1950.06.05

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 29η

Δευτέρα 5 Ἰουνίου 1950

Προεδρία κ. Δ. Β. ΓΟΝΤΙΚΑ

(Ὥρα 6.55′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ κ. Γραμματεὺς ν’ ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Γ. Γεωργιάδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῶν Συνοικισμῶν Μοκροῦ–Δενδράκια –Χαράδρας–Μιρσινέρου–Καστανοχώματος–Νεστοχωρίου καὶ Ἀσβεστολίθου, ζητούντων προσωρινὴν ἀναβολὴν παλινοστήσεως. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Γ. Γεωργιάδης καταθέτει ἀναφορὰν Θυμάτων Πολέμου ἀμάχου πληθυσμοῦ Νομοῦ Δράμας, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην περικοπὴν πενιχρῶν συντάξεων καὶ ἐπιδομάτων, καὶ ζητούντων ἄμεσον προσαρμογὴν συντάξεων πρὸς βασικὰς ἀνάγκας διατροφῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Σπεντζάρης καταθέτει ψήφισμα τοῦ Δήμου Ἀμαλιάδος, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐλλιπῆ λειτουργίαν τοῦ Γραφείου Τ.Τ.Τ. καὶ ζητοῦντος ἄμεσον ἐπανάληψιν κανονικῆς τηλεγραφικῆς καὶ τηλεφωνικῆς ἐπικοινωνίας τῆς πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Σπεντζάρης καταθέτει ὑπόμνημα 18 ὑπαλλήλων τῆς καταργουμένης Τ.Σ.Δ.Α., διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1360 Α. Ν. τῆς 26–11–49, δι’ οὗ ἀπολύονται ὡς πλεονάζοντες, ἂν καὶ ἔχουν πενταετῆ ὑπηρεσίαν κ. λ. π. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Γ. Τηλικίδης καταθέτει ἀναφορὰν ἀνταρτοπλήκτων κατοίκων Νωτίας Νομοῦ Ἐδέσσης, ζητούντων ἄμεσον ἀναστολὴν ἐπαναπατρισμοῦ των εἰς Νώτιαν μέχρις Αὐγούστου ἐ. ἔ. Οἱ βουλευταὶ Ἀργολιδοκορινθίας κ. κ. Π. Μαντζουρίδης, Κ. Μανιαδάκης καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Κρανιδίου, ζητοῦντος ἄμεσον κατασκευὴν τῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ Ναυπλίας–Ἑρμιονίδος. Οἱ βουλευταὶ Δωδεκανήσου κ. κ. Σ. Κωτιάδης, Γ. Ἰωαννίδης καὶ Γ. Χατζησταυρῆς καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πολιτικῶν Ἀναπήρων Θυμάτων Πολέμου Ρόδου, ζητούσης ἄμεσον ἐπέκτασιν καὶ εἰς Δωδεκάνησον τῆς ἐν τῇ λοιπῇ Ἑλλάδι ἰσχυούσης νομοθεσίας περὶ πολιτικῶν ἀναπήρων θυμάτων πολέμου. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Λ. Βρεττάκος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Αὐτοκινητιστῶν Ὑπεραστικῶν Φορτηγῶν Αὐτοκινήτων Ἀθηνῶν, ζητοῦντος τὴν κατάργησιν τοῦ Νόμου 911. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Λ. Βρεττάκος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Καφεζαχαροπλαστῶν Γυθείου, διαμαρτυρομένου διὰ καταλογισμὸν φόρου ἐπιτηδεύματος παρὰ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου Γυθείου. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Λ. Βρεττάκος καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Ἀγῶνος Αὐτοκινητιστῶν Φορτηγῶν Αὐτοκινήτων Νομοῦ Λακωνίας, ζητούντων κατάργησιν τοῦ Νόμου 911 «περὶ Κοινῶν Ταμείων». Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ἀ. Ἀγγελούσης καταθέτει ψήφισμα Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Θυμάτων Πολέμου Νομοῦ Σερρῶν, διαμαρτυρομένης διὰ μελετωμένην περικοπὴν τῶν συντάξεων κατὰ 30% καὶ ζητούσης ἀναστολὴν τοιαύτης ἀποφάσεως, αὔξησιν τῶν χορηγουμένων συντάξεων εἰς τὰ θύματα πολέμου κ. λ. π. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ἀ. Ἀγγελούσης καταθέτει ἀναφορὰν καπνεργατῶν Σερρῶν, διαμαρτυρομένων διὰ παρελκυστικὴν τακτικὴν μὴ ἀξιοποιήσεως εἰσέτι Συντακτικῆς Πράξεως 106)1946 καὶ ζητούντων ἀναγραφὴν εἰς τὸν νέον Προϋπολογισμὸν ἀναλόγου ποσοῦ πρὸς ἀποζημίωσιν δικαιούχων κ. λ. π. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ἀ. Ἀγγελούσης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Σωματείου Ἀστέγων καὶ Ἀκτημόνων Πόλεως καὶ Περιφερείας Σερρῶν, ζητούντων διευκολύνσεις πρὸς ἐξασφάλισιν εἰς τὰ μέλη αὐτοῦ στέγης διὰ τῆς παροχῆς μακροπροθέσμων δανείων κ. λ. π. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Ἀ. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἰδιοκτητῶν Βαρέων Φορτηγῶν Αὐτοκινήτων Πατρῶν, ζητοῦντος διατήρησιν τοῦ θεσμοῦ Κοινῶν Ταμείων φορτηγῶν αὐτοκινήτων κ. λ. π. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Ἀ. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν Βερναδεΐκοις Πατρῶν Συλλόγου Φορτοεκφορτωτῶν Θαλάσσης, ζητοῦντος τὴν μὴ διάλυσιν τοῦ Συλλόγου των. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Ἀ. Παπαθανάσης καταθέτει ψήφισμα τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένου δι’ ἀναβολὴν ἐκτελέσεως τῶν ὑδροηλεκτρικῶν ἔργων τοῦ Ἀχελώου. Οἱ βουλευταὶ Φθιωτιδοφωκίδος κ. κ. Ε. Καλαντζῆς καὶ Ἀ. Κρανιᾶς καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος καὶ τῶν Προέδρων Ἐμπορικοῦ, Πυροπαθῶν, Ἐπαγγελματιῶν, Ἀναπήρων Μακρακώμης, ζητούντων ἄμεσον ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῆς στεγάσεως τῶν πυροπαθῶν, δι’ αὐτοστεγάσεως κ. λ. π. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένου διότι ἡ κοινὴ ἀπόφασις 182851)10272 Ὑπουργῶν Ἐφοδιασμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας περὶ αὐξήσεως ἡμερομισθίων, ὑπογραφεῖσα τῇ 7–12–49 παραμένει ἀνεφάρμοστος. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ἐ. Μπακλατζῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Π. Μιναράκη, κατοίκου Φουρνιὲς Κυδωνίας–Χανίων Κρήτης, ζητοῦντος ἄμεσον ἀποκατάστασίν του. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Ἠ. Λαγάκος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Συλλόγων Οἰτύλου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν τῆς Ἀγορανομικῆς Ἐπιτροπῆς Ἀρεοπόλεως καὶ ὑπαγωγήν των εἰς τοιαύτην Γυθείου. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Κ. Μητσοτάκης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ὀργανώσεως Κρήτης, διαμαρτυρομένης διὰ παραγκωνισμόν της κατὰ τὴν ἀπονομὴν ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς ἐθνικὰς ὀργανώσεις καὶ ζητούσης ἀναγνώρισιν τῶν ἐθνικῶν των ἀγώνων κατὰ τὸ ἔτος 1941–1946. Οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης κ. κ. Ἀ. Κωστόπουλος καὶ Κ. Μπέλλας καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Θυμάτων καὶ Ἀναπήρων Πολέμου ἀμάχου πληθυσμοῦ Θεσσαλονίκης καὶ προαστείων, ζητούντων ἄμεσον ἀποδοχὴν δικαίων αἰτημάτων των. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μιχαὴλ Στεφανίδης καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν ἐκπροσώπων Δήμου Ψαχνῶν, Κοινότητος Καστέλλας καὶ Γεωργικῶν, Ἐλαιουργικῶν καὶ Δασικῶν Συνεταιρισμῶν κ.λ.π. Ψαχνῶν καὶ Καστέλλας, ζητούντων ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἀγροτικοῦ κόσμου περιφερείας Καστέλλας Ψαχνῶν καὶ Εὐβοίας παρὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἀναστολὴν ὀφειλῶν του, λόγῳ πλήρους καταστροφῆς κηπουρικῶν καὶ λοιπῶν καλλιεργειῶν του, ἐξ ἀσθενειῶν συνεπείᾳ καιρικῶν συνθηκῶν. Οἱ βουλευταὶ Εὐβοίας κ. κ. Μιχ. Στεφανίδης, Ἀντ. Κακαρᾶς, Κων. Βλαχοθανάσης καὶ Εὐάγ. Ἀρβανιτάκης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Συν)σμοῦ Ἀμπελοκτημόνων Χαλκίδος, ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν φόρου καταναλώσεως οἴνου, λόγῳ καταστροφῆς ἀμπέλων, Ληλαντίου πεδίου, ὑπὸ φυλλοξήρας. Ὁμοίως ἀνακοινῶ τὰς κάτωθι ἀπαντήσεις τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, ἐπὶ ὑποβληθεισῶν ἐρωτήσεων: Αʹ) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 91 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Χατζήμπεη καὶ Ε. Μάντακα, σχετικῶς μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Ν.Α. 48 ψηφίσματος καὶ σὺν τῇ ἐπιστροφῇ τῶν συνημμένων, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὡς ἐγνωμάτευσε σχετικῶς ἡ Δ3)ΙΙ)ΓΕΣ εἰς ὁμοίαν ἀκριβῶς περίπτωσιν τὸ ὑπὸ στοιχεῖα Ν.Α.)48 ψήφισμα, ὁρίζει μὲν ἐν ἄρθρῳ 4 ὅτι ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ ἄρχεται ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς του εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, πλὴν ἡ διάταξις αὕτη ἀναφέρεται εἰς τὸν χρόνον ἐνάρξεως τῆς τυπικῆς ἰσχύος αὐτοῦ, διότι ἐκ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ψηφίσματος τούτου, καθ’ ἣν ἐκπίπτουσι τοῦ βαθμοῦ των οὐχὶ μόνον «οἱ προσχωροῦντες (ἐν τῷ μέλλοντι) εἰς πάσης φύσεως συμμορίας» ἀλλὰ καὶ οἱ «προσχωρήσαντες», ἤτοι οἱ πρὸ τῆς δημοσιεύσεως αὐτοῦ ἔχοντες προσχωρήσει εἰς τοιαύτας συμμορίας, ἀβιάστως, ἐξάγεται ὅτι ὁ νομοθέτης εἰς τὴν μνησθεῖσαν διάταξιν προσέδωσεν ἀναδρομικὴν δύναμιν. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ποινικῶς διωχθέντας καὶ κηρυχθέντας ἀθώους, μόνον διότι δὲν ἐξετέλεσαν τὴν ἀποδοθεῖσαν αὐτοῖς πρᾶξιν, ἐθεσπίσθη ἡ ἀνάκλησις τοῦ περὶ ἐκπτώσεως Β. Δ., ἐὰν τοῦτο ἐστηρίχθη εἰς τὰ προκαλέσαντα τὴν δίωξιν πραγματικὰ περιστατικά, ἅτινα ἐλέγξαν τὸ Ποινικὸν Δικαστήριον ὡς ἀνύπαρκτα, δὲν ἠδύνατο ν’ ἀποτελέσωσι στοιχεῖα πειθαρχικῆς διώξεως, συμφώνως πρὸς τὴν ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἐξενεχθεῖσαν καὶ ἀκολουθουμένην γνώμην (Συμβούλιον Ἐπικρατείας 381)1939 Τμῆμα Αʹ). Μόνον διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἐθεσπίσθη ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 2.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΣΠΑΗΣ

Καὶ Βʹ) ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 103 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ 1. Πληροφορίαι. αʹ) Τὸ Γʹ Σ. Στρατοῦ συνῆψε τὰς ἀπὸ 29)3)46 καὶ 24)8)46 Συμβάσεις ἀποψιλώσεως τῆς Α. Ζ. περιοχῆς Μπέλλες, βʹ) Ἡ ἐκτέλεσις τῶν συμβάσεων αὐτῶν ἐγένετο τῇ ἐπιβλέψει τῶν Δασικῶν Ἀρχῶν, πλὴν τὴν 26)8)47 διεκόπη ἐξ ἐπιδρομῆς συμμοριτῶν. Τοῦτο βεβαιοῦται διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1432)20–3–48 βεβαιώσεως 10ης Μεραρχίας. γʹ) Ὑπεβλήθησαν αἰτήσεις ἐνδιαφερομένων καὶ φάκελλος σχετικὸς ὑπὸ τοῦ Γʹ Σ. Στρατοῦ καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 175002)2)112, 114)28–11–49 Υ.Σ.)Γ.Δ.Υ.Σ.) Ε4 πρὸς τὸ Γʹ Σ. Στρατοῦ καὶ Νομικὸν Σύμβουλον Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν. δʹ) Ὁ Ν.Σ.Υ. Στρατιωτικῶν ἐξέδωσε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 3092)Γν. 119 τῆς 17–12–49 γνωμάτευσιν. εʹ) Ἐπειδὴ αὕτη ἐκρίθη ὡς μὴ ἀπαντῶσα πλήρως εἰς τὰ τεθέντα ἐρωτήματα, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 175002)2)126) 2–1–50 Υ.Σ.)Γ.Δ.Υ.Σ.)Ε4, δι’ ἧς ἐτέθησαν ἐκ δευτέρου ἐρωτήματα εἰς Νομικὸν Σύμβουλον Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν. στʹ) Ὁ Ν.Σ.Υ. Στρατιωτικῶν ἐπροκάλεσε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 3418)Γν. 119)11–1–50 γνωμάτευσιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους. ζʹ) Ἀκολούθως ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 175002)2)13) 28–1–50 Ἐγκριτικὴ Διαταγὴ Υ. Σ.)Γ.Δ.Υ.Σ.)Ε4 πρὸς Γʹ Σ. Στρατοῦ)Γ1. ηʹ) Τὸ Γʹ Σ. Στρατοῦ, κατόπιν αἰτήσεων διαφόρων Συν)σμῶν Δασικῶν προϊόντων, ἐξέδωσε τὰς ὑπ’ ἀριθ. 10031)1)17ΓʹΣ.Σ.)Γ1)11)2–5–50 καὶ 10031)1)18) 2–5–50 ὁμοίαν πρὸς Ὑποδιεύθυνσιν Χωροφυλακῆς Ἀρναίας διὰ τὴν Ἕνωσιν Δασικῶν Συν)σμῶν Ἀρναίας καὶ πρὸς τὸ Εʹ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα Θεσσαλονίκης διὰ τὸν Σύνδεσμον Παραγωγῶν Δασικῶν Προϊόντων Θεσσαλονίκης. 2. Ἀπάντησις εἰς ἐρώτησιν βουλευτοῦ Λ. Σαραφιανοῦ. αʹ) Τὸ Γʹ Σ. Στρατοῦ δὲν ἐνεργεῖ ἐμπόριον τῶν Δασικῶν προϊόντων, ἅτινα λαμβάνει εἰς εἶδος ἐκ τῶν ἐργολάβων Ὡραιοπούλου καὶ Β. Παπαδογεώργου, βάσει τῶν ὑφισταμένων συμβάσεων, αἵτινες παρετάθησαν κατόπιν τῆς γνωματεύσεως τοῦ Ν. Σ. τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καλύπτει τὰς ἀνάγκας του. βʹ) Δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀκύρωσις τῆς περὶ οὗ συμβάσεως, διότι θὰ ἐκθέσῃ τὸ Δημόσιον εἰς ἀποζημιώσεις ὑπερ τῶν ἐργολάβων ὡς καὶ εἰς τὰς γνωματεύσεις τοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους ἐμφαίνεται. γʹ) Ἐπὶ πλέον παρέχεται ἡ πληροφορία, ὅτι ἡ μὲν σύμβασις Ἀδελφῶν Ὡραιοπούλου λήγει τέλος Νοεμβρίου 1950. ἡ δὲ τοῦ Β. Παπαδογεώργου λήγει τέλος Φεβρουαρίου 1951.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΣΠΑΗΣ

Ὁ κ. Π. Γαρουφαλιᾶς (Ὑπ. Δημ. Τάξεως) καταθέτει σχέδιον Νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῶν Ἀν. Νόμων 7)8–6–1935 «περὶ Ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς» καὶ 772) 48 «περὶ προαγωγῶν ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Μπερδελῆς, Ε. Ἀρβανιτάκης, Ε. Ἀλιπράντης, Σ. Πολυζωγόπουλος, Ι. Σπύρου καὶ Α. Κακαρᾶς καταθέτουσι πρότασιν Νόμου «περὶ καταργήσεως τῆς φορολογίας ἐπὶ τοῦ οἴνου». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1945–1946, 1946– 1947, 1947–1948 καὶ 1948–1949 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ἡ ἐπὶ τῶν Τ.Τ.Τ. Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Δήμου Ἀθηναίων καὶ τοῦ Ταχυδρομικοῦ Ταμιευτηρίου συμβάσεως ἀνταλλαγῶν ἀκινήτων». Ἡ ἐπὶ τοῦ Οἰκισμοῦ καὶ Ἀνοικοδομήσεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ ἑρμηνείας διατάξεών τινων τοῦ ἀπὸ 17 Ἰουλίου 1923 Ν. Δ. «περὶ σχεδίου πόλεων κ. λ. π.».

§3Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, Πρὸ 35–40 περίπου ἡμερῶν καταθέσαμεν μετ’ ἄλλων συναδέλφων ἐπερώτησιν, ζητοῦντες ἐξηγήσεις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τοῦ Νόμου 751 περὶ προστασίας τῶν ἀπολυομένων ἐκ τῶν τάξεων τοῦ Στρατοῦ. Ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησε νὰ μὴ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις, διότι ἐπρόκειτο νὰ καταθέσῃ Νόμον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐβελτίωνε τὴν θέσιν τῶν ἀπολυομένων ἐφέδρων. Οὐδεὶς Νόμος μέχρι σήμερον κατετέθη. Τὸ ζήτημα τείνει νὰ λάβῃ μεγάλας διαστάσεις καὶ ἐπικινδύνους διὰ τὴν Δημοσίαν τάξιν. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν. Θὰ καταθέσῃ τὸν Νόμον ἢ οὔ;

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει σχετικὴ ἀνακοίνωσις εἰς τὰς πρωϊνὰς ἐφημερίδας.

§5ΠΡ. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Αἱ ἀνακοινώσεις τῆς Κυβερνήσεως θὰ πρέπῃ νὰ γίνωνται εἰς τὴν Βουλήν.

§6Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὸ ζήτημα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Νόμου 751 εἶναι ὑψίστης σημασίας. Κατετέθη σχετικὴ ἐπερώτησις, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησε νὰ μὴ συζητηθῇ, διότι θὰ κατέθετε Νόμον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐτροποποίει ἐπὶ τὰ βελτίω τὸν 751. Παρῆλθε πολὺς χρόνος. «Οἱ καιροὶ οὐ μενετοί». Ἀπὸ τότε φτώχεια μαστίζει τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐπρόταξαν τὰ στήθη των καὶ ἐθυσιάσθησαν, διὰ νὰ ὑπερασπισθοῦν τὴν Πατρίδα. Καὶ ἂν ὑπάρχῃ σήμερον τὸ Κοινοβούλιον τοῦτο, καὶ ἂν ὑπάρχῃ ἡ Κυβέρνησις αὐτή, ὑπάρχει χάριν τῶν θυσιῶν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἀναβάλλομεν καθημερινῶς τὸ ζήτημα, ἀλλὰ λησμονοῦμεν, ὅτι ἡ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι βραχεῖα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμένουν ἐπ’ ἄπειρον τὴν προστασίαν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὑποφέρουν. Δὲν ζητοῦν παρὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Νόμου αὐτοῦ, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδωσε τὴν πρέπουσαν σημασίαν. Συνῆλθον οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ προχθές. Ἔκανον διαμαρτυρίας, διαδηλώσεις, διεξεδίκησαν τὰ δικαιώματά των, ἀλλὰ ἡ φωνή των ὑπῆρξε φωνὴ βοῶντος. Ἀνέστειλε τὸν Νόμον ἡ Κυβέρνησις, μὲ τὴν προϋπόθεσιν νὰ τὸν καταστήσῃ καλλίτερον καὶ ἀντὶ τούτου τὸν ἀπεσιώπησε. Νομίζω, ὅτι ἔχει καθῆκον ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν Νόμον, καθ’ ὃ ἔχει ἐπιτακτικὴν ὑποχρέωσιν ἐκ τῶν κειμένων Νόμων.

§7Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν ἀμφισβητεῖ κανεὶς τὰς σοβαρὰς ἀπασχολήσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ δικαιολογηθῇ καὶ κάποια λησμοσύνη καὶ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τόσας ὑπηρεσίας προσέφεραν εἰς τὴν Πατρίδα, ἀλλὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ τείνει νὰ ἐξελιχθῇ εἰς ἓν ζήτημα κοινωνικὸν ὀξυτάτης μορφῆς. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ λάβει τὰ μέτρα της, διότι τοῦτο θὰ εἴπῃ Κυβέρνησις, ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις κατώρθωσε νὰ εἶναι πάντοτε ἐπιμηθεὺς καὶ ποτὲ προμηθεύς, ἐνῷ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ προλαμβάνῃ αὐτὰ τὰ πράγματα. Θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως δι’ ἑνὸς ἐκ τῶν ἐκπροσώπων της, προβῇ ἀπόψε εἰς μίαν δήλωσιν σχετικῶς, διότι τὸ ζήτημα αὐτὸ κρατεῖ ἐν ἀνησυχίᾳ ὅλους ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἐνδιαφέρει ὁ Νόμος 751, ἀλλὰ καὶ τὴν κοινὴν γνώμην, ἡ ὁποία τελεῖ ἐν ἀναβρασμῷ. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ θελήσῃ νὰ δώσῃ μίαν ἐξήγησιν.

§8Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πληροφοροῦμαι ὅτι ἡ Κυβέρνησις, κατόπιν προτάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἤχθη εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἄρῃ τὰς ἐπιτάξεις τῶν οἰκημάτων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐπετάχθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἀγῶνος διὰ τὴν στέγασιν εἰς αὐτὰ τῶν οἰκογενειῶν τῶν μαχομένων τότε ἀξιωματικῶν μας. Εἶναι ἀπολύτως ἐξῃκριβωμένον, ὅτι τὰ ἐν ἐπιτάξει αὐτὰ οἰκήματα ἀνήκουν κατὰ κανόνα εἰς τοὺς προνομιούχους ἐκείνους Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι μέσα ἀπὸ τὴν ἐθνικήν μας τραγῳδίαν τῆς τελευταίας ὀκταετίας κατώρθωσαν ὄχι μόνον νὰ διασώσουν ἅπασαν τὴν κινητὴν καὶ ἀκίνητον περιουσίαν των, ἀλλὰ καὶ νὰ τὴν πολλαπλασιάσουν, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸν ἁγνὸν πληθυσμὸν τῆς ὑπαίθρου χώρας, ὁ ὁποῖος, σὺν τοῖς ἄλλοις, ἐθυσίασε καὶ αὐτὴν τὴν πτωχικὴν καλύβην του εἰς τὸν ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους. Εἶναι τῷ ὄντι ἀκατανόητος ἡ σπουδὴ αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως νὰ διασφαλίσῃ τὸ ταχύτερον μερικὰς ἀκόμη ἐξ ἐνοικίων λίρας εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ρίπτουσα πρὸς χάριν τῶν εἰς τοὺς δρόμους τὰς οἰκογενείας ἐκείνων, εἰς τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς θυσίας τῶν ὁποίων ὀφείλεται ἡ ὕπαρξις καὶ τὸ μεγαλεῖον τοῦ Ἔθνους. Αἱ ὑποχρεώσεις τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τοὺς ἰδιοκτήτας αὐτοὺς εἶναι ὑποχρεώσεις καθαρῶς κομματικαί, ἀλλ’ αἱ ὑποχρεώσεις πρὸς τοὺς μαχητὰς τοῦ Ἔθνους εἶναι ὑποχρεώσεις ἐθνικαὶ καὶ αὐτὰς τὰς ὑποχρεώσεις της ὀφείλει νὰ σεβασθῇ ἡ Κυβέρνησις. Τὸ μόνον νοητόν, τὸ μόνον παραδεκτὸν θὰ ἦτο, νὰ καταβάλουν, ἐπὶ τέλους, οἱ ἀξιωματικοὶ εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας αὐτοὺς ἕνα ποσοστὸν ἀπὸ τὰς γλίσχρας ἀποδοχάς των, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἐνοικιοστασίου. Τυχὸν ἔξωσίς των εἶναι ἐθνικῶς καὶ ἠθικῶς ἀπαράδεκτος.

