1949.02.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 30ὴ

Παρασκευὴ 4 Φεβρουαρίου 1949

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ πρακτικὰ τῶν προηγουμένων συνεδριάσεων δὲν ἐξετυπώθησαν καὶ θὰ διανεμηθοῦν ἅμα ὡς ἐκτυπωθοῦν.

§2Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἐρωτῶ, κ. Πρόεδρε, ἐὰν θὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῶν διατυπωθεισῶν κατηγοριῶν περὶ τορπιλλισμοῦ ὑπὸ τῶν ἀρχηγῶν, τῶν μετεχόντων τῆς Κυβερνήσεως, τῆς Οἰκουμενικῆς τοιαύτης. Νομίζω, ὅτι ἐτέθη τοιοῦτον ἐρώτημα εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρέπει νὰ ἀπαντήσῃ.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, σήμερον ἡ συνεδρίασις ἔληξε τὴν 4 καὶ ½ πρωϊνήν. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως ἐκηρύχθη περαιωμένη, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν καὶ ἀπεφασίσθη ὅπως κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν γίνῃ ἡ ψηφοφορία. Κατὰ τὰς προγραμματικὰς αὐτῆς δηλώσεις, ἡ Κυβέρνησις ἐζήτησε τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς Βουλῆς, ἥτις συνεπάγεται ταυτοχρόνως καὶ τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος ἐπὶ τετράμηνον. Συνεπῶς, οἱ παρέχοντες τὴν ἐμπιστοσύνην των πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, σημαίνει ὅτι συγχρόνως ἀποδέχονται καὶ τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τετράμηνον.

§4Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Παρατηρῶ, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν τὸ ἐρώτημα ὡς τίθεται, διότι ἡ πρότασις περὶ παροχῆς ψήφου ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, δὲν συνεπάγεται δι’ αὐτὴν καὶ τὸ δικαίωμα νὰ διακόψῃ καὶ τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς. Πρέπει νὰ εἶναι ἀνεξάρτητος καὶ νὰ προταχθῇ.

§5Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συγχρόνως μὲ τὴν πρότασιν τῆς Κυβερνήσεως, ὑπεβλήθησαν καὶ ἄλλαι προτάσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἀναγνωσθοῦν καὶ νὰ τεθοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος.

§6Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Τὸ ἐρώτημα τίθεται σαφῶς. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων, ἔθεσε καὶ τὸ ζήτημα τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Ἐφ’ ὅσον ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων ἐτερματίσθη, δὲν ὑπάρχει ἕτερον θέμα.

§7Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Ὀρθῶς ὑπεστηρίχθη, ὅτι ἡ πρότασις ἐμπιστοσύνης προτάσσεται κάθε ἄλλου θέματος. Ἀλλὰ οἱ συντάξαντες τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, ἀναμφισβητήτως ἠννόουν, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἐμπιστοσύνης τίθεται καθ’ ἑαυτὸ χωρὶς νὰ συνεπάγεται καὶ ἄλλο θέμα, ὅπως ἐν προκειμένῳ τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος· Μετὰ τὴν ψηφοφορίαν καὶ τὴν ἐκδήλωσιν ἢ μὴ τῆς ἐμπιστοσύνης, ἂς ζητήσῃ ἡ Κυβέρνησις ὅ,τι ἄλλο θέλει. Δὲν πρέπει νὰ θεωρήσωμεν ὀρθὸν ὅτι ἔγινε τὴν 20ὴν Νοεμβρίου καὶ νὰ ἀποτελέσῃ τοῦτο νομολογίαν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ θέμα ἐξηντλήθη, διότι κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων, ἐγένετο συζήτησις καὶ ἐπὶ τῆς προτάσεως ἐπὶ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος.

§9Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ γίνεται συνδυασμὸς τῶν δύο θεμάτων. Ἐὰν τοῦτο ἐγένετο κάποτε εἰς τὸ παρελθόν, ἐγένετο κακῶς. Ἡ Κυβέρνησις δεικνύει ἀδιαφορίαν καὶ ἀνευλάβειαν ἀπέναντι τοῦ Σώματος, μὴ δίδουσα καμμίαν ἀπάντησιν. Ὁμιλῶν ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων, ἔθεσα σαφῶς τὸ ζήτημα, ὅτι προέχουσαν θέσιν ἔχει ἡ σύνθεσις τῆς Κυβερνήσεως, τονίσας ὅτι αὕτη δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν ἔκκλησιν τοῦ Βασιλέως. Λυποῦμαι, διότι ἡ Κυβέρνησις σιγᾷ.

