῷ ἀπὸ τοὺς πλουσίους ποὺ ἠγόρασαν ἐπὶ κατοχῆς δὲν τοὺς ἀφαιρεῖ τίποτε. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δίκαιος ὁ νόμος αὐτὸς ἐφ’ ὅσον κάμνει διακρίσεις μεταξὺ πτωχῶν καὶ πλουσίων. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς προθεσμίας τῶν συμβιβαζομένων, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται ἑξάμηνος καὶ ὄχι τρίμηνος προθεσμία. Διότι ἂν δὲν δοθῇ προθεσμία θὰ ἐμποδίσωμεν νὰ γίνουν ὡρισμένοι συμβιβασμοί. Ἐὰν πολλοὶ ἐξ ἡμῶν δὲν ἐγκρίνουν τὴν ἑξάμηνον προθεσμίαν, ἡ τρίμηνος εἶναι ἀπαραίτητος.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ντάγκας ἔχει τὸν λόγον.

§69Δ. ΝΤΑΓΓΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζήτημα ἐπιδέχεται εὐρυτάτην συζήτησιν. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀσχοληθῶμεν ἀναμένοντες τὴν κατάθεσιν τοῦ νόμου 1323, ὅτι θὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα ἀπὸ γενικωτέρας πλευρᾶς. Ἂν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα τὸ ἔκαμα διὰ τὸν ἑξῆς λόγον, διὰ νὰ ζητήσω παράτασιν ὄχι μόνον διὰ τὸ Δημόσιον πρὸς ἄσκησιν ἀγωγῶν ἀλλὰ καὶ διὰ τοὺς ἰδιώτας. Ὅπως γνωρίζωμεν δὲν ὑπάρχουν βιβλία εἰς τὰ ὁποῖα νὰ καταχωρῶνται τὰ ὀνόματα τῶν κληρονόμων. Ἐπειδὴ λοιπόν, εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀσκήσουν ἐν τάχει μίαν ἀγωγὴν δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ προστρέξουν εἰς τὸ Ὑποθηκοφυλακεῖον καὶ ἐναντίον τοῦ τελευταίου διακατόχου νὰ στραφῇ ἡ ἀγωγή. Ὅταν ὅμως ἔφθασεν ἡ στιγμὴ νὰ συζητηθῇ ἡ ἀγωγὴ ἐνώπιον τῶν ἁρμοδίων Δικαστηρίων παρουσιάσθη τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἐναγόμενος ἦτο ἀποβιώσας. Τί θὰ γίνῃ; Ὁ πωλητὴς ἐκπροθέσμως ἤσκησε τὸ δικαίωμά του; Εἶναι σοβαρὰ ὑπόθεσις καὶ περίπτωσις δικαιολογημένη διὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα εἰδικῆς προστασίας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀπορρίψεως ἀγωγῶν, θὰ πρέπῃ νὰ ληφθῇ μέριμνα τακτοποιήσεως τοῦ ζητήματος τούτου. Κατ’ ἀκολουθίαν δι’ ὅσους λόγους ἀνέπτυξαν οἱ προλαλήσαντες κ.κ. συνάδελφοι καὶ δι’ ὅσους ἐγὼ ἤδη ἀνέφερα, προτείνω τὴν παράτασιν ἐπὶ ἑξάμηνον τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 16 παράγρ. 2 τοῦ 1323 καὶ διὰ τοὺς ἰδιώτας.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπαρμπαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§71Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, δὲν θὰ ἐξετάσω τὴν ἀντισυνταγματικότητα τοῦ ἀναγκαστικοῦ περὶ ἀγοραπωλησιῶν νόμου, δι’ ἧς τὰ ἁρμόδια Δικαστήρια διϊστάμενα, ἄλλως ἕκαστον ἀπεφήναντο περὶ ταύτης. Εἶναι γνωστὸν πόσης ὑψίστης σημασίας εἶναι ἡ κατάργησις τῶν συμβολαίων καὶ πόσον βαρεῖαι αἱ κοινωνικαὶ συνέπειαι ἐκ τῆς ἀπὸ τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου εἰς εὐρεῖαν κλίμακα καταργήσεως τῶν συμβολαίων. Ὁ νόμος ἐκεῖνος κύριοι, δι’ ἄλλους ὑπῆρξε δίκαιος καὶ δι’ ἄλλους ἄδικος, τὰ δικαστήρια τὰ ἀνώτατα, ἀλλέως ἀπεφάνθησαν τὰ μέν, ἀλλέως ἀπεφάνθησαν τὰ δε. Ὁ ἀναγκαστικὸς αὐτὸς νόμος ἔχει περιπτώσεις ποὺ χρῄζουν διευκρινήσεων. Δι’ αὐτὸ θὰ ἦτο ἡ καλλιτέρα λύσις νὰ ἤρχετο πρὸς ἐπιψήφισιν ἐνώπιον τοῦ σώματος. Ἡ ἐπιψήφισις τῆς παρατάσεως ἀποτελεῖ μέσον ἐπιψηφίσεως τοῦ ἀναγκαστικοῦ τούτου νόμου. Ὑποστηρίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ δοθῇ παράτασις ἀλλὰ ὅτι πρέπει νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τοῦ σώματος ὅλος ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§73Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὁ νόμος, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν εἶναι σκόπιμος ἢ ὄχι δὲν νοεῖται νὰ εἰσάγωνται τροποποιήσεις ἑνὸς ἄρθρου νόμου, ὅστις δὲν ἐτέθη ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς. Ἡ Βουλὴ τοιοῦτον νόμον δὲν ἐψήφισε καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἐψήφισε καὶ δὲν εἶναι οὗτος εἰς γνῶσιν της, δὲν εἶναι δυνατὸν καθ’ οἱονδήποτε τρόπον νὰ εἰσάγωνται τροποποιήσεις ὡρισμένων ἄρθρων τοῦ ἀναγκαστικοῦ αὐτοῦ νόμου. Τί ἔπρεπε νὰ γίνῃ; Ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῶν πρώτων νὰ εἰσαγάγῃ τὸν νόμον τοῦτον εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ μόνον ὅταν εἰσήγαγε πρὸς κύρωσιν τὸν νόμον τοῦτον ἐδικαιοῦτο νὰ ζητήσῃ καὶ τροπολογίας ὡρισμένων ἄρθρων. Ἀντιθέτως ἔρχεται σήμερον ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ προβῇ εἰς τροποποιήσεις ὡρισμένων ἄρθρων ἀναγκαστικοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος δὲν ἐψηφίσθη εἰσέτι ἀπὸ τὴν Βουλήν. Θὰ γεννηθῇ τὸ ἐρώτημα: Μήπως διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τροποποιοῦντος ὡρισμένα ἄρθρα ἡ Βουλὴ ἐκ προοιμίου ἀναγνωρίζει τὴν νομιμότητα τοῦ νόμου ἐκείνου; Ἀσφαλῶς ὄχι. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον γίνουν δεκταὶ αἱ τροποποιήσεις θὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἐμμέσως ἀναγνωρίζει ἡ Βουλὴ τὸν ἀναγκαστικὸν αὐτὸν νόμον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἀκριβές κατ’ ἀκολουθίαν νομίζω, ὅτι εἰσαγόμεναι αἱ τροποποιήσεις αὗται εἰς τὴν Βουλὴν ὀφείλει αὕτη νὰ ἀπαντήσῃ ἀρνητικῶς, διότι ἄλλως σημαίνει ἔμμεσον ἐπικύρωσιν τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου. Ὑποχρέωσις ἐπαναλαμβάνω τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ εἰσαγάγῃ τὸ ταχύτερον τὸν ἀναγκαστικὸν τοῦτον νόμον πρὸς ἐπικύρωσιν ἐνώπιον τοῦ σώματος καὶ ἐκεῖ νὰ ζητήσῃ τὰς τροποποιήσεις αὐτάς. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς οὐσιαστικῆς ἐφ’ ὅσον τὸ Δημόσιον δι’ οἱονδήποτε λόγον δὲν κατορθώσει νὰ εὕρῃ τὰ μεσεγγυητικὰ κτήματα εἶναι ὀρθὸν νὰ χορηγηθῇ ἡ αἰτουμένη προθεσμία.