§9Α. ΔΗΜΑΚΗΣ. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Ἀναγκαστικῶν Νόμων, εἴπομεν νὰ ἐξαιρεθοῦν μόνον οἱ ὑπηρέται καὶ οἱ κατὰ παράκλησιν διαμένοντες, δι’ ὅλους δὲ τοὺς ἄλλους νὰ παραμείνῃ ὁ Νόμος καὶ σήμερον ἐπληροφορήθημεν, ὅτι ἐτροποποιήθη αὐτὸ τὸ σημεῖον καὶ τοὺς βγάζουν ἔξω.

§10Λ. ΣΠΑΗΣ (Ὑφυπουρ. Στρατιωτικῶν). Τὸ ζήτημα τῶν ἐπιτάξεων εἶναι πολὺ σοβαρὸν καὶ πολὺ ἐκτεταμένον. Τὸ μελετᾷ ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰδικῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ὁποῖος ἀπουσιάζει αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἀπεφασίσθη διὰ τὴν Τετάρτην ἢ τὴν Πέμπτην, νὰ γίνῃ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον εἰδικῶς διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ θὰ εἰσηγηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Β. Στεφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σταφιδοκτηματικοῦ Συλλόγου Πύργου, διαμαρτυρουμένου διὰ τὴν μὴ ἐπίλυσιν τοῦ θέματος τοῦ συμπληρωματικοῦ τιμήματος τῆς σταφίδος.

§12Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σταφιδοκτηματικοῦ Συλλόγου Πύργου, ὁ ὁποῖος ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ κατά τινα τρόπον, ἂν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ, ἐπὶ τέλους, μελετήσει τὸ περίφημον ζήτημα τοῦ συμπληρωματικοῦ τιμήματος τοῦ σταφιδοκάρπου τῆς ἐσοδείας 1949–50 καὶ ἂν εἶναι εἰς θέσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ παράσχῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ διὰ τῆς Βουλῆς εἰς τὸν λαὸν πληροφορίας περὶ τοῦ ἂν πρόκειται ἢ ὄχι νὰ χορηγήσῃ τὸ τίμημα τοῦτο. Ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ἦλθεν ἤδη πρὸ 1½ μηνὸς εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τότε ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐζήτησε μίαν μικρὰν πίστωσιν χρόνου, καὶ συγκεκριμένως μιᾶς ἑβδομάδος, ἐπὶ τῇ προόψει ὅτι θὰ μελετήσῃ τὸ θέμα, καὶ μᾶς εἶπε τότε, ὅτι πρόκειται ἐντὸς 3–4–5 ἡμερῶν νὰ ἀσχοληθῇ εἰδικῶς τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον καὶ νὰ ἀποφασίσῃ ἐπ’ αὐτοῦ. Ἔκτοτε, παρὰ τὴν πάροδον 40 ἡμερῶν περίπου, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδωσε καμμίαν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ποὺ εἶναι παρὼν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ποὺ εἶναι καὶ ἐξ ἴσου ἁρμόδιος μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τοῦ θέματος, θὰ ἤθελα νὰ μᾶς παρασχεθῇ ἀπὸ μέρους του πληροφορία περὶ τοῦ ἂν ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ χορηγήσῃ αὐτὸ τὸ συμπληρωματικὸν τίμημα καὶ πόσον εἶναι τὸ τίμημα τοῦτο. Εὑρισκόμεθα, κ. Πρόεδρε, περίπου εἰς τὸ τέλος τοῦ σταφιδικοῦ ἔτους. Μετὰ ἕνα ἢ ἕνα καὶ ἥμισυ μῆνα, εἰσερχόμεθα εἰς τὸ νέον σταφιδικὸν ἔτος καὶ οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ ἀναμένουν ματαίως μίαν τοὐλάχιστον ὑπόσχεσιν τῆς Κυβερνήσεως ἐπίσημον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διότι μέχρι τοῦδε δὲν ἐπῆραν παρὰ μόνον ὑποσχέσεις προεκλογικῆς φύσεως. Εἶναι καιρὸς ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ τί δύναται νὰ δώσῃ, πόσον εἶναι αὐτὸ καὶ πότε θὰ τὸ δώσῃ, διότι εἶναι ἓν θέμα, τὸ ὁποῖον ὀφείλω νὰ εἴπω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι κρατεῖ ἐν συγκινήσει ὁλόκληρον τὸν σταφιδοπαραγωγικὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν φορὰν καλλιεργεῖ μὲ τεράστια καλλιεργητικὰ ἔξοδα καὶ ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντεπεξέλθῃ ἄνευ τῆς βοηθείας αὐτῆς, τὴν ὁποίαν, ἄλλως τε, προεκλογικῶς ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι συνεπείᾳ τῆς ὑποσχέσεως αὐτῆς κυρίως οἱ ὑποψήφιοι τοῦ Κυβερνητικοῦ Συνδυασμοῦ ἐξελέγησαν εἰς τὰς σταφιδοπαραγωγικὰς περιφερείας, ὅπου αἱ ὑποσχέσεις αὐταὶ ἀπετέλεσαν τὴν προεκλογικὴν σημαίαν, ἡ ὁποία καὶ ἐπεκράτησεν, ὅπως ἦτο φυσικὸν καὶ ἑπόμενον. Εἶναι καιρὸς ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ εἰς τὸν σταφιδοπαραγωγικὸν κόσμον μίαν σαφῆ ἀπάντησιν, ἂν πρόκειται νὰ λάβουν τὸ συμπληρωματικὸν τίμημα ἢ ὄχι καὶ πόσον θὰ εἶναι τοῦτο. Πᾶσα ὑπεκφυγή, τὴν ὁποίαν θὰ ἐμφανίσῃ ἡ Κυβέρνησις ἔναντι τῆς σαφοῦς αὐτῆς ὑποχρεώσεώς της, νομίζω ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος. Ἢ ἔχομεν νὰ λάβωμεν ἢ δὲν ἔχομεν;

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πολυζωγόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§14ΣΤ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπησχολήσαμεν κατ’ ἐπανάληψιν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς μὲ τὸ ζήτημα αὐτό, φοβοῦμαι ὅμως ἐπὶ ματαίῳ, διότι ἡ Κυβέρνησις ρητῶς ὑπεσχέθη, ὅτι θὰ μᾶς ἀπαντήσῃ, ἀλλὰ μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἀπήντησεν. Ἴσως μελετᾷ τὸ ζήτημα ἀκόμη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, διὰ νὰ μὴ ἐξαντληθῇ εἰς μελέτας ἡ Κυβέρνησις, ὅπως ἐδήλωσεν προηγουμένως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπὸ τοῦ Βήματος, παρακαλοῦμεν αὐτὴν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της τὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ καὶ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ αἰτήματά των. Ὅλος ὁ πολιτικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος παρήλασεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἐτόνισεν ὅτι εἶναι δικαία ἡ ἀξίωσίς των. Μέχρι σήμερον, ἀτυχῶς, οὐδὲν ἐγένετο. Ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ δὲν μᾶς ἀπήντησεν. Ἂς μᾶς εἴπῃ, τέλος πάντων, δικαιοῦνται ἢ δὲν δικαιοῦνται καὶ ἐὰν νομίζῃ, ὅτι δικαιοῦνται, ἂς εὐαρεστηθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἱκανοποιήσουν τὸν σταφιδοπαραγωγικὸν κόσμον.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Γιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§16Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα εἶναι παλαιὸν χρονολογικῶς. Ἐκκρεμεῖ ἀπὸ τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπετιμήθη ἡ δραχμὴ ἔναντι τῆς Ἀγγλικῆς λίρας ὑπὸ 32 εἰς 42 χιλιάδας δρχ. Αὐτομάτως, λοιπόν, ἐδημιουργήθη τὸ δικαίωμα εἰς τὸν σταφιδοπαραγωγικὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος τὴν σταφίδα τὴν πληρώνεται δι’ Ἀγγλικοῦ συναλλάγματος, νὰ λάβῃ αὐτὴν τὴν διαφοράν, διότι ἡ τιμὴ τῆς δραχμῆς οὐσιαστικῶς ὑπετιμήθη ἔναντι τοῦ Ἀμερικανικοῦ δολλαρίου. Συνεπῶς ἐδημιουργήθη νόμιμος ἀξίωσις τῶν παραγωγῶν. Ἐλέχθη ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, ὅτι ἀπὸ μέρους τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τῆς τότε, ἐδηλώθη προεκλογικῶς, ὅτι ἡ δικαία αὐτὴ ἀξίωσις τῶν σταφιδοπαραγωγῶν θὰ ἱκανοποιηθῇ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἀπὸ μέρους τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς τότε Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἤδη Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω, διεπιστώθη ἡ ἀδικία τῶν σταφιδοπαραγωγῶν. Ἀγορεύων ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω, τότε ἐνώπιον τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, εἶπεν εἰς αὐτοὺς ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς προφανοῦς ἀδικίας, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν κατὰ τὴν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκυβέρνα ἡ τότε Κυβέρνησις καὶ ἡ ἀδικία αὐτὴ ἐπιβάλλεται νὰ ἐπανορθωθῇ. Τὴν διαπίστωσιν αὐτήν, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, δὲν τὴν ἔκαμε μόνον ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω, ἀλλὰ καὶ ὁ προκάτοχος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὑπηρεσιακὸς Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος τότε, ἐν Ὑπουργικῷ Συμβουλίῳ, ὑπεστήριξεν ὅτι προσεγίνετο μία ἀπαράδεκτος ἀδικία κατὰ τοῦ σταφιδικοῦ κόσμου. Τοῦ ἀφῃρέσαμεν τὰς 10.000 ἐκ τοῦ συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον εἰσήγετο ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν διὰ λογαριασμόν του καὶ τὸ ἐβάλαμεν εἰς τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμόν, ἐνῷ δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένον τοῦτο, δηλαδὴ κατέληξε νὰ μὴ ἐπιδοτήσῃ ὁ Προϋπολογισμὸς τὸν σταφιδοπαραγωγὸν οὔτε κατὰ μίαν δραχμὴν διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς τῆς εἰσπράξεως τοῦ συναλλάγματος. Εἶχε δημιουργηθῆ ἔκτοτε, κύριοι συνάδελφοι, ἡ δικαία καὶ βάσιμος ἀξίωσις τοῦ σταφιδοπαραγωγικοῦ κόσμου καὶ ἐὰν μέχρι πρό τινος, κ. Πρόεδρε, θὰ ἦτο δυνατὸν κάπως νὰ παραμεληθῇ καὶ νὰ παρερμηνευθῇ ἡ ἀξίωσις αὐτή, τὰ δικαιολογημένα παράπονα, τὰ ὁποῖα μοῦ φαίνεται παράδοξον πῶς δὲν ἔφθασαν μέχρι πραγματικῆς ἐξεγέρσεως, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον τώρα ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀδιαφορῇ διὰ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος, ὅταν μάλιστα ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, ὅτι τὰ ἡμερομίσθια εἰς τὰ σταφιδοπαραγωγικὰ μέρη ἔχουν φθάσει τὰς 70.000 δρχ. καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ καλλιεργοῦν τὴν σταφίδα τους μὲ ἐλαχίστου ποσοῦ δάνεια ἀπὸ μέρους τῆς Τραπέζης καὶ ὅταν τὰ ἔξοδα τὰ καλλιεργητικὰ δι’ ἓν στρέμμα εἶναι τετραπλάσια τοῦ ποσοῦ ἐκείνου, τὸ ὁποῖον χορηγεῖ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ὡς βοήθειαν εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγούς. Ἐνῷ, λοιπόν, παρουσιάζεται τὸ ζήτημα ἔτσι, δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν, οὐδ’ ἐπὶ στιγμήν, νὰ τὸ παραμερίσῃ, ἀλλὰ θὰ πρέπῃ νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν λύσιν του καὶ νὰ χορηγήσῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δικαιοῦνται καθ’ ὅλους τοὺς νόμους, καὶ τοὺς θετοὺς καὶ τοὺς θείους, νὰ πάρουν οἱ δυστυχεῖς παραγωγοὶ ἀπὸ τὸ προϊὸν ἐκεῖνο τὸ συνάλλαγμα τὸ ὁποῖον τοὺς ἀφαιροῦν. Ἔτσι θέτω τὸ ζήτημα, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐλπίζω, ὅτι ἡ κατάστασις τῶν σταφιδοπαραγωγῶν θὰ συγκινήσῃ τοὺς ἀξιοτίμους ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Γεωργίας Ὑπουργοὺς καὶ θὰ θελήσουν νὰ προβοῦν εἰς τὴν λύσιν τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ ζητήματος, ἡ ὁποία δὲν πρόκειται νὰ βλάψῃ τὸν Προϋπολογισμὸν κατὰ ποσὸν αἰσθητόν.

§17Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Οὐδεμία ὑπάρχει ἀμφιβολία περὶ τοῦ δικαίου αἰτήματος τῶν σταφιδοπαραγωγῶν. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἐχρειάζετο καὶ ἡ φωνὴ ἡ ἰδική μου, διὰ νὰ πείσῃ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποδώσῃ τὸ δίκαιον εἰς τοὺς παραγωγούς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχει ἐπιβεβλημένην ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ μίαν ὁριστικὴν ἀπάντησιν εἰς τὸ ζήτημα αὐτό.

§18Κ. ΡΕΝΤΗΣ. Ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία παρῃτήθη κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ Ἰανουαρίου, προέκυψε τὸ ζήτημα μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς δραχμῆς, παρέμεινε δὲ τότε, ὅταν ἐγένετο ἡ κρίσις τῆς 7ης Ἰανουαρίου τρέχοντος ἔτους, τὸ θέμα ἐκκρεμές. Πράγματι, ἐκ τῆς μεταβολῆς τῆς τιμῆς τῆς δραχμῆς ἔναντι τοῦ δολλαρίου ἐδημιουργεῖτο μία μεταβολή, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τῆς σταφίδος. Τὸ θέμα τὸ ἐχειρίσθη κατόπιν ἐν συνεχείᾳ ἡ Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔχει κάμει ἀνακοινώσεις καὶ τρόπον τινὰ ἀνεγνωρίζετο, ὅτι ὑφίστατο θέμα ἐκκρεμές. Συνεπῶς, ἑνώνομεν καὶ ἡμεῖς τὴν παράκλησίν μας νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα καὶ νὰ δοθῇ μία ἀπάντησις ἐπὶ τοῦ ἐκκρεμοῦς αὐτοῦ θέματος ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν.

§19Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ὁ προλαλήσας κ. βουλευτὴς ἀνέφερε τὸ ζήτημα τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς δραχμῆς. Ἐγὼ θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω τὸ ἑξῆς ἀσχέτως πρὸς αὐτό. Πρὸ τριῶν ἑβδομάδων ἐπληροφορήθην, ὅτι ἔφθασε τὸ πρῶτον φορτίον μελάσσης εἰς Ἐλευσῖνα καὶ ὅτι ἤρχισεν ἡ βιομηχανοποίησίς της. Νομίζω, ὅτι τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ μόνον φθάνει διὰ νὰ προκαλέσῃ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ νὰ δώσῃ μίαν σαφῆ ἀπάντησιν περὶ τοῦ τί ποσοστὸν ἐκ τοῦ κέρδους αὐτοῦ θὰ δώσῃ εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγοὺς καὶ τί ποσὸν θὰ κρατήσῃ πρὸς ὄφελος τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ. Ἡμεῖς εὐχόμεθα, ὅπως ὅλα τὰ ὑπάρχοντα στοιχεῖα καὶ αἱ προϋποθέσεις συντελέσουν, ὥστε τὸ μέγιστον δυνατὸν ποσὸν ἐκ τοῦ κέρδους τῆς μελάσσης δοθῇ εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγούς.

§20Ι. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὴν Κυβέρνησιν συγκινεῖ ἰδιαιτέρως ἡ δύσκολος θέσις τῶν παραγωγῶν. Ἐλέχθη ὅτι ὑπῆρξαν ὑπεκφυγαὶ τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ θέματος. Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι κατὰ τὸ ἐρχόμενον Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, μετὰ μίαν ἀναβολήν, ἔρχεται τὸ θέμα τῆς μελάσσης, διὰ τὸν καθορισμὸν μιᾶς περιπτώσεως, τὴν ὁποίαν ἔχει ὑπ’ ὄψιν της ἡ Βουλή, ὅτι τὸ πρακτικὸν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τοῦ 1949, ἐνῷ εἶχεν ὑπογραφῆ ὑπὸ τῶν ἄλλων μελῶν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δὲν προσυπεγράφη ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§21Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ σᾶς δημιουργήσῃ δυσκολίας. Τὸ πρακτικὸν αὐτὸ φέρει τὴν ὑπογραφήν μου, ὡς ἐκ τῆς ἰδιότητός μου ὡς Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐκ συμπτωματικῶν λόγων δὲν ὑπέγραψεν ὁ κ. Χέλμης. Δὲν ὑπάρχει οὐδὲν τυπικὸν κώλυμα εἰς τὸ θέμα, διότι, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, φέρει τὴν ὑπογραφήν μου καὶ ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως.

§22Ι. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐδημοσιεύθη, ἀλλὰ ὑπάρχει μία ἔλλειψις εἰς τὸ ἔγγραφον, ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ ὅλον θέμα θὰ τὸ ἐξετάσωμεν εἰς τὸ ἐρχόμενον Ὑπουργικὸν Συμβούλιον.

§23Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέτω ὑπ’ ὄψει σας, διὰ νὰ μὴ σᾶς παραπλανήσουν μὲ τυπικὰ ἐμπόδια. Ἦτο ἐντελῶς τυχαία καὶ συμπτωματικὴ ἡ ἀπουσία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ὑπὸ τὴν ἰδιότητά μου ὡς Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἔχω ὑπογράψει, καὶ ἡ ὑπογραφή μου ὑποχρεώνει τὸ Κράτος. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία λέγει ὅτι ἡ σταφὶς θὰ ἔχῃ τιμὴν ἀσφαλείας 2.400 κατ’ ὀκᾶν, ὅτι ἐὰν ἡ ἀξία τῆς σταφίδος δὲν ἀρκέσῃ διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς αὐτὸ τὸ ποσόν, θὰ διατεθῇ πρὸς τοῦτο ὁλόκληρος ἡ ποσότης τῶν κερδῶν ἐκ τῆς μελάσσης, καὶ ὅτι ἂν καὶ ταῦτα δὲν ἐξαρκέσουν, τὸ ὑπόλοιπον μέχρι τῶν 2.400 δρχ. κατ’ ὀκᾶν θὰ συμπληρωθῇ ἀπὸ τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμόν, καὶ ἐφ’ ὅσον αὐτὴ ἡ ἀπόφασις φέρει τὰς ὑπογραφὰς τῶν μελῶν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμπτωματικῶς δὲν φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ φέρει τὴν ὑπογραφήν μου, ὡς Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, νομίζω ὅτι εἶναι ἐπαρκὴς δι’ ὑμᾶς καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησίν σας.

§24Ι. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε συνάδελφε, νομίζω ὅτι ὁ ἰσχυρισμός σας περὶ ὑπεκφυγῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐγκαταλείψεως τοῦ θέματος ἦτο ὀλίγον ἄσκοπος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον θὰ μελετήσῃ τὸ θέμα κατὰ τὴν ἐρχομένην συνεδρίασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καί, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ Βουλὴ δύναται μετ’ ἐμπιστοσύνης νὰ ἀναμένῃ τὴν λύσιν, τὴν ὁποίαν ἐπιθυμεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ.

§25ΠΡ. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Ἀπὸ τὴν μητέρα ἕως τὴν μαμὴ χάθηκε τὸ παιδί. Νὰ μὴ διαιωνισθῇ αὐτὴ ἡ ἀδικία.

§26Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Εἶχον τὴν τιμὴν καὶ ἄλλοτε νὰ δώσω τὴν ἀπάντησιν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν ἠξεύρω, ἐὰν εἶναι τυχαία ἡ ἀπουσία τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ κ. Χέλμη. Γεγονὸς εἶναι τοῦτο, ὅτι ἐνῷ ὑπῆρχεν ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὅπως διατεθῇ τὸ προϊὸν τῆς μελάσσης ὑπὲρ τοῦ Α.Σ.Ο., ἐνεγράφη τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὡς ἔσοδον τοῦ Κράτους εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν καὶ μόνον εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν Ὑπηρεσιακήν, ἡ ὁποία ἐπηκολούθησεν, ἐνεγράφη τὸ αὐτὸ ποσὸν ὑπὲρ τοῦ Α.Σ.Ο., εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Α.Σ.Ο.

§27Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐνεγράφη εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν ἕνα ποσὸν 15 δισεκατομμυρίων, ὅ ἐστὶ τὰ ¾ τοῦ προϋπολογιζομένου κέρδους ἐκ τῆς κατεργασίας τῆς μελάσσης, τὸ ὁποῖον προϋπελογίζετο εἰς 20 δισεκατομμύρια. Ἐνεγράφη δὲ τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 15 δισεκατομμυρίων εἰς ἐκπλήρωσιν ἐπιταγῆς τοῦ Νόμου, διότι ὁ Νόμος λέγει, ὅτι δύναται νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν ἐκ τῶν κερδῶν τῆς κατεργασίας τῆς μελάσσης ποσὸν μέχρι τῶν ¾. Ἀλλὰ τὸ ὅτι ἐνεγράφη εἰς τὸν Προϋπολογισμόν, οὐδόλως δύναται νὰ σημαίνῃ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ διατεθῇ διὰ τοῦ Προϋπολογισμοῦ εἰς τὸν Α.Σ.Ο., ἐὰν καὶ ὅταν ὁ Α.Σ.Ο., μὴ δυνάμενος νὰ συμπληρώσῃ τὸ τίμημα τῶν 2.400 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, θὰ τὸ ἐχρειάζετο πρὸς συμπλήρωσιν αὐτοῦ σύμφωνα μὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ποὺ σᾶς ἀνέφερα. Ἔχομεν, ἄλλως τε, μείνει σύμφωνοι διὰ τὴν ἑνότητα καὶ τὴν καθολικότητα τοῦ Προϋπολογισμοῦ ὡς οἰκονομικῆς ἀρχῆς, καὶ συνεπῶς διὰ τὸ ὅτι πᾶν ὅ,τι πρέπει νὰ εἰσπραχθῇ διὰ νὰ ἐξέλθῃ εἰς πληρωμὴν οἱουδήποτε, εἰσάγεται πρῶτον εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν καὶ ἐξέρχεται διὰ τοῦ Προϋπολογισμοῦ.

§28Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Λυποῦμαι διότι ἡ ἐρώτησις δὲν ἀπευθύνεται καὶ πρὸς ἐμὲ καὶ δὲν ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν μου αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ στοιχεῖα. Ἐνθυμοῦμαι τοῦτο, ὅτι καὶ εἰς τὰ 1947 καὶ εἰς τὰ 1948 ὁ Προϋπολογισμὸς ἐκράτησε μόνον 1 δισεκατομμύριον δραχμῶν ἐκ τοῦ εἰσοδήματος αὐτοῦ, τὰ ἄλλα διετέθησαν ὑπὲρ τοῦ Α.Σ.Ο., πλὴν ἑνὸς ποσοῦ 3½ δισεκατομμυρίων, ποὺ διετέθησαν τὸ 1948 ὑπὲρ τοῦ Κ.Σ.Ο.Σ. διὰ τὴν σουλτανίναν. Ἤδη τὸ εἰσόδημα τὸ περυσινὸν ἀπὸ τὴν μέλασσαν, ἐνῷ ὑπῆρχεν ἕνα πρακτικὸν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅτι θὰ δοθῇ τὸ ποσὸν αὐτὸ ὑπὲρ τοῦ Α.Σ.Ο., παραλλήλως ἐνεγράφετο εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τὸ εἰσόδημα αὐτὸ τῶν 15 δισεκατομμυρίων, δηλαδὴ τὸ κανονικὸν μέχρι τὰ ¾ ποὺ ἐδικαιοῦτο τὸ Δημόσιον νὰ διεκδικήσῃ ὑπὲρ αὐτοῦ ἀπὸ τὴν μέλασσαν. Τὸ ἄλλο ¼ εἶναι αὐτοδικαίως, ἐκ τοῦ Νόμου, ὑπὲρ τοῦ Α.Σ.Ο. Ἡ Κυβέρνησις ἡ Ὑπηρεσιακὴ ἐνέγραψεν εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ Α.Σ.Ο. 19 δισεκατομμύρια, δηλαδὴ τὸ ὅλον εἰσόδημα ἀπὸ τὴν μέλασσαν ὑπὲρ τοῦ Α.Σ.Ο. Καὶ ἔχομεν τώρα ἕνα προϋπολογισμὸν τοῦ Α.Σ.Ο. ποὺ διεκδικεῖ ὑπὲρ αὐτοῦ ὅλον τὸ εἰσόδημα καὶ ἕνα Κρατικὸν Προϋπολογισμὸν ποὺ διεκδικεῖ τὰ 15 δισεκατομμύρια ὑπὲρ τοῦ Κράτους. Τὰ λέγω αὐτὰ διὰ νὰ κατατοπίσω τὴν Βουλὴν ὅτι νομικὴ δέσμευσις ἐκ προηγουμένης πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δὲν ὑπάρχει διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Ἄλλο ζήτημα τί θὰ κάμῃ, εἶναι ζήτημα ἰδικῆς της πολιτικῆς καὶ ἰδικῆς της πρωτοβουλίας.