§10Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Θὰ κάμω μία ἐρώτησιν πρὸς ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε. Πρόκειται νὰ τεθῇ πιθανῶς ἀπὸ τὴν ἀντιπολίτευσιν μία πρότασις πρὸς ψηφοφορίαν, τὴν ψηφοφορίαν περὶ παροχῆς ἢ οὐ ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Μήπως αὐτὴ ἡ ψηφοφορία θὰ παρετείνετο ἐπὶ μία νύκτα καὶ θὰ ἐστέρει τὴν Κυβέρνησιν τόσον πολυτίμου χρόνου, διὰ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ ἔργον της; Ἐκτὸς ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ τῆς δώσωμεν καὶ αὐτὴν τὴν ἐξουσίαν, νὰ καταργῇ τὴν Βουλὴν καὶ τοὺς Κοινοβουλευτικοὺς θεσμούς, τοὺς ὁποίους ἕως τώρα ηὐλαβήθη κάθε προηγουμένη Κυβέρνησις. Διατὶ δὲν κάμνει δεκτὴν τὴν πρότασιν τῆς ἀντιπολιτεύσεως; Δὲν ὑπάρχει ἴχνος σεβασμοῦ πρὸς τὴν μειοψηφίαν;

§11Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Ἀπορῶ, πῶς ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος διατυπώνει τοιαύτην μομφήν. Ἡ Κυβέρνησις προσῆλθε κανονικῶς ἐνώπιον τοῦ Σώματος, μάλιστα ἐζήτησε νὰ ἐμφανισθῇ πρὸ τῆς 1ης Φεβρουαρίου, ἀλλὰ ἡ ἡμέρα τῆς συγκλήσεως τῆς Βουλῆς ἦτο τακτὴ καὶ δὲν ἦτο τοῦτο δυνατόν. Ἀνέγνωσε τὰς προγραμματικάς της δηλώσεις, ἔγινεν ἡ συζήτησις μὲ ὅλην τὴν ἄνεσιν καὶ οἱ κύριοι βουλευταί, ἔσχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξουν τὰ θέματα ἐν τῷ συνόλῳ των. Τώρα θὰ ἐπανέλθωμεν πάλιν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων; Διότι αὐτὸ ὑποστηρίζετε ἐμμέσως. Τὸ θέμα, περὶ τοῦ ὁποίου ἡ πρότασις, ἐτέθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν παροχὴν ψήφου ἐμπιστοσύνης. Εἶναι ἔργον ὅσων ἐμπιστεύονται τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἐγκρίνουν καὶ τὴν διακοπήν· ὅσοι δὲ τὴν καταψηφίσουν, προφανῶς δὲν ἐγκρίνουν καὶ τὴν διακοπήν.

§12Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Ἡ Κυβέρνησις Μεταξᾶ κατὰ τὸ 1936, ἔθεσε κεχωρισμένως τὸ ζήτημα.

§13Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι Δικαστικὸν Σῶμα, εἶναι Πολιτικόν. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Κοινοβουλίου, ποὺ τίθενται οὕτω τὰ ζητήματα. Κατὰ τοὺς παρελθόντας πολέμους, εἶχον τεθῆ ἐπανειλημμένως τὰ ζητήματα ὑπ’ αὐτὴν τὴν μορφήν, οὕτω δὲ ἔθεσε τὸ θέμα καὶ ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις.

§14Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὸ ζήτημα τῆς προτάσεως διακοπῆς θὰ ἐπακολουθήσῃ, ἀφοῦ γίνῃ ἡ ψηφοφορία διὰ τὴν παροχὴν ψήφου ἐμπιστοσύνης. Αὐτὸ ποὺ κάμνει ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ἐκβιασμός. Οὐδέποτε ἡ πρότασις ἐμπιστοσύνης συνεδυάσθη μὲ ἄλλην πρότασιν. Πάντοτε τίθεται κεχωρισμένη καὶ προτάσσεται πάσης ἄλλης.

