1950.06.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 30ὴ

Τρίτη 6 Ἰουνίου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Μαρῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Καρύστου, ζητούντων ἄμεσον μετατροπὴν τοῦ παραρτήματος εἰς πλῆρες Γυμνάσιον πρὸς ἐξυπηρέτησιν 30.000 περίπου κατοίκων τῶν περιφερειῶν Καρύστου, Μαρμαρίου καὶ Στύρων. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰς ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Μακρυκάπας καὶ Τριάδος, διαμαρτυρομένων διὰ χορήγησιν ἀδείας πωλήσεως παρ’ Ὑπουργείου Παιδείας 3.000 στρεμμάτων καλλιεργησίμου ἐκτάσεως τσιφλικίου Κριεζώτου καὶ ζητούντων ἀνάκλησιν ἀποφάσεως. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Κύμης, διαμαρτυρομένου δι’ ἐπιβληθεῖσαν βαρυτάτην φορολογίαν ἐπιτηδεύματος καὶ ζητοῦντος ἀναθεώρησιν ἀποφάσεων κατατάξεως λόγῳ οἰκονομικοῦ μαρασμοῦ περιφερείας Κύμης. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. κ. Σ. Χατζήμπεης καὶ Ε. Μάντακας καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἀνακληθέντων ἐκ τοῦ ἐκτοπισμοῦ πρώην μονίμων ἀξιωματικῶν Π. Νάση, Ν. Μαντούκου, Π. Τσίχλα κλπ., ζητούντων τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἐν τῇ ἀναφορᾷ αἰτημάτων των, ἤτοι ἀπόδοσιν μερίσματος ἐκ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας καὶ ἀπονομὴν συντάξεως. Οἱ βουλευταὶ Ἠλείας κ. κ. Σ. Στεφανόπουλος καὶ Β. Στεφανόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Καπνεργατικῆς Ὁμοσπονδίας Ἀθηνῶν, ζητούσης ὅπως κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψει αἱ ἀποφάσεις τῆς Πανελλαδικῆς Καπνεργατικῆς Συνδιασκέψεως Καβάλλας. Οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης κ. κ. Χ. Θυμιογιάννης, Ι. Γιαννικώστας καὶ Δράμας Γ. Γεωργιάδης καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Καρυᾶς Ἐλασσῶνος συμμοριοπλήκτων διαμενόντων εἰς Κέντρα Ἀσφαλείας Λαρίσης–Τυρνάβου, ζητούντων ἀναστολὴν ἐπαναπατρισμοῦ καθ’ ὅσον ἡ ἐποχὴ αὕτη εἶναι ἐποχὴ νεκρὰ κλπ. Οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης κ. κ. Χ. Θυμιογιάννης, Ι. Γιαννικώστας καὶ Λ. Καραμαούνας καὶ Δράμας Γ. Γεωργιάδης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Θεσσαλονίκης, ζητούσης ἄμεσον χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων εἰς τοὺς παραγωγοὺς περιφερείας Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Λ. Κουτσοπέταλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συνεταιρισμοῦ Συνιδιοκτησίας Κερατέας, ζητοῦντος ἄμεσον ἀποστολὴν ὑπαλλήλου πρὸς διαπίστωσιν τῶν ζημιῶν τῶν ἐπελθουσῶν εἰς τὰ σιτηρὰ τῆς περιφερείας των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Γ. Γεωργιάδης καταθέτει ἀναφορὰν γονέων καὶ κηδεμόνων Μυλοποτάμου, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβληθεῖσαν εἰσφορὰν εἰς μαθητὰς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Π. Μπερτσεκᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Ἄνω Διμηνιοῦ, Λαλιώτη, Μικροῦ Βάλτου, Θροφαρί, Στύλια, Παναρίτι καὶ Μάρκασι, ζητούντων ἄμεσον ἀποστολὴν τῶν ἀναγκαιούντων μηχανικῶν μέσων δι’ ἐκβραχισμοὺς, τεχνικὰ ἔργα, ἐκχωματώσεις κλπ. ἐπὶ ὁδοῦ συνδεούσης τὰς ἀνωτέρω Κοινότητας μὲ δημοσίαν ὁδὸν Πατρῶν–Ἀθηνῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Σπεντζάρης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Ἠλείας Μεσσηνίας, ζητούσης ἄμεσον λῆψιν διαφόρων προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν σταφίδος, σύκων, οἴνου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Η. Λαγᾶκος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Γυθείου, διαμαρτυρομένου δι’ ὑπέρογκον καὶ ἀναδρομικὴν κατάταξιν φορολογίας ἐπιτηδευματιῶν. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Η. Λαγᾶκος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Καφεζαχαροπλαστῶν Γυθείου, διαμαρτυρομένου δι’ ὅλως αὐθαίρετον καὶ δυσβάστακτον καταλογισμὸν φόρου ἐπιτηδεύματος. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν Ὀργανώσεων Αἰδηψοῦ, διαμαρτυρομένων δι’ ἀθλίαν κατάστασιν ἐθνικῆς ὁδοῦ Λουτρῶν–Αἰδηψοῦ Ἱστιαίας καὶ ζητούντων τὴν ταχυτέραν ἐπισκευήν της πρὸς ἐξυπηρέτησιν ἐμπορικῆς καὶ τουριστικῆς κινήσεως Β. Εὐβοίας. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Δ. Κασαβέτης καταθέτει ἀναφορὰν Συλλόγου φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων Δήμου Παγασῶν, ζητούντων ἄμεσον ὑπὲρ αὐτῶν λῆψιν νομοθετικῆς προνοίας μετὰ τὴν κατάργησιν τῶν διαπυλίων τελῶν. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Γαργαλιάνων ζητούσης ἄμεσον ἐνίσχυσιν τοῦ παραγωγικοῦ κόσμου τῆς περιφερείας παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης πρὸς συνέχισιν σταφιδοκαλλιεργείας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Κωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τελωνειακῶν ὑπαλλήλων Θεσσαλονίκης, παραπονουμένων κατὰ τοῦ Α. Ν. 2690)1940 «περὶ τυπικῶν προσόντων» καὶ ζητούντων τὴν τροποποίησιν τούτου πρὸς βαθμολογικήν των ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πολεμιστῶν Πολέμου 1940–41 ἐπαφῆς πρόσω Νομοῦ Ἀχαΐας, ζητούσης τὴν πιστὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 1799)1942. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικ)τίας κ. Λ. Κουτσοπέταλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κτηνοτροφικοῦ Συν)σμοῦ Ραπεντώσης —Μαραθῶνος, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν προσπάθειαν τῆς ὑπηρεσίας Δασῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας νὰ κηρύξῃ ἀναδασωτέαν ἔκτασιν 20.000 στρεμμάτων πέραν τῶν μέχρι τοῦδε κηρυχθέντων ἀναδασωτέων 10.000 στρεμμάτων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Μαθητικῶν Συσσιτίων Ὀλυμπίας, ζητούσης ἄμεσον ἵδρυσιν μαθητικῶν κατασκηνώσεων ἐν τῇ περιφερείᾳ των. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Θ. Κιζάνης καταθέτει ἀναφορὰν γονέων ἀνηλίκων τέκνων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, διαμαρτυρομένων δι’ ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς συμπεπυκνωμένου ζακχαρούχου γάλακτος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ὑπόμνημα ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν Κοινότητος Χορτιάτη Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ζητούντων ἄμεσον ἐνίσχυσίν των διὰ δανείων πρὸς ἐπαγγελματικήν των ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ὑπόμνημα ἐκπαιδευτικῶν Θεσσαλονίκης, ἀπολυθέντων κατὰ τὸ ἔτος 1938, ζητούντων τὴν ἄμεσον ἐπαναπρόσληψίν των. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Κ. Ροδόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν κατοίκων Γόννου καὶ Ἐλκᾶς Νομοῦ Λαρίσης, ζητούντων ἄμεσον χορήγησιν παρ’ Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐλαιοκαλλιεργητικῶν δανείων διὰ τὴν προσωρινὴν καλλιέργειαν τῶν ἐλαιώνων των. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Κ. Βουδούρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ραχῶν, ζητοῦντος ἄμεσον ραντισμὸν διὰ Ντὶ–Ντὶ–Τὶ τῆς νοσογόνου λίμνης Ἀγουλινίτσης. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Κ. Ταλιαδούρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Παγκτηματικοῦ Συνδέσμου Θεσσαλονίκης ζητοῦντος ἄμεσον αὔξησιν τῶν μισθωμάτων μέχρι τοῦ τιμαριθμικοῦ ἐπιπέδου καὶ ἰδίᾳ τῶν εὐπόρων τάξεων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Κωστόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Φυματικῶν Θεσσαλονίκης καὶ Περιχώρων, ζητούσης ἄμεσον ἐνίσχυσιν τῶν φυματικῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Γ. Μαυρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἀλιστράτης, ζητοῦντος ἐξαίρεσιν τῶν μαθητῶν τοῦ ἐν Ἀλιστράτῃ Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος ἐκ τῆς καταβολῆς τῆς προσθέτου εἰσφορᾶς. Οἱ βουλευταὶ Ἠλείας κ. κ. Β. Στεφανόπουλος καὶ Σ. Στεφανόπουλος καταθέτουν τηλεγράφημα τοῦ Σωματείου φορτοεκφορτωτῶν Κατακώλου, Πύργου καὶ Κομοτινῆς, διαμαρτυρομένων διὰ προταθεῖσαν κατάργησιν Νόμου 1254) 49 προστασίας φορτοεκφορτωτῶν καὶ ζητούντων κατοχύρωσιν δικαιωμάτων ἐργασίας ἐργατῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Α. Σακελλαρίου καταθέτει ἀναφορὰν εἰσαγωγέων ζώντων ζώων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ζητούντων δικαίαν καὶ κανονικὴν κατανομὴν γαλακτοφόρων ἀγελάδων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ν. Βέης καταθέτει ἀναφορὰν συγγενῶν κρατουμένων εἰς τὸ στρατόπεδον Γυάρων, ζητούντων κατάργησιν τοῦ στρατοπέδου, μεταγωγὴν τῶν καταδίκων τῆς ἐπαρχίας Λεβαδείας εἰς τὰς φυλακὰς τῆς πόλεώς των. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ι. Γιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Ἀνδραβίδος, διαμαρτυρομένων ἐντόνως διὰ μελετωμένην ἀπαγόρευσιν μεταφορᾶς ἰδιωτικῶν προϊόντων καὶ ἐμπορευμάτων ὑπὸ Τ.Ε.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Κωστόπουλος καταθέτει ψήφισμα τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λαγκαδᾶ, ζητούσης ἀποξήρανσιν τῶν βρωμολιμνῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Γ. Ζάρας καταθέτει ἀναφορὰν Συνταξιούχων ΣΠΑΠ, ζητούντων ὅπως ταξιδεύοντες καταβάλλουσι τὸ ἥμισυ τοῦ εἰσιτηρίου. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὁδηγῶν αὐτοκινήτων Β. Ἑλλάδος, ζητούσης ἄμεσον ἐκπροσώπησιν τῆς τάξεως τῶν μισθωτῶν εἰς ὅλα τὰ αὐτοκινητιστικὰ συμβούλια, ἀκύρωσιν τῶν καταλογιστικῶν πράξεων τῶν προερχομένων ἀπὸ ἐλλείμματα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Μπέλλας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ ἀνεγνωρισμένου Σωματείου Παλαιοπωλῶν, ζητούντων ἄμεσον ἀναθεώρησιν τῶν ἀποφάσεων τῆς Δʹ Οἰκονομικῆς Ἐφορείας καὶ ἐλάττωσιν τοῦ ἐπιβληθέντος φόρου. Ἡ Πανελλαδικὴ Καπνεργατικὴ Ὁμοσπονδία Θεσσαλονίκης ζητεῖ ἄμεσον αὔξησιν ἀγορᾶς Ἑλληνικῶν καπνῶν ἀπὸ τὰς Ἀμερικανικὰς Ἑταιρείας, κατάργησιν ἢ μείωσιν τῶν μὴ παραγωγικῶν ἐπιβαρύνσεων τοῦ καπνοῦ, ὑποστήριξιν τῶν εὐγενῶν καπνῶν, συμμετοχὴν ἀντιπροσώπων τῶν καπνεργατῶν εἰς ὅλα τὰ ὄργανα καπνικῆς προστασίας κλπ. Ὁ Σύλλογος τῶν μισθωτῶν ἐπαγγελματιῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων Πατρῶν καὶ Περιχώρων διαμαρτύρεται κατὰ τῶν διαχειριστῶν τῶν κοινῶν Ταμείων Λεωφορείων ἀστικῶν καὶ ὑπεραστικῶν γραμμῶν Πατρῶν διὰ τὰς ὑπὸ τῶν διαχειριστῶν τῶν κοινῶν Ταμείων ἐπιβαλλομένας ποινὰς εἰς τὸ προσωπικὸν μὲ πρόστιμον δραχμῶν μέχρι 75.000 καὶ μὲ ἀργίαν μέχρι 10 ἡμερῶν κλπ. Οἱ κ. κ. Φ. Μανουηλίδης (Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης) καὶ Θ. Τσάτσος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτουσι τὰ κάτωθι σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ἀναθεωρήσεως ἀποφάσεων τῶν Στρατοδικείων». 2) «Περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπὸ στοιχεῖον ΟΓ)1949 ψηφίσματος «περὶ μέτρων Ἐθνικῆς Ἀναμορφώσεως». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Κόκκινος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 452)1947 «περὶ μέτρων προστασίας τοματοπαραγωγῆς».

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Νικολαΐδης, Γ. Μαῦρος, Σ. Στεφανόπουλος καὶ Σ. Χούτας ὑποβάλλουν σχέδιον ἀποφάσεως, δι’ ἧς ἐκφράζεται ἡ εὐγνωμοσύνη τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων πρὸς τὸ Κογκρέσσον τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν διὰ τὴν ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν ἐνίσχυσιν τῆς Ἑλλάδος καὶ ζητεῖται ἡ συναντίληψις καὶ συμπαράστασις τούτου πρὸς ἀνάκτησιν τῶν προπολεμικῶν ἀγορῶν τῶν Ἑλληνικῶν Καπνῶν ἄνευ τῶν ὁποίων πᾶσα προσπάθεια πρὸς βασικὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, πρέπει νὰ θεωρῆται ἐντελῶς ματαία. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται νὰ ἐκτυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ τὸ σχέδιον τοῦτο;

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως ἔχει τὸν λόγον.

§6Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ (Ὑπουργ. Δημ. Τάξ.). Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν νομοσχέδιον περὶ παροχῆς εὐεργετημάτων, εἰς τοὺς αὐθορμήτως προσερχομένους συμμορίτας. Ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι σχεδὸν ἡ ἰδία μὲ τὴν βάσιν τῶν ἀναγκαστικῶν νόμων 809 τοῦ 1948 καὶ 915 τοῦ 1949.

§7Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τοὺς νόμους 809 καὶ 915 τοὺς ἐψηφίσαμεν, τοὺς ἐδώσαμεν προθεσμία καὶ δὲν προσῆλθε κανείς.