§29Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου λέγει, ὅτι τιμὴ ἀσφαλείας τῆς σταφίδος εἶναι 2.400 δρχ. κατ’ ὀκᾶν καὶ ἐὰν δὲν ἐπαρκέσῃ θὰ διατεθῇ πρὸς συμπλήρωσιν ἡ μέλασσα καὶ ἐὰν καὶ αὐτὴ δὲν ἐπαρκέσῃ θὰ συμπληρώσῃ τὸ ὑπόλοιπον ὁ Προϋπολογισμός, τί σημαίνει αὐτό; Σημαίνει ὅτι μέχρις ἐκεῖ ποὺ πρέπει νὰ φθάσῃ ἡ τιμὴ θὰ βγῇ ἀπὸ τὸν Προϋπολογισμόν, εἴτε ὡς κέρδος ἐκ μελάσσης, εἴτε ὡς θυσία αὐτοῦ τούτου τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἑπομένως, τί κώλυμα νομικὸν εἶναι ἐκ τοῦ ὅτι ἕνα ποσὸν ἐξ ὅλων αὐτῶν ποὺ εἶναι ὑπέγγυα διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, ἐνεγράφη εἰς τὸν Προϋπολογισμόν; Ὀρθὸν ἦτο νὰ μὴ ἐγγραφῇ, ἀλλὰ τὸ ὅτι ἐνεγράφη δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν, διότι πιθανώτατα καὶ ἡ μέλασσα δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσῃ διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τῶν παραγωγῶν. Τί θὰ ἐκάμνατε τότε; Κάμνοντες χρῆσιν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς θὰ ἐξηγάγατε ἀπὸ τὸν Προϋπολογισμὸν ἕνα κονδύλιον πρὸς συμπλήρωσιν. Τὸ ἴδιον ὀφείλετε νὰ κάμετε τώρα. Εἶναι ἀφελὴς δικαιολογία τῆς Κυβερνήσεως ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι «ἀφοῦ τὸ ἀναγράψατε εἰς τὸν Προϋπολογισμόν, δὲν ἠμποροῦμε νὰ τὸ παραδώσωμεν εἰς τὸν Α.Σ.Ο.». Εἶναι, νομίζω, λίαν ἀσθενὴς δικαιολογία.

§30Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ἐξηγήθην σαφῶς καὶ εἶπον τοῦτο. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ ἡ σημερινὴ νὰ κατηγορήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν ἐκπληροῖ μίαν ὑποχρέωσιν, ἡ ὁποία ἐκπηγάζει ἀπὸ ὑπάρχουσαν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§31Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἐγκαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι μόνον δι’ αὐτό, ἀλλὰ καὶ διότι δὲν ἐξεπλήρωσε μίαν ὑποχρέωσιν, ἐκπηγάζουσαν ἀπὸ ρητὴν καὶ κατηγορηματικὴν ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν δι’ ὅλων τῶν ἐκπροσώπων της ἔδωσε διὰ τὸν σταφιδοπαραγωγικὸν πληθυσμὸν καὶ ἡ ὁποία ὑπόσχεσις ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἀπετέλεσε τὸ βάθρον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐστηρίχθη ἡ ἐπιτυχία της εἰς τὰς παραγωγικὰς περιφερείας.

§32Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Τὸ θέμα μετατοπίζεται καὶ τότε θὰ πρέπῃ νὰ ἀναμένῃ ἡ Βουλὴ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, ὁπότε θὰ γίνῃ ἡ σχετικὴ συζήτησις.

§33Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὸ θέμα, λοιπόν, παραμένει ἐκκρεμές, ἕως ὅτου λάβῃ ἀποφάσεις ἡ Κυβέρνησις.

§34Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ἀπὸ τὴν προκριματικὴν συζήτησιν δὲν πρέπει νὰ εἴμεθα ἱκανοποιημένοι ὡς πρὸς τὴν τελικὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ τί ἐγένετο εἰς τὸ παρελθόν, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ἄσχετον μὲ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν καλεῖται νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἡμεῖς συνιστῶμεν ὅπως ἀπὸ τὸ κέρδος τῶν 10.000 τόννων μελάσσης, τὸ μεγαλύτερον μέρος διατεθῇ ὑπὲρ τῶν Σταφιδικῶν Ὀργανισμῶν. Ἀφ’ ἑτέρου, συνιστῶμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ προβῇ ἀμέσως εἰς νέαν παραγγελίαν 10.000 τόννων, διότι ἀλλοίμονον, ἂν ἔλθῃ ὁ Ὀκτώβριος καὶ συζητῶμεν ἀκόμη τὴν τιμὴν τοῦ παρελθόντος σταφιδικοῦ ἔτους.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις, ὑπογεγραμμένη ἀπὸ πολλοὺς συναδέλφους, ὅπως συζητηθῇ κατὰ προτίμησιν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 173 τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφορὰ τῶν παραγωγῶν ἐλαιοπυρήνων. Δέχεται ἡ Βουλή;

§36ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ προτίμησις θὰ γίνῃ αὔριον. Τώρα, παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συνέχειαν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ. Ὁ κ. Γεωργιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§38Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Παρακαλῶ νὰ τηρηθῇ ἡ σειρὰ τῶν ρητόρων. Προχθές, ὅταν ἐτελείωσεν ἡ συνεδρίασις, πρῶτος ἀγορητὴς ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ἤμην ἐγώ. Συνεπῶς ἔχω τὸν λόγον.

§39Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὅταν οἱ ρήτορες καλούμενοι ἀπουσιάζουν, διαγράφονται καὶ ἐγγράφονται καὶ πάλιν, ἐὰν θέλουν, εἰς τὸ τέλος. Ἐρωτῶ, λοιπόν, θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμός, ναὶ ἢ ὄχι; Ἐὰν ὑπάρχουν διαγραφέντες ρήτορες, θὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὸ τέλος.

§40Ι. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κύριε Πρόεδρε, μένω καὶ ἐγὼ μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι πρῶτος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ σήμερον ὁ κ. Κάντζιας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, δημιουργοῦνται ἀντεγκλήσεις μεταξὺ τῶν κ. κ. Κάντζια καὶ Γεωργιάδη. Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λόγῳ τοῦ δημιουργηθέντος θορύβου, διακόπτω τὴν συνεδρίασιν ἐπὶ 5′.

(Ὥρα 7.50′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 8.00′ μ. μ.)

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Γεωργιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§43Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Ἀξιότιμοι κύριοι Βουλευταί, πάντες οἱ παρελάσαντες ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀνεγνώρισαν ὅτι τὸ καπνικὸν ζήτημα εἶναι ἐθνικόν. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία περὶ τούτου, διότι ὄχι μόνον οἱ παρελάσαντες βουλευταί, ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀποδίδουν πρωτεύουσαν σημασίαν εἰς τὸ καπνικὸν ζήτημα. Ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ὅτι ἐκ τῶν 15.000.000 περίπου καλλιεργουμένων στρεμμάτων ἐν Ἑλλάδι τὰ 800.000 στρέμματα καλλιεργῶνται μὲ καπνόν, καὶ ὁλόκληρος πληθυσμὸς ἀπὸ 150.000 παραγωγούς, 25–30.000 ἐργάτας καὶ 10.000 ὑπαλληλικὸν προσωπικὸν καὶ ἔμποροι, ἤτοι τὸ ⅛ περίπου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος ἀποζοῦν ἐκ τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, εἶναι ἀναμφισβήτητος ἡ προέχουσα θέσις τοῦ καπνοῦ εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, ἀποδίδοντος τὰ 47% περίπου τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἀλλ’ ἐνῷ ἡ ἀλήθεια αὐτὴ ἔχει διαπιστωθῆ ἀπὸ μακρᾶς σειρᾶς ἐτῶν, ἐν τούτοις εὑρισκόμεθα εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ διαπιστώσωμεν ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν δὲν ὑπῆρξε ποτὲ καμμία ἀξιόλογος καπνικὴ πολιτική, ἀλλὰ μόνον τὴν τελευταίαν στιγμὴν αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, ὅταν εἴχομεν κρίσιν τοῦ καπνικοῦ προϊόντος ἐλάμβανε διάφορα μέτρα προχείρου φύσεως... Διὰ νὰ λύσωμεν τὸ καπνικὸν ζήτημα πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει οἱ ἀπαρτίζοντες αὐτὸ τρεῖς παράγοντες: Ὁ παράγων τοῦ καπνοπαραγωγοῦ, ὁ παράγων τοῦ καπνεργάτου καὶ ὁ παράγων τοῦ καπνεμπόρου. Ὡς πρὸς τὸν καπνοπαραγωγόν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχομεν νὰ τονίσωμεν εἶναι ὅτι δὲν ἔχει ἐνισχυθῆ εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε νὰ παράγῃ ὑπὸ εὐνοϊκωτέρους οἰκονομικοὺς ὅρους. Ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις, ἡ ὁποία παρέχεται ἑκάστοτε, παρέχεται τὴν τελευταίαν στιγμὴν καὶ εἰς ποσὸν ἀνεπαρκές. Τὰ ἀρδευτικὰ καὶ τὰ ὑδρευτικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν ἀγρῶν, δὲν ἔχουν ἀκόμη συντελεσθῆ. Τὰ συγκοινωνιακὰ μέσα, οἱ ἀγροτικοὶ δρόμοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς καὶ αὐτοὶ ἐπίσης δὲν ἔχουν συντελεσθῆ. Δὲν ἔχει διαπαιδαγωγηθῆ πλήρως ἀπὸ πλευρᾶς ἐπιστημονικῆς ὁ καπνοπαραγωγός, διότι δὲν ἔχουν ἱδρυθῆ παντοῦ φυτοπαθολογικαὶ ὑπηρεσίαι, διὰ νὰ καθοδηγοῦν τὸν καπνοπαραγωγὸν εἰς τὴν καλυτέραν καὶ ὑπὸ τοὺς οἰκονομικωτέρους ὅρους καλλιέργειαν τοῦ καπνοῦ. Ἐπίσης δὲν ἔχει ἐφοδιασθῆ ὁ καπνοπαραγωγὸς μὲ τὰ διάφορα μέσα διὰ τὴν ἐναποθήκευσιν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Ἀτυχῶς ὁ Ἕλλην καπνοπαραγωγὸς ἔχει συνηθίσει εἰς τὴν μονοκαλλιέργειαν, ἡ ὁποία ἐπιδρᾷ δυσμενῶς δι’ αὐτὸν εἰς κρισίμους περιόδους τῶν καπνῶν. Δεύτερος παράγων, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, εἶναι ὁ καπνεργάτης. Τελευταίως συνεκλήθη μία Ἐπιτροπὴ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ἐλέχθη ἐκεῖ ὅτι ἐπειδὴ τὰ καπνεργατικὰ εἶναι ὑπέρογκα καὶ βαρύνουν τὸ κόστος τοῦ καπνοῦ, θὰ πρέπῃ νὰ μειωθοῦν τὰ ἡμερομίσθια. Πρὸς μείωσιν τῶν καπνεργατικῶν ἐνόμισαν ὅτι τὸ μέσον θὰ ἦτο ἡ ἀποσυμφόρησις τῶν ἀνδρῶν ἐργατῶν ἄνω τῶν 55 ἐτῶν καὶ ἡ ἀντικατάστασίς των διὰ γυναικῶν. Ἡ λύσις αὕτη ἐκ μέρους τῶν καπνεργατῶν εἶναι τελείως ἀπαράδεκτος καὶ ἔρχεται εἰς τελείαν ἀντίθεσιν πρὸς τὴν στοιχειώδη ἀντίληψιν καὶ λογικήν. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἡ γυνὴ προσφέρει ἴσην πρὸς τὸν ἄνδρα ἐργασίαν κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ καπνοῦ, τότε θὰ πρέπῃ καὶ ἡ γυνὴ νὰ ἀμείβεται μὲ τὸ ἴδιον ἡμερομίσθιον μὲ τὸ ὁποῖον ἀμείβονται οἱ ἄνδρες. Δεδομένου ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀμειφθῇ ὀλιγώτερον ἡ γυναῖκα, δὲν βλέπω ὅτι ἐκ τῆς λύσεως αὐτῆς θὰ προκύψῃ μείωσις τοῦ κόστους τῶν καπνῶν. Μόνον ἐθελουσία ἔξοδος τῶν ὑπερβάντων τὸ 55 ἔτος τῆς ἡλικίας θὰ ἦτο παραδεκτή, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐξησφαλίζετο σύνταξις ἀρκετὴ δι’ ἀνθρωπίνην συντήρησιν.

§44Ι. ΜΕΛΑΣ (Ὑπουρ. Ἐθν. Οἰκον.). Περατωθείσης τῆς καπνεργατικῆς διασκέψεως, παρουσιάσθη σήμερον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἀντιπροσωπεία τῆς διασκέψεως, ἡ ὁποία παρέδωσεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰ πορίσματα τῆς διασκέψεως. Ἀπήντησα ὅτι ἡ Κυβέρνησις συνεπὴς πρὸς τὰς δοθείσας ὑποσχέσεις της περὶ ἀναμονῆς τῶν πορισμάτων τῆς καπνεργατικῆς διασκέψεως, θὰ μελετήσῃ αὐτὰ τὰ πορίσματα ἐν συνδυασμῷ καὶ μὲ τὰ πορίσματα τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς τῆς συνελθούσης εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας διὰ τὴν μελέτην τῶν καθ’ ἕκαστα συντελεστῶν τῆς μειώσεως τοῦ κόστους τῆς ζωῆς καὶ θὰ καταλήξῃ εἰς τὰς ἀποφάσεις της.

§45Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν θὰ ἔχητε καὶ τὸ πόρισμα τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Καπνοῦ.

§46Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μοῦ εἶναι λίαν εὐχάριστος, διότι ἀκριβῶς υἱοθετεῖ τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ὑποστηρίζομεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι τὸ καπνεργατικὸν ζήτημα πρέπει νὰ ἐξετασθῇ μετὰ πάσης εὐμενείας. Ὅταν εὑρισκόμην εἰς τὴν Καβάλλαν καὶ παρέστην εἰς τὸ καπνεργατικὸν συνέδριον, εἶδον ὅτι μὲ πολλὴν ἀγανάκτησιν ἐξεφράσθησαν εἰς τὸ συνέδριον ἐκεῖνο οἱ καπνεργάται διὰ τὴν ἀποσυμφόρησιν τῶν ἀνδρῶν καπνεργατῶν καὶ μάλιστα μοὶ ἔκαμεν ἐντύπωσιν καπνεργάτης, ὁ ὁποῖος ἔλεγεν ὅτι καπνεργάται ἐγεννήθημεν, διατί νὰ μὴ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα νὰ πεθάνωμεν καὶ καπνεργάται; Ἐξ ἐνστίκτου ὁ ἐργάτης ἀντιλαμβάνεται τὸ φυσικὸν δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας τῆς ἐργασίας. Ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον ἔσφαλλεν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶναι ὅτι ἐνόμισεν ὅτι ἡ σημερινὴ κρίσις τοῦ καπνοῦ ὀφείλεται εἰς τὰς μεγάλας τιμὰς καὶ ὄχι εἰς ἄλλους παράγοντας. Κυρίως τὸ ζήτημα τῶν καπνῶν σήμερον δὲν εἶναι ζήτημα κόστους τοῦ καπνοῦ, διότι τὸ σημερινὸν κόστος καὶ ἡ σημερινὴ τιμὴ προσφορᾶς εἶναι περισσότερον ἐπωφελὴς ἀπὸ τὴν προσφορὰν τῶν καπνῶν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὸ παρελθόν, πρὸ δύο καὶ τριῶν ἐτῶν. Ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τῶν ἑλληνικῶν καπνῶν σήμερον εἶναι μικροτέρα ἀπὸ τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ καπνοῦ τῆς Ἀμερικῆς. Νομίζω ὅτι εἶναι διπλασία ἢ τριπλασία ἡ τιμὴ τοῦ καπνοῦ τῆς Ἀμερικῆς ἐν σχέσει πρὸς τὴν προπολεμικὴν συνδυαζομένην πρὸς τὴν σημερινὴν τιμὴν τοῦ ἑλληνικοῦ καπνοῦ. Οἱ νομίζοντες ὅτι τὸ σημερινὸν κόστος πρέπει νὰ μειωθῇ εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ καπνεργατῶν σφάλλουν, διότι τὰ 14% τοῦ ἡμερομισθίου, ποὺ ἀντιστοιχοῦν εἰς τὴν τιμὴν τοῦ πωλουμένου καπνοῦ, εἶναι τὸ ἥμισυ τοῦ προπολεμικοῦ ἡμερομισθίου καὶ τὰ 40–45% τῆς τιμῆς τοῦ παραγωγοῦ ἀντιστοιχοῦν πρὸς τὸ ἥμισυ τῆς προπολεμικῆς. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ὅτι ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ καπνοῦ εἶναι 230 φορὲς μεγαλυτέρα, ἐνῷ ὁ τιμάριθμος τῆς ζωῆς εἶναι 380, ἀντιλαμβάνεται κανεὶς ὅτι μὲ τὴν τιμὴν αὐτὴν ὁ καπνεργάτης καὶ ὁ καπνοπαραγωγὸς ἔχουν ἠλαττωμένον εἰσόδημα. Ἡ τιμὴ πωλήσεως τοῦ καπνοπαραγωγοῦ καὶ τὸ ἡμερομίσθιον τοῦ καπνεργάτου τελοῦν ἐν στενῇ συναρτήσει πρὸς τὸν γενικὸν τιμάριθμον τῆς ζωῆς. Συνεπῶς δὲν δύναται νὰ γίνῃ λόγος περὶ μειώσεως τῆς τιμῆς εἰς βάρος τοῦ καπνοπαραγωγοῦ καὶ τοῦ καπνεργάτου. Τὸ κέρδος τοῦ καπνεμπόρου, τὸ ὁποῖον συγκαλύπτεται τεχνηέντως καὶ τὰ ἐνδιάμεσα ἔξοδα, ὡς οἱ τόκοι τῶν δανείων τῶν χορηγουμένων ὑπὸ τῶν Τραπεζῶν, τὰ ἔξοδα συσκευασίας καὶ ἀποθηκεύσεως καὶ οἱ ἐνδιάμεσοι παράγοντες, οἱ μεσάζοντες μεταξὺ παραγωγοῦ καὶ καπνεμπόρου ὑψώνουν τὸ ἐπίπεδον τοῦ κόστους καὶ δύνανται νὰ περισταλοῦν. Τὸ πρόβλημα τοῦ καπνοῦ εἶναι πρόβλημα κυρίως διαθέσεως. Ὁ ἰσχυρισμός, καθ’ ὃν δὲν δύναται νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὸν συναγωνισμὸν ὁ ἑλληνικὸς καπνὸς διότι εἶναι ἀκριβώτερος, δὲν εἶναι ὀρθός, διότι πάντοτε, ὡς καλυτέρας ποιότητος, ἦτο ἀκριβώτερος τῶν ἄλλων ἀνατολικῶν καπνῶν. Ἡ οὐσία τοῦ προβλήματος κεῖται εἰς τὴν ὑποκειμενικὴν διάθεσιν τῶν διαφόρων χωρῶν, αἱ ὁποῖαι ἠγόραζον ἄλλοτε τὰ καπνά, εἰς τὴν ἐπανεύρεσιν τῶν προπολεμικῶν ἀγορῶν. Προπολεμικῶς ἔσφαλλον ἢ μᾶλλον δὲν ὑπῆρχε καπνικὴ πολιτική, διότι ἡ προσοχὴ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἐστρέφετο εἰς τὴν διάθεσιν τῶν καπνῶν εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ εἰς τὴν Γερμανίαν, ἡ ὁποία ἀπερρόφα τὰ 65% τῶν καπνῶν, ἐνῷ τὸ στοιχειῶδες ἐμπορικὸν πνεῦμα ἐπέβαλε νὰ κάμωμεν εὐνοϊκὴν κατανομὴν τῶν καπνῶν καὶ ἀνάλογον ἐξάπλωσιν εἰς περισσοτέρας χώρας, οὕτως ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ ἀνταπεξέλθωμεν εἰς ἀντιξοότητας, προερχομένας εἴτε ἀπὸ τὸν πόλεμον, εἴτε ἀπὸ τὸν συναγωνισμὸν τῶν διαφόρων ἄλλων κρατῶν. Ἔδει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἀγορὰ τῶν καπνῶν μας ὑπὸ Κρατῶν ἐχόντων μονοπώλια, νὰ ἐπιτευχθοῦν δασμολογικαὶ εὔνοιαι καὶ νὰ γίνῃ εὐρεῖα ὀργάνωσις διαφημίσεως εἰς ὅλας τὰς χώρας. Ἐπιβάλλεται σήμερον, λέγω σήμερον διότι ἡ ριζικωτέρα λύσις ὑπαγορεύει τὴν ἵδρυσιν κρατικοῦ μονοπωλίου καπνοῦ, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἐπιτευκτή, ἐπὶ τοῦ παρόντος, νὰ γίνῃ κατὰ ἓν οἱονδήποτε τρόπον συνεταιριστικὴ ὀργάνωσις τῶν καπνεμπόρων μετὰ τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ καπνεργατῶν διὰ τὴν ἄμεσον διάθεσιν τῶν καπνῶν ὅτε ἡ διάθεσις θὰ εἶναι εὐχερεστέρα καὶ δὲν θὰ ἔχωμεν τὰ παράπονα περὶ ὑπερβολικοῦ κέρδους τῶν καπνεμπόρων, οὔτε τὴν δυσμένειαν τῶν Ἑλλήνων καπνεμπόρων ἐναντίον τῶν καπνεργατῶν καὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν, τοὺς ὁποίους θεωροῦν ὡς συντελεστὰς ὑπερβολικοῦ κόστους. Ἐὰν ἐγίνετο διακανονισμὸς συνεταιριστικὸς μεταξὺ τῶν τριῶν παραγόντων τοῦ καπνοῦ, θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἀνταπεξέλθωμεν ἐπιτυχῶς καὶ λίαν ἀποδοτικῶς εἰς τὴν διεθνῆ καπναγοράν. Νομίζω ὅτι παραλλήλως πρὸς τὸν Αὐτόνομον Ὀργανισμὸν Καπνοῦ πρέπει νὰ καθιερωθῇ ἀνώτερον Συντονιστικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ τῆς Ἐργασίας διὰ νὰ ἔχῃ τὴν ὑπεύθυνον διαχείρισιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος ὄχι μόνον ἀπὸ πλευρᾶς ἐμπορίας ἀλλὰ γενικώτερον ἀπὸ πλευρᾶς οἰκονομικῆς καὶ γενικῆς ρυθμίσεως τοῦ καπνικοῦ ζητήματος ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐσωτερικὴν καπνικὴν πολιτικὴν τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐξωτερικὴν διάθεσιν τῶν καπνῶν. Ἀπεδείχθη ὅτι δὲν ἐξησφαλίσαμεν ἐπαρκῶς τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν παρὰ τῶν χωρῶν ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἔχουν μονοπώλιον, δὲν κατωρθώσαμε νὰ ἐξασφαλίσωμεν δασμολογικὰς εὐνοίας καὶ δὲν ἐκάμαμεν τὴν ἀπαιτουμένην διαφήμισιν τοῦ ἐμπορεύματος. Φρονῶ ὅτι ἐκτὸς τῆς ἐντατικῆς διαφημίσεως τοῦ προϊόντος εἰς τὰς διαφόρους ἐπικρατείας ἐκ μέρους τῶν Ἐμπορικῶν Ἀκολούθων καὶ τῆς εἰδικῆς ὑπηρεσίας τῆς διαχειρίσεως τοῦ καπνοῦ, ἡ καλυτέρα διαφήμισις τοῦ καπνοῦ καὶ ἡ καλυτέρα εὐόδωσις τῆς προσπαθείας τῆς καταναλώσεως τοῦ καπνοῦ εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, εἶναι ἡ ἐνίσχυσις τῶν καπνεμπόρων καὶ τῶν συνεταιρισμῶν καπνοπαραγωγῶν διὰ νὰ συμμετάσχουν εἰς τὰς ξένας καπνοβιομηχανίας. Ἡ ἔκκλησις ἡ ὁποία πρόκειται νὰ γίνῃ εἰς τὴν Ἀμερικὴν διὰ τὴν παῦσιν τοῦ ἐξ αὐτῆς συναγωνισμοῦ εἶναι πρᾶξις ἡ ὁποία εἶναι ὀρθὴ καὶ θὰ ἔχῃ ἠθικὴν ἐπίδρασιν. Ἡ ἔκκλησις αὐτὴ θὰ πρέπῃ νὰ γίνῃ οὐ μόνον ἐκ μέρους τῶν καπνεμπορικῶν καὶ τῶν καπνοπαραγωγικῶν ὀργανώσεων, ἀλλὰ καὶ ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ἔχῃ μεγαλύτερον ἀντίκτυπον καὶ πρὸς τὸ Ἀμερικανικὸν Κογκρέσσον καὶ τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας. Ἐὰν δὲν τελεσφορήσῃ μία τοιαύτη ἐνέργεια θὰ πρέπῃ νὰ παύσῃ ἡ προμήθεια εἰδῶν ἀνασυγκροτήσεως καὶ παντὸς εἴδους πρώτης ἀνάγκης διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἐφ’ ὅσον δὲν γίνεται δεκτὴ ἡ ἀνταλλαγὴ τούτων διὰ τὸν καπνόν, δηλαδή, πρέπει ὁ καπνὸς νὰ ἀποτελέσῃ τὸ κοινὸν ἀνταλλακτικὸν μέσον τῆς Ἑλληνικῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας διὰ νὰ δοθῇ μία λύσις ἀποφασιστικὴ εἰς τὸ καπνικὸν ζήτημα. Ὅταν ἔχωμεν ἓν ζήτημα, ὅπως τὸ καπνικόν, θὰ πρέπῃ νὰ καταβάλλωμεν πᾶσαν προσπάθειαν καὶ νὰ ἀναλώσωμεν τὰς σωματικὰς καὶ ψυχικὰς δυνάμεις πρὸς ἐπιτυχῆ λύσιν αὐτοῦ. Ἡ προσοχή μας εἰς τὸ ἐθνικὸν αὐτὸ ζήτημα δέον νὰ μὴ περικόπτεται ἔνθεν καὶ ἐκεῖθεν διὰ διαφόρων ἐνεργειῶν, ἀλλὰ θὰ πρέπῃ νὰ ἔχωμεν ἀποφασιστικὴν ἑνότητα δράσεως. Τὴν ἑνότητα αὐτὴν νομίζω ὅτι δύναται νὰ παράσχῃ τὸ προτεινόμενον ἀνώτερον Συντονιστικὸν Συμβούλιον Καπνοῦ ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ Καπνικοῦ Ὀργανισμοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ μετάσχουν ἱκανῶς καὶ ἀντιπρόσωποι τῶν καπνοπαραγωγικῶν, καπνεργατικῶν καὶ καπνεμπορικῶν ὀργανώσεων. Ἡ σοβαρότης τῶν περιστάσεων καὶ ἡ σπουδαιότης τοῦ προϊόντος τοῦ καπνοῦ ἐπιβάλλει συντονισμὸν σκέψεων καὶ ἀποφάσεων τῶν τριῶν καπνικῶν παραγόντων, σταθερότητα δράσεως καὶ ἑνότητα ἐνεργείας, οὕτως ὥστε ἐκ τῆς συνθέσεως τῶν αἰτημάτων καὶ συμφερόντων τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων ἐν ὄψει τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς νὰ ἔχωμεν πάντοτε καλὰ καὶ μόνιμα ἀποτελέσματα διὰ τὴν εὐημερίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κάντζιας ἔχει τὸν λόγον.

