1950.06.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 33η

Παρασκευὴ 9 Ἰουνίου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλῶ τὸν Γραμματέα κ. Κ. Μαρῆν ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΜΑΡΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλῶ τὸν Γραμματέα κ. Ι. Βλαμίδην ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀπευθυνομένας ἀναφοράς, τὰ κατατιθέμενα νομοσχέδια, κ.λ.π.

§4Ι. ΒΛΑΜΙΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Σωματεῖον Καπνεργατῶν Κομοτινῆς ζητεῖ αὔξησιν τῶν καπνεργατικῶν ἡμερομισθίων 40%, κατάργησιν τῶν ἀντεργατικῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων, ἄμεσον ἄνοιγμα τῶν καπναποθηκῶν διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν κλπ. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Γιαννιτσῶν διαμαρτύρεται ἐντόνως διὰ καθυστέρησιν λήψεως Κυβερνητικῆς ἀποφάσεως δι’ ἐκκοκισμένον βάμβακα, εὑρισκόμενον εἰς χεῖρας παραγωγῶν κ. λ. π. Αἱ Ἐμποροεπαγγελματικαὶ καὶ Ἐργατοϋπαλληλικαὶ Ὀργανώσεις Σερρῶν ζητοῦν ὅπως ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ καταρτισμοῦ τοῦ νέου προϋπολογισμοῦ χρήσεως 1950–51, ληφθῇ πρόνοια ἀναγραφῆς ἐν αὐτῷ ἀναλόγου κονδυλίου δι’ ἀξιοποίησιν Συντ. Πράξεως 106 τοῦ ἔτους 1946. Οἱ κάτοικοι τέως Δήμου Βοΐων ζητοῦν ἄμεσον κατασκευὴν ἑνὸς λιμενοβραχίονος μήκους 100–150 περίπου μέτρων, πρὸς τελειοποίησιν τοῦ λιμένος των. Τὸ Σωματεῖον Καπνεργατῶν Καβάλλας ζητεῖ ἀναβολὴν συζητήσεως καπνικοῦ ζητήματος. Τὸ Σωματεῖον Καπνεργατῶν Καβάλλας ἐκφράζει συμπάθειαν καὶ ἀλληλεγγύην ἀγωνιζομένων δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ζητεῖ ἄμεσον ἀποδοχὴν δικαίων αἰτημάτων ἀπεργούντων. Τὸ Σωματεῖον Καπνεργατῶν Καβάλλας ζητεῖ ἄμεσον αὔξησιν ἐπιδοτήσεως ἀνέργων καπνεργατῶν, καθιέρωσιν τιμαριθμικοῦ ἡμερομισθίου μὲ βάσιν τὰς 35.000 δραχ., ὁριστικὴν κατάργησιν τῆς κατὰ ἀπόδοσιν ἀμοιβῆς κ.λ.π. Ἡ Γενικὴ Συνέλευσις μετόχων Κοινοῦ Ταμείου φορτηγῶν αὐτοκινήτων Θεσ)νίκης ζητεῖ ἄμεσον κατάργησιν τοῦ

Α. Ν. 911.

Τὸ Σωματεῖον Ἀρτεργατῶν Ξάνθης ζητεῖ ἄμεσον ἀξιοποίησιν Σ. Π. 106. Οἱ κάτοικοι τῆς πόλεως Κατερίνης ζητοῦν ἄμεσον ἵδρυσιν δημοτικοῦ σχολείου καὶ νηπιαγωγείου. Ὁ Σύλλογος Βομβοπλήκτων καὶ Πυροπαθῶν Ἐπαρχίας Ἐλασσῶνος, ζητεῖ ἄμεσον χορήγησιν δανείων εἰς τοὺς πολεμοπαθεῖς μὲ χαμηλὸν τόκον, ἀποζημίωσιν εἰς ὅλα τὰ πληγέντα μέλη του διὰ τὴν καταστροφὴν τῆς κινητῆς των περιουσίας κ. λ. π. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Κάτω Νευροκοπίου, Ὀχυροῦ, Κάτω Βροντοῦς, Περιθωρίου, Δασωτοῦ, Βαθυτόπου, Χρυσοκεφάλου, Λευκογείων καὶ Ἐξοχῆς ζητοῦν ἄμεσον ἐκσκαφὴν τῆς κοίτης τοῦ διασχίζοντος τὸ λεκανοπέδιον Κάτω Νευροκοπίου χειμάρρου καὶ τὴν διευθέτησιν τοῦ ροῦ τῶν ὑδάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Σ. Στεφανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σερβίων, διαμαρτυρομένου διὰ ἐφαρμοζομένην ἀναδρομικὴν φορολογίαν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Γ. Μπουρδάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ παραγωγικοῦ κόσμου Μεσολογγίου, διαμαρτυρουμένου διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ 6.100.000 ὀκάδων χόρτου παρὰ τὴν ρητὴν περὶ τοῦ ἐναντίου ὑπόσχεσιν τῶν ἁρμοδίων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Ν. Κουπαροῦσος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σερβίων, διαμαρτυρομένου διότι οὐδὲν μέτρον μέχρι σήμερον σοβαρὸν ἐλήφθη παρὰ τοῦ Κράτους, διὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴν στέγασιν τῶν ἀγροτῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Τεχνιτῶν Ἐργατῶν Ἑταιρειῶν Πετρελαίων Θεσ)νίκης, ζητούντων ἄμεσον αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν των. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν ἰδιοκτητῶν ἐργοστασίων παραγωγῆς ἀνηθόλης «ΑΣΤΗΡ» καὶ «ΝΕΚΤΑΡ» Θεσ)νίκης, ζητούντων τὴν διατήρησιν τοῦ ἐπὶ τῆς εἰσαγομένης ἀνηθόλης φόρου πολυτελείας καὶ τὴν ἄρσιν τούτου ἐκ τῆς ἐν τῇ ἡμεδαπῇ παραγομένης τοιαύτης, ἵνα διασφαλισθῶσι τὰ συμφέροντα χιλιάδων ἀγροτῶν καὶ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Χορτιάτι Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος τὴν τοποθέτησιν καὶ ἑτέρου αὐτοκινήτου λεωφορείου διὰ τὴν πληρεστέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων καὶ παραθεριστῶν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Νιγρίτης, ζητοῦντος ἄμεσον διάθεσιν καταλλήλων οἰκημάτων, πρὸς ἐπεξεργασίαν καὶ ἀσφαλῆ συντήρησιν καπνῶν. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Τραγήλου, ζητοῦντος ἄμεσον ἐπισκευὴν τῶν πυρποληθέντων οἰκιῶν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀττ)τίας κ. Δ. Μπερδελῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν Μεγάροις Ἀναγκαστικοῦ Ἀμπελουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ, ζητοῦντος ἄμεσον ἐφαρμογὴν τοῦ Α. Ν. 787)1948 (περὶ φόρου καταναλώσεως τοῦ οἴνου ἢ γλεύκους κλπ.). Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προσφυγικοῦ Συλλόγου Καλαμῶν ὁ «Βόσπορος», ζητοῦντος ἄμεσον στέγασιν τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Β. Μουράτογλου καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Λιτοβοΐου Δήμου Γιαννιτσῶν, ζητούντων ἄμεσον παραχώρησιν ἀνὰ 10 στρεμμάτων κατὰ οἰκογένειαν διὰ τοὺς κληρούχους, καὶ ἀνὰ 20–30 διὰ τοὺς τελείως ἀκτήμονας, ἐκ τῆς ἀποξηρανθείσης ἐκτάσεως περιοχῆς λίμνης Γιαννιτσῶν. Ὁ Πανελλήνιος Σύνδεσμος Τυφλῶν Ἀθηνῶν, ζητεῖ ἄμεσον ἵδρυσιν ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ τυφλῶν, ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Ι.Κ.Α., ἐπιβολὴν ἑκατονταδράχμου γραμματοσήμου ἐπὶ τῶν ἐπιστολῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ, ὡς καὶ ἑκατονταδράχμου τυφλοσήμου, ἐπικολλουμένου ἐπὶ τῶν μεγάλων κυτίων σιγαρέττων πολυτελείας κλπ. Ἀξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται, νοσηλευθέντες εἰς τὸ 415 Στρατιωτικὸν Σανατόριον, ἐξελθόντες τούτου ὡς ἱκανοὶ πρὸς ἐργασίαν, ζητοῦν ὑπαγωγήν των εἰς τὸν Νόμον 751 τοῦ 1948, καταργουμένου τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 1196)49. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος καταθέτει ἀναφορὰν Ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων, ζητούντων ἄμεσον προαγωγήν των, ὡς κεκτημένων ἁπάντων τῶν τυπικῶν καὶ οὐσιαστικῶν προσόντων καὶ ἐπενεγκόντων ὑψίστης σημασίας ὑπηρεσίας κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ζορμπᾶς καὶ Λ. Σαραφιανὸς καταθέτουν ἀναφορὰς ἁλιέων Βροντάδων Χίου καὶ Ἱερισσοῦ Χαλκιδικῆς, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν ἁλιείας διὰ πεζοτρατῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σερπᾶνος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Δικαστικῶν Μεσολογγίου, ζητούσης ἔγκρισιν ὑποβληθέντος παρὰ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης νομοσχεδίου περὶ διαβαθμίσεώς των. Ἡ Νίνα Ἀναγνωστοπούλου, ὀρφανὴ θυγάτηρ πολιτικοῦ συνταξιούχου, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ χορήγησιν μερίσματος παρὰ τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Δημοσίων Ὑπαλλήλων καὶ ζητεῖ ἄμεσον καταβολὴν τούτου. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων, ἐπὶ διαβιβασθεισῶν ἐρωτήσεων βουλευτῶν. Αʹ Τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ. 1. Τὸ Γ.Ε.Σ. ἔχει πληροφορίας τῶν ὑπευθύνων διοικήσεων ὅτι ἡ Δημοσία τάξις δὲν εὑρίσκεται εἰς ἀξιοθρήνητον κατάστασιν λόγῳ διαταράξεως ταύτης ἐξ ὑπερβασιῶν στρατιωτικῶν ἢ ἄλλων στρατιωτικῶς συγκεκροτημένων τμημάτων, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ μέτρα κατόπιν ἀορίστων γενικῶν καταγγελιῶν. 2. Διὰ πᾶσαν καταγγελλομένην συγκεκριμένην περίπτωσιν ὑπερβασιῶν στρατιωτικῶν κλπ. καὶ μετὰ τὴν ἐξακρίβωσιν ταύτης, ἐπιβάλλονται αἱ δέουσαι κυρώσεις.

Βʹ Σ. Τ. 902)5–6–50

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΣΠΑΗΣ

Βʹ Τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς 1) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 75 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χατζήμπεη. Τὸ θέμα τοῦτο εἶναι ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ὡς πρὸς τὴν λειτουργίαν τοῦ Νοσοκομείου Φυλακῶν Ἀβέρωφ ἀνάγεται ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν ἁρμοδιότητα Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς εἰς τὰς Φυλακὰς Ἀβέρωφ κρατουμένους φυματικοὺς οὐδέποτε ὠχλήθημεν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ὥστε νὰ μεριμνήσωμεν διὰ τὴν νοσηλείαν τούτων εἰς «Σωτηρίαν».

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

2) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 523 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Μπουρνιᾶ. Δυστυχῶς ἐκ τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀνέργεσις τοῦ Σανατορίου Χίου, οὔτε καὶ ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ εἶναι δυνατὴ ἡ ἀνέργεσις τοῦ ὡς ἄνω Σανατορίου. Δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν κοινοποιηθείσης πρὸς τοὺς Νομάρχας Χίου καὶ Μυτιλήνης ὡρίσαμεν ὅπως τὰ 20% τῶν κλινῶν τοῦ Σανατορίου Μυτιλήνης διατεθοῦν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς νήσου Χίου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

Ὁ κ. Θ. Τσάτσος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ τῶν ἀποδοχῶν, τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ Εἰσαγγελιῶν καὶ περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κωδ. Ν. 128)1936 «περὶ Ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων κλπ.» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως καὶ ἑρμηνείας τοῦ Α. Ν. 1364) 49 «περὶ μέτρων διευκολύνσεως ἐπαναπατρισμοῦ κεφαλαίων» καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 710 τοῦ 1945». Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου (Ὑπουργ. Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1395, 1398, 1401 καὶ 1428 τοῦ 1950 Α. Νόμων «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς ἐκλογικῆς Νομοθεσίας». Ὁ κ. Ι. Μιχαὴλ (Ὑπουργ. Ἐργασίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως Ἐργατικῶν τινῶν Νόμων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Ἀποστόλου καὶ Α. Ζάκκας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς ἀπολύσεως καταδίκων καὶ ὑποδίκων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μπέλλας καὶ Α. Κωστόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς ἀπολύσεως καταδίκων καὶ ὑποδίκων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Θεολογίτης καὶ Λ. Εὐταξίας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κανονισμοῦ δοκιμασίας τῶν ὑποψηφίων διὰ τὸν ἐπιστημονικὸν τίτλον τοῦ διδάκτορος εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολὰς τοῦ Ε. Μ. Πολυτεχνείου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Τοσουνίδης, Γ. Τηλικίδης, Γ. Μπουρδάρας, Γ. Τσουδερὸς, Γ. Γεωργιάδης κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ὑπὸ στοιχ. ΜΘʹ Ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 519)48 Α. Ν. «περὶ ἐλέγχου τῆς νομιμοφροσύνης τῶν Δημοσίων κλπ. ὑπαλλήλων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Κύριοι βουλευταί, ὡς πρῶτον θέμα τῆς ἡμερησίας διατάξεως, κατόπιν τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ἐλήφθη χθές, εἶναι ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῶν Α. Ν. τῆς 7)8–6–35 «περὶ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς» καὶ 772)48 περὶ προαγωγῶν ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ παραδεχόμενοι εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ Ν)διον λέγουσι ΝΑΙ, οἱ μὴ παραδεχόμενοι αὐτὸ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, λέγουσιν ΟΧΙ. (Καλοῦνται, ὡς ψηφολέκται, οἱ κ. κ. Γ. Γρηγορίου καὶ Α. Δημάκης καὶ ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως τῶν κ. κ. Βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως ἐπὶ τοῦ ὑποβληθέντος ἐρωτήματος):

(Διεξαχθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς ἀνακοινοῦται ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα):

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 167. Ἐκ τούτων ΝΑΙ 118 καὶ ΟΧΙ 49. Ἑπομένως τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῶν Α. Ν. τῆς 7)8–6–35 «περὶ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς» καὶ 772)48 «περὶ προαγωγῶν ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς», γίνεται δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ. Ὁ κ. Ἀντωνίου ἔχει τὸν λόγον.

