1949.05.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 46η

Δευτέρα 23 Μαΐου 1949

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.10′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ταλιαδοῦρος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Γκίνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Γ. ΓΚΙΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 15699) 8.3.49 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 28.1. 49 μηνύσεως τοῦ Σωτηρίου Μπουρίδου, γραμματέως τῆς ἐν Βέρνῃ Ἑλβετίας Ἑλληνικῆς Πρεσβείας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ καὶ τέως Ὑπουργοῦ Ἐμπ. Ναυτιλίας κ. Γρηγ. Χρυσοστόμου ἐπὶ ἐξυβρίσει καὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει καὶ ζητεῖ ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 38870) 15.5.49 ἐγγράφου του, διαβιβάζει τὴν ὑπ’ ἀριθμ. 410)13.4. 49 ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης μετὰ μηνύσεως κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ροδόπης κ. Ε. Μαρινάκη ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει καὶ ζητεῖ ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 34508) 12.5.49 ἐγγράφου του διαβιβάζει τὰς ὑπ’ ἀριθμ. 5870)11. 4.1949 τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν καὶ 13546)7.4. 49 τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν ἀναφοράς, δι’ ὧν αἰτεῖται ἡ ἄρσις τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τοῦ βουλευτοῦ Ἀρκαδίας κ. Θ. Τουρκοβασίλη, ἐγκαλουμένου ὑπὸ τοῦ Ἀχιλλέως Κύρου δι’ ἐπίθεσιν ἐκ προμελέτης καὶ ἐξύβρισιν. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Πολυζώης Οἰκονομίδης, ἀναφέρει εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι περιοδεύσας τὰς ἐπαρχίας Πατρῶν, Αἰγιαλείας καὶ Καλαβρύτων, διεπίστωσε τὴν οἰκτρὰν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῶν ἀγροτῶν τῆς ὑπαίθρου, στερουμένων καὶ αὐτοῦ τοῦ ἄρτου. Συνιστᾷ εἰς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Προνοίας καὶ Ἐφοδιασμοῦ ἵνα ἐπαυξήσωσι τὸ ποσοστὸν ἀπορίας τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας καὶ πυκνώσωσι τὰ κέντρα διανομῶν, διὰ τὴν καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀγροτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Πολυζώης Οἰκονομίδης, συνιστᾷ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ διατάξῃ ἀμέσως τὴν διακοπὴν τῆς συνεχιζομένης, ἀτυχῶς, ἀκόμη ἀποσπάσεως τῶν δημοδιδασκάλων εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ καὶ ἄμεσον ἀποστολὴν τούτων εἰς τὰς ἐπαρχίας Αἰγιαλείας καὶ Καλαβρύτων, ἵνα λειτουργήσωσι τὰ Σχολεῖα τῆς περιφερείας τούτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Πολυζώης Οἰκονομίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Συλλόγου Κάτω Κλειτορίας Καλαβρύτων, ζητοῦντος ὅπως τὰ μέλη τούτου ἀπαλλαγῶσι τῆς καταβολῆς παντὸς φόρου ἐπιτηδεύματος καὶ καθαρῶν προσόδων ἀπὸ τοῦ 1947 μέχρι τοῦ 1952, καθ’ ὅσον κατεστράφησαν ὁλοσχερῶς ἐκ τοῦ συμμοριτισμοῦ, ἐπιστρέψαντες δὲ εἰς τὰς οἰκίας των εὗρον μόνον ἐρείπια. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Φ. Μακρῆς καὶ Δ. Θεοχαρίδης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ἐπὶ τῆς προταθείσης τροπολογίας τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ Συντάγματος ὡς πρὸς τὸν καθορισμὸν τῶν προσώπων ἅτινα δικαιοῦνται νὰ λάβουν μέρος εἰς τὰς συνδικαλιστικὰς καὶ συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Π. Μουτζουρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κ. Παυλοπούλου, κατοίκου Πελεκανάδος Ἠλείας (Μεσσηνίας) ζητοῦντος τὴν ἀποκατάστασίν του εἰς τὸ Σῶμα Χωροφυλακῆς. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Δ. Ζησόπουλος, καταθέτει ἀντίγραφον αἰτήσεως τῆς κοινότητος Σερβίων πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Τ.Τ.Τ., ζητούσης τὴν ἐπάνδρωσιν τοῦ ἐκεῖ γραφείου Τ.Τ.Τ. πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐξ 25.000 πληθυσμοῦ τῆς πόλεως καὶ περιφερείας Σερβίων Νομοῦ Κοζάνης. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Ν. Μαλλιάκας, καταθέτει ψηφίσματα τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Λέσβου δι’ ὧν αὕτη αἰτεῖ τὴν ἄμεσον ἐφαρμογὴν τοῦ θεσμοῦ τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ τὴν ἵδρυσιν Γενικῆς Διοικήσεως Νήσων Αἰγαίου μὲ ἕδραν τὴν Μυτιλήνην καὶ τὸν ἄμεσον καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας καὶ πριμοδότησιν καπνῶν ἐσοδείας 1948, πρὸς ἀποφυγὴν ἐξανεμισμοῦ προϊόντος μόχθου καπνοπαραγωγῶν εἰς εὐτελῆ τιμὴν 7.500 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Βαρβιτσιώτης, Δ. Παπαδημητρίου (Ἀργολίδος) καὶ Π. Οἰκονομίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Ο. Εὐσταθίου καὶ Ν. Καριτσιώτου, κατοίκων Ἀθηνῶν, διαμαρτυρομένων κατ’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν (Τμῆμα Καυσίμων) ὅπερ προέβη εἰς ἀκύρωσιν συναφθείσης συμβάσεως διὰ μεταφορὰν πετρελαίου εἰς τὰς πόλεις Πάτρας, Ἄργος, Κιάτον κ.λ.π. καὶ ἀνάθεσιν ταύτης εἰς ἑτέρους, ζημιουμένου οὕτω τοῦ Δημοσίου εἰς κολοσσιαῖα ποσά. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Γ. Μπάρδας, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ δημάρχου, τῶν Ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων Ἰωαννίνων, ζητούντων ἀπαλλαγὴν ἐκ φορολογίας εὐπόρων πρωτοδικειακῆς περιφερείας Ἰωαννίνων, λόγῳ ὀξυτάτης οἰκονομικῆς κρίσεως μαστιζούσης περιοχὴν ἐκ τοῦ συμμοριτισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Χ. Θηβαῖος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπιμελητηρίου Εὐβοίας, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην ἐξομοίωσιν ἀποδοχῶν μισθωτῶν ἐπαρχιῶν καὶ κέντρου, κατάργησιν ὑφισταμένης διαφορᾶς 15% μισθοῦ καὶ ἡμερομισθίων καὶ ζητοῦντος ματαίωσιν τοιαύτης ἀποφάσεως. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Κούτσικας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου, τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ διαφόρων ἄλλων Σωματείων Μελιγαλᾶ, ζητούντων παραδειγματικὴν τιμωρίαν αἱμοσταγοῦς ἀρχιληστοῦ Γκότση. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Γ. Μπάρδας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Κτηνοτρόφων Θεσπρωτίας, ζητούντων ἄμεσον ἀποστολὴν ζωοτροφῶν πρὸς διάσωσιν τῶν κινδυνευόντων ποιμνίων των, μείωσιν τοῦ φόρου τοῦ κατὰ κεφαλὴν βόσκοντος ζώου εἰς 3.000 δρχ. κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Γ. Μελάς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνεργαζομένων Σωματείων Προσωπικοῦ Λεωφορείων Ἀθηνῶν, ζητούντων αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 69041)1945 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν «περὶ τῆς στολῆς τοῦ προσωπικοῦ Λεωφορείων». Ὁ βουλευτὴς Κεφαλληνίας κ. Χ. Ἀλιβιζᾶτος, καταθέτει τηλεγράφημα τῶν Ἐπιστημονικῶν, Ἐμπορικῶν, Βιομηχανικῶν καὶ Ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων Ἀργοστολίου, διαμαρτυρομένων δι’ ὑπέρογκον τιμὴν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος Ἀργοστολίου καὶ ζητούντων μείωσιν τιμῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Αἰγίου, παραπονουμένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπέκτασιν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 519)48 «περὶ ἐφεδρικῶν ἐπιδομάτων καὶ ἐπὶ τῶν κλάσεων κληρωτῶν». Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς, καταθέτει τηλεγράφημα τῆς Ἑνώσεως Μηχανοσιδηρουργῶν Βόλου, ἡ ὁποία καταγγέλλει ὅτι ὁ καταρτιζόμενος νόμος περὶ ἀπαλλαγῆς παντὸς δασμοῦ καὶ φόρου τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πετρελαιομηχανῶν διὰ τὴν ἁλιείαν, συμπληρώνει τὸ κλείσιμον τῶν ἐργοστασίων σιδηροβιομηχανίας, ἐπαυξάνει τὴν ἀνεργίαν καὶ ἀνακόπτει τὴν πρόοδον τῶν ἐργατῶν, ἐπὶ ζημίᾳ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ρεθύμνου, ζητοῦντος ὅπως ἀποσταλῇ σπορέλαιον πρὸς ἀνακούφισιν τῶν ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι ἀδυνατοῦν νὰ ἀγοράσουν τὸ ἔλαιον εἰς ὑψηλὰς τιμάς. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Συλλόγου Κάτω Κλειτορίας (Μαζέϊκων), ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν τοῦ ὡς ἄνω Συλλόγου παντὸς φόρου ἐπιτηδεύματος, καθαρῶν προσόδων καὶ ἐν γένει λοιπῶν φόρων καὶ τελῶν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1947 καὶ ἐντεῦθεν, μέχρι τοῦ ἔτους 1952. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Γ. Τζωρτζόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Τριχωνίδος, ζητοῦντος τὴν ἄμεσον σύστασιν ἐν Ἀγρινίῳ ἀρτίου Νοσοκομείου καὶ Σανατορίου. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Ἀλιβερίου, ζητούντων τὸν ραντισμὸν διὰ D.D.T. τῶν περιοχῶν Ἀλιβερίου καὶ Λίμνης. Οἱ βουλευταὶ Ἕβρου κ. κ. Ι. Τιρρῆς καὶ Γ. Κουγιουμτζόγλου, διὰ τηλεγραφήματός των, ὑποβάλλουν εὐχαριστίας λαοῦ κωμοπόλεων Μεταξάδων καὶ Παλιουρίου πρὸς Κυβέρνησιν, ἀρχηγοὺς Κομμάτων, Σῶμα Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ Ἐθνικὸν Στρατὸν διὰ κεραυνοβόλον δρᾶσιν καὶ ταχεῖαν, ὑπὸ ἡρωϊκοῦ Ἐθνικοῦ Στρατοῦ, ἀπολύτρωσίν του καὶ ἐξαίρει ὁρμητικότητα καὶ ἀνδρείαν Ἐθνικοῦ Στρατοῦ συντρίψαντος εἰσβαλόντας ἐκ Βουλγαρίας Ἑαμοσλαύους καὶ ἀναγκάσαντος ὑπολλείμματα αὐτῶν ἐπανέλθουν ὁρμητήριά των. Ὁ κ. Φ. Ζαΐμης (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν ἀντικατάστασιν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων». 2) «Περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς Δήμους». 3) «Περὶ πληρώσεως ἄνευ διαγωνισμοῦ κενῶν θέσεων δημοτικῶν ὑπαλλήλων» καὶ 4) «Περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας». Ὁ κ. Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 12 Νοεμβρίου 1948 καὶ τῆς τροποποιητικῆς καὶ συμπληρωματικῆς ταύτης ἀπὸ 15ης Ἀπριλίου 1949 Συμβάσεως διὰ τὰ γεωργικὰ καὶ βιομηχανικὰ δάνεια, καὶ περὶ εἰδικῶν ἐπὶ τῶν ἐν λόγῳ δανείων διατάξεων». Οἱ κ. κ. Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπ. Συντονισμοῦ) καὶ Κ. Καραμανλῆς (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως Συμφωνίας μεταξὺ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ο.Η.Ε. καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως περὶ ἐκκλήσεως τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν χάριν τῶν Παίδων». Οἱ κ. κ. Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπ. Συντονισμοῦ), Δ. Χέλμης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καὶ Κ. Καραμανλῆς (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας) καταθέτουσιν σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς 58)11 ἀποφάσεως Γενικῆς Συνελεύσεως Ἡνωμένων Ἐθνῶν περὶ Συμβουλευτικῆς Ὑπηρεσίας Κοινωνικῆς Προνοίας τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν». Οἱ κ. κ. Γ. Μαῦρος (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας) καὶ Δ. Χέλμης (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944 –1945 (Βʹ Περιόδου), 1945–46, 1946 –47 καὶ 1947–48 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1948–49». Ὁ κ. Β. Στεφανόπουλος (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ καλλιεργείας καπνοῦ κατὰ τὸ ἔτος 1949 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 943 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Νόμου 357)1947» καὶ 3) «Περὶ ἐπικυρώσεως νομοθετημάτων τῆς περιόδου τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς ἁρμοδιότητος Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους». Ὁ κ. Σ. Βενιζέλος (Ὑπουργὸς Ἐργασίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἐνίων διατάξεων τοῦ Α. Ν. 2236)40 «περὶ ἐκμεταλλεύσεως τοῦ Λιμένος Ἡρακλείου». Οἱ κ. κ. Κ. Ρέντης (Ὑπ. Δημ. Τάξεως) καὶ Σ. Βενιζέλος (Ὑπουρ. Ἐργασίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ θυρωρῶν». Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος (Ὑπουρ. Στρατιωτικῶν), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Στρατιωτικῆς Σχολῆς Εὐελπίδων διατάξεων». 2) «Περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀναγνωρίσεως γάμων στρατιωτικῶν διατάξεων», καὶ 3) «Περὶ ἐπεκτάσεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 950) 1942 Ν. Δ. «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 4506)1930 κ.λ.π.». Ὁ κ. Γ. Βασιλειάδης (Ὑπουργὸς Ναυτικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (Βʹ Περιόδου) 1945–46, 1946–47 καὶ 1947–48 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ναυτικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1948–49». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μιχαλακόπουλος καταθέτει πρότασιν ψηφίσματος «περὶ ἀναγνωρίσεως ὡς ἐγκύρων τῶν γινομένων ἢ γενησομένων μεταξὺ ἀγοραστῶν καὶ πωλητῶν ἀκινήτων περὶ τῶν ὁποίων ἡ ὑπ’ ἀριθ. 114 τοῦ 1946 Συντακτικὴ Πρᾶξις συμβιβασμῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 125)1945 Α. Ν. «περὶ ἀποκαταστάσεως ὁπλιτῶν ἐθελοντῶν ἢ ἀνακατεταγμένων τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς, ἀπομακρυνθέντων διὰ πολιτικοὺς λόγους συνεπεία τοῦ κινήματος τοῦ Μαρτίου 1935 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 417)1945 Α. Ν. «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς μονίμους ἐν ἐνεργείᾳ ὑπαξιωματικοὺς τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς» καὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τῶν Ἀναγκαστικῶν Νόμων τούτων». Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1948–49 οἰκονομικὰ ἔτη, (1944–45, 1945–46, 1946–47 καὶ 1947–48) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1948–49». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «Περὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ προστασίας τοῦ στρατευομένου προσωπικοῦ τοῦ Δημοσίου, Δήμων, Κοινοτήτων καὶ Ν.Π.Δ.Δ.» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 790)23.9.1948 «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς πρὸς τὴν Ἕνωσιν Συντακτῶν Ἡμερησίων Ἐφημερίδων Ἀθηνῶν μισθώσεως τοῦ ἐν Ἀθήναις καὶ ἐπὶ τῶν ὁδῶν Βουκουρεστίου καὶ Ἀκαδημίας 29 οἰκήματος τοῦ Δημοσίου». Ἡ ἐπὶ τῶν Μεταφορῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἠλεκτρικῶν ἔργων τῆς πόλεως Δράμας». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Σφαέλλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ σχεδίου Συντάγματος τῆς ἐπὶ τῆς Ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Οἰκονόμου, καταθέτει προσθήκην βʹ παραγράφου εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ σχεδίου ψηφίσματος τῆς 16.5.49 «περὶ ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μιχαλακόπουλος, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν ἄρθρων 70 καὶ 100 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1911. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μπιράκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 453)47 «περὶ ἐπιβολῆς προσθέτου ταχυδρομικοῦ τέλους ὑπὲρ ἀναστηλώσεως καὶ στερεώσεως Βυζαντινῶν Ναῶν κ. λ. π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Φ. Μακρῆς, Γ. Κασιμάτης, Α. Θεολογίτης, Ε. Μηλιαρᾶς, Η. Διάμεσης, Ε. Κοθρῆς καὶ Α. Μπακάλμπασης, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῶν Α. Ν. 1676)39 καὶ 2452)40 «περὶ προστασίας φυματικοῦ προσωπικοῦ Τ.Τ.Τ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Στεργιόπουλος καὶ Ι. Μπερνίτσας, καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 125)1945 Α. Ν. «περὶ ἀποκαταστάσεως ὁπλιτῶν ἐθελοντῶν ἢ ἀνακατεταγμένων τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς ἀπομακρυνθέντων διὰ πολιτικοὺς λόγους συνεπείᾳ τοῦ κινήματος τοῦ Μαρτίου 1935 κ. λ. π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Σχινᾶς, Κ. Θεοφανόπουλος καὶ Η. Λαγᾶκος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 796)1948 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ συντάξεως τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων ἰσχυουσῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Βλιάμος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 794 «περὶ καταστάσεως Ἀξιωματικῶν Β. Ν.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ἀστερίου, Ι. Πολυχρονόπουλος, Σ. Στεργιόπουλος, Γ. Πλατῆς καὶ Ι. Μογγογιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ τῶν ἐπὶ κατοχῆς συναφθεισῶν ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Κονίτσας, Δ. Γεωργαντέλης, Φ. Σαχλός καὶ Ι. Σαραντάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ τῶν ἐπὶ κατοχῆς συναφθεισῶν ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Γεωργαντέλης καὶ Φ. Σαχλός, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ τῶν ἐπὶ κατοχῆς συναφθεισῶν ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Καλαμαρᾶς, ζητεῖ ἄδειαν ἀπουσίας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δι’ οἰκογενειακοὺς λόγους.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Κ. Καλαμαρᾶν. Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§8Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν τῶν οἰκονομικῶν Ὑπουργείων καὶ τῆς Βουλῆς, ἐπὶ τοῦ ἑξῆς θέματος: Γνωρίζει ἡ Βουλὴ ὅτι τὴν ἐποχὴν αὐτὴν συνάπτονται δανειακαὶ συμβάσεις, τῶν ὁποίων τὰ χρήματα προέρχονται ἀπὸ τὴν ἀμερικανικὴν βοήθειαν. Αἱ συμβάσεις αὐταὶ δίδονται, κυρίως, τὴν ἐποχὴν αὐτὴν πρὸς ὀργανισμοὺς τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Πρόκειται, ὅμως, σὺν τῇ προόδῳ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ, νὰ συναφθοῦν πλῆθος τοιούτων συμβάσεων. Μέχρι τοῦδε, αἱ συμβάσεις αὐταί, συνάπτονται μεσολαβήσει τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης, Ἡ Διοίκησις τῆς Τραπέζης ἐπιμένει, καὶ νομίζω ὅτι εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἔχει δίκαιον, τὰ συμβόλαια νὰ συνάπτωνται ἐν Ἀθήναις καὶ ἔχουν ἄδικον οἱ συμβολαιογράφοι νὰ ζητοῦν νὰ εἰσπράττουν μόνον αὐτοὶ τὸ ἐκ τῶν συμβολαίων ὄφελος. Ἡ Τράπεζα ζητεῖ, δικαίως, ἐπαναλαμβάνω, νὰ συνάπτωνται ἐν Ἀθήναις τὰ συμβόλαια, διὰ νὰ ἠμπορῇ ὅποτε θέλῃ, νὰ παίρνῃ ἀντίγραφα αὐτῶν τῶν συμβολαίων καὶ νὰ ἔχῃ μίαν ἄμεσον ἐποπτείαν καὶ ἕνα ἄμεσον ἔλεγχον τῶν τόσων οὐσιωδῶν συμβάσεων, τὰς ὁποίας συνάπτει, μὲ μόνην τὴν διαφορὰν ὅτι, διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς, ἀδικοῦνται οἱ συμβολαιογράφοι ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν τοῦ Κράτους. Γνωρίζετε ἤδη, ὅτι οἱ συμβολαιογράφοι τῶν Ἀθηνῶν, χωρὶς νὰ προσφέρουν ἰδιαιτέραν τινὰ ὑπηρεσίαν, δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν συμβολαιογράφων οἱ ὁποῖοι ὑπογράφουν τὰς συμβάσεις, ἀλλὰ περὶ τῶν ἄλλων, οἱ ὁποῖοι δὲν τὰς ὑπογράφουν, εἰσπράττουν μέσῳ, οὕτως εἰπεῖν, τῆς κοινοπραξίας, ἕνα πάγιον ἔσοδον. Ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι παίρνουν 1.500.000 κατὰ μῆνα. Ὑπελόγισα ὅτι, ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι πρόκειται νὰ συναφθοῦν τοιαῦται δανειακαὶ συμβάσεις ἀξίας 100.000.000 δολλαρίων, θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ βαλάντιον ἑκάστου συμβολαιογράφου τῶν Ἀθηνῶν ἕνα ποσὸν κυμαινόμενον μεταξὺ 50.000.000 –100.000.000 δραχμῶν. Νομίζω, ὅτι αὐτὴν τὴν ἔκτακτον ἀνασυγκρότησιν τῶν συμβολαιογράφων δὲν πρόκειται νὰ τὴν παραδεχθῇ ἡ Βουλὴ καὶ δὴ μόνον τῶν συμβολαιογράφων τῶν Ἀθηνῶν. Νομίζω, λοιπόν, κύριοι Ὑπουργοὶ τῶν οἰκονομικῶν Ὑπουργείων καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, πρὸς τὸν ὁποῖον, παρακαλῶ, λόγῳ τῆς ἀπουσίας του, νὰ τοῦ διαβιβασθοῦν τὰ πρακτικά, ὅτι πρέπει νὰ λάβετε. Καὶ τοῦτο τὸ στοιχειῶδες μέτρον: Ὁσάκις ἔργον τῆς ἀνασυγκροτήσεως ἀφορᾷ περιοχὴν ἐπαρχιακήν, νὰ λαμβάνῃ τὸ ποσοστὸν ὁ Σύλλογος ὄχι τῶν συμβολαιογράφων τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ τῶν συμβολαιογράφων τοῦ τόπου, ἐν ᾧ πρόκειται νὰ ἐκτελεσθῇ τὸ ἔργον.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Πολὺ ὀρθῶς.