§74Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν)........

§75Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Οἱ νόμοι ψηφίζονται ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ δὲν ἔχει σημασίαν ποῖος θὰ ὑπογράψῃ καὶ ποῖος δὲν θὰ ὑπογράψῃ τὸν ἀναγκαστικὸν αὐτὸν νόμον, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον κ. συνάδελφοι πρόκειται νὰ δοθῇ εἰς τὸ δημόσιον προθεσμία ὀρθὸν καὶ δίκαιον εἶναι νὰ δοθῇ καὶ εἰς τοὺς ἰδιώτας δεδομένου ὅτι τοῖς πᾶσιν εἶναι γνωστόν, ὑπῆρξαν ἀνωμαλίαι καὶ δυσχέρειαι κατὰ τὴν διερεύνησιν τῶν βιβλίων μεταγραφῶν εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθοῦν οἱ καθ’ ὧν ἔδει νὰ στραφῶσιν αἱ ἀγωγαί. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἠγέρθη ἀγωγὴ κατὰ τοῦ τρίτου κατόχου ἐνῷ ἐκ τῶν ὑστέρων εὑρέθη ὅτι ὑπῆρχε τέταρτος. Πρέπει νὰ δοθῇ μικρὰ προθεσμία ἐπαναλαμβάνω καὶ εἰς τὸν ἰδιώτην.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπουρδάρας ἔχει τὸν λόγον.

§77Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Καλκάνην, ὅτι ἀνωμάλως εἰσάγεται ὁ νόμος. Ἡ ψήφισις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἀποτελεῖ ἔμμεσον ἀναγνώρισιν, ὅτι ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὸν ὑπὸ τὴν κρίσιν της μέλλοντα νὰ ὑποβληθῇ νόμον 1323. Δὲν νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος αὐτός, διότι ἀπετέλεσε τὴν βάσιν ἔριδος μεταξὺ δύο μερίδων τῆς κοινωνίας καὶ θὰ ἐξακολουθῇ ἐπὶ πολὺ ἀκόμη νὰ ἀποτελῇ. Διὰ τίνα λόγον λοιπὸν οἱ κ. κ. ὑπουργοὶ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Δικαιοσύνης θέλουν τὸν νόμον αὐτὸν καὶ δὲν θέλουν ὁλόκληρον τὸν νόμον ἵνα κατὰ τὴν ψήφισίν του, λάβῃ τὴν ἔγκρισιν τῆς Βουλῆς διὰ τὰς προθεσμίας τὰς ὁποίας ζητοῦν; Παρακαλῶ λοιπόν, νὰ φέρουν τὸν νόμον 1323 καὶ νὰ κάμωμεν τὰς τροποποιήσεις. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν θέλῃ νὰ κάμῃ αὐτὸ καὶ ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ νομοσχέδιον ὡς τὸ εἰσηγήθη ὁ κ. ὑπουργός, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δεχθῇ τὰς τροπολογίας τῆς Ἐπιτροπῆς ὅσον ἀφορᾷ τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας τῶν συμβιβασμῶν, τοὐλάχιστον ἐπὶ ἑξάμηνον, διὰ νὰ διευκολύνωμεν ὅλον τὸν κόσμον.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§79Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ κριθῇ ὁ νόμος 1323, ἀλλὰ ἐὰν δοθῇ παράτασις προθεσμίας εἰς τὸ Δημόσιον νὰ δοθῇ καὶ εἰς τοὺς ἰδιώτας διότι πανταχόθεν ὑπεβλήθη τοιοῦτον αἴτημα. Ὡς ἀνέφερον οἱ προλαλήσαντες ἡ ἑξάμηνος προθεσμία δὲν ἐπαρκεῖ εἰς τοὺς ἰδιώτας νὰ ἀσκήσουν τὸ ἔνδικον αὐτὸ μέσον, διότι παρενεβλήθη ὡς γνωστὸν ἓν οὐσιῶδες γεγονὸς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλή. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἀπεφάνθη, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι ἀντισυνταγματικὸς καὶ κάθε ἐνδιαφερόμενος ἀνέστειλε τὰς ἐνεργείας του. Ὁ Ἄρειος Πάγος πρὸ 20ημέρου πρὶν τῆς ἐκπνεύσεως τῆς προθεσμίας, ἐξέδωσεν ἀπόφασιν θεωρῶν τὸν νόμον ὡς συνταγματικόν. Τότε, οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐκινήθησαν, ἀλλὰ δὲν κατέστη δυνατὸν ἐντὸς τοῦ 20ημέρου αὐτοὶ νὰ ἐνασκήσουν τὰ δικαιώματά τους ἰδίως εἰς τὰς ἀπομεμακρυσμένας περιοχάς. Ἐπιπροσθέτως ἐδημιουργήθη καὶ ἀνωμαλία διότι πολλοὶ ἐκ τῶν διαδίκων ἀπέθανον καὶ συνεπῶς ἐχάθησαν τὰ δικαιώματά των. Δὲν εἶναι λοιπὸν ὀρθὸν νὰ παρέλθῃ ἀπαρατήρητος μία τοιαύτη ἀδικία εἰς βάρος πολλῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τὸ νομοθετικὸν Σῶμα. Ἐνῶ, ἔστω καὶ ἐπ’ ἐλάχιστον, μὲ τὸν νόμον 1323, ἀποκατεστάθησαν πολλῶν ἀτόμων τὰ δίκαια, τῶν ἐναπομεινάντων θὰ εἶναι ἀδικία ἐὰν τὸ ἀρνηθῇ τὸ νομοθετικὸν Σῶμα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει ἡ αἰτουμένη παράτασις διὰ τὸ Δημόσιον νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς ἰδιώτας· ἂν μὴ ἐπὶ 6μηνον, τοὐλάχιστον ἐπὶ τρίμηνον ἡ προθεσμία τῶν συμβιβασμῶν. Οἱ συμβιβασμοὶ ἄλλωστε ὑποστηρίζονται καὶ ὑπὸ τῶν δικαστηρίων. Οἱ συμβιβασμοὶ ἄλλωστε, εἶναι ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει ἡμεῖς νὰ ἀρνηθῶμεν.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ράλλης ἔχει τὸν λόγον.

