1950.07.05
2,692 rows · 20,307 words · 187 turns
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 50η
Τετάρτη 5 Ἰουλίου 1950
Προεδρία κ. Δ. Β. Γόντικα
(Ὥρα 7.30′ μ.μ.)
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Βλαμίδης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.
§2Ι. ΒΛΑΜΙΔΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).
§3Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, χθὲς ἡ Βουλὴ κατὰ τὸ τέρμα τῆς συζητήσεως ἀπεφάσισεν ὅπως ἐγγραφοῦν καὶ συζητηθοῦν σήμερον πρῶτα τὰ φοιτητικὰ νομοσχέδια. Δὲν τὰ βλέπω ὅμως σήμερον εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.
§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις αὐτὴ δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὰ Πρακτικά. Ἐξ ἄλλου ἡ συζήτησις αὐτὴ ἐγένετο μετὰ τὴν λῆξιν τῆς συνεδριάσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὰ νομοσχέδια ἀναγράφονται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν καὶ ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά των θὰ συζητηθοῦν.
§5Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ Πρακτικὰ δὲν ἀναγράφονται τὰ ὀνόματα τῶν βουλευτῶν οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τὴν ψηφοφορίαν. Δὲν ἀναφέρονται οἱ ψηφίσαντες, οἱ παρόντες καὶ οἱ καταψηφίσαντες.
§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἀναγραφὴ τῶν ὀνομάτων γίνεται ὅταν πρόκειται περὶ ψηφοφορίας διενεργουμένης δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως καὶ ὄχι μυστικῆς, ὡς αἱ χθεσιναί.
§7Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ζήτημα, κ. Πρόεδρε, μὲ ἐνδιαφέρει προσωπικῶς, διότι θὰ ἤθελα νὰ φαίνεται ὅτι δὲν ἔλαβα μέρος εἰς τὴν ψηφοφορίαν.
§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ τῶν πρωτοκόλλων τῆς ψηφοφορίας δύναται τοῦτο νὰ διαπιστωθῇ εἰς οἱανδήποτε στιγμήν.
§9Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ δευτέρα παρατήρησίς μου εἶναι ὅτι ὅταν χθὲς ὑπεβλήθη πρότασις διεξαγωγῆς μυστικῆς ψηφοφορίας, ὑπεστηρίχθη ἀπὸ ἕνα συνάδελφον καὶ ἀκολούθως καὶ ἀπὸ ἐμένα ὁ ὁποῖος ἔλαβον τὸν λόγον, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ προσωπικοῦ ζητήματος καὶ ἑπομένως ἔπρεπε νὰ γίνῃ φανερὰ ψηφοφορία. Αἱ ἀντιρρήσεις ὑπῆρξαν σφοδρόταται καὶ πολλοὶ συνάδελφοι ἔλαβον τὸν λόγον καὶ ἐν τούτοις εἰς τὰ πρακτικὰ δὲν ἀναφέρεται ἂν ἠρωτήθη ἡ Βουλὴ καὶ ἀπεφάσισε τὴν διεξαγωγὴν μυστικῆς ψηφοφορίας. Ὑποστηρίζω ὅτι ὁ τρόπος καθ’ ὃν διεξήχθη χθὲς ἡ ψηφοφορία ἦτο ἀντικανονικὸς καὶ δὲν προσήκει εἰς ἕνα Σῶμα κοινοβουλευτικόν.
§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μαρῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς, κλπ.
§11Κ. ΜΑΡΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ ἀγρόται καὶ παραγωγοὶ τοῦ Νομοῦ Ἠλείας ζητοῦν ἄμεσον κατασκευὴν ὁδῶν καταλλήλων πρὸς μεταφορὰν προϊόντων τῶν ἀπὸ τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς εἰς τοὺς τόπους τῆς καταναλώσεως, εἰσαγωγὴν γεωργικῶν μηχανημάτων διὰ τὴν καλήν, ἄνετον καὶ ταχεῖαν καλλιέργειαν κλπ. Ἐπαγγελματίαι αὐτοκινητισταὶ Βόλου ζητοῦν ἀκύρωσιν τῶν παρανόμως χορηγηθεισῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας ἀστικῶν καὶ ὑπεραστικῶν γραμμῶν. Ὁ Σταφιδοκτηματικὸς Σύλλογος Ἀμαλιάδος ζητεῖ ἄμεσον καθορισμὸν τιμῆς συγκεντρώσεως σταφίδος παρ’ Α. Σ.Ο. διὰ τὸ νέον σταφιδικὸν ἔτος 1950–51. Τέως Ὑπάλληλοι Βουλῆς ἀπομακρυνθέντες ἐκ τῆς ὑπηρεσίας κατὰ τὰ ἔτη 1933 καὶ 1937 ζητοῦν τὴν ἐπαναφοράν των, ἄλλως ἀναγνώρισιν ὅλων τῶν ἐκτὸς ὑπηρεσίας ἐτῶν ὡς χρόνον πραγματικῆς ὑπηρεσίας ἐν τῇ Βουλῇ διά τε τὴν ἀπονομὴν τῆς συντάξεως καὶ τὰ ἐκ τῶν Ταμείων Μετοχικοῦ Προνοίας ἀπορρέοντα δικαιώματα. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Β. Βασιλικὸς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ προέδρου τῆς Κοινότητος Ἁγίου Νικολάου ζητοῦντος ἄμεσον ἀπαλλαγὴν τῶν κατοίκων τῆς ὡς ἄνω Κοινότητος ἐκ τῆς καταβολῆς πάσης φορολογίας ἐπιβληθείσης αὐτοῖς μέχρι τοῦ ἔτους 1950 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀττ)τίας κ. Δ. Μπερδελῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν διαμαρτυρομένου διὰ τὰ λεχθέντα ἐν τῇ Βουλῇ παρὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Χρηστάκου, ὡς πρὸς τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν τῶν ἐν ταῖς φυλακαῖς τῶν Γιούρων κρατουμένων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Π. Πέννας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἰδιωτῶν Περιπτεριούχων Καπνοπωλῶν Σερρῶν ζητούντων, ὅπως συμπεριληφθῶσιν εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ ψήφισιν Α. Ν. 1324) 49 «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἀναπήρων ὁπλιτῶν καὶ θυμάτων πολέμου κλπ.». Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Σ. Ἀλαμανῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Μουζακίου καὶ Μαυροματίου Καρδίτσης ζητούντων ἄμεσον χορήγησιν ὑλικῶν πρὸς τὴν ἱστορικὴν Ἱερὰν Μονὴν Γκούρας Τρικάλων διὰ τὴν ἐπανασύστασιν καὶ ἐπανοικοδόμησιν τοῦ ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν πυρποληθέντος ξενῶνος τῆς ἱστορικῆς Ἱερᾶς Μονῆς Γκούρας Τρικάλων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Λαμπρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ζαχάρως διαμαρτυρομένου διὰ ἐπιβληθεῖσαν παρὰ οἰκονομικοῦ Ἐφόρου Κρεσταίνων ἐπαχθῆ φορολογίαν εἰς τὰ μέλη τοῦ ὡς ἄνω Συλλόγου. Ὁ βουλευτὴς Ἀττ)τίας κ. Δ. Μπερδελῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἐρυθρῶν Μεγάρων διαμαρτυρομένου ἐντόνως διὰ τὴν μὴ εἰσέτι κατάργησιν κοινῶν ταμείων φορτηγῶν αὐτοκινήτων. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Χ. Γουλόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Γεωργικοῦ Συν)σμοῦ Γρεβενῶν ζητοῦντος ἄμεσον λῆψιν μέτρων προνοίας ὑπὲρ τῶν χαλαζοπλήκτων κατοίκων τῆς πόλεως Γρεβενῶν. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Ε. Παπαδόγιαννης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συλλόγου βομβοπλήκτων πόλεως Ρεθύμνης διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Κράτους παντελῆ ἐγκατάλειψίν των καὶ ζητοῦντος ἄμεσον παροχὴν δανείου εἰς τοὺς βομβοπλήκτους Ρεθύμνης διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν καταστραφέντων ἀκινήτων των. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Ἀδαμ. Νικολαΐδης καταθέτει ἀναφορὰν προσωπικοῦ ὑπεραστικῶν τηλεπικοινωνιῶν Βόλου ζητοῦντος κατοχύρωσιν κεκτημένων ἐκ μετατάξεως δικαιωμάτων του καὶ ἴσην μεταχείρισιν μὲ συναδέλφους τέως ΑΕΤΕ. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Β. Βασιλικὸς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ι. Παπαθωμᾶ δημοδιδασκάλου Ν. Ἡρακλείας Χαλκιδικῆς ζητοῦντος ὅπως οἱ ἐπιτυχόντες δημοδιδάσκαλοι εἰς τὸν διαγωνισμὸν Ἐπιθεωρητῶν Ἔφεδροι Ἀξ)κοὶ ἐθν. ἀγωνισταὶ καὶ τραυματίαι τοῦ Ἑλληνοϊταλικοῦ καὶ ἀντισυμμοριακοῦ ἀγῶνος προτιμηθοῦν κατὰ τὸν καταρτισμὸν τῶν πινάκων διορισμοῦ των. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Δημητρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συλλόγου προσφύγων Καλαμῶν ὁ «Βόσπορος» ζητοῦντος ἄμεσον στέγασιν τῶν μελῶν του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Ἀριστείδου καὶ Χ. Γουλόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Κοζάνης διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην ματαίωσιν ἱδρύσεως τοῦ Θερμοηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Πτολεμαΐδος. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Κ. Ταλιαδούρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κοζάνης ζητοῦντος ἄμεσον ἐγκατάστασιν Θερμικοῦ Ἐργοστασίου ἐν Πτολεμαΐδι. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Κ. Ταλιαδούρης καταθέτει ἀνοφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως Γεωργικῶν Συναιτερισμῶν Κοζάνης ζητοῦντος ἄμεσον ρύθμισιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Λ. Ἀγγελούσης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Σερρῶν διαμαρτυρομένης διὰ ὁμαδικὴν μετάθεσιν τεσσάρων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑποκαταστήματος Α.Τ.Ε. Σερρῶν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Ἀγγελούσης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συν)σμῶν Πενταπόλεως, Χρυσοῦ, Νέου Σουλίου, Ἁγίου Πνεύματος, Γαζώρου, Νέας Ζίχνης καὶ Ἄνω Πορροΐων διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι χορήγησιν τοῦ ὑπολοίπου ἐκ τοῦ καπνοκαλλιεργητικοῦ δανείου καὶ ζητούντων ἄμεσον χορήγησιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν δικαστικῶν ὑπαλλήλων Κοζάνης ζητούντων ἄμεσον ἐπίσπευσιν ἐκθέσεως Γενικοῦ Λογιστηρίου διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ Νομοσχεδίου διαβαθμίσεως ὑπαλλήλων Γραμματείας Δικαστηρίων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος καταθέτει ἀναφορὰν Μεσοδασικῶν ὑπαλλήλων Ἀθηνῶν ζητούντων ἄμεσον χορήγησιν τεχνικοῦ ἐπιδόματος. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Β. Στεφανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τριτοβαθμίων συνταξιούχων δημοδιδασκάλων Ἀχαΐας καὶ Ἠλείας ζητούντων ἄμεσον λῆψιν συντάξεως ἀμέσως ἀνωτέρου βαθμοῦ τοῦ ὁποίου ἐστερήθησαν συνεπείᾳ περιοριστικοῦ νόμου καταργηθέντος βραδύτερον. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Α. Μακέδος καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων ξενοδοχείων ὕπνου Καβάλας ζητούντων ἄμεσον ἐπέκτασιν τοῦ 8ώρου καὶ εἰς τὴν τάξιν τῶν ξενοδοχοϋπαλλήλων, αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν των κατὰ 50% κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης, Ι. Ἀποστόλου, Γ. Χατζησταυρῆς, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Ι. Δημητρόπουλος, Μ. Γαληνός, Ι. Κώνστας, Γ. Μπουρδάρας, Κ. Μαρῆς, Α. Ζάκκας, Α. Πανσέληνος κ.ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀφορώντων τοὺς διὰ πολιτικοὺς λόγους ἀπομακρυνθέντας ἀξιωματικοὺς τοῦ Στρατοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Καλπακτσόγλου, Π. Λιαροῦτσος, Ι. Δημητρόπουλος, Κ. Παπαδόπουλος, Γ. Μόδης, Δ. Ζησόπουλος, Ν. Ζορμπᾶς κ.ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς αἰθερίων ἐλαίων ἀνίθου καὶ μαράθου». Ἡ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τῶν κατὰ παρέκκλισιν τῶν διὰ τῶν διατάξεων περὶ προαγωγῶν ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ ὁριζομένων, γενομένων προαγωγῶν ὀργάνων Δημοσίας Ἀσφαλείας» καὶ 2) «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς Σχολῆς Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Τσιτσάρας καὶ Π. Μπερτσεκᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1369)49 «περὶ τῶν Ὑγειονολόγων ἰατρῶν τῶν Ὑγειονομικῶν ὑπηρεσιῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτει τροπολογίας 1) ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῆς ἐκλογῆς τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχῶν» καὶ 2) ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἐγγραφῆς τῶν ἐπιτυχόντων καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ καθορισθέντος ἀριθμοῦ φοιτητῶν τῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης κατὰ τὸ Ἀκαδημαϊκὸν ἔτος 1949– 1950». Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ συναφῶν ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν: Αʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 186 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καραθοδώρου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Παρὰ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου κατηρτίσθη σχετικὸν νομοσχέδιον ἀπὸ τοῦ ἔτους 1948 διὰ τὴν τακτοποίησιν συνταξιοδοτικῶς τῶν ὁπλιτῶν Χωρ)κῆς, οἵτινες ἀνεκλήθησαν εἰς τὴν ἐνέργειαν δυνάμει τῶν Α. Ν. 228)1945, 926)1946 καὶ 1038)1946, τὸ ὁποῖον καὶ ἐπεξειργάσθη κατὰ τὸ Σύνταγμα τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Τοῦτο ὅμως δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ κατατεθῇ μέχρι σήμερον εἰς τὸ Νομοθετικὸν Σῶμα πρὸς ψήφισιν, καθ’ ὅσον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν (Γενικὸν Λογιστήριον) δὲν ἀπέστειλεν ἡμῖν εἰσέτι τὴν ἀπαιτουμένην κατὰ τὸ Σύνταγμα ἔκθεσίν του. Εἰς τελευταίαν αἴτησίν μας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γεν. Δ)νσις Δημ. Λογιστικοῦ) τοῦτο ἀπήντησεν ὅτι πρέπει νὰ καταρτίσωμεν νέον σχέδιον νόμου δι’ οὗ νὰ κυροῦνται ἁπλῶς οἱ ἄνω Ἀναγκαστικοὶ Νόμοι, τὸ ὁποῖον νὰ συνυπογράψῃ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Κατόπιν τούτου κατηρτίσθη ἤδη τὸ σχέδιον τοῦτο τὸ ὁποῖον ὑπογραφὲν παρ’ ἡμῶν διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν πρὸ 10ημέρου πρὸς ὑπογραφὴν καὶ παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος, ἀκολούθως δὲ θέλει κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλήν, ἐφ’ ὅσον μετὰ τὴν ἐπεξεργασίαν του παρὰ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, συνταχθῇ παρὰ τῆς Γενικῆς Δ)νσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ ἡ κατὰ τὸ Σύνταγμα ἀπαιτουμένη ἔκθεσις. Ἀθῆναι τῇ 27–6–1950
Ὁ Ὑπουργὸς
Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ
Βʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Νικολαΐδη ἐν σχέσει μὲ τὰ αἰτήματα τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Θεσσαλίας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ πρωτοβουλία διὰ τὴν μελέτην τοῦ δυνατοῦ τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν αἰτημάτων τούτων καὶ τῆς προτάσεως τῶν πρὸς τοῦτο μέτρων ἀνήκει εἰς τὰ Ὑπουργεῖα Ἐργασίας καὶ Μεταφορῶν.
Ὁ Ὑπουργὸς
Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ
Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 76 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σταύρου Πολυζωγοπούλου καὶ Δ. Τσούμπα, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Βάσει τοῦ ἄρθρου 7 Νόμου περὶ εἰσπράξεως Δημοσίων ἐσόδων τοῦ ἔτους 1931, τὸ ποσοστὸν τοῦ τόκου ἐν περιπτώσει ἐκπροθέσμου καταβολῆς χρέους πρὸς τὸ Δημόσιον ἦτο 60 λεπτὰ ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν δι’ ἕκαστον μῆνα καθυστερήσεως, ἤτοι 7.20% ἐτησίως. Διὰ τὴν ὁμαλὴν ἐκείνην περίοδον τὸ ποσοστὸν τοῦτο ἦτο κανονικόν, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως ὅμως καὶ ἐντεῦθεν λόγῳ τῆς συνεχοῦς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς ἔναντι τοῦ ξένου συναλλάγματος καὶ τοῦ χρυσοῦ οἱ ὑπόχρεοι φορολογούμενοι ἠμέλουν τὴν ἔγκαιρον πληρωμὴν τῶν πρὸς τὸ Δημόσιον χρεῶν των, ἵνα καταβάλωσι ταῦτα βραδύτερον μὲ ὑποτιμημένας δραχμάς, ἀδιαφοροῦντες ἂν ἡ τοιαύτη καθυστέρησις πληρωμῆς τῶν χρεῶν των συνεπήγετο τὴν πληρωμὴν τόκου 7.20% ἐτησίως ἐφόσον ἐκ τῆς καθυστερήσεως καὶ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς ἀπεκόμιζον κέρδη πολλαπλασίως μεγαλύτερα τοῦ τόκου ὑπερημερίας τοῦ Δημοσίου. Ἐκ παραλλήλου λόγῳ στενότητος τοῦ κυκλοφοροῦντος χαρτονομίσματος καὶ τῆς ἐκ τοῦ λόγου τούτου ὑπάρξεως ἐν τῇ ἀγορᾷ τόκου πολὺ μεγαλυτέρου τοῦ τοιούτου ὑπερημερίας τοῦ Δημοσίου οἱ φορολογούμενοι εἶχον συμφέρον νὰ καθυστεροῦν τὴν πρὸς τὸ Δημόσιον ὀφειλήν των κερδοσκοποῦντες ἐπὶ τοῦ χρήματος τοῦ πρὸς τὸ Δημόσιον χρέους των. Οὕτως ἐδημιουργεῖτο αὔξουσα τάσις ἀποφυγῆς τῶν φορολογικῶν ὑποχρεώσεων τῶν πολιτῶν καὶ προϋποθέσεις ἥκιστα συντελεστικαὶ τῆς ἐγκαίρου εἰσπράξεως τῶν δημοσίων ἐσόδων καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ τῆς κανονικῆς ἐκτελέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἡ πολιτεία ἔπρεπε νὰ ἀμυνθῇ κατὰ τῆς τοιαύτης τάσεως καὶ ἐπιπροσθέτως καὶ ἐκ τοῦ λόγου ὅτι θὰ ἔδει οἱ καταβάλλοντες ἐμπροθέσμως τὰς ὀφειλάς των καλοὶ φορολογούμενοι νὰ μὴ ἐκρίνοντο κατὰ διάφορον μεταχείρισιν πρὸς τοὺς δυστρόπους καὶ κακοπίστους τοιούτους, δι’ ὃ καὶ ἐθέσπισεν ἐναντίον τῶν τελευταίων τούτων τὴν προσαύξησιν ὑπερημερίας ἀνερχομένην εἰς 5% δι’ ἕκαστον μῆνα καθυστερήσεως οὐχὶ ἀναδρομικῶς ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ ἑπομένου τῆς βεβαιώσεως μηνὸς ἀνεξαρτήτως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους εἰς τὸ ὁποῖον ἀνάγεται τὸ χρέος. Ἡ προσαύξησις αὕτη δὲν ἐπεβλήθη διὰ λόγους ταμιευτικούς, δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς τόκον ὑπερημερίας, ἀλλὰ πρόστιμον κατὰ τῶν δυστροπούντων εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν φορολογικῶν των ὑποχρεώσεων ἐπὶ σκοπῷ τῆς ἐγκαίρου καὶ ἐξαναγκαστικῆς εἰσπράξεως τῶν ὀφειλομένων διὰ προσφυγῆς εἰς ἕτερα ἀναγκαστικὰ μέτρα εἰσπράξεως. Ὡς πρὸς τὸν φόρον ἐλαίου σημειοῦμεν ὅτι διὰ τοῦ Α.Ν. 942)1949 ὁ φόρος οὗτος κατηργήθη ἤδη. Τὰ δὲ ἀναφερθέντα πρόστιμα ἀφεώρων ἀνακρίβειαν ἢ καὶ παράλειψιν δηλώσεως καὶ οὐχὶ τόκον διὰ καθυστέρησιν πληρωμῆς, ὅστις ἀνήρχετο μόνον εἰς 7,20% ἐτησίως. Ὡς πρὸς τὸν φόρον οἴνου σημειοῦμεν ὅτι μετὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ Κώδικος περὶ φορολογίας οἴνου ὑπὸ τοῦ 787)48 Α.Ν. ἐπὶ τοῦ πρὸς ἐκτέλεσιν τούτου ἐκδοθέντος διατάγματος τῆς 30 Ὀκτωβρίου 1948, προσαυξήσεις δὲν ἐπιβάλλονται εἰς βάρος τῶν οἰνοπαραγωγῶν ἀποταμιευτῶν, διότι δὲν ὑπάρχει ἐκπρόθεσμος καταβολὴ καθόσον ὁ φόρος καταβάλλεται κατὰ τὴν πώλησιν, ἢ καὶ πρὸ τοῦ χρόνου αὐτοῦ, ἐφόσον μεταφέρεται ἐκτὸς τοῦ τόπου τῆς ἀποταμιεύσεως. Προσαυξήσεις ἐπιβάλλονται εἰς τὸν φόρον τοῦ βεβαιουμένου εἰς βάρος ἀποταμιευτῶν οἴνου καὶ μὴ παραγωγῶν. Εἰς περίπτωσιν διαπιστώσεως παραβάσεώς τινος «ἐκ τῶν ἀναφερομένων εἰς τὸ ἄρθρον 5 παραγρ. 2 τοῦ περὶ ἐκτελέσεως τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 787)48 Α.Ν. ἀπὸ 30–8–48 Διατάγματος» ὁ ἀναλογῶν φόρος καθίσταται ἀπαιτητὸς ἅμα τῇ διαπιστώσει τῆς παραβάσεως ἥτις βεβαιοῦται διὰ τῆς ἡμερομηνίας τῆς πράξεως περὶ ἐπιβολῆς τοῦ προστίμου παρὰ τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου. Ἐν περιπτώσει καθυστερήσεως τοῦ οὕτω βεβαιωθέντος φόρου καὶ προστίμου, εἰσπράττεται πρόσθετον τέλος 10%, ἐν καθυστερήσει δὲ πέραν τῶν τριῶν μηνῶν τὸ πρόσθετον τοῦτο τέλος προσαυξάνεται κατὰ 10% δι’ ἕκαστον παρερχόμενον μῆνα, ἤτοι γίνεται 11% καὶ οὕτω καθεξῆς ἀπεριορίστως. Παρὰ τὴν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην τῆς γενικῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἀνωτέρω μέτρων, ἐν τούτοις λόγῳ τῆς ἐκ τῆς συμμοριακῆς δράσεως δημιουργηθείσης καταστάσεως εἰς ἐπαρχιακὰς περιφερείας ἐγένετο βάσει τοῦ Νόμου 788 πρότασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν ἐκ τῶν συνεπειῶν τῆς ὑπερημερίας τῶν φορολογουμένων τῶν περιφερειῶν ἐκείνων, δι’ ἃς ἐμειώθη ὁ φόρος ἐπιτηδεύματος συμφώνως τῷ Νόμῳ. Ἤδη ἀρθεισῶν τῶν προϋποθέσεων ὧν ἕνεκεν εἶχον ληφθῆ τὰ ὡς ἄνω μέτρα καὶ λόγῳ τοῦ ὅτι εἰσήχθημεν εἰς ὁμαλωτέραν περίοδον θέλει ληφθῆ ἡ δέουσα νομοθετικὴ μέριμνα διὰ τὴν ἐπιεικεστέραν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῆς ὑπερημερίας τῶν ὀφειλετῶν τοῦ Δημοσίου. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ
Ὁ Γεν. Διευθυντὴς
Α. ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗΣ
§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.
§13Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σήμερον συμπληροῦται διετία ἀπὸ τῆς 5ης Ἰουλίου 1948, ὅτε πολυάριθμοι ὀρδαὶ ἐαμοκομμουνιστῶν εἰσέβαλλον εἰς τὴν Χαλανδρίτσαν Πατρῶν καὶ ἐπετέθησαν κατὰ τῆς ἐκεῖ φρουρᾶς ἀποτελουμένης ὑπὸ τὸν ἀείμνηστον ἀνθυπασπιστὴν Παπαδόπουλον, ἀπὸ τρεῖς ὑπαξιωματικοὺς καὶ ἀπὸ 40 χωροφύλακας. Ἠγωνίσθη ἡ φρουρὰ αὐτὴ ἐρρωμένως καθ’ ἅπασαν τὴν ἡμέραν καὶ ὅταν ἐξήντλησε τὰ πυρομαχικά της δὲν παρεδόθη, ἀλλ’ ἔκαμεν ἡρωϊκὴν ἔξοδον ὅπου πάντες οἱ ἄνδρες αὐτῆς εὗρον τὸν θάνατον. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ ἀποτίσωμεν φόρον τιμῆς ὄχι μόνον πρὸς τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Χαλανδρίτσας, ἀλλὰ καὶ πρὸς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διὰ τοῦ παραδείγματός των καὶ τῆς αὐτοθυσίας των, ἐγένοντο οἱ πρόδρομοι τῆς ἀπελευθερώσεως ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος.
§14ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.
§15Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὴν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Χαλανδρίτσης δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι ὑπῆρξαν ὑπαίτιοι ἀνώτεροι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἐγκατέλειψαν τὴν φρουρὰν εἰς τὴν τύχην της. Καὶ περὶ τούτου ἔχει κατατεθῆ ἐπερώτησις.
§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
Ὁ κ. Γ. Ἀνδρουλιδάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Παιδείας καὶ Οἰκονομικῶν, ἀφορώσης τὴν μαθητικὴν εἰσφορὰν διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν καθηγητῶν.
§17Γ. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Ἐπὶ τῆς ἐπιβληθείσης μαθητικῆς εἰσφορᾶς διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν καθηγητῶν ἔχω νὰ τονίσω ὅτι τουλάχιστον οἱ πολεμοπαθεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑποστῆ τεραστίας καταστροφάς, ἐπιβάλλεται νὰ ἀπαλλαγοῦν τῆς εἰσφορᾶς ταύτης.
§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Δημητρόπουλος ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.
§19Ι. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλοι οἱ μαθηταὶ πρέπει νὰ ἀπαλλαγοῦν τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς.
§20Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴχομεν συμφωνήσει, ὅπως πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως λάβω τὸν λόγον καὶ θέσω ὡρισμένα ἐρωτήματα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικώτερον πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν. Μήπως εἰσήλθομεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν;
§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως εἰσήλθομεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Διατί δὲν μοῦ ἐζητήσατε τὸν λόγον;
§22Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν τὸ ἀντελήφθην κ. Πρόεδρε, ὅτι εἰσήλθομεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον.
§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον.
