1950.06.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 32α

Πέμπτη 8 Ἰουνίου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Μποῦτος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μαρῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀπευθυνομένας ἀναφοράς, τὰς ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν κλπ.

§4Κ. ΜΑΡΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Β. Μουράτογλου καταθέτει ἀναφορὰν πυροπαθῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Σωσάνδρας– Ἀλμωπίας, ζητούντων ἄμεσον ἀνοικοδόμησιν τῶν πυρποληθεισῶν οἰκιῶν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Δ. Μπερδελῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Β. Μιχαλάκη, κτηματίου, κατοίκου Σπάτα Ἀττικῆς, ζητοῦντος ἄμεσον ἀναστολὴν δικαστικῆς διώξεώς του ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Γ. Σερπᾶνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Παπαδάτων, ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν δευτέρας δόσεως καπνοκαλλιεργητικῶν δανείων. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Ν. Κουπαροῦσος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Βελβενδοῦς Νομοῦ Κοζάνης, ζητοῦντος ἄμεσον κατασκευὴν τεχνητῆς δεξαμενῆς συγκεντρώσεως ἀρδευτικοῦ ὕδατος, ἐκτέλεσιν προστατευτικοῦ ἔργου κωμοπόλεως Βελβενδοῦς ἐκ τῶν πλημμυρῶν τοῦ χειμάρρου Ξυρόλακκα κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Ν. Κουπαροῦσος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Βελβενδοῦς, διαμαρτυρομένου δι’ ἐπιβράδυνσιν ἐπαναπατρισμοῦ τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Βελβενδοῦς, καὶ διὰ τὴν μετάθεσιν τοῦ Συνοικισμοῦ Παλαιογρατσάνου εἰς τὴν ἀγροτικὴν περιφέρειαν Βελβενδοῦς. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Γ. Τηλικίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἀρδέας τῆς Ἐπαρχίας Ἀλμωπίας, ζητοῦντος ἄμεσον μείωσιν τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος κατὰ 50%. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Β. Μουράτογλου καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Ἔσω Βάλτου καὶ Ἔσω Ἀχλαδοχωρίου, περιοχῆς Γιαννιτσῶν, ζητούντων αὔξησιν τοῦ κλήρου των, συμφώνως τῇ ὑπ’ ἀριθ. 1939 Δ)γῆς Γ.Δ.Μ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Ν. Κουπαροῦσος καταθέτει ἀναφορὰν Ἐμποροεπαγγελματιῶν Νεαπόλεως Κοζάνης διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβληθεῖσαν βαρεῖαν φορολογίαν εἰς ἀπόρους συμμοριοπλήκτους. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Α. Ζάκκας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν τελειοφοίτων μαθητῶν τῆς ἐν Πειραιεῖ Νυκτερινῆς Ἐμπορικῆς Σχολῆς ζητούντων ἄμεσον συμπλήρωσιν ταύτης διὰ τριῶν ἀνωτέρων τάξεων. Οἱ βουλευταὶ Αἰτ)νίας κ. κ. Α. Παπαθανάσης, κ. Γ. Σερπᾶνος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Φορτοεκφορτωτῶν Ἀγρινίου διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην κατάργησιν τοῦ Νόμου 1254)49. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης καὶ Ἄρτης κ. Κ. Καλκάνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Πρεβέζης διαμαρτυρομένου ἐντόνως δι’ ἐπιβληθεῖσαν βαρυτάτην φορολογίαν ἐπιτηδεύματος. Ὁ βουλευτὴς Αἰτ)νίας κ. Α. Παπαθανάσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Γεωργικοῦ Συν)σμοῦ Παπαδάτων, ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν δευτέρας δόσεως καπνοκαλλιεργητικῶν δανείων. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Ι. Ἀποστόλου καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῶν χωρίων Σοχοῦ, Ἀσκοῦ, Σκεπαστοῦ, Λίμνης, Ἀνοιξιᾶς τῆς ἐπαρχίας Λαγκαδᾶ ζητούντων ἄμεσον ἀποξήρανσιν τῶν βρωμολιμνῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Γ. Ἀνδρουλακάκης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἁγίων Δέκα (Μεσσαρᾶς Ἡρακλείου) ζητούντων ἄμεσον προαγωγὴν τοῦ διταξίου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἁγίων Δέκα Κρήτης εἰς τριτάξιον ἢ τετρατάξιον κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Σωματείου ἀστέγων καὶ ἀκτημόνων τῆς πόλεως καὶ περιφερείας Σερρῶν; ζητούντων ἄμεσον ἀνέγερσιν λαϊκῶν κατοικιῶν πρὸς στέγασίν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀργ)κορινθίας κ. Π. Μουτζουρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δήμου Λουτρακίου ζητοῦντος τὴν μεταφορὰν τῆς ἐκεῖ σχολῆς μηχανικοῦ εἰς ἕτερον τόπον καθ’ ὅτι λόγῳ τοῦ μεγάλου θορύβου ἐκ τῶν σταθμευόντων αὐτοκινήτων τοῦ συνεργείου τῆς σχολῆς κ.λ.π. καθίσταται ἀνέφικτος ἡ ἐν Λουτρακίῳ παραμονὴ τῶν θεραπευομένων καὶ τῶν τουριστῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Ι. Ἀποστόλου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ὀργανισμοῦ Ὑδρεύσεως Θεσ)νίκης, ζητοῦντος ἄμεσον διάθεσιν ἑνὸς περιστροφικοῦ γεωτρυπάνου διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ Προσφυγικοῦ Συν)σμοῦ Ἰωνίας Σερρῶν, ζητούντων ἄμεσον ἀπονομὴν μονίμου τίτλου ἰδιοκτησίας τῶν παραχωρηθέντων εἰς αὐτοὺς οἰκημάτων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Συνοικισμοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος (Τσομλὲκ Ντερὲ Παραπήγματα) ζητούντων ἄμεσον στέγασίν των. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Α. Μπουκουβάλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Σερρῶν, ζητοῦντος ἄμεσον ἐνίσχυσιν τοῦ Δήμου διὰ ποσοῦ 500.000.000 διὰ τὴν ἀγοράν, ἐπεξεργασίαν καὶ συντήρησιν τῶν καπνῶν. Οἱ βουλευταὶ Αἰτ)νίας κ. κ. Α. Παπαθανάσης καὶ Γ. Σερπᾶνος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Προσωπικοῦ Σιδηροδρόμων ΒΔ. Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν καθυστέρησιν παρὰ τῆς Ἑταιρίας δεδουλευμένων ἀποδοχῶν των, συνεπείᾳ διακοπῆς ἐπιδοτήσεώς της ὑπὸ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ ζητοῦντος ἄμεσον καταβολήν των. Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ διαβιβαστικῶν ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Αʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8 ἐρωτήσεως ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Ν. Σπεντζάρη, σχετικῶς μὲ τὴν εἰς δόσεις καταβολὴν τοῦ ὑπὸ τῶν οἰνοπαραγωγῶν Ἠλείας ὀφειλομένου φόρου καταναλώσεως οἴνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Μ. 4156 ἐ. ἔ. ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ (Δ)σιν 11) οὗ ἀντίγραφον πέμπομεν, παρεκαλέσαμεν ταύτην, ὅπως ἐν τῇ ἁρμοδιότητί της ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα ἐπὶ τῷ τέλει τῆς παροχῆς τῆς αἰτουμένης διευκολύνσεως πρὸς καταβολὴν τοῦ ὑπ’ αὐτῶν ὀφειλομένου φόρου καταναλώσεως οἴνου. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

ΘΕΟΔ. Δ. ΜΕΡΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ

Βʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 97 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Καραθόδωρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθη τὴν ἀπόφασιν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσ)νίκης περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς χρήσεως τοῦ Γυμναστηρίου τοῦ Πανεπιστημίου ὑπὸ τοῦ Γυμναστικοῦ Συλλόγου–Ἡρακλῆς ἀπηύθυνε σχετικὸν ἔγγραφον πρὸς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσ)νίκης, ἵνα ἐξακολουθήσῃ ἡ χρῆσις τοῦ Γυμναστηρίου ὑπὸ τοῦ ὡς ἐρρήθη Συλλόγου μέχρι τῆς ἐγκαταστάσεως τούτου εἰς τὸ ἀνεγερθησόμενον νέον Γυμναστήριόν του.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ–ΝΟΒΑΣ

Γʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 72 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Σβώλου καὶ Α. Μακέδου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Κατόπιν τῆς καταργήσεως τῶν λιμενικῶν φόρων τὸ ζήτημα τῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν Λιμενικῶν Ταμείων διὰ νὰ δυνηθῶσι νὰ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὴν ὑποχρέωσίν των τοὐλάχιστον διὰ τὴν συντήρησιν καὶ λειτουργίαν τῶν ἔργων καὶ διὰ τὴν ἐπισκευὴν ἢ κατασκευὴν ἐκείνων δι’ ἃ δὲν προβλέπει τὸ σχέδιον Μάρσαλ, ἀπησχόλησε καὶ ἀπασχολεῖ μεγάλως ἡμᾶς. Τὰ ἐκ τῶν καταργηθέντων πόρων ἔσοδα ἐὰν δὲν κατηργοῦντο θὰ ἀπέδιδον εἰς τὰ Λιμενικὰ Ταμεῖα σήμερον ὑπὲρ τὰ 40 δισεκατομμύρια δραχμὰς μὲ τὰς ὁποίας θὰ ἠδύναντο νὰ ἀντιμετωπισθῶσιν ἔστω καὶ στοιχειωδῶς αἱ ὡς ἄνω ὑποχρεώσεις. Δυστυχῶς ἡ εἰς ἀντικατάστασιν τῶν καταργηθέντων πόρων τεθεῖσα νέα φορολογία κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς ἐφαρμογῆς της ἀπέδωσε μόνον 15 περίπου δισεκατομμύρια δραχμῶν, τὸ δὲ Κράτος ἦλθεν εἰς ἐνίσχυσιν δι’ ἑτέρων 6 δισεκατομμυρίων καὶ οὕτω συνεπληρώθη ποσὸν 21 δισεκατομμυρίων, ὅπερ μᾶς ὑπεσχέθη τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μᾶς τὸ συμπληροῖ κατ’ ἔτος. Τὸ ποσὸν τοῦτο εἶναι ὅλως ἀνεπαρκὲς ἀλλὰ καὶ τὸ ἀνεπαρκὲς αὐτὸ ποσὸν δὲν μᾶς ἀποδίδεται τακτικῶς. Προέβημεν εἰς τὰ κατάλληλα διαβήματα παρὰ τῷ κ. Ὑπουργῷ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐλπίζομεν ὅτι συντόμως θὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσίν μας τὴν καθυστερουμένην εἰσέτι δόσιν τῶν διμήνων Μαρτίου, Ἀπριλίου καὶ Μαΐου, Ἰουνίου ἐ. ἔ. ἵνα διανείμωμεν εἰς τὰ Λιμενικὰ Ταμεῖα. Ἐξ αὐτοῦ θὰ λάβῃ τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Καβάλας τὴν ἀναλογίαν, ἥτις βεβαίως μόλις ἐπαρκεῖ διὰ τὰς δαπάνας λειτουργίας τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου καὶ δὲν ἀφήνει περιθώρια δι’ ἔργα ἄξια λόγου. Οὔτε δυνάμεθα νὰ ἀφαιρέσωμεν τὸ μερίδιον ἄλλων λιμένων διὰ νὰ ἐνισχύσωμεν εἰδικῶς τὴν Καβάλαν, ἡ ὁποία σημειωτέον ἔλαβε δυνάμει εἰδικῆς διατάξεως, ἐπὶ πλέον τοῦ τακτικοῦ ποσοστοῦ της καὶ περὶ τὸ 1 δισεκατομμύριον δραχμῶν δι’ ἐξόφλησιν ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεων ἐξ ἐκτελέσεως ἔργων. Ἐπίσης ἐκ τῶν πιστώσεων ἀνασυγκροτήσεως διετέθησαν διὰ τὸν Λιμένα Καβάλλας τὰ ἑξῆς ποσά: αʹ) Διὰ ἀποπεράτωσιν λιμενοβραχίονος δραχμὰς 600.000.000. βʹ) Διὰ συμπλήρωσιν καὶ ἐπέκτασιν ὑπηνέμου μώλου κυβολιθόστρωσιν λιμενικῶν χώρων κλπ. δρ. 1.800.000.000.

Ὁ Ὑπουργὸς

Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ

Δʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς. 1. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 100 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Ν. Σπεντζάρη. Τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς ἔχον ὑπ’ ὄψει του τὸ ὅλον θέμα ἀντιμετωπίζει αὐτὸ διὰ τῶν ἑξῆς μέτρων. αʹ) Προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς αὐξήσεως τῶν κλινῶν τοῦ χειρουργικοῦ τμήματος (θωρακοπλαστικὴ) τοῦ Σανατορίου Σωτηρία εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐξυπηρετηθῇ πολλαπλάσιος ἀριθμὸς ἀσθενῶν τῆς εὐεργετικῆς ταύτης ἐγχειρήσεως. βʹ) Ὑπέβαλε πρότασιν ἥτις καὶ ἐκκρεμεῖ παρὰ τῷ Ἀνωτάτῳ Ὑγειονομικῷ Συμβουλίῳ περὶ ἀναγνωρίσεως ὡς ἰδίας εἰδικότητος τῆς χειρουργικῆς πνευμόνων εἰς τρόπον ὥστε, νὰ δυνηθῇ νὰ τοποθετήσῃ τοιούτους εἰδικούς χειρούργους εἰς τὰ μεγάλα Σανατόρια ὡς τῆς Τριπόλεως, Ἀσβεστοχωρίου Θεσσαλονίκης, ἵνα γίνωνται καὶ εἰς αὐτὰ αἱ ὡς ἄνω ἐγχειρήσεις, καὶ εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποσυμφορηθῇ ἡ πρωτεύουσα καὶ ἀπὸ τὰ περιστατικὰ ταῦτα.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

Καὶ 2) Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 100 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰωάννου Μαρινάκου, σχετικῶς μὲ τὰς ἀναγραφομένας δηλητηριάσεις, φέρομεν εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς ὅτι διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο συνῆλθε τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον μετὰ συζητήσεις κατέληξεν εἰς τὸ ν’ ἀπευθύνῃ ὁδηγίας εἰς τὸ κοινόν, πῶς νὰ προφυλάσσηται, δεδομένου ὅτι αἱ φερόμεναι ὡς δηλητηριάσεις δὲν εἶναι εἰμὴ γαστροεντερικαὶ διαταραχαὶ ὀφειλόμεναι εἰς τρόφιμα, τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν ἀλλοιώσεις καὶ ἀποσυνθέσεις ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον λόγῳ κακῆς συντηρήσεως εἰς καταστήματα, ἀλλὰ ἰδίως εἰς οἰκίας. Διετάχθη ἡ ἀστυϊατρικὴ ὑπηρεσία ὅπως ἐπιστήσῃ ἀπολύτως τὴν προσοχήν της διὰ τὴν ἄκραν καθαριότητα εἰς τὰ διάφορα καταστήματα τροφίμων καὶ ξενοδοχεῖα, συνεννοήθη δὲ ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν μετὰ τῆς Ἀγορανομίας καὶ Ἀστυκτηνιατρικῆς Ὑπηρεσίας διὰ τὴν λῆψιν ὅλων τῶν μέτρων, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ζωϊκὰ τρόφιμα, κρέας, ἰχθεῖς, ὠὰ καὶ λοιπά. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὀργάνωσιν τῆς Ἀστυϊατρικῆς καὶ Ἀστυκτηνιατρικῆς ὑπηρεσίας, ὡς πρὸς μὲν τὴν πρώτην ἂν καὶ καλῶς λειτουργεῖ μελετῶμεν τὸν τρόπον ὅπως καταστῇ αὕτη ἀποδοτικωτέρα. Ἡ δὲ δευτέρα δὲν ὑπάγεται εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα. Ἡ σκέψις ἡμῶν εἶναι, ὅτι ἡ θέσις της εἶναι παρ’ ἡμῖν καὶ ἡ συνεργασία ταύτης μετὰ τῶν ἄλλων ἡμετέρων ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν θὰ ἀποδώσῃ ὁριστικὰ ἀποτελέσματα, καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην σκοποῦμεν νὰ ἐνεργήσωμεν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ

Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Σπεντζάρης καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 971) 49 «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας καὶ Ἐθνικὰς Ὀργανώσεις Ἐσωτερικῆς Ἀντιστάσεως». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ καὶ Διανομῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις τῆς ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 150 τοῦ 1948 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 463)4–6–49 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μπαρμπαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, λυποῦμαι διότι τὸ πρῶτον ἐγκαινιάζων τὸ βῆμα τοῦτο τῆς Βουλῆς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μεταδώσω τὴν ἀνησυχίαν τοῦ Πελοποννησιακοῦ Λαοῦ. Ἄρτι ἐπιστρέψας ἐκ Πελοποννήσου, φέρω τὴν πληροφορίαν μιᾶς ἀρξαμένης κινήσεως πρὸς ἀνασυγκρότησιν τῶν ἀναρχικῶν, ἀποθρασυνθέντων, ἔν τινι μέτρῳ, ἐκ τῶν ἐξαγγελλομένων μέτρων ἐπιεικείας τῆς Κυβερνήσεως. Αὐταὶ αἱ πληροφορίαι ἐξικνοῦνται μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε καθορίζονται διὰ τὰς διαφόρους περιφερείας τὰ ἡγετικὰ στελέχη, διὰ δὲ τὴν Πελοπόννησον ἕνας ἐγκληματίας ἀρχισυμμορίτης, σφαγεὺς τοῦ Μελιγαλᾶ, φέρει τὸν χαρακτηρισμὸ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Πελοποννήσου. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι Βουλευταί, νὰ φέρω εἰς γνῶσιν ἀκόμη τῆς Βουλῆς, ὅτι ἤρξατο ἡ σκόπιμος ὑποβολὴ μηνύσεων, αἰτήσεων καὶ ἀναφορῶν κατὰ λειτουργῶν τοῦ Κράτους καὶ ἰδίᾳ τῶν ὀργάνων τοῦ Σώματος Χωροφυλακῆς, διὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν ἐπιβολὴν τῶν ἐπαγγελθεισῶν κυρώσεων καὶ ἐντεῦθεν ἐξηγεῖται ἀναστάτωσις τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ δὴ τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς, καλουμένης νὰ δοκιμάσῃ νέας ἀπογοητεύσεις καὶ νέας δοκιμασίας. Προειδοποιοῦντες τὴν Κυβέρνησιν, καθιστῶμεν αὐτὴν ὑπεύθυνον καὶ παρακαλοῦμεν ταύτην εἰς τὴν ἄγρυπνον παρακολούθησιν τῆς κινήσεως ταύτης. Ποιοῦμαι τὴν δήλωσιν, ὅτι παρῆλθεν ἡ περίοδος τῆς Κατοχῆς καὶ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Διότι, κύριοι Βουλευταί, δὲν ἐχύθη τόσον αἷμα, διὰ νὰ παραδοθῶμεν ἐκ νέου εἰς τὰ χέρια τῶν ἐγκληματιῶν τῶν εἰσαγαγόντων εἰς τὴν πολεμικὴν τέχνην νέα ὅπλα καὶ νέα πολεμικὰ μέσα. Ἡ ὑπομονὴ τοῦ λαοῦ ἔχει καὶ ὅρια, πέραν τῶν ὁποίων οὐδεμία ὑπέρβασις αὐτῶν χωρεῖ ἀτιμωρητί.