§10Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Διότι, δὲν εἶναι δυνατόν. ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἔχωμεν μίαν προνομιοῦχον τάξιν συμβολαιογράφων ἐν Ἀθήναις. (Χειροκροτήματα).

§11Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. Νὰ συντάσσωνται τὰ συμβόλαια ἀπὸ συμβολαιογράφους τοῦ τόπου τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἔργων, ἄλλως θὰ χρειασθῇ νὰ γίνῃ νομοθετικὴ ρύθμισις.

§12Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἤθελον νὰ εἴπω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι, τὸ κατ’ ἐμέ, εὑρίσκω ἐντελῶς δικαιολογημένην τὴν διατυπωθεῖσαν παρατήρησιν. Εἶμαι σύμφωνος, ἐγὼ τοὐλάχιστον προσωπικῶς, εἰς τὴν ἄποψιν αὐτὴν καὶ ὅσον θὰ εἶναι δυνατὸν θὰ συμβάλω εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τῆς ἀξιώσεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν, ἐπαναλαμβάνω, εὑρίσκω ἐντελῶς δικαιολογημένην. Βεβαίως, μέχρι τοῦδε, κατ’ ἀξίωσιν τῶν Τραπεζῶν, αἱ ὁποῖαι παρέχουν τὰ δάνεια, τὰ συμβολαιογραφικά, διανέμονται μεταξὺ τῶν συμβολαιογράφων τῶν Ἀθηνῶν. Ἤδη, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ μιᾶς συμβάσεως ἀφορώσης τὴν Θεσσαλονίκην, ἐλήφθη φροντὶς ὥστε, τοὐλάχιστον, νὰ κατανεμηθοῦν εἰς δύο μερίδια, ἐκ τῶν ὁποίων τὸ ἓν νὰ διατεθῇ εἰς τοὺς συμβολαιογράφους τῆς Θεσσαλονίκης καὶ ὑποθέτω ὅτι δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν καὶ ἔτι περαιτέρω, μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε, προκειμένου περὶ συμβάσεως ἀφορώσης ἐκτέλεσιν ἔργου ἐν ἐπαρχίᾳ, ἂν μὴ ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τῶν συμβολαιογραφικῶν δικαιωμάτων, τοὐλάχιστον τὸ μέγιστον μέρος αὐτοῦ νὰ διανέμεται εἰς τοὺς συμβολαιογράφους τῶν ἐπαρχιῶν, εἰς τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ γίνῃ τὸ ἔργον. Ἐάν, διὰ τὴν τοιαύτην ρύθμισιν τοῦ θέματος, εἶναι ἀνάγκη καὶ νόμος, ἐγὼ τοὐλάχιστον θὰ εἶμαι διατεθειμένος καὶ τὸν νόμον αὐτὸν νὰ κάμω, διότι, ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι, δὲν εἶναι νοητὴ ἡ τοιαύτη μονομερὴς ἀνασυγκρότησις, ὅπως ὀρθῶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Κορινθίας συνάδελφος, τῶν συμβολαιογράφων Ἀθηνῶν. Δίκαιον εἶναι νὰ ἀνασυγκροτηθοῦν καὶ αὐτοί. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἔργων τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ γίνουν εἰς τὰς ἐπαρχίας, νὰ ἀνασυγκροτηθοῦν καὶ οἱ συμβολαιογράφοι τῶν ἐπαρχιῶν. (Χειροκροτήματα).

§13Π. ΗΛΙΑΔΗΣ. Καταθέτω μίαν αἴτησιν ἐκπαιδευτικῶν, εὑρισκομένων ἐν Ἀθήναις καὶ ὀργανικῶς ἀνηκόντων, κυρίως, εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, λόγῳ τῶν γεγονότων, τὰ ὁποῖα πρὸ τριετίας ἐμεσολάβησαν εἰς τὴν πατρίδα μας, κατεστράφησαν. Οἱ περισσότεροι εἶναι πυροπαθεῖς, λεηλατημένοι, ἔχουν προσφέρει θύματα καὶ κατέφυγον εἰς τὰς Ἀθήνας. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, ὅπως γνωρίζει καὶ ὁ κ. πρώην Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας καὶ ὁ νῦν Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἠναγκάσθη, κατὰ καιρούς, νὰ ἀποσπάσῃ αὐτοὺς καὶ νὰ τοὺς προσκολλήσῃ εἰς διαφόρους Σχολὰς τῆς περιφερείας πρωτευούσης. Ἡ τοιαύτη ἀπόσπασις παρετάθη μέχρι τέλους Ἀπριλίου, αὐτὴ ἤδη, σιωπηρῶς, παρατείνεται καὶ μέχρι σήμερον. Οἱ ἄνθρωποι δέχονται καὶ θέλουν νὰ πᾶνε εἰς τὰς περιφερείας των. Ἀλλά, μὴ μισθοδοτούμενοι ἐπὶ μῆνας πολλούς, ἀδυνατοῦν νὰ πᾶνε καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ εὕρουν, τέλος πάντων, μίαν λύσιν, νὰ τοὺς πληρώσουν τὰ καθυστερούμενα ποσά, διὰ νὰ ἠμπορέσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, καὶ ἐξ ἰδίων ἀκόμη, νὰ κάμουν τὰ ναῦλα των καὶ νὰ φύγουν.

§14Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγκατέλειψαν τὴν θέσιν των καὶ νὰ τοὺς πληρώσωμεν;

§15Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἔχω μίαν ἀναφορὰν στρατιωτῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο κατὰ τοὺς χρόνους τῆς κατοχῆς εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ μετέβησαν εἰς Μέσην Ἀνατολὴν καὶ κατετάγησαν εἰς τὸν στρατὸν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἠκολούθησαν τὴν ταξιαρχίαν τοῦ Ρίμινι ἐλθόντες εἰς Ἑλλάδα. Αὐτοὶ εἶναι στρατιῶται καὶ τραυματίαι καὶ ἐζήτησαν κατ’ ἐπανάληψιν νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, διότι ἐκεῖ εἶναι ἐγκατεστημένοι καὶ ἔχουν καὶ τὰ περιουσιακά των στοιχεῖα. Δυστυχῶς, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς φίλης Τουρκίας, ἀρνεῖται νὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ τὴν ἐπάνοδον, καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, νὰ κάμῃ τὰς δεούσας ἐνεργείας.

§16Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὸ Σῶμα τῶν Ἑλλήνων Προσκόπων, τοῦ ὁποίου εἶναι γνωστὴ ἡ ἔξοχος ἐθνικὴ δρᾶσις, ὑπέστη πρὸ ὀλίγου δεινὸν πλῆγμα, διότι ὀλίγας ἡμέρας προηγουμένως ἓν στρατιωτικὸν αὐτοκίνητον, τοῦ ὁποίου ἐπέβαινον νεαροὶ πρόσκοποι τῆς Πρεβέζης, ἡλικίας 16–17 ἐτῶν, ἀνετράπη καί, συνεπεία τῆς ἀνατροπῆς αὐτῆς, τινὲς μὲν ἐκ τῶν νεαρῶν προσκόπων ἐφονεύθησαν, ἄλλοι ἐτυφλώθησαν, ἄλλοι ἐτραυματίσθησαν, ἄλλοι ἀπέθανον καὶ ἄλλοι ἔμειναν ἀνάπηροι καὶ ἄλλων ἀπεκόπησαν τὰ χέρια καὶ ἄλλων τὰ πόδια. Τῶν παιδιῶν αὐτῶν ἐπλημμύρισε τὴν ψυχήν των αἴσθημα ἐθνικῆς ὑπερηφανείας καὶ γενικῶς ὡρμῶντο ἀπὸ ἕνα αἴσθημα καθαρῶς ἐθνικῶν. Ἐπήγαιναν εἰς τὸ μέτωπον, εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις, ἰδιὰ νὰ δώσουν δῶρα διὰ τοὺς τραυματίας. Ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς ἐξυπηρετήσεως τοῦ Στρατοῦ καὶ τὸ μόνον κίνητρόν των ἦτο ἡ φιλοπατρία, νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ λάβουν, ἐκτὸς τῶν ἠθικῶν μέτρων, καὶ ὑλικὰ τοιαῦτα, διὰ τὰ παιδιὰ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔπαθον ὅσα ἔπαθον, χάριν τῆς πατρίδος.

§17Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ἔχομεν ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον νὰ γνωρίσωμεν εἰς Ὑμᾶς καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τὴν ἐκκρεμότητα ἑνὸς ἐθνικοῦ ζητήματος. Ἐνῷ ἡ Βουλή, ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου τοῦ 1946, ἐνέκρινε πανηγυρικὰ τὸ ἔργον τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, ἐν τούτοις ὑπάρχουν ἀκόμη πλεῖστοι χωροφύλακες ὑπὸ τὴν κατηγορίαν τῆς λιποταξίας καὶ ἐνῷ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἐν παμψηφίᾳ ἐνέκρινε ὅτι ἔχουν δίκαιον καὶ ἐνῷ τὸ Γεν. Λογιστήριον ἔστειλε σχετικὴν εἰσήγησιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίας Τάξεως, ἐξακολουθοῦν νὰ κατηγοροῦνται καὶ ἐξακολουθητικῶς ὑπάρχει ἡ κατηγορία αὐτὴ ἐναντίον τῶν χωροφυλάκων αὐτῶν, καί, οὕτω, δὲν δύναται νὰ λογισθῇ ὁ χρόνος αὐτὸς τῆς ὑπηρεσίας, ὡς χρόνος συντάξεως. Θεωροῦμεν ὅτι τὸ πρᾶγμα αὐτό, ἔχει πολὺ μεγάλην σημασίαν καὶ προτείνομεν εἰς τὴν Βουλήν, ἀφοῦ ἀκούσῃ τὴν ἀπολογίαν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ λάβῃ ἀπόφασιν αὐτὴν ταύτην τὴν στιγμὴν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ νὰ ὁρίσῃ προθεσμίαν...

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ κάμετε ἔγγραφον πρότασιν.

§19Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Δὲν εἶναι δυνατόν, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ Ἑλλὰς διεξάγει τοιοῦτον ἀγῶνα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ τοιαύτη κατηγορία...

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὴν κάμετε ἐγγράφως τὴν ἀναφοράν. Προφορικῶς δὲν δύνασθε. Ὁ Κανονισμὸς εἶναι ρητός.

§21Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχετε δίκαιον. Τὸ πρᾶγμα εἶναι ὅπως τὸ λέγετε. Θὰ ὑποβληθῇ ἡ ἔγγραφος ἀναφορά, πρέπει, ὅμως, νὰ ἀκούσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καί, πρὸ παντός, νὰ ἀνοίξῃ κἄπως τὰ αὐτιά της καὶ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἀκούσῃ καὶ αὐτή, αὐτὴν τήν, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἀκατανόητον ἀδιαφορίαν τῆς Κυβερνήσεως. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διατελοῦν ἀκόμη ὑπὸ τὴν κατηγορίαν τοῦ λιποτάκτου. Εἶναι ἀκατανόητον τοῦτο. Μετέσχον τοῦ ἀγῶνος ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν ἀφῆκαν τὰ κόκκαλά των ἐκεῖ ἐπάνω, αἱ οἰκογένειαί των πένονται, ἔχομεν δεκάκις ὀχλήσει τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία, ὅμως, ἀδιαφορεῖ. Συνεπῶς, εἶναι εὐεξήγητος ἡ ἀγανάκτησις τοῦ κ. συναδέλφου ἐξ Ἰωαννίνων.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ι. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Συντονισμοῦ σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτέλεσιν ἀποξηραντικῶν ἔργων εἰς τὸν Νομὸν Χαλκιδικῆς.

§23Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνέστησα εἰς ἀμφοτέρους τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ὁρμηλίας διὰ τὴν διευθέτησιν τῆς κοίτης ἑνὸς ποταμοῦ, ὁ ὁποῖος, ἐπειδὴ δὲν εἶναι βαθύς, ἄλλοτε στρέφεται πρὸς τὸ ἕνα μέρος καὶ ἄλλοτε πρὸς τὸ ἄλλο καὶ κινδυνεύει ὁλόκληρος ὁ κάμπος τῆς περιοχῆς ἐκείνης νὰ καταστραφῇ τελείως. Ἐπίσης, ἐζήτησα νὰ γίνουν ἔργα ἀποξηράνσεως εἰς τὸν Ἅγιον Μάμαντα Χαλκιδικῆς καὶ εἰς τὴν Κασσάνδραν. Ἦλθαν μερικαὶ ἀπαντήσεις ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα Γεωργίας, Συντονισμοῦ καὶ Δημοσίων Ἔργων, λυποῦμαι δὲ ὅτι αἱ ἀπαντήσεις δὲν εἶναι σύμφωνοι μεταξύ των, διότι δὲν ὑπάρχει συντονισμὸς καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Παρακαλῶ νὰ συνεννοηθοῦν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, διότι εἶναι κρῖμα νὰ μὴ περιληφθοῦν καὶ αὐτὰ τὰ ἔργα εἰς τὸ σχέδιον τῆς ἀνασυγκροτήσεως. Ἡμεῖς, τοὐλάχιστον εἰς τὴν περιφέρειάν μας, ἀκούομεν ἀνασυγκρότησιν, ἀλλά, δυστυχῶς, δὲν βλέπομεν ἀπολύτως τίποτε. Παρακαλεῖται ὁ παριστάμενος κ. Ὑπουργὸς νὰ δώσῃ στοιχεῖα, ὅτι ὑπάρχει ἀνασυγκρότησις καὶ διὰ τὸν Νομὸν Χαλκιδικῆς.

§24Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουρ. Γεωργίας). Ὑπάρχει ἀνάγκη ἐκτελέσεως πολλῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων καί, συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν ὅλα αὐτὰ νὰ γίνουν ἐντὸς ἑνὸς ἔτους. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος 1948–49, τὸ ὁποῖον λήγει εἰς τὰ τέλη Ἰουλίου, περιελήφθησαν εἰς τὸ πρόγραμμα ἐκτελέσεως πολλὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα. Τὰ ἔργα περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖτε δὲν περιελήφθησαν εἰς τὸ ἔτος αὐτό. Εἰς τὸ ἑπόμενον ἔτος θὰ συμπεριληφθοῦν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτελέσῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας καὶ ἐφ’ ὅσον αἱ τεχνικαὶ ὑπηρεσίαι αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν σήμερον εἰς αὐτὸ τὸ Ὑπουργεῖον, θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ ὑπάγωνται εἰς αὐτὸ καὶ θὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα τῆς ἐκτελέσεως.

§25Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ δώσετε ἐντολὴν νὰ σταλοῦν ὑπάλληλοι νὰ μελετήσουν, διότι οὔτε εἰς τὸ 1950–1951 δὲν θὰ γίνουν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κάντζιας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἐὰν ἔλαβε γνῶσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς ὁμιλίας καὶ τῶν καταγγελλομένων ὑπὸ τοῦ καθηγητοῦ κ. Χ. Παναγιωτοπούλου κ.λ.π.

§27Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἂν ἀνέρχωμαι εἰς τὸ βῆμα διὰ μίαν ἁπλῆν ἀναφοράν, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν σημασίαν τῆς ἐρωτήσεως. Πρὸ 8–10 ἡμερῶν μὲ ἐπεσκέφθησαν διάφοροι γονεῖς μαθητῶν τῶν Γυμνασίων Πειραιῶς καὶ οἱ ἄνθρωποι μοῦ κατήγγειλαν τὰ ἑξῆς: Ὅτι εἰς αἴθουσαν τοῦ «Πειραϊκοῦ Συνδέσμου», ἐνώπιον ἑνὸς ἀκροατηρίου πολυπληθεστάτου, ὁ καθηγητὴς ἐν ἐνεργείᾳ τῶν Μαθηματικῶν Χρ. Παναγιωτόπουλος, ἔκαμε μίαν διάλεξιν γενικῆς φύσεως, καθαρῶς πατριωτικήν. Πράγματι, ἡ διάλεξις αὐτή, ἐκτυπωθεῖσα εἰς φυλάδιον, εἶναι γεμάτη ἀπὸ θερμὰ πατριωτικὰ λόγια καὶ δείχνει ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς πάλλεται ἀπὸ ἕνα βαθύτατον πατριωτισμόν. Ἀλλά, συγχρόνως, ἔκαμε καὶ ὡρισμένας καταγγελίας ὅταν ἔθιξε τὸ ἐκπαιδευτικὸν ζήτημα. Διότι εἶπε ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ Ἑλλὰς ἐὰν δὲν ἔχωμεν, πρῶτα–πρῶτα, ἐκπαίδευσιν. Κατὰ τὴν περίοδον, λοιπόν, ἐκείνην, κατήγγειλε καταπληκτικὰ πράγματα, τοιαύτης ἐκτάσεως, ὥστε θὰ πρέπει νὰ ἀνησυχήσουν ὄχι μόνον τοὺς γονεῖς τοῦ Πειραιῶς, ἀλλ’ ὁλόκληρον τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τὴν Βουλήν. Κατήγγειλεν ὅτι ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπηρετοῦν κομμουνισταὶ ἐκπαιδευτικοί, δράσαντες κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς καὶ τοῦ κινήματος καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν, ἀκόμη, τῶν κοινοβουλευτικῶν Κυβερνήσεων. Κατήγγειλε ὡρισμένας περιπτώσεις ἐναντίον τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ, ἐναντίον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τὸν ὑποστηρίζουν καὶ ἐναντίον πρώην Ὑπουργοῦ μὲ γράμματα καὶ ὀνόματα. Ἀναφέρει, εἰς τὸ φυλλάδιόν του, τὴν ἀντιπατριωτικὴν στάσιν ὡρισμένων ἀνωτάτων ἐκπαιδευτικῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς θέσεις τῆς Γενικῆς Ἐπιθεωρήσεως καὶ εἰς τὰς κεντρικὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Δὲν μοῦ ἐπιτρέπει ὁ χρόνος νὰ ἐπεκταθῶ καὶ νὰ ἀναγνώσω ὡρισμένας περικοπάς. Εἶμαι βέβαιος ὅτι, ἐὰν τὰς ἀκούσῃ ἡ Βουλή, θὰ φρίξῃ. Γνωρίζω ὅτι, πολλοὶ ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων, ἔχουν λάβει τὴν ὁμιλίαν αὐτὴν τοῦ κ. Παναγιωτοπούλου. Καταγγέλλει, ἀκόμη, καὶ ἄλλους καθηγητάς, ὄχι μόνον διὰ τὰ φρονήματά των τὰ πολιτικά, δηλαδὴ τὰ ἀντεθνικὰ φρονήματα, ἀλλὰ καὶ διὰ μίαν ἐκδήλωσιν καὶ συμπεριφορὰν μᾶλλον ἀνήθικον. Ἀφήνει ὑπαινιγμούς, ἢ μᾶλλον καταγγέλλει προσπαθείας πρὸς βιασμὸν ἐκ μέρους ὡρισμένων ἐκπαιδευτικῶν ἐναντίον διδασκαλισσῶν, ὅτι ὡρισμένοι ἀνώτατοι ἐκπαιδευτικοὶ διέταξαν νὰ ἀναγνωσθῇ εἰς ὡρισμένα σχολεῖα ἡ ἐπιστολὴ μιᾶς συμμορίτισσας, ἡ ὁποία συνιστᾷ νὰ δοθοῦν τὰ πάντα εἰς τὸν ἀντάρτην. Πράγματα, δηλαδή, διὰ τὰ ὁποῖα, μόνον ὡς μυθιστόρημα καὶ ἐὰν τὰ ἤκουε κανείς, θὰ ἐξηγείρετο καὶ θὰ ἐπανεστάτει, καὶ σᾶς εἶπον ὅτι αὐτὰ δὲν λέγονται ὡς ἀστεῖα, ἀλλὰ σοβαρά, καὶ ἀναγράφονται καὶ εἰς φυλλάδιον, τὸ ὁποῖον ἐκυκλοφόρησε εἰς μεγάλην ἔκτασιν διανεμηθὲν εἰς πολλοὺς νοικοκυραίους τοῦ Πειραιῶς, οἱ ὁποῖοι ἤρχισαν νὰ ἀνησυχοῦν ἐὰν πρέπει νὰ ἐμπιστεύωνται τὰ παιδιά τους εἰς τὰ δημόσια Σχολεῖα. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ παραλλήλως μὲ τὴν δημοσίαν ἐκδήλωσιν τοῦ καθηγητοῦ αὐτοῦ καὶ ἄλλοι ψίθυροι ἤρχισαν νὰ ἀκούωνται εἰς τὴν κοινωνίαν τοῦ Πειραιῶς περὶ ἀλληλοκαταγγελιῶν διαφόρων ἀνωτάτων ἐκπαιδευτικῶν. Ὁ ἕνας καταγγέλλει τὸν ἄλλον ἐπὶ δωροληψίᾳ, ὁ ἄλλος ἐπὶ ἀνηθίκῳ συμπεριφορᾷ κ.λ.π. Αὐτὰ ἀναγράφονται εἰς ἀναφοράς, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ἢ εἰς πορίσματα γενομένων ἀνακρίσεων. Εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς φοβερὰς καὶ καταπληκτικὰς ἀποκαλύψεις, δὲν εἶδα καμμίαν συγκίνησιν σχετικὴν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἠθέλησα νὰ κάμω ἐπερώτησιν. Ἀνέβαλλα τὴν ἐρώτησιν ἀπὸ 8μήνου, διὰ νὰ πληροφορηθῶ πρῶτον ἀπὸ τὰ ἐπίσημα χείλη τῶν ὑπευθύνων τῆς διοικήσεως τῆς ἐκπαιδεύσεως, δηλαδὴ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, καί, ἀφοῦ πληροφορηθῶ, μετὰ νὰ μετατρέψω τὴν ἐρώτησιν εἰς ἐπερώτησιν. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐμένα μοῦ ἀφήνει τὴν ἐντύπωσιν ὅτι κάτι βαθύτερον πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ κάτι σάπιο εἰς βαθυτέραν ἔκτασιν. Διότι, ἢ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς πρέπει νὰ εἶναι παράφρων — διότι τὸ νὰ ὑποστηρίζωμεν ὅτι πρόκειται περὶ προσωπικῶν λόγων δὲν εὐσταθεῖ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ προσωπικοὺς λόγους μὲ τόσον πολλοὺς συναδέλφους του — ἤ, κατὰ ἕνα μεγάλο ποσοστόν, τὰ καταγγελλόμενα εἶναι ἀληθῆ καὶ ἡ συνέπεια, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ καὶ ἡ ἐκπαίδευσίς μας καὶ ἡ κοινωνία, εἶναι φυσικὸν νὰ τὴν ἐκτιμήσῃ κανείς. Ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτοῦ, καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀλληλοκαταγγελίας ὡρισμένων ἐκπαιδευτικῶν, αὐτὸ ἀποδεικνύει ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ αἱ Κυβερνήσεις, ὅλαι αἱ μέχρι σήμερον, δὲν ἔδωσαν τὴν οἵαν θὰ ὤφειλον σημασίαν εἰς τὸ ἐκπαιδευτικόν μας ζήτημα. Δὲν ἔδωσαν τὴν πρωταρχικὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ δώσουν, λησμονήσασαι ὅτι Ἔθνος χωρὶς στρατὸν καὶ χωρὶς ἐκπαίδευσιν, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ καὶ δὲν δύναται νὰ διασφαλίσῃ οὔτε τὴν ἀνεξαρτησίαν του, οὔτε τὴν ἱστορίαν του, οὔτε τὸ μέλλον του. Ἀκόμη καὶ ἓν τελευταῖον γεγονός, ἕνα σημερινὸν γεγονός, τὸ ὁποῖον μᾶς πείθει ὅτι δὲν δίδεται ἡ δέουσα προσοχὴ εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν. Πληροφορούμεθα ὅτι τὸ σημερινὸν Ὑπουργικὸν Συμβούλιον συνεζήτησε διὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν μισθῶν τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τῶν στρατιωτικῶν καὶ πληροφορούμεθα ὅτι διὰ τοὺς στρατιωτικοὺς ἡ αὔξησις, πολὺ δικαίως, πρόκειται νὰ εἶναι 100%, ἐνῷ διὰ τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου 60%, διὰ τοὺς ἀνθρώπους, δηλαδή, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὴν διανόησιν, διὰ τοὺς διδασκάλους τοῦ Γένους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀναλάβει τὴν διάπλασιν τῆς ἑλληνικῆς Φυλῆς. Αὐτὸ φανερώνει εἰς ποῖον ἐπίπεδον, εἰς ποίαν δευτερεύουσαν σημασίαν, ἔχει θέσει ἡ Κυβέρνησις τὸ ἐκπαιδευτικὸν ζήτημα. Ἐλπίζω ὅτι αἱ ἐξηγήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας θὰ μᾶς ἱκανοποιήσουν, ἄλλως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μεταβάλω τὴν ἐρώτησιν εἰς ἐπερώτησιν διὰ νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις, μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι θὰ προσφέρωμεν μίαν μεγάλην ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Ἔθνος. (Χειροκροτήματα).