§24Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τριῶν ἤδη ἡμερῶν ἔχω ζητήσει νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἀπαντήσεως, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν πρόσκλησιν τοῦ Γεν. Γραμματέως τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν διὰ τῆς ὁποίας ἐκαλεῖτο ἡ Ἑλλὰς νὰ μετάσχῃ καὶ αὐτὴ ἢ νὰ μὴ μετάσχῃ εἰς τὴν γενικὴν ἀπόφασιν τὴν ληφθεῖσαν ὅσον ἀφορᾷ τὸ Κορεατικὸν ζήτημα. Ὅταν ἐζήτουν αὐτὸ πρὸ τριῶν ἡμερῶν κ. βουλευταί, τὸ ἐζήτουν διὰ νὰ ὁμιλήσω βάσει τῆς ἀνακοινώσεως τὴν ὁποίαν εἶχε κάμει σχετικῶς ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῆς δοθείσης ὑπ’ αὐτῆς ἀπαντήσεως. Ἐν τῷ μεταξὺ προκειμένου νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ συζήτησις ἐδόθη εἰς τὸν τύπον μία ἀνακοίνωσις ἐκ μέρους ὑποθέτω τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀπουσιάζοντος δυστυχῶς τῆς συνεδριάσεως ἀπόψε, ἐδόθη λέγω μία νέα ἀνακοίνωσις, ἡ ὁποία προφανῶς κατὰ τὰς πληροφορίας μου, ἐπρόκειτο νὰ εἶναι ἡ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος τὸ ὁποῖον εἶχον ἤδη διατυπώσει ἀπὸ τῆς προχθές. Διὰ τῆς ἀπαντήσεως αὐτῆς ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ νὰ καταστήσῃ ἠπιώτερον τὸν ἔλεγχον, τὸν ὁποῖον εἶχον ἐμμέσως ἀσκήσει, εἴτε εἰς δηλώσεις μου δημοσιογραφικάς, εἴτε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι ἡ ἀπάντησις ἡ δοθεῖσα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν ὄχι μόνον δὲν ἀπαλύνει τὴν κατάστασιν αὐτήν, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐπιβεβαιώνει ὅλους τοὺς φόβους ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἐξέφρασα ἐπὶ τοῦ πρώτου κειμένου τῆς ἀπαντήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔπρεπε νὰ περιλάβῃ ὡρισμένας προϋποθέσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας κατ’ οὐσίαν ἡ Ἑλλὰς ἀπεδέχετο τὴν συμμετοχήν της. Αἱ προϋποθέσεις ἐκεῖναι ἦσαν, ὡς ἐνθυμεῖσθε, εἰς τὴν πρώτην ἀνακοίνωσιν αἱ «εἰδικαὶ συνθῆκαι» αἱ ὁποῖαι κρατοῦν ἐν Ἑλλάδι καὶ βάσει τῶν ὁποίων καὶ μόνον θὰ ἠδύνατο ἡ Ἑλλὰς νὰ μετάσχῃ ἐν εὐρυτέρᾳ ἐννοίᾳ εἰς τὴν κοινὴν καὶ συλλογικὴν ἐνέργειαν, τὴν ὁποίαν ἀναλαμβάνουν τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη ἔναντι τῆς παραβιάσεως τῆς γενομένης ἐναντίον ἑνὸς Κράτους, Κράτους, τὸ ὁποῖον ὑπέστη κατὰ τὰ ἐπίσημα τηλεγραφήματα ἔνοπλον ἐπίθεσιν, ὄχι δὲ ἁπλῶς καὶ ὅπως λέγεται, πολεμικὴν ἐπίθεσιν. Ἡ φράσις τοῦ καταστατικοῦ τοῦ Ο.Η.Ε. κάμνει ὡρισμένας διακρίσεις καὶ αὐστηροτέρα του διάκρισις γίνεται, ὅταν ἕνα Κράτος ὑφίσταται ἔνοπλον ἐπίθεσιν. Εἶναι γνωστὸν πῶς ἠγωνίσθη ἡ Ἑλλὰς κατὰ τὰ 3 ἢ 4 τελευταῖα ἔτη καὶ ἠθέλησε νὰ ἐφαρμόσῃ ἀκριβῶς τὰς διατάξεις αὐτὰς τῆς ἐνόπλου ἐπιθέσεως καὶ πῶς δὲν ἐφηρμόσθησαν αὐταὶ αἱ διατάξεις, εἰδικῶς εἰς τὸ θέμα τὸ ἑλληνικόν, ἀλλὰ ἐφηρμόσθησαν μόνον τὰ προηγούμενα ἄρθρα τοῦ καταστατικοῦ διὰ τῶν ὁποίων ἐπιδιώκεται ἡ φιλικὴ τρόπον τινὰ παρέμβασις διὰ τὴν λύσιν τῶν διαφορῶν. Ἡ Κυβέρνησις ἀπαντῶσα εἰς ἓν τοιοῦτον ἔγγραφον τοῦ Ο.Η.Ε. ὅπου διεπιστοῦτο ὅτι ὑπῆρχεν ἔνοπλος ἐπίθεσις κατὰ ἐλευθέρου Κράτους, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, τὸ τονίζω τοῦτο, ἐνόμισεν ὅτι θὰ ἠδύνατο ἐν τῇ ἀπαντήσει της νὰ κάμῃ χρῆσιν προϋποθέσεων, ὑπὸ τὰς ὁποίας θὰ καθωρίζετο ἡ συμμετοχὴ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν γενικὴν αὐτὴν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν ἐνέργειαν, πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἐλευθεριῶν ὡρισμένου Κράτους ὑποστάντος τὴν ἔνοπλον ἐπίθεσιν, ἀναφέρει ἐν τῇ ἀπαντήσει ὅτι εἶναι γνωστοὶ οἱ εἰδικοὶ λόγοι ὑπὸ τοὺς ὁποίους τελεῖ σήμερον ἡ Ἑλλὰς καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν αὐτὴν ἡ Ἑλλὰς μετέχει τῆς ταὐτοχρόνου ἐνεργείας αὐτῆς μετὰ τῶν ἄλλων Κρατῶν. Κύριοι βουλευταί, νομίζω καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι εἶναι ἡ ἀντίληψις ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος καὶ πέραν τοῦ Σώματος ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ὅτι ἡ ὑποχρέωσις τῆς Ἑλλάδος ἔναντι τοῦ Ο.Η.Ε. θὰ εἶναι ἀΐδιος καὶ ὅτι ἡ ὑποχρέωσις αὕτη εἶναι τοιαύτης μορφῆς καὶ ἐπιβάλλει τοιαύτας ὑποχρεώσεις, ὥστε πραγματικῶς ἔναντι τοῦ Ὀργανισμοῦ εἰς τειαύτας περιπτώσεις, ὄχι μόνον νὰ μὴ θέτωμεν προϋποθέσεις, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ εἴμεθα ἐκ τῶν πρώτων Κρατῶν τὰ ὁποῖα θὰ ἐδήλουν πρόθυμον συμμετοχὴν εἰς τὴν ἐνέργειαν τοῦ Ο.Η.Ε. ἔναντι τῆς προσβολῆς ἐλευθέρων Κρατῶν ὑφισταμένων ἐνόπλους ἐπιθέσεις. Ἐὰν ἡ Ἑλλὰς κ. βουλευταὶ ἐσώθη, ἐσώθη βεβαίως καὶ ἐκ τῶν ἐνεργειῶν τὰς ὁποίας ἤσκησαν αἱ τότε Κυβερνήσεις κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τετραετίας ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, ἐσώθη ὅμως κυριώτατα ἐκ τῆς παρεμβάσεως τοῦ Ο.Η.Ε. ὁ ὁποῖος καὶ ὑπῆρξεν τὸ ὄργανον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπέδωκε πραγματικῶς ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέσα διὰ τῶν ὁποίων ἠδυνήθη ἡ Ἑλλὰς νὰ ἀσκήσῃ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἤσκησεν καὶ χάρις εἰς τὴν ὁποίαν ἔφθασεν καὶ εἰς τὸ εὐτυχὲς τέρμα εἰς τὸ ὁποῖον ἔφθασε. Ἀπέναντι λοιπὸν τοιαύτης προσκλήσεως τοῦ Γεν. Γραμματέως τοῦ Ο.Η.Ε. προσκαλοῦντος καὶ τὴν Ἑλλάδα νὰ μετάσχῃ εἰς ἐνέργειαν ἔναντι Ἔθνους ὑποστάντος ἔνοπλον ἐπίθεσιν, ἡ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως ὑπὸ τὴν μορφὴν ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἐδόθη, νομίζω ὅτι εἶναι πραγματικῶς ἀνεπαρκής. Καὶ θὰ ἠρκούμην, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ Ἐξωτερικοῦ αὐτοῦ θέματος νὰ σημειώσω ἁπλῶς τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς δηλώσεως τῆς Κυβερνήσεως, χωρὶς νὰ ἀναπτύξω περαιτέρω, ποῦ ὀφείλεται αὐτὴ ἡ ἀνεπάρκεια. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος, μετὰ τὰς ἀπόψεις αὐτὰς τὰς ὁποίας διετύπωσεν ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ θέματος νὰ συνεχίσω τὴν ὁμιλίαν μου ἐπὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ πλέον θέματος διότι ἐκ τῆς συσχετίσεως αὐτῶν προκύπτει διὰ ποῖον λόγον ἐδόθη ἡ ἀνεπαρκὴς αὐτὴ ἀπάντησις πρὸς τὸν Ο.Η.Ε. Βεβαίως εἰς τὸ τέλος τῆς ἀπαντήσεως ἡ Κυβέρνησις προσθέτει ὅτι παρήγγειλεν εἰς τὸν ἐκεῖ ἀντιπρόσωπόν μας νὰ εἶναι εἰς διαρκῆ ἐπαφὴν μετὰ τοῦ Γραμματέως διὰ τὰς περαιτέρω τυχὸν ἐνεργείας. Δὲν ὑπεστήριξα, οὔτε θὰ ὑποστηρίξω βεβαίως ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔπρεπεν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς νὰ δηλώσῃ ὅτι θὰ ἐλάμβανε μέρος ἐνεργὸν ἐν τῇ ἀσκήσει αὐτῆς τῆς λειτουργίας τοῦ Ο.Η.Ε. Ἡ ἔννοια ὅμως τῆς συμμετοχῆς ἔπρεπε νὰ τεθῇ ἐντελῶς ἀνεπιφυλάκτως καὶ θὰ διεξήγοντο κατόπιν συνεννοήσεις καὶ διαπραγματεύσεις αἱ ὁποῖαι πιθανὸν νὰ ἔδιδον εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν—ἀλλ’ εἰς πραγματικὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν—τὸ δικαίωμα ἴσως νὰ ἀξιώσῃ καὶ ὡρισμένα πράγματα ἐν τῇ ἀναπτύξει τῆς κοινῆς ἐνεργείας πρὸς βοήθειαν ἑνὸς Κράτους τὸ ὁποῖον ὑφίσταται ἐπίθεσιν. Ἔχομεν λοιπὸν δύο σημεῖα τῆς ἀπαντήσεως: Τὸ μὲν ἕν θετικὸν διὰ τοῦ ὁποίου θέτομεν προϋποθέσεις, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ τὸ δεύτερον ἀποθετικόν, διότι περιοριζόμεθα διὰ τῶν προϋποθέσεων αὐτῶν ποὺ ἀνεφέραμεν καὶ τὰς ὁποίας θὰ ἴδωμεν ἀμέσως πῶς ἐξηγεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅστις τὰς ἔδωσεν. Ἔχομεν λέγω αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἀνεπτύξαμεν ἐπαρκῶς, ἢ μᾶλλον ἐξησθενήσαμεν τὰ τυχὸν ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα ἠδυνάμεθα νὰ ἔχωμεν ἂν πράγματι συνετάσσομεν αὐτὴν τὴν ἀπάντησίν μας ἐν εὐρύτητι, ἄνευ ἐπιφυλάξεως, διὰ νὰ ἠδυνάμεθα ἄνευ ἐπιφυλάξεως ἐπίσης νὰ παριστάμεθα ἐκεῖ καὶ νὰ ζητήσωμεν ὡρισμένα ἀνταλλάγματα τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπεν ἢ θὰ ἠδύναντο νὰ δοθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα προκειμένου νὰ ἔκαμνεν ἐνεργοτέραν παρέμβασιν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν διὰ τῶν ἀνακοινώσεων τὰς ὁποίας ἔδωκεν εἰς τὸν τύπον χθὲς καὶ εἰς ἕν σημεῖον τῶν ἀνακοινώσεων αὐτῶν βλέπω ὅτι τονίζει τὰ ἑξῆς: «....(Ἀναγινώσκει)....» Αὐτὰ, τὰ ὁποῖα ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν θεωρεῖ ἀναγκαῖον νὰ θέσῃ εἰς τὰς ἀνακοινώσεις του, πράγματι ἰσχύουν ὄχι μόνον ἀπέναντι τοῦ Ἐξωτερικοῦ ἀλλὰ καὶ ἀπέναντι τῶν ἐσωτερικῶν εὐθυνῶν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως νομίζω δὲ ὅτι ἄλλαι εἶναι αἱ συνέπειαι καὶ ἡ σημασία τῆς φράσεως αὐτῆς τὴν ὁποίαν πρέπει ὅλοι νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναμετρήσῃ: Δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν ὥραν ποὺ ἀναγνωρίζει ἡ Κυβέρνησις ὅτι τοιοῦτος ἀκόμη ὑπάρχει κίνδυνος καὶ ὅταν αὐτὸ δηλοῖ ἡ φράσις «εἰδικαὶ συνθῆκαι» δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις ὅταν ἀναγνωρίζῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ προβαίνῃ ταὐτοχρόνως εἴτε εἰς τὸν ἀφοπλισμὸν τῆς Ἑλλάδος τὸν στρατιωτικὸν εἴτε εἰς τὸν πλήρη ἀφοπλισμὸν τοῦ ἠθικοῦ τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ πνεύματος τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ προβάλῃ αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα εἰς τὴν ἀπάντησιν τοῦ Ο.Η.Ε. διὰ νὰ δυνηθῇ ὁ οἱοσδήποτε τρίτος νὰ τῆς προσάψῃ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν ὅτι ἐνῷ προβλέπει ὅτι θὰ ὑπάρξῃ τοιοῦτος φόβος πιθανὸν ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν, νὰ μὴ θέλῃ νὰ ἀφήσῃ ἀνοικτὴν τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εἰς τὰς τυχὸν διαπραγματεύσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἔκαμνον ἄλλοι καὶ νὰ κλείῃ τὴν συζήτησιν ἀναγνωρίζουσα ἐκ τῶν προτέρων τὰς ὡρισμένας εἰδικὰς συνθήκας, ἐντὸς τῶν ὁποίων θὰ πολιτευθῇ ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ. Κύριοι βουλευταὶ αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς Κορέας, καὶ ἀναμένω ἐν προκειμένῳ τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐλπίζω δὲ ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ θελήσῃ νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐκτὸς ἐὰν τὸ θεωρήσῃ περιττὸν καὶ βασισθῇ μόνον εἰς τὴν χθεσινὴν ἀπάντησιν, τῆς ὁποίας τὸ κῦρος θὰ πρέπει τότε νὰ τὸ ἀναγνωρίσῃ ἡ Κυβέρνησις. Πέραν αὐτοῦ, κ. βουλευταί, ὑπάρχει δεύτερον θέμα τὸ ὁποῖον ἀπὸ προχθὲς ἔχει δημιουργηθῆ.
§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν εἶναι ἐσωτερικὸν θέμα, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὸ συζητήσωμεν τὴν Παρασκευὴν ἥτις εἶναι ἡμέρα ἐλέγχου.
§26Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε σεῖς κατέχετε τὴν ἕδραν ἐπ’ ἀρκετὸν χρόνον, ὥστε νὰ εἶσθε εἰς θέσιν νὰ ἀσκῆτε νὰ καθήκοντά σας, ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς κάτι γνωρίζομεν, ὥστε νὰ μὴ παραβαίνωμεν τὸν κανονισμόν. Ἄλλωστε αἱ στιγμαὶ εἶναι τοιαῦται, ὥστε νὰ ἐπιτρέπεται ἀκόμη καὶ παρέκκλισις ἐκ τοῦ κανονισμοῦ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τῆς χθὲς δημιουργεῖται εἰς τὴν κοινὴν γνώμην διὰ διαφόρων ἀνακοινώσεων μὴ διαψευδομένων ἢ ἀνακοινώσεων φερομένων ὡς ἡμιεπισήμων, μία ἀνησυχία, εἰς τὴν ὁποίαν πραγματικῶς δὲν θὰ ἤθελον ἴσως νὰ ἀποδώσω σημασίαν μέχρι τοῦ νὰ τὴν φέρω μέχρι τῆς Βουλῆς. Ὑπάρχουν ὅμως ὡρισμένα περιστατικά, τὰ ὁποῖα κυρίως ἐξεδηλώθησαν σήμερον καὶ τὰ ὁποῖα ἐὰν πράγματι ἐσημειώθησαν μὲ ὑποχρεώνουν νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν διὰ ποῖον λόγον ἐδημιουργήθησαν καὶ νὰ ζητήσω νὰ ἀποκαλύψῃ ποία ἀνάγκη ἐδημιούργησε τὰ περιστατικὰ αὐτά. Ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἀπογευματινὰς ἐφημερίδας τὴν ἑξῆς εἴδησιν καὶ φαντάζομαι ὅτι αὐτὴ ἡ εἴδησις θὰ εἶναι ἀκριβὴς ἀσχέτως ἐὰν τὴν διέψευσεν ἡ Κυβέρνησις. Καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν ἐν προκειμένῳ, ἐὰν θεωρῇ ἀναγκαῖον νὰ μᾶς δώσῃ τὰς δεούσας ἐξηγήσεις διὰ νὰ ἴδωμεν κατὰ πόσον θὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν ἀπόψε ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἢ ἐὰν θὰ πρέπει τὸ θέμα νὰ τὸ φέρωμεν, ὑπὸ ἄλλην μορφήν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, καὶ νὰ τὸ συζητήσωμεν τὴν Παρασκευήν. Αἱ μεσημβριναὶ ἐφημερίδες γράφουν: (Ἀναγινώσκει). Ἐκ τῶν ἀνακοινώσεων αὐτῶν ὑποθέτω, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς νέας ὁρκωμοσίας κ. Πρόεδρε, τὴν ὁποίαν δὲν μᾶς ἀνεκοινώσατε ἐνῷ ἔπρεπε νὰ μᾶς εἶχεν ἀνακοινωθῇ φέρεται διαταραχθεῖσα ἡ συνοχὴ τῆς Κυβερνήσεως.
§27Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Αὐτὸ εἶναι παράλειψις καθαρά.
§28Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ μὲ διακόψετε. Κύριοι Βουλευταί, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐκ τῆς εἰδήσεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέγνωσα, ἐπαναλαμβάνω, ὁ κ. Παπανδρέου λέγει. «....(Ἀναγινώσκει)....» Δὲν ἠξεύρω ἐὰν σεῖς, γνωρίζετε ποῦ ἐκινδύνευσεν ἡ συνοχὴ τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν γνωρίζω ἐὰν καὶ ἡ Βουλὴ ἐπληροφορήθη ποῦ ἐκινδύνευσεν ἡ συνοχὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ποῖον ὑπῆρξε τὸ κατὰ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως δημιουργηθὲν καὶ ὑφιστάμενον θέμα. Αὐτὰ εἶναι τὰ ζητήματα, καὶ ταῦτα δὲν δύνανται νὰ γίνωνται οἰκογενειακῶς. Ἐδῶ ὑπάρχει ἓν τῷ πνεύματι τῆς Κυβερνήσεως δυστυχῶς, ἡ ἄποψις ὅτι δύναται νὰ χειρίζεται τὰ κοινὰ μέσα εἰς ἕνα πλαίσιον οἰκογενειακῆς συναλλαγῆς διορισμῶν ἔναντι ἄλλων ἀνταλλαγμάτων. Ὅπως ἐπληροφορήθη ἡ κοινὴ γνώμη, ἔγιναν ἀπολύσεις κρατουμένων καὶ ἠκολούθησαν ἄλλαι ἐνέργειαι, σχετιζόμεναι πρὸς τὰς ἀπολύσεις, αἵτινες ἀποκρύπτονται ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην, μέχρι τῆς ὁποίας ὅμως φθάνει ἡ πληροφορία ὅτι ἐξ ἀφορμῆς αὐτῶν δημιουργεῖται ζήτημα κυβερνητικόν. Ἔρχεται ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ λέγει ὅτι ὑπῆρξε θέμα κυβερνητικὸν καὶ ὅτι ἀποκατεστάθη ἡ συνοχὴ τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ λάβωμεν θέσιν καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλὴ ὅπως εἶναι φυσικόν. Διότι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νὰ ἐκθέτῃ αὐτὰς τὰς ἀντιλήψεις καὶ ἡ Βουλὴ νὰ τὴν περιβάλῃ ἢ ὄχι διὰ τῆς ἐμπιστοσύνης της. Ἑπομένως ἀναμένομεν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως νὰ μᾶς ἀνακοινώσῃ ἐὰν αἱ δηλώσεις εἶναι ἀληθεῖς. Ἐὰν ἐπῆλθεν ὄντως ἐσωτερικὴ μεταβολή, ἂν ἡ μεταβολὴ αὕτη ἐδημιουργήθη διότι ὑπάρχει θέμα Κυβερνητικὸν καὶ ἐὰν διὰ τῆς μεταβολῆς ἀποκατεστάθη ἡ συνοχὴ τῆς Κυβερνήσεως. Μετὰ τὴν ἀπαίτησιν τῆς Κυβερνήσεως ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἐσωτερικοῦ. (Χειροκροτήματα).
§29Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, δὲν κατώρθωσα νὰ ἐννοήσω εἶναι ἔλεγχος ἢ πολιτικὸν ζήτημα; Ἐὰν εἶναι ἔλεγχος ἀνήκει εἰς τὴν ἡμέραν τῆς ἐπερωτήσεως, ἐὰν εἶναι πολιτικὸν ζήτημα ἡ συζήτησις προχωρεῖ. Θὰ παρεκάλουν τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος νὰ δώσῃ ἀπάντησιν.
§30Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἶναι πολιτικὸν ζήτημα.
§31Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἐφ’ ὅσον ἐτέθη πολιτικὸν ζήτημα, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀναμείνῃ διὰ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸ τέλος.
§32Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ ἀπαντήσητε τώρα. Ἐγὼ πάντως δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ ἀναβάλῃ τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ νομίζω ὅταν ἐρωτᾶσθε ἐπὶ ἑνὸς ὡρισμένου θέματος, ἐὰν ὑπάρχῃ δηλαδὴ κυβερνητικὸν ζήτημα, ἐὰν πράγματι ὑπάρχῃ ἔλλειψις συνοχῆς κυβερνητικῆς καὶ ἐὰν πράγματι αἱ γενόμεναι μεταβολαὶ ἀποκαθιστοῦν τὴν συνοχὴν αὐτὴν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπαντήσητε διὰ νὰ ἐνημερωθῇ ἡ Βουλή.
§33Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Ἀρχηγὲ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, δὲν ἦτο ἄξιον ὑμῶν νὰ χαρακτηρίσητε ὡς προσπάθειαν ὑπεκφυγῆς τὴν ἀπάντησιν ὅτι ἀποδεχόμεθα, καθ’ ὅ ἔχομεν καθῆκον τὸ πολιτικὸν ζήτημα. Ἀναμένομεν τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐλέγχου, διὰ νὰ δώσωμεν εἰς τὸ τέλος ἀπάντησιν. Ἦτο πρέπουσα κοινοβουλευτικὴ ἀπάντησις. Τώρα σᾶς δίδω μίαν σύντομον, συγκεκριμένην ἀπάντησιν εἰς ὅ,τι ἠρωτήσατε. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ γενικώτερον θέμα τῆς ἀπαντήσεως τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ χθὲς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἀπήντησε διὰ τοῦ τύπου, καὶ σήμερον ἐπαναλαμβάνω ὅτι παραποιεῖτε τὴν ἔννοιάν της. Ἡ διατύπωσις δὲν εἶχε τὴν ἔννοιαν οὐδενὸς περιορισμοῦ. Ἀνεπιφύλακτος εἶναι καὶ ἡ εὐγνωμοσύνη καὶ προθυμία τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη ἀπάντησις. Ἠρωτήσατε ἐπίσης ἂν συνέβη ὁρκωμοσία. Ἀπαντῶμεν: Πράγματι πρὸ μιᾶς ὥρας, ὡρκίσθη ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας τάξεως. Ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς ὡρκίσθη ὡς ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν: Ἐρωτᾶται διατί; Σᾶς παρέχω πρῶτον τὴν πληροφορίαν ὅτι δὲν ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην τῶν δημοσιογραφικῶν πληροφοριῶν. Ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην τῶν δηλώσεων, τὰς ὁποίας θὰ κάμω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Αἱ μεταβολαὶ ἢ εἶναι προσωπικαὶ ἢ εἶναι πολιτικαί. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν δὲν ὑπάρχει καμμία ἀπολύτως μεταβολὴ πολιτικῆς. Ἡ Κυβέρνησις προσδιώρισε τὴν πολιτικήν της μὲ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις, μὲ τὰ νομοσχέδια περὶ μέτρων ἐπιεικείας καὶ αὐτὴ ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ της. Αἱ μεταβολαὶ εἶχον ἀποκλειστικῶς προσωπικὸν χαρακτῆρα καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἀποτελοῦν ἐσωτερικὸν ζήτημα τῆς Κυβερνήσεως καὶ οὐδέποτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐζητήθησαν ἐξηγήσεις διὰ προσωπικὰς μεταβολὰς ἐντὸς τῶν Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι, εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, συμβαίνει νὰ εἶναι καὶ μεταβολαὶ ἐντὸς τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ ἰδίου συνεργαζομένου κόμματος. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μου. (Χειροκροτήματα).