§8Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ (Ὑπουργ. Δημ. Τάξ.). Παρακαλῶ νὰ περιμένετε, κ. συνάδελφε, ὅταν θὰ λάβετε τὸν λόγον νὰ ἀναπτύξητε τὰς ἀντιλήψεις σας, ἐν πλήρει ψυχραιμίᾳ. Ὅπως γνωρίζητε, κ. Βουλευταί, μετὰ τὴν συντριβὴν τῆς προδοτικῆς ἀνταρσίας ἐναπέμειναν λείψανα τοῦ συμμοριτισμοῦ εἰς διάφορα σημεῖα τῆς Ἑλλάδος. Ἡ ἐντολὴ ἡ ὁποία ἔχει δοθῆ ἐκ μέρους τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος εἰς τὰ λείψανα αὐτὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ, εἶναι ἡ ἐντολὴ τῆς διατηρήσεως ἐν ζωῇ, οὐχὶ ἡ ἐντολὴ δράσεως. Καὶ διὰ νὰ μεταχειρισθῶ τὴν κομμουνιστικὴν φρασεολογίαν, εἶναι ἡ ἐντολὴ τῆς λούφας, ἔχουν τὴν ἐντολὴν νὰ λουφάζουν, ὥστε νὰ ἀποφύγουν τὴν καταδίωξιν καὶ νὰ δυνηθοῦν νὰ διατηρηθοῦν ἐν τῇ ζωῇ διὰ νὰ χρησιμεύσουν εἰς ἐκτέλεσιν διαταγῶν, τὰς ὁποίας τυχὸν ἄλλην μίαν πρωΐαν ἡ Κόμινφορμ θὰ ἤθελε νὰ δώσῃ πρὸς τὰς ἑστίας αὐτὰς τοῦ συμμοριτισμοῦ, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀπομείνει. Τὰ μέσα ὅπως ἐξοντωθοῦν τὰ λείψανα τοῦ συμμοριτισμοῦ εἶναι τρία: Τὸ πρῶτον μέσον εἶναι ἡ ἀπηνὴς καὶ ἐντατικὴ καταδίωξις. Ἡ ἐντατικὴ καταδίωξις συνεχίζεται τόσον ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ μας Στρατοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν πρωτοβουλίαν καὶ εἰς μεγαλυτέρας περιοχὰς τῆς χώρας, ὅσον καὶ ὑπὸ τῆς Χωροφυλακῆς εἰς τὰς περιοχὰς ἐκείνας, ὅπου ἡ Χωροφυλακὴ ἔχει ἀναλάβει τὴν εὐθύνην τῆς ἀσφαλείας. Ἀποτέλεσμα τῆς συνεχοῦς καὶ ἀπηνοῦς αὐτῆς διώξεως εἶναι ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν λειψάνων τοῦ συμμοριτισμοῦ καθ’ ἕκαστον μῆνα μειοῦται αἰσθητῶς. Τὸν Δεκέμβριον π. χ. τοῦ 1950 ὁ ἀριθμὸς τῶν λειψάνων τοῦ συμμοριτισμοῦ ἀνήρχετο εἰς 815, τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1950.... (ἀναγινώσκει)........... καὶ τὸν Μάϊον τοῦ 1950 εἰς 402. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ εἶναι ἀριθμοὶ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ. Ὑπάρχει μία παραλλαγὴ μεταξὺ τῶν ἀριθμῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἀριθμῶν τοῦ Ἀρχηγείου τῆς Χωροφυλακῆς καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ παραλλαγή, διότι εἰς τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ Ἀρχηγείου τῆς Χωροφυλακῆς ἀναφέρεται καὶ ὁ ἀριθμὸς λειψάνων τῶν συμμοριτῶν εἰς τὰς περιοχὰς τὴν εὐθύνην τῶν ὁποίων ἔχει ἡ Β. Χωροφυλακή. Τοιουτοτρόπως κατὰ τὸν Μάϊον τοῦ 1950, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ Ἀρχηγείου τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ συμμορῖται ἀνέρχονται εἰς 506.

§9Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Μήπως ὑπάρχουν στοιχεῖα καὶ περὶ τῆς δραστηριότητος τῶν συνεχῶς ἠλαττωμένων συμμοριτῶν ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου μέχρι σήμερον;

§10Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ (Ὑπουργ. Δημ. Τάξ.). Ὅπως ἠξεύρετε, πολλοὶ συνάδελφοί σας, ἀνήκοντες εἰς τὸ ἴδιον μὲ ὑμᾶς Κόμμα, ἔχουν καταθέσει σχετικὰς ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔλθουν πρὸς συζήτησιν καὶ συνεπῶς ἡ Βουλὴ θὰ λάβῃ ἀφορμὴν νὰ κατατοπισθῇ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἀκριβῶς, λοιπόν, ἡ ἐντατικὴ καὶ ἀπηνὴς δίωξις, ἡ ὁποία συνεχίζεται ὑπὸ τοῦ Στρατοῦ μὲ τὴν βοήθειαν τῆς Χωροφυλακῆς, ὄχι μόνον ἐπιφέρει καθ’ ἕκαστον μῆνα αἰσθητὴν μείωσιν τῶν λειψάνων τοῦ συμμοριτισμοῦ, ἀλλ’ ἀκριβῶς καταστρέφει τὴν τακτικὴν τῆς λούφας, διότι ἀναγκάζει τὰ λείψανα αὐτὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ νὰ ἐγκαταλείπωσι τὰ κρησφύγετά των καὶ τὰς μονίμους πηγὰς τροφοδοσίας των, ἵνα ἀνεύρουν νέας πηγὰς τροφοδοσίας καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐμφανίζεται οὐχὶ συμμοριακὴ δρᾶσις ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς συμμοριακῆς δράσεως τῆς γνωστῆς, τῆς ἐνεργοῦ, ἀλλὰ συμπτωματικὴ συμμοριακὴ δρᾶσις, σκοπὸς τῆς ὁποίας εἶναι ἡ ἑκάστοτε τροφοδοσία τῶν διωκομένων συμμοριακῶν λειψάνων, λόγῳ τῆς ἀποκοπῆς των ἀπὸ τῆς βάσεως τῶν κρησφυγέτων των. Ἀκριβῶς δὲ ἡ ἐντολὴ τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος εἶναι ἡ ἀπόκρυψίς των, ἡ διατήρησίς των ἐν ζωῇ διὰ τῆς λούφας.

§11Π. ΠΕΝΝΑΣ. Ἐὰν πιστεύετε ὅτι ἔχουν ἐντολὴν νὰ κάνουν λούφα, μὲ τὰ μέτρα αὐτὰ θὰ ἐγκαταλείψουν τὰ κρησφύγετά των;

§12Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ (Ὑπουργ. Δημ. Τάξ.). Λυποῦμαι, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πρῶτον, ἔπρεπε νὰ μοῦ ζητήσητε τὴν ἄδειαν, διὰ νὰ μὲ διακόψητε· ἐγὼ εὐχαρίστως θὰ δεχθῶ διακοπὰς ἀπὸ οἱονδήποτε συνάδελφον. Δεύτερον ὅτι πρόκειται περὶ εἰσηγήσεως καὶ θὰ πρέπῃ νὰ ἔχητε τὴν ὑπομονὴν νὰ φθάσω εἰς τὸ τέλος τῆς εἰσηγήσεως καὶ ἐὰν ἔχητε ἀπορίαν τινά, τότε νὰ τὴν διατυπώσητε. Αὐτὴ εἶναι ἡ φυσικὴ καὶ κοινοβουλευτικὴ ὁδός. Θὰ ἔλθῃ, ἄλλωστε, τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς συζήτησιν. Σᾶς ἀπαντῶ ὅμως ὅτι τρία εἶναι τὰ μέσα διὰ τὴν ἐξόντωσιν τῶν λειψάνων τοῦ συμμοριτισμοῦ καὶ σᾶς ἀνέφερα τὸ πρῶτον. Περιμένετε νὰ ἀκούσητε καὶ τὰ ἄλλα, ὥστε νὰ ὁλοκληρώσητε τὴν κρίσιν σας. Τὸ δεύτερον μέτρον εἶναι ἡ γενίκευσις τῶν ἐπικηρύξεων καὶ ἡ σοβαρὰ αὔξησις τοῦ ποσοῦ αὐτῶν. Προέβην εἰς τὴν γενίκευσιν τῶν ἐπικηρύξεων τῶν λειψάνων τοῦ συμμοριτισμοῦ καὶ ηὔξησα τὰ ποσὰ τῶν ἐπικηρύξεων ἀπὸ τοῦ μικροῦ ποσοῦ ὀλίγον κάτω τῆς δεκάδος ἑκατομμυρίων, μέχρις 20.000.000 δι’ ἕκαστον συμμορίτην. Τὸ τρίτον μέτρον εἶναι τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ παρέχονται τὰ εὐεργετήματα, τὰ ὁποῖα παρεσχέθησαν διὰ τῶν προηγουμένων ἀναγκαστικῶν νόμων εἰς τοὺς συμμορίτας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι αὐθορμήτως παρεδίδοντο. Πέραν δὲ τοῦ γεγονότος, τὸ ὁποῖον καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας τὰς τελευταίας ἡμέρας ἀναγινώσκετε, περὶ παραδόσεως συμμοριτῶν εἰς τὰς στρατιωτικὰς ἀρχάς, ὑπάρχουν πληροφορίαι ὅτι ἕνας ἀριθμός, ὄχι βέβαια ὅλος ὁ ἀριθμός, διότι, μὴ ἀπατώμεθα, τὰ λείψανα αὐτὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ τὰ ὁποῖα ἐπέζησαν τῆς διώξεως τοῦ Στρατοῦ καὶ τῆς Χωροφυλακῆς εἶναι ἀσφαλῶς τὰ πλέον κατατοπισμένα εἰς τὰς τοπικὰς συνθήκας, ὅπου ἔχουν στήσει τὰς φωλεάς των καὶ φυσικὰ εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχουν τὴν περισσοτέραν ἀντοχὴν διατηρήσεως καὶ συντηρήσεως ἔναντι τῆς διώξεως, ὑπάρχουν πληροφορίαι ὅτι ἀπὸ τὸν νόμον αὐτὸν θὰ ἔχωμεν ὄχι βέβαια ἀθρόαν προσέλευσιν ὅλων τῶν λειψάνων τοῦ συμμοριτισμοῦ, οὐδεὶς θὰ εἶχεν αὐτὴν τὴν ἀφέλειαν νὰ τὸ νομίσῃ, ὑπάρχουν ὅμως πληροφορίαι καὶ τὸ γεγονὸς ἀκόμη ὅτι καὶ χωρὶς τὴν ὕπαρξιν τῶν νόμων αὐτῶν, μὲ ὑποσχέσεις, αἱ ὁποῖαι παρέχονται περὶ ἀφέσεώς των ἐλευθέρων καὶ οὐχὶ κατακρατήσεώς των εἰς τὴν φυλακήν, εἴχομεν κάποιο ἀποτέλεσμα. Ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι μὲ ἁπλᾶς ὑποσχέσεις τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν ἐμφανίζονται συμμορῖται, ἔχομεν τὴν σφοδρὰν πιθανότητα ὅτι ἕνας ἀριθμὸς συμμοριτῶν θὰ εὕρῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ διαφύγῃ ἀπὸ τὴν ἄγρυπνον παρακολούθησιν τοῦ ἀρχηγείου του καὶ νὰ παραδοθῇ. Αὐτὰ τὰ τρία μέτρα εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν δίωξιν καὶ τὴν ἐξόντωσιν τῶν λειψάνων τοῦ συμμοριτισμοῦ. Ὅπως διεβεβαίωσα τὴν Βουλὴν τὸ κύριον καὶ ἀποκλειστικὸν μέσον, εἶναι ἡ ἀπηνὴς καὶ ἐντατικὴ δίωξις αὐτῶν, ἡ ὁποία συνεχίζεται ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Στρατοῦ καὶ μὲ τὴν βοήθειαν τῆς Χωροφυλακῆς μὲ ἀποτελέσματα ἀρκετὰ σοβαρὰ καὶ ἀρκετὰ αἰσθητά, ὥστε νὰ παρέχηται ἡ πεποίθησις ὅτι εἰς ἓν σύντομον διάστημα τὰ λείψανα τοῦ συμμοριτισμοῦ θὰ ἔχουν σοβαρῶς μειωθῆ. Καὶ ἐλπίζομεν ἀκόμη ὅτι μὲ τὴν γενίκευσιν καὶ τὴν ἔντασιν τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ μὲ μίαν προσέλευσιν ἑνὸς ἀριθμοῦ συμμοριτῶν βάσει τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, ἐλπίζομεν ὅτι εἰς ἕνα σύντομον διάστημα τὰ λείψανα τοῦ συμμοριτισμοῦ θὰ παύσουν ν’ ἀποτελοῦν ἑστίας καὶ φωλεὰς ἑτοίμους διὰ νὰ δεχθοῦν νέας διαταγὰς τῆς Κόμινφορμ. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, τὴν Βουλὴν ὅπως περιβάλῃ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν ψῆφον της.

§13Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τοὺς ἀγαπητοὺς κ. κ. συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὸν λόγον, ὅτι σήμερον εἶναι εἰσήγησις τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, καὶ κατόπιν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν. Πέραν δὲ αὐτῆς τῆς διαδικασίας ὑπάρχει πάντοτε ἡ ἡμέρα τοῦ ἐλέγχου διὰ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ἀκούσουν ἠρέμως τὴν συζήτησιν.

§14Ν. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ. Ὁ ἔλεγχος πότε ἔρχεται καὶ πότε δὲν ἔρχεται.

§15Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Δὲν ἠσκήθη ἔλεγχος, διότι ἡ Κυβέρνησις ἀνταπεκρίθη εἰς αἴτημα τῆς Βουλῆς νὰ προταχθῇ τὸ ζήτημα τοῦ καπνοῦ. Δὲν ἀποφεύγει τὸν ἔλεγχον.