§81Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Εἶμαι ἐναντίον τῆς παρατάσεως τῆς προθεσμίας διὰ τὸ Δημόσιον. Ἡ προθεσμία τοῦ ἑνὸς ἔτους δι’ αὐτὸ εἶναι ἀρκετὴ διὰ τὴν ἔγερσιν ἀγωγῶν, ἐὰν δὲ δύναται ἐντὸς αὐτοῦ τοῦ χρόνου νὰ ἐνεργήσῃ τὰς ἀγωγάς του καὶ δὲν τὰς ἐνεργήσει τοῦτο σημαίνει ὅτι εἶναι ἀμελὲς καὶ πρέπει νὰ τιμωρηθῇ. Ἐὰν δεχθῇ ἡ Βουλὴ τὴν παράτασιν διὰ τὸ Δημόσιον, ἀναμφιβόλως πρέπει νὰ παρατείνῃ τὴν προθεσμίαν καὶ διὰ τοὺς ἰδιώτας οἵτινες ἔχουν ὀλιγώτερα μέσα. Θὰ παρεκάλουν νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία τῶν συμβιβασμῶν διότι τοῦτο εὐλόγως θὰ ἱκανοποιοῦσε καὶ τὰς δύο ἀντιμαχομένας μερίδας, εἶναι δὲ γνωστόν, ὅτι ὁ συμβιβασμὸς εἶναι ἐπωφελὴς καὶ διὰ τοὺς δύο. Πρέπει λοιπὸν νὰ παρατείνωμεν τὴν προθεσμίαν συμβιβασμῶν καὶ διὰ τοὺς ἰδιώτας, διότι τὸ ζήτημα αὐτὸ ἔχει τόσον μεγάλην σημασίαν καὶ τόσον σάλον ἐδημιούργησεν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Προτείνω δὲ τὴν παράτασιν τῶν συμβιβασμῶν μόνον ἐπὶ τρίμηνον.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπακωνσταντίνου ἔχει τὸν λόγον.

§83Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ὑπερβολὴ ἐὰν εἴπω ὅτι ὁ Α.Ν. περὶ ἀγοραπωλήσεως εἶναι τὸ σοβαρώτερον νομοθέτημα τῆς τελευταίας τετραετίας, λόγῳ τοῦ ἀντικειμένου καὶ τοῦ κοινωνικοῦ ἐνδιαφέροντος ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν σάλον, τὸν ὁποῖον προεκάλεσεν εἰς τὴν νομολογίαν τῶν ἀνωτάτων δικαστηρίων τῆς Χώρας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ δύο ἀνώτατα δικαστήρια τῆς Χώρας ἤτοι ὁ Ἄρειος Πάγος καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ἐτάχθησαν ἀντίθετα ἔναντι τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ τὸν ἔκριναν ἀντισυνταγματικόν. Τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ θὰ πρέπῃ νὰ κριθῇ ἡ συνταγματικότης ἢ μή. Δηλαδὴ ὄχι μὲ τὴν ἔννοιαν ἐὰν ἀντίκειται οὐσιαστικῶς πρὸς τὴν ἰδιοκτησίαν ἢ ὄχι, ἀλλ’ ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς ἐκδόσεως αὐτοῦ. Ἐνῷ ἀνέμενε κανεὶς ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ εἰσαγάγῃ ἐπὶ τέλους τὸν ἀναγκαστικὸν νόμον διὰ νὰ ἀκουσθῇ ἡ γνώμη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπ’ αὐτοῦ, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν περιορίζεται νὰ ζητήσῃ τὴν ἔγκρισιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπὶ ἑνὸς ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ μίαν λεπτομέρειαν τοῦ ὅλου νομοθετήματος, δηλαδή, ἐὰν τὸ Δημόσιον θὰ ἔχῃ παράτασιν τῆς προθεσμία ἀσκήσεως ἀγωγῆς. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, νομίζω, ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἓν ζήτημα κοινωνικὸν ζήτημα τὸ ὁποῖον ὑπάρχει. Ἐπὶ πλέον νομίζω, ὅτι θὰ ἀποτελεῖ λάθος ἡ κύρωσις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ διότι θὰ ἀποτελέσῃ ἔμμεσον ἐπικύρωσιν τοῦ ἀναγκ. νόμου 1323 ὡς συνέβη μὲ τὴν σύμβασιν τοῦ Κράτους μὲ τὴν Πάουερ τὸ ὁποῖον εἶχε παραχωρήσει πλεονεκτήματα εἰς ταύτην. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως ἀκριβῶς λόγῳ τῆς μεγάλης σημασίας τῆς κοινωνικῆς τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ ἀνεκοινώθη ὅτι ἔγινε σύσκεψις ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. ............ καὶ ὅτι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων οἵτινες μετέχουν σήμερον τῆς Κυβερνήσεως, ἀνεγνώρισαν τὴν ἀνάγκην τῆς ταχείας ὑποβολῆς τοῦ νόμου εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ληφθῇ ἡ γνώμη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Θὰ ἤμην εὐτυχὴς νὰ μάθω, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ ἐξακολουθῇ νὰ ἔχῃ τὴν ἰδίαν ἀντίληψιν περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ταχίστης εἰσαγωγῆς τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ, διὰ νὰ λυθῇ ἐπὶ τέλους ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἓν ζήτημα τὸ ὁποῖον ἔχει διαχωρίσει ὄχι μόνον τοὺς Ἕλληνας εἰς δύο στρατόπεδα ἀλληλομισούμενα ἀλλὰ καὶ τὰ δικαστήρια. Ἐπὶ τοῦ Νομοθετήματος αὐτοῦ, τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Νόμου, ὑπάρχει καὶ μία τροπολογία, μία πρότασις τροποποιήσεως ὑπογεγραμμένη ἀπὸ 60 βουλευτὰς ὅλων τῶν παρατάξεων καὶ ὑπάρχει μάλιστα μία πρότασις πρὸς τὸ Προεδρεῖον διὰ τὴν ἐγγραφήν, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, τῆς προτάσεως αὐτῆς εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ἡ πρότασις αὐτὴ ὑπογράφεται ἀπὸ βουλευτὰς ὅλων τῶν Κομμάτων καὶ ἀπὸ δύο Ἀρχηγοὺς Κομμάτων, τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ε.Π.Ε.Κ. καὶ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀναγεννήσεως. Ἐφ’ ὅσον καὶ τὰ δύο κόμματα τῆς μείζονος ἀντιπολιτεύσεως ἀναγνωρίζουν καὶ ἐκεῖνα τὴν ἀνάγκην τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ Νομοθετήματος εἰς τὴν Βουλήν, θὰ ἤθελα νὰ ἀκούσω ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀποφασίσει νὰ τὸ εἰσαγάγῃ χωρὶς νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἔμμεσον ἐπικύρωσιν, χωρὶς ἡ Βουλὴ νὰ ἀσχοληθῇ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§84Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ καταθέσῃ ὅλους τοὺς Ἀναγκαστικοὺς Νόμους, ὥστε ἡ ἰσχὺς τῶν Νόμων αὐτῶν νὰ εἶναι ἀπόλυτος. Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ βοηθήσῃ, διότι δυστυχῶς αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαί, βέβαια δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἐργάζονται, ἀλλὰ δὲν ἐργάζονται ὅσο θὰ ἔπρεπε διὰ νὰ φέρουν εἰς πέρας τὸ τεράστιον αὐτὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ διαφόρους Ἀναγκαστικοὺς Νόμους καὶ τῆς παρελθούσης ἀκόμη Βουλῆς. Θὰ κάμω μίαν πρότασιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τοὺς Προέδρους τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν, ὅπως αὗται συνεδριάζουν καὶ τὸ πρωΐ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσουν ὅταν καλοῦνται εἰς τὰς 4 καὶ 5 τὸ ἀπόγευμα. Θὰ παρεκάλουν νὰ γίνῃ μία σύστασις καὶ ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὥστε αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαὶ νὰ ἐπεξεργάζωνται τὰ Νομοσχέδια καὶ τὸ πρωΐ καὶ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ προχωρήσωμεν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τὸ εἰδικόν, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος, εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι ἕνα ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων Νομοθετημάτων εἶναι καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὰς ἀγοραπωλησίας, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησεν ὁλόκληρον τὴν δημοσίαν γνώμην ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἀφ’ ἧς ἐξεδόθη ὁ Α.Ν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως νομίζω, ὅτι ἡ διὰ συμβιβασμοῦ λύσις ἔφερε μίαν θεραπείαν τοῦ κακοῦ, εἶμαι σύμφωνος νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ τὴν παράτασιν, διότι ὀλιγώτερα προβλήματα θὰ τεθοῦν ἐνώπιον ἡμῶν.