§48Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω βέβαια κάποιαν ἀτυχίαν, διότι ἡ σειρὰ τῆς ἀγορεύσεώς μου εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ θεωρηθῇ τὸ θέμα σχεδὸν ἐξηντλημένον καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ Βουλὴ νὰ μὴ ἔχῃ τὸ ἐνδιαφέρον τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἔχῃ. Λυποῦμαι δι’ αὐτό, διότι θὰ ἤθελον νὰ θέσω τὸ ζήτημα ἐπὶ μιᾶς γενικωτέρας βάσεως. Εἶμαι ἐπὶ πολλὰ ἔτη βουλευτὴς καὶ διαρκῶς τὸ καπνικὸν ζήτημα εὑρίσκεται ὑπὸ συζήτησιν. Συνεχῶς συζητοῦμεν περὶ τῶν δυσχερειῶν τῆς ὑποθέσεως τῶν καπνῶν μας εἰς τὸ Ἐξωτερικόν. Παρομοίας φύσεως δὲ συζητήσεις γίνονται καὶ διὰ τὸ ἐλαιόλαδον καὶ διὰ τὸ πυρηνέλαιον καὶ περὶ τοῦ οἴνου καὶ δι’ ὅλα τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα μας. Τοῦτο ἀποδεικνύει τρανώτατα, κύριοι Βουλευταί, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ζητήματος εἰδικῶς καπνικοῦ, ἀλλὰ περὶ τοῦ θέματος τῶν ἐξαγωγῶν, γενικῶς περὶ τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου. Τὸ ζήτημα συνεπῶς εἶναι γενικώτερον καὶ τὸ κάθε εἶδος ἔχει καὶ τὴν εἰδικήν του περίπτωσιν καὶ ἔτσι νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Βουλὴ τὸ πρόβλημα, δηλαδὴ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἀπὸ ἀπόψεως ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου. Θὰ πρέπῃ, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνδιαφερθῇ καὶ νὰ τοποθετήσῃ τὸ ζήτημα τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου ἐπὶ τῆς ὀρθῆς του βάσεως. Ἐὰν τὸ ἐξαγωγικόν μας ἐμπόριον δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθῇ, ὡς ὤφειλε, καὶ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ προπολεμικὸν ἐπίπεδον ἢ ἔστω νὰ τὸ πλησιάσῃ, τοῦτο ὀφείλεται εἰς πολλοὺς λόγους. Δὲν εἶναι μόνον τὸ ζήτημα τοῦ κόστους, εἶναι καὶ πολλοὶ ἄλλοι συντελεσταί, οἱ ὁποῖοι πραγματικῶς αὐξάνουν τὰς δυσχερείας ὡς πρὸς τὴν τοποθέτησιν τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς ἀναφέρω ἐλαχίστους μόνον ἀριθμούς, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ τῆς ὥρας νὰ ὁμιλήσω μόνον ἓν τέταρτον, ἐνῷ ἄλλοι ὡμίλησαν τρεῖς ὥρας. Δι’ αὐτὸ θὰ εἶμαι ὅσον τὸ δυνατὸν σύντομος. Οὐδὲν ἐκ τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων μας δὲν κατώρθωσε νὰ φθάσῃ τὸ ὕψος τῆς ἐξαγωγῆς τῆς προπολεμικῆς. Ἡ ἐξαγωγὴ τῶν καπνῶν κατὰ τὸ 1938 ἀνῆλθεν εἰς 48.900 τόννους, ἐνῷ τὸ 1949, ποὺ εἶναι τὸ καλύτερον μεταπολεμικὸν ἔτος ἐξαγωγῆς, ἐφθάσαμεν μόνον τοὺς 27.600 τόννους, καθ’ ὅλα τὰ ἄλλα μεταπολεμικὰ ἔτη αἱ ἐξαγωγαὶ καπνῶν ἐκυμαίνοντο μεταξὺ 13.000–20.000 τόννων. Ἡ σταφὶς ἡ Κορινθιακὴ ἀπὸ 74.000 τόννους προπολεμικῶς μόλις ἔφθασε τοὺς 53.800 κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Μόνον ἡ σουλτανίνα κατώρθωσε νὰ φθάσῃ ἐφέτος τὰ προπολεμικὰ της ἐπίπεδα 29.000 τόννους ἦτο ἡ προπολεμικὴ ἐξαγωγὴ καὶ ἐφθάσαμεν τοὺς 30.000 τόννους. Τὸ ἐλαιόλαδον ἀπὸ 20.000 τόννους προπολεμικῶς ἔφθασε μόνον τοὺς 80 τόννους κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος 1949. Αἱ ἐξαγωγαὶ ἐλαιῶν βρωσίμων ἀπὸ 14.000 τόννους προπολεμικῶς μόλις ἔφθασαν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος τοὺς 2.240 τόννους. Οἱ οἶνοι ἀπὸ 42.000 τόννους προπολεμικῶς ἔφθασαν τοὺς 36.000 τόννους λόγῳ τῶν εἰδικῶν ἀδειῶν, τὰς ὁποίας ἔδωσεν ἡ Γαλλία ἐξ αἰτίας τῆς καταστροφῆς τῶν ἀμπέλων της, δὲν ἐλπίζεται ὅμως ὅτι θὰ γίνῃ τὸ ἴδιον καὶ κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο. Τὰ ξηρὰ σῦκα ἀπὸ 19.000 τόννους ἔφθασαν τοὺς 11.000 τόννους. Τὰ ἑσπεριδοειδῆ —καὶ γνωρίζετε πόσην σημασίαν ἔχουν διὰ τὴν οἰκονομίαν μας —ἀπὸ 14.000 τόννους προπολεμικῶς ἔφθασαν μόνον τοὺς 3.000 τόννους. Αἱ νωπαὶ σταφυλαὶ μόλις ἔφθασαν τὸ προπολεμικὸν ἐπίπεδον. Τὸ κολοφώνιον ἀπὸ 19.000 τόννους προπολεμικῶς κατῆλθε τὸ 1949 εἰς τοὺς 9.000 τόννους. Δὲν θὰ ὁμιλήσω διὰ τὸν βωξίτην καὶ μερικὰ ἄλλα εἴδη. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ δεικνύουν ὅτι νοσεῖ γενικῶς τὸ ἐξαγωγικόν μας ἐμπόριον καὶ νοσεῖ διὰ πολλοὺς λόγους. Εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν δὲν ὑπῆρχε σύμβασις μὲ καμμίαν ἀπὸ τὰς Χώρας, μὲ τὰς ὁποίας θὰ ἠδύνατο ἡ Ἑλλὰς νὰ συναλλαγῇ. Ἀλλὰ καὶ ἡ σταθεροποίησις τῶν τότε νομισμάτων ἐγένετο κατὰ ἕνα τρόπον πρόχειρον καὶ ἀμελέτητον, ὄχι σύμφωνα μὲ τὴν διάρθρωσιν τῆς οἰκονομίας μας καὶ μὲ τὸ τότε ὕψος τοῦ τιμαρίθμου. Χαμηλὰ ἐπίπεδα τιμῆς συναλλάγματος καθωρίσθησαν μὲ τὴν ἰδέαν νὰ σταθεροποιήσωμεν καὶ τὸ νόμισμα εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα, ὥστε νὰ δώσωμεν δύναμιν εἰς τὴν δραχμὴν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰς ἀνάγκας τῶν ἐργαζομένων λόγῳ τῶν χαμηλῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων. Ἡ πρώτη αὐτὴ σταθεροποίησις, ἡ πρώτη αὐτὴ τακτοποίησις τῶν συντελεστῶν τῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ νομίσματος ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐζητεῖτο νὰ στηριχθῇ τὸ οἰκονομικόν μας οἰκοδόμημα, ἦτο ἐσφαλμένη. Τὰ ἀποτελέσματα τῆς πολιτικῆς ἐκείνης, νομίζω, ὅτι εἶναι εἰς ὅλους γνωστά. Μετ’ ὀλίγον καιρὸν ἡ σταθεροποίησις ἐκάμφθη, αἱ τιμαὶ εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν καὶ τῶν νομισμάτων καὶ τῆς χρυσῆς λίρας ὑψώθησαν καὶ αἱ τιμαὶ τῆς ἐργασίας ηὐξήθησαν καὶ τὸ ὕψος τῶν τιμῶν τῆς ἑλληνικῆς παραγωγῆς ἔφθανε πολὺ ὑψηλότερον ἀπὸ τὰς ξένας τιμὰς καὶ ἑπομένως ἦτο ἀδύνατος ἡ ἐξαγωγὴ τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων. Ὑπεχρεώθησαν αἱ μεταπολεμικαὶ Κυβερνήσεις ὡς ἐκ τούτου νὰ ἀσκήσουν μίαν πολιτικήν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐξαγωγάς, στηριζομένην ἐπὶ τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν. Τὸ σύστημα τοῦτο, ὅπως μάλιστα ἐφηρμόσθη κατὰ τὴν πρώτην περίοδον, ὑπῆρξε μία ἀκόμη ἀφορμὴ τῆς δημιουργίας τῆς περαιτέρω δυσαρμονίας μεταξὺ τῶν τιμῶν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς καὶ τῶν τιμῶν τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς. Αἱ ἰδιωτικαὶ ἀνταλλαγαὶ αἱ ὁποῖαι καθιερώθησαν ὀρθῶς βεβαίως, ἀλλὰ κατὰ τρόπον οὐχὶ πρέποντα, καθιερώθησαν ὡς ἑξῆς: Νὰ χορηγῆται εἰς τοὺς διαφόρους αἰτοῦντας ἡ ἄδεια τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ προϊόντος ἔναντι εἰσαγωγῆς ἄλλων ἀγαθῶν, χωρὶς ὅμως νὰ ὑπάρχῃ πλαίσιον, ὥστε νὰ κινηθῇ ὁλόκληρος ὁ ἐνδιαφερόμενος κόσμος, εἴτε παραγωγοὶ εἶναι, εἴτε ἐξαγωγεῖς, ἀλλ’ ὁ αἰτῶν π. χ. ἐπρότεινε τὴν ἐξαγωγὴν 100 τόννων ἑνὸς προϊόντος μὲ δικαίωμα εἰσαγωγῆς διαφόρων προϊόντων τῆς ἀρεσκείας του. Ὁ Ὑπουργὸς καὶ ἡ ὑπηρεσία ἔκριναν, ἐὰν θὰ δώσουν τὴν ἄδειαν ἐκείνην, κατὰ τρόπον διάφορον καὶ καταλαβαίνετε τί ἀναρχία, ἀλλὰ καὶ τί παρεξήγησις ἐδημιουργεῖτο ἀπὸ τὸν τρόπον αὐτὸν τῆς χορηγήσεως τῶν ἀδειῶν τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν. Ἕνας ἀκόμη μεγάλος συντελεστὴς τῆς δυσκολίας τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων μας ἦτο καὶ ἡ μειωμένη κίνησις τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου. Κύριοι, τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα εἶναι προϊόντα ὄχι πρώτης ἀνάγκης, οὔτε καὶ πολυτελείας, εἶναι προϊόντα δευτερευούσης ἀνάγκης καὶ τὰ ὁποῖα ἀντεμετώπισαν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ἕνα ἰσχυρότατον συναγωνισμὸν ἐξ ἄλλων ὁμοειδῶν προϊόντων. Ὡς ἐκ τούτου λόγῳ τῆς φύσεως τῶν εἰδῶν ἡ ἐξαγωγὴ διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ χρειάζεται παράγοντα ἐξαγωγικὸν ἀρκετὰ κατηρτισμένον καὶ γνώστην ὅλων τῶν λεπτομερειῶν τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, τόσον ὥστε νὰ εἶναι ἀνάγκη ἕκαστος ἐξαγωγεὺς νὰ εἰδικευθῇ δι’ ἑκάστην ἀγοράν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἕκαστος ἐξαγωγεὺς νὰ εἰδικευθῇ εἰς ὅλας τὰς ἀγορὰς τοῦ κόσμου. Δι’ αὐτὸ ὅταν προπολεμικῶς ἠσκεῖτο τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον διὰ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ἕκαστος ἐξαγωγεὺς εἶχεν εἰδικευθῆ εἰς μίαν ὡρισμένην ἀγοράν, διότι κατώρθωσε νὰ δημιουργήσῃ σχέσεις, νὰ ἀποκτήσῃ γνώσεις καὶ λεπτομερείας τῆς ἀγορᾶς ἐκείνης καὶ ἔτσι κατώρθωσε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν διεθνῆ συναγωνισμόν. Ἐδῶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, δύναταί τις νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι εὑρέθημεν ἄνευ ἐξαγωγέων, διότι οἱ περισσότεροι κατεστράφησαν κατὰ τὴν κατοχήν, ἄλλοι δὲ εὑρεθέντες μὲ πιστώσεις εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ἔχασαν τὰ κεφάλαιά των, διότι τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῆς ἐξαγωγῆς μας ἐπήγαινεν εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ εἶναι φυσικὸν ὅτι ἐξηνεμίσθη τὸ λαβεῖν μας. Μία ἀντίληψις καθολικὴ ἐπεκράτησεν ὡς μία ἰδέα τοῦ συρμοῦ, ὡς ἕνας νεωτερισμὸς ὅτι τὰ ἑλληνικὰ προϊόντα πρέπει νὰ ἐξάγωνται διὰ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ἀλλ’ ἐκ παραλλήλου νὰ σοσιαλιστικοποιήσωμεν κατὰ ἕνα τρόπον τὴν ἐξαγωγήν μας καὶ ἐδημιουργήθη οὕτω ἡ τάσις τῆς διὰ προνομιακοῦ τρόπου ἀναθέσεως τῆς ἐξαγωγῆς τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς διαφόρους Ὀργανισμούς. Τοῦτο ὑπῆρξεν ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικώτερα σφάλματα, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπῃ νὰ μὴ ἐπαναλάβῃ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ οἱαδήποτε ἄλλη Κυβέρνησις ἀσχέτως τῶν πεποιθήσεων καὶ τῶν θεωριῶν, ποὺ ἀκολουθεῖ οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν, διότι ἡ ἐξαγωγὴ τῶν ἑλληνικῶν προϊόντων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ παρὰ μόνον διὰ τῶν Ἑλλήνων ἰδιωτῶν καὶ τῶν Ἑλλήνων ἐξαγωγέων. Καὶ κομμουνιστικὸν καθεστὼς ἐὰν πρόκειται νὰ ἐγκατασταθῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι ὑποχρεωμένον, λόγῳ τῆς φύσεως τοῦ ζητήματος, νὰ πράξῃ οὕτω, ἐὰν θέλωμεν νὰ μὴ μετατρέψωμεν τὴν οἰκονομίαν μας εἰς ἄλλης μορφῆς οἰκονομίαν, ὅπως π. χ. εἴχομεν τὴν πρότασιν νὰ ξερριζώσωμεν τὰ γεώμηλα. Ἐὰν δὲν θέλωμεν νὰ ἀκούωμεν αὐτὰ τὰ παράξενα πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀφεθῇ εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν καὶ νὰ μὴ γίνεται προνομιακὴ μεταχείρισις τῶν Ὀργανισμῶν. Ὑποστηρίζω ὅτι ὄχι μόνον δὲν πρέπει νὰ ἀσκηθῇ τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον ὑπὸ τῶν Συνεταιρισμῶν, ἀλλ’ ἀντιθέτως οἱ συνεταιρισμοὶ πρέπει νὰ ἀποδείξουν ποῖα εἶναι τὰ κέρδη τοῦ Ἕλληνος ἐξαγωγέως καὶ οὕτω οἱ δύο αὐτοὶ παράγοντες νὰ κατορθώσουν νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, τὸν Ἕλληνα παραγωγόν. Δι’ αὐτὸ λυποῦμαι πάρα πολὺ ποὺ εἶδα τὴν Συνομοσπονδίαν τοῦ Καπνοῦ νὰ ἔλθῃ εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸν ΣΕΚΕ, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ μεταξὺ των στενὴ συνεργασία, χάριν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω ἐπὶ τῇ βάσει μιᾶς ἐρεύνης, τὴν ὁποίαν ἔκαμα ὑπὸ τὴν ἰδιότητά μου ὡς Προέδρου τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ ὡς Βουλευτοῦ, ὅτι καὶ αὐτοὶ οἱ ἐξαγωγεῖς δὲν ἐνήργησαν μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἐξαγωγέως τοῦ παρελθόντος καιροῦ, δηλαδὴ μὲ τὴν θέρμην, ἡ ὁποία ἄλλοτε ἐνεφανίζετο εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐξαγωγεῖς, εἰργάσθησαν μᾶλλον μὲ ἕνα πνεῦμα ἐντολοδόχου τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ ὄχι μὲ τὸν ἐνθουσιασμόν, τὸν ὁποῖον ἄλλοτε ἐνεφάνιζον, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον τὰ γραφεῖα πολλῶν ἐξ αὐτῶν εἶναι τρόπον τινὰ παραρτήματα τῶν ὑπηρεσιῶν. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Ἀριστερῶν Δημοκρατικῶν εἶπε προχθές, ὅτι δὲν παίζει κανένα ρόλον τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον, εἰς τὸ ζήτημα τῆς τοποθετήσεως τοῦ καπνοῦ καὶ ἔφερεν ὡς παράδειγμα τὴν Τουρκίαν. Ἡ πληροφορία του εἶναι ἐσφαλμένη. Ἡ ἐξαγωγὴ γίνεται εἰς τὴν Τουρκίαν μέσῳ ἰδιωτῶν, τὸ δὲ μονοπώλιον ὑπάρχει μόνον διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ δι’ ὡρισμένα καπνὰ κατωτέρων ποιοτήτων. Μόνον τὸν παρελθόντα Μάρτιον ἐψηφίσθη ἕνας νόμος εἰς τὴν Τουρκίαν διὰ τοῦ ὁποίου ἱδρύθη ἕνας καπνικὸς συνεταιρισμὸς μὲ κεφάλαιον 100.000.000 Τουρκικῶν λιρῶν, ἐκ τῶν ὁποίων 83.000.000 θὰ πρέπῃ νὰ καταθέσουν οἱ παραγωγοὶ ἐκ μιᾶς φορολογίας καὶ ὁ λογαριασμὸς αὐτὸς ἀπέδωσε 40.000.000, 7.000.000 θὰ καταθέσῃ τὸ μονοπώλιον, ἡ ΡΕΖΙ, 6.000.000 ἡ Γεωργικὴ Τράπεζα καὶ 3.000. 000–4.000.000 ἡ Ἐθνικὴ Τράπεζα. Ἐὰν ἡ ρύθμισις αὐτὴ λάβῃ τὴν μορφὴν τοῦ μονοπωλίου τοῦτο θὰ ἀποβῇ ὑπὲρ ἡμῶν, διότι τότε δυσχερέστερον θὰ διαθέσουν τὰ καπνά των. Ἡ δυσκολία τοποθετήσεως τοῦ καπνοῦ μας δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν τιμήν του, ἀλλ’ εἰς τὴν ἀνωμαλίαν τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου, διότι καθυστεροῦν αἱ τιμαὶ τοῦ συναλλάγματος ἔναντι τοῦ ὕψους τοῦ τιμαρίθμου, εἰς βαθμὸν ὥστε ἡμεῖς κατ’ ἐπανάληψιν ὡς ὄργανα ἁρμόδια καὶ σύμβουλοι τοῦ Κράτους ὑπεδείξαμεν ὅτι πρέπει νὰ ἀλλάξῃ τὸ σύστημα τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν. Εἶναι πολὺ σημαντικόν, κ. συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς διαχειρίσεως τῶν ἐξαγωγῶν, μόνον εἰς δύο περιόδους ἔγινε καλὴ διαχείρισις τῶν ἐξαγωγῶν. Τὸ πρῶτον κατὰ τὸ 1946 ὅπου ἐπετράπη ἡ ἐλευθέρα ἐξαγωγή, ἀλλὰ διεκόπη αὕτη τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1947 καὶ ἐπετράπη.....

§49Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δηλαδὴ τὸ συνάλλαγμα ἐπῆγε περίπατο;

§50Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε.

§51Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Διατί διεκόπη τὸ σύστιμα αὐτό;

§52Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Διότι δὲν ὑπῆρχε συνάλλαγμα.

§53Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Αὐτὸ εἶπε καὶ ὁ κ. συνάδελφος.

§54Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. 90.000.000–92.000.000

συνάλλαγμα ὑπῆρχε τὸ 1946.

