1948.08.09

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 122α

Δευτέρα 9 Αὐγούστου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βογιατζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Στρατιῶται ὑπηρετοῦντες εἰς τὴν ζώνην τῶν πρόσω καὶ ἀποτυχόντες εἰς τὰς ἐξετάσεις τοῦ Πανεπιστημίου καὶ Ἀνωτέρων Σχολῶν, ζητοῦν τὴν ἐγγραφήν των εἰς τὰς ἀνωτέρω σχολὰς καθ’ ὑπέρβασιν κατὰ τὸ ἐρχόμενον ἀκαδημαϊκὸν ἔτος 1948–49. Ὁ Α. Θερμὸς κάτοικος Ἀθηνῶν, παρακαλεῖ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅπως ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος τοῦ δημιουργηθέντος διὰ τῶν ἐν Ἰωαννίνοις δηλώσεων τοῦ ὑπαρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων κ. Σ. Βενιζέλου. Ὑπερεξήκοντα στρατιῶται, ὑπηρετοῦντες εἰς τὴν Ἐθνοφρουράν, ζητοῦν ὅπως χαρισθῇ τὸ ὑπόλοιπον τῆς προσθέτου θητείας των, λόγῳ ἐκπροθέσμου ἀλλὰ δεδικαιολογημένης παρουσιάσεώς των. Αἱ Ἑνώσεις φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων, Ἀθηνῶν, Χανίων καὶ Καλαμῶν, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν διαπυλίων τελῶν καὶ ζητοῦν ἄμεσον λῆψιν προνοίας ὑπὲρ τῶν θιγομένων ὑπαλλήλων. Ὁ Ν. Πολυζώης Πρόεδρος τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Πειραιῶς, ζητεῖ ὅπως ἐξαιρεθῶσιν οἱ ἐπαγγελματοβιοτέχναι τῆς ὑποχρεωτικῆς τηρήσεως λογιστικῶν βιβλίων. Οἱ ὑπάλληλοι τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Μεταφορῶν Ἀθηνῶν, διαμαρτύρονται διὰ τὴν οἰκονομικὴν αὐτῶν ἐξαθλίωσιν καὶ ζητοῦν τὴν ἐπέμβασιν τοῦ Κράτους διὰ τὴν παρὰ τῆς Ἑταιρείας οἰκονομικήν των ἐνίσχυσιν. Ὁ Δ. Λοβέρδος ἀντιπρόσωπος τῆς Πανελληνίου Ναυτικῆς Ὁμοσπονδίας ἐν Μεγάλῃ Βρεταννίᾳ, δι’ ἀποσταλέντος ἀντιγράφου τῆς προκηρύξεώς του εἰς τὰς Ἀγγλικὰς ἐργατικὰς ὀργανώσεις, χαρακτηρίζει τὴν ἐν Ἀγγλίᾳ Ὁμοσπονδίαν Ἑλληνικῶν Ναυτικῶν ὀργανώσεων ὡς ἄκρως ἀριστερὰν καὶ ἀντεθνικήν. Ὁ Α. Παναγόπουλος Γυμνασιάρχης τοῦ Γυμνασίου Καρπενησίου, ζητεῖ ὅπως καθιερωθῇ ὁ θεσμὸς τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων ἐκ τῆς Δʹ τάξεως τοῦ Γυμνασίου πρὸς τὴν Εʹ. Ὁ Γ. Δεδούσης, ἔφεδρος πολεμιστής, τέως ὑπάλληλος τῆς ἐφημερίδος «Ἔθνος», διαμαρτύρεται κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 31.8.48 ἀποφάσεως τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, δι’ ἧς ἀπερρίφθη ἡ προσφυγή του διὰ τὴν ἀδικαιολόγητον ἀπόλυσίν του ὑπὸ τῆς ἐν λόγῳ ἐφημερίδος καὶ τὴν μὴ χορήγησιν ἀποζημιώσεως. Οἱ ἐπὶ κατοχῆς πλουτίσαντες κάτοικοι Πατρῶν, διαμαρτύρονται κατὰ τῆς Ἐπιτροπῆς ἀναψηλαφήσεως, ἥτις ὑπεχρέωσε τούτους νὰ καταβάλωσι νέον φόρον καὶ ζητοῦν ἐπίλυσιν τοῦ αἰτήματός των. Ὁ Η. Σγουρίτσας πρώην Ἀστυνομικός, κάτοικος Παλαιᾶς Κοκκινιᾶς, ζητεῖ ἀφιέρωσιν εἰδικοῦ ἐρανοσήμου ὑπὲρ τῶν συμμοριοπλήκτων. Ἡ Ἕνωσις Πολιτικῶν Συνταξιούχων Ἑλλάδος, διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ Α. Ν. 635)39, ὅστις δημιουργεῖ διακρίσεις μεταξὺ προσωρινῶν πολιτικῶν συνταξιούχων καὶ στρατιωτικῶν τοιούτων διὰ τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ ἰδίου νόμου. Ἐπιτροπὴ κατοίκων Κομοτινῆς, διαμαρτύρεται δι’ ἀπαγόρευσιν ἐξαγωγῆς ἀλεύρων καὶ δημητριακῶν ἐκ τῆς περιφερείας των καὶ ζητεῖ ἐλευθέραν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων των. Τὸ Ἐθνικὸν Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον καὶ τὰ Προεδρεῖα τῶν Πολεμιστικῶν Σωματείων Ἀγρινίου, διαμαρτύρονται διὰ διπλασιασμὸν τιμῆς μερίδος διανεμομένου ἀλεύρου κλπ. Οἱ Σύλλογοι Ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, διαμαρτύρονται διὰ τὰς ὑπὸ τῆς Β. Μικτῆς Ἑλληνοαμερικανικῆς Ἐπιτροπῆς ἀναδιοργανώσεως Κρατικῶν ὑπηρεσιῶν ἐπενεχθείσας τροποποιήσεις εἰς τὸ σχέδιον τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, ὡς ἐπιζημίας διὰ τὸ προσωπικὸν τοῦ Ὑπουργείου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων κ. Α. Βαμβέτσος, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν κοινοτήτων ὀρεινῶν περιοχῶν τέως Δήμου Ἀργιθέας (Καρδίτσης) καὶ παρακαλεῖ, ὅπως διαβιβασθῇ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν Κοινωνικῆς Προνοίας, παρακαλούμενον νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως τὰ παράπονα τῶν μαρτυρικῶν τούτων ἐθνικοφρόνων πολιτῶν καὶ νὰ διατάξῃ τὴν ἐπιτόπιον ἐξέτασιν καὶ ἄμεσον θεραπείαν τῶν παραπόνων τούτων. Ὁ βουλευτὴς Λακωνίας κ. Η. Ζουμπουλάκης, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν συκοπαραγωγῶν Λακωνίας, διατελούντων ἐν πλήρει ἀναβρασμῷ, λόγῳ ἀδιαφορίας Κράτους διὰ προστασίαν σύκων καὶ παρακαλούντων ὅπως ἐνεργήσῃ διὰ τὴν ἔγκαιρον συγκέντρωσιν τούτων. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Δ. Μαντούβαλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Χ. Βασιλάκου συνταξιούχου Τελώνου, κατοίκου Ἀθηνῶν, ζητοῦντος τὴν ἐκ νέου ρυμοτόμησιν τοῦ ἐν Καστέλᾳ οἰκοπέδου του πρὸς λειτουργίαν τοῦ κινηματογράφου του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Στεργιόπουλος καὶ Ι. Μπερνίτσας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Λαμίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν διακοπὴν τῆς ἀρτοδοτήσεως πληθυσμοῦ Φθιώτιδος, σημερινὴν τιμὴν σίτου 3.500 καὶ παρακαλοῦν ὅπως ἀνακληθῇ ἡ ἀνωτέρω ἀπόφασις. Ὁ Χ. Ἀναστασιάδης ἔμπορος κάτοικος Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ Νομάρχου Θεσσαλονίκης, διότι ἠρνήθη ὅπως τῷ χορηγήσῃ αἰτηθέντα στοιχεῖα ἀφορῶντα ὑπόθεσίν του ὡς καὶ δι’ ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν μὲ τὴν κατηγορίαν ὅτι ἐπραγματοποίησεν ἐξαγωγὴν αἰγοτρίχας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν τῆς Ἑλλάδος καταθέτει ὑπόμνημα δι’ οὗ υἱοθετεῖ τὰς ὑποβληθείσας προτάσεις παρὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Ι. Μπερνίτσα «περὶ τροποποιήσεως διαφόρων Συνταγματικῶν διατάξεων». Οἱ Ἐθνικόφρονες κάτοικοι Ξηρομέρου, διαμαρτύρονται κατὰ τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Πατρῶν, προυδιορίσαντος ἐκδίκασιν μηνύσεως Θ. Καϋμενάκη ἢ Καπετὰν Θαλασσινοῦ, ὅστις κατεδικάσθη τετράκις εἰς θάνατον παρὰ τοῦ Κακουργοδικείου Πύργου καὶ ζητοῦν ὅπως καθορισθῇ ἡ δίκη αὕτη εἰς οἱονδήποτε τῶν Κακουργοδικείων Πατρῶν, Ζακύνθου. Ἡ Ἕνωσις Ἐκκοκκιστηρίων Βάμβακος Μακεδονίας, διαμαρτύρεται διὰ τὰς χορηγηθείσας ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ Γεωργίας νέας ἀδείας λειτουργίας ἐκκοκκιστηρίων καὶ ζητεῖ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου τοῦ ρυθμίζοντος τὸ ὅλον περὶ ἐκκοκκιστηρίων ζητήματος. Ἡ Ἕνωσις Ἑλλήνων Ἐφοπλιστῶν Νέας Ὑόρκης διαμαρτύρεται διὰ τὴν δύσκολον θέσιν εἰς ἣν εὑρίσκεται ἡ Ἑλληνικὴ Ἐμπορικὴ Ναυτιλία, λόγῳ τῶν διεθνῶν συνθηκῶν καὶ ζητεῖ λῆψιν Κρατικῆς μερίμνης κ.λ.π. Ὁ Ε. Μενίδης κλητὴρ τοῦ Ὑπουργείου Τ.Τ.Τ., ζητεῖ ὅπως ἐκ τοῦ, ὑπὸ ψήφισιν, σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ὑπηρεσιακῶν τινων ζητημάτων ὑπηρεσίας Τ.Τ.Τ.», ἀπαλειφθῇ ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 9 περὶ προσόντων διὰ τὴν μετάταξιν τῶν κλητήρων διανομῆς. Τὸ Σωματεῖον Συνταξιούχων ἀνικάνων ἐκ γήρατος καπνεργατῶν Νομοῦ Σερρῶν, διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ Δ)ντοῦ τῆς Ὑπηρεσίας Ἐφοδίων Ἐξωτερικοῦ, ὅστις ἐξεποίησεν ἅπαντα τὰ εἴδη τροφίμων, ἅτινα ἔδει χορηγηθῶσιν εἰς τούτους μὲ μειωμένας τιμάς, καὶ ζητεῖ χορήγησιν τῶν εἰδῶν τούτων ἐκ τῶν ἀποθηκῶν διαφόρων Κρατικῶν ἐφοδίων. Ὁ Σύλλογος Πτυχιούχων Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν (Πάντειος) διαμαρτύρεται κατὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Τραπέζης, διὰ τὴν μὴ ἀναγνώρισίν των κατὰ τὸν διενεργούμενον διαγωνισμὸν πρὸς πρόσληψιν ὑπαλλήλων. Ὁ Σύνδεσμος τῶν ἐν Ἑλλάδι ἀντιπροσώπων ἀσφαλιστικῶν Ἑταιρειῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην δημιουργίαν θεσμοῦ γεωργικῶν ἀσφαλίσεων ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ Γεωργίας, καθ’ ὅσον ἡ τροποποίησις τούτου ὑπὸ οἱανδήποτε μορφὴν θὰ καταδικάσῃ εἰς ἀνεργίαν χιλιάδας Ἑλλήνων πολιτῶν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ (Πρ. Κυβερν.), Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως) καὶ Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ συντονισμοῦ τῆς ἐκτελέσεως τοῦ σχεδίου ἀνασυγκροτήσεως τῆς χώρας». Ὁ κ. Γ. ΜΕΛΑΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 710)1945, «περὶ διώξεως καὶ τιμωρίας τῶν παραβάσεων τῆς περὶ προστασίας τοῦ Ἐθνικοῦ Νομίσματος», 2) «περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τῶν διατάξεων τοῦ ἐδαφ. αʹ τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 287) 1947 Ν. Δ)τος», καὶ 3) «περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων Λευκάδος καὶ Πρεβέζης». Ὁ κ. Κ. ΡΕΝΤΗΣ (Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς ἀναπήρους Ἀξ)κούς, Ἀνθ)στὰς καὶ Ὁπλίτας τῆς Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Μουτζουρίδης, Κ. Παπακωνσταντίνου καὶ Γ. Δροσόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς τραυματίας, τὰς οἰκογενείας τῶν παρ’ ἀνταρτῶν ἢ ἐνόπλων στασιαστῶν κλπ. φονευομένων στρατιωτικῶν ἐν γένει, πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἰδιωτῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Μουτζουρίδης καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ὑπηρεσιακῶν τινων ζητημάτων τῆς Τ.Τ.Τ. ὑπηρεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακόπουλος καὶ Α. Τριανταφυλλίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταστάσεως Ἀξ)κῶν Β. Ν.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς, Ε. Κουσαῆς, Δ. Παπαδημητρίου καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ Εἰσαγγελιῶν».

§6Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπεκυρώθησαν τὰ πρακτικά;

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως.

§8Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, θεωρεῖται περαιωμένη. Βεβαίως, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι θὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἐπερωτῶντες κατόπιν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ἐγγεγραμμένοι ἐξηντλήθησαν.

§10Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μετὰ ὅμως τὴν ἐπερώτησιν θὰ ἔχωμεν τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§11Ε. ΓΟΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω, ὅτι καθημερινῶς διαβάζετε εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ὁ κόσμος τῶν σιδηροδρομικῶν εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν συμμοριτῶν ἔχει θύματα ἀπὸ τὸ προσωπικόν του. Τὴν 27ην Ἀπριλίου τὸ Σῶμα ἀπησχολήθη εἰδικώτερον μὲ ἓν νομοσχέδιον βασικῆς σημασίας διὰ τοὺς σιδηροδρομικοὺς καθορίζοντος τὰ ὅρια ἡλικίας τοῦ προσωπικοῦ των. Εἰς μίαν ἄλλην συνεδρίασιν ἀπησχόλησα δι’ ἐπερωτήσεως τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ὑπουργὸν τῶν Μεταφορῶν ἐν σχέσει μὲ τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν σιδηροδρομικῶν. Ἀτυχῶς κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν τῆς 27ης Ἀπριλίου, ἐνῷ ἐγένετο δεκτὸν βασικῶς τὸ νομοσχέδιον, τὸ πρωταρχικῆς σημασίας διὰ τοὺς σιδηροδρομικούς, ἐγένετο δεκτὴ καὶ μία τροπολογία, ἡ ὁποία ἔφερε σαφῶς προσωπικὸν χαρακτῆρα. Ἐνῷ ἐπρόκειτο διὰ τῆς διατάξεως τῆς προσωπικῆς νὰ ἐπωφεληθοῦν 2–3 πρόσωπα, ἡ διάταξις ἐπέφερε μίαν ἀναστάτωσιν, ἄνευ προηγουμένου ἀναστάτωσιν, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη δι’ ἀλλεπαλλήλων τηλεγραφημάτων πρὸς τὸ Σῶμα. Πρὸς ἄρσιν τῆς καταφανοῦς αὐτῆς ἀδικίας, πρὸς ἄρσιν τῆς πικρίας, τὴν ὁποίαν ἠσθάνθη ὁ κόσμος αὐτός, χάριν 2–3 προσώπων, πιεζόντων ὅμως ὁλόκληρον τὸ προσωπικὸν πρὸς τὰ κάτω, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω μίαν πρότασιν νόμου, αἴρουσαν τὴν ἀδικίαν τὴν προσγενομένην τὴν 24ην Ἀπριλίου.

§12Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ἠλείας). Ποία εἶναι ἡ διάταξις αὐτή;

§13Ε. ΓΟΝΗΣ. «Κατ’ ἐξαίρεσιν τῆς............ ...... (ἀναγινώσκει)... 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας». Ἐνῷ ἀνέκαθεν δυνάμει τῶν παγίων Κανονισμῶν ἦτο τὸ 60όν. Τὴν ἑσπέραν ἐκείνην δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἀπασχοληθῶμεν δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα, ἀλλὰ διὰ ζητήματα ἄλλα τοῦ λοιποῦ προσωπικοῦ καὶ ἐνῷ ἠσχολούμεθα μὲ αὐτά, αἴφνης ηὐξήσαμεν κατὰ 5 ἔτη τὴν ἡλικίαν αὐτῶν. Ἔσπευσα, τότε νὰ εἴπω, ὅτι αὐτὸ θὰ προκαλέσῃ ἐξέγερσιν.

§14Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ποῖος τὸ ηὔξησεν;

§15Ε. ΓΟΝΗΣ. Συνάδελφος ἀπὸ ἐδῶ. Θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας, κύριοι, ὅτι εἶναι τόση ἡ γενικὴ ἐξέγερσις, ὥστε νομίζω, ὅτι ἐν ὀνόματι τοῦ ἀγῶνος τὸν ὁποῖον διεξάγουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ τῶν θυσιῶν, τὰς ὁποίας προσφέρουν, πρέπει νὰ διορθωθῇ ἡ ἀδικία αὐτή.

§16Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἠλείας). Τί ζητεῖτε, κύριε συνάδελφε;

§17Ε. ΓΟΝΗΣ. Θέλω νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ γενομένη αὔξησις, διότι εἰς νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον μειοῦνται τὰ ὅρια τῆς ἡλικίας, εἶναι ἄδικον νομίζω, νὰ αὐξάνωνται ἄλλων τὰ ὅρια.