§85ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θέσατε μίαν τρίμηνον παράτασιν διὰ τὰς ἀγωγάς, διὰ τὴν ἔγερσιν τῶν ἀγωγῶν.

§86Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἡ δήλωσις, ὅτι θὰ φέρετε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς κύρωσιν τὸν νόμον αὐτόν, φοβοῦμαι ὅτι θὰ χαλαρώσῃ πολὺ τοὺς συμβιβασμούς.

§87Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, ὁ σκοπὸς τοῦ Νόμου ἦτο περιωρισμένος. Διὰ τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ὡμιλήσατε, ἁρμόδιος δὲν εἶναι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἠθέλησε νὰ περιφρουρήσῃ τὰ δικαιώματα τοῦ Δημοσίου, τὰ ὁποῖα διατρέχουν κίνδυνον καὶ διὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο αὔριον κατακριτέος, εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν τὰ ἐφρούρει. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι τὸ Κράτος ἠμέλησε· ἠμπορεῖ νὰ ἠμέλησαν αἱ ὑπηρεσίαι, ἀλλὰ δὲν χρωστάει τὸ σύνολον, τὸ Κράτος, νὰ πληρώσῃ διὰ τὴν ἀμέλειαν τῶν ὑπαλλήλων. Ἀλλὰ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν πταίουν αἱ ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἄξιαι ἐπαίνου διὰ τὸ τεράστιον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσαν. Τὸ Δημόσιον ὑπεισέρχεται εἰς τὰ δικαιώματα ὡρισμένων πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι συνῆψαν ἀγοραπωλησίας. Ἔπρεπε, λοιπόν, ἡ ὑπηρεσία ν’ ἀνεύρῃ αὐτοὺς τοὺς δοσιλόγους καὶ νὰ ἰδῇ τὶ ἀγοραπωλησία συνῆψαν καὶ εἰς ποῖα δικαιώματα ὑπεισέρχεται. Εἰς τὸ διάστημα ἑνὸς ἔτους, δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ ὑπηρεσία νὰ γνωρίζῃ πόσοι δοσίλογοι ὑπάρχουν εἰς τὰ Ἰωάννινα ἢ πόσοι δοσίλογοι ὑπάρχουν εἰς τὴν ἐσχατιὰν τῆς Ἑλλάδος, δι’ αὐτὸ τὸν λόγον ἦτο ἀναγκαία ἡ προθεσμία αὐτή. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν αἰτουμένην προθεσμίαν, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ τὴν δώσω, ἐφ’ ὅσον καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὸ συνιστᾷ τοῦτο. Ἤθελα μικροτέραν παράτασιν τῆς προθεσμίας, διὰ νὰ ἀναγκάσῃ τοὺς διϊσταμένους συμβαλλομένους νὰ ἔλθουν εἰς μίαν συντομωτέραν συνεννόησιν. Ἐὰν θέσωμεν 6 μῆνας, τὴν τελευταίαν ἡμέραν θὰ πᾶνε, ἐὰν θέσωμεν 1 μῆνα, πάλι θὰ πᾶνε τὴν τελευταίαν ἡμέραν. Ὑποχωρῶ εἰς τοὺς τρεῖς μῆνας καὶ τοὺς ἀποδέχομαι. Θὰ ἤθελον νὰ προτείνω καὶ μίαν τροπολογίαν ἀναφερομένην εἰς τὴν προάσπισιν τῶν συμφερόντων τοῦ δημοσίου. Κατὰ τὸ ἄρθρον 16, παράγραφος 3 «ὁ ἐγείρων ἀγωγὴν διὰ διάρρηξιν τῆς ἀγοραπωλησίας ἢ συμπλήρωσιν τοῦ τιμήματος, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δώσῃ καὶ τὰ περιουσιακά του στοιχεῖα». Συνεπῶς, ὅπου τὸ δημόσιον ὑπεισέρχεται εἰς τὰ δικαιώματα τοῦ πωλητοῦ πρέπει νὰ δώσῃ ὁ ἴδιος στοιχεῖα ἐπὶ ποινῇ ἀπαραδέκτου τῆς ἀγωγῆς, νὰ δώσῃ τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τοῦ ἀτόμου εἰς τὰ δικαιώματα τοῦ ὁποίου ὑπεισέρχεται. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι δὲν εἶναι εὐχερές, διότι ὅταν τὸ δημόσιον ὑπεισέρχεται εἰς τὰ δικαιώματα τοῦ Α, ποῦ νὰ ἠξεύρῃ τὰ περιουσιακὰ αὐτοῦ στοιχεῖα; Ἐὰν δὲν τὰ καταθέσῃ αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ἡ ἀγωγὴ τοῦ δημοσίου εἶναι ἀπαράδεκτος. Πρέπει, νομίζω, χάριν προστασίας τοῦ δημοσίου ν’ ἀποδεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν καὶ ν’ ἀπαλλάξωμεν τὸ δημόσιον τῆς ὑποχρεώσεως. Ἡ τροπολογία ἔχει οὕτω: «Τὸ δημόσιον ἀπαλλάσσεται........... ....... (ἀναγινώσκει)........».