§28Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὁ κ. Παναγιωτόπουλος εἶναι καύχημα διὰ τὴν Ἑλλάδα.

§29Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. Ὁ Παναγιωτόπουλος ἐδημοσίευσε ἕνα λίβελλον, εἰς τὸν ὁποῖον γράφει δι’ ἐμέ, τὸν πρώην Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὅτι εἶμαι κατάπτυστος... (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ καθαρῶς προσωπικοῦ ζητήματος. Δὲν δύναται ὁ καθηγητὴς αὐτὸς νὰ ὑβρίζῃ.

§30Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐρώτησις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, ἦτο μᾶλλον ἐπερώτησις, ἡ ὁποία, μάλιστα, ἔθεσε γενικώτερον τὸ ζήτημα τῆς παιδείας. Θὰ εἶμαι εὐτυχής, ἐὰν ἡ Βουλὴ δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν εἰς μίαν εἰδικὴν συζήτησιν, εἴτε ὑπὸ μορφὴν ἐπερωτήσεως, εἴτε ὑπὸ ἄλλην οἱανδήποτε μορφήν, νὰ μοῦ δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξω, ἐνώπιόν της, τὰς ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς παιδείας καὶ τὰς προσπαθείας, τὰς ὁποίας καταβάλλει διὰ τὴν νέαν κατεύθυνσιν, τὴν ὁποίαν θέλει νὰ δώσῃ. Θὰ εἶμαι εὐτυχής, νὰ καταστήσω κοινωνὸν τὸ Σῶμα τῆς Βουλῆς ὅλων τῶν πράξεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο καὶ αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ γίνουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας. Θὰ περιορίσω, ὅμως, σήμερον τὴν ἀπάντησίν μου μόνον εἰς τὸ μέτρον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐξικνεῖται ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. συναδέλφου. Τὰ τῆς ἐπερωτήσεως καὶ τῶν γενικωτέρων ζητημάτων, νομίζω ὅτι εἰς μίαν σύντομον, ὡς ἡ σημερινή, δὲν ἔχουν θέσιν. Ἡ ἐρώτησις ἀφορᾷ καταγγελίαν ἑνὸς καθηγητοῦ τῆς Μέσης ἐναντίον μεγάλου ἀριθμοῦ ἐκπαιδευτικῶν, ἐναντίον τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Πειραιῶς, ἐναντίον τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου, ἐναντίον τῶν πρώην Ὑπουργῶν τῆς Παιδείας, ἐναντίον νῦν Ὑπουργοῦ τῆς Κυβερνήσεως, ὄχι ἐμοῦ, ἀλλὰ Ὑπουργοῦ τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐντελῶς ξένος μὲ τὴν παιδείαν — πρόκειται περὶ τοῦ κ. Χέλμη — καὶ ἐναντίον ὡρισμένων ὑπαλλήλων, ἐπίσης ἐκπαιδευτικῶν.

§31ΑΝ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. Ἀναγνώσατε. Γράφει ὁ καθηγητὴς αὐτός: «Ὁ κατάπτυστος πρώην ὑπουργὸς τῆς Παιδείας Παπαδῆμος, ὁ ὁποῖος δὲν ἔκαμε ἐκκαθάρισιν...». Ἐνῷ ἤμην ἕνας ἀπὸ τοὺς ὑπουργούς, ὁ ὁποῖος εἶχα τὸ θάρρος νὰ κάμω ἐκκαθάρισιν. Καὶ ἐν τούτοις σεῖς ἐνεκρίνατε τὴν πρᾶξιν αὐτήν, ὁ δὲ κ. Κουλουμβάκης... (δὲν ἠκούσθη).

§32Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐὰν μόνον σεῖς ἐκάματε ἐκκαθάρισιν καὶ κατηγορεῖτε ὅλους τοὺς ἄλλους, συμφωνῶ.

§33Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Πράγματι, μεταξὺ ὅλων αὐτῶν τῶν καταγγελιῶν ὑπάρχει καὶ κατηγορία κατὰ τοῦ κ. Παπαδήμου, ὅτι δὲν ἔκαμε τὴν πρέπουσαν ἐκκαθάρισιν. Αὐτὴ ἡ κατηγορία, δύναμαι νὰ εἴπω καὶ ἀπὸ τῆς θέσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκομαι, δὲν ἔχεται οὐδεμιᾶς ἀληθείας. Ἡ περίπτωσις, ἡ ὁποία συνοδεύει τὴν καταγγελίαν, χαρακτηρίζει τὸ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἐξεστόμισε τὴν καταγγελίαν, διότι δὲν εἶναι εὔκολον εἰς ἕνα ἐκπαιδευτικὸν νὰ λέγῃ τὴν λέξιν κατάπτυστος.

§34Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐὰν τὴν εἶπε αὐτὴν τὴν λέξιν τὸν ἐπιτιμῶ, ἀλλὰ δὲν ἀνακαλῶ τὰ ὅσα εἶπον.

§35Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἡ ἐρώτησις αὐτὴ εἶναι παλαιά, κατετέθη πρὸ ἐννεαμήνου. Τὴν ἀφορμὴν δὲν τὴν γνωρίζω, διότι πρὸ τριμήνου ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, ἀλλὰ πρόκειται περὶ περιπτώσεως, ἡ ὁποία εἶναι συνεχής. Ἀπὸ διετίας καὶ πλέον ὁ ἐν λόγῳ ἐκπαιδευτικὸς κάμνει διαφόρουν καταγγελίας, τὰς τυπώνει σὲ φέϊγ–βολὰν καὶ τὰ μοιράζει εἰς διάφορα γραφεῖα τοῦ Πειραιῶς.

§36Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἶναι διάλεξις αὐτὸ τὸ φυλλάδιον.

§37Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐκτὸς τῶν διαλέξεων. Αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον δὲν θέλω νὰ τὸν κρίνω, διότι θὰ κριθῇ καὶ ἐκεῖ θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀποδείξῃ ἐὰν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα καταγγέλλει, εἶναι ἀληθῆ. Κατήγγειλε συγκεκριμένως ὅτι 115 ἐκπαιδευτικοὶ τοῦ Πειραιῶς εἶναι κομμουνισταὶ καὶ κακῶς δὲν ἐξεκαθαρίσθησαν ἀπὸ τὸν προκάτοχον ὑπουργὸν κ. Παπαδῆμον. Τὸ Ἀνώτατον Ἐκπαιδευτικὸν Συμβούλιον ἐπελήφθη τῆς ἐρεύνης τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ ἐξ ὅσων μέχρι σήμερον πληροφοριῶν συνεκέντρωσε, διεπίστωσεν ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ καταγγελίαι δὲν εἶναι βάσιμοι.

§38Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἐὰν καταγγέλλεται καὶ τὸ Ἀν. Ἐκπαιδ. Συμβούλιον, νομίζω ὅτι κάτι ἄλλο συμβαίνει.

§39Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Αἱ καταγγελίαι, αἱ ὁποῖοι ἐγένοντο κατὰ τοῦ Α.Ε.Σ. ἐγένοντο εἰς ἄλλας χρονολογίας ἀπὸ τὰς καταγγελίας κατὰ τῶν ἐκπαιδευτικῶν, διότι ἡ ὑπόθεσις τῶν καταγγελιῶν αὐτοῦ τοῦ προσώπου δὲν εἶναι οὔτε μία, οὔτε δύο. Αὐτὸς ἐν συνεχείᾳ κάμνει λιβέλλους–φέϊγ –βολὰν καὶ καταγγέλλει ὅλον τὸν κόσμον.

§40Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Ἐὰν διαρκῇ αὐτὸ τὸ μέτρον ἀπὸ διετίας, δὲν ἔπρεπε νὰ εἶχε ληφθῇ ἕνα μέτρον;

§41Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Αὐτοὺς τοὐλάχιστον τοὺς δύο πρώτους μῆνας, κατὰ τοὺς ὁποίους εἶμαι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, δὲν ἔκαμε τίποτε. Ἔχει κάμει μόνον ἕνα φέϊγ–βολὰν ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τότε διέταξα τὸν ἐπιθεωρητὴν νὰ κάμῃ ἀνακρίσεις. Ἡ ἀνάκρισις ἐτελείωσε καὶ θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὸν ἐν λόγῳ ἐκπαιδευτικὸν νὰ ἀποδείξῃ τὴν ἀλήθειαν τῶν καταγγελιῶν του. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς κίνδυνος, ἐὰν ὑπάρχῃ ἀλήθεια καὶ βασιμότης εἰς τὰς καταγγελίας του, νὰ μὴ τοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ τὰς ἀποδείξῃ. Θὰ τοῦ παρασχεθῇ ὅλη ἡ δυνατότης νὰ ἀποδείξῃ τὴν ἀλήθειαν τούτων. Αἱ καταγγελίαι ἕως τώρα δὲν ἦσαν καταγγελίαι μὲ στοιχεῖα σοβαρά. Τέλος, ὑπάρχει τὸ ἐνδεχόμενον τὴν σοβαρὰν ἀπόδειξιν τῶν καταγγελιῶν αὐτῶν νὰ τὴν ἐπιφυλάσσῃ ὁ ἐν λόγῳ ἐκπαιδευτικὸς νὰ τὴν παρουσιάσῃ κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς δίκης. Ἐὰν τώρα ὑπῆρξε περίπτωσις καταγγελίας καὶ κατὰ τοῦ Α.Ε.Σ., ὑπάρχουν αἱ νόμιμοι ἀρχαί, πρὸς τὰς ὁποίας δύναται νὰ ἀπευθυνθῇ ὁ ἐν λόγῳ ἐκπαιδευτικὸς καὶ νὰ ζητήσῃ νὰ διωχθοῦν καὶ τὰ μέλη τοῦ Α.Ε.Σ., ἐὰν νομίζῃ ὅτι εἶναι ἔνοχοι οἱασδήποτε ἀξιοποίνου πράξεως.

§42Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν ἐναντίον τοῦ καθηγητοῦ αὐτοῦ;

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κάντζια, εἶναι ἐρώτησις, δὲν εἶναι ἐπερώτησις.

§44Ε. ΓΟΝΗΣ. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον.

§45Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐτέθη ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ γίνεται διοικητικὴ ἐναντίον του ἀνάκρισις.

§46Ε. ΓΟΝΗΣ. Τὸ ὀρθότερον εἶναι τοῦτο. Λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ ὅλου θέματος, ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς νὰ ὁρισθῇ μία τῶν ἡμερῶν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, διότι εἶναι πολλὰ τὰ παράπονα, τὰ ὁποῖα προβάλλονται διὰ τὸ ὅλον σύστημα, διὰ νὰ δοθῇ καὶ εἰς ἡμᾶς ἡ εὐκαιρία καὶ εἰς τὸ Σῶμα νὰ ἐξετάσῃ τὸ ὅλον ἐκπαιδευτικὸν πρόβλημα.

§47Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐγὼ θὰ ἤμην εὐτυχὴς ἐὰν ὁ κ. Κάντζιας μετέτρεπε τὴν ἐρώτησιν εἰς ἐπερώτησιν. Εἶμαι πρόθυμος νὰ φέρω τὸ ζήτημα τῆς παιδείας ἐνώπιόν σας.

§48Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Δεδομένου ὅτι μεταξὺ τῶν καταγγελλομένων προσώπων εἶναι καὶ πρόσωπα συμμετέχοντα τῆς Κυβερνήσεως μὲ κατηγορίας, αἱ ὁποῖαι διὰ πρώτην φορὰν διατυποῦνται τόσον δημοσίᾳ καὶ τόσον ὠμὰ ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης, θὰ ἐνόμιζον ὅτι δὲν εἶναι ἁρμόδιοι οἱ ἐκπαιδευτικοὶ νὰ κάμνουν διακρίσεις. Θὰ σᾶς παρεκάλουν τὰς ὑποθέσεις αὐτὰς νὰ τὰς διαβιβάσετε εἰς τὴν Δικαιοσύνην.

§49Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἀναμένω τὸ πόρισμα διὰ νὰ παραπέμψω τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὴν δικαιοσύνην.

§50Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀφήνωμεν δημοσίους ἄνδρας ἀκαλύπτους εἰς τοιαύτας ὑποθέσεις.

§51Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Καταγγέλλω τοῦτο, ὅτι ἀνώτατος ἐκκαθαρισθεὶς λειτουργὸς τῆς μέσης ἐκπαιδεύσεως, ἵδρυσεν ἰδιωτικὴν σχολήν, ἡ ὁποία καὶ λειτουργεῖ εἰς τὴν ὁδὸν Ἀκαδημίας. Ποῖος τοῦ ἐχορήγησε τὴν ἄδειαν;

§52Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἡ σχολὴ αὐτὴ λειτουργεῖ ἀπὸ τριετίας.

§53Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως σᾶς τὸ καταγγέλλω καὶ πρέπει νὰ τὸ ἐξακριβώσετε.

§54Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Δὲν εἶναι ἐκκαθαρισθείς, εἶναι παραιτηθείς.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ἀμπελουργίαν. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Λαμπρόπουλος.

§56Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἀπασχολήσω ἐπ’ ὀλίγον τὴν Βουλήν., διὰ τὸ θέμα τῆς ἀμπελουργίας καὶ τῆς προστασίας τοῦ οἴνου. Μολονότι ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἐσχάτως, ὅπως γίνεται ὁ ἔλεγχος, δὲν ἀποδίδει, οὐδὲν θετικὸν ἀποτέλεσμα, ἓν ἐκ τῶν δύο συμβαίνει: Ἢ ἡ Βουλὴ δὲν ἀναπτύσσει καλῶς τὰς ἐπερωτήσεις καὶ δὲν ἐνεργεῖ τὸν ἔλεγχον, ἢ ἡ Κυβέρνησις τὸν ἔλεγχον αὐτὸν τὸν γράφει «εἰς τὰ παληά της τὰ παπούτσια». Πρόσφατον παράδειγμα ἔχομεν πρὸ ἡμερῶν. Εἰς συζήτησιν τῆς Βουλῆς, καθ’ ἣν ἔλαβον μέρος ἀρχηγοὶ κομμάτων, Ὑπουργοὶ καὶ τὸ πρόσωπον περὶ τοῦ ὁποίου ἠσχολήθη ἡ Βουλή, ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον συνεδρίασιν, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὄχι μόνον ἐκπροσωπεῖ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, —ὁ περίφημος κομμουνιστὴς Νέζης— ἀλλὰ ἴσως καὶ νὰ ἔχῃ προαχθῇ.

§57Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτήν, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ παρεῖχε τὰς σχετικὰς πληροφορίας εἰς τὴν Βουλήν, ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα αὐτό.

§58Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκονομ.). Ἤθελα νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ πόρισμα τῆς ἀνακρίσεως κατὰ τοῦ ὑπαλλήλου Νέζη, προσεκομίσθη ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν μου τὴν ἑπομένην τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο ἡ συζήτησις ἐδῶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσ. Τάξεως. Εὐθὺς ὡς μοῦ διεβιβάσθη τὸ διεβίβασα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Νομιμοφροσύνης, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχα δηλώσει ὅτι ἐκκρεμεῖ ὅλη ἡ ὑπόθεσις. Ἔχουν ἔκτοτε παρέλθει 4 ἢ 5 ἡμέραι καὶ ἴσως τὸ διάστημα αὐτὸ δὲν ἦτο ἀρκετὸν διὰ τὴν ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ἐκδώσῃ τὸ πόρισμά της. Πάντως, δηλῶ ὅτι τελῶ ἐν ἀναμονῇ τοῦ πορίσματος τῆς ἐπιτροπῆς, ἥτις νομίζω ὅτι, λαβοῦσα γνῶσιν τῶν ἐδῶ λεχθέντων, θὰ φροντίσῃ τὸ ταχύτερον νὰ ἐκδώσῃ ἣν ἀπόφασίν της. Εὑρίσκομαι ἐν ἀναμονῇ τοῦ πορίσματος τῆς Ἐπιτροπῆς Νομιμοφροσύνης, ὁπότε, μετὰ τοῦτο, θὰ ἴδωμεν τὶ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ.

§59Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τῷ μεταξὺ, εὑρίσκεται αὐτὸς εἰς τὸ Ἐξωτερικόν.

§60Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Νομίζω ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ ὁμιλοῦμεν, πρέπει νὰ ἔχῃ ἐπιστρέψει, διότι ἡ προθεσμία τῆς ἀπουσίας του ἦτο 8 ἡμερῶν καὶ ἔχει παρέλθει.

§61Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἤθελα μόνον νὰ προσθέσω, ὅτι πρέπει νὰ ταχθῇ συντομωτάτη προθεσμία εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Νομιμοφροσύνης, τῆς ὁποίας ἀναμένομεν τὴν ἀπόφασιν διὰ νὰ τὴν κρίνωμεν.