§18Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νὰ γίνῃ, κύριε Πρόεδρε, ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς μία διδασκαλία, ὅτι ἀποχωροῦν λόγῳ ὁρίου ἡλικίας, ἐκεῖνοι, περὶ τῶν ὁποίων θὰ ἀποφαίνωνται οἱ ἰατροί, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐργασθοῦν. Οἱ δὲ ἄλλοι ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐργασθοῦν καὶ 90 ἐτῶν καὶ 100 ἐτῶν, νὰ μένουν. Ὁ Ζαρὸ–Ἀγᾶς ἠργάζετο ὡραῖα μέχρι τοῦ 130οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας του καὶ σκέπτομαι νὰ τὸν μιμηθῶ.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§20Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Ἔχει ὑποβληθῆ πρότασις 15 βουλευτῶν, περὶ προτάξεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀπονομῆς συντάξεων.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται λόγῳ τοῦ ὅτι, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εὑρίσκεται ἀπὸ τὰς 6 τὸ ἀπόγευμα εἰς συνεδρίασιν. Μόλις τελειώσει θὰ εἰσέλθωμεν καὶ εἰς αὐτό. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 970)46, «περὶ ὀργανώσεως τῆς Κρατικῆς Ἀεροπορίας», καὶ Ν. Δ. 117)46, «περὶ Ὀργανισμοῦ Β. Α.» Ὁ κ. Γραφάκος ἔχει τὸν λόγον.

§22Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας ὑπουργός, φέρει σήμερον ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὸ πρῶτον του νομοσχέδιον, τῆς διμήνου αὐτοῦ ὑπουργίας. Ὁμολογῶ μετὰ λύπης μου, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, ἠτύχησεν εἰς τὴν ἐκλογὴν τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἐξέλεξεν, διὰ νὰ ἐμφανισθῇ τὸ πρῶτον ὡς ὑπουργός, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Καὶ λέγω ἠτύχησεν, διότι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, οὔτε ὑπηρεσιακὰ ζητήματα ἀμέσου λύσεως τακτοποιοῦνται, οὔτε Ἐθνικοὶ σκοποὶ ἐξυπηρετοῦνται, ἀλλὰ τοὐναντίον, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ἡ φράσις μου θὰ εἶναι ἴσως βαρεῖα, ὅτι μᾶλλον κομματικοὶ ὑπολογισμοὶ ἐξυπηρετοῦνται. Ὁ κύριος ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας ὑπουργός, συντάξας τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, συνέρραψεν εἰς αὐτὸ 2 ἄρθρα διαφόρου περιεχομένου, χωρὶς νὰ συμβουλευθῇ, οὔτε τοὺς ἁρμοδίους εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας, οὔτε τὸν ἀξιωματικὸν τῶν ὀργανικῶν διατάξεων, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐντεταλμένος νομοτεχνικῶς νὰ καταρτίζῃ τὰ νομοσχέδια, οὔτε τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Ἀέρος, τὸ ὁποῖον σαφῶς ὁ νόμος καθορίζει, ὅτι πρέπει κάθε νομοσχέδιον νὰ τὸ ἐγκρίνῃ καὶ νὰ τὸ εἰσάγῃ εἰς τὸν ὑπουργόν, οὔτε δὲ τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας, ὁ ὁποῖος γνωμοδοτεῖ ἐπὶ ὅλων τῶν ζητημάτων τῆς ἁρμοδιότητός του, ἠρώτησεν. Καὶ ἔφερε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐν ἀγνοίᾳ τῶν ὑπηρεσιῶν του. Μοῦ προξενεῖ κατάπληξιν, ὁμολογῶ, ὁ τρόπος τῆς εἰσαγωγῆς ἑνὸς νομοσχεδίου καὶ μάλιστα εἰς στιγμὰς, κατὰ τὰς ὁποίας ὅλων ἡ προσοχὴ εἶναι ἐστραμμένη πρὸς τοὺς μαχομένους εἰς τὴν Πίνδον καὶ εἰς τὸν Γράμμον, πρὸς τοὺς γενναίους ἀεροπόρους μας, οἱ ὁποῖοι ἀπαράμιλλοι ἀγωνίζονται παρὰ τὸ πλευρὸν τοῦ μαχομένου στρατοῦ. Ἂς ἔλθωμεν, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιδιώκει ὁ κ. ὑπουργός, τὴν χειραφέτησιν τῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας, τουτέστιν, δὲν θὰ ἐξαρτᾶται πλέον ἐφεξῆς ἡ Πολιτικὴ Ἀεροπορία ἀπὸ τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ ἄμεσος συνεργὸς τοῦ ὑπουργοῦ, ἀλλὰ ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὸν ὑπουργόν, οὕτως ὥστε, νὰ ἀποφευχθῇ ἡ δυσκαμψία αὐτὴ τῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας. Ἀλλὰ ὁ νόμος λέγει: «Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς... .......... (ἀναγινώσκει)............». Τοῦτ’ ἔστι κατὰ συγκατάβασιν, ἠμπορεῖ σήμερον νὰ διορισθῇ διευθυντὴς τῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας, ἀνώτατος ἀξιωματικὸς τοῦ Ναυτικοῦ, ἐνῷ κατ’ ἀρχὴν πρέπει νὰ εἶναι δημόσιος λειτουργός. Κύριοι συνάδελφοι, ὄχι μόνον ὡς βουλευτής, ἀλλὰ καὶ ὡς ἀεροπόρος, εἶχον τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι αὐτό, τὸ νὰ τίθενται οἱ ἀξιωματικοὶ οἱ ἀπόστρατοι εἴτε οἱ ἐν ἐνεργείᾳ εἰς ἥσσονα μοῖραν μὲ τοὺς δημοσίους λειτουργούς, δὲν δύναμαι νὰ τὸ ἀνεχθῶ. Διότι, κατὰ ποίαν λογικὴν ἕνας οἱοσδήποτε ἀνώτατος λειτουργὸς θὰ τεθῇ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς πολιτικῆς Ἀεροπορίας. Αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον δι’ ἐμέ. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, δέχομαι ὅπως εἶπον, τὴν χειραφέτησιν αὐτὴν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, ἀλλὰ ὄχι αὐτὴν τὴν στιγμήν. Πρέπει νὰ ἔλθῃ ὁ εὔθετος χρόνος. Σήμερον ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία εἶναι ἀλληλένδετος μὲ τὴν στρατιωτικήν, τὰ ἀεροδρόμια τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας εἶναι καὶ ἀεροδρόμια τῆς στρατιωτικῆς ἀεροπορίας. Ἡ στρατιωτικὴ ἀεροπορία ἐξυπηρετεῖ σήμερον τὴν πολιτικήν, ἀερολιμενάρχης τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας εἶναι ἀξιωματικὸς τῆς στρατωτικῆς ἀεροπορίας, τὰ δὲ ¾ τοῦ προσωπικοῦ τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, εἶναι ἀξιωματικοὶ καὶ ὑπαξιωματικοὶ καὶ ὑπάλληλοι τῆς στρατιωτικῆς ἀεροπορίας. Καὶ ἐρωτῶ: Κατὰ ποίαν λογικὴν ἔννοιαν εἷς ἀντισμήναρχος θὰ ὑπάγεται ὑπὸ ἕνα οἱονδήποτε λειτουργόν, τὸν ὁποῖον θὰ θέσητε τὴν στιγμὴν ταύτην ἐπὶ κεφαλῆς τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας; Ἑπομένως, οὔτε ὁ χρόνος εἶναι εὔθετος, διὰ νὰ ἐξαγγείλωμεν τὸν διαφορισμὸν αὐτόν, διότι, ἐπαναλαμβάνω, τὰ στρατιωτικὰ ἀεροδρόμια, εἶναι καὶ ἀεροδρόμια τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας καὶ ἐκεῖ ἐξυπηρετεῖται καὶ ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία. Ἑπομένως, ὁ διαφορισμὸς αὐτός, θὰ ἔχῃ ὀλεθρίας συνεπείας διὰ τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον ἄρθρον. Ἐνῷ εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον ὁμιλοῦμεν περὶ πολιτικῆς ἀεροπορίας, εἰς τὸ δεύτερον ὁμιλοῦμεν περὶ τοῦ τρόπου τῆς ὀργανώσεως τῆς στρατιωτικῆς ἀεροπορίας. Ὁ κ. ὑπουργός, ἔχει τὸ δικαίωμα διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος, νὰ τροποποιήσῃ τὸν ὀργανισμόν, ἀλλὰ κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου. Ἐδῶ ἐπιχειρεῖται νὰ μείνῃ ὁ ὀργανισμὸς αὐτὸς ἀνεξάρτητος καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ἀκριβῶς, ἔχομεν τροποποίησιν τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς Βασ. Ἀεροπορίας. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω τὴν συρραφὴν αὐτὴν τῶν δύο ἀντικειμένων ποὺ εἶναι εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Κατόπιν αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὑποβάλω τὴν γνώμην, ὅπως τὸ νομοσχέδιον ἀπορριφθῇ διότι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοποθετηθῇ ἀνώτατος ὑπάλληλος ἢ δημόσιος λειτουργὸς οἱοσδήποτε, κατόπιν προτάσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὡς γενικὸς διευθυντής, χωρὶς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου καὶ τὴν γνωμοδότησιν τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατόν, νὰ εἶναι ἴσως καὶ ὁ βοηθὸς τοῦ Μητροπολίτου, καὶ κατ’ ἐξαίρεσιν, νὰ τεθῇ εἷς ἀξιωματικὸς τῆς ἀεροπορίας, ὁ ὁποῖος ἴσως νὰ γνωρίζῃ σχετικῶς μὲ ἀεροδρόμια. Πρὸς Θεοῦ, εἶναι καιρὸς πλέον νὰ σοβαρευθῶμεν, οὕτως ὥστε τὰ νομοθετήματα νὰ μὴ παρουσιάζωνται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅτι δυνάμεθα διὰ διατάγματος νὰ ὁρίσωμεν καὶ ἐπὶ συμβάσει κατὰ τὴν διάρκειαν 2–3–4 ἐτῶν, ἕνα οἱονδήποτε εἰς μίαν σπουδαιοτάτην θέσιν, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας. Ἔχομεν πολλοὺς ἀρίστους ἀξιωματικοὺς οἱ ὁποῖοι θὰ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ τὴν διοργανώσουν τότε, ὄχι σήμερον ὅπου ὁ κ. ὑπουργός, διαχωρίζων τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν, θὰ εὑρεθῇ πρὸ ἀνυπερβλήτων ἐμποδίων, ἕνεκα τῶν λόγων, τοὺς ὁποίους σᾶς ἐξέθεσα. Κατόπιν αὐτοῦ, κύριοι, ἐγὼ τοὐλάχιστον εἰσηγοῦμαι τὴν ἀπόρριψιν τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου. (Χειροκροτήματα).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Τσάτσος ἔχει τὸν λόγον.