§88Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἐὰν ἐπεκταθῶμεν περισσότερον, θὰ πρέπῃ νὰ συζητήσωμεν ὁλόκληρον τὸν νόμον.

§89Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ζητοῦμεν τίποτε περισσότερον, ζητοῦμεν τοῦτο τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν δικαιωμάτων τοῦ δημοσίου, τὰ ὁποῖα θὰ πᾶνε χαμένα εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν γίνῃ δεκτή.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§91Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν διαφεύγει τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος συμπίπτει νὰ εἶναι διακεκριμένος νομικὸς ὅτι τὸ νομοσχέδιον, ὡς ὀρθότατα παρετήρησεν ὁ κ. Καλκάνης, ἀποτελεῖ μία ἔμμεσον ἀναγνώρισιν τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 1323. Θέλω νὰ ἐρωτήσω τόσον τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅσον καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἂν τὸ νομοσχέδιον παρατείνεται καὶ τροποποιοῦν θεμελιῶδες ἄρθρον τοῦ νόμου 1323, ἴσως τὸ θεμελιωδέστερον ὅλων, δὲν ἀποτελεῖ ἐπικύρωσιν ἔμμεσον, σιωπηρὰν καὶ σαφῆ τοῦ νόμου 1323; Τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας αὐτό, εἶναι αὐτὴ ἡ πρόθεσίς σας; Διότι ἡ Βουλὴ θέλει νὰ ἠξεύρῃ τὶ θέλετε. Εἶχα τὴν ἀξίωσιν αὐτὴν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπαναλαμβάνω, ἔγκριτον νομικόν, ὅταν ἔφερε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἰς τὴν Βουλὴν, νὰ ἠξεύρῃ τὴν ἔννοιαν τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Λοιπόν, κύριοι, εἴμεθα σύμφωνοι ὅτι ἐμμέσως ὁ νόμος 1323 θεωρεῖται ἰσχυρός;

§92ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι. Ὄχι.

§93Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὀφείλει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ μὴ σπεύσῃ νὰ καταθέσῃ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ νὰ περιμένῃ νὰ τὸ εἰσαγάγῃ μαζὶ μὲ τὴν ἔγκρισιν τοῦ ὅλου νομοθετήματος. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐν ὄψει τῆς κρατούσης διαφορᾶς μεταξὺ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ τοῦ Ἀρείου Πάγου ἐκ τῶν ὁποίων τὸ μὲν Συμβούλιον Ἐπικρατείας εἶπεν ὅτι δὲν ἰσχύει, ἐν ὄψει, λέγω, τῆς κρατούσης διαστάσεως, τὸ νὰ ἔλθῃ ἡ σημερινὴ Βουλὴ καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι τροποποιεῖ ἕνα ἄρθρον τοῦ νόμου αὐτοῦ, τὸν ὁποῖον τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἐθεώρησε μὴ ἰσχύοντα, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ Βουλή, παρὰ τὴν γνώμην τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, θεωρεῖ ὅτι ἰσχύει ὁ νόμος αὐτός. Διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ τροποποίησις νόμου, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν γνώμην τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας δὲν ἰσχύει. Ἐὰν ὅμως παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ παρακαλέσω νὰ ἀπορριφθῇ τὸ νομοσχέδιον ὅσον ἀφορᾷ τὴν αἰτουμένην παράτασιν τῆς προθεσμίας ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου. Κύριοι συνάδελφοι καὶ ὅταν ἐψηφίσθη ὁ νόμος εἶχα τὴν γνώμην καὶ τὴν ἐξεδήλωσα, ὅτι ἦτο ἀτυχὴς ἡ διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς ὡρισμένην περίπτωσιν ὑπεισέρχεται εἰς τὰ δικαιώματα τοῦ ἀτόμου τὸ δημόσιον, εἶναι ἀτυχὴς ἡ διάταξις ἐκτὸς ἄλλων λόγων, διότι εἶναι ἄνευ πρακτικοῦ ἀποτελέσματος, καθ’ ὅσον τὸ δημόσιον δὲν πρόκειται νὰ ὠφεληθῇ οὔτε ἕνα λεπτόν, ἀντιθέτως ἡ διάταξις αὐτὴ δημιουργεῖ ἀμφιβολίαν δεινήν, ὅσον ἀφορᾷ τὰ δικαιώματα τῶν ἰδιοκτητῶν ἐπὶ τῶν ἀγοραπωλησιῶν. Ἡ παράτασις αὐτὴ τὴν ὁποίαν ζητεῖτε, προώρισται ἄνευ πρακτικοῦ λόγου διὰ τὸ δημόσιον νὰ παρατείνῃ τὴν δεινὴν αὐτὴν ἀμφιβολίαν περὶ τῶν ἑκατέρωθεν δικαιωμάτων καὶ τοῦτο θὰ εἶναι ἕνα θανάσιμον σφάλμα. Ὀφείλετε, κύριε ὑπουργέ, νὰ θέσητε τέρμα εἰς τὴν ἀβεβαιότητα αὐτὴν καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ τεθῇ τέρμα. Ἀλλά, κύριε ὑπουργέ, ἂν καὶ παρὰ ταῦτα καὶ πάλιν ἐπιμένετε εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δίκαιον τότε εἶναι καὶ ὀρθὸν καὶ ἐπιβεβλημένον νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τῶν συμβιβασμῶν, ἀλλὰ θὰ πρέπῃ νὰ ἔχωμεν ὅλοι ὑπ’ ὄψιν ὅτι κατὰ τοιοῦτον τρόπον λύεται τὸ ζήτημα τῶν ἀγοραπωλησιῶν καὶ διὰ τῆς Βουλῆς.