§7Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριοι Βουλευταί, ἡ ἐξονυχιστικὴ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπέδειξεν ὅτι ἡ οἰκονομία τῆς χώρας διανύει ὀξυτάτην καπνικὴν κρίσιν. Εἶναι ἰδιαιτέρως ἱκανοποιητικόν, ὅτι κατενοήθη ἡ τεραστία σημασία τοῦ προβλήματος διὰ τὴν χώραν. Εἶναι, πράγματι, τὸ καπνικὸν ὄχι μόνον τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 θέμα τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλ’ ἐπίσης καὶ τὸ πρόβλημα τὸ πλέον φλέγον, τὸ πλέον δεσπόζον ἐξ ὅλων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα καλεῖται ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος σήμερον. Ἀναμφισβητήτως ἡ πλευρά, ἡ ὁποία περισσότερον πάσης ἄλλης ἐνδιαφέρει, εἶναι ἡ ἐξασφάλισις ἀγορῶν καταναλώσεως διὰ τὸ προϊὸν τοῦ καπνοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ αἴτια καὶ τὰ μέσα θεραπείας τοῦ μαρασμοῦ τῶν ἐξαγωγῶν, ὁ ὁποῖος παρετηρήθη εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἐγένοντο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀξιόλογοι ἀγορεύσεις καὶ συνεπῶς περιττεύει νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Θὰ ἤθελα μόνον νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὰς ἰδιωτικὰς ἀνταλλαγάς. Οἱ καπνέμποροι καὶ οἱ ἐκπροσωποῦντες τοὺς καπνεμπόρους εἶναι φυσικὸν νὰ ἐνδιαφέρωνται διὰ τὴν καθιέρωσιν τοῦ συστήματος τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν, διότι τὸ σύστημα τοῦτο ἐξασφαλίζει τεράστια κέρδη εἰς αὐτούς. Προκειμένου, ὅμως, νὰ καθιερωθῇ πολιτικὴ ὑγιής, σχέσιν ἔχουσα πρὸς τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον, ἀπεδείχθη ἐκ τῶν συζητήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι τὸ σύστημα τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν εἶναι σύστημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ καταδικασθῇ, πρέπει δὲ νὰ καταδικασθῇ, διότι ὁδηγεῖ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς θὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω τοῦτο μόνον, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀπεδείχθη ὅτι τὸ σύστημα τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν ὁδηγεῖ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, εἶναι φυσικὸν ἐπίσης νὰ δυσχεραίνῃ τὸ πρόβλημα τῆς προωθήσεως τῶν ἐξαγωγῶν διὰ τῆς μειώσεως τοῦ κόστους τῶν καπνῶν, διότι ἡ μείωσις αὐτοῦ τοῦ κόστους τῶν καπνῶν εὑρίσκεται εἰς στενήν, στενωτάτην συνάρτησιν πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ τιμαρίθμου καὶ γενικώτερον τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Εἶναι, ἄλλως τε, τὸ σύστημα τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν καὶ δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ καπνοῦ ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνον, ὅπως ἀπεδείχθη ἀπὸ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔγινεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἡ ὁποία ἀφεώρα τὴν αἴτησιν ἀνταλλαγῆς καπνοῦ 2.000.000 δολλαρίων μὲ προϊόντα ἰταλικά, τὴν ὑποβληθεῖσαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐκ μέρους τῆς Σ.Ε.Κ.Ε. Πέραν, ὅμως, τῆς βασικῆς ἐπιδιώξεως, ἡ ὁποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐξασφάλισις ἀγορῶν καταναλώσεως διὰ τὸν καπνόν μας, ὑπάρχουν καὶ θέματα, τὰ ὁποῖα πρέπει ὅλως ἰδιαιτέρως νὰ ἐπισύρουν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι π.χ. ἡ κατοχύρωσις τῆς θέσεως τῶν καπνεργατῶν, ἀλλὰ εἶναι ἐπίσης καὶ κυρίως ἡ ἐξασφάλισις λογικῶν καὶ δικαίων τιμῶν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς. Κύριοι Βουλευταί, ἔχομεν δεινὴν πεῖραν τῆς ἐκμεταλλεύσεως, ἡ ὁποία ἀσκεῖται εἰς περιόδους δυστυχίας. Ἔχομεν πρόσφατον πεῖραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐνεφανίσθησαν πλούτη τεράστια, τὰ ὁποία ἀπεκομίσθησαν ἐκ τῆς δυστυχίας τῶν πολλῶν. Ἡ ἔντασις καὶ ἡ ἔκτασις τῆς παρούσης καπνικῆς κρίσεως ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δημιουργεῖ παρομοίους κινδύνους σήμερον. Καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη τὸ Κράτος νὰ παρέμβῃ, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ ἀκριβῶς τὰς λογικὰς αὐτὰς καὶ δικαίας τιμὰς διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς. Δὲν εἰσέρχομαι εἰς λεπτομερῆ συζήτησιν τοῦ θέματος, περιορίζομαι ἁπλῶς νὰ ἐπισημάνω τὴν σημασίαν του καὶ νὰ ὑπογραμμίσω τὴν κατεπείγουσαν μορφὴν τοῦ προβλήματος. Ὀφείλω, ἐξ ἄλλου, νὰ εἴπω, ὅτι ἡ κατοχύρωσις αὐτῶν τῶν λογικῶν καὶ δικαίων τιμῶν μόνον διὰ τῆς Κρατικῆς παρεμβάσεως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ. Μόνον τὸ Κράτος εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐπίτευξιν αὐτῶν. Τὸ Κράτος δύναται, βεβαίως, νὰ χρησιμοποιήσῃ τὰς γεωργικὰς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις, μόνον καὶ μόνον ὡς βοηθόν, ὡς συνεπίκουρον καὶ ὄχι ὡς τὸ κύριον μέσον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιτύχῃ ἀποτελεσματικὴν προστασίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν ἔναντι τῶν ἁρπακτικῶν ἐνίοτε διαθέσεων τῶν καπνεμπόρων. Ὅταν δὲ ὁμιλῶ περὶ γεωργικῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, ὀφείλω νὰ παράσχω μίαν διευκρίνησιν εἰς τὴν Βουλήν. Ὅταν ὁμιλῶ περὶ αὐτῶν, δὲν ἐννοῶ τὴν ΣΕΚΕ, δὲν ἐννοῶ δὲ τὴν ΣΕΚΕ, διότι δι’ ἡμᾶς ἡ Ὀργάνωσις αὐτή, ὑπὸ τὴν παροῦσαν κεφαλαιοκρατικήν της μορφὴν καὶ τὰς καιροσκοπικάς της ἐπιδιώξεις, ἀποτελεῖ κατάφωρον νόθευσιν τῶν συνεταιριστικῶν ἰδεῶν, διότι, ἐνῷ ὡς εἶναι γνωστὸν ἡ συμμετοχὴ εἰς τὰ Συμβούλια τῶν διαφόρων συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων κατὰ βασικὴν καὶ θεμελιώδη ἀρχὴν τοῦ συνεργατισμοῦ, ἡ συμμετοχὴ αὐτὴ εἶναι τιμητικὴ καὶ ἄμισθος, δὲν συμβαίνει τοῦτο ὅσον ἀφορᾷ τὴν ΣΕΚΕ. Ἐὰν ρίψητε ἕνα βλέμμα εἰς τὸ Καταστατικὸν τῆς Ἑταιρείας αὐτῆς, θὰ διαπιστώσητε, ὅτι τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς ὀργανώσεως αὐτῆς συμμετέχουν εἰς τὰ κέρδη τῆς Ἑταιρείας κατὰ σοβαρώτατον ποσοστόν.

§8Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Προσωπικῶς οἱ ἴδιοι;

§9Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Μάλιστα, αὐτοπροσώπως.

§10Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὡς ἀντιπρόσωποι τῶν συνεταιρισμῶν;

§11Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ὡς ἀντιπρόσωποι τῶν συνεταιρισμῶν. Ὑποθέτω ὅτι ἐξηγήθην. Εἶπον ὅτι βασικὴ καὶ θεμελιώδης ἀρχὴ τοῦ συνεργατισμοῦ ἀποκλείει τὴν συμμετοχὴν τῶν ἀποτελούντων τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων εἰς τὰ κέρδη. Τὸ τοιοῦτον δὲν συμβαίνει ὅσον ἀφορᾷ τὴν ΣΕΚΕ, τῆς ὁποίας τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου μετέχουν, κατὰ τὸ Καταστατικὸν αὐτῆς, μὲ σοβαρώτατον ποσοστὸν εἰς τὰ κέρδη. Ἔχομεν, λοιπόν, τὴν πρώτην παρέκκλισιν ἀπὸ τὰς ὑγιεῖς συνεταιριστικὰς ἀντιλήψεις. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτὴ ἡ παρέκκλισις, ἡ ὁποία σημειοῦται ὅσον ἀφορᾷ τὴν ΣΕΚΕ. Ἐνῷ ὁ συνεργατισμὸς ἀποτελεῖ σύστημα οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικόν, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει τὴν κατάργησιν τοῦ κέρδους, ἀντιθέτως, ἐὰν ρίψητε ἓν βλέμμα εἰς τὸ Καταστατικὸν τῆς Ἑταιρείας αὐτῆς, θὰ διαπιστώσητε ὅτι δι’ αὐτοῦ ἐξασφαλίζεται ἡ διανομὴ μερίσματος εἰς τοὺς μετόχους. Εἶναι δεύτερον πλῆγμα, καίριον πλῆγμα, κατὰ τῶν συνεταιριστικῶν ἰδεῶν. Ἀλλὰ συμβαίνει καὶ κάτι ἄλλο. Ἡ Ὀργάνωσις αὐτή, διὰ νὰ ἀποφύγῃ προφανῶς τὸν ἔλεγχον, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλεται ὅσον ἀφορᾷ τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, περιεβλήθη τὸν τύπον τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρείας. Ὑπάρχουν ἴσως καὶ ἄλλοι λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπιστευθῶμεν τὸ ἔργον τῆς ρυθμιστικῆς ἐπεμβάσεως εἰς τὰς καπναγορὰς τῆς Ἑταιρείας αὐτῆς. Διότι, καὶ ἂν ἀκόμη δὲν ὑπῆρχον οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι τὴν καθιστοῦν Ὀργάνωσιν κάθε ἄλλο παρὰ συνεταιριστικήν, ἐὰν δὲν ὑπῆρχον, ἐπαναλαμβάνω, οἱ λόγοι αὐτοί, καὶ πάλιν δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τῆς ἀνατεθῇ τὸ ἔργον αὐτό, διότι εὑρίσκεται εἰς πλήρη οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται νὰ ἐπιτευχθῇ, δηλαδὴ τὴν ἐξασφάλισιν λογικῶν καὶ δικαίων τιμῶν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ θὰ ἤθελα, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶναι, δυστυχῶς, ἡ μόνη παρέκκλισις ἀπὸ τὰς ὑγιεῖς συνεταιριστικὰς ἀντιλήψεις. Παρατηρεῖται, δυστυχῶς, προσφάτως τὸ ἑξῆς θλιβερὸν φαινόμενον καὶ ἀπευθύνομαι εἰς σᾶς, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ἔχετε τὴν φήμην πολιτικοῦ ἀνδρός, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀνεξάντλητον ἐνδιαφέρον διὰ τὰς ἀγροτικὰς τάξεις καὶ ἐπικαλοῦμαι ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τὴν παρέμβασίν σας, ὡς ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Ἔχετε, ἀσφαλῶς, ἀπόλυτον ἐπίγνωσιν τῆς τεραστίας σημασίας, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ συνεταιριστικὴ κίνησις διὰ τὴν χώραν. Ἔχετε, ἀσφαλῶς, ἐπίγνωσιν τῆς τεραστίας σημασίας, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ συνεταιριστικὴ κίνησις διὰ τὴν οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν χειραφέτησιν τοῦ ἀγρότου. Ἀτυχῶς, τελευταίως, παρατηρεῖται τὸ θλιβερὸν φαινόμενον εἰς τὰς γεωργικὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις ἀναλόγων παρεκκλίσεων ἀπὸ τὰς ὑγιεῖς συνεταιριστικὰς ἀντιλήψεις. Διότι ἐκτὸς τῆς ΣΕΚΕ, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα προηγουμένως, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι γεωργικαὶ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι τείνουν νὰ ἀκολουθήσουν τὴν κακὴν κερδοσκοπικὴν κατεύθυνσιν.

§12Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Μήπως σᾶς ἔβαλεν ἡ Καπνεμπορικὴ Ὁμοσπονδία νὰ τὰ λέγετε αὐτά;

§13Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Λυποῦμαι, κύριε Συνάδελφε, διότι δὲν εἶσθε ἐδῶ, διὰ νὰ ἀκούσητε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον. Θὰ διεπιστώνατε, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ πολέμιος τῆς Καπνεμπορικῆς Ὁμοσπονδίας καὶ ἀνιδιοτελὴς ὑποστηρικτὴς τῶν συμφερόντων τῶν καπνοπαραγωγῶν.

§14Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Εἰς τὰ λόγια, εἶσθε.

§15Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἡ διακοπὴ τοῦ κυρίου συναδέλφου μὲ ἀναγκάζει νὰ θίξω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ μίαν ἄλλην πλευράν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπιστευθῶμεν τὴν προστασίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν εἰς τὴν ΣΕΚΕ, διότι ἐγὼ τοὐλάχιστον ἔχω τὴν ὑπόνοιαν, ἡ ὁποία ἐνισχύθη κατόπιν τῶν ἀγορεύσεων, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ συνεργασία τῆς Καπνεμπορικῆς Ὁμοσπονδίας καὶ τῆς ΣΕΚΕ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἶναι δυνατὸν ἡ συνεργασία αὐτή, μὲ τὰς κερδοσκοπικὰς τάσεις, ὅπως ἔλεγον, τῆς ΣΕΚΕ, μὲ τὴν κεφαλαιοκρατικήν των μορφήν...

§16Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Οἱ καπνοπαραγωγοὶ καγχάζουν μαζί σας.

§17Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. ... νὰ γίνῃ εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν.....

§18Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἔξω τῆς αἰθούσης ὁμιλεῖτε ἐναντίον τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας καὶ ἐδῶ ἔρχεσθε νὰ τὴν ὑπηρετήσητε πιστά. Θέλομεν νὰ σᾶς ἀποκαλύψωμεν.

§19Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Δὲν ἔχετε τίποτε ν’ ἀποκαλύψητε εἰς βάρος μου, ἀντιθέτως εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς καταγγείλω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διότι ἀκριβῶς μὲ προκαλεῖτε. Τὸ ἐνδιαφέρον σας ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως μεταφράζεται μὲ μερικὰς δεκάδας ἑκατομμυρίων προσόδων, τὰς ὁποίας ἔχετε μηνιαίως εἰς βάρος συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων.

§20Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Αὐτὰ τὰ πράγματα εὔκολα λέγονται. Ἔχετε σκοπὸν νὰ φθείρετε τοὺς ἡγέτας καὶ τοὺς ἐκπροσώπους τῆς ἐπαγγελματικῆς καὶ τῆς οἰκονομικῆς κινήσεως τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἀλλὰ δὲν εἶσθε ἄξιος νὰ τὸ ἐπιτύχητε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε εἶναι ταπεινὴ συκοφαντία, εἶναι μικρότης, καὶ εἶσθε σεῖς, ὁ ὁποῖος παίρνετε τὰς δεκάδας τῶν ἑκατομμυρίων καὶ τὰς παίρνετε διὰ τοῦ λαθραίου τρόπου.

§21Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἔχετε ἀναμφιβόλως περίσσειαν θράσους, διὰ νὰ ὁμιλῆτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§22Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Αὐτὰ τὰ εἶπαν καὶ εἰς τὴν περιφέρειάν μου τὴν ἐκλογικήν, ἀλλὰ ἡ περιφέρειά μου ἡ ἐκλογικὴ μὲ ἔστειλεν ἐδῶ μὲ καταπληκτικὴν πλειοψηφίαν, διότι ἔλαβον τὸ 50% τοῦ συνόλου τῶν ψήφων εἰς τὴν περιφέρειάν μου. Ἐλέχθη ὅτι παίρνω 30 ἑκατομμύρια δρχ. κατὰ μῆνα. Αὐτὰ τὰ φληναφήματα τὰ φέρνετε ἐδῶ....

§23Α. ΚΑΡΑΘΟΔΩΡΟΣ. Φαντάζομαι ὅτι δὲν ἐξελέγητε μὲ αὐτὸν τὸν σκοπόν, ἀλλὰ ἀπὸ ἄλλην ἀφετηρίαν, διὰ νὰ φέρητε εἰς τὸ Κοινοβούλιον τοὐλάχιστον 50 βουλευτάς, ὅπως ἐλέγατε.

§24Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐγώ, ὁ ὁποῖος ἐκτυπήθην καὶ ἤμην ἐπὶ κεφαλῆς τῆς κινήσεως, ἐξελέγην μὲ καταπληκτικὴν πλειοψηφίαν καὶ μὲ ἰδικήν μου σημαίαν. (Θόρυβος —κωδωνοκρουσίαι). Οἱ καπνοπαραγωγοὶ σᾶς ἔδωσαν ράπισμα ἠχηρότατον. Δὲν εἶσθε μόνον σεῖς, ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ἀπὸ πίσω σας καὶ τοὺς ξεύρομεν.

§25ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ σταματήσουν τὰ προσωπικά.

§26Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Θέλετε νὰ παραστήσητε τὸν γενικὸν ἐκπρόσωπον τοῦ ἀγροτισμοῦ;

§27Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Διὰ τὰ καπνὰ μὴ ὁμιλῆτε, διότι δὲν τὸ ξεύρετε τὸ καπνικὸν ζήτημα.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀναγκασθῶ νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμόν. Παρακαλῶ ἡσυχίαν.

§29Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Αὐτὴ ἡ ἀταξία νὰ σταματήσῃ.

§30Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἡ συνεταιριστικὴ κίνησις εὑρίσκεται ἐν μεγάλῳ μέτρῳ εἰς χεῖρας δῆθεν συνεταιριστῶν, εἰς τὴν πραγματικότητα ὅμως εἰς χεῖρας κερδοσκόπων, οἱ ὁποῖοι τείνουν νὰ νοθεύσουν τὴν συνεταιριστικὴν ἰδέαν καὶ νὰ παρεμποδίσουν τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προορισμοῦ τῆς συνεταιριστικῆς ἰδεολογίας. Δυστυχῶς, μεταξὺ τῶν ἰθυνόντων τὴν συνεταιριστικὴν κίνησιν, ὑπάρχουν καὶ μερικοί, οἱ ὁποῖοι προσπορίζονται εἰσοδήματα, ἐνώπιον τῶν ὁποίων ὠχριοῦν ἴσως τὰ εἰσοδήματα μεγάλων κεφαλαιοκρατῶν τῆς χώρας μας.

§31Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Μόνον διὰ τὰ καπνὰ δὲν ὁμιλεῖτε, διότι δὲν τὸ κατέχετε τὸ θέμα.

§32Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Μπαλτατζῆς εἶναι ρυθμιστὴς τῆς καταστάσεως ἐδῶ μέσα; (Θόρυβος).

§33Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Εἶναι προσωπικὸν ζήτημα, κύριε.

§34Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Νομίζω, κύριοι Βουλευταί, ὅτι συνεσχέτισα ἀπολύτως τὸ θέμα μου μὲ τὸ σοβαρώτατον τοῦτο ζήτημα τῆς συνεταιριστικῆς κινήσεως ἐν τῇ Χώρᾳ, ἡ ὁποία τείνει νὰ λάβῃ κατευθύνσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ζημιώσουν κατὰ τρόπον τεράστιον τὰ συμφέροντα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἐκεῖνο δέ, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, εἶναι ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον μου διὰ τὴν τάξιν αὐτὴν ἔχει ἐλατήρια ἀποκλειστικῶς ἰδεολογικὰ καὶ εἶναι ἐντελῶς ἀνιδιοτελές. Θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ τονίσω—καὶ εἶναι ἰδιαιτέρως εὐχάριστον ὅτι κατεννοήθη τοῦτο—ὅτι πρέπει νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ ἐπίλυσις τοῦ προβλήματος τοῦ καπνικοῦ διὰ τῆς ἐξευρέσεως ὁπωσδήποτε ἀγορῶν καταναλώσεως διὰ τὴν διοχέτευσιν τοῦ προϊόντος εἰς αὐτάς. Διότι, ἐὰν δὲν ἐπιλυθῇ τὸ πρόβλημα διὰ τῆς λύσεως αὐτῆς, μοιραίως ἡ Χώρα εἶναι καταδικασμένη νὰ ζήσῃ εἰς κατάστασιν βιοτικοῦ ἐπιπέδου ἀσυγκρίτως χειροτέραν ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἐγνώρισε κατὰ τὴν προπολεμικὴν περίοδον. Καὶ ἐν προκειμένῳ θὰ εἶχον νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι μόνον νὰ μὴ λάβῃ μέτρα νομοθετικά, διὰ τῶν ὁποίων θὰ περιορίσῃ τὴν καπνοκαλλιέργειαν, ἀλλ’ ἐπίσης νὰ ἐξαφανίσῃ καὶ ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἐμπόδια, τὰ ὁποῖα ἐμμέσως ὁδηγοῦν εἰς τὴν ἐλάττωσιν τῆς καπνοκαλλιεργείας. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ εἶχον νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλὴν τὸν Νόμον 1139)1938. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐμμείνῃ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Νόμου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει τὸ «καλούπιασμα» εἰς τοὺς παραγωγούς, τότε, τοὐλάχιστον διὰ τὴν περιφέρειάν μου, ὁπωσδήποτε τοῦτο θὰ καταλήξῃ εἰς τὴν κατάργησιν τῆς καπνοκαλλιεργείας. Διότι, ὅπως γνωρίζετε, καὶ τὸ πρόβλημα τὸ στεγαστικὸν εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην εἶναι ἐξαιρετικὰ δυσχερὲς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς τοὺς καπνοκαλλιεργητάς, οἱ ὁποῖοι μὲ πολυμελεῖς οἰκογενείας 8–10 καὶ περισσοτέρων ἐνίοτε μελῶν διαβιοῦν εἰς ἓν καὶ μόνον δωμάτιον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλωμεν τὴν ὑποχρέωσιν αὐτήν. Διότι, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ τοὺς ἐξηναγκάζομεν εἰς τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς καπνοκαλλιεργείας. Ἢ δύναται νὰ συμβῇ κάτι ἄλλο: Θὰ πληγῇ μοιραίως ἡ ὑγεία των. Καὶ θὰ ἤθελα τότε νὰ συστήσω εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀπαραίτητον συνεννόησιν μὲ τὸν συνάδελφόν του ἐπὶ τῆς Ὑγιεινῆς διὰ τὴν ἐξασφάλισιν ἀναλόγου ἀριθμοῦ κλινῶν εἰς τὰ Σανατόρια. Διότι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ἐὰν ἐφαρμοσθοῦν αἱ ὑποχρεώσεις τοῦ «καλουπιάσματος», μοιραίως θὰ γίνουν φυματικοί. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον, κύριοι Συνάδελφοι. Τελευτῶν ἔχω νὰ συστήσω τοῦτο, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ριζικὴ ἀντιμετώπισις τοῦ προβλήματος δι’ ὅλων τῶν δυνατῶν μέσων, τὰ ὁποῖα τόσον λεπτομερῶς ἀνεπτύχθησαν ἐν τῇ Βουλῇ—ἀκόμη καὶ δι’ ἐκκλήσεων, ὡς ἐκείνη μὲ τὴν ὁποίαν κατέληξεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας κ. Παπαθανάσης, διότι εἰς μίαν χώραν, ὡς αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι τῆς Ἀμερικῆς, ὅπου εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη ἀσκεῖ μίαν τεραστίαν ἐπίδρασιν, εἶναι δυνατὸν ὁπωσδήποτε νὰ ἐπιφέρουν κάποιο ἀποτέλεσμα. Ἐπιβάλλεται νὰ ἀντιμετωπίσωμεν δι’ ὅλων τῶν μέσων καὶ νὰ ἐπιλύσωμεν ριζικῶς τὸ πρόβλημα τοῦ καπνοῦ, διότι ἀπὸ τὴν ἐπιτυχῆ ἀντιμετώπισιν καὶ ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τοῦ καπνοῦ ἀσφαλῶς θὰ διευκολυνθῇ ἀπείρως ἡ ἐπίλυσις καὶ ὅλων τῶν ἄλλων προβλημάτων εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους τομεῖς τῆς κρατικῆς δραστηριότητος καί, ἰδιαιτέρως, εἰς τὸν κοινωνικὸν τομέα. (Χειροκροτήματα).