§24Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἐγώ, νὰ ἐπιστήσω ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος, ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν ὅτι, ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας ὑπουργός, ἐκινήθη ἀπὸ τὴν φιλοτιμίαν νὰ διοργανώσῃ κατὰ τρόπον καλύτερο τὰ τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, καὶ ὅτι αὐτὸ ὑπῆρξεν, ἓν ἀποκλειστικὸν κίνητρον, τὸ ὁποῖον τὸν ὤθησεν εἰς τὴν ὑποβολὴν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι, δὲν εὗρε τὸν καταλληλότερον τρόπον, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν κοινὸν αὐτὸν σκοπόν. Ὅπως καὶ ἀπὸ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ προλαλήσαντος συναδέλφου θὰ ἠδυνήθη νὰ ἀντιληφθῇ ἡ Βουλή, εἰς τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν αὐτῆς τιθέμενον νομοσχέδιον, περιέχονται δύο διατάξεις, αἱ ὁποῖαι κατ’ οὐσίαν εἶναι ἄσχετοι. Ἡ μία ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, δηλαδὴ τῆς μεταβολῆς εἰς τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ διευθύνεται ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία, ἐκ τῆς ἀπ’ εὐθείας ὑπαγωγῆς της, εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν τῆς Ἀεροπορίας καὶ τὸ ἕτερον ἀφορᾷ τὴν τροποποίησιν ἐν γένει τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας. Κυρίως θὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ διεύθυνσις τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας σήμερον εἶναι ἀνατεθειμένη εἰς ἀξιωματικὸν ἐν ἐνεργείᾳ, δὲν ὑπάγεται δὲ ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸν ὑπουργὸν Ἀεροπορίας, ἀλλὰ ὑπάγεται εἰς τὸν γενικὸν διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου, καὶ διὰ τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ εἰς τὸν ὑπουργόν. Πρόκειται βεβαίως, περὶ μιᾶς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία εἶναι φύσει κατ’ ἀρχὴν θεωρητικῶς, χωριστὴ τελείως, ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν. Ὑποθέτω καὶ ἐγώ, ὅτι, μίαν ἡμέραν θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν εὐτυχῆ ἐκείνην κατάστασιν, ἡ ὁποία θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ τὴν πλήρη ἀποστρατικοποίησιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ προτρέχωμεν, δὲν πρέπει δηλαδή, νὰ μεταβάλωμεν τὴν κορυφὴν τῆς πυραμίδος καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν ἔχει μεταβληθῆ ἡ βάσις τῆς πυραμίδος, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθῇ. Αὐτὴ ἡ ἀποστρατικοποίησις τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας προϋποθέτει πολλὰ πράγματα. Πρῶτον, προϋποθέτει χωριστὰ ἀεροδρόμια. Ἄλλα τὰ στρατιωτικὰ ἀεροδρόμια καὶ ἄλλα τὰ πολιτικὰ ἀεροδρόμια. Προβλέπει ἐπάρκειαν πολιτικοῦ προσωπικοῦ μὴ στρατιωτικοῦ, ἡ ὁποία ἐπίσης δὲν ὑφίσταται σήμερον. Τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία φύσει ἀνήκει εἰς τὴν πολιτικὴν ὑπηρεσίαν, ἐκτελεῖται ἀπὸ στρατιωτικούς, διότι δὲν ὑπάρχει πολιτικὸν προσωπικὸν ἐπαρκές. Πλὴν αὐτοῦ, ὑπάρχει καὶ ἕνα τρίτον ζήτημα, ὑπάρχουν ἄλλαι ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι ὑπηρεσίαι χρήσιμοι καὶ εἰς τὴν στρατιωτικὴν ἀεροπορίαν καὶ εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν. Πλήρης ἀποστρατικοποίησις τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας θὰ ἐσήμαινε τὴν ὕπαρξιν αὐτῶν τῶν ὑπηρεσιῶν δίς, ἅπαξ διὰ τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν καὶ ἅπαξ διὰ τὴν στρατιωτικὴν ἀεροπορίαν. Ἀλλὰ σήμερον, οἰκονομικῶς εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπιτύχετε τοιοῦτον τί. Συνεπῶς, νὰ γίνεται λόγος περὶ ἀποστρατικοποιήσεως τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας μὲ μόνην τὴν μεταβολὴν τοῦ διευθυντοῦ τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας καὶ τὴν ὑπαγωγὴν αὐτοῦ ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἀεροπορίας, νομίζω, ὅτι εἶναι σχῆμα τελείως προθύστερον, τελείως ἀνοργάνωτον, διότι τότε μόνον θὰ ὑπῆρχε πληρότης νομοθετικῆς σκέψεως καὶ θὰ ὑπῆρχε συνέπεια πλήρης, ἐὰν ἠδύνατο νὰ ἀτενίσῃ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς εἰς ἕνα πράγματι διαχωρισμὸν τῆς πολιτικῆς ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴν ἀεροπορίαν. Τοῦτο ὅμως εἶναι, νομίζω, τελείως ἀδύνατον. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἄλλο θέμα. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, νομίζω, ὅτι ἀντιμετωπίζει κατ’ αὐτάς, μίαν συζήτησιν περὶ τοῦ ἐὰν εἶναι σκόπιμον, νὰ ὑπάγεται ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας ἢ τυχὸν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν. Θὰ παρεκάλουν τοὺς κ.κ. συναδέλφους, νὰ προσέξουν τὸ θέμα. Σπανίως ἔρχονται εἰς τὴν παροῦσαν Βουλήν, θέματα, τὰ ὁποῖα θίγουν τὴν βασικὴν ὀργάνωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους, τόσον σοβαρά, ὅσον τὸ παρόν. Εἶναι πράγματι ἕνα ἀπὸ τὰ δεινοπαθήματα τῆς συγκοινωνιακῆς πολιτικῆς εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὕπαρξις τριῶν Ὑπουργείων ἁρμοδίων μὲ τὰ συγκοινωνιακά μας προβλήματα. Ὑπάρχει, ὅπως γνωρίζετε, Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν, ἀλλὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν ὑπάγονται μόνον οἱ σιδηρόδρομοι καὶ τὰ αὐτοκίνητα. Πλὴν τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν, ὑπάρχει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάγονται αἱ μεταφοραὶ προσώπων καὶ αἱ μεταφοραὶ πραγμάτων διὰ θαλάσσης καὶ ὑπάρχει καὶ ἡ διεύθυνσις τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας. Ἡ συγκοινωνιακή μας οἰκονομία, δηλαδή, ἡ οἰκονομικὴ δυνατότης τοῦ τόπου νὰ τροφοδοτῇ τὰς συγκοινωνιακάς μας ἀνάγκας μὲ ἑταιρείας μεταφορῶν, δὲν εἶναι μεγάλη, εἶναι τοὐναντίον κατ’ ἐξοχὴν πτωχή. Καὶ ἡ μορφὴ ἀντιθέτως τοῦ ἐδάφους ἐπιβάλλει πολυμορφίαν συγκοινωνιακῶν μέσων. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι δυνάμεθα νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ μέγα κόστος τῶν μεταφορῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα μὲ μίαν ἔντασιν τοῦ συντονισμοῦ τῶν συγκοινωνιακῶν μας ὑπηρεσιῶν. Καὶ ὄχι μόνον δὲν ὑπάρχει τοιοῦτος συντονισμὸς διὰ τῆς ὑπαγωγῆς ὅλων τῶν συγκοινωνιακῶν μας μέσων εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ἑνὸς Ὑπουργείου, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει καὶ ἓν συμβούλιον συντονισμοῦ τῶν συγκοινωνιῶν. Δὲν ὑπάρχει κἄν, δηλαδή, μία συλλογικὴ ὑπηρεσία εἰς τὴν ὁποίαν νὰ συζητοῦνται, τὰ διάφορα συγκοινωνιακὰ προβλήματα καὶ νὰ καταρτίζεται ἕνα πρόγραμμα συγκοινωνιακόν, κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴ συναγωνίζεται ὁ σιδηρόδρομος τὸ ἀεροπλάνον, τὸ ἀεροπλάνον τὸ πλοῖον, τὸ πλοῖον τὸν σιδηρόδρομον καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς. Κύριοι, ἐὰν εἰς τὴν ἀκαταστασίαν αὐτήν, δὲν θέσωμεν ἐγκαίρως ἓν τέρμα, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι πρόκειται νὰ ἀχθῇ ταχέως ὅλη ἡ συγκοινωνιακή μας οἰκονομία εἰς μίαν μεγάλην κρίσιν, μίαν κρίσιν, ἡ ὁποία θὰ τὴν ἀποστερήσῃ τῆς δυνατότητος, ὄχι μόνον νὰ ἐξελιχθῇ, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἐξυπηρετῇ ἐκείνας τὰς ἀνάγκας, τὰς ὁποίας ἄλλοτε ἠδυνήθη νὰ ἐξυπηρετήσῃ. Διὰ τοῦτο, νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι πράγματι ἡ σκέψις ἡ ὁποία διετυπώθη, δὲν γνωρίζω ἀπὸ ποῖον ἀκριβῶς, διετυπώθη καὶ ἐπί τινι εὐκαιρίᾳ, ὅτι τοὐλάχιστον ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία θὰ ἔδει νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ ἑνιαῖον Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν καὶ τῶν Συγκοινωνιῶν, δὲν γνωρίζω ποῖον θὰ εἶναι τὸ ὄνομα, εἶναι σκέψις, ἡ ὁποία ἐνέχει πολλὰ στοιχεῖα ἄξια προσοχῆς καὶ μελέτης. Νομίζω, ὅτι ἴσως, πρὸς τὸ παρόν, εἶναι πρόωρον τὸ μέτρον τῆς δημιουργίας τοῦ ἑνιαίου Ὑπουργείου Μεταφορῶν. Διότι ἡ ἑνοποίησις ὅλων τῶν μεταφορῶν εἰς ἕνα Ὑπουργεῖον θὰ προσκρούσῃ εἰς πολλὰ ἐμπόδια. Ἐπὶ παραδείγματι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν, ἡ ὑπαγωγὴ τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν θὰ προσέκρουεν, ὅπως νομίζω, ὅτι ὀρθῶς προέταξεν ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας ὑπουργός, εἰς ὅλους ἐκείνους τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι προσδίδουν εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν τὴν μορφὴν μιᾶς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία φαίνεται ἐκ πρώτης ὄψεως ἀδικαιολογήτως στρατοκρατουμένη. Κύριοι, δὲν στρατοκρατεῖται τυχαίως καὶ μοιραίως ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία. Οἱ ἀεροπόροι τοῦ στρατοῦ μὲ τὰς ἰδικάς των τεχνικὰς γνώσεις, προσφέρουν εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας δὲν δύναται νὰ προσφέρουν ἄλλα πρόσωπα ἐν Ἑλλάδι, διότι δὲν ἔχομεν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν τοιοῦτον πλοῦτον κεκτημένον εἰδικὰς γνώσεις προσώπων, ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ ἀντικαταστήσωμεν τὸν ἀξιολογώτατον ἀριθμὸν τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν στρατιωτικῶν ἀεροπόρων ἀπὸ πολιτικοὺς ἀεροπόρους. Κύριοι, πῶς θὰ ὑπαχθῇ σήμερον —ὑποθέτω, ὅτι θὰ εἶπε, δὲν γνωρίζω διότι ἀνευθύνως ἐδημοσιεύθησαν αὐτὰ τὰ πράγματα εἰς τὰς ἐφημερίδας,— ἀλλὰ ὑποθέτω, ὅτι θὰ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, ἀντιμαχόμενος σήμερον μετὰ τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ τῶν Μεταφορῶν εἰς τὸ αἴτημά του, νὰ ὑπαχθῇ ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ἰδικοῦ του Ὑπουργείου, θὰ τοῦ εἶπε πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαχθῇ ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν ἀφοῦ ὅλα τὰ ἀεροδρόμια, πλὴν ἴσως ἑνός, τοῦ Χασανίου, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἡ δυνατότης ἐνδεχομένως νὰ ἀποστρατικοποιηθῇ, θὰ εἶναι ταὐτοχρόνως στρατιωτικὰ καὶ πολιτικὰ ἀεροδρόμια. Δὲν θὰ εἶναι στρατιωτικά, διότι θὰ ἐξυπηρετεῖται ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία ἀπὸ πολιτικὰ πρόσωπα, θὰ εἶναι στρατιωτικά, διότι θὰ χρησιμοποιοῦνται διὰ στρατιωτικοὺς σκοπούς. Δὲν ἔχομεν ἐπαρκῆ ἀεροδρόμια διπλᾶ, ἀεροδρόμια πολιτικῆς ἀεροπορίας καὶ ἀεροδρόμια στρατιωτικῆς ἀεροπορίας, πλὴν τοῦ Χασανίου καὶ δὲν γνωρίζω, ἐὰν ἔχωμεν καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Κύριοι, λέγω τὸ ἑξῆς: Πῶς εἶναι δυνατόν, ἀφοῦ τὰ ἀεροδρόμια, πλὴν ἑνὸς ἢ ἐνδεχομένως δύο, θὰ εἶναι ταὐτοχρόνως στρατιωτικὰ ἀεροδρόμια, νὰ γίνῃ ὁ ἀποχωρισμός; Πῶς εἶναι δυνατόν, νὰ γίνῃ ὁ ἀποχωρισμός, ὅταν κατ’ ἀνάγκην, τὸ μέγιστον μέρος τοῦ προσωπικοῦ εἶναι προσωπικὸν στρατιωτικὸν καὶ δὲν δύναται νὰ ἀντικατασταθῇ ἀπὸ πολιτικὸν προσωπικόν, οὔτε εἶναι σκόπιμον τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει ἐπαρκὲς μόνιμον στρατιωτικὸν προσωπικὸν ὑπηρετοῦν, νὰ τὸ θέσωμεν κατὰ μέρος καὶ νὰ δημιουργήσωμεν ἕνα εἶδος πληθωρισμοῦ εἰς τὴν στρατιωτικὴν ἀεροπορίαν. Νὰ δημιουργήσωμεν δηλαδὴ, ἕνα ζήτημα εἰς τὴν στρατιωτικὴν ἀεροπορίαν καὶ νὰ δημιουργήσωμεν καὶ ἄλλους πολιτικοὺς ὑπαλλήλους. Μέσα εἰς τὴν γενικήν μας κατάστασιν, τὸ πρᾶγμα εἶναι καὶ οἰκονομικῶς καὶ πολιτικῶς σφάλμα καὶ δὲν πρέπει νὰ συμβῇ. Πλὴν αὐτοῦ ὑπάρχει τὸ θέμα τῶν βοηθητικῶν ὑπηρεσιῶν. Ποῦ θὰ πᾶνε αἱ βοηθητικαὶ ὑπηρεσίαι; Θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ ὑπάγωνται εἰς τὴν γενικὴν διεύθυνσιν; Πῶς μὲ τὰς βοηθητικὰς ὑπηρεσίας θὰ ἐπικοινωνῇ ὁ διευθυντὴς τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας; Ἢ θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν, ὁπότε ὁ γενικὸς διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ὑπάγωνται μόνον αἱ στρατιωτικαὶ ὑπηρεσίαι θὰ πρέπει διὰ τοῦ διευθυντοῦ τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, νὰ ἐπικοινωνῇ μὲ τὰς βοηθητικὰς ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν καὶ εἰς τὴν στρατιωτικὴν καὶ εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν; Κύριοι, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὸ πρᾶγμα ἕνα θεμελιῶδες σφάλμα. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρξωμεν συνεπεῖς. Ἢ εἶναι ὥριμος ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία διὰ νὰ ἀποχωρισθῇ ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴν καὶ τότε δέον νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν ἢ δὲν εἶναι ὥριμος καὶ τότε πρέπει νὰ παραμείνῃ τὸ καθεστὼς ὡς ἔχει. Νομίζω, δέ, ὅτι ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐφεξῆς, παρὰ τὰς μυρίας δυσχερείας, μὲ τὰς ὁποίας ἐπάλαισεν, ἐπέδειξεν ὡς ὑπηρεσία ἀναμφισβήτητον ἱκανότητα. Ἐὰν ἐγένοντο ὡρισμένα σφάλματα, εἰς ὅτι ἀφορᾷ τὴν διαχείρισιν τῶν θεμάτων τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, αὐτὰ δὲν εἶναι σφάλματα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ προέλθουν ἐκ τῆς τοιαύτης ἢ τοιαύτης διαμορφώσεως τῆς ὑπηρεσίας, ἀλλὰ σφάλματα, τὰ ὁποῖα βαρύνουν τοὺς διαχειρισθέντας τὴν γενικὴν πολιτικὴν τῆς ἀεροπορίας. Νομίζω, ὅτι παρόμοιον σφάλμα ὑπῆρξεν αὐτὴ ἡ ἄνευ φειδοῦς παροχὴ ἀδειῶν πρὸς τὰς ἀεροπορικὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀπολήξουν μίαν ἡμέραν εἰς τὸ νὰ καταστοῦν ὅλαι ἀνίκανοι περαιτέρω ἐργασίας, διότι συναγωνίζονται ὑπὸ προϋποθέσεις τελείως παροδικάς, δηλαδὴ, ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τῆς ἐλλείψεως τῶν συγκοινωνιῶν, ἡ ὁποία ὑπάρχει σήμερον. Αὐτὰ νομίζω, ὅτι πράγματι εἶναι σφάλματα, ἀλλὰ δὲν εἶναι σφάλματα, τὰ ὁποῖα βαρύνουν τὴν ὑπηρεσίαν, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω, αὐτὰ εἶναι σφάλματα, τὰ ὁποῖα βαρύνουν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διαχειρίζοντο τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν γενικῶς. Καὶ λέγω, ὅτι εἶναι σφάλματα, διότι οὔτε τὰ ἰδιωτικὰ κεφάλαια εἶναι ὀρθὸν νὰ χάνωνται, ἀλλὰ πρὸ παντός, ὅταν ἔχει δημιουργηθῇ μία ἐπιχείρησις, ὅπως εἶναι ἡ ἐπιχείρησις ΕΛΛ.Α.Σ., τῆς ὁποίας τὰ κεφάλαια προέρχονται ἀπὸ τὰ μετοχικὰ ταμεῖα, νομίζω, ὅτι, ἀποτελεῖ πλέον ἀστοργίαν ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους, ἡ δημιουργία ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ δημιουργήσουν κατάστασιν ἐξαιρετικῶς ἐπικίνδυνον ἀπὸ οἰκονομικῆς πλευρᾶς, εἰς τὰς ὑφισταμένας ἐπιχειρήσεις. Συνεπῶς, κύριοι, ὑποστηρίζω καὶ ἐγώ, ὡς καὶ ὁ κ. συνάδελφος, προκειμένου περὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἔλθωμεν καὶ νὰ μεταβάλωμεν μίαν κατάστασιν, ἡ ὁποία ὑφίσταται ἐκ τῆς ἀνάγκης τῶν πραγμάτων. Ἐὰν ὅμως πεισθῶμεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία νὰ ἀποχωρισθῇ τῆς γενικῆς διευθύνσεως, τότε σημαίνει ὅτι, συντρέχουν ἐκεῖνοι οἱ ὅροι, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν ὑπαγωγὴν της εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν. Πιστεύω, ὅτι ἡ ὀρθὴ λύσις εἶναι ἡ διατήρησις ἐπί τι εἰσέτι χρονικὸν διάστημα, δύο, τριῶν, τεσσάρων, δὲν ξεύρω πόσων ἀκόμη ἐτῶν, τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος, μέχρις ὅτου καταστῇ, λόγῳ τῆς γενικῆς καλλιτερεύσεως τῆς καταστάσεως, δυνατὴ ἡ ὑπαγωγὴ τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν. Ὅσον ἀφορᾷ, τὸ ἄρθρον 2, θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω, διὰ νὰ μὴ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα ἤδη ἐλέχθησαν, ὅτι κατ’ ἐμέ, δὲν δυνάμεθα νὰ ψηφίσωμεν αὐτὸ τὸ ἄρθρον καὶ ἐὰν τὸ ψηφίσωμεν δὲν θὰ ἐπιφέρῃ κανὲν ἀποτέλεσμα. Δὲν εἶναι δυνατὸν, νὰ ἐξουσιοδοτήσῃ ὑπουργὸν ἡ Βουλή, ἵνα διὰ διαταγμάτων, τροποποιήσῃ κείμενον νόμου. Τοῦτο εἶναι ἀντισυνταγματικὸν καὶ ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν τὸ ψηφίσωμεν, διὰ διαταγμάτων δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τροποποιεῖται νόμος.

§25ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔχει ξαναγίνει αὐτό.

§26Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Γνωρίζω, ὅτι ἔχει ξαναγίνει τὸ πρᾶγμα, ἀλλὰ δὲν καθιερώνει νομιμότητα μία Συνταγματικὴ παράβασις, διότι πρόκειται περὶ Συνταγματικῆς παραβάσεως, καὶ ἐγὼ ἐπιθυμῶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά, ἡ δήλωσίς μου, ὅτι πιστεύω πᾶσαν τοιαύτην τροποποίησιν ὡς ἀπολύτως ἀντισυνταγματικήν. (Χειροκροτήματα).

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Καράμπελλας ἔχει τὸν λόγον.