§16Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν 4 σχέδια νόμων. Τὸ πρῶτον σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω εἶναι τὸ «περὶ προσωρινῆς ἀπολύσεως ὑπὸ ὅρον καταδίκων καὶ ὑποδίκων». Κατὰ τὸ σχέδιον τοῦτο νόμου ἀπολύονται προσωρινῶς ὑπὸ ὅρον ἐκεῖνοι, οἵτινες ἔχουν ἤδη ἐκτίσει τὸ ⅓ τῆς ποινῆς αὐτῶν καὶ οἵτινες ἔχουν καταδικασθῆ εἰς ποινὴν φυλακίσεως ἢ εἱρκτῆς, ὑπὸ τοὺς ἑξῆς περιορισμούς. Ὅσοι ἔχουν καταδικασθῆ ἐπὶ παραβάσει τοῦ Γʹ Ψηφίσματος δὲν θ’ ἀπολυθοῦν, παρὰ μόνον ἐὰν οἱ Εἰσαγγελεῖς, τόσον τοῦ τόπου τῆς τελέσεως τοῦ ἀδικήματος, ὅσον καὶ οἱ τοῦ τόπου τῆς κρατήσεως ἀποφανθοῦν, ὅτι δὲν εἶναι ἐπικίνδυνοι εἰς τὴν Δημοσίαν Τάξιν. Δευτέρα ἐξαίρεσις ἀφορᾷ ἐκείνους, οἵτινες ἔχουν δύο προηγουμένας καταδίκας δι’ οἱονδήποτε ἀδίκημα ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μία τοὐλάχιστον νὰ εἶναι καταδίκη εἰς ποινὴν φυλακίσεως ἑνὸς ἔτους ἢ πλέον. Ἐξαιροῦνται δηλαδὴ αἱ περιπτώσεις τῆς λεγομένης γενικῆς ὑποτροπῆς. Τρίτη ἐξαίρεσις ἀφορᾷ τοὺς ἐκτίοντας ποινὴν ἐπὶ κλοπῇ, ἀπάτῃ, πλαστογραφίᾳ, ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἑτέραν καταδίκην ἐπὶ οἱουδήποτε τῶν ἀδικημάτων τούτων. Ἐξαιροῦνται δηλαδὴ αἱ περιπτώσεις, αἱ λεγόμεναι εἰδικῆς ὑποτροπῆς. Τετάρτη ἐξαίρεσις ἀφορᾷ τοὺς ἐκτίοντας ποινὴν ἐπὶ λαθρεμπορίᾳ παραβάσει τῶν νόμων περὶ ναρκωτικῶν καὶ περὶ προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος. Καὶ τέλος πέμπτη ἐξαίρεσις ἀφορᾷ τοὺς ἐκτίοντας ποινὴν δι’ ἀπάτην, πλαστογραφίαν, ἢ ὑπεξαίρεσιν, διαπραχθεῖσαν εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου ἢ κοινωφελῶν ἱδρυμάτων, ἐκτὸς ἐὰν πρόκειται περὶ ὑπεξαιρέσεως στρατιωτικῶν εἰδῶν, διὰ τὴν ὁποίαν ἐπεβλήθη ἐπανορθωτικὴ ποινή. Ἡ τελευταία περίπτωσις ἔχει ὡς ἀφορμὴν τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ὑπῆρξε μεγάλος ἀριθμὸς καταδίκων στρατιωτικῶν, δι’ ὑπεξαίρεσιν ἀσημάντων πραγμάτων εἰς βαρυτάτας σχετικῶς ποινὰς καὶ δὲν εἶναι δίκαιον νὰ μὴ τύχουν καὶ οἱ τοιοῦτοι κατάδικοι τοῦ γενικοῦ εὐεργετικοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον παρέχεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Οὕτω περιοριζομένης τῆς γενικῆς ἀρχῆς τοῦ νόμου παρέχεται τὸ εὐεργετικὸν μέτρον μόνον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἐπικίνδυνοι εἰς τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν. Καὶ περὶ μὲν τῶν παραβατῶν τοῦ Γʹ Ψηφίσματος ἀποφαίνονται δύο εἰσαγγελεῖς, δηλαδή, τόσον ὁ εἰσαγγελεὺς τοῦ τόπου εἰς ὃν ἐνεργεῖται ἡ κράτησις—διότι καὶ ἡ διαγωγὴ τοῦ καταδίκου κατὰ τὸν χρόνον τῆς κρατήσεως ἀποτελεῖ σοβαρὰν ἔνδειξιν, πλὴν τοῦ διαπραχθέντος ἀδικήματος, περὶ τῆς ἐπικινδυνότητος αὐτοῦ —περὶ δὲ τῶν ἄλλων καταδίκων τοῦ κοινοῦ δικαίου ἐφαρμόζονται αἱ γενικαὶ ἐκεῖναι ἀρχαὶ περὶ ἐξαιρέσεως ὡρισμένων ἀδικημάτων, τὰ ὁποῖα θίγουν οὐσιώδη συμφέροντα τῆς κοινωνίας καὶ τῆς πολιτείας ὡς καὶ τῆς ἐξαιρέσεως ἐκείνων τῶν καταδίκων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑποπέσει εἴτε εἰς γενικήν, εἴτε εἰς εἰδικὴν ὑποτροπήν. Ὁ νόμος αὐτὸς περιλαμβάνει κατόπιν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐφαρμόζουν ἀναλόγως τὰς αὐτὰς ἀρχὰς καὶ προκειμένου περὶ τῶν ὑποδίκων, τῶν φυγοδίκων καὶ τῶν φυγοποίνων. Περιέχει ἐπίσης εἰδικὴν πρόνοιαν προκειμένου περὶ τῶν ἀνηλίκων, τῶν ἀνηλίκων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπέπεσαν εἰς ἀδίκημα καθ’ ὃν χρόνον δὲν εἶχον εἰσέτι συμπληρώσει τὸ 18ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Περὶ αὐτῶν θὰ ὑπάρχουν αἱ αὐταὶ ἐγγυήσεις, ὡς πρὸς τὴν ἀπόλυσιν καὶ προκειμένου περὶ ἀνηλίκων, δὲν θὰ ἀπαιτῆται νὰ ἔχουν ἐκτίσει καὶ τὸ ⅓ τῆς ποινῆς. Τέλος λαμβάνεται πρόνοια δι’ ἐκείνους ἐκ τῶν καταδίκων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἰατρικῶς διαπιστωθῆ ὅτι εἶναι ψυχοπαθεῖς κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ παραμένουν οἱ παράφρονες εἰς τὰς φυλακάς, ἀλλὰ νὰ μεταφέρωνται εἰς τὰ ψυχιατρεῖα. Τὸ δεύτερον σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ὑπὸ στοιχεῖα ΜΘʹ Ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 516)48 Α. Ν. «περὶ ἐλέγχου νομιμοφροσύνης τῶν δημοσίων κ.λ.π. ὑπαλλήλων» ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς συμπληρώσεως τῶν περὶ νομιμοφροσύνης διατάξεων. Οἱ παρακολουθήσαντες τὸ θέμα καὶ μάλιστα οἱ διατελέσαντες Βουλευταὶ τῆς προηγουμένης Βουλῆς, γνωρίζουν τὸ ΜΘʹ Ψήφισμα καὶ τὸν νόμον 516 τοῦ 1948 περὶ ἐλέγχου τῆς νομιμοφροσύνης τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Διὰ τοῦ σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέτω σήμερον πρόκειται νὰ λειτουργήσῃ καὶ πάλιν τὸ Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον νομιμοφροσύνης, τὸ ὁποῖον ἀπὸ καιροῦ, δυστυχῶς, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ. Ὁ ἀρχικὸς νόμος προβλέπει, ὅτι προεδρεύει τοῦ δευτεροβαθμίου συμβουλίου Νομιμοφροσύνης εἰς ἐκ τῶν ἀντιπροέδρων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ὁ τοιοῦτος περιορισμὸς τῆς προεδρίας τοῦ Δευτεροβαθμίου Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης ἐπέφερεν ὡς ἀποτέλεσμα μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν, λόγῳ ὁρίου ἡλικίας, τοῦ κ. Τσαμαδοῦ, τὴν μὴ λειτουργίαν τοῦ Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης, τὸ ὁποῖον ἔκτοτε ἐξέδωκεν ἐλαχίστας ἀποφάσεις. Ὑπάρχουν, σημειωτέον, ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἐκκρεμοῦν ἐνώπιον τοῦ Δευτεροβαθμίου Συμβουλίου ἀπὸ μακροῦ χρόνου καὶ καθίσταται ἀδύνατος οὕτως ἡ οὐσιαστικὴ ἐνάσκησις ἑνὸς ἐνδίκου μέσου, τὸ ὁποῖον ἔχει ἤδη ἀπὸ μακροῦ ἐπιτραπῆ εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους. Τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐνδίκου τούτου μέσου διευκολύνει τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον καθορίζει, ὅτι δύναται νὰ προεδρεύῃ καὶ Σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας, ἀντὶ τοῦ Ἀντιπροέδρου τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, τοῦ Δευτεροβαθμίου Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης. Τὸ τρίτον σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων, ἀφορωσῶν τοὺς δυνάμει τοῦ Θʹ Ψηφίσματος ἀπολυθέντας ὑπαλλήλους», τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω ἐνώπιον ὑμῶν, ἀφορᾷ τὸ Θʹ Ψήφισμα. Βάσει τοῦ Θʹ Ψηφίσματος ἀπελύθη ὡρισμένος ἀριθμὸς ὑπαλλήλων. Ἐπιτρέπεται ἤδη, βάσει τοῦ προτεινομένου σχεδίου, ἡ ἐπανεξέτασις τῶν ὑποθέσεων μὲ τὰς αὐτὰς ἀκριβῶς ἐγγυήσεις μὲ τὰς ὁποίας οὗτοι ἔχουν ἀπολυθῆ. Δηλαδὴ Συμβούλιον, συντιθέμενον κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καθ’ ὃν συνετέθη τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἔκρινε τοὺς ἀπολυθέντας, θὰ κρίνῃ περὶ τῆς συνδρομῆς δύο καὶ μόνον περιπτώσεων. Θὰ κρίνῃ πρῶτον μήπως τὰ πραγματικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψει, ἀποδεικνύονται ἀνακριβῆ καὶ θὰ κρίνῃ, δεύτερον, μήπως οἱ ἀπολυθέντες ἐπέδειξαν τυχὸν ἐν ὅπλοις διαγωγὴν τοιαύτην, ὥστε νὰ ἐπιβάλλεται ἡ ἐπαναπρόσληψίς των. Ὑπάρχουν πολλαὶ περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ἀπολυθέντες ἠνδραγάθησαν εἰς τὸν κατὰ τῶν συμμοριτῶν ἀγῶνα καὶ τοῦτο δέον ὁπωσδήποτε νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει.

§17Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Ὁ Παπανοῦτσος ἠνδραγάθησεν;

§18Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Τέλος, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3861)1929 «περὶ ἀπονομῆς χάριτος εἰς καταδίκους κ.λ.π.». Ὁ νόμος 3861 εἶναι ὁ βασικὸς νόμος περὶ λειτουργίας τοῦ Συμβουλίου Χαρίτων. Τὸ Συμβούλιον Χαρίτων ἔχει ἐπιβαρυνθῆ μὲ ὄγκον ἐργασίας καὶ οὐσιαστικῶς ὑπῆρξαν ὑποθέσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐστάθη δυνατὸν νὰ ἐξετασθοῦν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Χαρίτων ἀπὸ ἔτους καὶ πλέον, λόγῳ ἀκριβῶς τῆς συσσωρεύσεως μεγάλου ἀριθμοῦ αἰτήσεων χάριτος. Διὰ τοῦτο λαμβάνεται πρόνοια νὰ γίνῃ πολλαπλασιασμὸς τῶν Συμβουλίων ὥστε νὰ λειτουργήσουν περισσότερα τμήματα, ἐφ’ ὅσον τοῦτο θὰ καθίστατο ἀναγκαῖον καὶ νὰ δύνανται νὰ ἐξετασθοῦν αἱ διάφοροι αἰτήσεις χάριτος, αἱ ὁποῖαι ὑποβάλλονται μὲ προσοχὴν καὶ τάξιν. Τέλος, λαμβάνεται πρόνοια, ὥστε κατάδικοι εἰς θάνατον τῶν ὁποίων ἡ αἴτησις χάριτος ἀπερρίφθη, νὰ δύνανται νὰ ὑποβάλουν καὶ δευτέραν αἴτησιν χάριτος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σήμερον ἀπαγορεύεται.

§19Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Νέαν αἴτησιν χάριτος;

§20Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Νέαν αἴτησιν χάριτος.

§21Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἶναι δηλαδὴ ἀναθεώρησις τῆς χάριτος. Ἐρωτῶ.

§22Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Δὲν εἶναι πρωτοφανές, ἡ αἴτησις χάριτος νὰ ἐξετάζεται καὶ ἐκ δευτέρου καὶ ἐκ τρίτου. Καὶ ἐπὶ τῆς ἰδικῆς σας Κυβερνήσεως τοῦτο πολλάκις ἐγένετο. Ἡ φύσις τῆς ποινῆς τῆς θανατικῆς εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβάλλεται δευτέρα αἴτησις χάριτος, ἡ ὁποία ἔχει τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀναστολῆς. Προκειμένου ὅμως περὶ καταδίκων, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ μακροῦ δὲν ἐκρίθη σκόπιμον ἢ δίκαιον νὰ ἐκτελεσθοῦν, διατί θὰ ἀπαγορεύσωμεν νὰ ὑποβάλουν δευτέραν αἴτησιν χάριτος, τὴν ὁποίαν δικαιοῦται πᾶς κατάδικος νὰ ὑποβάλλῃ;

§23Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εἶδον ὅτι λαμβάνεται μία πρόνοια ὅπως οἱ ἀπολυθέντες ἐκ τῶν ἐκπαιδευτικῶν καὶ ἐν γένει ὑπαλλήλων βάσει....

§24Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Δὲν εἶπον τὴν λέξιν «ἐκπαιδευτικῶν».

§25Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Αὐτοὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ὑποβάλουν μίαν αἴτησιν ἀναθεωρήσεως καὶ ἂν ἀποδειχθῇ ὅτι ἠνδραγάθησαν κ.τ.λ., θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν των. Γνωρίζετε βεβαίως, ὅτι μὲ τὸ ψήφισμα αὐτὸ οἱ ἀπολυθέντες, εἴτε κατηγοροῦνται ὅτι δὲν συμπεριεφέρθησαν καλῶς εἶναι ἐλάχιστοι καὶ ἐπανῆλθον οἱ περισσότεροι ἀπὸ τὸ Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἄσχετον. Θέλω νὰ εἴπω τοῦτο. Δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακάς, οἱ δοσίλογοι, δὲν εὑρίσκετε τὴν ἀνάγκην ὅτι θὰ ἔπρεπε καὶ δι’ αὐτούς, ἐὰν μὴ τὶ ἄλλο, νὰ περιληφθῇ μία διάταξις ἀναθεωρήσεως τῶν δικῶν των, ὅταν ἐδικάσθησαν ὑπὸ ἕνα πνεῦμα τόσον ἐχθρικόν; Δὲν εὗρεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι καὶ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι σήπονται εἰς τὰς φυλακὰς ἐπὶ τόσα ἔτη καὶ αἱ οἰκογένειαί των εἶναι εἰς πλήρη διάλυσιν καὶ ἀποσύνθεσιν καὶ ἀπόγνωσιν, δὲν θὰ ἔπρεπε καὶ δι’ αὐτοὺς ἐκ μέρους μιᾶς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀπονέμει τόσον εὐρέως τὰς χάριτας καὶ τὰς ἀμνηστίας εἰς ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐκακούργησαν κατὰ τῆς πατρίδος, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παρασχεθῇ μία εὐκαιρία, μία δυνατότης, δηλαδὴ νὰ δύνανται νὰ προσφύγουν εἰς τὰ δικαστήρια, νὰ ἀναθεωρηθοῦν αἱ δίκαι των, αὐτὴ ἡ δυνατότης δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς παρασχεθῇ; Αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν δὲν τὴν ἀπευθύνω μόνον πρὸς σᾶς ἀλλὰ εἰς ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν.

§26Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Σᾶς ἀπαντῶ μὲ μίαν ἐρώτησιν: Οἱ καταδικαζόμενοι ἀπὸ τὸ κακουργοδικεῖον ἔχουν δύο βαθμοὺς κρίσεως; Ὄχι. Διατί θεωρεῖται ἀπαραίτητον τοῦτο προκειμένου εἰδικῶς περὶ δοσιλόγων. Ἀπὸ τὰ γενικὰ μέτρα δικαιοσύνης ἄλλωστε δὲν ἐξαιροῦνται οἱ δοσίλογοι.

§27Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Δὲν ἐξαιροῦνται.

§28Γ. ΡΑΛΛΗΣ. Θὰ παρεκάλουν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν Πρόεδρον τῆς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Ἐπιτροπῆς ὥστε εἰ δυνατὸν νὰ παρίσταται κατὰ τὰς συζητήσεις.

§29Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Σᾶς τὸ ὑπόσχομαι.

§30Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Κύριοι Βουλευταί, οἱ συνάδελφοί μου ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ τῆς Δικαιοσύνης ἀνέπτυξαν τὸ συγκεκριμένον περιεχόμενον τῶν νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις θέτει ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ ἀναπτύξω τὰς γενικωτέρας ἀρχὰς αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐμπνεύσει τὴν σύνταξιν αὐτῶν τῶν νομοσχεδίων. Ποῖος ὑπῆρξεν ὁ χαρακτὴρ τοῦ προσφάτου ἀγῶνος; Εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἤδη λάβει θέσιν. Ὁ ἀγὼν δὲν ὑπῆρξεν ἐμφύλιος, ὑπῆρξεν ἐθνικός. Δεύτερον, ποῖος εἶναι ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ προσφάτου ἀγῶνος; Ὁ ἀπολογισμὸς ἔχει ὡς ἑξῆς καὶ εἶναι καλὸν ἔπειτα ἀπὸ τὸ πέρας του νὰ ἔχῃ ἀκουσθῆ ὁ ἀπολογισμὸς καὶ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τὸ σύνολον τῶν ἀπωλειῶν εἰς νεκρούς, ἐξαφανισθέντας καὶ τραυματίας ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν ἀνέρχεται εἰς 55.000.

§31Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Περιλαμβάνονται καὶ τῆς Χωροφυλακῆς;

§32Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Μάλιστα. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀπωλείας τοῦ πληθυσμοῦ ἀνέρχονται εἰς 5.000, ἀλλὰ πέραν αὐτῶν τῶν ἀπωλειῶν θὰ πρέπῃ νὰ ὑπολογισθοῦν ἐπίσης αἱ 71 χιλιάδες ἐθνικόφρονες χωρικοί, οἱ ὁποῖοι ἐστρατολογήθησαν βιαίως. Θὰ πρέπῃ νὰ ὑπολογισθοῦν καὶ αἱ 28 χιλ. Ἑλληνοπαίδων οἱ ὁποῖοι ἀνηρπάγησαν καὶ εὑρίσκονται μακρὰν ἀπὸ τὰς ἀγκάλας τῶν γονέων των. Θὰ πρέπῃ, ἐπίσης, νὰ ὑπολογισθοῦν αἱ ἀπειράριθμοι ὑλικαὶ καταστροφαί. Ἐπίσης αἱ 700 χιλιάδες συμμοριόπληκτοι. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀπολογισμὸς τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος τῆς τελευταίας 4ετίας.