§94Α. ΣΒΩΛΟΣ. Δὲν πρέπει νὰ κάμωμεν σύγχυσιν μεταξὺ δύο ἐννοιῶν. Λέγετε ὅτι ἐμμέσως διὰ τῆς κυρώσεως Α. Ν., τροποποιοῦσα τὸν μὴ ἐπικυρωμένον Α. Ν., ἡ Βουλὴ ἀναγνωρίζει σιωπηρῶς τὸν νόμον περὶ ἀγοραπωλησιῶν κατοχῆς ἢ τὸν ἐπικυρώνει. Νὰ ξεχωρίσωμε δύο ἔννοιες. Ἡ Βουλὴ ἐμμέσως δὲν ἐπικυρώνει τίποτε, οὔτε ἀκυρώνει τίποτε καὶ ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος δὲν εἶναι οὔτε κἂν κυρωτικὴ ἢ ἀναγνωριστική, εἶναι ἐκεῖνο ποὺ οἱ Γερμανοὶ λέγουν διαδηλωτική.

§95Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂν ψηφίσωμεν αὐτὴν τὴν διάταξιν, καὶ ἡ διάταξις αὐτὴ ἔλθῃ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, σᾶς ἐρωτῶ: τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου αὐτοῦ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, θὰ δύναται νὰ εἴπῃ ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀντισυνταγματική; Καὶ ἂν εἴπῃ ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι πράγματι συνταγματική, πῶς θὰ εἴπῃ ὅτι τὸ ὑπόλοιπον τοῦ νόμου εἶναι ἀντισυνταγματικόν;

§96Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἂν τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας εἶχε κρίνει τὴν συστατικὴν συνταγματικότητα τοῦ νόμου, τότε ἡ παρατήρησίς σας θὰ ἦτο ὀρθή. Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας περιωρίσθη μόνον εἰς ἕνα πρᾶγμα, εἶπεν ὅτι ὡς Α. Ν. τὸ νομοθέτημα αὐτό, ἐκδοθεὶς εἰς τὰς παραμονὰς τῆς συγκλήσεως τῆς Βουλῆς, δὲν ἐμπίπτει εἰς τοὺς νόμους ἐκείνους λόγω κατεπειγούσης ἀνάγκης θεσπισθέντων κλπ. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως, θὰ ἔλεγα καὶ ἐγὼ τὸ ἴδιο πρᾶγμα. Πέραν τούτου ὅμως δὲν εἰσῆλθεν οὔτε ὑπῆρχε λόγος νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ περιεχόμενον τοῦ νόμου. Ἑπομένως, σήμερον ἡμεῖς κύρωσιν σιωπηρὰν δὲν θὰ κάμωμεν. Λέγετε, ὅτι ἀναγνωρίζομεν τὸν νόμον. Ἠμπορεῖ νὰ μεταβληθῇ εἰς στρουθοκάμηλον ἡ Βουλή; Δὲν ἠξεύρομεν ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἐφαρμόζεται ἀπὸ τὰ δικαστήρια; Εἴμεθα καὶ πολιτικὸν Σῶμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀγνοήσῃ τὶ γίνεται σήμερον. Ἠμποροῦμεν νὰ ἀγνοήσωμεν ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ὑπὸ τὸ κῦρος τοῦ ἀνωτάτου δικαστηρίου ἐφαρμόζεται;

§97Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐσεῖς εἶσθε τότε ὑπὲρ τοῦ κύρους τοῦ νόμου.

§98Α. ΣΒΩΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο, ὅτι ἡ Βουλὴ δεχομένη τὴν διάταξιν πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της ὅτι ἀνταποκρίνεται εἰς μίαν κατάστασιν τῆς στιγμῆς. Ἔληξε ἡ προθεσμία τοῦ συμβιβασμοῦ καὶ ὑπάρχουν τινὲς οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ συμβιβασθοῦν. Μιὰ ποὺ ὁ νόμος ἐφαρμόζεται, θὰ μποροῦσε νὰ δοθῇ ἡ παράτασις διὰ συμβιβασμόν. Ἡ τομὴ τῆς ὑποθέσεως θὰ ἦτο ἐὰν ὑπεβάλετο ἕνας νόμος περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου 1323. Αὐτὸ μάλιστα, ἀλλ’ ὡς ἔχει τὸ ζήτημα, ἔργον δικαιοσύνης εἶναι νὰ λύσωμεν τὰ ζητήματα αὐτά.

§99Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμολογῶ ὅτι ἡ διακοπὴ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου μὲ ἐνίσχυσεν εἰς τὴν ἄποψίν μου καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μὲ μίαν λέξιν νὰ εἴπω τοῦτο: τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἶπεν ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι ἀντισυνταγματικός, διότι ἐξεδόθη ἄνευ ἐπειγούσης ἀνάγκης. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι ἀντισυνταγματικὸς ἔχομεν ὡς δεδομένον, ὅτι κατὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὁ νόμος αὐτὸς δὲν ἰσχύει. Ἐὰν ψηφίσωμεν αὐτὴν τὴν τροποποίησιν τῆς παρατάσεως τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου τάδε, ἐὰν τὸ ζήτημα ἔλθῃ κατὰ ἕνα οἱονδήποτε τρόπον ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, θὰ δύναται τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας νὰ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τοῦ πράγματος, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι ἀντισυνταγματικός; Τὸ πρᾶγμα, νομίζω, ὅτι εἶναι σαφές. Ἐπιμένω ὅτι θὰ εἶναι ἀτυχὴς ἡ παράτασις τῆς προθεσμίας, διότι δὲν θὰ ἔχῃ ἄλλο ἀποτέλεσμα, παρὰ νὰ παρατείνῃ τὴν ἀμφιβολίαν ἐπὶ τῆς ἰσχύος τοῦ βασικοῦ νόμου.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαδόγιαννης ἔχει τὸν λόγον.