§28Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀξιότιμοι προλαλήσαντες ἀνέπτυξαν ἐπαρκῶς τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους νομίζω καὶ ἐγώ, ὅτι ἐπιβάλλεται τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἢ νὰ ἀποσυρθῇ παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἀεροπορίας, ἢ νὰ καταψηφισθῇ παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Πιστεύω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι χωρὶς νὰ θέλω νὰ ἀντιπολιτευθῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἀεροπορίας, ἀκαίρως, ὑπὸ τὰς σημερινὰς ἰδίως περιστάσεις, εἰσάγεται τὸ νομοσχέδιον τοῦτο διὰ νὰ καταστῇ νόμος τοῦ Κράτους, διότι, ὄχι μόνον σήμερον εὑρισκόμεθα εἰς ἐμπόλεμον κατάστασιν, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν καταστολὴν τῆς παρούσης προδοτικῆς ἀνταρσίας, νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ὑφίσταται λόγος χωρισμοῦ τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας καὶ ἀλλαγῆς τοῦ τρόπου, κατὰ τὸν ὁποῖον διοικεῖται καὶ σήμερον, διότι ὁ διεθνὴς ὁρίζων, δὲν εἶναι τοιοῦτος, ὥστε νὰ μᾶς προμηνύῃ μίαν εἰρηνικὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἠδύνατο ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἔχῃ τοιαύτας προθέσεις καὶ νὰ πιστεύῃ ὅτι, ἔχει νὰ ἐπιδοθῇ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας ἐν Ἑλλάδι, ὁπότε θὰ ὑπῆρχον δυνατότητες νὰ δυνηθῶμεν καὶ ἡμεῖς νὰ παρακολουθήσωμεν, ἔστω καὶ ἐπ’ ἐλάχιστον, ὅ,τι συμβαίνει εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν, ἄλλων Κρατῶν. Ὡς ἀνέπτυξαν, οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες συνάδελφοι καὶ ὁ εἰδικὸς ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας κ. Γραφᾶκος, ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία εἰς ἡμᾶς δὲν ὑφίσταται κατ’ οὐσίαν, εἰ μὴ μόνον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὡρισμένων συγκοινωνιακῶν γραμμῶν, χρησιμοποιοῦσα καὶ τὰ ἀεροδρόμια καὶ ὁλόκληρον τὸ τεχνικὸν καὶ διοικητικὸν προσωπικόν, τῆς μαχητικῆς μας, τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας. Πῶς εἶναι δυνατόν, ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας νὰ θελήσωμεν νὰ ἐπιφέρωμεν ἕναν σάλον, χωρὶς νὰ ἔχωμεν τὴν δυνατότητα νὰ δημιουργήσωμεν πραγματικῶς ἀνεξάρτητον Κρατικὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν; Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον, οὔτε κἂν ὀργανωτικὸν εἶναι, διότι στηρίζεται εἰς δύο ἄρθρα. Εἰς τὸ πρῶτον λέγει, ὅτι, ἡ «Γενικὴ διεύθυνσις τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας ὑπάγεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἀεροπορίας, ὁ ὁποῖος δύναται διὰ Β. Δ)τος νὰ διορίζῃ τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τῆς Κρατικῆς Ὑπηρεσίας Πολιτικῆς Ἀεροπορίας». Καὶ ἀναφέρει ἀκόμη, ὅτι ὑπὸ τὰς παρούσας περιστάσεις ὁ γενικὸς διευθυντὴς τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, δύναται νὰ διορισθῇ εἴτε ἀνώτερος ἀξιωματικὸς τῆς ἀεροπορίας ἢ τοῦ στρατοῦ ἢ τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ, ἀλλ’ ἀφοῦ προηγουμένως ἀναφέρει, ὅτι δύναται νὰ διορισθῇ ἀνώτατος κρατικὸς λειτουργός. Καὶ ἐρωτῶ: Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργός, ἤθελε προκρίνῃ ὡς γενικὸν διευθυντὴν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας ἕνα συνταξιοῦχον ἀρεοπαγίτην, δηλαδή, ἀνώτερον λειτουργόν, εἶναι δυνατὸν ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ὅσον καὶ καλὴν θέλησιν καὶ ἐὰν ἔχῃ, νὰ διοικήσῃ ἕνα Σῶμα, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ νὰ ὑπάρχουν βασικαὶ στοιχειώδεις τεχνικαὶ γνώσεις, τὰς ὁποίας μόνον οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς ἀεροπορίας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καταναλώσει τὴν ζωήν των καὶ ἔχουν ἐκπαιδευθῆ εἰδικῶς, ἔχουν; Καὶ σᾶς ἐρωτῶ καὶ πάλιν: Εἶναι δυνατὸν νὰ διοικηθῇ ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία ἀπὸ ἕνα γενικὸν διευθυντήν, μὴ ἔχοντα εἰδικὰς γνώσεις; Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικυρώσωμεν τοιοῦτον νομοσχέδιον, διὰ τῆς ψήφου μας, τὸ ὁποῖον θὰ παραδώσῃ τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν εἰς τὴν ἀπόλυτον ἐξουσίαν ἀνθρώπων, μὴ εἰδικῶν, διότι πιθανὸν αὔριον νὰ ἔλθῃ ἕνας ὑπουργός, ὁ ὁποῖος νὰ διορίσῃ ἕναν οἱονδήποτε κομματικόν του φίλον, μὴ εἰδικόν, ὁ ὁποῖος νὰ ἀρχίσῃ νὰ διοργανώνῃ τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν. Καταλαβαίνετε τί σάλος θὰ δημιουργηθῇ; Δύο τεχνικῶς μὴ κατηρτισμένοι, μὴ εἰδικοί, πῶς θὰ ὀργανώσουν τὸ Σῶμα αὐτό; Θὰ καταφύγουν φυσικὰ εἰς κατωτέρους ἀξιωματικοὺς τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας, ἀλλὰ τί θὰ γίνῃ ἐν προκειμένῳ; Δὲν λέγει τοὐλάχιστον, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι θὰ ἔχῃ ἕνα γνωμοδοτικὸν συμβούλιον, ἂν ὄχι νὰ τὸν ὑποχρεώνῃ μὲ τὰς ἀποφάσεις του, τοὐλάχιστον νὰ εἶναι συμβουλευτικόν, τοιοῦτον δὲ συμβούλιον θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαρτίζεται ἀπὸ τὸν γενικὸν διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἀεροπορίας καὶ ἐφόσον ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία ἔχει τὴν ἀνάγκην καὶ ἄλλων Ὑπουργείων θὰ ἔπρεπε νὰ συμμετέχῃ εἰς τὸ συμβούλιον αὐτό, ὁ γενικὸς διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ γενικὸς διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Μεταφορῶν καὶ ὁ γενικὸς διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Δὲν ἀναφέρεται οὔτε τοιαύτη δημιουργία συμβουλίου, εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Φρονῶ, ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, ἀναλογιζόμενος τὰς δυσχερεῖς περιστάσεις καὶ τὰς εὐθύνας, τὰς ὁποίας ἀναλαμβάνει καὶ ἐφόσον θέλει καὶ ὑπάρχει ὁ ζῆλος τῆς δημιουργίας τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας καὶ θέλει πραγματικά, νὰ συνδέσῃ τὸ ὄνομά του, μὲ τὴν δημιουργίαν τοῦ μελλοντικοῦ Σώματος τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, διότι ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν θὰ δημιουργηθῇ οὔτε τώρα, οὔτε μετὰ ὀλίγα ἔτη, ἀλλὰ θὰ δημιουργηθῇ ὅταν θὰ ἀποκατασταθῇ ἀπολύτως ἡ γαλήνη εἰς ὅλον τὸν κόσμον, καὶ τότε ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ὑφιστάμεθα τὴν πάλην τὴν μεγάλην, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιδοθῶμεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, διότι σήμερον δὲν δυνάμεθα νὰ λέγωμεν, ὅτι, ἔχομεν πολιτικὴν ἀεροπορίαν, παρὰ μόνον, ὅτι ἐξυπηρετοῦμεν ὡρισμένας ἀεροπορικὰς γραμμάς. Εἰς τὸ ἄρθρον 2, τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἀναφέρεται ὅτι, δύναται ὁ ὑπουργὸς τῆς ἀεροπορίας, διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος, νὰ τροποποιῇ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἀεροπορίας. Εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν ἀναφέρεται, ὅτι τοῦτο συμβαίνει καὶ εἰς τὰ Ὑπουργεῖα Στρατιωτικῶν καὶ Ναυτικῶν. Δὲν εἶναι ὅμως ὀρθόν τοῦτο, διότι γνωρίζετε ὅτι, διὰ μὲν τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, ὁ ὑπουργὸς ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς ἐκδόσεως Βασιλικοῦ Διατάγματος, ἀλλὰ γνωματεύει ὑποχρεωτικῶς τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον, τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον τοῦ Βασιλικοῦ Ναυτικοῦ ἀποφαίνεται, ἐνῷ ἐδῶ λέγει, ὅτι μόνον ὁ ὑπουργὸς διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος δύναται νὰ τροποποιῇ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας. Φαντασθῆτε, λοιπόν, ἂν ὁ ἑκάστοτε ὑπουργός, κρίνει κατάλληλον ὅτι, πρέπει νὰ τροποποιήσῃ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Ὑπουργείου του, τὸ ὁποῖον ἔχει τοιαύτην σημασίαν καὶ διὰ τὴν ἐμπόλεμον κατάστασιν καὶ διὰ τὴν εἰρηνικὴν περίοδον, καὶ τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ ὑφίσταται τοιοῦτον σάλον, ὁ ὁποῖος νὰ διαταράσσῃ τὴν ὕπαρξίν του. Ἀναφέρεται καὶ ἕνας ἄλλος λόγος. Εἰς τὴν ἐμπόλεμον περίοδον, ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία νὰ μὴ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴν ἀεροπορίαν. Ἐφόσον αὐτή κατ’ οὐσίαν προσφέρει ὁλόκληρον τὸ τεχνικὸν προσωπικὸν, αὐτὴ κατ’ οὐσίαν εἶναι ὁ δημιουργός, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπόκειται εἰς τὸν ἔλεγχον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἀεροπορίας καὶ τοὺς γενικοὺς διευθυντὰς τῶν εἰδικῶν ἀεροπόρων ἀξιωματικῶν ἐν ὥρᾳ πολέμου; Ἀλλὰ ὅταν βλέπωμεν, ὅτι ὑφίσταται κίνδυνος νὰ γενικευθῇ ὁ πόλεμος καὶ νὰ ἐμπλακῶμεν καὶ ἡμεῖς καὶ ἐὰν εἴχωμεν πολιτικὴν ἀνεξάρτητον ἀεροπορίαν, θὰ εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ τὴν ὑπαγάγωμεν ὑπὸ τὴν διοίκησιν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἀεροπορίας, δηλαδή, ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τῶν ἀξιωματικῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι καὶ μάχονται καὶ προσφέρουν τοιαύτας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος, ὥστε νὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι ἡμεῖς διὰ τὴν ἔνδοξον Ἑλλ. Βασ. Ἀεροπορίαν. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίαν πραγματικὴν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἀεροπορίας καὶ εἰς τὸ Σῶμα τῶν ἀεροπόρων, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ Σῶμα τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, τὸ ὁποῖον σκοπεύει νὰ ἱδρύσῃ ἐὰν ἀποσύρῃ σήμερον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καὶ μετὰ χρόνον ἀρκετὸν, ὅτε ἡ κατάστασις θὰ ἦτο πολὺ καλυτέρα τῆς σημερινῆς, μᾶς παρουσίαζεν ἕνα νομοσχέδιον ὀργανωτικόν, ὄχι νομοσχέδιον μὲ δύο ἄρθρα, εἰς τὸ ὁποῖον ἡμεῖς εἴμεθα ἠναγκασμένοι ἂν τὸ ψηφίσωμεν, νὰ κλείσωμεν τὰ μάτια καὶ τὴν συνείδησίν μας καὶ νὰ παραδώσωμεν εἰς τὸν ἑκάστοτε ὑπουργόν, τὸ δικαίωμα νὰ μεταβάλῃ τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν εἰς κομματικὸν πεδίον δράσεως. Δι’ αὐτὸ φρονῶ, ἢ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἀποσύρῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἢ ἄλλως νομίζω, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον ὡς παρουσιάζεται σήμερον ἐνώπιον ἡμῶν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§30Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Φυσικὸν εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι χωρὶς πολλὴν ὄρεξιν συζητοῦμεν, διότι ἀπὸ ἐκεῖ (δεικνύει τὰ Κυβερνητικὰ ἑδώλια) ἄλλοι μὲν μᾶς ἔχουν ἐγκαταλείψει εἰς ἀποστάσεις τεραστίας καὶ ἄλλους ὁ Θεὸς νὰ τοὺς διαφωτίσῃ νὰ λάβουν ἀποφάσεις ὀρθάς! Κύριοι βουλευταί, ἐπικαλοῦμαι ἐν τούτοις τὴν ὑμετέραν προσοχήν. Πολλάκις κατὰ τὸν μακρόν μου βίον μοῦ ἐδόθη ἡ ἀφορμὴ νὰ ἐξηγήσω εἰς τὴν δημοσιότητα, ὅτι οἱ κατὰ κανόνα ἐπιτυγχάνοντες ὡς ὑπουργοί, εἶναι οὐχὶ οἱ εἰδικοί, ἀλλ’ οἱ ἔχοντες καλῶς πεφωτισμένον γενικὸν νοῦν. Οἱ εἰδικοὶ κατὰ κανόνα ἀποτυγχάνουν ὡς ὑπουργοί, διότι ἡ προσήλωσις εἰς τὰς εἰδικότητας, εἰς τὰς λεπτομερείας, εἶναι εἰς τὸ Κυβερνητικὸν ἔργον καὶ καθῆκον, ἰδιάζον χαρακτηριστικὸν τῆς στενοκεφαλιᾶς. Ὁ ἡγέτης ὁ πολιτικός, ὁ ὑπουργός, πρέπει νὰ ἔχῃ γενικὸν νοῦν καὶ νὰ χαράσσῃ γραμμὴν γενικοῦ χαρακτῆρος. Θὰ ἀναγκασθῶ ὅμως, καὶ πάλιν νὰ ἀνοίξω παρένθεσιν διὰ τοὺς παρεκτρεπομένους καὶ συζητοῦντας, εἴτε εἰς τὰ διάφορα μέρη τῆς αἰθούσης, εἴτε εἰς τὰ ἑδώλια τῶν ὑπουργῶν, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ἔχουν κλεισθῆ δι’ ἑνὸς κιγκλιδώματος ἀδιαβάτου. Πιστεύω, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μόνον οἱ ἔχοντες γενικὸν πνεῦμα, πεφωτισμένον πνεῦμα ἐπιστημονικῶς καὶ μὲ μίαν ἐμπειρίαν εἰς τὴν πολιτικὴν δικαιοῦνται νὰ χειροτονοῦνται ὑπουργοί. Οἱ εἰδικοὶ ἀποτυγχάνουν, καθὼς ἀποτυγχάνουν κατὰ κανόνα καὶ οἱ κατ’ αἰφνιδιασμὸν ἐπιβήτορες, οἱ μὴ προλαμβάνοντες δηλαδή, νὰ ἐκλεγοῦν βουλευταὶ καὶ διοριζόμενοι ὑπουργοί! Πρὶν κἂν ἐκλεγοῦν βουλευταί, προορίζονται οἱ ὑπουργοί, καὶ μόλις ἐξελέγησαν διορίζονται! Ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπετε, κύριοι, ἐφ’ ὅσον ἡ ἡλικία μοῦ ἐπιτρέπει νὰ λέγω κἄτι περισσότερον, ἐάν, λέγω, διὰ τὸν μακρόν μου βίον τὸν δημοσιογραφικὸν καὶ τὸν πολιτικὸν αἰσθάνομαι κάποιαν ὑπερηφάνειαν, αἰσθάνομαι ἐξαιρέτως ὑπερηφάνειαν καὶ ἐγωϊσμὸν τινα δίκαιον, διότι κατὰ τὸ 1910, ὅτε τὸ πρῶτον ἐξελέγην βουλευτής, ἤμην ὁ πρῶτος, δύναμαι ἴσως νὰ εἴπω, ὁ πρώτιστος, τὸν ὁποῖον ἐζήτησεν ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος ὡς ὑπουργόν, ἀλλὰ ἠρνήθην νὰ ἀποδεχθῶ. Καὶ εἶπον πρὸς τὸν μακαρίτην Ἀντώνιον Μομφερᾶτον, τὸν καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ βουλευτὴν τότε, ὁ ὁποῖος ἦτο ὡς πατήρ μου: «Ἐγώ, κὺρ–Ἀντώνη, δὲν εἶμαι τυχοδιώκτης, μόλις ἐξελέγην βουλευτὴς νὰ διορισθῶ ὑπουργός, δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἐκτελέσω μὲ δεξιότητα καὶ δὴ μὲ κῦρος, ἔργα ὑπουργοῦ. Δὲν εἶναι αὐτὸ ἔλλειψις αὐτοπεποιθήσεως. Θὰ παρατηρήσετε, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν Συνταγματικῶν διατάξεων θὰ σᾶς νικήσω ὅλους», καὶ τοὺς ἐνίκησα. Ἀλλά, δὲν ἤμην προετοιμασμένος διὰ νὰ ἀναλάβω εὐθύνας καὶ μάλιστα εὐθύνας ἀρχηγοῦ τοῦ Κράτους. Ἔχω λοιπόν, αὐτὰς τὰς ἰδέας: Ὅτι ἡ διεύθυνσις τοῦ Ὑπουργείου ἀνήκει εἰς ἄξιον νοῦν, πολιτικῶς ἔμπειρον νοῦν. Πιστεύω, λοιπόν, ὅτι ὄχι μόνον ἔπραξε καλῶς ὁ κ. ὑπουργός, ἀναλαβὼν ἐκεῖνος τὴν διοίκησιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν διεύθυνσιν καὶ τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας. Διότι καὶ αἱ πολεμικαὶ πράξεις εἰς τὰς γενικὰς γραμμάς, ὡς ἔγραφον καὶ πρὸ ἡμερῶν κἄπου, αἱ ἀνώτεραι γραμμαὶ τῆς στρατιωτικῆς ἀνήκουν κατὰ πρῶτον λόγον εἰς τοὺς πολιτικοὺς Κυβερνήτας καὶ μόνον εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἀνήκουν εἰς τοὺς ἀρχιστρατήγους. Οἱ μεγάλοι νικηταί, εἰς τοὺς μεγάλους πολέμους, εἶναι οἱ πολιτικοὶ Κυβερνῆται. Ὁ Κλεμανσώ, ὁ Λόϋδ Τζώρτζ, ὁ Τσῶρτσιλ, ὁ Βενιζέλος, ὁ Βίσμαρκ, ὁ Καβούρ, ἦσαν οἱ μεγάλοι νικηταὶ τῶν πολέμων. Λοιπόν, ὀρθῶς ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνέλαβε τὴν διεύθυνσιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας καὶ δὲν θὰ πράττῃ καλῶς ἐὰν ἐξακολουθήσῃ νὰ παραδίδῃ τὴν ἀνωτάτην διεύθυνσιν τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας εἰς γενικούς τινας διευθυντάς. Ἀλλὰ καθὼς ἀξιῶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἔχῃ τὴν διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου ἀμέσως, ἀξιῶ διὰ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξεν ἐπιτυχῶς ὁ κ. Θ. Τσάτσος, ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία νὰ διευθύνεται, κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος, ὑπὸ ἀξιωματικῶν τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας, ὄντες ἐν ἐνεργείᾳ ἢ ἀποστρατείᾳ, ἑπομένως τοιοῦτον νὰ ἔχῃ γενικὸν διευθυντήν. Ἀποδέχομαι ἀπολύτως τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Θ. Τσάτσου, ὅτι εἰσέτι, μέχρι σήμερον δηλαδή, δὲν ἀπεκτήσαμεν ἱκανοὺς ἀεροπόρους μὴ μαχίμους ἀξιωματικούς. Μόνον οἱ ἀξιωματικοὶ δικαιοῦνται, καὶ μόνον οἱ ἀξιωματικοὶ δύνανται νὰ διευθύνουν τώρα παρ’ ἡμῖν τὴν ἀεροπορίαν. Ἑπομένως νὰ καθορισθῇ κατὰ τὴν πρότασίν μου τὸ πρῶτον ἄρθρον καὶ νὰ μεταρρυθμισθῇ τὸ δεύτερον ἄρθρον. Νὰ ὁρισθῇ ὡς γενικὸς διευθυντὴς καὶ τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας ἀνώτατος ἀξιωματικός, εἴτε ἐν ἐνεργείᾳ, εἴτε ἐν ἀποστρατείᾳ.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§32Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον γίνῃ κατ’ ἀρχὴν δεκτόν, τότε πρέπει νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν ὡρισμένην τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, τῆς ὁποίας προήδρευον, θέτει ὑπὸ τὴν κρίσιν σας. Ἡ παρατήρησις, ἀφορᾷ τὴν 2αν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 1. Τὸ ἄρθρον 1, ἐν 2ᾳ αὐτοῦ παραγράφῳ ὁρίζει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «.............. (ἀναγινώσκει) ...................................» Νομίζω, ὅτι τοιουτόν τι εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτον. Δὲν δύναται κατ’ οὐδεμίαν ἐκδοχὴν νὰ ὑποστηρίξῃ κανεὶς βασίμως, ὅτι δύναται νὰ διορισθῇ χωρὶς κανένα ἀπολύτως διαγεγραμμένον προσὸν οἱοσδήποτε δημόσιος λειτουργὸς εἰς τὴν θέσιν ταύτην τοῦ διευθυντοῦ τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, θὰ εἶναι κάτι τι τὸ ἀντίξοον πρὸς τὰ συνήθως γενόμενα, θὰ εἶναι κάτι τι, τὸ ὁποῖον τοὐλάχιστον θὰ γεννᾷ τὴν περιέργειαν πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοηθῇ, ὅτι ὁ οἱοσδήποτε συνταξιοῦχος ἢ καὶ ἐν ἐνεργείᾳ δημόσιος λειτουργός, ἔστω καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἢ τοῦ Ἀρείου Πάγου ἢ ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, οἱοσδήποτε δημόσιος λειτουργὸς μὴ ἔχων καμμίαν σχέσιν καὶ καμμίαν ἐπαφὴν μὲ τὴν ἀεροπορίαν θὰ ἠδύνατο νὰ διορισθῇ γενικὸς διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου. Ἀλλὰ τοιοῦτόν τι καθορίζει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Διορίζεται ἁπλῶς ἀνώτατος ἐν ἐνεργείᾳ δημόσιος λειτουργός. Κατ’ ἐξαίρεσιν δέ, κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος δύναται νὰ διορισθῇ καὶ ἀνώτατος ἐν ἀποστρατείᾳ ἀξιωματικὸς τῆς ἀεροπορίας ἢ τοῦ στρατοῦ. Αὐτὸ βεβαίως ὀρθῶς ἐξένισε τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἐζήτησε τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου καὶ κατέληξεν εἰς τὸ πόρισμα, ὅτι ἡ παράγραφος αὐτὴ πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ὡς ἑξῆς: «... ............ (ἀναγινώσκει) ................». Διότι σήμερον εἶναι κάτι τι τὸ ἀκατανόητον, εἶναι κάτι τι τὸ ἀσύνηθες νὰ δίδεται τὸ δικαίωμα ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἰς οἱονδήποτε μέλλοντα ὑπουργὸν εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε νὰ προσλαμβάνῃ οἱονδήποτε δημόσιον λειτουργόν, ἕνα καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου τῆς χημείας, εἴτε ἕνα δημόσιον λειτουργὸν ἐν ἐνεργείᾳ ἢ συνταξιοῦχον, καὶ νὰ τὸν διορίζῃ εἰς μίαν θέσιν, ἡ ὁποία χρῄζει ὡρισμένων προσόντων, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι δίδεται ἡ εὐχέρεια νὰ διορισθῇ κατ’ ἐξαίρεσιν ἀνώτατος ἀξιωματικὸς τοῦ στρατοῦ ἢ τῆς ἀεροπορίας. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι εὐλόγως ἡ Ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Εἰδικώτερον δὲ τὸ ἄρθρον 2 ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι τοῦτο πρέπει ἐξ ὁλοκλήρου νὰ ἀπαλειφθῇ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ θεωρῆται ὡς κανών, ὅτι δύνανται ἑκάστοτε οἱ νόμοι νὰ τροποποιοῦνται διὰ διαταγμάτων. Δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ τὸ παράπαν, ὅτι θὰ δώσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία τὸ δικαίωμα, εἰς οἱονδήποτε ὑπουργὸν τὸ δικαίωμα νὰ ὑποβάλῃ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι θὰ τροποποιοῦν τοὺς νόμους. Τοῦτο εἶναι ἐντελῶς ἀντικοινοβουλευτικόν. Ἀντίκειται εἰς τὸ Σύνταγμα τοῦ Κράτους, εἶναι κάτι τι, τὸ ὁποῖον γίνεται ἔτσι χειρότερον, ὅταν πρόκειται νὰ τροποποιηθῇ βασικῶς, νόμος τοῦ Ὑπουργείου, ὀργανικὸς νόμος τοῦ Ὑπουργείου. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι τὸ ἄρθρον 2 ὡς εἶναι διατυπωμένον, προσέξατε παρακαλῶ εἰς τὸ περιεχόμενον τοῦ ἄρθρου, λέγει: «... ............ (ἀναγινώσκει) ................». Οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν κρατήσῃ τοιαύτη διάταξις, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ δύναται εἷς ἕκαστος ὑπουργός, νὰ εἰσάγῃ νέον ὀργανισμόν, χωρὶς νὰ ἔχῃ παντάπασιν τὴν γνώμην τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Οἱ ὀργανικοὶ νόμοι εἶναι ἡ βάσις ἐκείνη, ἡ ὁποία θεμελιοῖ τὸν ὀργανισμὸν ἑνὸς Ὑπουργείου. Ἐὰν πρόκειται δὲ νὰ μεταβάλωνται εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε κατὰ τὴν γνώμην ἑνὸς ἑκάστοτε ὑπουργοῦ, νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται καμμία συζήτησις, ὄχι μόνον διὰ τὴν Συνταγματικότητα, ἀλλὰ καὶ διότι εἶναι κἄπως ἔκτροπον τὸ νὰ δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς οἱονδήποτε ὑπουργὸν νὰ τροποποιῇ ἑκάστοτε κατὰ τὸ δοκοῦν, εἶναι ἀκατανόητον τὸ νὰ ἀλλάσσωνται οἱ ὀργανικοὶ νόμοι τοῦ Ὑπουργείου διὰ μιᾶς καὶ μόνον διατάξεως, χωρὶς νὰ ἔχῃ γνῶσιν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἡ ὁποία εἶναι ἁρμοδία νὰ κανονίζῃ αὐτά. Ταῦτα, κύριοι συνάδελφοι, εἶχον νὰ εἴπω, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ζουμπουλάκης ἔχει τὸν λόγον.