§33Π. ΠΕΝΝΑΣ. Τὸν ἀριθμὸν τῶν σφαγιασθέντων τὸν ὑπολογίζετε;

§34Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντ. Κυβερνήσεως). Δὲν δέχομαι διακοπάς. Ὁμιλῶ διὰ τὴν τελευταίαν 4ετίαν. Εἰσηγοῦμαι νομοσχέδια ἀπευθυνόμενος εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχήν της. Θὰ ἔπρεπε μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτήν, νὰ ἀνατρέξωμεν καὶ εἰς παλαιοτέρους ἀριθμούς, πρὸς σύγκρισιν. Ποῖαι ὑπῆρξαν αἱ ἀπώλειαι τοῦ ἐνδόξου ἀγῶνος τοῦ Ἔθνους ἐναντίον τῶν δύο Αὐτοκρατοριῶν; Συμπίπτει ὁ ἀριθμὸς νὰ εἶναι ὁ ἴδιος, ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν, 55.000. Μὲ μίαν διαφοράν, ὅτι τότε οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ἀπολεσθέντες, φονευθέντες καὶ τραυματίαι, ἦσαν 2.000 ἐνῷ σήμερον, κατὰ τὴν τελευταίαν τετραετίαν 3.000, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει, ὅτι οἱ ἀξιωματικοί μας πρῶτοι ἐμάχοντο καὶ ἔπιπτον πρῶτοι. Καὶ κατέστησαν ἄλλην μίαν φορὰν ἄξιοι τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος. (Χειροκροτήματα). Καὶ τώρα τίθεται τὸ ἐρώτημα: Ποῖαι εἶναι αἱ δυνάμεις τοῦ κομμουνισμοῦ, τοῦ συμμοριτικοῦ κομμουνισμοῦ, αἱ ὁποῖαι ὑπολείπονται διὰ τὴν συνέχισιν τοῦ ἀγῶνος; Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀριθμῶν τῶν στρατιωτικῶν Ἀρχῶν, ἐντὸς τῆς χώρας, ὅπως ἀνεκοίνωσεν ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως, εἶναι σήμερον περίπου 400, ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὰς γειτονικὰς χώρας, ὑπολογίζονται εἰς 16.000 ἕως 19.000. Αὐτοὶ εἶναι οἱ σημερινοὶ ἀριθμοί. Καὶ τώρα τίθεται περαιτέρω ἐρώτημα: Ποία εἶναι ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν σήμερον ἀκολουθεῖ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα καὶ ὁ συμμοριτισμός; Ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, συμβαίνει μὲ τὸν κομμουνισμὸν—καὶ τὸν ἐσωτερικὸν καὶ τὸν διεθνῆ—ἕνα περίεργον πρᾶγμα: Ἐνῷ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα ἀποτελεῖ, συμφώνως πρὸς τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ ἡγέτου του, ὄχι ἐκλογικὸν μηχανισμόν, ὅπως ὀνομάζονται τὰ ἀστικὰ Κόμματα, ἀλλ’ ἐπαναστατικὸν στρατόν, ὁ ὁποῖος λειτουργεῖ συνωμοτικῶς, μ’ ὅλα ταῦτα συμβαίνει νὰ διακηρύττῃ μεγαλοφώνως καὶ ἐγγράφους τοὺς σκοπούς του. Οἱ σκοποὶ εἶναι δημόσιοι, τὰ μέσα εἶναι συνωμοτικά. Καὶ ἔχομεν διὰ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν σήμερον ἀκολουθεῖ, δύο ἐπίσημα κείμενα τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Ἔχομεν, πρῶτον, τὴν ἀνακοίνωσιν τῶν ἀποφάσεων τῆς 6ης Ὁλομελείας τῆς Κ. Ε. τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος τῆς 9ης Ὀκτωβρίου. Ἡ ἀπόφασις τῆς Ὁλομελείας εἶναι ἀνεπιφύλακτος. Προσδιορίζει μὲ ἀπόλυτον σαφήνειαν τοὺς περαιτέρω σκοπούς. Γράφει: «Τὸ Κ. Κ. ἀποφασίζει νὰ σταματήσῃ σήμερα τὸν ἔνοπλον ἀγῶνα, ἀφήνοντας μόνο μικρὰ παρτιζάνικα τμήματα σὰν μέσο πίεσης γιὰ ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερη δημοκρατοποίηση τῆς πολιτικῆς ζωῆς τοῦ τόπου, μὲ βάση τὴν πρόταση τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης». Καὶ προσθέτει: «Νὰ μεταφέρῃ τὸ κέντρο βάρους τῆς δουλειᾶς στὴν ὀργάνωση καὶ καθοδήγηση τοῦ πολιτικοῦ καὶ οἰκονομικοῦ ἀγῶνα ὅλων τῶν ἐργαζομένων στρωμάτων τοῦ λαοῦ, στὴν πρώτη γραμμὴ τῆς ἐργατικῆς τάξης καὶ τῶν ὑπαλλήλων, τῶν ξεσπιτωμένων ἀγροτῶν, τῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων τραυματιῶν καὶ ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, τῶν γυναικῶν καὶ τῆς νεολαίας». Ἀσφαλῶς, κ. βουλευταί, οὐδέποτε κροκόδειλοι ἐθρήνησαν γοερώτερον τὰ θύματά των! «Τὸ κόμμα, συνεχίζει, πρέπει ν’ ἀναπτύξῃ τὴ δουλειὰ καὶ τὴ δράση του σ’ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς μαζικῆς πάλης. Μὲ βάση τὸ πρόγραμμα γιὰ τὴ δημοκρατοποίηση τῆς Ἑλλάδος ἐπιβάλλεται ἡ συνένωση ὅλων τῶν προοδευτικῶν δυνάμεων τοῦ τόπου σ’ ἕνα κοινὸ μέτωπο πάλης γιὰ τὰ ζητήματα τοῦ λαοῦ». Καί, διὰ νὰ μὴ λείπῃ καὶ εἰς αὐτὸ τὸ κείμενο τὸ κεφάλαιον τῆς προδοσίας, προσθέτει ἡ 6η ὁλομέλεια: «Τὸ κόμμα πρέπει νὰ φυλάγῃ καὶ ν’ ἀναπτύξῃ παραπέρα τοὺς δεσμοὺς ἀνάμεσα στὸν ἑλληνικὸ καὶ σλαυομακεδονικὸ λαό, ποὺ σφυρηλατήθηκαν μέσα στὸν κοινὸ ἀγῶνα. Ἡ πάλη ἐνάντια στὴν καταπίεση τῶν σλαυομακεδόνων, ἡ πάλη γιὰ τὴν ἰσοτιμία, γιὰ ἀναγνώριση νὰ ζοῦνε λεύτεροι κι’ ἀφέντες στὴν πατρική τους γῆ, δένει τοὺς Μακεδόνες καὶ τοὺς Ἕλληνες». Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπόφασις τῆς 6ης Ὁλομελείας, ἀνεπιφύλακτος. Ἀλλ’ ἔχομεν ἐπίσης καὶ βραδυτέραν ἀνακοίνωσιν, τῆς 24ης Ἀπριλίου 1950, τῆς ἀποφάσεως τοῦ Π. Γ. τῆς Κ. Ε. τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Πρῶτον, γίνεται φιλόφρων ἀπέναντι τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Γράφει: «Τὸ Κέντρο στέκει ἐμπόδιο στοὺς πόθους καὶ τὶς ἐλπίδες τοῦ λαοῦ καὶ ἡ Κυβέρνηση Πλαστήρα καὶ Σία πρωταθλητὴς κι’ ἐφαρμοστής στὴν πολιτικὴ τῆς δουλείας καὶ τῆς προδοσίας». Τὸ κήρυγμα τῆς τελευταίας πολιτικῆς ἀποφάσεως εἶναι ὅτι, «οἱ ἐργαζόμενοι τῆς Χώρας, ὁ λαός μας, παλεύει μὲ ὅλα τὰ μέσα ἐνάντια στοὺς ἐχθρούς του. Καὶ δίπλα στοὺς οἰκονομικοὺς καὶ πολιτικοὺς μαζικοὺς ἀγῶνες συνεχίζεται στὰ βουνὰ ἡ δρᾶσις τῶν ἀνταρτοομάδων ἐνάντια στὴν ἐξοντωτικὴ πολιτικὴ τῶν δημίων τοῦ Λαοῦ». Ζητεῖ «γενική, δίχως ὅρους, ἀμνηστία» καὶ διακηρύττει «τὴν ἀνάγκη πανελλαδικῆς πανδημοκρατικῆς ἑνότητας, πανελλήνιου δημοκρατικοῦ μετώπου, ἑνιαίου δημοκρατικοῦ συνασπισμοῦ». Καὶ προσθέτει. «Οἱ διαφορὲς τοῦ παρελθόντος ἂς μποῦν στὴν πάντα. Ἂς δώσουμε τὸ χέρι στοὺς χθεσινοὺς ἀντιπάλους» καὶ ὁ ἐπίλογος: «Ὁ ἀγῶνας τοῦ λαοῦ μας μόνο ἕνα τέρμα μπορεῖ νὰ ἔχῃ, τὴ λεύτερη, δημοκρατική, εἰρηνικὴ Ἑλλάδα, δίχως Ἀμερικανοκρατία καὶ φασισμό, μέλος ἰσάξιο τῆς δημοκρατικῆς οἰκογενείας τῶν λαῶν, ποὺ ἔχουν παράδειγμα καὶ ὁδηγό τους, τὴ μεγάλη καὶ ἀκατανίκητη Σοβιετικὴ Ἕνωση». Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι διατηρεῖται ἀκατάλυτος ὁ σκοπὸς τῆς ὑποταγῆς τῆς Ἑλλάδος, τῆς ἐντάξεώς της εἰς τὸ σύστημα τῶν Σοβιετικῶν Δημοκρατιῶν. Καὶ χρησιμοποιεῖ ὡς μέσον τὸ ἑνιαῖον δημοκρατικὸν μέτωπον. Συντελεῖται δηλαδή, ἡ μετάβασις ἀπὸ τὴν ἐπαναστατικὴν εἰς τὴν πολιτικὴν τακτικήν. Καὶ τὸ θέμα τοῦτο ἔχει ἀνάγκην εὐρυτέρας ἀναπτύξεως. Ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ὁ κομμουνισμὸς ἀνέκαθεν ἐναλλάσσει τὴν τακτικήν του μεταξὺ τῆς ἐπαναστατικῆς καὶ τῆς πολιτικῆς τακτικῆς. Μέχρι τοῦ 1934 ἀπετέλει ἀδιάλλακτον αἵρεσιν. Τότε ἐφεῦρε τὰ Λαϊκὰ Μέτωπα. Τότε ἐφεῦρε τὴν σκέψιν, ὅτι ἡ τελικὴ ἐπικράτησις δὲν ἦτο δυνατὴ κατὰ μέτωπον, διότι τὰ κομμουνιστικὰ κόμματα ἀπεκόπτοντο, μὲ τὴν ἀδιάλλακτον πολιτικήν των, καὶ δὲν ἠδύναντο νὰ ἀσκοῦν ἐπιρροὴν εἰς τὸν πολιτικὸν βίον τῆς Χώρας των. Τότε ἐκηρύχθη ἡ ἀνάγκη τῶν Λαϊκῶν Μετώπων, σκοπὸς τῶν ὁποίων ἦτο ἡ κατάκτησις τῆς ἐξουσίας εἰς δύο στάδια. Τὸ πρῶτον στάδιον ἦτο ὁ «ἀστικοδημοκρατικὸς μετασχηματισμὸς» καὶ ἐκεῖθεν κατόπιν ἡ ἐξόρμησις διὰ τὴν τελικὴν ἐπικράτησιν. Δεῖγμα τῶν λαϊκῶν μετώπων εἴχομεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ 1936, εἶχον καὶ αἱ ἄλλαι χῶραι τῆς Εὐρώπης. Ὅταν ἦλθεν ἡ κατοχὴ τὰ λαϊκὰ μέτωπα ηὐρύνθησαν εἰς ἐθνικὰ μέτωπα. ΕΑΜ. Τὸ ἴδιον συνέβη καὶ εἰς τὰς ἄλλας χώρας, διότι τότε ὁ Κομμουνισμὸς ἔκρινεν ὅτι ἐχρειάζετο ἡ κινητοποίησις ὅλων τῶν δυνάμεων τοῦ λαοῦ, πρῶτον διὰ νὰ ὑπάρξῃ καθολικὴ ἀντίστασις ἐναντίον τοῦ κατακτητοῦ, ὁ ὁποῖος ἠπείλει καὶ τὴν Σοβ. Ἕνωσιν καὶ δεύτερον διὰ νὰ γίνῃ ἀνάμιξις τῶν κομμουνιστικῶν κομμάτων κατὰ τὴν περίοδον τοῦ ἀγῶνος μὲ τὰς εὐρυτέρας μάζας τοῦ λαοῦ εἰς τρόπον ὥστε μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν νὰ εἶναι δυνατὸν μὲ δημοκρατικὰς μεθόδους νὰ ἐπιτευχθῇ πλειοψηφία καὶ τοιουτοτρόπως ἀπὸ τὴν λεωφόρον τῆς δημοκρατίας οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης νὰ ὁδηγηθοῦν εἰς τὴν Μόσχαν. Καὶ ἐτηρήθη ἡ ἀρχὴ τῶν ἐθνικῶν μετώπων μέχρις ἐσχάτων εἰς ὅλην τὴν Εὐρώπην. Ἦσαν αἱ Οἰκονομικαὶ Κυβερνήσεις. Ἐνέκρινεν ὅμως κατόπιν ὁ Ἡγέτης τοῦ κομμουνιστικοῦ κόσμου ὅτι ἡ πορεία τῶν γεγονότων δὲν ἐδικαίωνε τὰς ἐλπίδας του. Ὅτι ἡ συνεργασία τῶν κομμουνιστικῶν κομμάτων εἰς τὰς κυβερνήσεις ἀντὶ νὰ προπαρασκευάζῃ τὴν μετάβασιν τῆς Εὐρώπης εἰς τὴν Μόσχαν τοὐναντίον ὡδήγει εἰς τὴν εὐόδωσιν τῆς Ἀμερικανικῆς πολιτικῆς διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Εὐρώπης. Καὶ τότε καθιέρωσε τὸν Κόμινφορμ, τὴν ἐπαναστατικὴν τακτικήν. Εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ἦτο μόνον θεωρητικὴ ἡ ἐπαναστατικὴ τακτική, ἦτο τραγική, ἦτο πόλεμος μὲ τὰς ἀπείρους θυσίας, τὰς ὁποίας γνωρίζετε. Ἔπειτα ὅμως ἀπὸ τὴν συντριβήν του τὸ Κ.Κ.Ε. καταλήγει εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς ἀλλαγῆς τακτικῆς καὶ αὐτὴ σήμερον εἶναι ἡ πολιτική του. Ἐπιζοῦν βεβαίως καὶ κινοῦνται ἀκόμα τὰ λείψανα τοῦ συμμοριτισμοῦ, καθ’ ὃν τρόπον ἀνέπτυξε ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως. Ἀλλὰ τὸ κέντρον τοῦ βάρους μετατοπίζεται, γίνεται πολιτικὴ ἡ τακτική, ἀποβλέπουν εἰς τὸ συνδικαλιστικὸν μέτωπον, ἀποβλέπουν εἰς τὴν δημιουργίαν ἑνιαίου δημοκρατικοῦ μετώπου μὲ λήθην οἰκογενειακῶν διαιρέσεων, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐπιτύχουν αὐτὸ τὸ ὁποῖον συγκεκριμένως ἐπαγγέλλονται, ἀνασύστασιν, ἀνασύνταξιν τῶν δυνάμεων καὶ ἐνώπιον αὐτῶν τῶν δυνάμεων καὶ αὐτῆς τῆς πολιτικῆς τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος εὑρισκόμεθα καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπέναντι αὐτῆς τῆς πολιτικῆς καὶ ἀπέναντι αὐτῆς τῆς δυνάμεως ὀφείλει νὰ χαράξῃ τὴν πολιτείαν της. Καὶ τὴν πολιτείαν αὐτὴν θεωροῦμεν καθῆκον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ ἀναπτύξωμεν. Τὸ πρῶτον καθῆκον μας εἶναι ἀπέναντι τῆς ὑλικῆς δυνάμεως, τῆς ὑλικῆς ἐπιθετικῆς δυνάμεως τοῦ κομμουνισμοῦ νὰ ἔχωμεν πλήρη καὶ ἄγρυπνον τὴν ὑλικὴν δύναμιν τοῦ Κράτους. Ὁ ἐθνικός μας στρατός, εἰς τὸν ὁποῖον ὀφείλομεν μαζὶ μὲ τὴν ἐπικουρίαν τοῦ ἀνωνύμου καὶ μεγαλομάρτυρος λαοῦ μας τὴν νίκην καὶ τὴν ἐλευθερίαν, ἀποτελεῖ πλήρη ἐγγύησιν καὶ διὰ τὸ μέλλον. Ἐπιθυμῶ νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι καὶ ὁ βαθμὸς καὶ ὁ ρυθμὸς τῆς ἐλαττώσεως τῶν στρατιωτικῶν μας δυνάμεων, λόγῳ τῆς μεταβάσεως εἰς οὐσιαστικῶς εἰρηνικὴν περίοδον, συντελεῖται ἐν ἀπολύτῳ ἁρμονίᾳ πρὸς τὰς γνώμας τῆς ὑπευθύνου στρατιωτικῆς Ἡγεσίας. Πέραν τοῦ ἐθνικοῦ μας στρατοῦ τὰ σώματα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας μὲ τὴν αὐτοθυσίαν των, μὲ τὸν ἡρωϊσμόν των ἀπέδειξαν πάλιν ὅτι ἠμποροῦν νὰ ἀποτελοῦν τὴν ἐγγύησιν τῆς ἀσφαλείας, τῆς τάξεως, τῆς ἐλευθερίας. Καὶ αὐτὴν τὴν ἐγγύησιν τοὺς ἐμπιστευόμεθα καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ἀλλὰ πέραν τῶν δύο αὐτῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ὑπάρχει καὶ ἡ εὐρεία λαϊκὴ ὀργάνωσις τῶν Μονάδων Ἐθνοφυλακῆς Ἀμύνης, τῶν Μ.Ε.Α., καὶ πρέπει νὰ ἔλθωμεν εἰς μίαν εὐρεῖαν ἐξέτασιν αὐτοῦ τοῦ θέματος. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τριῶν ἐτῶν διεκήρυσσα ὅτι, ἐὰν εἰς τὸν ἀγῶνα τῶν πόλεων ἀρκοῦν αἱ ἔνοπλοι δυνάμεις τοῦ Κράτους, ὅπως ἀρκοῦν πάντοτε ὁσάκις ὑπάρχει ὁρατότης τοῦ ἐχθροῦ, ὅμως προκειμένου περὶ τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος, ὁ ὁποῖος διαθέτει ὄχι μόνον τὰς ἀριθμητικάς του δυνάμεις ἀλλὰ διαθέτει τὰς ἀσταθμήτους καταθλιπτικὰς δυνάμεις τοῦ χώρου καὶ χρόνου εἰς τὸν ἀγῶνα, μόνον ἀποτελεσματικὸς τρόπος ἀντιμετωπίσεως ἠδύνατο νὰ ὑπάρχῃ τὸ ὡπλισμένο χωριό. Ὑπεστήριξα ἀνέκαθεν ὅτι μόνον ἐὰν τὸ χωριὸ εἶχεν ὁπλισθῆ θὰ ἠδύνατο νὰ ἔχῃ προληφθῆ ὁ συμμοριτισμός, διότι βεβαίως κατὰ τὸ στάδιον τῆς εὐρείας ἀναπτύξεως τῶν συμμοριῶν τὸ ἔνοπλο χωριὸ εἶναι ἔκθετον εἰς τὴν βίαν τῶν ὠργανωμένων ὁμάδων. Μόνον ὡς μέσον προληπτικὸν εἶναι ἀπολύτως τελεσφόρον. Ἀλλ’ ἐὰν δὲν ἔγινεν ἀντιληπτὸν τότε εἶναι εὐτύχημα ὅτι σήμερον ἔχει γίνει ἀντιληπτὸν καὶ ἀποτελεῖ συνείδησιν τῆς Στρατιωτικῆς ἡγεσίας. Μόνον τὸ ἔνοπλο χωριὸ καθιστᾶ ἀδύνατον τὴν ὑποτροπὴν τοῦ συμμοριτισμοῦ ὑπὸ ἕνα ὅρον, ὅτι ἡ ὀργάνωσις θὰ γίνῃ μὲ τὸν πρέποντα τρόπον. Καὶ ἰδοὺ τὸ κύριον θέμα. Ποῖαι εἶναι αἱ προϋποθέσεις διὰ τὴν εὐδόκιμον ὀργάνωσιν καὶ λειτουργίαν τῶν ΜΕΑ; Πρῶτον, δὲν θὰ ὑπάρχουν προσωπικαὶ προσκλήσεις, ἀλλὰ προσκλήσεις ἀπρόσωποι, στράτευσις κλάσεων, ἡλικιῶν. Αἱ προσωπικαὶ προσκλήσεις εἶναι φατρία, αἱ ἀπρόσωποι προσκλήσεις εἶναι Κράτος. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐδοκίμασα ἱκανοποίησιν διότι καὶ ἡ στρατιωτικὴ ἡγεσία συμμερίζεται αὐτὴν τὴν ἀρχήν. Ἀπρόσωπος πρόσκλησις, προσωπικὴ ἐξαίρεσις. