1950.07.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 56η

Πέμπτη 13 Ἰουλίου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. Γόντικα

(Ὥρα 7.35′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μαρῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΑΡΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Λιαροῦτσος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Κυκλάδων κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Σμυριδεργατῶν Κορώνου ζητοῦντος αὔξησιν τῆς παραδοθησομένης ποσότητος σμύριδος, τιμαριθμικὴν ἀναπροσαρμογὴν εἰς 15.000 δραχμὰς κατὰ στατῆρα, χορήγησιν δανείου ἐκ κονδυλίων ἀνασυγκροτήσεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ζαχάρως ζητοῦντος τὴν ἐκ τῆς καταβολῆς πάσης φορολογίας ἀπαλλαγὴν τῶν μελῶν του, καθ’ ὅσον τυγχάνουσιν ἀνταρτόπληκτοι. Οἱ βουλευταὶ Λακωνίας κ.κ. Α. Δημάκης καὶ Ι. Λύρας καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Λαγίου Λακωνίας ζητοῦντος ἄμεσον χαρακτηρισμὸν τῶν κατοίκων ὡς ἀνταρτοπλήκτων, χορήγησιν φαρμάκων, τροφίμων, ἱματισμοῦ, ὑποδήσεως, γεωργικῶν ἐργαλείων κλπ. Οἱ βουλευταὶ Λακωνίας κ.κ. Α. Δημάκης καὶ Ι. Λύρας καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Νιάτων Λακωνίας διαμαρτυρομένου διὰ καθυστέρησιν διανομῆς ζακχάρεως κατὰ τοὺς μῆνας Μάρτιον, Ἀπρίλιον, Μάϊον καὶ Ἰούνιον. Τὸ Κ.Τ.Ε. Λεωφορείων Πύργου ζητεῖ ἄμεσον ἔγκρισιν δαπάνης πρὸς κατασκευὴν κατεστραμμένου ὁδικοῦ δικτύου Πύργου–Λάλα–Δίβρης–Τριποτάμων. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Κ. Βασαρδάνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Μεσενικόλα, ζητοῦντος ἄμεσον λῆψιν μέτρων προνοίας ὑπὲρ τῶν χαλαζοπλήκτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀργ)νθίας κ. Π. Μπερτσεκᾶς καταθέτει ψήφισμα τῶν Συν)σμῶν Γκούρας, Φενεοῦ, Μεσινοῦ καὶ Μωσιᾶς Κορινθίας ζητούντων ἄμεσον ἵδρυσιν ἀποθηκευτικοῦ κέντρου προωθήσεως τῶν γεωργικῶν ἐφοδίων καὶ φαρμάκων εἰς Γκούραν, προμήθειαν ἁλωνιστικοῦ συγκροτήματος, χορήγησιν πιστώσεων διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίων τοῦ Γυμνασίου Γκούρας, μετατροπὴν εἰς εἶδος τῆς ὑπὲρ τῆς Ἀγροφυλακῆς φορολογίας κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 137453)1–7–50 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς μέσῳ τοῦ Ὑποκαταστήματός της Ἰωαννίνων χορήγησιν δανείων συνολικοῦ ποσοῦ δραχμῶν 1.708.000.000 εἰς τοὺς πληγέντας ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας τῆς πόλεως Ἰωαννίνων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας καταθέτει ἀναφορὰν Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων Χωροφυλακῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Μεσσηνίας ζητούντων τὴν βαθμολογικήν των ἐξέλιξιν. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου Κρήτης κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἡρακλείου ζητοῦντος ἄμεσον συμπλήρωσιν τῆς κενωθείσης θέσεως τοῦ προϊσταμένου τῆς ἐπιθεωρήσεως ἐργασίας. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου Κρήτης κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κρήτης ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν δανείου ἐκ δολλαρίων 316.450, πρὸς ἀγορὰν τεχνικῶν μέσων, δι’ ἐνίσχυσιν τῆς παραγωγικῆς ἱκανότητος τοῦ ἠλεκτροπαραγωγικοῦ σταθμοῦ Ἡρακλείου. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Α. Βλασακούδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Σουφλίου καὶ Διδυμοτείχου διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην διακοπὴν τῆς δωρεὰν χορηγήσεως ἄρτου πρὸς τοὺς ἐπαναπατρισθέντας ὀρεινοὺς κατοίκους καὶ ζητούντων συνέχισιν τῆς δωρεὰν ἀρτοδοτήσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Χατζήμπεης καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ ἐν φυλακαῖς Κεφαλληνίας κρατουμένου καταδίκου Παναγιώτου Εὐαγγέλου διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐπιβληθεῖσαν αὐτῷ ἄδικον ποινὴν τοῦ θανάτου καὶ ζητοῦντος τὴν ἀμνήστευσίν του. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐπερωτήσεων τῶν κ.κ. βουλευτῶν: 1. Τοῦ Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας. α) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 204 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Β. Στεφανοπούλου περὶ τοῦ γυμνασιακοῦ παραρτήματος Λαμπείας–Ἠλείας. Τὸ Σχολεῖον Λαμπείας ἱδρυθὲν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1947 ὡς παράρτημα τοῦ Γυμνασίου Πελοπίου δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ἄχρι τοῦδε ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ τῆς ἐπικρατησάσης εἰς τὴν ἐκεῖ περιφέρειαν καταστάσεως (δράσεως συμμοριτῶν κλπ.), ἀφ’ ἑτέρου δὲ λόγῳ τοῦ ἀνεπαρκοῦς ἀριθμοῦ τῶν εἰς αὐτὸ προσελθόντων πρὸς ἐγγραφὴν μαθητῶν. Πάντως, ἐπειδὴ τὸ ἐν λόγῳ Σχολεῖον λειτουργεῖ ὡς Γυμνασιακὸν παράρτημα, δὲν ἐπιτρέπεται ἐκ τοῦ νόμου ἡ τοποθέτησις καθηγητῶν δι’ ἀπ’ εὐθείας μεταθέσεως ἢ διορισμοῦ. Εὐθὺς ὡς ἡ κατάστασις ἐπέτρεψε τὴν ἔναρξιν τῆς λειτουργίας τούτου διετάχθη ὁ οἰκεῖος Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς Μ.Ε. Πατρῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 74944 ἀπὸ 12 Σεπτεμβρίου 1949 ἡμετέρας τηλεγραφικῆς διαταγῆς ν’ ἀποσπάσῃ καθηγητὰς πρὸς ἐνέργειαν τῶν εἰσαγωγικῶν ἐξετάσεων τῆς Γʹ Γυμνασιακῆς τάξεως, δεδομένου ὅτι εἰς τὰς ἄλλας τάξεις τὰς ἀνωτέρας αὐτῆς δὲν ὑπῆρχον μαθηταὶ ἐγγεγραμμένοι. Πράγματι δὲ αἱ εἰσαγωγικαὶ αὗται ἐξετάσεις ἐνηργήθησαν, ἀποσπασθέντων ἐκ Πατρῶν εἰς Λαμπείαν δύο Καθηγητῶν (τοῦ Κ. Λαγίου Φιλολόγου καὶ τοῦ Ἀπ. Μπόμπα Μαθηματικοῦ). Εἰς ταύτας προσῆλθον μόνον 28 μαθηταί. Ἀκριβῶς δὲ διὰ τὸν λόγον ἐκεῖνον ὡς ἐπίσης καὶ λόγῳ τῶν τεραστίων κενῶν εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν τῶν Σχολείων Μ.Ε. ὅπερ δὲν δυνάμεθα νὰ συμπληρώσωμεν διὰ διορισμῶν νέων Καθηγητῶν, καθ’ ὅσον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀρνεῖται νὰ χορηγήσῃ ἡμῖν τὰς ἀπαιτουμένας πιστώσεις, καθίσταται ἀδύνατος ἡ περαιτέρω ἀπόσπασις εἰς Λαμπείαν τῶν ὡς ἄνω Καθηγητῶν, δεδομένου ὅτι καὶ τὰ κενὰ τῶν Σχολείων τῆς περιφερείας Πατρῶν καθ’ ὑπεύθυνον ἀναφορὰν τοῦ οἰκείου Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ ἀνερχόμενα εἰς 106 φιλολόγους, 14 μαθηματικούς, 16 φυσικούς, καὶ 74 τῶν ἄλλων εἰδικοτήτων δὲν ἐπέτρεπον τὴν ἀπόσπασιν καθηγητῶν εἰς Λαμπείαν διότι θ’ ἀπέβαινεν εἰς βάρος τῆς εὐρύθμου λειτουργίας τῶν Σχολείων τῆς αὐτῆς ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας ἐξ ὧν θ’ ἀπεσπῶντο. Παρὰ ταῦτα πρὸς τακτοποίησιν τῶν εἰσαχθέντων εἰς τὸ Γυμνασιακὸν παράρτημα Λαμπείας μαθητῶν, διετάχθη ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Μ. Ἐκπαιδεύσεως Πατρῶν τὸ Γυμνάσιον Πελοπίου ἐξ οὗ ἐξηρτᾶτο τὸ ὡς ἄνω Γυμνασιακὸν παράρτημα νὰ ἐγγράψῃ τοὺς εἰσαχθέντας μαθητὰς καὶ ἀκολούθως νὰ χορηγήσῃ ἀποδεικτικὰ μεταγραφῆς εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ φοιτήσουν εἰς ἄλλα Γυμνάσια.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ

β) Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως 200 τοῦ βουλευτοῦ Κυκλάδων κ. Τ. Πάρρη σᾶς γνωρίζομεν ὅτι: Αἱ κεναὶ θέσεις τῶν Δημοτικῶν Σχολείων Στοιχ. Ἐκπ. θὰ συμπληρωθοῦν εὐθὺς ὡς χορηγηθοῦν πιστώσεις διὰ διορισμούς. Οἱ διορισμοὶ ἐνεργοῦνται βάσει τῆς σειρᾶς ὑποβολῆς αἰτήσεων. Ὁ δημοδιδάσκαλος Καραμαλέγκος ἔχει ὑποβάλει αἴτησιν τὸ ἔτος 1947 κατὰ συνέπειαν ἔχει σειρὰν διορισμοῦ καὶ θὰ διορισθῇ ἐνῷ πρότερον δὲν εἶχε σειράν. Διορισμοὶ δημοδιδασκάλων ἀνηκόντων εἰς τὴν κατηγορίαν τοῦ Ν. 751)1948 δὲν ἐγένοντο μέχρι σήμερον, ἀλλὰ καὶ ἂν ἐγένοντο ὁ ἀνωτέρω δὲν ἔχει προσκομίσει βεβαίωσιν στρατιωτικῆς ἐπιτροπῆς ἐξ ἧς νὰ προκύπτῃ ὅτι οὗτος ἐμπίπτει εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 751)1948.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ

2. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3585 ἐ. ἔ. καὶ 3617 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 191) 22–6–60 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἀρκαδίας κ. Κ. Ἀποσκίτη καὶ ἐπερώτησις ὑπ’ ἀριθ. 96 τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦ τεχνικοῦ ἐπιδόματος τοῦ δασικοῦ προσωπικοῦ τοῦ κεκτημένου πτυχίου μέσων καὶ κατωτέρων Δασικῶν σχολῶν ἀντιμετωπίζεται ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ ὅλου ὑπὸ μελέτην μισθολογικοῦ ζητήματος ὅπερ ὡς εἶναι γνωστὸν θέλει ἰσχύσει ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1950. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς παροχῆς τοῦ τεχνικοῦ ἐπιδόματος εἰς τὸ ἐν λόγῳ προσωπικὸν κατόπιν καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 400)1950 ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι δὲν ἐρρυθμίσθη εἰσέτι διότι ἀπαιτεῖται πρὸς τοῦτο δαπάνη δρχμ. 1.440.400.000 διὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1948–49 καὶ δραχμ. 1.778.895.000 διὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1949–1950 ἥτις δὲν εἶχε προβλεφθῇ εἰς τοὺς οἰκείους προϋπολογισμοὺς οὐδὲ καθίστατο δυνατὴ ἡ κάλυψις αὐτῆς διὰ μεταφορᾶς κονδυλίων ἐξ ἑτέρων πιστώσεων τοῦ Πρ)σμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Πρὸς τούτοις γνωρίζομεν, ὅτι εἰς τὰς περιπτώσεις δι’ ἃς δὲν ἐγένετο πρόβλεψις τῆς σχετικῆς δαπάνης εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν 1949–50 ἀπαιτεῖται συμφώνως τῷ Ν. Δ. 73) 1946 ἡ ἔκδοσις εἰδικοῦ νόμου. Σχετικῶς γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι διὰ τὸ αὐτὸ ὡς ἄνω ζήτημα διεβιβάσθησαν ἡμῖν καὶ αἱ ὑπ’ ἀριθμ. Π. Ν. 475,516 καὶ 517 ἐρωτήσεις τῶν κ. κ. βουλευτῶν Α. Καλαντζάκου, Κ. Ρέντη, Γ. Γιώργα, Μ. Χλουβεράκη. Κ. Παπακωνσταντίνου καὶ Ἀ. Παπαθανάση. 3. Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3619)1933 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῆς ἀπὸ 23–6–1950 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρα, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτέλεσιν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων εἰς χείμαρρον Ἀμφύτης (ἄνω Μεσσηνία) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ διευθέτησις τοῦ χειμάρρου τούτου περιλαμβάνεται εἰς τὰ πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργα τῆς ἄνω Μεσσηνίας, ἅτινα ἤδη μελετῶνται. Μετὰ τὴν ἔγκρισιν τῆς μελέτης θέλει ζητηθῇ ἡ ἐκ μέρους τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας χορήγησις τῆς οἰκείας πιστώσεως μετὰ τὴν χορήγησιν τῆς ὁποίας καὶ μόνον εἶναι δυνατὴ ἡ δημοπράτησις καὶ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων εἰς ἃ καὶ τὰ τοῦ Ἀμφύτα. Ἀθῆναι 8 Ἰουλίου 1950

Ὁ Ὑπουργὸς

Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ

Καὶ 4. Τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν: Ἐπὶ ἐρωτήσεως 213 τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων Λ. Δερδεμέζη. Ι) Ὡς ἐξάγεται ἐκ τοῦ ἐν τῷ Ἐλεγκτικῷ Συνεδρίῳ φακέλλου ὁ Ἠλίας Μπάτσης γεννηθεὶς τὸ ἔτος 1913 κατετάγη ὡς μαθητὴς εἰς τὴν Στρατ. Σχολὴν Ὑπαξ)κῶν Κερκύρας τὴν 12 Ὀκτωβρίου 1928, ἀπελύθη τὴν 30 Ἰουλίου 1929 ἤτοι μετὰ 10μηνον λόγῳ παθήσεως. ΙΙ) Κατὰ τὴν σχετικὴν γνωμάτευσιν τῆς Α.Σ.Υ.Ε. ὁ λευκὸς ὄγκος ἀριστεροῦ γόνατος, ὅστις ἐπέφερε καὶ τὸν ἀκρωτηριασμὸν τοῦ ἀριστεροῦ μηροῦ ἦτο ἐπιπλοκὴ ἐπιδεινωθείσης πλευρίτιδος. Ἐπειδὴ δὲ ὁ ἐν θέματι κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς παθήσεως δὲν εἶχε συμπληρώσει τὸ 17ον ἔτος τῆς ἡλικίας του τὸ ἁρμόδιον τμῆμα τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ ἡ κατὰ προσφυγὴν ἐπιληφθεῖσα τῆς ὑποθέσεως ὁλομέλεια αὐτοῦ ἀπέρριψε τὴν περὶ ἀπονομῆς συντάξεως αἴτησιν βάσει ρητῆς διατάξεως τοῦ Κώδικος περὶ συντάξεως καθ’ ἣν ὁ χρόνος τῆς ἐν τοῖς Στρατιωτικοῖς Σχολείοις μαθητείας τοῦ Στρατιωτικοῦ λογίζεται ὡς συντάξιμος ἀπὸ τῆς συμπληρώσεως τοῦ 17ου ἔτους τῆς ἡλικίας αὐτοῦ. Δὲν πρόκειται συνεπῶς περὶ πολεμικοῦ τραύματος. Τὸ ζήτημα τῶν ἐξ ἀτυχημάτων ἢ βιαίων περιστατικῶν ἐν ὑπηρεσίᾳ καθισταμένων ἀνικάνων Στρατιωτικῶν τῶν μὴ συμπληρωσάντων τὸ 17ον ἔτος τῆς ἡλικίας των μελετᾶται καὶ θὰ γίνωσιν αἱ σχετικαὶ ἐνέργειαι. Β.Σ.Τ. 902 τῇ 11–7.50

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΣΠΑΗΣ

Οἱ Βουλευταὶ κ. κ. Ε. Μπακλατζῆς, Γ. Ἀνδρουλακάκης, Π. Πολυχρονίδης, Ε. Δενδρινός, Δ. Μπερδελῆς, Α. Κρανιᾶς, Λ. Βρεττάκος κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1324)49 Ἀν. Νόμου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Η. Τσιριμῶκος καὶ Γ. Γεωργιάδης καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ὑπαγωγῆς τῶν παραβάσεων τοῦ Α. Ν. 509 εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν τακτικῶν ποινικῶν δικαστηρίων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Παλλάσκας, Μ. Χλουβεράκης, Α. Βλασακούδης, Δ. Παπασπύρου, Κ. Βασαρδάνης, Ι. Δημητρόπουλος, Κ. Ἀλεξανδρίδης κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ παραγραφῆς πειθαρχικῶν παραπτωμάτων δικηγόρων». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσιν τῆς μειοψηφίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς ἀπολύσεως καταδίκων καὶ ὑποδίκων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πλατῆς, Γ. Ἀνδρουλακάκης, Δ. Βουρδουμπᾶς, Δ. Παπασπύρου, Π. Μουτζουρίδης, Χ. Γουλόπουλος καὶ Μ. Στεφανίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς Πανεπιστημιακῆς νομοθεσίας καὶ ἐπαναφορᾶς εἰς ἰσχὺν τῶν ἀντιστοίχων διατάξεων τοῦ νόμου 5343)1932». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Νικολαΐδης, Ν. Ζέρβας, Κ. Ρέντης, Π. Εὐριπαῖος καὶ Σ. Μερκούρης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς Πανεπιστημιακῆς νομοθεσίας καὶ ἐπαναφορᾶς εἰς ἰσχὺν τῶν ἀντιστοίχων διατάξεων τοῦ νόμου 5343)1932». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπουρδάρας, Δ. Παπασπύρου, Χ. Ἀνδρικόπουλος, Δ. Μπερδελῆς, Λ. Σαραφιανός, Α. Ζάκκας καὶ Γ. Γεωργιάδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν κατὰ παρέκκλισιν τῶν διὰ τῶν διατάξεων περὶ προαγωγῶν ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ ὁριζομένων, γενομένων προαγωγῶν ὀργάνων Δημοσίας Ἀσφαλείας».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Καθημερινῶς ἀγωνίζονται ἑκατοντάδες ναυτεργατῶν διὰ τὴν ἔκδοσιν ἀδείας ἀποδημίας, ἡ ὁποία ἢ δὲν ἐκδίδεται ποσῶς, ἢ ἐκδίδεται μετὰ πολύμηνον καθυστέρησιν. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως χωρήσῃ εἰς τὴν κατάργησιν τῆς ἀδείας ἀποδημίας τῶν ναυτικῶν μας, ἡ ὁποία δὲν δικαιολογεῖται σήμερον, διὰ νὰ μὴ δυσχεραίνωνται οἱ ναυτεργάται εἰς τὴν ἐξεύρεσιν ἐργασίας καὶ διὰ νὰ περιορισθῇ ἡ ἀνεργία τῶν ναυτικῶν περιφερειῶν.