§34Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁμολογῶ ὅτι κατάπληξιν μοῦ ἔκαμεν ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, ἐρωτηθεὶς ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ἐὰν τὰ δημοσιευθέντα εἰς τὰς ἐφημερίδας περὶ ἑνὸς μικροῦ ἀνασχηματισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως ἔχωνται ἀληθείας, ἀπήντησεν ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ ζήτημα ἐσωτερικὸν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἑπομένως ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει κανένα λόγον νὰ πληροφορηθῇ τὴν αἰτίαν τῆς τοιαύτης μεταβολῆς. Πόσον λυποῦμαι διότι ἀπὸ κοινοβουλευτικὸν ἄνδρα τῆς περιωπῆς καὶ τῆς πείρας τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ κόμματος ὑπεστηρίχθησαν τοιαῦτα πράγματα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ὁσάκις λαμβάνει χώραν ἀνασχηματισμὸς τῆς Κυβερνήσεως κ. Ἀντιπρόεδρε αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς ἀρχίζουν ἀμέσως μὲ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν διαταγμάτων, διὰ τῶν ὁποίων ἐπῆλθεν ἡ μεταβολή, διὰ νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλή, τί, τέλος πάντων, ἔλαβε χώραν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ, κύριοι Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἐνώπιον τῆς ὁποίας εἶναι ὑπεύθυνος ἡ Κυβέρνησις διὰ πᾶσαν πρᾶξιν της καὶ διὰ πᾶσαν παράλειψίν της, νὰ ἀγνοῇ κατὰ τοιοῦτον τρόπον καὶ νὰ πληροφορῆται ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας ὅτι ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας δὲν εἶναι ὁ χθὲς ὑπουργὸς κ. Γαρουφαλιᾶς, ἀλλ’ ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Δημ. Σοσιαλ. κόμματος. Ἑπομένως μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν ἐπαναλέγω πῶς ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος δὲν ἐζήτησε συγγνώμην ἀπὸ τὴν Βουλήν, διότι αὕτη ἐπληροφορήθη ἀπὸ τὶς ἐφημερίδες καὶ ὄχι ἐπισήμως ὡς ἔδει τὴν ἐπελθοῦσαν μεταβολήν. Ἡ μεταβολὴ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναγνωσθῇ εὐθὺς ἀμέσως εἰς τὴν Βουλὴν διότι ἡ Κυβέρνησις, οἱαδήποτε Κυβέρνησις κοινοβουλευτικῶς διοικουμένου κράτους ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ φέρῃ εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς πᾶν, ὅ,τι λαμβάνει χώραν εἰς τοὺς κόλπους τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ ἀπόψεως μεταβολῶν εἰς πρόσωπα Ὑπουργῶν. Ἑπομένως δὲν ἔχει καμμίαν βάσιν τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τοῦτο, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὑπάρχει καὶ σοβεῖ μία κυβερνητικὴ κρίσις, αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον. Αὐτὸ τὸ ὀσφραίνεται κανεὶς παντοχόθεν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ δώσῃ μίαν ἐξήγησιν καὶ ἡ ἐξήγησις θὰ ἐδικαιολόγει τὴν μεταβολήν, ἡ ὁποία ἐπῆλθεν εἰς τὰ ὑπουργεῖα. Ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας πληροφορούμεθα ὅτι ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐνεργεῖ ἀπολύσεις κρατουμένων κομμουνιστῶν λίαν ἐπικινδύνων διὰ σημειωμάτων του ἢ αὐτοῦ τοῦ ἰδίου ἢ τοῦ γραφείου του, παρὰ τὸ σχετικὸν ψήφισμα, ἀπολύει ἀπὸ τὰς φυλακὰς καὶ ἀπὸ τὴν Μακρόνησον κρατουμένους, διὰ τοὺς ὁποίους αἱ διάφοροι Ἐπιτροπαί, αἱ ὁποῖαι ἐστάλησαν, εὗρον ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀπολυθοῦν, διότι εἶναι ἐπικίνδυνοι, καὶ ὅλα αὐτά, χωρὶς νὰ λάβουν γνῶσιν οὐδὲ κἂν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ καὶ αὐτὸς ἀκριβῶς θὰ εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπῆλθεν ἡ μεταβολὴ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀσφαλείας. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ λογοδοτήσῃ καὶ νὰ ἀναφέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ γεγονὸς αὐτό. Καὶ ἀφοῦ τὸ πρᾶγμα ἔφθασεν ἕως ἐδῶ, κύριοι βουλευταὶ πρέπει νὰ εἴπω ὅτι, ἀπαντῶντες εἰς τὰς προγραμματικὰς τῆς Κυβερνήσεως δηλώσεις, προείπομεν, ὅτι εἶναι μία Κυβέρνησις ἡ ὁποία φοβούμεθα ὅτι θὰ συσσωρεύσῃ συμφορὰς εἰς τὴν χώραν χωρὶς ἀμφιβολίαν. Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἡ πολιτεία τῆς Κυβερνήσεως εἶναι τοιαύτη, ὥστε ἀντὶ νὰ κατοχυρώσῃ τὰ ἀποτελέσματα τὰ ἐπιτευχθέντα διὰ τῶν νικῶν τοῦ στρατοῦ, ἐπιτευχθέντα μάλιστα μὲ τόσας θυσίας, ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει κάθε προσπάθειαν, ὅπως ἀνατρέψῃ τὰ ἐπιτευχθέντα ἀποτελέσματα. Καὶ ἠκούσατε πρὸ ὀλίγου κύριοι βουλευταί, τί ἀπήντησεν ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὸν Ο. Η. Ε. ὅτι δηλαδὴ ὁ συμμοριακὸς ἀγὼν δὲν ἐτελείωσε καὶ ὅτι τελοῦμεν ὑπὸ εἰδικὰς συνθήκας. Αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Ἀλλ’ ἀφοῦ γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τελῶμεν ὑπὸ εἰδικὰς συνθήκας καὶ ὅτι ὁ ἀγὼν δὲν ἐτελείωσε, διὰ τίνα λόγον λαμβάνει ὑπὲρ τοῦ κομμουνισμοῦ τὰ μέτρα τῆς ἐπιεικείας τὰ ὁποῖα ἐν συνεχείᾳ, ἀφ’ ἧς ἀνῆλθεν εἰς τὴν Ἐξουσίαν λαμβάνει; Πῶς εἶναι δυνατόν, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅπου διερχόμεθα μίαν περίοδον παγκοσμίου ἀνησυχίας τὴν ὁποίαν ἀνησυχίαν μᾶς τὴν προκαλεῖ τὸ κέντρον αὐτὸ τῆς ὀργανώσεως ἐπαναστάσεων τῆς Μόσχας, τὸ ὁποῖον ἐξαπέλυσεν πρὸ πέντε ἡμερῶν ἕνα πόλεμον ἐναντίον τῆς Ν. Κορέας πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις ἐδῶ, ἀντὶ νὰ συσφίγγῃ τοὺς κρατικοὺς χαλινοὺς νὰ τοὺς χαλαρώνῃ τελείως, ὥστε νὰ δημιουργῇ εἰς τὴν ψυχὴν ὅλων μας τὸ αἴσθημα τῆς ἐλλείψεως ἀσφαλείας εἰς τὴν χώραν; Ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις διὰ μακρυγοριῶν καὶ μεγαλοστομιῶν νὰ μᾶς βεβαιοῖ ὅτι εἶναι ἄγρυπνος φρουρὸς καὶ τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Ἀλλ’ ὅλα εἰς τὰς πράξεις μαρτυροῦν ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Ἀφ’ ἧς ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Κυβέρνησις τῶν τεσσάρων κομμάτων τοῦ λεγομένου περιφήμου δημοκρατικοῦ κέντρου, ὅλαι της αἱ ἐνέργειαι, ὅλαι της αἱ πράξεις, τὰ συνθήματα καὶ τὸ πνεῦμα της, τὰ κλίματα, τὰ ὁποῖα, δημιουργεῖ, προκαλοῦν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, αἴσθημα ἐλλείψεως ἀσφαλείας, ἢ ὀρθότερον ἀπολύτου ἀνησυχίας. Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἡ Κυβέρνησις τὰ μέτρα τῆς ἀσφαλείας ὅλα τὰ ἀνέστειλε, τὰ ἔθεσεν ὑπὸ νάρκην, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος. Τὰ μέτρα τῆς ἀσφαλείας ὑπνώττουν. Τὰ στελέχη τῶν κομμουνιστῶν τὰ ὁποῖα ἐπροκάλεσαν τόσας συμφορὰς εἰς τὴν χώραν ἀφίενται ἐλεύθερα καὶ μανθάνομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅτι καὶ ὁ διαβόητος Γαβριηλίδης ἀκόμη, τοῦ ὁποίου εἶναι γνωστὴ ἡ σύνολος ἐγκληματικὴ δρᾶσις εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν ἀφέθη καὶ αὐτὸς ἐλεύθερος κατόπιν σημειώματος προσωπικοῦ τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἐθνικὴ πειθαρχία χαλαροῦται αἱ δυνάμεις αἱ ἐθνικαὶ καθ’ ἑκάστην ἐλαττοῦνται, ἡ Χωροφυλακὴ ἀπειλεῖται ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν δι’ ἐγκυκλίων τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ἐὰν θίξῃ δημοκρατικοὺς πολίτας θὰ ἐπακολουθήσουν αὐστηραὶ κυρώσεις. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κύριοι, ἡ ὕπαιθρος εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῶν κομμουνιστῶν, διότι ἡ Χωροφυλακὴ δὲν τολμᾶ πλέον νὰ ἀσκήσῃ τὸ καθῆκον της, διότι θὰ ἐπακολουθήσουν κυρώσεις, ὡς ἐξαγγέλλει ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν διαφόρων ἐγκυκλίων τὰς ὁποίας ἐξαπολύει. Σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι βουλευταί, δυνάμεθα νὰ εἴμεθα ἥσυχοι διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν; Ἠμπορεῖ ἡ στάσις αὐτὴ καὶ ἡ πολιτεία τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐμπνέῃ καμμίαν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν τὸν τόσα ὑποστάντα ἀπὸ τὸν κομμουνισμόν; Δὲν βλέπετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ κομμουνισμὸς κάμνει πτερὰ ἀφ’ ἧς ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Κυβέρνησις καὶ εὐλόγως. Ἐμφάνισις καὶ μόνη εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ ἐντίμου πρωθυπουργοῦ Πλαστήρα ἀποτελεῖ μίαν ἠθικὴν ἐνθάρρυνσιν διὰ τὸν κομμουνισμόν, ἀλλὰ ἐπακολουθοῦν καὶ αἱ πράξεις του. Ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας εἴδομεν ὅτι 170–180 κομμουνισταί, διὰ τοὺς ὁποίους αἱ ἐπιτροπαὶ ἀπεφάνθησαν ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἐξέλθουν τῶν φυλακῶν, διὰ προσωπικοῦ σημειώματος τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀφέθησαν ἐλεύθεροι. Ἔχω ἐπίσης ὑπ’ ὄψει μου ἐπισήμους δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου προσφάτους δὲ κατὰ τὰς ὁποίας ὁ κ. Πρωθυπουργὸς φέρεται δίδων τὸν χαρακτηρισμὸν ἐμφυλίου πολέμου εἰς τὸν ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον διεξῆγε καὶ διεξάγει τὸ Ἔθνος. Λέγει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ὁ συμμοριακὸς ἀγὼν ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὴν ἀγανάκτησιν χιλιάδων δημοκρατικῶν πολιτῶν κατατυραννηθέντων ἀπὸ τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις. Φαντάζεσθε, κ. βουλευταί, ὁποίαν σύγχυσιν ἰδεῶν διὰ νὰ μὴ εἴπω τί βαρύτερον, καὶ ὁποίαν ἄγνοιαν τῆς σημασίας τοῦ ἐθνικοῦ ἀγῶνος τὸν ὁποῖον διεξάγει ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἔχει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ἀγνοεῖ δηλαδὴ μέχρι σήμερον ἀκόμη ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος τὴν σημασίαν καὶ τοὺς σκοποὺς τοῦ καθαροῦ αὐτοῦ πολέμου ὅστις ἐξαπελύθη ἐναντίον μας ὑπὸ τῆς Σοβιετικῆς Ρωσσίας καὶ ἐνισχύθη ἀπὸ τὰ ὅμορα Κράτη καθ’ ὃν τρόπον ἐνισχύθη. Κατάπληξιν ὀδυνηρὰν μοῦ ἐπροξένησαν αἱ σχετικαὶ αὐταὶ δηλώσεις τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ. Καὶ ἐρωτῶ πῶς εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ μὴ ἀνησυχῶμεν ὅταν ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Κυβερνήσεως ἀγνοῇ ὅ,τι γνωρίζει καὶ ὁ τελευταῖος Ἕλλην; Εἶναι καιρὸς φρονοῦμεν ν’ ἀναμετρήσωσιν τὰς εὐθύνας των ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ τόσον ἡ Κυβέρνησις ὅσον καὶ οἱ ἐφευρέται καὶ ὑποστηρικταὶ αὐτῆς. Τὰ αὐτὰ περίπου συστήματα τῆς ἐλευθερίας ἐφήρμοζον οἱ φίλοι μας οἱ Ἀμερικανοὶ καὶ ἐν τῇ Ν. Κορέᾳ, ἀντιθέτως ἀπὸ ὅσα ἐφαρμόζουν ἐννοεῖται εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας ἔνθα ὁ ἀγὼν κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ ἐντείνεται ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ. Ἐν τῇ Ν. Κορέᾳ εἶχεν ἐπέλθει πλήρης ἀποσύνθεσις τῶν Ἐθν. Δυνάμεων χάρις εἰς τὰ συστήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα θέλουν νὰ ἐφαρμόσουν καὶ παρ’ ἡμῖν καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἤνθεξαν σχεδὸν καθόλου οἱ Νοτιοκορεάται εἰς τὴν ἐπίθεσιν τῶν Βορείων. Φοβοῦμαι ἐπανάληψιν τοῦ αὐτοῦ καὶ παρ’ ἡμῖν καὶ ἐφιστῶ ἀμέριστον τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ Προέδρου αὐτῆς. Εἶναι τελείως ἀπαράδεκτον τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς ἀγὼν ἦτο πόλεμος ἐμφύλιος καὶ δῆθεν σύγκρουσις δεξιᾶς καὶ ἀριστερᾶς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αἱ ἰδέαι του συγκεγχυμέναι ἀλλὰ καὶ αἱ πράξεις τῆς Κυβερνήσεως. Κομμουνιστὰς διὰ τοὺς ὁποίους δὲν γεννᾶται οὐδεμία ἀμφιβολία διὰ τὸ ποιόν των καὶ τὴν δρᾶσιν των, ἐτοποθέτησεν εἰς θέσεις ἐπικαίρους εἰς τρόπον ὥστε ἡ ἀνησυχία ὅλου τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου νὰ εἶναι ἀπολύτως δεδικαιολογημένη. Καὶ ἤρχισεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, ἡ ἐγκληματικὴ δρᾶσις τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ κεφαλῆς αὐτοῦ ἐτέθη ἐκπαιδευτικός, ὁ ὁποῖος ἂν μὴ τί ἄλλο εἶναι ἀποχρωματισμένος Κομμουνιστής. Καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε, κύριοι Βουλευταί, νὰ εὕρῃ ἕνα ἄλλο πρόσωπον ἡ Κυβέρνησις νὰ θέσῃ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας; Ἔπρεπε νὰ καταφύγῃ εἰς ἕνα ἀποχρωματισθέντα κομμουνιστὴν διὰ νὰ παραλείψω ὅλα τὰ ἄλλα ὅσα ἐγράφησαν περὶ αὐτοῦ, ἀποχρωματισθέντα δὲ κατὰ τίνα τρόπον; Διὰ τῆς καταθέσεως τριῶν Ὑπουργῶν ἐκ τῶν ὁποίων ὁ εἷς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Φαντάζεσθε πόσο βαθὺ χρῶμα εἶχεν ὁ ἐν λόγῳ κομμουνιστὴς καὶ ὅμως δὲν ἐδίστασεν ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸν θέσῃ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Παιδείας. Ἐγράφησαν βέβαια ἄρθρα ἐγκρίτων ἐφημερίδων σχετικῶς ἀνεφέρθησαν γεγονότα ὁλόκληροι στῆλαι εἰς τὰς ἐφημερίδας ἐπληρώθησαν μὲ τὴν πολυσχιδῆ δρᾶσιν τοῦ Παπανούτσου καὶ ὅμως ὁ κύριος αὐτὸς παραμένει καὶ σήμερον ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Διατί; Διότι ἔχει ἐντολὴν ἀπὸ τὸ Κόμμα του νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν θέσιν του, ἄλλως καὶ ἀπὸ εὐθιξίαν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε φύγει. Ἡ ἔλλειψις αὐτὴ εὐθιξίας ἀποδεικνύει κομμουνιστήν. Διότι ἔχει ὑπ’ ὄψει του τὸ δόγμα τοῦ Λένιν «Δωσατέ μου τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς διδασκάλους, μέσης καὶ στοιχειώδους Παιδείας καὶ θὰ σᾶς παραδώσω τὴν νεολαίαν κομμουνιστικὴν χωρὶς καμμίαν ἀμφιβολίαν».
§35Η. ΤΣΙΡΙΜΩΚΟΣ. Ποῦ τὸ γράφει αὐτό;
§36Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐσὺ θὰ ἔπρεπε νὰ κρατῇς τὴν γλῶσσαν σου δεμένην. Καὶ μετὰ τὸν κ. Παπανοῦτσον ἔρχεται μία ἄλλη εἴδησις ὅτι διορίζεται ἢ μᾶλλον διωρίσθη εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν πρόσωπον τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα διὰ τὴν συνολικὴν φιλοκομμουνιστικὴν δρᾶσιν του ἐν Ἀμερικῇ προξενεῖ φρίκην καὶ ἀποτροπιασμόν. (Θόρυβος). Κύριο Βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμποροῦσε νὰ εὕρῃ ἕνα ἄλλο πρόσωπον ἐκ τῶν φίλων της εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ἀναθέσῃ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, νὰ ἐμπιστευθῇ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας; Πόσοι ἄλλοι φίλοι τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἠδύναντο λίαν εὐπροσώπως ν’ ἀναλάβουν τὸ βαρύτατον αὐτὸ ἀξίωμα; Καὶ θὰ ἔρριπτα φερ’ εἰπεῖν ἕνα συγκεκριμένον ὄνομα τὸ ὁποῖον θὰ ἐτίμα τὴν θέσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀγρ. Τραπέζης τὸν κ. Μυλωνᾶν, τὸν λευκὸν αὐτὸν πολίτην, ὁ ὁποῖος τόσον ἐπαξίως θ’ ἀντεπεξήρχετο εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ τόσον σπουδαίαν κοινωνικὴν ἀποστολὴν ἔχοντος αὐτοῦ ἱδρύματος. Ἀντὶ τούτου ὅμως εὗρε πρόσωπον, τοῦ ὁποίου θὰ σᾶς διαβάσω ποία ὑπῆρξεν ἡ δρᾶσις, ἡ φρικιαστική. «Ριζοσπάστης». «Ὁ κ. Στέλιος Πιστολάκης ἔφθασεν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ Ν. Ὑόρκην, ἄλλοτε βουλευτὴς Χανίων τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, τὰ χρόνια τῆς σκλαβιᾶς, βρισκόταν στὴν Ἀμερικήν. Ἐκεῖ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ κινήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως τάχθηκε στὸ πλευρό της. Σὰν πρόεδρος τοῦ Ἑλληνοαμερικανικοῦ Συμβουλίου τῆς μεγάλης ὀργάνωσης ποὺ ἔχει διακλαδώσει σ’ ὅλη τὴν Ἀμερικὴ προσέφερε μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ε.Α.Μ. στάθηκε ὑπερασπιστὴς τοῦ Ε.Α.Μ. καὶ τοῦ Ἐλάς, διαφωτίσας τὴν Ἀμερικανικὴ κοινὴ γνώμη ἐπ’ αὐτοῦ. Καλωσορίζουμε τὸ Στέλιο Πιστολάκη». Καὶ παρακάτω εἰς ἄλλην κομμουνιστικὴν ἐφημερίδα τὴν Ἐλεύθερη Ἑλλάδα 26–11–45 «Τὸ περασμένο Σάββατο στὰ γραφεῖα τοῦ Ε.Α.Μ. γίνηκε δεξίωσι στὸ Στέλιο Πιστολάκη. Στὸν Ἑλλ. λαὸ εἶναι γνωστοὶ οἱ ἀγῶνες τοῦ Στέλιου Πιστολάκη στὴ Ἀμερικὴ τὰ τελευταῖα χρόνια γιὰ τὴ λεφτεργιά, τὴν Λαοκρατία. Τὸν Πιστολάκη ὑπεδέχθησαν ὁ Σεβασμιώτατος Ἠλείας Ἀντώνιος, ὁ Παρτσαλίδης γραμματεὺς τοῦ Ε.Α.Μ. οἱ στρατηγοὶ Σαράφης, Μάντσκας, Γρηγοριάδης, ὁ Κώστας Γαβριηλίδης, Καραγιώργης Πορφυρογένης». Σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ ἡ Ἑλληνικὴ Ἐθνικὴ ψυχὴ ἡ ὁποία τόσα ὑπέστη ἀπὸ τὸν Κομμουνισμὸν καὶ τοῦ ὁποίου τὴν ἐπιβουλὴν τὴν ἐγνώρισε ὑπὸ τὴν τραγικωτέραν της μορφήν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ τὸ πρόσωπον αὐτὸ νὰ εὑρίσκεται ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ ἱδρύματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει, νὰ εἴπωμεν, εἰς τὴν ἐξύψωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος; Σᾶς ἐρωτῶ πῶς εἶναι δυνατὸν μία Κυβέρνησις ἐνεργοῦσα τοιαύτας πράξεις νὰ ἀπολαμβάνῃ τῆς ἐμπιστοσύνης Ἐθνικόφρονος Βουλῆς; Κύριοι βουλευταὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω, νομίζω πὼς εἶναι καιρός, κάπως περισσότερον νὰ ἀναγνωρίσωμεν τὸ μέγεθος τῶν εὐθυνῶν μας. Κύριοι Βουλευταί, ὄχι μόνον ἡμεῖς ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐτοποθέτησαν τὴν Κυβέρνησιν αὐτήν, οἱ φίλοι μας οἱ Ἀμερικανοί, πρέπει νὰ ἀναμετρήσουν τὰς εὐθύνας των ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Φοβοῦμαι ὅτι καὶ ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἑτοιμάζεται μία νέα Κορέα καὶ ἀσφαλῶς θὰ λάβῃ χώραν τὸ γεγονὸς αὐτό, ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι θὰ ἐξακολουθήσῃ παραμένουσα εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Εἶναι ἀνάγκη διὰ τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας Ἐθνικῆς ἀνανήψεως, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ συνεχισθῇ ἡ κατάστασις αὐτή. Κύριοι Βουλευταί, οἱ κίνδυνοι οἱ ἀπειλοῦντες τὴν Πατρίδα μας αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι πολλοὶ καὶ μεγάλοι καὶ καλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀναμετρήσῃ τὰς εὐθύνας της. Εἰς τὴν Κυβέρνησιν, κύριοι βουλευταί, μετέχουν κόμματα, τὰ ὁποῖα ὑπερειψήφισαν πλέον τῶν 400 χιλιάδων ἐθνικοφρόνων ἐκλογέων καὶ τὰ κόμματα αὐτὰ τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἐνίσχυσαν μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία καταβάλλει κάθε προσπάθειαν διὰ τὸν ὑλικὸν καὶ ἠθικὸν ἀφοπλισμὸν τῆς χώρας. Ἡ Κυβέρνησις, λοιπόν, αὐτὴ ἀποτελεῖ ἀπάτην διὰ τοὺς ἐθνικόφρονας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὴν ἐψήφισαν καὶ ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ ἀποτελεῖ ἀπειλὴν καὶ κίνδυνον διὰ 700 χιλιάδας ἄλλους ἐθνικόφρονας ὑπερψηφίσαντας τὰ ἄλλα ἐθνικὰ κόμματα. Κύριοι βουλευταί, σᾶς εἶπον, ὅτε εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ προώρισται νὰ συσσωρεύσῃ συμφορὰς πολλὰς εἰς τὴν χώραν καὶ ὅσοι εἴχατε ἀμφιβολίας περὶ τούτου, νομίζω πὼς ἤδη θὰ ἔχετε πεισθῆ ἀπολύτως. (Χειροκροτήματα παρατεταμένα).
§37Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κ)σεως). Κύριοι Βουλευταί, καὶ ἐπὶ τῶν δύο προσωπικῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξεν ὁ προλαλήσας Ἀρχηγὸς τῶν Ἐθνικοφρόνων καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἐνδεχομένως αἰτιάσεων αἱ ὁποῖαι θὰ διατυπωθοῦν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν πρόοδον τῆς συζητήσεως τοῦ πολιτικοῦ ζητήματος, θὰ δοθοῦν εἰς τὸ τέλος ἀπαντήσεις. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ καθησυχάσω, πρῶτον, τὴν πατριωτικὴν ἀνησυχίαν τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος καὶ νὰ τὸν βεβαιώσω, ὅτι ἡ ἀπάντησις τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ ἐκείνους πρὸς τοὺς ὁποίους ἐστάλη εὑρέθη ἀπολύτως ἱκανοποιητική. (Χειροκροτήματα). Ἰδοὺ ἡ ἀπάντησις: «Ἡ ἀπάντησις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως.... (ἀναγινώσκει.....» (Χειροκροτήματα). Ἄς ἡσυχάσῃ ὁ πατριωτισμὸς τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος.
§38Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τίνος εἶναι ἡ ἀπάντησις;
§39Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Τοῦ πρεσβευτοῦ κ. Πολίτου, ἐξ Οὐασιγκτῶνος. Καὶ τώρα, κ. βουλευταί, ὀφείλω ὡρισμένας πληροφορίας εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὑπόθεσιν τῆς Μακρονήσου. Κύριοι Βουλευταί, ἀφ’ ὅτου ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν ἀρχὴν καὶ ἐντὸς τῆς Βουλῆς καὶ εἰς τὸν τύπον ἀναγράφεται ὅτι ἠνοίχθησαν αἱ πύλαι τῶν φυλακῶν καὶ ὅτι οἱ κομμουνισταὶ ἐπανῆλθον εἰς τὰς Ἀθήνας ἀναδιοργανούμενοι. Καὶ ὅτι μὲν ἀποβλέπουν εἰς ἀνασυγκρότησιν, εἶναι βέβαιον. Τὸ ἐξηγγείλαμεν ὅταν κατεθέσαμεν τὰ νομοσχέδια διὰ τὰ μέτρα ἐπιεικείας. Ἡ γραμμή, τὴν ὁποίαν ἔκτοτε ἐχαράξαμεν, ὑπῆρξε σαφής. Ὁ κομμουνισμὸς συνεχίζει τὴν ἐπίθεσιν, τὸ Ἔθνος ὀφείλει νὰ ὀργανώνῃ καὶ ἐπαγρυπνῇ διὰ τὴν ἄμυναν. Αὐτὴ εἶναι ἡ γραμμή. Αἱ πράξεις ὅμως τῆς Κυβερνήσεως ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν ἐπαγγελίαν; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐρώτημα. Καὶ εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτὸ θὰ δώσω ἀπάντησιν μὲ ἀριθμούς, διὰ νὰ λείψῃ ἡ δυσφήμισις, ἡ ἀπαράδεκτος. Ἰδοὺ οἱ ἀριθμοί: Ὅταν συνέστη τὸ Ἀναμορφωτήριον Μακρονήσου ἦσαν ἐκτοπισμένοι, δυνάμει ἀποφάσεων Ἐπιτροπῶν, ἄνδρες 13.000, γυναῖκες 3.700, σύνολον 16.700, τὸν παρελθόντα Ὀκτώβριον. Ὅταν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἀνέλαβε τὴν ἀρχὴν εὗρε 4.338, τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι ἀπελύθησαν ἀπὸ τὰς ἐν τῷ μεταξὺ κυβερνήσεις 12.362. (Θόρυβος ἐκ τῆς δεξιᾶς). Θὰ ἀκούσητε. Ἀριθμοὺς ἀνακοινῶ ἐπισήμους. Ἀπελύθησαν, λοιπόν, 12.362. Εἰς τὰς ἡμέρας τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἔχουν μέχρι τοῦδε ἀπολυθῆ 823.
§40ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐγκληματίαι φοβεροί.
§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντιπρ. Κυβ.). Ἀπελύθησαν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν αὐτῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρχον, καὶ τῶν αὐτῶν Ἐπιτροπῶν αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον, διότι οὔτε νόμοι νέοι ἔχουν γίνει, οὔτε νέαι Ἐπιτροπαί. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις. Καὶ τώρα ἐρχόμεθα....
§42ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐκ τῆς δεξιᾶς). Ἀπελύθησαν κακοῦργοι μὲ σημειώματα.
§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Θὰ ἔλθωμεν καὶ εἰς αὐτό, ἀλλὰ θὰ πεισθῆτε, ὅτι δὲν δύνασθε νὰ δημιουργῆτε ἐντυπώσεις, ἐπικαλούμενοι ψευδεῖς ἀριθμούς. Οἱ ἀριθμοὶ εἶναι εὔγλωττοι καὶ πείθουν, ὅτι αἱ κατηγορίαι, τὰς ὁποίας ἀπευθύνετε, εἶναι ἀβάσιμοι, εἶναι δυσφήμισις, εἶναι συκοφαντία. Καὶ τώρα ἐρχόμεθα εἰς τὰ προσωπικὰ σημειώματα. Δὲν ὑπάρχουν ἀπολύσεις μὲ προσωπικὰ σημειώματα. Ὑπάρχουν κατ’ οἶκον νοσηλεῖαι (θόρυβος ἐκ τῆς δεξιᾶς), ἐπὶ τῇ βάσει γνωμοδοτήσεως τῶν Ὑγειονομικῶν Ἐπιτροπῶν Μακρονήσου, κατὰ διαταγὴν τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ. Εὑρίσκονται ὑπὸ παρακολούθησιν καὶ ὅταν διαπιστωθῇ ὅτι ἡ κατάστασις τῆς ὑγείας των τὸ ἐπιτρέπει, θὰ ἐπανέλθουν Πρόκειται δὲ ἐν συνόλῳ περὶ 95, τῶν ὁποίων αἱ παθήσεις εἶναι βαρεῖαι. Στερεῖται, ἑπομένως, σοβαρότητος ἡ ἐκδήλωσις ἐθνικῆς δῆθεν ἀνησυχίας διότι 95 βαρέως ἀσθενεῖς εὑρίσκονται εἰς τὰς Ἀθήνας παρακολουθούμενοι, ὑπὸ κράτησιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι κινδυνεύει ἡ ἀσφάλεια τοῦ Ἔθνους, διότι 95 ἀσθενεῖς, παρακολουθούμενοι καὶ οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως θὰ ἐπιστρέψουν, ὅταν διαπιστωθῇ ὅτι ἡ κατάστασις τῆς ὑγείας των ἐπιβάλλει τὴν ἐπιστροφὴν—τί εἶναι δυνατὸν ἡ πρᾶξις αὐτὴ τοῦ ἀνθρωπισμοῦ νὰ δημιουργῇ κίνδυνον τοῦ Ἔθνους, ὁ ὁποῖος δημιουργεῖ τὴν συγκίνησιν τῶν πατριωτικῶν σας συνειδήσεων. (Χειροκροτήματα).
§44Γ. ΖΑΡΑΣ. Πῶς συμβαίνει ἡ ὁμαδικὴ ἀσθένεια 95 στελεχῶν τοῦ Κ.Κ.Ε. καὶ ἡ παράνομος οἴκοι νοσηλεία τούτων; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι)
§45Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις τῶν ἀριθμῶν, ἡ ὁποία ἀποστομώνει. Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἕως τώρα ἡ πολιτεία τῆς Κυβερνήσεως. Αὐτὴ θὰ εἶναι καὶ εἰς τὸ μέλλον. Θὰ εἴμεθα ἐγγυηταὶ τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Ἀλλὰ γνωρίζομεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διεκηρύξαμεν μὲ τὰς προγραμματικάς μας δηλώσεις, γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ἀληθὴς δημοκρατία ἠξεύρει νὰ συνδυάζῃ τὰ μέτρα τῆς πλήρους ἀσφαλείας μὲ τὰ μέτρα τοῦ ἀνθρωπισμοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτική μας.... (Χειροκροτήματα).
§46Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τῆς ὀξύτητος τοὐλάχιστον τῆς ὁμιλίας του ἔδωσεν ἔντονον χρῶμα εἰς τὴν συζήτησιν. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος ἐθεώρησεν, ὅτι διὰ τινων ἀριθμῶν, τοὺς ὁποίους παρουσίασε, δύναται νὰ καλύψῃ τὰς εὐθύνας τῆς Κυβερνήσεως ἐν τῇ διαχειρήσει τοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἐξέθηκε. Μᾶς εἶπεν ὅτι 95 ἄνθρωποι εἶναι πράγματι εἰς τὰς Ἀθήνας, διότι τοὺς ἔδωσαν χαρτὶ οἱ ἰατροὶ νὰ ἔλθουν νὰ ἐξετασθοῦν. Τώρα εἰς ὑμᾶς, οἱ ὁποῖοι γνωρίζετε πολὺ καλὰ ποία εἶναι αὐτὴ ἡ διαδικασία τῆς μεταφορᾶς ἀσθενῶν ἀπὸ τῆς φυλακῆς εἰς τὰ σπίτια των, εἶναι περιττὸν νὰ ἐξηγήσω τὶ σημαίνει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ πὼς διὰ τῆς ὁδοῦ αὐτῆς παραβιάζεται μία θεμελιώδης διάταξις τῶν νόμων, ἡ ὁποία καθορίζει τὴν τηρητέαν ἐπὶ τοιούτων περιπτώσεων διαδικασίαν. Ἀντὶ λοιπὸν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος νὰ προβῇ εἰς διάψευσιν πρὸ τῆς Βουλῆς τοὐναντίον μᾶς ἔδωσεν ἐπιχειρήματα, βεβαιώσας καὶ τοὺς ἀριθμοὺς ἀκόμη, τοὺς ὁποίους μέχρι τοῦδε ἐμανθάνομεν διὰ τῶν ἐφημερίδων. Ἠθέλησεν ἐπὶ πλέον ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος δι’ ἑνὸς τηλεγραφήματος τοῦ Πρεσβευτοῦ μας εἰς τὴν Οὐασιγκτῶνα, τὸ ὁποῖον ἀνεκοίνωσεν εἰς τὴν Βουλήν, νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ ἀπάντησις τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἐθεωρήθη ἐπαρκής. Ἐγὼ ἐξακολουθῶ νὰ ἐπιμένω ὅτι δὲν ἔχουν πάντοτε τὰ πιστοποιητικὰ αὐτὰ τὴν ἐπάρκειαν ἐκείνην, ἡ ὁποία πραγματικῶς καλύπτει τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς). Ὅταν ἐγὼ ἰσχυρίσθην, ὅτι δὲν ἔπρεπεν ἡ Ἑλλὰς νὰ θέσῃ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις, τὸ εἶπον ἀκριβῶς διότι ἐφοβούμην ὅτι θὰ ἐθεωρεῖτο ἐπαρκής. Ἡ Ἑλλὰς νομίζω ὅτι κατὰ τὰ τέσσαρα τελευταῖα χρόνια ἐζήτει κάτι ἐπὶ πλέον. Βέβαια δὲν τὸ ἐλάμβανεν, ἀλλὰ τὸ ἐζήτει διὰ νὰ δύναται, σοβαρῶς ἀσχολουμένη μὲ τὸ θέμα αὐτό, νὰ ἐπιτυγχάνῃ πάντοτε τὸ μέγιστον ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν.
§47Α. ΙΩΣΗΦ. Τὸ ἔχει.
§48Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐὰν νομίζετε ὅτι τὸ ἔχει δικαίωμά σας εἶναι. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἔχομεν ἀκόμη Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐγκατέλειψεν ἐντελῶς τὰ ἐθνικὰ ζητήματα, ἡ ὁποία καὶ πρὶν ἀκόμη σχηματισθῇ ὡμίλησε περὶ τοῦ Βορειοηπειρωτικοῦ ζητήματος, ὡμίλησε περὶ σχέσεων πρὸς τὴν Ρωσίαν καὶ περὶ Γιουγκοσλαυϊκοῦ ζητήματος. Ἐὰν νομίζετε ὅτι αὐτὰ ἀποτελοῦν ἐθνικὴν τοποθέτησιν εἶσθε ἄξιος συλλυπητηρίων. (Χειροκροτήματα). Ἁπλῶς αὐτὸ σᾶς λέγω μόνον, διότι ὑπάρχει σειρὰ ὁλόκληρος σφαλμάτων καὶ ἐὰν ἡ συζήτησις ἐξελιχθῇ ὅπως πρέπει νὰ ἐξελιχθῇ ἐπὶ ὅλων τῶν θεμάτων, θὰ ἴδωμεν τὶ ἔχει ὑπὲρ αὐτῆς καὶ τὶ δὲν ἔχει ἡ Κυβέρνησις αὐτή. Ἀρχίζω καὶ ἐγὼ νὰ μιμοῦμαι τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον καὶ νὰ κτυπῶ καὶ ἐγὼ τὸ χέρι μου εἰς τὸ βῆμα ἐπάνω. Κύριοι Βουλευταί, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἀκριβῶς, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι τὰ διπλώματα, τὰ ὁποῖα λαμβάνετε ἐμμέσως διὰ τῶν διαφόρων διπλωματικῶν ὁδῶν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα προγραμματικῶς καλύπτουν τὰ δικαιώματα τὰ ἑλληνικά. Διότι ἡμεῖς ὀφείλομεν, τὸ ἐπαναλαμβάνω, ἀνεπιφυλάκτως νὰ ταχθῶμεν εἰς τὸ πλαίσιον αὐτῆς τῆς ἐνεργείας ἀκριβῶς διὰ νὰ δυνάμεθα ἐν τῇ ἀνεπιφυλάκτῳ αὐτῇ ἐντάξει νὰ χειρισθῶμεν περαιτέρω τὸ ζήτημα. Ὅταν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι θέτωμεν προϋποθέσεις μειωτικὰς τῶν τυχὸν δικαιωμάτων μας, εἶναι φυσικὸν βεβαίως ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἤθελον νὰ μᾶς δώσουν κἄτι τι παραπάνω, νὰ μᾶς εἴπουν καλὰ ἔκαμες. Θὰ εἴπω μάλιστα καὶ κάτι πολὺ σοβαρώτερον. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις καὶ ἡ μορφὴ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἐδημιουργήθη ἐν Ἑλλάδι ἀκριβῶς διὰ νὰ δύναται νὰ κάμπτῃ τὴν ράχιν της ἀπέναντι τοιούτων ἐκδηλώσεων. (Χειροκροτήματα).