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρχή. Δεύτερον, θὰ πρέπῃ ἀπολύτως νὰ ὑπάρχῃ ὑπεύθυνος στρατιωτικὴ ἡγεσία. Εὐχαριστοῦμεν τοὺς αὐθορμήτους τοπικοὺς ἡγέτας, πολλοὶ τῶν ὁποίων ὑπῆρξαν ἄξιοι τῆς Πατρίδος, ἀλλὰ σήμερον, ὅταν ὑπάρχῃ ἡ ἐπάρκεια τοῦ Κράτους, δὲν ἐπιτρέπεται ἐθελουσία προσφορά. Ἐπιβάλλεται ὑπεύθυνος στρατιωτικὴ ἡγεσία, ἀξιωματικοὶ ἢ τοῦ στρατοῦ ἢ τῆς δημοσίας τάξεως. Καὶ τρίτον, τὰ ὅπλα μόνον ὅταν ὑπάρχῃ ἐν ἐνεργείᾳ συμμοριτισμὸς εἰς τὴν περιφέρειαν πρέπει νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰς χεῖρας τῶν χωρικῶν. Ὅταν δὲν ὑπάρχῃ ἐν ἐνεργείᾳ συμμοριακὴ δρᾶσις, τὰ ὅπλα πρέπει νὰ παραδίδωνται εἰς τὴν Κεντρικὴν Διοίκησιν τῶν ΜΕΑ, ἢ εἰς τὸν σταθμὸν τῆς Χωροφυλακῆς. Δὲν ἔχουν κανένα λόγον νὰ ὑπάρχουν εἰς τὸ χωριό. Καὶ τέταρτον, ἐφ’ ὅσον τὰ ΜΕΑ εἶναι Κράτος, δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ εἶναι μυστικὴ ἡ διανομὴ τῶν ὅπλων. Ὅπως εἰς τοὺς στρατῶνας τὰ ὅπλα δίδονται, διότι ὁ στρατὸς δικαιοῦται νὰ ἔχῃ ὅπλα, καθ’ ὅμοιον τρόπον εἰς τοὺς στρατευμένους χωρικοὺς τὰ ὅπλα θὰ δίδωνται κατὰ δημόσιον τρόπον διότι εἶναι ὅπλα τοῦ Κράτους καὶ θὰ παραδίδωνται εἰς τὴν ἐντολὴν τοῦ Κράτους εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἀποστολῆς του. (Χειροκροτήματα). Αὐτὰ εἶναι, ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, τὰ ὑλικὰ μέσα, τὰ ὁποῖα τὸ Κράτος ὀφείλει νὰ χρησιμοποιήσῃ ἐναντίον τῶν δυνάμεων καὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ κομμουνιστικοῦ συμμοριτισμοῦ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι, δὲν ἠμποροῦν νὰ εἶναι τὰ μόνα. Ὁ κομμουνισμὸς διεξάγει ἀγῶνα ὁλοκληρωτικὸν μὲ ὑλικά, κοινωνικά, πολιτικὰ καὶ ἰδεολογικὰ μέσα καὶ ἡ ἄμυνα τῆς Πατρίδος καὶ ἡ ἄμυνα τῆς Δημοκρατίας πρέπει ἐπίσης νὰ γίνεται μὲ ὅλα τὰ μέσα. Πέραν τῶν ὑλικῶν μέσων ὀφείλομεν ἐπίσης νὰ ἐπιδιώκωμεν τὴν καταπολέμησίν του μὲ πολιτικὰ μέσα. Καὶ τὰ πολιτικὰ μέσα ὀνομάζονται ἰσοπολιτεία, δικαιοσύνη. Καὶ πέραν τῶν πολιτικῶν μέσων ὀφείλομεν τὴν καταπολέμησίν του νὰ ἐπιδιώκωμεν μὲ κοινωνικὰ μέσα, μὲ τὴν κοινωνικὴν δικαιοσύνην. Ἔρχεται τώρα τὸ Κ.Κ.Ε. εἰς τὰς μάζας ὄχι μὲ τὸ ἔγκλημα καὶ τὴν βίαν, ὅπως κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τετραετίας, ἔρχεται μὲ τὸ προσωπεῖον καὶ τὸν δόλον ὡς δημαγωγὸς τῆς κοινωνικῆς ἀθλιότητος. Μόνον ὅταν αἱ μᾶζαι αἰσθανθοῦν ὅτι ἡ πολιτικὴ ἡγεσία, ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς τὸ πλευρόν του, τοὺς περιβάλλει μὲ στοργὴν καὶ προσφέρει πᾶσαν δυνατὴν ἀνακούφισιν εἰς τὸν μόχθον των, μόνον τότε ἡ πάλη θὰ εἶναι τελεσφόρος καὶ ἠμποροῦμεν νὰ εἴμεθα βέβαιοι διὰ τὴν τελικὴν ἐκμηδένισιν καὶ εἰς τὸ πολιτικὸν καὶ τὸ κοινωνικὸν πεδίον τῆς νέας ἐπιθέσεως τοῦ κομμουνισμοῦ. Καὶ αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν ἔχει ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου. Θὰ προσπαθήσωμεν νὰ δώσωμεν ἱκανοποίησιν εἰς τὰ δίκαια κοινωνικὰ αἰτήματα, θὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὰ αἰτήματα τῶν ἀγροτῶν μας διὰ τὴν τιμὴν τῶν προϊόντων των, ὅπως διὰ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου, ἡ ὁποία συνεζητήθη αὐτὰς τὰς ἡμέρας, θὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἐπεκτείνωμεν τὰς Κοινωνικὰς Ἀσφαλίσεις καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον διὰ τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ἔχουσιν αὐτὸ τὸ δικαίωμα, θὰ προσπαθήσωμεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν ἐντὸς τοῦ μέτρου τῶν δυνάμεων τοῦ προϋπολογισμοῦ τὰ αἰτήματα τῶν μισθωτῶν, τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν συνταξιούχων καὶ δὲν θὰ λησμονήσωμεν τὴν ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν, ὅτι οἱ ὠφεληθέντες ἀπὸ τὸν πληθωρισμὸν θὰ κληθοῦν νὰ ἱκανοποιήσουν τὰ θύματα τοῦ πληθωρισμοῦ, τοὺς μικροκαταθέτας. Θεωροῦμεν καθῆκον μας νὰ πραγματοποιήσωμεν τὴν Κοινωνικὴν Πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἐπηγγέλθημεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντιμετώπισις τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν εἰς τὴν νέαν τακτικὴν τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἐρχόμεθα εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα εἰς τὴν ἀπογραφὴν τῆς καταστάσεως, τὴν ὁποίαν παρελάβομεν. Ποία εἶναι ἡ κατάστασις τῶν κρατουμένων τὴν ὁποίαν παρελάβομεν; Ὑπάρχουν σήμερον —εἰς στρογγυλοὺς ἀριθμοὺς—23.000 χιλιάδες κρατούμενοι. Ἐξ αὐτῶν 3.500 εἶναι πολιτικοὶ κρατούμενοι ὑπὸ ἐκτόπισιν εἰς τὴν Μακρόνησον 3.500 εἶναι ὑπόδικοι, 16.000 εἶναι κατάδικοι. Αὐτοὶ εἶναι οἱ σημερινοὶ ἀριθμοί. Ποία εἶναι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν πρόκειται ν’ ἀκολουθήσωμεν ἀπέναντί των; Ἀπὸ τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα καὶ ἀπὸ τὴν Ἀριστερὰν τῆς Βουλῆς, μᾶς προτείνεται, ἡ παροχὴ γενικῆς ἀμνηστίας. Ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν, ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν σήμερον ἐπαναλαμβάνομεν, εἶναι ἀπάντησις ἀρνητική. Ἀρνούμεθα νὰ χορηγήσωμεν γενικὴν ἀμνηστίαν καὶ θὰ ἐξηγήσωμεν τὸν λόγον. Κύριοι βουλευταί, ποία εἶναι ἡ ἔννοια, ποία εἶναι ἡ σκοπιμότης τῆς ἀμνηστίας; Ἡ ἔννοια καὶ ἡ σκοπιμότης τῆς ἀμνηστίας εἶναι ὅτι τὸ παρελθὸν παραδίδεται εἰς τὴν λήθην, χάριν τοῦ μέλλοντος. Θὰ πρέπῃ ἑπομένως νὰ εἶναι ἀντικειμενικῶς δεδομέναι αἱ προϋποθέσεις ὅτι μὲ τὴν χορήγησιν τῆς ἀμνηστίας πραγματοποιεῖται, συντελεῖται ἡ λήθη. Ἀλλὰ πότε τοῦτο δύναται νὰ συμβῇ; Ὑπάρχει εἰς πᾶσαν χορήγησιν ἀμνηστίας μία σιωπηρὰ προϋπόθεσις, ἡ ἀποδοχὴ ὑπ’ ἐκεῖνον πρὸς τὸν ὁποῖον προσφέρεται, ἡ ἀνταπόκρισις, ἡ συγκατάθεσις. Ὅταν μετὰ τὸ κίνημα τοῦ 1935 τὸ Βασιλικὸν καθεστὼς παρεχώρησεν ἀμνηστίαν εἰς τὸ Κίνημα, ἦτο βέβαιον, ὅτι ἡ ἀμνηστία εὕρισκεν ἀνταπόκρισιν καὶ διὰ τοῦτο ἐξυπηρέτησε πράγματι Ἐθνικὸν σκοπόν, παρέδωκε τὸ παρελθὸν εἰς τὴν λήθην, διὰ νὰ εἰσέλθῃ ἡ χώρα εἰς τὸ μέλλον. Ἀλλὰ σήμερον ὑπάρχει αὐτὴ ἡ προϋπόθεσις; Ποῖος εἶναι σήμερον ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι ὁ ἀντίπαλος; Ὁ ἀντίπαλος σήμερον εἶναι ἡ Κομινφόρμ. Καὶ ἐρωτῶ, ὑπάρχει καμμία ἔνδειξις ὅτι δέχεται τὴν ἀμνηστίαν ὡς ὅρον λήθης διὰ τὸ παρελθόν, διὰ νὰ ὑπάρξῃ εἰρήνευσις, ἀλληλεγγύη, ἐγκαρδιότης, συνεργασία διὰ τὸ μέλλον; Ἀλλὰ καὶ ἐὰν εἴχομεν τυχὸν θεωρητικῶς ἀμφιβολίας, ἔρχονται τὰ κείμενα, ἔρχονται αἱ συγκεκριμέναι ἐπαγγελίαι διὰ νὰ βεβαιώσουν ὅτι ὁ σκοπὸς τῆς συνεχίσεως τοῦ ἀγῶνος ὑφίσταται, ἡ τελικὴ βλέψις των πρὸς ὑποδούλωσιν τῆς Ἑλλάδος παραμένει ἀνένδοτος, ἀκατάλυτος. Κύριοι βουλευταί, μόνον ὑπὸ μίαν θεωρητικὴν προϋπόθεσιν θὰ ἦτο ὠφέλιμος καὶ ἐνδεδειγμένη ἡ γενικὴ ἀμνηστία, ἐὰν ὑπῆρχε παγκόσμιος κατευνασμός, ἐὰν ἡ Κομινφὸρμ ἐγκατέλειπε τὴν ἐπίθεσιν, ἐὰν τὸ Κομμουνιστικὸν Κόμμα ἔπαυε νὰ εἶναι Πέμπτη φάλαγξ καὶ τμῆμα τοῦ Διεθνοῦς ἐπαναστατικοῦ Στρατοῦ, τότε, πρὸς ὁλοκλήρωσιν τοῦ Παγκοσμίου Κατευνασμοῦ ἐπεβάλλετο καὶ τὸ ἐσωτερικὸν μέτρον τῆς πλήρους ἀμνηστίας διὰ νὰ ὁλοκληρώσωμεν τὴν εἰρήνευσιν καὶ νὰ βαδίσωμεν ἠρέμως πρὸς τὸ μέλλον. Ἀλλ’ αὐτὴ ἡ προϋπόθεσις ἐὰν ἀποτελῇ εὐχὴν ὅλων τῶν ἀνθρώπων, δὲν ἀποτελεῖ δυστυχῶς καὶ πραγματικότητα. Πραγματικότητα ἀποτελεῖ ἡ ἔντασις, ἡ ἀνένδοτος συνέχεια τοῦ ἀγῶνος. Καὶ ἰδοὺ διατί, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀνένδοτος ἡ συνέχεια τοῦ ἀγῶνος, ἀνένδοτος ὀφείλει νὰ εἶναι καὶ ἡ ἐπαγρύπνησις καὶ ἄμυνα τοῦ Κράτους. Ἰδοὺ διατὶ ἀρνούμεθα τὴν ἀμνηστίαν, συνέπεια τῆς ὁποίας θὰ ἦτο ἡ ἀπρόσωπος ἀθρόα ἀπόλυσις. Ποία εἶναι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ἐχαράξαμεν; Ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἐχαράξαμεν εἶναι προσωπικὴ ἐξέτασις τῶν περιπτώσεων. Ἔχομεν σήμερον 17.000 καταδίκους ἐκ τῶν ὁποίων 13.000 ἔχουν καταδικασθῆ ἀπὸ ἔκτακτα στρατοδικεῖα ὑπὸ τὰς συνθήκας τοῦ ἀγῶνος καὶ χωρὶς τὴν δυνατότητα ἐνδίκου μέσου. Ἀποτελεῖ χρέος δικαιοσύνης ἡ προσφορὰ τοῦ ἐνδίκου μέσου τῆς ἀναθεωρήσεως, τῆς ἐφέσεως. Ἡ προσφορὰ ἐνδίκου μέσου δὲν εἶναι κἂν ἐπιείκεια εἶναι μόνον δικαιοσύνη. Τὸ Ἐφετεῖον δὲν εἶναι ἐπιείκεια ἀνέναντι τοῦ Πρωτοδικείου, εἶναι δικαιοσύνη. Ὀφείλομεν ἑπομένως νὰ προσφέρωμεν εἰς ἅπαντας τὸ ἔνδικον μέσον τῆς Ἀναθεωρήσεως τῆς Ἐφέσεως ὑπὸ τὰς σημερινὰς ἠρέμους συνθήκας. Ἀλλὰ εὑρέθημεν ὅταν ἐσκέφθημεν τὴν ἀνάγκην τῆς λύσεως αὐτῆς ἐνώπιον τῆς ἀκολούθου δυσχερείας. Ἕν εἶναι τὸ ἀναθεωρητικόν, καὶ θὰ ἠδύνατο ἴσως νὰ ἱδρύσῃ καὶ τμῆμα δεύτερον. Ἀλλὰ πῶς θὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ πλῆθος τῶν αἰτήσεων; Ἐὰν ἐπροτιμῶντο τὰ πενταμελῆ Ἐφετεῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σχηματισθῇ ἡ ἐντύπωσις δυσπιστίας πρὸς τὴν Στρατιωτικὴν Δικαιοσύνην, τὴν ὁποίαν δυσπιστίαν οὐδέποτε θὰ ἐπιτρέπαμεν διότι ἡ ἐμπιστοσύνη μας εἶναι ἀμέριστος, εἶναι ἴση πρὸς ὅλους τοὺς λειτουργοὺς τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης. Καὶ διὰ τοῦτο κατελήξαμεν εἰς τὸ συμπέρασμα: Αἱ αἰτήσεις νὰ ὑποβάλλωνται εἰς τὸ Ἀναθεωρητικὸν καὶ τοῦ ἀναγνωρίζομεν τὴν ἁρμοδιότητα τῆς παραπομπῆς των εἰς τὰ πενταμελῆ Ἐφετεῖα. Τοιουτοτρόπως καθίστανται ἁρμόδια καὶ τὰ πενταμελῆ Ἐφετεῖα καὶ εὑρίσκεται ὁ πρακτικὸς τρόπος τῆς τακτοποιήσεως τῶν ζητημάτων. Πέραν τοῦ ἐνδίκου μέσου τῆς Ἐφέσεως, τὸ ὁποῖον ἀφορᾶ τὸν μέγιστον ἀριθμὸν οἱ συνάδελφοί μου ἐν τῇ Κυβερνήσει ἀνέπτυξαν καὶ δύο ἀκόμη μέτρα. 1) Τὴν ἀναστολὴν τῆς ποινῆς. 2) Ἀνέπτυξαν ἐπίσης καὶ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον αὐξάνει τὸν ἀριθμὸν τῶν Συμβουλίων τῆς Χάριτος. Ἀναστολὴ καὶ χάρις εἶναι καὶ μέτρα δικαιοσύνης καὶ μέτρα ἐπιεικείας. Σήμερον ἡ ἀναστολὴ χορηγεῖται μετὰ τὴν ἔκτισιν τῶν ⅔ τῆς ποινῆς. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νομοσχεδίου θὰ δύναται νὰ χορηγηθῇ μὲ τὰς πλήρεις ἐγγυήσεις τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἔκτισιν τοῦ ⅓ τῆς ποινῆς. Καὶ ἡ δημιουργία 6 Συμβουλίων Χαρίτων ἐπιτρέπει τὴν ταχυτέραν διεκπεραίωσιν τῶν αἰτήσεων. Ἐπειδὴ εἶναι ἄδικον, ὄχι διὰ ἀντικειμενικοὺς λόγους, ἀλλὰ μόνον διὰ τὴν ἔλλειψιν ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ Συμβουλίων νὰ βραδύνῃ ἡ διεκπεραίωσις τῶν αἰτήσεων Χάριτος. Πέραν αὐτῶν τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τοὺς καταδίκους ὑπάρχει καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν κρατουμένων εἰς τὴν Μακρόνησον. Καὶ θὰ ἔλθω εἰς τὴν συζήτησιν καὶ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος. Εἰς τὴν Μακρόνησον διὰ τοῦ ΟΑ ψηφίσματος συνεκεντρώθησαν τὴν 14)11)49 ἄνδρες 10.032 καὶ 1.200 γυναῖκες, ἀπεστάλησαν ἐπίσης 500 συμμορῖται. Τοιουτοτρόπως τὸ σύνολον τῶν συγκεντρωθέντων πολιτῶν ἀνήρχετο εἰς 10.532 + 1.200. Ἐκ τούτων 2.900 ἐνετάχθησαν εἰς τὸν στρατὸν ὡς ὑπέχοντες στρατιωτικὴν ὑποχρέωσιν. Ὑπὸ τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία προβλέπεται ὑπὸ τοῦ Γʹ Ψηφίσματος ἀπὸ τῆς 1)11)49, ἀπελύθησαν 5.794 ἄνδρες καὶ 200 γυναῖκες, ἤτοι σύνολον 6.000, ἤτοι παρέμειναν ἐν ἐκτοπίσει 3.338 ἄνδρες καὶ 1.000 γυναῖκες. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἀπελύθησαν ἄνδρες 478 καὶ γυναῖκες 345, ἤτοι σύνολον 823. Οὕτω εὑρίσκονται σήμερον ὑπὸ ἐκτόπισιν εἰς Μακρόνησον 2.860 ἄνδρες καὶ 655 γυναῖκες, ἤτοι σύνολον 3.515. Ἡ Μακρόνησος ἐχρησιμοποιήθη πάντοτε ἀπὸ τὰς στρατιωτικὰς ἀρχὰς καὶ ἔχομεν τὴν ἀπόφασιν τοῦτο νὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ἀλλὰ ἀπεφασίσαμεν νὰ παύσῃ νὰ εἶναι στρατόπεδον πολιτικῶν κρατουμένων α) διότι παρῆλθεν ἡ ἐμπόλεμος περίοδος, καὶ β) διότι τὰ στρατόπεδα εἶναι ἀσυμβίβαστα μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας. Κύριοι Βουλευταί, πέραν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν καταδίκων, τῶν ὑποδίκων, τῶν πολιτικῶν κρατουμένων, ὑπάρχει τὸ θέμα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἀπεμακρύνθησαν. Ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι ἡ δικαιοσύνη ἐπιβάλλει τὴν ἐπανεξέτασιν τῶν ἀπολύσεων. Ἐπανεξέτασις εἰς ἠρέμους καιροὺς ὑπὸ ὑπευθύνων ἐγκύρων συμβουλίων ἀποτελεῖ πρᾶξιν δικαιοσύνης. Βάσις τῆς αἰτήσεως θὰ εἶναι μόνον, καθὼς ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφός μου ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἡ ἀμφισβήτησις μόνον τῶν πραγματικῶν περιστατικῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐστηρίχθη ἡ ἀπόφασις τῆς ἀπολύσεως. Ἐὰν ἡ μεταμέλεια ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς πολίτας, δὲν ἀρκεῖ ὅμως διὰ τὸν δημόσιον ὑπάλληλον. Ὁ δημόσιος ὑπάλληλος, ἐὰν ἠπίστησεν ἀπέναντι τοῦ Κράτους καὶ τῆς Πατρίδος, δὲν ἔχει πλέον θέσιν. Διότι τὸ Κράτος πρέπει νὰ δύναται νὰ ἔχῃ πλήρη ἐμπιστοσύνην εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὸ ἀπαρτίζουν.