§7Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Καταθέτω μίαν ἀναφορὰν τῶν ἀποκατασταθέντων εἰς γεωργικὸν κλῆρον προσφύγων ἐκ Μ. Ἀσίας κατοίκων Ἱεραπέτρας διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦν νὰ ἀρθοῦν οἱ περιορισμοὶ τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκποίησιν τῶν γεωργικῶν των κλήρων. Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀφορᾷ τὸν προσφυγικὸν κόσμον ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Καθ’ ἥν ἐποχὴν ἔγινεν ἡ ἀποκατάστασις τῶν προσφύγων εἶχαν τεθῆ ὡρισμένοι περιορισμοί. Μετὰ τὴν παρέλευσιν εἰκοσαετίας οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον τότε τοὺς περιορισμοὺς ἤρθησαν καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ δὴ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅπως μεριμνήσουν διὰ τὴν ἄρσιν τῶν περιορισμῶν ἐκποιήσεως τῶν γεωργικῶν κλήρων, τῶν περὶ ὧν πρόκειται κατοίκων Ἱεραπέτρας Κρήτης, καὶ γενικώτερον μελετήσουν τὸ ζήτημα καὶ λάβουν τὰ προσήκοντα μέτρα.

§8Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Καταθέτω τηλεγράφημα διαμαρτυρίας τῆς ἡρωϊκῆς καὶ ἱστορικῆς διὰ τὴν ἀντίστασίν της κατὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ πόλεως Κονίτσης, ἡ ὁποία διαμαρτύρεται διότι ἐλήφθη ἀπόφασις ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων ὅπως ἡ ἐθνικὴ ἁμαξιτὴ ὁδὸς Ἰωαννίνων–Κονίτσης–Ἀνασελίτσης, διέλθῃ μακρὰν τῆς πόλεως 10′ λεπτά. Εἶναι ἀδύνατον νὰ φαντασθῶ τοὺς λόγους οἵτινες ἐπέβαλον τὴν λῆψιν τῆς ἀποφάσεως ταύτης ἥτις ἀποτελεῖ προσβολὴν διὰ τοὺς ἡρωϊκοὺς κατοίκους τῆς Κονίτσης τῆς μαρτυρικῆς πόλεως ἡ ὁποία ἔσπασε τὰ δεσμὰ τῆς ψευδοκυβερνήσεως, ἥτις ὑπέστη τὰ πάνδεινα κατὰ τὴν πολιορκίαν της καὶ ἥτις ἐθαυμάσθη ὑφ’ ὅλου τοῦ ἐλευθέρου καὶ πολιτισμένου κόσμου. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασίν του καὶ νὰ διέλθῃ ἡ ὁδὸς διὰ μέσου τῆς Κονίτσης.

§9Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Συνιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν αἴτησιν, θὰ εἶναι τραγικὸν ἐὰν διέλθῃ μακρὰν τῆς πόλεως τῆς Κονίτσης ἡ ὁποία συνέβαλεν τόσον εἰς τὸν ἀγῶνα, ἡ ἐθνικὴ αὐτὴ ὁδός.

§10Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Συνιστῶ θερμῶς τὴν ἀναφοράν.

§11Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω τὴν γνώμην, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὡρισμένα θέματα τὰ ὁποῖα ἑκάστοτε προκύπτουν θὰ ἔπρεπε νὰ τὰ ρυθμίζῃ τὸ ταχύτερον ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἀποφεύγωνται ἀνωμαλίαι καὶ ἴσως καὶ ζημίαι. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὸν «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἐπὶ κατοχῆς ἀγοραπωλησιῶν» νόμον 1323. Ὁ νόμος αὐτὸς ἀπὸ τὴν ὁλομέλειαν τοῦ Ἀρείου Πάγου ἐκρίθη συνταγματικός. Μετὰ παρέλευσιν ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος ἐξεδόθη ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 1277)50, ἡ ὁποία λέγει ὅτι ὁ νόμος εἶναι ἄκυρος. Φαντασθῆτε, ἀξιότιμοι κ. βουλευταί, ἐπὶ ἑνὸς νομικοῦ θέματος ρυθμίζοντος ἓν σοβαρὸν ζήτημα νὰ ἔρχωνται τὰ δύο ἀνώτατα δικαστήρια εἰς ἀντίφασιν. Νομίζω ὅτι ἀνεξαρτήτως τῆς πρακτικῆς καὶ νομικῆς σημασίας τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ θέσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ σχετικοῦ νομοθετήματος τὸ θέμα ἵνα ἡ Βουλὴ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα. Διὰ τῆς διαιωνίσεως τῆς ἀντιθέσεως τῶν δύο αὐτῶν ἀνωτάτων δικαστηρίων ἡ περὶ δικαίου ἀντίληψις ἡ ὁποία ὑπὲρ πάντα σήμερον μάλιστα πρέπει νὰ εἶναι ἀνεπτυγμένη εἰς τὸν λαόν, χαλαροῦται. Ὅταν βλέπῃ ὅτι δύο ἀνώτατα δικαστήρια ἔχουσιν ἀντιθέτους ἀποφάσεις φαντάζεσθε τὶ ἐντύπωσιν κάμνει αὐτὸ εἰς τὸν λαόν. Πρέπει λοιπὸν ὁ ἀπουσιάζων δυστυχῶς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ θέσῃ ἐνώπιον ἡμῶν ἕν σχετικὸν νομοθέτημα διὰ νὰ τεθῇ τέρμα ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§12Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὸ μὲν Συμβούλιον Ἐπικρατείας εἶπεν ὅτι ἡ 114 Σ.Π. εἶναι ἀντισυνταγματική, ἡ δὲ ὁλομέλεια τοῦ Ἀρείου Πάγου ὅτι ὁ νόμος 1323 ὁ ὁποῖος ἐστηρίχθη εἰς τὴν 114 Σ.Π. εἶναι συνταγματικός. Εἶναι τὸ πρᾶγμα ἀκατανόητον, δὲν γεννᾶται ἀμφιβολία ὅτι πρέπει νὰ λυθῇ νομοθετικῶς.

§13Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι τὸ θέμα δὲν ἐξαντλεῖται μόνον μὲ τὸν νόμον περὶ ἀγοραπωλησιῶν, εἶνε ἀποφυγὴ γενικωτέρα τοῦ πολιτικοῦ κόσμου νὰ ἀντιμετωπίσῃ εὐθέως τὸ ζήτημα καὶ νὰ ρυθμίσῃ τὴν τύχην τῶν νομοθετημάτων τὰ ὁποῖα μένουν ἐκκρεμῆ. Λυποῦμαι εἰλικρινῶς διότι τὸ Λαϊκὸν κόμμα ἀντιτίθεται εἰς τὴν τοιαύτην ἐνέργειαν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Δὲν εἶναι τὸ μόνον θέμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐμφανισθῇ ἀπὸ τὴν τοιαύτην διχογνωμίαν μεταξὺ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ Ἀρείου Πάγου. Ὑπάρχουν πλεῖστα θέματα. Ἔργον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου εἶναι νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ νὰ ρυθμίσῃ καθ’ ὃν τρόπον νομίζει ὅτι πρέπει νὰ τὸ ρυθμίσῃ καὶ νὰ μὴ ἐπιρρίπτῃ τὴν εὐθύνην τὴν ἰδικήν του εἰς τὰ δικαστήρια, νὰ ἀντιμετωπίσῃ εὐθέως τὸ ζήτημα τῆς κυρώσεως τοῦ Συντάγματος καὶ τῶν συνταγματικῶν πράξεων. Ἕκαστος βουλευτὴς καὶ ἕκαστον κόμμα φέρει ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην διὰ τὴν ἀνώμαλον αὐτὴν κατάστασιν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§15Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμολογῶ κ. βουλευταί, ὅτι δὲν ἀνέμενον ἀπὸ τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον ἐξ Ἀρκαδίας νὰ μὴ ἀποδώσῃ τὰς εὐθύνας ἐκεῖ ὅπου πράγματι ὑπάρχουν. Ἡ εὐθύνη πράγματι ὑπάρχει διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἰδική μας. Τὸ ζήτημα ἔχει τὴν ἑξῆς ἱστορίαν. Ὑπάρχει ἐπ’ αὐτοῦ συμφωνία ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Ὅλοι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων συνελθόντες ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Βασιλέως συνεφώνησαν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ ἐὰν ἡ συμφωνία αὐτὴ ἐματαιώθη, κ. συνάδελφοι, γνωρίζετε ὅτι τὴν εὐθύνην αὐτὴν τῆς ματαιώσεως δὲν ὑπέχει ποσῶς τὸ Λαϊκὸν κόμμα. Γνωρίζετε ὅτι πρώτη ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσε νὰ ἐγκαταλείψῃ—καὶ λυποῦμαι πολὺ ὅτι ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι παρὼν—διὰ τῆς δηλώσεώς της, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐνδιαφέρεται ποσῶς διὰ τὸ ψήφισμα αὐτό. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι εἴχομεν ἀναλάβει κατόπιν εἰσηγήσεως τῆς Κυβερνήσεως ὡρισμένας ὑποχρεώσεις εἴχομεν ἐκπληρώσει τὴν ὑποχρέωσίν μας καὶ ἀνεμένομεν ἀκριβῶς ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἐκπληρώσῃ πρώτη τὴν ἰδικήν της ὑποχρέωσιν ὅταν οὕτω ἐτέθη τὸ ζήτημα. Δὲν νομίζω ὅτι δύνασθε νὰ ἀπευθύνεσθε πρὸς ἡμᾶς. Ἡμεῖς ἐπὶ τῆς ἀρχῆς εἴχομεν, ὅπως γνωρίζητε, ὡρισμένας ἀντιρρήσεις. Ἐν τούτοις ὅμως δὲν ἐδιστάσαμεν χάριν τῆς δυνατότητος τῆς διοικήσεως τῆς Χώρας, ἐπὶ τῇ βάσει ὡρισμένων κανόνων, οἱ ὁποῖοι ἐξέφυγον ἀναμφισβητήτως ἀπὸ τὸ Συνταγματικὸν δίκαιον καὶ ἀπὸ τὴν καθιερωμένην Συνταγματικὴν τάξιν, δὲν ἐδιστάσαμεν νὰ φθάσωμεν μέχρις ὑπογραφῆς καὶ τῆς σχετικῆς συμφωνίας. Ἐν τούτοις ὅμως ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ Κυβέρνησις ἐγκατέλειψε πρώτη τὸ ἔργον αὐτό, τὸ ψήφισμα αὐτό, δὲν ἦτο δυνατὸν ἡμεῖς ἡ ἀντιπολίτευσις νὰ ὑποκαταστήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ ἔργον αὐτὸ καὶ νὰ ἔλθωμεν ἡμεῖς προτείνοντες εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως τὸ ψήφισμα αὐτὸ ἐγκριθῇ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ὑποθέτω ὅτι γνωρίζετε τὰ γεγονότα αὐτὰ καὶ θὰ θελήσητε νὰ ἀποδώσητε τὰς εὐθύνας ἐκεῖ ὅπου πράγματι ὑπάρχουν.

§16Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὡμίλησα περὶ λύπης μου, διότι τὸ Λαϊκὸν Κόμμα ἀρνεῖται νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν κύρωσιν τῶν νομοθετημάτων αὐτῶν, τὸ ἔπραξα ἐν τῇ πεποιθήσει καὶ τῇ πίστει μου ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ τὸ γενικωτάτης φύσεως δὲν ἐπιτρέπεται ν’ ἀποτελῇ ἀντικείμενον καὶ θέμα ἰδιαιτέρων παρασκηνιακῶν συζητήσεων μεταξὺ τῶν κομμάτων. Εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἔχῃ καὶ δὲν ἔχει καμμίαν πολιτικὴν χροιάν, καμμίαν κομματικὴν χροιάν. Ὅταν πρόκειται νὰ ρυθμίσωμεν τὸ ζήτημα τῆς συνθέσεως τῆς πολιτείας, ὅταν πρόκειται νὰ ρυθμίσωμεν τὸ θέμα ποῖοι νόμοι ὑφίστανται εἰς τὴν Ἑλλάδα εἴμεθα μακρὰν πάσης κομματικῆς χροιᾶς καὶ πάσης πολιτικῆς σκέψεως. Ἑπομένως ἡ ἄποψις ὅτι τάχα ἡ Κυβέρνησις δὲν συνεπλήρωσε τὸν ἀριθμὸν τῆς ἀπολύτου πλειοψηφίας ὅτι δὲν συνεκέντρωσε δηλαδὴ τὰς ἀπαιτουμένας 125 ὑπογραφὰς διὰ τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος τούτου καὶ ἑπομένως τὸ Λαϊκὸν Κόμμα ἀρνεῖται νὰ συμπληρώσῃ τὸν ἀριθμὸν αὐτόν, νομίζω ὅτι δὲν ἀπαλλάσσει τῆς εὐθύνης οὔτε τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἀποφεύγει νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ δοκιμάσῃ τὴν τύχην τοῦ θέματος αὐτοῦ, οὔτε τὸ Λαϊκὸν κόμμα, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι δὲν συμπληρώνει τὴν πλειοψηφίαν. Δὲν εἶναι ζήτημα οὔτε Κυβερνητικόν, οὔτε ἀντιπολιτεύσεως. Λέγομεν ὅλοι ὅτι θέλομεν Κράτος δικαίου. Ἀλλά, κύριοι, Κράτος δικαίου ὑφίσταται ὅταν οἱ νόμοι ἐφαρμόζωνται κατ’ ἴσον τρόπον ἔναντι ὅλων. Ἀλλὰ ποῖοι εἶναι οἱ νόμοι αὐτοί; Ἐπιτρέπεται λοιπὸν εἰς τὸν πολιτικὸν κόσμον καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ παίζουν τὸν ρόλον τῆς στρουθοκαμήλου καὶ νὰ λέγουν ἂς λύσουν τὰ ζητήματα αὐτὰ τὰ δικαστήρια; Ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἀφήνῃ ἔκθετον τὸ Στέμμα ὅτι διέλυσε τὴν Ἀναθεωρητικὴν Βουλήν, χωρὶς νὰ συγκληθῇ νέα Ἀναθεωρητικὴ Βουλή; Ἐγὼ προερχόμενος ἀπὸ τὴν Δημοκρατικὴν Ἕνωσιν θὰ καλύπτω τὸ Στέμμα καὶ θὰ καλύπτω ἐν πλήρει πεποιθήσει ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ καθῆκόν μου. Ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνεγνωρίσαμεν ὅλοι τὸ πολίτευμα τῆς βασιλευομένης Δημοκρατίας δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δημιουργῶμεν νέα πολιτικὰ ζητήματα, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐπιρρίπτωμεν εὐθύνας εἰς τὸ Στέμμα καὶ νὰ ἀπευθύνωμεν κατ’ αὐτοῦ τὴν κατηγορίαν ὅτι ἐν ἀγνοίᾳ του ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις διέλυσε τὴν ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν χωρὶς νὰ προκαλέσῃ τὴν σύγκλησιν νέας τοιαύτης. Πῶς θὰ λυθοῦν αὐτὰ τὰ ζητήματα; Θὰ παραμένουν ἐπ’ ἄπειρον ἐκκρεμῆ; Νομίζω ὅτι ἔστω καὶ τὴν ὑστάτην ὥραν ἔχομεν καθῆκον, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς ἀποχρώσεως, ὅλοι νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰ ζητήματα αὐτὰ καὶ νὰ τὰ λύσωμεν, καθ’ ὃν τρόπον νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ τὰ λύσωμεν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ κόμματος Ἑλλάδος ἔχει τὸν λόγον.

§18Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ὀφείλω κ. Πρόεδρε, νὰ κάμω μίαν διευκρίνησιν. Ἐλέχθη κατὰ κόρον ὅτι ἀπεφασίσθη ἀπὸ τὸ σύνολον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἐν συσκέψει, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν εἰς τὰ ἀνάκτορα παρουσίᾳ τοῦ Βασιλέως, τὸ ζήτημα περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλοῦμεν. Ἡ σύσκεψις αὐτή, ὅπως εἶναι γνωστόν, δὲν ἦτο σύσκεψις εἰς τὴν ὁποίαν μετέσχεν ὅλος ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς χώρας. Δὲν θέλω νὰ εἴπω διὰ τὰ ἄλλα κόμματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀντεπροσωπεύθησαν κατὰ τὴν σύσκεψιν αὐτήν, ἀλλά, τὸ ἐθνικὸν Κόμμα Ἑλλάδος, τοῦ ὁποίου ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἡγοῦμαι, δὲν ἀντεπροσωπεύθη κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην. Δὲν ἠκούσθησαν αἱ ἀπόψεις του. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἡμεῖς ἔχομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ τονίσωμεν εἶναι ὅτι βλέπομεν μίαν ἀδιαφορίαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀναλάβῃ ὑπευθύνως τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδιαφορία αὐτή, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, θὰ βαρύνῃ ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐὰν καὶ αὐτὴ ἀκολουθήσῃ τὸ παράδειγμα τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν νομίζω, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο πρὸ πάσης ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως περὶ τερματισμοῦ τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ὀφείλει νὰ ἀχθῇ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἔκθετον ἓν θέμα τόσον μεγάλης σημασίας, ὅπως τὸ ὑπὸ συζήτησιν τοιοῦτον.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος Ἐθνικοφρόνων κ. Θ. Τουρκοβασίλης ἔχει τὸν λόγον.