§55Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὸ συνάλλαγμα διετηρήθη μὲ τὴν πολιτικὴν τοῦ Βαρβαρέσσου.

§56Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐγὼ ἐπεκρότησα τὴν πολιτικὴν τοῦ κ. Τσουδεροῦ, ἡ ὁποία ἦτο ὀρθοτάτη.

§57Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἄν δὲν ἐπηκολούθει τὸ δόγμα Τροῦμαν δὲν ἠξεύρω τί θὰ γινώμεθα.

§58Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔργον τοῦ πολιτικοῦ νὰ προβλέπῃ.

§59Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Φαίνεται ὅτι δὲν ὑπάρχει συνείδησις τῆς καταστάσεως. Ἡ Μ. Βρεταννία διέθετε τρία δισεκατομμύρια, 800 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ ἐκάμφθη. Ἡ Γαλλία ἐπίσης. Καὶ ἡ Ἑλλὰς διέθετε μόνον 180 ἑκατομμύρια δολλ. καὶ ἔπρεπε νὰ σταθῇ εἰς τὰ πόδια της. Τὸ συνάλλαγμα, κ. Βουλευταί, πρέπει νὰ διατίθεται διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ τόπου.

§60Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὑπῆρχαν πολλαπλοῖ κύριοι συντελεσταί, οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν τὴν ἀδυναμίαν τῆς τοποθετήσεως τῶν ἑλληνικῶν καπνῶν εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Θὰ σᾶς δώσω ὡρισμένα στοιχεῖα, κύριοι, ἀπὸ ἕνα παραστατικὸν πίνακα σχετικὸν μὲ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν καπνῶν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ὁ κ. Κάντζιας δίδει ὡρισμένα στοιχεῖα ἐπὶ τῆς κινήσεως τῶν καπνῶν γενικῶς εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν). Δύνασθε νὰ φαντασθῆτε πόσον ὑπεχώρησαν αἱ Ἑλληνικαὶ ἐξαγωγαὶ ἔναντι τῶν Τουρκικῶν, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς, εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ἠκούσθη ὅτι τὰ Ἑλληνικὰ καπνὰ εἶναι ἀκριβὰ καὶ ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ δὲν εὐχεραίνεται ἡ ἐξαγωγή. Ἐρωτῶ: Ὅταν τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1949 ἐγένετο ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῆς δραχμῆς, ὅπως ὤφειλε νὰ γίνῃ, διότι εἶχε σταματήσει κάθε ἐξαγωγικὴ κίνησις, διατί ἐκρατήθη ἡ εἰσφορὰ τοῦ καπνοῦ πρὸς ἐνίσχυσιν ἄλλων ἐξαγωγίμων προϊόντων, ἀφοῦ ἦτο τόσον ἀκριβὴ ἡ τιμὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ καπνοῦ;

§61Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Παρακαλῶ μίαν διακοπήν, διότι τὸ θέμα εἶναι σπουδαιότατον. Πρὶν γίνῃ ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῆς δραχμῆς ἐμελετᾶτο ἡ πριμοδότησις τῶν ἐξαγωγῶν πρὸς Ἀμερικὴν καὶ εἶχε διαπιστωθῆ ὅτι ἂν τὸ δολλάριον τὸ ἐξαργύρωνεν ἡ Ἀμερικὴ πρὸς 12½ χιλ. καὶ τῆς ἐδίδοντο 2.500 πρὶμ ἐπὶ τοῦ δολλαρίου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀγορασθοῦν καπνὰ ἐξ Ἑλλάδος. Ξαφνικὰ τὸ δολλάριον γίνεται 15.000. Εἶπον τότε οἱ ἐδῶ Ἀμερικανοὶ διατί νὰ τοὺς ἀφήσωμεν νὰ τὸ πάρουν μὲ 18.000; Νὰ γίνῃ 12.500 καὶ 2.500 διὰ πρίμ. Τότε ἔφερα τὴν ἑξῆς ἀντίρρησιν: Ὑπάρχει, εἶπα, κίνδυνος οἱ Ἀμερικανοὶ νὰ πάρουν τὰ καπνὰ μέσῳ Γερμανίας, διότι πρὸς τοῦτο θὰ βοηθοῦσαν καὶ οἱ Γερμανοὶ ἔμποροι. Εἶπον τότε οἱ Γερμανοὶ ὅτι ἡμεῖς δὲν θὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν ἐξαγωγὴν καπνῶν ἐκ Γερμανίας εἰς Ἀμερικήν. Ἐπέμεινα μέχρι παρεξηγήσεως νὰ ἀφήσωμε νὰ πάῃ 15.000 τὸ δολλάριον διὰ νὰ ἀγορασθοῦν τὰ καπνά. Ἀλλὰ ὑπῆρξεν ἡ ἐπιμονὴ τῶν συμμάχων μεγάλη, οἱ ὁποῖοι δὲν ἤθελον νὰ στερήσουν τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν τῆς διαφορᾶς αὐτῆς μεταξὺ τῶν 12.500 καὶ 15.000. Τοῦτο ὅμως δὲν κατέληξε σὲ καλὸ διότι δὲν ἠγόρασεν οὐδεὶς καπνά. Ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν τιμὴν τῶν 15.000 καὶ νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς ὅσους εἶχον ἀγοράσει μικρὰς ποσότητας μὲ 12.500 τὴν διαφοράν. Ἔγινε κάποιος διακανονισμός.

§62Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Πόση εἶναι ἡ ζημία εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος;

§63Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία τοῦ θέματος.

§64Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Θὰ ὑπῆρχε κάποιο σφάλμα εἰς τὴν ἐκτίμησιν. Καὶ τὸ σφάλμα προῆλθεν ἐκ τοῦ ἑξῆς: Αἱ τιμαὶ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν δὲν ἔπεσαν. Εἰς τοιαύτας, κύριοι, περιπτώσεις χρειάζονται Ὑπουργοὶ καὶ Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπολογίζουν τὰς εὐθύνας, ἐφ’ ὅσον ἐκτελοῦν τὸ καθῆκον τους. Τὸ πνεῦμα τότε ἦτο ὁ φόβος μήπως κερδίσῃ τὸ ἐμπόριον πάρα πολλά. Ὑπάρχουν, κύριοι, οἱ φορολογικοὶ νόμοι οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν ἀνάλογον φορολογίαν εἰς τοὺς κερδίζοντας.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρήλθε τὸ τέταρτον.

§66Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Παρακαλοῦμεν, κ. Κάντζια, νὰ ὁμιλῆτε βραδύτερον διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ παρακολουθήσωμεν τί λέτε.

§67Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλοι οἱ ρήτορες εἶπον τὰ ἴδια ἐνῷ ὁ ὁμιλῶν ἤδη παρουσιάζει νέα στοιχεῖα. Πρέπει νὰ τὰ ἀκούσωμεν. Προτείνω τὴν κατάργησιν τοῦ τετάρτου.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσοι εἶναι ὑπὲρ τῆς παρατάσεως τοῦ χρόνου τῆς ὁμιλίας τοῦ ρήτορος νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρα ὁ κ. ἀγορητὴς θὰ συνεχίσῃ.

§70Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζομεν ὅτι καλυτέρα διαχείρισις τοῦ ζητήματος θὰ ἐπέτρεπε τοποθέτησιν μεγαλυτέρων ποσοτήτων. Δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ ὅτι εἶναι μόνον αἱ τιμαὶ τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν ποὺ ἐπέτρεψαν κατὰ τὸ 1948–49 τὴν ἐξαγωγὴν 23 χιλ. τόννων Τουρκικῶν καπνῶν εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἔναντι μόνον 6 χιλ. τόννων Ἑλληνικῶν. Ὅπως ἐπίσης διὰ τὸν ἴδιον λόγον δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ πῶς ἐξήχθησαν 11 χιλ. τόννοι Τουρκικῶν καπνῶν εἰς Γερμανίαν τὴν ἰδίαν ἐποχὴν ἔναντι 3.300 τόννων Ἑλληνικῶν. Βεβαίως παρενεβλήθη καὶ ὁ παράγων τοῦ Ἀμερικανικοῦ καπνοῦ, παράγων ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνος καὶ ὁ ὁποῖος δύναται νὰ ἐξαφανίσῃ πλήρως τὴν ἐξαγωγήν μας εἰς Γερμανίαν, παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν τῶν Γερμανῶν καταναλωτῶν. Ἡ Γερμανία φυσικὰ θέλει νὰ ἐπανασυνδέσῃ τὰς συναλλαγάς της μὲ τὸ Κράτος τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου, διότι ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν τοποθέτησιν μηχανημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ δι’ ἡμᾶς σπουδαιοτάτης ἀξίας καὶ σημασίας, εἰδικῶς δὲ ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἀνάγκην εἰσαγωγῆς Γερμανικῶν μηχανημάτων νεωτάτου τύπου. Ἕνας καλύτερος χειρισμὸς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως εἶμαι βέβαιος ὅτι δύναται νὰ ἐπιτύχῃ καλύτερα ἀποτελέσματα. Δὲν θέλω δι’ αὐτῶν νὰ ἀποκρούσω νὰ γίνῃ ψήφισμα πρὸς τὸ Κογκρέσσον, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κογκρέσσον νὰ γίνῃ ἀπόστολος τοποθετήσεως τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων εἰς τὴν Γερμανικὴν ἀγοράν. Ἡ ἀσκουμένη πολιτικὴ τῶν Ἀμερικανῶν διὰ τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα εἶναι γνωστὴ εἰς τὴν Ἀμερικήν. Τὸ «Νιοὺ Τάϊμς» τῆς 18ης Φεβρουαρίου ἐν σχέσει μὲ τὴν τοποθέτησιν τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων, ἐκαυτηρίαζε τὴν Ἀμερικανικὴν πολιτικήν, διότι δὲν λαμβάνει μέτρα ὑπὲρ αὐτῶν. Τὰ διάφορα Κράτη τὰ Εὐρωπαϊκά, τὰ ὁποῖα πιέζονται ἀπὸ τὴν παραγωγήν των δὲν εὑρίσκονται εἰς θέσιν νὰ τοποθετήσουν τὰ προϊόντα των. Δὲν ἠξεύρω τί σύστημα θὰ ἀκολουθηθῇ, πάντως ἐὰν συνεχισθῇ τὸ σύστημα τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν πρέπει νὰ λειτουργήσῃ ὑπὸ ἄλλην μορφὴν καὶ ὄχι μὲ προσωπικὰς ἀδείας, αἵτινες παρεμποδίζουν ἀντὶ νὰ διευκολύνουν.

§71Χ. ΓΟΡΓΙΑΣ. Τὸ ζήτημα ποὺ θίγεται ἔχει τακτοποιηθῆ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 47.518 ἀποφάσεως τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Καθορίζονται ὑπὸ πίνακος τὰ ἀνταλλασσόμενα εἴδη καὶ δὲν καθορίζονται προσωπικῶς. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἐὰν ἡ Τουρκία ἔχῃ προωθήσει τὰς ἐξαγωγάς της, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ σύστημα τὸ ρυθμίζον τὰς ἐξαγωγάς της, ὅπερ συνίσταται εἰς ἰδιωτικὰς ἀνταλλαγὰς καὶ πριμοδότησιν.

§72Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τελικῶς, κ. Κάντζια, εἶσθε ὑπὲρ τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν ἢ ὄχι;

§73Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ μὴ ὑπάρχουν ἰδιωτικαὶ ἀνταλλαγαί, ἀλλά.....

§74Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἠξεύρετε ὅτι ἔχομεν προτάσεις δι’ ἐξαγωγὴν καπνῶν δι’ ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν μὲ τὴν Ὁλλανδίαν, τὴν Τσεχοσλοβακίαν, τὴν Πολωνίαν, τὸ Βέλγιον, τὴν Ἰταλίαν, τὴν Ἀγγλίαν. Καθ’ ἣν στιγμὴν εὑρίσκεται εἰς ἣν κρίσιν εὑρίσκεται ὁ καπνὸς δὲν νομίζετε ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔχητε τοιαύτην ἀκαμψίαν διὰ τὰς ἰδιωτικὰς ἀνταλλαγάς;

§75Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εὑρισκόμεθα πρὸ δυσχερειῶν, αἵτινες δυστυχῶς θὰ συνεχισθοῦν. Ὄχι ὑπὸ τὴν μορφὴν ὑπὸ τὴν ὁποίαν γίνεται σήμερον. Εἰς τὸ παρελθὸν ἐγένετο κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Ὑπουργοῦ, πρὶν ἀκόμη ἀναλάβῃ ὁ κ. Μαῦρος. Ἦτο προσωπικὸν δικαίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ ἢ μᾶλλον τῆς Διοικήσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου. Ἔχει προκληθῆ τόση ἀνωμαλία καὶ τόση ζημία, ὥστε δὲν πρέπει νὰ συζητῶμεν διὰ τὸ σύστημα αὐτό. Τώρα, κατόπιν πιέσεων καὶ διαμαρτυριῶν, ἐδημιουργήθη ἕνα σύστημα νέον. Τὸ πρῶτον σύστημα τοῦ 1947 ἦτο ὑποφερτώτερον. Τώρα ἐδημιουργήθη ἓν τοιοῦτον σύστημα ποὺ πρέπει νὰ εἶναι κανεὶς Ἀϊνστάϊν διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ὑπολογίσῃ ὥστε νὰ μὴ ὑπερβῇ κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν τὸ ποσοστὸν τοῦ τάδε ἢ τοῦ τάδε πίνακος καὶ μόνον ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀφιερωμένοι εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δυσχερειῶν τῆς διοικήσεως θὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὸ θέμα τοῦτο. Ἐὰν ὅμως θέλῃ κανεὶς μὲ τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος νὰ ἀσχοληθῇ δὲν δύναται νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ σύστημα τῶν ἀνταλλαγῶν. Πρέπει νὰ πῇ 80% συνάλλαγμα καὶ 20% ἐλευθέρα ἐξαγωγὴ ἐκ τοῦ τάδε πίνακος ποὺ πρέπει νὰ εἶναι ἕνας καὶ γενικὸς καὶ καθολικὸς τῶν εἰδῶν δευτερευούσης ἀνάγκης. Διότι δι’ ἄλλα θὰ γίνῃ μὲ ἐλεύθερον συνάλλαγμα καὶ εἰς ποσότητας ἱκανὰς ὥστε......

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συντομεύετε, κ. συνάδελφε.

§77Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Λυποῦμαι, κ. συνάδελφοι, εἶχα καὶ ἄλλα στοιχεῖα νὰ σᾶς δώσω, ἀλλὰ ὁ κ. Πρόεδρος δὲν μοῦ τὸ ἐπιτρέπει. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ θέμα τῆς τακτοποιήσεως τῶν καπνῶν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ἐπιτρέψῃ πράγματι τὴν τοποθέτησιν καὶ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ προϊόντος τούτου. Αἱ προτάσεις αἱ γενόμεναι εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν ἀποστολὴν εἶναι στενόκαρδες ἢ μᾶλλον στενόχωρες, ἀπὸ ἀπόψεως τοποθετήσεως τοῦ ζητήματος. Τὸ 7%, κ. Ὑπουργέ, καὶ τὸ 5% τὸ ὁποῖον ἐθεώρησεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν πριμοδότησιν, θὰ διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγὴν ὑπὸ ὡρισμένας μόνον προϋποθέσεις, ἂν μειωθοῦν τὰ ἐργατικά, ὁ τόκος κτλ., ἀλλὰ ὁ καιρὸς δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ περιμένωμεν, ἕως ὅτου γίνουν ὅλα αὐτὰ μὲ τὰς τόσας ἀντιδράσεις ποὺ θὰ γεννηθοῦν. Θὰ περιμένωμεν ἕως ὅτου τακτοποιηθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα τὸ καπνικόν; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιμένωμεν μεγάλα ἀποτελέσματα. Ἔχετε ἐπίσης ἕνα κέρδος 3% τοῦ ἐξαγωγέως, δηλ. δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πωλήσῃ ἀκριβότερα εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς ἀπὸ 3%, νὰ πάρῃ πάρα πάνω ἀπὸ 3%, ἐφ’ ὅσον τυχὸν τὸ κέρδος αὐτὸ δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ. Δὲν ὁμιλῶ ὑπὲρ τοῦ συμφέροντος τῶν ἐξαγωγέων, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπάρχουν καὶ πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν ἐξαγωγεῖς, διότι δὲν ἔχομεν ἐξαγωγεῖς εἰς τοὺς περισσοτέρους κλάδους τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων. Τὸ πρᾶγμα θὰ δημιουργήσῃ δυσχέρειαν, ἂν εἶναι δηλαδὴ 3% ἢ ὄχι τὸ κέρδος, μὲ ὅλας τὰς σπουδαιοτάτας συνεπείας ποὺ δημιουργοῦν αἱ δυσχέρειαι, αἱ ὁποῖαι παρεμβάλλονται εἰς τὴν διαχείρισιν τοιούτων ζητημάτων τόσων λεπτῶν, διότι αὐτὸ ἀπαιτεῖ καὶ κόπον καὶ χρόνον καὶ ἔξοδα. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἐφαρμόσετε σύστημα ἁπλούστερον, τὸ ὁποῖον νὰ λειτουργῇ μέσα εἰς ἀποφάσεις—πλαίσια, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ δύνανται νὰ κινηθοῦν ὅλοι οἱ δυνάμενοι, ὅλοι οἱ Ἕλληνες καὶ ὄχι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ πλησιάσουν τὸν ἐμπειρογνώμονα ἢ τὸν Ὑπουργὸν ἢ τὸν Γενικὸν Διευθυντήν. Τὸ θέμα εἶναι τεράστιον, ὄχι μόνον ἀπὸ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέπτυξαν οἱ ἄλλοι συνάδελφοι καὶ τὸ θέμα ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν οἰκονομίαν μας. Ἔχω δὲ νὰ σᾶς προειδοποιήσω ὅτι θὰ ἔχωμεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ μίαν ἄλλην κρίσιν, κρίσιν διαθέσεως τῶν βιομηχανικῶν μας προϊόντων. Ἤδη ἡ παραγωγή μας ἀνῆλθε καὶ ἡ κατανάλωσις περιορίζεται εἰς τὸ 70% ἢ 75% τῆς προπολεμικῆς. Δημιουργοῦνται ἀποθέματα βιομηχανικά, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἐκσπάσουν κάπου. Εἶναι, ὡς νὰ θέτωμεν ἐκρηκτικὸν μηχάνημα κάτω ἀπὸ τὰ θεμέλια τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν παρακαλῶ νὰ ἐξετασθῇ τὸ καπνικὸν ζήτημα. Δυστυχῶς, ὁ κ. Πρόεδρος δὲν μοῦ ἐπιτρέπει νὰ συνεχίσω. Λυποῦμαι δι’ αὐτό, ἀλλὰ πιστεύω ὅτι κατώρθωσα νὰ δώσω μίαν γενικωτέραν εἰκόνα τοῦ θέματος τούτου.

§78Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Σᾶς ἔχω παρακολουθήσει μετὰ μεγάλης προσοχῆς καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν σᾶς παρηκολούθησα καὶ θέλετε νὰ ἐπιμένετε πάντοτε, ἀλλὰ ὅ,τι συνετελέσθη εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τῶν καπνεργατῶν καὶ ἡ συμφορά, ἡ ὁποία ἐπῆλθεν, ἀνταποκρίνεται εἰς ἐκεῖνα ποὺ εἶπεν ὁ κ. Τσουδερός, ὅτι ἐκληρονομήσαμεν ἐρείπια. Τὸ διαπιστώνετε καὶ σεῖς. Χρειαζόμεθα, λοιπόν, ἀλλαγὴν εἰς τὴν οἰκονομικήν μας πολιτικήν.

§79Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν χωρεῖ οὔτε δημοκοπία, οὔτε πολιτικὴ ἐκμεταλλεύσεως εἰς τὰ γενικώτερα θέματα.

§80Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ἐκμετάλλευσις εἶναι αὐτὸ ποὺ γίνεται...

§81Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ποῦ εἶναι τὰ ἐρείπια; (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§82Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἂν ὑπάρχουν ἐρείπια, εἶσθε καὶ σεῖς ὑπεύθυνοι διὰ τὰ ἐρείπια.

§83Ι. ΜΕΛΑΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδωσε πρὸς δημοσίευμα οὐδὲν ὑπόμνημα καί, συνεπῶς, οἱαδήποτε συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἔχει θέσιν. Ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ καὶ ἐνεργεῖ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Δὲν ἐδώσαμεν πρὸς δημοσίευσιν οὐδὲν ἀπολύτως. Ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν ἔδωσεν ἡ Κυβέρνησις τίποτε.

§84Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Μίαν ἐρώτησιν. Οἱ συντελεσταὶ τοῦ καπνοῦ εἶναι οἱ καπνεργάται, οἱ καπνοπαραγωγοί, οἱ καπνοβιομήχανοι καὶ οἱ καπνέμποροι. Πῶς συμβαίνει, ὥστε, εἰς αὐτὴν τὴν καπνικὴν οἰκογένειαν οἱ μὲν δύο πρῶτοι παράγοντες νὰ εὑρίσκωνται εἰς παντελῆ ἔνδειαν, οἱ δὲ ἄλλοι παράγοντες νὰ εὑρίσκωνται εἰς πλήρη εὐμάρειαν;

§85Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Οἱ μὲν καπνοβιομήχανοι δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν καπνῶν. Οἱ καπνοβιομήχανοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν κατασκευὴν σιγαρέττων καὶ δὲν μᾶς ἀπασχολοῦν, οἱ δὲ καπνέμποροι πάλιν ἀμφιβάλλω, ἐὰν εὑρίσκωνται εἰς τοιαύτην εὐμάρειαν, ὅπως λέγετε. Πάντως, τὸ ζήτημα ἀνάγεται εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῶν φορολογικῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι δύνανται καὶ δέον νὰ ἐφαρμοσθοῦν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§87Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι, διότι δὲν τηρεῖται ἡ σειρά. Ἐγὼ προηγοῦμαι τοῦ κ. Στεφανοπούλου καὶ δὲν καλοῦμαι νὰ ὁμιλήσω, κατὰ συνέπειαν ἀποχωρῶ τῆς αἰθούσης.