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Γρηγοριάδης ἔχει τὸν λόγον.

§36Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει Κανονισμός; Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος δὲν θὰ γίνῃ ποτέ;

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἔχει λάβει ἀπόφασιν νὰ συζητήσῃ τὸ καπνικόν.

§38Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Ἔπρεπε νὰ προηγηθῇ ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος, διότι ἔτσι τὸν καταργοῦμεν. Ἐγὼ διαμαρτύρομαι δι’ αὐτό. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§39Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Δὲν ἐπερίμενε κανεὶς τὴν πολυήμερη συζήτησι γιὰ τὰ καπνά, νὰ ἐννοήσῃ, ὅτι τὸ πολυτιμότερο προϊόν μας, τὸ βάθρο τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, μένοντας ἀδιάθετο, κινδυνεύει νὰ παρασύρῃ σὲ ἀφάνταστη ἀναστάτωσι τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους καὶ σὲ συμφορὰ τὶς τάξεις τῶν καπνεργατῶν καὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Τὰ ἀποτελέσματα τὰ βλέπουμε ὅλοι. Τὰ αἴτια τῆς κρίσεως ἀπέφυγε νὰ τὰ παρουσιάσῃ ἡ συζήτησις. Ἄλλοτε, μὲ τὴν ἐλευθερία καὶ τὴν ὀρθὴ ἐπέμβασι τοῦ καπνεμπορίου, ἡ καπνοκαλλιέργεια ἦταν ἡ πηγὴ τοῦ κυριώτερου ἐθνικοῦ μας πλούτου μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσι τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Καὶ θὰ ἦταν καὶ τώρα τὸ ἴδιο, χωρὶς μάλιστα καμμίαν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν, ἂν ἄφηναν τοὺς ἰδικούς μας ρυθμιστὰς τῆς ζωῆς τοῦ τόπου ἀνεπηρεάστους οἱ ξενικὲς φορτικὲς ἐπεμβάσεις. Ἡ πρώτη αἰτία τοῦ κακοῦ ἦταν ἡ ἀγγλικὴ σχετική, ὑπὸ κάποιον στρατηγὸν οἰκονομολόγον, ἀποστολή. Παρημπόδισε καὶ ἐματαίωσε μετὰ τὸν πόλεμον τὴν ἀποστολὴν τῶν καπνῶν μας εἰς τὴν κυρίαν ἀγοράν των, τὴν γερμανικήν, καὶ ἐπέμενεν ἀνένδοτα καὶ μᾶς ἐξηνάγκασε νὰ κατεβάσουμε τὶς τιμὲς τῶν καπνῶν, γιὰ νὰ ἀγοράζωνται στὴν γερμανικὴν ἀγοράν. Ἀλλὰ ἡ ἀπόλυτη στέρησις τῆς γερμανικῆς ἀγορᾶς, ἡ ἀπόλυτη ἀπουσία τῶν ἑλληνικῶν καπνῶν ἀπὸ ἐκεῖ, ἔδωσε τὸ πρῶτο κτύπημα. Τὸ λαθρεμπόριο τῶν ξένων καπνῶν στὴ Γερμανία, ποὺ αἰώνια παρακολουθεῖ σὲ κάθε εἶδος τοὺς ξένους στρατοὺς κατοχῆς, συμπλήρωσε τὸ κτύπημα. Τὸ ἔκανε καίριο πλῆγμα ἡ Ἀμερικανικὴ ἐνέργεια, ποὺ ἦτο φυσικὴ καὶ ἀναμενομένη. Οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ ἦτο, οὔτε ἠμπορεῖ νὰ εἶναι διαφορετικὴ ἡ ἀμερικανικὴ ἐνέργεια. Ἦταν καὶ εἶναι καὶ θὰ εἶναι ἡ φυσικὴ ἐκδήλωσι τῆς ἀνάγκης ἐξαγωγῆς τῶν ἀμερικανικῶν καπνῶν, ἀνάγκη ἀπόλυτη γιὰ τοὺς Ἀμερικανούς, ὕστερ’ ἀπ’ τὴν ἀπώλεια πρὸ πάντων τῆς ἀγορᾶς τῆς Κίνας. Τίποτα δὲν μπορεῖ νὰ ἀλλάξῃ τὶς ἐπιδιώξεις τοῦ Ἀμερικανικοῦ καπνεμπορίου. Ἡ ἀποστολὴ ἐπιτροπῶν καὶ αἱ ἐκκλήσεις τῆς Βουλῆς καὶ ἡ θερμὴ ἱκεσία καὶ ἀξιοπρεπὴς ἢ ὄχι ἐκλιπάρησις, εἶναι ὅλα ματαιοπονία σωστή. Κανεὶς δὲν ἀφήνει τὸ δικό του ἐμπόρευμα νὰ σαπίσῃ, γιὰ χάρι τῶν ξένων. Ἄλλο αἴτιον τοῦ κακοῦ, τὴν εὐθύνη τοῦ ὁποίου ἔχουμε περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἐμεῖς, εἶναι ὁ χαρακτηρισμὸς ὡς εἴδους πολυτελείας τοῦ καπνοῦ, ποὺ μὲ τὸν τρόπο τῶν ἐξαγωγῶν καὶ ἀνταλλαγῶν εἶχεν ὀλέθρια ἐπήρεια. Οἱ ἁρμόδιοί μας ἐδέχθηκαν τὴν εἰσήγησι τῶν ξένων ἀδιαμαρτύρητα. Ἐνῷ ὅλοι ξέρουμε, πὼς ὁ καπνός, μετὰ τὸν ἄρτον καὶ τὸ κρέας, εἶναι πρώτης ἀνάγκης ἐμπόρευμα, προηγούμενον καὶ ἀπὸ εἴδη ἐπενδύσεως, ἀκόμη καὶ ἀπὸ ἄλλα τρόφιμα, ἐμεῖς παραδεχθήκαμε, ὅτι ἐπειδὴ τὰ ἀσυναγώνιστα καπνὰ τῆς Θράκης μας εἶναι ἀσύγκριτης ποιότητας ἐμπρὸς στὰ Ἀμερικανικὰ λαχανόφυλλα, εἶναι ἄρα εἶδος πολυτελείας καὶ πρέπει ν’ ἀνταλλάσσεται μὲ νάϋλον καὶ ἀρώματα. Σὰν νὰ μὴ ἔχῃ κάθε προϊὸν τῆς γῆς καὶ ἀρίστην καὶ κατωτάτην ποιότητα. Ἔτσι ἦλθαν ὅλα τὰ κτυπήματα, ποὺ μᾶς ἔδιωξαν ἀπὸ τὴν ἀγορὰ τῆς Δυτικῆς Γερμανίας. Ἄλλη αἰτία, ὄχι μικρότερη, εἶναι ὅτι ὁ σημερινὸς καπνέμπορος ἄλλαξε ψυχολογία, καὶ μάλιστα ὅταν ἔχῃ καὶ τὴν ἰδιότητα τοῦ καπνοβιομηχάνου. Ἀπὸ κοινωνικὸς ἐργάτης τοποθετήσεως τῶν καπνῶν εἰς τὴν κατανάλωσιν, μὲ ἰδικά του ἀποκλειστικῶς κεφάλαια καὶ ἰδικόν του κίνδυνον καὶ ἰδικάς του ἐνεργείας, κατάντησεν ἕνας ἀπὸ τοὺς αἰτίους τῆς καπνικῆς κρίσεως, ἐπλησίασε πρὸς τὸν διάμεσον, τὸν μεσίτη, τὸν κάπως παράσιτο. Μὲ ἔξοδα, μὲ ἐνέργεια, μὲ κεφάλαια ἰδικά μας, τοῦ κοινοῦ, τοῦ Δημοσίου, φορτώνει παραπάνω κόστος στὴν ἀξία τῶν καπνῶν γενικά, τόκον 16%. Φυσικά, ἡ πλεονεξία κάνει τὸν καπνέμπορο, νὰ ζητῇ αὐτὰ τὰ 16% τοὐλάχιστον, νὰ τὰ πληρώνῃ ὁ παραγωγὸς καὶ ὁ καπνεργάτης. Τώρα, τί πρέπει νὰ γίνῃ. Ἡ ἀγορὰ τῆς Δυτικῆς Γερμανίας χάθηκε γιὰ τὴν ὥρα. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἐκεῖ ἐνέργεια γιὰ τὸ μέλλον. Ἡ ἀχίλλειος πτέρνα τῶν ἀμερικανικῶν καπνῶν εἶναι τὸ πολλαπλάσιον ποσὸν νικοτίνης ποὺ περιέχουν σχετικὰ μὲ τὰ ἑλληνικά. Αὐτὴ εἶναι καὶ λαβὴ γιὰ τὴν βαθμιαία ἐκτόπισί τους. Ἀδίστακτα πρέπει νὰ στείλουμε μιὰ μόνιμη ἀντιπροσωπεία, τώρα, σήμερα στὴ Δυτικὴ Γερμανία. Τοὐλάχιστον ἐμπορική. Ἀπὸ ἕνα ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, ἕνα ἔμπορο—ὄχι καπνέμπορο—ἕνα ἱκανὸ δημοσιογράφο, ὅλους φυσικὰ γερμανομαθεῖς, καὶ νὰ τοὺς δοθῇ πίστωσις ἀρκετή. Ἔργο θἄχουν νὰ κατακλύσουν τὴ Δυτικὴ Γερμανία μὲ τρύκ, μὲ φυλλάδια, μὲ ρεκλάμα, διαδοχικὰ ἀκατάπαυτα, μὲ περιεχόμενο περίπου: «Καπνισταί, θέλετε ἀπόλαυσι, γεῦσι, ἄρωμα, ἀποφυγὴ φαρυγγίτιδος; Καπνίζετε καπνὰ ἑλληνικά». Καὶ πρὸ πάντων: «Θέλετε ὑγείαν, γερὸ στομάχι, γερὰ πλεμόνια; Καπνίζετε καπνά, ποὺ ἔχουν ἐλάχιστη νικοτίνη, καπνίζετε ἑλληνικὰ καπνά. Τὰ ἄλλα καπνὰ ἔχουν πενταπλάσια νικοτίνη ἀπὸ τὰ ἑλληνικά». Δεύτερο. Νὰ φύγουμε πιὰ ἀπ’ τὴν ὑποβολὴ τῶν ξένων. Νὰ στείλουμε ἐπιτροπὲς στὴν Πολωνία, στὴν Τσεχοσλοβακία, στὴν Ἀνατολικὴ Γερμανία, γιὰ τὴ δική μας δουλειά. Νὰ δοῦμε πόσο καπνὸ καὶ μὲ τί ἐμπορεύματα μπορεῖ ν’ ἀνταλλάξουμε. Τρίτο. Νὰ προσέξουμε νὰ μὴ χάσουν οἱ εὐγενεῖς ποικιλίες τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης τὴν ποιότητά τους. Αὐτοῦ κρέμεται τὸ μέλλον τῶν καπνῶν. Μακρυὰ ἀπὸ τεχνητὰ λιπάσματα. Νὰ μείνουμε πιστοὶ στὴν ἰδική μας μέθοδο καλλιέργειας. Αὐτὰ τὰ ὑποβολιμαῖα ποὺ ἀκούσαμε, πὼς ἐμεῖς ἔχουμε ἀπόδοσι 50 ὀκάδες κατὰ στρέμμα καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ 200 καὶ γι’ αὐτὸ ἔχουν τὰ καπνά μας μεγάλο κόστος, εἶναι παραπλανητικά. Τὰ καπνὰ Ξάνθης δὲν ἔχουν φύλλο μεγαλύτερο ἀπὸ 2–6 ἑκατοστά. Τὰ λαχανόφυλλα τῶν ἄλλων ἂς μετροῦνται μὲ τὸν πῆχυ. Τέταρτο. Νὰ ἐνισχυθῇ ὁ τύπος ἐξαγωγέως τῆς ΣΕΚΕ μὲ κάθε μέσο. Νὰ προστεθοῦν σ’ αὐτὸν καὶ καπνεργατικὲς ὀργανώσεις. Ὅ,τι ἔκανε στὰ πρῶτα της βήματα ἡ ΣΕΚΕ, παρ’ ὅλη τὴν ἀπὸ παντοῦ ἀντίδρασιν, εἶναι σωστὸ θαῦμα. Νὰ ἐνισχυθῇ μὲ κάθε μέσον. Εἶναι ὁ ἀληθινὸς καπνέμπορος τοῦ μέλλοντος. Καὶ ριζικὴ λύσις ποὺ πρέπει νὰ ἐπιδιώκουμε εἶναι ἡ ἀνάθεσις ἀποκλειστικὰ τοῦ καπνεμπορίου στὸ μέλλον σὲ ὀργανισμὸ καπνοπαραγωγῶν καὶ καπνεργατῶν. Πέμπτον. Ἡ Ἀγροτικὴ νὰ δώσῃ δάνεια νέα στοὺς καπνοπαραγωγούς. Τὸ Κράτος νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τοὺς δικαιούχους καπνεργάτας ὅ,τι τοὺς ὀφείλει ἀπὸ πούλημα παλαιῶν καπνῶν. Νὰ ἀπαλλαγῇ ἡ καπνοκαλλιέργεια ἀπὸ ἔγγειο φόρο. Ὀρθότατα δὲ προτείνει ὁ κ. Στεφανόπουλος νὰ συστηθῇ ταμεῖον ἐνισχύσεως καπνοπαραγωγῆς, ὄχι καπνεμπόρων, μὲ βάσιν φόρο ἐπὶ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως τῶν καπνῶν. Ὁ φόρος θὰ καλύψῃ τὸ ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀπὸ τὴν ἔγγειο φορολογία. Ἡ καπνοβιομηχανία μας ἠμπορεῖ νὰ ἀνθέξῃ εἰς τὴν νέαν φορολογίαν, τὴν ὁποίαν θὰ πληρώνῃ ὁ καταναλωτής. Ἡ δὲ καπνοβιομηχανία εἰς τὸ μέλλον θὰ τείνῃ νὰ διπλασιάσῃ τὴν πελατείαν της, ἀπὸ τὴν αὔξησι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν γυναικῶν καπνιστῶν, ὅταν ἀναπόφευκτα ἡ μίμησις θὰ φέρῃ τὴν συνήθειαν τοῦ καπνίσματος εἰς τὴν γυναῖκα τῆς ἐπαρχίας, ἀπὸ τὸ σαλόνι τῆς ὁποίας ἡ ἕξις θ’ ἁπλωθῇ γρήγορα καὶ εἰς τὸ χωράφι. Τὰ ἄλλα, ὅσα προτείνουν οἱ καπνέμποροι περὶ ὑποχρεωτικῆς ἐξόδου καπνεργατῶν, πρέπει ἀποφασιστικὰ νὰ ἀποκρουσθοῦν. Ὑπολείπεται νὰ ἐξετασθοῦν αἱ βαθύτατα στοχαστικαὶ προτάσεις, ποὺ ξεχειλίζουν ἀπὸ στοργὴν τῶν διαφόρων καλοθελητῶν μας ἀμερικανικῶν ἀποστολῶν καὶ τῶν φορέων τῆς ἀμερικανικῆς σκέψεως μὲ «ρὲ» ἢ δίχως «ρέ», τῶν διαφόρων κ. κ. ρεπόρτερ καὶ Πόρτερ. Διὰ νὰ σώσουν τὰ καπνά μας, εὑρῆκαν τὸ μοναδικὸν φάρμακον πανάκειαν, νὰ τὰ ξερριζώνουμε, ἀντικαθιστῶντας τα μὲ πράσσα ἢ πατάτες. Καὶ βλέπουμε μὲν πόσο τέτοιο φάρμακον ὠφελεῖ αὐτούς, δὲν βλέπουμε ὅμως τί θὰ κάνουμε τὰ πράσσα. Καὶ γιατί αὐτὸ τὸ φάρμακο δὲν τὸ μεταχειρίζονται αὐτοὶ στὸν τόπο τους. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ καπνικοῦ ἐπανειλημμένως ἀνέφεραν καὶ τὸ σχέδιο Μάρσαλ. Ὁ κ. Μαῦρος ἐτόνισεν, ὅτι τὸ σχέδιο τοῦτο ἀπέτυχεν. «Ἡ Ἀμερικὴ ἔχει ἤδη ἔλλειμμα προϋπολογισμοῦ ἐτήσιον 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων», εἶπε. Γιὰ μᾶς τὸ σχέδιο Μάρσαλ, τέκνον γνήσιον τοῦ Δόγματος Τρούμαν, ἀπέχει πολὺ ἀπὸ τὸ νὰ εἶναι προϊὸν γενναιόφρονος ἀλτρουϊσμοῦ καὶ ἀνθρωποσωτήριος ἔμπνευσις. Βάσιν ἔχει καθαρῶς οἰκονομολογικὴν καὶ προσωπεῖον τὴν πολιτικὴν πρόνοιαν ὑπὲρ ἐλευθερίας τῶν λαῶν. Κατενοήθη καλῶς ἀπὸ τὸ Στέϊτ Ντιπάρτμεν, ὅτι ὁ πόλεμος, καὶ μάλιστα ὁ παγκόσμιος, εἶναι τὸ χαῖνον βάραθρον, τὸ καταβροχθίζον σχεδὸν ὅλην τὴν οἰκονομίαν τῆς παρελθούσης γενεᾶς, ἡ ὁποία εἶχεν ἐπένδυσιν ὄχι εἰς τὸ νόμισμα, τὸ συμβατικὸν μέσον ἐπικαταλογῆς, ἀλλὰ τὰς ἐγκαταστάσεις βιομηχανικῆς καὶ γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ τὰ προϊόντα των. Ὁ πόλεμος καταπίνει εἰς τὴν θάλασσαν, κατακαίει κατὰ τὰς στρατιωτικὰς ἐπιχειρήσεις, κατασπαταλᾷ ἀγρίως τεραστίας δαπάνας, καταστρέφει ἢ παραποιεῖ τὰς ἐγκαταστάσεις παραγωγῆς προϊόντων καὶ μὲ λίγα λόγια ἐξανεμίζει σχεδὸν ὅλο τὸ ἀπόθεμα τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου, ὅλων τῶν κόπων τῆς περασμένης γενεᾶς. Καὶ ἔτσι μὲ τὴν κατ’ οὐσίαν ἐκμηδένισιν καὶ αὐτῶν τῶν κεφαλαίων, μοιραῖον, ἀναπότρεπτον ἐπακόλουθον ἔχει ὁ κλονισμὸς ἐκ τοῦ πολέμου, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν νικητήν, τὴν ἀκρίβειαν τῆς ζωῆς, ἢ κατὰ νεολογισμὸν τὴν ὕψωσιν τοῦ τιμαρίθμου τῆς ζωῆς καὶ τὴν ἐξάρθρωσιν τοῦ ρυθμοῦ παραγωγῆς καὶ διαθέσεως προϊόντων, τὴν ὁποίαν οὐδεμία πολεμικὴ ἀποζημίωσις ἢ προσάρτησις χωρῶν εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπεύσῃ κατὰ τὰ πρῶτα μεταπολεμικὰ ἔτη. Μοιραῖον ἐπακόλουθον τότε καὶ ἡ οἰκονομικὴ κρίσις. Ἡ ἀποτροπὴ λοιπὸν τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως ἐπὶ τῆς Ἀμερικῆς, ἦτο τὸ αἴτιον τῆς γεννήσεως τοῦ Δόγματος Τρούμαν καὶ τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ. Φυσικὰ ἡ ἀπόπειρα τῆς ὁριστικῆς ἀποτροπῆς τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως ἀδύνατον νὰ ἐπιτύχῃ. Τὸ σχέδιον δι’ ὅμοιον σκοπὸν εἶναι θνησιγενές, ἢ ψοφογεννημένο κατὰ μακαρίτην Γαβριηλίδην. Ἐπέτυχεν ὅμως τὴν ἐπιβράδυνσιν τῆς μοιραίας ἐκρήξεως τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως. Ἐσκέφθησαν νὰ διατηρήσουν τὴν πολεμικὴν παραγωγὴν εἰς ὅλα, μιὰ ποὺ ἡ βιομηχανία τῆς Εὐρώπης εἶχεν ἐξαρθρωθῆ καὶ ἡ γεωργία παρέλυσεν ἀπὸ ἔλλειψιν καὶ μηχανῶν καὶ κτηνῶν καὶ φονευθέντων ἐργατῶν. Προμήθεια λοιπὸν προϊόντων εἰς τοὺς Εὐρωπαίους πολεμικῆς βιομηχανίας ἑτοίμων, τὰ ὁποῖα ἔτσι ἀσφαλῶς θὰ ἠμποδίζετο νὰ παράγῃ ἡ Εὐρωπαϊκὴ πολεμικὴ βιομηχανία, προμήθεια καὶ εἰδῶν διαβιώσεως. Ἔτσι θὰ εἶχον ἀπασχόλησιν καὶ τὰ 64 ἑκατομμύρια Ἀμερικανῶν ἐργατῶν. Ἄλλως, ἂν ἐπανήρχετο εἰς τὸ προπολεμικὸν καθεστὼς ἡ Ἀμερικανικὴ παραγωγή, ὤφειλε ν’ ἀπολύσῃ ἀμέσως ὡς ἀνέργους 15 ἑκατομμύρια ἐργατῶν καὶ τότε ἡ ἔκρηξις τῆς κρίσεως ἦτο ἄμεσος. Αὐτὸ σημαίνει Σχέδιον Μάρσαλ κλπ. καὶ ὄχι παροχὴ βοηθείας εἰς τοὺς λαοὺς ἀπὸ γενναιοφροσύνην, γιὰ τὴν ψυχὴ τοῦ πατέρα τους. Ἐννοεῖται, ὅτι κάθε γλῶσσα, καὶ πρὸ πάντων ἡ πλουσιωτέρα ὅλων, ἡ Ἀγγλική, διαθέτει ὑπεράφθονον λεκτικὸν ὑλικόν, διὰ νὰ περιενδύσῃ μὲ τὰς ὡραιοτέρας τῶν φράσεων καὶ νὰ ἐξιδανικεύσῃ τὸν ὠμὸν σκοπὸν τοῦ συμφέροντος κάθε σχεδίου οἰκονομικοῦ ἢ πολιτικοῦ. Γιὰ μᾶς εἶναι ἀδιάφοροι οἱ σκοποί. Φθάνει νὰ μιμηθοῦμε τοὺς γείτονάς μας, τοὺς κληρονόμους τῆς πονηρίας τοῦ Ὀδυσσέως μας Τούρκους. Παίρνουν μὲ τεμενάδες ὅ,τι τοὺς δίνουν, ζητοῦν καὶ ἄλλα, ἀποφεύγουν ὅμως ἐπιμελέστατα νὰ δένωνται στὸ ἅρμα ξένων ἐπιθυμιῶν. Ἂν δὲ θέλετε νὰ ἔχουμε καὶ ἀπόθεμα ἀρκετὸν γιὰ τὸ Ταμεῖον ἢ Ὀργανισμὸν Καπνῶν τῆς προτάσεως τοῦ κ. Στεφανοπούλου, ἰδοὺ καὶ μερικοὶ μηδαμινοὶ πόροι, σπαταλώμενοι διὰ τὸ ἀζημίωτον τῶν ξένων ὑποχρεωτικῶν συμβούλων. Ἡ κάπως περιττὴ Ἀγγλικὴ Ἀποστολὴ Φυλακῶν, ἀφοῦ φεύγουν οἱ περισσότεροι πελάται της, οἱ φυλακισμένοι, ἐκόστισεν εἰς τὸν προϋπολογισμόν μας ἕως τὴν 31ην Δεκεμβρίου 1949 μόνον 11.301.700.000 δρχ. Ἡ κάπως πιὸ περιττὴ Ἀγγλικὴ Στρατιωτικὴ Ἀποστολὴ ἐζήτησε 14 δισεκατομμύρια καὶ ἔλαβε 35 δισεκ. δρχ. ἕως τέλος Ἰουνίου 1950. Δηλαδὴ οἱ Ἄγγλοι μας σύμβουλοι μᾶς ἐστοίχισαν 44 δισεκατομμύρια δρχ. καὶ κάτι. Καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ μὲ τὴν Ἀμάκα καὶ τὶς συμβουλὲς μεταβολισμοῦ τῶν καπνῶν μας εἰς πράσσα, μᾶς ἐκόστισαν εἰς μηδαμινοὺς μισθοὺς τῶν 101,5 δισ. δρχ. Οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ἀδιαφιλονείκητοι. Ἐζήτησα καὶ ἐπίσημα μοῦ τοὺς ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ νοῶν νοήτω τί συμπέρασμα προτείνω.