§20Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Βαρυτάτη εἶναι ἡ εὐθύνη τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἥτις προεκάλεσε σύσκεψιν τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Βασιλέως. Οὐδεμία ἐπετρέπετο ἀνάμιξις τοῦ Στέμματος εἰς τὴν ρύθμισιν Συνταγματικῶν ζητημάτων. Κατὰ τὸ ἰσχῦον πολίτευμα, συνταγματικὴν πρωτοβουλίαν ἔχει μόνον ὁ Λαὸς καὶ ὄχι ὁ Βασιλεύς, ὅστις ὑποχρεοῦται νὰ ἐκδώσῃ καὶ δημοσιεύσῃ Σύνταγμα ἐψηφισμένον ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἐνταῦθα ἔγκειται καὶ ἡ δημοκρατικότης τοῦ πολιτεύματός μας. Ἀπορῶ πῶς Κυβέρνησις ἔχουσα εἰς τοὺς κόλπους της τόσον ἐγκρίτους νομικούς, ὑπέπεσεν εἰς τὸ βαρύτατον αὐτὸ παράπτωμα, νὰ συγκαλέσῃ σύσκεψιν τῶν πολιτικῶν ἡγετῶν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Στέμματος. Καὶ ταῦτα ὅσον ἀφορᾷ τὴν τηρηθεῖσαν διαδικασίαν. Ἤδη κρίνοντες τὴν οὐσίαν, λέγομεν, ὅτι οὐδεμία τοιαύτη παρίσταται ἀνάγκη νὰ μεταβάλωμεν τὸν χαρακτῆρα τῆς ἁπλῆς Βουλῆς μας εἰς μίαν μόνην συνεδρίασιν εἰς Ἀναθεωρητικὴν τοιαύτην, διὰ νὰ καλύψωμεν τὰς ὑπαρχούσας ἀνωμαλίας. Δὲν ἔχομεν αὐτὸ τὸ δικαίωμα. Θὰ ἦτο πραξικόπημα προφανῶς καὶ ἡ ἀπόφασις αὐτῆς τῆς Βουλῆς θὰ ἀντιμετώπιζε τὴν ἀκύρωσιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας χωρὶς καμμίαν ἀμφιβολίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν κύριοι βουλευταί, μία Συνταγματικὴν ἀνωμαλίαν νὰ τὴν καλύψωμεν δι’ ἑτέρας Συνταγματικῆς ἀνωμαλίας καὶ ἀκυρότητος. Ἡ νομολογία μας θὰ κρίνῃ πᾶσαν ἐκκρεμότητα, ἔχουσα ὑπ’ ὄψει τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους καὶ μόνον ἄνευ ἰδικῆς μας παρεμβάσεως.

§21Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ λάβω τὸν λόγον κυρίως διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος. Ἡ ἀνάμιξις τοῦ στέμματος εἰς τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν εἶναι ἔκτροπος καὶ δὲν δύναται νὰ ἐπιρρίπτεται εὐθύνη εἰς τὸ στέμμα διότι κατὰ τὸ ἰσχῦον Σύνταγμα εἶναι ἀνεύθυνον.

§22Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀντελήφθητε τὸ θέμα. Εἶπα ἀφήνετε ἔκθετον τὸ στέμμα ἀλλὰ οὐδεμία εὐθύνη βαρύνει αὐτό, ἡ εὐθύνη βαρύνει τὴν Ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν. Ἐτόνισα ἐπίσης ὅτι ὅλοι ἱστάμεθα παραπλεύρως τοῦ στέμματος καὶ ὅτι ἡ ἄρνησις τῆς ἀντιμετωπίσεως εὐθέως τοῦ ζητήματος ἀφήνει ἔκθετον τὸ στέμμα διότι διελύθη μὴ ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ χωρὶς νὰ κληθῇ ἄλλη. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ παίζετε τὸν ρόλον τοῦ Ἡρακλέους τοῦ στέμματος ἐκεῖ ὅπου ὅλοι ἱστάμεθα παραπλεύρως τοῦ στέμματος.

§23Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Οὐδέποτε ἐπαίξαμε τὸν ρόλον τοῦ Ἡρακλέους. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἐκτεθειμένον τὸ στέμμα ἐπὶ τοῦ προκειμένου διότι εἶναι ἀνεύθυνον. Ἐπιπροσθέτως ἤθελα νὰ τονίσω ὅτι τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος διὰ τὸ Λαϊκὸν κόμμα δὲν ἔχουν οὐδεμίαν θέσιν διότι ὅπως ἠκούσατε ἡ Κυβέρνησις ἀνέλαβε νὰ ὑπογράψουν ἕνα ψήφισμα ὅλοι οἱ φίλοι της καὶ νὰ τὸ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλ’ οὔτε τὸ ἕν οὔτε τὸ ἄλλο ἐγένετο. Κατὰ τίνα λογικὸν εἱρμὸν φέρει εὐθύνην τὸ Λαϊκὸν κόμμα; Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔφερε τὸ ψήφισμα εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ἴδωμεν ποία θὰ ἦτο ἡ στάσις τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ἐφ’ ὅσον μάλιστα δὲν τὸ ὑπέγραψαν ὅλοι οἱ φίλοι της ὡς εἶχεν ἀναλάβει ὑποχρέωσιν. Καὶ ἐρωτῶ ὑπέγραψαν τὸ ψήφισμα ὅλοι οἱ φίλοι τῆς Κυβερνήσεως; ἢ ὑπάρχει διαφωνία μεταξὺ τῶν φίλων της; Ἀφοῦ λοιπὸν εἶναι βέβαιον ὅτι δὲν ὑπέγραψαν τὸ ψήφισμα οἱ φίλοι της καὶ δὲν ἔφερε τὸ ψήφισμα εἰς τὴν Βουλὴν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλέγχεται τὸ Λαϊκὸν κόμμα; Ἐπὶ πλέον ἐκφράζω τὴν ἀτομικήν μου γνώμην διὰ τὴν ἐπαναστατικὴν πρᾶξιν τὴν ὁποίαν καλούμεθα νὰ λάβωμεν. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ὅλα τὰ συντηρητικὰ κόμματα καὶ πᾶς βουλευτὴς ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ λαοῦ καλεῖται νὰ τηρῇ τοὺς νόμους καὶ νὰ μὴ λαμβάνῃ ἐπαναστατικὰς ἀποφάσεις. Καὶ ἐρωτῶ εἶναι ἢ ὄχι παράβασις τῆς ἐντολῆς τοῦ λαοῦ τὸ ὅτι ἡ παροῦσα Βουλὴ μετατρέπεται ἀπὸ ἁπλῆν ποὺ τὴν ἐξέλεξεν ὁ λαὸς εἰς ἀναθεωρητικήν; Ὁ λαὸς ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τὸν βουλευτὴν νὰ εἶναι μέλος ἁπλῆς Βουλῆς κατὰ τίνα τρόπον οὗτος θὰ παραβῇ τὴν ἐντολὴν, τοὺς νόμους καὶ τὸ σύνταγμα; Εἶναι ἢ ὄχι τοῦτο παράβασις; Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ βουλευταὶ νὰ παρακούσουν εἰς τὴν ἐντολὴν τοῦ λαοῦ; Παρακούοντες τὴν ἐντολὴν ἐνεργοῦμεν ἐπαναστατικὰς πράξεις. Ἀνεξαρτήτως τούτου δὲν λαμβάνομεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη ψηφίσωμεν τὸ σύνταγμα θὰ ἐγερθοῦν ἀντιρρήσεις πανταχόθεν καὶ τότε ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα; Τότε δὲν θὰ ἔχωμεν κανένα σύνταγμα διότι μία μερὶς θὰ σᾶς λέγει τὸ σύνταγμα ὅπερ ἐψηφίσατε δὲν ἰσχύει διότι δὲν εἴχατε δικαίωμα νὰ τὸ κάμετε, θὰ σᾶς εἴπουν ὅτι δὲν εἶναι ἰσχυρόν, ὅτι εἶναι ἄκυρον ὅτι δὲν εἴχαμεν ἐντολὴν πρὸς τοῦτο καὶ ὅτι εἶσθε ὄχι βουλευταὶ ἀλλὰ ἁπλοῖ πολῖται συνελθόντες εἰς παρασυναγωγήν. Καὶ θὰ ὑπάρχῃ μία ἄλλη μερὶς ἥτις θὰ σᾶς λέγῃ ὅτι τὸ σύνταγμα εἶναι τὸ ἤδη ἰσχῦον. Καὶ συνεπῶς ἀναλογισθῆτε εἰς ποίαν κατάστασιν θὰ φέρωμεν τὸ Κράτος, οἱ μὲν μισοὶ νὰ δέχωνται ὅτι ἰσχύει τὸ σύνταγμα τοῦ 1911 καὶ οἱ ἄλλοι μισοὶ νὰ δέχωνται ὅτι ἰσχύει τὸ σύνταγμα τοῦτο. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ εὑρεθῶμεν εἰς μίαν κατάστασιν ἀπολύτως ἐξωφρενικήν. Εἴπατε ὅτι θὰ ἔλθωμεν διὰ μίαν καὶ μόνην ἑσπέραν νὰ ψηφίσωμεν. Ἀλλὰ ποῖον θὰ εἶναι τὸ προηγούμενον, ἂν ἑκάστη Βουλὴ ἔρχεται ἑκάστοτε ὡς ἁπλῆ Βουλὴ καὶ λέγει ὅτι διὰ μίαν καὶ μόνην ἑσπέραν κηρύσσομαι συνταγματικὴ Βουλή; Ἐπαναλαμβάνω λοιπὸν συνοψίζων ὅτι: 1) τὴν εὐθύνην τὴν φέρει ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία δὲν εἰσήγαγε τοιοῦτον ψήφισμα. 2) Τὴν εὐθύνην τὴν φέρει ἡ Κυβέρνησις διότι δὲν κατώρθωσεν, ὅλοι οἱ βουλευταὶ τῶν διαφόρων συνησπισμένων κομμάτων νὰ ὑπογράψουν ὅπως εἶπα. 3) Ὅτι δὲν ἔχει οὐδεμίαν εὐθύνην καὶ σχέσιν ἔχει ἐν προκειμένῳ τὸ ἀνεύθυνον στέμμα. 4) Θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ δύο διαφόρων συνταγμάτων, τὸ ὁποῖον μεταφραζόμενον σημαίνει ὅτι δὲν θὰ ἰσχύῃ κανένα ἀπολύτως σύνταγμα καὶ 5) Ὅτι θὰ δημιουργηθῇ ἕνα προηγούμενον, ὥστε ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, οἱαδήποτε ἁπλῆ Βουλή, νὰ μεταβάλλεται εἰς ἀναθεωρητικήν. Διαλογισθῆτε τὰ γεγονότα αὐτὰ καὶ τὰς εὐθύνας τὰς ὁποίας ὑπέχετε καὶ ἀποφασίσατε.

§24Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρόν καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ συζητῆται παρεμπιπτόντως.

§25Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, ἀπευθύνω πρὸς τὴν Βουλὴν ἔκκλησιν νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ παρεμπίπτουσα συζήτησις. Θὰ εἶχε τὸν λόγον της ἐὰν εἶχε κατατεθῆ τὸ κρατικὸν ψήφισμα, ὁπότε βέβαια οἱ βουλευταὶ θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον. Κατ’ αὐτὸν τὸν παρεμπίπτοντα τρόπον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι δυνατὸν μία παρεμπίπτουσα φράσις νὰ λεχθῇ, ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀποτελέσῃ ἀφετηρίαν συζητήσεως τοῦ οὐσιαστικοῦ θέματος. Παρακαλῶ νὰ λήξῃ τὸ θέμα.

§26Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὸ ζήτημα κ. Πρόεδρε, εἰσήχθη ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι ὁ κ. Μπακόπουλος, ὁμιλῶν ἐμέμφθη τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ὡς μὴ συμφωνοῦντος δῆθεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ Συντάγματος. Καὶ ὤφειλα νὰ δώσω τὴν δέουσαν ἀπάντησιν, ἵνα τεθοῦν τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τοῦ προσωπικοῦ τῆς κρατικῆς ὀρχήστρας Ἀθηνῶν».

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τοῦ προσωπικοῦ τῆς κρατικῆς ὀρχήστρας Ἀθηνῶν» ὡς ἔχει. Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 463)11.6.49 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§31ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ Σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 463)11.6.46 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ Σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς Πανεπιστημιακῆς νομοθεσίας καὶ ἐπαναφορᾶς εἰς ἰσχὺν τῶν ἀντιστοίχων διατάξεων τοῦ νόμου 5343)32». Ὁ κ. Νικολαΐδης ἔχει τὸν λόγον.

§33Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἔχω νὰ παραπονεθῶ πρῶτον κατὰ τῆς ἐκθέσεως τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία δὲν ἀναφέρει τὴν γνώμην τῆς μειοψηφίας ἐπὶ τῆς προστεθείσης τροπολογίας. Εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργοῦ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἀρχικοῦ σχεδίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, προσετέθη μία τροπολογία ἡ ὁποία ἔχει οὕτως «Εἰς τὸ ἄρθρον:.... .... (ἀναγιγνώσκει) ............» Τὸ δεύτερον ἄρθρον λέγει ὅτι διὰ νὰ γίνῃ ὁ ἔκτακτος καθηγητὴς τακτικὸς ἀπαιτεῖται ἀπαραιτήτως ἀπόφασις τῆς Σχολῆς, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ 12 καθηγητάς. Εἰσάγεται μία τροπολογία καὶ ἀνατρέπει ὅλα αὐτὰ καὶ λέγει ὅτι ἅμα ἔχει 10 χρόνια, δὲν ἔχει καμμιὰ δουλειὰ ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ τῆς Σχολῆς, ἀλλὰ αὐτοδικαίως εἶναι ἱκανὸς ὁ ἔκτακτος καθηγητής. Οὐδέποτε ἐσυνήθισα νὰ ὑποστηρίζω προσωπικὰ ζητήματα διότι εἶνε ἄντικρυς ἀντίθετον πρὸς τὴν ἀποστολὴν τῆς Βουλῆς, νὰ λύῃ προσωπικὰ ζητήματα. Ἕνας καθηγητὴς ἔκτακτος προσῆλθε καὶ μοῦ εἶπε χθὲς ὅτι ἦλθεν εἰς διάστασιν μετὰ τῆς Σχολῆς καὶ ἐρράπισεν καθηγητὴν τῆς Σχολῆς. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἥτις ἀπετελεῖτο ἀπὸ 12 μέλη, δὲν ἐξετάζω ἀδίκως, ἢ δικαίως, ἀπεφάνθη ὅτι δὲν εἶνε ἱκανὸς, λόγῳ τοῦ ἤθους του νὰ γίνῃ τακτικὸς καθηγητής. Κατέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον, ὡς λέγει τὸν ἐδικαίωσεν ἡ προσφυγή του ὅμως αὕτη ἐβασίζετο εἰς τὸν λόγον ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὴν κρίσιν, ὁ καθηγητής, μετὰ τοῦ ὁποίου ἦλθεν εἰς ρῆξιν. Ὅταν μὲ συνήντησεν χθὲς μὲ παρεκάλεσεν νὰ ἄρω τὰς ἀντιρρήσεις μου καὶ τοῦ εἶπον προσωπικὰ ζητήματα δὲν δέχομαι, δὲν εἶχεν φέρει καὶ ἀντίγραφον τῆς ἀποφάσεως. Ἀλλὰ καὶ τοιαύτη ἀπόφασις ἐὰν ὑπάρχῃ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας θὰ πρέπῃ ἐκ νέου νὰ συνέλθῃ ἡ Ἐπιτροπὴ ἄνευ τῆς συμμετοχῆς τοῦ καθηγητοῦ μὲ τὸν ὁποῖον ἦλθεν εἰς ρῆξιν. Δὲν εἶναι ὅμως ὀρθὸν κ. βουλευταί, ἡ Νομοθετικὴ ἐξουσία νὰ παρεμβαίνῃ καὶ νὰ λύῃ ζητήματα τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν καὶ νὰ ἐπιλύῃ προσωπικὰ ζητήματα καὶ νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τοὺς διορισμοὺς προσωπικοῦ αὐτοτελῶν Ὀργανισμῶν, ὅπως εἶναι Ὀργανισμοὶ τοῦ Πολυτεχνείου καὶ ἄλλων τοιούτων. Ὑπάρχουν, κ. συνάδελφοι, διατάξεις νόμων διὰ τῶν ὁποίων δύναται νὰ ζητήσῃ κανεὶς νὰ εὕρῃ τὸ δίκαιόν του. Νομίζω ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἔργον τῆς Βουλῆς. Ἄς ἐξαρθῶμεν εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς μας καὶ ἂς κτυπήσωμεν πᾶσαν προσωπικὴν διάταξιν, ὁποθενδήποτε προερχομένην. Ἐὰν ἔχῃ δίκαιον ὁ καθηγητής, κατ’ ἀνάγκην, θὰ συνέλθῃ ἡ Σχολὴ καὶ θὰ τοῦ ἀποδώσῃ δικαιοσύνην. Δὲν θὰ λύσωμεν ἡμεῖς διὰ νομοθετικῆς διατάξεως τοιαύτην ἀναφυεῖσαν διαφοράν. Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ συμφωνήσῃ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου καὶ νὰ ἀπαλείψῃ τὸ 2ον ἄρθρον καὶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς τὸ ὑπέβαλεν. Εἶναι ζήτημα ἠθικῆς ὑποχρεώσεως τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας νὰ παρεμβαίνῃ εἰς τὴν λειτουργίαν αὐτοτελῶν Ὀργανισμῶν.

§34Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Ἀνήκω κύριοι συνάδελφοι εἰς τὴν πλειοψηφίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἥτις ἐνέκρινε τὴν διάταξιν αὐτήν. Συμφωνῶ βεβαίως κατ’ ἀρχὴν μὲ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον ὅστις ὑπῆρξεν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν δριμύτατος πράγματι κατὰ τῆς προσωπικῆς διατάξεως, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ εἴπω ὅτι διέστρεψε τὰ πράγματα.

§35Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν διέστρεψα τίποτε.

§36Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Πάντως τὸν πληροφορῶ ὅτι αὐτὸ δὲν γίνεται διὰ πρώτην φοράν, ἔγινε καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ μάλιστα κατ’ ἐπανάληψιν, ἄνευ οὐδεμιᾶς διαμαρτυρίας τῶν Ἱδρυμάτων. Ὁ κ. Τουρκοβασίλης, θὰ ξεύρῃ νὰ μᾶς εἴπῃ κάτι διὰ τοὺς 63 καθηγητὰς ποὺ ἀπελύθησαν τὸ 1934. Ἡ διάταξις αὕτη εἰσήχθη καὶ ὡς παγία εἰς τὸν νόμον 1895) 1939 «περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης» καὶ τότε ὁμαδικῶς ἔκτακτοι καθηγηταὶ προήχθησαν εἰς τακτικούς. Ἐκτὸς αὐτοῦ ὁ ἐν λόγῳ καθηγητὴς ἔχει ὑπερδεκαετῆ ὑπηρεσίαν.

§37Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Προσθέσατε ὅτι πρόκειται περὶ ἐκτάκτου κατέχοντος αὐτοτελῆ ἕδραν καὶ ἑπομένως περὶ ἐκτάκτου.

§38Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Εὐχαριστῶ κ. Πρόεδρε. Πρόκειται ἐξ ἄλλου περὶ μεταβατικῆς διατάξεως ἥτις εἰσάγεται δι’ ἕνα καταφώρως ἀδικηθέντα καθηγητήν, διὰ προσωπικοὺς λόγους καὶ ἀπὸ ἐμπάθειαν δύο συναδέλφων του, τῶν ὁποίων δὲν χρειάζεται νὰ ἀναφέρω τὰ ὀνόματα ἐκ τῶν ὁποίων ὁ εἷς ἐσκαμπιλίσθη καὶ ὁ ἕτερος ἔχει τὸν φόβον μήπως γινόμενος οὗτος τακτικὸς καθηγητὴς τοῦ διεκδικήσῃ βραδύτερον τὴν ἕδραν τὴν ὁποίαν κακῶς εἶχε καταλάβει, ἐνῷ φυσιολογικῶς ἀνῆκεν εἰς τὸν ὑπὸ κρίσιν καθηγητήν. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς δυστυχῶς οἱ δύο αὐτοὶ καθηγηταὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν τοὺς προσωπικοὺς αὐτοὺς λόγους ἐναντίον τοῦ ὑπὸ κρίσιν καθηγητοῦ, εἶναι καὶ οἱ εἰσηγηταὶ τῆς σχολῆς οἱ ὁποῖοι καὶ παρέσυρον ἕνα μέλος τῶν συναδέλφων των. Διότι ἡ ἀπόφασις τῆς Σχολῆς περὶ μὴ προαγωγῆς τοῦ καθηγητοῦ αὐτοῦ ἐλήφθη κατὰ πλειοψηφίαν, ἂν δὲν ἀπατῶμαι 6 πρὸς 4. Ἀλλὰ δυστυχῶς εἰς τὴν πλειοψηφίαν ἀνῆκον καὶ οἱ δύο εἰδικοὶ καθηγηταὶ οἱ ὁποῖοι ἦσαν εἰσηγηταὶ καὶ παρέσυρον καὶ τοὺς ἄλλους μὴ εἰδικούς.