§35Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε..........

§36Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπ. Κυβερνήσεως). Δὲν δέχομαι διακοπάς.

§37Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν δύνασθε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ν’ ἀπευθύνεσθε πρὸς ἐμέ.

§38Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπ. Κυβερνήσεως). Ὑπάρχει Κανονισμός, τὸν ὁποῖον οἱ κ. κ. βουλευταὶ καὶ οἱ κ. κ. Ἀρχηγοὶ πρέπει νὰ σέβωνται.

§39Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον θὰ ὁμιλήσωμεν.

§40Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ (Ἀντιπ. Κυβερνήσεως). Εἶναι σύστημά σας νὰ διακόπτετε. Δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς. Αὐτή, κύριοι Βουλευταί, εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ σύνολον τῶν θεμάτων. Μέχρι τοῦδε ὑπῆρχον εἰκασίαι διὰ τὴν πολιτικήν μας, σήμερον ὅμως ἡ πολιτική μας καθίσταται συγκεκριμένη. Πιστεύομεν, ὅτι τὰ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα θέτομεν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὑπηρετοῦν ταὐτοχρόνως καὶ τὴν Ἀσφάλειαν καὶ τὴν Ἰσοπολιτείαν καὶ τὴν Δικαιοσύνην καὶ τοὺς κανόνας τοῦ Ἀνθρωπισμοῦ. Ἡ πρόσφατος πεῖρα ἔχει ἀποδείξει, ὅτι ἡ Δεξιά, μὲ τὰς παρακρατικάς της ὀργανώσεις, μὲ τὰς αὐθαιρεσίας της (φωναί, θόρυβος ἐκ τῆς δεξιᾶς), ἐν ὀνόματι τῆς Πατρίδος παρεβίαζε τὴν Δημοκρατίαν. Καὶ ἡ Ἀριστερά, ἐν ὀνόματι τῆς Δημοκρατίας, τῆς ὁποίας τὸ ὄνομα καπηλεύεται, ὑπονομεύει τὸ Ἔθνος. Εὑρισκόμεθα εἰς πλήρη ἀντίθεσιν πρὸς ἀμφοτέρας. (Χειροκροτήματα). Θεωροῦμεν ἀποστολήν μας νὰ ὑπερασπίσωμεν καὶ τὸ Ἔθνος καὶ τὴν Δημοκρατίαν. Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα τῶν νομοσχεδίων μας. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσαλδάρης ἔχει τὸν λόγον.

§42Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, εἶναι προφανὴς ἡ διάθεσις τῆς Κυβερνήσεως, ἀφοῦ ἐπροκάλεσε διὰ τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως μίαν ἐντύπωσιν, τὴν ὁποίαν ἐπεθύμει νὰ προκαλέσῃ, ἠθέλησε νὰ στερήσῃ τὴν Βουλὴν τοῦ περαιτέρω λόγου, ἐπὶ τῶν ὅσων ἀνεκοίνωσεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ἀληθές, ὅτι σήμερον τὸ ἀπόγευμα, ὅπως ἄλλως τε ἀνεγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας, ἐπρόκειτο νὰ εἶναι πανηγυρικὸν ἀπόγευμα «ἐπιεικείας» μὲ ραδιοφωνικὴν σύνδεσιν. Δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ κρίνω τὰ μέτρα ἐπιεικείας ποὺ ὑποβάλλονται καὶ τὰ ὁποῖα θὰ κριθοῦν ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν μὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα ἐπιεικείας ἔναντι μιᾶς ἀσταθοῦς καταστάσεως κυβερνητικῆς, ποὺ ἐνεφάνησεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, ὅταν νομίζῃ ὅτι ἐὰν τὰ ἐφαρμόσῃ θὰ ἔχῃ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἐπιδιώκει. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἠθέλησε, κατερχόμενος τοῦ βήματος—ἐνῷ εἰς τὴν κριτικήν του ὅλης τῆς τετραετίας δὲν προσέθεσε τίποτε ὡς ἴδιον ἔργον τότε ἢ τώρα ἀπὸ ὅσα ἐγένοντο καὶ οὔτε ἕνα γιώτα ἔχει ἔκτοτε προστεθῆ,—ἠθέλησε νὰ ρίψῃ μίαν βολὴν κατὰ τῆς λεγομένης Δεξιᾶς καὶ τοῦτο ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα Δεξιὰ (χειροκροτήματα ἐκ τῆς δεξιᾶς), ὑπάρχουν μόνον ἐθνικόφρονες καὶ τίποτε ἄλλο, Ἕλληνες καὶ μὴ Ἕλληνες. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγεται εἶναι αἶσχος, καὶ εἶναι καιρός, κύριοι Βουλευταί, νὰ σταματήσῃ αὐτὸ τὸ τροπάριον, δηλαδὴ νὰ ρίπτῃ αὐτὰ τὰ πάρθια βέλη καὶ ἐν ταὐτῷ ν’ ἀποχωρῇ τῆς αἰθούσης ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως φυγομαχῶν. Μόνον δὲ μὲ τὰ μέτρα του ἐπιεικείας δύναται νὰ κριθῇ. Μὲ τὸ αὐτὸ μέτρον δύναται νὰ κριθοῦν καὶ ὅσαι ἀνακρίβειαι ἐλέχθησαν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, δι’ ἓν ἔργον εἰς τὸ ὁποῖον καὶ αὐτὸς κατὰ ἕνα τρόπον ἐπεχείρησε νὰ μετάσχῃ καὶ τὸ ὁποῖον καὶ τότε καὶ τώρα ἀντεπολιτεύθη ὅσον ἠμποροῦσε περισσότερον. (Χειροκροτήματα).