§101Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἀπὸ τὴν γενομένην ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συζήτησιν ἀπόψε δὲν προκύπτει ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν θέλει νὰ βοηθήσῃ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ προσκομισθέντος ἐνώπιον αὐτῆς νομοθετήματος. Νομίζω, μάλιστα, ὅτι ἂν ἔλειπε ἡ διαφωνία τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὡς πρὸς τὴν προθεσμίαν θὰ εἶχεν ἤδη ψηφισθῆ. Πάντως ἀπὸ τὴν συζήτησιν προέκυψαν τρία πράγματα. Πρῶτον ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἐπιμένει νὰ ἔλθῃ τὸ νομοθέτημα, τὸ ἀρχικόν, ἐνώπιόν της, διὰ νὰ τὸ συζητήσῃ καὶ τὸ ἐπικυρώσῃ, διότι ἔγινε δεκτὸν πανταχόθεν, ὅτι ὑπάρχουν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι χρήζουν τροποποιήσεως καὶ διότι ὑπάρχει ἡ διαφωνία μεταξὺ τῶν δύο ἀνωτάτων δικαστηρίων καὶ νομίζω, ὅτι τὴν ἄποψιν αὐτὴν καλύπτει μία δήλωσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ νὰ φθάσωμεν ὅμως εἰς τὸ συμπέρασμα, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπιψηφισθῇ ὑπὸ μίαν αἵρεσιν. Ἡ παράτασις τῆς προθεσμίας διὰ συμβιβασμὸν ὅτι μὲ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ δὲν ἐγκρίνεται ὁ βασικὸς νόμος. Μία δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἢ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως πιθανὸν νὰ καλύψῃ τὸ θέμα αὐτό. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι θὰ ἤθελε νὰ διαδηλωθῇ κατὰ ἕνα οἱονδήποτε τρόπον ὅτι ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ δὲν ἀποτελεῖ καὶ τὴν ἔγκρισιν τοῦ βασικοῦ νομοθετήματος. Τὸ τρίτον θέμα εἶναι τὸ ζήτημα τῆς προθεσμίας τὴν ὁποίαν ὁμοθύμως ἡ Βουλὴ θέλει.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μανιαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§103Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ ἀντιπρόσωπος τῶν συμφερόντων τοῦ δημοσίου ζητεῖ μίαν παράτασιν προθεσμίας ἀπαραίτητον διὰ νὰ προστατεύσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου, νομίζω ὅτι οὐδεὶς ἔχει δικαίωμα νὰ τοῦ τὸ ἀρνηθῇ. Διότι ἄρνησις πρὸς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐξασφαλίσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ δημοσίου, σημαίνει κατά τινα τρόπον συνενοχὴν εἰς τὰς ζημίας τὰς ὁποίας θὰ ὑποστῇ τὸ δημόσιον. Τὸ θέμα εἶναι ὅτι ἐφ’ ὅσον θὰ ἐγκρίνωμεν τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας αὐτῆς πρὸς τὸ δημόσιον δίκαιον εἶναι νὰ ἐγκρίνωμεν ἀνάλογον παράτασιν καὶ διὰ τοὺς ἰδιώτας, διότι οὕτω δὲν θὰ φανῶμεν μονοπλεύρως ὑποστηρίζοντες τὸ δημόσιον καὶ ἀρνούμεθα τὸ δικαίωμα τὸ ἴσον πρὸς τοὺς ἰδιώτας. Ἡ προθεσμία πρέπει νὰ εἶναι τριῶν ἕως ἓξ μηνῶν. Δὲν δέχομαι τὴν ἐξήγησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ὅσον μεγαλυτέραν προθεσμίαν δώσωμεν τόσον ἡ κίνησις τῶν ἐχόντων συμφέρον ἀναβάλλεται. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἓν ἄλλο θέμα. Ἡ λογικὴ λέγει, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία δὲν ἔχει τὴν τιμὴν νὰ ζητήσῃ τὸ βασικὸν νομοσχέδιον τῶν ἀγοραπωλησιῶν δὲν ἠμπορεῖ νὰ τροποποιήσῃ διάταξιν τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον δὲν ἐκύρωσεν. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὅτι μεταξὺ τῶν ἀναγκαστικῶν νόμων τοὺς ὁποίους θὰ φέρῃ πρὸς ἐκπλήρωσιν θὰ εἶναι καὶ ὁ περίφημος αὐτὸς νόμος, νομίζω, ὅτι ἀρκεῖ μία δήλωσις τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν ὑπονοεῖ καὶ τὴν παραδοχὴν τοῦ ὅλου νόμου διὰ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν δυνάμεθα νὰ ἀρνηθῶμεν εἰς τὸ δημόσιον τὴν προάσπισιν τοῦ συμφέροντός του καὶ δεύτερον δὲν δυνάμεθα ἰσοπόσως νὰ ἀρνηθῶμεν καὶ ἀπὸ τοὺς ἰδιώτας τὴν προάσπισιν τῶν συμφερόντων των καὶ δι’ αὐτὸ προτείνω ἑξάμηνον παράτασιν τῆς προθεσμίας.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν. Δέχεται κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον;

§105ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ὑπεβλήθησαν αἱ ἑξῆς τροπολογίαι. Τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: «Ὡσαύτως παρατείνεται ἐπὶ ἓν εἰσέτι τρίμηνον ἀπό τῆς λήξεώς της ἡ προθεσμία τοῦ ἄρθρου 17». Τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: «Τὸ Δημόσιον ἀπαλλάσσεται ἐκ τῶν ὑπὸ τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Α.Ν. 1323]49 ἐπιβαλλομένων ὑποχρεώσεων»

§107Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἐκτὸς τῆς ἰδικῆς μου βεβαιωτικῆς τροπολογίας, δέχομαι καὶ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὰς ἀναγνωσθείσας τροπολογίας;

§109ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἐγένοντο δεκταί, ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἡ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ὑπάρχει καὶ ἑτέρα τροπολογία ὑπογραφομένη παρὰ τῶν κ. κ. Μπικάκη, Πανσελήνου, Παπασπύρου κλπ. καὶ ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: «Εἰς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ σχεδίου νὰ προστεθῇ δευτέρα παράγραφος ἔχουσα οὕτω: «Ὁμοίως ἡ προθεσμία τοῦ ἄρθρου 16 παράγραφος 2 τοῦ Α.Ν. 1323]49 παρατείνεται ἐπὶ ἑξάμηνον ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος». Ὁ κ. ὑπουργὸς παρακαλῶ, τὴν δέχεται;

§111Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὄχι, δὲν τὴν δέχομαι.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, δέχεται τὴν ἀναγνωσθεῖσαν τροπολογίαν; Οἱ παραδεχόμενοι αὐτὴν παρακαλῶ νὰ ἐγερθοῦν. Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1526]50 Α.Ν. «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τινων ἀφοροσῶν τὸ Δημόσιον». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α.Ν. 1410]50 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων 1) «περὶ ἐφ’ ἅπαξ φορολογίας τῶν εὐπόρων, 2) περὶ φορολογίας τῶν πλουτησάντων καὶ 3) ἑτέρων τινῶν νόμων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν». Ὁ κ. Μητσοτάκης ὡς εἰσηγητὴς ἔχει τὸν λόγον.