§39Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μοῦ εἴπατε ὅτι εἶπα ἀνακριβείας.

§40Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Δὲν εἴχατε ὑπ’ ὄψει σας, κ. συνάδελφε, τὰ στοιχεῖα καὶ τὰ στοιχεῖα εἶναι ὅτι δὲν εἶναι ὁμόφωνος ἡ ἀπόφασις τῆς Σχολῆς, ἀλλὰ ἦτο κατὰ πλειοψηφίαν.

§41Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ποῦ τὸ ξεύρετε;

§42Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Τὸ ἠξεύρω, κ. συνάδελφε, καὶ ἠμπορεῖ νὰ τὸ βεβαιώσῃ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος εἶναι παρών. Λοιπὸν κατόπιν αὐτῆς τῆς ἐμπαθείας, ἀπερρίφθη ἡ προαγωγὴ τοῦ ὑπὸ κρίσιν καθηγητοῦ, κατέφυγε δὲ αὐτὸς εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις ἡ ὁποία δὲν ἐδημοσιεύθη ἀκόμη, ὡς πληροφοροῦμαι ὅμως θετικώτατα, ἡ ἀπόφασις αὐτὴ λέγει ὅτι πράγματι δύο ἢ περισσότεροι τῶν καθηγητῶν ἔκριναν μὲ ἐμπάθειαν, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει θεωρεῖ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τῆς σχολῆς ἄκυρον. Δυστυχῶς δὲν ἠμπόρεσα νὰ ἔχω τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, πάντως τὸ πραγματικὸν περιστατικὸν εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον σᾶς ἐξέθεσα, ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς διὰ λόγους προσωπικοὺς δὲν ἠμπορεῖ νὰ προαχθῇ, ἐνῷ ἔχουν προαχθῇ ὅλοι οἱ ὑπάρξαντες μέχρι τοῦδε ἔκτακτοι καθηγηταί, ἐκτάκτων αὐτοτελῶν ἑδρῶν καὶ μετὰ συμπλήρωσιν ἁπλῶς πενταετοῦς θητείας ἐν τῇ ἐκτάκτῳ αὐτοτελῆ ἕδρᾳ, παρέμεινε δὲ μόνον ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς διὰ λόγους τοὺς ὁποίους ἐξέθεσα.

§43Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προαχθῇ ἡ Σχολὴ αὐτή, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν τοιαῦτα πάθη καὶ ραπίζονται, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συνεργασθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί;

§44Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Διὰ τὸ ράπισμα αὐτὸ ὁ μὲν ραπισθεὶς ἐδιώχθη καὶ ἐδικάσθη μὲ τρίμηνον ἀπόλυσιν, ὁ δὲ ραπίσας μὲ μηνιαίαν ἀπόλυσιν.

§45Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὰ καθ’ ἕκαστα ἑνὸς προσωπικοῦ ζητήματος. Τὸ θέμα ἔχει καὶ μίαν ἄλλην ἀντικειμενικὴν πλευράν. Ἐπ’ αὐτοῦ δυνάμεθα νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν καὶ ἡ ἀπόφασις νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν τροπολογίαν ἡ ὁποία διετυπώθη, διὰ τοὺς ἑξῆς ἁπλουστάτους λόγους, ἀσχέτως πρὸς τὸ γεγονὸς τὸ προσωπικὸν τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος καθηγητοῦ. Ὁ ἔκτακτος καθηγητὴς καταλαμβάνων αὐτοτελῆ ἕδραν, κρίνεται ὡς ἄξιος νὰ εἶναι μόνιμος καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστιμίου. Ἁπλῶς καὶ μόνον ἡ ἕδρα του δὲν θεωρεῖται ἀπὸ ἀπόψεως εἰδικότητος ὡς τοιαύτη, ὥστε νὰ ἀποτελῇ ἕδραν τακτικήν. Κατ’ οὐσίαν κρίνεται ὡς ἄξιος νὰ εἶναι τακτικὸς καθηγητής, διότι μόνον ὁ τακτικὸς καθηγητὴς εἶναι μόνιμος. Ἡ αὐτοτελὴς ἕδρα εἶναι ἔκτακτος ὡς ἕδρα, ὁ καταλαμβάνων αὐτὴν εἶναι μόνιμος. Ἡ μονιμότης εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία προσδίδει τὸν κύριον χαρακτῆρα εἰς τὸν ἀνώτατον ἐκπαιδευτικὸν λειτουργόν. Νομίζω ὅτι ἔχει ἀπολύτως δίκαιον ὁ ὁμιλῶν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἰσχυριζόμενος ὅτι μετὰ παρέλευσιν ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος διπλασίου τοῦ κανονικοῦ θὰ πρέπῃ νὰ ἔχῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας τὸ δικαίωμα εἰς αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον ὁ ὁποῖος ἐπὶ δεκαετίαν ἐδίδαξε, νὰ τοῦ δώσῃ καὶ τὸν τίτλον τοῦ τακτικοῦ καθηγητοῦ. Τὸ θέμα κατ’ οὐσίαν δὲν εἶναι θέμα ἐπιστημονικόν, εἶναι θέμα διοικήσεως καὶ εἰς θέματα διοικήσεως νομίζω ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει ἀπόλυτον τὸ δικαίωμα τῆς ἐπεμβάσεως. Εἰς θέματα αὐστηρῶς ἐπιστημονικὰ δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας νὰ ἐπεμβαίνῃ. Ἂν εἶναι ἄξιος νὰ εἶναι κάποιος καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ τὸ κρίνῃ ὁ Ὑπουργός. Ἀλλὰ ἂν ὁ χαρακτηρισθεὶς ὡς ἄξιος πρέπει νὰ ἀσκῇ καὶ διοικητικὰ καθήκοντα ἢ ὄχι, διότι ὁ τακτικὸς μόνον καθηγητὴς λαμβάνει μέρος εἰς τὴν διοίκησιν τῆς Σχολῆς, νομίζω ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει ἀπόλυτον τὸ δικαίωμα νὰ τὸ κρίνῃ καὶ νὰ ἐπέμβῃ. Ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει, μόνον περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Τὸν τίτλον τὸν ἔχει, τὴν μονιμότητα τὴν ἔχει, μόνον τὴν ἀνάμιξιν εἰς τὰ τῆς διοικήσεως τῆς σχολῆς δὲν ἔχει. Αὐτὸ νομίζω δὲν εἶναι θέμα καθηγητῶν, ἀλλὰ εἶναι θέμα τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας.

§46Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Οἱ τακτικοὶ καθηγηταὶ δὲν ἐκλέγονται πάντοτε ἀπὸ τὴν Σχολήν;

§47Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἔκτακτος μονίμου αὐτοτελοῦς ἕδρας. Ἐκρίθη ἐπιστημονικῶς καὶ ἐχαρακτηρίσθη ἄξιος.

§48Π. ΚΑΛΠΑΚΤΣΟΓΛΟΥ. Ἠμπορῶ νὰ βεβαιώσω τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ περὶ οὗ πρόκειται καθηγητὴς εἶναι ἐξόχως κατηρτισμένος καὶ ἔχει δικαίωμα νὰ καταλάβῃ τὴν ἕδραν. Ἂν ἐγένετο ἕνας διαπληκτισμός, δὲν σημαίνει ὅτι αὐτὸς πρέπει νὰ μὴ εἶναι εἰς τὴν Σχολήν. Πρόκειται περὶ ἀνθρώπου χρησίμου εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Πρόκειται περὶ ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος ἐμορφώθη εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 7ετίαν καὶ καθ’ ὅλα ἀξίου νὰ καταλάβῃ τὴν ἕδραν.

§49Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τὸ κατέχω ἀπὸ τῆς προηγουμένης ὑπουργίας μου. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὸ δίκαιον ἦτο ὑπέρ τοῦ καθηγητοῦ αὐτοῦ. Ὅπως ὀρθῶς τὸ ἔθεσεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ κόμματος, τὸ θέμα εἶναι καθαρῶς διοικητικόν. Εἶναι καθηγητὴς κατ’ οὐσίαν. Αὐτὸ δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ μία διοικητικὴ ἀποκατάστασις ἑνὸς ἀξίου καθηγητοῦ, ἐφ’ ὅσον ἐπὶ 15 χρόνια διδάσκει ἰσοτίμως μὲ τοὺς ἄλλους. Δι’ αὐτὸ ἔκανα δεκτὴν τὴν τροπολογίαν, ὅπως ἐγένετο ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς.

§50Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν εἶναι προτιμότερον τότε νὰ διαγράψητε τὰς διατάξεις περὶ ἐκτάκτων καὶ νὰ εἴπητε ὅτι οἱ ἔκτακτοι καθηγηταί, γίνονται μόνιμοι δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ;

§51Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἔχω τροπολογίαν καὶ παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναγνωσθῇ διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλή.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Ἀναγινώσκει τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Δ. Βουρδουμπᾶ).

§53Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ (Ὑπ. Παιδ.). Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, τὴν τροπολογίαν τοῦ συναδέλφου κ. Βουρδουμπᾶ νὰ τὴν συζητήσωμεν κατὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τῆς Πανεπιστημιακῆς νομοθεσίας καὶ ἐπαναφορᾶς εἰς ἰσχὺν τῶν ἀντιστοίχων διατάξεων τοῦ νόμου 5343)32». αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 965)37 «περὶ ὀργανώσεως τῶν Δημοσίων Νοσηλευτικῶν καὶ Ὑγειονομικῶν Ἱδρυμάτων τῆς Χώρας». Ὁ κ. Χλοιβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§55Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ διὰ πρώτην φορὰν ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς κατατιθέμενον ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον ἕνα ἔχει σκοπόν, τὴν ἐπιλογὴν τῶν προσώπων ἐκείνων τῶν ἱκανῶν, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποτελέσουν τὰ συμβούλια τῶν διαφόρων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, διὰ νὰ δοθῇ ἡ μάχη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν τῆς Ὑγιεινῆς ὑπὲρ τῆς ὑγείας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Βεβαίως ἀναμένομεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς καὶ τὸ Ἐπιτελεῖον του ὅπως νέα νομοθετήματα ἐμφανίσουν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν εὐρύτερον πνεῦμα καὶ σκοπιμότητα ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὀργάνωσιν γενικώτερον τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, διὰ νὰ δοθῇ μία πραγματική, ὅπως εἶπον, μάχη ὑπὲρ τῆς ὑγείας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ στιγματίσω τὴν σημερινὴν κατάστασιν τῶν διαφόρων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων καὶ ἐν τῷ κέντρῳ καὶ ἐν ταῖς ἐπαρχίαις, διότι δυστυχῶς δὲν ὑπάρχει τὸ πνεῦμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ διέπῃ γενικῶς τὰ συμβούλια ὅσον ἀφορᾷ τὴν προσφορὰν τῆς ὑγιεινομικῆς περιθάλψεως, πρὸ παντὸς τῶν ἀπόρων καὶ τῶν ἐργαζομένων, ἰδίως δὲ τῶν γεωργῶν, διότι εἰς τὰς ἐπαρχίας εἰς τὰς ὁποίας δοκιμάζεται ὁ γεωργικὸς κόσμος οὐδεμία μέριμνα ἔχει ληφθῇ μέχρι σήμερον ὡς θὰ ἠξεύρετε εἰς πλείστους τῶν συναδέλφων ὅτι ὑπάρχουν ὁλόκληρα χωρία καὶ δῆμοι καὶ κοινότητες, αἱ ὁποῖαι στεροῦνται ὄχι μόνον ἰατρῶν εἰδικῶν, ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῶν κοινῶν ἰατρῶν.

§56Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Διὰ τὸ γενικώτερον ὑγειονομικὸν πρόβλημα θὰ ὁμιλήσετε ἢ διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον;

§57Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἶμαι εἰσηγητὴς καὶ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω γενικώτερον. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ αἱ τροποποιούμεναι διατάξεις ἕνα ἔχουν σκοπόν, τὴν ἐπιλογὴν προσώπων, προερχομένων πρὸ παντὸς ἀπὸ τὸ Ὑγειονομικὸν σῶμα, διότι δυστυχῶς μέχρι σήμερον, μὲ τὸ παλαιὸν νομοσχέδιον, τὰ διάφορα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀπετέλουν τὰ διοικητικὰ συμβούλια τῶν διαφόρων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων προήρχοντο ἀπὸ διάφορα Ὑπουργεῖα, ἀπὸ τὸ δικαστικὸν σῶμα, πρόσωπα βεβαίως σοβαρὰ καὶ ἱκανά, ἀλλὰ μὴ δυνάμενα νὰ ἀντιληφθοῦν τὸ πνεῦμα καὶ τὰς διατάξεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θὰ δώσουν τὴν δύναμιν, διὰ νὰ ἠμπορέσουν πραγματικῶς νὰ εἶναι φορεῖς τοῦ προγράμματος των Ὑγειονομικῶν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, διὰ τῶν διατάξεων τῶν νομοσχεδίων ἀφήνονται κατὰ μέρος ὅλα τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δὲν προέρχονται ἀπὸ τὸ ἰατρικὸν σῶμα καὶ καταλαμβάνουν τὰς θέσεις των πρόσωπα ἰατρικά, τα ὁποῖα θὰ εἶναι ἱκανὰ νὰ γνωρίζουν τὴν ἀποστολήν των τὴν κοινωνικὴν κατὰ τὰς δυσχερεῖς αὐτὰς στιγμάς, ποὺ δοκιμάζει τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος. Δὲν νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὰ συμβούλια τῶν διαφόρων νοσοκομείων πρέπει νὰ ἀποτελοῦνται ἀπὸ Ἀρεοπαγίτας καὶ διευθυντὰς Ὑπουργείων, ἀλλὰ πρέπει τὰ συμβούλια τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, πρὸ παντὸς τῶν Ἀθηνῶν, ὅπου ἡ ἀποστολή των εἶναι μεγαλυτέρα, νὰ ἀποτελοῦνται ἀπὸ πρόσωπα καθαρῶς ἀνήκοντα εἰς τὸ ἰατρικὸν σῶμα.

§58Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἀποκλείεται τοῦτο;

§59Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κατὰ τὰ τρία πέμπτα.

§60Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶναι πολλά;

§61Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι πολλά, διότι ὁ Ἀρεοπαγίτης ἢ ὁ διευθυντὴς ὑπουργείου δὲν ἠμποροῦν νὰ γνωρίζουν τα ὑγειονομικὰ ζητήματα καὶ ὅταν εἰς τὸ συμβούλιον εἶναι ἕνας ἰατρὸς θὰ δεχθοῦν ὅ,τι εἴπει τὸ ἰατρικὸν μέλος. Αὐτὸ γίνεται. Νομίζω, ἐὰν πρόκηται ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα νὰ ἔχουν εὐρύτερον πνεῦμα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν μάχην ποὺ θὰ δώσῃ διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νομίζω ὅτι τὸ ἐπιτελεῖον αὐτῆς πρέπει νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα νὰ ἀνήκουν κατὰ τὸ πλεῖστον εἰς τὸ ὑγειονομικὸν σῶμα. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἰς τὸν «Εὐαγγελισμὸν» Νομικὸν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου, ὑπάρχει μόνον εἷς καθηγητής, ὁ ὁποῖος κρίνει καὶ τὸ προσωπικὸν τὸ ἐπιστημονικόν. Τὸ βλέπετε σωστόν;

§62Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν ξεύρετε καλὰ τὰ πράγματα. Εἶναι ἕνας καθηγητής, ἕνας ἰατρὸς καὶ ὁ διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς. Προσετέθησαν δυστυχῶς καὶ δύο ἰατροὶ ἀκόμη, τὸ ὁποῖον καὶ δι’ ἐμὲ καὶ δι’ ἄλλους, οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦν ἀντικειμενικὰ τὴν πρόοδον τῶν νοσοκομείων χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω τὸ ἰατρικὸν σῶμα, ἀποτελεῖ κίνδυνον.

§63Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἀποτελεῖ κίνδυνον διὰ τὰ μεγάλα νοσοκομεῖα, ὅπως τοῦ «Εὐαγγελισμοῦ» καὶ τοῦ «Ἐρυθροῦ Σταυροῦ», εἷς μόνον καθηγητὴς νὰ δύναται νὰ κρίνῃ περὶ τοῦ ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ τῶν διαφόρων τμημάτων τῶν κλινικῶν καὶ βλέπετε ὅτι οἱ προσκείμενοι πρὸς τὸν ἕνα καθηγητὴν καταλαμβάνουν τὰς θέσεις. Οὔτε διαγωνισμὸς γίνεται οὔτε δοκιμασία.

§64Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶναι ἀληθῆ αὐτὰ, ποὺ λέγετε.

§65Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἶναι ἀκριβέστατα καὶ θὰ μποροῦσα νὰ σᾶς δώσω λεπτομερείας πῶς γίνεται ἡ δοκιμασία τῶν ἐπιστημόνων, οἱ ὁποῖοι καταλαμβάνουν τὰς θέσεις εἰς τὰ μεγάλα νοσοκομεῖα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἕν εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι διὰ τῶν τροποποιουμένων διατάξεων τὰ συμβούλια ἀποτελοῦνται κατὰ τὰ ⅗ ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὸ ἰατρικὸν σῶμα καὶ εἰς τὰς συναφεῖς ὑπηρεσίας, τοῦτο δὲ εἶναι σύμφωνον πρὸς τὸ πνεῦμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ διέπῃ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ δώσῃ ἐκεῖνο ποὺ ζητεῖ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς καὶ πρὸ παντὸς ὁ γεωργὸς καὶ ὁ ἐργαζόμενος, τὴν ὑγείαν, ἡ ὁποία δυστυχῶς δὲν ὑπάρχει σήμερον καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἐποικοδομητικὴ καὶ τῆς φυλῆς μας καὶ τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος καὶ δυστυχῶς ἂν δὲν γίνουν αὐτὰ καὶ δὲν κατατεθοῦν καὶ ἄλλα νομοσχέδια σύμφωνα μὲ τὸ πνεῦμα αὐτό, πολὺ γρήγορα θὰ ἴδωμεν τὸν γεωργὸν καὶ ὅλον τὸν ἐργαζόμενον λαὸν, ὁ ὁποῖος δοκιμάζεται σήμερον, νὰ εἶναι ἄκρως ἀντίθετος τοῦ σημερινοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος. Διὰ τοῦτο προτείνω εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους ὅπως ψηφίσουν ἄνευ οὐδεμιᾶς τροπολογίας τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, διότι ὁ σκοπός του εἶναι αὐτός. (Χειροκροτήματα).