§43Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἠκούσατε καὶ ἤκουσα μετὰ πολλῆς προσοχῆς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὁμιλοῦντα συγκεφαλαιωτικῶς ἐπὶ τῶν κατατεθέντων νομοσχεδίων ἐκ μέρους δύο ἐκ τῶν Ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ᾐσθάνθη τὴν ἀνάγκην νὰ ἐξηγήσῃ ὁ ἴδιος, μὴ ἀρκεσθεὶς εἰς τοὺς Ὑπουργούς, τοὺς λόγους οἵτινες ἐπέβαλον τὴν τοιαύτην πολιτικήν, ἣν ἐχάραξεν ἡ Κυβέρνησις. Τὸν παρηκολούθησα μετὰ πολλῆς ψυχραιμίας καὶ μετὰ πολλῆς, ἐπαναλαμβάνω, προσοχῆς ὁμιλοῦντα καὶ σᾶς βεβαιῶ εἰλικρινῶς, ὅτι μοῦ ἤρεσε διὰ πρώτην φορὰν ὁ κ. Παπανδρέου ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ κομμουνιστικοῦ προβλήματος τῆς χώρας τόσον θετικῶς καὶ τόσον ἁρμονικῶς πρὸς τὴν πραγματικότητα. Καὶ ἐνῷ ἀνεμένομεν—συμφώνως πρὸς τὰ ὅσα προοιμιακῶς εἶπεν—ὅτι τὸ τέλος τῆς ὁμιλίας του θὰ ἦτο, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀναγκάζεται ἐξ ἄλλων λόγων νὰ ὑποβάλῃ τὰ ἐν λόγῳ νομοσχέδια, πλὴν δυσκολεύεται νὰ συστήσῃ τὴν ἐπιψήφισιν αὐτῶν ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ὁπότε ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος θὰ ἦτο ἐν ἀπολύτῳ τάξει μὲ ὅσα εἶπεν ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς ὁμιλίας του. Παραδόξως ὅμως καὶ ἀκολούθως πρὸς ὅσα προεῖπεν ὁ κ. Ὑπαρχηγὸς τῆς Κυβερνήσεως καταλήγων συνέστησεν ὅτι τὰ νομοσχέδια πρέπει νὰ γίνουν δεκτά. Τὸ τέλος δηλαδὴ τῆς ὁμιλίας του μοῦ ὑπενθύμισε κάτι εἰρηνοδίκας τοῦ παλαιοῦ καιροῦ, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ κατήρτιζον ἓν ὡραῖον σκεπτικὸν τῆς ἀποφάσεως, μὲ ὡραιότατον σκεπτικόν, ὅταν ἔφθαναν εἰς τὸ διατακτικόν, ἐπειδὴ ὑφίσταντο τότε πολλὰς κομματικὰς πιέσεις, ἐλησμόνουν τὸ σκεπτικὸν τῆς ἀποφάσεώς των καὶ κατέληγον εἰς ἓν διατακτικόν, τὸ ὁποῖον ἦτο τελείως ἀνακόλουθον πρὸς τὸ σκεπτικόν. Τί σᾶς εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος; Σᾶς εἶπεν ὅτι ὁ κομμουνισμὸς εἶχε πολλὰ στάδια ἐξελίξεων. Καὶ σᾶς ἐτόνισεν ὅτι τὸ 1944 ὁ κομμουνισμὸς βλέπων ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ φθάσῃ εἰς τοὺς σκοπούς του μὲ τὴν ἀδιαλλαξίαν του, ἠναγκάσθη νὰ δώσῃ κατεύθυνσιν ὅπως γίνουν τὰ λαϊκὰ μέτωπα. Δηλαδὴ νὰ συνεργασθοῦν οἱ κομμουνισταὶ μὲ τοὺς ἀριστεροὺς ἐκ τῶν δεξιῶν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐπιτύχουν ἂν ὄχι εἴσοδον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία θὰ τοὺς ἐπέτρεπε τὴν ἐπιτυχίαν τῶν ἀντιπατριωτικῶν σκοπῶν των, τοὐλάχιστον ἀνοχὴν ἐκ μέρους τῶν ἀστικῶν κομμάτων. Βραδύτερον ὁ κομμουνισμός, καὶ ἰδίως κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Κατοχῆς, ηὔρυνε περισσότερον τὰ πλαίσιά του καὶ εἶπεν ὅτι «ἀποτελοῦμεν ἐθνικὰ μέτωπα». Διατί; Διότι τότε ὁ λαός, τελῶν ὑπὸ τὴν δουλείαν τῶν κατακτητῶν, εὐχαρίστως ἤκουε τὴν σύστασιν ἐθνικῶν ὀργανώσεων καὶ προθύμως προσεχώρει εἰς αὐτάς, ἀγνοῶν βεβαίως τὰ καταχθόνια ἀντιπατριωτικά των σχέδια. Καὶ πράγματι ἔκαμε τὰ ἐθνικὰ μέτωπα παντοῦ. Εἶναι ἡ Τσέκα, ἡ Ὀχράνα, τὸ Ἐὰμ κλπ., τὰ ὁποῖα ἐφαίνοντο ὅτι εἶχον δῆθεν αὐτοὺς τοὺς σκοποὺς τῆς ἀπελευθερώσεως. Βραδύτερον, ὅταν ὁ κόσμος ἤρχισε νὰ κατανοῇ τὴν ἀπάτην αὐτήν, ὁ κομμουνισμὸς μετέβαλλε τοὺς σκοποὺς αὐτοὺς καὶ ἔκαμε τὰ δημοκρατικὰ δῆθεν μέτωπα, ἢ μᾶλλον τὰ πανδημοκρατικὰ μέτωπα. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπάτη αὐτὴ ἐγένετο ἀντιληπτή, ὁπότε ἠναγκάσθη καὶ ἐξεδήλωσε σαφῶς τοὺς σκοπούς του τοὺς ἐπαναστατικοὺς καὶ ἵδρυσε τὴν διαβόητον Κομινφόρμ, ἡ ὁποία ἔχει, ὡς γνωστόν, καθαρῶς ἐπαναστατικοὺς σκοπούς. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι Βουλευταί: Οἱ Ἕλληνες κομμουνισταὶ ἐξεδήλωσαν καμμίαν μεταμέλειαν; Τοὐναντίον: Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος εἶχε τὴν ἐπιμέλειαν νὰ προσκομίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἀπόψε ἐπίσημα κείμενα τῶν ἀποφάσεων τῆς Κ. Ε. τοῦ Κ.Κ.Ε. τῆς 6ης ὁλομελείας. Αἱ ἀποφάσεις του εἶναι σαφεῖς καὶ ἐκτελοῦνται κατὰ γράμμα. Ἀκόμα δροῦν αἱ συμμορίαι, συμφώνως πρὸς τὰ ἀποφασισθέντα, εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀκόμα χύνεται αἷμα Ἑλληνικόν. Κατόπιν αὐτῶν, πῶς δικαιολογοῦνται, λοιπόν, μέτρα ἐπιεικείας; Ὀλίγα τοιαῦτα μέτρα ἔλαβε τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ὑπὲρ τῶν τεράτων αὐτῶν; Ὑποθέτω, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ εἰσάγονται διὰ χιλιοστὴν φοράν. Καὶ εἶναι ἀγνώστου ἐκτάσεως τὰ μέτρα αὐτά, διότι, ὅπως τὰ ἠκούσαμεν ἐν τῷ κατατεθέντι νομοσχεδίῳ, δὲν γνωρίζομεν ποίαν ἔκτασιν ἔχουν. Φοβοῦμαι, ὅτι προβλέπουν τὴν ἔξοδον ἐκ τῶν φυλακῶν ὅλων σχεδὸν τῶν κρατουμένων ἐπικινδύνων κομμουνιστῶν. Βλέπει ἡ Κυβέρνησις μήπως, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον μας ἡσυχία; Τοὐναντίον ἡ κατάστασις ὀξύνεται ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ καὶ ἡ ἐσωτερικὴ καὶ ἡ διεθνής. Καὶ ὅμως, ἡ Κυβέρνησις περὶ οὐδενὸς ἄλλου θέματος ἀσχολεῖται, περὶ οὐδενὸς ἀπολύτως ἄλλου ἐκ τῶν τόσων πολλῶν, τόσων ἐπειγόντων, παρὰ μόνον μὲ τὸ ζήτημα ἀνακουφίσεως τῶν κομμουνιστῶν. Ὡσὰν οἱ κομμουνισταὶ νὰ ἔκαμαν κανὲν μεγάλο καλὸν εἰς τὴν χώραν καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τοὺς τὸ ἀνταποδώσωμεν. Αὐτὴν τὴν ἐντύπωσιν παρέχει ἡ Κυβέρνησις, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν. Ἡ πρώτη ἀπασχόλησις ἦτο ἡ Μακρόνησος, ἡ ὁποία ἐπεθεωρήθη καὶ ἀπὸ Ἄγγλους καὶ ἀπὸ Ἀμερικανοὺς ἐπισήμους, οἵτινες εὗρον, ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα πρότυπον ἀναμορφωτικὸν ἵδρυμα ἀξιομίμητον. Καὶ ὅμως, παρὰ ταῦτα, ἐκ μέρους τῶν Ἑλλήνων κομμουνιστῶν ἐθεωρήθη ὅτι εἶναι Νταχάου, ὅτι εἶναι κόλασις καὶ υἱοθέτησε, δυστυχῶς, καὶ ἡ Κυβέρνησις τὰς ἀντιλήψεις αὐτὰς καὶ ἔσπευσεν εἰς τὴν κατάργησιν τῆς Μακρονήσου, μὲ τὰς ἀσθενεῖς, σχεδὸν ἀνυπάρκτους, δικαιολογίας, ἃς ἀπέδειξεν ἀπόψε ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος. Καὶ ἐν συνεχείᾳ ἄλλα νομοθετικὰ μέτρα. Ὅλα τὰ μέτρα αὐτὰ συντελοῦν εἰς τὴν ἀναβίωσιν τοῦ κομμουνισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἤρχισε ν’ ἀνασυγκροτῆται, διὰ νὰ πραγματοποιήσῃ τὰς δυναμικὰς ἐξορμήσεις, τὰς ὁποίας καὶ προανήγγειλεν. Εὑρίσκω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ ἐγκρίνῃ τὰ μέτρα αὐτά, ἐκτὸς ἐὰν ἐλησμονήσαμεν ὅλοι τί ὑπέστημεν ἀπὸ τὸν κομμουνισμὸν καὶ τὸ λίαν πρόσφατον παρελθόν. Κύριοι Βουλευταί, φοβοῦμαι πάρα πολύ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δι’ ὅλων τῶν ἐνεργειῶν της ἐξώκυλεν εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε νὰ ἀποτελῇ ἐθνικὸν κίνδυνον μέγα ἡ περαιτέρω παραμονή της εἰς τὴν ἐξουσίαν. Δὲν εἶναι μόνον τὰ μέτρα αὐτὰ τῆς ἀποφυλακίσεως τῶν κρατουμένων ἐκ τῶν φυλακῶν. Ἡ ὅλη πολιτεία τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀντεθνική. Οὐδὲν ἐθνικὸν ζήτημα υἱοθέτησε. Ζητήματα οὐσιώδη, ὡς τῆς οἰκονομικῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας καὶ τόσα ἄλλα λίαν ἐπειγούσης φύσεως, οὐδόλως ἀπησχόλησαν τὴν Κυβέρνησιν. Μία ἀναμόχλευσις τῆς Διοικήσεως πρὸς ἐξυπηρέτησιν κομματικῶν σκοπῶν καὶ τίποτε ἄλλο. Αὐτοὶ οἱ ἐπαγγελθέντες τὴν κατάργησιν τοῦ κομματικοῦ Κράτους, οὐδὲν ἄλλο πράττουν καὶ μὲ οὐδὲν ἄλλο ζήτημα ἀσχολοῦνται, παρὰ μόνον μὲ τὴν ἵδρυσιν ἰδικοῦ των κομματικοῦ Κράτους. Δὲν σᾶς κάμνει ἐντύπωσιν ὁ χορὸς τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, τὸν ὁποῖον ἑτοιμάζει ἡ Κυβέρνησις; Χορὸς ἐπὶ βλάβῃ τῆς Δημοσίας ἀσφαλείας, ἀλλὰ μόνον εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας; Κύριοι Βουλευταί, ὑπάγετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Ποῖον ἐτοποθέτησεν ὡς Γενικὸν Γραμματέα ἡ Κυβέρνησις; Τὸν διαβόητον Παπανοῦτσον, ἕνα ἄνθρωπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἀσχολεῖται ὁ Τύπος καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ἐπὶ ἕνα μῆνα, ποικιλοτρόπως δράσαντα ἀντεθνικῶς, ὁμολογήσαντα ἑαυτὸν κομμουνιστὴν φανατικώτερον καὶ τοῦ Ἄρη Βελουχιώτη. Πρόεδρον ἐν Τριπόλει τῆς κομμουνιστικῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς κλπ.

§44Ν. ΒΕΗΣ. Διὰ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, διαμαρτύρομαι.

§45Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Βέη, δύνασαι νὰ διαμαρτύρεσαι ὅσο θέλεις, ἀλλ’ ὁ Παπανοῦτσος καὶ σὺ δὲν κάνετε διὰ δημοσίαν ὑπηρεσίαν. Μπορεῖ νὰ εἶσθε σοφοὶ ἐπιστήμονες. Ἔχετε ὅμως ἀνωμαλίας. Σὺ ὀλιγωτέρας, ὁ Παπανοῦτσος περισσοτέρας καὶ ἐπικινδυνωδεστέρας. Εἶναι ἐντροπὴ νὰ ὑπάρχῃ ἄνθρωπος ὁμιλῶν καὶ διαμαρτυρόμενος διὰ τὸν Παπανοῦτσον, ὁ ὁποῖος βλάπτει διαρκῶς καὶ ὁμιλεῖ καὶ γράφει. Τοὐναντίον ὁ κ. Βέης εἶναι συμπαθέστατος καὶ ἐξαίρετος ἄνθρωπος, ἐὰν τοῦ ἀφαιρέσητε τὰς ἀνωμάλους σκέψεις του.

§46Ν. ΒΕΗΣ. Δὲν εἶναι τόσον κακὸς ὅσον τὸν νομίζετε.

§47Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν εἶναι τόσον κακός, ἀλλ’ ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ἐκπαιδεύσεως ὄχι μόνον δὲν πρέπει νὰ εἶναι πολὺ κακός, ἀλλὰ τοὐναντίον πρέπει νὰ εἶναι πολὺ καλός, καὶ τοιοῦτος δὲν εἶναι ὁ Παπανοῦτσος. Ἐὰν εἶχε φιλοτιμίαν καὶ εὐθιξίαν, μὲ ὅσα ἐλέχθησαν ἐναντίον του βασίμως καὶ ἀποδεδειγμένως, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐγκατασταθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας. Γνήσιος ἀντικαταστάτης τοῦ Γληνοῦ. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπώλεσε κάθε ἴχνος ἐντροπῆς, διὰ νὰ διορίσῃ ἕνα τοιοῦτον ἄνθρωπον, διὰ τὸν ὁποῖον ἐξεσηκώθη ἡ κοινὴ γνώμη καὶ ἐγράφησαν ἄρθρα ἐγκρίτων ἐφημερίδων ἐναντίον του δικαίως. Ὁ ἴδιος ὡμολόγησεν, ὅτι εἶναι κομμουνιστὴς καὶ ὅταν ὁ κ. Παπανδρέου, ὁμιλῶν κατὰ τὴν ἑσπέραν ταύτην, ἐδογμάτισεν ὅτι διὰ μὲν τοὺς πολίτας ἡ μεταμέλεια ἔχει ἀξίαν καὶ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν, ἀλλὰ διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως ἀξίαν ἡ μεταμέλεια. Ἐρωτῶ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, πῶς δικαιολογεῖται ὁ διορισμὸς τοῦ Παπανούτσου καὶ εἰς πεῖσμα τῆς κοινῆς γνώμης; Ἡ Κυβέρνησις εἶναι καιρὸς νὰ συνέλθῃ καὶ νὰ παύσῃ ἀσχολουμένη διὰ τὴν προετοιμασίαν καὶ ὡρίμανσιν τοῦ τετάρτου γύρου. Βαδίζομεν, δυστυχῶς, ὁλοταχῶς πρὸς αὐτόν. Φαντασθῆτε, κύριοι Βουλευταί, ἀπὸ τοῦ ἀπογεύματος τοῦ παρελθόντος Σαββάτου ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας ὁ πολὺς Παπανοῦτσος. Δηλαδή, οὔτε ὀλίγον οὔτε πολύ, μία δυναμῖτις εἰς τὰ θεμέλια τοῦ ἐθνικοῦ μας οἰκοδομήματος. Ὁ καθ’ ὅλα ἀντάξιος διάδοχος τοῦ Γληνοῦ δὲν ἠμποροῦσε νὰ εἶναι ἄλλος παρὰ ὁ Παπανοῦτσος. Τί ἔχει κάμει εἰς τὴν Τρίπολιν, τί ἔχει γράψει εἰς τὰ βιβλία του, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ καοῦν, τὰ ἔχετε διαβάσει εἰς τὸν Τύπον καὶ ἑπομένως εἶναι περιττὸν νὰ τὰ ἐπαναλάβω. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος παρουσιάζεται μὲ τόσην σεμνότητα, ἀπορῶ πῶς ὑπέκυψεν, ὥστε νὰ θέσῃ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ὑπουργείου του τὸν Παπανοῦτσον.

§48ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ἡμέρα συζητήσεως διὰ τὸν Παπανοῦτσον σήμερα; (Θόρυβος κωδωνοκρουσίαι).

§49Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Καὶ νομίζετε, ὅτι εἶναι μικρὸν τὸ ζήτημα τοῦ διορισμοῦ τοῦ Παπανούτσου; Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν ὁ ἐγκληματικὸς διορισμός του; Δὲν θὰ ἔπρεπε ν’ ἀπασχοληθῇ ἡ Βουλὴ μὲ τὴν μόρφωσιν τὴν Ἐθνικὴν καὶ Ἑλληνοπρεπῆ τῶν τέκνων τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, τοῦ ὁποίου εἴμεθα ἀντιπρόσωποι; Αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν περὶ Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τῶν ὑποχρεώσεων αὐτῆς ἔχουν οἱ νέοι βουλευταί; Κύριε συνάδελφε ἐκ Κοζάνης, λυποῦμαι πολὺ διὰ τὴν ἔξαψιν, τὴν ὁποίαν ὑφίστασθε. Ἐδῶ θὰ πρέπῃ νὰ εἴμεθα ψύχραιμοι ἐνώπιον τῆς συζητήσεως τοιούτων θεμάτων. Ἔλεγον, λοιπόν, ὅτι ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει χαρακτηρισμὸν καὶ ὑποθέτω, ὅτι αἰσθάνεται ἡ Βουλὴ ὅλην τὴν ἀγανάκτησιν τῶν τιμίων ἀνθρώπων. Τὸ ζήτημα τοῦ Παπανούτσου θὰ τὸ φέρω πάλιν καὶ δι’ ἐπερωτήσεως. Μάλιστα ἐζήτησα τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, διὰ νὰ διαμαρτυρηθῶ ἀμέσως διὰ τὴν χειρίστην αὐτὴν Κυβερνητικὴν ἐνέργειαν, ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔφυγεν. Ἐγνώριζε τί τὸν ἀνέμενε, διότι εἰδοποίησαν αὐτὸν ἐγκαίρως νὰ μὴ ἀποτολμήσῃ μίαν τοιαύτην πρᾶξιν.

§50Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις κατὰ τοιοῦτον τρόπον. Γίνεται συζήτησις διὰ ζητήματα τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας, χωρὶς νὰ εἶναι προειδοποιημένος ὁ κ. Ὑπουργός. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι αὐτὴ πρέπει νὰ σταματήσῃ. Ἐξ ἀφορμῆς ὑποβολῆς ἑνὸς νομοσχεδίου διεξάγεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ ρίπτεται μομφὴ ἐναντίον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος δὲν ἐγνώριζεν, ὅτι θὰ ἐγίνετο τοιαύτη συζήτησις.

§51Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Σᾶς εἶπον καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, τὸν ὁποῖον πολὺ ἐξετίμων μέχρι χθές, εἰδοποίησα ἐγκαίρως νὰ μὴ προβῇ εἰς τὴν φημολογηθεῖσαν αὐτὴν πρᾶξιν, ἀλλὰ ἡ ἐπιμονή του μοῦ κάνει ἐντύπωσιν. Πάντως, ἡ ἔξαψις, ἣν ἐδοκίμασε προηγουμένως εἷς νεαρὸς βουλευτής, σᾶς λέγω, ὅτι δὲν μοῦ ἔκανε τόσην ἐντύπωσιν, ὅσην μοῦ κάμνει ἡ ἔξαψις τοῦ κ. Ρέντη, ἥτις μοῦ δίδει τὴν ὑπόνοιαν ὅτι κάτι συμβαίνει, ἄλλως δὲν ἐξηγεῖται ἡ ἔξαψις τοῦ συναδέλφου ἐκ Κορινθίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄνθρωπος ψύχραιμος ἐξ ἰδιοσυγκρασίας. Πῶς δικαιολογεῖται νὰ ἀγανακτῇ καὶ νὰ λέγῃ, ὅτι ἡ συζήτησις, τὴν ὁποίαν διεξάγω ἐγώ, ὁ ὁποῖος εὑρίσκομαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πολὺ ἐνωρίτερον ἀπὸ τὸν κ. Ρέντην, εἶναι ἐκτὸς Κανονισμοῦ; Κύριε Ρέντη, ὁμιλῶ διὰ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔχω δικαίωμα νὰ φέρω ἐπὶ τάπητος ὅλον τὸ Κυβερνητικὸν ἔργον, ἐφ’ ὅσον ὁ Ἀντιπρόεδρος, ἐν τῇ ὑπερασπίσει τῶν μέτρων αὐτῶν, ἔκαμεν ἀπολογισμὸν τοῦ ὅλου ἔργου. Ἔχω, λοιπόν, τὸ δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ γενικεύσω τὴν συζήτησιν καὶ νὰ ὁμιλήσω ἐφ’ ὅλων τῶν Κυβερνητικῶν πράξεων, διὰ νὰ καταλήξω εἰς ἐκεῖνο, ὅπερ προεῖπον, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἀποτελεῖ ἐθνικὸν κίνδυνον. Μεταξὺ δὲ αὐτῶν τῶν κακῶν κυβερνητικῶν μέτρων, προέχουσαν θέσιν κατέχει δι’ ἡμᾶς καὶ ἡ τοποθέτησις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ἑνὸς Γενικοῦ Γραμματέως, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ δημόσιον κίνδυνον. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι).