§49Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Εἶναι βαρὺς ὁ λόγος καὶ ἀπαράδεκτος.
§50Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μάλιστα καὶ ὅμως αὐτὸς εἶναι.
§51Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντ. Κυβερν.). Καὶ εἰς τὸν διπλωματικὸν θριαμβευτὴν τῆς τετραετίας δὲν ἀναγνωρίζομεν αὐτὸν τὸν λόγον.
§52Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Παπανδρέου, γνωρίζω τί λέγω.
§53Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερν.). Θίγουν τὸν πατριωτισμόν, θίγουν καὶ τὴν φιλίαν τῶν Συμμάχων καὶ τὸν ἰδικόν μας πατριωτισμὸν καὶ σᾶς τὰ ἐπιστρέφομεν ὡς ἀπαράδεκτα.
§54Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ τὰ ἐπιστρέφετε ὡς ἀπαράδεκτα, ἀλλὰ ἐὰν διαβάσετε τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος θὰ ἴδητε ὅτι εἰς τὰς κρισιμωτέρους στιγμὰς ἐδημιουργήσατε καταστάσεις διὰ νὰ δύνανται αἱ καταστάσεις αὐταὶ εὐχερέστερον νὰ παραδίδουν ὡρισμένα ἐθνικὰ δίκαια εἰς χεῖρας ἄλλων.
§55Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερν.). Ἀποτελεῖτε θλιβερώτατον θέαμα εἰς τὸ βῆμα.
§56Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Καὶ σεῖς ἀποτελεῖτε τὸ ἀντίθετον.
§57Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερν.). Ὅταν λέγετε πράγματα θίγοντα τὸν πατριωτισμὸν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἑλληνικῆς πλειοψηφίας, ὅταν ὑποστηρίζετε ὅτι οἱ ξένοι εὐνοοῦν μίαν κυβέρνησιν διὰ νὰ παραβιάζῃ καὶ νὰ παραβλέπῃ τὰ συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος, αὐτοὶ εἶναι οἱ βαρεῖς λόγοι σας οἱ ἀπαράδεκτοι.
§58Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν δύνασθε οὔτε σεῖς, ἀτυχῶς οὔτε καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἀπευθύνετε τοιούτους λόγους πρὸς ἐμέ, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ὑπήρξατε οἱ δύο μεταπελευθερωτικοὶ πρωθυπουργοὶ τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς πολιτείας σας ἐφέρατε τὸν τόπον εἰς τὴν περαιτέρω αἱματοχυσίαν. (Χειροκροτήματα). Ὅταν ἱστορικῶς ἀποδεικνύωνται αὐτὰ τὰ πράγματα, δὲν νομίζω ὅτι εἶσθε σεῖς ὁ κατάλληλος, διὰ νὰ μοῦ ἀπευθύνετε αὐτοὺς τοὺς λόγους.
§59Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Εἰς τὴν Κυβέρνησίν μου ὑπῆρχε καὶ τὸ Λαϊκὸν κόμμα, ὑπῆρχον ὅλα τὰ κόμματα καὶ εἰς αὐτὴν ὀφείλει ἡ Ἑλλὰς τὴν ἐλευθερίαν της.
§60Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πάρετε τὴν ἱστορίαν τοῦ 1945, διὰ νὰ ἴδητε, ποῖος ὑπῆρξεν ὁ ἄλλος Πρωθυπουργός, ὁ ὁποῖος ἐδημιούργησε τὴν ἄλλην κατάστασιν.
§61Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ὁ κ. Τσαλδάρης ἐπαιτοῦσε νὰ γίνῃ Ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἀπελευθερώσεως. Διατὶ τότε, κύριε Τσαλδάρη, κατηγορεῖτε τὴν Κυβέρνησιν τῆς ἀπελευθερώσεως;
§62Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μάλιστα κύριε, ἀλλὰ μὴ μὲ διακόπτετε.
§63Α. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἀπαντήσετε, διατὶ ἠθέλατε νὰ γίνετε ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἀπελευθερώσεως.
§64Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἐὰν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος—καὶ λυποῦμαι ὅτι ὁμιλῶν ἐπὶ πολιτικοῦ θέματος ἀνταλλάσσω μόνον τοὺς λόγους μὲ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον, ὡς ἐὰν δὲν ὑπῆρχε Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ ἀπαντᾷ καὶ νὰ λαμβάνῃ μέρος εἰς τὴν συζήτησιν—ἐὰν λέγω, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐνόμισεν ὅτι ἠδύνατο νὰ ἐπικαλεσθῇ τὰ πατριωτικά του αἰσθήματα, ἐὰν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος ἐνόμισεν ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ τοῦ ἐπιχειρήματος, ὅτι δύναται νὰ ἀντικρούσῃ ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἐκ μέρους τοῦ κ. Τουρκοβασίλη, λέγω τὸ ἑξῆς: Ὅταν τοποθετοῦνται ἐπὶ κεφαλῆς οὐσιωδῶν τομέων τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας πρόσωπα, τὰ ὁποῖα τοιαύτην ἔχουν ἱστορίαν, οἵαν εἶπεν ὁ κ. Τουρκοβασίλης, ὅταν ἐπήρατε διὰ τὸν διορισμὸν αὐτὸν ἀνταλλάγματα, τὰ ὁποῖα διαψεύδονται ἀπὸ ὑμᾶς....
§65Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Τὸ εἶπα, τὸ διέψευσα.
§66Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ διαψεύδετε, ἀλλ’ ἐὰν μείνετε εἰς τὴν Κυβέρνησιν θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι εἶναι ἀκριβές. Ἐὰν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος νομίζῃ ὅτι ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας, διὰ τὴν ὁποίαν ἐγὼ τοὐλάχιστον ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ κόμματος, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω, εἶπον εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ὅτι θὰ εἶμαι παράπλευρος τῆς Κυβερνήσεως, δύναται νὰ προβαίνῃ εἰς τοιαύτας ἐνεργείας, θὰ σᾶς εἴπω κύριοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπνέετε ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ ἑλληνικὸν Λαὸν οὔτε πρὸς τὰ ἔσω, οὔτε πρὸς τὰ ἔξω ὅταν ἐπὶ κεφαλῆς τοιούτων ἱδρυμάτων τίθενται πρόσωπα τοιαύτης ὑποστάσεως. (Χειροκροτήματα). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπνεύσωμεν πίστιν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας, ὅταν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ ἱδρύματος αὐτοῦ θέτωμεν πρόσωπον, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν ἱστορικωτάτην καὶ θλιβερωτάτην περίοδον τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους ἡγεῖτο ἐμφανῶς, ὡς ἀποδεικνύεται ἐξ ὅλων τῶν ἐγγράφων ἀποδείξεων, ὄχι μόνον ἡγεῖτο τοιούτων ὀργανώσεων, ἀλλὰ καὶ ἦτο μεταξὺ τῶν πρώτων στοιχείων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα πάντοτε ἦσαν ἐναντίον τοῦ Ἔθνους, ὡς ὁ Παρτσαλίδης. Μάλιστα ὁ κ. Πιστολάκης, ὁ ὁποῖος ἐξετέθη ἐνώπιον τῶν συμπολιτῶν του καὶ ὁ ὁποῖος δὲν ἔτυχεν οὔτε ἀπὸ τοὺς συμπολίτας του τῆς ἐμπιστοσύνης των. Ἀπεδείχθη ὅτι ὁ Κρητικὸς λαὸς καὶ ἐν προκειμένῳ ἐγνώρισε νὰ κρίνῃ πατριωτικώτερα ἀπὸ ὅ,τι ἔκρινεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, θέτων τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐκποδών, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ αὔριον ὡρισμένης μορφῆς ἐπέμβασιν ἐπὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Κύριοι, διὰ νὰ μὴν εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα ἀπὸ τῆς πευρᾶς τῆς νομιμότητος τῆς πράξεως αὐτῆς, ἐγὼ ἐξετάζω αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ πολιτικὸν θέμα καὶ λέγω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς νὰ προβῶμεν περαιτέρω καὶ πιστεύω ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ ἐν τῷ ζητήματι εἰδικῶς αὐτῷ, τοῦ διορισμοῦ τοῦ κ. Πιστολάκη ἐν τῇ Ἀγροτικῇ Τραπέζῃ δὲν εἶναι δυνατόν, λέγω, ἡ Βουλὴ νὰ μὴ θελήσῃ ἐρωτωμένη ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ νὰ εἴπῃ ὅτι ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ ἱδρύματος, τοῦ ἀσκοῦντος τὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοποθετοῦνται αὐτοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπίστευαν οὔτε εἰς τὸν ἐθνικὸν ἀγῶνα, οὔτε εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ὑπόθεσιν. (Χειροκροτήματα). Εὑρισκόμεθα λοιπόν, καὶ ἐντοπίζω τὸ θέμα, ἐγὼ τοὐλάχιστον τὸ ἐντοπίζω, μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, πρὸ ἀδυναμίας νὰ κάμωμεν ἀνασυγκρότησιν. Καὶ ἐὰν ὑπεσχέθην, ὅτι θὰ ὑποστηρίξω τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀνασυγκροτήσεως, εὑρίσκω σήμερον ὅτι ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα δι’ ὅσους ἐπιθυμοῦν νὰ ἴδουν τὴν Ἑλλάδα ἀνασυγκροτουμένων μοῦ δίδουν ὅλα τὰ δικαιώματα νὰ εἴπω τὸ ἀντίθετον. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, δὲν θὰ περάσῃ πολὺς καιρός, ὁπότε οἱ φόβοι σας περὶ Κορέας θὰ πραγματοποιηθοῦν καθὼς καὶ οἱ κίνδυνοι, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Λυποῦμαι, ἀλλ’ ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ Ἑλλάς, ὄχι ἡ Βουλή, περιβάλλουσα διὰ τῆς ἐμπιστοσύνης της τὴν Κυβέρνησιν αὐτήν, λυποῦμαι ὅτι θὰ εὑρεθῶμεν ταχύτατα πρὸ τοῦ ἐρωτήματος τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ διαπορῇ διὰ ποίους θὰ ἀγωνισθῇ.
§67ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διαμαρτύρομαι, κύριε Πρόεδρε.
§68Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν μ’ ἐνδιαφέρει ἂν διαμαρτύρεσθε καὶ δὲν γνωρίζω εἰς ποίαν παράταξιν ἀνήκετε. Γνωρίζω ὅμως ὅτι οἱ χιλιάδες τῶν ψήφων αἱ δοθεῖσαι εἴτε εἰς τὴν Ε.Π.Ε.Κ., εἴτε εἰς τὰ κόμματα τῶν κ.κ. Παπανδρέου καὶ Κανελοπούλου, εἴτε—πολὺ μᾶλλον εἰς αὐτὸ—τοῦ κ. Βενιζέλου, δὲν ὑπῆρξαν ποτὲ ψῆφοι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀνέμενον τοιαύτην μεταχείρισιν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ θέσω εὐθέως τὸ ζήτημα πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἕλκουν τὴν καταγωγὴν των ἀπὸ αὐτὰς τὰς ψήφους τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ἐὰν αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη τῶν ψηφοφόρων σας, τότε ἀφήσατε τὴν Κυβέρνησιν νὰ διορίσῃ τὸν κ. Πιστολάκην εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ἐὰν δὲν εἶναι, τότε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέψητε αὐτὸ τὸ ἀνοσιούργημα κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος. (Χειροκροτήματα).
§69Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὁμολογῶ, ὅτι ἡ ἀπάντησις ἡ ὁποία ἐδόθη ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰς συγκεκριμένας κατηγορίας ποὺ ἀπηύθυνα ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης ὑπῆρξεν ἐλλιπὴς καὶ τελείως ἀόριστος. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μᾶς παρουσίασε κάτι ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους μᾶς ἔχει ἀναγνώσει ἄλλοτε δὶς ἢ τρὶς μέχρι σήμερον, δι’ ὧν ἐμφαίνεται ὅτι ἐπὶ Κυβερνήσεων τῆς 4ετίας ἐνῷ οἱ κομμουνισταὶ ἀνήρχοντο εἰ τὴν Μακρόνησον προληπτικῶς συλληφθέντες εἰς 17.000 περιωρίσθησαν μόνον εἰς 4.800 καὶ αὐτὸ τὸ ἔφερε ὡς ἐπιχείρημα εἰς βάρος τῶν Κυβερνήσεων τῆς 4ετίας, ἐνῷ, λέγει ἡμεῖς ἀπελύσαμεν μόνον 97. Σᾶς λέγω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἂν οἱ Κυβερνήσεις τῆς 4ετίας τὰς ὁποίας δὲν ἔχω καμμίαν διάθεσιν νὰ τὰς ὑπερασπισθῶ, διότι δὲν μετέσχον αὐτῶν, ἐνῷ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως μετέσχεν, ἐπειδὴ ἐκ τῶν κομμουνιζόντων εἶχον συλλάβει προληπτικῶς βεβαίως περισσοτέρους, αἱ Κυβερνήσεις ἐκεῖναι ἐθεώρησαν ὑποχρέωσίν των νὰ τοὺς ἀπολύσουν ὅσους ἐνόμισαν κακῶς συλληφθέντας, ὅμως ἔμεινεν ὁ ἀριθμὸς τῶν 4.800 εἰς τὴν Μακρόνησον οἱ ὁποῖοι ἀπετέλουν τοὺς πλέον ἐπικινδύνους κομμουνιστὰς καὶ οἱ ὁποῖοι κατ’ οὐδεμίαν περίπτωσιν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐλεύθεροι ἐὰν δὲν ἀποκαθίστατο μία πλήρης ἡσυχία καὶ γαλήνη εἰς τὸν τόπον. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὶ εἶπεν; Ἡμεῖς δὲν ἀπελύσαμεν παρὰ 97 μόνον ἐνῷ σεῖς 14.000. Σᾶς ἐρωτῶ, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀνῆλθεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐξουσίαν καθ’ ἑκάστην σχεδὸν ἀναγιγνώσκομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι ἐπιτροπαὶ ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ καὶ Σωμάτων Ἀσφαλείας, μετέβησαν εἰς τὴν Μακρόνησον, ὅτι ὑπέβαλον τὰ πορίσματά των καὶ ὅτι ἀπελύθησαν μίαν φορὰν 1500 καὶ μετὰ ἄλλοι; Καὶ μετ’ αὐτοὺς ἄλλοι χαρακτηριζόμενοι μάλιστα ὡς οὐχὶ τελείως ἐπικίνδυνοι; Δηλαδὴ ἐπικίνδυνοι κομμουνισταὶ οὐχὶ ὅμως τελείως. Ἀλλὰ σήμερον ὁμολογεῖ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἀπελύθησαν καὶ τελείως ἐπικίνδυνοι κομμουνισταὶ τύπου Γαβριηλίδη διὰ προσωπικῶν σημειωμάτων τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος ἀμυνόμενος σχετικῶς, πλὴν ὑποχρεούμενος ν’ ἀπαντήσῃ, τὶ σᾶς εἶπεν; Ὅτι αὐτοὶ δὲν ἀπελύθησαν, μόνον ἔλαβον φύλλα νοσηλείας, ὅπως νοσηλεύωνται οἴκοι.
§70Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἀποσυμφορήσεως ἀνεκάλεσεν ἐκ τῆς ἀποστρατείας ὡρισμένον ἀνώτατον ἀξιωματικὸν ὄργανον τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης του καὶ τὸν ἐτοποθέτησε διοικητὴν τῆς Μακρονήσου.
§71Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Ἤδη ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Θὰ ἀπευθύνω ἕν συγκεκριμένον ἐρώτημα καὶ παρακαλῶ νὰ ἔχω μίαν ἄμεσον ἀπάντησιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ ὑποψήφιος Διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἶναι κομμουνιστὴς καὶ ἔχει φιλοκομμουνιστικὴν εἰς τὸ παρελθὸν δρᾶσιν καὶ πῶς κατὰ τοιαύτην περίπτωσιν, ἐφ’ ὅσον ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις παραδέχεται, ὅτι ὁ ἀγὼν δὲν ἐτελείωσεν ἀκόμη, δέχεται ὅμως νὰ ἀναλάβῃ τὸ ἵδρυμα αὐτὸ τόσον μεγάλου προορισμοῦ, εἷς ἔχων ἀκατανόμαστον πολλαπλῆν δὲ φιλοκομμουνιστικὴν δρᾶσιν; Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐνῷ δὲν ἀπήντησεν εἰς τὰς τόσον συγκεκριμένας ἀλλὰ καὶ τόσον βαρείας κατηγορίας, καὶ τοῦτο διότι δὲν ὑπάρχει ἀπάντησις, ἐν τούτοις προσέλαβε ἐν τῇ ὁμιλίᾳ του ἓν ἀμείλικτον ὕφος, ποὺ ἐνόμιζε κανεὶς ὅτι εἶναι ὁ πλέον ἠδικημένος, ἀλλὰ καὶ ὁ ἔχων ὅλα τὰ δίκαια ὑπὲρ αὐτοῦ. Πῶς ἔχει αὐτὴν τὴν μεγάλην ἠθοποιΐαν, ὥστε νὰ παρουσιάζεται μὲ αὐτὰ τὰ ἠλαττωμένα ἐντελῶς δικαιώματα καὶ νὰ ὁμιλῇ μετὰ τόσου σθένους καὶ τόσης προκλητικότητος ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἐγὼ τὸν θαυμάζω. Ἀπαντῶν δὲ ὁ ἴδιος πρὸς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος τοῦ ἐξέφυγε μία βαρεῖα φράσις, τὴν ὁποίαν δὲν ἀνέμενον, ὅτι δῆθεν ἀποτελεῖ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμμοτος θλιβερὸν θέαμα εὑρισκόμενος ἐπὶ τοῦ βήματος καὶ ὁμιλῶν.
§72Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ὅταν ἀπὸ τοῦ βήματος ἀρχηγὸς κόμματος κυβερνήσας τὴν χώραν δύναται ν’ ἀπευθύνεται πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ λέγῃ «ἔχει ἠλαττωμένον πατριωτισμὸν καὶ ἐνισχύθη ἀπὸ τοὺς συμμάχους διὰ νὰ ὑποκύπτῃ εἰς βλέψεις μὴ ἐξυπηρετούσας τὴν χώραν», ὅταν λέγῃ αὐτὰ ὁ χαρακτηρισμός μου ὑπῆρξεν ἠπιώτατος.
§73Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀντὶ νὰ ἐπωφεληθῇ τῆς δοθείσης εὐκαιρίας καὶ ν’ ἀνακαλέσῃ, ἐμμένει, ἀτυχῶς, εἰς τὸν ἀπρεπῆ χαρακτηρισμόν του ἰσχυριζόμενος ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπεν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος νὰ εἴπῃ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐσχηματίσθη διὰ νὰ ἐνδίδῃ εἰς τοιούτου εἴδους ἀξιώσεις. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ φέρω εἰς τὴν μνήμην σας ὅλους ἐκείνους τοὺς συντελεστὰς καὶ τοὺς παράγοντας οἱ ὁποῖοι προεκάλεσαν τὸν σχηματισμὸν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου. Εἷς τῶν κυρίων αὐτῶν συντελεστῶν εἶναι προφανῶς ἡ σπουδὴ τῆς διπλωματίας τῆς Δύσεως νὰ περιποιηθῇ τὸ Βελιγράδιον. Ἐπειδὴ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Βελιγραδίου εἶχε δηλώσει εἰς τὴν Γιουγκοσλαυϊκὴν Βουλήν, ὅτι λόγῳ τῶν ἐπ’ ἐσχάτων ἐπελθουσῶν πολιτικῶν ἐξελίξεων ἐν Ἑλλάδι ὑπάρχει δυνατότης οὐσιαστικῆς βελτιώσεως τῶν σχέσεων μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν, μετὰ δὲ τὴν δήλωσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ Τίτο εἰς τὴν Βουλήν, ἐπηκολούθησαν εὐρύτεραι δηλώσεις αὐτοῦ εἰς τὴν Γιουγκοσλαυϊκὴν Βουλήν, ἐπηκολούθησαν εὐρύτεραι δηλώσεις αὐτοῦ εἰς τοὺς «Τάϊμς» τοῦ Λονδίνου, κατὰ τὰς ὁποίας φέρεται εἰπὼν ὅτι μόνον θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς ἐπανάληψιν τῶν διπλωματικῶν σχέσεων μὲ τὴν Ἑλλάδα ἐὰν ἐσχηματίζετο Κυβέρνησις συγκεκροτημένη πλέον ὑπὸ τὸν στρατηγὸν Πλαστήρα, εἰς τὴν ὁποίαν Κυβέρνησιν νὰ μετέχουν τὰ ἀριστερὰ κόμματα καὶ οἱ ἀριστεροὶ τοῦ Κέντρου. Αὐτὰ εἶναι ὅλα ἀναμφισβήτητα, δὲν φαντάζομαι ὅτι τὰ ἀμφισβητεῖ ἡ Κυβέρνησις, ὅπως εἶναι ἀναμφισβήτητος καὶ ἡ ἐπέμβασις διὰ τὸν σχηματισμὸν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ συμμαχικοῦ παράγοντος διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν ἐκφρασθεῖσαν ἐπιθυμίαν τοῦ Τίτο. Βλέπετε ὅτι ἡ Κυβέρνησις τυγχάνει τῆς ἀρεσκείας τοῦ Τίτο. Ἑπομένως σᾶς ἐρωτῶ, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν ἔχετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς κατηγόρησε βασίμως ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι πλέον ἢ ἀληθῆ διατί τάχα νὰ σᾶς κακοφαίνεται ὅτι σᾶς λέγουν ὅτι εὑρίσκεσθε εἰς τὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεσθε ὄχι μὲ τὴν ἰδικήν σας μόνον δύναμιν, ἀλλὰ μὲ τὴν ὤθησιν μιᾶς περιφήμου ἐπιστολῆς ἡ ὁποία εἶδε τὸ φῶς τὴν 30 Μαρτίου καὶ διὰ τῆς ὁποίας καὶ μόνον ἀνετρέπετο μία ἐν τῇ ἐξουσίᾳ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία εἶχε σχηματισθῆ, ἡ Κυβέρνησις Βενιζέλου, χωρὶς κἂν νὰ ἐμφανισθῇ αὕτη εἰς τὴν Βουλήν; Διατί θέλετε νὰ μὴ κάμνωμεν αὐτὴν τὴν ὑπόμνησιν ὅτι ἡ διπλωματία τῆς Δύσεως ἔσπευσε νὰ περιποιηθῇ τὸν Τίτο καὶ ὅτι δυστυχῶς ἐσχηματίσθη Κυβέρνησις εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ ὁποία ἦτο τῆς ἀρεσκείας καὶ τῆς ὑποδείξεως τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Γιουγκοσλαυϊκῆς Κυβερνήσεως; Διατί ὅταν ταῦτα εἶναι ἀληθῆ καὶ ἀναμφισβήτητα σᾶς ἐνοχλοῦν καὶ τόσον πολὺ μάλιστα ὅταν σᾶς τὰ λέγουν καὶ σᾶς ἀναγκάζουν νὰ παρεκτρέπεσθε ὥστε νὰ κάμητε ἀπρεπεῖς χαρακτηρισμοὺς ὡς ἐκείνους οὕς ἀπευθύνατε διὰ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος ὁμιλήσαντος σχετικῶς μετὰ πολλῆς σεμνότητος.
§74Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ. (Πρόεδρ. Κυβ.). Πότε ἔγινεν αὐτό; πότε ὑπῆρξεν ἐπιστολὴ διὰ τῆς ὁποίας καθωρίζετο ἡ Κυβέρνησις; Ἡ Κυβέρνησις ἔγινε κανονικῶς ὡς Κυβέρνησις Κέντρου.
§75Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω. Θὰ βοηθήσω τὴν μνήμην σας ἡ ὁποία φαίνεται ὅτι εἶναι πολὺ ἀσθενής, ἀφοῦ ἐκδηλώσω τὴν χαράν μου προηγουμένως ὅτι καὶ σεῖς κ. Πρόεδρε ἠθελήσατε ἐπὶ τέλους διὰ τῆς διακοπῆς σας αὐτῆς νὰ παρέμβητε εἰς τὴν συζήτησιν καὶ νὰ μὴν παραμένετε ἄφωνος εἰς τὴν θέσιν σας ὅταν τοιούτου εἴδους καὶ τοιαύτης σοβαρότητος συζητήσεις διεξάγονται ἐν τῇ Βουλῇ. Θὰ βοηθήσω ἑπομένως τὴν μνήμην σας καὶ χαίρω ἰδιαζόντως διὰ τὴν διακοπήν. Θὰ ἐνθυμῆτε ἡ Βουλή, ὅτι τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν τῆς 5ης Μαρτίου 1950, παρουσιάσθη ἀμέσως καὶ μάλιστα ὡς θεῖον δῶρον οὐρανόπεμπτον, ἡ Κυβέρνησις τῶν τεσσάρων Κομμάτων. Ὑπεστηρίζετο δὲ τότε, ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων πάντοτε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις αὕτη ἀνταποκρίνεται πλήρως πρὸς τὴν θέλησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ἐνῷ πράγματι ἦτο τοιαύτη ἡ ἀγανάκτησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ὡς ἐκ τοῦ αἰφνιδιασμοῦ αὐτοῦ τῆς συνεργασίας τῶν κατὰ τὸ προεκλογικὸν στάδιον ἀλληλοϋβριζομένων ἀρχηγῶν τῶν τεσσάρων κομμάτων, ὥστε ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, παρ’ ὅλην τὴν προετοιμασίαν καὶ τὴν κομματικὴν πλειοψηφίαν, τὴν ὁποίαν ἐνεφάνιζε, δὲν κατηρτίσθη τελικῶς, λόγῳ τῆς ἀντιδράσεως τῆς κοινῆς γνώμης, αἰφνιδιασθείσης καὶ τότε. Ὁ εἷς ἐκ τῶν συνεργασθέντων τεσσάρων κομμάτων, ὁ ἔχων καὶ τὴν μεγαλυτέραν κομματικὴν δύναμιν, ἔλαβε ἐντολὴν καὶ ἐσχημάτισε σχεδὸν ὁμοιογενῆ Κυβέρνησιν, ἣν μὲ ἀνακούφισιν πολλὴν ἐδέχθη ὁ Λαός, ἀλλὰ δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη ἀνετράπη, ὄχι ἐν τῇ Βουλῇ, ἀλλὰ πρὶν φθάσῃ ἐδῶ. Ἡ ἀνατροπὴ ἔλαβε χώραν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀντιπροσώπου τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, διὰ μιᾶς πράξεως, τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορῶ νὰ βεβαιώσω ὅτι εἶναι εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τοῦ συμμαχικοῦ παράγοντος, χωρὶς νὰ ἀρνοῦμαι τὰς εἰλικρινεστέρας διαθέσεις αὐτοῦ. Ἡ τοιαύτη ἐπέμβασις τοῦ συμμαχικοῦ παράγοντος ἐξεδηλώθη διὰ τῆς ἀποστολῆς πρὸς τὸν τότε Πρωθυπουργόν, ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, μιᾶς ἐπιστολῆς τῆς 31 Μαρτίου καὶ διὰ τῆς ὁποίας οὔτε ὀλίγον οὔτε πολὺ καθῃρεῖτο ἡ Κυβέρνησις τοῦ ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων. Ἐλπίζω ὅτι ἐβοήθησα ἐπαρκῶς τὴν μνήμην τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ὥστε νὰ ἐνθυμηθῇ καὶ τὴν σταλεῖσαν ἐπιστολὴν καὶ τὸ θλιβερὸν αὐτῆς περιεχόμενον. Ἀμέσως τότε ὁ ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, μὲ τὸ θάρρος τὸ ὁποῖον τὸν διακρίνει καὶ τὸν πατριωτισμόν του, ἔσπευσεν εἰς τὰς γνωστὰς ἐκείνας δηλώσεις του, ὀφειλομένας ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ περιεχόμενον τῆς ἐπιστολῆς, τοῦ καθ’ ὅλα τὰ ἄλλα διακεκριμένου διπλωμάτου καὶ μεγάλου φίλου τῆς Ἑλλάδος κ. Γκρέηντυ, διαβλέπων τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ συμμαχικοῦ παράγοντος, διὰ τὸν σχηματισμὸν Κυβερνήσεως, ἄλλης ἀπὸ τὴν ἰδικήν του. Καὶ ἐπειδὴ εἰς τὴν ἐπιστολὴν περιελαμβάνετο καὶ μία αὐστηρὰ κύρωσις, ὅτι ἐν περιπτώσει μὴ σχηματισμοῦ ἄλλης ἰσχυρᾶς Κυβερνήσεως— καὶ ὑπενόει βεβαίως τὴν Κυβέρνησιν τοῦ διαβοήτου Κέντρου ὑπὸ τὸν κ. Πλαστήραν—θὰ ἀνεστέλλετο ἡ περαιτέρω παροχὴ Ἀμερικανικῆς οἰκονομικῆς βοηθείας, ὁ κ. Βενιζέλος ὑπέβαλεν ἀμέσως τὴν παραίτησιν τῆς Κυβερνήσεώς του.