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαρινάκος ἔχει τὸν λόγον.

§67Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, εἶναι τὸ 6ον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον τροποποιεῖ τὸν βασικὸν νόμον 965 τοῦ 1937. Ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι ὁ ἐπιτυχέστατος νόμος, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη, ἐφηρμόσθη καὶ ἀπέδωσεν ἀποτελέσματα ἄριστα. Αἱ διάφοροι ὅμως Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι ἠθέλησαν νὰ ἐπέμβουν κομματικῶς, εὗρον διαφόρους τρόπους, ὥστε νὰ τροποποιήσουν τὸν νόμον αὐτὸν καὶ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ 6ον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται. Ὁ Νόμος 1320 τοῦ 1949 ἦταν ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀποκάμει πλέον καὶ ἐπανέφερεν ἐν ἰσχύει τὸν 965. Οὕτω τὰ συμβούλια τῶν Νοσοκομείων ἀπετελέσθησαν ἀπὸ πρόσωπα θέσεων καὶ ὄχι κομματικὰ, (ἀτομικά), πλὴν δύο ἀτόμων εἰς τὰ 7μελῆ συμβούλια καὶ ἑνὸς εἰς τὰ 5μελῆ συμβούλια, τὰ ὁποῖα εἶχε δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς νὰ τὰ ὁρίζῃ. Τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον μᾶς εἰσάγεται σήμερον εἶναι νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εὗρεν ἀφορμὴν ὅτι δύναται νὰ μὴν εἶναι Ἀρεοπαγίτης, νὰ εἶναι ὁ νομικὸς σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Προνοίας, δύναται νὰ μὴ εἶναι μηχανικὸς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἀλλὰ νὰ εἶναι εἷς μηχανικὸς ἀπὸ ὅλα τὰ ὑπουργεῖα. Αὐτὴ εἶναι μία πρόφασις διὰ νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἐπακολουθεῖ εἰς τὸν Ὑπουργὸν νὰ ἀλλάσσῃ ὅλα τὰ συμβούλια τὰ νοσηλευτικὰ καὶ πρὶν νὰ φθάσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἤρχισαν αἱ ἐφημερίδες νὰ τὸ σχολιάζουν καὶ νὰ λέγουν ὅτι τὰ συμβούλια τῶν ἱδρυμάτων ἔγιναν συμβούλια βλαχοδημάρχων. Νομίζω ὅτι ἐπέστη ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία πρέπει νὰ σκεφθῇ καλῶς ἐὰν θὰ ἐξακολουθήσῃ αὐτὸ τὸ τροπάριον, νὰ γίνεται ἐπέμβασις εἰς τὰ ἱδρύματα τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι ὁμολογοῦμεν ὅτι τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα πλημμελῶς λειτουργοῦν ἕνεκα ἄλλων ἀφορμῶν. Λυποῦμαι, διότι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, νέος Ὑπουργὸς, ἐγκαινιάζει τὰς ἐργασίας του, μὲ τὴν ὑποβολὴν ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον κάθε ἄλλο παρὰ ἐξυπηρετικὸν εἶναι διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν ἱδρυμάτων. Ἐπικαλοῦμαι τὴν ἀντίληψίν του καὶ θὰ κάμω τὴν πρότασιν νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι δὲν εἶναι ἐξυπηρετικὸν διὰ τὰ ἱδρύματα ἀλλὰ θὰ φέρῃ μίαν ἀναταραχὴν εἰς ὅλα τὰ ἱδρύματα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταθεροποιηθῇ καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ μετὰ ἕνα χρονικὸν διάστημα μία ἄλλη ἀνατροπὴ καὶ θὰ ἐξακολουθήσῃ τὸ ἴδιον τροπάριον. Συνεπῶς, πρέπει νὰ σταθῶμεν εἰς τὸν νόμον 965, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁμολογουμένως ἐπιτυχής, ὁ ὁποῖος ἀπέδωσε καὶ τὸν ὁποῖον δὲν τολμοῦν νὰ τὸν θίξουν, παρὰ διὰ τροποποιήσεων θέλουν νὰ τὸν ἀλλάξουν. Αὐτὸ πρέπει νὰ ἀποφευχθῇ. Ἀπόδειξις δὲ ὅτι πρόκειται νὰ γίνουν ἐπεμβάσεις κομματικαὶ εἶναι ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς ἐκλογῆς τῶν ἰατρικῶν μελῶν ποὺ ἄλλοτε τὴν πρότασιν αὐτήν, τὴν ἔκαμον οἱ ἰατρικοὶ σύλλογοι, ἔρχεται τώρα τὸ Ὑπουργεῖον καὶ λέγει ὅτι θὰ τοὺς ὁρίζῃ αὐτό. Νομίζω ὅτι αὐτὴ εἶναι μία ὑπερτάτη ἐπέμβασις, διότι ἀναμφισβητήτως τὸ δικαίωμα αὐτὸ πρέπει νὰ παραμείνῃ εἰς τοὺς ἰατρικοὺς συλλόγους.

§68Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ἔχομεν θέσει τὸ δικαίωμα νὰ ὁρίζῃ ὁ Πανελλήνιος ἰατρικὸς σύλλογος ἢ οἱ τοπικοὶ ἰατρικοὶ σύλλογοι.

§69Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Χαίρω πολύ. Ἀλλὰ καὶ ἡ πρότασις, τὸ νὰ τεθῇ αὐτό, ἡ διάταξις αὐτή, ἀποδεικνύει τὴν πρόθεσιν τῆς ἀναμίξεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§70Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Κύριε συνάδελφε, ἐτέθη ἡ διάταξις, διότι ὁ Πανελλήνιος ἰατρικὸς σύλλογος καθυστερεῖ τὴν ὑπόδειξιν ἰατρῶν διὰ νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὰ διοικητικὰ συμβούλια.

§71Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Εἶναι δικαιολογία αὐτή.

§72Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Δὲν εἶναι δικαιολογία, εἶναι ἡ ἀλήθεια.

§73Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Τὸ ζήτημα τῆς παρακολουθήσεως τῶν ἱδρυμάτων ὡς εἶπεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, δὲν εὐσταθεῖ καὶ δὲν εὐσταθεῖ διὰ τὸν ἑξῆς λόγον, διότι εἰς τὰ συμβούλια ὑπάρχουν Κυβερνητικοὶ Ἐπίτροποι, οἱ ὁποῖοι μάλιστα ἀσκοῦν καὶ δύναμιν ἀνασταλτικήν, —εἶναι δύναμις μεγάλη αὐτή— ἐπὶ πάσης ἀποφάσεως τῶν συμβουλίων ἔχει δὲ τὸ δικαίωμα ὁ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος, ἐὰν διαφωνῇ, νὰ ἀναγράψῃ τὴν γνώμην του καὶ ἡ γνώμη αὐτὴ θὰ εἶναι σεβαστὴ ἕως ὅτου ἀποφασίσει ὁ Ὑπουργὸς ἐντὸς 15 ἡμερῶν. Συνεπῶς, ἡ παρακολούθησις γίνεται πλήρης. Ἀναφορικῶς μὲ τὴν εὐρυθμοτέραν λειτουργίαν τῶν νοσοκομείων, αὐτὸ δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ, διότι θὰ πάῃ ὁ μηχανικὸς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Δημοσίων Ἔργων ἢ ὁ νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ὑγιεινῆς. Ἐπιπροσθέτως, ἡ παρέμβασις διὰ τῆς συμμετοχῆς ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ὑγιεινῆς καὶ αὐτὸ δὲν τὸ υἱοθετῶ διότι ἡ διοίκησις πρέπει νὰ ἀσκῇ τὸν ἔλεγχον ὥστε νὰ μὴν εἶναι ἐλεγχόμενος καὶ ἐλέγχων τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς. Ἔχει τὸν Κυβερνητικὸν Ἐπίτροπον, καὶ πέραν τούτου δὲν θὰ πρέπῃ νὰ ἔχῃ καὶ ἄλλα μέλη εἰς τὰ διοικητικὰ συμβούλια καὶ συνεπῶς οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ὑγιεινῆς δὲν θὰ πρέπῃ νὰ λάβουν μέρος εἰς τὰ διοικητικὰ συμβούλια.

§74Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Διατί;

§75Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Ἔχουν τὸν Κυβερνητικὸν Ἐπίτροπον.

§76Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ἄλλο τὸ ζήτημα αὐτό. Ὁ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος δὲν ψηφίζει.

§77Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς ἔχει τὸν Κυβερνητικὸν Ἐπίτροπον, ὁ ὁποῖος ἔχει καὶ ἀνασταλτικὴν δύναμιν. Ἐὰν διαφωνήσῃ ὁ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος δὲν ἐκτελεῖται ἡ ἀπόφασις ἐὰν ἐντὸς 15 ἡμερῶν δὲν γνωμοδοτήσῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς.

§78Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Τί ἐμποδίζει νὰ εἶναι καὶ εἷς ἄλλος ποὺ νὰ μετέχῃ διὰ ψήφου.

§79Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. 5μελῆ εἶναι τὰ συμβούλια. Καὶ ἐὰν θέλετε τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν μου, εἶναι νὰ καταργηθοῦν τὰ συμβούλια πλήρως νὰ εὕρουν ἱκανοὺς διευθυντὰς, νὰ βάλλουν διευθυντὰς καὶ οὕτω νὰ λείψῃ ἡ κωλυσιεργία καὶ ἡ συναλλαγὴ ἡ ὁποία γίνεται μεταξὺ τῶν συμβούλων. Αὐτὸ εἶναι τὸ καλύτερον δι’ ἐμέ, ἐφ’ ὅσον δὲν φθάνομεν ἐκεῖ, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι μετὰ ἕνα χρονικὸν διάστημα ἀναμφισβητήτως θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ ἄλλων νομοσχεδίων διὰ νὰ ἀνατραπῇ αὐτό. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ τελειώσῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§80Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἀλλαγὴ ἀκριβῶς διὰ τὸ ἐπικρατοῦν σήμερον πνεῦμα.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλαμαρᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§82Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, συμφωνῶ μὲ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον κ. Χλουβεράκην, ὁ ὁποῖος ἔθιξε τὸ θέμα τῆς ὑγιεινῆς τῆς Χώρας, ἀλλὰ, δυστυχῶς, δὲν δυνάμεθα ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως ἑνὸς νομοσχεδίου νὰ συζητήσωμεν καὶ τὸ μέγα καὶ ἐνδιαφέρον διὰ τὴν χώραν μας τοῦτο ζήτημα. Καθ’ ὑμᾶς ἡ ὑγιεινὴ τῆς Χώρας θὰ ἔπρεπε εἰδικῶς νὰ ἀπασχολήσῃ τὸ Σῶμα εἰς ἐπανειλημμένας συνεδριάσεις. Διὰ τοῦτο προτείνω εἰς τὸ Προεδρεῖον, ἂν εἶχε τὴν καλωσύνην, νὰ τάξῃ ὡρισμένην ἡμέραν διὰ νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα αὐτό. Δὲν συμφωνῶ ὅμως μὲ τὸν συνάδελφον κ. Χλουβεράκην, ὡς πρὸς τὴν ἀποδοχὴν τοῦ νομοσχεδίου, δι’ οὓς λόγους θέλω ἀναπτύξει. Συμφωνῶ ἐν τοσούτῳ μὲ τὸν κ. Μαρινάκον, καὶ συνιστῶ τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω τὴν ἀγαθὴν καὶ καλὴν πρόθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς, ὁ ὁποῖος ἔφερε πρὸς ψήφισιν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἀλλ’ ἔχω ὡρισμένους δισταγμούς. Καὶ ἂς ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν σας ἔκθεσιν, κ. Ὑπουργέ. Λέγετε, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 1, ἐπιδιώκεται ὅπως καταστῇ δυνατὴ ἡ συμμετοχὴ εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων καὶ ἄλλων δημοσίων ὑπαλλήλων τῶν ὁποίων ἡ πεῖρα ἀπέδειξε τὴν ἀναγκαίαν αὐτῶν παρουσίαν, καὶ τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς τῶν Συμβούλων Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν κλπ. κλπ. Νομίζω, ὅτι μεγαλυτέραν σύγχυσιν θὰ ἐπιφέρωμεν ἐὰν θελήσωμεν νὰ πλαισιώσωμεν τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν Νοσοκομείων διὰ δημοσίων ὑπαλλήλων. Διότι πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τοῦτο, ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἀπασχολοῦνται μὲ τὰ ὑπηρεσιακὰ των καθήκοντα. Δὲν εἶναι συνεπῶς δυνατὸν —καὶ ἔχομεν σαφῆ ἀντίληψιν τοῦ ζητήματος τούτου— νὰ ἀπασχοληθῇ ὁ δημόσιος ὑπάλληλος εἰς ὥρας καθ’ ἃς ἔχει ὑπηρεσίαν δημοσίαν, καὶ μὲ τὰ Ἀδελφᾶτα ἢ τὰ Συμβούλια τῶν Νοσοκομείων, τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ πλεῖστον συνεδριάζουν καὶ αὐτὰ κατὰ τὰς πρωϊνὰς ὥρας. Ἐὰν ὑποθέσωμεν δὲ ὅτι μεταβάλλομεν τὰς ὥρας τῶν συνεδριάσεων τῶν Δ. Σ., ἴσως προκύψῃ ἡ ἀπαίτησις τῆς ἰδιαιτέρας ἀμοιβῆς τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, τοὺς ὁποίους θέλετε νὰ ἐπιστρατεύσετε, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν προβλέπει ἡ κειμένη νομοθεσία. Τὸ Δ. Σ. ἑνὸς νοσοκομείου πρέπει νὰ συγκροτεῖται ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι πρέπει μὲν νὰ ἔχουν τὴν εὐγενῆ καὶ ὡραίαν φιλοδοξίαν, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως νὰ διαθέτουν καὶ χρόνον διὰ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ δημόσιος ὑπάλληλος εἰς τὰς 11–1 τὸ πρωΐ, ποὺ ἔχει δημοσίαν ὑπηρεσίαν, νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸν Εὐαγγελισμὸν ἢ στὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον κλπ. καὶ νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὰς συνεδριάσεις τοῦ Δ. Σ. Πλεῖστοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἵτινες ἔλαβον μέρος εἰς τὰ Δ. Σ. τῶν νοσοκομείων, δὲν ἐξεπλήρωσαν τὴν ἀποστολήν των πλήρως. Τὸ ἐζήσαμεν αὐτὸ καὶ ἀντελήφθημεν προσωπικῶς ὅτι περισσότερον ἐξεπλήρωσαν τὴν ἀποστολήν των οἱ ἰδιῶται, οἱ ὁποῖοι προήρχοντο ἀπὸ ὅλας τὰς κοινωνικὰς τάξεις, ἢ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Λέγετε ἐδῶ ὅτι θὰ πλαισιώσετε τὰ τόσα νοσοκομεῖα τοῦ Κράτους, ἀπὸ πρωτοδίκας, ἀπὸ διευθυντὰς Ὑπουργείων, ἀπὸ τεχνικοὺς ὑπαλλήλους κλπ. Γνωρίζετε πόσα ὅμως νοσοκομεῖα εἶναι καθ’ ἅπαν τὸ Κράτος; Διὰ τὰς Ἀθήνας μόνον δὲν θὰ ἐπαρκοῦν οἱ Πρόεδροι τῶν Πρωτοδικῶν, δὲν θὰ ἐπαρκοῦν οἱ τεχνικοὶ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, δὲν θὰ ἐπαρκοῦν οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου.

§83Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ. Προτείνετε νὰ μποῦν ἔγκριτοι πολῖται;

§84Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Θὰ φθάσω ἐκεῖ καὶ θὰ προτείνω μίαν καινοτομίαν. Μετὰ ταῦτα, λέγετε εἰς τὴν ἔκθεσίν σας, ὅτι κρίνεται σκόπιμον ὅπως ἰδίᾳ εἰς τὴν περιφέρειαν ἡ ἐκλογὴ τοῦ ἰατρικοῦ μέλους παραμένῃ εἰς τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τοῦ Ὑπουργοῦ Ὑγιεινῆς ἢ τοῦ Γενικοῦ Διοικητοῦ καὶ τοῦτο διότι κατὰ κανόνα ἡ ὑπόδειξις ὑπὸ τοῦ Πανελληνίου ἰατρικοῦ Συλλόγου καθυστερεῖ κλπ. Βέβαια, αὐτὸ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθόν, διότι ὑπάρχει τὸ Συλλογικὸν σῶμα, τὸ ὁποῖον λέγεται Πανελλήνιος Ἰατρικὸς Σύλλογος (Π.Ι.Σ.), ὁ ὁποῖος πάντοτε ἔδιδε, κατὰ τὸν νόμον 965, ἕνα πίνακα ἐκ τῶν μελῶν του, δυναμένων νὰ προσφέρουν ἢ, μᾶλλον; διαθετόντων ὥρας καὶ ἀπὸ τὰ μέλη αὐτὰ ἐξελέγοντο ἕνας ἢ δύο δι’ ἕκαστον νοσοκομεῖον. Ὡς πρὸς τὴν αἰτίασιν τὴν ἰδικήν σας, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐζητήσατε κατ’ ἐπανάληψιν νὰ σᾶς ὑποδείξῃ ὁ Π.Ι.Σ. μέλη καὶ δὲν ἐξεπλήρωσε τὴν ἐντολήν, δὲν συμφωνῶ μαζί σας. Διότι αὐτό, ἂν ἔλαβε χώραν κατὰ τὴν τελευταίαν αὐτὴν ἐποχήν, ἔλαβε χώραν, διότι δὲν εἶχον παλινοστήσει οἱ ἰατροὶ εἰς τὰς περιφερείας των καὶ δὲν εἶχον σταλεῖ ἀπὸ τοὺς περιφερειακοὺς Ἰατρικοὺς Συλλόγους τὰ μητρῶα τῶν ἰατρῶν εἰς τὸν Π.Ι.Σ., συνεπῶς δὲν ἤξευρε ποῖα μέλη θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκλέξῃ διὰ νὰ σᾶς ἀποστείλῃ τὸν κατάλογον. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 2ον. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι ἀκατανόητον καὶ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἐξ ὁλοκλήρου αὐτὸ τὸ ἄρθρον. Δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε νοητὸν ὡς γράφεται εἰς τοῦτο, ὅτι κατὰ παρέκκλισιν τῶν ὑφισταμένων διατάξεων, ὁ ἑκάστοτε Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς δύναται διὰ πράξεώς του μὴ δημοσιευομένης εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως νὰ διορίζῃ, νὰ ἀνασυνθέτῃ εἴτε ὑλικῶς, εἴτε μερικῶς, τὰ Δ. Σ. τῶν νοσοκομείων. Ὑποθέσωμεν ὅτι μετά τινα χρόνον ἔρχεται ἕνας ἄλλος Ὑπουργὸς ἄλλου κόμματος. Ἄλλη ἀλλαγή! Μεθαύριον ἔρχεται ἄλλος, ἄλλη ἀνασύνθεσις! Ξεύρετε τί σημαίνει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Δὲν προφθαίνει νὰ προσανατολισθῇ ἕνας σύμβουλος πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις ἑνὸς Ἱδρύματος, καὶ ἀντικαθίσταται.