§40Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν παραγνωρίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ κρίσις τοῦ καπνοῦ εἶναι βαρεῖα, ἀλλὰ συνετέλεσεν εἰς τὴν δημιουργίαν ἁλύσεως σφαλμάτων, ἐξ ἴσου βαρυτάτων. Τὸ καταπληκτικὸν εἶναι ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ, τὸ ὁποῖον μεταξὺ τῶν κυριωτέρων του σκοπῶν εἶχε τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ εὐρωπαϊκοῦ ἐμπορίου, κατωρθώσαμεν ἡμεῖς, οἱ θαυμάσιοι Ἕλληνες, νὰ διέρχεται κρίσιν τὸ κύριόν μας προϊόν καὶ τὸ προϊόν αὐτὸ νὰ ἔχῃ χάσει καὶ τὴν κυρίαν του παλαιὰν ἀγοράν. Κατὰ τὴν ἀτέρμονα αὐτὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἔγινε σωστὴ καπνολογία, ὡμίλησαν καὶ πολλοὶ τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι μᾶς εἶπον πολλὰ καὶ διάφορα περὶ τοῦ τί δέον γενέσθαι. Ἀλλὰ ὑπάρχουν μερικὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα νομίζω ὅτι κακῶς ἐπέρασαν ἀπαρατήρητα. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. Παπαθανάσην, ὅτι εἶχεν ἔλθει Ἀγγλικὴ Ἀποστολὴ διὰ νὰ ἀγοράσῃ 9 ἑκατ. κιλ. καπνά. Οὐδεὶς δὲν τὴν ἐπρόσεξε καὶ ἠναγκάσθη νὰ φύγῃ πρὸς Κωνσταντινούπολιν. Τότε οἱ ἁρμόδιοι ἐξύπνησαν καὶ ἔσπευσαν νὰ στείλουν Πρεσβείαν εἰς τὴν Πόλιν, ἡ ὁποία κατώρθωσε νὰ πείσῃ τὴν Ἀποστολὴν νὰ ἀγοράσῃ κάτι ψίχουλα, 2–3 ἑκατ. κιλ. Δὲν ἠξεύρω ποῖοι ἦσαν τότε οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, ἀλλὰ τοιαῦτα σφάλματα, ὅταν διαπράττωνται, εἶναι φυσικὸν νὰ δημιουργοῦν ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν κρίσεως τὴν καπνικὴν κρίσιν. Καθὼς φαίνεται, τὸ μέτρον τὸ γερμανικόν, τὸ ὁποῖον ἐπέβαλε μίαν τόσον ἄδικον φορολογίαν εἰς βάρος τῶν ἑλληνικῶν καπνῶν, ἐλήφθη πέρυσι τὸ καλοκαῖρι καὶ οἱ ἁρμόδιοι δὲν προέβησαν εἰς οὐδὲν διάβημα καὶ ἀφῆκαν νὰ χάσωμεν τὴν κυριωτέραν μας ἀγοράν. Τὸ ἄλλο σφάλμα ἐγένετο πέρυσι τὸν Σεπτέμβριον, ὅπου ἔγινεν ἡ νέα νομισματικὴ διαρρύθμισις καὶ ἀπὸ τὸν φόβον μὴ τυχὸν πωληθοῦν τὰ καπνὰ καὶ καθώρισαν τὸ καπνικὸν δολλάριον εἰς 12 χιλ., ἐνῷ τώρα παρακαλοῦμε μὲ 15 χιλ. ἴσως καὶ περισσότερο. Ὅλα αὐτά, τὸ ἕνα κατόπιν τοῦ ἄλλου, συνετέλεσαν νὰ δημιουργηθῇ ἡ σημερινὴ κατάστασις. Ἐλέχθη ἐπίσης, ὅτι τὰ καπνεργατικὰ ἡμερομίσθια ὅσον μεγάλα καὶ ἂν εἶναι δὲν βλάπτουν, διότι τὰ πληρώνουν οἱ καπνέμποροι. Δὲν ἠξεύρω ἂν ὑπάρχουν σήμερον καπνέμποροι. Καὶ ἂν ὑπάρχουν, εἶναι καπνέμποροι ὅσον καὶ ἡμεῖς, μὲ χρήματα τοῦ Κράτους, χωρὶς κινδύνους, καὶ κερδοσκοποῦν μὲ τὴν πτῶσιν τῆς δραχμῆς. Τουλάχιστον νὰ ἄκουγε κανεὶς τοὺς καπνεμπόρους αὐτοὺς νὰ ἀνελάμβανον ὅλο τὸ βάρος... Νομίζω, κύριοι, ὅτι ἡ ἔκκλησις αὐτὴ πρὸς τὸ Κογκρέσσον τὸ Ἀμερικανικὸν εἶναι χρήσιμος...

§41Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Παραλλήλως πρὸς τὴν ἔκκλησιν αὐτήν, θὰ παρεκάλουν νὰ κάμωμεν καὶ μίαν ἄλλην ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ καπνοπαραγωγικὸς κόσμος διέρχεται μίαν πρωτοφανῆ κρίσιν, διότι ἔχει ἀπούλητα τὰ καπνά του. Θὰ πρέπῃ, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, νὰ αὐξηθοῦν τὰ πλασματικὰ δάνεια, διότι ἄλλως εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας θὰ λάβῃ πρωτοβουλίαν νὰ δοθῇ μία ἄμεσος ἐνίσχυσις.

§42Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶδα ὅτι ἀνεχώρησεν Ἀποστολὴ διὰ Γερμανίαν πρὸς σύναψιν τῆς συμβάσεως. Φαντάζομαι ὅτι ἔχει ἀντίληψιν τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος, διὸ καὶ πρέπει παραλλήλως νὰ κάμῃ καὶ ἄλλα διαβήματα καὶ εἰς τὸν Τύπον, καὶ εἰς τὸ Οἰκον. Συμβούλιον τῆς Εὐρώπης, τὴν Κοινὴν Εὐρωπαϊκὴν Γνώμην, ὥστε νὰ ληφθῇ κάποια μέριμνα καὶ διὰ τὰ ἰδικά μας προϊόντα. Διότι, ὅταν καταβάλλεται προσπάθεια πρὸς τόνωσιν τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ ἐμπορίου καὶ ὑφίστανται περιορισμοὶ σχετικῶς μὲ τὰς εἰσαγωγὰς καὶ ἐξαγωγὰς τῶν Εὐρωπαϊκῶν προϊόντων, εἶναι ἀπαράδεκτον ἡμεῖς νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ διαθέσωμεν τὰ προϊόντα μας.

§43Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Θὰ πρέπῃ νὰ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις δάνεια, διότι ἂν δὲν διατεθοῦν τὰ καπνά, θὰ πρέπῃ τὸ βάρος τῆς ζημίας νὰ τὸ φέρῃ ὅλος ὁ λαὸς καὶ ὄχι μόνον οἱ καπνοπαραγωγοί. Ἐπίσης οἱ καπνέμποροι ἀγοράζουν καπνὰ μὲ χιλίας δρχ. τὴν ὀκᾶν. Θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς: Δηλαδή, ἀγοράζει 20 δέματα καὶ λέγει: «Ἐὰν θέλῃς μὲ 1000 δρχ. τὰ 12 εἶναι καλά, τὰ 8 δὲν μοῦ κάνουν. Ἐάν, λοιπόν, δὲν θέλῃς νὰ χάσῃς τὸ πρὶμ—διότι δίδεται πρὶμ μόνον διὰ τὰς πωλουμένας ποσότητας—πούλησέτα μου μὲ 1.000 δρχ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πιέζονται οἱ παραγωγοὶ καὶ καταστρατηγοῦνται καὶ οἱ τιμὲς ἀσφαλείας καὶ ὅλα τὰ ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα προσπαθεῖ νὰ λάβῃ τὸ Κράτος ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν.

§44Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶναι καταπληκτικὸν αὐτό, κ. συνάδελφε.

§45Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Νὰ μοῦ δώσετε τὰ ὀνόματα νὰ τοὺς πᾶμε εἰς τὸν Εἰσαγγελέα...

§46Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Εἶναι τόσον ἰσχυροί, ὥστε δὲν μπορεῖτε νὰ τοὺς κάμετε τίποτε.

§47Γ. ΣΕΡΠΑΝΟΣ. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ δοθοῦν εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἔναντι τῶν καπνῶν των πλασματικὰ δάνεια, ἔστω καὶ 1.000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Διότι ἔχομεν τὴν περίπτωσιν τῆς Ματαράγκας, ὅπου οἱ παραγωγοὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν δίδουν τὰ καπνά των πρὸς 7.000 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, ἀντὶ τῶν 20.000 ποὺ ἐπώλησαν πέρυσι. Ἐὰν ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ ἔστω καὶ 1.000 δρχ. δάνειον, θὰ ἠμποροῦσε νὰ κρατηθῇ ὁ κόσμος αὐτός.

§48Γ. ΜΟΔΗΣ. Ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα μᾶς δίδουν μίαν εἰκόνα πληρεστέραν τῆς βαρύτητος τῆς νόσου ἀπὸ τὴν ὁποίαν παραδέρνομεν. Διότι, δυστυχῶς, δὲν εἶναι μόνον ὁ καπνός. Κρίσιν ὑφίστανται ὅλα τὰ προϊόντα μας. Ἀποτελοῦμεν καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ πρότυπον Χώρας. Ἔχομεν τὰ χαμηλότερα ἡμερομίσθια, ἔχομεν τὸ πλέον ξεπεσμένο νόμισμα, ἔχομεν σχεδὸν πληθωρισμὸν καὶ δὲν ἠξεύρω κατὰ ποίαν ἀλχημείαν, κατὰ ποῖον σύμπλεγμα περιπεπλεγμένων περιστάσεων τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς μας εἶναι ἀνώτερον καὶ ἀπὸ τὰς Χώρας ἐκείνας, ὅπου τὰ ἡμερομίσθια εἶναι 10 φορὰς ἀνώτερα ἀπὸ τὰ ἰδικά μας.