§15Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ὑπεστήριξεν, ὅτι ἐν τῇ Κοινοβουλευτικῇ ἱστορίᾳ ὑπάρχουν ἀνάλογα παραδείγματα. Ἐγὼ τὸν προκαλῶ νὰ ἀναφέρῃ ἐὰν ὑπάρχῃ ἔστω καὶ μία φορὰ θέσις ζητήματος ἐμπιστοσύνης ἐν συνδυασμῷ μὲ ἄλλον ζήτημα, πλὴν τῆς παρὰ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν ἡ πλειοψηφία ἐπιμείνῃ καὶ δὲν γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ διαχωρισμοῦ, ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ γίνῃ κάποια διευκρίνησις, ἐὰν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συγκληθῇ ἡ Βουλή, ἐφ’ ὅσον αἱ ἀνάγκαι τὸ καλέσουν.

§16Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Δὲν τίθεται τακτὴ ἡ ἡμέρα συγκλήσεως τῆς Βουλῆς. Ἁπλῶς ὁρίζεται ἡ διάρκεια τῆς διακοπῆς. Ἡ δὲ Κυβέρνησις ἔχει δηλώσει, ὅτι οὐδέποτε θεωρήσῃ ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἀπόστασις μεταξὺ αὐτῆς καὶ τῆς Βουλῆς, ἢ θὰ τὸ καλέσουν αἱ περιστάσεις, θὰ προβῇ εἰς τὴν σύγκλησιν τοῦ Σώματος πρὸ τῆς λήξεως τῶν διακοπῶν· Ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις ἔχει νὰ δηλώσῃ καὶ νομίζω, ὅτι ἐν προκειμένῳ ἐκπροσωπῶ καὶ τὴν γνώμην καὶ τῶν ἄλλων συναδέλφων, ὅτι θὰ θεωρήσῃ ὑποχρέωσίν της, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῶν διακοπῶν, νὰ συσκέπτεται μετὰ τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν, οἱ ὁποῖοι εἴτε εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀντιπολίτευσιν, εἴτε δὲν συμμετέχουν τῆς Κυβερνήσεως. Ἀντιλαμβάνεται ἡ Κυβέρνησις τὸ βάρος τῶν εὐθυνῶν, τὰς ὁποίας ἀνέλαβεν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ δώσωμεν ὅλοι τὰ χέρια καὶ νὰ λάβωμεν τὸ ταχύτερον ἀπόφασιν, ὥστε νὰ ἐξαγάγωμεν τὸν τόπον ἀπὸ τὴν κατάστασιν εἰς ἣν περιῆλθεν.

§17Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἄφησε καὶ πάλιν ὅλην τὴν πρωτοβουλίαν εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ ὡρισμένα δικαιώματα καὶ ἡ Βουλή. Θέλετε, π. χ., νὰ θέσωμεν, ὅτι δύναται νὰ συγκληθῇ ἡ Βουλή πρὸ τῶν διακοπῶν, ἐὰν τοῦτο ζητηθῇ ἀπὸ τὸ ⅓ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν; Διότι ἐὰν σήμερον λάβῃ ἡ Κυβέρνησις 200 ψήφους καὶ μετ’ ὀλίγον καιρὸν ὡρισμένοι ἐκ τῶν βουλευτῶν ἄρουν τὴν ἐμπιστοσύνην των, ἢ ἄλλοι τὴν ἀνοχήν των, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συγκληθῇ ἡ Βουλή.

§18Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Νομίζω, ὅτι ἐπέστη ἡ στιγμή, μεθ’ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων, νὰ κρίνῃ τὸ Σῶμα, ἐὰν περιβάλῃ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τῆς ἐμπιστοσύνης του. Κατόπιν τῆς ψηφοφορίας, θὰ ἀποδειχθῇ δημοκρατικώτατα, τί εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπερισχύει.