§85Κ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΗΣ. Πρέπει καὶ νὰ ἀνανεώνωνται.

§86Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Βεβαίως, ἀλλὰ νὰ ἔχουν ὡρισμένην θητείαν. Ἐὰν ὅμως πρόκειται ἀνὰ 45θήμερον ἢ ἀνὰ δίμηνον νὰ μεταβάλωμεν τὴν σύνθεσιν τῶν Δ. Σ., ἀσφαλῶς δὲν πρόκειται νὰ ἴδωμεν τὰ νοσοκομεῖα νὰ βαδίζουν ἐπὶ τὰ βελτίω. Αὐτὸ τὸ ἐζήσαμεν καὶ τὸ ξεύρομεν. Ἐγὼ θὰ ἐπεθύμουν νὰ ὑποβάλω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν μίαν πρότασιν, ἡ ὁποία ἴσως φανῇ ὅτι ἀποτελεῖ καινοτομίαν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὰ νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα, διάφορα ἄσυλα κλπ. τὰ ὁποῖα ἐπιχορηγοῦνται ἀπὸ διάφορα κληροδοτήματα. Τὰ Δ. Σ. τῶν Ἱδρυμάτων αὐτῶν ἐπιλέγονται ἀπὸ διαφόρους ἐγκρίτους πολίτας ἐξ ἑνὸς καταλόγου, διὰ κληρώσεως. Οὕτω τὰ Δ. Σ. αὐτὰ εἶναι ἀνεπηρέαστα ἀπὸ τὴν πολιτικήν.

§87Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ποῖος κάμνει τὸν κατάλογον καὶ τὴν κλήρωσιν;

§88Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Μία Ἐπιτροπή.

§89Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Τοῦ Ὑπουργείου;

§90Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Δὲν μετέχει τὸ Ὑπουργεῖον. Γίνεται μία Ἐπιτροπή, διότι εἶναι ἰδιωτικὰ ἱδρύματα, τὸ Ἄσυλον Ἀνιάτων κλπ., τὰ ὁποῖα διοικοῦνται ἀπὸ Δ. Σ. ἐκλεγόμενα διὰ κληρωτίδος, ὅπως γίνεται κατὰ τὴν κλήρωσιν τῶν ἐνόρκων. Ἀπὸ ἕνα κατάλογον 100–200 ἀνθρώπων ἐκλέγεται διὰ κληρώσεως τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον.

§91Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Εἰς αὐτὰ δὲν ἔχει καμμίαν ἀνάμιξιν τὸ Κράτος;

§92Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Ἴσως ἔχει μίαν ἐποπτείαν ὡς πρὸς τὸ ἐπιστημονικὸν μέρος ὡς συμβαίνει καὶ διὰ τὰς Κλινικὰς τοῦ ἰδιωτικοῦ δικαίου ὄχι ὅμως ὡς πρὸς τὴν διοίκησιν. Δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ἐπέμβῃ εἰς Ἱδρύματα, ποὺ ἐπιχορηγοῦνται ἀπὸ ἰδιωτικὰ κληροδοτήματα. Θὰ ἤθελα, λοιπὸν, τὸ μέτρον αὐτὸ νὰ τὸ μελετήσωμεν. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ τὸ μελετήσῃ περισσότερον, μὲ κάποιαν ἀντικειμενικότητα. Ἐν ἀνάγκῃ νὰ συνεννοηθῇ καὶ μὲ τοὺς Ἰατρικοὺς Συλλόγους, νὰ ζητήσῃ τὴν γνώμην των, καὶ μὲ τὸν Π.Ι.Σ., ἢ ἄλλους πεπειραμένους ἀνθρώπους, διατελέσαντας διευθυντὰς νοσοκομείων κλπ., ὥστε νὰ ἔχῃ μίαν ἀντικειμενικότητα τὸ νομοσχέδιον. Διότι πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι δὲν ἔχει πλήρη ἀντικειμενικότητα, ὅτι συνετάχθη κάπως μὲ ὑποκειμενικὰ κριτήρια. Θὰ ἤθελα νὰ προτείνω τοῦτο εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Νὰ ἔκαμνε μίαν ἔκκλησιν εἰς τὰ διάφορα ἐπιμελητήρια, εἰς τοὺς τοπικοὺς συλλόγους ἐν γένει καὶ τὰ ἐπιμελητήρια ἢ οἱ σύλλογοι ἐν γένει νὰ ἠρώτων ποῖα ἀπὸ τὰ μέλη των θὰ εἶχον καὶ τὸν καιρὸν καὶ τὴν διάθεσιν καὶ τὴν φιλοδοξίαν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των, εἰς τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα, ἐπίσης δὲ καὶ τεχνικοὺς καὶ ἐμπόρους καὶ κτηματίας. Αὐτὸς δὲ ὁ κατάλογος νὰ ἐτίθετο ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Θὰ ἠδύνατο τότε καθ’ ὃν τρόπον ἐκλέγονται τὰ διοικητικὰ συμβούλια τῶν νοσοκομείων καὶ τῶν ἱδρυμάτων, τὰ ὁποῖα ἐπιχορηγοῦνται ἀπὸ τὰ κληροδοτήματα, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον διὰ κληρώσεως νὰ ἐπιλέγωνται τὰ διοικητικὰ συμβούλια τῶν νοσοκομείων. Ὡς πρὸς τὸ ἰατρικὸν μέλος βεβαίως νὰ γίνεται ἡ συνεννόησις, ἢ μᾶλλον νὰ γίνεται ἡ πρότασις ἐκ μέρους τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου καθ’ ὃν τρόπον ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός, διότι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ εἶναι ἰατρικὸν μέλος εἰς τὸ διοικητικὸν συμβούλιον, ἕν δὲ εἶναι ἀρκετόν. Διότι ἔχω ἐκ πείρας σχηματίσει τὴν ἀντίληψιν ὅτι περισσότερον ἐξυπηρετοῦνται τὰ νοσοκομεῖα ἀπὸ μέλη μὴ ἰατρικά, μὲ συγχωρεῖτε ἐὰν εἶμαι ἰατρός, παρὰ ταῦτα ὅμως πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἰατρός, ἀλλὰ πρὸ παντὸς νὰ ὑπάρχουν νοικοκυραῖοι ἄνθρωποι. Αὐτὰ τὰ μέλη νὰ ἐκλεγοῦν ἀπὸ μιᾶς Ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ παρίσταται καὶ μία ἀντιπροσωπεία ἀμερόληπτος, διὰ κληρώσεως. Εἰς ἰδιαιτέραν κληρωτίδα θὰ εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν τεχνικῶν, εἰς ἰδιαιτέραν τῶν ἐμπόρων, εἰς ἰδιαιτέραν τῶν κτηματιῶν κλπ. Ἀλλά, ὡς εἶπον, προηγουμένως νὰ ἔχουν ἐρωτηθῆ οὗτοι καὶ νὰ θέλουν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των. Διότι γνωρίζω πολὺ καλὰ ὅτι ὑπάρχουν μέλη διοικητικῶν συμβουλίων, τὰ ὁποῖα δὲν προσέρχονται καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς θητείας των εἰς τὰς συνεδριάσεις.

§93Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἄρα ἔχει τὴν ἁρμοδιότητα νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀντικατάστασίν των ὁ κ. Ὑπουργός.

§94Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἕνας ἀεροπαγίτης δὲν πάει εὔκολα εἰς τὴν συνεδρίασιν τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου. Καὶ ἂν διαβάσετε τὸ ἄρθρον 5 τοῦ Α.Ν. 844 θὰ δῆτε ὅτι λέγει «Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς δικαιοῦται νὰ διορίζῃ μέλη.... ......... (Ἀναγινώσκει)......» Σήμερον ποὺ ἔρχεται ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις νὰ ἀλλάξῃ τὰ διοικητικὰ συμβούλια, τὸ βλέπετε ὅτι ἔχει μεγάλην αἰχμὴν κομματικήν.

§95Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, μήπως νομίζετε ὅτι συμφωνῶ μὲ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐθίξατε πρὸ ὀλίγου; Δὲν συμφωνῶ διότι δὲν εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς καὶ δι’ αὐτὸ προτείνω τὴν καινοτομίαν, τὴν ὁποίαν ἀναπτύσσω ἐνώπιον ὑμῶν. Διότι ἐγὼ πιστεύω ὅτι τὰ διοικητικὰ συμβούλια τῶν νοσοκομείων πρέπει νὰ εἶναι ἀνεπηρέαστα ἀπὸ τὴν πολιτικήν.

§96ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τοῦτο οὐδέποτε ἔγινε μέχρι τοῦδε.

§97Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Δὲν πρέπει νὰ ὁδηγούμεθα ἀπὸ τὸ παρελθόν. Ἂς γίνῃ τώρα. Δὲν λέγω ὅτι μέλος τι ἐκ τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου αὐτοῦ δὲν θὰ πρόσκειται εἰς μίαν πολιτικὴν παράταξιν ἢ εἰς ἕνα κόμμα, ἀλλὰ δὲν θὰ εἶναι ὑποχρεωμένον τὸ Δ.Σ. ἀφοῦ δὲν τὸ διώρισεν ἡ Α Κυβέρνησις ἢ τὸ Β κόμμα νὰ ἐκτελῇ καὶ τὰς παραγγελίας τῆς Κυβερνήσεως ἢ τοῦ κόμματος. Αὐτὸ πλέον πρέπει νὰ παύσῃ καὶ πρέπει νὰ μὴ ἐκμεταλλευώμεθα πολιτικῶς τὴν ἀσθένειαν. Αὐτὸ νομίζω ὅτι ἔχω τὸ θάρρος τῆς γνώμης μου νὰ τὸ εἴπω. Τὴν ἀσθένειαν νὰ μὴ τὴν ἐκμεταλλευώμεθα πολιτικῶς. Πρέπει τὰ νοσοκομεῖα νὰ εἶναι ἀνοικτὰ εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς πολίτας καὶ νὰ μὴ γίνεται καμμία διάκρισις. Νὰ μὴ διαταράσσεται ἡ προτεραιότης ἀπὸ τὰ μπιλλιέτα τῶν πολιτικῶν. Ἐὰν τὰ συμβούλια ἀποτελεσθοῦν ἀπὸ ἀνθρώπους, τῶν ὁποίων ὁ διορισμὸς δὲν θὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον ἢ ἀπὸ ἕνα οἱονδήποτε κόμμα καὶ ἡ κληρωτὶς εἶναι ὅπως τῶν ἐνόρκων, τότε θὰ παύσῃ τὸ ἄτοπον, τὸ ὁποῖον συμβαίνει σήμερον.

§98Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Θὰ κάνουν καὶ αὐτοὶ τὰ ρουσφέτια των.

§99Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Δὲν λέγω ὅτι δὲν θὰ γίνῃ καὶ τοῦτο, ἀλλὰ δὲν θὰ γίνῃ εἰς τὴν κλίμακα εἰς τὴν ὁποίαν γίνεται σήμερον. Θὰ γίνῃ βέβαια διότι θὰ συμπέσῃ καὶ μία ἄλλη φιλία μὲ ἕνα πρόσωπον τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Λοιπὸν ἐὰν γίνῃ ἐπιλογὴ τῶν διοικητικῶν συμβουλίων κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, νομίζω ὅτι θὰ ἔχωμεν τὴν καλυτέραν σύνθεσιν τῶν διοικητικῶν συμβουλίων ἀπὸ ἀνθρώπους νοικοκυραίους, ἀπὸ τεχνικούς, ἀπὸ ἐμπόρους, ἀπὸ κτηματίας. Ἂς δεχθῇ τὴν πρότασιν αὐτὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἂς τὴν μελετήσῃ καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι, ὅταν ἔχωμεν τοιαῦτα συμβούλια, ὅτι τὰ συμβούλια αὐτὰ δὲν θὰ ἐπηρεάζωνται ἀπὸ τὸν πολιτικὸν τοῦ οἱουδήποτε κόμματος, καὶ ἀπερίσπαστα θὰ ἐργάζωνται διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν Νοσοκομείων.

§100Ν. ΤΕΡΖΟΓΛΟΥ. Θὰ ἀποκλεισθοῦν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι;

§101Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Ἐὰν ἔχουν τὸν καιρὸν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι νὰ μετέχουν καὶ αὐτοί, ἀλλὰ ἔχω δισταγμούς, διότι εἶς ὅλα τὰ συμβούλια ὅπου ὑπηρέτησαν δημόσιοι ὑπάλληλοι ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἦσαν τακτικοὶ εἰς τὰς συνεδριάσεις.

§102Ν. ΒΕΗΣ. Νομίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ «Ἐρυθρὸς Σταυρὸς» ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ προσιτὸς καὶ σὲ σᾶς καὶ σὲ μένα; Αὐτὸς εἶναι μόνον διὰ τοὺς μεγαλοκεφαλαιούχους μὲ τὰ νοσήλεια ποὺ γυρεύει.

§103Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Αὐτὸ τὸ ζήτημα τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων πρέπει νὰ μᾶς δώσῃ μίαν ἀφορμὴν νὰ φέρωμεν τὸ θέμα αὐτὸ πρὸς συζήτησιν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς νὰ φέρῃ τὸ θέμα αὐτὸ τῆς ὑγιεινῆς τῆς Χώρας νὰ τὸ ἐξετάσωμεν διότι ἐὰν δὲν ἐξασφαλίσωμεν τὸν τρίποδα αὐτὸν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζεται ἡ ὅλη ὑγιεινὴ τῆς χώρας, δηλαδὴ νὰ θεραπεύσωμεν τὸ ἰάσιμον, νὰ εἴμεθα στοργικοὶ εἰς τοὺς μὴ ἰασίμους καὶ νὰ προλάβωμεν τὴν ἀσθένειαν, ἐάν, λέγω, αὐτὸ δὲν κάμωμεν, δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἔχωμεν πολίτας ὑγιεῖς, οἱ ὁποῖοι θὰ δύνανται νὰ ἀποδώσουν εἰς τὴν κοινωνίαν. Εἶναι μεγάλο τὸ θέμα αὐτό, δὲν εἶναι παρονυχὶς καὶ θὰ παρεκάλου τὸν κ. Ὑπουργόν, ὄχι μόνον εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τὸ συζητήσωμεν αὐτό, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ τὸ ἀναπτύξῃ. Πολλοὶ Ὑπουργοὶ δὲν ἔχουν ἰδέαν τί ἐστὶ ὑγιεινὴ τῆς χώρας. Πρέπει ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς νὰ τὸ φέρῃ, ὥστε νὰ τὸ συζητήσωμεν ὁλοκληρωτικῶς τὸ θέμα αὐτὸ εἰς τὴν Βουλήν.

§104Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συζητήσωμεν τὰ θέματα ὀργανώσεως τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων ὅταν τὸ ἀτυχὲς αὐτὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς, ποὺ εἶναι Ὑπουργεῖον 30 ἐτῶν καὶ ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐπέρασεν δεκὰς ὁλόκληρος Ὑπουργῶν, ὅταν τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ ἀκόμη δὲν ἔχει Ὀργανισμόν. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον αὐτὸ ὁ κάθε ὑπάλληλος ἔχει διορισθῆ μὲ εἰδικὸν νόμον, προάγεται μὲ τὸν νόμον αὐτόν, μὲ τὸν ὁποῖον διωρίσθη καὶ παίρνει σύνταξιν μὲ τὸν νόμον ποὺ διωρίσθη. Ἔτσι δὲ παρουσιάζεται τὸ ἄτοπον ὅλοι νὰ θεωροῦν, ἀντικανονικῶς, δευτερεῦον Ὑπουργεῖον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς καὶ παρουσιάζεται τὸ ἑξῆς φαινόμενον, νὰ εἶναι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι διωρίσθησαν πρὸ δεκαετίας καὶ νὰ εἶναι διευθυνταί, ἐνῷ ἄλλοι ὑπάλληλοι διορισθέντες πρὸ 30 ἐτῶν νὰ εἶναι ἐπὶ 22 χρόνια εἰσηγηταί. Δὲν δυνάμεθα λοιπὸν νὰ συζητοῦμεν περὶ ὀργανώσεως νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων ὅταν δὲν ἔχομεν Ὀργανισμὸν τοῦ Ὑπουργείου. Αὐτὰ τὰ λέγω διότι ἐχρημάτισα γενικὸς γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου καὶ εἶδα αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγονται ὅτι εἶναι αἶσχος καὶ ὄχι Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς. Αὐτὰ τὰ εἶπα καὶ εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν καὶ ὅμως οὐδὲν ἐγένετο μέχρι σήμερον.

§105Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Εἰς τὴν Κέρκυραν ἔχει ἀπὸ τοῦ 1939 πολυϊατρεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχουν διορισθῆ 4 ἰατροί, οἱ ὁποῖοι καίτοι οὐδέποτε ἐνεφανίσθησαν ἐκεῖ, ἐν τούτοις προήχθησαν. Διεμαρτυρήθην ἀπὸ ἐτῶν καὶ εἶναι ἀδύνατον τὸ Ὑπουργεῖον νὰ μοῦ στείλῃ ἰατρούς.

§106Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπ. Ὑγιει.). Ἐσεῖς ὑπήρξατε Ὑπουργὸς ἐπὶ πολλὰ ἔτη κατὰ τὴν παρελθοῦσαν τετραετίαν καὶ δὲν κατορθώσατε νὰ τοὺς στείλετε εἰς τὴν Κέρκυραν καὶ ζητεῖτε ἀπὸ ἐμὲ ὁ ὁποῖος εἶμαι ὑπουργὸς δύο μῆνες νὰ διορθώσω ὅλα τὰ πράγματα.

§107Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ. Δὲν θέλω νὰ σᾶς θίξω. Ὅταν ἤμην ὑπουργὸς μοῦ ἀπέκρυπτον τοὺς φακέλλους καὶ δὲν ἠδυνάμην νὰ τοὺς εὕρω.

§108Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς ὑπάρχει τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον τὸ ὁποῖον εἶχε καταστῆ ὑπερυπουργεῖον.

§109Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Δυστυχῶς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς πάντοτε ἐχαρακτηρίζετο ὡς Ὑπουργεῖον ἑβδόμης κατηγορίας.

§110Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Αὐτὸ εἶναι ὀλίγον ὑπερβολικόν. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι ὅταν ἱδρύθη τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς ὁ ἀείμνηστος Βενιζέλος διέθεσε 200.000.000 ἐκτάκτους πιστώσεις διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς ἀπὸ τὸ ὁποῖον διῆλθον ἐξέχουσαι προσωπικότητες.