§62Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως ἀνέπτυξαν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ὅλοι οἱ προλαλήσαντες. Ὥστε ἐλάχιστα θὰ ἔχω νὰ προσθέσω, διότι ἐπιθυμῶ νὰ μὴ ἐπαναλάβω ὅσα οἱ ἀξιότιμοι κύριοι Συνάδελφοι ἀνέπτυξαν εἰς τὴν Βουλήν, διότι σέβομαι πάντοτε τῆς καλωσύνης σας καὶ τοῦ βήματος. Δύο εἶναι, κ. Βουλευταί, οἱ ἐχθροὶ τοῦ οἴνου καὶ τῆς ἀμπελουργίας ἐν γένει: Ὁ ἕνας εἶναι ἡ φυλλοξήρα καὶ ὁ δεύτερος —λυποῦμαι διότι τὸ λέγω— εἶναι τὸ Κράτος, μὲ τὰς βαρυτάτας φορολογίας καὶ τὴν πολιτικήν του... Καὶ τὸ μὲν ζήτημα τῆς φυλλοξήρας δὲν πρέπει νὰ σᾶς ἀνησυχῇ καὶ τόσο πολύ, ὄχι διότι δὲν εἶναι σοβαρὸν καὶ σπουδαῖον, ἀλλὰ ἡ φυλλοξήρα δὲν εἶναι ἀπὸ τὰς ἀσθενείας ἐκείνας, ποὺ προσβάλλουν κεραυνοβόλως τὰ κλήματα. Τοῦτο μόνον ἔχω νὰ συστήσω, διότι προέρχομαι ἀπὸ περιφέρειαν, ἡ ὁποία προσεβλήθη ἀπὸ τὴν φυλλοξήραν, πρὸ ἐτῶν καὶ γνωρίζομεν κατὰ ποῖον τρόπον καὶ μὲ πόσα ἔξοδα ἐκάναμε τὰ νέα κλήματα. Προσέξατε καὶ νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας τοῦ ὁποίου προΐσταται ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐκ Κοζάνης, γνωρίζων ἐπίσης καὶ αὐτὸς τὰς καταστροφὰς τῆς φυλλοξήρας. Νὰ προσέξῃ εἰς τὸ ζήτημα τῶν «ὑποκειμένων», δηλαδὴ τὰ ἀμερικανικὰ κλήματα (τὶς κληματσίδες), διότι ἐὰν εἶναι ἀκατάλληλα ἠμπορεῖ ὁ ἀμπελουργὸς νὰ παιδεύεται χρόνια, χωρὶς καὶ νὰ τρυγήσῃ ἐπαρκῆ σταφύλια. Αὐτὸ μόνον ἔχω νὰ τονίσω. Προσέξατε, μήπως γίνῃ ἀντικατάστασις τῶν ἀκαταλλήλων ἀμερικανικῶν δι’ ἄλλων καταλλήλων ἀμερικανικῶν κλημάτων, ὅπως ἔγινε τὰ πρῶτα χρόνια τῆς καταστροφῆς εἰς τὴν περιοχήν μας. Κύριοι Βουλευταί, ἄλλο ἓν ζήτημα θὰ θίξω. Ὁ ἀμπελουργὸς χάνει ἓν ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων ὑποπροϊόντων τοῦ οἴνου ποὺ παράγει. Ἕνα παράγωγον τοῦ οἴνου, τὸ τσίπουρο, κύριοι βουλευταί, φορολογεῖται τοσοῦτον, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀπόσταξις τοῦ στεμφυλοπνεύματος. Τὸ ζήτημα τοῦτο ἐνδιαφέρει τοὺς ἀμπελουργοὺς ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ πρὸ παντὸς ἐνδιαφέρει τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Ἐλπίζω ὅτι ἐνδιαφέρει ἐξ ἴσου τὴν Νότιον, ὅσον καὶ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Πάντως, πρέπει νὰ πληροφορηθοῦν οἱ μὴ ὄντες εἰδικοί, ὅτι ἡ παραγωγὴ τοῦ στεμφυλοπνεύματος εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψῃ ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ ἔξοδα τῆς ἐτησίας καλλιεργείας. Μάλιστα, Κύριοι!! Καὶ ἔρχεται τὸ Κράτος νὰ φορολογήσῃ τόσον ἐπαχθῶς τὸ στεμφυλόπνευμα, ὥστε νὰ ἀναγκάζεται ὁ παραγωγὸς νὰ πετάῃ τὰ στέμφυλά του. Φαντασθῆτε τὶ θὰ ἐγίνετο, ἐὰν ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς ἀπέρριπτε τοὺς ἐλαιοπυρῆνας, διότι θὰ εἶχε μίαν βαρυτάτην φορολογίαν, ἢ ὁ βαμβακοπαραγωγὸς νὰ πέταγε τὸν βαμβακόσπορον, ὄχι ὡς ἄνευ ἀξίας, ἀλλὰ διότι ἡ φορολογία θὰ ἦτο βαρυτάτη. Νομίζω ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ εἶναι ὑπὲρ ὡρισμένης ὀλιγαρίθμου τάξεως, ὑπὲρ μιᾶς ὀλιγαρχίας, ἡ ὁποία ἔχει τὴν ἱκανότητα νὰ χρωματίζῃ τὸ νερὸ καὶ νὰ τὸ πωλῇ ὡς οἰνοπνευματώδη ποτά. Διὰ τὰ χημικὰ αὐτὰ παρασκευάσματα, φορολογεῖται τὸ στεμφυλόπνευμα τοῦ παραγωγοῦ 4000 κατ’ ὀκᾶν, ἐκτὸς τῶν ἐξόδων καυσίμου ὕλης, ἐργατικῶν κλπ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀπορρίπτονται τὰ στέμφυλα. Πρὸς ὄφελος μιᾶς ὀλιγαρίθμου ὁμάδος οἰνοπνευματοποιῶν, πλήττεται ὁλόκληρος ἡ ἀμπελουργικὴ τάξις τῆς Ἑλλάδος καὶ χάνει τὸν ἱδρῶτα του ὁ νυχθημερὸν μοχθῶν ἀμπελουργός.

§63Ν. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ. Ὑπὲρ τίνος εἶναι ἡ φορολογία;

§64Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπὲρ τοῦ Κράτους εἶναι, βεβαίως, ὁ φόρος. Πλὴν ἡ βαρεῖα φορολογία εὐνοεῖ σκανδαλωδῶς τοὺς οἰνοπνευματοποιούς. Τὸ Κράτος, βεβαίως, πρέπει νὰ φορολογῇ, ἀλλὰ νὰ μὴ φορολογῇ εἰς τοιοῦτον σημεῖον καὶ τοσοῦτον, ὥστε νὰ ἀναγκάζεται ὁ παραγωγὸς νὰ πετάῃ τὴν παραγωγήν του. Διὰ τοῦτο εἴχομεν προτείνει εἰς κάποιο νομοσχέδιον, κατὰ τὸ 1946, προσθήκην ἀπαλλαγῆς ὡρισμένου ποσοῦ 500 ὀκάδων, νομίζω, ἢ 600 οἴνου, ἀπὸ πάσης φορολογίας καὶ ἀπόσταξιν ἐπὶ ἓν δεκαπεντάωρον διὰ τοὺς ἀμπελουργοὺς ἐτησίως καὶ δι’ ἑκάστην οἰκογένειαν. Ἐπαναλαμβάνομεν τὴν πρότασιν αὐτὴν καὶ προτείνομεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὴν λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της. Δὲν ἐπιτρέπεται ἡ φορολογία νὰ ἐξικνῆται μέχρις αὐτοῦ τοῦ σημείου, ὥστε νὰ πετάῃ τὸ προϊὸν τῆς παραγωγῆς του ὁ ἀμπελουργός. Ἰσχυρίζεται τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους, ὅτι αὐτὸ γίνεται πρὸς προστασίαν τῆς ὑγείας τοῦ παραγωγοῦ. Αὐτὰ εἶναι ὀλίγον παραμυθοειδῆ. Ἐρωτῶ: Προστατεύεται ἡ ὑγεία τοῦ παραγωγοῦ μὲ τὸ νὰ μὴ πίνῃ τὸ ἁγνὸν ἐκ στεμφυλῆς προϊὸν του, ἀλλὰ μὲ τὸ νὰ πίνῃ τὸ χημικὸν παρασκεύασμα τῶν μεγάλων οἰνοπνευματοποιείων τῆς Πρωτευούσης καὶ τῆς Συμπρωτευούσης; Αὐτά, Κύριοι, εἶναι ὀλίγον ὕποπτα. Κατ’ ἐμέ, εἶναι ὕποπτος καὶ ἡ προστασία τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, πρὸς τοὺς οἰνοπνευματοποιούς. Διὰ τοῦτο, καὶ διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον, ὑποβάλλω τὴν εὐχὴν καὶ τὴν παράκλησιν καὶ τὴν ἀξίωσιν τοῦ ἀμπελουργικοῦ πληθυσμοῦ, ὅπως μείνῃ ἀφορολόγητος οἶνος ποσοῦ 500 ὀκάδων, ὅσον χρειάζεται ἕνας γεωργὸς καὶ ἀτέλεια ἀποστάξεως δι’ ἑκάστην ἀμπελουργικὴν οἰκογένειαν δι’ ἕνα δεκαπεντάωρον ἀποστάξεως ἐτησίως. Αὐτὴ θὰ εἶναι μία πραγματικὴ ἐνίσχυσις τοῦ ἀγρότου.

§65Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ποία εἶναι ἡ παραγωγὴ ἐκ τῆς ἀποστάξεως κατὰ τὸ δεκαπεντάωρον;

§66Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ εἶναι περὶ τὶς 30 ἢ 40 ὀκάδες.

§67Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Αὐτὸ θὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ ὁ παραγωγός;

§68Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως, θὰ τὸ καταναλώσῃ εἰς τὸ σπίτι του, διότι αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ κονιὰκ καὶ τὰ ἡδύποτα.

§69Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Αὐτὸ θὰ ὑποθάλψῃ τὸ λαθρεμπόριον.

§70Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι λαθρεμπόριον αὐτό.

§71Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ὅταν δὲν ἐπιβληθῇ ὁ σχετικὸς φόρος, δὲν εἶναι λαθρεμπόριον;

§72Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἀπαλλαγῇ τῆς φορολογίας προτείνω, ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τῶν κρατικῶν ὀργάνων, καὶ ὄχι νὰ φορολογῆται μὲ 4000 δραχ. κατ’ ὀκᾶν ὑπὲρ τῶν μεγαλοβιομηχάνων. Αὐτὸ δὲν λέγεται φορολογία, ἀλλά... χαράτσι.

§73Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν προστατεύεται ὁ μεγαλοβιομήχανος.

§74Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς αὐτὰ ποὺ λέγετε ὅταν λάβω τὸν λόγον. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦδε, θέλω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας, διὰ νὰ σκεφθῆτε, μὴ τυχὸν ἡ πρότασίς σας ἔχει τοῦτο τὰ μειονέκτημα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρακολουθήσωμεν τὴν λειτουργίαν τῶν ἀμβύκων, ἀκόμη καὶ τώρα ποὺ οἱ ἄμβυκες ὑπόκεινται εἰς ὡρισμένην φορολογίαν. Φαντασθῆτε τὶ θὰ ἐγίνετο, ἀπὸ ἀπόψεως λαθρεμπορίου, ἐὰν παράσχωμεν τὸ δικαίωμα εἰς κάθε παραγωγόν, νὰ ἀποστάζῃ τὰ στέμφυλά του ἐπὶ ὡρισμένον χρόνον, δι’ ἰδίων του ἀμβύκων καὶ μὴ παρακολουθούμενος. Τὸ πρᾶγμα καταντᾷ εἰς ἀπέραντον λαθρεμπόριον ἀπὸ ἄκρου εἰς ἄκρον.

§75Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν προτείνω αὐτό. Ἀλλὰ νὰ γίνεται ἡ ἀπόσταξις ὅπως μέχρι σήμερον.

§76Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Δὲν τὸ προτείνετε, ἀλλὰ εἶναι ἀναγκαία συνέπεια ἐκείνου, τὸ ὁποῖον, ἐν τῇ προσπαθείᾳ σας νὰ βοηθήσετε τοὺς παραγωγούς, προτείνετε. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω νὰ μὴ ἐπιμείνετε εἰς τὴν πρότασίν σας, νὰ παραχωρηθῇ τὸ δικαίωμα τῆς ἀτελοῦς ἀποστάξεως, ἐπὶ 15 ὥρας. Νὰ σκεφθῆτε μὴ τυχὸν ἡ ζημία, ἡ ὁποία θὰ ἐπακολουθήσῃ, ἡ ἐκ τοῦ λαθρεμπορίου, θὰ εἶναι τεραστία.

§77Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ κατάχρησις. Ὅπως γίνεται μέχρι σήμερον ἡ ἀπόσταξις, θὰ γίνεται καὶ πάλιν, οὐχὶ δι’ ἰδίων ἀμβύκων, ἀλλὰ τῶν ὑπαρχόντων τοιούτων ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῶν κρατικῶν ὀργάνων, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προμηθευθῇ ὁ κάθε παραγωγὸς ἄμβυκας. Θὰ συνεχισθῇ τὸ σύστημα τῆς ἀποστάξεως ὅπως μέχρι τοῦδε μὲ τὸ εὐεργέτημα τῆς δωρεὰν ἀποστάξεως ἑνὸς 15ώρου δι’ ἕκαστον ἀμπελουργόν.

§78Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὁμιλεῖτε διὰ τοὺς μικροὺς ἄμβυκας, ἢ διὰ τοὺς μεγάλους;

§79Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τοὺς μικρούς. Ἐγὼ διὰ τὰ χωριὰ ἐνδιαφέρομαι.

§80Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Οἱ μικροὶ ἄμβυκες ἠμποροῦν νὰ παρακολουθηθοῦν ἀπὸ τὴν Ἐφορίαν καὶ τὴν Χωροφυλακήν. Τοὺς παρακολουθεῖ ἡ Χωροφυλακὴ καὶ ἠξεύρει τὶ γίνεται, διότι εἰς κάθε χωρίον ἔχει ὑποδιοίκησιν, Σταθμὸν καὶ ὑπάρχει ἕνας χωροφύλαξ, ὁ ὁποῖος στέκεται ἀπὸ πάνω καὶ παρακολουθεῖ. Συνεπῶς, δὲν νομίζω ὅτι εὐσταθεῖ τὸ ἐπιχείρημα περὶ λαθρεμπορίου.

§81Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ λαθρεμπόριον γίνεται εἰς τὴν μεγάλην βιομηχανίαν οἰνοπνεύματος καὶ οὐχὶ ὑπὸ τῶν ἀμπελουργῶν εἰς τὰ χωρία.

§82Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὑπάρχουν αἱ Οἰκονομικαὶ Ἐφορίαι καὶ ἡ Χωροφυλακή, αἱ ὁποῖαι νὰ πᾶνε καὶ νὰ κυττάζουν ὅταν γίνεται ἡ ἀπόσταξις.

§83Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Διατί νὰ μὴ εἶναι ἐλευθέρα ἡ ἀπόσταξις: Καὶ διατί νὰ μὴ γίνεται ἡ ἐκμετάλλευσίς της;

§84Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τοῦτο λέγω νὰ περιορισθῇ εἰς αὐτὸ τὸ ὅριον ἡ δωρεὰν ἀπόσταξις καὶ νὰ ἐπιβληθῇ μία μικρὰ φορολογία διὰ τὴν πέραν τοῦ 15ώρου ἀπόσταξιν τοῦ αὐτοῦ παραγωγοῦ.

§85Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Λαθρεμπόριον γίνεται, ὅταν παραβαίνῃ τις τὸν νόμον. Ἐμεῖς, ὅμως, προτείνομεν νὰ τροποποιηθῇ ὁ νόμος. Δηλαδή, ὅταν μετὰ τὸ 15ωρον περισσεύῃ μία ποσότης, πρέπει νὰ τὴν πετάῃ ὁ παραγωγός;

§86Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἕνα ζήτημα αὐτό. Ἐγὼ προτείνω ὡς συμβιβαστικὴν λύσιν τὸ 15ωρον, καὶ εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§87Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Τὸ ὅλον ζήτημα εἶναι τεχνικὴ ὀργάνωσις τῆς φορολογίας. Τίποτε ἄλλο.

§88Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐκολώτατον πρᾶγμα καὶ μὴ παρέχον ἀφορμὰς διὰ λαθρεμπόριον. Ἐάν, πράγματι, ἐνδιαφέρεται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀνακουφίσῃ τοὺς ἀμπελουργούς, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασίν μου.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μαλλιάκας ἔχει τὸν λόγον.

§90Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἐπερωτῶνται οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Γεωργίας, διατί δὲν διηυκόλυναν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ οἴνου, διότι δὲν ἀπεζημίωσαν τοὺς παγετοπλήκτους ἀμπελουργούς, διότι μὲ ἀπελπιστικῶς βραδὺν ρυθμὸν βαίνει ἡ ἀνανέωσις τῶν ἀμπέλων δι’ ἀμερικανικῶν κλημάτων καὶ καταστρέφονται ἐκ φυλλοξήρας αἱ ἄμπελοι, διότι τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον μένει εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, πρὸς χρῆσιν των, ἀφορολόγητον, εἶναι πολὺ μικρὸν καὶ ἐν γένει δι’ ἔλλειψιν προστασίας τῆς παραγωγῆς. Ἐκ τῆς συζητήσεως προέκυψαν καὶ ἄλλα τινά. Ἡ ἀνάγκη τῆς ἱδρύσεως ὀργανισμοῦ αὐτασφαλείας τοῦ εἴδους, διεπιστώθη δὲ καὶ ὁ κίνδυνος, ὁ ὁποῖος προέκυψεν ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι κατασκευάζεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὡς γνήσιος ἑλληνικὸς οἶνος, ὁ σταφιδίτης. Ἡ ἐπερώτησις εἶναι βάσιμος, διότι, πράγματι, πρόκειται περὶ ἑνὸς σοβαρωτάτου ἐθνικοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον ὀρθῶς ἐλέχθη, ὅτι ἀποτελεῖ τὰ 10% ἐπὶ τοῦ ὅλου ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ τῆς ἐν γένει οἰκονομίας μας. Ἀλλὰ δὲν εἶναι πρωτοφανὴς ἡ κυβερνητικὴ ἀβελτηρία, ἐπὶ τοῦ σημαντικοῦ τούτου προϊόντος, διότι τὴν αὐτὴν τακτικὴν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἐθνικῶν προϊόντων. Τὴν ἰδίαν τακτικὴν ἠκολούθησε καὶ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου καὶ ἐπὶ τοῦ καπνοῦ καὶ ἐπὶ τῆς σταφίδος. Δηλαδή, κατηγορεῖται ἡ Κυβέρνησις δι’ ἔλλειψιν γεωργικῆς πολιτικῆς. Πράγματι, ἐνθυμεῖσθε, ὅταν, πρὸ ἔτους ἀνεπτύχθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Ἐπὶ ἡμέρας προσεπαθήσαμεν νὰ πείσωμεν τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ 2 κυρίως σημείων, ὅτι, δηλαδή, ἦτο ἀνάγκη νὰ προβῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, τὸ ὁποῖον ἄφθονον διέθετεν ἡ ἑλληνικὴ ἀγορά, καὶ ἦτο δυνατὸν νὰ διατεθῇ εἰς πολὺ καλλιτέρας τιμὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ δεύτερον νὰ προέβαινεν εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ τὸν καθορισμὸν τιμῆς συγκεντρώσεως τὰς 6000 δραχ., καθ’ ἣν ἐποχὴν τὸ κόστος τοῦ ἐλαίου, τοὐλάχιστον ἐν Μυτιλήνῃ, ἀνήρχετο εἰς 6.600 δραχ. κατ’ ὀκᾶν εἰς πεδινὰς περιφερείας καὶ 6850 εἰς τὰς ὀρεινὰς τοιαύτας. Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις, διὰ μὲν τὴν ἐξαγωγὴν ἀντέταξε τὰ μπὸνς καὶ τὴν παρημπόδισε δι’ ὅλων τῶν μέσων, μὲ τὴν παρεμβολὴν τῶν πολυπλόκων διατυπώσεων τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ δὲ τὴν συγκέντρωσιν, ἐπέμεινεν ἀνενδότως εἰς τὴν τιμὴν τῶν 5.200 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἐκρούσαμεν τότε τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ προεβλέψαμεν καὶ εἴπαμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι μία θὰ ἦτο ἡ ὁδός, τὴν ὁποίαν θὰ ἠκολούθει τὸ ἐθνικὸν τοῦτο προϊόν, ὅτι δηλ. θὰ διέρρεεν εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν μεγαλοπαραγωγῶν καὶ ἐνίων μεγαλεμπόρων καὶ οὗτοι, ἀποκλειστικῶς πλέον διαθέτοντες τὸ εἶδος, θὰ τὸ ἐμονοπώλουν καὶ καρπούμενοι ἀθέμιτα κέρδη, θὰ τὸ ἔφθανον εἰς τὴν σημερινήν του ἀπρόσιτον τιμήν, εἰς βάρος τοῦ συνόλου καὶ τῶν λοιπῶν μικροπαραγωγῶν. Δυστυχῶς, ἀπολύτως ἐδικαιώθημεν εἰς τὰς προβλέψεις μας ταύτας. Ἀλλά, μήπως τὰ παθήματα, ὑπάρχει περίπτωσις νὰ μᾶς ἔγινεν μαθήματα; Ἀμφιβάλλω. Διότι, ἤδη ἡ Κυβέρνησις ὁδηγεῖται εἰς ἕτερον τεράστιον σφάλμα. Δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν της ὅτι μὲ τὴν σημερινὴν τεραστίαν διαφορὰν τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου πρὸς τὸ σπορέλαιον, δίδεται ἡ εὐκαιρία τῆς εὐχεροῦς ἀναμίξεώς των καὶ τὸ μῖγμα αὐτὸ θὰ πωλῆται εἰς τὴν ἀγορὰν μὲ τιμὴν ἐλαιολάδου. Ἐπίσης συνεχίζεται ἡ παραγγελία σπορελαίων, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι αἱ παραγγελίαι θὰ ἐκτελεσθοῦν μόνον μετὰ 4–5 μῆνας, ὅτε τὰ ἔλαια θὰ ἔχουν πλημμυρίσει τὴν ἑλληνικὴν ἀγοράν, ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου καὶ ἐφεξῆς, λόγῳ τῆς ἐπικειμένης πλουσίας ἐφετεινῆς ἐσοδείας καὶ ἑπομένως αἱ τιμαί του θὰ εἶναι ἐξευτελιστικαί.

§91Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶσθε ἀντίθετος πρὸς τὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίων σήμερον;

§92Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἕως σήμερον καλῶς ἦλθον τὰ σπορέλαια, ἀλλὰ αἱ συνεχιζόμεναι παραγγελίαι σπορελαίων, εἶναι ἀσύμφοροι εἰς τὴν ἐλαιοπαραγωγήν, διότι ἐντὸς ὀλίγου χρόνου τὸ ἔλαιον θὰ ὑπάρχῃ εἰς τιμὰς προσιτάς, καὶ διὰ τὸ πλέον πενιχρὸν βαλάντιον.