§76Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἀναφέρει ἡ ἐπιστολὴ Γκρέηντυ περὶ Πρωθυπουργίας Πλαστήρα;
§77Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ (Πρόεδρος Κυβερν.). Νὰ παρουσιασθῇ ἡ ἐπιστολὴ διὰ νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ συγκεκριμένων θεμάτων.
§78Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν ὁμιλεῖ περὶ τοῦ ὀνόματος τοῦ στρατηγοῦ Πλαστήρα, ἀλλὰ τὸ λέγει ἐμμέσως μέν, ἀλλὰ σαφῶς. Δὲν περιέχει ἡ ἐπιστολὴ ἐκείνη ὅλα τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς μετέπειτα σχηματισθείσης ὑμετέρας Κυβερνήσεως; Καὶ σᾶς ἐξήγησα ὑποθέτω προηγουμένως ἐπαρκῶς ποῦ ὠφείλετο κυρίως ὁ σχηματισμὸς τῆς Κυβερνήσεώς σας, ὅτι ἡ διπλωματία τῆς Δύσεως ἔσπευσεν ἀτυχῶς εἰς τὴν λύσιν αὐτὴν διότι εἶχεν ὑπ’ ὄψιν της, τὰς δηλώσεις τοῦ Στρατάρχου Τίτο ἐν τῇ Σοβράνιε καὶ αἱ ὁποῖαι διαπλατυνθεῖσαι βραδύτερον διὰ δηλώσεων τοῦ ἰδίου καὶ τοῦ ἀνταποκριτοῦ τῶν «Τάϊμς» τοῦ Λονδίνου ὡμίλουν σαφῶς καὶ ἀπεριφράστως περὶ Κυβερνήσεως ἐν Ἑλλάδι ὑπὸ τὸν Στρατηγὸν Πλαστήρα, ὀνομαστικῶς πλέον, ἀφοῦ τὸ θέλετε, ὡς Ἀρχηγοῦ τῆς Κυβερνήσεως, ὑποστηριζομένης μόνον ὑπὸ τῶν Ἀριστερῶν κομμάτων ἐν τῇ Βουλῇ καὶ τῶν Ἀριστερῶν τοῦ Κέντρου. Φρονῶ ὅτι δὲν ὑπερβάλω τὰ πράγματα, ὁμιλῶν καθ’ ὃν τρόπον ὡμίλησα.
§79Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Νέα ἐπιστολή, ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ τῆς ἐπιστολῆς τοῦ κ. Γκρέϋντυ.
§80Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Διατυπώσας συνεπῶς ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος τὸ παράπονόν του, εὑρίσκετο ἐν ἀπολύτῳ δικαίῳ. Καὶ ἔρχεσθε σεῖς κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως μὲ τὰς πομπώδεις φράσεις σας καὶ τὰς γραφικὰς χειρονομίας σας......
§81Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντιπρ. Κυβ.). Νὰ μὲ συγχωρῆτε διότι δὲν πῆρα τὴν ἄδειάν σας.
§82Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν ἔχετε ἀνάγκην αὐτῆς. Ὅμως ἂν ἐπρόκειτο νὰ ὑπάρχῃ ἕνα σύστημα Κυβερνητικὸν διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐλύοντο τὰ προβλήματα ἑνὸς λαοῦ μόνον διὰ τῶν λόγων, θὰ εἶσθε σεῖς ὁ ἐνδεδειγμένος Κυβερνήτης, ἀλλὰ τὰ προβλήματα τῶν λαῶν λύονται μόνον διὰ τῶν ἔργων καὶ ὄχι διὰ τῶν λόγων.
§83Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντιπρ. Κυβ.). Εἶναι βέβαιον ὅτι διαφέρει τὸ κείμενον.........
§84Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Αἱ διαφοραί μας δὲν εἶναι μόνον ὡς πρὸς τὸ κείμενον, ἔχομεν καὶ ἄλλας πολλὰς διαφοράς, ὡς πρὸς τὴν πολιτικὴν καὶ ὡς πρὸς τὴν ἠθικήν.
§85Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντιπρ. Κυβ.). Ὅταν ἀμφισβητῆται ὁ πατριωτισμὸς τῆς Κυβερνήσεως τῆς χώρας εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ εἶναι ἤπιος ὁ χαρακτηρισμός.
§86Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Καὶ ἡμῶν τῶν βουλευτῶν, κύριε Πρόεδρε...... (Φωναὶ—θόρυβος).
§87Δ. ΜΠΕΡΔΕΛΗΣ. Τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως δὲν παρέδωσαν ποτὲ τὴν Μακεδονίαν εἰς τοὺς Βουλγάρους.
§88Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν τὰ ἀφήνετε αὐτά; Ἐὰν τὰ ἀναξέσωμεν καὶ ταῦτα δὲν θὰ εἶναι ἐπ’ ὠφελείᾳ σας. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀντὶ νὰ συναισθανθῇ τὸ σφάλμα του εἰς τὸ ὁποῖον ὑπέπεσεν ἐμμένει καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ θεωρεῖ τὸν χαρακτηρισμόν του ὡς ἤπιον. Εἶναι νὰ θαυμάζῃ κανεὶς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος.
§89Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Τὰ παιδιὰ τῶν Ὑπουργῶν ἦσαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὅταν ἡμεῖς ἐπολεμούσαμε.
§90Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ὅταν ἐκεῖνοι ἠγωνίζοντο ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔγραφε τὴν γνωστὴν ἐπιστολήν.
§91Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν ἀμφισβητῶ τὸν πατριωτισμὸν τῆς Κυβερνήσεως, καίτοι ὑπάρχουν πράξεις αὐτῆς πολλαὶ αἱ ὁποῖαι, καὶ αὐτὴν τὴν ἄποψιν θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηρίξουν. Ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὰ παρεχομένας ὑποσχέσεις της, ὅτι εἶναι δῆθεν ἄγρυπνος φρουρὸς τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων καὶ τοῦτο διότι ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας τὸ παρελθὸν τῶν ἡγετικῶν στελεχῶν τῆς Κυβερνήσεως. Ὅταν ἐπὶ τῆς Πρωθυπουργίας ἄλλοτε ἐν ἔτῃ 1944 τοῦ κ. Παπανδρέου τοῦ συνίστων νὰ προσέξῃ πολὺ εἰς τὸν ἀφοπλισμὸν τοῦ ΕΛΑΣ ἀπήντα ἐπιχαρίτως μὲ τὴν πομπώδη γνωστὴν φρασεολογίαν του «παραβιάζετε πύλας ἠνοιγμένας». «Δώσατέ μου, ἔλεγε προχωρῶν, πίστωσιν 2 μηνῶν καὶ θὰ ἴδητε ὅτι ὅλα τὰ πράγματα εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι μέλι καὶ γάλα». Δὲν παρῆλθον ὅμως παρὰ ὀλίγαι μόνον ἡμέραι καὶ ἐξερράγη τὸ κίνημα τοῦ Δ)βρίου, τὸ ὁποῖον ἐστοίχισεν τὴν ζωὴν δεκάδων χιλιάδων πολιτῶν καὶ τὴν καταστροφὴν περιουσιῶν ἀπροσμετρήτου ἀξίας. Δι’ αὐτὸ λέγω, κ. Ἀντιπρόεδρε, ὅτι δὲν ἔχω καμμίαν ἐμπιστοσύνην εἰς τὰς ὑποσχέσεις σας καὶ οὐδεμίαν ὑπόληψιν εἰς τοὺς λόγου σας καὶ τοῦτο διότι ἐφ’ ἧς ἀνήλθατε εἰς τὴν Κυβέρνησιν δὲν εἴδομεν τίποτε ἄλλο, παρὰ συνεχῆ μείωσιν τῶν δυνάμεων ἀντιστάσεως τοῦ Ἔθνους. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων τοποθετεῖτε εἰς κεντρικὰς ἢ λίαν ἐπικαίρους θέσεις πρόσωπα ὕποπτα, μὴ παρέχοντα καμμίαν ἐμπιστοσύνην, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐμπνέοντα πλήρη ἀνησυχίαν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν. Πῶς εἶναι συνεπῶς δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς λόγους σας; Ἐὰν κύριε Ἀντιπρόεδρε, ἐπιστεύατε εἰς ἐκεῖνα ποὺ μᾶς εἴπατε μὲ τόσην εὐγλωττίαν κτυπώντας τὸ χέρι σας ἐπὶ τοῦ ἀναλογίου τοῦ βήματος, καὶ χειροκροτούμενος ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῶν φίλων σας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τόσον εὔκολα τὰ χειροκροτήματα δι’ ὅ,τι λέγετε, ἐάν, λέγω, δὲν εἶναι ἀληθῆ ὅσα σᾶς ἐκατηγόρησαν τὴν ἑσπέραν ταύτην, ὅτι δηλαδὴ συνεχῶς ἀπελύοντο κρατούμενοι χωρὶς νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, σᾶς ἐρωτῶ τότε, πῶς δικαιολογεῖται ἡ μεταβολὴ ἡ ὁποία ἐπῆλθεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, καὶ πῶς σεῖς ὅστις εἶσθε Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ κατωρθώσατε ὡρισμένα νομοσχέδια, εἰς τὰ ὁποῖα ἐβάλατε ὅλην τὴν ὑπόληψίν σας, ὅπως γίνουν νόμοι τοῦ Κράτους, πῶς ἀφίνετε τὰ νομοσχέδια αὐτὰ ἔκθετα καὶ ἀνελάβατε τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Ἀσφαλείας; Ἐὰν δὲν ἀπαντήσητε ἐπ’ αὐτοῦ διαπιστοῦται ἡ κατηγορία τὴν ὁποίαν σᾶς ἀπηύθυνα, ὅτι εὑρισκόμενος ἐν τῇ Κυβερνήσει τῆς Χώρας διαρκῶς ἐξασθενεῖτε τὰς δυνάμεις ἀντιστάσεως τοῦ Ἔθνους. Κύριε Πρωθυπουργὲ καὶ κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως συνέλθετε, ἄλλως ἀποτελεῖ κίνδυνον μέγαν ἡ παραμονή σας εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ ἡ Βουλὴ πρὸ τοῦ κινδύνου αὐτοῦ θὰ πράξῃ τὸ καθῆκον της. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον κυβερνᾶτε ἀφ’ ἧς ἀνήλθατε εἰς τὴν ἐξουσίαν εἶναι τρόπος ἀφοπλισμοῦ τῶν ὑλικῶν καὶ ἠθικῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἵσταται ἀδιαλλάκτως ἄγρυπνος γύρω ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα διὰ τὰ ὁποῖα ἐπολέμησε καὶ τὰ ὁποῖα κατόπιν τόσων θυσιῶν καὶ ἀγώνων ἐπέτυχε. Κύριε Ἀντιπρόεδρε καὶ κύριε Πρωθυπουργέ, ἀφ’ ἧς ἀνελάβατε τὴν Κυβέρνησιν τῆς Χώρας δὲν ἐκάματε τίποτε ἀπολύτως. Ὅλα τὰ προβλήματα τῆς Χώρας οὐσιαστικὰ καὶ ἐπείγοντα εἶναι μακρὰν τῆς λύσεως. Μόνον ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀνήγγειλεν ὅτι τὰ ἔργα τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ θὰ ἐγκαινιασθοῦν τὴν 15ην Αὐγούστου καὶ μὲ πολλὴν εὐχαρίστησιν ἤκουσεν ἡ Βουλὴ τὴν κυβερνητικὴν αὐτὴν δήλωσιν. Ἐλπίζω νὰ μὴ ἐμφιλοχωρήσῃ καὶ ἐκεῖ καμμία ἄλλη ἀναβολή. Ὅλαι μας αἱ πράξεις καὶ αἱ ἐνέργειαι τείνουν εἰς τὸν ἠθικὸν καὶ ὑλικὸν ἀφοπλισμὸν τῆς χώρας. Τὸ λέγω καὶ τὸ ἐπαναλέγω διὰ νὰ κάμω τὸ καθῆκον μου ὡς Ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους. Σεῖς, κύριε Ἀντιπρόεδρε, εἶσθε τὸ θῦμα τῆς φιλοδοξίας σας, δὲν σᾶς ἐπετρέπετο νὰ κάθεσθε εἰς τὴν θέσιν αὐτήν. Ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς σᾶς ἐτίμησε διὰ 35 βουλευτῶν καὶ ὅσοι σᾶς ἐψήφισαν ἦσαν ἐθνικόφρονες ἅπαντες, οἱ ὁποῖοι σήμερον εὑρίσκονται εἰς κατάστασιν πλήρους μεταμελείας, ἀλλὰ καὶ ἀπογνώσεως διὰ τὰς μεθόδους καὶ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον κυβερνᾶτε. Σεῖς, κύριε Ἀντιπρόεδρε, λαμβάνετε συνεχῶς μέτρα ὑπὲρ τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ οἱ κομμουνισταὶ μὲ τὴν συνήθειάν των σᾶς ὑβρίζουν καὶ σεῖς πολλαπλασιάζετε τὰς φιλοκομμουνιστικάς σας μερίμνας. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Αὐτὴ εἶναι ἡ τακτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐζητήσατε μετὰ φορτικότητος νὰ ἀναβληθῇ τὸ συλλαλητήριον, τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ, ἐκαλέσατε μάλιστα τὸν Ἀρχιεπίσκοπον Σπυρίδωνα καὶ τοῦ ἐξεφράσατε τὴν ζωηράν σας ἐπιθυμίαν νὰ μετακινηθῇ τὸ ἄκακον αὐτὸ συλλαλητήριον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐξεφράζετο ἄλλη μία φορὰ ἡ εὐχὴ ἡ διάπυρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως τῆς πολυπαθοῦς Μεγαλονήσου Κύπρου, καὶ ἐνῷ κάμνετε τοῦτο, προχωρεῖτε ἀδιστάκτως καὶ χωρὶς νὰ λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν τί γίνεται γύρω σας εἰς τὰ μέτρα ἐπιεικείας τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τοὺς κομμουνιστάς. Εἰς μίαν περίοδον παγκοσμίου ἀνησυχίας, καθ’ ἣν ἀναμένεται ἡ τρίτη παγκόσμιος σύρραξις ἀπὸ στιγμῆς εἰς στιγμήν, ἡ παγκόσμιος λέγω σύρραξις, τὴν ὁποίαν ἐξαπολύει ἐναντίον τῆς ἀνθρωπότητος τὸ ὀργανωτικὸν ἐπαναστατικὸν κέντρον τῆς Μόσχας, εἰς αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν περίοδον σεῖς ἀπολύετε ἀπὸ τὰς φυλακὰς τὰ ὄργανα τῆς Μόσχας, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ κρατῶμεν ἀκεραίας τὰς δυνάμεις τοῦ Ἔθνους μὴ ἐπιτρέποντες καμμίαν χαλάρωσιν αὐτῶν, διὰ νὰ μὴ πάθωμεν ὅ,τι ὑφίσταται τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἡ Ν. Κορέα. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις ἔχω νὰ κάμω ἐπ’ αὐτῶν τῶν συγκεκριμένων κατηγοριῶν, θέλω ἀπάντησιν ἐπίσης συγκεκριμένην καὶ ὄχι νὰ μοῦ ἀναφέρετε τὰς 18 χιλιάδες κρατουμένους, τὰς ὁποίας ἀπέλυσαν αἱ ἄλλαι Κυβερνήσεις, ἐνῷ σεῖς, κλπ. Ἡ μεταβολὴ ἡ ὁποία ἐπῆλθεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀσφαλείας αὐτὴ καὶ μόνη ἀποτελεῖ περιφανῆ ἀπόδειξιν τῆς ἀληθείας ἐκείνων, διὰ τὰ ὁποῖα σᾶς κατηγόρησα. Αὐτή ἐπαναλαμβάνω, καὶ μόνη, ἀποδεικνύει περιτράνως ἐκεῖνα διὰ τὰ ὁποῖα σᾶς ἤλεγξα ὅτι εἶναι ὅλα ἀληθῆ καὶ βάσιμα. Κρούω τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ παρακαλῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ πάλιν νὰ ἀφυπνισθῇ ἐκ τοῦ ληθάργου εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκεται. (Χειροκροτήματα).
§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ κάτωθι ἔγγραφον τοῦ Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἰουλίου 1950. Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσω ὅπως εὐαρεστούμενοι ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς διὰ Διατάγματος ὑπὸ σημερινὴν ἡμερομηνίαν εὐηρεστήθη νὰ ἀποδεχθῇ τὰς παραιτήσεις τῶν κ.κ. Γεωργίου Παπανδρέου, Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ Πέτρου Γαρουφαλιᾶ, Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως. Ὡσαύτως δι’ ἑτέρου Διατάγματος τῆς αὐτῆς χρονολογίας, ηὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ τὸν Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως κ. Γεώργιον Παπανδρέου, Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ τὸν κ. Πέτρον Γαρουφαλιᾶν Ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν. Δεχθῆτε, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἐξαιρέτου πρὸς ὑμᾶς ὑπολήψεώς μου.
Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου
Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ
§93Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἔπρεπε νὰ τὸ ἀνακοινώσητε εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως καὶ εἶναι αὐτὸ ποὺ προεκάλεσε τὴν συζήτησιν καὶ ἐζητήσαμεν εὐθύνας διατὶ ὁ σεμνότατος νέος, ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς, μετετέθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Τάξεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Δὲν τὸ ἔστειλεν ἐγκαίρως τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν συζήτησιν.
§94Ν. ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Θὰ ὁμιλίσῃ καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά μου καὶ πρὸ τῆς ψηφοφορίας. Ἕνα μόνον τώρα σᾶς λέγω, ὅτι ἀτομικά μου σημειώματα οὐδέποτε ἔδωσα. Οὔτε ἕν. (Χειροκροτήματα).
§95Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὁ Γαβριηλίδης εἶναι ἐλεύθερος;
§96Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν ἐδώσατε ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτοῦ.
§97Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Ἀντ. Κυβερν.). Οὐδεὶς ἀφέθη ἐλεύθερος. Εἶναι νοσηλεία κατ’ οἶκον ὑπὸ παρακολούθησιν.
§98Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἤγαγεν ἡ Ἀντιπολίτευσις τὴν ἑσπέραν ταύτην θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποτελέσουν θέματα συζητήσεως κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἀπροσδοκήτως ἐτέθη ζήτημα πολιτικόν. Αἱ αἰτιάσεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως στρέφονται κατὰ πρῶτον λόγον περὶ τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν Ο.Η.Ε. διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἐπιθέσεως κατὰ τῆς Ν. Κορέας.
§99Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὰ ἐχώρισα τὰ ζητήματα. Δὲν ἔθεσα πολιτικὸν ζήτημα διὰ τὸ ζήτημα αὐτό. Ἔθεσα πολιτικὸν ζήτημα ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος μόνον.
§100Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἡ ἐπίκρισις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἤρχισεν ἀπὸ τὸ θέμα τῆς ἀπαντήσεως αὐτῆς εἰς τὸν Ο.Η.Ε. Νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ὁμόφωνος ἡ γνώμη...
§101Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐπιμένετε ἐπὶ ἑνὸς θέματος τὸ ὁποῖον δὲν ἔθεσα ἐγώ.
§102Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Τὰ πρακτικὰ ἀποδεικνύουν ἐὰν ὀρθῶς θέτω τὰ πράγματα ἢ ὄχι. Νομίζω, λέγω, ὅτι θὰ εἶναι ὁμόφωνος ἡ γνώμη τῶν Ἀντιπροσώπων τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, τὸ ὅτι εἰς περίπτωσιν ἀποστολῆς ἐνόπλων δυνάμεων ὅπως συμμετάσχωσι τοῦ ἀγῶνος εἰς Κορέαν, θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ὡρισμέναι προϋποθέσεις ὑπὸ τὰς ὁποίας τελεῖ ἡ Ἑλλάς. Εἰς τὸ θέμα αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἐξέφρασε τρόπον τινὰ μίαν ἄποψιν, ἡ ὁποία, νομίζω, ὅτι θὰ υἱοθετεῖτο ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν.
§103Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἦσθε παρὼν ὅταν ὡμίλησα; Διότι ἐγὼ δὲν τὰ εἶπα αὐτά.
§104Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἐπροχώρησεν ἡ Ἀντιπολίτευσις εἰς ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὰ ληφθέντα παρ’ αὐτῆς μέτρα ἐπιεικείας. Καὶ μένω κατάπληκτος διὰ τοῦτο, διότι θὰ ἤθελα νὰ διατυπώσω τὴν ἀντίθετον ἀκριβῶς μομφήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μέχρι σήμερον εἰς οὐδὲν μέτρον ἐπιεικείας προέβη. (Χειροκροτήματα). Δικαιοῦμαι νὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι ὅταν μετεῖχον τῆς μικτῆς Κυβερνήσεως Λαϊκῶν καὶ Φιλελευθέρων προέβημεν εἰς πολὺ εὐρύτερα μέτρα ἐπιεικείας ἀπὸ ὅσα προέβη ἡ ὑπὸ τὸν κ. Πλαστήραν Κυβέρνησις. (Χειροκροτήματα). Δικαιοῦμαι νὰ ὑπομνήσω καὶ κάτι ἄλλο: Ὄτι ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εὑρισκόμενος εἰς τὸ Λέϊκ Σαξὲς κατὰ τὴν Γενικὴν Συνέλευσιν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ἐπέμενεν ἐκεῖθεν διὰ τηλεγραφημάτων εἰς τὸ σταμάτημα διαφόρων μέτρων ἐκτάκτων, τὰ ὁποῖα εἶχον ληφθῆ πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ συμμοριτισμοῦ, ἐπέμενεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ καταργηθοῦν, διότι ἔπαυσεν ὁ ἀγών, καὶ παραδόξως ἀντετιθέμην ἐγὼ τότε, ὑποστηρίζων ὅτι δὲν ἔπρεπε τὰ μέτρα ἐπιεικείας νὰ ληφθοῦν τόσον προώρως.
§105Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ἀνεφέρατε εἰς τὴν ὁμιλίαν σας ὡρισμένα πράγματα τὰ ὁποῖα μᾶς ἀφοροῦν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς τονίσω τὰ ἑξῆς: Εἶπον πάντοτε ὅτι δὲν ἔχουν καμμίαν σημασίαν οἱ νόμοι οἱ περιοριστικοὶ ἢ ἐπεκτατικοὶ τῶν διαφόρων μέτρων ἐπιεικείας. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχει σημασίαν διὰ τὸν τόπον καὶ τὴν Πατρίδα εἶναι τὸ πνεῦμα τὸ ὁποῖον διέπει τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τὴν Κυβέρνησιν ἡ ὁποία νομίζει ὅτι ἠμπορεῖ νὰ καμουφλάρεται ἔστω καὶ μὲ νόμους διὰ τῆς δεξιᾶς χειρὸς διὰ νὰ κάμῃ ὅ,τι κάμνει καὶ ὅτι μανθάνομεν ὅ,τι κάμνει μὲ τὸ σύστημα τῆς κατ’ οἶκον νοσηλείας κρατουμένων καὶ μὲ τὸν διορισμὸν ὡρισμένων προσώπων εἰς ἀνωτάτας κυβερνητικὰς θέσεις. Ἄλλο τὸ ἓν καὶ ἄλλο τὸ ἄλλο.
§106Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Δὲν εἶναι πρωτοφανῆ τὰ μέτρα τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ὅταν ἐσχηματίσθη ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ ἀειμνήστου Σοφούλη ἡ Κυβέρνησις τὸ 1947 καθ’ ἥν στιγμὴν ἐμαίνετο ὁ συμμοριτισμός, ἐγώ, ὡς Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως, ἐπὶ 17.000 ἐκτοπισμένων εἰς τὴν Ἰκαρίαν, εἶχα ἀπολύσει 14.000 μεταξὺ Σεπτεμβρίου καὶ Δεκεμβρίου 1947. Αὐτὰ ὅταν ἤμην μέλος τῆς Κυβερνήσεως Λαϊκῶν καὶ Φιλελευθέρων. Εἶναι ἄσκησις πολιτικῆς εἰς δεδομένην στιγμὴν καὶ ἡ ἐκτόπισις πολιτικῶν καὶ ἡ ἀπελευθέρωσις ἐκτοπισμένων. Οἱ ἐκτοπισμένοι πολῖται δὲν εἶναι κατάδικοι. Οἱ ἐκτοπισμένοι πολῖται ἔχουν συλληφθῆ προληπτικῶς ὡς ἐπικίνδυνοι εἰς τὴν δημοσίαν τάξιν. Ἐὰν κίνδυνος δὲν ὑπάρχῃ, ὁ ἐκτοπισμένος ἀπολύεται καὶ εἶναι θέμα ἀντικειμενικῆς κρίσεως τὸ ἐὰν ἡ κατάστασις εἶναι ἐπικίνδυνος, ὥστε νὰ κρατοῦνται ἐκτοπισμένοι πολῖται. Ἔχει τὴν εὐχέρειαν ὄχι μόνον ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀλλὰ καὶ ὁ Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως, διὰ μιᾶς ὑπογραφῆς του νὰ ἀναστέλλῃ τὰς ἀποφάσεις ἐκτοπίσεως τῶν πολιτῶν καὶ νὰ τοὺς ἀφήνῃ ἐλευθέρους χωρὶς νὰ λογοδοτῇ εἰς κανένα. Πολὺ περισσότερον ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει δικαίωμα νὰ ζητήσῃ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἑνὸς τοιούτου πολίτου. Διότι δὲν πρόκειται περὶ καταδίκων, δὲν πρόκειται περὶ κακούργων καὶ δὲν πρέπει νὰ γίνεται σύγχυσις. Ὁ φόβος εἶναι κακὸς σύμβουλος εἰς τοὺς πολιτικούς. Χρειάζεται μεγαλυτέρα εὐψυχία καὶ μεγαλυτέρα γενναιοφροσύνη, ὅταν ὁ ἐχθρὸς ἔχῃ συντριβῆ διὰ τῶν ὅπλων. Καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος ἀντικειμενικὸς νὰ στεροῦνται τῆς ἐλευθερίας οἱ πολῖται, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπάρχει ἔνοπλος ἀγών. Ὁ κίνδυνος ὅτι δύναται νὰ ἀνακύψῃ ἐκ νέου ἕνας ἔνοπλος ἀγὼν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογῇ προληπτικὰ μέτρα. Ὅταν σηκωθοῦν εἰς τὰ ὅπλα, ἔχει τὸ Κράτος τὴν δύναμιν νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσῃ.
§107ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ νομίζετε;
§108Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Δὲν τὸ νομίζομεν. Τὸ ἐφηρμόσαμεν. Ἐὰν ὁ φόβος πρόκειται νὰ ὑπαγορεύσῃ τὰς πράξεις μας, θὰ πρέπει νὰ συλλάβωμεν χιλιάδας πολιτῶν καὶ νὰ τοὺς ἔχωμεν ἐκτοπισμένους εἰς τὰ νησιά. Ἀλλ’ ἀλλοίμονον εἰς τὴν χώραν ἂν ἀφήσῃ τὸν ἑαυτόν της νὰ παρασυρθῇ ἀπὸ τὸ αἴσθημα τοῦ φόβου. Μέτρα ἐπιεικείας ἔλαβε μετὰ τὸ τέρμα τοῦ συμμοριτισμοῦ ἡ Κυβέρνησις ἡ μικτὴ καὶ ἐψήφισε τὸ ΟΓʹ Ψήφισμα διὰ τοὺς καταδίκους καὶ ἐὰν ἐφηρμόζετο τὸ ψήφισμα ἀρκεταὶ χιλιάδες θὰ εἶχον δοθῆ σήμερον εἰς τὴν κοινωνίαν. Ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὸ ἔχει ὑστερήσει ἡ Κυβέρνησις. Καὶ ἂν ὑπάρξῃ κατηγορία ἢ μομφὴ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, θὰ πρέπει νὰ εἶναι τοῦτο: Ὅτι νόμος ψηφισθεὶς ἀπὸ τὸ Λαϊκὸν κόμμα καὶ τὸ τῶν Φιλελευθέρων δὲν ἐφηρμόσθη ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, παρὰ περιμένει νὰ ψηφίσῃ νέα μέτρα διὰ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀπόλυσιν χιλιάδων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐπάνω εἰς τὴν φρίκην τοῦ ἀγῶνος, εἰς τὰ αἰσθήματα καὶ τὴν ἔξαψιν τῶν παθῶν κατεδικάσθησαν ἀπὸ τὰ Στρατοδικεῖα. Νομίζω συνεπῶς ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν μέτρων ἐπιεικείας ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως δὲν δύναται νὰ εὐσταθήσῃ μομφὴ ὅτι προέβη εἰς μέτρα ἐπιεικείας πέραν τοῦ δέοντος. Τουλάχιστον ἔχει καθυστερήσει. Διότι ὁ ἀγὼν ἔχει λήξει ἐν Ἑλλάδι καὶ ἡ χώρα πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ εἰς κατάστασιν εἰρήνης. Ἀλλὰ ἐγένετο καὶ ἄλλη ἀναδρομὴ καὶ ἐλέχθησαν, ἀτυχῶς, ἀνακρίβειαι, ἀνακρίβειαι ἀφορῶσαι τὰς ξένας πρεσβείας τῶν Μεγάλων Συμμάχων Δυνάμεων. Εἶμαι ὑποχρεωμένος χάριν τῆς ἀληθείας νὰ προβῶ εἰς μίαν ἀνασκευήν. Τὴν ἀπόφασιν τὴν ἔλαβον τὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα σήμερον μετέχουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου καὶ ἀφοῦ τὴν ἔλαβον τὴν ἀπόφασιν τὴν ἐγνωστοποίησαν εἰς τὰς ξένας Πρεσβείας.
§109ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁμιλεῖτε ὡς βουλευτὴς ἢ ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ κόμματος;
§110Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ὡς βουλευτής.
§111Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τότε ἐγὼ εἶχον σειράν.