§111Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ. Ὑπῆρξεν ἐποχὴ κατὰ τὸ παρελθὸν κατὰ τὴν ὁποίαν μετὰ βίας ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐνέκρινεν ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ μόλις τὸ ποσὸν πρὸς συντήρησιν καὶ μισθοδοσίαν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς. Ἐὰν μετὰ ταῦτα ἐδημιουργήθησαν ἄλλαι συνθῆκαι καὶ διετέθησαν πιστώσεις ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν ἄλλο ζήτημα εἶναι αὐτό. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει ἀνάγκην μεγαλυτέρας μελέτης, κ. Ὑπουργέ, φρονῶ δὲ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον (2) καὶ δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς κάμω τὴν πρότασιν νὰ τὸ ἀποσύρητε ἀπόψε καὶ νὰ τὸ μελετήσητε ἀκόμη περισσότερον μὲ ἀντικειμενικὰ κριτήρια.

§112Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀνέμενον ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐγκαινιάσῃ τὴν ὑπουργίαν του μὲ νομοσχέδια γενικοῦ ἐνδιαφέροντος ἀλλὰ δυστυχῶς ἐμφανίζει τὰ περισσότερα προσωπικὰ νομοσχέδια. Ὑπάρχουν πολλὰ ζητήματα τῆς ὑγιεινῆς τὰ ὁποῖα σήμερον ἀπασχολοῦν τὴν χώραν καί ὤφειλε πρὸς τὴν πλευρὰν αὐτὴν νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν του ὁ κ. Ὑπουργός. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀνεπλήρωσε τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο. Κατέθεσε προχθὲς εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον σχετικῶς μὲ τὴν ὀργάνωσιν τῆς ὑγειονομικῆς ὑπηρεσίας εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν. Τοῦτο, κύριοι, εἶναι ἀκατανόητον πῶς ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἐπιλαμβάνεται ζητημάτων τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς ὁ ὁποῖος ἐμφανίζεται εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ παρουσιάσῃ τὸ πλέον κομματικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ἀντισυνταγματικόν, καὶ ἐπιδιώκει οὔτε ὀλίγο οὔτε πολὺ καὶ τὸ Σύνταγμα νὰ ἀνατρέψῃ, δι’ ἄλλου νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ἔχει ἕτοιμον. Εἰσέρχομαι ἤδη εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Τὸ 1937 ἐπὶ δικτατορίας, ἐψηφίσθη ὁ σοφώτερος νόμος διὰ τὴν διοίκησιν τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Ὁ νόμος αὐτὸς ἐφηρμόσθη καὶ ἀπέδωσεν ἐξαίρετα ἀποτελέσματα. Τὰ ἐπελθόντα ὅμως γεγονότα ἔθεσαν καὶ τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα εἰς διηνεκῆ σεισμὸν καὶ τοὺς ἀφήρεσαν ἀπολύτως τὴν διοίκησιν. Ἠκολούθησαν καὶ αὐτὰ τὴν τύχην τῶν κοινοτικῶν συμβουλίων ποὺ κάθε Ὑπουργὸς ἀναλαμβάνων τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον ἐφρόντιζε νὰ τὰ ἀντικαθιστᾷ. Τὴν αὐτὴν τύχην παρουσιάζουν καί τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα. Θὰ σᾶς ἀναφέρω μερικοὺς νόμους: «Ὁ νόμος 2361......... (ἀναγινώσκει) ........................................» Λοιπὸν τὸ σημερινὸν συζητούμενον νομοσχέδιον ἔχει διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας λέγει ὅτι π.χ. ὁ νομικὸς σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς ἢ ὁ ἀναπληρωτής του, ἢ ἢ κλπ.

§113Π. ΜΠΕΡΤΣΕΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐκεῖνα τὰ διάφορα «ἢ» μήπως τὰ ἐβάλατε καὶ σεῖς ὅταν εἶσθε ὑπουργός; Θὰ ἤθελον νὰ μοῦ δείξητε ἕνα μόνον νοσοκομεῖον Εὐαγγελισμόν, Σωτηρίαν, Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον ἢ ἄλλο ὅπου ἀπὸ τοῦ Διευθυντοῦ μέχρι τοῦ τελευταίου μετέχοντος εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ ἔχῃ διάφορα πολιτικὰ φρονήματα ὑμῶν.

§114Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ὁμιλεῖτε περὶ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, περὶ Εὐαγγελισμοῦ καὶ τῶν λοιπῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων καὶ λησμονεῖτε ὅτι τὰ ἱδρύματα αὐτὰ εἶναι ἰδιωτικοῦ δικαίου καί τὸ Κράτος δὲν ἔχει οὐδὲν δικαίωμα νὰ ἐπέμβῃ. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἀναφερθέντες νόμοι προσθέτουν ἀπὸ ἕνα «ἢ» καὶ σκοπός των εἶναι νὰ μεταβάλουν τὰ διοικητικὰ συμβούλια. Φαντασθῆτε ἐπὶ μίαν 8ετίαν ποὺ δὲν γίνεται τίποτε ἄλλο τί ἀκαταστασία καὶ τὶ ἀπέχθεια καὶ τὶ ἀδιαφορία βασιλεύει εἰς τὰ νοσοκομεῖα. Μένουν αὐτὰ κυριολεκτικῶς ἄνευ διοικήσεως. Ἐπὶ τέλους ὡρίμασε καὶ ἡ γνώμη, ὅτι τὸ πρᾶγμα αὐτὸ ἔπρεπε νὰ σταματήσῃ καὶ ἐψηφίσθη ὁ νόμος διὰ τοῦ ὁποίου ἐπανέρχεται ἐν ἰσχύϊ ὁ νόμος τοῦ 1937 κατὰ τὸν ὁποῖον τὰ διοικητικὰ συμβούλια συγκροτοῦνται ἀπὸ πρόσωπα ἀνωτάτης ἱεραρχίας τῆς Πολιτείας καὶ ἀπὸ τοὺς ἰατρικοὺς συλλόγους, ὥστε νὰ συγκροτοῦνται πλήρη συμβούλια ἀπὸ ὅλας τὰς ὑπηρεσίας καὶ τὰ διάφορα ἐπαγγέλματα. Ὁ νόμος αὐτὸς ἐψηφίσθη ἐπὶ Κυβερνήσεως Φιλελευθέρων καί Λαϊκῶν, ἀλλὰ ἐφηρμόσθη ἐπὶ τῆς ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως καὶ ἑπομένως ἡ συγκρότησις ἡ σημερινὴ τῶν διοικητικῶν συμβουλίων τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγίνετο μὲ κομματικὸν κριτήριον. Σεῖς σήμερον, κ. Ὑπουργέ, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου θέλετε ἵνα εἰς τὰ διοικητικὰ συμβούλια μετέχουν καὶ οἱ Διευθυνταὶ τῶν Ὑπουργείων. Πῶς εἶναι ὅμως δυνατὸν τὰ αὐτὰ πρόσωπα νὰ εἶναι ἐλέγχοντες καὶ ἐλεγχόμενοι; Νομίζω ὅτι ἡ συγκρότησις τῶν διοικητικῶν συμβουλίων μὲ πρόσωπα τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ μεταβάλλῃ τὰ συμβούλια αὐτὰ εἰς καθαρὰς δημοσίας ὑπηρεσίας ἐξαρτωμένας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς. Ἀλλὰ τότε θὰ ἔπρεπε νὰ προχωρήσητε εὐθέως εἰς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ νὰ μὴ νοθεύητε τὰ νοσοκομεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι αὐτοδιοικούμενα. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι καὶ δημόσιαι ὑπηρεσίαι καὶ αὐτοδιοικούμενα, αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς νομίζει ὅτι δύναται νὰ θεραπεύσῃ τὸν κομματικόν του ὑπολογισμὸν καὶ προσθέτει διὰ τοῦ ἄρθρου 3 ὅτι «ὑπάλληλοι προαχθέντες ἐπανέρχονται ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ἐξεκίνησαν». Τὸ Σύνταγμα δηλαδὴ πάει περίπατο. Διότι, πάντες γνωρίζετε ὅτι ἡ κατάστασις τοῦ μονίμου ὑπαλλήλου διέπεται ἀπὸ τὰ ὑπηρεσιακὰ συμβούλια καὶ προκειμένου περὶ ἀπολύσεως καὶ προκειμένου περί προβιβασμοῦ, μεταθέσεως, προαγωγῆς κλπ. γίνεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ συμβουλίου ὅπως ὁ νόμος ὁρίζει. Πῶς λοιπὸν θὰ ἐπανέλθῃ ὁ ὑπάλληλος εἰς τὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν ἦτο πρὸ τῆς προαγωγῆς του; Αὐτὸ εἶναι ἐντελῶς ἀκατανόητον. Εἰς τὸν κατήφορον ποὺ εἶχε πάρει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς παρεῖδε καὶ τὸ Συνταγματικὸν κώλυμα καὶ ἔθεσε τὸ ἄρθρον 3 εἰς τὸ νομοσχέδιόν του. Λυποῦμαι πολύ, κ. βουλευταὶ, διότι ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἐνεφάνισε τοιοῦτον νομοσχέδιον. Δυστυχῶς συνεχίζει καὶ θὰ ἀκολουθήσῃ ἕτερον νομοσχέδιον χειρότερον τοῦ ὑπὸ κρίσιν μὲ σκοπὸν τὴν διάλυσιν καὶ ὄχι τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, ἀλλὰ τὴν διάλυσιν αὐτῶν. Θὰ ηὐχόμην νὰ εἶχε τουλάχιστον μιμηθῆ τὸ παράδειγμα τοῦ Ὑπουργοῦ Ἀνασυγκροτήσεως, ὁ ὁποῖος ἀντεκατέστησε τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς μὲ ἓν ὡραῖον νομοσχέδιον ἐξυπηρετήσεως τῆς ὀργανώσεως τῆς ὑγιειονομικῆς ὑπηρεσίας εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν. Θὰ ἤθελον νὰ εἶχε κατατεθῆ ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν ἓν τοιοῦτον νομοσχέδιον καὶ ὄχι ὡς τὸ σημερινόν. Πιστεύω λοιπὸν ὅτι τοιοῦτον κομματικὸν νομοσχέδιον δὲν θὰ θελήσῃ ἡ Βουλὴ νὰ ἀποδεχθῇ.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μανωλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§116Θ. ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἦλθε πρὸς συζήτησιν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον διεπιστώθη ὁμοφώνως ἡ ἀπογοήτευσις πρὸς τὸ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἐνεκαινίασε τὸ νομοθετικόν του ἔργον μὲ ἕνα τοιοῦτον νομοσχέδιον. Ὑπάρχουν θέματα μεγίστης κοινωνικῆς σημασίας ὁπότε τώρα μὲ τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας καὶ τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν θὰ ἠδύναντο νὰ ρυθμισθοῦν. Δυστυχῶς παρ’ ὅλην μου τὴν καλὴν διάθεσιν καὶ τὴν προσπάθειαν ἣν κατέβαλον δὲν κατώρθωσα νὰ ἀνιχνεύσω τί τὸ γενικώτερον ἐνδιαφέρον ὑπῆρχεν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Δὲν νομίζω ὅτι καί ὁ κ. Ὑπουργὸς νομίζει ὅτι μὲ τὴν ἀνασύνθεσιν τῶν διοικητικῶν Συμβουλίων τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων θὰ ληφθῇ τὸ μέγα πρόβλημα τῶν ἀναγκῶν τοῦ πάσχοντος λαοῦ. Ἔχομεν ἀνάγκην κλινῶν διὰ τοὺς ἀπόρους γενικῶς καὶ ἰδίως διὰ τοὺς φυματικούς. Δὲν πρόκειται διὰ μαγικῆς δυνάμεως τῆς ἀνασυνθέσεως τῶν συμβουλίων νὰ αὐξηθοῦν αἱ κλίναι αὐταί. Δὲν θέλω νὰ παραστήσω ἐδῶ τὸν συνεργάτην τῶν συμβουλίων τῶν Ἱδρυμάτων. Ἠκούσατε τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας ὁ ὁποῖος ἠθέλησε νὰ ἀποδώσῃ μομφήν...........

§117Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου θὰ καταστῇ ὑπεύθυνος ὁ Ὑπουργὸς διότι σήμερον λέγομεν τὰ συμβούλια πταίουν καὶ δὲν πταίει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς. Ὁ Στρατηγὸς θὰ πρέπῃ νὰ εἶναι ὁ Ὑπουργὸς καὶ νὰ φέρῃ αὐτὸς τὴν εὐθύνην τῆς ἀποτυχίας τοῦ ὑγιεινοῦ προγράμματος τῆς Χώρας.

§118Θ. ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὑπεύθυνα τὰ διοικητικὰ συμβούλια καὶ ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος θὰ διορθωθῇ ἡ κατάστασις. Ἀντιθέτως φρονῶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ θίξωμεν τὰ Ἱδρύματα καὶ νὰ μὴ τὰ μετατρέψωμεν εἰς κομματικὰ φέουδα. Ἐὰν ἀλλάξωμεν τὰ διοικητικὰ Συμβούλια τῶν ἱδρυμάτων μὲ ἑκάστην ἀλλαγὴν Ὑπουργοῦ φοβοῦμαι ὅτι θὰ τὰ μεταβάλλῃ εἰς χοροδιδασκαλεῖα.

§119Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Καὶ βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας ἠμπορεῖ ὁ Ὑπουργὸς ν’ ἀλλάξῃ τὰ Συμβούλια.

§120Θ. ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἀνοίγει τὴν πόρτα. Τελειώνων κάμνω τὴν πρότασιν ὅπως κρατήσωμεν ὑψηλὰ τὰ Ἱδρύματα.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σβῶλος.

§122Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ὀλίγας λέξεις ἔχω νὰ εἴπω. Οὔτε εἰς τὰς τροπολογίας τοῦ νομοσχεδίου οὔτε εἰς τὸ νομοσχέδιον, οὔτε εἰς τὰς ἀγορεύσεις τοῦ κ. εἰσηγητοῦ καὶ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων ποὺ ἔλαβον τὸν λόγον δὲν βλέπω μίαν ἄποψιν ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε πρωτεύουσαν θέσιν ἐν προκειμένῳ, δηλαδὴ πῶς θὰ συνδέσωμεν τὸ Κράτος, τὰ νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα μὲ τὴν κοινωνίαν, πῶς θὰ συμμετάσχουν εἰς τὴν διοίκησιν τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων ἐκπρόσωποι, ἐμπόρων, ἐπαγγελματιῶν, ἐργατῶν καὶ γενικῶς ἐργαζομένων. Τί συμβαίνει τώρα; Ἡ διοίκησις τῶν ἱδρυμάτων αὐτῶν ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀνωτάτους ἀξιωματούχους τοῦ Κράτους, κατὰ προτίμησιν δὲ δικαστικούς. Δὲν γνωρίζω τοῦτο νὰ συμβαίνῃ εἰς ἄλλην χώραν. Ἐδῶ ἐπήραμεν ἕνα δρόμον, θὰ ἔλεγα ἕνα κατήφορο, καὶ σ’ ὅλες τὶς Διοικήσεις βάζομε δικαστικούς. Δὲν λέγω ὅτι τὰ πρόσωπα ταῦτα δὲν ἐμπνέουν ἐμπιστοσύνην ἀλλὰ ἕκαστος ἐφ’ ὧ ἐτάχθη. Ἄλλη ἡ δουλειὰ τῶν δικαστῶν καὶ ἄλλη ἐκείνων ποὺ θὰ διοικοῦν τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα. Ἡ διοίκησις ἑνὸς ἱδρύματος δὲν εἶναι δουλειὰ ἐπιστημονικὴ ἢ ἰατρικὴ ἀλλὰ ἄλλο πρᾶγμα, διατήρησις τῆς διαίτης, τῆς καθαριότητος κλπ. Τὰ καθαρῶς ἰατρικὰ καθήκοντα φυσικὰ ἀνήκουν εἰς τοὺς ἰατρούς. Ἡ διοίκησις τῶν ἱδρυμάτων εἶναι ζήτημα ἐκλογῆς ἐντίμων καὶ νοικοκυραίων ἀνθρώπων. Ἠμποροῦν πρακτικοὶ ἄνθρωποι, ὄχι ἰατροὶ νὰ διοικήσουν κατὰ τρόπον ἐπιτυχῆ ἕνα ἵδρυμα, Παράδειγμα ὁ Παπούλιας, ποὺ διετέλεσε Πρόεδρος τοῦ Δ. Συμβουλίου τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, ὄχι διότι ἦτο καλὸς καθηγητὴς τοῦ Ρωμ. Δικαίου, ἀλλὰ διότι τοῦ ἄρεσε ἡ δουλειὰ αὐτή. Παράδειγμα ἐξ ἄλλης πηγῆς ὁ Κορυζῆς, ὁ ὁποῖος πράγματι προσέφερε τεραστίας ὑπηρεσίας, διότι ἦτο ἄνθρωπος πρακτικὸς καί μὲ ζωντανὸ μυαλό.

§123Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Ὁ νόμος τοῦ μακαρίτη Κορυζῆ ἐπιδιώκεται νὰ μεταρρυθμισθῇ τώρα, ὁ ὁποῖος ἐφηρμόσθη ἐπ’ ἀρκετὸν χρόνον καὶ ἀπέδωσεν ἄριστα ἀποτελέσματα. Ὅλαι αἱ τροποποιήσεις ἐπάνω εἰς τὸν νόμον αὐτὸν στηρίζονται.

§124Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἀντιλαμβάνομαι τί θέλετε νὰ πῆτε, ἀλλ’ ἐγὼ ἀναχωρῶ ἀπὸ ἐντελῶς διάφορον ἀρχήν. Ἐγὼ διαφωνῶ πρὸς τὴν βάσιν καὶ τοῦ παλαιοῦ νόμου καὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου καὶ λέγω ὅτι τὰ ἱδρύματα αὐτὰ πρέπει νὰ διοικοῦνται ὄχι διὰ συμβουλίων συμπληρουμένων ἑκάστοτε κατὰ τὴν αὐθαίρετον κρίσιν τοῦ Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ δυνάμει βασικῶν διατάξεων καὶ μὲ μίαν διακριτικὴν εὐχέρειαν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ νὰ συγκροτῇ τὰ συμβούλια ἐν συμπράξει μὲ κοινωνικὰς ὀργανώσεις. Ἀπὸ τὴν μικράν μου πεῖραν θὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν εἶναι οἱ πλέον κατάλληλοι οἱ ἰατροὶ ὡς μέλη διοικητικῶν συμβουλίων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Ὑπάρχουν πολλοὶ λόγοι οἱ ὁποῖοι συνηγοροῦν πρὸς τὴν ἄποψιν ταύτην, χωρὶς νὰ θέλω νὰ ὑποτιμήσω κανένα ἰατρόν. Διότι πιστεύω..........

§125Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Τὸ 1949 εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἀναγκαστικῶν νόμων εἰς τὴν ὁποίαν εἶχα τὴν τιμὴν νὰ μετέχω ὡς μέλος τῆς τότε Βουλῆς, ὁ τότε Ὑπουργὸς μᾶς ἔφερε τὸν σχετικὸν ἀναγκαστικὸν νόμον καὶ ὅλοι οἱ βουλευταὶ ὅλων τῶν κομμάτων, ἐπεκυρώσαμεν τὸν νόμον αὐτόν. Καὶ βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ ἔκαμεν ἡ ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις τὰς μεταβολάς.