§88ΣΤ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἐπιληφθεῖσα τῶν μεγάλων παραγωγικῶν τοῦ τόπου προβλημάτων προέταξε τὸ καπνικὸν ζήτημα. Ὁ καπνὸς ἀσκεῖ τοιαύτην ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς ἰσορροπίας τοῦ τόπου, ὥστε νὰ θεωρῆται αὐτόχρημα ὡς ἐθνικὸν προϊόν. Πράγματι, τὸ 4% ἢ 5% τῶν καλλιεργησίμων Ἑλληνικῶν ἐδαφῶν καλλιεργεῖται ἀπὸ καπνὰ καὶ ἐν τούτοις εἶναι ἱκανὸς οὗτος νὰ τρέφῃ τὸ ἐμπόριον τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἐπὶ πλέον ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαχίστου αὐτοῦ τμήματος τοῦ καλλιεργησίμου ἐθνικοῦ ἐδάφους ὑπερβαίνει τὸ 15% τῆς συνολικῆς γεωργικῆς παραγωγῆς μας καὶ ὑπερέβαινε προπολεμικῶς τὸ 47% τῶν ἐξαγωγῶν καὶ συνολικῶς τὸ 61% κατὰ τὸ 1938 τῶν ἐξαγωγῶν εἰς γεωργικὰ προϊόντα. Δὲν εἶναι, λοιπόν, ἡ ἰδιοσυστασία ὡρισμένων ἐδαφῶν, ἰδίως τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν μονοκαλλιέργειαν τοῦ καπνοῦ, εἶναι πρὸ παντὸς τὸ χαρακτηριστικὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ προϊόντος, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμιλήσαμεν καὶ ἄλλοτε, δηλαδὴ ἡ σχετικῶς μεγάλη πυκνότης τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ ἔναντι τῆς καλλιεργουμένης γῆς. Ὅταν, κύριοι, ἔχωμεν κλῆρον γεωργικὸν 7–10 στρεμμάτων γῆς, ὅπως εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην, ἐκεῖ μόνος ὁ καπνὸς δύναται νὰ ἐπαρκέσῃ διὰ νὰ ζήσῃ μία πολυμελὴς οἰκογένεια, ἡ ὁποία συνήθως ἀποτελεῖται ἀπὸ 6–7 μέλη. Ὁ καπνός, ὅπως λέγεται εἰς τὴν γεωργικὴν οἰκονομίαν, ἔχει ἀκαθόριστον πρόσοδον καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιτρέπει ἀπὸ ὀλίγην ἔκτασιν καλλιεργουμένην νὰ ἀποζοῦν πολυμελεῖς οἰκογένειαι, ὅπως εἶναι πολυμελεῖς αἱ Ἑλληνικαὶ οἰκογένειαι. Ἐξ αὐτοῦ ἀντιλαμβάνεσθε ποία εἶναι ἡ ἰδιοσυστασία τοῦ καπνοῦ. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δὲν ἔχομεν μόνον τὸ δικαίωμα νὰ λέγωμεν, ὅτι ὁ καπνὸς εἶναι ἐθνικὸν προϊόν καὶ πρέπει νὰ τὸ ἀποκαταστήσωμεν καὶ νὰ τὸ προστατεύσωμεν, ἀλλὰ ἔχομεν ἐπὶ πλέον τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐνισχύσωμεν καὶ νὰ πολλαπλασιάσωμεν τὴν παραγωγήν του, ἔστω καὶ ἐὰν πρόκειται ἡ παραγωγὴ αὐτὴ δυνάμει προσκαίρων καὶ μεταβατικῶν γεγονότων νὰ ὑφίσταται κρίσιν, ὅπως εἶναι ἡ σημερινή. Δι’ αὐτὸ ὁμολογῶ, ὅτι ἤκουσα μὲ κάποιαν ἔκπληξιν τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργὸν νὰ ὁμιλῇ περὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ διὰ βαρυτάτων κληρονομιῶν τοῦ παρελθόντος. Τί ἆρά γε εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κατέλιπεν ὁ κληρονομούμενος κ. Μαῦρος εἰς τὸν διάδοχόν του Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τοῦ ὁποίου ἐξήγειρε τὴν ἀγανάκτησίν του καὶ τὰς διαμαρτυρίας του; Εἶναι, ἆρά γε, τὰ 10–12 ἑκατομμύρια ὀκάδων καπνοῦ, τὰ ὑπόλοιπα παρελθουσῶν χρήσεων, τὰ ὁποῖα ὅσον καὶ ἂν εἶναι μεγάλα, δὲν εἶναι ἐξαιρετικὰ οὔτε ὑπερβολικά; Ἀναμφισβητήτως θὰ εἶναι οἱ 46.000 τόννοι τῆς τελευταίας παραγωγῆς, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προκαλοῦν τὰς διαμαρτυρίας τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Ὑπουργοῦ. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ εἴπω, ὅτι προτιμότερον εἶναι νὰ ἀσχολῆται καὶ νὰ διαπραγματεύεται διὰ τὴν τοποθέτησιν μιᾶς μεγάλης καπνικῆς ἐσοδείας, παρὰ νὰ βλέπῃ τὸν καπνοπαραγωγὸν νὰ διαμαρτύρεται καὶ νὰ στενοχωρῆται διὰ τὴν μικρὰν παραγωγήν, διότι ἐκεῖ τοποθετεῖται τὸ ζήτημα τῆς συρροῆς τῶν δύο παραγόντων, οἱ ὁποῖοι προκαλοῦν τὴν σημερινὴν κρίσιν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ ὕπαρξις μεγάλων ποσοτήτων καπνοῦ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ διάρθρωσις ἡ τελευταία τῶν ἐξωτερικῶν ἀγορῶν, ἡ ὁποία ἐδημιούργησε τὸ κρίσιμον αὐτὸ πρόβλημα. Καὶ ἡ κρίσις αὐτὴ δὲν εἶναι ἀπὸ τὰς κρίσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀνάγκην μεγαλοπνόου πολιτικῆς καὶ μακροπροθέσμου καὶ μακροχρονίου προγράμματος. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι τοῦτο εἶναι ὀλίγον δυσχερὲς νὰ ὑποβάλλεται εἰς πρόγραμμα ἐκ τῶν προτέρων κατασκευασμένον ἕν προϊόν, τὸ ὁποῖον τελεῖ ὑπὸ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν καὶ τοῦ ὁποίου αἱ συνθῆκαι καὶ τῆς ἐσωτερικῆς καὶ τῆς ἐξωτερικῆς διαθέσεως εἶναι λίαν εὐμετάβλητοι καὶ κατ’ ἐξοχὴν εὐπρόσβλητοι. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δὲν πρέπει νὰ ἐπεκταθῶμεν εἰς τὸ θέμα, ἀλλὰ ἐντοπιζόμενοι εἰς τὴν σημερινὴν κρίσιν νὰ ἐπιζητήσωμεν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ δυνηθῶμεν νὰ λάβωμεν διὰ τὴν μεγάλην παραγωγὴν καὶ μὲ τὴν σύνθεσιν τῶν σημερινῶν ἐξωτερικῶν παραγόντων, δηλαδὴ κατὰ τίνα τρόπον θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ προώθησις τῆς παραγωγῆς αὐτῆς εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι δύο. Ἀνάγονται πρῶτον εἰς μέτρα ἀναφερόμενα εἰς τὴν προσφορὰν τοῦ προϊόντος, καθὼς ἐπίσης καὶ εἰς μέτρα ἀναφερόμενα εἰς τὴν ζήτησιν καὶ τὴν διάθεσιν τοῦ προϊόντος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἐξετάσω ἐν συντομίᾳ τὰ μέτρα ταῦτα. 1) Προκειμένου περὶ τῆς προσφορᾶς τοῦ καπνοῦ εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι, ὅτι πρέπει νὰ κατεβῇ ἡ τιμὴ τοῦ κόστους, καίτοι δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν, ὅτι ἡ πρωταρχικὴ αἰτία εἶναι ἡ τιμὴ τοῦ καπνοῦ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ἐν τούτοις ὅμως ἀναφέρομαι καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Πρῶτον πρέπει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια πρὸς μείωσιν τοῦ κόστους, διὰ νὰ ἔλθωμεν κατόπιν νὰ ἀπευθυνθῶμεν μὲ ὑψηλὸν τὸ μέτωπον εἰς τοὺς ξένους φίλους μας. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ ἐπρότεινον, ὅπως καταργηθῇ ὁλοσχερῶς ἡ ἔγγειος φορολογία, ἡ ὁποία ἐμειώθη κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη κατὰ 17%. Βεβαίως, θὰ εἴπητε, ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς συνεπείᾳ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ θὰ ὑποστῇ μίαν ζημίαν περίπου 15 δισεκατομμυρίων. Δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ συστήσουν μέτρα οἰκονομικά, τὰ ὁποῖα θὰ προκαλέσουν αὔξησιν τοῦ ἐλλείμματος. Γνωρίζομεν ποίας συναντᾷ ἀντιδράσεις ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Οὐχ’ ἧτον ὅμως, ὅταν τὰ ὅμορα Κράτη, τὰ ὁποῖα μᾶς συναγωνίζονται, δηλαδὴ ἡ Τουρκία, ἡ Βουλγαρία καὶ ἄλλα, ἔχουν ὁλοσχερῶς καταργήσει τὴν ἔγγειον φορολογίαν, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εἰσέλθωμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν ὁδὸν τῆς καταργήσεώς της. Ἀντιθέτως θὰ ἐπρότεινον πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐσόδου τῶν 15 δισεκατομμυρίων τοῦ Προϋπολογισμοῦ, τὴν ἐπιβολὴν μιᾶς ἐλαφρᾶς φορολογίας ἐπὶ τοῦ καπνοῦ τοῦ καταναλισκομένου εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Σύμφωνα μὲ ἓν σημείωμα τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, τὰ σιγαρέττα μας εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τιμὰς σχετικῶς εὐθηνὰς ἀπὸ ὅλας τὰς ἄλλας χώρας. «................... ..............(Ἀναγινώσκει)...............». Κατ’ ἀκολουθίαν, θὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ σχηματίσωμεν ἓν κεφάλαιον 20–22 δισεκατομμυρίων, τὸ ὁποῖον θὰ καλύψῃ ἡ φορολογία καὶ τὸ ὁποῖον θὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν ἑνὸς κεφαλαίου, τὸ ὁποῖον θεωρεῖται ἀπαραίτητον νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν σημερινὴν κρίσιν, διότι, κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἴτε θέλετε, εἴτε δὲν θέλετε, οὔτε εἰς ἰδιωτικὰς ἀνταλλαγὰς ἠμπορεῖτε νὰ ἀποβλέψητε, διότι γνωρίζετε τί καταχρήσεις ἔχουν γίνει καὶ ποῖα ἀποτελέσματα ἔχουν εἰς τὴν ὕψωσιν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Διὰ τοῦ κεφαλαίου αὐτοῦ θὰ δυνηθῶμεν νὰ τοποθετήσωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸν καπνόν μας καὶ θὰ μᾶς χρησιμεύσῃ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ τὴν ἐξαγορὰν τῶν ἀποθεμάτων τοῦ καπνοῦ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἔχετε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ προχωρήσητε εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ ἔχετε τὰ μέσα χωρὶς νὰ προσφύγητε εἰς τὸν Προϋπολογισμόν. Τὸ συνάλλαγμα αὐτὸ διατίθεται, ὡς λέγεται, δι’ ἑνὸς εἴδους δημοπρατήσεως, διὰ τὴν προμήθειαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πραγμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι χρησιμώτερα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εἴδη πολυτελείας. Νομίζω, ὅτι τὸ προϊόν ἐκ τῆς δημοπρατήσεως αὐτῆς πρέπει νὰ χρησιμεύσῃ, μὲ τὸ κεφάλαιον τὸ ὁποῖον προηγουμένως σᾶς εἶπον, διὰ νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσιν, ἐπάνω εἰς τὴν ὁποίαν θὰ στηριχθῆτε διὰ νὰ ἀντιμετωπίσητε τὴν κρίσιν τοῦ καπνοῦ. Ἐπί πλέον ἔχετε καὶ τοὺς τόκους καὶ τὰς προμηθείας, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς τοιοῦτον ὕψος, ὥστε νὰ ἐπιβάλλεται ἡ μείωσις αὐτῶν. Ὑπάρχουν, κύριοι, ὡρισμένα ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα προτείνει ἡ Καπνικὴ Ὁμοσπονδία, ὡς πορίσματα τοῦ τελευταίου Συνεδρίου. Μόλις αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἦλθον εἰς χεῖρας μου καὶ βλέπω ὅτι ἔγιναν πλεῖσται ὅσαι ὑποδείξεις καὶ ἀναμφιβόλως ἡ Κυβέρνησις θὰ τὰς λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της, προκειμένου νὰ προβῇ εἰς τὸ πρῶτον βῆμα, δηλαδὴ εἰς τὴν μείωσιν τοῦ ἐσωτερικοῦ κόστους τοῦ Ἑλληνικοῦ καπνοῦ, προτοῦ φθάσῃ εἰς τὸ δεύτερον ζήτημα, τὸ ζήτημα τῆς τοποθετήσεως εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ δεύτερον ζήτημα, τὸ ζήτημα τὸ κατ’ ἐξοχὴν συμβαδίζον μὲ τὸ ζήτημα τῶν ἀγορῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐκ τοῦ ὁποίου θὰ πεισθῆτε, ὅτι ἡ διάρθρωσις ἡ δημιουργηθεῖσα εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε εἰς προηγούμενα, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ἐκληροδοτήσαμεν, ἀλλὰ ὀφείλεται εἰς ἄλλους παράγοντας, διὰ τοὺς ὁποίους εἴμεθα ὑπερήφανοι ὡς Ἕλληνες. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω ἐντὸς ὀλίγου, ὅτι εἰς αὐτοὺς ὀφείλεται κυρίως ἡ καπνικὴ κρίσις μαζὶ μὲ τὴν μεγάλην παραγωγὴν τοῦ τελευταίου ἔτους, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς εὐχόμεθα νὰ εἶναι ἀκόμη μεγαλυτέρα διὰ τὸ ἐρχόμενον ἔτος. Κύριοι, τὸ τίμημα τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς ἀνεξαρτησίας, ἀτυχῶς, ὑπῆρξε πολὺ βαρὺ διὰ τὴν Ἑλλάδα. Τὸ γεγονὸς ὅτι εἴχομεν τὸ θάρρος καὶ τὴν τόλμην νὰ ἐμπλακῶμεν εἰς ἕνα ἀγῶνα, ὁ ὁποῖος ἦτο ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τῆς ἰδικῆς μας καὶ τοῦ κόσμου, δὲν εἶχεν μόνον ὡς ἀποτέλεσμα τὰς τραγικὰς θυσίας εἰς αἷμα καὶ εἰς ἀγαθά, ἀλλὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ὑποστῶμεν καὶ τὴν ἀπώλειαν πολυτίμων ἀγορῶν τῶν πελατῶν μας. Κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἀναγκαστικῆς ἀπουσίας μας αὐτὴν τὴν τετραετίαν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, οἱ ἄλλοι οἱ εὐφυεῖς καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἠθέλησαν νὰ ἀναμιχθῶσιν εἰς τὸν πόλεμον—καὶ ἀπεδείχθη ὅτι ἐπῆραν τὸ ἀντάλλαγμα τῆς εὐφυΐας των—αὐτοὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς διαφόρους ἀγορὰς καὶ τοιουτοτρόπως ὑποκατέστησαν τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα καὶ ἰδίως τὸν Ἑλληνικὸν καπνὸν εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ εἰς τὴν Ἀμερικήν. Ἡ πρώτη ἀπώλεια εἶναι αἱ δύο ἀγοραὶ εἰς τὴν Εὐρώπην, ἡ ἀγορὰ τῆς Γερμανίας καὶ ἡ ἀγορὰ τῶν δορυφόρων τῆς Γερμανίας. Ἡ Γερμανία προπολεμικῶς ἀπερρόφα τὰ 54% τῶν καπνῶν καὶ 12% οἱ διάφοροι δορυφόροι αὐτῆς. Κατόπιν ἔχομεν τὴν ἀπώλειαν τῆς ἀγορᾶς τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω μόνον δύο λέξεις περὶ τῆς ἀγορᾶς τῆς Γερμανίας. Εἶναι τὸ θέμα κρίσιμον σήμερον καὶ εἶναι ἡ ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλεται νὰ ὁμιλήσωμεν πέραν τῶν ψυχρῶν ἀριθμῶν, πέραν τῆς πραγματικότητος τῆς οἰκονομικῆς, νὰ ὁμιλήσωμεν διὰ τὰς θυσίας, τὰς ὁποίας ὑπέστημεν. Κύριοι, προπολεμικῶς ἡ Γερμανία δὲν ἀπερρόφα μόνον τὰ 54% τοῦ καπνοῦ μας καὶ οἱ δορυφόροι τότε τὸ 12%, ἀπερρόφα τὸ 39% τῶν συνολικῶν ἐξαγωγῶν μας καὶ 17% οἱ δορυφόροι της, συνεπῶς τὸ 56% τῶν ἐξαγωγῶν μας. Αὐτοὺς τοὺς καλυτέρους πελάτας μας, ἐκ τῶν ὁποίων ἐξηρτᾶτο ἡ οἰκονομική μας κατάστασις καὶ ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῆς μεγάλης τάξεως τῶν παραγωγῶν τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἐδιστάσαμεν νὰ συμβάλωμεν εἰς τὴν συντριβήν των. Αὐτὸ ἀποδεικνύει καλύτερα ἀπὸ κάθε ἄλλο, ὅτι ἡμεῖς δὲν εἰσήλθομεν εἰς τὸν πόλεμον ἐλαυνόμενοι ἀπὸ ὑλικὰ συμφέροντα καὶ ἀπὸ οἰκονομικοὺς ὑπολογισμούς, ἡμεῖς εἰσήλθομεν εἰς τὸν πόλεμον χάριν τῶν ἰδεῶν τῶν ὑψηλῶν, δηλαδὴ χάριν τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς Δημοκρατίας καὶ ἀντὶ αὐτῶν ἔπρεπε νὰ ὑποστῶμεν αὐτὴν τὴν μεταχείρισιν, τὴν ὁποίαν ὑφιστάμεθα. Εἶναι καλὸν νὰ ὑπενθυμίζωμεν τοῦτο εἰς στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν μᾶς ἀρνοῦνται καὶ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα προπολεμικῶς εἴχομεν.

§89ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἠθέλαμεν νὰ ἀκούσωμεν ἀπὸ σᾶς πρακτικὰς λύσεις καὶ ὄχι λυρισμοὺς καὶ ἐξάρσεις.

§90ΣΤ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἔλθω εἰς τὰς πρακτικὰς λύσεις. Κύριοι, ἐχάσαμεν τὴν ἀγορὰν τῆς Γερμανίας. Μεταπολεμικῶς θὰ ἔπρεπε νὰ καταβάλωμεν μίαν προσπάθειαν ὑπὲρ ἀνακτήσεώς της. Συνήψαμεν μίαν σύμβασιν 13.000.000 δολλαρίων, ἡ ὁποία δὲν κατέστη δυνατὸν οὔτε κατὰ τὸ ½ νὰ πραγματοποιηθῇ. Ποῦ ὀφείλεται, κύριοι, αὐτό; Ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς τῆς ἐπιβολῆς μιᾶς βαρυτάτης φορολογίας, ἡ ὁποία ὀλίγον κατ’ ὀλίγον ὕψωσε τὰς τιμὰς τοῦ Ἀνατολικοῦ σιγαρέττου καὶ ἐμείωσε τὴν ἐκεῖ ἐξαγωγὴν καὶ κατανάλωσιν τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς τὴν προώθησιν τοῦ καπνοῦ τοῦ λεγομένου πίπας, τοῦ Ἀμερικανικοῦ, ὁ ὁποῖος καπνὸς ὑφίσταται πολὺ μικροτέραν φορολογίαν.

§91Γ. ΜΟΔΗΣ. Διατί δὲν διεμαρτυρήθημεν πέρυσι;

§92ΣΤ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ φορολογία αὐτὴ ἐπεβλήθη μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς 21ης Σεπτεμβρίου. Ἐγένετο μία ἀναπροσαρμογὴ φορολογικὴ κατὰ τὸν Ὀκτώβριον, ἡ ὁποία εἶχε τὰ ἀποτελέσματα αὐτά. Ὅταν εὑρέθην εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, κατὰ τὸ τέλος Δεκεμβρίου, ἀντελήφθην διὰ πρώτην φορὰν ποῖα ἦσαν τὰ ἀποτελέσματα τῆς νέας αὐτῆς φορολογικῆς διαρρυθμίσεως. Ἐκαλέσαμεν τὸν Διευθυντὴν τοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, τὸν κ. Τέλερ, μετὰ τοῦ ὁποίου συνεσκέφθημεν. Τότε, λοιπόν, ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ τὸν Ἀμερικανὸν Διευθυντὴν τοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου τῆς Διοικήσεως Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, ὅτι καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συμβαίνει εἰς τὴν Γερμανίαν, δηλαδὴ τὸ λαθρεμπόριον, τὸ ὁποῖον λαμβάνει χώραν λόγῳ τῆς διαφορᾶς τῆς φορολογίας, ὅτι καὶ αὐτὸ ἦτο ἀπαράδεκτον ὅπως ἐπίσης ἀπαράδεκτον ἦτο νὰ ὑποκατασταθῇ ἐξ ὁλοκλήρου ὁ ἑλληνικὸς καπνὸς διὰ τοῦ καπνοῦ τοῦ ἐρχομένου ἀπὸ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας. Ἦλθον εἰς συνεννόησιν μὲ τὸν κ. Πόρτερ, ὁ ὁποῖος ἐπέδειξε πλήρη κατανόησιν καὶ μὲ ἐβεβαίωσεν, ὅτι θὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν ἄρσιν τῆς μειονεκτικῆς μεταχειρίσεως τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν εἰς τὴν Γερμανίαν, ἀφ’ ἑτέρου καὶ τοῦ τρόπου τοῦ συναγωνισμοῦ τῶν Ἀμερικανῶν βιομηχάνων ἀπέναντί μας. Κύριοι, ὑπῆρχε, πράγματι, τὸ θέμα τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ, τὸ ὁποῖον ἐδῶ ἐτέθη ὡς εὑρισκόμενον ἐν ἀντιφάσει καὶ ἐν ἀντιθέσει μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς ἐξαγωγῆς Ἀμερικανικῶν προϊόντων εἰς τὴν Γερμανίαν. Ὀρθῶς ἀνεπτύχθη ἀπὸ ἀξιοτίμους συναδέλφους ἡ ἀντίφασις καὶ ἡ ἀντίθεσις αὐτή, ἀλλὰ ἂς μὴ νομισθῇ, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἐτέθη τὸ ζήτημα τοῦτο. Ὁ ἀξιότιμος κ. Μαῦρος σᾶς ἀνέγνωσεν ἕνα ὑπόμνημα, ἐκ τοῦ ὁποίου ἀντελήφθητε ὅτι τοῦτο τὸ ζήτημα εἶχε τεθῆ, ἀλλὰ τὸ ζήτημα τοῦτο εἶχε τεθῆ τότε ὑπ’ αὐτοῦ καὶ εἰς τὴν συνέλευσιν τοῦ παρελθόντος Σεπτεμβρίου εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Οἰκονομικῆς Εὐρωπαϊκῆς Συνεργασίας. Ὅλοι οἱ Ἀμερικανοί, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἔχουν πλήρη κατανόησιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Τὸ κατεννόησαν περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἐφαντάσθησαν ὡρισμένοι ἀξιότιμοι συνάδελφοι. Διότι τὸ ζήτημα ἔχει διπλῆν ὄψιν, καὶ τὴν ὄψιν τὴν Εὐρωπαϊκήν, ὄχι τὴν Ἑλληνικήν, καὶ τὴν ὄψιν τὴν Ἀμερικανικήν. Ἡμεῖς μὲν ἰσχυριζόμεθα ὅτι αἱ εἰσαγωγαὶ βιοτικῶν προϊόντων εἰς Εὐρώπην ἔρχονται εἰς ἀντίθεσιν καὶ καταστρέφουν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ σχεδίου Μάρσαλ. Ἀντιθέτως εἰς τὴν Ἀμερικὴν ὑποστηρίζεται ὅτι τὸ σχέδιον Μάρσαλ, τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα καταβάλλει ὁ Ἀμερικανικὸς λαὸς εἶναι σχέδιον τὸ ὁποῖον ηὐνόησε διὰ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ του τὰ διάφορα ἀμερικανικὰ προϊόντα. Ὅπως δὲ γνωρίζετε, 1.000 ἑκατομμύρια δολλάρια περικόπησαν ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ διὰ νὰ τὰ διαθέσουν διὰ τὴν ἀγορὰν ἀμερικανικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα θὰ μετεφέροντο μετὰ ταῦτα εἰς τὴν Εὐρώπην, διὰ νὰ διατεθοῦν ὡς ἐνίσχυσις τῆς Εὐρωπαϊκῆς παραγωγῆς καὶ ὡς μέσον ἀνορθώσεως τῆς Εὐρώπης. Καὶ ἐχρειάσθη τότε ἡ παρέμβασις τοῦ Χόφφμαν, αὐτοῦ τοῦ ἀξιοθαυμάστου ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ εἴπῃ ὅτι, κύριοι οὐδὲ πεντάραν δὲν θὰ θυσιάσητε διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῆς Εὐρώπης, διότι ἐὰν δὲν ὑπῆρχε τὸ σχέδιον Μάρσαλ τὸ κράτος τῆς συγχύσεως θὰ ἦτο τοιοῦτον, ὥστε ἡ θυσία τόσων ἑκατομμυρίων δολλαρίων θὰ ἀπέβαινεν ἐπὶ ματαίῳ. Ἐχρειάσθη ἡ παρέμβασις τοῦ Προέδρου Τροῦμαν καὶ τοιουτοτρόπως ἀπεφεύχθη ἡ λῆψις ἑνὸς μέτρου, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο θανάσιμον διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τῆς Εὐρώπης. Κύριοι, κατόπιν ὅλων αὐτῶν ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι ὑπάρχει μία μοιραία ἀντίθεσις, ἕνας μοιραῖος ἀνταγωνισμὸς μεταξὺ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ καὶ τῶν ἀμερικανικῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ὑπάρχει ὅμως ἀκόμη καὶ ἡ ἀγορὰ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Ὅπως γνωρίζετε προπολεμικῶς ἐξήγομεν εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας 8.000 τόννους ἀπὸ τὰ καλύτερα καπνά. Χάρις εἰς τὴν ἀπουσίαν μας ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν ἀγοράν, κατὰ τὸ διάστημα τοῦ πολέμου ἡ Τουρκικὴ ἐξαγωγὴ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας ἐτριπλασιάσθη, ἐνῷ ταυτοχρόνως ἡ Ἑλληνικὴ κατῆλθε κάτω τοῦ ἡμίσεος αὐτῆς. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπεκομίσαμεν ἐκ τοῦ ὅτι ἀνεμίχθημεν εἰς τὸν πόλεμον. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας καὶ ἐφ’ ὅσον γνωρίζομεν ὅτι δὲν εἶναι μόνον ζήτημα τιμῆς, ὅπως ἀπεδείχθη κατὰ τὴ τελευταίαν ἀναπροσαρμογήν, ἀλλ’ εἶναι καὶ ζήτημα συνηθείας καπνῶν, δὲν ἀρκεῖ μόνον νὰ λάβωμεν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ὑπαγορεύει εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἡ μείωσις, ἡ πτῶσις τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς τῶν καπνῶν, ἐπιβάλλεται καὶ μία ἄλλη ἐνέργεια, μία ἐνέργεια πλησίον τῶν μεγάλων συμμάχων. Καὶ πρέπει κατὰ πρῶτον λόγον νὰ ἔλθωμεν εἰς ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τὴν Γερμανίαν καὶ νὰ εἴπωμεν εἰς αὐτήν, ὄχι μόνον ἐν ὀνόματι τοῦ παρελθόντος, ἀλλὰ καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ μέλλοντος, ὅτι δὲν εἶναι δικαία αὐτὴ ἡ μεταχείρισις, ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὰ γεωργικά μας προϊόντα. Τὸ αὐτὸ πρέπει νὰ εἴπωμεν ταυτοχρόνως καὶ πρὸς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, διότι, ὅπως γνωρίζετε, ἐὰν ὑπάρξῃ μία τοιαύτης φύσεως συμφωνία μετὰ τῆς Γερμανίας, θὰ πρέπῃ νὰ ἐγκριθῇ ἀπὸ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, καθ’ ὅσον ἡ Γερμανία θὲν ἔχει σήμερον πλήρη δημοσιονομικὴν ἀνεξαρτησίαν. Θὰ χρειασθῇ ὅμως ταυτοχρόνως νὰ ἀπευθυνθῶμεν καὶ πρὸς τὸν μεγάλον Ἀμερικανικὸν λαόν, πρὸς τὴν μεγάλην αὐτὴν δύναμιν, καὶ νὰ εἴπωμεν πρὸς αὐτόν, ποία εἶναι ἡ σημασία, τὴν ὁποίαν ἔχει δι’ ἡμᾶς ὁ καπνός. Δι’ αὐτό, κύριοι, ἀποδέχομαι πλήρως τὴν πρότασιν, ἡ ὁποία ἐγένετο, ὅπως τὸ ταχύτερον μία Ἐπιτροπὴ ἀναχωρήσῃ δι’ Ἀμερικήν. Ἠξεύρομεν ὅτι ἐκεῖ ἐπικρατεῖ ἡ ἐλευθέρα ἐπιχείρησις καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ἡ πίεσις τοῦ Κράτους εἶναι ἀσήμαντος. Ὑπάρχουν ὅμως προσωπικότητες, αἱ ὁποῖαι, ἔχουσαι ἐπίγνωσιν τῆς σημασίας, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ καπνικὸν προϊόν διὰ τὴν Ἑλλάδα, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσουν ὁλόκληρον τὴν ἐπιρροήν των δι’ αὐτό. Δι’ αὐτὸ ὑπεστήριζον καὶ ἄλλοτε, ἀλλὰ καὶ τώρα, ὅτι ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν θὰ πρέπῃ νὰ μεταβῶμεν εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς καὶ θὰ ἐνόμιζον ὅτι ὁ προτείνας τὴν ἀποστολὴν αὐτὴν θὰ ἦτο ὁ καταλληλότερος ἵνα ἡγηθῇ αὐτῆς, λόγῳ τοῦ κύρους, τὸ ὁποῖον διαθέτει, ἐννοῶ τὸν κ. Βενιζέλον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει φρονῶ ὅτι πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ μεταβῶμεν ἐκεῖ. Ταυτοχρόνως ἐξ ὁλοκλήρου υἱοθετῶ τὴν πρότασιν τοῦ ἐκ Καβάλλας ἀξιοτίμου συναδέλφου, καταλλήλως τροποποιουμένην, διότι καὶ μὲ τὸ νὰ καταργήσωμεν τὸν φόρον καὶ νὰ καταβιβάσωμεν τὴν τιμὴν ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι δὲν θὰ κατορθώσωμεν νὰ κατέλθωμεν πολὺ κάτω ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος. Δὲν εἶναι ἀρκετὸν τοῦτο, ὅπως ἀπεδείχθη ἀπὸ τὴν τελευταίαν ἀναπροσαρμογήν. Ὁ καπνὸς εἶναι καὶ συνήθεια καὶ ἐὰν θελήσωμεν νὰ κάμψωμεν τὴν συνήθειαν, δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος παρὰ τοιαύτη ἐπέμβασις. Χρειάζεται λοιπὸν τὸ ταχύτερον ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ ἀποστολή, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ ἔκθεσις περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ὡμίλησα. Διότι μόνον τοιουτοτρόπως θὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ποία εἶναι ἡ σημασία, τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ καπνὸς διὰ τὴν γωνίαν αὐτὴν τῆς Βαλκανικῆς. Καὶ ποίαν σημασίαν ἔχει ἡ γωνία αὐτὴ τῆς Βαλκανικῆς θὰ τὸ ἀντελήφθητε ἀπὸ τὸν λόγον τοῦ κ. Ἄτσεσον. Εἶναι ὁ τελευταῖος προμαχὼν καὶ τὸ τελευταῖον προπύργιον τῆς Ἐλευθερίας εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν, τὴν ὁποίαν κατοικεῖ ἕνας λαός, ὁ ὁποῖος δὲν ἐδίστασε νὰ θυσιασθῇ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ὁ ὁποῖος δὲν θὰ διστάσῃ νὰ πράξῃ τὸ ἴδιον καὶ εἰς τὸ μέλλον. Καὶ ἐάν, κύριοι, τὸ οἰκονομικόν μας συμφέρον εἶναι κάποτε σκληρὸν καὶ δαπανηρόν, πρέπει νὰ γνωρίζητε ὅτι ὑπάρχει καὶ τὸ ἀνθρώπινον συμφέρον, τὸ ὁποῖον εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Θεολογίτης.