§114Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἐπιδιώκεται ἡ κύρωσις τοῦ Α. Ν. 1410]50, τὸν ὁποῖον ἐξέδωκεν ἡ ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις ἡ ἐνεργήσασα τὰς ἐκλογάς. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, κατόπιν συζητήσεως, ἀπεδέχθη καὶ συνιστᾷ ὁμοφώνως τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου τούτου, διότι ἤδη μετὰ τὴν πάροδον τοῦ χρονικοῦ διαστήματος, τὸ ὁποῖον ἐμεσολάβησεν ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου, ὁπότε ἐξεδόθη, μέχρι σήμερον, ὁ νόμος αὐτὸς ἔχει ἤδη χάσει τὸ ἀντικείμενον, ἀναγκάζεται δὲ ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ ἐπειγόντως τὴν κύρωσίν του μόνον καὶ μόνον, διότι ἦλθεν ὑπόθεσις ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον ἐξέδωκεν ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας ἀναγνωρίζεται ὁ νόμος αὐτὸς ὡς ἀντισυνταγματικός. Πρόκειται περὶ ἑνὸς νόμου, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀποδώσει εἰς τὸ Κράτος σημαντικὸν ἔσοδον καὶ νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ τὸν κυρώσῃ. Ὡς πρὸς τὴν φορολογίαν τῶν εὐπόρων, βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ ἔχουν εἰσπραχθῆ, κατὰ τὴν δήλωσιν τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, περὶ τὰ 120.000.000.000, τὰ ὁποῖα ἀπετέλεσαν ἔσοδον τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τὰ ὁποῖα, ἄνευ τῆς κυρώσεως τοῦ νόμου τούτου, κινδυνεύουν νὰ ἐπιστραφοῦν εἰς ἐκείνους, παρ’ ὧν εἰσεπράχθησαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν τῶν πλουτησάντων θὰ σᾶς κάμω σύντομον προϊστορίαν διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε περὶ τίνος πρόκειται. Συνέβη τὸ ἑξῆς: Ἐπὶ τῆς περασμένης ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς, κατόπιν προτάσεως τοῦ κ. Βαμβέτσου, τότε ἐψηφίσθη νόμος διὰ τοῦ ὁποίου ἐδίδετο ἔνδικον μέσον τῆς ἀναψηλαφήσεως τῆς φορολογίας τῶν πλουτησάντων πρὸς ὄφελος τοῦ δημοσίου. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἔκρινε τὸν νόμον τοῦτον ὡς ἀντισυνταγματικόν, ὡς ἀντιτιθέμενον πρὸς τὸ ἄρθρον περὶ ἰσότητος ὅλων τῶν Ἑλλήνων τοῦ Συντάγματος. Καὶ κατόπιν τούτου ἔσπευσεν ἡ τότε Κυβέρνησις νὰ ἐκδώσῃ δεύτερον νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου ἐδίδετο τὸ δικαίωμα τῆς ἀναψηλαφήσεως καὶ πρὸς ὄφελος τοῦ ἰδιώτου, τὸ δικαίωμα ὅμως αὐτὸ ἐδόθη μὲ ἕνα περιορισμὸν ὅτι θὰ κρίνεται ἑκάστη συγκεκριμένη περίπτωσις ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποφασίζῃ, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον συντρέχῃ περίπτωσις ἀναψηλαφήσεως. Καὶ τοῦτο ὅμως ἐκρίθη ὑπὸ νεωτέρας ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὡς ἀντισυνταγματικόν, διότι δὲν δίδει εἰς ὅλους τὴν ἰσότητα τοῦ δικαιώματος τούτου, τῆς ἀναψηλαφήσεως καὶ ἐξεδόθη τελικῶς ὁ 1410 νόμος περὶ τῆς κυρώσεως τοῦ ὁποίου αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀσχολούμεθα, διὰ τοῦ ὁποίου ἐδίδετο ἀδιακρίτως τὸ δικαίωμα τοῦτο εἰς ὅλους. Τὸ δικαίωμα αὐτὸ ἤδη ἠσκήθη εἰς τὰς πλείστας τῶν περιπτώσεων καὶ ἀποφάσεις ἔχουν ἐκδοθῆ καὶ ζήτημα τίθεται μόνον, ὡς ἐν ἀρχῇ τῆς εἰσηγήσεώς μου ἀνέφερον, περὶ τῆς τυπικῆς ἢ μὴ ἰσχύος τοῦ νόμου τούτου ὡς ἐκδοθέντος ὑπὸ τύπον ἀναγκαστικοῦ νόμου. Αὐτὰ τὰ δύο βασικὰ θέματα τοῦ ὡς ἄνω νόμου θίγω. Αἱ ὑπόλοιποι διατάξεις εἶναι καθαρῶς ὑπηρεσιακαὶ καὶ ἄνευ σημασίας. Κλείνων τὴν εἰσήγησίν μου εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ νόμος οὗτος ἔχει ἰσχύσει καὶ ἔχει χάσει τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς σημασίας του καὶ ὅτι ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπροτάθη ὁμοφώνως καὶ παρακαλῶ ἡ Βουλὴ νὰ τὸν ἀποδεχθῇ.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου;

§116ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1410)50 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων 1) περὶ ἐφ’ ἅπαξ φορολογίας τῶν εὐπόρων, 2) περὶ φορολογίας τῶν πλουτησάντων καὶ 3) ἑτέρων τινῶν νόμων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν».

§118Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἰς τοὺς νόμους τοὺς τροποποιητικοὺς πρέπει νὰ ἀναγράφωνται καὶ αἱ καταργούμεναι διατάξεις.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 588] 15 Ἰουλίου 1949 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ καταβολῆς ὑπὸ τοῦ εἰδικοῦ ταμείου Α.Ο.Κ.Π. τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ ἀπωλεσθέντος ἐν ἐπιτάξει ὑπὸ Δανικὴν σημαίαν Ν]γ «VICKING».

§120Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς.

§121Ν. ΖΕΡΒΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε. Δέχομαι τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 588]15 Ἰουλίου 1949 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ καταβολῆς ὑπὸ τοῦ εἰδικοῦ ταμείου Α.Ο.Κ.Π. τῆς ἀποζημιώσεως τοῦ ἀπωλεσθέντος ἐν ἐπιτάξει ὑπὸ Δανικὴν σημαίαν Ν]γ «VICKING», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ τὴν Πέμπτην;

§124ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Πέμπτην καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.15′ μ. μ.)