§7Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ (Ὑπουργ. Δημ. Τάξεως). Ἤκουσα μετὰ προσοχῆς τὴν πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ὁμιλίαν σας, ἡ ὁποία γέμει ἀοριστολογιῶν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀναφέρητε συγκεκριμένα γεγονότα, ποῦ θεμελιώνετε τοὺς φόβους σας, τοὺς ὁποίους ἀνεπτύξατε.

§8Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Δὲν φαντάζομαι νὰ ἐπιστεύσατε ὅτι ἀνελθὼν εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ μεταδώσω τὴν ἀνησυχίαν τοῦ Πελοποννησιακοῦ λαοῦ, θὰ ἤμην ἄμοιρος περιστατικῶν καὶ γεγονότων. Γεγονὸς πρῶτον, τὸ ὁποῖον ὑπέπεσεν εἰς τὴν ἡμετέραν ἀντίληψιν, εἶναι ὅτι καὶ τὸ χωρίον.... (δὲν ἠκούσθη) ἐφονεύθη ὑπὸ φανατικοῦ κομμουνιστοῦ. Ἔφυγα ἀπὸ τὸν Ἅγιον Πέτρον τῆς Κυνουρίας μὲ πολιορκουμένην συμμορίαν. Δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἐλέγξω τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ διὰ νὰ μεταδώσω τὴν ἀνησυχίαν τοῦ Πελοποννησιακοῦ λαοῦ.

§9Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἔχω νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ὅλαι αἱ ἀνησυχίαι τοῦ κ. Βουλευτοῦ, τὰς ὁποίας μετέφερεν ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν του, καθὼς καὶ ἡ Βουλὴ ἀντελήφθη, δὲν στηρίζονται εἰς οὐδὲν συγκεκριμένον γεγονός, παρὰ μόνον εἰς ἓν ἀδίκημα κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου, τὸ ὁποῖον ἔλαβε χώραν μέσα εἰς μίαν κωμόπολιν.

§10Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Διὰ νὰ βεβαιωθῆτε, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ζητήσητε πληροφορίας ἀπὸ τὰ ὄργανα ἀσφαλείας.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Καλκάνης.

§12Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους σας, ὅτι κατ’ Ἀπρίλιον καὶ Ἰούνιον τοῦ 1948 δύο τρομακτικοὶ σεισμοὶ συνεκλόνισαν τὸ ἔδαφος τῆς Λευκάδος καὶ Πρεβέζης, ἐσχάτως δὲ καὶ τῆς Χίου καὶ ἔμεινεν ἄστεγος σχεδὸν ὁλόκληρος ὁ πληθυσμὸς τῆς νήσου. Διῆλθον δύο ὁλόκληροι χειμῶνες ὑπὸ τραγικωτάτας συνθήκας διὰ τοὺς κατοίκους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν εἰς τὸν δρόμον ἐν μέσῳ τῶν ἐρειπίων, εἰς κατάστασιν πραγματικῶς ἀθλίαν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχῃ κανεὶς μίαν ποιητικὴν φαντασίαν, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ τὴν περιγράψῃ. Ἐπέρασαν, λέγω, δύο χειμῶνες εἰς τὸ ψῦχος, τὴν λάσπην, τὸ κρύο καὶ τὴν ὑγρασίαν καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἐκ τῶν ἐνόντων τότε, κατώρθωσε νὰ στείλῃ μερικὰς σκηνὰς καὶ νὰ οἰκοδομήσῃ μερικοὺς πυρῆνας. Ὡς εἶναι φυσικὸν λόγῳ τῶν ἀσθενειῶν σωρηδὸν ἀπέθανον τὰ παιδία καὶ οἱ γέροντες καὶ οἱ μόνοι οἱ ὁποῖοι ἐπέζησαν, ἦσαν οἱ ἔχοντες ἰσχυρὰν κρᾶσιν καὶ ὀργανισμὸν διὰ νὰ διέλθουν δύο χειμῶνας ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς. Ἡ Κυβέρνησις ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ κάμῃ, ἴσως καὶ πέραν τῶν δυνάμεών της τὸ ἔκαμεν. Ἐσχάτως ὅμως ἡ Κυβέρνησις, φαντάζομαι κατόπιν πιέσεως, ἦρε τὴν συνεχιζομένην μικρὰν βοήθειαν καὶ διετάχθη νὰ σταματήσῃ ἐκεῖ πᾶσαν ἐνέργειαν ἀνοικοδομήσεως, τόσον εἰς Λευκάδα, ὅσον καὶ εἰς Πρέβεζαν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εὑρίσκονται πρὸ μιᾶς πραγματικῶς τραγικῆς καὶ ἀθλίας καταστάσεως καὶ ἡ ἀπόγνωσίς των ἔχει φθάσει εἰς τὸ ὑπέρτατον σημεῖον, ἐφ’ ὅσον βλέπουν ὅτι ἐπερχομένου χειμῶνος θὰ εὑρεθοῦν πρὸ τῶν αὐτῶν δεινῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἀνοικοδομήσεως ἔχει ἐπίγνωσιν τῆς καταστάσεως. Ἐνέγραψεν εἰς τὸν προϋπολογισμόν του 20 δισεκατομμύρια διὰ τὴν ἀνέγερσιν τὴν οἰκοδομικὴν καθὼς καὶ 3 δισεκατομμύρια διὰ τὰς ἀπαλλοτριώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ χρειασθοῦν διὰ νὰ γίνῃ μικρὰ πυρῆνος, ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ στέγασις τῶν ἀστέγων καὶ τῆς πόλεως καὶ τῶν χωρίων, διότι σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ὁ σεισμὸς ὑπῆρξε τρομερὸς καὶ συνεκλόνισεν ὁλόκληρον τὴν νῆσον ἀπὸ ἄκρου εἰς ἄκρον. Ἤδη ἐπίκειται ἡ ἐγγραφὴ εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ποσοῦ τούτου. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἰδιαίτατα τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος δυστυχῶς ἀπουσιάζει διὰ νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν ἀθλιότητα καὶ τὴν τραγικότητα εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὥστε οἱονδήποτε καὶ ἂν εἶναι τὸ βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην ἐγγραφὴν νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὅτι προέχει ἡ ἐγγραφὴ τῆς πιστώσεως διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀστέγων τούτων. Ἐάν, κ. συνάδελφοι, εὑρίσκεται κανεὶς εἰς οἱανδήποτε ἄλλην οἰκονομικὴν κατάστασιν εἶναι δυνατὸν νὰ διορθώσῃ ταύτην ὅταν ὅμως εὑρίσκεται ἄστεγος καὶ ὅταν βλέπῃ τὰ παιδιά του κυλιόμενα εἰς τὴν λάσπην, ὑπὸ σκηνάς, ὅταν βλέπῃ γέροντας καὶ ἀσθενεῖς οἱ ὁποῖοι πεθαίνουν χωρὶς οὐδεμίαν περίθαλψιν, διότι εἶναι ἀδύνατον εἰς τὸν χειμῶνα καὶ εἰς τὴν λάσπην νὰ θεραπευθοῦν οἱ ἀσθενεῖς, νομίζω ὅτι ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην περίπτωσιν πρέπει νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τὸ ποσὸν τοῦτο προκειμένου περὶ ἀνθρώπων φιλησύχων, φιλονόμων καὶ ἐργατικῶν, οἱ ὁποῖοι, ὅπως εἶναι γνωστόν, πάντοτε ἔχουν ὑπ’ ὄψει των τὸν νόμον καὶ οὐδέποτε προβαίνουν εἰς οἱουδήποτε εἴδους ταραχάς. Ἀναγνωρίζω ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη καὶ τῶν συμμοριοπλήκτων, ἀναγνωρίζω ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη πολλῶν δισεκατομμυρίων δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν ἀθλίαν κατάστασιν. Ἀλλὰ ὅμως εἰς τὰς δεκάδας αὐτὰς τῶν δισεκατομμυρίων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποτεθοῦν διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν συμμοριοπλήκτων, εἶναι ἀπολύτως βέβαιον ὅτι συντρέχει ἀναπόφευκτος ἡ ἀνάγκη νὰ τεθῇ καὶ ἕνα ποσὸν ἀπὸ τὰ δισεκατομμύρια αὐτὰ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς πόλεως Πρεβέζης καὶ τῆς Λευκάδος, αἱ ὁποῖαι κατεστράφησαν. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, πρὸς τὸν ὁποῖον θὰ σταλοῦν τὰ ἀντίγραφα τῶν πρακτικῶν, θὰ θελήσῃ νὰ παρακάμψῃ οἱανδήποτε δυσχέρειαν πρὸ τῆς ἐπιτακτικῆς ταύτης ἀνάγκης.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§14Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὴν 5ην ἀπογευματινὴν τῆς 23 Ἰουλίου 1949, ἐνῷ οἱ κάτοικοι τῆς νήσου Χίου καὶ τῶν Οἰνουσσῶν διῆγον ἐν ἠρεμίᾳ, ἕνας συγκλονιστικὸς σεισμὸς μακρᾶς διαρκείας συνετάραξε τὰς δύο νήσους καὶ χιλιάδες οἰκιῶν κατέρρευσαν. Σκηναὶ ἀλλοφροσύνης ἐξετυλίχθησαν τότε. Ἕνα νέον 1881 ἀνεγεννήθη εἰς τὴν τραγικὴν νῆσον. Πόλις καὶ χωρία ἠρημώθησαν, καὶ 16.500 ἄνθρωποι παρέμειναν εἰς τοὺς δρόμους. Ἔκτοτε δυστυχῶς οἱ σεισμοὶ συνεχίζονται μέχρι σήμερον καὶ ὁ λαὸς τῆς Χίου διάγει συνεχῶς ἐν ἀγωνίᾳ. Καὶ οἱ σεισμόπληκτοι παραμένουν ἀκόμη ὑπὸ σκηνὰς ἢ εἰς πρόχειρα παραπήγματα ποὺ ἐστήθησαν ἀπὸ πέρυσι. Ὁ παρελθὼν χειμὼν ὑπῆρξε τραγικὸς διὰ τοὺς Χίους σεισμοπλήκτους. Πρὸς Θεοῦ νὰ μὴ συνεχισθῇ ἡ τραγικὴ αὐτὴ μοῖρα τῶν συμπολιτῶν μου. Συνενώνω τὴν φωνήν μου μὲ τὴν φωνὴν τοῦ προλαλήσαντος ἀξιοτίμου συναδέλφου, καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ἐγγράψῃ εἰς τὸν νέον προϋπολογισμὸν τὴν προβλεφθεῖσαν πίστωσιν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως ἐξ 25.000.000.0000 περίπου διὰ τὴν στέγασιν τῶν σεισμοπαθῶν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν.Δ. «περὶ μέτρων προστασίας τῆς τοματοπαραγωγῆς». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§16Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ἀφ’ ἧς κατετέθη τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, Ἐπιτροπαὶ τόσον τῶν παραγωγῶν τομάτας ὅσον καὶ τῶν βιοτεχνῶν οἱ ὁποῖοι μεταβάλλουν τὴν τομάτα εἰς τοματοπολτόν, εὑρίσκονται ἐδῶ καὶ συνεργάζονται μὲ τὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου καὶ μὲ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διὰ νὰ ἐξευρεθῇ τρόπος ἑνὸς κοινοῦ ὀργάνου διαθέσεως αὐτοῦ τοῦ τοματοπολτοῦ, διότι ἐνῷ ἡ κατανάλωσις ἡ ἐγχωρία ἀπορροφᾷ 3.000.000 ὀκάδας ἔχομεν ἤδη 1.500.000 ὀκάδας διαθέσεως καὶ 4.500.000 πασαγωγῆς, δηλαδὴ 6.000.000. Ἔχομεν, λοιπόν, ἀνάγκην νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν ἀπορρόφησιν 3.000.000 ὀκάδων. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο γίνεται μία κοινὴ προσπάθεια καὶ τῶν βιομηχάνων καὶ τῶν παραγωγῶν νὰ ἐξευρεθῇ κάποιος τρόπος διαχειρίσεως τῆς διαθέσεως τοῦ ποσοῦ τούτου. Δι’ αὐτὸ προτείνω νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου μέχρι τῆς Τετάρτης.

§17Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει τὸν νόμον τοῦ 1939 σχετικῶς μὲ τὴν διαχείρισιν τοῦ τοματοπολτοῦ; Ἔχω τὴν ἰδέαν ὅτι ὁ καλύτερος τρόπος τῆς διαχειρίσεως τοῦ ζητήματος αὐτοῦ τοῦ τοματοπολτοῦ εἶναι ἡ ἀνάθεσις εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία διαθέτει ὅλα τὰ μέσα. Θέλω νὰ τὸ μελετήσητε καλὰ καὶ θὰ πεισθῆτε ὅτι δὲν ὑπάρχει καλύτερος τρόπος διαχειρίσεως τοῦ τοματοπολτοῦ ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν τοματοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι κυρίως μᾶς ἐνδιαφέρουν.

§18Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς τὴν σύσκεψιν μετέχει καὶ ὁ Διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως διὰ τὴν Τρίτην.

§19Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Μελετᾷ τὴν κοινὴν παραγωγὴν τοῦ προϊόντος;

§20Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Μάλιστα.

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὴν Τρίτην, κύριε Πρόεδρε.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. «περὶ μέτρων προστασίας τῆς τοματοπαραγωγῆς» ἀναβάλλεται διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας διατάξεων».

§23Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ἀποδέχομαι.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας διατάξεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῶν Α. Νόμων τῆς 7)8–6–35 «περὶ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς καὶ 772)48 «περὶ προαγωγῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς».

§27Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§29Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εὐνοεῖ ἢ τὰ ὁποῖα ἀδικεῖ τὸ εἰσαγόμενον νομοσχέδιον. Τὸ λέγω τοῦτο, διότι παροικοῦμεν ὅλοι εἰς Ἱερουσαλὴμ καί, ἂν προσέξητε τὸ νομοσχέδιον, θὰ εὕρετε μέσα τὴν φωτογραφίαν. Ἀλλ’ ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰ πρόσωπα. Θὰ ἀσχοληθῶ μόνον μὲ τὰς ἀρχάς, τὰς ὁποίας εἰσάγουν τὸ νομοσχέδιον. Καὶ αἱ ἀρχαὶ εἶναι, ὅτι καταργεῖ τὴν ἰσχύουσαν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ὀργανωτικὴν διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ καθήκοντα τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς ἀνετίθεντο εἰς τὸν ἀρχαιότερον τῶν ὑποστρατήγων. Εἶναι τὸ ἄρθρον 10 τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Χωροφυλακῆς, ὡς ἐφαρμόζεται ἀπὸ μακροτάτων ἐτῶν. Ἤδη εἰσάγεται διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν «εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν δὲν ὑπάρχει ἀντιστράτηγος τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς ἐν ἐνεργείᾳ, τὰ καθήκοντα τοῦ Ἀρχηγοῦ ἀνατίθενται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἰς ἕνα τῶν ὑπηρετούντων ὑποστρατήγων αὐτῆς, ἀνεξαρτήτως σειρᾶς ἀρχαιότητος ..... ..... (Ἀναγινώσκει)......». Νομίζω ὅτι τὰ 9)10 τῶν κυρίων Βουλευτῶν θὰ ἔχουν κάμει ἀξιωματικοὶ καὶ θὰ ἠξεύρουν, ὅτι ἡ ἀρχαιότης δὲν εἶναι κάτι τι, τὸ ὁποῖον δίδεται προσωρινῶς, διὰ νὰ παύσῃ ἰσχῦον τὴν ἑπομένην. Κύριοι Βουλευταί, ἀπὸ τῆς παρελθούσης Κυριακῆς ἔχει γίνει ἕνα πραξικόπημα· ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ἔχει γίνει μία παροιμία. Καὶ ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἐθεώρουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, τὸν κατὰ πάντα συντηρητικὸν καὶ προσεκτικόν, ἄξιον τοιούτου ὀλισθήματος. Εἰς τὴν Ἀρχηγίαν τῆς Χωροφυλακῆς, κύριοι Βουλευταί, ἐγκατεστάθη ὑποστράτηγος ὡς Ἀρχηγὸς τοῦ Σώματος, ὑπαρχόντων πλειόνων τοῦ ἑνὸς ἀρχαιοτέρων του. Ἀκριβῶς αὐτὴν τὴν παρανομίαν ἔρχεται νὰ καλύψῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἀλλ’ ἀκόμη πιὸ ἐξωφρενικὴ εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 2, ἡ ὁποία καταργεῖ τὴν κρίσιν τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου τῶν Ἀντιστρατήγων διὰ τὸ Σῶμα τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς. Κύριε Ὑπουργέ, μὴ τὸ κάμετε αὐτό. Θὰ μετανοήσετε σεῖς οἱ ἴδιοι, διότι ἀδικεῖτε ἐξ ὁλοκλήρου τὸ Σῶμα καὶ εἰσάγετε μίαν καινοτομίαν, ἡ ὁποία θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος ὅλων τῶν ἀξιωματικῶν. Ὅπως γνωρίζετε, οἱ ὑποστράτηγοι κρίνονται ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον τῶν Ἀντιστρατήγων. Ὅσοι κριθοῦν προακτέοι καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχουν τὸν χρόνον ὑπηρεσίας παραπέμπονται εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν νὰ ξεχωρίσῃ καὶ διαλέξῃ τὸν ἱκανώτερον ἐκ τῶν κρινομένων ἱκανῶν πρὸς προαγωγήν.