§34Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, σχεδὸν ἐξηντλήθη κατόπιν τῶν ἀναπτυχθεισῶν ἀπόψεων ὑπὸ τῶν ἀξιοτίμων προλαλησάντων συναδέλφων. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ ὅμως, πρὸς σαφεστέραν διευκρίνησιν νὰ ἀναπτύξω μερικὰς σκέψεις μου. Καὶ πρῶτον ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου. Φρονῶ, ὅτι δὲν εἶναι νοητὸν ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας νὰ εἶναι ἀνώτατος πολιτικὸς ὑπάλληλος. Εἰς οὐδὲν Κράτος, κύριοι, συμβαίνει αὐτό. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου μᾶς ἀναφέρει, ὅτι παρομοία σκέψις ἐπεκράτησεν ἐν Ἀγγλίᾳ, Ἀμερικῇ καὶ ἀλλαχοῦ. Εἶναι γεγονός, ὅτι εἰς τὰ μεγάλα Κράτη ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία κατέστη ἀνεξάρτητος. Τοῦτο εἶναι ἐν μέρει ἀκριβὲς ἀλλὰ ὁ κ. ὑπουργός, δὲν πρέπει ν’ ἀγνοῇ, ὅτι τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι, ἐπὶ 20 καὶ 30 ἔτη τὸ προσωπικὸν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας ἐξεπαιδεύθη εἰδικῶς. Ἀγνοεῖ ἀκόμη ἴσως, ὅτι οἱ διευθύνοντες τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν προέρχονται κατὰ κανόνα ἀπὸ μαχίμους ἀνωτάτους ἀξιωματικοὺς τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας. Καὶ ἤδη ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν δὲν εἶναι εὐχαριστημένος ἀπὸ τὴν σημερινὴν διεύθυνσιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, δὲν δύναται ν’ ἀντικαταστήσῃ ταύτην; Ἀσφαλῶς ναί. Δύναται καὶ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τοποθετήσῃ ἐκεῖ τοὺς κατὰ τὴν κρίσιν του ἱκανωτέρους. Διατί λοιπόν, ταλαιπωροῦμεν τὸ Νομοθετικὸν Σῶμα προσκομίζοντες ἐδῶ νέα νομοσχέδια περιλαμβάνοντα νέας διατάξεις οὐ μόνον μὴ ἀποδοτικὰς καὶ καλυτέρας τῶν ἰσχυουσῶν ἤδη, ἀλλὰ καὶ παρεχούσας στοιχεῖα, ὅτι πρόκειται περὶ εὐνοίας προσωπικῶν ἢ κομματικῶν φίλων. Συνέπεσε καὶ ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, ὡς ἀξιωματικός, καὶ δὴ ὡς ἀεροπορικὸς ἀκόλουθος ἐπὶ τριετίαν ἐν Τουρκίᾳ νὰ παρακολουθήσω τὴν διάρθρωσιν καὶ διοίκησιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας τόσον ἐν Τουρκίᾳ, ὅσον καὶ εἰς λοιπὰς χώρας Βαλκανικῆς καὶ Εὐρώπης. Ὁπωσδήποτε ἐὰν πρόκειται νὰ καταλήξωμεν εἰς μίαν συμβιβαστικὴν λύσιν, προτείνω ν’ ἀποδεχθῶμεν ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου τὴν ὑποβληθεῖσαν παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας πρότασιν. Εἰς ταύτην καθορίζονται τ’ ἀπαιτούμενα τεχνικὰ καὶ ἐπιστημονικὰ προσόντα ἅτινα δέον νὰ κέκτηται ὁ ἑκάστοτε δ)ντὴς τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας. Ἐπειδὴ ὑπεστηρίχθη ὑπὸ συναδέλφου ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι ἡ ἐνδεδειγμένη λύσις εἶναι, ὅπως ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία, καὶ ὅλαι αἱ ἀπὸ ἀέρος, ξηρᾶς καὶ θαλάσσης μεταφοραί, πρέπει νὰ ὑπαχθῶσιν εἰς μίαν νέαν ὑπηρεσίαν ἢ μᾶλλον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν, αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ τονίσω, ὅτι μία τοιαύτη σκέψις σήμερον εἶναι ἄκαιρος καὶ ἐξ ὁλοκλήρου ἀπραγματοποίητος. Εἶναι βεβαίως δυνατὸν καὶ ἐπιβεβλημένον ἀκόμη, νὰ ὑπάρχῃ μία συντονιστικὴ Ἐπιτροπὴ δι’ ἁπάσας τὰς μεταφορὰς διὰ τὴν καλυτέραν καὶ ταχυτέραν ἀπόδοσιν. Τὸ ὀρθὸν καὶ γενικὸν τοῦτο μέτρον εἶναι προφανῶς ἔργον μιᾶς ἱκανῆς Κυβερνήσεως. Ἔρχομαι ἤδη εἰς τὸ δεύτερον ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου. Τὸ ἄρθρον τοῦτο εἶναι τελείως ξένον καὶ ἄσχετον, διότι ὁμιλεῖ περὶ ὀργανώσεως τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας. Τὸ ἄρθρον τοῦτο, δὲν μᾶς διαφωτίζει, οὔτε περὶ τίνος πρόκειται, οὔτε τί ἀκριβῶς ἐπιδιώκει. Καὶ τώρα σᾶς ἐρωτῶ, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἀεροπορίας. Θέλετε μεταβολὴν τοῦ ὀργανισμοῦ τῆς ἀεροπορίας ἢ τῆς συνθέσεως ταύτης καὶ τῶν διευθύνσεων τοῦ Ὑπουργείου σας; Ἁπλούστατα, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ μᾶς φέρητε ἐδῶ ἕνα πλῆρες καὶ σαφὲς σχέδιον νόμου, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ἀναπτύσσετε τί ζητᾶτε καὶ διατί; Ἐὰν δὲν συμφωνοῦν μὲ τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως, ἢ τοῦ Ἐπιτελείου σας ὁ Α ἢ ὁ Β διευθυντὴς ἢ ἐπιτελής, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ τὸν ἀντικαταστήσητε. Ἐὰν δὲν εἰσακούεσθε, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ἐγκαταλείψητε τὸ Ὑπουργεῖόν σας. Ἔτσι, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω σκέπτονται καὶ πράττουν οἱ ὑπουργοὶ τῆς ἰδικῆς σας μορφώσεως καὶ πείρας. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λοιπόν, ἐκτεθέντας λόγους, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τούτου καὶ νὰ προσκομίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν νέον ἀφορῶν τὸν ὀργανισμὸν τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας. Εἰς τὸ νέον αὐτὸ νομοσχέδιον ποὺ τὸ θεωρῶ ἐπιβεβλημένον θὰ μᾶς εἴπητε σαφῶς τί θέλετε. Αὐτὴ εἶναι ἡ καλυτέρα λύσις, διότι ὁμολογῶν, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη, ἡ Βουλή, ὅλοι οἱ γνωρίζοντες τὰ ζητήματα τῆς ἀεροπορίας μας καὶ ἐγὼ ὡς βουλευτὴς καὶ ὡς ἀξιωματικὸς ὅστις παρακολουθῶ καὶ γνωρίζω πρόσωπα καὶ ζητήματα, διερωτώμεθα ἀπὸ διετίας ποῦ ὀφείλεται ἡ μὴ ὀργάνωσις τῆς ἀεροπορίας μας. Παρῆλθον 2½ ὁλόκληρα χρόνια καὶ σήμερον συνεχῶς μάχονται μόνον 40–50 νέοι ἡρωϊκοὶ ἀεροπόροι. Γνωρίζομεν καλῶς, ὅτι δὲν ἔχομεν ἀεροπόρους διὰ τὴν παραλαβὴν νέων τύπων βομβαρδιστικῶν ἀεροπλάνων. Τὰ κατ’ ἐμὲ, πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι ὅλοι οἱ ἐκ περιτροπῆς ὑπουργοὶ τῆς Ἀεροπορίας, λόγῳ ἀγνοίας ἢ.... (δὲν ἠκούσθη).... ἀπέτυχον εἰς τὸ ἀναληφθὲν ἔργον. Ἐὰν ἤμην ὑπουργὸς θὰ ἔλεγον ἐνώπιον τοῦ Σώματος: Ἔσφαλα, ἔσφαλα ἐξ ἀγνοίας καὶ ὄχι ἐκ προθέσεως, διότι, δὲν κατώρθωσα νὰ διαρθρώσω τὰς διοικητικὰς ὑπηρεσίας, τὸ ἐπιτελεῖον μου καθ’ ὃν τρόπον πιστεύω, ὅτι θὰ ἦσαν ἀποδοτικώτεραι. Αὐτὰ ὡς πρὸς τὸ πρῶτον μέρος τοῦ δευτέρου ἄρθρου. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον μέρος, βέβαια, αὐτὸ σᾶς τιμᾷ, διότι ἀποδέχεσθε, ὅτι δὲν προὐτίθεσθε, οὔτε ἔχετε δικαίωμα νὰ μειώνητε τὰς ὀργανικὰς θέσεις, ἡ μελέτη τοῦ ὀργανισμοῦ εἶναι ἔργον τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἀέρος. Καὶ ἐν συμπεράσματι ὑποβάλλω τὴν γνώμην μου, καθ’ ἣν ἡ καλυτέρα λύσις, ἡ πλέον ριζικὴ εἶναι νὰ ἀποσυρθῇ τοῦτο καὶ νὰ φέρῃ πάλιν ὁ κ. ὑπουργὸς ἕνα πλῆρες, σαφὲς σχέδιον, διὰ νὰ τὸ ψηφίσωμεν ἀμέσως χωρὶς χρονοτριβὴν καὶ πολλὰς ἀκάρπους συζητήσεις. (Χειροκροτήματα).

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§36Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας θὰ καθίστατο ἔνδοξος, εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπληροφόρει τὴν Βουλήν, ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, ὅτι ἅπαντα τὰ στελέχη τῆς ἀεροπορίας, ἅπαντας δηλαδή, τοὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν δυνατότητα, τὴν ἐμπειρίαν καὶ τὰς εἰδικὰς γνώσεις, νὰ προσφέρουν κατὰ τὰς δυσκόλους αὐτὰς στιγμὰς τῆς Πατρίδος, ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Πατρίδα, θὰ ἐπεθύμουν τονίζω, ἀξιότιμε κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἀεροπορίας, νὰ ἤκουον ὑμᾶς λέγοντας, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνδρες ὑποστηρίζουν τοὺς γενναίους πεζοὺς στρατιώτας τῆς Πατρίδος. Εἶναι γνωστὸν, καὶ ἐὰν δὲν εἶναι γνωστόν, καθιστῶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν γνωστόν, ὅτι οἱ ἀεροπόροι τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, εἶναι ἀεροπόροι ἀποβληθέντες, κύριε ὑπουργέ, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον 3302. Καὶ ἐάν, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Ἔθνος πολεμᾷ, οἱ ὑπουργοὶ ἐρωτώμενοι ἔλεγον πρὸς πάντας: «Κάμνομεν πόλεμον», ὡς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔλεγεν ὁ Κλεμανσῶ, ἐὰν ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἐμπείρους ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι δροῦν καὶ ἐργάζονται εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν, τοὺς εἴχατε εἰς τὴν πολεμικὴν ἀεροπορίαν, οἱ μανάδες τῶν ἡρώων τοῦ ἀγῶνος, αἵτινες θρηνοῦν τὰ πεσόντα εἰς Γράμμον τέκνα των, θὰ ἦσαν ἀσφαλῶς ὀλιγώτεραι. Θὰ ἐπεθύμουν καὶ πάλιν νὰ τονίσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἀεροπορίας, ὅτι θὰ καθίστατο ἔνδοξος, ἐὰν ἐπληροφόρει τὴν Βουλήν, ὅτι ἐπὶ τῆς ὑπουργίας μου ἐπέτυχον τὴν ἐκπαίδευσιν, ἐκ τῶν 4–5.000 σμηνιτῶν, τοὺς ὁποίους ἔχω, ἀλεξιπτωτιστῶν, ὥστε ὅταν οἱ συμμορῖται, κύριε ὑπουργέ, ἐπιτίθενται κατὰ τῆς Ἀργολίδος καὶ τῆς Ἀμαλιάδος ἢ ἀλλαχοῦ, ἀπὸ τὰ ἀεροπλάνα νὰ ἵπτανται οἱ γενναῖοι Ἕλληνες ἀλεξιπτωτισταί, διὰ νὰ ὑποστηρίζουν τὸν λαόν.

§37Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας ἐπληροφορήθην, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ὑπέβαλεν μίαν σχετικὴν ἐπερώτησιν εἰς τὴν Βουλήν. Αὐτὴν τὴν ἐπερώτησιν, βλέπω αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἤρχισε νὰ τὴν ἀναπτύσῃ.

§38Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Ὄχι, κύριε ὑπουργέ.

§39Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας). Ἐγεράσαμεν μέσα εἰς τὸν οἶκον αὐτὸν καὶ ξεύρομεν νὰ κάμνωμεν διάκρισιν συζητήσεως μεταξὺ νομοθετήματος καὶ ἐπερωτήσεως.

§40Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). «...

§41Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας). Κύριε συνάδελφε, τὰ ξεύρετε τὰ λατινικὰ καλά. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ δηλώσω, εἶναι, ὅτι εἶμαι ἕτοιμος νὰ ἀπαντήσω εἰς οἱανδήποτε ἐπερώτησίν σας. Ἡ παράκλησίς μου, ὅμως, αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἶναι νὰ ἐντοπισθῆτε ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Αὐτὸ εἶναι ἡ μόνη μου παράκλησις. Ἐὰν μάλιστα τὸ Σῶμα θέλῃ, καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀκόμη, νὰ συζητήσωμεν τὴν ἐπερώτησίν σας. Ἐγὼ δὲν θὰ εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀρνηθῇ.