§49ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος πταίει, κύριε συνάδελφε;

§50Γ. ΜΟΔΗΣ. Ποῖος πταίει; Ἐδῶ εἶναι τὸ μεγάλο πρόβλημα. Πολλοὶ παράγοντες συνετέλεσαν εἰς τοῦτο καὶ πολλοὶ λόγοι συνεσωρεύθησαν. Ἡμεῖς συνηθίσαμεν νὰ τὰ φορτώνωμεν ὅλα εἰς τὸν πόλεμον καὶ εἰς τὴν κατοχήν, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν κατοχὴν καὶ τὸν πόλεμον πέρασαν ἤδη 6 χρόνια καὶ ἡμεῖς μένομεν μὲ σταυρωμένα τὰ χέρια. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λείπει εἰς τὸν τόπον μας εἶναι ἡ πίστις πρὸς τὸ νόμισμα, πρὸς τὸ Κράτος, πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, πρὸς ὅλα. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀλληλένδετα καὶ τὸ ἕνα εἶναι συνάρτησις καὶ συνέπεια τοῦ ἄλλου. Διὰ νὰ καταπολεμηθῇ ἡ νόσος αὐτὴ καὶ νὰ ἀποδοθῇ ἡ ἐμπιστοσύνη καὶ ἡ πίστις εἰς τὴν ζωτικότητα τοῦ τόπου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀποδείξει ὅτι ἔχει μέσα του δυνάμεις ζωῆς καὶ παρὰ τὰ σφάλματά του καὶ τὰ ἀτυχήματά του κατώρθωσε νὰ ἐπιζήσῃ, θὰ πρέπῃ νὰ ληφθοῦν μέτρα ριζικὰ καὶ ἀποφασιστικά. Καὶ πρῶτα–πρῶτα οἰκονομίες. Μὲ τὴν ἀπεργίαν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἔμαθα ὅτι τὰ λεγόμενα περὶ ἀργομίσθων δὲν εἶναι παραμύθια, ὅτι καὶ σήμερον ὑπάρχουν, εἰδικῶς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς—μοῦ ἀνέφεραν ὀνόματα—ὑπάρχουν ἄνθρωποι, προνομιοῦχοι Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι λέγονται δημόσιοι ὑπάλληλοι, ἀλλ’ οἱ ὁποῖοι ἀπὸ εἰκοσαετίας δὲν κάνουν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ πηγαίνουν εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον καὶ νὰ εἰσπράττουν τὸν μισθόν των. Ὅταν εἰς ἕνα τόπον, ὁ ὁποῖος ἔχει ἑκατοντάδας χιλιάδων ἀνθρώπους ποὺ δὲν ἔχουν στέγην, ποὺ δὲν ἔχουν ροῦχα, ποὺ δὲν ἔχουν ψωμὶ καὶ ἔχουν ψώρα καὶ ψεῖρες, εἶναι ἀκατανόητον νὰ ὑπάρχουν προνομιοῦχοι, ποὺ ἀπέκτησαν τὸ προνόμιόν τους «παλληκαριάτικα», διότι δὲν βρέθηκαν μερικοὶ Ὑπουργοὶ νὰ τοὺς δώσουν τὰ παπούτσια στὸ χέρι. Ὑπάρχει καὶ ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὸν κοσμάκη: Τὸ ζήτημα τῶν συντάξεων ποὺ δίδονται πρὸς τοὺς πρώην πατέρας τοῦ Ἔθνους, ἔστω καὶ ἂν ἔκαναν βουλευταὶ 1½ φεγγάρι. Ἐὰν θὰ ἐπρόκειτο νὰ κάμωμεν οἰκονομίες, ἀσφαλῶς θὰ πρέπῃ νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὸν ἑαυτόν μας. Διότι καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἀποτελοῦμεν πρότυπον εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Ὑπάρχουν πολλὰ ποὺ πρέπει νὰ γίνουν καὶ ποὺ δὲν γίνονται. Ἔγινε λόγος διὰ τὰ Κρατικὰ αὐτοκίνητα, ὅτι εἶναι πάρα πολλὰ καὶ ὅτι διὰ λόγους οἰκονομίας κόπτονται. Ἀλλά, μέχρι τῆς στιγμῆς, ἐξακολουθοῦν μᾶλλον νά... κόπτουν καὶ ὄχι νὰ κόπτωνται! Εἶναι ἀνάγκη νὰ δώσωμεν περισσοτέραν εὐρυθμίαν εἰς τὰς ἐργασίας μας καὶ οἱ βουλευταὶ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Κράτος καὶ πρὸ παντὸς νὰ μὴ δίδωμεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι σήμερον ἔχει Κυβέρνησιν καὶ αὔριον δὲν ἔχει, ὅτι σήμερον εἴμεθα καλὰ καὶ δὲν ξέρει κανεὶς τί θὰ βγάλουν αὔριον οἱ ἀσκοὶ τοῦ Αἰόλου, ὁπότε φυσικὸν εἶναι νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἐμπιστοσύνη καὶ ὅλα νὰ πηγαίνουν ἄσχημα. Καιρὸς εἶναι νὰ λάβωμεν ριζικὰς ἀποφάσεις καὶ νὰ κάμωμεν ὅ,τι ἀπαιτεῖ τὸ στοιχειῶδες καθῆκον μας, διὰ νὰ δώσωμεν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν τὴν ἱκανότητα νὰ ἴδῃ μίαν καλλιτέραν αὔριον. (Χειροκροτήματα).

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βουδούρης.

§52Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἡ πολυήμερος συζήτησις ἐκ μέρους τῶν κ. κ. συναδέλφων ἐπὶ τοῦ σημαντικοῦ οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ θέματος τοῦ καπνοῦ ἔρριψεν ἄπλετον φῶς ἐπὶ τῶν κινδύνων οἵτινες μᾶς ἀπειλοῦν καὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος καὶ τῶν συνεπειῶν τῆς μὴ λήψεως αὐτῶν αἵτινες θὰ εἶναι ἀνυπολόγιστοι. Κατ’ ἀκολουθίαν ἀπαλλάσσομαι τοῦ κόπου νὰ ἀσχοληθῶ διὰ μακρῶν καὶ μόνον ὀλίγας λέξεις θὰ εἴπω. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ σημαντικώτερον αἴτιον τῆς καπνικῆς μας κρίσεως ὀφείλεται εἰς τὸν μεταπολεμικὸν συναγωνισμὸν τῶν Ἀμερικανικῶν καπνῶν, ἰδίᾳ ἐν Γερμανίᾳ, ἡ ὁποία προπολεμικῶς μᾶς ἀπερρόφα τὸ ½ τῆς παραγωγῆς μας. Ἐὰν δὲν ληφθοῦν θεραπευτικὰ μέτρα εἰς τὸν τομέα αὐτόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσέλθῃ τὸ καπνικόν μας ζήτημα εἰς ὁμαλὴν ὁδόν. Συνεπῶς προσπάθεια ὅλων μας πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐπανάκτησις τῆς ἀπολεσθείσης Γερμανικῆς ἀγορᾶς, δι’ ὅλων τῶν μέσων, διότι ἄνευ αὐτῆς τὸ πρόβλημα θὰ μένῃ ἄλυτον. Τὸ ζήτημα τοῦτο δὲν εἶναι τόσον εὔκολον, ἀλλὰ πολύμοχθον καὶ ἀπαιτοῦνται θυσίαι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἤδη κατέχουν τὴν ἀγορὰν αὐτήν. Νομίζω ὅτι οἱ φίλοι καὶ σύμμαχοι Ἀμερικανοὶ θὰ ἐννοήσουν, ὅτι ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς προσπαθείας τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς Χώρας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ προστατευθοῦν τὰ Ἑλληνικὰ καπνά, προστασίαν τὴν ὁποίαν ζητεῖ ἡ Ἑλλάς, διότι τοῦτο εἶναι ζήτημα ζωῆς ἢ θανάτου αὐτῆς. Τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον εἰσπράττει ἡ Κυβέρνησις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἀπὸ τὰ καπνά, τὰ ὁποῖα τοποθετεῖ εἰς τὴν Γερμανίαν, δὲν εἶναι παρὰ σταγὼν ἐν τῷ ὠκεανῷ εἰς τὸ ἐξαγωγικόν της ἐμπόριον, ἐνῷ διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ζήτημα ζωῆς ἢ θανάτου. Ἐλέχθη ὅτι οἱοιδήποτε λυρισμοὶ καὶ ἐκκλήσεις ἀφήνουν ἀπαθεῖς τοὺς συμμάχους. Πιστεύω ὅτι, εἰδικῶς διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, οἱαδήποτε ὑπενθύμισις τῶν θυσιῶν μας, τῶν ἀγώνων μας, εἶναι ἐπιβεβλημένη καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ εὕρῃ τὴν ἀπαραίτητον ἠχώ. Ἡ Ἑλλὰς δὲν ζητεῖ φιλανθρωπίαν, ζητεῖ νὰ τῆς ἀποδοθοῦν ἐκεῖνα ποὺ ἀπέκτησε δι’ ἀγώνων μακρῶν καὶ διὰ θυσιῶν εἰς τὸν βωμὸν τῆς ἐλευθερίας τῶν λαῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ παρ’ οὐδενὸς κατὰ οἱανδήποτε προπολεμικὴ καὶ οἰκονομικὴν ἀντίληψιν, ὅτι τὴν Γερμανικὴν ἀγορὰν θὰ κρατήσῃ ὡς λάφυρον ἡ μεγάλη μας σύμμαχος τῶν Η.Π.Α., ἡ ὁποία τόσον ἔδειξε τὸ ἐνδιαφέρον της ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος. Ἕτερον αἴτιον τῆς κρίσεως τοῦ καπνοῦ εἶναι τὸ ὑψηλὸν κόστος αὐτοῦ ἐν σχέσει μὲ τὸν Τουρκικὸν τὸν ὁποῖον συναγωνίζεται. Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐμελετήθη ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, τελευταίως δὲ κατηρτίσθη Ἐπιτροπὴ ὅπως ὑποδείξῃ ὡρισμένα μέτρα. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ποὺ θὰ ὑποστηρίξω ὅτι τὰ μέτρα τῆς Ἐπιτροπῆς θὰ λύσουν τὸ καπνικόν μας ζήτημα, ἀλλὰ εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι θὰ ἀμβλύνουν τὴν ὑπάρχουσαν κρίσιν καὶ πρὸ πάντων θὰ πείσουν ἐκείνους ἀπὸ τοὺς ὁποίους ζητῶμεν τὰς θυσίας ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ καπνοῦ, ὅτι ἡ πτωχὴ αὐτὴ χώρα ὑπέστη τὰς ὀδυνηροτέρας τῶν θυσιῶν. Τὰς θυσίας αὐτὰς πρέπει νὰ τὰς ὑποστοῦν ὅλαι αἱ τάξεις, καὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τῶν καπνεμπόρων καὶ τῶν καπνεργατῶν καὶ τῶν ὑπαλλήλων, ἑκάστη κατὰ τὰ μέτρα τῶν δυνάμεών της. Πρέπει τὰς θυσίας αὐτὰς νὰ τὰς ὑποστῶμεν ἀδιαμαρτυρήτως ὁσονδήποτε ὀδυνηραὶ καὶ ἐὰν εἶναι, διότι εἶναι μηδαμιναὶ ἀπέναντι τῆς ἀπειλουμένης συμφορᾶς μας.

§53Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Υἱοθετεῖτε τὰ μέτρα τῆς Ἐπιτροπῆς;

§54Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὄχι, ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅτι πρέπει νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ κατέλθῃ τὸ κόστος, ἐὰν ἄλλος ὑποστηρίζῃ ὅτι τὰ μέτρα τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ὀδυνηρὰ ἂς εὑρεθοῦν ἄλλα μέτρα διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπιτευχθῇ ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπός, ἀλλὰ καὶ ἐὰν πάλιν τὰ προτεινόμενα μέτρα ἐφαρμοσθοῦν καὶ ἐπιτύχουν θὰ παρέμενεν ὁ ἀνταγωνισμὸς τῶν Τουρκικῶν καπνῶν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ τῶν Τουρκικῶν καπνῶν εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἐτετραπλασιάσθη ἐνῷ τῶν Ἑλληνικῶν ἐμειώθη εἰς τὸ ½. Τὸ ἴδιο δὲ δυστυχῶς συμβαίνει καὶ μὲ τὰς ἄλλας χώρας.

§55Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἡ κατάστασις θὰ χειροτερεύσῃ μὲ τὴν ἀναμενομένην ὑποτίμησιν τοῦ Τουρκικοῦ νομίσματος ἔναντι τοῦ δολλαρίου.

§56Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὁ κίνδυνος ποὺ ὑπενθυμίζει ὁ κ. συνάδελφος εἶναι ἐγγύς, διότι ὑπάρχουν πληροφορίαι ὅτι ἡ Τουρκικὴ Κυβέρνησις μελετᾷ τὴν ὑποτίμησιν τοῦ νομίσματός της ἔναντι τοῦ δολλαρίου, τοιουτοτρόπως ἡ συμφορά μας θὰ εἶναι ἔτι μεγαλυτέρα. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, τὰ ὑποδειχθέντα μέτρα ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς δὲν εἶναι τὰ ἐπιβεβλημένα, ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ὑπεύθυνοι ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ εὕρουν καὶ νὰ ἐφαρμόσουν ἄλλα ἀνωδυνότερα καὶ σκοπιμώτερα μέτρα. Ἤκουσα ὅτι καὶ ἄλλο αἴτιον τῆς καπνικῆς κρίσεως εἶναι ἡ ὕπαρξις τοῦ καπνεμπορίου, τοῦ ὁποίου σκοπὸς εἶναι, ὅπως ἐτόνισαν πολλοὶ κ. κ. συνάδελφοι, ἡ ἀπορρόφησις τοῦ αἵματος καὶ τοῦ ἱδρῶτος τῶν μοχθούντων ἐργατικῶν ἀνθρώπων. Ὁμολογῶ, κ. κ. συνάδελφοι, ὅτι τοιαῦτα συνθήματα ἴσως νὰ ἀποδίδουν γόνιμον ἔδαφος εἰς προεκλογικὰς διαδηλώσεις ἢ ἀγορεύσεις, ἀλλά, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι δὲν θὰ ἤθελα οὔτε ποσοστὸν ἔστω τοιούτων συνθημάτων ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἡ ὁποία καλεῖται νὰ λύσῃ οἰκονομικὰ προβλήματα τὰ ὁποῖα εἶναι ἄκαμπτα πρὸ οἱωνδήποτε εὐγλώττων καὶ ρητορικῶν φράσεων. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν ἱστορίαν τοῦ καπνεμπορίου. Ἐγὼ εἶμαι αὐστηρότατος κριτὴς τῶν κατηγόρων καὶ τονίζω ὅτι ἔχει ἐπιβαλλομένην ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξετάσῃ τὰ λεχθέντα καὶ τὰ λεγόμενα μετὰ τῆς μεγαλυτέρας σοβαρότητος καὶ ἀκόμη νὰ ἐξετάσῃ καὶ τὰς προταθείσας γνώμας καὶ τὰ πορίσματα τῶν Ἐπιτροπῶν καὶ ἐὰν πεισθῇ ὅτι ὁ ρόλος τοῦ καπνεμπορίου εἶναι ρόλος παρασιτικός, ὑπερτρεφόμενος μὲ τὰς σάρκας τῶν ἐργατῶν, νὰ τὸ θέσῃ πάραυτα ἐκ ποδῶν, διότι τοῦτο θὰ ἀπετέλει ἔγκλημα, διότι εἶναι ἀνάγκη ὄχι μόνον νὰ γίνῃ ἠθικὴ ἀποκατάστασις, ἀλλὰ πρέπει νὰ ξεκαθαρισθοῦν ἅπαξ διὰ παντὸς ὡρισμένα πράγματα. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας ἀπέναντι τοῦ λαοῦ ἐὰν πεισθῇ ὅτι ὁ ρόλος τοῦ καπνεμπορίου εἶναι παρασιτικός. Ἐὰν τοὐναντίον ἡ Κυβέρνησις πεισθῇ ὅτι τὸ καπνεμπόριον εἶναι ὁ ἀπαραίτητος συνεργάτης καὶ συντελεστής, ἔχει ὑπερτάτην ὑποχρέωσιν νὰ τὸ ἐνισχύσῃ δι’ ὅλων τῶν μέσων. Κύριοι Συνάδελφοι, ὑπάρχουν ἀσφαλῶς κακοὶ καπνέμποροι ὅπως ὑπάρχουν καὶ κακοὶ καπνεργάται, ἀλλὰ κανεὶς δὲν ἐτόλμησε νὰ ζητήσῃ τὴν ἐξαφάνισιν τῶν τάξεων αὐτῶν διότι ἔτυχε νὰ ὑπάρχουν εἰς τοὺς κόλπους των ὕποπτα μέλη. Τὸ Κράτος ἀπέναντι τοῦ καπνεμπορίου τηρεῖ τακτικὴν ὕποπτον μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει καὶ βραδέως ἀλλ’ ἀσφαλῶς θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν ἐξαφάνισίν του. Ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Φλωρίνης εἶπεν ὅτι τὰ χρήματα διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν τὰ δίδει ἡ Τράπεζα.

§57Γ. ΜΟΔΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε; Ἐγὼ ἔκαμα διάκρισιν μεταξὺ τῶν παλαιῶν καπνεμπόρων καὶ μερικῶν σημερινῶν τυχαρπάστων, οἱ ὁποῖοι διαχειρίζονται ξένα χρήματα καὶ οἱ ὁποῖοι ἀνέφερον ὅτι κερδοσκοποῦν ἐπὶ τῆς πτώσεως τῆς δραχμῆς.

§58Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Παρακαλῶ νὰ ἐπέμβῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπειδὴ ἔχει ὅλα τὰ μέσα νὰ ἐξετάσῃ καὶ νὰ κρίνῃ ἐπὶ τῶν λεχθέντων.