§30Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Γνωρίζετε ὅτι τὸ Συμβούλιον τῶν Ἀντιστρατήγων δὲν ἔκρινε κανένα ἐκ τῶν ὑποστρατήγων τῆς Χωροφυλακῆς...............

§31Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἕνας λόγος παραπάνω.

§32Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. ..... ἄξιον προαγωγῆς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντιστρατήγου τῆς Χωροφυλακῆς; Τουλάχιστον ἡμεῖς πιστεύομεν, ὅτι μέσα εἰς τοὺς ὑποστρατήγους τῆς Χωροφυλακῆς ὑπῆρχον ἄξιοι καί, μάλιστα, εἷς ἐκ τῶν καλυτέρων, ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον ἐτοποθέτησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως.

§33Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἤμην μέλος τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου τῶν Ἀντιστρατήγων, θὰ τοὺς ἔκρινα ὅλους τοὺς ὑποστρατήγους ὅπως ἔκριναν αὐτοί. Διότι κατάφεραν οἱ κύριοι αὐτοὶ νὰ κάμουν χαριστικὴν διάταξιν, δυνάμει τῆς ὁποίας ἀρκεῖ ὑπηρεσία ὑποστρατήγου ἑνὸς ἔτους διὰ νὰ γίνουν ἀντιστράτηγοι, ἐνῷ δι’ ὅλον τὸν στρατὸν ἀπαιτεῖται τοὐλάχιστον ὑπηρεσία τριετής. Δὲν δοκιμάζεται εἰς ἕνα χρόνον ὁ ὑποστράτηγος διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντιστρατήγου.

§34Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Τὰ πράγματα ἀπέδειξαν ὅτι προήχθησαν ὑποστράτηγοι εἰς ἀντιστρατήγους μὲ μικροτέραν ὑπηρεσίαν.

§35Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Σήμερον πρέπει νὰ βραβεύεται ἡ ἀξία.

§36Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἀπαιτεῖται, κύριοι, τριετὴς ὑπηρεσία. Καί, ἐπὶ πλέον, διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀντιστρατήγου —καὶ δὴ τοῦ Ἀρχηγοῦ Σώματος—χρειάζονται ἀνώτερα προσόντα, ὅπως λέγει ὁ Νόμος. Ἔρχεται τώρα ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας καὶ καταργεῖ τὴν κρίσιν τῶν Ἀντιστρατήγων. Ἄρα, εἰς τὸ ἑξῆς, οἱ ὑποστράτηγοι τῆς Χωροφυλακῆς δὲν θὰ κρίνωνται ἀπὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον.

§37ΣΤ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μοῦ ἐπιτρέπετε;

§38Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Παρακαλῶ, νὰ τελειώσω καὶ ἀνέλθετε κατόπιν εἰς τὸ βῆμα διὰ ν’ ἀναπτύξητε τὰς ἀπόψεις σας.

§39ΣΤ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἶναι ἐντελῶς ἀπίθανα τὰ πράγματα ποὺ λέγετε.

§40Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Εἶναι βάσει τῶν νόμων.

§41ΣΤ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἶναι βάσει τῶν νόμων τῶν κρινομένων στρατηγῶν διὰ τὸ στράτευμα. Ὁ νόμος ποὺ ἐγένετο, ἐγένετο διὰ νὰ ἀνακτήσῃ τὴν ἀνεξαρτησίαν της ἡ Χωροφυλακὴ καὶ νὰ σχηματίσῃ τὴν ἀνωτάτην πυραμίδα τῆς ἱεραρχίας της. Διότι ἐγὼ ἀμφιβάλλω ἐὰν οἱ ἀντιστράτηγοι τοῦ στρατοῦ εἶναι εἰς θέσιν νὰ κρίνουν τὰ προσόντα τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς.

§42Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἄν θέλετε νὰ δῆτε, κ. Μερκούρη, πόσον εἶσθε ἔξω ἀπὸ τὴν πραγματικότητα, καλέσατε τὸν πρῶτον τυχόντα ἀξιωματικὸν τῆς Χωροφυλακῆς. Θὰ σᾶς πῇ: «Δὲν θέλομεν τὴν πολιτικὴν νὰ μᾶς κρίνῃ, θέλομεν τὸν στρατόν».

§43ΣΤ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δὲν εἶπα τὴν πολιτικὴν καὶ ἀρνοῦμαι εἰς τὴν πολιτικὴν νὰ ἀναμιγνύεται εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. Ἄλλοι ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀνέτρεψαν καὶ κατήργησαν καὶ τὰς λαϊκὰς ἐλευθερίας καὶ ἀνέκοψαν τὴν ὑπόστασιν τοῦ στρατεύματος.

§44Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Καὶ σᾶς ἔφεραν σᾶς ἀπὸ τὸ μέτωπον δι’ εἰδικῆς διαταγῆς, ὡς ἐκτελοῦντα συνωμοσίαν διὰ τὴν συνθηκολόγησιν μετὰ τῆς Γερμανίας. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§45ΣΤ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Μὲ ἔφεραν ἀπὸ τὸ μέτωπον ἔχοντα τὴν τιμὴν νὰ ἀκολουθήσω τὸν ἀντιστράτηγον Κοσμᾶν, ὁ ὁποῖος σήμερον εἶναι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ στρατοῦ.

§46Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Σᾶς ἔφεραν διότι συνωμοτήσατε διὰ συνθηκολόγησιν μὲ τοὺς Γερμανούς. (Θόρυβος).

§47ΣΤ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι προσωπικὸν ζήτημα καὶ ζητῶ τὸν λόγον. Θὰ εἶμαι εὐτυχὴς νὰ δείξω ἄλλην μίαν φορὰν τὰς μαύρας σελίδας τῆς ἀπαισίας φασιστικῆς τυραννίας σας.

§48Γ. ΧΑΤΖΗΣΤΑΥΡΗΣ. Κάμνετε μεγάλην τιμὴν εἰς τὸν κύριον ἐὰν δίδετε ἀπάντησιν εἰς ὅσα λέγει. Εἶναι ἀνάξιος.

§49Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Σᾶς γνωρίζει ὁλόκληρος ἡ Μέση Ἀνατολή, μὴ ὁμιλεῖτε δι’ ἐμένα.

§50Γ. ΧΑΤΖΗΣΤΑΥΡΗΣ. Σᾶς γνωρίζουν καὶ σᾶς. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ἀφήσατε τὸν ρήτορα νὰ συνεχίσῃ.

§52Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, δὲν πρόκειται νὰ κρίνω ἐγὼ τὰ πρόσωπα. Ἐνδεχομένως ὁ ὑποστράτηγος, τὸν ὁποῖον ἐβάλατε ἐκεῖ, νὰ εἶναι καλύτερος τῶν συναδέλφων του. Πρόκειται διὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι διὰ τῆς προχθεσινῆς σας διαταγῆς, παρὰ τὸν νόμον, ἐτοποθετήσατε νεώτερον ὑποστράτηγον εἰς τὴν θέσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἐν ἐνεργείᾳ ἕτεροι δύο ἀρχαιότεροι. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν ἔχει καὶ τόσην σημασίαν, ὅσην ἔχει τὸ ὅτι ἀφαιρεῖτε ἀπὸ τοὺς ὑποστρατήγους τῆς Χωροφυλακῆς τὸ δικαίωμα νὰ κρίνωνται ἀπὸ τὸ μέχρι τοῦδε Συμβούλιον τῶν Ἀντιστρατήγων, τὸ ὁποῖον κατ’ ἀνθρωπίνην οἰκονομίαν ἀπέδιδε μεγαλυτέραν δικαιοσύνην καὶ ἐπρότεινεν ἑκάστοτε τὸν κατὰ τεκμήριον καλύτερον διὰ τὴν θέσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς. Ἡ καινοτομία αὐτὴ θὰ στοιχίσῃ πολὺ εἰς τὸ Σῶμα, διότι θὰ δώσῃ τὸ δικαίωμα εἰς τὰς ἑκάστοτε κομματικὰς ἢ πολιτικὰς Κυβερνήσεις νὰ ὀργιάζουν εἰς τὴν Χωροφυλακήν, νὰ βάζουν Ἀρχηγὸν ὅποιον θέλουν καὶ αὐτὸ θὰ ἔχῃ τὸν ἀντίκτυπόν του, καὶ ἔτι περαιτέρω εἰς τὴν ὑπόλοιπον ἱεραρχίαν. Ἡμεῖς θὰ σᾶς παρακαλούσαμεν νὰ ἀποσύρητε τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν ἐπιμείνετε θὰ εἶσθε σεῖς ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος μίαν ἡμέραν θὰ μετανοήσητε διὰ τὸ νομοσχέδιόν σας.

§53ΣΤ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Ὁ κατελθὼν τοῦ βήματος ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας, συζητῶν περὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θεωρῶ ὡς ἀπολύτως ἠθικόν, διότι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἀποκτᾶται ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς ἐκ τῶν φυσικῶν τοῦ Σώματος ἀξιωματικῶν, καὶ εἰς μίαν διακοπήν μου ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν τοῦ λοιποῦ, ἐφ’ ὅσον ἀπέκτησε τὴν ἀνεξαρτησίαν του τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, νὰ κρίνωνται οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ δὴ οἱ ἀνώτατοι ἀπὸ ξένα πρὸς τὴν Χωροφυλακὴν Σώματα, δηλαδὴ τὸν στρατόν, ἐξεστόμισε μίαν βαρυτάτην μομφὴν ἐναντίον μου, ὅτι ἀνεκλήθην ἐκ τοῦ μετώπου τῆς Ἀλβανίας διότι συνωμότουν πρὸς συνθηκολόγησιν μετὰ τῶν Γερμανῶν. Κύριοι, οὐδέποτε θὰ ἤθελα νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν μὲ αὐτὸ τὸ θέμα, διότι νομίζω ὅτι εἶναι ἀπὸ τὰ μελανώτερα σημεῖα τῆς Ἀλβανικῆς ἐκστρατείας. Ἡ Α.Μ. ὁ Βασιλεύς, ὁ ἀείμνηστος Βασιλεὺς Γεώργιος, εἶχεν ἐπισκεφθῆ τὸ μέτωπον καὶ κατόπιν ἑνὸς τηλεγραφήματος, τὸ ὁποῖον ἐλήφθη ὁ Βασιλεὺς ἐπανῆλθεν εἰς τὰς Ἀθήνας ἐσπευσμένως, διότι ἀνηγγέλθη ἡ εἴσοδος τῶν γερμανικῶν στρατευμάτων εἰς τὸ βουλγαρικὸν ἔδαφος. Μετὰ ταῦτα, ἂν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, καίτοι οὐδέποτε ἐφανταζόμην ὅτι θὰ συνέφερεν εἰς τὸν δικτατορικὸν Ὑπουργὸν νὰ ὑπενθυμίσῃ αὐτὸ τὸ ἐπεισόδιον, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, τὴν 1ην Μαρτίου ἐπεσκέφθη τὸ μέτωπον ἡ Α.Β.Υ. ὁ τότε Διάδοχος Παῦλος καὶ νῦν Βασιλεύς. Ἐγένετο μία συγκέντρωσις τῆς νοτίου στρατιᾶς Ἠπείρου εἰς τὰ Ἰωάννινα, εἰς τὴν ὁποίαν ἔλαβον μέρος ὁ ἀντιστράτηγος Δράκος, Διοικητὴς τῆς στρατιᾶς, ὁ ἀντιστράτηγος Κοσμᾶς, Ἀρχηγὸς τοῦ Αʹ Σώματος Στρατοῦ καὶ ὁ ἀντιστράτηγος Δ. Παπαδόπουλος, Διοικητὴς τοῦ Βʹ Σώματος Στρατοῦ. Τὸ τί διημείφθη εἰς τὴν σύσκεψιν ἐκείνην εἶναι ἀπολύτως ἀπόρρητον καὶ δὲν τὸ γνωρίζουν παρὰ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον γνωρίζομεν ἡμεῖς οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰ Σώματα αὐτὰ δύο ἀξιωματικοί, ἦτο ὅτι ἐκλήθησαν εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ συμβούλιον ἀντιστρατήγων οἱ δύο διοικηταὶ Σωμάτων, δηλαδὴ ὁ ἀντιστράτηγος Κοσμᾶς καὶ ὁ ἀντιστράτηγος Παπαδόπουλος. Καίτοι ἀνάπηρος ἐγώ, διότι ἔχω ὑποστῆ μίαν διάτρησιν τοῦ στομάχου ἀπὸ τὴν τετραετῆ ἐξορίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον ὑποστῆ ἀπὸ τὴν φασιστικὴν Τετάρτην Αὐγούστου, ὅταν ἐκηρύχθη ὁ πόλεμος, ἐθελοντικῶς ἐπεσκέφθην τὸν κ. Μανιαδάκην καὶ τὸν παρεκάλεσα, ὅπως μεριμνήσῃ νὰ κληθῶ καὶ ἀναχωρήσω διὰ τὸ μέτωπον.

§54ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τότε ποὺ δὲν θέλατε τὸν Γιάννη Τσιγάντε.

§55ΣΤ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας εὑρέθην εἰς τὸ μέτωπον.........

§56Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ὅλοι σεῖς εἶσθε ἐγκληματίαι καὶ ἐπαναστάται καὶ τὰ βάζετε μὲ τὴν Τετάρτην Αὐγούστου. Συνωμοτεῖτε ὅλοι ἐναντίον τῆς Πατρίδος ............ (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι)

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ πέντε (5′) λεπτά.

(Ὥρα 8.05′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 8.20′ μ. μ.)

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

§59Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὀφείλω νὰ δώσω πρὸς τὴν Βουλὴν ὡρισμένας ἐξηγήσεις καὶ νὰ πληροφορήσω μερικοὺς ἀπὸ τοὺς νέους βουλευτὰς ποῖος εἶμαι, γιατὶ ἀναμφισβητήτως οἱ παληοὶ φαντάζομαι πὼς μὲ γνωρίζουν καλά. Εἶμαι ἕνας ἄνθρωπος, ποὺ προέρχομαι μέσα ἀπὸ τὰ σπλάγχνα τοῦ λαοῦ καὶ τῆς ἐργατιᾶς. Ἡ μόρφωσίς μου εἶναι στοιχειώδης· ἐδῶ ποὺ ἔφθασα καὶ εὑρίσκομαι μεταξύ σας ὡς ἐθνικὸς ἀντιπρόσωπος, ἔφθασα μόνος μου, οὐδεὶς μὲ ἐβοήθησε. Ἀγωνίσθηκα εἰς ὅλον μου τὸν βίον μέσα σὲ πλαίσια ἠθικὰ καὶ τίμια. Οἱ ἀγῶνες μου δὲν ἦσαν ἄλλοι, παρὰ νὰ βοηθῶ πάντοτε τοὺς συνανθρώπους μου καὶ νὰ πράττω, ἐν τῷ μέτρω τῶν δυνάμεών μου, τὸ καλόν. Ὅπως γνωρίζετε, κατάγομαι ἀπὸ τὸ Ἀργοστόλιον τῆς Κεφαλληνίας. Λόγῳ τοῦ ὅτι ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς ἦτο συμπολίτης μου, τὸν ἐγνώρισα εἰς ἡλικίαν 29 ἐτῶν καὶ ἔκτοτε μὲ προσέλαβεν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν του ὑπηρεσίαν. Ἑπομένως, τὸν Ἰωάννην Μεταξᾶν τὸν ἠκολούθησα ὡς ἄνδρα κοινοβουλευτικόν, παρέμεινα δὲ μαζί του ὡς ἀχώριστος σύντροφός του καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς 4ης Αὐγούστου. Τὴν 29ην Ἰανουαρίου, μετὰ τὸν θάνατόν του, ἀπεχώρησα τῆς πολιτικῆς, μὴ θελήσας νὰ ἀκολουθήσω τοὺς συνεχιστὰς τῆς Κυβερνήσεώς του καὶ τοῦτο ἀπὸ σεβασμὸν πρὸς τὴν μνήμην του. Κατὰ τὴν κατάρρευσιν τῆς Ἑλλάδος, εἶχα τὴν εὐχέρειαν νὰ φύγω καὶ ἐγὼ εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, ὅπως ἔπραξαν καὶ οἱ ἄλλοι φίλοι τοῦ Μεταξᾶ, παρέμεινα ὅμως στὴν Ἑλλάδα γιὰ νὰ βοηθήσω τὴν πτωχὴν οἰκογένειάν μου. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς ἐφυλακίσθην ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς καὶ Ἰταλούς. Μεταξὺ τῶν συγκρατουμένων μου ἦτο καὶ ὁ Ναπ. Ζέρβας. Ὑπέστην καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς ἀφαντάστους στερήσεις καὶ ἐδιωκόμην συνεχῶς, δὲν ἐκάμφθην ὅμως οὔτε πρὸς στιγμήν. Ἐκράτησα τὴν ἀξιοπρέπειάν μου ἐργαζόμενος πατριωτικὰ εἰς ἀφάνταστον σημεῖον καὶ ἐθεωροῦσα κατὰ τὰς δυστυχισμένας ἐκείνας ἡμέρας τὸν ἑαυτόν μου εὐτυχῆ, διότι εἶχα τὴν τύχην νὰ γεννηθῶ Ἕλλην. Τώρα, ἐπαναλαμβάνω, εὑρίσκομαι μεταξύ σας ὡς βουλευτής, καὶ ἀκούων ἀπὸ διαφόρους συναδέλφους παρασυρομένους ἀπὸ μικροϋπολογισμοὺς νὰ ὑβρίζουν ἕνα μεγάλον νεκρόν, ποὺ τὸ ἰδανικόν του καὶ ἡ προσπάθειά του εἰς ὅλην του τὴν ζωὴν δὲν ἦτο ἄλλη παρὰ πῶς νὰ ὠφελήσῃ τὴν πατρίδα του, τὴν Ἑλλάδα, καὶ νὰ τὴν δοξάσῃ, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ ἐξοργισθῶ καὶ νὰ μὴ διαμαρτυρηθῇ ἡ ψυχή μου, ὅταν ὑβρίζετο ἕνας πεθαμένος, ποὺ ἔζησα μαζί του πολλὰ χρόνια καὶ τὴν μνήμην του σέβομαι περισσότερον ἀπὸ τὴν μνήμην τῶν γονέων μου. Ὁ ἀνδρισμός μου καὶ ἡ φιλοτιμία μου δὲν μοῦ ἐπέτρεπαν νὰ σιωπήσω καὶ νὰ μείνω ἀπαθὴς εἰς ὅσα ἐλέγοντο ἐναντίον του. Μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι καὶ οἱ ὑβρίζοντες τὸν Μεταξᾶν συνάδελφοί μου θὰ θελήσουν νὰ ζητήσουν συγγνώμην ἀπὸ τὴν Βουλὴν διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν τοῦ Σώματος, ζητῶ καὶ ἐγὼ συγγνώμην ἀπὸ τὴν Βουλὴν διὰ τὰ ὅσα ὑπ’ ἐμοῦ ἐλέχθησαν. (Χειροκροτήματα).