§42Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Ἐπιβάλλεται. Εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, ὅτι τὸ θέμα, εἶναι ἀσυναφές. Λέγω κατ’ ἀρχήν, ὅτι ὅταν ἡ Πατρὶς πολεμᾷ, οἱ ἐνστασιολόγοι λόγον δὲν ἔχουν, καθόσον ἡμεῖς φρονοῦμεν, ὅτι τὸ θέμα εἶναι συναφές, δοθέντος, ὅτι ἀποροῦμεν ποῦ εὑρίσκετε τὸν χρόνον νὰ ἀσχολῆσθε, μὲ τὰ τοιαῦτα καὶ νὰ ἀφήνετε ἐκτὸς τοῦ πολέμου, τὸν ὁποῖον διεξάγει ἡ Πατρίς, ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ προσφέρουν ὑπηρεσίας εἰς αὐτήν.

§43Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας). Τὸ ἐρώτημά σας, δὲν πρέπει νὰ μείνῃ ἀναπάντητον, διότι πιθανὸν ἡ ζημία, ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ, νὰ εἶναι μεγαλυτέρα.

§44Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Ἡ ἀλήθεια, δὲν βλάπτει.

§45Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας). Μίαν ἀπάντησιν ἔχω νὰ σᾶς δώσω αὐτὴν τὴν στιγμήν: Οὐδὲν ἀεροπλάνον τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας, δὲν μένει ἀκίνητον ἐλλείψει πληρωμάτων· ἐὰν δέ, ἔχωμεν τὸ εὐτύχημα ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν νὰ λάβωμεν ἐνίσχυσιν τῆς ἀεροπορίας μας, ἐστὲ βέβαιος καὶ τὸ δηλώνω ἐπισήμως, ὅτι τὰ πληρώματα εἶναι ἕτοιμα ἵνα ἐντὸς 5 ἡμερῶν ἀναλάβουν τὰ καθήκοντά των. (Χειροκροτήματα).

§46Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Χαίρω πολὺ διὰ τὴν ἀπάντησιν, κ. ὑπουργέ, ἀκόμη δὲ περισσότερον, διότι ἡ δήλωσις αὐτὴ ἐχειροκροτήθη ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἀλλὰ θὰ ἔχαιρον ἔτι πλέον ἐὰν ἔλεγεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, ὅτι μέσα εἰς αὐτὸ ὑπονοεῖ, ὅτι ὅλους τοὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ἀξιοποιήσουν τὸ μέγα ἔργον τοῦ ὅπλου τούτου θὰ τοὺς θέσῃ εἰς κίνησιν πρὸς σωτηρίαν τῆς χειμαζομένης καὶ βαλομένης Πατρίδος. Λέγω, λοιπόν, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι πρέπει τοῦτο νὰ ἀπορριφθῇ, διότι ἡ συγκέντρωσις τῆς ἐξουσίας παρὰ τῷ ὑπουργῷ, ὄχι τὸν κ. Μπακάλμπασην, τὸν ὁποῖον ἐκτιμῶ ἰδιαιτέρως, ἀλλὰ γενικῶς εἶναι ἐπιβλαβής, διότι παλαιαὶ κομματικαὶ συνήθειαι ὁδηγοῦν εἰς ἕνα ἀφόρητον κομματισμόν. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι πρέπον ἡ ἐξουσία νὰ συγκεντρώνεται εἰς τὸν ὑπουργόν. Πρέπει νὰ ἀφίσωμεν τὰ πράγματα ἐκεῖ καὶ νὰ εἴπῃ ὁ ὑπουργός, ὅτι ἕνα καὶ μόνον κάμνω: Τηρῶ τοὺς νόμους τῆς Πατρίδος μου, δηλαδή, τηρῶ τὸν νόμον 119 καὶ ἐπαναφέρω ὅλους ἐκείνους, διὰ νὰ σώσουν τὴν Πατρίδα, ὁπότε, καιροῦ ὑπάρχοντος, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ λύσῃ καὶ τὸ πρόβλημα τοῦτο, διὰ τὸ ὁποῖον, ἐγὼ τοὐλάχιστον πιστεύω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ πίστωσιν χρόνου. Διότι πάντοτε πρέπει νὰ ἀναλογίζεται ὁ προϊστάμενος τῆς ἀεροπορίας, ὅτι κάμνομεν πόλεμον, κάμνομεν πόλεμον, διὰ νὰ ζήσῃ ἡ Ἑλλάς. (Χειροκροτήματα).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Χρυσοστόμου ἔχει τὸν λόγον.

§48Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Κατάπληκτος, κύριοι συνάδελφοι, παρηκολούθησα τοὺς ἀξιοτίμους προλαλήσαντας συναδέλφους καὶ λόγῳ τῆς καταπλήξεως ταύτης ἐζήτησα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τὸν λόγον, διὰ νὰ διαδηλώσω τὴν κατάπληξίν μου αὐτὴν εἰς τὴν Βουλήν. Διότι ὅλοι οἱ ἀξιότιμοι παρελάσαντες τοῦ βήματος συνάδελφοι, ἐζήτησαν ἐκδήλως καὶ ὀργίλως τὴν ἀπόσυρσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὡς δῆθεν ἀνοίγοντος αἰχμὰς πολιτικῆς ἢ κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεως, ὡς δῆθεν ἀνοίγοντος αἰχμὰς, αἱ ὁποῖαι ἐγγίζουν τὴν ἠθικὴν καὶ τὸν ἡρωϊσμὸν τοῦ ἐνόπλου Σώματος τῆς ἀεροπορίας. Οὐδεὶς ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων συνέλαβε, κατὰ τὸ δὴ λεγόμενον, τὸν βοῦν ἀπὸ τὰ κέρατα, δῆλον ὅτι, οὐδεὶς ἐνετόπισε τὴν ἐπιχειρηματολογίαν του μέσα εἰς τὰ πραγματικὰ πλαίσια τοῦ σκοποῦ τοῦ νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον εἰσάγεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀεροπορία ἡ συγκοινωνιακὴ, μοιραίως προώρισται νὰ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ κατακτήσῃ τὸν κόσμον ἐντὸς ὀλίγου. Ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ χρειασθῇ μεθαύριον νὰ ἔχῃ ξεχωριστὸν ὑπουργόν, ὑπουργὸν πολιτικῆς ἀεροπορίας καὶ ὄχι ἁπλῶς διεύθυνσιν πολιτικῆς ἀεροπορίας. Ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία, δὲν χωρίζεται ἀπὸ τὴν πολεμικὴν μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ ἔχει ἤδη χωρισθῆ εἰς τὰς πλείστας χώρας, εἰς τὴν Ἀγγλίαν, τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, εἰς τὴν Ἑλβετίαν καὶ τὴν Γαλλίαν, ὅπως μνημονεύει ἐν τῇ εἰσηγητικῇ του ἐκθέσει, τὴν ὁποίαν μόλις ἀνέγνωσεν, ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας. Ἀλλὰ κεχωρισμένην διεύθυνσιν πολιτικῆς ἀεροπορίας, ἀρχὴν δηλαδή, κεχωρισμένης διευθύνσεως πολιτικῆς ἀεροπορίας, δὲν εἰσάγει διὰ πρώτην φορὰν τὸ παρὸν νομοσχέδιον τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἀεροπορίας. Καὶ τότε ἀκόμη, ὅταν εὑρίσκετο εἰς τὰ σπάργανα ἡ Ἑλληνικὴ Ἀεροπορία, προπολεμικῶς κατὰ τὸ 1935, ἐψηφίσθη ὁ ἀναγκαστικὸς νόμος τῆς 13 Ἀπριλίου 1935, ὁ ὁποῖος ἀπέσπασεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον πολεμικῆς Ἀεροπορίας τὴν διεύθυνσιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, διὰ τοῦ ἄρθρου 1 λέγοντος: «Ἀπὸ τῆς ἰσχύος ................... ..................... (ἀναγινώσκει) .............». Διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἡ διεύθυνσις τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας ὑπάγεται οὐχὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας, ἀλλὰ εἰς τὴν καθαρὰν πολιτικὴν διεύθυνσιν ἐξαρτωμένην ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν εὐθέως καὶ ἀμέσως. Μεταγενεστέρως διὰ τοῦ γνωστοῦ Α. Ν., τὸν ὁποῖον καταργοῦμεν σήμερον, διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, εἰς περιστάσεις ἀνωμάλους, ἐπανῆλθεν πάλιν ἐν ἰσχύϊ ἡ ὑπαγωγὴ τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς ἀεροπορίας. Αὐτὴ εἶναι ἐν ὀλίγοις ἡ ἱστορία τοῦ κατ’ ἀρχὴν συζητουμένου νομοθετήματος, ἀλλὰ ἔχει καὶ ἄλλας πλευρὰς τὸ ζήτημα, κύριοι συνάδελφοι. Ἐνῷ, ὅπως εἶπον ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου, ἐξεπλάγην ἀπὸ τὴν ἐμμονὴν τῆς ἀπορρίψεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἠναγκάσθην νὰ λάβω τὸν λόγον, ὑπάρχει μία ἀφορμή, ἡ ὁποία μὲ δικαιολογεῖ. Πρὸ ὀλίγων μόλις ἡμερῶν ἀπεκτήσαμεν ἐπὶ τέλους καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν Θράκην, τὴν πολυβασανισμένην ὅπως γνωρίζετε Θράκην, εἰς τὸν ἀκραῖον αὐτὸν σταθμὸν τῆς Ἑλλάδος, ἀπεκτήσαμεν καὶ ἡμεῖς ἀεροδρόμιον προσωρινῶς καὶ ἔχομεν καὶ ἡμεῖς ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος ἐπικοινωνίαν μὲ τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα, διότι διεκόπη, ὡς γνωρίζετε, ἡ χερσαία συγκοινωνία, ἡ δὲ θαλασσία εἶναι ἐπικίνδυνος, καὶ ἐρχόμεθα καὶ ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, κἄπου, κἄπου, χάρις εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν εἰς ἐπαφὴν μὲ ὑμᾶς, μὲ τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ συγκοινωνία αὐτή, δὲν θὰ εἶχον, κύριοι συνάδελφοι, τὴν εὐχαρίστησιν νὰ εὑρίσκωμαι σήμερον μεταξὺ ὑμῶν. Καὶ ποῦ ὀφείλεται, κύριοι συνάδελφοι, ἡ πρωτοβουλία, εἰς τίνα ὀφείλεται ἡ πρωτοβουλία διὰ τὴν ἐπίτευξιν τῆς συγκοινωνίας αὐτῆς; Μήπως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς πολεμικῆς Ἀεροπορίας; Πολλοῦ γε καὶ δή, τοὐναντίον μάλιστα. Ἐξ αἰτίας, κύριοι συνάδελφοι, οὐχὶ βεβαίως ἐσκεμμένης, ἀλλὰ στενοκάρδου, μονοπλεύρου, μονολιθικῆς ἀντιλήψεως, ἰδιαζούσης εἰς αὐτὰ τὰ Σώματα, τὰ ἡρωϊκὰ Σώματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἕνα καὶ μόνον σκοπόν. Παρουσιάσθη κατὰ τὴν διαδικασίαν ἢ τὴν προδικασίαν τῆς περιφήμου ἀποφάσεως, διὰ τὴν σύστασιν τῶν ἀεροδρομίων καὶ εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν καὶ εἰς τὴν Κομοτινήν, παρουσιάσθησαν λέγω, ποικίλαι ὅσαι, ἀσύστατοι καὶ ἐντελῶς ἀδικαιολόγητοι ἀντιρρήσεις.

§49Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Προελθοῦσαι;

§50Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Προελθοῦσαι ἀπὸ αὐτὴν τὴν στενὴν ἀντίληψιν, ἡ ὁποία ὑφίσταται, ἡ ὁποία μᾶλλον προσιδιάζει—καὶ ἀπαντῶ καὶ εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, τῆς ἀγορεύσεώς σας— προσιδιάζει πάντοτε καὶ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Κουλουμβάκην, εἰς τὰ Σώματα ἐν γένει τὰ ἔχοντα ἕνα καὶ μόνον ἀποκλειστικὸν σκοπόν, τὴν ἄμυναν καὶ τὴν σωτηρίαν τῆς Πατρίδος. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ στρατιωτικὸς ἀδιαφορεῖ τελείως διὰ πᾶν ἄλλο. Θέτει, καὶ ὀρθῶς κατ’ ἐμέ, παρωπίδας καὶ ἕνα καὶ μόνον σκοπόν, τὴν σωτηρίαν τῆς Πατρίδος.

§51Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Πρόκειται περὶ ἑτέρου. Καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ: Αἱ ἀντιρρήσεις προῆλθον ἀπὸ τὴν τεχνικὴν ὑπηρεσίαν, ἢ ἀπὸ τὴν διεύθυνσιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας;

§52Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας). Δὲν ἀντελήφθην τὸ ἐρώτημα, διότι δὲν ἤκουσα.

§53Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, ἀναφέρει, ὅτι ὑπῆρξαν ἀντιρρήσεις διὰ τὴν ἵδρυσιν ἀεροδρομίων Κομοτινῆς καὶ Ἀλεξανδρουπόλεως, ἀπὸ μέρους τῆς ὑπηρεσίας. Καὶ εἶπεν, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ προῆλθον ἀπὸ τὴν στενὴν στρατιωτικὴν ἀντίληψιν. Προῆλθον, ἐρωτῶ, αἱ ἀντιρρήσεις ἀπὸ τὴν τεχνικὴν ὑπηρεσίαν ἢ ἀπὸ τὴν διεύθυνσιν τῆς πολιτικῆς Ἀεροπορίας; Διότι ἐὰν προῆλθον ἀπὸ τὴν τεχνικὴν ὑπηρεσίαν, εἶναι καθαρῶς πολιτικὴ ὑπηρεσία, δὲν εἶναι στρατιωτική.

§54Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Θέλετε νὰ ἀπαντήσω ἐγώ, κύριε ὑπουργέ;

§55Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας). Προκαλεῖ ἐμένα τὸ ἐρώτημα;

§56Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ὁ ἁρμόδιος νὰ ἀπαντήσητε εἶσθε σεῖς, κ. ὑπουργέ, διότι πρόκειται περὶ πραγματικοῦ γεγονότος.

§57Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας). Τὸ ζήτημα τῆς συντηρήσεως τῶν ἀεροδρομίων ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κλάδου Γʹ τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας. Ἑπομένως ὁ κλάδος Γʹ, ὁ ὁποῖος ἔχει καὶ τὸ ζήτημα τῶν Δημοσίων Ἔργων, καὶ τὸ ζήτημα τῶν ἀεροπλοίων, ἔπρεπεν ἐν τῷ μεταξὺ νὰ ἀποφανθῇ. Εἶναι θέμα καθαρῶς τεχνικόν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου μᾶς χρειάζεται νὰ ἔχωμεν καὶ τὴν σχετικὴν ἔκθεσιν τῶν εἰδικῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἠμπορῶ νὰ δώσω εἰς τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ἐτέθη.