§59Γ. ΜΟΔΗΣ. Κάποια παρεξήγησις ἔγινε, κ. συνάδελφε.

§60Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Θέλω νὰ μποῦν ὡρισμένα πράγματα εἰς τὴν θέσιν των. Δὲν εἶναι ἀκριβές, ὅτι σήμερον τὸ καπνεμπόριον διεξάγεται μὲ χρῆμα 100% τῆς Τραπέζης.

§61ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μὲ 80%.

§62Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Οἱ περισσότεροι τῶν καπνεμπόρων ἀναγκάζονται νὰ πληρώνουν 26–36% ἐπὶ πλέον, ὄχι 16%.

§63Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ἐὰν σᾶς εἴπωμεν ὅτι ὑπάρχουν καπνέμποροι, οἱ ὁποῖοι κάμνουν αὐτὸ τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον προηγουμένως, δηλαδὴ ἀγοράζουν μὲ 1.000 δραχ. τὴν ὀκᾶ καπνά, τί θὰ εἴπητε σεῖς;

§64Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω, κ. συνάδελφοι. Ἀφοῦ σᾶς εἶπον προηγουμένως ὑπάρχουν κακοὶ ἔμποροι, κατὰ τῶν ὁποίων, ἐπαναλαμβάνω, πρέπει νὰ ἐφαρμοσθοῦν κυρώσεις, ἐὰν ὑπάρχουν καπνέμποροι ἀποθρασυθέντες, τὸ Κράτος ἔχει τὴν δύναμιν καὶ πρέπει νὰ περιορίσῃ τὰ κέρδη αὐτὰ εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλουν οἱ σημερινὲς κρίσιμες στιγμές. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, οὔτε ὀρθόν, οὔτε προστατεύει τὸν καπνόν, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου κοπτόμεθα, εἶναι τὸ νὰ υἱοθετοῦμεν ὡραῖα λόγια, γεμᾶτα λόγια, ἀλλὰ ἀνακριβῆ καὶ κατάλληλα μόνον διὰ προεκλογικὰς διαδηλώσεις. Σᾶς ἀπαντῶ καὶ εἰς αὐτὸ καὶ σᾶς λέγω, δυστυχῶς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος ἐξέφρασε τὴν κατάπληξίν του διὰ τὸ γεγονός. Μάλιστα, κύριοι, γίνεται αὐτό. Ποῖα καπνὰ ἀγοράζονται μὲ 1.000 δραχ., κ. συνάδελφοι;

§65Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Μὲ 1.000 δρχ. ἀγοράζουν τὸν καπνόν.

§66Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν εἴχατε ἀσχοληθῆ μὲ τὸ ζήτημα αὐτό.......

§67Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Πολὺ περισσότερον ἀπὸ σᾶς. Γεννήθηκα στὴ ρίζα τοῦ καπνοῦ.

§68Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Κατάγεται ἀπὸ περιφέρειαν καπνοπαραγωγικήν! Εἰς τὴν Μεσσηνίαν δὲν καλλιεργεῖται ὁ καπνός.

§69Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Σεῖς εἶσθε διευθυντής....... Ἐγὼ ὑπέφερα ὅπως ὑπέφεραν ὁ πατήρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου. Δὲν πρέπει νὰ λέγετε αὐτὰ ποὺ λέγετε.

§70Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι αὐτὰ ποὺ λέγετε εἶναι ἀκριβῆ, ἀλλὰ τὰ διαστρέφετε.

§71Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Σεῖς εἶσθε συνήγορος τῶν κακῶν ἐμπόρων.

§72Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶσθε πολὺ μικρὸς διὰ νὰ μοῦ κάμητε παρατηρήσεις. Δὲν ὑπῆρξα συνήγορος, ἀλλὰ κατήγορος. (Θόρυβος). Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὑπῆρξα κατηγορητὴς καὶ σᾶς εἶπα εἶναι τυχάρπαστοι καπνέμποροι....

§73Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Παίρνουν τὰ λεπτὰ τοῦ Δημοσίου διὰ νὰ ἐκμεταλλεύωνται τοὺς παραγωγούς.

§74Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὑπάρχουν καὶ τυχάρπαστοι βουλευταί, ἐν τούτοις οὐδεὶς ὑποστηρίζει ὅτι πρέπει νὰ ἐξευτελισθῇ ὁ Κοινοβουλευτισμός.

§75Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν τὸ λέτε δι’ ἐμέ;

§76Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὄχι. Θὰ ἐνεργήσητε τὸ μεγαλύτερον ἔγκλημα ἐὰν ἀφήσητε τὴν κακοποιὸν δρᾶσιν τῶν καπνεμπόρων ἐπὶ μίαν ὥραν ἀκόμη, ἐφ’ ὅσον πεισθῆτε ὅτι εἶναι τοιαύτη.

§77Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ἐπὶ μίαν ὥραν ὁμιλεῖτε μόνον διὰ τοὺς καπνεμπόρους.

§78Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Καταλαβαίνω τὴν ἀγανάκτησίν σας, ἀλλὰ ἀφήσατε νὰ πεισθῆτε.

§79Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ θέμα εἶναι ἀπὸ τὰ κατ’ ἐξοχὴν ἐθνικώτερα. Ἡ Βουλὴ τὸ συζητεῖ μὲ ἀντικειμενικότητα. Σᾶς ἀκοῦμε μὲ ὅλην τὴν προσοχήν, σεβόμεθα τὴν γνώμην σας, γιατί σεῖς δὲν σέβεσθε τὴν γνώμην τῶν ἄλλων;

§80Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Μὲ συμπαθᾶτε. Εἶπον ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν, κ. Ὑπουργέ, νὰ καθαρίσητε αὐτὸ τὸ ζήτημα ἐντὸς ὡρῶν. Καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἔχετε ὅλα τὰ μέσα καὶ ὅλο τὸ ἠθικὸ κῦρος, τὸ ὁποῖον ὀφείλετε νὰ τὸ ἐξαντλήσητε. Εἶναι πράγματι ἡ μεσολάβησις τοῦ καπνεμπόρου κακοποιός; Νὰ τὸν καταργήσετε, διότι ἐὰν δὲν τὸ κάμετε διαπράττετε καὶ σεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις βαρυσήμαντον λάθος.

§81Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔλαβα τὸ μέρος τοῦ κ. συναδέλφου, διότι κατάγεται ἀπὸ περιφέρειαν καπνοπαραγωγικήν...

§82Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Ἡμεῖς παρακολουθοῦμεν τὸν καπνὸν ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ σπέρνεται ὁ σπόρος μέχρι τὴν ἡμέραν τῆς συγκομιδῆς.

§83Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὅ,τι λέγω ἐγὼ εἶναι 100% ἀκριβῆ καὶ ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις ἔχει ὑπερτάτην ὑποχρέωσιν νὰ τὰ ἐξακριβώσῃ καὶ νὰ κινηθῇ ἐπάνω σὲ ἀλήθειες.

§84Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ποῖα εἶναι 100% ἀκριβῆ καὶ ποῖοι εἶναι οἱ κακοὶ καὶ τυχάρπαστοι βουλευταί;

§85Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑβρίζει... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι)

§86Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶπον νὰ τιμωρηθοῦν. Τυχάρπαστοι ὑπάρχουν εἰς ὅλους τοὺς κλάδους.

§87Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Εἴπατε ὅτι εἶμαι πολὺ μικρός, θὰ μὲ ἀναγκάσετε νὰ διαπιστώσω, ὅτι εἰς σᾶς συμβαίνει αὐτό, παρὰ τὴν ἡλικίαν σας.

§88Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Λυποῦμαι ποὺ δὲν εἶμαι μικρὸς ὅπως καὶ σύ. Κύριοι Συνάδελφοι, ὅλα αὐτὰ εἶναι καλὰ καὶ ἅγια καὶ πρέπει νὰ γίνουν. Ἐὰν ὅμως, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐπανακτήσωμεν καὶ πάλιν τὴν ἀμερικανικὴν καὶ γερμανικὴν ἀγορὰν καὶ τὰς ἄλλας, τὰς ὁποίας ἀπωλέσαμεν, καὶ πάλιν δὲν πρέπει οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἡσυχάσωμεν καὶ νὰ νομισθῇ, ὅτι τὸ ζήτημα βαδίζει τὸν ἀσφαλῆ του δρόμον, ἐὰν δὲν χαράξωμεν ἕνα πρόγραμμα συντονισμένον, ἕνα πρόγραμμα καπνικῆς πολιτικῆς, ποὺ νὰ βασίζεται ἐπάνω εἰς τὴν ὑφισταμένην σήμερον διαμόρφωσιν τῶν οἰκονομικῶν καὶ κοινωνικῶν συντελεστῶν τῆς ἐσωτερικῆς μας καπναγορᾶς, ἐπάνω εἰς τὰς συνθήκας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν δημιουργηθῆ εἰς τὴν διεθνῆ καπναγοράν, ἐπάνω εἰς τὸν καθορισμὸν τῶν μέτρων, διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπιτύχωμεν καὶ θὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν καλὴν ἐφαρμογὴν τοῦ συγχρονισμένου αὐτοῦ προγράμματος καὶ εἰς τὴν χάραξιν τῶν μελλοντικῶν καπνικῶν μας σχεδίων. Δὲν φθάνει νὰ χαράξωμεν τὸ συντονισμένον αὐτὸ πρόγραμμα, ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ καπνὸς εἶναι διεθνὲς εἶδος καὶ διεθνὲς ἐμπόρευμα, ὑφιστάμενον ἀπὸ ὥρας εἰς ὥραν σεισμούς, εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρξῃ τὸ ἀπαραίτητον ἐκεῖνο ὄργανον, τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ἐπὶ κεφαλῆς, ὅπως εἰς τὸ τιμόνι πρέπει νὰ εἶναι ὁ καραβοκύρης, στὶς δύσκολες ὧρες. Εἶναι θλιβερόν, ὅτι τὸ Κράτος μέχρι σήμερον δὲν ἔλαβε τὰ ἀπαιτούμενα καὶ ἀνάλογα πρὸς τὴν σοβαρότητα τοῦ ζητήματος μέτρα. Μολονότι κατεβλήθησαν φιλότιμοι, πολλάκις ἐξαιρετικαί, προσπάθειαι διὰ τὴν προστασίαν τοῦ καπνοῦ, αἱ προσπάθειαι αὐταὶ ὅμως, ὅπως ἦτο ἑπόμενον, ἐπέπρωτο νὰ ναυαγήσουν πρὸ τῆς ἐλλείψεως ἐπιγνώσεως τῶν ἐπιδιωκομένων σκοπῶν, πρὸ τῆς ἀναρχίας, πρὸ τῆς συγχύσεως, πρὸ τῆς ἐν πολλοῖς ἀμαθείας τῶν ἐνδιαφερομένων. Εἶναι ἀναγκαῖον, λοιπόν, νὰ σταματήσῃ ἡ πολιτικὴ αὐτή, εἶναι ἀναγκαῖον νὰ χαραχθῇ, ἐπαναλαμβάνω, συντονισμένον πρόγραμμα καπνικῆς πολιτικῆς, τοῦ ὁποίου ἐπὶ κεφαλῆς πρέπει νὰ τεθῇ τὸ ὀλιγώτερον ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ μὲ μέλη τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, τὸ ὁποῖον Συμβούλιον νὰ παρακολουθήσῃ ἀγρύπνως τὸ ζήτημα, νὰ εἰσηγῆται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὰ καταβαλλόμενα νομοθετικὰ καὶ διοικητικὰ μέτρα καὶ νὰ ἐπιβλέπῃ τὴν ἐφαρμογήν των. Τὸ Συμβούλιον τοῦτο, ὅμοιον τοῦ ὁποίου εἶχε συσταθῇ κατὰ τὸ 1938, καὶ τὸ ὁποῖον ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἀπέδωσε γονίμους καρπούς, πρέπει νὰ ἐπανασυσταθῇ καὶ ὡς Συμβουλευτικὸν Ὄργανον καὶ ἐκτελεστικὸν νὰ ἔχῃ τὸν ὑπάρχοντα καὶ λειτουργοῦντα Αὐτόνομον Καπνικὸν Ὀργανισμόν, ὑπὸ τὴν ἀπαραίτητον, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, προϋπόθεσιν, ὅτι πρέπει ριζικῶς νὰ ἀλλοιωθῇ ἡ σύνθεσις, νὰ ἀλλοιωθῇ καὶ νὰ δοθῇ εἰς τὸν Καπνικὸν Ὀργανισμὸν ἡ εἰκόνα τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου τοῦ Καπνοῦ, τὸ ὁποῖον νὰ παρακολουθῇ ἀνεπηρέαστα, ἀντικειμενικὰ μὲ ποῖα μέσα καὶ μὲ ποίαν προσπάθειαν εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσῃ καὶ νὰ προκόψῃ ὁ καπνός. Ἐὰν προκόψῃ, θὰ παράσχῃ τὴν μεγαλειτέραν ὑπηρεσίαν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, εἴτε καπνεργάτας, εἴτε καπνοπαραγωγούς, εἴτε καπνεμπόρους καὶ ἐν γένει εἰς τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν. Ἄνευ τοῦ συντονισμένου αὐτοῦ προγράμματος καὶ ἄνευ τῆς ἀναθέσεως ὅλων τῶν ἁρμοδιοτήτων καὶ ὅλων τῶν πρωτοβουλιῶν εἰς ἕνα Ὀργανισμόν, ἀντὶ τοῦ ἀχαρακτηρίστου φαινομένου, τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται σήμερον, τὸ ὅτι αἱ πρωτοβουλίαι καὶ αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ πολυπλοκωτάτου καπνικοῦ ζητήματος ἔχουν διασπαρῆ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὶς οἶδε εἰς ποίους ἄλλους Ὀργανισμούς.

§89Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Τὸ καθεστὼς τοῦ 1938.

§90Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶμαι σύμφωνος, παρὰ τὸ χάος τὸ ὁποῖον μᾶς χωρίζει μὲ τὸ καθεστώς σας. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἤθελον νὰ προκαλέσω τὴν προσοχήν, σημεῖον τὸ ὁποῖον δὲν ἐτονίσθη ἐκ μέρους τῶν προλαλησάντων συναδέλφων. Ἐλέχθη, δηλαδή, ὅτι ἔγινε χαριστικὴ πρᾶξις διὰ τὴν «Ἀμέρικαν Τομπάκο Κόμπανυ», ὑπολογισθέντος τοῦ δολλαρίου πρὸς 15.000 δι’ ἀγορασθέντα καπνά. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ν’ ἀποκαταστήσω τὴν ἀκρίβειαν. Ὅπως ἐμφαίνεται ἀπὸ τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὴν δημοσιευθεῖσαν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως.

§91ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπὲρ τοῦ καπνεμπορίου δὲν μεροληπτεῖτε καθόλου.

§92Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ ὑπὲρ τοῦ καπνοῦ καὶ σᾶς εἶπον, ἐὰν τὸ καπνεμπόριον εἶναι κακοποιόν, θὰ εἶναι ἔγκλημα νὰ μείνῃ καὶ μίαν ἡμέραν.

§93Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἡ ὁμιλία μας κατευθύνεται εἰς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ἀδιαφορίας ἀπέναντι τοῦ καπνεμπορίου καὶ τῆς ἀντικειμενικῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος.

§94Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Παρὰ τὸ πνεῦμα τὸ ὁποῖον καταναλίσκετε, κύριε Συνάδελφε, αὐτὸ δὲν εἶναι μακρὰν τῆς ἀληθείας καὶ θὰ σᾶς ἤμην εὐγνώμων, ἐὰν δὲν μὲ προωθούσατε εἰς ἀπάντησιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ εἶσθε ὁ νικητής. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, δὲν ὡμίλησα ὑπὲρ οὐδενός. Εἶπον, ἡ Κυβέρνησις νὰ σταθμίσῃ τὰ λεχθέντα, νὰ τὰ ἐξακριβώσῃ καὶ νὰ κάμῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συμφέρει διὰ τὸν καπνὸν καὶ τονίζω καὶ πάλιν, ὅτι ἐὰν τὸ συμφέρον διὰ τὸν καπνὸν εἶναι ὁ ἐξοστρακισμὸς τοῦ καπνεμπορίου, θὰ εἶναι κατάπτυστος ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν δὲν τὸ κάμῃ.

§95Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν δέχομαι ὑπαινιγμούς. Ὅ,τι ἔχετε νὰ εἰπῆτε, νὰ τὸ εἴπητε.

§96Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν ὑπαινίσσομαι τίποτε, κύριε συνάδελφε, διότι δὲν εἶμαι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀκολουθοῦν τὴν πολιτικὴν τῶν ὑπαινιγμῶν. Ἔχω τὸ θάρρος τῆς γνώμης μου, εἴτε αὕτη εἶναι καλὴ εἴτε κακή.

§97Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Φαίνεσθε.

§98Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶμαι τόσο πονόψυχος καὶ δὲν συγκινοῦμαι τόσον ἀπὸ τὴν φτώχεια καὶ τὴν δυστυχία τοῦ λαοῦ. Θὰ ἤθελον, σεῖς πρὸ παντός, νὰ μὴ ἐκάνατε τὸν ὑπαινιγμὸν αὐτόν, διότι ἠξεύρετε καλὰ πόσον πράγματι συγκινοῦμαι.

§99Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Σεῖς δὲν ἠξεύρετε, ὅτι ἀπὸ τὴν στέρησιν ἀποθνήσκουν οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ οἱ καπνεργάται. Εἰς τὴν Μεσσηνίαν δὲν φύεται καπνός, κύριε συνάδελφε.

§100Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Συνάδελφε, δὲν φύεται καπνὸς εἰς τὴν Ἐπαρχίαν μου, ἀλλὰ φύεται ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ συγκίνησις εἰς τὴν ψυχήν μου καὶ σᾶς λέγω, ὅτι σεῖς, ὡς παλαιότερος, πρέπει νὰ τὸ ἠξεύρετε.

§101Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Δὲν ἔπρεπε νὰ ὁμιλῆτε περὶ δημαγωγίας.

§102Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Δὲν ὡμίλησα περὶ δημαγωγίας. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἶναι ἀληθὲς διὰ τὴν «Ἀμέρικαν Τομπάκο Κόμπανυ».....

§103Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἁρμόδιος νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ εἶναι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς καὶ ἀπορῶ, πῶς ἔχετε τὴν ἁρμοδιότητα νὰ μᾶς ὁμιλῆτε διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἑταιρείας.