§60ΝΑΠ. ΖΕΡΒΑΣ. Τὰ ὅσα ἀνέφερεν ὁ κύριος Συνάδελφος ἔχονται ἀπολύτου ἀληθείας καὶ ἡ χειρονομία τοῦ ἀγαπητοῦ μου ἐκ Κεφαλληνίας συναδέλφου νομίζω ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ ἐκτιμηθῇ δεόντως. (Χειροκροτήματα).

§61Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπ. Κυβερνήσεως). Παρακαλῶ νὰ ἐκφράσωμεν τὴν ἱκανοποίησίν μας, διότι ἔληξεν ἕνα ἀτυχὲς ἐπεισόδιον.

§62Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκφράζω τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ἔλθῃ πρὸς τροποποίησιν ὁ κανονισμός, διὰ νὰ δοθοῦν περισσότερα δικαιώματα εἰς τὸν Πρόεδρον εἰς ἀναλόγους περιστάσεις νὰ λαμβάνῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα.

§63Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἔλεγα, κύριοι Συνάδελφοι, ὅτι ἐντὸς τοῦ πρώτου 48ώρου ἠκολούθησα τὸ Ἐπιτελεῖον τοῦ Αʹ Σώματος Στρατοῦ ὡς βοηθὸς τοῦ Βʹ Γραφείου. Θὰ ἤθελον νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκετο τότε τὸ μέτωπον.

§64ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι ἐπίκαιρον αὐτό.

§65Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Εἶναι ἐπίκαιρον, διότι θέλω νὰ δείξω εἰς τὴν Βουλὴν πῶς ἐπρόδωσαν τὴν Πατρίδα καὶ ἤνοιξαν τὰς πύλας, διὰ νὰ εἰσέλθουν οἱ Γερμανοί. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω τὴν ἀναδρομὴν αὐτὴν διότι προεκλήθην.

§66Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Δὲν σᾶς προκάλεσα. Σεῖς μὲ προκαλέσατε. Μοῦ εἴπατε Φασίστες καὶ Ναζίστες. Ἐμᾶς ποὺ ἐπολεμήσαμε καὶ τὸν Φασισμὸ καὶ τὸν Ναζισμό. Καὶ εἶπα μὴ μὲ προκαλεῖτε σεῖς, ὁ ὁποῖος, ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἰς τὸ μέτωπον εἴχατε λάβει μέρος εἰς μίαν κίνησιν νὰ μὴ πολεμήσωμεν ἐναντίον τῆς Γερμανίας.

§67Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Δὲν σᾶς προκάλεσα, πρῶτον. Καὶ δεύτερον, νομίζω ὅτι ὅταν λέγω Φασισμὸν τὴν Τετάρτην Αὐγούστου, εὑρίσκομαι ἐν δικαίῳ. Ὑπῆρξεν μία Φασιστικὴ Δικτατορία.

§68Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἦταν ἰδιόρρυθμος κατάστασις...

§69Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὅταν καταργῇ τὸ Σύνταγμα, τὰς λαϊκὰς ἐλευθερίας, τὴν ἐτυμηγορίαν ............

§70Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Διότι ἐχρεωκόπησεν ὁ Κοινοβουλευτισμός. (Φωναὶ–Θόρυβος).

§71Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Μὴ προχωροῦμεν τὴν συζήτησιν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, διότι ὁ κ. Μανιαδάκης θὰ εἴπῃ ἄλλας. Θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ δοθοῦν ἐξηγήσεις καὶ νὰ λήξῃ τὸ ἐπεισόδιον, διότι εἴμεθα ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους καὶ δὲν πρέπει νὰ........

§72Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐὰν ὁ κ. Μανιαδάκης εἴπῃ ὅτι αὐτὸ τὸ θέμα δὲν μὲ ἀφορᾷ, πολὺ εὐχαρίστως. Διότι καὶ ἐγὼ πιστεύω εἰς τὴν λήθην τοῦ παρελθόντος καὶ δὲν θέλω νὰ στρέφωμεν τὸ βλέμμα μας πρὸς τὰ ὀπίσω, ἀλλὰ νὰ κυττάζωμεν πρὸς τὰ ἐμπρὸς διὰ νὰ βαδίσῃ ἡ Ἑλλὰς πρὸς τὰ πεπρωμένα της.

§73Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Σεῖς πρέπει νὰ ἀνακαλέσητε, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴπατε. Ἐγὼ εἶπα μίαν ἱστορικὴν παράγραφον ἀπὸ τὸ βιβλίον τὸ μεγάλο ποὺ ἔχομεν καὶ ἐὰν θέλετε θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὰ μετέπειτα αἴσχη, εἰς τοὺς Γερμανοὺς καὶ τὴν συνθηκολόγησιν. Ἐγὼ εἶπα ἕνα κομματάκι. Ἡμεῖς ἠθελήσαμεν νὰ πολεμήσωμεν κατὰ τῶν Γερμανῶν καὶ δι’ αὐτὸ παρεσκευάζαμεν τὰ τῶν συνθέσεων.

§74Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐγὼ ἀνεκλήθην ἀπὸ τὸ μέτωπον εἰς τὰς 5 Μαρτίου. Πῶς ἐγώ, ἁπλοῦς ταγματάρχης, ἀπομεμονωμένος ἐπὶ 5 μῆνας εἰς τὸ μέτωπον, ἦτο δυνατὸν νὰ γνωρίζω τὰς σκέψεις τὰς διπλωματικὰς καὶ κυβερνητικάς, ὥστε νὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ συνωμοτῶ.

§75Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Δὲν ἐπαίζατε μεγάλον ρόλον· εἶσθε εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον ἐπικειμένης τῆς γερμανικῆς ἐπιθέσεως, ἐγένοντο ἐκεῖ συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἦσαν ἐποικοδομητικαὶ τοῦ ἀγῶνος, τὸν ὁποῖον ἔπρεπε ἢ μᾶλλον ἐπρόκειτο νὰ διεξαγάγωμεν ἐναντίον τῶν Γερμανῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα χωρὶς νὰ σᾶς θίγῃ. Τὸ πρᾶγμα ἦτο ἁπλοῦν.

§76Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Πρέπει νὰ ἀναφέρητε ὅτι ἐγὼ ἤμην ξένος πρὸς ὅλας αὐτὰς τὰς κινήσεις.

§77Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Σύμφωνος.

§78Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὁ Μεταξᾶς δὲν εἶχε Φασισμὸν ἢ Ναζισμὸν καὶ δι’ αὐτὸ ἀμέσως ἔταξε τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ πλευρὸν τῶν Δημοκρατικῶν καὶ ὄχι εἰς τὸ πλευρὸν τῶν Φασιστῶν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρχόμεθα εἰς τὴν συνέχειαν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. Δημάκης ἔχει τὸν λόγον.

§80Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Μοῦ προξενεῖ κατάπληξιν ἡ σπουδὴ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ ἰδίως τὸ κεφάλαιον τὸ ἀφορῶν τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς, ἐνῷ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἔχει ρυθμισθῆ διὰ τοῦ Α. Ν. 772)48, ἐπὶ πρωθυπουργίας τοῦ ἀειμνήστου Σοφούλη καὶ ὑπουργίας τοῦ κ. Κ. Ρέντη, ὅστις κατωχύρωσε πλήρως τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς νὰ εἶναι ἀκομμάτιστος. Διὰ τοῦ ἐν λόγῳ Νόμου διησφαλίζετο τὸ ἀκομμάτιστον τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς. Διότι ἡ ἐκλογὴ τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς ἐγένετο ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον, ἀπαρτιζόμενον ἀπὸ ἀντιστρατήγους καὶ ἀπὸ τὸν Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου, δηλαδὴ πρόσωπα ἀνώτερα πάσης ὑπονοίας θὰ ἀπεφάσιζον διὰ τὸν ἄριστον, ὅστις θὰ ἐτίθετο ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Σώματος.

§81Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Τὰ πρόσωπα αὐτὰ εἶναι ἀνώτερα ἀπὸ τὰ πρόσωπα τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου;

§82Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Μὴ μέ διακόπτετε, θὰ σᾶς εἴπω τί εἶναι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Τὸ ἐν λόγῳ συμβούλιον συνέτασσε πίνακα τῶν ἱκανῶν ὑποστρατήγων, ὅστις ἐτίθετο ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅπερ καὶ ἔκαμε τὴν ἐκλογὴν τοῦ ἀρίστου. Ἡ μειοψηφία τοῦ συμβουλίου ὑποχρεοῦτο νὰ δικαιολογήσῃ τὴν γνώμην της. Τὸ ἄρθρον 9 τοῦ Νόμου τούτου λέγει, ὅτι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ καλέσῃ ἐνώπιόν του τὰ ἀντιλέγοντα μέλη τοῦ Συμβουλίου νὰ δικαιολογήσουν τὴν γνώμην των διατί ἐμειοψήφησαν. Καὶ ἐρωτᾶται· ὅταν ἔχωμεν ἕνα τέτοιο Συμβούλιον, κατὰ τίνα τρόπον θὰ μεταβάλωμεν καὶ θὰ εἴπωμεν, ὅτι ἀναθέτομεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιλογῆς τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς; Δηλαδή, οὔτε λίγο οὔτε πολύ, θὰ διορίζεται Ἀρχηγὸς ἕνας ἄνθρωπος τοῦ Κόμματος, διότι ἰδοὺ τί λέγει ἐπὶ λέξει τὸ νομοσχέδιον: «...... (Ἀναγινώσκει)......». Δηλαδή, ἐρχόμεθα σήμερον καὶ λέγομεν, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως θὰ κάμνῃ ἕνα κατάλογον ὅσων εἶναι ὑποστράτηγοι εἰς τὴν Χωροφυλακὴν καὶ ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ὑποστρατήγους ἡμεῖς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον θὰ διαλέξουμε ἐκεῖνον ποὺ μᾶς συμφέρει καὶ θὰ μᾶς ἐξυπηρετήσῃ κομματικῶς καὶ θὰ τὸν βάλωμεν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς. Ἀλλὰ δὲν ἔχει τοιοῦτο δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν τὸ αἷμα των διὰ τὴν Πατρίδα, νὰ τοὺς μεταβάλῃ εἰς τυφλὰ κομματικὰ ὄργανα. Προχθὲς ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ κάτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον μοῦ ἔκαμε ἀλγεινὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὰ ὄργανα τῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα θὰ καταγγελθῶσιν ὅτι βιαιοπραγοῦν κατὰ πολιτῶν θὰ ἀποβάλλωνται τοῦ Σώματος. Τοῦτο ἔδωσεν ἀφορμὴν νὰ ἀρχίσουν ἀθρόαι μηνύσεις κατὰ ὀργάνων τῆς τάξεως διὰ βιαιοπραγίας. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας............

§83Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Καὶ βάσει τοῦ προηγουμένου Νόμου, ἡ προαγωγὴ εἰς ἀντιστρατήγους πῶς ἐγένετο; Ἐὰν ἔχετε τὸ κείμενον νὰ τὸ ἀναγνώσετε, διότι πάλιν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐπρόκειτο νὰ ἐκλέξῃ.

§84Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Ἀπὸ ποῖον πίνακα, αὐτὸ ἔχει σημασίαν.

§85Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Βάσει τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Νόμου, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, τὸ Α.Σ.Σ. συντάσσει τὸν κατάλογον τῶν ὑποστρατήγων, ἀπὸ τὸν ὁποῖον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἔχει τὴν ἀπόλυτον ἐλευθερίαν νὰ ἐκλέξῃ τὸν κράτιστον.

§86Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Γνωρίζετε, ὅτι βραδύτερον τὸ Συμβούλιον τῶν Ἀντιστρατήγων διὰ τὸν Α ἢ Β λόγον δὲν ἐξέλεξε κανένα ὡς προακτέον καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον εὑρέθη ἐν ἀδυναμίᾳ νὰ συμπληρώσῃ τὴν θέσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς. Ἔγινε δὲ τότε μία πρότασις εἰς ἐμέ, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Χωροφυλακῆς δὲν ἔκρινε κανένα ὡς προακτέον, νὰ λάβῃ τὴν θέσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ ἀξιωματικὸς ἐκ τοῦ στρατεύματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἀπεδέχθην, διότι θὰ δυσηρέστει τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. Μένει συνεπῶς ἕνα κενόν, νὰ ἀναδειχθῇ κάποιος Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς.

§87Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐὰν καλῶς ἐνθυμοῦμαι, τὸ Συμβούλιον τῶν Ἀντιστρατήγων ἔκρινεν ὅτι δὲν ὑπῆρχεν οὐδεὶς προακτέος, νομίζω δὲ ὅτι ὅλοι οἱ ὑποστράτηγοι ἐκρίθησαν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον αὐτό. Θὰ ἔλθῃ σήμερον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ ἀγνοήσῃ ἐντελῶς τὴν γνώμην αὐτήν;

§88Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Μάλιστα, κατ’ ἀνάγκην.

§89Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι καταπληκτικόν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω τὴν ἑξῆς δήλωσιν: Εἶναι καὶ αὐτὸ ἓν ἐκ τῶν μέτρων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ μετατρέψῃ τὴν διοίκησιν τοῦ Κράτους εἰς καθαρῶς κομματικήν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κατόπιν τούτου, νὰ δηλώσω ὅτι, ἐφ’ ὅσον εἰσάγεται ὡς θεσμὸς ὁ κομματισμός, θὰ πρέπῃ νὰ γνωρίζουν οἱ κυβερνητικοὶ βουλευταί, ὅτι μίαν ἡμέραν ὑπὸ τὸ αὐτὸ πνεῦμα θὰ ἀνατραποῦν ὅλαι αὐταὶ αἱ πράξεις.

§90Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἐλλείπει ἡ βάσις διὰ νὰ ἐξαχθοῦν τὰ συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα ἐξήγαγεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Διότι δὲν μεταβάλλεται τίποτε. Παραμένει πάντοτε τὸ ἴδιον ὄργανον, δηλαδὴ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὡς ἁρμόδιον νὰ προαγάγῃ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀντιστρατήγου καὶ νὰ ὁρίσῃ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς. Ὑπάρχει ἕνα κενόν, τὸ ὁποῖον ἔδωσε τότε τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι ἐπίτηδες δὲν ἐκρίθη κανεὶς προακτέος, διὰ νὰ ὑποδειχθῇ ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ὡς Ἀρχηγὸς ἀξιωματικὸς ἐκ τοῦ στρατεύματος. Καὶ ὄχι μόνον ὑπῆρχεν ὑπόνοια, ἀλλ’ ὑπεβλήθη καὶ πρότασις, ὅπως σᾶς εἶπον, νὰ ὁρισθῇ Ἀρχηγὸς ἐκ τοῦ στρατεύματος. Ἐπανερχόμεθα, λοιπόν, εἰς τὸν ἴδιον θεσμόν, νὰ ἐκλέξῃ δηλαδὴ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὸ πρόσωπον.

§91Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὴν κρίσιν τῶν ὑποψηφίων ὑποστρατήγων ὑπῆρχον καὶ ὑποψήφιοι, οἱ ὁποῖοι, κριθέντες ἀπὸ τοὺς ἀντιστρατήγους τῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν ἔλαβον καμμίαν ψῆφον, ἐνῷ ὑπάρχουν ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον δύο καὶ τρεῖς ψήφους. Καὶ δὲν εἶναι ἀπίθανον σήμερον νὰ ἴδωμεν προτεινομένους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς ψήφου.

§92Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Εἶχε τὸ δικαίωμα τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Χωροφυλακῆς νὰ κρίνῃ προακτέους, μὴ προακτέον καὶ ἀποστρατευτέους. Δὲν ἔκρινε κανένα ἀποστρατευτέον. Συνεπῶς ἔθεσεν ὅλους ἐν ἴσῃ μοίρᾳ. Θὰ δεχθῇ δὲ ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ κρίσις ἀνατίθεται οὕτως ἢ ἄλλως εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, σημαίνει ὅτι ἡ πολιτικὴ ἀντίληψις προέχει εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Δὲν εἶναι κομματισμός. Τὸ κριτήριον τὸ πολιτικὸν δὲν εἶναι πάντοτε κομματικόν. Κατὰ τὰ τελευταῖα 2½ ἔτη τῆς συνεργασίας μας εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐφθάσαμεν εἰς τὸ συμπέρασμα νὰ ἀναδείξωμεν Ἀρχηγὸν τοῦ Στρατοῦ μὲ πολιτικὰ κριτήρια καὶ ἐπετύχομεν. Τὸ ἴδιον θὰ κάμωμεν καὶ διὰ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι νόμιμον νὰ ἐκλέξῃ πρόσωπον τῆς ἐμπιστοσύνης της καὶ τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ ἀνωμαλίαν. Καὶ νὰ μὴ τὸν ὑποπτεύεται, ὅτι αἱ εἰσηγήσεις του προέρχονται ἐξ ἄλλων ἐλατηρίων, ἐξαρτᾶται δηλαδὴ ἀπὸ τὴν χρῆσιν καὶ κατάχρησιν, τὴν ὁποίαν θὰ κάμῃ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἑκάστοτε ἑνὸς δικαιώματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ. Ἠμποροῦμεν νὰ συμφωνήσωμεν παγίως εἰς αὐτό. Ὅταν θὰ ἔχῃ τὴν πλειοψηφίαν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, θὰ ἐκλέξῃ ἓν πρόσωπον τῆς ἐμπιστοσύνης του διὰ τὴν θέσιν αὐτήν. Δὲν εἶναι ἔγκλημα αὐτό.

§93Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω τὸ ἑξῆς: Ὁ κ. Ρέντης λέγει, ὅτι ἡ κρίσις τοῦ Συμβουλίου Ἀντιστρατήγων τότε δὲν ἔκρινε οὐδένα μὴ προακτέον.

§94Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἀποστρατευτέον.