§58Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ συμπληρώσω ὀλίγα καὶ ἐγὼ εἰς τὴν γενικὴν ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ, ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος τοῦ κ. Τσάτσου. Λέγω τοῦτο: Πρόκειται περὶ τῆς δικαιολογημένης ἢ μᾶλλον ἠμπορῶ νὰ εἴπω καὶ ἐπιβαλλομένης μονοπλεύρου τρόπον τινὰ ἀντιλήψεως τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν, διότι, ὅπως εἶπον, ἔχουν μίαν ἑνιαίαν καὶ μονολιθικὴν κατεύθυνσιν καὶ ἔτσι πρέπει νὰ γίνεται. Ἕνα εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι τὸ ἀεροδρόμιον τὸ ἰδικόν μας, ἡ συγκοινωνία αὐτὴ ἔπρεπε πρὸ πολλοῦ νὰ εἶχε γίνει, διὰ τὸν ἑξῆς ἁπλούστατον λόγον, διότι τὸ ἐζήτει ἡ πρωτοβουλία ἡ ἀτομική, τὸ ἐζητοῦσαν αἱ ἑταιρεῖαι, τὸ ζητοῦσε συγκεκριμένα ἡ ΤΑΕ καὶ ἀπὸ πολλοῦ, μακροτάτου χρόνου, εἶχεν ἕτοιμα τὰ πάντα. Τὸ Κράτος, δὲν θὰ ηὐθύνετο οὔτε δι’ ὀβολόν. Καὶ ἐν τούτοις, παρῆλθον μῆνες ὁλόκληροι μέχρις ὅτου πραγματοποιηθοῦν ὅλαι ἐκεῖναι αἱ προϋποθέσεις, αἱ σχολαστικαὶ ἐν πολλοῖς, μέχρις ὅτου ἔλθῃ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας κ. Μπακάλμπασης, ὁ ὁποῖος ἐδέησε διὰ τῆς σπάθης τοῦ Δαμοκλέους νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα αὐτό, καὶ—τὸ λέγω πρὸς τιμήν του—νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἀεροπορικὴν συγκοινωνίαν μεταξὺ Θράκης καὶ λοιπῆς Ἑλλάδος. Πρέπει νὰ σημειώσω τοῦτο, ὅτι ὅταν ἔλαβε διαταγὴν μία Ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας, πρὸ τῆς ὑπουργίας τοῦ κ. Μπακάλμπαση, ἵνα μεταβῇ καὶ κάμῃ ἐκεῖ μελέτην τῶν ἀεροδρομίων Κομοτινῆς καὶ Ἀλεξανδρουπόλεως, ἡ Ἐπιτροπὴ ἀφοῦ ἀνεχώρησεν ἐξ Ἀθηνῶν καὶ ἔφθασε δὲν γνωρίζω μετὰ πόσας ἡμέρας εἰς τὴν Μυτιλήνην, ἐπέστρεψεν εἰς Ἀθήνας, ἐνῷ εἶχε κάθε ὑποχρέωσιν νὰ προχωρήσῃ καὶ νὰ φθάσῃ εἰς τὴν Ἀλεξανδρούπολιν, νὰ μελετήσῃ τὸ ἀεροδρόμιον, νὰ μεταβῇ κατόπιν καὶ εἰς τὴν Κομοτινήν, διὰ νὰ παρουσιάσῃ ὡλοκληρωμένην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τὴν ἔκθεσιν διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς συγκοινωνίας. Ὅλαι αὐταὶ εἶναι κωλυσιεργίαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀδικαιολόγητοι. Καὶ ἐὰν δὲν ἦσαν ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ τῆς ἀεροπορίας, οἱ ὁποῖοι νὰ ἀσχολοῦνται σήμερον μὲ πραγματικὰ στρατιωτικοὺς σκοπούς, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς διευθύνσεως, ἡ ὁποία θὰ ἀπετελεῖτο ἀπὸ πολιτικοὺς μὴ ἔχοντας οὐδεμίαν ἐνασχόλησιν καὶ οὐδεμίαν ἀνάμιξιν, οὔτε εἰς τὴν ἄμυναν, οὔτε εἰς τὴν σωτηρίαν τῆς Πατρίδος, ἀλλὰ ἠσχολοῦντο μόνον διὰ τὴν πραγματοποίησιν καὶ πρόοδον καὶ προαγωγὴν ἑνὸς ἀεροπορικοῦ συγκοινωνιακοῦ προγράμματος, δὲν θὰ εἶχον ἀπὸ τόσον χρόνον κωλυσιεργήσει καὶ ἐκεῖ. Θὰ εἶχον ἐκεῖ ἐγκαταστήσει ἀεροδρόμια. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἄλλος λόγος, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει τὸν διαχωρισμὸν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον. Μὲ τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν, δὲν δαπανᾷ τὸ Κράτος. Εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν ἐμφανίζεται τὸ κεφάλαιον τὸ ἰδιωτικόν, ἐμφανίζεται τὸ κεφάλαιον μὲ ὅλους τοὺς κινδύνους του, καὶ τὸ κεφάλαιον αὐτὸ θέλει ἀνεξαρτησίαν, τὸ κεφάλαιον αὐτὸ θέλει πνεῦμα εὐρύ, ὅπως παρετήρησε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος καὶ σεβαστὸς συνάδελφος κ. Κουλουμβάκης, πνεῦμα γενικὸν καὶ ὄχι πνεῦμα στενόν. Συμφωνῶ ἀπολυτώτατα μετὰ τοῦ κ. Κουλουμβάκη, ὅτι εἰς ζητήματα γενικῆς κατευθύνσεως ἀπαιτοῦνται καὶ γνώσεις γενικαὶ καὶ ὄχι εἰδικαί, αἱ ὁποῖαι εἶναι γνῶμαι δι’ ὡρισμένα εἰδικὰ ζητήματα. Αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, εἶχα νὰ παρατηρήσω καὶ νὰ συμφωνήσω κατ’ ἀρχὴν εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διατύπωσιν τῶν ἄρθρων 1 καὶ 2, νομίζω, ὅτι ἡ διατύπωσις αὐτὴ εἶναι ὀρθὴ καὶ ἀντιστοιχεῖ καὶ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ ὅλον πνεῦμα, τὸ ὁποῖον συνέλαβεν ἐπαινετῶς ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, τοῦ διαχωρισμοῦ τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας ἀπὸ τῆς πολεμικῆς. Ἡ διατύπωσις τῶν ἄρθρων, δὲν πρέπει νὰ μᾶς κάμνῃ ἐντύπωσιν, διότι τὸ νομοσχέδιον προβλέπει καὶ τὸν διορισμὸν ἀξιωματικῶν ἐν ἀποστρατείᾳ, καὶ ὀρθῶς. Ὀρθῶς καθ’ ἡμᾶς, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας κάμνει τὸν διαχωρισμὸν τῆς πολιτικῆς ἀπὸ τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας καὶ τῶν ἀξιωματικῶν ἀκόμη, τοὺς ὁποίους θὰ χρειασθῇ νὰ ἀρυσθῇ ἀπὸ τὸ ἔνδοξον πράγματι Σῶμα τῆς Ἀεροπορίας, τὸ καμάρι μας. Ἐν τούτοις ὅμως, διὰ τὴν δουλειὰ αὐτὴ θὰ τὸ πάρῃ διὰ τὴν τοποθέτησίν του ὡς διευθυντοῦ τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, ἐν ἀνάγκῃ μόνον, θὰ τὸν πάρῃ τὸν ἀεροπόρον τὸν ἀξιωματικὸν καὶ θὰ τὸν βάλῃ, καὶ ὀρθῶς, ἐν ἀποστρατείᾳ. Διατί; Διὰ νὰ μὴ ἔχῃ καμμίαν ἐξάρτησιν ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία μὲ τὰ ἐπιτελικὰ σχέδια τῆς καθαρῶς πολεμικῆς ἀεροπορίας. Διατὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ σχέσιν, φέρ’ εἰπεῖν, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν ἡ διεύθυνσις αὐτοκινήτων, μὲ τοὺς ὄρχους αὐτοκινήτων τοὺς στρατιωτικούς, οἱ ὁποῖοι ἀναλαμβάνουν στρατιωτικὰς ἀποστολάς. Εἶναι τελείως ἄσχετον τὸ ἕνα μὲ τὸ ἄλλο. Ὅλα τὰ ἀεροπλάνα ἠμποροῦν νὰ διασχίζουν τὸν ἴδιον οὐρανόν. Ἀλλ’ ἕνα ἕκαστον ἔχει ἄλλον σκοπόν, ἄλλην κατεύθυνσιν, ἄλλο πρόγραμμα. Καὶ διὰ νὰ ἀπαντήσω ἐπίσης καὶ εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐλέχθη πρὸ ὀλίγου, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς πιλότους τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας —μοῦ φαίνεται, ὅτι ὁ προλαλήσας κ. Παπαδημητρίου, τὸ εἶπεν αὐτὸ— ὅτι πρόκειται περὶ ἀξιωματικῶν ἀποτάκτων, οἱ ὁποῖοι ἐξεδιώχθησαν ἀπὸ τὴν ἀεροπορίαν λόγῳ ἀνικανότητος, ὀφείλω νὰ εἴπω, κύριοι συνάδελφοι.......

§59Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Οἱ περισσότεροι εἶναι κομμουνισταὶ......

§60Γ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ. Εἶχον κατ’ ἀνάγκην ἀνάμιξιν εἰς τὰ ζητήματα τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, ἕως ὅτου ἐπιτύχωμεν τὴν καθιέρωσιν ἀεροπορικῶν δρομολογίων καὶ μὲ τὴν Θράκην. Οἱ πιλότοι, ἀνεξαρτήτως ἱκανότητος, εἶναι ὑποχρεωμένοι, διὰ μίαν μεγάλην ἑταιρείαν, τὴν ΤΑΕ, νὰ φοιτήσουν ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον διετίαν εἰς εἰδικὴν Σχολήν. Ἕνας πιλότος ἐνδεχομένως τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ὁ ὁποῖος ἔχει χιλιάδες ὥρες πτήσεως, εἶναι ὑποχρεωμένος, διὰ νὰ τύχῃ διπλώματος πιλότου καὶ νὰ ἠμπορῇ νὰ ὁδηγῇ ἀεροπλάνον τῆς ἑταιρείας αὐτῆς, νὰ φοιτήσῃ ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον διετίαν εἰς τὴν Σχολὴν τὴν εἰδικήν, τὴν ὁποίαν ἔχει εἰς τὸ ἀεροδρόμιον τοῦ Ἑλληνικοῦ. Καὶ δι’ αὐτό, κύριοι, ἂς κτυπήσωμεν ξύλο, μέχρι σήμερον ἡ ἑταιρεία αὐτή, καὶ ἡ ἄλλη ἑταιρεία καὶ καμμία ἑταιρεία ἀπὸ τὰς ἰδικάς μας, λόγῳ ἀκριβῶς τῆς ἐπαγρυπνήσεως καὶ λόγῳ τῆς σχολαστικῆς ἀξιώσεως τῶν προσόντων, καὶ λόγῳ τῆς εἰδικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ τῆς παρακολουθήσεως, καὶ λόγῳ τῆς δαπάνης καὶ εἰς χρῆμα καὶ εἰς κόπους, τὴν ὁποίαν καταβάλλει ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία, δὲν ἔσχον μέχρι σήμερον κανένα ἀτύχημα. Καὶ ὁ Θεὸς νὰ μᾶς φυλάει. Ἕνα ἀτύχημα συνέβη κατά τινα πτῆσιν ἐκπαιδευτικήν, τὸ ὁποῖον δὲν ὠφείλετο βεβαίως εἰς τοὺς λόγους αὐτούς. Τελειώνων, λοιπόν, κύριοι, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ὀφείλομεν νὰ διαχωρίσωμεν τελείως τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν, ἀπὸ τὴν πολεμικὴν τοιαύτην. Ν’ ἀφήσωμεν τὸ ἔνδοξον Σῶμα τῆς Ἀεροπορίας νὰ τραβήξῃ τὸν δρόμον ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον ἔχει προορισμὸν νὰ τραβήξῃ, διὰ τὴν μεγάλυνσιν τῆς πατρίδος, καὶ ἀπὸ τὴν πλευρὰν τὴν ἄλλην, ν’ ἀφήσωμεν τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον διακινδυνεύει καὶ τὸ ὁποῖον ἀγωνίζεται διὰ τὴν πρόοδον τῆς πατρίδος, νὰ τὸ ἀφήσωμεν ὑπὸ μίαν γενικὴν καὶ ὑπεύθυνον ἐποπτείαν τοῦ ἑκάστοτε ὑπουργοῦ Ἀεροπορίας, ὅπως γίνεται μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν, διὰ τ’ ἄλλα συγκοινωνιακὰ μέσα, ν’ ἀφήσωμεν τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν νὰ προχωρήσῃ καὶ νὰ τοποθετήσωμεν ἐπὶ κεφαλῆς, αὐτῆς, ἄνθρωπον μὴ ἔχοντα εἰδικὰς γνώσεις, ἀλλὰ ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος θὰ συλλάβῃ τὸ πνεῦμα ἐκεῖνο, τὸ εὐρὺ τῆς προόδου τῆς ἀεροπορικῆς μας συγκοινωνίας καὶ συνεπικουρούντων καὶ ὅλων ἐκείνων τῶν εἰδικῶν, τοὺς ὁποίους θὰ ἐπιστρατεύσωμεν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ προαγάγῃ τὴν συγκοινωνίαν μας κατὰ τρόπον τοιοῦτον, οὕτως ὥστε, ὄχι νὰ φθάσωμεν ἀλλά, νὰ ὑπερακοντίσωμεν καὶ ἡμεῖς τὰ δευτερεύοντα καὶ τριτεύοντα κράτη, τὰ ὁποῖα ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν σήμερον εὐρεῖαν ἀνάπτυξιν τῶν ἀεροπορικῶν τῶν μέσων συγκοινωνίας. (Χειροκροτήματα).

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ἀλετρᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§62Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατ’ ἐπανάληψιν καλεῖται τὸ Σῶμα νὰ νομοθετήσῃ ἐπὶ ὡρισμένων περιπτώσεων.

§63Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Ἀλετρᾶ, δὲν ἀκούεσθε.

§64Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Ἀγορεύσεις μακραὶ γίνονται ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν χωρὶς πραγματικῶς ν’ ἀποφέρουν καμμίαν ἀπολύτως ὠφέλειαν γενικῶς εἰς τὰς ... (δὲν ἠκούσθη).... Πρῶτον ἀντεμετωπίσαμεν ἕνα νομοσχέδιον ἐκπαιδευτικόν, διὰ τοῦ ὁποίου ἠξιοῦτο νὰ εἰσαγάγωμεν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον 500 περίπου ἀποφοίτους τῶν γυμνασίων ἀποτυχόντας εἰς τὰς ἐξετάσεις. Ἡ ἐντύπωσις ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς καὶ ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος ὑπῆρξεν, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς προσωπικοῦ νομοσχεδίου, νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ἀπέβλεπεν εἰς τὸ νὰ καλύψῃ προσωπικὰς ἀπολύτως ἀξιώσεις. Σήμερον ἐμφανιζόμεθα πρὸ ἑνὸς περίπου τοιούτου νομοσχεδίου. Ἐκ πρώτης ὄψεως ἀφίνει τὴν ἐντύπωσιν εἰς ἐμὲ τουλάχιστον, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐν πρώτοις καὶ κατὰ κύριον λόγον ἀποβλέπει νὰ καλύψῃ προσωπικὰς ἀξιώσεις. Εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν, ὁ κ. ὑπουργός, ὁμολογεῖ, ὅτι εἰς τὸ 1931 ὁ νόμος 5.100, προέβλεψε τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν ὡς ἀνεξάρτητον ὑπηρεσίαν, ὑπαγομένην ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας. Κατὰ τὸ ἔτος 1933 συνεπτύχθη ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ καὶ ὑπήχθη «... ........... (ἀναγινώσκει)...........». Σήμερον ἐρχόμεθα καὶ λέγομεν: Αἱ στρατιωτικαὶ ὑπηρεσίαι εἶναι ἀπολύτως ἀνίκανοι νὰ μᾶς ὀργανώσουν μίαν νέαν ὑπηρεσίαν, μίαν ὑπηρεσίαν πολιτικήν, τῆς ὁποίας τὸ μέλλον εἶναι εὐρύτατον. Συμφωνῶ ἀπολύτως. Τὸ μέλλον τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας εἶναι εὐρύτατον. Ἐκεῖνο ὅμως, ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν συμφωνῶ, εἶναι ἡ πολυπραγμοσύνη τοῦ Κράτους. Διότι, ἐνῷ δὲν προσφέρει τίποτε τὸ Κράτος, οὔτε προσέφερε τίποτε μέχρι τῆς στιγμῆς, εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν, ἐν τούτοις ὅμως παρουσιάζεται, πρῶτον αὐτό, ἀξιοῦν νὰ ὀργανώσῃ ὑπηρεσίαν, εἰς ἕνα ἀκριβῶς σημεῖον μιᾶς κινήσεως μιᾶς γενικωτέρας ἐκδηλώσεως οἰκονομικῆς ἢ δημοσιοοικονομικῆς, εἰς τὴν ὁποίαν τίποτε ἀπολύτως δὲν προσέφερεν. Καὶ ἐρωτῶ: Τί προσεφέρατε, ὄχι σεῖς, κύριε ὑπουργέ, προσωπικῶς. Τί προσέφερε τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας εἰς τὴν ἐξόρμησιν αὐτὴν μέχρι τῆς στιγμῆς; Μήπως προσέφερεν ἀεροδρόμια; Ἀλλὰ αὐτὰ δὲν τὰ ἐκάματε, κύριε ὑπουργέ, διὰ λόγους πολιτικῆς ἀεροπορίας, ἀλλὰ τὰ ἐκάματε διὰ λόγους καθαρῶς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας. Τί προσεφέρατε μέχρι τῆς στιγμῆς, διὰ νὰ πιστεύσωμεν ἡμεῖς ὅτι, ὀργανώνετε τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν τοῦ τόπου; Ὀργανώνετε τὴν ὑπηρεσίαν; Ναί, ἀλλὰ πρὸς ποῖον σκοπόν; Τί θὰ προσδώσητε σεῖς καὶ αἱ ὑπηρεσίαι σας εἰς τὴν ἐξόρμησιν αὐτὴν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, εἰς τὴν ἐξόρμησιν τῶν μεταφορῶν, τῶν ἐπιβατικῶν ἢ τῶν ἐμπορικῶν; Πρὸ ὀλίγων στιγμῶν, κύριε ὑπουργέ, εἷς ἐκ τῶν προλαλησάντων, σᾶς ἠρώτησεν ἐὰν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦνται εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν, θὰ ἦσαν περισσότερον χρήσιμοι εἰς τὴν στρατιωτικὴν ἀεροπορίαν, καὶ πρὸ παντὸς εἰς τὰς ἐνεργείας τοῦ στρατοῦ, αἱ ὁποῖαι σήμερον διενεργοῦνται εἰς τὸν Γράμμον. Καὶ ἀπηντήσατε, ὅτι μετ’ ὀλίγας ἡμέρας, ὅταν θὰ ἔχωμεν μίαν ἐνίσχυσιν ἀεροπλάνων, θὰ εἶναι συμπληρωμένα τὰ πληρώματα. Σᾶς ἐρωτῶ κύριοι: Θὰ εἶναι συμπληρωμένα τὰ πληρώματα διὰ τὴν ἐνίσχυσιν βαρέων ἀεροπλάνων, τὰ ὁποῖα ἐζητήσατε ἢ δὲν ἐζητήσατε; Καὶ δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι, δὲν ἔχετε προσωπικὸν πολιτικὸν ἕτοιμον νὰ χειρισθῇ τὰ βαρέως, βαρυτάτου τύπου, αὐτὰ ἀεροπλάνα, μήπως αὐτοὶ οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐκτὸς ὑπηρεσίας εἶναι εἰς θέσιν νὰ πιλοτάρουν καὶ νὰ κυβερνήσουν τὰ ἀεροπλάνα αὐτά; Ἐπ’ αὐτῶν θὰ ἤθελον μίαν ἀπάντησιν καὶ ὄχι ἐπὶ τῶν σημείων, εἰς τὰ ὁποῖα ἀπηντήσατε εἰς τὸν προλαλήσαντα κύριον συνάδελφον. Μήπως αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐκτὸς ὑπηρεσίας, εἶναι ἱκανοὶ καὶ ἐπαρκῶς ἐπαγγελματικῶς κατηρτισμένοι, ὥστε νὰ εἶναι χρήσιμοι εἰς τὴν ἀεροπορίαν; Εἶναι ἕν ἐρώτημα τεράστιον, ἕν ἐρώτημα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀγωνιᾷ γενικῶς τόσον τὸ Σῶμα, τὸ ὁποῖον γνωρίζει καλῶς εἰς ποῖον σημεῖον εὑρίσκονται τὰ τῆς ἀεροπορίας, ὅσον καὶ εἰς ἀρκετὰ εὐρὺς κύκλος ἐκτὸς τοῦ Σώματος. Τὸ ζήτημα τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ σᾶς ἀπασχολήσῃ σοβαρῶς. Ἔχετε ἕνα ἀριθμὸν ἀεροπόρων ἐκτὸς ὑπηρεσίας, ἕνα ἀριθμὸν τιμίων στρατιωτῶν, ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐξετέλεσαν τὸ καθῆκόν των καὶ οἱ ὁποῖοι σήμερον παραπονοῦνται καὶ τὰ παράπονά των φθάνουν εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι κακῶς ἐξεδιώχθησαν καὶ ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι των κατὰ τὸ παρελθὸν δὲν ἐξετιμήθησαν δεόντως. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τούτου, θὰ ἤθελον, κύριε ὑπουργέ, τὸ νομοσχέδιόν σας νὰ εἶναι ἀδιάβλητον. Διότι ὅταν λέγητε, ὅτι θέλετε νὰ ὀργανώσητε τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν τῆς πατρίδος σας, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἰσάγετε διατάξεις, ὡς ἡ διάταξις τῆς παραγράφου τοῦ ἄρθρου 2. Διότι ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον εἶναι συντεταγμένη ἡ διάταξις αὐτή, ἐμφανίζει καθαρά, ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς καὶ μόνον προσώπου. Μόνον ἓν πρόσωπον ἔχετε ἁρμόδιον καὶ κατάλληλον, κύριε ὑπουργέ, διὰ νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν αὐτήν, ὅταν μᾶς ὁμιλῆτε περὶ ἑνὸς συνταξιούχου ἀποστράτου τοῦ Ναυτικοῦ. Καὶ ἀξίζει τὸν κόπον, κύριε ὑπουργέ, νὰ ἀφήνεται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι σεῖς θέλετε νὰ ἐπιβάλετε ἓν πρόσωπον, ὅταν ἡμεῖς ἀντιτιθέμεθα πρὸς τοῦτο; Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσκήσετε τὸ δικαίωμα, ὄχι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ νὰ μὴ μᾶς ἀναγκάσητε νὰ συμβάλωμεν εἰς νομοσχέδιον καθαρῶς προσωπικοῦ χαρακτῆρος. Βεβαίως, γνωρίζομεν, ὅτι πολλὰ νομοσχέδια ἔχουν προσωπικὸν χαρακτῆρα, ἀλλ’ ἀπαλλάξατέ μας τῆς συνεργείας αὐτῆς. Μὴ μᾶς φέρετε, δηλαδή, εἰς τὴν θέσιν ἢ νὰ κάμνωμεν τὸν κουτὸν ἢ νὰ συνεργῶμεν ἐν γνώσει μας εἰς προσωπικὰς διατάξεις.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λεονάρδος ἔχει τὸν λόγον.