§93Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐσεῖς τί προτείνετε;

§94Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ θεραπεία, τὴν ὁποίαν προτείνομεν, εἶναι ἡ ἑξῆς: Πρῶτον, νὰ σταματήσουν αἱ περαιτέρω παραγγελίαι σπορελαίων, διότι ἡ ἐκτέλεσίς των θὰ συμπέσῃ μὲ τὴν ἔκθλιψιν τοῦ ἐλαιολάδου, ὅτε ἡ τιμή του θὰ εἶναι, φυσικῶς, μειωμένη, καὶ δεύτερον, τὸ σπορέλαιον νὰ διανέμεται, ἀφοῦ προηγουμένως ὑδρογονώνεται, ὁπότε δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἡ περίπτωσις τῆς εὐχεροῦς ἀναμίξεώς του καὶ πωλήσεως εἰς τιμὰς ἐλαιολάδου, τὰς ὁποίας θὰ καρπωθοῦν οἱ ἐκμεταλλευταὶ τοῦ ἐλαίου. Αὐτὰ ὡς παρέκβασις, ἐπὶ τῆς κυρίας ἐπερωτήσεως. Ἐπανερχόμενος εἰς τὴν ἐπερώτησιν τοῦ οἴνου, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι, πράγματι, αἱ ἴδιαι ἀναλογίαι τηροῦνται καὶ ἐδῶ. Ἐφ’ ὅσον ὁ οἶνος παράγεται ἄφθονος εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὑπάρχουν περισσεύματα καὶ ἀποθέματα, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπείγει, εἶναι νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἐξαγωγή του. Ἐφιστᾶται ἡ ταυτόχρονος προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν λῆψιν μέτρων, κατὰ τρόπον ὥστε νὰ μὴ διαφημίζεται ὁ σταφιδίτης οἶνος, ὡς οἶνος γνήσιος. Ἐπίσης, νὰ ἱδρυθῇ τὸ ταχύτερον ὀργανισμὸς αὐτασφαλείας τοῦ οἴνου. Κατὰ τὰ λοιπά, καὶ ἰδίᾳ ὡς πρὸς τὴν φυλλοξήραν καὶ τὴν ἀνανέωσιν τῶν ἀμπέλων, ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἔλθῃ ἀρωγὸς διὰ μέτρων πλέον συντόνων, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὡς διεπιστώθη καὶ ἐκ τῶν ἀγορεύσεων τῶν λοιπῶν συναδέλφων, νὰ παρατείνεται ἡ ἀνανέωσις ἐπὶ μίαν 25ετίαν ἢ 30ετίαν. Βεβαίως, πρέπει, ἐπίσης, νὰ δοθῇ ἀποζημίωσις εἰς τοὺς παγετοπλήκτους καὶ νὰ αὐξηθῇ τὸ ποσὸν τοῦ ἀφορολογήτου οἴνου, πρὸς χρῆσιν τῶν οἰνοπαραγωγῶν. Γενικῶς, ἐπὶ ὅλων τῶν ἐθνικῶν προϊόντων, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, στερεῖται πολιτικῆς, ἐνῷ πρέπει νὰ ἀποκτήσῃ, κατὰ πρῶτον λόγον, γεωργικὴν πολιτικὴν καὶ νὰ ἐμμείνῃ εἰς ταύτην, χωρὶς νὰ παρασύρεται ἀπὸ τοὺς αὐτοκλήτους συμβουλάτοράς της καὶ νὰ ἀποκτήσῃ πρόγραμμα γεωργικόν, τοῦ ὁποίου στερεῖται· (χειροκροτήματα).

§95Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ἀργ)νθίας). Ἡ μακρὰ ἀνάπτυξις τῆς ὑπὸ συζήτησιν ἐπερωτήσεως, ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, νομίζω ὅτι καθιστᾷ περιττὴν τὴν παρ’ ἡμῶν ἀνάπτυξιν ταύτης. Ἔχω μόνον νὰ παρατηρήσω ὅτι, τὰ χορηγούμενα δάνεια εἰς τοὺς ἀμπελουργούς, ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, εἶναι ἐλάχιστα καὶ θὰ πρέπει, ὁπωσδήποτε, ἡ Κυβέρνησις νὰ φροντίσῃ διὰ τὴν αὔξησιν τούτων. Ὡσαύτως, κρίνομεν σκόπιμον νὰ τονίσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι τὰ ἀποθέματα οἴνου εἰς τὴν περιφέρειαν Νεμέας εἶναι μεγάλα, καὶ θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις, ὁπωσδήποτε, νὰ φροντίσῃ διὰ τὴν διάθεσιν τούτων. Ἐπίσης δὲ φρονοῦμεν, ὅτι δὲν πρέπει, παραλλήλως πρὸς τὴν τοποθέτησιν τοῦ προϊόντος τῆς ἀμπέλου, νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ βιομηχανία ψύχους, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀνταποκρίνωνται αἱ ἀνάγκαι τῶν ἀμπελουργῶν πρὸς τὰς ἀνάγκας τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ, διότι ἀκόμη καὶ τὰ ἔσοδα τοῦ Κράτους, ἀπὸ τὴν ἄμπελον, προβλέπονται μεγάλα, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις, μὲ σθένος, ἀναβλέψῃ πρὸς τὸ ἐθνικὸν αὐτὸ προϊόν.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαχρήστου ἔχει τὸν λόγον.

§97Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Ἀξιότιμοι συνάδελφοι ὡμίλησαν γενικῶς διὰ τὰ ζητήματα τοῦ οἴνου καὶ τῆς ἀμπέλου καὶ ὅλοι ἐκάκισαν τὴν τακτικὴν τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Καὶ ἐγώ, ὡς ἐκπρόσωπος μιᾶς κατ’ ἐξοχὴν ἀμπελουργικῆς περιφερείας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμιλήσω καὶ νὰ μεταφέρω εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸ παράπονον τῶν ἀμπελουργῶν Ἀττικοβοιωτίας, διὰ τὴν ἀδιαφορίαν τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύουν αἱ Κυβερνήσεις πρὸς τὴν ὑγιᾶ τάξιν τῶν ἀμπελουργῶν, οἱ ὁποῖοι τόσα προσφέρουν καὶ εἰς χρῆμα καὶ εἰς αἷμα. Τὰ ζητήματα, τὰ ἀφορῶντα τὸν οἶνον καὶ τὴν ἄμπελον, θὰ τὰ διαιρέσω εἰς 5 κατηγορίας. 1ον, τὰ ἀφορῶντα τὴν φορολογίαν τοῦ οἴνου. 2ον, τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς κατὰ στρέμμα ἀμπέλου, ἐν σχέσει μὲ τὰς σημερινὰς τιμάς. 3ον, τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν οἴνων. 4ον, τὸ ζήτημα τῆς αὐτασφαλείας τῶν ἀμπελουργῶν καὶ 5ον, ὁ ἀγὼν ἐναντίον τῆς φυλλοξήρας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναπτύξω ἓν πρὸς ἓν τὰ θέματα, καὶ ἀρχίζω ἀπὸ τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας τοῦ οἴνου. Δυνάμει τῆς σχετικῆς νομοθεσίας ἀπὸ 2)9)30, ἡ φορολογία τοῦ οἴνου ἔγκειτο εἰς ποσοστὸν φθάνον μέχρι 10% ἐπὶ τῆς μέσης ἀγοραίας τιμῆς χονδρικῆς πωλήσεως τοῦ οἴνου. Ἦτο, πράγματι, ἕνα μέτρον δίκαιον καὶ ἀνάλογον μὲ τὰς κρατούσας συνθήκας. Ἀλλὰ τὸ δίκαιον αὐτὸ μέτρον, ἦλθεν ὁ κατοχικὸς νόμος 1557)42, ὅστις ἐξουσιοδότησε τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, κατόπιν γνωμοτεύσεως ἐπιτροπῆς, νὰ κανονίζῃ τὸν φόρον ἕκαστον ἔτος ἀναλόγως. Αἱ συνθῆκαι τῆς κατοχικῆς περιόδου ἦσαν τελείως διάφοροι καὶ ἐπέβαλον τὴν λῆψιν μέτρων, διότι ὅλοι ἐνθυμούμεθα τὴν ἁλματώδη αὔξησιν τῶν τιμῶν, τὸν πληθωρισμὸν τῆς δραχμῆς, ὁπότε ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναμένῃ τὴν γνωμοδότησιν τῆς ἐπιτροπῆς καὶ κανόνιζε τὸν φόρον βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ τοῦ 1942. Σήμερον, ὑπέρ ποτε ἄλλοτε, ἐπιβάλλεται ἡ ἐπάνοδος εἰς τὰ προπολεμικῶς κρατοῦντα, ὅπου ὁ ὑπουργὸς καθώριζεν τὴν φορολογίαν ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀγοραίας τιμῆς χονδρικῆς πωλήσεως. Ὑπεβάλομεν μίαν ἐρώτησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν τιμήν νὰ ἀπαντήσῃ καὶ διὰ τῆς ἀπαντήσεώς του αὐτῆς θέλει νὰ πιστεύῃ ὅτι ὄντως τὸ ποσοστὸν τῆς σημερινῆς φορολογίας εἶναι μέχρι 10%. Φέρω ἕνα παράδειγμα, τὸ γλεῦκος εἰς τὴν περιφέρειάν μου πωλεῖται 1300–1400 δραχ. Συνεπῶς, μὲ βάσιν τὸ 10%, θὰ πρέπει ἡ φορολογία νὰ εἶναι 130–140 δραχ., ἐνῷ εἶναι 220 δραχ. Συνεπῶς δὲν εἶναι 10%. Ἡ τοιαύτη φορολογία εἶναι βαρεῖα.

§98Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Τὴν ἀπάντησιν καὶ τὴν ἐρώτησιν δὲν τὴν ἔχω γράψει ἐγώ. Ἡ ἀπάντησις, πάντως, δὲν εἶναι «φίξ». Λέγει ὅτι δύναται νὰ φθάσῃ καὶ μέχρι 10%. Αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς ἀπαντήσεως. Καὶ θὰ σᾶς δώσω καὶ περαιτέρω ἐξηγήσεις. Εἰς τὴν Λευκάδα, ἡ φορολογία εἶναι 80 δραχ., εἰς τὴν Κύμην 100 δραχ. (Ἀναγινώσκει).

§99Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἡ ἀπάντησις δὲν εἶναι ἱκανοποιητικὴ εἰς τὰ ἐπιχειρήματα ποὺ ἀνέπτυξεν ὁ κ. Παπαχρήστου, διότι δὲν ἀναφέρει τὶ ποσοστὸν εἶναι ὁ φόρος ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ οἴνου, δεδομένου ὅτι εἰς ἑκάστην περιοχὴν ἡ τιμὴ τοῦ οἴνου εἶναι διαφορετικὴ καὶ ποικίλλει ἀναλόγως τῶν μεταφορικῶν μέσων ἑκάστης περιοχῆς. Ἡ ἀπάντησις θὰ ἦτο ὀρθὴ ἐὰν ἀνήγαγε τὰ ποσὰ εἰς ποσοστὰ ἐπὶ τῆς κατὰ τόπους ἀξίας τοῦ οἴνου. Ὅπου ὑπάρχουν θαλάσσιαι μεταφοραί, ἔχει τιμὴν ὁ οἶνος, ὅπου δὲν ὑπάρχουν, δὲν ἔχει. Πάντως ἡ φορολογία ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τόπους δεικνύει μεγάλον ποσοστὸν φόρου — πλέον τοῦ 10%, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν κατὰ τόπους τιμῶν τῶν οἴνων.

§100Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Ἡ παρατήρησις τοῦ ἀγαπητοῦ κ. συναδέλφου εἶναι ὀρθὴ καὶ ἡ ἀπάντησις εἰς αὐτὴν εἶναι, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει ἀκριβῶς αὐτῆς τῆς σκέψεως ἐγένετο ὁ καθορισμὸς τοῦ φόρου, δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, τῆς ὁποίας, μάλιστα, ἔσπευσα νὰ εἴπω ὅτι δὲν ὑπέχω τὴν εὐθύνην, διότι εἶναι ἀπόφασις πρὸ τῆς ἐγκαταστάσεώς μου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Πάντως ἡ φορολογία ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τιμῆς τοῦ οἴνου. Συνέβη, ὅμως, ἡ τιμὴ αὕτη νὰ διεκυμάνθη μετὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ φόρου, καὶ τοῦτο διότι ὁ Ὑπουργὸς εἶχε τὴν εὐχέρειαν τῆς μεταβολῆς τῆς φορολογίας.

§101Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Τὸ γεγονὸς εἶναι ἕν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρίζεται τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ὅτι ἐμείωσε τὸ φορολογικὸν ποσοστόν.

§102Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐν πάση περιπτώσει, κύριε συνάδελφε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντήσας ἐπεβεβαίωσε τοὺς ἀριθμούς σας.

§103Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Εἶναι ἀκριβὲς πρὸς τὴν ἀπόφασιν.

§104Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Πράγματι, λοιπόν, αὕτη ἡ φορολογία εἶναι βαρεῖα καὶ ἐπαχθής. Καὶ κρατεῖ ὅλον τὸν γεωργικὸν κόσμον, λόγω τῆς μὴ διαθέσεως τῶν προϊόντων του καὶ τῶν πολλαπλῶν καὶ ποικίλων ὑποχρεώσεων τὰς ὁποίας ἔχει, δανειακῶν, καλλιεργητικῶν, οἰκογενειακῶν κλπ. ὑποχρεώσεων. Εὐτυχῶς, χάρις εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς Ἐπιτροπῆς, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατώρθωσε νὰ πεισθῇ καὶ νὰ σταματήσῃ τὸ κακόν, δηλαδὴ νὰ μεταφέρῃ τὸν φόρον ἀπὸ φόρον παραγωγῆς εἰς φόρον καταναλώσεως. Ἐπίσης διὰ τοῦ κατοχικοῦ νόμου 1557)42, κατηργήθη καὶ μία ἄλλη διάταξις τοῦ νόμου τοῦ 1930, ἀφορῶσα τὸ παραμένον διὰ τὰς καλλιεργητικὰς ἀνάγκας τοῦ παραγωγοῦ ἀφορολόγητον ποσόν. Οὕτω τὸ ποσὸν ἀπὸ 600 ὀκ. ἀφορολόγητον ποσὸν περιωρίσθη εἰς 300 ὀκ. διὰ τὸν οἶνον καὶ τοῦτο τὸ ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις τότε κατόπιν πολλῶν προσπαθειῶν, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν. Σᾶς ἐρωτῶ, κ. Ὑφυπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, εἶναι δίκαιον, διὰ τὸ κρασὶ τὸ ὁποῖον πίνει μόνος του ὁ γεωργός, ἢ δι’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δίδει εἰς ἕνα φίλον του, διότι ὑπάρχει τὸ ἔθιμον νὰ χορηγῆται εἰς τοὺς ἐργάτας του ἡμερησίως ὡρισμένη ποσότης κρασί, ἢ δι’ ἐκεῖνο ποὺ στέλλει ὡς δῶρον, νὰ πληρώνῃ φόρον; Δι’ αὐτό, κ. Ὑφυπουργέ, ζητοῦμεν νὰ ἐπαναφέρετε, ἂν ὄχι τὰς 1000 ὀκάδας, τοὐλάχιστον αἱ 600 νὰ παραμένουν ἀφορολόγητοι. Ἡ τοιαύτη, λοιπόν, διαρρύθμισις τῆς φορολογίας τοῦ οἴνου ἐπιβάλλεται, ἡ τυχὸν δὲ προκύπτουσα διαφορὰ εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου, νὰ καλυφθῇ διὰ τῆς ἀντιστοίχου αὐξήσεως τῆς φορολογίας τοῦ καθαροῦ οἰνοπνεύματος, ὁπότε καὶ χρήματα περισσότερα θὰ εἰσπράξῃ τὸ Κράτος, ἀλλὰ θὰ σταματήσῃ καὶ τὸ κακὸν τὸ ὁποῖον παρατηρεῖται σήμερον, ὅπου ὁ ἑλληνικὸς λαός, ἔχων ἀπέναντί του κρασὶ καὶ οὖζο, προτιμᾷ τὸ οὖζο ὡς εὐθηνότερον, πρὸς βλάβην τῆς δημοσίας ὑγείας. Παραλλήλως μὲ αὐτὸ εἶναι καὶ ὁ συναγωνισμὸς πρὸς τὸ κρασί. Ἐπιβάλλεται, λοιπόν, νὰ ἀποκατασταθῇ μία φορολογικὴ ἰσότης μεταξὺ τῶν προϊόντων τῆς ἀμπέλου καὶ τῆς σταφίδος. Τὸν φορολογικὸν συντελεστὴν διὰ τὸ οἰνόπνευμα τὸν γνωρίζετε, εἶναι 100%, ἐνῷ διὰ τὸ κρασὶ εἶναι 300%.

§105Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Ἐὰν αὐξήσωμεν τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος, θὰ διατρέξωμεν τὸν κίνδυνον νὰ παρατηρηθῇ κάμψις εἰς τὴν κατανάλωσιν αὐτοῦ.

§106Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Ἐπίσης προτείνω ἓν ἄλλο, ὅσον ἀφορᾷ τὸ βιομηχανικὸν προϊόν, τὸν ζῦθον. Καὶ ἐκεῖ ἠμποροῦμεν νὰ ἐπιφέρωμεν μίαν αὔξησιν τῆς φορολογίας, πρὸς ἀνακούφισιν τῶν ἀμπελουργῶν ἐκ τῆς φορολογίας τοῦ οἴνου, καὶ πρὸς κάλυψιν ἐλλειμμάτων τοῦ Προϋπολογισμοῦ, τὰ ὁποῖα δυνατὸν νὰ παρουσιασθῶσι. Βεβαίως, δὲν ζητῶ νὰ καταπολεμήσωμεν τὴν βιομηχανίαν τοῦ ζύθου, ἀλλὰ νὰ αὐξήσωμεν τὴν φορολογίαν αὐτοῦ καὶ νὰ μειώσωμεν τοῦ οἴνου, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸ μοναδικὸν εἰσόδημα μιᾶς πολυπληθοῦς παραγωγικῆς τάξεως, ἀξίας κάθε ὑποστηρίξεως. Ἐκτὸς αὐτοῦ, τὸ βιομηχανικὸν προϊὸν αὐτὸ τοῦ ζύθου, ἐνδιαφέρει περιωρισμένον ἀριθμὸν κεφαλαιούχων, οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦν καὶ συνάλλαγμα διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν πρώτων ὑλῶν τῆς παρασκευῆς του.

§107Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Νομίζω ὅτι καὶ σεῖς θὰ συμφωνῆτε μαζί μου, ὅτι ὁ ζῦθος θὰ πρέπει νὰ προστατευθῇ ἔν τινι μέτρῳ, ὄχι χάριν τῶν βιομηχάνων, ἀλλὰ χάριν τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος εὑρίσκει ἕνα ποτῆρι μπύρα καὶ δροσίζεται. Συνεπῶς, ἔχομεν κατανάλωσιν οἴνου καὶ κατανάλωσιν ζύθου καὶ νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ κανονίσωμεν ἕκαστον τῶν θεμάτων χωριστά.

§108Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος. Ἔρχομαι, κύριοι, εἰς τὸ δεύτερον μέρος, εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς καὶ τῶν σημερινῶν τιμῶν. Ἐπειδὴ κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐγένετο ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ ἀξιοτίμου Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐγεννήθησαν ἀντιρρήσεις ὅσον ἀφορᾶ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ φτιάξω ἕνα πίνακα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν περιφέρειάν μου τοὐλάχιστον, τῶν δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν κατὰ στρέμμα καλλιέργειαν τῆς ἀμπέλου, τὸν ὁποῖον, ὅμως, δὲν θὰ ἀναγνώσω, διότι θὰ κουράσω τὴν Βουλήν. Θὰ παρακαλέσω, ὅμως, τὸν κύριον Πρόεδρον, νὰ γραφῇ ὡς ἔχει εἰς τὰ Πρακτικά, διὰ νὰ τὸν ἰδοῦν καὶ οἱ ἄλλοι κύριοι συνάδελφοι. Στοιχεῖα ὡρισμένα τούτου, εἶναι τὰ ἑξῆς: τὸ κρασὶ στοιχίζει εἰς τὴν περιφέρειάν μου (Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας) 2.300 δραχ., ἐνῷ πωλεῖται πρὸς 1800 καὶ 1350. Καὶ ἔρχομαι, κύριοι, εἰς τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ κρασιοῦ.

§109Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Τὸ 2.300 ἀπὸ ποῦ βγαίνει, δηλαδὴ ὡς κόστος παραγωγῆς τί ὑπολογίζετε;

§110Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Ξελάκκωμα, κλάδεμα, συλλογὴ κλημάτων, λιπάσματα κλπ.

§111Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ὑπολογίζετε παραγωγὴν κατὰ στρέμμα πόσην;

§112Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. 270.000 δραχ.

§113Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Τὴν ποσότητα, ἐννοῶ.

§114Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. 200 ὀκάδες. Αὐτή, δυστυχῶς, εἶναι ἡ παραγωγή.

§115Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἶσθε, νομίζω, ὑπερβολικός.

§116Β. ΣΑΓΙΑΣ. Πολὺ σωστά. Ὑπάρχουν ἀμπέλια 25 στρεμμάτων, ποὺ βγάζουν 2 κάρρα μοῦστο.