§95Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Μάλιστα! Ἀντιθέτως! Ἐπειδὴ ὁ κ. Ρέντης εἰσέρχεται εἰς τὴν λεπτομέρειαν τῆς κρίσεως καὶ τοῦ σχετικοῦ πρακτικοῦ, θὰ ἐνθυμῆται, βεβαίως, καὶ νομίζω ὅτι θὰ βοηθήσῃ καὶ τὴν μνήμην μου, ὅτι ἡ κρίσις εἶχεν ἀρκετὸν διαφορισμὸν μεταξὺ τῶν διαφόρων ὑποψηφίων, ἀλλοῦ ὑπῆρχον μία, ἀλλοῦ δύο, ἀλλοῦ τρεῖς ψῆφοι. Δὲν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἐνθυμοῦμαι ὅτι ἡ κρίσις αὐτὴ περιεῖχεν οὐσιώδη διαφορισμὸν μεταξὺ τῶν ὑποψηφίων.

§96Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Δὲν ἐνθυμοῦμαι.

§97Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἔτσι εἶναι. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία πλευρά. Νομίζω ὅτι ἐκ τῆς ἄλλης πλευρᾶς τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ρέντη τῆς κρίσεως κατ’ ἀναλογίαν πρὸς τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἀρχηγίας τοῦ στρατοῦ εἰς τὸν Ἀρχιστράτηγον Παπάγον ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἀρχηγίας τῆς Χωροφυλακῆς εἰς προαχθησόμενον ὑποστράτηγον τὸ νομίζω ὅτι εἶναι ἀτυχές, ὄχι διότι θέλω νὰ μειώσω τὴν θέσιν οἱουδήποτε ἐκ τῶν ὑποστρατήγων τῆς Χωροφυλακῆς, ἀλλὰ διότι πανελληνίως ἔχει ἀναγνωρισθῆ τὸ θέμα περὶ τῆς Ἀρχιστρατηγίας Παπάγου τὸ ὁποῖον δὲν μᾶς ἐπιτρέπεται νὰ τὸ φέρωμεν εἰς σύγκρισιν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς εἰς τὰς σχετικὰς ἐν τῇ Βουλῇ συζητήσεις.

§98Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Τὸ πολιτικὸν κριτήριον ἦτο ἡ βάσις, ἀλλὰ ὅταν ἀνεδείχθη ὁ Ἀρχιστράτηγος Παπάγος δὲν ὑπῆρξε τόσον μεγάλη ὁμοφωνία μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως πότε ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν καὶ πότε ἀπὸ τὴν ἄλλη. Ὑπερίσχυσεν ὅμως τὸ πολιτικὸν κριτήριον.

§99ΔΗΜ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Δὲν ὑπάρχει ἓν προηγούμενον τῆς κρίσεως ὑπὸ συμβουλίου τὸ ὁποῖον κατηρτίσθη βάσει νόμου......... (δὲν ἠκούσθη)...... Εἶναι ἀνάγκη νὰ μὴ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ πολιτικοῦ Σώματος. Ἀπὸ ποῖον θὰ ἀφαιρέσητε τὴν ἀντίληψιν, εἴτε ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς προέρχεται, εἴτε ἀπὸ τὸν λαόν, ὅτι ἐτέθη ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Σώματος Χωροφυλακῆς ὁ Α ἢ ὁ Β, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν θεωρεῖ ὡς ὄργανόν της, ἐνῷ ἐὰν τὸν θέσωμεν ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου καὶ τὸν διαλέξει θὰ εἶναι παραδεκτὸς ὑπὸ πάντων.

§100Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Δὲν ἐπρόκειτο ποτὲ νὰ τὸν διάλεγε τὸ Συμβούλιον.

§101Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Καταστήσατε τὸν ἀρχηγὸν ἔγκυρον διότι δὲν θὰ ἔχῃ τὸ κῦρος τὸ ἠθικόν. Κριθεὶς χθὲς ἀκατάλληλος σήμερον νὰ προάγεται. Ὑπάρχει τὸ προηγούμενον τῆς κρίσεως τὸ ὁποῖον εἶναι μομφή.

§102Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Δὲν εἶναι μομφή, εἶναι ἄρνησις κρίσεως.

§103Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον διάλεγε τὸν ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς. Ἀλλὰ εἰς μὲν τοὺς ἰσχύοντα μέχρι σήμερον νόμους ὑπεβάλετο ἡ κρίσις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ περιορισθῇ μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον κριθῆ προακτέοι ἀπὸ τὸ Συμβούλιον ἐνῷ τώρα μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον θὰ περιορισθῇ μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον κριθῆ προακτέοι ἀπὸ τὸ Συμβούλιον, ἐνῷ τώρα μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον θὰ παρουσιασθῇ μία κατάστασις ἄσχετος οἱασδήποτε καταστάσεως τοῦ ὑποστρατήγου διὰ νὰ γίνῃ ἀντιστράτηγος ὥστε καὶ ἐὰν ἔχῃ κριθῆ ὅποιος ἐν προκειμένῳ μὴ προακτέος θὰ δύναται νὰ προαχθῇ.

§104Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ὁ νόμος τὸν ὁποῖον τροποποιοῦμεν δὲν ἔχει ὁρίσει ὅτι ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς θὰ εἶναι ἀντιστράτηγος; Δὲν καινοτομοῦμεν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Ἔχει ὁρισθῆ ἀπὸ ὑμᾶς τοὺς ἰδίους, ἀπὸ τὴν προηγουμένην δηλαδὴ Κυβέρνησιν.

§105Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ὑποστράτηγος, συνταγματάρχης εἴτε ἀντιστράτηγος, ἀνακαλούμενος ἐξ ἀποστρατείας.

§106Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ὁ νόμος ὁ ὁποῖος εἶχε ψηφισθῆ ἀπὸ ἡμᾶς, ὁ ἀναγκαστικός, ὁ ὁποῖος τροποποιεῖται τώρα, ὁρίζει ὅτι θὰ εἶναι ἀντιστράτηγος καὶ ὅτι θὰ προήγετο ἐκ τῶν ὑποστρατήγων ὁ ἀντιστράτηγος κατ’ αὐτὸν ἢ τὸν ἄλλον τρόπον. Ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου δὲν γίνεται καμμία καινοτομία. Ἐὰν δὲν ἠθέλαμεν νὰ εἴχαμεν ἀντιστρατήγους, δὲν θὰ εἴχωμεν νόμον νὰ ὁρίζῃ τὸν βαθμὸν τῶν ἀντιστρατήγων.

§107Κ. ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ. Ἀρχηγὸς Σώματος ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὑποστράτηγος, ὁ ἀρχαιότερος πάντως, συνταγματάρχης, ὁ ἀρχαιότερος, ἢ καὶ ὁ ἀντιστράτηγος ὁ ἀνακαλούμενος ἐκ τῆς ἐφεδρείας.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δημάκης ἔχει τὸν λόγον.

§109Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μὲ ἐκπλήσσει ἡ σημερινὴ στάσις τοῦ ἀξιοτίμου κ. βουλευτοῦ ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν στάσιν τὴν ὁποίαν ἐτήρησε τότε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀναγκ. Νόμων, ὅταν μᾶς ἔφερε πρὸς κύρωσιν τὸν νόμον αὐτόν, διότι δὲν λησμονεῖ ὁ ἀξιότιμος κ. βουλευτὴς ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας καὶ θὰ τοῦ τὸ ὑπενθυμίσω, ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην μᾶς ἔβγαλε πανηγυρικόν, διὰ νὰ μᾶς ὑποστηρίξῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Ἀναγκ. Νόμων, ὅτι πρέπει νὰ ψηφίσωμεν καὶ νὰ ἐπικυρώσωμεν τὸν νόμον αὐτόν, διότι δίδεται τοιοῦτον κῦρος εἰς τὸν ἐκλεγόμενον ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς, ὅστις θὰ περιβάλεται μὲ τὸ κῦρος τοιούτου προσώπου, ὥστε νὰ ἀποκτήσῃ ἡ Ἑλληνικὴ Βασιλικὴ Χωροφυλακὴ τὸν ἄνθρωπόν της, τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς, τὸν ἀνεπηρέαστον καὶ τὸν ἀχρωμάτιστον.

§110Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐκλέγει.

§111Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Τὸν ἀνεπηρέαστον λέγω, κ. Ρέντη, διότι, ἐὰν εἴχατε τότε δίκαιον ἀπολύτως, ὅταν μᾶς ὑπεστηρίζατε τοῦτο, εἶναι διότι, ὅπως σᾶς εἶπεν ὁ κ. Μανιαδάκης καὶ πολὺ σωστά, τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον προαγωγῶν Χωροφυλακῆς θὰ καταρτίσῃ ἕνα κατάλογο τῶν ἱκανῶν. Ἐὰν ἔχωμεν 20–30 ὑποστρατήγους, ἢ 5–4, θὰ εἴπῃ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον προαγωγῶν: Προτείνω, κρίνω ἱκανοὺς 4, 3, 2 καὶ μεταξὺ τῶν 2 περιορίζεται τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, νὰ ἐκλέξῃ ἐκ τοῦ πίνακος. Νὰ ἡ διαφορὰ κ. Ρέντη. Δὲν εἶναι ἡ ἀπεριόριστος ἐξουσία καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Θέλετε ὡς Κυβέρνησις σήμερον νὰ τὸ εἰσαγάγετε διότι τώρα εἶναι ἐλευθέρα ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ ἁρπάξουν οἱονδήποτε ἀπὸ τοὺς ὑπάρχοντας. Τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον κρίνει τὰ προσόντα καὶ τὰς ἱκανότητας ἑνὸς ἑκάστου καὶ τοὺς πίνακας αὐτοὺς εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, τὸ δὲ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐπὶ τοῦ πίνακος αὐτοῦ ἐξέλεξε τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ δὲ Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως ὑπέβαλε τὸ διάταγμα τῆς προαγωγῆς εἰς ἀντιστράτηγον, ἐνῷ σήμερον, καὶ πολὺ σωστὰ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἐκεῖνον ποὺ θέλει τὸν ἁρπάζει καὶ τὸν καθίζει καὶ τοῦ λέγει εἶσαι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς. Νὰ πῶς τὸν καταντοῦμε, σήμερον τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς, τυφλὸν ὄργανον. Διότι, Κύριοι, δὲν εἶναι ἀληθὴς ἡ κατηγορία, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας, ὅτι τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον ἔκρινεν ἀπὸ ὑστεροβουλίαν καὶ δὲν ἔκρινε κανένα ἱκανὸν διὰ νὰ ἀναλάβῃ τὴν Ἀρχηγίαν τῆς Χωροφυλακῆς ἐκ τῶν ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν τοῦ Σώματος. Διότι, Κύριοι, τοῦτο ἀποκλείεται ἀπολύτως ἐκ τοῦ ἄρθρου 9. Ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ Νόμου 772)48. Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς προάγεται μόνον ἐκ τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς, δὲν λέγει πουθενὰ ὅτι ἀντικαθίσταται. Κατὰ τίνα τρόπον ἡμεῖς θὰ μεταβάλωμεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν, τὴν ὑπάρχουσαν σήμερον; Θὰ μεταβάλωμεν τὸν Νόμον αὐτὸν διὰ τοῦ σημερινοῦ Νόμου, τὸν ὁποῖον θέλετε νὰ φέρετε καὶ νὰ μεταβάλετε εἰς Κομματικόν σας ὄργανον τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς; Νομίζω, λοιπόν, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἂς ἀφήσωμεν τὰς συμπαθείας, ἂς ἀφήσωμεν τὰς πολιτικὰς ἀντιλήψεις, ἂς ἀφήσωμεν τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἀπαρτίζεται ἀπὸ ὅ,τι ἀνώτατον ἔχει ὁ στρατὸς καὶ ἡ δικαιοσύνη, νὰ ἐκλέξῃ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς, διὰ νὰ ἔχῃ οὗτος τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Σώματος.

§112Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διασαφηνίζω ὅτι δὲν κατηγόρησα τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον ὅτι εἶχεν ὑστεροβουλίαν. Μοῦ ὑπεβλήθη πρότασις ἔγγραφος, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸ ἀρχεῖον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δημοσίας Τάξεως νὰ δεχθῇ ὡς Ἀρχηγὸν τοῦ Σώματος τὸν ἀξιωματικὸν τοῦ στρατεύματος.

§113Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Μερκούρης ὁμιλῶν ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος εἶπεν ὅτι τὸ εἰσαγόμενον Νομοσχέδιον εἶναι ἐντελῶς τυπικόν. Λυποῦμαι ὅτι θὰ διαφωνήσω μαζί του, ὅπως θὰ διαφωνήσω καὶ μὲ τὸν ἀξιότιμον ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας βουλευτὴν τέως Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως, ὁ ὁποῖος σχεδὸν τὰ ἴδια μὲ τὸν κ. Μερκούρην εἶπεν. Θὰ διαφωνήσω διότι τὸ Νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐνῷ βάλλει κατὰ τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ τοῦ Σώματος τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς δὲν ἐξυπηρετεῖ—καὶ τοῦτο εἶναι ἀληθῶς παράδοξον— τὰ συμφέροντα τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ Σῶμα τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς εἶναι Σῶμα ἀστυνομικόν, ἀλλὰ κυρίως εἶναι Σῶμα στρατιωτικόν. Ἰδίως κατὰ τὸν τελευταῖον καιρὸν ἀπεδείχθη ὅτι ὁ πρωτεύων ρόλος του εἶναι ὁ ρόλος ὁ στρατιωτικὸς καὶ τὸν ἴδιον ρόλον θὰ κληθῇ νὰ παίξῃ—καὶ τὸ ἀπευχόμεθα—εἰς τὸ μέλλον. Συνεπῶς θὰ ἔπρεπε αἱ προσπάθειαί μας νὰ τείνουν κυρίως εἰς τὸ νὰ ἀφήνωμεν τὸ Σῶμα τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς ἀνεπηρέαστον ἀπὸ τὴν πολιτικήν, νὰ ἀφήσωμεν τὰ στελέχη του νὰ κρίνωνται ἀπὸ τὸ στράτευμα, νὰ ἀφήσωμεν τὴν Χωροφυλακήν, ἐν καιρῷ εἰρήνης, νὰ συνεργάζεται στενῶς μὲ τὴν ἀνωτάτην ἡγεσίαν τοῦ στρατεύματος, διὰ νὰ εἶναι ἑτοίμη κατὰ τὸν πόλεμον νὰ ἐκτελέσῃ αὐτὸν τὸν κύριον, τὸν πρωτεύοντα ρόλον της. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀντιλήψεις αἱ ἰδικαί μου, δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν συμφωνεῖ μαζί μου. Ἐγὼ νομίζω ὅτι πρέπει ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς νὰ εἶναι πρόσωπον ἱκανόν, δέχομαι ὅμως ὅτι ὀφείλει ἐπίσης νὰ ἔχῃ τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς Κυβερνήσεως. Μὲ τὸν ἰσχύοντα Νόμον ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκλέξῃ, ἐὰν θέλῃ, Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς ἀπολαμβάνοντα τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης της. Ἐάν, ὅπως γνωρίζω σήμερον, δὲν ὑπάρχῃ πρότασις τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου προαγωγῶν περὶ προαγωγῆς ὑποστρατήγου τινὸς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντιστρατήγου, φυσικὸς Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς θὰ εἶναι ὁ ἀρχαιότερος τῶν ὑποστρατήγων. Ἐὰν ὅμως οὗτος δὲν ἀπολαμβάνῃ τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει εἰμὴ νὰ διαλέξῃ ἕναν οἱονδήποτε ἐκ τοῦ στρατεύματος. Ἐὰν καὶ τοῦτο δὲν θέλῃ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐκλέξῃ ἐκ τῶν ἐν ἀποστρατείᾳ ἕναν ἀξιωματικὸν ἀντιστράτηγον τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς καὶ νὰ τὸν τοποθετήσῃ ὡς ἀρχηγὸν τοῦ Σώματος. Ἐλπίζω νὰ μὴ ἰσχυρισθῇ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς ὅτι δὲν ἔχει ἡ Κυβέρνησις ἕναν ἀπόστρατον ἀντιστράτηγον τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ ὁποῖος νὰ ἀπολαμβάνῃ τῆς ἐμπιστοσύνης της. Ἐνῷ λοιπὸν ἔχει ὅλα αὐτὰ τὰ δικαιώματα ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται σήμερον καὶ ἐπιζητεῖ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν Νομοσχεδίου μὲ τὸν ἀπώτερον σκοπὸν νὰ θέσῃ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Χωροφυλακῆς ἀξιωματικὸν κριθέντα πρὸ ὀλίγου χρόνου ὑπὸ τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου ὡς μὴ ἱκανὸν διὰ τὸ ἀξίωμα τοῦτο.

§114Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Νὰ μᾶς εἴπητε πόθεν βγάζετε τὸ συμπέρασμα ὅτι ὁ ὑποψήφιος, ὁ ὁποῖος ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ὑπηρέτησεν ὑπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος εἰς θέσιν ἐμπιστευτικὴν εἶναι ἀνίκανος νὰ κυβερνήσῃ σήμερον τὸ Σῶμα;

§115Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Γνωρίζω ποία εἶναι ἡ ἀντίρρησίς σας. Θὰ μοῦ εἴπητε ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς ὑπηρέτησεν εἰς ἐμπιστευτικὴν θέσιν ὑπὸ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, ἐγὼ λέγω, ὑπὸ τὸν κ. Ρέντην.........

§116Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Πόθεν βγάζετε τὸ συμπέρασμα;

§117Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Σᾶς εἶπα. Ὑπάρχει κρίσις......

§118Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νομίζω ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἶχε κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ὁ σχετικὸς φάκελλος τῆς κρίσεως. Ὁ ἕνας βουλευτὴς λέγει ὅτι εἶναι δίκαιος, ὁ ἄλλος λέγει ὅτι ἔχει κριθῆ μὴ προακτέος. Νὰ μᾶς καταθέσητε τὸν φάκελλον διὰ νὰ ἴδωμεν, πῶς ἔχει τὸ πρᾶγμα. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάνωμεν τὸν νόμον αὐτόν, χωρὶς νὰ ἔχωμεν τὸν φάκελλον. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκῃ νὰ ἀποκρύψῃ τὸν σχετικὸν φάκελλον, προκειμένου νὰ ψηφισθῇ αὐτὸς ὁ νόμος, εἶναι δικαίωμά της. Δὲν δύναται ὅμως ὁ κύριος ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας συνάδελφος νὰ ἰσχυρίζηται ὅτι ἐπειδὴ κάμνομεν νόμον, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἔχωμεν τὰ στοιχεῖα, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων θὰ κρίνωμεν καὶ ἡμεῖς.