§94Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἀρχίσω τὴν ἀγόρευσίν μου ἀπὸ τὸν ἐπίλογον τοῦ διακεκριμένου συναδέλφου τέως Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ. Θὰ ἀρχίσω καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὴν ἔκκλησιν πρὸς τὸν Ἀμερικανικὸν λαόν. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συγκινηθοῦν οἱ Ἀμερικανοὶ οὔτε ἀπὸ τὰ ψηφίσματα οὔτε ἀπὸ τὰς ἐκκλήσεις καὶ νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔπραξεν ὀρθῶς ἀποκλείσασα καὶ τὰς ἐπιτροπὰς καὶ τὰς ἀποστολάς. Κύριοι, ἐκερδίσαμεν τὸν πόλεμον, ἀλλ’ ἐχάσαμεν τὰς ἀγοράς μας καταναλώσεως καὶ ἀφέθημεν ἀνυπεράσπιστοι μίαν ὁλόκληρον πενταετίαν καὶ ὑπεισῆλθον τὰ Βιρτζίνια εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναγωνισθῶμεν οὔτε τὰ Ἀμερικανικὰ καπνὰ οὔτε τὸ λαθρεμπόριον. Ἡ Γερμανία τελεῖ οὐσιαστικῶς ὑπὸ κατοχήν, ὅπως καὶ ἡ Ἑλλὰς σήμερον, ὄχι βέβαια μὲ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν τῆς κατοχῆς, διότι πιστεύω ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ εὑρίσκονται ἐδῶ διὰ τὴν διάσωσίν μας ἀπὸ τὴν καταστροφήν, ἀπὸ τὴν ἀπώλειαν τῶν ἐδαφῶν μας, διὰ τὴν διάσωσιν τῆς ζωῆς ἡμῶν τῶν Ἑλλήνων.

§95Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος τέως Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ υἱοθέτησε τὴν πρότασιν περὶ ἀποστολῆς μιᾶς Ἐπιτροπῆς εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας διὰ νὰ κάμῃ μίαν ἔκκλησιν διὰ τὰ καπνά μας. Ὁ ἴδιος ὅμως ὁμιλῶν χθὲς ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ εἶπε τὸ ἑξῆς: Ὅταν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Εὐρωπαϊκῆς Συνεργασίας ἐπεκαλέσθη τοὺς ἡρωϊσμοὺς καὶ τὰ κατορθώματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ, τοῦ ἀπήντησαν ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι οἰκονομικὰ θέματα καὶ ἡμεῖς αὐτὰ ἐρευνῶμεν. Αὐτοὶ οἱ ἡρωϊσμοί, οἱ ἆθλοι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μᾶς ἀφήνουν ἀσυγκινήτους. Καὶ ἑπομένως λέγω ἐγὼ ὅτι ὁ κ. τέως Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ὑπέστη αὐτὴν τὴν ψυχρολουσίαν. Τώρα, λοιπόν, θέλει νὰ τὴν ὑποστοῦν καὶ οἱ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι θὰ πᾶνε ἐκεῖ, τὴν ψυχρολουσίαν ποὺ ὑπέστη αὐτός.

§96Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Δὲν νομίζω ὅτι αἱ θυσίαι εἰς τὰς ὁποίας ὑποβάλλεται ὁ Ἀμερικανικὸς λαὸς διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Εὐρώπης, ὅτι εἶναι δυνατὸν αἱ θυσίαι αὐταὶ νὰ ἐγκαταλειφθοῦν τελείως καὶ νὰ πᾶμε εἰς τὴν τόσον σκληρὰν ρεαλιστικὴν ἄποψιν ποὺ εἴπατε. Οἱ Ἀμερικανοὶ δὲν εὑρίσκονται ἐδῶ διὰ νὰ πεινᾶμε, διὰ τὴν καταστροφὴν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων, οἱ Ἀμερικανοὶ δὲν ἐξοδεύουν τὰ δολλάριά των καὶ δὲν διαθέτουν αὐτὰ τὰ μέσα τὰ ὁποῖα διαθέτουν, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ κατάντημα αὐτό, εἰς τὸ νὰ πένωνται οἱ παραγωγοί μας, νὰ αὐξάνεται ἡ παραγωγή μας καὶ νὰ μὴ πηγαίνῃ ἔξω.

§97Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐὰν ἡ παραγωγή μας φθάσῃ εἰς τὰ 60.000.000, ἀφοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαθέσωμεν τὰ 30.000.000 σήμερον, πῶς θὰ τὰ διαθέσωμεν τὰ 60.000.000;

§98Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ποῦ ὀφείλεται τοῦτο; Ἢ εἰς τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἢ εἰς τὴν ἀνεπάρκειαν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ Ἀμερικανοὶ νὰ δέχωνται νὰ κάμουν τοὺς ὑπολογισμοὺς αὐτοὺς διὰ νὰ ἔλθουν κατόπιν τὰ πράγματα νὰ ἀποδείξουν ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ τὰ τοποθετήσωμεν. Αὐτὴ ἡ ἀσυνεννοησία πρέπει νὰ λείψῃ. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ ἄλλα προϊόντα, τὸ ἴδιον μὲ τὸ σιτάρι, μὲ τὴν σταφίδα, μὲ τὰ ἁλίπαστα. Διὰ τὴν σταφίδα ὑπάρχει ὁ ΑΣΟ, ὁ ὁποῖος παραλαμβάνει καὶ συγκεντρώνει τὸ προϊόν καὶ ὅμως πάλιν τὸ 50% θὰ παραμείνῃ ἀδιάθετον. Εἶναι βέβαιον ἐκεῖνο ποὺ διεπίστωσεν ὁ κ. Τουρκοβασίλης ὅτι καὶ οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ οἱ καπνεργάται εὑρίσκονται εἰς κατάστασιν πλήρους ἐξαθλιώσεως.

§99Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἄν κάμετε μίαν περιοδείαν εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην θὰ ἴδητε ὅτι ὑπάρχει τοιαύτη δυστυχία ἡ ὁποία ὑπερβαίνει πᾶν ὅριον.

§100Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ἐγὼ δὲν παρίσταται ἀνάγκη νὰ κάμω περιοδείας, ἐγὼ ἐγεννήθην εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ ἐμεγάλωσα καὶ οἱ πατριῶται μου εἶναι καπνοπαραγωγοὶ καὶ καπνεργάται καὶ ἐγὼ πιστεύω ὅτι, ἀνεξαρτήτως ἀπὸ τὴν βοήθειαν τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ, ἂν ἠδύναντο νὰ μᾶς παράσχουν... (δὲν ἠκούσθη εὐκρινῶς).... τῆς καταναλώσεως, οἱ συμπατριῶται μου θὰ ἦσαν εὐτυχέστεροι. Ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ ἐξηγήσω πῶς εἶναι δυνατὸν μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἀποθνήσκουν τῆς πείνης οἱ συμπατριῶται μου. Καὶ αὐτὴ ἡ «Ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλία» ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ, ἡ ὁποία ἀκούεται πάντοτε καὶ ὁ καθεὶς ἔχει καὶ ἀπὸ ἕνα ἰδικόν του σχέδιον, αὐτὰ πρέπει νὰ ἀλλάξουν. Τὰ πράγματα ἔχουν ἁπλοποιηθῆ. Ἢ θὰ μᾶς βοηθήσουν νὰ ἀνακτήσωμεν τὰς ἀγοράς μας ἢ θὰ πᾶμε εἰς τὴν πρόσμιξιν περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Ἀβέρωφ, διότι εἶναι διατεθειμένοι καὶ 30.000.000 κιλὰ νὰ μᾶς ἀγοράσουν οἱ Ἀμερικανοί, ἀρκεῖ νὰ μειώσωμεν τὸ κόστος. Ὁ κ. Μαῦρος εἶπε καὶ τὸ ἄλλο, διὰ τὴν αὔξησιν τῶν 2.500 δραχ. τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ μοῦ εἴπητε, τί θὰ ἀπογίνῃ αὐτὴ ἡ θυσία τῶν 6–7 δισεκατομμυρίων δραχμῶν τοῦ Προϋπολογισμοῦ πρὸς τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ εἰδικῶς πρὸς τὴν Ἀμέρικαν Τομπάκο διὰ νὰ ἀγοράσῃ ἓν ἑκατ. κιλῶν περισσότερον; Αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν ἤθελα. Ἐδώσαμεν ἀπὸ τὸν Προϋπολογισμὸν 6 ἢ 7 δισεκατομμύρια, ἔναντι ποίου ἀνταλλάγματος;

§101Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἀπὸ τὸν Προϋπολογισμὸν δὲν ἐδόθη οὔτε μία δραχμή. Σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν αὐτήν. Ἁπλῶς, ἔγινεν ἀναπροσαρμογὴ τοῦ καπνικοῦ συναλλάγματος εἰς τὰς 15.000 δραχ., δηλ. ἡ Ἀμέρικαν Τομπάκο ἔπαιρνε διὰ κάθε δολλάριον 15.000 ἀντὶ 12.500, ὅπως εἶχεν ἀποφασίσει ἡ Κυβέρνησις.

§102Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Ἔναντι ποίας ὑποσχέσεως;

§103Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὑπεσχέθη ὅτι θὰ ἀγοράσῃ ὡρισμένα καπνά...

§104Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Δὲν τὰ ἠγόρασε.

§105Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Πάντως, ἡ πληροφορία αὐτὴ ἀφορᾷ πρᾶξιν Κυβερνήσεως ἢ τῆς Ὑπηρεσιακῆς ἢ τῆς προηγουμένης καὶ οὐχὶ τῆς προεκλογικῆς.

§106Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο.

§107Λ. ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗΣ. Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἐλήφθη, νομίζω, ἐπὶ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κ. Ἀβέρωφ.

§108Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις ὅτι θέλετε....

§109Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Δὲν εἶναι εἰς τὴν πρόθεσίν μου. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δὲν εἶναι εἰς τὴν πρόθεσίν μου νὰ δημιουργήσω ἐντυπώσεις.

§110Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἡ ἐντύπωσις ὅτι μία γιγαντιαία ὀργάνωσις, ὅπως ἡ Ἀμέρικαν Τομπάκο, τῆς ὁποίας τὰ ἀποθέματα εἶναι 10πλάσια ἀπὸ ὅσα ἡ παραγωγὴ τῆς Ἑλλάδος, εἶναι δυνατὸν νὰ καταδεχθῇ νὰ πάρῃ ὡρισμένα δολλάρια διὰ πράξεως χαριστικῆς. Αὐτό, ἂν λεχθῇ ἐδῶ, εἶναι δυνατὸν νὰ προκαλέσῃ ζητήματα εἰς τὴν Ἀμερικήν, διότι ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ τοιαύτην κατηγορίαν.

§111Α. ΘΕΟΛΟΓΙΤΗΣ. Δὲν κατηγορῶ κανένα. Λέγω τοῦτο, ὡς βουλευτής, ἐν πλήρῃ συναισθήσει, καὶ ζητῶ μίαν πληροφορίαν χωρὶς νὰ ἔχω καμμίαν διάθεσιν νὰ κατηγορήσω κανένα. Ἐὰν δὲ ἦτο δυνατὸν νὰ κατηγορήσω οἱανδήποτε Ἑταιρίαν, ὁποιαδήποτε καὶ ἂν εἶναι, θὰ τὴν κατηγόρουν ἐν πλήρῃ συναισθήσει ὅτι ἐπίστευα ὅτι ἐκτελῶ τὸ καθῆκον μού ὡς βουλευτής. Εἶπεν ὅτι θὰ πάρῃ καπνὰ ὡρισμένα τὰ ὁποῖα δὲν τὰ ἐπῆρε καὶ ἐγὼ ἠρώτησα τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μοῦ δώσῃ μίαν πληροφορίαν. Κύριοι Βουλευταί, ἐξηντλήθημεν, ἐκουράσθητε, ἐκουράσθημεν. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς καπνεργάτας, οἱ ἄνθρωποι ἔχουν πλέον ἀπηυδήσει καὶ ζητοῦν καὶ θέλουν τὴν ἐθελουσίαν ἔξοδον. Δώσατε εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς μίαν διέξοδον, διὰ νὰ ζήσουν. Μὴ λησμονεῖτε ὅτι ἀπὸ τὴν Καβάλλαν καὶ τὸν καπνεργατικὸν κόσμον ἐξεπήδησεν ἡ συμφορὰ καὶ ὁ κίνδυνος ποὺ ἠπείλησε τὸν τόπον. Ὁ κ. Μανιαδάκης κάτι ξέρει ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Ὁ πρῶτος κομμουνιστὴς Δήμαρχος ἦτο ὁ Παρτσαλίδης καὶ ὁ Μᾶρκος ἀπὸ ἐκεῖ προέρχεται. Ποῦ ὀφείλεται αὐτό; Εἰς τὴν νικοτίνην, ἡ ὁποία δημιουργεῖ τὰ ὠχρὰ πρόσωπα καὶ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ πεθαίνουν κάθε ἡμέρα, μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἐντρεπώμεθα διὰ τὴν πενίαν τῶν δυστυχισμένων αὐτῶν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται καὶ διὰ τὴν δυστυχίαν των. Καὶ εὑρίσκονται πρόθυμοι οἱ σοσιαλ–κομμουνισταί, οἱ ὁποῖοι σπεύδουν δι’ ὅλων τῶν μέσων νὰ τοὺς ποῦν καὶ νὰ τοὺς ὑποσχεθοῦν ὅτι: ἐδῶ εἴμαστε ἐμεῖς. Ἀλλὰ ἠξεύρουν καὶ οἱ καπνεργάται καλὰ ὅτι «ἐδῶ εἴμαστε ἐμεῖς», ἀλλὰ ὅτι καὶ οἱ Βούλγαροι εἶναι πάρα πάνω καὶ τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν οἱ τίμιοι καπνεργάται τὴν ἔδωσαν εἰς τοὺς κυρίους αὐτούς. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ καταρτίσῃ τὴν Ἐπιτροπὴν ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους καὶ νὰ καλέσουν ἐκεῖ καὶ τοὺς καπνεργάτας οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ἀκουσθοῦν. Καὶ οἱ ἔγκυροι, λεγόμενοι, Ἀμερικανικοὶ κύκλοι ἔγραψαν προχθὲς εἰς τὸ «Βῆμα», ὅτι πρέπει νὰ ἐκτελεσθοῦν τὰ ἀρδευτικὰ καὶ ἄλλα ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα καὶ νὰ ἱδρυθοῦν καὶ νὰ ἀναπτυχθοῦν καὶ ἄλλαι βιομηχανίαι. Αὐτὸ σημαίνει: μὴ περιμένετε νὰ τοποθετήσητε καπνὰ εἰς τὴν Γερμανίαν. Βεβαίως, εἶναι ὀρθὴ ἡ συμβολὴ αὐτή, διότι ἔχομεν ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἔργα τὰ ὁποῖα πράγματι, ἐὰν ἐκτελεσθοῦν, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσουν νέους πόρους ζωῆς, ὥστε νὰ μὴ στηριζώμεθα μόνον εἰς τὸν καπνόν, ὁ ὁποῖος τόσον δοκιμάζεται καὶ ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν φορὰν ἔχει πληγῆ ἀνεπανόρθωτως, παρ’ ὅσα καὶ ἂν λέγωνται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι εἶναι δυνατὸν δι’ Ἐπιτροπῶν καὶ ψηφισμάτων νὰ ἀνακτήσωμεν τὰς ἀγοράς μας. Τὸ παράπονον αὐτὸ ἠγέρθη καὶ ἄλλοτε, ὅταν εἴμεθα παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν Ἄγγλων, προτοῦ μᾶς καταλάβουν οἱ Γερμανοὶ καὶ ὅταν εἴπαμεν εἰς τοὺς Ἄγγλους ὅτι πρέπει νὰ εἶναι πελάται μας ἔσπευσαν νὰ καταρτίσουν Ἑταιρίας μὲ κεφάλαια τοῦ Ἀγγλικοῦ Θησαυροφυλακίου, διότι ἠσθάνθησαν τὴν ἀνάγκην ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι σύμμαχοί μας καὶ ἡμεῖς νὰ χάνωμε τὸ ψωμί μας, διότι ἡμεῖς σήμερον δὲν κατορθώνομεν οὔτε τὸ λάδι μας οὔτε τὰ καπνά μας νὰ τοποθετήσωμεν. Νομίζω ὅτι ὑπῆρξε μία εὐθύνη, κύριοι, διὰ τὴν πορείαν αὐτοῦ τοῦ ζητήματος. Δὲν μὲ ὠθεῖ καμμία διάθεσις ἐλέγχου καὶ ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἠσθάνθην καὶ μίαν ἀγανάκτησιν ὅταν οὐδεὶς ἀπὸ τοὺς πρωτεργάτας τοῦ καταντήματος αὐτοῦ ἔχουν τὴν εὐθύνην αὐτῆς τῆς καταστάσεως. Νομίζω ὅτι καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι μία διάχυτος ἐπιθυμία τῆς κοινῆς γνώμης νὰ ὑπάρξῃ μία ἀλλαγὴ εἰς τὴν κατεύθυνσιν καὶ ἀλλαγὴ εἰς τὰ πρόσωπα αὐτά. Καὶ ἐνθυμεῖσθε, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅτι σᾶς εἶπα ὅτι θὰ ἐξαρτήσω τὴν ψῆφον μου ἀπὸ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ληφθοῦν καὶ τὰ ὁποῖα ἀνάγονται καὶ εἰς τὸν κάμπον τῆς Χρυσουπόλεως καὶ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τοῦ χειμάρρου Μαρμαρᾶ καὶ τῶν ἄλλων, διότι γνωρίζω ὅτι αὐτὰ θὰ ἐξυπηρετήσουν τοὺς συνανθρώπους, διότι ἡμεῖς δὲν εἴμεθα ἐκεῖ παρὰ καπνὸς καὶ μόνον καπνός. Θὰ ἔλθῃ βεβαίως ὁ καιρός, ὅταν πάψῃ ἡ κατοχὴ τῶν Ἀμερικανῶν εἰς τὴν Εὐρώπην, θὰ ἔλθῃ ὁ καιρὸς νὰ ἀνακτήσωμεν τὴν Γερμανικὴν ἀγοράν, ἀλλὰ ἕως τότε χρειάζεται νὰ κρατήσωμεν τὸν κόσμον αὐτόν. Εἶναι ἕνας κόσμος, ὁ ὁποῖος ἀξίζει τὸν κόπον. Ἡ κρίσις τοῦ καπνοῦ εἶναι κρίσις τῶν εὐγενῶν καπνῶν τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης. Προσέξατέ την, κύριοι, διότι ἀξίζει τὸν κόπον. (Χειροκροτήματα).