§104Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Σᾶς ἀνέφερα τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§105Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Σεῖς ὁμιλεῖτε διὰ λογαριασμὸν τῶν καπνεμπόρων. Σεῖς διὰ ποῖον λόγον μᾶς ἐδώσατε ἀπάντησιν ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅτι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἔλαβε μίαν ἀπόφασιν; Νὰ ἀφήσητε νὰ ἀπαντήσῃ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός.

§106Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐγὼ δὲν κατηγορῶ κανένα. Ἤκουσα ἕνα πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ τὸ ἐπανορθώσω, διότι νομίζω ὅτι δὲν βλάπτει. Εἶναι καὶ αὐτὸ ὕποπτον; Σᾶς εὐχαριστῶ, κύριε συνάδελφε. Σᾶς λέγω μόνον, ὅτι...

§107Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Τίποτε τὸ ὕποπτον δὲν εἶναι ἀπὸ αὐτὰ ποὺ λέγετε. Εἶναι ὑπεράσπισις μιᾶς ὑποθέσεως, τὴν ὁποίαν γνωρίζομεν καὶ λέγομεν ὅτι, προτοῦ ἀρχίσωμεν ἀπὸ αὐτό, νὰ σώσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ἀπὸ τὸν θάνατον καὶ τὴν δυστυχίαν.

§108Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Θὰ μὲ εὕρετε εἰς τὸ πλευρόν σας.

§109Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ἡμεῖς, δὲν εἴμεθα κατήγοροι οὔτε τῶν καπνεμπόρων, οὔτε καταλογίζομεν εὐθύνας εἰς τὰ ἄτομα.

§110Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν θὰ μὲ εὕρετε παρὰ τὸ πλευρόν σας, ὅπως μὲ εὑρήκατε ἐπὶ 32 χρόνια, πού...

§111Α. ΑΓΓΕΛΟΥΣΗΣ. Νὰ συστήσητε εἰς τοὺς φίλους σας καπνεμπόρους, νὰ παύσουν νὰ κάμουν αὐτὰ ποὺ κάμνουν εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην.

§112Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς νὰ λάβῃ γνῶσιν καὶ νὰ διατάξῃ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας σχετικῶς. Θὰ εἶμαι εὐτυχής, νὰ τὸ κάμῃ. Ἐνόμισα, Κύριοι Βουλευταί, ὅτι, προκειμένου περὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ ζητήματος, ἔπρεπε νὰ λεχθοῦν μερικαὶ ἀλήθειαι καὶ λυποῦμαι διότι, χωρὶς νὰ τὸ θέλω, ἐπίκρανα καὶ ἠρέθισα—ὁμολογῶ, μένω κατάπληκτος–ἀξιοτίμους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ἐρεθισθοῦν, τὸ ὀλιγώτερον. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι συνάδελφοι, τελειώνων τὴν ὁμιλίαν μου, νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἡ ἱστορία τοῦ ἑλληνικοῦ καπνοῦ εἶναι ἱστορία γεμάτη, δυστυχῶς, ἀπὸ παραλείψεις καὶ ἀπὸ σφάλματα. Ἐλπίζω, διὰ νὰ μὴ εἴπω ὅτι εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις θὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα, καὶ πρέπει νὰ τὸ μελετήσῃ, μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην σοβαρότητα, μὲ ὅλην τὴν ἀντικειμενικότητα καὶ ἀποβλέπουσα μόνον εἰς τὴν σωτηρίαν τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ προϊόντος, ποὺ εἶναι ἡ ζωὴ ἢ ὁ θάνατος τῆς Ἑλλάδος. Εἶμαι βέβαιος, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὴν πολιτικὴν τῶν σφαλμάτων καὶ τῶν παραλείψεων καὶ θὰ ἀπαλλάξῃ ἕνα πραγματικῶς ἀγωνιῶντα κόσμον, μοχθοῦντα καὶ ἐργαζόμενον σκληρῶς, ἀλλὰ πρὸ παντὸς θὰ ἀπαλλάξῃ καὶ τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν ἀπὸ σοβαρωτάτους κινδύνους, οἱ ὁποῖοι τὴν ἀπειλοῦν.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θυμιογιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§114Χ. ΘΥΜΙΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι, νομίζω, ὁ τελευταῖος ὁμιλητὴς καὶ οὕτω, ἐξαντλουμένης τῆς σειρᾶς τῶν ὁμιλητῶν ἐπὶ τοῦ καπνοῦ, τερματίζεται καὶ ἡ ἰδική σας κόπωσις. Ἐγώ, βέβαια, δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ κάμω νέας ὑποδείξεις, διότι τὸ θέμα τὸ καπνικὸν ἐξηντλήθη ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Ἐγώ, ἁπλῶς, ἤθελα νὰ ὑπογραμμίσω ὡρισμένα σημεῖα, τὰ ὁποῖα θεωρῶ κεντρικὰ καὶ καίρια διὰ τὸ πρόβλημα τοῦ καπνοῦ. Ἡ κρίσις τοῦ καπνοῦ δὲν εἶναι, ὅπως ἀπὸ πολλοὺς ὁμιλητὰς ὀρθῶς ἐτέθη, ἁπλῶς κρίσις μόνον τοῦ καπνοῦ, ἀλλὰ εἶναι κρίσις γενικωτέρα τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων. Ἡ Ἑλλάς, κύριοι βουλευταί, συγκαταλέγεται μεταξὺ ἐκείνων τῶν χωρῶν, αἱ ὁποῖαι διαθέτουν πενιχρὰ μέσα παραγωγῆς καὶ ἑπομένως τὸ κόστος ὅλων τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων μας εἶναι ὑψηλότερον ἔναντι τοῦ ἀντιστοίχου κόστους τῶν προϊόντων ἄλλων χωρῶν. Ἐπὶ πλέον δὲ ἕνα νέον στοιχεῖον, ὅπερ προσετέθη εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, εἶναι ὅτι ὁ ἀμερικανικὸς παράγων, ὁ ὁποῖος μέχρι τώρα διωχέτευε μεγάλο μέρος τῆς παραγωγῆς του εἰς τὰς ἄλλας διεθνεῖς ἀγοράς, ὑπεχρεώθη, λόγῳ τῶν πραγμάτων, νὰ συγκεντρώσῃ καὶ νὰ διοχετεύσῃ σεβαστὸν μέρος τῆς παραγωγῆς του εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν ἀγορὰν καὶ οὕτω ἡ Ἑλλὰς εὑρέθη συνθλιμμένη μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν χαρακτηριστικῶν στοιχείων. Καὶ τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν δὲν διαθέτει σύγχρονα μέσα παραγωγῆς, ὥστε νὰ ἐπιτυγχάνῃ μικρὸν κόστος παραγωγῆς, ἀφ’ ἑτέρου δέ, διότι προσετέθη καὶ ὁ παράγων ὁ ἀμερικανικός, ὅστις ἔρριψε τὸ βάρος του εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν ἀγοράν, γνώριμον καὶ προσιτὴν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Συνεπῶς, τὸ πρόβλημα τοῦ καπνοῦ εἶναι ἕνα εἰδικώτερον πρόβλημα ἐντὸς τοῦ γενικωτέρου προβλήματος τῆς κρίσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Εἰσερχόμενος ἤδη εἰς τὸ εἰδικὸν θέμα τοῦ καπνοῦ λέγω ὅτι, δύο εἶναι τὰ σκέλη τοῦ προβλήματος τούτου. Τὸ ἓν σκέλος εἶναι τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ τὸ ἄλλο σκέλος εἶναι ἡ ἀγορὰ τοῦ καπνοῦ. Ὡς πρὸς μὲν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, ἐκεῖνο ποὺ ἔχω νὰ τονίσω εἶναι ὅτι ἀτυχῶς τὰ περιθώρια, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν, διὰ νὰ συμπιεσθῇ ἡ τιμὴ τοῦ καπνοῦ, εἶναι ἐλάχιστα. Θὰ ἤθελα μάλιστα νὰ εἴπω, ὅτι φοβοῦμαι μήπως τὸ ὅλον ζήτημα τῆς συμπιέσεως τῆς τιμῆς τοῦ καπνοῦ, δὲν ἔχει ἄλλην ἀποστολὴν παρὰ νὰ δημιουργήσῃ νέα περιθώρια κέρδους διὰ τοὺς καπνοβιομηχάνους, διότι ἀπὸ ὅλην τὴν μελέτην, τὴν ὁποίαν ἔκαμα ἐπὶ τοῦ προβλήματος τῆς τιμῆς τοῦ καπνοῦ καὶ ἀπὸ ὅ,τι ἀπεκόμισα ἀπὸ τὴν Καπνεργατικὴν Συνδιάσκεψιν τῆς Καβάλλας, διεπίστωσα ὅτι ἀπὸ τὰ προτεινόμενα μέτρα διὰ τὴν ἀποσυμφόρησιν τῶν καπνεργατῶν, δὲν θὰ προκύψῃ μείωσις τοῦ κόστους παρὰ ἐκ 250–300 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν ἐπὶ συνολικῆς ἀξίας 25.000 δραχμῶν. Νομίζω, ὅτι αὐτὴ ἡ μείωσις δὲν εἶναι ἱκανὴ νὰ καταστήσῃ τὸν καπνὸν συναγωνίσιμον προϊόν, ἀντιθέτως δὲ θὰ δημιουργήσῃ ἕνα ὁλόκληρον κοινωνικὸν πρόβλημα εἰς βάρος τῆς καπνοπαραγωγικῆς τάξεως. Θὰ ἤθελα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ τονίσω, ὅτι τὸ πρόβλημα τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν δὲν τίθεται ὀρθῶς ἐπὶ τῆς βάσεως τῆς συμπιέσεως τῶν τιμῶν, ἀλλὰ διὰ τῆς ποιοτικῆς ἀξίας τούτου, διότι, ἐὰν προβῶμεν εἰς τὸ θανάσιμον ὀλίσθημα νὰ θελήσωμεν νὰ θέσωμεν τὸ πρόβλημα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ποσοτικοῦ ἀνταγωνισμοῦ, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ εἴμεθα οἱ ἀσφαλεῖς ἡττημένοι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τῆς βάσεως αὐτῆς νὰ ἀνταγωνισθῶμεν τὰ Ἀμερικανικὰ καπνά, τὰ ὁποῖα παράγονται εἰς τεραστίαν ποσότητα, ἀλλ’ οὔτε ἀκόμη καὶ τὰ Τουρκικὰ καπνά. Ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐλέχθη, ὅτι ἐπίκειται νέα κρίσις ὡς πρὸς τὸ πρόβλημα τοῦ Ἑλληνικοῦ καπνοῦ ἀπὸ τὴν πτῶσιν τοῦ Τουρκικοῦ νομίσματος ἔναντι τοῦ δολλαρίου. Εἶμαι, ὡς ἐκ τούτου, ὑποχρεωμένος νὰ συστήσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ βάσις τοῦ ποσοτικοῦ ἀνταγωνισμοῦ τοῦ καπνοῦ θὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἕνα θανάσιμον σφάλμα διὰ τὸν Ἑλληνικὸν καπνόν. Ἑπομένως, ἐὰν θελήσωμεν νὰ ἀκολουθήσωμεν μίαν ὀρθὴν πολιτικὴν εἰς τὸ πρόβλημα τοῦτο, πρέπει ἡ πολιτικὴ αὐτὴ νὰ τείνῃ εἰς τὴν κατοχύρωσιν τῆς ποιοτικῆς ἀξίας τοῦ καπνοῦ, ἥτις διασφαλίζει περισσότερον τὸ ἐθνικόν μας προϊόν. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον τόσος θόρυβος ἔγινε διὰ τοὺς καπνεργάτας, ὅτι δῆθεν ἐπιβαρύνουν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τοῦ καπνοῦ, θεωρῶ καθῆκον καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου, ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης, νὰ στραφῶ πρὸς τὸν ἄλλον παράγοντα, τοὺς καπνεμπόρους. Εἶμαι εὐτυχής, διότι διαπιστώνων ὅτι τὸ καπνεμπόριον σήμερον ἔπαυσε νὰ ἐπιτελῇ τὸν προορισμόν, τὸν ὁποῖον μέχρι τοῦδε ἐπετελοῦσε, εὑρίσκομαι ἐν παραλληλισμῷ πρὸς τὴν γνώμην τόσων ἄλλων προλαλησάντων συναδέλφων. Θὰ ἤθελα μάλιστα νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι συνηγόρησαν ὑπὲρ τῶν καπνεμπόρων, μίαν ἐπίσημον δήλωσιν τῆς Καπνεμπορικῆς Ὁμοσπονδίας, ἀπαντώσης εἰς ἕνα δημοσίευμα, ὅτι οἱ καπνέμποροι ἀποκομίζουν τεράστια κέρδη, τὸ ὁποῖον δημοσίευμα τῆς Καπνεμπορικῆς Ὁμοσπονδίας ὡμολογοῦσεν, ὅτι σήμερον οἱ καπνέμποροι δὲν εἶναι πραγματικοὶ καπνέμποροι, ἀλλὰ μεσῖται καπνοῦ. Δὲν θὰ εἰσέλθω, ἐπαναλαμβάνω, εἰς τὰ λεπτομερειακὰ αἴτια τῆς καπνικῆς κρίσεως. Θὰ ἤθελα ὅμως ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ παρατηρήσω τοῦτο, ὅτι τὸ λεχθὲν ἀπὸ ὅλους τοὺς ὁμιλητάς, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποταθῶμεν, ὡς ταπεινοὶ ἱκέται, πρὸς τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ νὰ σπεύσωμεν νὰ ζητήσωμεν τὴν φιλευσπλαγχνίαν των, δὲν θὰ ἦτο οὔτε πρέπον οὔτε καὶ ἀποτελεσματικόν.

§115Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὄχι ἱκέται.

§116Χ. ΘΥΜΙΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τί ἄλλην ἔννοιαν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τὸ νὰ σπεύσωμεν ὅλοι πρὸς τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ νὰ ἐπιζητήσωμεν τὴν ἀρωγήν των;

§117Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ποῦ νὰ σπεύσωμεν;

§118Χ. ΘΥΜΙΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀκριβῶς αὐτὸ θὰ εἴπω. Ἐγὼ νομίζω, χωρὶς νὰ ἀποκλείω καὶ αὐτὴν τὴν λύσιν, ἂν καὶ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ εἶναι τελεσφόρον, ὅτι πρέπει τὸ ζήτημα νὰ τὸ θέσωμεν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας.

§119ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ δὲν ἐποπτεύει ἡ Ἀμερική;

§120Χ. ΘΥΜΙΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἔχει σημασίαν τὸ πρᾶγμα, Ἐὰν μὲν τεθῇ μονομερῶς πρὸς τὴν πλευρὰν τῆς Ἀμερικῆς, ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς ἱκεσίας. Ἐὰν ὅμως τεθῇ ἐντὸς τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας καὶ λεχθῇ, ὅτι τί εἴδους οἰκονομικὴ συνεργασία εἶναι αὐτή, ὅταν ἡμεῖς ἐκτοπιζόμεθα κατὰ τοιοῦτον τραγικὸν καὶ ὀλέθριον τρόπον ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν συνεργασίαν, ἐὰν δὲ περαιτέρω προχωρήσωμεν μέχρι τοῦ σημείου νὰ δηλώσωμεν, ὅτι ἡμεῖς ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀποτελοῦμεν μέλη τῆς οἰκονομικῆς αὐτῆς συνεργασίας, τότε τὸ ζήτημα ἔχει καὶ βαθυτέραν πολιτικὴν σημασίαν. Διότι σήμερον διακηρύσσεται, ὅτι ἡ Εὐρωπαϊκὴ Οἰκονομικὴ Συνεργασία εἶναι ἕνας νέος θεσμός, ποὺ προοιωνίζει νέα πράγματα καὶ νέαν ἐπὶ τὰ βελτίω διαρρύθμισιν τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς. Ἐάν, λοιπόν, ἡμεῖς τὸ θέσωμεν ὡς πολιτικὸν ζήτημα ἐντὸς τῆς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας, νομίζω ὅτι τὸ πρᾶγμα θὰ ἔχῃ εὐρυτέραν ἀπήχησιν, παρὰ ἐὰν σπεύσωμεν μονομερῶς εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ ζητήσωμεν ὅ,τι ἐπροτάθη.

§121Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἡ Ἀμερικὴ εἶναι ποὺ κατευθύνει τὴν οἰκονομίαν ὅλων τῶν Κρατῶν, τῶν συμμετεχόντων τῆς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας. Ἑπομένως, πρέπει νὰ εὕρητε ἄλλην λύσιν.

§122Χ. ΘΥΜΙΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἀπέκλεισα καὶ αὐτήν, ἀλλὰ δὲν μοῦ διαφεύγει τὸ ζήτημα, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας διακηρύσσει σήμερον νέον οἰκονομικὸν προγραμματισμὸν κ.λ.π. Ἔτσι, ἐὰν τοὺς εἴπωμεν ἡμεῖς, ὅτι θὰ ἀποχωρήσωμεν, νομίζω ὅτι ἡ ἀπήχησις τοῦ πράγματος θὰ εἶναι μεγαλυτέρα, παρὰ ἐὰν περιφερώμεθα ὡς ἱκέται ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν εἰς τὴν Ἀμερικήν.

§123Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ Ὀργανισμὸς θὰ ἐκφράσῃ μίαν εὐχήν.

§124Χ. ΘΥΜΙΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐὰν ἡμεῖς ἀπειλήσωμεν ἀποχώρησίν μας ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν θὰ εἶναι εὐχὴ αὐτό;

§125Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὁ κύριος συνάδελφος ὁμιλεῖ περὶ ἱκεσιῶν. Ἡμεῖς δὲν ζητοῦμεν οὔτε εὐχάς, οὔτε ἱκεσίας, ἀλλὰ κάμνομεν μίαν πολιτικὴν πρᾶξιν πρὸς τὸ Κογκρέσσον.