§119Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Γίνεται παρεξήγησις ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν τοποθετοῦμεν ἀπόψε τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς. Κανόνα δικαίου θέτομεν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις κάμῃ κακὴν χρῆσιν τοῦ δικαιώματός της, δι’ ἐπερωτήσεως νὰ φέρουν τὸ ζήτημα, νὰ ἔλθῃ ὁ φάκελλος ἐδῶ καὶ νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν χρῆσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν. Ἡμεῖς λέγομεν κατὰ τίνα τρόπον ἐκλέγεται ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς.

§120Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Δὲν ὁμιλῶ περὶ συγκεκριμένων προσώπων. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις τοποθετήσῃ ὡς Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς τὸν κ. Σαμουὴλ ἢ τὸν Α ἢ τὸν Β. Δὲν ἰσχυρίζομαι ὅτι ὁ μέλλων νὰ τοποθετηθῇ εἶναι ἀνίκανος νὰ καθέξῃ τὸ ἀξίωμα τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς. Ἰσχυρίζομαι μόνον ὅτι, ἀφοῦ ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Ἀν. Στρ. Συμβουλίου Προαγωγῶν Χωροφυλακῆς, διὰ τῆς ὁποίας κρίνονται ὡς μὴ προακτέοι, δηλαδὴ ὡς ἀνάξιοι νὰ καταλάβουν τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς, ὅλοι οἱ σήμερον ὑπηρετοῦντες ὑποστράτηγοι, δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἔρχεται σήμερον καὶ νὰ ζητῇ νὰ ψηφίσωμεν νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ προάγεται εἰς ἀντιστράτηγον ὁ κριθεὶς ἤδη ὡς ἀνίκανος νὰ καθέξῃ τὸν βαθμὸν αὐτὸν ὑποστράτηγος. Δὲν λέγω ὅτι ὁ ὑποστράτηγος, ὁ ὁποῖος θὰ γίνῃ ἀντιστράτηγος εἶναι ἀνίκανος ἀξιωματικός. Διότι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι κανεὶς καλὸς ὡς διοικητὴς τάγματος, ἀλλ’ ἀνίκανος διὰ τὴν διοίκησιν συντάγματος. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι τις ἱκανὸς ὡς συνταγματάρχης, ἀλλ’ ἀνίκανος ὡς διοικητὴς Σώματος Στρατοῦ. Ἡ κρίσις τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου λέγει ρητῶς ὅτι οὐδεὶς ὑποστράτηγος εἶναι δυνατὸν νὰ προαχθῇ εἰς ἀντιστράτηγον. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ ἄνθρωπον τῆς ἐμπιστοσύνης της, δύναται νὰ ἐκλέξῃ ἕνα ἐκ τῶν ἐν ἀποστρατείᾳ ἀξιωματικῶν καὶ νὰ τὸν τοποθετήσῃ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Σώματος. Εἰς τοῦτο δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, ἀλλὰ ἔχω ἀντίρρησιν ὅταν σήμερον γίνεται ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος μόνον ἕνα σκοπὸν ἔχει, νὰ τοποθετήσῃ εἰς τὴν ἀνωτάτην αὐτὴν θέσιν ἓν εἰδικῶς ὡρισμένον πρόσωπον μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀναταραχὴν εἰς τὸ Σῶμα. Διότι, μὴ ἀπατώμεθα, μόνον δι’ αὐτὸν τὸν λόγον γίνεται ὁ νόμος, διὰ νὰ τοποθετηθῇ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Σώματος τῆς Β. Χωροφυλακῆς ὁ ὑποστράτηγος κ. Σαμουήλ, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον ἐκρίθη ἀνίκανος διὰ τὴν θέσιν αὐτήν.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων.

§122Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργ. Δημ. Ἔργων). Λαμβάνω τὸν λόγον, κύριοι Βουλευταί, ὡς βουλευτὴς Πρεβέζης καὶ συνεπῶς αἱ γνῶμαι μου θὰ εἶναι ἀτομικαί. Εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας τοὺς κατέχοντας τὴν ἀνωτάτην βαθμίδα ἐκλέγει τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου, τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, τὸν Ἀρχιστράτηγον, ἐκλέγει ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Κυβέρνησις σήμερον ἀσκεῖ πολιτικὴν καὶ διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ αὐτήν, ἔχει ἀνάγκην προσώπων ἐμπιστοσύνης. Ἄλλοτε, ὅταν ὁ ἀείμνηστος Ἐλ. Βενιζέλος ἐτοποθέτησεν Εἰσαγγελέα τῶν Ἐφετῶν, ἔγινε πολλὴ συζήτησις καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, μὲ τὸ κῦρος, τὸ ὁποῖον εἶχε τότε, εἶπεν ὅτι ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν πρέπει νὰ εἶναι τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔφερεν εἰς τὰς Ἀθήνας τὸν Εἰσαγγελέα τῶν Ἐφετῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔπραξε καὶ ὁ ἀείμνηστος Π. Τσαλδάρης, ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ἡ Κυβέρνησις σήμερον ἀσκεῖ πολιτικὴν καὶ τὴν πολιτικὴν αὐτὴν θέλει νὰ τὴν ἐφαρμόσῃ μὲ ὄργανα τῆς ἐμπιστοσύνης της. Κατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις ὅτι κάμνει κακὴν πολιτικήν, ὅταν θέλῃ νὰ θέσῃ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Σώματος τῆς Β. Χωροφυλακῆς τὸν στρατηγὸν Σαμουήλ. Ἀσκεῖ ἐθνικὴν πολιτικὴν ἡ Κυβέρνησις ὅταν θέτῃ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Σώματος τὸν Σαμουήλ, ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Συντάγματος τοῦ Μακρυγιάννη, ὅταν ἡμεῖς ἐδῶ εἴμεθα κλεισμένοι εἰς τὴν Πλατεῖαν τοῦ Συντάγματος, παρεῖχε τὴν μόνην ἐλπίδα σωτηρίας. Ἔσωσε τὸ Σύνταγμα τοῦ Μακρυγιάννη, ἔσωσε τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον εἶχε περιορισθῆ εἰς τὴν Πλατεῖαν τοῦ Συντάγματος καὶ ἔσωσε τὴν Ἑλλάδα. (Χειροκροτήματα). Καὶ εἶναι ἄξιος πάσης τιμῆς καὶ πάσης ὑπολήψεως. Εἶναι ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἔχει καὶ ἱκανότητα διοικητικήν, τὴν ὁποίαν ὑπέδειξεν εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας κατέλαβε καὶ ἀπορῶ, πῶς συνάδελφοι, ἀνελθόντες εἰς τὸ βῆμα τοῦτο, φρονοῦν ὅτι πρόκειται περὶ κομματικῆς πράξεως. Εἶναι πρᾶξις ἐθνική, σήμερον ἡ Κυβέρνησις νὰ θέσῃ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐξαρτᾶται ἡ τάξις καὶ ἡ ἀσφάλεια τῆς Χώρας, ἐκεῖνον εἰς τὸν ὁποῖον ἔχει ἐμπιστοσύνην. Μόνον ἔτσι θὰ ἀποκατασταθῇ κράτος δικαίου, ὡς ἐπηγγέλθη ἡ Κυβέρνησις. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους ἐπιβάλλεται νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον ἄνευ ἀντιρρήσεως, διότι ἀντίρρησις εἶναι ἀντίρρησις κατὰ τῆς ἀξίας καὶ τῆς τιμῆς τοῦ στρατηγοῦ Σαμουήλ, ὁ ὁποῖος ἔσωσε τὴν Ἑλλάδα, ὅταν ἡμεῖς εἴχαμεν ἐστραμμένα τὰ βλέμματα πρὸς τοῦ Μακρυγιάννη καὶ ἔσωσε τὴν ζωήν μας. Αὐτὸ εἶναι τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ἡ Κυβέρνησις.

§123Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Τὸ Σύνταγμα τοῦ Μακρυγιάννη τὸ ἔσωσεν ὁ Κωστόπουλος.

§124Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ (Ὑπουργ. Δημ. Ἔργων). Ὁ Σαμουὴλ ἦτο ἐπὶ κεφαλῆς. Μὴ θέλετε νὰ μειώσητε τὴν ὑπόληψιν ἑνὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἔσωσε τὴν Ἑλλάδα.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§126Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ (Ὑπουργ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι Βουλευταί, ἔλαβον τὸν λόγον διὰ νὰ διαπιστώσω ἕνα γεγονὸς ἐνώπιον ὑμῶν καὶ διὰ νὰ ἀποκαταστήσω τὴν ἀλήθειαν, διότι ἐλέχθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ὅτι ὁ ὑποστράτηγος Σαμουὴλ ἐκρίθη ἀνίκανος. Διαμαρτύρομαι ἐντονώτατα διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτόν. Ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν τὸ 1944 ἐκλήθην νὰ μεταβῶ εἰς στιγμὴν κρισιμωτάτην εἰς τὸ τάγμα τοῦ Μακρυγιάννη συνοδευόμενος ἀπὸ χωροφύλακας καὶ ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς τότε Χωροφυλακῆς. Μετέβην ὑπὸ τὰ βλήματα τῶν συμμοριτῶν εἰς τὸ τάγμα τοῦ Μακρυγιάννη καὶ εὑρῆκα τὸν ὑποστράτηγον Σαμουήλ, ὁ ὁποῖος ἐπὶ 3 νύκτας εἶχε νὰ κοιμηθῇ, ὁ ὁποῖος ἦτο μπαρουτοκαπνισμένος καὶ ἀξύριστος, ὁ ὁποῖος ἐπολεμοῦσε μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους ἀγωνιστάς, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν ὡς λέοντες διὰ νὰ σώσουν τὰς Ἀθήνας. Χάρις εἰς αὐτούς, χάρις εἰς τὸν ἡρωϊσμὸν τῶν ἀνδρῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν παρ’ αὐτόν, ἐσώθη ἡ Ἑλλάς. Καὶ εἶναι ἀνάγκη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ λέγεται ἡ ἀλήθεια. (Χειροκροτήματα).

§127Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἀτύχημα εἶναι ὅτι μετεβλήθη ἡ συζήτησις ἀπὸ τοὺς κ. Ἀρχηγούς, οἵτινες ἄλλοτε μὲν ὁμιλοῦν ὡς Ὑπουργοὶ καὶ ἄλλοτε δὲ ὁμιλοῦν ὡς βουλευταί, μετεβλήθη ἡ συζήτησις εἰς καθαρῶς προσωπικήν. Ἐγὼ νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπεν ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς νὰ συγκεντρώσῃ τὴν συζήτησιν ἐντὸς τοῦ πλαισίου ποὺ διεξήγετο μέχρι τῆς στιγμῆς. Ἐπὶ πλέον δὲ νομίζω ὅτι ἠδύνατο ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς νὰ μᾶς ἀνακοινώσῃ τὰς πληροφορίας τὰς ὁποίας ἐζητήσαμεν διὰ νὰ μὴ γίνεται αὐτὴ ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία εἶναι δυσάρεστος πράγματι. Βέβαια γνωρίζομεν τὸν ἡρωϊσμὸν καὶ τὰς πράξεις τοῦ Ὑποστρατήγου κ. Σαμουήλ, ὅπως γνωρίζωμεν ἀναλόγως καὶ τὰς πράξεις τῶν ἄλλων ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπέδειξαν δρᾶσιν κατὰ τρόπον ἐποικοδομητικὸν τῆς στρατιωτικῆς ἐξουσίας. Αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει, ὅτι διὰ μίαν ἑκάστην πρᾶξιν εἶναι ὁ καθεὶς κατάλληλος διὰ νὰ καταλάβῃ ἀνώτατα ἀξιώματα. Ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν δύναμαι νὰ τὸ κρίνω, δι’ αὐτὸ ὁ νόμος ὁρίζει ὡρισμένα ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα εἰσηγοῦνται εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένω ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου.

§128Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι Βουλευταί, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἐξέφρασε τὴν ἀπορίαν του, διότι ἤρχισεν ἡ συζήτησις διὰ τὸ πρόσωπον τοῦ ὑποστρατήγου Σαμουήλ. Ἔχει ἄδικον νὰ ἀπορῇ, διότι ὅταν ἐχαρακτηρίσθη ὡς κομματικὴ πρᾶξις ἡ προσωπικὴ ἐπιλογή, ἀπετέλει καθῆκον ἡ ἀπάντησις, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔκαμε κομματικὴν ἐπιλογήν, ἔκαμεν ἐθνικὴν ἐκλογήν. Ἐπῆρε ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, τὸν ἄνδρα, ὁ ὁποῖος ὄχι βεβαίως μόνος, ἀλλὰ συνεπικουρούμενος καὶ ἀπὸ ἄλλους ἀξιωματικοὺς καὶ ἄνδρας τῆς Χωροφυλακῆς, καὶ ἐπὶ κεφαλῆς των ἐδόξασε τὸ Σῶμα καὶ ὑπῆρξεν ὁ κύριος συντελεστής διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Ἑλλάδος. Ἡ ἀπάντησις, λοιπὸν εἶναι, ὅτι δὲν ἐκλέγομεν σκεύη κομματικῆς ἐκλογῆς, ἐκλέγομεν ἐθνικοὺς ἄνδρας διὰ νὰ θέτωμεν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον ἐδόξασαν καὶ τὸ ὁποῖον εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι θὰ καταστήσουν ὄργανον κράτους δικαίου. (Χειροκροτήματα). Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη ἀπάντησις. Ἐρωτᾷ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, διατί δὲν κατετέθη ὁ πίναξ τῶν Ἀξιωματικῶν. Ἀπαντῶμεν: Διότι ἐζητήθη μόλις χθὲς καὶ δὲν ὑπῆρχεν ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος. Ἡ Κυβέρνησις πάντα φάκελλον ὁ ὁποῖος θὰ συζητηθῇ, θὰ τὸν καταθέσῃ ἐντὸς τῶν προθεσμιῶν, τὰς ὁποίας ὁρίζει ὁ Κανονισμός. Θέμα τρίτον. Διατί ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τὴν χάραξιν αὐτοῦ τοῦ κανόνος δικαίου. Ἀπαντῶμεν: Διότι ἀποτελεῖ γενικὴν ἀρχὴν τοῦ Δημοκρατικοῦ μας πολιτεύματος, ὅτι αἱ ἀνώτεραι θέσεις, ὅταν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίστοιχον ὄργανον εἰς τὸν κλάδον, ἐκλέγονται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἰδοὺ ἡ ἀρχή, τὴν ὁποίαν ὁρίζει ὁ ὑπαλληλικὸς κῶδιξ. (Ἀναγινώσκει). Προκειμένου περὶ τοῦ στρατοῦ, ὑπάρχει τὸ Συμβούλιον τῶν Ἀντιστρατήγων. Προκειμένου περὶ τῆς Χωροφυλακῆς, δὲν ὑπάρχει Συμβούλιον Ἀντιστρατήγων. Ὑφίσταται κενόν. Καὶ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποφασίσῃ, συμφώνως πρὸς τὸν πάγιον κανόνα τοῦ Δημοκρατικοῦ πολιτεύματος, κατὰ τὸν ὁποῖον ὅπου δὲν ὑφίσταται ἀνωτάτη ἰσόβαθμος ἡγεσία, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὴν ἀναπληροῖ μὲ τὴν ἀπόφασίν του. Δὲν ἀποτελεῖ ἑπομένως οὔτε παραβίασιν ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι ἰσχύουν εἰς τὸ Δημοκρατικὸν πολίτευμα, οὔτε ἀποτελεῖ κομματικὴν πολιτικήν. Ἀποτελεῖ πρέπουσαν χάραξιν κανόνος δικαίου καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον. Καὶ ἀποτελεῖ πρέπουσαν ἐθνικὴν ἐκλογὴν ἡ καθιέρωσις εἰς τὴν ἡγεσίαν τοῦ ἐνδόξου ἡγέτου τοῦ Σώματος, τοῦ Στρατηγοῦ Σαμουήλ. (Χειροκροτήματα).

§129Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δύο λόγια θὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι προφανές, ὅτι δὲν ὑπάρχει σήμερον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον, ἀφοῦ τούτου ἡ κρίσις καταργεῖται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου.

§130Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Δὲν ὑπάρχει, εἶναι ἄλλου Σώματος.

§131Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει μὴ καταργεῖτε ὡρισμένας διατάξεις. Αἱ διατάξεις αἱ ὁποῖαι καταργοῦνται ὁρίζουν ὅτι ὑπάρχει Συμβούλιον τοιοῦτον, τὸ ὁποῖον συνελθὸν ἔχει ἐκδώσει μίαν ἀπόφασιν.

§132Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ἄλλο Συμβούλιον.

§133Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἐζήτησα, προκειμένου νὰ κριθοῦν ἀξιωματικοὶ κριθέντες ἀπὸ τὸ Συμβούλιον, νὰ μᾶς φέρετε τοὺς πίνακας.

§134Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Βεβαιότατα.

§135Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὂχι διὰ νὰ κρίνωμεν μεθαύριον. Τί νὰ τὸ κάμωμεν μεθαύριον. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὁ Ὑπουργὸς ὁ ἁρμόδιος ἔχει εὐθύνην, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐνετόπισε τὸ ζήτημα ἐπὶ ἑνὸς ἀτόμου, νὰ φέρῃ τὰ δικαιολογητικὰ τῆς κρίσεως τοῦ ἀτόμου αὐτοῦ.

§136Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται μία παρανόησις. Ὁ νόμος δὲν ἔχει μεταβάλλει τὸν τρόπον ἐπιλογῆς τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῆς προαγωγῆς ὑποστρατήγων καὶ ἀντιστρατήγων. Μένει ὁ ἴδιος. Μία διαφορὰ ὑπάρχει: Κατὰ τὸν προγενέστερον νόμον ἐτίθετο ὑπ’ ὄψιν πρὸς κρίσιν εἰς τὸ Ἀνώτ. Συμβ. τῆς Χωροφυλακῆς. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν λαμβάνονται ἀπ’ εὐθείας οἱ ὑποστράτηγοι καὶ κρίνονται ἄνευ προγενεστέρας κρίσεως τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου τῆς Χωροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ ἀντιστρατήγους τοῦ στρατοῦ. Διατί; Διότι κατὰ τὴν τελευταίαν κρίσιν τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Χωροφυλακῆς ἠρνήθη νὰ προκρίνῃ ἕνα ἐκ τῶν ὑποστρατήγων. Οὐδένα ἐκ τῶν ὑποστρατήγων ἔκρινεν ἀνάξιον καὶ ἀποστρατευτέον. Ὅλους τοὺς ἔκρινεν ἱκανούς, ἀλλὰ μὴ προακτέους, τοὺς ἔθεσεν ἐπὶ ἴσης βάσεως.