§112Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἡ ἑρμηνεία ἡ ὁποία ἐδόθη, ἐδόθη ἀπὸ τὸν κ. Βενιζέλον, ὅτι ἐπειδὴ παρουσίασε δυσχερείας τινὰς ὁ σχηματισμὸς Κυβερνήσεως, ὁ σχηματισμὸς τῆς ἰδικῆς του Κυβερνήσεως διηυκόλυνε τὸν σχηματισμὸν τῆς Κυβερνήσεως Κέντρου εἰς τὴν ὁποίαν ἐξ ἀρχῆς ἀπέβλεπεν, ἑρμηνεία τὴν ὁποίαν ἀνεκοίνωσε καὶ εἰς ἐμὲ τὸν ἴδιον καὶ εἰς τοὺς ἄλλους συναδέλφους. Ἡμεῖς ἀνεκοινώσαμεν τὰς σκέψεις μας, ἐπὶ τῷ σχηματισμῷ Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι αἱ Σύμμαχοι Δυνάμεις ἐπεβλήθησαν ἐπὶ τῶν κομμάτων τῶν ἑλληνικῶν, διότι δῆθεν ἤθελον νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸν Τίτο. Ἀλλὰ ὁ σχηματισμὸς τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου ὀφείλεται εἰς πρωτοβουλίαν τῶν ἑλληνικῶν κομμάτων, ἀδιάφορον ποίαν γνώμην ἔχουν σήμερον ἢ ποίαν θὰ ἔχουν αὔριον ἐπὶ τοῦ σχηματισμοῦ μιᾶς τοιαύτης Κυβερνήσεως. Ἐγνωστοποιήθη ἡ ἀπόφασις τῶν τεσσάρων Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, εἰς τοὺς Ἀντιπροσώπους τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καθὼς καὶ τῆς Μ. Βρεττανίας, οἵτινες ἀπήντησαν μάλιστα ὅτι «ἡμεῖς δὲν ἀναμιγνυόμεθα εἰς τὰ ἐσωτερικά σας, κανονίσατε τὴν θέσιν σας, ὅπως νομίζετε», καὶ ἡ ἀπάντησις ἡμῶν ὑπῆρξεν, ὅτι ἐπειδὴ τὰ κόμματα τοῦ Κέντρου προῆλθον εἰς αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν, ἐπιθυμοῦμεν νὰ σᾶς τὴν γνωρίσωμεν διὰ νὰ εἶσθε ἐνήμεροι. Ἀλλὰ ἀνεμίχθη καὶ τὸ ὄνομα τοῦ Τίτο, ὡσὰν ἡ ἀποκατάστασις ὁμαλῶν σχέσεων μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Τίτο, νὰ ἦτο κάτι τι τὸ ὁποῖον θὰ ἔβλαπτεν εἴτε τὰς Μεγάλας Συμμάχους Δυνάμεις, εἴτε τὴν Ἑλλάδα.
§113Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὅταν τὸ συζητήσωμεν θὰ ἴδετε κατὰ πόσον ἔβλαψεν.
§114Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Μήπως ἡ ἀποσκίρτησις τοῦ Τίτο ἀπὸ τὴν Κομινφόρμ εἶναι πρᾶγμα τὸ ὁποῖον βλάπτει ἡμᾶς ἢ βλάπτει τὰς Μεγάλας Συμμάχους Δυνάμεις; Παραγνωρίζεται ἄλλωστε ἡ θέσις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ὁ Τίτο εἰς τὴν Γιουγκοσλαυΐαν, ὅτι τὸ καθεστὼς εἰς τὸ ὁποῖον στηρίζεται εἶναι κομμουνιστικὸν καὶ ὅτι προκειμένου νὰ ἀποκαταστήσῃ ὁμαλὰς σχέσεις μὲ τὴν Ἑλλάδα, ἔχει ἀνάγκην νὰ εἴπῃ ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπῆλθε κάποια μεταβολή, ἡ ὁποία σήμερον τοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἀποστείλῃ πρεσβευτήν, τὸν ὁποῖον μέχρι τοῦδε δὲν εἶχεν ἀποστείλει καὶ ὅτι ἔχει ἀνάγκην νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις εἰς τὸν ἰδικόν του λαόν, ἐπειδὴ ἔδωσεν αὐτὴν τὴν ἐξήγησιν μήπως ἐκ τοῦ λόγου τούτου εἶναι ἐπίμεμπτος ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἐσχηματίσθη εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία διευκολύνει μίαν πολιτικὴν ἀνεξάρτητον τοῦ Τίτο, ἔπαινος ἔπρεπε νὰ δοθῇ καὶ ὄχι μομφή.
§115Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι ἡ Σοβιετικὴ Ρωσσία καὶ τὸ ΚΚΕ, προκειμένου νὰ ἀποφευχθῇ Ἑλληνοσερβικὴ προσέγγισις, ἐπροτιμοῦσαν νὰ σχηματισθῇ Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος εἰς τὴν Ἑλλάδα.
§116Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἐπανελήφθησαν ἐξ ἄλλου καὶ νέαι μομφαὶ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὸν χειρισμὸν τῆς ὑποθέσεως τῆς Κύπρου. Ἀλλά, παραγνωρίζομεν ὅτι χθὲς ἀκόμη διεμαρτυρόμεθα, ὅτι ὁ Τίτο ἐτόλμησε νὰ ὁμιλήσῃ περὶ Μακεδονικῆς μειονότητος εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐτήρησε στάσιν ἀπολύτως καθωρισμένην, ὅτι ἡ ὑπόθεσις τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Μακεδονίας εἶναι ὑπόθεσις ἐσωτερικὴ καὶ δὲν ἔχει κανένα δικαίωμα νὰ συζητῇ μετὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἕνα τρίτον Κράτος. Αὐτὸ δὲν τὸ λησμονοῦμεν προκειμένου περὶ τῶν λεχθέντων ἀπὸ τὸν Τίτο, ἀλλὰ δὲν ἐνθυμούμεθα προκειμένου νὰ ἐπιρρίψωμεν εὐθύνας εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι δὲν δέχεται τὴν Ἐθνικὴν Κυπριακὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ δὲν ἐξήγειρε τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν εἰς μίαν διεκδίκησιν ἐναντίον τῆς Βρεττανικῆς Αὐτοκρατορίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει ἡ Κύπρος αὐτὴν τὴν στιγμήν. Παραγνωρίζομεν τὸ γεγονὸς, ὅτι ἡ Κύπρος εἶναι νῆσος, ἡ ὁποία ἀνήκει εἰς τὴν Βρεττανικὴν Αὐτοκρατορίαν καὶ ὅτι δυσκόλως δύναται νὰ νομιμοποιήσῃ ἡ Ἑλλὰς μίαν ἐπέμβασιν εἰς τὰ ἐσωτερικὰ ξένης χώρας. Ἐν τῷ συνόλῳ θεωρῶ ὅτι αἱ μομφαὶ αἱ ὁποῖαι ἀπηυθύνθησαν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀβάσιμοι καὶ δὲν ὑπάρχει θέμα τοιαύτης συζητήσεως καὶ εἰς μεγάλην ἔκτασιν μάλιστα, πρὸς ἔκφρασιν μομφῆς ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ἡ ὁποία ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν θέλησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, ὅπως ἡ θέλησις αὕτη ἐξεδηλώθη κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς. (Χειροκροτήματα).
§117Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν ἐρώτησιν σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τὸ πολιτικὸν θέλω νὰ ἀπευθύνω πρὸς τὸν κ. Ρέντην. Ὁ κ. Ρέντης, ὡς ἐδήλωσεν, ἀπήντησεν ὡς βουλευτής, εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἐτέθη παρ’ ἐμοῦ. Τοῦτο ὅμως δὲν ἐτέθη ποσῶς ἐν τῷ πλαισίῳ, εἰς τὸ ὁποῖον ἀπήντησεν ὁ κ. Ρέντης. Ἐγὼ ἀλλοῦ ἔθεσα τὸ θέμα τὸ πολιτικὸν καὶ ἐπὶ τῆς θέσεως αὐτῆς δὲν ἀπήντησεν ὁ κ. Ρέντης. Εἶναι δικαίωμά του νὰ μὴ ἀπαντήσῃ. Πάντως ὅσα εἶπεν εἶναι ἐκτὸς τῆς θέσεως τοῦ θέματος, ἥτις ἐτέθη ὑπ’ ἐμοῦ.
§118Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὁ κ. βουλευτὴς Κορινθίας διαφωνῶν πρὸς τὸν ἀρχηγόν του ἀνέλαβε τὸ δυσχερὲς ἔργον τῆς ὑπερασπίσεως τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ κατηγόρησεν αὐτὴν κατὰ ἀντίθετον μὲ ἡμᾶς μορφήν. Δηλαδὴ κατηγόρησε τὴν Κυβέρνησιν ὁ κ. βουλευτὴς ὅτι δὲν ἐξετέλεσε τὴν ὑπόσχεσίν της πρὸς τοὺς κομμουνιστὰς νὰ λάβῃ μέτρα ἐπιεικείας. Ἔπρεπε νὰ λάβῃ μέτρα ἐπιεικείας ταχύτατα. Συλλυποῦμαι τὸν κ. βουλευτὴν διὰ τὴν τοιαύτην ἀντίληψίν του. Ἀλλὰ δὲν ἠρκέσθη μόνον ὁ κ. βουλευτὴς Κορινθίας εἰς τὴν ὑπεράσπισιν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπροχώρησε πολὺ περαιτέρω. Ἀνέλαβε τὴν ὑπεράσπισιν καὶ τοῦ Τίτο. Δὲν νομίζω ὅτι χρειάζεται ἀπάντησις.
§119Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν: Ἔλαβε χώραν ἢ δὲν ἔλαβεν ὁ διορισμός; Διότι ἐὰν δὲν ἔλαβε χώραν, πῶς θὰ συζητήσωμεν;
§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ κόμματος Ἑλλάδος κ. Ζέρβας ἔχει τὸν λόγον.
§121Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν καλῶς καὶ ἐγὼ καὶ ἡ Βουλὴ ἀντελήφθη, ἐτέθη ἤδη πολιτικὸν θέμα καὶ τὸ θέμα αὐτὸ ἐνετοπίσθη εἰς ἕν καὶ μόνον ζήτημα. Ἐτέθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος καὶ ἀρχηγὸν τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως πολιτικὸν θέμα ἐξ ἀφορμῆς τῶν πληροφοριῶν αἵτινες ἄχρι τῆς στιγμῆς ὑπάρχουν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν νὰ διορίσῃ ὡς Διοικητὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τὸν κ. Πιστολάκην. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν εὑρίσκω εὔλογον τὴν ἀφορμὴν τοῦ νὰ θέσῃ ὅπως ἔθεσεν ἀπόψε πολιτικὸν ζήτημα ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος. Καὶ δὲν εὑρίσκω εὔλογον καὶ δικαιολογημένην τὴν ἀφορμὴν διότι, ὅπως εἶπα ἀρχόμενος τοῦ λόγου μου, μέχρι τῆς ὥρας τοὐλάχιστον δὲν ἔχομεν ἐπίσημον γνῶσιν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ὁριστικῶς κατέληξεν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ διορίσῃ ὡς Διοικητὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τὸν κ. Πιστολάκην. Κάμνομεν λοιπὸν τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀναμένομεν τὴν ἀπάντησίν της, ἵνα ἀναλόγως πρὸς ταύτην συνεχίσωμεν τὴν ὁμιλίαν μας.
§122Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβ.). Δὲν ἔγινεν ὁρκωμοσία Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἐπὶ τοῦ θέματος θὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.
§123Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Διορισμὸς ἐγένετο;
§124Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβ.). Ἐγένετο πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀλλὰ ὁρκωμοσία δὲν ἔγινε.
§125Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, πρὸ ὀλίγου εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀπευθύνω τὴν ἐρώτησιν αὐτὴν καὶ δὲν μοῦ ἐδώσατε τὴν ἀπάντησιν.
§126Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβ.). Δὲν ἐνόμισα ὅτι ἀπηυθύνεσθε πρὸς ἡμᾶς. Ἡ ἀπάντησις εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχει ὁρκωμοσία καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος.
§127Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν πληροφορίαν τὴν ὁποίαν μᾶς ἔδωσε καὶ ἡ ὁποία μοῦ ἐπιβάλλει νὰ συνεχίσω μέν, ὑπὸ ἄλλο ὅμως πνεῦμα τὴν ὁμιλίαν μου. Ὄπως ἀντελήφθητε, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐσκέφθη καὶ κατέληξεν εἰς ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν ἐτυποποίησε διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἄρα εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐκτελέσεως τῆς ἀποφάσεως ταύτης τουτέστιν ἐπαπειλούμεθα αὔριον νὰ ἴδωμεν διοριζόμενον καὶ ἐγκαθιστάμενον εἰς τὸ ἵδρυμα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τὸν ἀξιότιμον κ. Πιστολάκην. Δι’ ἐμὲ ὅλοι οἱ ἄνθρωποι μέχρι τῆς ἀποδείξεως τοῦ ἐναντίου εἶναι ἀξιότιμοι. Πρέπει κάθε κατηγορούμενος διὰ κάτι νὰ κληθῇ πρῶτον νὰ λογοδοτήσῃ καὶ ὅταν ἀκουσθῇ ἀπολογούμενος τότε μόνον θὰ δικαιούμεθα νὰ βγάλωμεν τὸ συμπέρασμά μας καὶ νὰ κρίνωμεν ἐὰν θὰ πρέπει εἰς τὸ ἑξῆς νὰ λέγωμεν ὅτι οὗτοι εἶναι ἢ δὲν εἶναι κύριοι, ἢ ἀξιότιμοι καὶ ἄνθρωποι ἀκόμη.
§128ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ λέγει ὁ «Ριζοσπάστης».
§129Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Συνεχίζω, κύριοι βουλευταί. Ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα ὅπως λέγομεν εἰς τὴν στρατιωτικὴν γλῶσσαν πρὸ τῆς ἀρχῆς ἐκτελέσεως τοῦ Κυβερνητικοῦ σχεδίου εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ λάβωμεν θέσιν καὶ νὰ εἴπωμεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ διορισμοῦ τοῦ κ. Πιστολάκη τὴν γνώμην μας. Κύριοι βουλευταί, μὲ τὸν κ. Πιστολάκην συνδέομαι διὰ παλαιᾶς φιλίας, ὀφείλω δὲ νὰ ὁμολογήσω ὅτι εἶχον ἐκτιμήσει ὡρισμένα του προσόντα καὶ ἱκανότητας. Ἡ ἐκτίμησις ἐξ ἄλλου καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη, μὲ τὴν ὁποίαν τὸν περιέβαλεν ὁ ἀρχηγός μου ἀείμνηστος Ἐλευθέριος Βενιζέλος, μὲ εἶχε κάμει νὰ φρονῶ ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἤξιζε νὰ καταλάβῃ μίαν προέχουσαν θέσιν εἰς τὴν πολιτικὴν ζωὴν τῆς χώρας μας. Ἔκτοτε παρῆλθον δέκα πέντε καὶ πλέον χρόνια, καθ’ ἃ ἐμεσολάβησαν γεγονότα καὶ σοβαρὰ καὶ ποικίλα. Ὁ κ. Πιστολάκης καθ’ ὅλην περίπου τὴν δεκαετῆ δραματικὴν προσπάθειαν τοῦ ἔθνους, προσπάθειαν ἣν μὲ ὅλας του τὰς δυνάμεις κατέβαλε διὰ τὴν ἐπιβίωσίν του, εὑρίσκετο μακρὰν τῆς χώρας του. Δὲν ἔχω αὐτὴν τὴν στιγμὴν κανένα λόγον νὰ κρίνω ἐὰν τοῦτο ἦτο δικαιολογημένον ἢ ἀδικαιολόγητον. Διότι εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν δὲν εἶναι μόνον αὐτός. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν διὰ διαφόρους λόγους μακρὰν τῆς πατρίδος των. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐξετάσωμεν καὶ τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται νὰ κρίνωμεν εἶναι ἐὰν εὑρισκόμενος ἔξω τῆς πατρίδος του ἔδρασεν ὅπως ὤφειλε νὰ δράσῃ, ἔπραξε τουτέστιν τὸ καθῆκον του, ἢ παρέλειψε τοῦτο. Δυστυχῶς ἐκ τῶν ἁπλῶν παρακολουθήσεων τῆς ζωῆς καὶ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ κ. Πιστολάκη ἐν τῇ ξένῃ ἐσχηματίσαμεν τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἢ κακῶς οὗτος εἶχεν ἀντιληφθῆ τὰ πράγματα τῆς δούλης Πατρίδος του ἢ διαφόρως εἶχεν ἴδει ταῦτα. Καὶ ὅπερ τὸ χειρότερον δι’ αὐτόν, ὄχι μόνον δὲν συνετάχθη μὲ τὴν μερίδα ἐκείνην τοῦ Ἔθνους ἥτις ἔκρινεν ὡς καθῆκον της νὰ δώσῃ τὴν μάχην τῆς φυλῆς διὰ νὰ κατορθώσῃ καὶ ἐπιτύχῃ τὴν ἐπιβίωσίν της, ἀλλὰ συνετάχθη δυστυχῶς μὲ τὴν ἄλλην ἐκείνην μερίδα ἡ ὁποία πλανηθεῖσα δὲν ἀντελήφθη ὁποία ἦτο ἡ σατανικὴ πρόθεσις τῶν κακῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κακῇ τῇ μοίρᾳ ἐγεννήθησαν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Συνετάχθη μὲ τὸ Ε.Α.Μ. Μὲ τὸ Ε.Α.Μ., ὅπερ ὑπῆρξε γνήσιον κατασκεύασμα τοῦ προδοτικοῦ Κομμουνισμοῦ. Ἦλθεν ἡ ὥρα, κύριοι βουλευταί, νὰ εἴπωμεν μίαν ἀλήθειαν, μίαν μεγάλην ἀλήθειαν. Ἡμεῖς δὲν κατηγοροῦμεν συλλήβδην καὶ ἀθρόως ὅλους τοὺς Ἕλληνας οἱ ὁποῖοι ἔγιναν Ε.Α.Μ. καὶ τοῦτο διότι πιστεύομεν ὅτι ὑπῆρχε κάποια μορφὴ δικαιολογίας. Ὑπῆρχε πράγματι μία ἐποχὴ θολή, μία ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν πλεῖστοι Ἕλληνες καὶ κατὰ κακὴν μοῖραν μάλιστα πολλοὶ κατέχοντες περίοπτον θέσιν, οἵτινες πλανηθέντες ἠκολούθησαν τὸ Ε.Α. Μ. Τινὲς τούτων σήμερον εὑρίσκονται καὶ μεταξὺ ἡμῶν. Ἡ πλάνη εἶναι ἀνθρώπινη ἀδυναμία. Τὸ πλανᾶσθαι εἶναι ἀνθρώπινον.
§130Ε. ΜΑΝΤΑΚΑΣ. Κύριε Ζέρβα. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀναξέητε τὰς πληγὰς τοῦ παρελθόντος καὶ τοῦτο χάριν τῆς ἐθνικῆς Ἑνότητος ἡ ὁποία εἶναι τόσον ἀπαραίτητος εἰς τὰς σημερινὰς περιστάσεις. Ἐπιμένω καὶ τὸ τονίζω χάριν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνότητος καὶ μόνον.
§131Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ἐάν, κύριε συνάδελφε, μὲ προκαλῆτε νὰ μὴ ἀναξέσω τὸ παρελθόν, ἵνα ἀποφύγω ἐπικρίσεις σας τότε θὰ ὑποχρεωθῶ νὰ ἀναπτύξω εὐρύτερον τὸ ὅλον θέμα ὥστε νὰ ἀκούσητε καὶ σεῖς καὶ ὅλος ὁ κόσμος μίαν πικρὰν ἀλλὰ μεγάλην ἀλήθειαν. (Χειροκροτήματα). Τὸ καλλίτερον ποὺ θὰ εἴχατε νὰ κάμητε σεῖς, εἶναι νὰ σιωπήσητε καὶ νὰ ἐκτιμήσητε ὅσον ἐπιβάλλεται τὴν φρόνησιν ἑνὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἀπὸ μακρῶν ἐτῶν κάνει ὅ,τι εἶναι δυνατὸν διὰ νὰ βοηθήσῃ ὅσον ἠμπορεῖ ὥστε νὰ ἐπανεύρῃ ἡ χώρα τὴν γαλήνην της.
§132Ε. ΜΑΝΤΑΚΑΣ. Σᾶς συνιστῶ σεῖς νὰ σιωπήσητε καὶ μοῦ λέγετε ἐγὼ νὰ σιωπήσω;
§133Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ἐὰν τυχὸν ἡ κακή σας κεφαλὴ ἐπιμένῃ καὶ προσπαθῇ νὰ θέσῃ θέμα εὐρυτέρας ἀναπτύξεως τοῦ ὅλου δραματικοῦ παρελθόντος πρέπει νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι ἀπὸ τὴν τοιαύτην ἀνάπτυξιν θὰ βγῆτε πολὺ ζημιωμένος. Δὲν εἶμαι ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ζῇ μὲ τὸ παρελθὸν μόνον καὶ ὅστις ἀναξέει πληγάς. Ἐὰν δὲ εἴχατε παρακολουθήσῃ κἄπως μετὰ προσοχῆς τοὺς λόγους μου θὰ εἴχατε, εἶμαι βέβαιος, ἀντιληφθῆ ὅτι αἱ διαθέσεις μου δὲν εἶναι οἷαι σεῖς τὰς ἐξελάβετε. Καὶ συνεχίζω, κύριοι βουλευταί, τὸ πλανᾶσθαι εἶναι καθ’ ἡμᾶς ἀνθρώπινον. Ἐπλανήθησαν εἶπα ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου πλεῖστοι Ἕλληνες, τινὲς τῶν ὁποίων ἐπαναλαμβάνω — χωρὶς τοῦτο νὰ ξενίζῃ τὸν διακόψαντα ἀξιότιμον συνάδελφον — εὑρίσκονται καὶ μεταξὺ ἡμῶν. Ἠκολούθησε, πλανηθείς, ἂν θέλητε καὶ ὁ κρινόμενος ὡς κατάλληλος νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τὴν μερίδα ἐκείνην τῶν Ἑλλήνων οἱ ὁποῖοι σφαλερῶς εἶδον τὰ πράγματα τῆς χώρας καὶ ἔτσι ἐνετάχθη καὶ οὗτος εἰς τὰς τάξεις τοῦ Ε.Α.Μ. Καὶ ὄχι μόνον ἁπλῶς ἠκολούθησε τὴν μερίδα ἐκείνην, ἀλλὰ καὶ μετὰ φανατισμοῦ καὶ πείσματος ἐνέμεινεν εἰς αὐτοὺς καὶ ἐνέμεινε σταθερῶς, μέχρις ἀκόμη καὶ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ ὕστερα ἀπὸ αὐτὴν καὶ συνέχισε τὴν συμπαράστασίν του καὶ μετὰ τὴν καταστροφὴν ἣν ἐπροξένησεν εἰς τὸν τόπον μας τὸ κατάρατον ἐκεῖνο κατασκεύασμα τοῦ Κομμουνισμοῦ, τὸ Ἐὰμ–Ἐλὰς καὶ αἱ παραφυάδες των. Ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τὰς ἀρχὰς ἀφ’ ἧς ἐσχηματίσθη ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐδηλώσαμεν ὅτι θὰ περιβάλωμεν ταύτην μὲ τὴν ἐμπιστοσύνην μας καὶ ἐδηλώσαμεν τοῦτο, διότι ἐπιστεύαμεν ὅτι οὕτω πὼς πράττοντες ἐπράττομεν τὸ καθῆκον μας πρὸς τὴν χώραν. Ἐβλέπομεν ὅτι δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ διακυβέρνησις τῆς χώρας μετὰ τὴν τροπήν, τὴν ἀδικαιολόγητον καθ’ ἡμᾶς, ἣν εἶχε λάβει τὸ ὅλον ζήτημα ὑπὸ ἄλλον σχηματισμὸν καὶ ἑπομένως ἐκρίναμεν ὅτι διὰ νὰ μὴ δοκιμάζηται αὕτη ἀπὸ μίαν ἀκυβερνησίαν εἰς τόσον κρισίμους στιγμάς, ὅτι ὠφείλαμεν λέγω νὰ δώσωμεν ψῆφον ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν οὕτω πὼς σχηματισθεῖσαν καὶ αὐτοκληθεῖσαν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου. Καὶ ὁμολογοῦμεν ὅτι ἐστηρίζομεν πολλὰς ἐλπίδας ὅτι αὕτη θὰ ἐχειρίζετο τὸ ὅλον κυβερνητικὸν θέμα μὲ ἱκανότητα καὶ μὲ ἀποδοτικότητα. Καὶ ἐστηρίζομεν τὰς ἐλπίδας αὐτὰς εἰς δύο κυρίως σημεῖα. Πρῶτον εἰς τὸ ὅτι προΐστατο τῆς Κυβερνήσεως ἕνας στρατιώτης, ὁ στρατηγὸς Πλαστήρας καὶ δεύτερον διότι μετεῖχε ταύτης ἕνας κόσμος, ὁ ὁποῖος ἠγωνίσθη τὸν καλὸν ὑπὲρ πατρίδος ἀγῶνα, ὁ κόσμος τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ διατὶ νὰ τὸ ἀποσιωπήσω καὶ ὁ κόσμος τοῦ Δημ. Σοσιαλιστικοῦ κόμματος. Καὶ ἐπιστεύομεν ὅτι, ἂν μή τι ἄλλο, ὄχι μόνον δὲν θὰ ἀνεκόπτετο ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς χώρας ἐφ’ ὅσον συμμετεῖχε ὁ εἰδικὸς ἐπὶ τὸ θέμα τοῦτο ἀξιότιμος κ. Τσουδερὸς ἀλλὰ καὶ θὰ κατεβάλλετο πᾶσα προσπάθεια πρὸς πλήρη εἰρήνευσιν αὐτῆς. Ηὐχόμεθα, λέγομεν, καὶ ἐπιστεύομεν ὅτι διὰ τῆς συμμετοχῆς εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅλων αὐτῶν τῶν καλῶν πατριωτῶν, θὰ ἐφθάναμεν τὸ ταχύτερον πρὸς τὸ τέρμα, θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὴν τόσον ἀναγκαίαν καὶ τόσον ποθητὴν πλήρη γαλήνευσιν καὶ εἰρήνευσιν. Καὶ θὰ παραξενευθῇ ἴσως ἡ Βουλὴ ὅταν ἀκούσῃ καὶ ἀπὸ τὸ στόμα μου ὅτι εἶχον συνταχθῆ καὶ ἐγὼ εἰλικρινῶς καὶ ἀποφασιστικῶς μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς ἀποκληθείσης ἢ πολυκληθείσης λήθης. Εἶπα ὅτι ἔπρεπεν τέλος νὰ δοθῇ ἕνα τέρμα εἰς τὰ δεινὰ τῆς χώρας, νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν διαιώνισιν αὐτῆς τῆς ὀξύτητος, ἥτις συνεχιζομένη, εἰς τίποτε τὸ καλὸν δὲν ἠμποροῦσε νὰ ὁδηγήσῃ τὸν τόπον. Πιστεύοντος εἰς τὰς ἀτελείας καὶ ἀδυναμίας τοῦ ἀνθρώπου ὢν καὶ ἐγὼ ἕνας ἀτελὴς ἄνθρωπος, ἐμφοροῦμαι ἐξ ἐνστίκτου πάντοτε ἀπὸ ἕνα πνεῦμα ἐπιεικείας χριστιανικῆς ἂν θέλετε τοιαύτης. Ἡ τοιαύτη μου ψυχοσύνθεσις ὑπῆρξεν ἀφορμὴ μιᾶς κατηγορίας τὴν ὁποίαν μοῦ κατελόγισαν πολλάκις καὶ αὐτοὶ ἀκόμη οἱ φίλοι μου. Μὲ ἐπετίμουν, διότι μὲ ἐθεώρουν ὡς περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἔπρεπεν ἐπιεικῆ. Καὶ ἐν τούτοις ἡ χριστιανικὴ αὕτη ἐπιείκεια ὑπῆρξε κανὼν καὶ ἄξων τῆς ζωῆς μου. Ἀπὸ ταύτην καὶ τώρα διαπνεόμενος λέγω ἐρρέτω τὸ παρελθόν, ἂς ἐξαλειφθῇ τοῦτο καὶ ἂς ἔλθῃ τέλος ἡ λήθη. Ἂς προσπαθήσωμεν ὅλοι νὰ δημιουργήσωμεν μίαν νέαν Πατρίδα, Πατρίδα διὰ τὴν ὕπαρξιν τῆς ὁποίας ἂς βοηθήσωμεν ὅλους τοὺς πλανηθέντας νὰ ἐπανέλθουν τάχιστα εἰς τοὺς κόλπους τῆς μιᾶς καὶ ἀδιαιρέτου Ἑλλάδος. Ἂς λησμονήσωμεν ἀκόμα καὶ τὰ σφάλματά μας, ἂς θεωρήσωμεν ταῦτα ὡς μοιραῖα καὶ ἂς συμβάλωμεν οἱ πάντες εἰς τὸ νὰ συνθέσωμεν ἕνα Ἔθνος ἱκανόν, ὥστε κατὰ τὴν κρίσιμον αὐτὴν περίοδον τοῦ κόσμου ὁλοκλήρου νὰ δυνηθῇ καὶ πάλιν νὰ παίξῃ τὸν ρόλον του τὸν ἱστορικὸν αὐτοῦ ρόλον. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται, κύριοι βουλευταί, εὑρίσκεται μέσα εἰς τὰ πλαίσια τῆς περιφήμου ταύτης λήθης, ἡ Κυβέρνησις, διὰ τὴν ἐπίτευξιν τῆς ὁποίας ὅπως ἀνωτέρω ὡμολόγησα εἶχον καὶ ἐγὼ πιστεύσει ὡς ἐπιβαλλομένην; Σημαίνει, κύριοι βουλευταί, λήθην τοῦ παρελθόντος ἡ τοποθέτησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Πιστολάκη, ὡς Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης; Λέγεται λήθη τοῦτο; Ἢ μὴ τυχὸν τοῦτο σημαίνει κάτι ἄλλο; Μὴ τυχὸν ἀντιθέτως σημαίνει ἐνίσχυσιν πρὸς ἀναβίωσιν τοῦ κακοῦ παρελθόντος. Λησμονοῦμεν, χάριν τῆς χώρας τὸ ὅ,τι κατ’ αὐτῆς ἔπραξεν ὁ κ. Πιστολάκης; Ἄνθρωπος εἶναι καὶ αὐτὸς καὶ ὡς ἄνθρωπος ἐπλανήθη. Καὶ δεχόμεθα ἀκόμη ὅτι παρεδέχθη τὴν πλάνην του, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἄχρι τῆς στιγμῆς δὲν μᾶς εἶναι γνωστόν, πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον δὲν μᾶς ἔδωκε μέχρι τῆς στιγμῆς σχετικὰ δείγματα. Δεχόμεθα ἐν τούτοις ἡμεῖς ὅτι ἀνεγνώρισεν ὁριστικῶς τὴν πλάνην του καὶ μετενόησε δι’ ὅσα πλανηθεὶς ἔπραξε. Λησμονοῦμεν τέλος τὸ κακὸν τὸ ὁποῖον πλανηθείς, ὅπως λέγω ἀνωτέρω, ἐπροξένησεν εἰς τὸν τόπον μας, κακὸν τοῦ ὁποίου ὁ ἴδιος προσωπικῶς ἀντελήφθη τὴν καταστρεπτικότητα. Ἔζησα εἰς τὴν Ἀμερικήν, κύριοι βουλευταί, ἐπ’ ὀλίγον καὶ εἶδον ὁποίας μεγάλης καταστροφῆς ὑπῆρξε πρόξενος οὗτος. Δὲν διήρεσε διὰ τῆς ἐπιρροῆς του μόνον τὸν ὑγιᾶ ἐκεῖνον τῆς Μεγάλης Δημοκρατίας Ἑλληνισμόν, δὲν συνετέλεσε μόνον νὰ φθάσῃ οὗτος εἰς τοιαύτην ὀξεῖαν ἀντίθεσιν ὥστε ἡ ὀξύτης, ἥτις ἀνεπτύχθη μεταξὺ ἡμῶν νὰ ὠχριᾷ πρὸ ἐκείνης τῶν Ἑλληνοαμερικανῶν. Καὶ πέραν τούτου διέβρωσε κατὰ θανάσιμον τρόπον τὴν ἐθνικὴν προσπάθειαν εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε ἡ ἐπίσημη Ἀμερικὴ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ σημεῖον νὰ πιστεύῃ ὅτι ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπῆρξαν δύο μόνον κόσμοι. Ὁ ἕνας ὅστις ἀπετελεῖτο ἀπὸ προδότας, καὶ εἰς αὐτὸν συγκατελέγοντο ὅλοι οἱ Ἕλληνες καὶ ὁ ἄλλος, ὅστις εἶχε μόνον πατριώτας καὶ εἰς τὸν δεύτερον αὐτὸν κόσμον συγκατελέγοντο ὅσοι ἀπετέλεσαν τὸ Ε.Α.Μ., ὅσοι δηλονότι ἠκολούθησαν πλανηθέντες ἢ μὴ τὸ κατάρατον Κ.Κ.Ε. Καὶ τὴν διαπίστωσιν ταύτην ἔκαμνα ἐγὼ προσωπικῶς. Ἐκλήθην ὅταν μετέβην εἰς τὴν Ἀμερικὴν εἰς μίαν σύσκεψιν, εἰς τὴν ὁποίαν παρευρίσκοντο πλέον τῶν 20 ἀνωτάτων λειτουργῶν τοῦ STATE DEPARTEMENT καὶ μοῦ ὑπέβαλον μὲ μίαν φυσικότητα τὴν ἐρώτησιν: διατὶ δὲν ἐβλέπατε καὶ σεῖς οἱ ἄλλοι Ἕλληνες ὅπως εἶδεν ὁ κομμουνισμὸς τὴν ὑπόθεσιν τῆς Ἑλλάδος; Διατὶ ἢ ἠδρανήσατε, ἢ συνετάχθητε μὲ τὸν κατακτητήν; Διατὶ δὲν ἐλάβατε καὶ σεῖς τὰ ὅπλα ἐναντίον τοῦ Ναζισμοῦ καὶ τοῦ Φασισμοῦ; Διατὶ ἠνέχθητε ἢ καὶ συνειργάσθητε μὲ τὸν κατακτητήν; Αὐτήν, κύριοι βουλευταί, τὴν γνώμην εἶχε στὰς ἀρχὰς ἀκόμα τοῦ 1948 ἡ ἐπίσημος Ἀμερικὴ καὶ τὴν γνώμην ταύτην ἐμόρφωσε πρῶτον μὲν διότι ἠδιαφόρησε τὸ ἐπίσημον Κράτος καὶ οὔτε κἂν στοιχειώδη δὲν κατέβαλε προσπάθειαν νὰ διαφωτίσῃ τὸν κόσμον ἐκεῖνον τῶν ἀληθινῶν ἀνθρώπων, τὸν κόσμον τῶν πραγματικῶν δημοκρατικῶν, κατὰ δεύτερον ὅμως καὶ δύναμαι νὰ εἴπω κατὰ κύριον λόγον, τὸν ἐσχημάτισε χάρις εἰς τὴν σατανικὴν προσπάθειαν τοῦ κομμουνισμοῦ, ὁ ὁποῖος πρὸς ἐπιτυχίαν του ἐπεδίωξε καὶ ἐπέλεξε στελέχη οἷα ὁ κ. Πιστολάκης καὶ τὰ ὁποῖα τοῦ προσέφεραν ὅσην τοῦ προσέφεραν ὑπηρεσίαν διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν ἀπανθρωπιστικῶν καὶ ἀντεθνικῶν αὐτοῦ προσπαθειῶν. Τὸ Κ.Κ.Ε. ἐχρησιμοποίησε τὸν κ. Πιστολάκην, κύριοι βουλευταί, ὡς ἕνα ἐκ τῶν κυριωτέρων του ὀργάνων. Λήθην θέλομεν. Λήθην τοῦ παρελθόντος. Καὶ διὰ τὴν ἀπόκτησίν της λησμονοῦμεν ὅλα αὐτὰ καὶ λέγομεν πρὸς τὸν κ. Πιστολάκην. Ἀφίενταί σοι αἱ ἁμαρτίαι. Ἄνθρωπος ἦσο καὶ σὺ καὶ ὡς τοιοῦτος ἦτο φυσικὸν καὶ νὰ πλανηθῇς. Τὸ πλανᾶσθαι εἴπομεν εἶναι ἴδιον ὅλων ἡμῶν τῶν ἀτελῶν ἀνθρώπων. Ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ σημείου τούτου τοῦ νὰ συγχωρήσωμεν τὴν τραγικὴν πλάνην τοῦ κ. Πιστολάκη μέχρις ἐκείνου, τοῦ νὰ βλέπωμεν τὸν καλὸν στρατιώτην τὸν Στρατηγὸν Πλαστήραν νὰ τοποθετῇ αὐτὸν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ἱδρύματος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὑπάρχει μεγάλη ἀπόστασις. Θὰ ἔλθῃ κάποτε, εἴμεθα περὶ αὐτοῦ βέβαιοι ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν, ὄχι μόνον θὰ ἔχουν τὴν θέσιν τους ἐν τῇ ἐθνικῇ κοινωνίᾳ ὅλοι οἱ Πιστολάκηδες, ἀλλὰ καὶ θὰ βραβευθοῦν ἀναλόγως τῶν ἱκανοτήτων τους καὶ θὰ καταλάβουν τέλος περίοπτον ἐν τῇ διαχειρίσει τῶν κοινῶν θέσιν. Ἀλλ’ ἡ στιγμὴ αὐτὴ δυστυχῶς, πιστεύομεν ἀκραδάντως δὲν ἐπέστη ἀκόμη. Εἴδατε τὸν κ. Μάντακαν τί εἶπε. Μὲ διέκοψε καὶ μὲ προὐκάλεσε νὰ μὴ ἀναξέσω παλαιὰς πληγάς. Νὰ μὴ συνεχίσω ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἐξακολουθεῖ φαίνεται δυστυχῶς καὶ αὐτὸς ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι νὰ ἐμμένωσιν εἰς τὸ παλαιὸν κακὸν παρελθόν.