§52Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Δὲν διεξάγεται σήμερον συζήτησις ἐπὶ τῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως.

§53Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν εἶναι σωστὸν νὰ μονοπωλοῦμεν τὸν πατριωτισμόν. Εἶναι ἐθνικὸς κίνδυνος.

§54Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ρέντης θὰ εἶχεν, ἀσφαλῶς, δίκαιον, ἐὰν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε νὰ εἰσηγηθῇ νομοσχέδια, δὲν ἔθετε τὸ ζήτημα ἐπὶ πολιτικῆς βάσεως, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὰ νομοσχέδια καὶ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ περαιτέρω διεξαγομένη συζήτησις εἶναι ἀπολύτως ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ.

§55Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Πρόκειται περὶ εἰσηγήσεως νομοσχεδίων τῆς Κυβερνήσεως. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§56Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Εὐχαριστῶ πολὺ τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος διὰ τὴν βοήθειάν του. Σᾶς βεβαιῶ εἰλικρινῶς, ὅτι δὲν εἶχον ἀνάγκην τῆς βοηθείας σας. Ἀλλά, ἐπειδὴ ἠξεύρει τὰς συνηθείας τοῦ συμπολίτου του κ. Ρέντη, θὰ ἦτο ἀναγκαία ἡ διακοπή του, διότι ἀσφαλῶς ὁ κ. Τσαλδάρης καὶ ὁ κ. Ρέντης, οἱ ὁποῖοι εἶναι συμπολῖται καὶ Κορίνθιοι, μὲ τοὺς ὁποίους Κορινθίους τόσον ὑπέφερε καὶ ὁ Ἅγιος Παῦλος, γνωρίζουν τὰ καθ’ ἑαυτοὺς καὶ συνεννοοῦνται πολὺ καλλίτερον. Δι’ αὐτό, λέγω, ἡ διακοπὴ τοῦ κ. Τσαλδάρη ἦτο ἐπιβεβλημένη. (Γέλωτες). Ἐγὼ τὸν κ. Ρέντην θὰ τὸν ἤθελα διὰ Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ ἀπόψε ἀπέδειξε τοιαύτην ἔξαψιν, ὥστε οὔτε καὶ εἰς αὐτὸ εἶχον δίκαιον. Αὐτὸ ἀποδεικνύει τὸ γεγονός, ὅτι εὑρίσκει, ὅτι εἶναι ἀντικανονικὴ ἡ συζήτησις. Ὄταν προηγήθη ἐμοῦ ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐξήγγειλε τὸν ἀπολογισμὸν τοῦ Κυβερνητικοῦ ἔργου καὶ ἐδικαιολόγησε τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ὑπέβαλον οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ Δημοσίας Τάξεως καὶ Δικαιοσύνης, φρονεῖτε ὅτι εἶναι ἀντικανονικὸν νὰ φέρω τὸν λόγον καὶ νὰ εἴπω ὅσα εἶπον καὶ ὅσα πρόκειται νὰ εἴπω ἀκόμη; Ἐὰν πρόκειται νὰ στενοχωρηθῆτε, κ. Ρέντη, ἔχω νὰ σᾶς κάμω μίαν σύστασιν· νὰ ἀφήσετε τὴν αἴθουσαν. Θὰ μὲ λυπήσῃ, βέβαια, αὐτό, ἀλλὰ ἀσφαλῶς θὰ σᾶς ἔδιδε πολλάκις τὴν ἀφορμὴν ἡ ὁμιλία μου διὰ πολλὴν στενοχωρίαν.

§57Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μέμφεσθε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι παρών. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν γίνεται συζήτησις διὰ νομοσχέδια τῶν Ὑπουργείων Δικαιοσύνης καὶ Δημοσίας Τάξεως, εἶναι ἄδικος ἡ μομφή, τὴν ὁποίαν ἀπευθύνετε πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἔξαψις.

§58Μ. ΜΑΝΤΑΣ. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἐγκρίνει τὸν διορισμὸν τοῦ Παπανούτσου;

§59Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὁμολογῶ, κύριοι Βουλευταί, ὅτι μοῦ εἶχε διαφύγει ἀπὸ τὴν μνήμην, ὅτι ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐκ Κορινθίας καὶ συμπαθὴς φίλος μου κ. Ρέντης εἶναι μέλος τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἑπομένως ἔπρεπε νὰ λάβῃ μέτρα ἀμύνης καὶ προστασίας τοῦ φιλελευθέρου Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος ἔκαμεν αὐτὴν τὴν κακὴν πρᾶξιν. Ἐὰν αὐτό, κ. Ρέντη, τὸ ἐνεθυμούμην, ἀσφαλῶς δὲν θὰ σᾶς ἐκάκιζον, διότι μὲ διεκόψατε, ἀλλὰ τώρα ποὺ τὸ ἐνεθυμήθην, θεωρῶ ὡς τελείως δικαίας τὰς διακοπάς σας. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ξεύρετε, κ. Ρέντη, ὅτι ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐκ τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐπωφελοῦνται τῆς ἀπουσίας Ὑπουργοῦ τινος διὰ νὰ ὁμιλήσουν. Ὄταν νομίζω, ὅτι κάτι τι δὲν εἶναι ὀρθόν, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἡ παρουσία οἱουδήποτε, διότι ἐγώ, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἐκθέτω τὴν γνώμην μου ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους, καὶ ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀφήνω φωνὴν διαμαρτυρίας, διότι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ἐτοποθετήθη εἷς ἐσπιλωμένος ἐθνικῶς ἐκπαιδευτικός. Μία δυναμῖτις, πράγματι, ἐτοποθετήθη εἰς τὰ θεμέλια τοῦ Ἐθνικοῦ μας οἰκοδομήματος, εἷς ἐκπαιδευτικός, ὁ ὁποῖος, ὄχι μόνον ἀπελύθη ἐξυγιανθεὶς διὰ τοῦ Θʹ Ψηφίσματος, ἀλλ’ εἷς ἐκπαιδευτικός, ὁ ὁποῖος ἔχει γράψει συγγράμματα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα ἀνατρέπουν ἐκ θεμελίων καὶ ἄρδην τὴν ἔννοιαν τῆς ἠθικῆς, τῆς οἰκογενείας καὶ τοῦ Ἔθνους. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰς τοὺς Ἕλληνας γονεῖς θὰ ἤθελον νὰ ἀπευθύνω μίαν σύστασιν, νὰ ζητήσουν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ἀμέσως νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν Γενικὴν Γραμματείαν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς καὶ ἐὰν δὲν φύγῃ, νὰ τὸν βγάλουν διὰ τῆς βίας κακὴν κακῶς. Δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ γίνωνται πειραματισμοὶ εἰς βάρος τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας. Ἐπάθαμεν τόσα εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ φαίνεται, ὅτι ἐλησμονήσατε, κύριοι βουλευταί.

§60Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Περὶ Παπανούτσου ὁμιλεῖτε ἢ περὶ μέτρων ἐπιεικείας; Νὰ ἐφαρμόσητε τὸν Κανονισμόν, κύριε Πρόεδρε.

§61Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἐπωφελεῖσθε τῆς ἀπουσίας τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας καὶ τὸν κατηγορεῖτε.

§62Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὑπάρχει Κανονισμὸς ἢ δὲν ὑπάρχει; Νὰ τὸν ἐφαρμόσετε.

§63Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐὰν ἐνομίσατε, ὅτι εἶναι δυνατόν, κ. κ. Βουλευταί, διὰ τοῦ τόνου τῆς φωνῆς σας νὰ ἐπιβληθῆτε εἰς ἐμέ, κάμετε μέγα λάθος. Τοὐλάχιστον ἀπέναντι ἐμοῦ αὐτὸ τὸ μέσον ἀπεδείχθη πολλάκις μάταιον. Ἐγὼ θὰ πεισθῶ, ὅταν θὰ μὲ διαδεχθῆτε εἰς τὸ βῆμα, κύριε ἐκ Φλωρίνης συνάδελφε, διότι ἐλείπατε τόσον καιρὸν ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ ἀπεκτήσατε ὄρεξιν μόνον διὰ νὰ διακόπτετε.

§64Γ. ΜΟΔΗΣ. Εἶναι ἀντικανονικὴ ἡ συζήτησις.

§65Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Φοβοῦμαι πάρα πολύ, ὅτι ὁ διακόπτων συνεχῶς κ. ἐκ Φλωρίνης συνάδελφος δὲν ἔχει διαβάσει τὸν Κανονισμόν, διότι ἐὰν τὸν εἶχε διαβάσει δὲν θὰ ἔλεγεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι ἡ συζήτησις εἶναι ἀντικανονική.

§66Γ. ΜΟΔΗΣ. Δὲν ἠξεύρω νὰ συνεζητήθησαν ποτὲ νομοσχέδια ἅμα τῇ καταθέσει των.

§67Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Παρακαλῶ νὰ καθήσητε κάτω καὶ νὰ μὴ μὲ διακόπτετε. Κύριοι Βουλευταί, τὰ μέτρα αὐτά, τὰ ὁποῖα σᾶς παρουσίασεν ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ τὰ ἀπορρίψητε. Εἶσθε ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους καὶ πρέπει νὰ σκεφθῆτε τὸ συμφέρον τῆς Πατρίδος μας, αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ μόνον αὐτό. Οἱ κίνδυνοι εἶναι πολλοί. Αἱ συσκέψεις τῶν διαφόρων ἐπισήμων, ἰδίως τῶν μετεχόντων εἰς τὸ σύμφωνον τοῦ Ἀτλαντικοῦ, καθίστανται πυκνότεραι καὶ συζητεῖται κατὰ τίνα τρόπον θὰ γίνῃ ἡ ὀργάνωσις τῆς ἀμυντικῆς ἀσφαλείας τῆς Εὐρώπης καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡμεῖς ἐδῶ οἱ Ἕλληνες, οἱ τόσα παθόντες ἀπὸ τὸν κομμουνισμόν, ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ὑπέστημεν ὅσα δὲν ὑπέστη κανεὶς ἄλλος λαός, σπεύδομεν διὰ χιλιοστὴν φορὰν νὰ λάβωμεν μέτρα ἐπιεικείας. Καμμία δικαιολογία δὲν ἔχει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐλπίζω ὅτι ὅταν θὰ ἔλθουν τὰ νομοσχέδια αὐτὰ εἰς τὴν Βουλήν, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ κάμῃ τὸ καθῆκον της ἔναντι τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα).

§68Ι. ΣΟΦΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ ἐκφωνήσω λόγον. Θὰ ἤθελον μόνον νὰ μὴ ἀφήσω ἀδιαμαρτύρητον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐξεστόμησε κατὰ τῆς Ἀριστερᾶς ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου του καὶ ἐν τῇ περισσῇ εὐφραδείᾳ, διὰ τὴν ὁποίαν διακρίνεται—θὰ ἔλεγον ὑπερτροφίαν τῆς εὐφραδείας. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατηγόρησε τὴν Ἀριστερὰν ποὺ παρακάθητε εἰς τὴν Βουλὴν ὡς ὑπονομεύουσαν τὸ Ἔθνος. Διαμαρτύρομαι ἐκ βάθους ψυχῆς, διότι πιστοποιητικὰ βέβαια νομιμοφροσύνης δὲν πρόκειται νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ κανέναν, αἱ πράξεις μας εἶναι ἡ κυριωτέρα ἀπόδειξις. Ἀλλὰ αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς ἐδῶ παρακαθημένης Δημοκρατικῆς Παρατάξεως ὑπάρχουν ἀνώτατοι ἀξιωματικοί, στρατηγοί, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν τὸ Ἔθνος καὶ τῶν ὁποίων τὸ στῆθος εἶναι κόσκινο ἀπὸ τὰ τραύματα.

§69Α. ΣΒΩΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, σέβομαι τὸν Κανονισμόν. Δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα εἰσηγήθη ἀπόψε ἡ Κυβέρνησις. Θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα καὶ θὰ εἴπωμεν τὰς γνώμας μας. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου νὰ ἀντιπαρέλθω ἀδιαμαρτυρήτως ἕναν χαρακτηρισμόν, ὁ ὁποῖος, ἂς ἐλπίσω, ὅτι ἐξέφυγε τῶν χειλέων τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, πεπειραμένου ὁμιλητοῦ καὶ κοινοβουλευτικοῦ ρήτορος, ὅτι ἡ Ἀριστερὰ καπηλεύεται τὴν Δημοκρατίαν. Καπηλεύεται, κ. Βουλευταί, κανεὶς μίαν ἰδέαν ὅταν δὲν ἔχῃ ποτὲ ἀποδείξει ὅτι πιστεύει εἰς αὐτὴν καὶ ὅταν αἱ πράξεις του δὲν συμφωνοῦν μὲ τὴν διαλαλουμένην πίστιν. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει κανείς, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ οὔτε τὸ ἐλαχιστότατον δεῖγμα δι’ οἱονδήποτε μέλος τῆς Ἀριστερᾶς τῆς Βουλῆς —ἡμεῖς δεχόμεθα, κ. Ἀρχηγὲ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, τὸν χαρακτηρισμὸν τῆς Ἀριστερᾶς —δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει οἱοσδήποτε, ὁ ὁποῖος δι’ οἱονδήποτε μέλος τῆς πλευρᾶς αὐτῆς θὰ ἔχῃ τὴν παραμικρωτέραν ἔνδειξιν, ὄχι ἀπόδειξιν ὅτι ὅλος ὁ βίος τοῦ καθ’ ἑνὸς ἀπὸ τὰ μέλη αὐτὰ δὲν ὑπῆρξε μία συνεχὴς πάλη δι’ αὐτὸ ποὺ πιστεύομεν ὡς Δημοκρατίαν εἰς τὸν τόπον μας. Ἕνας ἐκ τῶν μαρτύρων, τὸν ὁποῖον ἐπικαλοῦμαι πρὸς ἀπόδειξιν, εἶναι καὶ ὁ συνάδελφος κ. Μανιαδάκης. Θὰ ηὐχόμην μάλιστα πολλοὶ ἀπὸ ὅσους θέλουν τὴν Δημοκρατίαν εἰς τὴν χώραν αὐτὴν νὰ πιστεύουν καὶ νὰ ἔχουν δώσει ἀποδείξεις, ὅτι πιστεύουν ἐξ ἴσου εἰλικρινῶς καὶ ἐμπράκτως μὲ ἡμᾶς εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς Δημοκρατίας. Νομίζω ὅτι ἀπὸ Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπὸ ἄνθρωπον τῆς πολιτικῆς πείρας τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, τὸ ὀλιγώτερον θὰ ἀνεμένομεν νὰ ἐκφύγῃ τῶν χειλέων του τέτοιος χαρακτηρισμός. Ἠξεύρομεν ὅτι ἀπὸ ἕνα πολὺ μεγάλο μέρος τοῦ κόσμου τῆς παρούσης Βουλῆς δὲν θὰ ἔχωμεν νὰ ἀκούσωμεν ἕνα καλὸν λόγον. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ νὰ κατηγορούμεθα ὡς κάπηλοι τῆς Δημοκρατικῆς ἰδέας ὑπάρχει μεγάλη ἀπόστασις καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὸ ἀφήσωμεν ἀδιαμαρτύρητον.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945 –46, 1946–47, 1947–48 καὶ 1948–49 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§71ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς γίνεται δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου καὶ «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945–46, 1946– 47, 1947–48 καὶ 1948–49 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Δήμου Ἀθηναίων καὶ Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων συμβάσεως ἀνταλλαγῆς ἀκινήτων».

§73ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Δήμου Ἀθηναίων καὶ Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων συμβάσεως ἀνταλλαγῆς ἀκινήτων».

§75ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις;

§77ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.30′ μ. μ.)