§137Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὂχι, σᾶς ἠρώτησα καὶ εἴπατε ὅτι ὑπάρχει διαφορισμός. Διότι ἐνθυμεῖσθε πολὺ καλὰ ὅτι ὑπάρχει διαφορισμὸς οὐσιώδης.

§138Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν, ὅλοι οἱ ὑποστράτηγοι ἐκρίθησαν μὴ προακτέοι, ἀλλὰ ἱκανοὶ διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποστρατήγου. Αὐτὴ εἶναι ἡ κρίσις τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου. Συνεπῶς ὁ νόμος μόνον κατὰ τοῦτο καινοτομεῖ. Τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι ὅλοι οἱ ὑποστράτηγοι δὲν ἀπέδωκαν καὶ δὲν εἶναι ἱκανοί. Οἱ ὑποστράτηγοι, διὰ νὰ γίνουν ὑποστράτηγοι, ἐκρίθησαν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον καὶ κατόπιν αὐτοῦ ἔγιναν ὑποστράτηγοι. Δὲν πρόκειται τώρα παρὰ μόνον περὶ ἐκλογῆς τοῦ Ἀρχηγοῦ.

§139Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Μία ἀπορία μοῦ γεννᾶται, κ. Πρόεδρε. Μόνον ὁ κ. Σαμουὴλ εἶναι ἐθνικὸς ἄνδρας; (Θόρυβος).

§140Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνομολογοῦμεν καὶ ἡμεῖς τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ὑπὲρ τῶν ἱκανοτήτων τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ἀξιωματικοῦ στρατηγοῦ Σαμουήλ, ἀλλ’ οὐδεὶς καὶ ἐκ τῶν ἄλλων ὑποστρατήγων συναδέλφων του ὑπολείπεται ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῶν καὶ ἠθικῶν προσόντων. Ἐὰν ἐξετάσωμεν τὴν δρᾶσιν καὶ τῶν ἄλλων ὑποστρατήγων κατὰ τὴν κρίσιμον περίοδον τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος καί, συγκεκριμένως, τοῦ Τσαταλοῦ, θὰ εὕρωμεν ἐξαίρετον ἐθνικὴν δρᾶσιν εἰς ὅλους. Ἑπομένως τὸ ἐπιχείρημα τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ἐξέλεξεν ἕνα ἐθνικὸν ἄνδρα δὲν εἶναι ἀπόλυτον, διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ἐθνικοὶ ἄνδρες ἐπίσης ἄξιοι πάσης ἐμπιστοσύνης. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις, κ. Πρόεδρε, θὰ ἦτο εἰλικρινεστέρα πρὸς ἑαυτὴν καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν ἐὰν ἔλεγεν ὅτι «θέλω τὸν κ. Σαμουήλ, ὡς Ἀρχηγὸν τοῦ Σώματος, ὁ ὁποῖος ἀπολαύει τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς ἰδικῆς μου». Αὐτό, ἐὰν τὸ ἔλεγεν ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἦτο εἰλικρινεστέρα καὶ θὰ τὸ ἀπεδεχόμεθα ὅλοι τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον, ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἄλλοτε εἶχεν εἰσέλθει εἰς τὴν νομοθεσίαν μας διάταξις, καθ’ ἣν ἡ Κυβέρνησις ἐδικαιοῦτο ἀκόμη νὰ ἐκλέγῃ καὶ τοὺς Εἰσαγγελεῖς Ἐφετῶν Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, οἵτινες ἔδει νὰ εἶναι πρόσωπα τῆς ἐμπιστοσύνης της. Θὰ ἦτο, λοιπόν, εἰλικρινεστέρα ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ἐπανελάμβανεν ἐκεῖνο, ὅπερ εἶπεν ἄλλοτε ὁ ἱδρυτὴς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, προκειμένου περὶ τῶν Εἰσαγγελέων Ἐφετῶν τῆς Πρωτευούσης καὶ τῆς Δευτερευούσης τῆς Ἑλλάδος. Δηλαδή, «ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ μοῦ παράσχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐκλέξω τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς». Ἀλλὰ πράττουσα τοῦτο ἡ Κυβέρνησις σήμερον καὶ ἀκυροῦσα ἕνα νόμον πρόσφατον, μάλιστα, μειώνει τὰς ἐγγυήσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ὑπάρχουν διὰ τὴν ἐκλογὴν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ἑπομένως στερεῖ τὸν μέλλοντα Ἀρχηγὸν τοῦ ἀπαιτουμένου κύρους. Διότι ὁ κ. Ρέντης, καίτοι διετέλεσεν Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως τρία χρόνια, παθαίνει μίαν σύγχυσιν καὶ λέγει ὅτι δῆθεν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δὲν μεταβάλλει τὴν κατάστασιν. Ἐρωτῶ, λοιπόν, ἐὰν δὲν μεταβάλῃ τὴν κατάστασιν, τότε διατί γίνεται; Μεταβάλλει καὶ πολὺ τὴν ἐνεστῶσαν κατάστασιν, δηλαδὴ περιορίζει τὰ κριτήρια, βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἐξελέγετο ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς. Ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος καταργεῖται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, τί ὥριζεν; Ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς θὰ ὑποστῇ μίαν πρώτην ἐκλογήν, μίαν κρισάραν δηλαδή, ἀπὸ τοὺς ἀποτελοῦντας τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον, καὶ μετὰ τοῦτο θὰ ἔλθῃ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ κάμῃ τὴν ἐκλογὴν τοῦ μεταξὺ τῶν 2–3, τοὺς ὁποίους θὰ εὕρῃ τὸ Α.Σ.Σ. ἱκανοὺς διὰ τὸ ἀνώτατον αὐτὸ ἀξίωμα τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Σώματος. Δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν δὲν διηυθύνετο ἀπὸ κομματικοὺς καὶ μόνον σκοπούς, θὰ διηυκολύνετο, ἐὰν ἤθελε, νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν ἰσχύοντα νόμον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον προφανῶς δὲν ἠθέλησε. Ἀλλ’ ὁ κ. Ρέντης προσθέτει, ὅτι ὑπεβλήθησαν εἰς κρίσιν οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ἀνώτατοι τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ Ὑποστράτηγοι, καὶ δὲν ἐκρίθη κανεὶς ἄξιος. Ἀλλ’ ἡ κρίσις αὐτὴ εἶναι πρὸ δύο ἢ ἑνὸς τοὐλάχιστον ἔτους. Ἔκτοτε ἐπηκολούθησεν ἱκανὸς χρόνος πυκνῆς δράσεως λόγῳ τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος.

§141Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Πρὸ μηνῶν εἶναι, τὸ φθινόπωρον.

§142Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἶναι πλέον ἀπὸ ἓν ἔτος. Ἡ Κυβέρνησις, ἑπομένως, ἐὰν ἤθελε νὰ σεβασθῇ τὸν νόμον, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποβάλῃ τοὺς ἀξιωματικούς, τοὺς ὑποστρατήγους ἐκείνους, εἰς νέαν κρίσιν καὶ θὰ εἶχεν ἀκόμη, τοιουτοτρόπως, ἓν ἐπὶ πλέον κριτήριον ἀσφαλὲς περὶ τοῦ ἀξίου προσώπου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν τὸ ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἑπομένως εἶναι κατακριτέα. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, ἐξ ἄλλου, τῆς Κυβερνήσεως, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, λέγει, ἐν τῇ προσπαθείᾳ του νὰ δικαιολογήσῃ αὐτό, ὅτι δὲν ὑπάρχει Συμβούλιον ἐξ ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς διὰ νὰ κρίνῃ αὐτοὺς ἢ δὲν ὑπάρχει Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον Χωροφυλακῆς. Ἐδῶ παθαίνει ἄλλην σύγχυσιν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος. Ἀγνοεῖ ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν στρατιωτικὸν σῶμα καί, ἑπομένως, αἱ γενικαὶ θέσεις ὑπάγονται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Α.Σ.Σ. Δὲν παρίσταται ἀνάγκη νὰ ὑπάρχῃ Ἀνώτατον Συμβούλιον ἀπὸ ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς διὰ νὰ κρίνῃ τὸν Ἀντιστράτηγον, οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ. Οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ἀποτελοῦντες τὸ Α.Σ.Σ. ἔχουν ἐκ τοῦ νόμου τὴν ἁρμοδιότητα καὶ τὸ δικαίωμα νὰ προκρίνουν τὸν ἄξιον Ἀντιστράτηγον. Ἑπομένως, ἐὰν ὁ κ. Παπανδρέου θυμηθῇ ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ ἀποτελεῖ σῶμα στρατιωτικόν, θὰ ἴδῃ ὅτι τὸ ἐπιχείρημά του δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἦτο πλέον εἰλικρινής, ἐὰν ἔλεγεν ὅτι θέλω τὸν κ. Σαμουήλ, ὁ ὁποῖος ἔχει τὰ αὐτὰ προσόντα. Χωρὶς ἀμφιβολίαν ἔχει προσφέρει τὰς ὑπηρεσίας του. Δὲν δέχομαι τοὺς ὑπαινιγμοὺς ἐναντίον τοῦ κ. Σαμουήλ. Ξεύρετε εἰς ποίαν ἀντίθεσιν εὑρισκόμεθα ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῶν ἰδεῶν, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀγνοήσω ὅτι εὑρέθη ἐπὶ κεφαλῆς εἰς τὸ Σύνταγμα Χωροφυλακῆς, εἰς τοῦ Μακρυγιάννη. Βεβαίως, ἦσαν ἐκεῖ καὶ ἄλλοι, ὅπως ὁ ὑπέροχος Κωστόπουλος, ὁ ὁποῖος προσέφερε κολοσσιαίας ὑπηρεσίας, ἀλλὰ οὕτω κατὰ κανόνα συμβαίνει, ὁ ἐπὶ κεφαλῆς παίρνει ὅλην τὴν δόξαν. Καὶ ὁ Κανάρης ἐτορπίλλισε τὴν ναυαρχίδα καὶ ὁ Παπανικολῆς τὸν ἐβοήθησεν, ἀλλὰ μόνον τὸ ὄνομα τοῦ Κανάρη ἔμεινε. Λοιπόν, ὁ κ. Σαμουὴλ εἶναι ἄξιος καὶ θὰ προσφέρῃ ἀσφαλῶς τὰς ὑπηρεσίας του, ἄλλως τε καὶ θὰ τὸν παρακολουθοῦμεν. Ἡ Χωροφυλακὴ μᾶς ἐνδιαφέρει ὅλους. Ἐνδιαφέρει τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις, ἐχομένη στερρῶς ἀπὸ ἓν πνεῦμα, τὸ ὁποῖον διετύπωσεν εἰς προηγουμένας συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θέλει δῆθεν νὰ κάμῃ τοὺς ἀνωτάτους ὑπαλλήλους νὰ διέπωνται ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως, ὑποπίπτει εἰς μεγάλα σφάλματα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ τὴν συγκρατήσωμεν. Ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ κάμῃ ἰδικόν της κομματικὸν Κράτος. Καί, ἐὰν ἐκατηγόρει τὸ Λαϊκὸν Κόμμα προηγουμένως ὅτι ἔκαμε κομματικὸν Κράτος, ἴσως θὰ ἦτο ὀλιγώτερον ἀξιοκατάκριτος. Διατί τάχα καὶ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι καὶ ἐγὼ ἤθελα τὴν ἀνωτάτην ὑπαλληλικὴν ἱεραρχίαν νὰ εἶναι φορεὺς τοῦ πνεύματος τῆς Κυβερνήσεώς μου; Ἀλλ’ ὁ κ. Παπανδρέου δὲν παραλείπει στιγμὴν ποὺ νὰ μὴ κατηγορῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἀλλ’ ἐνῷ κατηγορεῖ αὐτό, πράττει ἀκριβῶς τὸ ἴδιον ἢ νὰ μὴ τί πλέον τούτου εἴπω. Εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ εὕρητε, ἀνατρέχοντες καὶ εἰς τὴν φαυλοτέραν ἐποχὴν διακυβερνήσεως τῆς χώρας, ἄλλην περίπτωσιν Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ ὑποπέσει εἰς μεγαλυτέραν κομματικὴν φαυλότητα; Ἡ Κυβέρνησις δὲν ὑπῆρξε θέσις γενική, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ μὴ ἐτοποθέτησε φίλους της. Ὅλοι οἱ ἀποτυχόντες βουλευταὶ ἐπῆγαν Γενικοὶ Διοικηταί, ἐπῆγαν Γενικοὶ Γραμματεῖς Ὑπουργείων κλπ. Αὐτὰ τὰ λέγω, ὄχι διότι πρόκειται ν’ ἀλλάξω τὸν κακὸν αὐτὸν δρόμον, ὃν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ διότι θέλω νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Παπανδρέου νὰ τοῦ διορθώσω κάτι τι, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἓν ἀπὸ τὰ μεγαλύτερά του ἐλαττώματα: Ἔχω νὰ τοῦ συστήσω ὅτι, καλὸν εἶναι νὰ κατηγορῇ κανεὶς τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ πρέπει νὰ προσέχῃ νὰ μὴ κάμνῃ καὶ αὐτὸς τὰ ἴδια, διότι τότε ἀτονεῖ ἡ κατηγορία διὰ τοὺς ἄλλους. Λοιπόν, ὁ κ. Παπανδρέου, ὑπὲρ πάντα ἄλλον, ἔχει τὴν κομματικὴν ἀντίληψιν ἀνεπτυγμένην εἰς τὸν ὑπέρτατον βαθμὸν καὶ ὅμως δὲν παύει νὰ κατηγορῇ τοὺς ἄλλους ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἡ κομματικὴ ἀντίληψις ἐπικρατεῖ. Ὁ Σαμουὴλ ἠδύνατο νὰ εἶναι Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς, καὶ τὸν ἐξέλεξαν ὄχι ὡς ἱκανόν, ἀλλὰ ὡς ἄνθρωπόν τους, μὲ τὸν ὁποῖον ἠμποροῦν δῆθεν νὰ συνεννοηθοῦν. Διὰ τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἦτο εἰλικρινεστέρα πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, ἐὰν ἔλεγε: «Θέλω τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς νὰ εἶναι τῆς ἐμπιστοσύνης μου»! (Χειροκροτήματα).

§143Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις, καίτοι κινδυνεύει μὲ τὴν συνήθειαν τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῶν Ἐθνικοφρόνων νὰ εἶναι ἀτέρμων ὁ διάλογος. Διότι καθιέρωσεν αὐτὴν τὴν τάξιν καί, ἐπίσης, προσδιορίζει ἑκάστοτε τὴν πορείαν τῶν ἰδεῶν ἀπὸ τὴν κύμανσιν τῆς φωνῆς. Αὐτὴ εἶναι ἡ δυσκολία μου νὰ δίδω ἐνίοτε ἀπάντησιν. Θὰ ὁμιλήσω μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι δὲν θὰ ἐπακολουθήσῃ ἀτέρμων ἐπανάληψις τοῦ διαλόγου.

§144Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Σᾶς τὸ ὑπόσχομαι. Ἐκτὸς ἐὰν προκληθῶ.

§145Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπ. Κυβερνήσεως). Εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Ἐθνικοφρόνων, ὅτι ἡμεῖς ἀποβλέπομεν ἐπίσης εἰς πρόσωπα τῆς ἐμπιστοσύνης μας καί, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ταυτιζόμεθα πρὸς τὸ κομματικὸν Κράτος. Ἀπαντῶ: Αἱ Κυβερνήσεις χρησιμοποιοῦν εἰς τὰς ἀνωτάτας θέσεις πρόσωπα ἐμπιστοσύνης. Ἡ διαφορά δὲν ἔγκειται εἰς τὸ ἐὰν χρησιμοποιοῦν οἱ μὲν πρόσωπα ἐμπιστοσύνης καὶ οἱ ἄλλοι πρόσωπα δυσπιστίας. Ἀλλοῦ ἔγκειται ἡ διαφορά, ἐὰν τὰ χρησιμοποιούμενα πρόσωπα χρησιμοποιοῦνται πρὸς κομματικὸν Κράτος ἢ πρὸς Κράτος Δικαίου. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά. (Χειροκροτήματα).

§146Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Πάρα πολὺ ἄτονος ἡ ἀντίκρουσις τῶν ὅσων εἶπον, ἢ μᾶλλον τῶν ὅσων ἐκατηγόρησα.

§147Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Προτείνω ὅπως τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον κατὰ τὴν κρίσιν του λάβῃ ὑπ’ ὄψιν καὶ τὴν κρίσιν τῶν Συμβουλίων, τὰ ὁποῖα ἔκριναν τὴν προαγωγήν τῶν ἀπὸ συνταγματάρχας εἰς ὑποστρατήγους καὶ κρίσιν τῆς περαιτέρω προαγωγῆς των εἰς ἀντιστρατήγους. Κύριε Πρόεδρε, ἐφθάσαμεν εἰς τὸν κόμβον τῆς κρίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Παρεδέχθη καὶ ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Ἐθνικοφρόνων, ὅτι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον εἶχε καὶ προηγουμένως τὸ δικαίωμα τῆς κρίσεως τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς. Ἡ μόνη διαφορά, πράγματι, εἶναι ὅτι κατὰ τὸν προηγούμενον νόμον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, κατόπιν ἑνὸς πίνακος, τὸν ὁποῖον συνέτασσε τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Χωροφυλακῆς.....

§148Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὄχι Χωροφυλακῆς, τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον.