§117Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τῶν κρασιῶν. Ἡ Ἑλλάς, λόγῳ τῶν κλιματολογικῶν καὶ ἐδαφικῶν συνθηκῶν, ἀποτελεῖ μίαν βασικὴν καλλιεργήσιμον γῆν τῆς ἀμπέλου. Ἡ ἄμπελος καλύπτει 1.700.000 στρέμματα καὶ ἀπασχολεῖ 200.000 οἰκογενείας, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν συνολικὸν πληθυσμὸν 1.000.000. Βλέπετε, ὅτι καλύπτει τὸ ⅐ τοῦ συνόλου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος, μὲ παραγωγὴν ἐτησίαν 400 τόννους περίπου. Αἱ 320.000 τόννοι ἐξ αὐτῶν διετίθεντο διὰ τὸ ἐσωτερικόν, προπολεμικῶς δὲ διετίθεντο καὶ ἄλλαι 20.000 τόννοι εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Συνεπῶς, μένει μία ποσότης 60.000–50.000 τόννων περίπου διὰ τὴν ἐξαγωγήν. Πέρυσιν, χάρις εἰς τὰς προσπαθείας τῶν ἀμπελουργικῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, τῶν ὁποίων ἀξίζει πᾶς ἔπαινος, κατωρθώθη ὥστε ἡ Κυβέρνησις, ἵνα μὴ εἴπω τίποτε ἄλλο, νὰ ἀντιληφθῇ ὅτι πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῇ καὶ διὰ τὸ κρασὶ καὶ ἔτσι διὰ τῆς ἑλληνογαλλικῆς συμβάσεως, ἐξήχθη μία ποσότης 15.000 τόννων εἰς τὴν Γαλλίαν. Ἐφέτος παρουσιάζονται πολλὰ ἐμπόδια, διότι πολὺ ἀργὰ ἡ Κυβέρνησις ἐπελήφθη τῆς ὑποθέσεως τῆς ἐξαγωγῆς τῶν κρασιῶν. Ἀγορεύοντα συνάδελφον, πρὸ ἡμερῶν, τὸν διέκοψεν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διότι εἶπεν ὅτι ἡ Γαλλία ἔχει ἀνάγκην κρασιῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι ὄχι ἡ Γαλλία δὲν ἔχει ἀνάγκην κρασιῶν, ἀλλὰ ὅτι ἔχει ὑπερπαραγωγὴν καὶ ὅτι ἀναγκάζεται νὰ κάνῃ καὶ παρακράτημα. Ἀλλά, δὲν εἶναι ἔτσι τὰ πράγματα, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἡ Γαλλία εἶχε καὶ προπολεμικῶς, καὶ τώρα ἔχει ἀκόμη, ἀνάγκην εἰσαγωγῆς κρασιῶν, διότι ἔχει κρασιὰ ὡρισμένης ποιότητος καὶ πυκνότητος καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς εἰσάγει κρασιὰ καὶ ἀπὸ τὴν Πορτογαλίαν καὶ ἀπὸ ἄλλας χώρας. Ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, ἄφησε τὴν εὐκαιρίαν νὰ τῆς διαφύγῃ καὶ πῆγαν ἄλλοι πελάται καὶ κατέλαβον τὴν ἀγοράν καὶ ἐὰν δὲν ἐπιδειχθῇ ἄμεσον τὸ κρατικὸν ἐνδιαφέρον, φοβοῦμαι ὅτι τελικῶς θὰ ἐξωσθῶμεν ἀπὸ τὴν γαλλικὴν ἀγοράν, ἡ ὁποία μόνη ἀπερρόφα προπολεμικῶς 30–40.000 τόννους κρασί.

§118Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὅταν ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ ξένων κρασιῶν εἰς τὴν Γαλλίαν, ἡ Ἑλλὰς ἐξήγαγε 17.000 τόννους. Ἐφέτος εἶναι γενικὴ ἡ ἀπαγόρευσις. Οὐδεμία χώρα δύναται νὰ εἰσάγῃ κρασιὰ εἰς τὴν Γαλλίαν. Εἶναι ἀπόφασις τῆς γαλλικῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐλήφθη πρὸ ἑνὸς μηνός.

§119Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Πρὸ ἑνὸς μηνός, ὅμως, εἰσήγαγε κρασὶ ἡ Γαλλία. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν μπορεῖ ἡ Γαλλία, ἐφ’ ὅσον παράγει κρασὶ μέχρις 9 βαθμῶν —πάρα πάνω βαθμοὺς δὲν ἔχει— δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ ἔχῃ ἀνάγκην κρασιοῦ ὡρισμένης πυκνότητος καὶ ποιότητος.

§120Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Ἐπειδὴ ὡμιλήσατε διὰ τοὺς προκατόχους, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς πληροφορήσω τὸ ἑξῆς: Πρὸ τοῦ κ. Μαύρου, ἐγὼ ὑπῆρξα προκάτοχος Ὑπουργός, διότι οἱ μεσολαβήσαντες Ὑπουργοὶ διετέλεσαν ἐπὶ μικρὸν διάστημα καὶ ἐγὼ παρέλαβα τὸ Ὑπουργεῖον ἀκριβῶς τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο ἡ τοποθέτησις τῶν οἴνων καὶ διεξήγαγα τὰς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν Γαλλίαν καὶ αὐτὴ ἐδέχθη νὰ εἰσάγῃ ἐξ Ἑλλάδος 15.000 τόννους καὶ ἐδώσαμεν καὶ 2.000 τόννους ἐπὶ πλέον, ἐμφιαλωμένου οἴνου τῆς Σάμου, διὰ 20 ἑκατομμ. γαλλικὰ φράγκα. Ὅλα αὐτὰ ἐξετελέσθησαν. Ἀλλά, φυσικά, ἦλθε τώρα ἄλλο ἔτος, κατὰ τὸ ὁποῖον δὲν συμφέρει εἰς τὴν Γαλλίαν νὰ εἰσάγῃ, διότι, ὅπως γνωρίζετε σεῖς, ἀσχολούμενος εἰδικώτερον μὲ τὸ θέμα, δὲν εἶναι ἴσαι αἱ ἀνάγκαι κατ’ ἔτος καὶ σταθεραί, ἀλλὰ ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς ποιότητος καὶ ποσότητος τῆς γαλλικῆς παραγωγῆς ἡ εἰσαγωγὴ ἢ ὄχι ξένων οἴνων.

§121Γ. ΜΑΥΡΟΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκονομίας). Θὰ ἐνδιέφερεν ἴσως, τὴν Βουλὴν νὰ ἐπληροφορεῖτο, ὅτι ἐκδηλοῦται ἀγγλικὸν ἐνδιαφέρον διὰ σημαντικὴν ποσότητα οἴνων καὶ ὅτι ἀναμένεται, ἐκτὸς αὐτοῦ, ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν, ἀποστολὴ ἐκ Γερμανίας μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν ὑπεύθυνον Ἀμερικανὸν τῆς Διζωνίας διὰ τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα, ἡ ὁποία θὰ ἔλθῃ εἰς συνεννόησιν μὲ τὴν ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, καὶ ἐκεῖ θὰ καταβάλωμεν πᾶσαν προσπάθειαν, διὰ νὰ δώσωμεν κάτι εἰς τὴν Γερμανίαν. Ἡ Κυβέρνησις, καθημερινῶς ἀσχολεῖται μὲ τὴν Γαλλίαν καὶ δὲν ἔπαυσε προσπαθοῦσα νὰ τοποθετήσῃ κρασιὰ παρὰ τὴν ἀπαγόρευσιν τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις.

§122Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Πάντως, τὸ ὅλον ζήτημα εἶναι παλαιὸν καὶ νομίζω ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ ἱστορία μόνον εἰς τὴν ἀδιαφορίαν, μπορεῖ νὰ εἴπῃ τις, τῆς Κυβερνήσεως στηρίζεται. Αἱ τιμαὶ ἔχουν ὡς ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει). Συνεπῶς, βλέπετε ὅτι ὑπάρχει μία διαφορὰ 50% καὶ ἐὰν συγκρίνῃ κανεὶς τὰς ἐσωτερικὰς τιμὰς μὲ τὰς ἐξωτερικὰς τιμάς, βλέπει ὅτι εἶναι ἀδύνατον ἡ Ἑλλὰς νὰ προχωρήσῃ, χωρὶς τὴν κρατικὴν μέριμναν, πρὸς τὰ ἐμπρός, ἐὰν τὸ Κράτος της δὲν πριμοδοτήσῃ τὸ κρασί, δεδομένου ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἑλληνικοῦ κρασιοῦ εἶναι ὑποδιπλασία τῶν διεθνῶν τιμῶν καὶ ἐὰν δὲν συμφωνήσῃ μὲ τὰ πορίσματα τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν μετέχει καὶ ὁ ἀξιότιμος Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἡ δὲ Κυβέρνησις, καταλήγει εἰς τὴν ἀπόσταξιν τοῦ κρασιοῦ. Εἶναι καὶ αὐτὸ ἓν θέμα συζητήσιμον, προέχει, ὅμως, ἡ πριμοδότησις, διὰ νὰ μπορέσῃ καὶ ὁ παραγωγὸς νὰ πάρῃ κάτι ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἱστορίαν. Ἓν ἄλλο ζήτημα, εἶναι ἡ περίπτωσις τῆς μελάσσης. Θὰ μοὶ εἴπῃ, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ μελάσσης κλπ. καὶ ὅτι ἡ διαφορὰ διατίθεται διὰ τὴν πριμοδότησιν τῆς σταφίδος. Ἀλλά, διατί διὰ τὴν πριμοδότησιν τῆς σταφίδος καὶ ὄχι καὶ τῆς ἀμπέλου; Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἓν ζήτημα, τὸ ὁποῖον, ὅσον ἀφορᾷ τὸ πολιτικὸν μέρος, παίρνει μορφὴν σκανδάλου, ὅσον ἀφορᾷ, ὅμως, τὸ μέρος τῆς δημοσίας ὑγείας, παίρνει τὴν μορφὴν τοῦ ἐγκλήματος. Κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ 1947, κάποιος ἐνδιαφερόμενος εἰσαγωγεὺς κατώρθωσε νὰ πάρῃ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἄδειαν εἰσαγωγῆς διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους, οἰνοπνεύματος ἐκ Κούβας, ὀνόματι Βαγιονῆς. Ἔφερε τὸ οἰνόπνευμα εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς καί, ἀφοῦ ἐπῆρε τὸ ἀντίκρυσμα, ἐγκατέλειψε τὸ οἰνόπνευμα καὶ ἐξηφανίσθη, Παρέμεινε τὸ οἰνόπνευμα εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς ἐπὶ τρεῖς μῆνας ἀζήτητον. Διηρωτῶντο οἱ τελωνειακοὶ ὑπάλληλοι, τίνος εἶναι τὸ οἰνόπνευμα αὐτὸ καὶ οὐδεὶς ἠμποροῦσε νὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Τελικῶς, εὑρέθη ὅτι ἀνήκει εἰς τὸ Κράτος.

§123ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί ποσότης;

§124Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. 1300 τόννοι.

§125Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν συνωδεύετο τὸ οἰνόπνευμα μὲ δηλωτικά;

§126Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Τὰς πληροφορίας θὰ σᾶς δώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν θὰ ἀπαντήσῃ. Ὁ τότε Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ κ. Κάντζιας, ἐκάλεσε τοὺς βιομηχάνους βʹ κατηγορίας, διὰ νὰ μπορέσῃ νὰ πωλήσῃ τὸ οἰνόπνευμα. Οἱ βιομήχανοι, βλέποντες τὴν ἀδυναμίαν τοῦ Κράτους, προσεπάθησαν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν καὶ πράγματι τὸ ἐπέτυχαν. Πρῶτον, δὲν ἠγόρασαν τὸ οἰνόπνευμα εἰς τὴν πραγματικήν του τιμήν. Ἀλλά, τὸ σπουδαιότερον, ἐκβιάζοντες τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀνάγκην πάσῃ θυσίᾳ νὰ διαθέσῃ τὸ οἰνόπνευμα αὐτό, κατώρθωσαν ἀπὸ τὸ Γεν. Χημεῖον τοῦ Κράτους νὰ πάρουν ἄδειαν καὶ τὸ οἰνόπνευμα αὐτό, τὸ ὁποῖον προήρχετο ἐκ μελάσσης, νὰ τὸ χρησιμοποιήσουν διὰ τὴν ποτοποιΐαν, ἐνῷ, κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, τοῦτο ἀπαγορεύεται. Δι’ αὐτὸ σᾶς εἶπον ὅτι πρόκειται περὶ ἐγκλήματος. Ἀλλά, τὸ σπουδαιότερον, ὅταν οἱ βιομήχανοι ἐπῆγαν νὰ παραλάβουν τὸ οἰνόπνευμα εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς, ἐκ τῶν 1300 τόννων εὑρέθησαν μόνον 1000 τόννοι, οἱ 300 τόννοι ἐκλάπησαν. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν φορολογίαν τῶν 10 δρχ. ἐπὶ τοῦ οἴνου, τί φορολογία σᾶς διέφυγε ἀπὸ τοὺς 300 αὐτοὺς τόννους τοῦ οἰνοπνεύματος;

§127Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Μὴ περιμένετε ἀπάντησιν ἀμέσως, διότι πρόκειται περὶ θέματος γεννηθέντος πρὸ διετίας.

§128Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ποῖα μέτρα θὰ ληφθοῦν, διότι κάθε ἐπερωτήσεως ἀποτέλεσμα εἶναι νὰ ἐπιβάλλεται κάποια κύρωσις.

§129Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ δώσῃ ἀπάντησιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§130Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Κύριε Ὑφυπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, πολλὰ βάρη ἐπωμίζεσθε καὶ τὰ ἐπωμίζεσθε ἀδικαιολογήτως. Ἐνῷ δὲν πταῖτε σεῖς, θὰ σᾶς παρακαλέσωμεν καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος νὰ ἔχωμεν μίαν ἀπάντησίν σας τὸ ταχύτερον.

§131Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Θὰ παράσχω πληροφορίας εἰς τὴν Βουλὴν τὸ ταχύτερον.

§132Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, ὅταν θὰ μᾶς δώσῃ τὴν ἀπάντησιν, καθ’ ὃν χρόνον ἀπαγορεύεται ἡ ἀπόσταξις ἐγχωρίων προϊόντων, ὅπως τῶν στεμφυλῶν, διὰ ποῖον λόγον ᾐσθάνθη τὴν ἀνάγκην ἡ Κυβέρνησις τότε νὰ κάμῃ εἰσαγωγὴν οἰνοπνεύματος ἀπὸ τὴν Κούβαν.

§133Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Ἐπειδὴ ἐγεννήθη ζήτημα φορολογίας τοῦ οἰνοπνεύματος, πολὺ οἰνόπνευμα, ἀπὸ τὸ ἐγχώριον παραγόμενον, διαφεύγει τὴν φορολογίαν. Εἶναι γνωστὸν εἰς τὰ ἐργοστάσια καὶ εἰς τὰς βιομηχανίας, ὅτι ὑπάρχουν δύο τρόποι ἐλέγχου. Εἰς μὲν τὸν κρουνὸν ποὺ τρέχει τὸ οἰνόπνευμα, ὑπάρχει μετρητής, κατόπιν τὸ οἰνόπνευμα πηγαίνει εἰς δοχεῖα σφραγισμένα καὶ γίνεται διπλοῦς ἔλεγχος. Ἄλλος ἐλέγχει τὸν μετρητὴν καὶ ἄλλος τὰ σφραγισμένα δοχεῖα. Ἐδῶ παρουσιάζονται μεγάλαι βιομηχανίαι, τοῦ Ἀλιπράντη καὶ τῶν ζαχαρωδῶν προϊόντων καὶ οἰνοπνευμάτων Μοσχάτου, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν μετρητὴν καὶ ἔχουν μόνον σφραγισμένα δοχεῖα. Καὶ ποῖος μπορεῖ νὰ μᾶς βεβαιώσῃ, διατί οἱ κύριοι αὐτοὶ προσφέρουν τὸ οἰνόπνευμα κατὰ 500 δραχ. φθηνότερον ἀπὸ τὰς ἄλλας βιομηχανίας; Παρακαλῶ καὶ αὐτὸ νὰ ἐξετασθῇ.

§134Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Πολὺ ὡραῖα πράγματα μᾶς λέγετε.

§135Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Καὶ ἔρχομαι ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν προστασίαν τοῦ οἴνου. Ἡ ξηρὰ σταφίς, παρὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, ἐξακολουθεῖ νὰ γίνεται ξηροσταφιδίτης οἶνος.

§136Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Νόμοι αὐστηρότατοι εἶναι θεσπισμένοι καὶ λειτουργοῦν, ὅσον εἶναι δυνατόν.

§137Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Ἡ ὑπηρεσία σας δὲν παρακολουθεῖ ὅσον πρέπει τὸ ζήτημα· καὶ σᾶς λέγει πόσον ποσὸν σᾶς διέφυγε ἀπὸ τὴν μὴ φορολογίαν τοῦ ξηροσταφιδίτου οἴνου;

§138Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἂν πρόκειται νὰ μεταφερθῇ, θὰ ὑποστῇ φορολογίαν.

§139Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Λαθραῖα ἔρχονται καί, συνεπῶς, δὲν φορολογοῦνται.

§140Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῆς ξηρᾶς σταφίδος, ὑπάρχει καὶ ἡ νωπὴ σταφίς, ἡ χλωρὰ σταφίς. Καὶ ἐρωτῶ: Ἡ σταφίδα ἡ χλωρή, γίνεται καὶ σταφίδα ξηρὰ καὶ οἰνόπνευμα καὶ σταφυλοσάκχαρον. Ὁ ἀμπελίτης οἶνος, τί μπορεῖ νὰ γίνῃ; Διατί ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν οἰνοποίησιν καὶ τῆς χλωρᾶς σταφίδος;

§141Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§142Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Ὅπως ἔλεγον καὶ προχθές, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προστατεύωμεν ἓν προϊὸν, εἰς βάρος τοῦ ἄλλου. Τὰ δύο αὐτὰ προϊόντα εἶναι ἀδελφὰ προϊόντα.

§143Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Προπολεμικῶς, οὐδέποτε χλωρὰ σταφὶς ἐπήγαινεν εἰς τὴν ἀγοράν.

§144Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν ἐγίνετο ξηρὰ σταφίδα;

§145Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Τὸ πρᾶγμα, πῶς ἐγίνετο καὶ ποῦ ἐγίνετο, δὲν ἔχει σημασίαν. Σημασίαν ἔχει ὅτι καὶ προπολεμικῶς οἰνοποιεῖτο ἡ χλωρὰ σταφίς. Ὑπάρχει δὲ καὶ ὁλόκληρος ἡ ἱστορία τῆς Ἑταιρείας Οἴνων καὶ Οἰνοπνευμάτων, ἡ ὁποία ἐστηρίχθη εἰς τὴν οἰνοποίησιν τῆς χλωρᾶς σταφίδος. Προπολεμικῶς εἴχομεν δυνατότητας ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων τῆς σταφυλοκαλλιεργείας, ἐνῷ σήμερον δὲν τὰς ἔχομεν. Ἔχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ κάμωμεν οἰνοποίησιν ὅπου δὲν ἔχομεν τὴν δυνατότητα νὰ κάμωμεν πλήρη ἐξαγωγὴν τῶν οἴνων καὶ διὰ τοῦτο ἀποβλέπομεν εἰς τὴν ἀπόσταξιν. Προσπαθοῦμεν, ὡς Κυβέρνησις, ἀλλὰ καὶ ὡς ἐθνικὴ ἀντιπροσωπεία καὶ ἐθνικὴ οἰκονομία, νὰ κάμωμεν μίαν ρύθμισιν τοιαύτην, ὥστε νὰ προστατεύωμεν τὸ ἓν προϊὸν παραλλήλως πρὸς τὸ ἄλλο.

§146Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Τότε, θὰ ἐπρότεινα, ἐν συνεχείᾳ, ἄλλο πρᾶγμα. Πρὸ τοῦ πολέμου ὑπῆρχε μεγάλη παραγωγὴ σταφίδος. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι τὸ Κράτος, ἐθέσπισεν ὑποχρεωτικῶς τὸ σταφιδόψωμον. Διατί καὶ τώρα νὰ μὴ ὑποχρεώσῃ τὸ Κράτος νὰ προσφέρουν ὡρισμένην ποσότητα κρασιοῦ εἰς ὡρισμένους πελάτας; (γέλωτες). Τὸ κρασὶ δὲν δύναται νὰ τὸ κατηγορήσῃ κανείς. Εἶναι βασικὸν εἶδος διατροφῆς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τέταρτον, τὴν σύστασιν ταμείου αὐτασφαλίσεως τῶν ἀμπελουργῶν κατὰ παγετῶνος, χαλάζης καὶ λοιπῶν. Ἡμεῖς, κατὰ βάσιν, ζητοῦμεν τὴν παντελῆ κατάργησιν τοῦ φόρου τοῦ κρασιοῦ.

§147Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Νομίζω ὅτι δὲν τὸ θέλει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Ἐκεῖνο ποὺ εἰσπράττομεν, εἰς τὴν ἐποχὴν ποὺ ζῶμεν, εἶναι πολύ, δὲν εἶναι δὲ δυνατὸν νὰ τὸ ἀντικαταστήσωμεν, αὐξάνοντες τὴν φορολογίαν τοῦ οἰνοπνεύματος, διότι θὰ ἔχωμεν μείωσιν τῆς καταναλώσεως.

§148Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι, κατὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1947, κατὰ τὸν περίφημον ἐκεῖνον παγετῶνα, ἡ ἀμπελουργία ὑπέστη μεγάλας ζημίας. Τὸ γεγονὸς τοῦτο, διεπιστώθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ καθορίσῃ τὸ ποσοστὸν τῆς ζημίας καὶ νὰ παράσχῃ τὰ μέσα τῆς προστασίας. Καὶ ἀπὸ ὅλα αὐτά, δὲν ἔγινε τίποτε. Ἐκτὸς ἂν θεωρῆτε προστασίαν τῆς ἀμπελουργίας, τὸν διπλασιασμὸν τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ ἀμπελουργικὸς κόσμος, ὁ ὁποῖος ἔχει αἰσθητήριον ἀνεπτυγμένον, προτείνει τὰ χρήματα αὐτὰ νὰ τοῦ τὰ ἀφήσετε νὰ κάμῃ ταμεῖον ἀσφαλίσεως ἐναντίον τοῦ παγετῶνος καὶ εἶναι διατεθειμένος νὰ καταβάλῃ τὰ ἐπὶ πλέον, ὥστε νὰ ἔχῃ ταμεῖον ἀσφαλίσεως καὶ δὲν ἔχει διάθεσιν νὰ ἐνοχλήσῃ τὸ Κράτος. Διατί, κ. βουλευταί, ἐφ’ ὅσον ἔμποροι, ἰατροί, δικηγόροι, αὐτοκινητισταί, ἔχουν συστήσει ἴδια ταμεῖα καὶ οἱ ἀμπελουργοὶ νὰ μὴ τύχουν αὐτοῦ τοῦ εὐεργετήματος, τὸ ὁποῖον τόσον ὠφέλιμον θὰ εἶναι καὶ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν; Καὶ τελευταῖον ζήτημα, κ. Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὁ ἀντιφυλλοξηρικὸς ἀγών. Τὰ πρῶτα κρούσματα φυλλοξήρας εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀττικῆς καὶ δὴ εἰς τὸν Ὠρωπόν, παρουσιάσθησαν ἀπὸ πέρυσι, τῆς προσβολῆς ἐπεκτεινομένης ἁλματωδῶς καὶ ἀπειλούσης μετάστασιν εἰς ἄλλας περιφερείας. Πληροφοροῦμαι, ὅτι καὶ εἰς τὴν Ραφήναν ἐξεδηλώθη ἡ νόσος, βεβαιωθεῖσα καὶ ἐργαστηριακῶς παρὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐν τούτοις, καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς τοῦτο, οὐδεμία ἐνέργεια ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος συστηματικὴ ἤρχισεν, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ ἐπαπειλῶν τὴν περιφέρειάν μου κίνδυνος εἶναι θανάσιμος, διότι ἀποτελεῖ δι’ ἡμᾶς βασικὴν καλλιέργειαν. Τὸ ποσὸν τῶν 3.600.000.000 δραχ., τὸ ὁποῖον διαθέτει τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, εἶναι ἀσήμαντον.