§126Α. ΣΒΩΛΟΣ. Αἱ ἀντιρρήσεις σας δὲν ἀφοροῦν τὴν βάσιν τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω ἐγὼ καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἀλλοία καὶ ἀπὸ τὸ παλαιὸν καὶ ἀπὸ τὸ νῦν ὑπάρχον καθεστώς. Θέλω δὲ νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀκριβῶς ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ σοβαρώτατον θέμα τῆς ὑγιειονομικῆς πολιτικῆς ποὺ πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ. Καὶ χειροκροτῶ τὴν πρότασιν ἑνὸς συναδέλφου, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ὁρισθῇ μία ἡμέρα συζητήσεως διὰ τὴν ὑγειονομικὴν κατάστασιν τῆς χώρας. Θὰ εἶναι μία ἀπὸ τὰς σοβαρωτέρας ἀπασχολήσεις τῆς Βουλή. Ἄκουσα τελευταίως περὶ τῆς ὑγειονομικῆς καταστάσεως εἰς τὴν περιφέρειαν Λαγκαδᾶ καὶ περὶ τῆς ἐλλείψεως ὑγειονομικῶν ὀργανώσεων εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτήν, ποὺ ἐν τούτοις ἔχει 150 χιλ. ἀνθρώπους, καὶ ὁμολογῶ ὅτι ἡ ἐκεῖ κατάστασις μ’ ἔκαμε νὰ φρίξω. Δὲν ἠμπορεῖ ἡ κατάστασις αὐτὴ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἐπ’ ἄπειρον. Πρέπει νὰ καταβάλωμεν κάθε δυνατὴν προσπάθειαν μέχρι διαρρήξεως τῶν μυώνων μας, διὰ νὰ διορθώσωμεν ὅ,τι ἠμποροῦμε. Δὲν τὸ λέγω διὰ νὰ κατηγορήσω τὸν σημερινὸν Ὑπουργόν, ἀλλὰ τὸ λέγω ὡς γραμμὴν διὰ τὸ μέλλον, ἐπὶ τῆς ὁποίας πρέπει νὰ συμφωνήσῃ ὁλόκληρος ἡ Βουλή, ἀσχέτως οἱασδήποτε κομματικῆς ἀποχρώσεως, διότι ἡ ὑγεία τοῦ λαοῦ δὲν εἶναι θέμα, δυνάμενον νὰ κριθῇ μὲ πολιτικὰ κριτήρια. Τὸ κρίνω, διότι πιστεύω ὅτι δὲν ἀκολουθεῖται μία ὑγειονομικὴ πολιτικὴ—ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, γενικῶς ὁμιλῶ—προσηρμοσμένη εἰς τὰς πραγματικὰς ἀνάγκας τῆς λαϊκῆς ὁλότητος. Τὸ δρᾶμα τῆς δυσαναλογίας τῶν κλινῶν πρὸς τοὺς ὑπάρχοντας ἀσθενεῖς, εἶναι δρᾶμα τραγικῆς ἐκτάσεως, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀπασχολεῖ ὅλους ἀσφαλῶς. Καὶ εἶναι ἐντροπὴ νὰ εἶναι τοῦτο θέμα ἐξαρτώμενον ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἐπέμβασιν οἱουδήποτε, εἴτε βουλευτοῦ, εἴτε Ὑπουργοῦ διὰ μέσου τῶν συμβουλίων τῶν Ἱδρυμάτων πρὸς λύσιν. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ γίνῃ μία ἀπόπειρα νὰ ὀργανώσωμεν τὰς διοικήσεις τῶν ἱδρυμάτων μὲ μίαν ἄλλην βάσιν. Δὲν εἶναι πανάκεια αὐτὸ ποὺ ὑποστηρίζω, ἀλλὰ πιστεύω ὅτι εἰς τὰς διοικήσεις πρέπει νὰ μετέχουν ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν μίαν πραγματικήν, μίαν ζῶσαν ἐπαφὴν μὲ τὴν κοινωνίαν. Ὁ ἀντιπρόσωπος τῶν ἐμπόρων, τῶν ἐπαγγελματιῶν, ὁ βιοτέχνης, ὁ ἐργάτης, αἱ γυναῖκες, οἱ διανοούμενοι κ.ο.κ. Ὑπάρχουν ἄπειρα εἴδη κοινωνικῶν πηγῶν ἀπὸ τὰς ὁποίας θὰ ἠμπορούσαμε νὰ καταρτίσωμεν τὰ διοικητικὰ συμβούλια. Καὶ φυσικὰ δὲν ἔχω ἐγὼ καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ μετέχουν καὶ ἀνώτατοι δημόσιοι ὑπάλληλοι ἕνας οἰκονομικός, ἕνας τεχνικὸς κλπ. Θέλω μόνον τὸ κύριον σῶμα τῶν διοικητικῶν αὐτῶν ὀργάνων τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων νὰ εἶναι περισσότερον συνδεδεμένον μὲ τὴν κοινωνίαν. Ἐὰν φέρ’ εἰπεῖν ὁ κ. Κάντζιας ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι Πρόεδρος ἑνὸς Συμβουλίου νοσηλευτικοῦ Ἱδρύματος, ἐλπίζω ὅτι μὲ τὸ πρακτικόν του πνεῦμα καὶ τὴν σύνδεσιν ποὺ ἔχει ἀναγκαίως μὲ τὴν κοινωνίαν, ὄχι ὡς πολιτευόμενος, ἀλλ’ ὡς ἔμπορος καὶ προϊστάμενος μιᾶς μεγάλης ἐμπορικῆς ὀργανώσεως, λέγω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ κανεὶς ἐλπίδα ὅτι θὰ ἔφερε εἰς περισσοτέραν ἐπαφὴν τὸ νοσοκομεῖον μὲ τὸν λαόν. Διότι, κ. βουλευταὶ καὶ κ. Ὑπουργέ, πρέπει νὰ μὴ μᾶς διαφεύγῃ καὶ ἕνα ἄλλο πρᾶγμα. Ἄλλο ἡ στενότης καὶ ἡ ἀνεπάρκεια τὴν ὁποίαν ὄντως παρουσιάζουν τὰ νοσηλευτικά μας ἱδρύματα, διὰ τὰ ὁποῖα ἐπὶ τέλους πταίει ἡ ἀνέχειά μας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πταίετε σεῖς, ἄλλο αὐτὸ καὶ ἄλλο ἡ σκληρότης μὲ τὴν ὁποίαν τὶς περισσότερες φορὲς συμπεριφέρεται ἀπροσώπως τὸ νοσηλευτικὸν σύστημα τῆς χώρας πρὸς τὸν πάσχοντα ἄνθρωπον. Πρέπει νὰ κατορθώσωμεν νὰ τοῦ χαρίσωμεν, ἐλλείψει κλίνης, τὸ μειδίαμα τῆς παρηγορίας καὶ νὰ μὴ συμβαίνῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐδιαβάσαμεν εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι ἕνας φυματικὸς ἀφοῦ τὸν περιέφερον εἰς 3–4 νοσοκομεῖα τοῦ Πειραιῶς μέχρι Σωτηρίας εἰς τὸ τέλος ἀπέθανεν εἰς ἕνα σταθμὸν ἀστυνομικόν. Ἠμποροῦμεν, κ. συνάδελφοι, νὰ λέγωμεν περὶ τοῦ ἑαυτοῦ μας πολλά, διὰ τοὺς προγόνους μας, νὰ λέγωμεν ὅτι εἴμεθα ἡ Ἑλλὰς ἡ αἰωνία κλπ. Ἐὰν ὅμως ἕνας Βέλγος ἢ ἕνας Σουηδὸς ἔβλεπεν ὅτι ἐδῶ συμβαίνουν τέτοια πράγματα, θὰ τὴν ὤκτειρε τὴν Ἑλλάδα αὐτήν. Ὑπὸ τὸ πνεῦμα αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ. Πιστεύω ἀκόμη ὅτι καὶ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 3 περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησε κάποιος συνάδελφος........

§127Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἐὰν ὑπάρχῃ εἰς τὸ Διοικ. Συμβούλιον ἑνὸς ἱδρύματος καὶ ἕνας ἐργάτης τοῦ σωματείου ἐργατῶν δερμάτων π.χ. κατὰ τὶ θὰ ἀλλάξῃ ἡ κατάστασις;

§128Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ὁ οἱοσδήποτε ἐργάτης ἔχει περισσοτέραν ἐπαφὴν μὲ τὴν κοινωνίαν ποὺ προστρέχει εἰς τὸ νοσοκομεῖον ἀπὸ τὸν καθηγητὴν π.χ.

§129Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Τὰ πόστα δίδονται εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς θέσιν νὰ προσφέρουν λόγῳ τῆς πνευματικῆς των ἀναπτύξεως καὶ ὄχι εἰς ἀνθρώπους ποὺ δὲν ἔχουν καμμίαν ἀντίληψιν τῶν ὑποχρεώσεών των.

§130Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἔχετε τοὺς ἐμπόρους, τοὺς βιοτέχνας, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ἀναλάβουν θέσιν εἰς τὰ Δ. Συμβούλια τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων.

§131Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ζῶ εἰς προάστειον τῶν Ἀθηνῶν καὶ γνωρίζω τὴν ἀντίληψιν τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ κόσμος. Βλέπω τὴν δυστυχίαν ζωγραφισμένην καὶ σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἀπὸ πρωΐας μέχρι νυκτὸς συγκινοῦμαι μὲ αὐτὸ τὸ θέαμα ὅπως πᾶς ὅστις ἔχει ἀνθρωπιστικὰ αἰσθήματα. Νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι σεῖς εἶσθε ὁ μόνος ἐνδεδειγμένος νὰ λάβητε πρόνοιαν διὰ τὸ τεράστιον αὐτὸ δρᾶμα διότι διὰ παντὸς μέσου πρέπει οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ νοσοκομεῖον.

§132Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπ. Ὑγιεινῆς). Ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι θὰ καταβάλλω πᾶσαν προσπάθειαν πρὸς περιορισμὸν τοῦ κακοῦ αὐτοῦ. Θὰ ἔχετε διαπιστώσει ἴσως ὅλοι, ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν λαμβάνω ὑπ’ ὄψιν μου οὐδέποτε τὰ πολιτικὰ φρονήματα τοῦ α ἢ β προκειμένου νὰ εἰσέλθῃ ἀσθενὴς εἰς τὸ νοσοκομεῖον.

§133Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Σᾶς γνωρίζω καλῶς καὶ διὰ τοῦτο ἔκαμα ἔκκλησιν εἰς τὰ ἀνθρωπιστικά σας αἰσθήματα.

§134Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπ. Ὑγιειν.). Κύριοι συνάδελφοι, τὴν ὑπόθεσιν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὴν προεκάλεσαν κυρίως αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ ἀνασυνθέσεως τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων. Βάσει τοῦ Νόμου 965)1937 πράγματι ἐθεσπίζετο τετραετὴς θητεία ἀλλὰ καὶ ὁ ἴδιος ὁ συντάκτης κατενόησε τὴν ἀνάγκην ὅτι πρέπει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς νὰ ἔχῃ εἰς χεῖρας τὴν ἀπειλὴν αὐτὴν διὰ νὰ ἀναγκάσῃ τὰ Συμβούλια νὰ προσέχουν, νὰ φέρωνται ἀνθρωπιστικώτερα ὡς παρετήρησεν ὁ κ. Καλκάνης καὶ διὰ τοῦ νόμου 2369)1940 ἐπιτρέπει τὴν ἀνασύνθεσιν τῶν Συμβουλίων καὶ πρὸ τῆς λήξεως τῆς θητείας των.

§135Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Αὐτὸ, κύριε Ὑπουργέ, ἔγινε τότε λόγῳ τῆς ἐμπολέμου καταστάσεως.

§136Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπ. Ὑγιειν.). Ἡ διάταξις αὕτη παρέμεινεν ἐν ἰσχύϊ μέχρι τοῦ 1948 ὅτε τὸ Ὑπουργεῖον ἀνέλαβεν ὁ κ. Ὀρφανίδης. Ὅταν ἦλθεν πρὸς κύρωσιν ὁ νόμος 834 ὅστις ἀνέτρεψε τὰ Συμβούλια Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς ἦτο ὁ ἀνήκων εἰς τὴν πτέρυγα τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως κ. Ροδόπουλος ὅστις κατήργησε τὴν διάταξιν τοῦ κ. Ὀρφανίδη. Διὰ τοῦ προτεινομένου νομοσχεδίου δὲν κάμνω τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ παρέχω τὸ δικαίωμα εἰς τὸν ἑαυτόν μου τὸ ὁποῖον εἶχον καὶ ὅλοι οἱ προηγούμενοι συνάδελφοί μου Ὑπουργοὶ τῆς Ὑγιεινῆς εἰς τρόπον ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν νὰ μὲ ἐπικρίνουν ἂν καλῶς ἐπολιτεύθην ἢ ὄχι. Διότι νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὴν εὐθύνην τὴν φέρει ὁ Ὑπουργός, ἐὰν ὑπάρχουν ὄργανα τὰ ὁποῖα ἀντιδροῦν θὰ πρέπῃ νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἀντικαθιστᾷ τὰ ὄργανα αὐτὰ διὰ προσώπων τῆς ἐμπιστοσύνης του, ἵνα δύναται νὰ ἀποδίδεται εἰς αὐτὸν εὐθύνη. Διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου ἀνασυντίθενται, κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Ὑπουργοῦ, τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων. Ἐπίσης ἐπιδιώκω νὰ συμπεριληφθῇ καὶ ὁ Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς. Ἐπίσης ἀντὶ τοῦ ἑνὸς Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνίας, ὅπως προεβλέπετο εἰς τὸν Ἀναγκ. Νόμον 965)1937, νὰ τεθῇ «ἐξ ἑνὸς Διευθυντοῦ Μηχανικοῦ Ὑπουργείου». Ἐπίσης τὸ ἐδάφιον 5 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 965)1937 ἀντικαθίσταται ὡς ἑξῆς: «ἐξ ἑνὸς Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἢ Ὑγιεινῆς». Ὄσον ἀφορᾷ τὴν διάταξιν τῶν ἰατρῶν, ἀπεδέχθην ὅπως οὗτος προτείνεται ἀπὸ τὸν Πανελλήνιον Ἰατρικὸν Σύλλογον ἢ τὰ τοπικὰ Συμβούλια. Μὲ κατηγόρησαν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 3 ἐπιδιώκω νὰ ἀνατρέψω τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξέλιξιν τῶν ὑπαλλήλων. Πρόθεσίς μου εἶναι νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὑπαλλήλους ἑνιαία ἱεράρχησις. Ὁ ὑπάλληλος ὁ περὶ οὗ πρόκειται, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ἀνωμαλίαν ἀπὸ ἀπόψεως σταδιοδρομίας εἶχε προσληφθῆ ὡς ἔκτακτος κατώρθωσε διὰ προσωπικῆς διατάξεως νὰ μονιμοποιηθῇ, καθὼς καὶ νὰ προαχθῇ εἰς ἀκόλουθον, εἰσηγητὴν καὶ τμηματάρχην καὶ τώρα πάλιν διὰ προσωπικῆς διατάξεως ἠθέλησε νὰ ὑποσκελίσῃ ἄλλους συναδέλφους του μὲ τριακονταετῆ ὑπηρεσίαν. Αὐτὸς εἶναι εἷς ὑπάλληλος ὀνόματι Καρρᾶς. Ἔρχεται ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν ὑπαλλήλων καὶ μοὶ παρεπονέθη καὶ μοὶ εἶπεν πῶς θὰ ἀνεχθῆτε αὐτὴν τὴν διάταξιν; Καὶ εἶπον εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἁπλούστατα θὰ τὴν καταργήσω. Ἰδοὺ τί λέγει ἡ καταργουμένη διάταξις «.... .........(ἀναγινώσκει) ............» Ἔρχονται οἱ ὑπάλληλοι καὶ μοῦ λέγουν αὐτὰ τὰ πράγματα. Τί θὰ ἐκάμνατε σεῖς; Αὐταὶ εἶναι αἱ διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Βεβαίως ὑπάρχουν ἐλαττώματα, δὲν ὑπάρχει Ὀργανισμός, δὲν ὑπάρχει συντονισμὸς ὑγειονομικῆς πολιτικῆς. Αὐτὰ εἶναι τὰ θέματα ποὺ ἀντιμετωπίζω εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι λίαν προσεχῶς θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ φέρω ἐνώπιον τοῦ Σώματος σχέδιον ποὺ θὰ ἑνοποιῇ τὴν ὑγειονομικὴν πολιτικὴν καὶ θὰ καταθέσω καὶ τὸν Ὀργανισμὸν τοῦ Ὑπουργείου καὶ θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία τότε εἰς ὑμᾶς νὰ ἐκθέσητε τὰς ἀπόψεις σας.

§137Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Ποῖος ὁ σκοπός, νὰ μὴ δημοσιεύωνται εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως αἱ πράξεις σας ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἀλλάσσουν τὰ Συμβούλια;

§138Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ (Ὑπ. Ὑγιειν.). Δημόσια ἔγγραφα εἶναι.

§139Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Διατὶ νὰ μὴ δημοσιεύωνται ὥστε νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν πᾶς τις;

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ρήτορος ἡ συζήτησις θεωρεῖται τερματισθεῖσα. Ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις: «Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, παρακαλοῦμεν ὅπως ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 965)47 περὶ ὀργανώσεως τῶν δημοσίων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων» γίνῃ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, διὰ τὴν κατ’ ἄρθρον παραδοχὴν τούτου. Οἱ αἰτοῦντες βουλευταὶ Α. Δημάκης, Α. Κρανιᾶς, Β. Βασιλικός, Α. Μπουκουβάλας, Θ. Μανωλόπουλος, Χ. Καραπιπέρης, Δ. Μπαρμπαλιᾶς. Κ. Ἀποσκίτης, Πρ. Μουτζουρίδης, Α. Καλαντζάκος, Ι. Μαρινάκος, Φ. Κωτούζας, Χ. Ρῖζος, Εὐστρ. Ἀλιπράντης, Ι. Λύρας, Β. Βύζας, Γ. Πλατῆς, Δ. Βουρδουμπᾶς, Κ. Καλαμαρᾶς, Γ. Ἀριστείδου, Π. Κάντζιας, Χ. Γουλόπουλος, Θ. Δεσύλλας, Σ. Βελλιανίτης, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Α. Ἀντωνόπουλος, Ν. Σπέντζας, Α. Δερδεμέζης, Γ. Στράτος, Κ. Μανιαδάκης, Κ. Παπαδόπουλος καὶ Ι. Βογιατζῆς.». Κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκονται παρόντες 15 ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν θὰ πρέπῃ νὰ διεξαχθῇ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἐπειδὴ ὅμως προφανῶς δὲν εὑρισκόμεθα ἐν ἀπαρτίᾳ, δὲν δύναται νὰ γίνῃ καὶ ἡ ψηφοφορία. Διὰ ταῦτα ἡ ψηφοφορία ἐπὶ ἀποδοχῆς εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 965)37 «περὶ ὀργανώσεως τῶν Δημοσίων Νοσηλευτικῶν καὶ Ὑγειονομικῶν Ἱδρυμάτων τῆς Χώρας» ἀναβάλλεται. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§141ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. Ὥρα 10.40′ μ. μ.