§126Χ. ΘΥΜΙΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, ἡ πολιτικὴ αὐτὴ πρᾶξις θὰ ἔχῃ εὐνοϊκωτέραν καὶ σημαντικωτέραν ἀπήχησιν ἐὰν γίνῃ εἰς αὐτὸ τὸ ἐγκυρώτατον ὄργανον, τὸ ὁποῖον εἶναι ὁ Ὀργανισμὸς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας. Διότι ἐὰν καταγγελθῇ, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς δὲν ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ δημιουργήσῃ συνθήκας οἰκονομικῆς συνεργασίας, ἀλλ’ ἀντιθέτως εἰς τὸ νὰ στραγγαλίσῃ τὰ οἰκονομικὰ δικαιώματα τῆς χώρας, νομίζω ὅτι ἡ ἀπήχησις τοῦ ζητήματος αὐτοῦ θὰ εἶναι σημαντικωτέρα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψίς μου.

§127Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἡμεῖς δηλαδὴ πᾶμε εἰς τὴν κεφαλὴν καὶ σεῖς...

§128Χ. ΘΥΜΙΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐν συνεχείᾳ θὰ ἤθελα καὶ ἐγὼ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ νὰ διακηρύξω, ὅτι, ἐπειδὴ τὸ ζήτημα τοῦ καπνοῦ εἶναι σημαντικὸν καὶ καιρίας σημασίας διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, θὰ ἔπρεπε τοῦτο νὰ ἀντιμετωπισθῇ πολυπλεύρως. Ἐφ’ ὅσον, ἐπὶ παραδείγματι, εἶναι διαπιστωμένον, ὅτι προπολεμικῶς ὁ Ἑλληνικὸς καπνὸς διωχετεύετο εἰς μίαν σημαντικὴν ποσότητα εἰς τὰς ἀνατολικὰς ἀγοράς, θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ ρίψῃ μεγάλην βαρύτητα. Διότι ἔχω τὴν πληροφορίαν— καὶ εἶναι τοῦτο γνωστὸν—ὅτι ἀπὸ τὰς ἀνατολικὰς ἀγορὰς ἀπερροφῶντο προπολεμικῶς 15–18 ἑκατομμύρια ὀκάδες καπνοῦ. Νομίζω, ὅτι κανεὶς συναισθηματικὸς λόγος δὲν πρέπει νὰ ἐμποδίσῃ τὴν προσπάθειαν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι ἡ Τσεχοσλοβακία ἀπερρόφα προπολεμικῶς πολλαπλασίαν ποσότητα καπνοῦ ἀπὸ ἡμᾶς παρὰ ἀπὸ τὴν Τουρκίαν. Διατί ἡ Τουρκία νὰ δημιουργῇ σήμερον οἰκονομικὰς σχέσεις πρὸς τὰ Ἀνατολικὰ Κράτη καὶ ἡμεῖς, ποὺ ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι κατὰ ἕνα ποσοστὸν ἀποτελοῦμεν φυσικὸν συμπλήρωμα τῆς Βαλκανικῆς οἰκονομίας, νὰ φεύγωμεν ἀπὸ τὰς ἀγορὰς αὐτάς, τὰς ὁποίας τείνουν νὰ καταλάβουν ἄλλοι; Θὰ ἤθελα, ἐπὶ πλέον, κ. συνάδελφοι, νὰ τονίσω τὴν σημασίαν ποὺ θὰ εἶχεν ἕνας Καπνικὸς Ὀργανισμὸς εἰς τὸ νὰ ἐφαρμόσῃ ἑνιαίαν καπνικὴν πολιτικήν. Διότι, ἀπὸ ὅ,τι ἀπεκόμισα ἀπὸ τὴν συζήτησιν, κατέληξα εἰς τὸ ὅτι οὐδέποτε εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐφηρμόσθη μία ἐπιστημονικὴ πολιτικὴ διὰ τὴν προώθησιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος. Ἐὰν ὁ Καπνικὸς αὐτὸς Ὀργανισμός, μὲ τὴν ἐποπτείαν καὶ τὴν κατεύθυνσιν τοῦ Κράτους, συμπεριλάβῃ μέσα καὶ τὸ στοιχεῖον τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τῶν καπνεργατῶν καὶ δημιουργήσῃ ἕνα ἑνιαῖον ὄργανον, ποὺ νὰ ἐκφράζῃ τὰς σκέψεις καὶ τὰ συμφέροντα ὅλων τῶν πραγματικῶς ἐνδιαφερομένων διὰ τὸ καπνικὸν ζήτημα, θὰ ἀποβῇ ὁ Ὀργανισμὸς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ λύσῃ ἐν ὅλῃ του τῇ λεπτομερείᾳ τὸ πρόβλημα τοῦ καπνοῦ. Κατ’ ἀκολουθίαν ὅλων τούτων ὁ καπνὸς πλέον πρέπει νὰ περάσῃ εἰς τὰ χέρια τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τῶν καπνεργατῶν. Ἀφοῦ προηγουμένως ἀνέφερα, ὅτι οἱ ἴδιοι οἱ καπνέμποροι ὁμολογοῦν ὅτι ἔπαυσαν πλέον νὰ ἐπιτελοῦν ἕνα ἔργον προωθήσεως τοῦ καπνοῦ καὶ ὅτι ἁπλῶς ἐπιτελοῦν ρόλον μεσιτικόν, νομίζω ὅτι τὸ πρόβλημα μετέπεσεν αὐτομάτως εἰς τὰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τῶν καπνεργατῶν. Ὑποστηρίζω ὅτι, ὁ καπνὸς θὰ πρέπῃ νὰ ἐπεξεργάζεται ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς καπνοπαραγωγικοὺς Συνεταιρισμούς, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τοὺς καπνεργατικοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ μὲ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναλάβῃ νὰ προικοδοτήσῃ τοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ νὰ κάμῃ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ καπνοῦ, ὥστε οἱ καπνοπαραγωγοὶ νὰ μὴ ἀποτελοῦν τὰ θύματα τῶν ἀσυνειδήτων καπνεμπόρων. Δὲν θέλω, κύριοι βουλευταί, περισσότερον νὰ σᾶς κουράσω, ἀλλὰ τελευτῶν κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τοὺς ἁρμοδίους καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀντιμετωπίσουν μὲ ὅλην τὴν ἐπιβαλλομένην λεπτότητα καὶ σοβαρότητα τὸ πρόβλημα τοῦ καπνοῦ, διότι ἡ Ἑλλὰς στηρίζεται κατὰ μέγιστον μέρος εἰς τὸν καπνόν.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπερτσεκᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§130Π. ΜΠΕΡΤΣΕΚΑΣ. Παρ’ ὅλον ὅτι εὑρίσκομαι πρὸ κενῶν ἑδωλίων, ἐν τούτοις αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ ὁμιλήσω διὰ τὸ καπνικὸν θέμα. Ἴσως εἰς πολλοὺς ἐξ ὑμῶν θὰ φανῇ περίεργον, διότι, ἐνῷ προέρχομαι ἀπὸ μίαν σταφιδοπαραγωγὸν περιφέρειαν, ἐν τούτοις ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ καπνικοῦ. Τοῦτο ἔπραξα διότι θεωρῶ ὅτι ὁ καπνὸς ἀποτελεῖ, ὅπως πολλοὶ τῶν κ. κ. συναδέλφων εἶπον, ἓν ἐθνικὸν προϊόν. Πρόκειται περὶ τοῦ προϊόντος ἐκείνου, τὸ ὁποῖον εἰς τὰς καλὰς ἐποχὰς συνεισέφερεν εἰς τὴν Ἐθνικήν μας Οἰκονομίαν τὸ ἀπαιτούμενον συνάλλαγμα δι’ ὅλα τὰ εἴδη τῆς πρώτης ἀνάγκης καὶ ἐπὶ πλέον διότι ὁ καπνός, ἡ σταφὶς καὶ τὸ ἔλαιον ἀποτελοῦν τὸν κορμόν, τὴν σπονδυλικὴν στήλην τῆς Ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας, ἀποτελοῦν τὸ προϊόν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐξασφαλίζει τὸ συνάλλαγμα διὰ νὰ καλυφθῇ τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν. Ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, μὲ τὸν καπνὸν ἀποζοῦν περίπου ἓν ἑκατομμύριον Ἕλληνες καὶ μάλιστα Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς ἐσχάτην ἐξαθλίωσιν, ὅπως καὶ οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ καὶ οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, οἱ ὁποῖοι ὅλοι μαζὶ ἀποτελοῦν σχεδὸν τὸ σύνολον τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος, τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ποὺ εἶναι ὁ ὑγιὴς πληθυσμὸς τῆς χώρας, ἐπάνω εἰς τὸν ὁποῖον συντρίβονται οἱ ἐχθροὶ τῆς Πατρίδος. Εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἰς τὰς κρισίμους ὥρας τῆς Πατρίδος μᾶς σώζουν. Ἰδοὺ διατὶ τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ ἀποτελεῖ ἕνα θέμα γενικοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ ὑποχρεώνῃ καὶ τὴν Βουλήν, ἀλλὰ καὶ τὴν Κυβέρνησιν εἰς μίαν μέριμναν ὑπὲρ αὐτῶν. Διότι καὶ τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ καὶ τῆς σταφίδος καὶ τοῦ ἐλαίου εἶναι θέματα γενικωτάτου ἐνδιαφέροντος καὶ ἔχουν μίαν σημασίαν καὶ κοινωνικὴν καὶ οἰκονομικὴν καὶ ἐθνικήν. Κύριοι συνάδελφοι, παρήλασαν πολλοὶ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ ὑπέδειξαν πολλὰ μέτρα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καπνικῆς κρίσεως. Ἐὰν θελήσωμεν νὰ συνοψίσωμεν τὰ μέτρα ταῦτα εἶναι δύο εἰδῶν μέτρα, μέτρα ἐσωτερικῆς πολιτικῆς ἀπέναντι τοῦ θέματος τοῦ καπνοῦ καὶ μέτρα ἐξωτερικῆς πολιτικῆς πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς κρίσεως τοῦ καπνοῦ. Προσωπικῶς ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τίποτε δὲν πρέπει νὰ παραληφθῇ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐσωτερικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐξωτερικῆς πολιτικῆς χάριν τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς καπνικῆς κρίσεως. Ὀφείλω ὅμως νὰ ὁμολογήσω ὅτι δὲν κατέχομαι ἀπὸ τὴν ὅσην αἰσιοδοξίαν κατέχονται τινὲς τῶν συναδέλφων ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν μας ἀπέναντι τοῦ καπνοῦ, δηλαδὴ τῆς μεταβάσεως μιᾶς Ἐπιτροπῆς ἐν Ἀμερικῇ. Βεβαίως δὲν ἀντιμάχομαι τὴν ἀποστολήν της, ἀλλὰ δὲν ἐκφράζω τὴν αἰσιοδοξίαν τῶν ἄλλων κυρίων συναδέλφων ὅτι εἶναι δυνατὸν μία Ἐπιτροπὴ μεταβαίνουσα ἐκεῖ καὶ ἐπικαλουμένη τὰς θυσίας, τὴν δόξαν καὶ τὰ ἐρείπια τῆς Ἑλλάδος, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συγκινήσῃ τόσον πολὺ τὴν κοινὴν ἀμερικανικὴν γνώμην. Δὲν θέλω νὰ πιστεύω ὅτι τόσον εὐκόλως θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πείσῃ τοὺς ἐπισήμους ἐν Ἀμερικῇ εἰς τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς Γερμανικῆς ἀγορᾶς ὑπὲρ τῶν ἰδικῶν μας προϊόντων, διότι ὑπάρχουν οἱ Ἀμερικανοὶ καπνοβιομήχανοι, οἱ οἰκονομικοὶ κύκλοι τῆς Ἀμερικῆς, οἱ ὁποῖοι μόνον εἰς τὴν ψυχρὰν λογικὴν ἀποβλέπουν. Δὲν θέλω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀντιταχθῶ εἰς τὴν μετάβασιν μιᾶς τοιαύτης Ἐπιτροπῆς, οὐχ ἧττον ὅμως τὸ θέμα τῆς προστατευτικῆς πολιτικῆς ἀπὸ τῆς ἐσωτερικῆς πλευρᾶς κυρίως διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ καπνικοῦ θέματος ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ἀπὸ τὴν διοίκησιν ἡμῶν. Βεβαίως ἡ πριμοδότησις ὅλων θὰ πρέπῃ νὰ γίνῃ κάτω ἀπὸ μίαν προγραμματισμένην καὶ ἐλεγχομένην μεθοδικότητα διὰ νὰ μὴ προκύψουν παρὰ μόνον ὀφέλη, ἀλλὰ κυρίως νομίζω ὅτι θὰ πρέπῃ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ στραφῇ περισσότερον εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, διότι τὸ ὅλον θέμα νομίζω τῶν ἐξαγωγίμων ἑλληνικῶν προϊόντων εἶναι θέμα δύσκολον ἀκριβῶς λόγῳ τοῦ ηὐξημένου κόστους τῆς παραγωγῆς αὐτῶν. Νομίζω συνεπῶς ὅτι ἐκεῖ θὰ πρέπῃ νὰ τοποθετηθῇ καὶ ἐκεῖ θὰ πρέπῃ νὰ στραφῇ ἡ προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ δοθῇ ἡ δέουσα προσοχὴ εἰς τὸ ζήτημα τῆς μειώσεως τοῦ κόστους τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων, διότι μόνον οὕτω θὰ ἐμφανιζώμεθα μὲ τὸ μέτωπον ὑψηλὰ ἀπέναντι τῶν ξένων προϊόντων, διότι μόνον οὕτω θὰ συγκινήσωμεν τοὺς ἰσχυρούς, ὥστε ὁ ἰδικός μας τύπος νὰ εἶναι τόπος ἀγορᾶς τῶν προϊόντων μας. Βεβαίως πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν μία ηὐξημένη πιστοδότησις τῶν παραγωγῶν, μία ἐπιστημονικὴ καλλιέργεια, ἕνας τεχνικὸς ἐξοπλισμὸς τῆς παραγωγῆς μας χάριν τῆς καλυτέρας καὶ τῆς μεγαλυτέρας ἀποδόσεώς της εἶναι θέματα, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ πρέπῃ νὰ παραβλεφθοῦν, ἀλλὰ κυρίως θὰ πρέπῃ νὰ καταβληθῇ μία προσπάθεια, θὰ ἐτόλμων νὰ εἴπω, ἡρωϊκή, μία ἀληθινὴ σταυροφορία διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, τοῦ τιμαρίθμου τῆς ζωῆς, ὁ ὁποῖος συνεχῶς ἀνεβαίνει καὶ ἀναγκάζει τὸν παραγωγικόν μας κόσμον νὰ πωλῇ εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς τὰ ἀγροτικά του προϊόντα. Θὰ πρέπῃ νὰ ληφθοῦν αὐστηρὰ μέτρα ἀπέναντι πρὸ παντὸς τῶν κερδοσκόπων, ἰδιαιτέρως τῶν βιομηχάνων, ἐναντίον ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀσύδοτοι εἰς μίαν διάθεσιν ἱκανοποιήσεως τῆς κερδοσκοπικῆς των μανίας ἀνεβάζουν συνεχῶς τὸν τιμάριθμον τῆς ζωῆς. Καὶ δὲν εἶναι μόνον διότι θὰ πρέπῃ νὰ ἀναληφθῇ αὐτὴ ἡ σταυροφορία χάριν τῆς εὐνοϊκῆς ἐπιδράσεως ἐπὶ τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, ἀλλ’ ἀκόμη διὰ νὰ ἐξαλειφθῇ ἕνα αἴσθημα, τὸ ὁποῖον εἶναι βαθύτατα ἐρριζωμένον εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, τοῦ ὁποίου τὰ συμφέροντα θυσιάζονται εἰς τὸν βωμὸν τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας καὶ εἶναι γνωστὸν πόσον τὸ αἴσθημα αὐτὸ ἐρεθίζει καὶ ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἐπανάστασιν τῶν ἀγροτικῶν μας πληθυσμῶν. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὁ Ἕλλην ἀγαπᾷ τὴν πατρίδα του, ἀγαπᾷ τὴν ἐλευθερίαν του, ἀλλ’ ἀγαπᾷ πρὸ παντὸς καὶ τὸ δίκαιόν του. Ἀπόδειξις οἱ πρόγονοί μας ἔλεγον: «Μὴ μοῦ τρῶς τὸ δίκηο μου γιατὶ γίνουμαι Τοῦρκος». Οἱ σημερινοὶ Ἕλληνες ἀγανακτοῦν καὶ γίνονται μπολσεβῖκοι. Ἰδοὺ διατὶ πρέπει νὰ ἀναληφθῇ αὐτὴ ἡ σταυροφορία, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διαφορὰ τῶν τιμῶν τῶν βιομηχανικῶν εἰδῶν γεωργικῆς χρήσεως πρὸς τὰς τιμὰς τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων. Θὰ πρέπῃ νὰ ἀναληφθῇ αὐτὴ ἡ προσπάθεια χάριν τῆς διατηρήσεως τῶν ἀγροτῶν μας εἰς τὴν ἑλληνικὴν οἰκογένειαν, ὅπως εἶναι τοποθετημένοι, καὶ τὴν εὐθύνην αὐτὴν δὲν πρέπει νὰ τὴν ἔχῃ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἀλλὰ ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις, διότι μόνον οὕτως, ἐὰν διατηρήσωμεν τοὺς ἀγρότας εἰς τὴν ἑλληνικὴν οἰκογένειαν, τότε καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἡ Ἑλλὰς θὰ σωθῇ. Αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ ἐκφράσω τὴν εὐχὴν καὶ εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὰς ἄλλας Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπακολουθήσουν, ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ προσέξωμεν τὸν ἀγροτικόν μας κόσμον.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος ἐξηντλήθη καὶ ἀπομένει νὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις.

§132Ι. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Κύριοι βουλευταί, ἡ Βουλὴ ὑπεσχέθη νὰ διαφωτίσῃ τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ καπνοῦ καὶ πράγματι διὰ τῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο ὡλοκλήρωσε τὴν διαφώτισίν της ἡ Βουλὴ καὶ ἀπομένει ἤδη νὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Κυβέρνησις ἐργάζεται ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀθορύβως, ἐπελήφθη αὐτοῦ καὶ ἐφήρμοσε τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα. Ἐπειδὴ ὅμως θὰ ἀπουσιάσουν δι’ ὀλίγας ἡμέρας οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τῆς Γεωργίας εἰς Λάρισαν, ἐγὼ δὲ εἰς τὴν Δωδεκάνησον, ἡ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως θὰ δοθῇ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§134ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.50′ μ. μ.)