§19Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ Δημοκρατικὸν Σοσιαλιστικὸν Κόμμα ἐκφράζει τὴν λύπην του, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπεδέχθη τὴν πρότασίν του διὰ τὸν χωρισμὸν τῶν δύο ζητημάτων, τοῦ πολιτικοῦ ζητήματος καὶ τοῦ ζητήματος τῆς μακρᾶς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἐπέμεινε καὶ τοιουτοτρόπως εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἀνάγκην μὲ τὴν αὐτὴν ψῆφον νὰ ἀποφανθῶμεν καὶ διὰ τὰ δύο ζητήματα, δηλοῦμεν ὅτι, συνεπεῖς πρὸς τὰς ἀρχικάς μας κατευθύνσεις, θὰ παράσχωμεν καὶ πάλιν ψῆφον ἀνοχῆς εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Εὐχόμεθα ὅπως κατὰ τὸ μακρὸν διάστημα τῶν διακοπῶν, τὸ ὁποῖον ἐζήτησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ παραμείνῃ, ὅπως ἐπιθυμῇ, ἀπερίσπαστος, πραγματοποιήσῃ τὰς προγραμματικάς της ἐπαγγελίας διὰ τὸ καλὸν τῆς πατρίδος. (Χειροκροτήματα).

§20Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἡ ὁμὰς τῶν 13 ἀνεξαρτήτων βουλευτῶν, ἐκφράζει τὴν λύπην της, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει εἰς τὸν συνδυασμὸν τῶν δύο ζητημάτων. Ἐν ὄψει τῆς καταστάσεως καὶ τῆς πιέσεως τῶν πραγμάτων, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δώσωμεν ψῆφον ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὑπὸ τὰς ἐπιφυλάξεις, αἵτινες περιέχονται εἰς τὴν κατατεθεῖσαν δήλωσίν μας.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὸν Γραμματέα κ. Α. Ταλιαδοῦρον, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς κατατεθείσας δηλώσεις.

§22Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει).

ΔΗΛΩΣΙΣ

Ναυάρχου Ἀλεξ. Σακελλαρίου, βουλευτοῦ Ἀττικοβοιωτίας. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαδηλώσω τὴν πλήρη ἀντίθεσίν μου πρὸς τὴν αἰτουμένην παρὰ τῆς Κυβερνήσεως μακρὰν ἀχρήστευσιν τοῦ Κοινοβουλίου καὶ νὰ συστήσω εἰς τὰ συνεργαζόμενα Κυβερνητικὰ Κόμματα, ὅπως μὴ ἐπιμείνουν εἰς τὴν παράτασιν τοῦ κλεισίματος τῆς Βουλῆς πέραν τοῦ τριμήνου, κατ’ ἀνώτατον ὅριον. Παρὰ τὴν βαθεῖαν ὅμως διαφωνίαν μου ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, ἡ ψυχρὰ ἐκτίμησις τῶν κρισίμων στιγμῶν τῆς πατρίδος, μοῦ ἐπιβάλλει ὡς ἐθνικὸν καθῆκον τὴν παροχὴν ψήφου ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι τὰ συνεργαζόμενα ἐν τῇ Κυβερνήσει Κόμματα θὰ ἐπιδείξουν ἀνάλογον καὶ αὐτὰ κατανόησιν καὶ ὡς πρὸς τὴν ἐφαρμογὴν μιᾶς σθεναρᾶς συντονισμένης πολιτικῆς πρὸς ἀξιοποίησιν τῶν θυσιῶν τοῦ Ἔθνους καὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων διὰ τὴν πλήρη κατασυντριβὴν τῆς ἀνταρσίας, ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς τὴν πάταξιν τῆς κομματικῆς φαυλότητος, ἡ ὁποία ἀποσυνθέτει ὅ,τι ἡ λαῖλαψ τῆς κομμουνιστικῆς ἐπιδρομῆς ἀφίνει ὄρθιον. Ποιῶ ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως φανῇ ἀνταξία τῆς ψήφου, ἡ ὁποία τῆς παρέχεται, ὄχι ἀπὸ οἱασδήποτε μορφῆς ἢ ἄμεσον ἢ ἔμμεσον κομματικὴν δέσμευσιν ἢ ἐπιδίωξιν, ἀλλὰ ἀπὸ μόνην τὴν βαθυτέραν κατανόησιν ἀναγκῶν εὐρυτέρων, ποὺ δημιουργοῦνται μὲ τὰ ἐν ὄψει Ἑλληνικὰ καὶ διεθνῆ γεγονότα, ἡ καλυτέρα ἐκτίμησις τῶν ὁποίων, ἐὰν ἤδη ὑπῆρχε πλησίον τῶν συνεργαζομένων Κυβερνητικῶν Κομμάτων, θὰ εἶχεν εὐθὺς ἀμέσως καταδείξει εἰς αὐτὰ τὴν ἀνάγκην ὅπως πάσῃ θυσίᾳ προχωρήσουν εἰς τὴν διεύρυνσιν τοῦ σημερινοῦ κυβερνητικοῦ σχήματος, διὰ τῆς συγκροτήσεως μιᾶς Παγκοινοβουλευτικῆς Κυβερνήσεως Ἐθνικῆς Σωτηρίας. Ἀθῆναι τῇ 1 Φεβρουαρίου 1949