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουπαροῦσος ἔχει τὸν λόγον.

§113Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Δὲν θὰ ἐτόλμων, κύριοι Βουλευταί, νὰ σᾶς τυραννήσω καὶ ἐγὼ ἀναπτύσσων τὰ ἴδια ἐπιχειρήματα, ἐὰν δὲν εἶχον νὰ προτείνω κάτι τι νέον, διάφορον ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπρότεινον οἱ προηγούμενοι ἀγορηταὶ διὰ τὴν κρίσιν τοῦ καπνοῦ. Δὲν πρόκειται νὰ προσθέσω τίποτε εἰς τὴν διαπίστωσιν ποὺ ἐγένετο ὅτι ὁ καπνός μας ἀποτελεῖ τὸ σπουδαιότερον προϊόν μας, ὅτι ὑπάρχουν παθητικὰ ἀποθέματα 14.000.000 κιλῶν εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων, 30.000.000 κιλῶν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καὶ ἐπίκειται ἡ νέα ἐσοδεία τῶν καπνῶν ἐκ 50.000.000 κιλῶν. Οὔτε πρόκειται νὰ εἴπω ὅτι ἀνταγωνισταί μας κυρίως εἰς τὸ διεθνὲς ἐμπόριον τοῦ καπνοῦ εἶναι ὁ Τουρκικὸς καπνὸς καὶ κατὰ δεύτερον λόγον ἡ Ἀμερική. Συμφωνῶ ἀπολύτως εἰς τὰς προτάσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμον αἱ διάφοροι Ἐπιτροπαὶ ὡς πρὸς τὴν μείωσιν τοῦ κόστου τοῦ καπνοῦ. Συμφωνῶ ἀπολύτως ὡς πρὸς τὴν ἐπέμβασιν τῆς Κυβερνήσεως παρὰ τῇ Ἀμερικανικῇ Κυβερνήσει ὅπως μᾶς ἀφήσῃ καὶ αὐτὴ κάποιαν γωνίαν εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν νὰ διαθέσωμεν καὶ ἡμεῖς ὡρισμένην ποσότητα τοῦ καπνοῦ μας, ἀλλὰ οὐδεὶς ἐκ τῶν ρητόρων εἶπε ποῖος εἶναι ὁ ὑπαίτιος τῆς σημερινῆς καπνικῆς κρίσεως. Ὡρισμένοι συνάδελφοι εἶπον ὅτι ἴσως αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις. Ἐγὼ λέγω καὶ αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις αἱ προπολεμικαὶ καὶ αἱ μεταπολεμικαὶ Κυβερνήσεις, καὶ ἴσως καὶ ἡ σημερινή, διότι οὐδεμία Κυβέρνησις μέχρι σήμερον εἶχε καπνικὴν πολιτικήν. Τὴν καπνικὴν πολιτικὴν τὴν ἐφαρμόζουν οἱ καπνέμποροι καὶ κατὰ σύμπτωσιν οἱ καπνέμποροι αὐτοὶ προέρχονται ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην καὶ εἴτε λέγονται οὗτοι πολιτευόμενοι, εἴτε ὑπάλληλοι τοῦ καπνικοῦ ὀργανισμοῦ, εἴτε ὅ,τι δήποτε ἄλλο, δὲν κάμνουν τίποτε ἄλλο παρὰ ἔρχονται καὶ ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς νὰ ὑποστηρίξουν τὰς ἀπόψεις τῶν καπνεμπόρων. Ὡμολόγησεν ὁ πραγματικὸς ἀντιπρόσωπος τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου Πειραιῶς, ὅτι οἱ καπνέμποροι δὲν ἔκαμαν τὸ καθῆκον των. Ἐγὼ λέγω τοῦτο, ὅτι ἔμπορος θὰ πῇ ἄνθρωπος ἀποβλέπων εἰς κέρδος, εἴτε νόμιμον, εἴτε παράνομον. Ὁ ἔμπορος δὲν ἔχει οὔτε πατρίδα, οὔτε θρησκείαν, ἀλλὰ ἔχει Θεὸν τὸν Μαμμωνᾶν. Ἀλλὰ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὰ πράγματα. Ἄς πάρωμεν ὡς παράδειγμα τὴν διαγωγὴν τῶν καπνεμπόρων μεταπολεμικῶς. Ὅταν ἀπηλευθερώθη ἡ Ἑλλὰς εὕρομεν τοὺς καπνεμπόρους χρεωκοπημένους καὶ τοὺς εἴπομεν, ὅπως πάντοτε, ἐλᾶτε νὰ σᾶς δώσωμεν χρήματα καὶ προσπαθῆστε νὰ ἀγοράσητε καπνὰ νὰ τὰ διαθέσητε εἰς τὸ Ἐξωτερικόν. Χωρὶς καθόλου κεφάλαια οἱ καπνέμποροι καὶ ἐκμεταλλευθέντες καὶ τὴν μείωσιν τῆς δραχμῆς μας ἀπεκόμισαν κολοσσιαῖα κέρδη. Τοῦτο τοὺς ἀπεθράσυνε. Διότι πέρυσι παρὰ τὰς συστάσεις τῆς Κυβερνήσεως ὅπως ἀγοράσουν καπνά, συμφώνως πρὸς τὰς ὁδηγίας της, παρὰ τὰς δηλώσεις τὰς ἐγγράφους καὶ προφορικὰς τῶν διαφόρων Κυβερνήσεων, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ πριμοδοτήσεως, ἐξεκίνησαν ὡς τυχοδιῶκται, ἐπῆγαν εἰς τὰς ἀγορὰς τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἠγόρασαν καπνὰ ἀκριβά, ἔκαμαν σπατάλην εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν καπνῶν, καὶ ἔτσι μᾶς παρουσιάζουν κόστος ἀκριβὸν καὶ μᾶς δηλοῦν σήμερον ὅτι εἶναι ἀνίκανοι νὰ διαθέσουν τὸ προϊόν εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ὡς ἀκριβόν. Οἱ κύριοι ὑπαίτιοι λοιπὸν τῆς καταστάσεως αὐτῆς τῆς καπνικῆς κρίσεως εἶναι οἱ καπνέμποροι, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλουν τὴν καπνικὴν πολιτικὴν καὶ εἰδικῶς οἱ καπνέμποροι τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης. Κύριοι, παρῆλθεν ὁ καιρὸς τῶν ἐξαιρετικῶν καπνῶν τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, κάποιος δὲ συνάδελφός μου ἀντιπρόσωπος τῶν καπνοπαραγωγικῶν πληθυσμῶν εἶπεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ὑποστηρίξῃ τοὺς ἀκρίτας καπνοπαραγωγοὺς τῶν συνόρων, διότι μὲ 6–7 στρέμματα θέλουν νὰ ζήσουν καὶ ἔχουν δὲν ἔχουν ἀπόδοσιν παρὰ μόνον 20–25 ὀκάδες κατὰ στρέμμα. Μὲ αὐτὴν τὴν ἀπόδοσιν σήμερον τὰ καπνά μας δὲν δύνανται νὰ συναγωνισθοῦν τὰ ἄλλα καπνὰ τῶν ἄλλων κρατῶν Τουρκίας κ.τ.λ. εἰς τὸ διεθνὲς καπνεμπόριον καὶ πρέπει νὰ λάβωμεν εἰδικὰ μέτρα ὥστε νὰ ἀντικαταστήσωμεν τὰ καπνὰ αὐτὰ μὲ ἄλλα καπνά, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς παρουσιάσουν μεγαλυτέραν ἀπόδοσιν κατὰ στρέμμα καὶ κατὰ ποιότητα καλήν. Ἤκουσα ἐδῶ λεγόμενον ὅτι ἡ μέση ἀπόδοσις τοῦ καπνοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι κατὰ στρέμμα 45 ὀκάδες. Ἡ μέση ἀπόδοσις εἰς τὴν Τουρκίαν εἶναι 80 ὀκάδες καὶ ἡ μέση ἀπόδοσις εἰς τὴν Ἀμερικὴν εἶναι 200 ὀκάδες. Πῶς φαντάζεσθε ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ συναγωνισθῶμεν τὰ ξένα καπνά, ὅταν ἡμεῖς παράγωμεν τόσον ὀλίγον καπνὸν κατὰ στρέμμα; Πρὸ ἡμερῶν ἦλθεν εἰς τὴν περιφέρειάν μου μία Ἐπιτροπὴ τοῦ συνεταιρισμοῦ καὶ ἐπεσκέφθη τοὺς ἀμπελουργοὺς καὶ προσεφέρθη νὰ τοὺς κάμῃ οἰνοποιΐαν. Πῶς ὅμως εἶναι δυνατὸν οἱ ἀμπελουργοὶ οἱ ἰδικοί μου νὰ συναγωνισθοῦν τοὺς ἀμπελουργοὺς τῆς Νοτίου Ἑλλάδος, ὅταν ἡ μέση ἀπόδοσις εἰς τὴν περιφέρειάν μου εἶναι κατὰ στρέμμα 200 ὀκάδες καὶ εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα εἶναι 2.500 ὀκάδες κατὰ στρέμμα; Πῶς θὰ συναγωνισθῶμεν τὸν Τουρκικὸν καπνὸν ὅταν κατὰ στρέμμα ὁ Τοῦρκος καπνοπαραγωγὸς παράγῃ 80 ὀκάδες, ἐνῷ ὁ ἰδικός μας 40 ὀκάδες. Κατὰ πρῶτον λόγον λοιπὸν θὰ πρέπῃ νὰ μειώσωμεν τὸ κόστος τοῦ καπνοῦ, διαπαιδαγωγοῦντες τοὺς καπνοπαραγωγούς, ὥστε νὰ ἔχουν ἀπόδοσιν κατὰ στρέμμα 80–100 ὀκάδες. Μέχρι σήμερον οἱ πολιτευόμενοι τῆς Ἀνατολ. Μακεδονίας καὶ Θράκης δὲν ἔκαμαν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ νομοθετοῦν νόμους νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ φύτευσις καπνῶν εἰς χωράφια, ποὺ παρῆγον 80– 100 ὀκάδες κατὰ στρέμμα. Νὰ λοιπὸν μία πρότασις, τὴν ὁποίαν κάμω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ὁ νόμος αὐτὸς τῆς ἐξαιρέσεως τῆς καπνοφυτείας νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ εἰς ἀγροὺς παραγωγῆς 80–100 ὀκ. ἀλλὰ εἰς ἀγροὺς παραγωγῆς 20– 25 ὀκάδες ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ συναγωνισθῶμεν τὰ Τουρκικὰ ἴσως καὶ τὰ Ἀμερικανικὰ καπνά. Προτείνοντας τὸ μέτρον τοῦτο προτείνω κατὰ 100% μείωσιν τοῦ κόστους καπνοῦ. Ἐὰν καταργήσωμεν τοὺς καπνομεσίτας καὶ τὰ ἔξοδα ἀποθηκῶν καὶ δημιουργήσωμεν τὸ κρατικὸν μονοπώλιον τοῦ καπνοῦ θὰ ἐπιτύχωμεν μείωσιν τοῦ κόστους τοῦ καπνοῦ. Ἐὰν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα ἀνῆλθον εἰδικῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, νὰ διοργανώσωμεν κρατικὸν ὀργανισμὸν εἰς τὸν ὁποῖον νὰ ἀναθέσωμεν τὴν παραγωγήν, ἐπεξεργασίαν καὶ ἐξαγωγὴν τοῦ καπνοῦ, συμφώνως μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Κάντζιας, ὅτι ἐδημιούργησεν ἤδη ἡ Τουρκία καπνικὸν κρατικὸν ὀργανισμόν, ἂς ἀκολουθήσωμεν τὸ παράδειγμά της, ἀναθέτοντες καὶ ἡμεῖς εἰς κρατικὸν ὀργανισμὸν ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν ρύθμισιν τῆς παραγωγῆς, ἀφ’ ἑτέρου τῆς καπνοβιομηχανίας καὶ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν καπνῶν. Διὰ τῆς τοιαύτης πολιτικῆς θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ διάθεσις μεγαλυτέρας ποσότητος καπνῶν ἀπὸ ὅσον παράγομεν σήμερον. Ἐὰν ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς προσλάβῃ ὑπαλλήλους τεχνικούς, ὄχι τῶν Κομμάτων ἀλλὰ εἰδικούς, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς κατὰ στρέμμα καὶ καλυτέρευσιν ποιότητος, νὰ κατασκευάσωμεν ἐπιπροσθέτως ἀποθήκας καὶ ἀκόμη νὰ καταργήσωμεν τὸν σημερινὸν τόκον 15–20% ἐπὶ τοῦ καπνοῦ καὶ πᾶν ἄλλο ἔξοδον ἀπὸ αὐτὰ ποὺ εἰσηγήθησαν οἱ διάφοροι ρήτορες. Ἐλπίζω ὅτι ἐὰν καταργηθῇ αὐτὸς ὁ συναγωνισμὸς καπνεμπόρων καὶ καπνεργάτου καὶ Κράτους φορολογικοῦ, θὰ ἔχωμεν ἀποτέλεσμα καλὸν καὶ θὰ λύσωμεν τὴν κρίσιν τοῦ καπνοῦ εἰς ὄφελος ὅλων μας. Καὶ πῶς δύναται τὸ Κράτος νὰ δικαιολογηθῇ ὅταν εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν δὲν ὑπάρχῃ κατάλληλος ὑπηρεσία νὰ φροντίζῃ ἢ νὰ ἐλέγξῃ τὴν κίνησιν τοῦ καπνοῦ μας. Οἱ καπνέμποροι δὲν εἶναι παρὰ μόνον καπνομεσῖται. Ἔχουσιν ἀπόλυτον συμφέρον νὰ μειώσουν τὸ κόστος τῶν καπνῶν ὑπὲρ τῶν ἀφεντάδων των ξένων καπνοβιομηχάνων, διότι τοιαύτην διαταγὴν ἔχουν ὡς ἀπεδείχθη ἐδῶ κατὰ τὴν συζήτησιν. Μᾶς λέγουν ὅτι τὸ Κράτος ἔχει ἐμπορικοὺς ἀκολούθους. Ἀλλά, κύριοι, ἐμπορικοὶ ἀκόλουθοι εἰς τὰ περισσότερα Κράτη δὲν ὑπάρχουν καὶ οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν εἶναι ἄμισθοι, αὐτοὶ δὲν ἠξεύρουν παρὰ μόνον νὰ ἐνδύωνται τὰς φανταχτερὰς στολὰς καὶ νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὰ σαλόνια ὡς ὑποψήφιοι γαμβροὶ διαφόρων πλουσίων. Δὲν ἔχομεν οὔτε κἂν κατάλληλον προξενικὸν προσωπικόν. Ποία εἶναι ἄλλη κρατικὴ ὑπηρεσία ἡ ὁποία προσέφερεν ὑπηρεσίας σχετικῶς μὲ τὸν καπνὸν εἰς τὸ Ἐξωτερικόν; Ποῖος ἐλέγχει τὸ καπνεμπόριόν μας εἰς τὸ Ἐξωτερικόν; Οὐδεμία ἀπολύτως. Εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη λοιπὸν διὰ νὰ προωθηθῇ τὸ ζωτικὸν αὐτὸ ζήτημα διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ποὺ λέγεται καπνός, πρέπει δηλαδὴ νὰ ἀπαλλαγῶμεν πρῶτον ἀπὸ τὸν κίνδυνον αὐτὸν ποὺ λέγεται καπνέμπορος. Καὶ ὕστερα νὰ δημιουργήσωμεν ἕνα Κρατικὸν Ὀργανισμὸν σοβαρὸν τοῦ καπνοῦ, ὅστις σὺν τοῖς ἄλλοις θὰ ἔχῃ εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν εἰδικευμένους ὑπαλλήλους τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ διαλέξῃ ἀπὸ τὴν ἰδίαν καπνικὴν οἰκογένειαν, δηλαδὴ τοὺς ἀργοῦντας ἢ ἐν ἐνεργείᾳ καπνεμπόρους, καπνοπαραγωγοὺς καὶ καπνεργάτας. Κύριοι Βουλευταί, ὅλα τὰ πεπολιτισμένα Κράτη ἤδη ἔχουσι μονοπώλιον καπνοβιομηχανίας Κρατικῆς. Μόνον ἐδῶ ὑπάρχει μονοπώλιον καπνοβιομηχανίας ἰδιωτικόν. Τρεῖς Ἑταιρεῖαι Ἑλληνικαὶ διαθέτουν ἀπὸ τὰ 11½ ἑκατ. κιλὰ σιγαρέττων τὰ 8 ἑκατ., ἄλλαι 4 διαθέτουν 2 ἑκατ. καὶ 80 ἄλλαι μικραὶ Ἑταιρεῖαι διαθέτουν μόλις 500 χιλ. κιλά. Τὰ κέρδη τῶν Ἑταιρειῶν αὐτῶν εἶναι κολοσσιαῖα καὶ οἱ Παπαστρᾶτος καὶ ὁ Ματσάγγος καί τινες ἄλλοι ἀποτελοῦν πλέον τὴν ἀριστοκρατίαν τοῦ καπνικοῦ καὶ βιομηχανικοῦ πλούτου, πολὺ ἐπικίνδυνον μάλιστα.

§114Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἔχετε ἐπίσημες πληροφορίες ὅτι κερδίζουν πολλά;

§115Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Ἀκριβεῖς πληροφορίας. Συγγενής μου καπνοβιομήχανος μοῦ τὰ εἶπεν, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως γνωρίζω, διότι ἐχρημάτισα κάποτε καπνοβιομήχανος.

§116Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν οὐδεμία καπνοβιομηχανία ἐσημείωσε κέρδος. Ἡ Ἑταιρεία Παπαστρᾶτος παρουσίασε 4½ δισεκ. ζημίαν.

§117Ν. ΚΟΥΠΑΡΟΥΣΟΣ. Δὲν φθάνει τότε τίποτε ἄλλο, κύριοι, παρὰ νὰ κάμωμεν ἔρανον διὰ τὰς Ἑταιρείας αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἔχουν κολοσσιαίας δῆθεν ζημίας. Πῶς συμβαίνει ὅμως νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ἐργάζωνται; Μὲ κατάπληξιν μάλιστα ἐπληροφορήθην ὅτι ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάσισε τὴν χορήγησιν δανείων εἰς τοὺς κυρίους αὐτούς, διὰ νὰ ἠμπορέσουν ἔτσι νὰ ἀγοράσουν σήμερον τὰ καπνὰ ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς καὶ γιὰ ἕνα κομμάτι ψωμί. Μετὰ ἕνα χρόνον θὰ τὸν πωλήσουν διὰ νὰ ἀποκομίσουν τεράστια κέρδη. Δηλαδὴ ἀκολουθοῦν καὶ αὐτοὶ οἱ καπνοβιομήχανοι τὴν πολιτικὴν τῶν καπνεμπόρων Χωρὶς δηλαδὴ κεφάλαια ἰδικά των νὰ ἐμπορεύωνται. Ἦλθε πλέον ὁ καιρός. Θὰ πρέπῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ μακρᾶς πνοῆς καπνικὴν πολιτικήν, διότι φοβοῦμαι ὅτι ὅλος ὁ γενόμενος θόρυβος ποὺ γίνεται ἐδῶ γίνεται διὰ τὴν ρευστοποίησιν τῶν ἀποθεμάτων τῶν καπνῶν τῶν καπνεμπόρων. Φοβοῦμαι ὅτι δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ γινόμεθα πλασιὲ τῶν καπνεμπόρων διὰ τὴν διάθεσιν τῶν καπνῶν των. Χρειάζεται πλέον τὸ Κράτος νὰ ἐφαρμόσῃ πολιτικὴν ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τοὺς καπνεμπόρους καὶ πρὸς τοῦτο μία εἶναι ἡ λύσις. Ἡ ἵδρυσις Καπνικοῦ Ὀργανισμοῦ εἰς τὸν ὁποῖον νὰ συμπεριλάβῃ καὶ τὴν μονοπώλησιν τῆς ἐσωτερικῆς καπνοβιομηχανίας. Ὅλα τὰ Κόμματα ἀγγέλλουν διὰ τῶν προγραμμάτων των τὴν ἐφαρμογὴν πολιτικῆς διευθυνομένης οἰκονομίας. Ἡμεῖς μάλιστα οἱ Πλαστηρικοὶ ἐπηγγέλθημεν ἀλλαγὴν οἰκονομικῆς πολιτικῆς εἰς τὸν λαόν, μίαν σοσιαλίζουσαν, ἐπηγγέλθημεν ἀλλαγὴν εἰς ὅλας τὰς ἐκφάνσεις τῆς δημοσίας ζωῆς καὶ κατ’ ἀνάγκην καὶ εἰς τὸ ζωτικὸν αὐτὸ ζήτημα, τὸ κατ’ ἐξοχὴν ἐθνικόν, τὸν καπνόν. Πολὺ ὅμως φοβοῦμαι, κύριοι ὅτι ταύτην τὴν στιγμὴν ὁ σεβαστός μου Ἀρχηγὸς Ν. Πλαστήρας μὲ τὸν κ. ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Ὑπουργόν, ἐξασκοῦν εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ πλασιὲ τῶν καπνεμπόρων καὶ τῶν καπνοβιομηχάνων. Καὶ φοβοῦμαι καὶ κάτι τι ἄλλο, ὅτι ἡ Ἀμερικὴ μᾶς συναγωνίζεται εἰς τὰ καπνὰ καὶ ἐντὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, διότι οἱ Ἀμερικανοὶ ἐμπειρογνώμονες τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας σαμποτάρουν τὰς ἐξαγωγὰς τῶν καπνῶν μας. Ἐπληροφορήθην προχθὲς ὅτι ἀναμένεται εἰδικὸς Ἀμερικανός, ὅστις θὰ ἔλθῃ διὰ νὰ μᾶς δώσῃ λύσιν εἰς τὸ καπνικόν μας ζήτημα καὶ ἡ λύσις αὐτὴ εἶναι ὅτι θὰ συστήσῃ δηλ. νὰ καταργήσωμεν τὴν παραγωγὴν τοῦ καπνοῦ. Ἄν, κύριοι, τοῦτο εἶναι ἀληθὲς καὶ ἂν θέλωμεν νὰ ζήσωμεν ὡς Ἑλληνικὸν Κράτος κυρίαρχον θὰ πρέπῃ νὰ τοὺς εἴπωμεν ξάστερα, καθαρά, τίμια, σὰν ἐλεύθερος λαός: «Κύριοι, δὲν σᾶς ἐπιτρέπωμεν νὰ ἐπεμβαίνετε εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῶν καπνῶν μας, διότι μᾶς κάμνητε ἀνήθικον συναγωνισμὸν καὶ εἶσθε ἀνταγωνισταί μας. Ἀφῆστε μας ἡσύχους». Νὰ ἐπιδιωχθῇ δὲ ἡ μὴ ἐπέμβασις τῶν Ἀμερικανῶν ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἰς ζητήματα καπνοῦ καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἵδρυσιν τοῦ Κρατικοῦ Καπνικοῦ Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ φροντίσῃ δι’ ὅλα τὰ ζητήματα τὰ ἐνδιαφέροντα τὴν καπνοφυτείαν, τὴν ἐπεξεργασίαν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ καπνοῦ καὶ τὴν δημιουργίαν καπνικῶν γραφείων εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ὑπὸ τύπον Πρεσβειῶν καὶ Προξενείων ὡς καὶ τὴν ἵδρυσιν καπνοβιομηχανιῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ χαρμάνι καθαρῶς Ἑλληνικοῦ καπνοῦ. Κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰδικῶς εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τῆς Γεωργίας, οἵτινες εἶναι πτωχοὶ καὶ δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τοὺς καπνεμπόρους, νὰ μᾶς ἀπαλλάξουν ἀπὸ τοὺς καπνεμπόρους καὶ καπνοβιομηχάνους, οἵτινες ἀποτελοῦν τὸν ὑπ’ ἀριθ. 1 κίνδυνον τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἵδρυσιν ὀργανισμοῦ καπνοῦ ὅστις θὰ λύσῃ ὅλα τὰ ζητήματα τοῦ καπνοῦ ὡς προηγουμένως ἐξέθεσα. (Χειροκροτήματα).

§118ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§119Ι. ΜΕΛΑΣ (Ὑπουργ. Ἐθν. Οἰκον.). Θὰ παρεκάλουν νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις διὰ τὴν Παρασκευὴν ὁπότε θὰ μοὶ ἔχῃ δοθῇ τὸ πόρισμα τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου θὰ ἔχῃ ἐπιστρέψει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ προεδρεύσῃ τῆς συσκέψεως τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν καὶ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις τὴν προσεχῆ Παρασκευήν;

§121ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.40′ μ. μ.)