§134Ε. ΜΑΝΤΑΚΑΣ. Διατὶ σᾶς παρεκάλεσα; Χάριν τοῦ συμφέροντός σας καὶ χάριν τοῦ συμφέροντος τοῦ Ἔθνους.
§135Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ἐὰν διὰ τὸ ἀτομικόν μου συμφέρον κόπτεσθε, κύριε συνάδελφε, σᾶς παρακαλῶ πολὺ νὰ μὴ ἐνδιαφέρεσθε. Τὸ ἰδικόν μου συμφέρον, τὸ εὐκόλως ἐπιτυγχανόμενον, θὰ ἦτο ἂν ἄφηνα ὅλους σας νὰ συνεχίζητε τὴν προσπάθειάν σας πρὸς ἀναβίωσιν τοῦ κακοῦ παρελθόντος. Ὅσον ἀφορᾷ ὅμως τὸ γενικὸν συμφέρον, ἂν περὶ αὐτοῦ καὶ σεῖς ἐνδιαφέρεσθε, τοῦτο νομίζω ὅτι ἐξυπηρετεῖται ἄριστα μόνον ἂν ὅλοι μας ἀκολουθήσωμεν τὴν γραμμήν, ἣν τόσον σαφῶς διαγράφω. Ὅπως σήμερον ἐγὼ — καὶ πρέπει νὰ τὸ ἀνακοινώσω μετὰ χαρᾶς πρὸς τὸ Σῶμα — προσέχω ἀλλὰ καὶ σέβομαι τὸν κ. Σβῶλον καὶ ἐκτιμῶ ἀρκούντως τοὺς λόγους του, τοποθετῶ δὲ τοῦτον ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ εἰς θέσιν περίοπτον καὶ ἐν τῇ συνειδήσει μου ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ συνειδήσει τοῦ Λαοῦ μας, ἔτσι ὀφείλετε καὶ σεῖς νὰ ἀναγνωρίσητε ὅτι ὅσα λέγω συντελοῦν εἰς τὴν γαλήνευσιν καὶ εἰρήνευσιν τοῦ τόπου μας. Τὸ ὅτι ἐπλανήθητε ἔν τισι καὶ τὸ ὅτι σήμερα ἀναγνωρίζετε τὴν πλάνην σας, ἐὰν τὸ δεχθῆτε τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ δι’ ὑμᾶς μείωσιν. Δὲν νομίζω ὅτι μὲ τοὺς λόγους μου κάμνω τίποτε τὸ μειωτικὸν δι’ ὅλους σας. Ἀντιθέτως σᾶς ὑποβοηθῶ, ἵνα ἠρέμα καὶ ἁπαλὰ ἐπανεύρητε τοὺς ἑαυτούς σας. Πιστεύσατέ με κύριοι ὅτι ἂν ἐξαρθῆτε εἰς τὸ ὕψος σας καὶ ἀναγνωρίσητε τὴν πλάνην σας τότε θὰ σταθῆτε εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Ἔθνους καὶ θὰ δημιουργήσητε δι’ ὅλους ἡμᾶς τὴν ἀνάγκην νὰ συνδέσωμεν καὶ πάλιν τοὺς παλαιούς μας δεσμοὺς καὶ ἐπανευρίσκοντες τὸν παλαιὸν ἑαυτόν μας νὰ ἀναπτύξωμεν καὶ πάλιν ἐκείνην τὴν τόσον σωστικὴν ἀμοιβαίαν ἐμπιστοσύνην, τὴν ἐμπιστοσύνην ποὺ εἴχομεν ὅταν χάρις εἰς αὐτὴν ὅλοι μαζὶ ἐγράφομεν τὴν ὡραίαν μας τὴν θαυμαστὴν Ἑλληνικὴν Ἱστορίαν. Εἴπαμεν καὶ ἐπαναλαμβάνομεν, δεχόμεθα λήθην τοῦ παρελθόντος, λήθην ἐφ’ ὅσον αὕτη θὰ εἶναι ἐποικοδομητικὴ τοῦ μέλλοντός μας, ὄχι ὅμως καὶ βράβευσιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἡμάρτησαν κατὰ τόσον θανάσιμον τρόπον, ὡσὰν αὐτὸν δι’ ὃν κατηγοροῦμεν, τὸν κ. Πιστολάκην. Ἡμεῖς πρὶν ἢ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας, ὡς Ἐθνικὸν κόμμα Ἑλλάδος καὶ πρὶν ἢ ἐκδηλώσωμεν τὴν ἀπόφασίν μας θὰ ἠθέλομεν χωρὶς νὰ σπεύσωμεν νὰ ἀκούσωμεν ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐὰν ὁριστικῶς, ἐὰν τελικῶς πλέον ἀπεφάσισε νὰ τοποθετήσῃ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ἱδρύματος τὸν κ. Πιστολάκην. Θὰ ἐπιφυλαχθῶμεν συνεπῶς καὶ μόνον μετὰ τὴν ἐξαγγελίαν τῆς ἐπισήμου ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ κ. Πλαστήρα ἀποφάσεως, θὰ λάβωμεν σαφῆ θέσιν ἐν τῷ τεθέντι πολιτικῷ ζητήματι. Πρέπει ὅμως καθ’ ἡμᾶς, ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅταν θὰ ἔλθῃ διὰ νὰ εἴπῃ πρὸς τὸ Σῶμα ὁποία εἶναι ἡ ὁριστική του ἀπόφασις νὰ σταθμίσῃ καλῶς τὰ πράγματα καὶ πράξῃ πᾶν τὸ δυνατὸν ὥστε νὰ ἀποφευχθῇ ἡ δημιουργία κρίσεως ἐξ ἀφορμῆς τοῦ τεθέντος πολιτικοῦ θέματος διότι τὴν τοιαύτην κρίσιν δὲν θεωρῶ σήμερον ἐποικοδομητικὴν διὰ τὴν ὅλην προσπάθειαν πρὸς ἀνασυγκρότησιν τῆς χώρας. Πρέπει λέγω, ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀναλογισθῇ καλῶς τοῦ ποίου κακοῦ δυνατὸν νὰ γίνῃ πρόξενος, ἂν ἐπιμείνῃ καὶ νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασίν του. Ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί, καιρὸς διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ κ. Πιστολάκη. Θὰ ἔλθῃ αὐτὴ ἡ ὥρα. Ὁ καιρὸς ὅμως αὐτὸς δὲν ἐπέστη. Δὲν θέλω, ἵνα μὴ μακρυγορῶ, νὰ φέρω πρὸς τὸ Σῶμα καὶ τόσα ἄλλα ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα στηρίζουν ἀπόλυτα τὴν πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως παράκλησίν μου ταύτην καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ἦσαν ἱκανὰ νὰ κλονίσουν οὐσιαστικὰ τὴν ἀπόφασιν αὐτοῦ. Ὁμιλῶ μόνον διὰ ἀπόφασιν ληφθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διότι δυστυχῶς μέχρι τῶν ἰδικῶν μας αὐτιῶν ὡς τοιαύτη ἔχει φθάσει. Ὑπάρχει δὲ ἐξ ἄλλου ἡ φήμη ὅτι δὲν εἶναι σύμφωνον πρὸς ταύτην τὸ σύνολον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ φοβούμεθα ὅτι θὰ συνέβαινε τοῦτο τὸ ἐξαιρετικὸν εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπέμενεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ὑπ’ αὐτοῦ ληφθείσης ἀποφάσεως. Θὰ συνέβαινε, λέγομεν, ἐκ τῆς ἐπιμονῆς του ταύτης νὰ δημιουργηθῇ ρῆγμα ἐν τῇ Κυβερνήσει μὲ πολὺ σοβαρὰς συνεπείας. Νὰ ἔχῃ λέγομεν δημιουργηθῇ ἕνα τόσον ὀξὺ πολιτικὸν θέμα εἰς τοὺς κόλπους αὐτῆς ταύτης τῆς Κυβερνήσεως ὥστε, νὰ εἶναι δύσκολος ἡ οἱαδήποτε εἰς τὸ μέλλον ἀνασυγκόλλησις πρὸς σχηματισμὸν διαδόχου Κυβερνήσεως. Θὰ ἔλθῃ λέγω εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὥρα κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ εὑρεθῇ καὶ αὐτὸς καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν ὄχι μόνον νὰ μὴ συζητῶμεν τοιαῦτα θέματα, ἀλλ’ ἀντιθέτως νὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναθέτωμεν Κρατικὰς λειτουργίας εἰς ἀνθρώπους τοῦ τύπου τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Πιστολάκη. Θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ αὐτὴ διότι τοιαύτη εἶναι ὅλων τῶν πονούντων τὸν τόπον τῶν Ἑλλήνων ἡ θέλησις κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ καταλαμβάνουν περίοπτον, ἐν τῇ διαχειρίσει τῶν κοινῶν θέσιν ὅλοι, ὅσοι διὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον λόγον πλανηθέντες, κατέστησαν ἑαυτοὺς διαβλητούς. Θὰ ἔλθῃ, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν ἡ ὥρα αὐτή. Δὲν ἦλθεν ὅμως εἰσέτι. Παραλείπω λέγω, νὰ ἀναφέρω, κύριοι βουλευταί, τοὺς τόσους ἄλλους λόγους, οἱ ὁποῖοι προστιθέμενοι καὶ αὐτοὶ νὰ πείσουν τὸν στρατηγὸν Πλαστήραν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασίν του. Ἀναφέρω μόνον ἕνα ἐξ αὐτῶν. Προχθὲς ἀκόμη προσέφυγεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πιστολάκης εἰς τὴν ἐτυμηγορίαν τοῦ λαοῦ τῆς ἰδιαιτέρας του πατρίδος, καὶ αὕτη δὲν τὸν ἐτίμησε διὰ τῆς ἐκλογῆς του, ὡς ἀντιπροσώπου της. Παραλείπω ἐπίσης τὸν λόγον, ὅτι οὗτος εἶναι ξένος παντελῶς πρὸς ὅλα ὅσα διεδραματίσθησαν ἐν τῇ Χώρᾳ ταύτῃ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς περασμένης 10ετίας καὶ κυρίως ὅτι εἶναι ξένος πρὸς τὸ δρᾶμα τοῦ ἀγρότου. Ἐφ’ ὅσον οὔτε ἐπὶ στιγμὴν ἔζησε τὸν πόνον καὶ τὴν ἀγωνίαν του πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐναρμονίσῃ τὰς πράξεις του σύμφωνα μὲ τὸ συμφέρον τοῦ λαοῦ γενικῶς καὶ εἰδικώτερον ἐκείνου τοῦ τμήματος τοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον καλεῖται, διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης νὰ ἐξυπηρετήσῃ; Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν δὲν ἔζησε τὴν ἀγωνίαν καὶ τὰ δρᾶμα τῆς ἀγροτιᾶς ὁ κ. Πιστολάκης, δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ καὶ νὰ συλλάβῃ πλήρως τὸ ὅλον αὐτοῦ θέμα καὶ νὰ ἀντιληφθῇ ὁποῖαι καὶ πόσαι εἶναι αἱ ἀνάγκαι του καὶ πόσον ταχείας χρήζουν αὗται θεραπείας. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν ὅτι δὲν θὰ ἐκδηλώσωμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ θέματος τὴν ἀπόφασίν μας ὡς Ἐθνικὸν κόμμα Ἑλλάδος, ἀλλὰ θὰ ἀναμείνωμεν νὰ ἀκούσωμεν ἀπὸ τὰ χείλη τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ποία εἶναι ἡ ὁριστικὴ αὐτοῦ ἀπόφασις. Ποιούμεθα ἔκκλησιν πρὸς αὐτὸν ὅπως βοηθήσῃ ἵνα ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τῆς Βουλῆς τὸ πικρὸν τοῦτο ποτήριον. Ἄς ἀφήσῃ ἥσυχον καὶ ἤρεμον τὴν Συνέλευσιν ἵνα συνεχίσῃ τὸ ἔργον της, ἔργον, ἡ διακοπὴ τοῦ ὁποίου ἐκ μιᾶς Κυβερνητικῆς κρίσεως, μεγίστην θὰ φέρῃ ζημίαν εἰς τὸ Ἔθνος. Εἶμαι βέβαιος, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀπὸ ὅλας τὰς ἐν τῇ Βουλῇ πλευρὰς ἡ Κυβέρνησις τῆς σήμερον, ἐξ ἀφορμῆς τῶν τόσων κρισίμων στιγμῶν ποὺ διέρχεται ἡ ἀνθρωπότης, ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς θὰ τύχῃ ἂν μὴ τῆς πλήρους ἐμπιστοσύνης, ἀσφαλῶς ὅμως τῆς ἀνοχῆς των. Καὶ τοῦτο διότι πρέπει, ὅλοι τὸ βλέπομεν, αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ μείνῃ ἀπερίσπαστος καὶ ἀδιατάρακτος διὰ νὰ συνεχίσῃ τὸ ἔργον της. Καθ’ ἣν ὥραν, καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ σύμπαν ταράσσεται ἐκ θεμελίων, καὶ τρίτη ἐπαπειλεῖται παγκοσμία σύρραξις, ἡμεῖς δὲν εἴμεθα δὲν πρέπει, δὲν τὸ θέλομεν νὰ εἴμεθα ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ βοηθήσωμεν ὥστε νὰ δημιουργηθῇ κρίσις Κυβερνητική. Θέλομεν τὸ δηλώνομεν εἰλικρινῶς, εὐσταθῆ καὶ ἀπολύτως συνεκτικήν, τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ διὰ νὰ τελειώνω, κύριοι βουλευταί, λέγω καὶ ταῦτα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ὡμίλησεν ἐπίσης καὶ ὁ ἀγαπητὸς ἐκ Κορινθίας συνάδελφος κ. Ρέντης, τὸ θέμα τοὐτέστιν τῆς μερικῆς Κυβερνητικῆς ἀλλαγῆς, θὰ ἤθελα δι’ αὐτὸ νὰ εἴπω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ἀρχηγὸν τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ κόμματος καὶ Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δυστυχῶς τοῦτο δὲν ἐδημιουργήθη ἀπὸ ἡμᾶς. Ὅτι τοῦτο ἀντιθέτως εἶναι δημιούργημα τῆς ἀνησυχίας ὄχι ἡμῶν τῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ εὑρισκομένων, ἀλλὰ κυρίως καὶ μοναδικῶς ὑμῶν τῶν ἐν τῇ Κυβερνήσει. Δυστυχῶς κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐδημιουργήθη τὸ θέμα αὐτὸ ἀπὸ σᾶς τοὺς ἰδίους, ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡμεῖς, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐξηναγκάσθημεν ὅτε ἐπληροφορήθημεν ὅτι ἐπῆλθεν οἷα ἐπῆλθε μερικὴ Κυβερνητικὴ ἀλλαγή, ἠναγκάσθημεν λέγω ὅταν σᾶς εἴδωμεν — καὶ πρέπει νὰ τὸ δεχθῆτε ὅτι σᾶς θέλομεν ἐκεῖ ποὺ ἐτάχθητε — Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ σᾶς θέλομεν ἐκεῖ διότι ὄχι μόνον ἐκτιμῶμεν τὴν σύνεσίν σας καθὼς καὶ τὰ διάφορα ἄλλα προσόντα σας ἀλλὰ καὶ διότι πιστεύομεν ὅτι ἐν τῇ διαχειρίσει τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως θὰ φανῆτε ἀντάξιος τῶν προσδοκιῶν μας χωρὶς νὰ θέλω μὲ αὐτὸ ποὺ λέγω νὰ μειώσω ἔστω καὶ ἐπ’ ἐλάχιστον τὰς μεγάλας ἀρετὰς τοῦ προκατόχου σας καὶ ἀγαπητοῦ μου φίλου Ὑπουργοῦ ἤδη τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Γαρουφαλιᾶ, ἠναγκάσθημεν ἐπαναλαμβάνω ὅταν εἴδωμεν ὅτι ἐπῆλθεν αὐτὴ ἡ μεταβολή, χωρὶς ὅμως νὰ δίδεται καμμία ἐξήγησις ἀλλ’ ἀντιθέτως νὰ ἀφήνεται αὐτὴ εἰς τὸν τύπον καὶ μόνον εἰς τὸν τύπον, ἠναγκάσθημεν νὰ διερωτηθῶμεν πρὸς τί ἡ τοιαύτη Κυβερνητικὴ ἀλλαγή. Καὶ τότε ἀπὸ τὴν ἀνησυχίαν ἡ ὁποία ἐκ τῆς ἀλλαγῆς ταύτης ἐδημιουργήθη εἰς τὸ σύνολον τοῦ λαοῦ μας, καὶ ἡ ὁποία ὡς ἦτο φυσικὸν διωχετεύθη καὶ εἰς τὸ ἡμέτερον Σῶμα ἠναγκάσθημεν νὰ ἐρευνήσωμεν διατὶ ἐγένετο ἡ ἀλλαγὴ αὕτη. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ὡς πιστεύω, ὅστις ὑπεχρέωσε τόσον τὸν ἀξιότιμον κ. ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ὅσον καὶ τὸν ἐκ Κορινθίας κ. συνάδελφον ὅπως καὶ τὸν κ. ἀρχηγὸν τῶν Ἐθνικοφρόνων νὰ εἴπουν τὰ ὅσα εἶπον ἀπὸ τοῦ Βήματος τούτου. Ὁμολογῶ ὅτι ἡ γενομένη ἀλλαγὴ ἐπηρέασε καὶ ἐμὲ κἄπως. Ὅτι καὶ ἐγὼ μετέχω τῆς καθολικῆς αὐτῆς ἀνησυχίας μετέχω ὅμως ταύτης ὑπὸ τὴν ἑξῆς μορφήν. Μετέχω ὑπὸ τὴν μορφήν, μὴ τυχὸν ὁ ἀνεξίκακος καὶ γενναῖος ὅπως εἶναι, τὴν ψυχὴν στρατηγὸς Πλαστήρας, ἀγνοῶν τὰ πρόσωπα καὶ τὰ πράγματα σπεύδει εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἀποφάσεών του. Μήπως μάλιστα ἔσπευσε καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου εἰς τὴν λῆψιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρους στυγνοὺς καὶ ἀμετανοήτους ἐγκληματίας. Καὶ ἀξιῶ ἀπὸ ὑμᾶς, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως ὅπως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐντείνητε ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως τὴν προσοχήν σας. Καὶ ἐλπίζω ὄχι μόνον ἐγώ, ἀλλὰ καὶ ὁ Λαός μας ὅτι θὰ εἶσθε προσεκτικός. (Χειροκροτήματα).
§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σβῶλος ἔχει τὸν λόγον.
§137Α. ΣΒΩΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τῆς ὑποθέσεως τῆς Κορέας καὶ τοῦ ἐγγράφου τοῦ Ο.Η.Ε. πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τῆς ἀπαντήσεως τῆς Κυβερνήσεως, διὰ μέσου τοῦ Τίτο καὶ τῶν Ἑλληνογιουγκοσλαυϊκῶν σχέσεων καὶ διὰ μέσου τῆς ἐπιδράσεως τῆς Ἀμερικανικῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ σχηματισμοῦ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ μέχρι τοῦ διορισμοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀγρ. Τραπέζης, ἀπηυθύνθησαν ἀπόψε πολλαὶ ἀνάμικτοι καὶ ἐπάλληλοι κατηγορίαι κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὴν δεξιὰν πλευρὰν τῆς Ἀντ)σεως. Θὰ ἦτο πολὺ προτιμώτερον ὅσα θέματα εἶναι θέματα τακτικοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου νὰ ἤρχοντο μὲ τὴν σειράν των, διὰ νὰ ἀνεπτύσσετο μία ἐπερώτησις, νὰ ἐδίδετο μία ἀπάντησις ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἐγενικεύετο ἡ συζήτησις καὶ νὰ ἠμποροῦσε ἔτσι νὰ σχηματισθῇ ἀπὸ τὸ Σῶμα μία γνώμη, ἀδιάφορον ἐὰν θὰ κατέληγεν ἢ ὄχι εἰς τὴν ἔκφρασιν δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Πάντως, ἀπροόπτως ἐτέθη ἀπόψε πολιτικὸν ζήτημα. Καὶ ἐνῷ ἀρχικῶς πολλοὶ ἀπὸ ἡμᾶς εἴχαμεν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐτέθη ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς, τελικῶς νομίζω, ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ὁ ὁποῖος καὶ ἔθεσε τὸ ζήτημα, ἀπεμόνωσεν ἤ, μᾶλλον, ἐνετόπισε τὸ θέμα εἰς τὸν ἐπικείμενον διορισμὸν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης.
§138Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸν γενόμενον διορισμόν.
§139Α. ΣΒΩΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφόσον δὲν ἔχει συντελεσθῆ τυπικῶς ὁ διορισμὸς, ὑπάρχει στάδιον ἐνδεχομένης μεταβολῆς.
§140Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὁμιλῶ ἀπὸ ἀπόψεως κυβερνητικῶν εὐθυνῶν διὰ τὸν διορισμὸν καὶ ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὡμολόγησεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ πρακτικοῦ. Ἡ ὁρκωμοσία θὰ εἶναι τὸ τυπικὸν μέρος τῆς ἀναλήψεως τῆς ἐξουσίας. Ἑπομένως διορισμὸς ὑπάρχει.
§141Α. ΣΒΩΛΟΣ. Δὲν ἠξεύρει κανεὶς ἐὰν μεταξὺ κύλικος καὶ χειλέων δὲν πέλει πολλά. Δι’ ἡμᾶς τὸ ζήτημα εἶναι ἀδιάφορον, ἀλλὰ παρατηρῶ ὅτι τὸ πολιτικὸν ζήτημα, δηλ. ἡ θέσις ζητήματος ἐμπιστοσύνης ἢ δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἐνετοπίσθη εἰς τὸ θέμα αὐτό.
§142Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἶναι τὸ ἀποκορύφωμα.
§143Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἀποκορύφωμα ἢ ὄχι, εἶναι ὅπως τὸ κρίνει ὁ καθένας. Διότι ἀπὸ τὰ πλεῖστα ὅσα θέματα, διὰ τὰ ὁποῖα κατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις, ἕκαστος ἐκλέγει ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον δίδει τὴν περισσοτέραν βαρύτητα. Ἀλλ’ εἶναι ὅμως ἄηθες, πολιτικὸν ζήτημα, δηλαδὴ ζήτημα ποὺ ἅπτεται ἀμέσως τῆς θέσεως τῆς Κυβερνήσεως ἀπέναντι τῆς Βουλῆς, νὰ τίθεται τόσον ἐντοπισμένως ἐξ ἀφορμῆς ἑνὸς διορισμοῦ, ἔστω καὶ ἂν ἕκαστος δύναται νὰ τὸ κρίνῃ ὅπως θέλει.