Ἀλεξ. Σακελλαρίου

ΔΗΛΩΣΙΣ

τοῦ ἀνεξαρτήτου βουλευτοῦ Ἰω. Γιαννοπούλου Ὁ τρόπος καὶ ἡ ποιότης τῆς συνθέσεως τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ ἡ ὑπὸ ταύτης ἀποφασισθεῖσα καὶ τηρουμένη συνέχισις τῆς ἀναστολῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ἑδραιώνει τὴν ἀπὸ καιροῦ δημιουργηθεῖσαν καὶ διὰ τοῦ κατατεθέντος ὑπ’ ἐμοῦ σχεδίου ψηφίσματος, περὶ αὐτοδιαλύσεως ἐκδηλωθεῖσαν πεποίθησίν μου, ὅτι ἡ παροῦσα Βουλὴ μὲ τὴν κομματικήν της σύνθεσιν ἔπαυσε νὰ ἔχῃ οἱανδήποτε οὐσιαστικὴν ἀποστολήν. Ἡ τυπικὴ ὕπαρξίς της συντελεῖ μόνον εἰς τὴν παρεμπόδισιν τοῦ σχηματισμοῦ μιᾶς ἀνταξίας τῶν περιστάσεων ἐθνικῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς τὴν δημιουργίαν κομματικῆς κραιπάλης ἐν τῇ ἀσκήσει τῆς κυβερνητικῆς ἐξουσίας πρὸς ἐρεθισμὸν τοῦ λαοῦ καὶ ὑπονόμευσιν τοῦ ἐθνικοῦ ἀγῶνος. Μὲ τὴν ἀδιάσειστον αὐτὴν πεποίθησιν, ἀρνοῦμαι συμμετοχὴν εἰς τὴν ψηφοφορίαν, πολὺ δὲ περισσότερον ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

ΙΩ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

(Βουλευτὴς Ἠλείας)

ΔΗΛΩΣΙΣ

τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Γεωργίου Δρόσου Ἀποδοκιμάζω τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον συνεκροτήθη ἡ Κυβέρνησις. Ἐκφράζω τὴν βαθυτάτην δυσπιστίαν μου ὡς πρὸς τὴν ἱκανότητα καὶ τὴν ἀποδοτικότητα τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἐν τῷ συνόλῳ της λαμβανομένης. Ἀντιτίθεμαι πρὸς τὴν τετράμηνον διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Οὐχ’ ἧττον ἡ συμμετοχὴ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, μὲ ὑποχρεώνει ὅπως μὴ ἀρνηθῶ εἰς αὐτὴν ψῆφον ἀνοχῆς. Συνεπῶς ἡ ψῆφός μου ἔχει ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τὴν ἔννοιαν τῆς ἐκφράσεως ἐμπιστοσύνης καὶ ἐκτιμήσεως πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ μετέχοντος εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1949

Ὁ Δηλῶν

Γ. ΔΡΟΣΟΣ

(Βουλευτὴς Ἀθηνῶν)