§149Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Οὐδεὶς ἐκ τοῦ Ὠρωποῦ ἐζήτησε νὰ πάρῃ ἀμερικανικὰ κλήματα.

§150Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἡ ἀποκατάστασις τῶν καταστραφέντων ἀμπέλων εἶναι ζήτημα ζωτικὸν καὶ ἐπιβάλλεται νὰ διευκρινισθῇ ἐὰν χορηγοῦνται ἢ ὄχι τὰ ἀμερικανικὰ κλήματα εἰς μεμονωμένους ἀμπελουργοὺς ἢ διὰ τὴν δημιουργίαν φυτωρίων;

§151Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Εἰς μεμονωμένους ἀμπελουργούς, διὰ ν’ ἀποκαταστήσουν τοὺς καταστραφέντας ἀμπελῶνας των.

§152Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Καὶ προχθὲς διεκόψατε ἀγορεύοντα συνάδελφον καὶ ἐπανελάβατε τὸ ἴδιον. Καὶ ὅτι οὐδεὶς παραγωγὸς ἐζήτησεν ἀμερικανικὰ κλήματα καὶ ὅτι ποσότητα 100.000 μοσχευμάτων τὰ κατεστρέψατε. Καὶ ἐρωτῶμεν ἡμεῖς: Τὰ ἀμερικανικὰ αὐτὰ κλήματα, τὸ Κράτος τὰ παρέχει ἢ τὰ πωλεῖ; Διότι ὑπάρχει βασικὴ διαφορά. Ἀλλὰ καὶ εἰς ποῖον τὰ παρέχει; Εἰς τὸν παραγωγὸν μεμονωμένως; Οὐδέποτε. Διότι, ἐπανειλημμένως ἐζητήθησαν καὶ δὲν ἐδόθησαν. Τὰ χορηγεῖτε μόνον εἰς Συνεταιρισμοὺς καὶ μὲ τὴν ὑποχρέωσιν δημιουργίας φυτωρίων. Τοιαύτην παροχὴν ἐκάματε καὶ εἰς τὸν Ἀμπελουργικὸν Συνεταιρισμὸν Μαρκοπούλου Ἀττικῆς, χωρὶς ὅμως κρατικὴν ἐπιχορήγησιν. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο νὰ ναυαγήσουν ὅλαι αἱ προσπάθειαι τοῦ Συνεταιρισμοῦ αὐτοῦ, νὰ ἐγκαταλειφθῇ τὸ φυτώριον καὶ ἀντὶ ἀσημάντου ποσοῦ, νὰ πωληθῇ εἰς ὁμάδα κεφαλαιούχων, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν πόσον θὰ πωλήσουν κάθε ἀμερικανικὸν κλῆμα. Φοβοῦμαι, λοιπόν, μήπως μίαν ἡμέραν, ἴσως καὶ συντομώτατα, γεννηθῇ δημογραφικὸν πρόβλημα εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Ἀττικῆς. Ὅθεν ἐπιβάλλεται ταχίστη μέριμνα συγκροτήσεως τοῦ ἀντιφυλλοξηρικοῦ ἀγῶνος, προτοῦ ἡ ἐπέκτασις τῆς νόσου ἐπιδράσῃ καὶ εἰς τὴν παραγωγήν, ὁπότε θὰ ἀπαιτηθοῦν κατὰ πολὺ μεγαλύτερα μέσα διὰ τὴν ἀνανέωσιν καὶ ὑποστήριξιν τῶν καλλιεργητῶν. Αὐτὰ ἤθελα νὰ εἴπω ἐνώπιον τῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι δηλαδὴ ὁ οἶνος, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ ἕτερα τῆς αὐτῆς σειρᾶς προϊόντα, καπνόν, σταφίδα κλπ., οὐδεμιᾶς κρατικῆς ἀντιλήψεως ἔτυχε μέχρι σήμερον, πρᾶγμα ποὺ δημιουργεῖ πικρίαν καὶ παράπονον διὰ τὴν τάξιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν μεταφέρω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ διὰ μίαν εὐγενῆ καὶ ὑπερήφανον τάξιν, ἡ ὁποία τόσα προσφέρει εἰς χρῆμα καὶ εἰς αἷμα, κατὰ τὸν σκληρὸν ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον σήμερον διεξάγει ἡ Πατρίς· (χειροκροτήματα).

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φωτόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§154Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀγανάκτησις τῶν κ. συναδέλφων διὰ τὴν μὴ λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν ἀμπελουργῶν, εἶναι δικαιολογημένη. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται: Ἐλήφθησαν ἆραγε μέτρα καὶ ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου; Φαίνεται ὅτι δὲν ἐλήφθησαν. Καμμία Κυβέρνησις, οὔτε προπολεμικὴ οὔτε μεταπολεμική, ἔλαβε μέτρα ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς χώρας. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἰς ὅλους τοὺς ἀγῶνας ὑπέστη τὰς μεγαλυτέρας θυσίας καὶ ἤδη προσεφέρθη καὶ προσφέρεται ὁλοκαύτωμα εἰς τὸν βωμὸν τῆς ἐλευθερίας τῆς πατρίδος μας. Ἐν τούτοις, οὐδὲν μέτρον ὑπὲρ αὐτοῦ ἐλήφθη. Ὑποφέρει, κ. συνάδελφοι, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, πάσχει, μοχθεῖ, ἀγωνίζεται καὶ ὅμως οὐδεμία προστασία ὑπὲρ αὐτοῦ λαμβάνεται. Ἀντιθέτως, λαμβάνονται μέτρα προστασίας ὑπὲρ τῶν βιομηχάνων καὶ τῶν ἐφοπλιστῶν. Τὸ πλεῖστον μέρος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου εἶναι ἀνταρτόπληκτοι, ἐγκατέλειψαν τὰ σπίτια των, τὰς περιουσίας των καὶ γυρίζουν τῆδε κακεῖσε γυμνοί, ἀνυπόδητοι καὶ νηστικοί, ζῶντες μέσα εἰς τὰς τρώγλας καὶ τὰ σπήλαια. Τὸ Κράτος ἠρκέσθη νὰ τοὺς πετάξῃ ἕνα ξεροκόμματο ἀπὸ 100 δράμια ψωμὶ καὶ ἕνα ἐπίδομα 1000 δραχ. τὴν ἡμέραν διὰ νὰ ζήσουν. Καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ συζητῇ καὶ σήμερον ἀκόμη ἐὰν πρέπει καὶ αὐτὸ νὰ τοὺς τὸ δίδῃ, ἐνῷ εἰς τοὺς βιομηχάνους δίδει τὰ πάντα, βάμβακα, ἔρια, δάνεια κλπ. Ὅμως εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον δὲν προσφέρει τίποτε.

§155Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Δὲν προσέφερεν, ἔδωσε τὴν Ἐκδοτικὴν Τράπεζαν στὰ χέρια τους. Ὅλα γι’ αὐτούς.

§156Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Παραχωρεῖ καὶ προνόμια ἐξαγωγῆς καπνῶν καὶ ἀνταλλαγῆς τροφίμων καὶ ἄλλων εἰδῶν, πράγματα τὰ ὁποῖα προσφέρουν δισεκατομμύρια κέρδη καὶ εἰς αὐτὸν τὸν δυστυχισμένον κόσμον, τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, δὲν προσφέρει ἀπολύτως τίποτε. Σκορπᾶ τὸ Κράτος δισεκατομμύρια εἰς τοὺς βιομηχάνους, ἀλλὰ διὰ τὸν δυστυχισμένον ἀγροτικὸν κόσμον ἀπολύτως τίποτε. Ἠρνήθη νὰ διαθέσῃ ἐλάχιστα δισεκατομμύρια διὰ τὴν ἐξαγορὰν τοῦ ἐλαίου πρὸς 6.000 δραχ. τὴν ὀκᾶν καὶ ἠναγκάσθη ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς νὰ πωλήσῃ τὸ λάδι του πρὸς 4.000, ἐνῷ τοῦ ἐκόστιζε 4.500 δραχ. Τὸ ἐπώλησε 4.000 κατ’ ὀκᾶν, τὸ πῆραν οἱ βιομήχανοι καὶ οἱ μεγαλέμποροι, οἱ ὁποῖοι ἐθησαύρισαν πωλοῦντες τοῦτο πρὸς 24.000 τὴν ὀκᾶν, ἤδη δὲ ἀναγκάζεται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος νὰ ἀγοράζῃ τὸ σπορέλαιον πρὸς 12.000 εἰς τὴν μαύρην ἀγοράν. Ἠρνήθη νὰ διαθέσῃ τὸ Κράτος καὶ ἐλάχιστα ἀκόμη δισεκατομμύρια διὰ τοὺς σιτοπαραγωγοὺς καὶ εἴδατε πόσον ἐζημιώθησαν οἱ σιτοπαραγωγοί. Εἰς τὴν περιφέρειάν μου, εἰς τὴν περιφέρειαν Φαναρίου, ὑπάρχει ἔκτασις, ἡ ὁποία κατακλύζεται ἀπὸ ὕδατα. Ἔχει γίνει μελέτη δι’ ἔργα ἀποστραγγιστικὰ καὶ ἔργα ἀρδευτικά. Ἐὰν γίνουν τὰ ἔργα αὐτά, ὁλόκληρος σχεδὸν ἡ Ἤπειρος θὰ τρέφεται ἀπὸ τὴν περιφέρειαν ἐκείνην. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ παράγῃ ἡ περιφέρεια ἐκείνη ἄνω τῶν 10.000.000 ὀκάδων ὀρύζης, ἐκτὸς τῶν ἄλλων προϊόντων. Ἠμποροῦν νὰ ἀξιοποιηθοῦν περίπου 56.000–60.000 στρέμματα. Πήγαμε πέρυσι καὶ παρεκαλέσαμεν τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ δώσῃ μίαν πίστωσιν ἑνὸς δισεκατομμυρίου δραχ., διὰ νὰ ἀρχίσουν τὰ ἔργα αὐτά. Τὸν παρεκάλεσεν ἐπίσης καὶ ἡ Ὑπηρεσία τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἡ ὁποία ἐνδιαφέρεται δι’ αὐτὸ τὸ σημεῖον. Ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ συγκατετέθη ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δώσῃ τὴν πίστωσιν αὐτήν. Καὶ δὲν ἤρχισαν τὰ ἔργα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἰς ἕνα χρονικὸν διάστημα 5 ἐτῶν τὸ πολὺ θὰ εἶχαν βγάλει ὅλον τὸ χρῆμα τὸ ὁποῖον θὰ κατηναλίσκετο διὰ τὴν περιφέρειαν ἐκείνην. Ἐδιαβάσαμεν εἰς τὰς ἐφημερίδας, πρὸ ἡμερῶν, ὅτι 2 δισεκατομμύρια δραχμῶν ἐδόθησαν εἰς ἐπιχειρηματίαν τῶν Ἀθηνῶν, διὰ νὰ κατασκευάσῃ πολυκατοικίας εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ νὰ πωλῇ καὶ νὰ ἐμπορεύεται. Ἕνα δισεκατομμύριον ἐζητήσαμε πέρυσιν ἡμεῖς διὰ νὰ ἀρχίσῃ τὸ ἔργον αὐτό, ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ ἐζοῦσεν ὁλόκληρος ἡ Ἤπειρος καὶ δὲν μᾶς ἐδόθη. Φαντασθῆτε ποία εἶναι ἡ ἀγροτικὴ πολιτικὴ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων καὶ τῆς σημερινῆς. Ἀγωνίζεται μόνος του ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἀγῶνα σκληρόν, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ σταθῇ στὰ πόδια του καὶ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ σταθῇ καὶ ἡ Ἑλλάς, διότι χωρὶς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταθῇ ἡ Ἑλλάς. Ἀγωνίζεται καὶ ἐργάζεται σκληρὰ καί, δυστυχῶς, δὲν ἀπολαμβάνει ὅ,τι ἔπρεπε νὰ ἀπολαύσῃ. Δὲν τοῦ ἀποδίδει ἡ ἐργασία, ἡ ὁποία ἠμποροῦσε νὰ τοῦ ἀποδώσῃ, καὶ τοῦτο διότι δὲν ὑπάρχει ἡ δέουσα καθοδήγησις. Πολὺς ἀγροτικὸς κόσμος καλλιεργεῖ πολλὰς ἀγόνους ἐκτάσεις καὶ καταβάλλει ἐργασίαν, διότι τὴν ἄγονον αὐτὴν γῆν τὴν σκάπτει μὲ τὸ ξινάρι καὶ ἐν τούτοις ἀγωνίζεται καὶ σπέρνει σιτάρι, τὸ δὲ σιτάρι τοῦ ἀποδίδει 1 πρὸς 2.

§157ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κακῶς σπέρνει σιτάρι.

§158Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τούτοις γίνεται τοιαύτη καλλιέργεια.

§159Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Τί νὰ κάμῃ;

§160Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως, τί νὰ κάμῃ, διότι τοῦ λείπει ἡ καθοδήγησις, διότι ὁ γεωπόνος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀσχολεῖται μὲ τὴν γραφειοκρατίαν. Δὲν πῆγε ὁ γεωπόνος στὸ χωριό, οὔτε στὸ χωράφι νὰ δῇ πῶς γίνεται ἡ καλλιέργεια καὶ νὰ ὑποδείξῃ τὶ πρέπει νὰ καλλιεργήσῃ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ὁ δυστυχισμένος. Ἠμπορεῖ τὸ ἔδαφος αὐτὸ νὰ κάμῃ ἀμύγδαλα ἢ ἄλλους ξηροὺς καρπούς. Ποτὲ δὲν πῆγε γεωπόνος νὰ δῇ τοὺς παραγωγούς. Πῶς εἶναι δυνατὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, νὰ μάθῃ ὁ ἀγρότης ὅτι ὁ τόπος αὐτός, τὸν ὁποῖον καλλιεργεῖ, ἠμπορεῖ νὰ παράγῃ καὶ ἄλλα εἴδη, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ σιτάρι; Εἰς τὴν Λευκάδα, ὑπάρχουν ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι μαζεύουν σὲ μισὸ πῆχυ τόπο τὶς πέτρες καὶ φυτεύουν ἕνα κλῆμα καὶ ἀγωνίζεται ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος νὰ τὸ καλλιεργήσῃ. Σεῖς, διὰ νὰ πᾶτε μόνον ἐκεῖ πέρα, δὲν ξεύρω πόσον θὰ ἀγωνισθῆτε νὰ ἀνέβετε σ’ ἐκεῖνα τὰ κατσάβραχα. Ὁ ἀγρότης ἀγωνίζεται σκληρὰ 18 ὧρες τὸ εἰκοσιτετράωρον. Δὲν ἐμεσολάβησε ποτὲ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, νὰ τοῦ χορηγήσῃ ὀλίγον λίπασμα, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ δώσῃ κάτι. Καὶ προσπαθεῖ ὁ κακομοίρης μὲ τὶς πέτρες καὶ κουβαλώντας χῶμα ἀπὸ ἀλλοῦ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ περιποιηθῇ τὸ κλῆμα αὐτό.

§161Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ὑπάρχει λίπασμα νὰ ἀγοράσῃ, ἢ θέλετε δωρεὰν λίπασμα νὰ τοῦ χορηγήσῃ τὸ Κράτος;

§162Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Λίπασμα δὲν ἐχορηγήθη, ἔστω καὶ ἐπὶ πληρωμῇ.

§163Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ πληρωμῇ ἔχετε δίκαιον, ὑπάρχει λίπασμα, ἀλλὰ εὐκολίας πληρωμῆς ζητοῦμεν.

§164Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πρῶτον τὰ λιπάσματα, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ἀκριβά. Δεύτερον, εἶναι ἐλάχιστα, δὲν εἶναι ἀρκετά. Τρίτον, τὰ χορηγεῖ ἡ ὑπηρεσία σας, ἐκεῖ ποὺ δὲν πρέπει νὰ τὰ χορηγήσῃ. Ἐὰν ἐνθυμῆσθε σᾶς ἔφερον ἀπὸ τετραμήνου ἕνα ἀγρότην, ὁ ὁποῖος παρεπονέθη ὅτι, ἐνῷ ἡ ὑπηρεσία δίδει λιπάσματα εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καλλιεργήσει, εἰς αὐτόν, ὁ ὁποῖος εἶχε καλλιεργήσει, δὲν τοῦ δίδει καὶ ἠναγκάζετο αὐτὸς νὰ ἀγοράζῃ τὰ λιπάσματα ἀπὸ τοὺς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι ἐλάμβανον, εἰς τιμὴν μαύρης ἀγορᾶς, διὰ νὰ λιπάνῃ τὰ ἰδικά του χωράφια. Καὶ ἔφερα αὐτὸν τὸν ἴδιον εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, διέταξε ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνάκρισιν, ξεύρω δὲ ὅτι κατόπιν αὐτῆς τῆς καταγγελίας ὁ ἀγρότης αὐτὸς ἔλαβε λιπάσματα. Τὰ λιπάσματα, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ἀκριβά, ὁ ἀγρότης, ὁ ὁποῖος λαμβάνει 100 δράμια σταφύλια ἀπὸ ἕνα κλῆμα, πῶς νὰ ἀγοράσῃ καὶ λιπάσματα. Οὐδεμία φροντὶς ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἔχει ληφθῆ καὶ οὐδεμία μέριμνα ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐγκαταλειφθῆ εἰς τὴν τύχην του, ἀγωνίζεται καὶ ἐργάζεται 18 ὥρας τὸ 24ωρον, χωρὶς τὸ Κράτος νὰ τὸν καθοδηγῇ διὰ τοῦ γεωπόνου του, ὁπότε ὁ κόσμος αὐτὸς διὰ τῆς ἐργασίας, τὴν ὁποίαν καταβάλλει, θὰ ἠμποροῦσε νὰ ζῇ πλουσιοπαρόχως.

§165Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Θέλετε νὰ σᾶς εἰπῶ ἕνα παράδειγμα μερίμνης τοῦ Κράτους; Πέρυσιν, εἰς τὴν περιφέρειαν Ἠλείας, αἱ σταφιδάμπελοι ὑπέστησαν ζημίας ὑπὸ τῶν παγετώνων. Ὑπεβλήθη νομοσχέδιον, συμφώνως πρὸς τὸ ὁποῖον ἐδικαιοῦντο ἀποζημιώσεως οἱ πληγέντες, ἡ ὁποία θὰ ἐλαμβάνετο ἐξ εἰσφορῶν. Ἡ Κυβέρνησις, δι’ ἀναγκαστικοῦ νόμου, ἀνατρέπει τὸν νόμον αὐτόν, τῇ εἰσηγήσει δὲ τοῦ Α.Σ.Ο. καὶ οὕτω οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ δὲν προσδοκοῦν οὐδεμίαν βοήθειαν.

§166Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑφ. Οἰκ.). Ἡ ἀπάντησις εἶναι χρήσιμος, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι τῆς στιγμῆς, διότι τὸ θέμα θὰ μᾶς ὡδήγει μακράν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ὅμως νὰ εἴπω ὅτι κατέστη πλέον ἢ ἀναγκαία ἡ μεταβολὴ τοῦ νόμου, διότι ἦτο ἀδύνατος ἡ ἀποζημίωσις, διότι καὶ σήμερον, μετὰ τὸν περιορισμὸν τῶν ἀποζημιώσεων ὑπὸ τοῦ Α.Σ.Ο., πάλιν εἶναι προβληματικὴ ἡ ἐξεύρεσις τοῦ ποσοῦ. Ἀλλὰ ὅλα αὐτά, ἐπειδὴ εἶναι κατατεθειμένη ἐπερώτησις τοῦ ἀξιοτίμου καὶ ἀγαπητοῦ μου συναδέλφου, θὰ τὰ εἴπωμεν λεπτομερέστερον ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ θέμα.

§167Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδεμία φροντὶς εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐλήφθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν παροχὴν φαρμάκων. Τὸ θεῖον καὶ ὁ χαλκός, ἔρχονται πάντοτε κατόπιν ἑορτῆς καὶ μόνον κατ’ ἐξαίρεσιν ἐφέτος ἦλθον ἐγκαίρως. Ἐπίσης ὁ δάκος οὐδέποτε καταπολεμᾶται ἐγκαίρως.

§168Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ περιφέρειά μου, πάντοτε ὑπέφερε ἀπὸ τὸν δάκον.

§169Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἀπὸ τῆς 1ης Μαΐου, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἶναι ἐφωδιασμένον καὶ μὲ τὰ φάρμακα καὶ μὲ τὰς πιστώσεις, διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου, ἔχουν δὲ σταλῆ καὶ τὰ φάρμακα καὶ αἱ πιστώσεις· (χειροκροτήματα).

§170Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Θὰ γίνῃ μὲ ἀεροπλάνον ἡ καταπολέμησις; Διότι εἰς τὴν Πρέβεζαν ζητοῦν μὲ ἀεροπλάνον.

§171Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἂν γίνῃ μὲ ἀεροπλάνον θὰ ἀποτύχῃ. Πρῶτον διότι δὲν εἶναι διαπιστωμένον ὅτι ὁ δι’ ἀεροπλάνου ψεκασμὸς διὰ ΔΔΤ, θὰ εἶναι ἀποτελεσματικὸς τρόπος ἀντιμετωπίσεως τοῦ δάκου. Πειραματισμοὶ ἐγένοντο. Θὰ ἐπαναληφθοῦν οἱ πειραματισμοὶ εἰς περιωρισμένην κλίμακα καὶ ἂν τὰ ἀποτελέσματα θὰ εἶναι θετικὰ καὶ ἀσφαλῆ, τότε θὰ ληφθῇ πρόνοια νὰ γίνεται δι’ ἀεροπλάνου ὁ ψεκασμός. Ἀλλὰ διὰ τὸ παρὸν ἔτος θὰ γίνῃ ἡ καταπολέμησις μὲ τὸ παλαιὸν σύστημα.