§149Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ὄχι, διότι ὀνομάζεται Ἀνώτατον Συμβούλιον Χωροφυλακῆς. Μᾶς λείπει συνεπῶς αὐτὴ ἡ κρίσις. Ἡ κρίσις ἐγένετο τὸ παρελθὸν φθινόπωρον, δὲν εἶναι πρὸ δύο ἐτῶν. Γίνεται ἅπαξ τοῦ ἔτους. Δὲν ἐφθάσαμεν ἀκόμη εἰς τὸ δεύτερον ἔτος, εἴμεθα εἰς τὸ μέσον. Ἔχομεν ὅμως μίαν κρίσιν τοῦ Ἀνωτάτου αὐτοῦ Συμβουλίου τῆς Χωροφυλακῆς. Ἡ κρίσις εἶναι ὅτι καλῶς κατέχουν τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποστρατήγου οἱ ἕξ ὑποστράτηγοι, δὲν πρέπει κανεὶς ἐξ αὐτῶν νὰ ἀποστρατευθῇ, ἀλλὰ δὲν θεωρεῖ καὶ κανένα ὅτι ἔχει προσόντα πρὸς περαιτέρω προαγωγήν. Αὐτὰ πρὸ ἕξ μηνῶν. Ὑπάρχει καὶ προγενεστέρα κρίσις Συμβουλίου, ὅταν οἱ ἤδη ὑποστράτηγοι προήχθησαν ἀπὸ τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου εἰς ὑποστρατήγους. Ἔχομεν, λοιπόν, δύο φορὰς κρίσεις διὰ τὰ ἕξ αὐτὰ πρόσωπα. Αἱ δύο αὐταὶ κρίσεις δύνανται νὰ τεθοῦν ὑπ’ ὄψει τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκλέξῃ ἕνα ἐξ αὐτῶν διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ κρίσις αὐτὴ μειώνει τοὺς ὑποστρατήγους τῆς Χωροφυλακῆς. Ἐγὼ τιμῶ ὅλους τοὺς ὑποστρατήγους, οἱ ὁποῖοι ἐξετέλεσαν ἄριστα τὸ καθῆκον των. Ὑπῆρξαν ἄξιοι τῆς Χωροφυλακῆς, ὅπως ἡ Χωροφυλακὴ ὑπῆρξεν ἀξία τῆς Πατρίδος. Ἀλλὰ τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιλογῆς κατ’ ἀνάγκην θὰ πέσῃ εἰς ἓν πρόσωπον. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔσφαλλεν εἰς τὴν ἐπιλογὴν τοῦ προσώπου, δύναται δι’ ἐπερωτήσεως νὰ ἔλθῃ τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ἐξετασθοῦν οἱ φάκελλοι καὶ νὰ ἐπικριθῇ ὅτι ἔκαμε κατάχρησιν αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος.

§150Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐὰν ἡ πρότασις τοῦ κ. Ρέντη ἠδύνατο νὰ υἱοθετηθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐγὼ θὰ τὴν εὕρισκον, ὅτι ἀποτελεῖ λύσιν, δηλαδὴ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ κρίνῃ βάσει τῶν δύο αὐτῶν πινάκων, τοῦ πίνακος ἀπὸ συνταγματάρχας εἰς ὑποστρατήγους καὶ τοῦ πίνακος περαιτέρω ἢ μὴ προαγωγῆς τῶν ὑποστρατήγων. Ἐὰν γίνῃ αὐτὸ κάμνομεν μίαν ἀντικειμενικὴν πρᾶξιν ὑπὲρ τῆς Χωροφυλακῆς, ἡ ὁποία θὰ εὕρισκε συμφώνως καὶ ἡμᾶς.

§151Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ὅτι δηλαδὴ τίθενται ὑπ’ ὄψει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου αἱ διαδοχικαὶ σημειώσεις.

§152ΣΤ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν εἴχατε διαβάσει τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ κάμω εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, νομίζω ὅτι δὲν θὰ ὑπῆρχε θέμα συζητήσεως. Οἱ κριθέντες σήμερον ὑποστράτηγοι ἐκρίθησαν ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον καὶ ἐκρίθησαν ὡς ἱκανοὶ διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποστρατήγου. Ὁ Ἀναγκαστικὸς Νόμος 772, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἦτο νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν κορυφὴν τῆς ἱεραρχίας τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον Σῶμα, ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως, ἔπαυσε πλέον νὰ ἔχῃ σχέσιν μὲ τὸ στράτευμα. Εἰς τὴν εἰσηγητικήν μας ἔκθεσιν λέγομεν ὅτι ......

§153Γ. ΚΟΪΝΗΣ. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη ὅτι ἐξέρχεται τοῦ κύκλου τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§154Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Λάθος ἔχετε, ἡ Χωροφυλακὴ εἶναι σῶμα στρατιωτικόν.

§155ΣΤ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἡμεῖς προτείνομεν ὅπως ἐκλεγῇ ἀπὸ τὴν ἀπόλυτον κρίσιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁ ὑποστράτηγος, ὁ ὁποῖος θὰ προαχθῇ εἰς ἀντιστράτηγον ἢ θὰ καταλάβῃ προσωρινῶς τὴν θέσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς, ἐφ’ ὅσον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὰς διαδοχικὰς σημειώσεις ἑνὸς ἑκάστου ἐκ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὑποστρατήγων. Αἱ διαδοχικαὶ σημειώσεις εἶναι ὁ καθρέπτης ὅλου τοῦ στρατιωτικοῦ βίου ἑκάστου ἀξιωματικοῦ. Συνεπῶς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον θὰ ἔχῃ τὸν καθρέπτην καὶ θὰ κρίνῃ, ὥστε νὰ εὕρῃ τὸν καταλληλότερον ἐκ τῶν ὑποστρατήγων.

§156Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἄν δὲν ἀπατῶμαι, ἐκάματε καὶ σεῖς Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως. Δὲν γνωρίζω τί θὰ εἰπῇ διαδοχικαὶ σημειώσεις, γνωρίζω ὅτι ὑπάρχουν καὶ κρίσεις τῶν ἁρμοδίων Συμβουλίων. Ἀνεξαρτήτως τῶν διαδογικῶν σημειώσεων, ὑπάρχουν καὶ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα τοὺς ἔκριναν ἀπὸ συνταγματάρχας εἰς ὑποστρατήγους καὶ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα τοὺς ἔκριναν ἐπίσης, ἐὰν εἶναι προακτέοι διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντιστρατήγου, ὅπως εἶπον καὶ πρίν, καὶ ἐδῶ διαφωνῶ μὲ τὸν κ. Ρέντην, διαφωνῶ εἰς τὸ ὅτι ὁ κ. Ρέντης, ἐνῷ γνωρίζει ὅλας τὰς λεπτομερείας τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, δὲν μᾶς λέγει τὸν διαφορισμὸν ποὺ κάμνει ἡ κρίσις αὐτή. Ἐγὼ λέγω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἐὰν τὸ νομοσχέδιον ....

§157Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ τελειώσωμεν μὲ τὸ ζήτημα αὐτό.

§158Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Πῶς θὰ τελειώσωμεν; Εἶναι σοβαρώτατον τὸ ζήτημα. Ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἐπεχείρησεν 150 μεταβολὰς μέσα εἰς μίαν νύκτα καὶ ἑτοιμάζει ἄλλας πεντακοσίας καὶ διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι πρέπει τοὐλάχιστον τὸν νόμον ποὺ θὰ κάμωμεν νὰ τὸν ἐξετάσωμεν λεπτομερῶς. Ἐγὼ νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι αὐτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Ρέντη, διατυπουμένη ἀπὸ σᾶς βέβαια, λύει τὸ ζήτημα, ἐὰν δηλαδὴ ἡ κρίσις αὐτὴ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἔχῃ ὡς προϋπόθεσιν τὴν μελέτην καὶ τὴν λῆψιν ὑπ’ ὄψει τῶν ὅσων ἔκριναν τὰ Συμβούλια ἀπὸ συνταγματάρχας εἰς ὑποστρατήγους καὶ ἀπὸ ὑποστρατήγους καὶ περαιτέρω διὰ νὰ μείνουν εἰς τὸ Σῶμα καὶ προαχθοῦν ἢ μή. Διὰ νὰ κρίνῃ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον βάσει αὐτῶν τῶν στοιχείων. Ὁ νόμος λαμβάνει οὕτω μίαν μορφήν, ἡ ὁποία θὰ καθησυχάσῃ ὅλους μας.

§159Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ὁ διαφορισμός, τὸν ὁποῖον ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ἀοχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὁ διαφορισμὸς δὲν ἀποτελεῖ κρίσιν τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου. Ὅπως ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠδύνατο τὸν λαβόντα μίαν ψῆφον νὰ τὸν κάμῃ Ἀρχηγὸν τοῦ Σώματος καὶ ὄχι ἐκεῖνον ποὺ ἔλαβε τέσσαρας ψήφους, ἔτσι καὶ ἐδῶ δύναται ἡ Κυβέρνησις ἀδιακρίτως τοῦ διαφορισμοῦ, διότι δὲν εἶναι κρίσις Συμβουλίου, ἀλλὰ μία γνώμη ὡρισμένων ἀνθρώπων, ἔτσι καὶ ἐν προκειμένῳ ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον ἔκρινεν αὐτή.

§160Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Θὰ κάμω μίαν δήλωσιν, ἡ ὁποία σᾶς διευκολύνει. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν τὴν διατυπωθεῖσαν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Εἶναι ἀκριβῶς ἡ τροπολογία, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Ρέντης. Ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς λέγει τὰ ἑξῆς: «.... (Ἀναγινώσκει)....».

§161Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγώ, ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Ρέντη εἶπον τὰ ἑξῆς: Δὲν εἶναι μόνον αἱ διαδοχικαὶ σημειώσεις, ἀλλὰ νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει καὶ αἱ κρίσεις τῶν Ἐπιτροπῶν, αἱ κρίσεις τῶν Συμβουλίων, ὅτε ἡ Κυβέρνησις, ὡς Κυβέρνησις, ἠμπορεῖ νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην.

§162Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ κάμω μίαν παρέκκλισιν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ ζητήματος τοῦ Ἡγέτου τῆς Χωροφυλακῆς. Ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ 20.000 ἀξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας, ἔχει 14 ἀνωτάτους ἀξιωματικούς, ἤτοι 7 ὑποστρατήγους καὶ 7 ταξιάρχους. Νομίζω ὅτι καὶ ἡ δαπάνη ἡ προσγενομένη εἰς τὸ Κράτος εἶναι μεγάλη, ἀλλὰ καὶ τὸ Σῶμα γελοιοποιεῖται, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν Σῶμα μὲ 20.000 ἄνδρας νὰ ἔχῃ 14 στρατηγούς. Ἡ συζήτησις διὰ τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς νομίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ ἦτο ἀπρόσωπος. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὁ Κοινοβουλευτισμὸς καὶ ἡ Δημοκρατία ἀναγνωρίζουν τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἐκλέγῃ αὐτὴ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Ὁ ἀείμνηστος Ἐλευθέριος Βενιζέλος, κατὰ τὴν περίοδον 1928–32, εἶχεν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς τὸν Ὑποστράτηγον Κατσῶνον, Ὑπαρχηγὸν τὸν Μπαρμπάτσην καὶ Διευθυντὴν τὸν Συνταγματάρχην Κατσιγιαννάκην. Τὸ 1932, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς διμήνου Κυβερνήσεως τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς ἀντικατέστησε τὸν Κατσῶνον διὰ τοῦ Μπαρμπάτση καὶ ἀντὶ τοῦ Κατσιγιαννάκη προσέλαβε τὸν Συνταγματάρχην Δροσόπουλον. Κατὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1933, ὅτε ἐπλειοψήφισε τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, ἔπαυσε τὸν Μπαρμπάτσην, προήγαγε τὸν Δροσόπουλον καὶ τοῦ ἀνέθεσε τὰ καθήκοντα τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς. Ἔχω τὴν γνώμην, λοιπόν, ὅτι εἴθισται ἀνέκαθεν τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας νὰ τοὺς ὁρίζῃ ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις. Καὶ ὄχι μόνον τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ἀλλὰ καὶ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου. Κύριοι Βουλευταί, τυγχάνει νὰ εἶμαι κυβερνητικὸς βουλευτής, ἀλλὰ κρίνω τὰ πράγματα μὲ ἀντικειμενικότητα, διότι ἴσως αὔριον νὰ μὴ εἶμαι κυβερνητικὸς βουλευτής.

§163Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τότε ἡ νέα Κυβέρνησις θὰ κάμῃ ἄλλον νόμον;

§164Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον δύναται νὰ θέση εἰς αὐτεπάγγελτον ἀποστρατείαν τὸν Ἀρχηγὸν τῆς Χωροφυλακῆς καὶ οὕτω νὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ.

§165Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐπὶ τέσσαρα ἔτη, διὰ τὰ ὁποῖα κατηγοροῦμαι, οὐδέποτε ἔγινεν αὐτό.

§166Ε. ΔΕΝΔΡΙΝΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μοι, κ. Ἀρχηγὲ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸν ποὺ τρέφω πρὸς ὑμᾶς, νὰ τονίσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ἔχῃ Ἀρχηγοὺς τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ τοῦ Στρατοῦ, ὡς καὶ εἰς ὅλα τὰ ἐπίκαιρα σημεῖα τῆς διοικήσεως ἀνθρώπους τῆς ἐμπιστοσύνης της. Τὸ 1922, μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφήν, ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς ἀπὸ τοὺς Κυβερνήτας ἐζήτησεν εὐθύνας. Κράτος Δικαίου δὲν θὰ εἰπῇ νὰ κυβερνᾷ μία Κυβέρνησις ποὺ τῆς ἔδωσε τὴν ἐντολὴν ὁ λαὸς καὶ εἰς τὰ ἐπίκαιρα σημεῖα νὰ εὑρίσκωνται οἱ ἄνθρωποι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κράτος Δικαίου θὰ εἰπῇ νὰ ἐφαρμόζωνται οἱ Νόμοι ἐξ ἴσου δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας. Νὰ ὑπάρχῃ ἰσοπολιτεία. Ὄχι νὰ κυβερνᾷ ὁ Πλαστήρας καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς νὰ εἶναι ἄνθρωπος τοῦ κ. Τσαλδάρη. Τερματίζων, κύριοι Συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπῃ νὰ προβῇ ἀμέσως εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἡγεσίας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας.

§167Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Νομίζω, κύριοι Συνάδελφοι, ὅτι δὲν θὰ πρέπῃ νὰ ἀνατραποῦν αἱ μέχρι σήμερον ὑπάρχουσαι ἀρχαί. Ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς θὰ πρέπῃ νὰ εἶναι ἕνας ἀδιάβλητος. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρξε μία κρίσις ἑνὸς Ἀνωτάτου Συμβουλίου, ἐναντίον τοῦ ὁποίου μάλιστα ἀπόψε ἐρρίφθησαν αἰχμαί, δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς νὰ εἶναι Ἀρχηγὸς τοῦ Σώματος. Ἄν ἡ κρίσις αὐτὴ δὲν ἦτο δικαία, ὑπεύθυνον εἶναι τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον τὸν ἔκρινε. Θὰ ἔπρεπεν ἴσως ἕνα ἄλλο Συμβούλιον νὰ ἀνατρέψῃ τὴν κρίσιν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως τοῦτο δὲν συμβαίνει, δὲν δύναται νὰ ἔλθῃ ἡ Πολιτικὴ Ἀρχὴ καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι θὰ θέσω Ἀρχηγὸν τοῦ Σώματος αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον, ἀνεξαρτήτως τῆς κρίσεως. Ὁ Νόμος ὁ ὁποῖος ὑπάρχει θέτει ἕνα φραγμὸν εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Ὁ φραγμὸς αὐτὸς αἴρεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ πρέπῃ νὰ καταργηθῇ μία ἀπὸ παλαιὰ ἰσχύουσα ἀρχή.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ρήτορος, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου κηρύσσεται περαιωμένη.

§169Δ. ΜΠΑΡΜΠΑΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐκηρύχθη περαιωμένη, κύριε συνάδελφε. (Ὁ κύριος Μπαρμπαλιᾶς, ἐν μέσῳ θορύβου, ζητεῖ ἐπιμόνως νὰ ὁμιλήσῃ).

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 5′.

(Ὥρα 10.20′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 10.30′ μ. μ.)

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Κύριοι Βουλευταί, ἐκ μέρους τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Τουρκοβασίλη, Π. Κάντζια, Ἀ. Ἀντωνοπούλου, Κ. Καλαμαρᾶ, Κ. Καλκάνη, Π. Σταθοπούλου, Δ. Γιαννοπούλου, Β. Παπαρρηγοπούλου, Κ. Μανιαδάκη, Ἀ. Δημάκη, Κ. Ἀποσκήτη, Ν. Μπουραντᾶ, Δ. Μπαρμπαλιᾶ, Ἀ. Παπαθανάση, Δ. Βουρδουμπᾶ, Ἰ. Μαρινάκου, Σ. Ἀλιπράντη, Δ. Λαντζούνη, Χ. Καραπιπέρη, Ἰ. Λύρα, Γ. Ἀνδριανοπούλου, Μ. Μαντᾶ, Β. Βασιλικοῦ, Χ. Ρίζου καὶ Γ. Πλατῆ, ὑπεβλήθη πρότασις, δι’ ἧς ζητεῖται ὅπως μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς μόνην συζήτησιν, ἀλλὰ νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν Κατὰ τὸ Σύνταγμα, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀντίρρησις ἐκ μέρους 20 βουλευτῶν, δὲν δύναται νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς μόνην συζήτησιν καὶ ἑπομένως διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῶν Ἀ. Νόμων τῆς 7) 8–6–35 «περὶ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς» καὶ 772)48 «περὶ προαγωγῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς», θ’ ἀκολουθήσωμεν τὴν τακτικὴν διαδικασίαν. Ἐπίσης ὑπεβλήθη καὶ δευτέρα πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Ἀντωνοπούλου, Ν. Μπουραντᾶ, Κ. Καλκάνη, Κ. Μανιαδάκη, Κ. Καλαμαρᾶ, Α. Δημάκη, Ι. Μαρινάκου, Σ. Ἀλιπράντη, Δ. Λαντζούνη, Ι. Λύρα, Δ. Μπαρμπαλιᾶ, Χ. Ρίζου, Δ. Γιαννοπούλου, Μ. Μαντᾶ, Β. Βύζα, Γ. Ράλλη, Λ. Βρεττάκου, Γ. Βασιλικοῦ καὶ Π. Σταθοπούλου, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται, ὅπως ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Ἐπειδὴ ὅμως εἶναι ἀρκετὰ προχωρημένη ἡ ὥρα, προτείνω νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον, ὁπότε νὰ γίνῃ πρῶτον ψηφοφορία ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῶν Ἀ. Νόμων τῆς 7)8–6–35 «περὶ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς» καὶ 772) 48 «περὶ προαγωγῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς» καὶ κατόπιν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον.

§173ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 καὶ 30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ψηφοφορίαν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῶν Ἄν. Νόμων τῆς 7)8–6–35 «περὶ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς» καὶ 772)48 «περὶ προαγωγῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς» καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 11.05′ μ.μ.)