ΔΗΛΩΣΙΣ

Γεωργίου Βαρβούτη Βουλευτοῦ Κοζάνης Ἐκ τῆς ἀοριστίας τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ἐπιδειχθείσης μέχρι σήμερον βραδύτητος ἐνεργείας ἔχω σοβαρὰς ἀμφιβολίας, ἂν αὕτη ἐν τῷ συνόλῳ της συνέλαβεν ἐξ ὁλοκλήρου τὸ ἑλληνικὸν πρόβλημα καὶ ἂν θὰ δυνηθῇ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἀποτελεσματικῶς. Παρὰ ταῦτα, θὰ δώσω καταφατικὴν ψῆφον, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅμως ὅτι μὴ ἐπιτευχθείσης καλυτέρας λύσεως, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἀπετέλεσε διέξοδον ἐκ τῆς κυβερνητικῆς κρίσεως, ἡ παράτασις τῆς ὁποίας θὰ ἦτο καταστρεπτικὴ διὰ τὴν χώραν. Εὔχομαι νὰ ἀποδείξῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἔργων της ὅτι ὑπῆρξεν ἡ καλυτέρα διέξοδος. Ἐξ ἄλλου, ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ εἶχεν ἤδη ἑτοιμάσει συγκεκριμένα μέτρα, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς πιεζούσης τὸ Ἔθνος ἐπικινδύνου καταστάσεως καὶ νὰ τὰ εἶχεν ὑποβάλει εἰς τὴν Βουλήν. Αὕτη θὰ ἠδύνατο καὶ θὰ ὤφειλε νὰ ἐκφράσῃ τὴν γνώμην της καὶ νὰ ἀποφασίσῃ ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν. Μόνον δὲ μετὰ τὴν ἀπόφασιν ταύτην νὰ διακόψῃ τὰς ἐργασίας της διὰ νὰ μείνῃ ἡ Κυβέρνησις ἀπερίσπαστος εἰς τὸ ἔργον της. Ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν ἐγένετο, τὸ κατατεθὲν χθὲς ὑπ’ ἐμοῦ εἰς τὴν Βουλὴν ψήφισμα «περὶ ἐκτάκτων τινῶν μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ προβλήματος τῆς χώρας», ἀποτελεῖ πρότασιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν πρὸς ὑποβοήθησιν τοῦ ἔργου της. Ἐκ τῆς στάσεως, τὴν ὁποίαν θὰ τηρήσῃ ἡ Κυβέρνησις ἀπέναντι τῶν προτεινομένων διὰ τοῦ ψηφίσματος τούτου μέτρων καὶ τῆς ἐφαρμογῆς αὐτῶν ὡς καὶ ἄλλων ἀναλόγων πρὸς ταῦτα, θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ εἰς τὸ μέλλον ἐμπιστοσύνη μου πρὸς αὐτήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1949

Ὁ Δηλῶν

Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ

(Βουλευτὴς ἐκ Κοζάνης)