§172Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὴν φυλλοξήραν σᾶς ἐξέθεσα, κ. συνάδελφοι, ποῖα μέτρα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις καὶ πόσον κινδυνεύει νὰ καταστραφῇ ὁλόκληρος ἡ περιουσία τῶν παραγωγῶν, κόπος δεκαετηρίδων κινδυνεύει νὰ πάῃ χαμένος. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἔχει ἐγκαταλειφθῆ εἰς τὴν τύχην του, μόνος διεξάγει τὸν ἀγῶνα τῆς ἐπιβιώσεώς του, χωρὶς καμμίαν βοήθειαν, χωρὶς καμμίαν καθοδήγησιν, χωρὶς καμμίαν σύμπνοιαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ὅλα αὑτὰ τὰ ὑποφέρει ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, χωρὶς ἀγανάκτησιν, χωρὶς παράπονον. Ἀλλὰ μέχρι πότε; Δὲν κάμνει ἀπεργίας ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ἀλλὰ ἡ ὑπομονὴ ἔχει καμμιὰ φορὰ καὶ τὰ ὅριά της. Καὶ ἀλλοίμονον, ἂν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος χάσῃ τὴν ὑπομονήν του. Ἡ Ἑλλὰς θὰ εἶναι κατεστραμμένη.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ νομίμου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, διὰ τῆς ὁποίας προτείνεται ὅπως περιορισθῇ ὁ χρόνος ἀγορεύσεως εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας.

§174ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε, ὅλοι ἀπαρεγκλίτως, τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, διότι μὲ τὸν ἀριθμὸν ποὺ ἐνεγράφησαν, δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ. Ὁ κ. Ε. Γαλελιανὸς ἔχει τὸν λόγον.

§176Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Ὀφείλομεν, κ. συνάδελφοι, νὰ εὐχαριστήσωμεν τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν ἐξ Εὐβοίας κ. Καλλίαν, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν, διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς του, νὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἓν τῶν σοβαρωτέρων καὶ ἀναφέρεται εἰς μίαν τάξιν τῶν μᾶλλον ἐνδιαφερόντων τὴν παραγωγὴν τοῦ τόπου μας. Θὰ εἶμαι πολὺ σύντομος, διότι, ἄλλωστε καὶ ἡ ὥρα τῆς ἀγορεύσεως περιωρίσθη, καὶ διότι ἀντιλαμβάνομαι ὅτι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ μεγάλο, ἔχει μεγάλως διευκρινισθῆ ἐκ μέρους τῶν προλαλησάντων. Ἀλλὰ ποῖα εἶναι τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα θέτει ἡ ἐπερώτησις; Ἐξετέθη, νομίζω, ὅτι ἀναφέρεται εἰς πολλὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξετάσωμεν. Ἐὰν παρακολουθήσωμεν τοὺς κόπους, τοὺς μόχθους, τοὺς ὁποίους ὁ ἀγρότης καταβάλλει, ἐν τῇ προσπαθείᾳ του πρὸς παραγωγήν, θὰ ἴδωμεν ὅτι ἔχομεν ἐν πρώτοις τοὺς κινδύνους τῆς χαλάζης καὶ τοῦ παγετῶνος, τῆς ἀνομβρίας καὶ ξηρασίας. Διὰ τοὺς κινδύνους αὐτούς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ καμμία ἄλλη μέριμνα, παρὰ μόνον ἡ ἀσφάλεια. Πρὸς τὸ παρόν, νομίζω ὅτι ἐκεῖ πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν, διότι ὅλοι οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοί, ὅλοι οἱ ὠργανωμένοι γεωργοί, ἔχουν ζητήσει αὐτὸ καὶ ἔχει καταστῆ ἤδη κοινὴ συνείδησις ὅτι πρέπει νὰ σπεύσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ νὰ καταρτίσῃ καὶ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον, διὰ τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα, εἰδικῶς δι’ ἕκαστον τῶν προϊόντων. Καὶ ἐφ’ ὅσον πολλοὶ γεωργοὶ ζητοῦν τοῦτο καὶ ἔχει καταστῆ τοῦτο κοινὴ συνείδησις, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἀνεχθοῦν καὶ μίαν ἐπιβάρυνσιν τῶν προϊόντων των, ὥστε νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν γενικὴν ἀσφάλειαν, ἀρχίζοντες ἀπὸ τὸ εἰδικὸν ἀσφαλιστικὸν ταμεῖον. Ἕτερος κίνδυνος, τὸν ὁποῖον διατρέχουν οἱ ἀμπελουργοί μας, εἶναι αἱ ἀσθένειαι. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰς ἀσθενείας, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ πάντοτε ὑπ’ ὄψιν της, εἶναι ὅτι πρέπει νὰ δίδῃ φάρμακα εὐθηνὰ καὶ ἄφθονα. Τὰ φάρμακα δίδονται ὅλα εἰς τιμὴν ὑπερβολικήν. Ἐσχάτως δέ, κατὰ τὸ τρέχον γεωργικὸν ἔτος, ἔχει αὐξηθῆ ἡ τιμή τους τόσον πολύ, ὥστε νὰ ἔχουν ἐξεγείρει τὴν συνείδησιν τῶν ἀγροτῶν. Θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μία μέριμνα, ὥστε νὰ κατέλθῃ ἡ τιμὴ τῶν φαρμάκων, μέχρι καὶ τοῦ ἐλαχίστου. Τὸ αὐτὸ δύναται νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὴν χορήγησιν τῶν λιπασμάτων. Ἔχουν ἀνάγκην ἀπὸ λιπάσματα οἱ γεωργοὶ καὶ ἔχουν ἀντιληφθῆ πλήρως τὴν ὠφέλειαν, τὴν ὁποίαν ἔχουν διὰ τῆς χρήσεως τῶν λιπασμάτων, ἀλλὰ ἔχουν ἀνάγκην εὐθηνῶν λιπασμάτων καὶ πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ οἱοσδήποτε τρόπος, τὰ λιπάσματα αὐτὰ νὰ χορηγοῦνται εἰς εὐθηνὴν τιμήν. Πρέπει εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἡ προστασία τῆς βιομηχανίας τῶν λιπασμάτων νὰ ὑποχωρήσῃ, ἀπέναντι τῆς ἀνάγκης χορηγήσεως εὐθηνῶν λιπασμάτων ἀπὸ τὴν Τράπεζαν. Ἐν ἀνάγκῃ, προτείνω νὰ ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ ξένων λιπασμάτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐὰν τὰ λιπάσματα τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι εἰς πολὺ εὐθηνοτέραν τιμὴν τῶν ἐδῶ χορηγουμένων. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν βιομηχανίαν εἰδῶν λιπασμάτων, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς γεωργίας. Ἂν ἡ γεωργία δὲν ἐξυπηρετῆται ἐκ τῆς ὑπαρχούσης βιομηχανίας, ἂς πάῃ εἰς τὸ καλὸ καὶ νὰ παύσῃ ἡ παρεχομένη προστασία. Ἄλλος κίνδυνος, τὸν ὁποῖον διατρέχουν οἱ ἀμπελουργοί μας, εἶναι γενικώτερον αἱ ἀσθένειαι, ἀλλὰ εἰδικώτερον ἡ φυλλοξήρα. Διὰ τὴν ἐκ τῆς φυλλοξήρας προστασίαν, τὸ μόνον τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, εἶναι ἡ κατασκευὴ φυτωρίων. Τὰ φυτώρια διὰ τὴν φυλλοξήραν εἶχον καὶ προπολεμικῶς δημιουργηθῆ, εἰς ὅλους σχεδὸν τοὺς Νομοὺς καὶ ὀρθῶς εἶχον ἀντιληφθῆ οἱ γεωργοί μας ὅτι θὰ ἔπρεπε, ἀργὰ ἢ γρήγορα, νὰ προμηθεύωνται αὐτὰ τὰ φυτώρια, τὰ ὁποῖα δὲν προσβάλλονται ἀπὸ τὴν φυλλοξήραν καὶ εἶχε καταστῆ συνείδησις εἰς τοὺς παραγωγοὺς τὸ τοιοῦτον. Νομίζω δὲ ὅτι θὰ πρέπει νὰ μὴ λείψουν ἀπὸ καμμίαν γεωργικὴν περιφέρειαν τὰ φυτώρια, διότι ἔχουν ἀνάγκην καὶ τὰ ἀμπέλια ἀντικαταστάσεως. Δὲν θὰ πρέπει ἀντικατάστασις, ἡ ὁποία θὰ γίνεται σήμερον νὰ γίνεται μὲ φυτώρια παλαιά. Βεβαίως, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἦλθεν ἀκόμη ἡ ἀσθένεια αὐτὴ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, ἀλλ’ ὅταν ἔχῃ φθάσει εἰς τὸν Ὠρωπὸν Ἀττικῆς, νομίζω ὅτι ὁ κίνδυνος εἶναι τόσον μέγας, ὥστε καὶ εἰς τὴν Κρήτην πρέπει νὰ γίνουν φυτώρια. Ἄλλωστε, ἐὰν δὲν θέλῃ τὸ δημόσιον νὰ ὑποστῇ τὴν δαπάνην αὐτήν, οἱ ἀμπελουργικοὶ Συνεταιρισμοὶ σᾶς ἔχουν ζητήσει μόνον τὴν βοήθειαν προσωπικοῦ, διὰ νὰ λειτουργήσουν φυτώρια διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν, ὥστε νὰ τὰ ἐκμεταλλεύωνται, βεβαίως, οἱ Συνεταιρισμοί, ἀλλὰ αὐτοὶ νὰ ἔχουν ὁλόκληρον τὴν δαπάνην. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι σᾶς ζητοῦν οἱ ἀμπελουργικοὶ Συνεταιρισμοὶ Κρήτης τίποτε τὸ σπουδαῖον, ὅταν σᾶς ζητοῦν μόνον τὴν ἐπίβλεψιν ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου. Ἐὰν δὲν δύνασθε, ὡς δημόσιον, ἢ δὲν θέλετε, λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν διαβλέπετε σεῖς τὸν κίνδυνον τόσον μέγαν, νὰ δημιουργήσητε σεῖς τὰ φυτώρια, τότε νὰ χορηγήσητε εἰς τοὺς ἀμπελουργικοὺς Συνεταιρισμοὺς κατάλληλον προσωπικόν, διὰ νὰ κάμουν τὰ φυτώριά τους, οἱ ἀμπελουργικοὶ Συνεταιρισμοί.

§177Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Φυτώρια ἔχουν οἱ Συνεταιρισμοί.

§178Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Ἔχουν μόνον εἰς τὰ Χανιά.

§179Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Οἱοσδήποτε ζητεῖ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ὑπουργείου, τοῦ παρέχεται καὶ ἡ ἄδεια ἱδρύσεως φυτωρίου.

§180Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Ἐκεῖνο, ἐπίσης, τὸ ὁποῖον οἱ ἀμπελουργοί, ἐν τῇ προσπαθείᾳ τῆς παραγωγῆς των ἔχουν ἀνάγκην, εἶναι καὶ ἡ εἰς μετρητὰ βοήθειά των. Ἡ βοήθεια αὐτή, βεβαίως, δίδεται ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ὁ ἀμπελουργικὸς κόσμος, ἰδιαιτέρως εἶναι εὐγνώμων εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, διότι πρέπει νὰ δώσῃ, ἀλλά, δυστυχῶς, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἡ συμβολὴ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καθορίζει, εἶναι πολὺ μικρόν. Π.χ. 40.000 δραχ. τὸ στρέμμα διὰ καλλιεργητικὰ ἔξοδα, εἶναι πολὺ μικρόν.

§181Χ. ΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Διὰ πολλὰ ἀμπέλια εἶναι 70.000 ἢ 80.000.

§182Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. 40 ἢ 50.000. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν θέσωμεν ὡς βάσιν ὅτι τὸ ἕνα στρέμμα ἔχει ἀνάγκην μόνον σκαπτικῶν τριῶν ἕως τεσσάρων ἐργατῶν, ἕκαστος δὲ ἐργάτης πληρώνεται σήμερον 25.000, δὲν μᾶς δίδει εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ οὔτε τὸ ⅓ τῶν σκαπτικῶν. Ἑπομένως, δὲν ἠμποροῦμεν, παρὰ τὴν εὐχαρίστησιν τὴν ὁποίαν ἔχομεν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, παρὰ νὰ εἴπωμεν ὅτι τὸ ποσὸν τὸ χορηγούμενον εἶναι μικρόν. Βεβαίως, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τὸ ἔχει ἀναγνωρίσει, ἀλλ’ ἄλλοι λόγοι νομισματικοί, δὲν τῆς ἐπιτρέπουν νὰ αὐξήσῃ τὴν εἰς χρῆμα χορήγησίν της πλέον τοῦ ποσοῦ τούτου, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ ἀποσιωπῶμεν ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπαρκές, ὡς σήμερον χορηγεῖται. Ἐκτὸς ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴν καλλιέργειαν οἴνου, εἶναι, κύριε Ὑπουργέ, δύο θέματα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα. Τὸ πρῶτον ἐξ αὐτῶν, εἶναι τὸ ὅτι πολλοὶ ἀμπελουργοὶ δὲν ἔχουν κατορθώσει νὰ πεισθοῦν ὅτι εἶναι κύριοι τῶν κτημάτων των, εἶναι κληροῦχοι. Συνέβη, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ 25 ἐτῶν, νὰ ἔχωμεν ἐγκατεστημένους γεωργοὺς ἐκ Μικρᾶς Ἀσίας, ἀρίστους γεωργούς, ἀρίστους παραγωγούς, διὰ τῆς τότε Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων, καὶ οἱ κλῆροι των αὐτοὶ σήμερον δὲν ἔχουν γίνει ὁριστικοί, δὲν ἔχουν παραχωρητήρια, πολλοὶ δὲ ἐξ αὐτῶν, ἀκόμη ἀμφισβητοῦνται. Ὑπάρχει μία ὑπηρεσία διαχειρίσεως Δημοσίων Κτημάτων, ἡ ὁποία τοὺς ἐπιβάλλει νὰ πληρώνουν ὡρισμένον χαράτσι, ὑπ’ τὸν τύπον μισθώματος, διότι ἡ τότε Ἐπιτροπὴ Ἀποκαταστάσεως, ἡ ὁποία ἐχορήγησε χωράφια εἰς αὐτούς, ὅταν ἔληξεν ἡ ὑπηρεσία της παρέδωσεν αὐτὰ τὰ ἴδια χωράφια εἰς μίαν κατάστασιν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν, τότε ὡς διαχειρίστριαν καὶ ἀργότερον εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Διαχειρίσεως Δημοσίων Κτημάτων καὶ εὑρίσκονται σήμερον παραδεδομένα τὰ κτήματα αὐτὰ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν Δημοσίων Κτημάτων, καὶ αὐτὴ ἔρχεται σήμερον καὶ ζητεῖ, ὕστερα ἀπὸ 25 χρόνια, μισθώματα ἐκ μέρους τῶν ἀμπελουργῶν. Εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ζωηρότατα μίαν ὁλόκληρον περιφέρειαν. Καὶ σᾶς βεβαιῶ ὅτι, πρὸ μηνός, ποὺ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ περιοδεύσω τὴν περιφέρειαν ἐκείνην, εἶδον εἰς ἕνα Σταθμὸν Χωροφυλακῆς, εἰς τὸν Σταθμὸν Λαρανίου, πλέον τῶν 100 ἐνταλμάτων συλλήψεως, ὀφειλῶν προερχομένων ἐκ μισθωμάτων κτημάτων, τὰ ὁποῖα οἱ ἴδιοι ἔχουν ὡς κλῆρον ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Ἀφήνω τὸ τὶ λίπανσιν ἔχουν κάμει ἢ τὶ ἔξοδα τεράστια δικαστικὰ ἔχουν ὑποβληθῆ, διὰ νὰ ἀκυρώσουν τὰ ἐντάλματα αὐτά, τὰ ὁποῖα πιθανὸν νὰ ἀκυρώνουν τὴν μίαν ἡμέραν, ἀλλὰ ἐπανέρχονται τὴν ἄλλην. Θὰ πρέπει, λοιπόν, νὰ ληφθῇ μία μέριμνα, ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὥστε νὰ λήξῃ ἡ ὑπόθεσις αὐτή, καὶ παύσουν αὐτοὶ νὰ θεωροῦν τοὺς ἑαυτούς των, ὅτι εὑρίσκονται εἰς τὴν κατάστασιν τοῦ πρόσφυγος, ἀλλὰ ὅτι ὁ κλῆρος εἶναι ἰδικός των. Ἐκτὸς τῆς εἰδικῆς αὐτῆς περιπτώσεως, εἰς τὸν Νομὸν Ἡρακλείου, οὐδὲν παραχωρητήριον ἔχει δοθῆ, ὄχι μόνον εἰς ἐκείνους, τῶν ὁποίων ἀμφισβητεῖται ἡ κυριότης των, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἄλλους. Θὰ ἐνθυμῆσθε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι σᾶς ἀνέφερα τὸ θέμα αὐτὸ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ σᾶς εἶπον ὅτι θὰ πρέπει, ἐὰν μόνον τοῦτο κατορθώσητε νὰ κάμετε, νὰ θεωρήσητε τὴν ὑπουργίαν σας ὡς ἐπιτυχοῦσαν. Ποῖα εἶναι τὰ ἐμπόδια, θὰ τὰ ἀνεύρετε σεῖς. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προέχει, εἶναι νὰ δοθοῦν τὰ παραχωρητήρια εἰς τοὺς κληρούχους. Ἄλλο ζήτημα, τὸ ὁποῖον, ἰδιαιτέρως εἰς τὸν Νομόν μου εἶναι ζωτικώτατον, καὶ διὰ τὴν γεωργίαν γενικώτερον, εἶναι τὸ ζήτημα τῶν ἀγροζημιῶν. Βεβαίως, δὲν εἶναι μόνον θέμα τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, εἶναι καὶ θέμα τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δημοσίας Τάξεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἶναι δυνατόν, ὁμιλῶν τις περὶ γεωργίας ἢ ἀμπελουργίας, νὰ μὴ ἐνθυμῆται ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον καὶ φόνους ἔχει προκαλέσει καὶ ἐνόπλους συρράξεις καὶ ἐξεγέρσεις γενικώτερον ὅλων γενικῶς τῶν κατοίκων, πότε τοῦ ἑνός, πότε τοῦ ἄλλου χωρίου. Βεβαίως, ἡ κτηνοτροφία εἶναι ἕνας σοβαρώτατος πλουτοπαραγωγικὸς κλάδος, ὁ ὁποῖος ὀρθῶς κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος 1946–47 ἐνισχύθη διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἡ ὁποία ἐχορήγησεν 100% ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν ζώων τὰ ὁποῖα ἠγόρασαν, ἀλλὰ πρέπει νὰ σέβεται τὸν κόπον τοῦ ἀμπελουργοῦ, πρέπει οἱ δύο αὐτοὶ κλάδοι νὰ συμβαδίζουν. Δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, δὲν εἶναι, ἄλλωστε, καὶ τὸ θέμα εὐχάριστον νὰ ἐπεκτείνεται, ἀλλὰ καὶ ὁ χρόνος δὲν μὲ παίρνει. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ εἴπω πρὸς ὑμᾶς, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως. Εἶναι τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως τῶν προϊόντων τῆς ἀμπέλου. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. συναδέλφου θὰ μᾶς δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀκούσωμεν τοὺς ἁρμοδίους κ.κ. ὑπουργούς, ἐκφραζομένους σαφῶς πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἐλπίζομεν ὅτι θὰ καταλείπουν ἕνα εὐχάριστον αἴσθημα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν ἔγινε μέχρι σήμερον, πρέπει νὰ γίνῃ εἰς τὸ μέλλον, μὲ οἱανδήποτε θυσίαν. Δὲν πρέπει νὰ χαθῇ ἡ ἀγορὰ τῆς Γαλλίας, ποὺ εἶναι σπουδαῖα διὰ τὰ κρασιὰ τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος, θὰ πρέπει συγχρόνως νὰ ληφθῇ μία μέριμνα τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε, διὰ τῆς ἐνισχύσεως τῶν Συνεταιρισμῶν τῶν παραγωγῶν, νὰ ἐπέλθῃ σὺν τῷ χρόνῳ τυποποίησις τῶν οἴνων. Τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ διηυκόλυνε τὴν διάθεσιν εἰς τὸ μέλλον. Ἐπίσης, θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα, ὥστε νὰ ὑπάρχουν ἀνάλογοι καὶ ἀρκετοὶ χῶροι, εἰς τρόπον ὥστε, ὅταν δὲν κατορθοῦται ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ προϊόντος, νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐναποθήκευσις. Τέλος, πρέπει οἱ γεωργοί, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸ βάθρον τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος καὶ τροφοδοτοῦν τὴν πατρίδα μὲ χρῆμα καὶ μὲ αἷμα, πρέπει νὰ τύχουν ἐξαιρετικῆς προστασίας ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως· (χειροκροτήματα).

§183Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σύμφωνοι εἴμεθα διὰ τὴν διακοπήν. Ἡ πρόοδος τῆς συζητήσεως ἀπέδειξε πόσον οὐσιαστικὴ εἶναι ἡ ἀνάπτυξις τοῦ θέματος ἀπὸ ὅλους τοὺς κ.κ. συναδέλφους καὶ πὼς εὑρίσκεται ἡ Βουλὴ εἰς τὸ νόημα τῆς ἀποστολῆς της, ἐπιδιδομένη εἰς τὴν σοβαρὰν ἐξέτασιν τοῦ θέματος. Ἕνα κίνδυνον διατρέχει τὸ θέμα, ἀπὸ τὴν διαιώνισιν τῆς συζητήσεως καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω καὶ ἀπευθύνω ἔκκλησιν πρὸς ὅλους τοὺς συναδέλφους, κατὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν τῆς Παρασκευῆς νὰ τελειώσωμεν.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§185ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως συνταγματικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.10′ μ.μ.)