§144Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὸ ζήτημα δὲν ἐτέθη ἐντοπισμένον μόνον εἰς τὸ θέμα αὐτό.
§145Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἔτσι ἐτέθη ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος.
§146Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἡ ὅλη πολιτεία τῆς Κυβερνήσεως, καθ’ ἡμᾶς, ἀποτελεῖ κίνδυνον.
§147Α. ΣΒΩΛΟΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική σας ἄποψις, ἀλλὰ δὲν εἶναι τῆς μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως, τῆς ὁποίας ἡ γνώμη θὰ ληφθῇ περισσότερον ὑπ’ ὄψιν. Κυρίως ὅμως, νομίζω, ὅτι, ἡ ὅλη ἐπίθεσις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ἀφετηρίαν, πλαίσιον καὶ τέρμα ἔχει τὸν ἰσχυρισμὸν ὅτι διὰ τῆς ὅλης πολιτείας της ἡ Κυβέρνησις, πολιτείας κορυφουμένης, ὡς ἐλέχθη ἀπὸ κάποιον συνάδελφον, εἰς τὸν διορισμὸν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Α.Τ.Ε., διὰ τῆς ὅλης πολιτείας της θέτει εἰς κίνδυνον τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν. Ἐπ’ αὐτοῦ, ἄλλωστε, τοῦ θέματος, ἡ Κυβέρνησις, ἔστω καὶ συντόμως, ἀπελογήθη. Κύριοι συνάδελφοι, διαφωνῶ ἀπολύτως πρὸς τὴν ἐκτίμησιν αὐτήν, τοῦ τόσον εὐθραύστου τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Διαφωνῶ εἰς τὴν σκόπιμον αὐτὴν καλλιέργειαν τοῦ πανικοῦ, ποὺ γίνεται συστηματικὰ ἀπὸ μίαν μερίδα τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ τύπου εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς στερεότητος καὶ διὰ νὰ ἐπιτευχθοῦν ἄλλαι πολιτικαὶ ἐπιδιώξεις.
§148Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Πανικοῦ, ὄχι.
§149Α. ΣΒΩΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ κάμνετε ὅταν ὁμιλῆτε διαρκῶς καὶ καταγγέλλετε ὅτι διὰ τῆς ἀπολύσεως τοῦ Α ἢ Β κρατουμένου ἢ διὰ τοῦ διορισμοῦ τοῦ Α ἢ Β πολιτικοῦ ὑπαλλήλου τίθεται εἰς κίνδυνον ἡ ἀσφάλεια τῆς Χώρας. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω καλυτέραν γνώμην περὶ τῆς ἀντοχῆς τοῦ Ἔθνους αὐτοῦ χωρὶς νὰ εἶμαι ἐθνικόφρων!...
§150Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Πότε εἴχατε τὴν γνώμην αὐτήν, τώρα ἢ ἀπαντῶντες εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως....
§151Α. ΣΒΩΛΟΣ. Τὸ ἴδιο εἶπα καὶ τότε.
§152Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. .. Καὶ ὑποστηρίζοντες τὴν ἀκεραιότητα τῆς Ἑλλάδος, ἐνῷ ἐγὼ θὰ σᾶς ἤθελα—καὶ λόγῳ καταγωγῆς ἀκόμη—προχωροῦντα ἔτι περαιτέρω καὶ ὑποστηρίζοντα τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν ἐθνικῶν διεκδικήσεων. Τώρα, λοιπόν, ἔχετε τὴν καλυτέραν γνώμην ἢ ὅταν, διδάσκοντες ἀπὸ τῆς ἕδρας τοῦ Ἐθνικοῦ Πανεπιστημίου, ἐχαρακτηρίσατε τὸν ἐθνικισμὸν τῶν φοιτητῶν ὡς ψυχικὴν πάθησιν;
§153Ν. ΒΕΗΣ. Εἶναι συκοφαντία. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).
§154Α. ΣΒΩΛΟΣ. Θὰ ἠμποροῦσα κάλλιστα νὰ μὴ σᾶς ἀπαντήσω, ἀλλὰ προτιμῶ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν θὰ εὑρεθῇ ἕνας κἂν φοιτητής, ὁ ὁποῖος κατὰ τὰ 5–6 χρόνια ποὺ ἐδίδαξα εἰς τὸ Πανεπιστήμιον νὰ εἴπῃ ἐντίμως ὅτι ἤκουσεν ἀπὸ ἐμένα πολιτικὰς δηλώσεις ἢ κρίσεις εἴτε αὐτὰς ποὺ εἴπατε εἴτε ἄλλας. Καὶ τὰ παιδιὰ εἶναι τίμια, κ. βουλευτά, δὲν λέγουν ψέμματα. Ἠμπορεῖ νὰ εἶμαι φανατισμένα, ἀλλὰ ψέμματα δὲν λέγουν. Ἔχω πεποίθησιν εἰς τὴν ἐντιμότητά των.
§155Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Χαίρω πολὺ διὰ τὴν ἐξήγησιν αὐτὴν καὶ ἠμπορῶ νὰ σᾶς συγχαρῶ, διότι αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἀνενήψατε.
§156Α. ΣΒΩΛΟΣ. Εὐχαριστῶ πολύ, ἀλλὰ δὲν εἶμαι ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἀνανήφουν, οὔτε μοῦ ἐτέθη ζήτημα ἀνανήψεως.
§157Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις, ἂν μοῦ ἐπιτρέπῃ ὁ κ. συνάδελφος, πρὸς γνῶσιν τῆς Βουλῆς. Δὲν ἠξεύρω διατὶ ἠμπορεῖτε νὰ κατηγορήσητε τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον, τὸν ἀγορεύοντα, ἠξεύρω ὅμως ποῖον ἀγῶνα κατέβαλλεν εἰς τὰ βουνά, ὡς Πρόεδρος τῆς Π.Ε.Ε.Α., διὰ νὰ κατορθώσῃ νὰ περιορίσῃ τὴν σφαγὴν καὶ τὸν ὄλεθρον τοῦ λαοῦ μας. Ἂς τὸ μάθῃ ἡ Βουλή. Ἄσχετον εἶναι ἂν σφαλερῶς ἠκολούθησε τὸν δρόμον ἐκεῖνον, ἀλλὰ ἠξεύρω, ἐπαναλαμβάνω, ποῖον ἀγῶνα κατέβαλλε καὶ ποίους κινδύνους διέτρεξε. (Χειροκροτήματα).
§158Α. ΣΒΩΛΟΣ. Δὲν δέχομαι ὅτι ἠκολούθησα σφαλερῶς οἱονδήποτε δρόμον, κ. συνάδελφε. Ἀλλὰ πάντως αὐτὰ τὰ θέματα δὲν ἠμποροῦν νὰ συζητοῦνται μέσῳ μιᾶς διακοπῆς. Εἶπα καὶ ἄλλοτε—τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερα: Ὑπάρχουν ἐδῶ, ἀπὸ τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τοῦ ἀπόντος Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος, μέχρις ἡμῶν πρόσωπα ποὺ ἐδράσαμεν κατὰ τὰ δύσκολα χρόνια τῆς κατοχῆς, καθὼς ὑπάρχουν καὶ πρόσωπα ποὺ διεκρίθησαν διὰ τὴν ἀπουσίαν τῆς δράσεως ἢ τὴν κακὴν δρᾶσιν. Θὰ εἶναι ἀνδρικό, παλληκαρίσιο καὶ ἔντιμον, ὅποτε θέλετε νὰ συζητήσωμεν ψύχραιμα τὴν δρᾶσιν καὶ τὴν στάσιν ἑκάστου, ἀφοῦ ἀποκαταστήσωμεν ὅμως κριτήρια κοινῆς ἀναγνωρίσεως, ὅπως ἁρμόζει εἰς ἀνθρώπους ποὺ δὲν ἔχουν νὰ φοβηθοῦν τὴν κρίσιν, ἀλλὰ θέλουν νὰ ἐκκαθαρίσουν τὴν θέσιν ἑκάστου. Αὐτὸ ὅμως τὸ ἔργον δὲν γίνεται μὲ διακοπάς. Διὰ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ θέμα, κ. συνάδελφοι, λέγω ὅτι οὐσιαστικῶς κατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις διότι ἡ πολιτεία της ἐκθέτει εἰς κίνδυνον τὸ Ἔθνος. Καὶ οἱ κίνδυνοι ἐνετοπίσθησαν, πλὴν τοῦ διορισμοῦ ἑνὸς προσώπου εἰς μίαν δημοσίαν λειτουργίαν εἰς τὰς περιφήμους ἀπολύσεις ἐξορίστων, διότι ἀπολύσεις καταδίκων ἢ ὑποδίκων δὲν ὑπάρχουν. Ἡ ἀπάντησις, κ. βουλευταί, τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως διὰ μὲν τὴν δεξιὰν ἀντιπολίτευσιν νομίζω θὰ ἔπρεπεν ἐντίμως νὰ θεωρηθῇ πλέον ἢ ἐπαρκής, δι’ ἡμᾶς ὅμως εἶναι στοιχεῖον βαρείας κατηγορίας κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Διότι τί σᾶς εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως; Σᾶς εἶπεν ὅτι περὶ μὲν ὑποδίκων καὶ καταδίκων δὲν πρόκειται, διότι αὐτοὶ ἐὰν θὰ βγοῦν ἀπὸ τὰς φυλακάς, θὰ εἶναι ἐνδεχομένως ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νομοσχεδίων περὶ μέτρων ἐπιεικείας ὅταν ψηφισθοῦν. Ὡς πρὸς δὲ τοὺς κρατουμένους εἰς τὸ στρατόπεδον Μακρονήσου πολιτικοὺς ἐξορίστους, σᾶς ἔδωσεν ἀριθμοὺς μερικῶν ἀπολύσεων ἐν συγκρίσει πρὸς τὰς ἀπολύσεις ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου 1949, ποὺ ἱδρύθη τὸ στρατόπεδον. Αἱ προηγούμεναι δηλαδὴ Κυβερνήσεις, ἤτοι ἡ τελευταία πολιτικὴ Κυβέρνησις πρὸ τῆς διαλύσεως τῆς Βουλῆς καὶ ἡ κατόπιν Κυβέρνησις ἡμιπολιτικὴ καὶ μισοϋπηρεσιακὴ τοῦ κ. Θεοτόκη, ἀπέλυσαν ἀπὸ τὴν Μακρόνησον 13.000 περίπου ἐξορίστους, ἡ δὲ παροῦσα ἀπέλυσε μόνον 800 ἐν συνόλῳ κρατουμένους. Καὶ ἡ προσωπική μου διαπίστωσις, κύριοι βουλευταί, ὑπῆρξε καὶ εἶναι ὅτι, ἐπειδὴ διαρκῶς κάμνομεν αὐτὴν τὴν προσπάθειαν νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀπολυθοῦν ἀπὸ τὸ στρατόπεδον Μακρονήσου πολιτικοὶ ἐξόριστοι εἰς ὅσον ἔνεστι εὐρυτέραν κλίμακα, ἡ προσωπική μου ἐντύπωσις εἶναι ὅτι πολὺ εὐκολώτερον εὑρίσκαμεν κατανόησιν ἀπὸ τὰς πρὸ τῆς διαλύσεως τῆς Βουλῆς Κυβερνήσεις καὶ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν, παρὰ ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Αὐτὸ δὲ δι’ ἡμᾶς εἶναι ἡ βαρυτάτη κατηγορία πρὸς τὴν Κυβέρνησιν αὐτήν, ἡ ὁποία ὄχι μόνον δὲν ἐφήρμοσε μίαν πολιτικὴν μέτρων ἐπιεικείας, ὅπως τὴν κατηγορεῖτε, ἀλλὰ τοὐναντίον ἠκολούθει ἕνα δρόμον περισσότερον παρὰ ποτὲ μικρόψυχον καὶ πιὸ στενὸν ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸν δρόμον τῆς τελευταίας προεκλογικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ὑπηρεσιακῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἔχω παρὰ νὰ ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα ἐκ τῶν πλείστων. Διὰ πεντηκοστὴν ἴσως φορὰν παρεκάλεσα τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἐπειδὴ μᾶς παρακαλοῦν γονεῖς, συγγενεῖς, σύζυγοι τῶν κρατουμένων..........
§159Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δηλαδὴ ἐκλογεῖς σας.
§160Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ὄχι, διότι πρόκειται περὶ φυματικῶν, οἱ ὁποῖοι κρατοῦνται εἰς Ἰκαρίαν, καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ ζητοῦν τὴν συνδρομήν μας διότι ἐνδιαφερόμεθα δι’ αὐτοὺς καὶ διὰ τὴν ἀπόδοσιν τῆς ἐλευθερίας εἰς αὐτούς. Εἶναι λιγότεροι ἀπὸ 60 καὶ σημειωτέον ὅτι δὲν τοὺς παρέλαβε τὸ στρατόπεδον τῆς Μακρονήσου, ἀλλὰ τοὺς ἄφισεν εἰς τὴν Ἰκαρίαν καθ’ ὅλον τὸ διάστημα. Ἔ, λοιπόν, ἐὰν παρεκάλεσα τὸν τέως Ὑπουργόν, ἐνῷ τοῦ εἶπον ὅτι πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ ὑπάρξῃ ἀνθρωπισμὸς ἔναντι πασχόντων ἀνθρώπων, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἐπικίνδυνοι ἄρρωστοι, φυματικοί, τοὺς ὁποίους οὔτε ἡ Μακρόνησος δέχθηκε νὰ παραλάβῃ...πρὸς ἀναμόρφωσιν, ἐνῷ πιθανότατα μὲ τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις θὰ εἴχομεν ἐπιτύχει τὴν ἀπόλυσιν τῶν φυματικῶν αὐτῶν, δὲν τὴν ἐπετύχαμεν μὲ Ὑπουργὸν Δημοσίας Τάξεως, ἀνήκοντα εἰς Κυβέρνησιν ποὺ ὑπεσχέθη μέτρα ἐπιεικείας, μὲ Ὑπουργὸν Κυβερνήσεως ἀπὸ τὴν ὁποίαν προσεδοκᾶτο ἀλλαγή.
§161Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Διατί δὲν ἐπραγματοποιήθη αὐτὸ ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν;
§162Α. ΣΒΩΛΟΣ. Διότι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εἶναι ὑπὸ τὴν ψυχικὴν ἐπίδρασιν αὐτῆς τῆς ἰδικῆς σας πτέρυγος τῆς Βουλῆς, διότι ἡ ἐπίδρασις αὐτὴ εἶναι χαλινός, τὸν ὁποῖον ἔχει εἰς τὴν δρᾶσιν της. Καὶ ἐναντίον αὐτῆς τῆς ὑποταγῆς της ἐξανιστάμεθα ἡμεῖς οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν τὴν ἐψηφίσαμεν, ἀλλὰ εἴχομεν κάθε δικαίωμα νὰ πιστεύσωμεν εἰς τὴν πολιτικὴν ποὺ ἐξήγγειλε ἔστω καὶ τόσον πενιχρὰ καὶ ἡ πολιτικὴ ποὺ ἐξήγγειλε δὲν πραγματοποιεῖται. Ἰδοὺ καὶ ἄλλα παραδείγματα. Τὸ Γʹ Ψήφισμα, περὶ τοῦ ὁποίου τόσος λόγος ἔγινεν, ἐτέθη ὑπὸ λήθαργον ὄχι ἀπὸ τὴν παροῦσαν ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν, πολὺ πρίν. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις εὑρῆκε τὴν κατάστασιν. Θὰ ἐπερίμενε κανεὶς ἀπὸ Κυβέρνησιν, ἐπαγγελθεῖσαν τὴν ἀλλαγήν, νὰ κάμῃ κάτι περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἔκαμε μία Κυβέρνησις ὑπηρεσιακή, μὴ ἔχουσα πολιτικὰς εὐθύνας ἀπέναντι τοῦ λαοῦ.
§163Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἴπατε ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν ἐπαγγελθεῖσαν τὴν ἀλλαγήν. Ἁπλῶς ἐπαγγελθεῖσαν, νὰ τὸ προσθέσετε.
§164Α. ΣΒΩΛΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι αὐτὸ ἀκριβῶς, ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ θεωροῦμεν εἰλικρινῆ τὴν ἐπαγγελίαν ἔστω καὶ ἀνεπαρκῆ καὶ νὰ προσδοκῶμεν τὴν ἐκπλήρωσίν της, νὰ τὴν περιμένωμεν μάλιστα τὸ ταχύτερον. Δὲν ἔγινεν αὐτὴ ἡ ἐκπλήρωσις καὶ δικαιούμεθα νὰ κατηγορήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως τὸ κάμνομεν ἀπόψε. Ἐνῷ, λοιπόν, εὗρε ληθαργοῦν τὸ Γʹ Ψήφισμα, ἄφησε καὶ ἐπῆρε τὴν θέσιν του ἕνα ἄλλο νομοθέτημα πολὺ χειρότερον, ὁ νόμος 509 τοῦ 1947, δυνάμει τοῦ ὁποίου λειτουργοῦν εὐούτατα ἔκτακτα στρατοδικεῖα ἐν πλήρει εἰρήνῃ. Σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι, εἰς ποίαν χώραν τῆς Εὐρώπης, ὅπου οἱ ἄνθρωποι συνήθισαν νὰ ζοῦν ἐλεύθεροι, εἰς ποίαν χώραν, ἐνῷ ὑπάρχει εἰρήνη, ἐνῶ δὲν γίνονται μάχαι καὶ ἐπιχειρήσεις, ἐνῷ δὲν ὑπάρχει πόλεμος, ἐνῷ ἡ φυσιογνωμία τῆς χώρας εἶναι εἰρηνική, ἐνῶ ἀσχολούμεθα μὲ τὸν συντονισμόν, τὴν ἀνασυγκρότησιν, τὸ σιτάρι, τὸν καπνόν, τὰς δημοτικὰς ἐκλογάς......
§165Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν χύνεται αἷμα ἐδῶ;
§166Α. ΣΒΩΛΟΣ. Εὐτυχῶς ὄχι. Λέγω λοιπὸν εἰς ποίαν χώραν τῆς γῆς θὰ ἠμποροῦσε νὰ συμβιβασθῇ ἡ λειτουργία ἐκτάκτων στρατοδικείων, τὰ ὁποῖα σήμερον ἀκόμη δικάζουν κατὰ δεκάδας παλαιοὺς κατηγορουμένους, εἰς ποίαν χώραν θὰ ἠμποροῦσε νὰ συμβιβασθῇ μὲ τὴν εἰρήνην ἡ λειτουργία ἐκτάκτων στρατοδικείων, θεσμοῦ καθαρῶς πολεμικῆς φύσεως; Ποίαν ἀπάντησιν θὰ ἐδίδατε εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτό;
§167Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐγώ. Ἐγὼ θὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔλαβον χώραν πρῶτος, δεύτερος καὶ τρίτος γῦρος, ἐνῷ εἰς οὐδεμίαν ἄλλην χώραν ἔλαβον χώραν αὐτοὶ οἱ γῦροι καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ νὰ προστατεύσωμεν τὰ ἀποτελέσματα τῶν νικῶν τοῦ στρατοῦ μας, ὁ ὁποῖος ἐθυσιάσθη.
§168Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἄρα προληπτικῶς διατηρεῖτε αὐτὸ τὸ καθεστώς. Καὶ ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι πᾶσα χώρα εἰς πᾶσαν στιγμὴν ἠμπορεῖ νὰ ἐπικαλῆται ἕνα κίνδυνον μελλοντικὸν καὶ ὑποθετικόν. Ἀλλὰ δύναται νὰ διατηρῇ ἔκτακτα στρατοδικεῖα ἐν λειτουργίᾳ μὲ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ μελλοντικοῦ κινδύνου; Θὰ ἦτο ἀνεκτὸν εἰς μίαν δημοκρατικὴν χώραν; Ὁ κ. Ρέντης, ὁ ὁποῖος βέβαια δὲν ἀνήκει εἰς τὸν κόσμον τῶν ἰδεῶν τὸν ἰδικόν μας, ἐν τούτοις σᾶς εἶπε καὶ ἐκ τῆς πείρας του ἀκόμη πόσον ἀκατανόητος καὶ ἀπαράδεκτος εἶναι ἡ τοιαύτη πολιτική.
§169Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Δὲν τὸν θέλετε οὔτε σεῖς, τὸν κ. Ρέντην.
§170Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἠμπορεῖ νὰ μείνῃ εἰς τὸ κόμμα του, ἀρκεῖ τὸ κόμμα νὰ ἐνθυμηθῇ τὴν παλαιάν του φιλελευθέραν ἱστορίαν. Λέγω λοιπὸν ὅτι, ὅταν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον εὑρίσκεται ἡ ἀλλαγή, τὴν ὁποίαν ἐπεριμένομεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, τὸ νὰ τὴν κατηγορῆτε κιόλας ὅτι ἐπεξέτεινε περισσότερον τοῦ δέοντος τὰ μέτρα ἐπιεικείας, ἐνῷ ἔκαμεν εἰς ἀριθμοὺς καὶ κατὰ σύγκρισιν ἀπείρως ὀλιγώτερα πράγματα ἀπὸ ὅ,τι πολὺ προγενέστερα ἔκαμαν ἄλλαι Κυβερνήσεις ἀκόμα καὶ εἰς τὴν ἀκμὴν τοῦ ἀγῶνος.....
§171Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ποιοτικῶς εἶναι τὰ ἴδια ἀποτελέσματα; Αὐτὸ θέλω νὰ μάθω. Ἐὰν ποιοτικῶς εἶναι τὰ αὐτὰ ἀποτελέσματα.
§172Α. ΣΒΩΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀναγνωρίζετε εἰς τὸν ἑαυτόν σας τὸ δικαίωμα νὰ μὴ ἀφίνετε εἰς οὐδένα νὰ ὁμιλήσῃ. Λέγω λοιπὸν ὅτι καὶ ἂν ὑπάρχῃ κάποια δικαία κατηγορία κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, πρέπει νὰ εἶναι μόνον ἀπὸ τὴν πλευρὰν τὴν ἰδικήν μας, οἱ ὁποῖοι ἐπιστεύσαμεν ἔστω καὶ εἰς τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα ποὺ ὑπεσχέθη περὶ ἀλλαγῆς διὰ τοῦ προγράμματός της, ὅπως ἔδωσε πίστιν καὶ ἕνα μέγιστον τμῆμα τοῦ λαοῦ, διότι τὸ πρόγραμμα αὐτὸ ἐφαίνετο νὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς ὅ,τι κορυφαῖα μέλη τῆς Κυβερνήσεως ἐπίστευον κατὰ συνείδησιν ὡς συμφέρον τῆς χώρας. Ἔχομεν διαψευσθῆ καὶ δι’ αὐτὸ κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν. Ἀντιθέτως, αἱ ἰδικαί σας κατηγορίαι κ.κ. συνάδελφοι τῆς δεξιᾶς διὰ τὰς δῆθεν ἀπολύσεις ἀπὸ τὴν Μακρόνησον φαίνονται τὸ ὀλιγώτερον ὡς εἰρωνεία ὅταν ἔχετε ὑπ’ ὄψιν τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχουν πρόσωπα ἐπικίνδυνα. Ἀλλὰ ἐπὶ τέλους καὶ οἱ ἀριθμοὶ ἔχουν τὴν σημασίαν των. Καὶ ὅταν γίνεται λόγος περὶ ἐκκενώσεως τῆς Μακρονήσου ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία δὲν ἔκαμεν οὔτε πολλοστημόριον ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἔκαμαν ἄλλαι Κυβερνήσεις, ἀπὸ τὰς ὁποίας δὲν εἴχομεν αὐτὴν τὴν ἀξίωσιν καὶ αἱ ὁποῖαι ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἶχον ὑποσχεθῆ τοιοῦτα πράγματα εἰς τὸν λαόν, καὶ ὅταν καὶ σήμερα ἀκόμη τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δημοσίας Τάξεως δὲν ἔχει παραλάβει τὴν Μακρόνησον, οὐδὲ σκέπτεται νὰ τὴν διαλύσῃ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγεται ὅτι 800 ἀπολυθέντες μετὰ τὰς 13.000 ἀποτελοῦν τὸν κίνδυνον ἐν ὀνόματι τοῦ ὁποίου ἡ Δεξιὰ τρομοκρατεῖ τὴν Κυβέρνησιν. Μοῦ μένει, κ.κ. βουλευταί, ἕνα τελευταῖον ζήτημα. Τὸ ἐνδοκυβερνητικὸν ζήτημα τῆς ἐναλλαγῆς ὑπουργῶν εἰς τὰ Ὑπουργεῖα. Δὲν νομίζω ὅτι ἀξίζει νὰ σημειωθῇ σοβαρῶς τόσον μᾶλλον καθόσον ἔγινε μέσα εἰς τὸν αὐτὸν κομματικὸν τομέα ἁρμοδιοτήτων. Τὸ ὅτι ὑπάρχουν ἐκκρεμῆ νομοσχέδια τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν δὲν νομίζω ὅτι σημαίνει τίποτε, διότι δὲν κωλύεται ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ τὰ ὑπερασπίσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως ἐπίσης δὲν σημαίνει ὅτι καὶ ὁ νέος Ὑπουργὸς δὲν εἶναι ἱκανὸς νὰ πράξῃ τὸ ἴδιον.
§173Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐκρίθη ὁ τέως Ὑπουργὸς τῆς Δημ. Τάξεως ὡς ἥσσονος ἱκανότητος ὑπουργός, νὰ ἀνταπεξέλθῃ εἰς τὴν ἀσκουμένην πολιτικὴν ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔπρεπε προφανῶς νὰ ὑπάρχῃ ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως διὰ νὰ ἀντιταχθῇ κατὰ τῶν αὐθαιρεσιῶν καὶ πιέσεων τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως.
§174Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐδήλωσεν ὅτι δὲν υἱοθετεῖ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐγράφησαν εἰς τὰς ἐφημερίδας. Δὲν εἶναι ἰδικόν μας ἔργον νὰ ἐπέμβωμεν εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.
§175Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε· αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕνα κριτήριον ἐπὶ μιᾶς ὑποθέσεως ἡ ὁποία ἐνδιαφέρει τὴν κοινὴν γνώμην καὶ ἡ ὁποία συζητεῖται ἀπόψε ἐδῶ. Ἑπομένως ἀποτελεῖ κάτι τι καὶ αὐτό.
§176Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ὑπὸ μίαν προϋπόθεσιν ὅτι ἔχετε ὡμολογημένον ἀπὸ κάπου ἐγκύρως ὅτι τὰ αἴτια τῆς μεταβολῆς εἶναι πολιτικά.
§177Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ ηὐχόμεθα νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὴν πολιτικήν της ἡ Κυβέρνησις ἐν ἀναφορᾷ πρὸς τὴν ἰδεολογίαν τὴν ἰδικήν σας. Αὐτὸ θὰ ἐξετιμᾶτο ἐπαρκῶς ἀπὸ τὰ κόμματα ποὺ παρέχουν τὴν ἐμπιστοσύνην των εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ διαφορὰ βέβαια ἐν τῇ ἐννοίᾳ αὐτῇ εἶναι μεγάλη. Ἐγὼ ἐπῆρα ἕνα γεγονὸς ἴσως τὸ ἁπλούστερον ἀλλὰ τὸ πλέον χαρακτηριστικὸν διὰ νὰ προκαλέσω ἀκριβῶς τὴν προσοχὴν τῶν ὑποστηριζόντων τὴν Κυβέρνησιν κομμάτων.
§178Α. ΣΒΩΛΟΣ. Θὰ ἠμποροῦσα, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐξαγάγω ἐκ τῆς διακοπῆς, ὅτι θὰ εἶσθε εὐχαριστημένος ἂν ἡ ἀλλαγὴ τὴν ὁποίαν ζητοῦμεν ἡμεῖς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἐγίνετο δεκτή.
§179Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Σᾶς τὸ εἶπα αὐτό, διὰ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἀναμένω ἐκκαθάρισιν τῆς διαθέσεώς της.
§180Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβ.). Ἐξ ὅλης ψυχῆς, ἀλλὰ δὲν γίνεται.
§181Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἀκριβῶς αὐτὴν τὴν δήλωσιν ἤθελον νὰ προκαλέσω ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ὅπως εἶπον καὶ πρίν, εἰς οὐδένα ἀρνοῦμαι πατριωτισμὸν ἐκ τῶν μετεχόντων εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐγὼ εἶπα ὅτι συνθετικῶς ἐφαρμόζουν μέτρα ἀντιπατριωτισμοῦ, τοῦ ἑνὸς καλύπτοντος τὸν ἕτερον καὶ τῶν δύο καλυπτομένων ἀπὸ τὸν τρίτον.
§182Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερν.). Διὰ πρώτην φορὰν ἀκούω ὅτι εἶναι δυνατὸν ἀναλυτικῶς νὰ εἶναι πατριωτισμὸς καὶ συνθετικῶς ἀντιπατριωτισμός. (Χειροκροτήματα).
§183Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Φαίνεται ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἔχει καθόλου ὑπ’ ὄψιν τὴν ψυχολογίαν τῆς μάζης πόσον πατριωτικὰ ἠμπορεῖ νὰ σκέπτεται ἕνα ἄτομον, καὶ πόσον ἀντιπατριωτικὰ ἠμπορεῖ νὰ δράσῃ ὡς σύνολον.
§184Α. ΣΒΩΛΟΣ. Ἀκριβῶς ἰσχυρίζομαι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀγνοεῖ τὰ αἰσθήματα τῆς μάζης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὰ ἄτομα τῆς δεξιᾶς. Καὶ διὰ νὰ τελειώσω, κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι ἂν πράγματι εὐσταθοῦν κατηγορίαι κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι αὐταὶ τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόματος ἢ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῶν Ἐθνικοφρόνων. Κατηγορίαι σοβαραί, ἀντικειμενικῶς ὑποστᾶσαι, κατηγορίαι ἔναντι τῶν ὁποίων καμμία ἀπολογία τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἠμπορεῖ νὰ κατισχύσῃ, εἶναι αὐταὶ τὰς ὁποίας διατυπώνομεν ἡμεῖς. (Χειροκροτήματα).
§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;
§186ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, συνέχισιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ τεθέντος πολιτικοῦ ζητήματος. (Ὥρα 10.45′ μ. μ.)