ΔΗΛΩΣΙΣ

τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Κ. Σφαέλλου. Ι. Πιστεύων ὅτι συμφώνως πρὸς τὴν δήλωσιν τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως τῆς 16.1.49 ἡ πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ τόπου ἡ ἀρνηθεῖσα ν’ ἀποδεχθῇ τὴν ἔκκλησιν τῆς Α.Μ. «...διέψευσε τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Ἔθνους πρὸς αὐτήν!...». ΙΙ. Φρονῶν ὅτι ἡ παρὰ τὴν ἔκκλησιν τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως σχηματισθεῖσα Κυβέρνησις, δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀνάγκας τῶν περιστάσεων παντελῶς στερουμένη Πρωθυπουργοῦ καὶ οἱασδήποτε ἄλλης ἰσχυρᾶς φυσιογνωμίας ἐπιβαλλούσης τὴν ἀπαραίτητον πολιτικὴν ἑνότητα καὶ πνοὴν ἐν τῇ κατευθύνσει κυβερνητικοῦ ἔργου εἰς τὸ σημερινὸν κολοβὸν ὁμοίωμα τοῦ ἀποτυχόντος σχήματος Κυβερνήσεως τῶν Ἑπτά. ΙΙΙ. Ἀρνούμενος κάθε ἐθνικὴν ὠφελιμότητα εἰς τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία παρατεινομένη οὕτω οὐσιαστικῶς ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου 1948 μέχρι τοῦ Ἰουνίου 1949 ἀποτελεῖ ἴσως μοιραῖον, καίριον πλῆγμα κατὰ τῶν ἐλευθέρων δημοκρατικῶν κοινοβουλευτικῶν θεσμῶν τῆς χώρας μας καὶ πλήρη οὐσιαστικῶς καὶ ψυχικῶς προπαρασκευὴν —εὐθύνη καὶ συμπράξει ὅλου τοῦ συνεργοῦντος πολιτικοῦ κόσμου— πρὸς ἀντιδημοκρατικὰς ἰδέας —πάσης κατευθύνσεως— καὶ ταὐτοχρόνως ἀποστερεῖ τὴν ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν ἰδίᾳ τῆς ἀναθεωρητικῆς καὶ νομοθετικῆς ἐντολῆς τοῦ λαοῦ, καὶ ἀναθέτει τὴν νομοθετικὴν λειτουργίαν οὐσιαστικῶς εἰς ἀναρμοδίους δημοσίους ὑπαλλήλους καθιστῶσα τοὺς βουλευτὰς περιττοὺς καὶ ὑποδειγματικοὺς ἀργομίσθους. IV. Ἀποδοκιμάζων ἐντόνως τήν, λόγῳ τῆς ἀνεπαρκείας τῆς ἀνεπιβλήτου πολιτικῆς ἡγεσίας συστηματικῶς ἔργοις καὶ λόγοις ἐκ μέρους μερίδος αὐτῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ἀντεθνικὴν διαβολὴν τοῦ κύρους τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας ἀξίας διὰ μεγάλην ἀπόδοσιν ἐφ’ ὅσον θὰ ἐποδηγετεῖτο ἀνταξίως ὑπὸ ἐγκύρου πολιτικῆς ἡγεσίας· V. Διαπιστῶν ὅτι ἦτο δυνατὴ καὶ ἐπεβάλετο ἐν πλήρει διατηρήσει τῶν λειτουργιῶν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματός μας, ἰδίᾳ ὡς πρὸς τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν νομοθετικὴν δρᾶσιν, νὰ ἀχθῶμεν εἰς τὸν σχηματισμὸν ἀληθῶς πολιτικῆς, κοινοβουλευτικῆς, πολιτικοστρατιωτικῆς Κυβερνήσεως ἐκ κοινοβουλευτικῶν καὶ στρατιωτικῶν στελεχῶν κατὰ τὴν κρίσιμον αὐτὴν ὥραν τῆς ἐθνικῆς μάχης μὲ φρόνημα ὡς τῆς Κυβερνήσεως Ι. Μεταξᾶ 1940–41. Δηλῶ ὅτι θὰ καταψηφίσω τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν μὴ ἀνταποκρινομένην σὺν πᾶσιν τοῖς ἄλλοις, οὔτε εἰς τὰς σαφεῖς ἐθνικὰς πολιτικὰς καὶ ἀγωνιστικὰς ἀποκλίσεις τῆς λαϊκῆς ἐτυμηγορίας τῆς 31.3.46 οὔτε διαθετούσης τὸ ἐπιβεβλημένον ἐπιτελικὸν πολιτικοστρατιωτικὸν σχέδιον διὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ συγχρόνου πολυμόρφου καὶ συνεχισθησομένου θανασίμου ὑπὸ τοῦ Ἔθνους διεξαγομένου ἀγῶνος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1949 Ὁ Δηλῶν

(Βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων)

Δ. Κ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ

Ἀνακοινοῦνται τηλεγραφήματα βουλευτῶν ἔχοντα οὕτω: Πρόεδρον Βουλῆς Ἀδυνατῶν ἐξ ἀνωτέρων, θελήσεώς μου, λόγων παρευρεθῶ γενομένην ψηφοφορίαν ἐπὶ προγραμματικῶν δηλώσεων Κυβερνήσεως, δηλῶ ὅτι παρέχω εἰς αὐτὴν τὴν ἐμπιστοσύνην μου.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΟΥΛΑΣ

(Βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος) Πρόεδρον Βουλῆς Μὴ δυνάμενος παρευρεθῶ ψηφοφορίαν, ἐλλείψει συγκοινωνίας, ἐκφράζω ἐμπιστοσύνην πρὸς τὴν Κυβέρνησιν.

Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ

(Βουλευτὴς Λακωνίας)

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ ψηφοφορία· Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ὡς ψηφολέκται οἱ κ.κ. Α. Ταλιαδοῦρος, Γ. Τζωρτζόπουλος, Ν. Ἔξαρχος καὶ Β. Κρῖκος. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ.κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως:

Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα: Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 296. Ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως 245, κατ’ αὐτῆς 50 καὶ 1 ἠρνήθη ψῆφον. Συνεπῶς ἡ Βουλὴ ἐξέφρασε τὴν ἐμπιστοσύνην της πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἅμα δὲ ἐδέχθη καὶ τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος ἐπὶ τετράμηνον. Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, ὅπως ἐξουσιοδοτήσῃ τὸ Προεδρεῖον καὶ ἐπικυρώσῃ τὰ πρακτικὰ τῶν τριῶν τελευταίων συνεδριάσεων.

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα· Μάλιστα.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις. (Ὥρα 8.05′ μ.μ.)