§66Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρηκολούθησα καὶ ἐγὼ μὲ ἐντεταμένην προσοχὴν τοὺς προλαλήσαντας, δὲν κατώρθωσα ὅμως, νὰ πεισθῶ ἀπὸ τὰ ἐπιχειρήματά των, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἴτε δὲν εἶναι συμφέρον, εἴτε ὅτι ἔχει προσωπικὸν χαρακτῆρα. Κανεὶς δὲν δύναται ν’ ἀμφισβητήσῃ, ὅτι ἐσχάτως ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία ἔχει ἀναπτυχθῆ μεγάλως καὶ παρ’ ἡμῖν. Σχεδὸν κατέστη τὸ πρῶτον μέσον μεταφορᾶς. Ἀκόμη καὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἄλλοτε ἔτρεμον ἐπὶ τῇ θέᾳ τοῦ ἀεροπλάνου, σήμερον ταξειδεύουν μὲ αὐτὸ πολὺ καλύτερα ἀπ’ ὅ,τι πρὶν μὲ τὰ τραῖνα ἢ τὰ ἄλλα μεταφορικὰ μέσα. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, τοιαύτην ἀνάπτυξιν καὶ εἰς τὸν τόπον μας καὶ εἰς τὰ ξένα κράτη ἔχει ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία, διατὶ ἡμεῖς εὑρίσκομεν ἄπορον τὸ ὅτι ὁ ὑπουργὸς, ἐσκέφθη, ὅτι ὁ κλάδος αὐτός, εἶναι καιρὸς σιγὰ–σιγά, νὰ ἀποχωρισθῇ ἀπὸ τὴν πολεμικὴν ἀεροπορίαν, νὰ ἀποτελέσῃ χωριστὸν κλάδον, καὶ ν’ ἀνδρωθῇ ἀκόμη, εἰς ἴδιον Ὑπουργεῖον; Αὐτή, νομίζω, καὶ μόνον ὑπῆρξεν ἡ σκέψις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἀεροπορίας, ὁ ὁποῖος ἐσκέφθη, ὅτι ἔπρεπε ν’ ἀπαλλάξῃ τὸν κλάδον αὐτὸν ἀπὸ τὴν ἄμεσον ἐπιτήρησιν τῶν στρατιωτικῶν, διότι εἶναι εἰδικὴ ἡ ἀποστολὴ τῶν στρατιωτικῶν ἀεροπλάνων καὶ διάφορος εἰς τὴν ψυχολογίαν καὶ τὴν ἐνέργειαν καὶ τὴν δρᾶσιν ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία, ὥστε νὰ πρέπει νὰ καταστῇ χωριστὸς κλάδος. Ἡ ἀντίρρησις, ὅτι ὁ ὑπουργὸς ἐπεδίωξε ν’ ἁρπάξῃ κάτι, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σωστή, διότι ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία, διὰ τοῦ γενικοῦ ἐπιτελάρχου, ὑπάγεται ὑπὸ τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἀεροπορίας. Ἀπὸ τῆς ἐννοίας, λοιπὸν αὐτῆς, διότι ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία ἀνεπτύχθη πραγματικῶς, νομίζω, ὄχι κατηγορίαι καὶ ἐπικρίσεις, ἀλλά, ἀντιθέτως, ἔπαινοι ὀφείλονται εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἀεροπορίας, διότι ἐσκέφθη νὰ τονώσῃ τὸν κλάδον αὐτὸν διὰ τῆς ἱδρύσεως χωριστῆς γενικῆς διευθύνσεως. Ὁ κ. Τσάτσος, εἶπε πρὸ ὀλίγου, ὅτι, ἐὰν θέλωμεν νὰ ὀργανώσωμεν τὸν κλάδον αὐτόν, τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, τότε θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπαχθῇ αὕτη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν. Ἐάν, κ. βουλευταί, εἶχε νομοθετηθῆ, ὅτι ὁ ἑκάστοτε ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν, δέον νὰ ἔχῃ εἰδικότητα καὶ ἐπὶ τῶν ἀεροπλάνων, θὰ συνεφώνουν μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. συναδέλφου. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω, διὰ ποῖον λόγον νὰ μεταθέσωμεν ἕν συναφὲς ὅπλον, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, διευθύνει ἀεροπλάνα. Συνεπῶς, ἐὰν ἀνήκῃ ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία εἰς αὐτόν, εἶναι καλύτερον, παρὰ ἐὰν μετατεθῇ εἰς ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος διευθύνει τρὰμ κλπ. Δὲν ἐνδείκνυται τοῦτο, ἀκόμη, καὶ διότι, εἰς ἕνα πόλεμον, ἡ ἀεροπορία, ἡ πολιτική, συντρέχει τὴν στρατιωτικὴν ἀεροπορίαν. Τὰ ἀεροπλάνα τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ μεταφέρουν καὶ στρατιώτας καὶ δὲν ἠξεύρω τὶ ἄλλο. Κατὰ συνέπειαν, νομίζω, ὅτι καὶ μόνον ἴσως ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ἐπιβάλλεται ὁ κλάδος τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας νὰ παραμείνῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἀεροπορίας. Ἐλέχθη, παρὰ συναδέλφου, καὶ τοῦτο ἀκόμη, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἐπιδιώκει προσωπικοὺς σκοπούς. Εἰς αὐτὸ θὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω, ὅτι, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ νέου τινὸς προσώπου, εἰσαγομένου τὸ πρῶτον ἐν τῇ πολιτικῇ ἢ περὶ ἀνθρώπου μὴ ἔχοντος μίαν ἱστορίαν, ἴσως θὰ ἠδύνατο νὰ γεννηθῇ μία τοιαύτη σκέψις. Ἀλλ’ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, τὸν ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίζω ἀπὸ μακροτάτων ἐτῶν, διετέλεσε πολλάκις ὑπουργός, καὶ κατέδειξεν ὅτι, εἶναι ἀνώτερος τοιούτων κατηγοριῶν, δὲν πιστεύω δέ, ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς περιστάσεις, τὰς ὁποίας διέρχεται ἡ Ἑλλάς, ἐσκέφθη νὰ φέρῃ ἕν ὁλόκληρον νομοθέτημα διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἕν συγκεκριμένον πρόσωπον. Ἐκεῖνο ποὺ εἶναι σημαντικὸν ζήτημα, εἶναι ἡ σκέψις, ἡ ὁποία ἐγεννήθη εἰς ἀξιότιμον συνάδελφον, ἐὰν δηλαδή, ὁ διευθυντὴς τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς, θὰ εἶναι ἀνώτερος κρατικὸς λειτουργὸς ἢ ἀξιωματικὸς τῆς Ἀεροπορίας. Ἐγὼ δὲν συμφωνῶ πολλάκις μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Κουλουμβάκην — ἐὰν δὲν εἶμαι διαρκῶς ἀντίθετος— μολονότι εἴμεθα φίλοι, ἀλλ’ ὅμως ἡ σκέψις του, ὅτι συνήθως......

§67Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπουσιάζει καὶ εἶναι εὔκολον νὰ τὸ λέγητε.

§68Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Θὰ τὸ διαβάσῃ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ σκέψις του, ὅτι συνήθως ἐπὶ ἑνὸς κλάδου δὲν ἀπαιτεῖται νὰ εἶναι τις εἰδικὸς ἀπολύτως διὰ νὰ διευθύνῃ καλῶς τὸν κλάδον, εἶναι σκέψις παλαιὰ καὶ ὄχι σημερινή, ἡ ὁποία ἐλέχθη ἀπὸ πολλοὺς σοφούς. Ὅτι, δηλαδή, διὰ νὰ διακυβερνηθῇ ἕνας κλάδος, δὲν χρειάζεται νὰ εἶναι εἰδικός, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐπὶ κεφαλῆς. Ἀντιθέτως, διέπρεψαν ἐπὶ κεφαλῆς κλάδων ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχαν καμμίαν εἰδικότητα. Δὲν φαντάζομαι ἄλλως τε, ὅτι φιλοδοξεῖ, ὁ κ. ὑπουργὸς, νὰ θέσῃ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας κανένα ὀδοντιατρόν! Θὰ λάβῃ ἀσφαλῶς, τὰ μέτρα του, ὥστε τὸ πρόσωπον, διὰ τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖται ἡ Βουλὴ σήμερον, νὰ εἶναι ἀξιοσέβαστον καὶ ἀξιόλογον, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ διευθύνῃ καλῶς τὸν κλάδον τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐπὶ κεφαλῆς καὶ ἀξιωματικὸς τῆς ἀεροπορίας ἀπόστρατος. Ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς γνωρίζει μόνον τὸ ἀεροπλάνον καὶ νὰ διευθύνῃ ἕνα σμῆνος. Δὲν ἕπεται ἐκ τούτου, ὅτι εἶναι κάτοχος ὅλης τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν θὰ ἀσκήσῃ ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία ἢ κάτοχος ἄλλων συναφῶν ζητημάτων, προμηθειῶν κλπ. Κατὰ συνέπειαν ὁ ἔξυπνος καὶ καλὸς ἄνθρωπος εἶναι κατάλληλος. Δὲν εἶναι ἀνάγκη, νὰ τοποθετήσωμεν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας ἢ τῆς Δ)νσεως Πολιτικῆς Ἀεροπορίας, οὔτε ἕνα εἰδικόν, φερ’ εἰπεῖν, μηχανικόν, διὰ νὰ τὸν τοποθετήσωμεν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνίας κ. ο. κ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἐγὼ καὶ τὴν σκέψιν αὐτὴν τοῦ ὑπουργοῦ, νὰ ἀφεθῇ ἐλεύθερος, τὴν εὑρίσκω σωστήν. Δικηγόροι διευθύνουν τὴν πολιτικὴν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, καὶ τὴν διευθύνουν καλῶς, ὡς γεν. διευθυνταὶ καὶ γεν. γραμματεῖς. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, δὲν εὑρίσκω, ὅτι, καινοτομεῖ ἐν προκειμένῳ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο ζήτημα, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ πρώτην φοράν, ἐν τῇ Βουλῇ ταύτῃ ἐζήτησεν, ὅπως νόμον τὸν ἀνατρέψῃ διὰ διατάγματος, κύριοι βουλευταί, τί τὰ θέλετε; Ὀφείλομεν νὰ ὁμολογῶμεν τὰ σφάλματα. Ἐδῶ παίζομεν συζητοῦντες περὶ αὐτοῦ. Διότι πάντοτε ἐσυνηθίσαμεν νὰ ἀνατρέπωμεν τοὺς νόμους εἴτε δι’ ἀναγκαστικῶν νόμων, εἴτε δι’ ἀναγκαστικῶν διαταγμάτων, καὶ ποτὲ διὰ νόμου. Καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐδώσαμεν δικαίωμα νὰ ἀνατρέπῃ τοὺς νόμους διὰ διαταγμάτων, καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ἐπίσης ἐδώσαμεν τὸ δικαίωμα, ὅπως ζητήματα νόμου, ὡς ὁ ὀργανισμὸς τοῦ στρατοῦ κλπ., τ’ ἀνατρέπει δι’ ἀποφάσεως αὐτοῦ ἢ τοῦ καλουμένου Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου. Βεβαίως, ἐὰν ἐπεμένομεν ἐπὶ τῶν δικαιωμάτων μας ἀπολύτως, θὰ ἔλεγον καὶ ἐγώ, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ παράβασιν. Κατὰ συνέπειαν, κ. βουλευταί, νομίζω, ὅτι, εἶναι πολὺ ζωηρὰ ἡ γενομένη ἐπίκρισις, ἑνὸς νομοθετήματος ἐντελῶς ἀθώου. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, δὲν νομίζω ὅτι, φιλοδοξεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, νὰ πάρῃ μίαν ἄδειαν ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὄχι διὰ νὰ ἀναδιοργανώσῃ τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν, ἀλλὰ διὰ νὰ διορίσῃ ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῆς κάποιον εὐνοούμενον ὀδοντιατρόν! Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, δεδομένου καὶ τοῦ παρελθόντος τοῦ ὑπουργοῦ αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος πάντοτε ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκόν του καὶ ὡς ὑπουργός, καὶ ὡς πολιτικός, νομίζω, ὅτι, δὲν πρέπει νὰ ἔχωμεν ἀντιρρήσεις διὰ τὴν ψήφισιν ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον τοιοῦτον ὑψηλὸν ἐπιδιώκει, κατ’ ἐμέ, σκοπόν.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ καὶ Διανομῶν ἔχει τὸν λόγον.

§70Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐφοδ.). Κύριοι βουλευταί, ζητῶ τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς, νὰ διακόψω πρὸς στιγμὴν τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, διὰ ν’ ἀνακοινώσω ὡρισμένας ἀποφάσεις, εἰς τὰς ὁποίας κατέληξεν ἡ Κυβέρνησις, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου. Κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τῶν ἁρμοδίων ξένων οἰκονομικῶν συμβούλων, ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν ν’ ἀναγγείλῃ τὰς ἑξῆς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ τεθοῦν εἰς ἰσχὺν ἀπὸ αὔριον: Πρῶτον, καταργεῖται ἡ ἀπαγόρευσις τῆς μεταφορᾶς σίτου καὶ ἀλεύρων μεταξὺ τῶν δύο περιφερειῶν, ἤτοι τῆς σιτοπαραγωγοῦ περιφερείας καὶ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος. Δεύτερον, ἐπαναφέρεται τὸ δελτίον καὶ αἱ κανονικαὶ διανομαὶ ἄρτου ἢ ἀλεύρου, εἰς τὰς περιφερείας, τὰς θεωρουμένας ὡς σιτάρκεις καὶ ἀποφασίζεται ἡ περικοπὴ τοῦ δελτίου τῶν θεωρουμένων ὡς εὐπόρων, οἱ ὁποῖοι ὑπολογίζονται εἰς 400.000 περίπου. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὑπολογίζεται, ὅτι θὰ καλυφθῇ τὸ ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον θὰ δημιουργηθῇ ἀπὸ τὴν ἐπαναφορὰν τῶν δελτίων εἰς τὰς περιφερείας, αἱ ὁποῖαι εἶναι σιτοπαραγωγοί. Παραμένει πάντοτε ὑπὸ συζήτησιν τὸ ἐπίμαχον θέμα τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ἤθελον νὰ τονίσω, ὅτι μεταβολὴ τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου, δὲν πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ. Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν, ὅλα τὰ θέματα, τὰ σχετιζόμενα μὲ τὰς διανομὰς καὶ μὲ τὰ μέτρα τὰ ἐπισιτιστικὰ ἐλύθησαν. Παραμένει ἀκόμη ἀνοικτὸν τὸ ἐπίμαχον καὶ ἀκανθῶδες, ὅπως εἶπον θέμα, τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου. Ἐπὶ τοῦ προβλήματος τούτου, δὲν κατωρθώθη ἀκόμη, νὰ ἐπέλθῃ μία πλήρης συνεννόησις καὶ παραμένει ἀκόμη ἀνοικτόν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ ἀνακοινώσωμεν εἶναι ὅτι, ὁπωσδήποτε δὲν πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ αὔξησις τῆς τιμῆς τῆς συγκεντρώσεως. Ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς ἐπαφὴν μετὰ τῶν ἁρμοδίων ξένων οἰκονομικῶν συμβούλων, ὥστε νὰ ἐπέλθουν διάφοροι διαρρυθμίσεις εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ἐνισχυθοῦν μὲν οἱ μικροὶ παραγωγοί, παραμενούσης ὅμως, ἐν ἰσχύϊ τῆς ἤδη ὁρισθείσης τιμῆς συγκεντρώσεως σίτου. Αὐταὶ εἶναι αἱ δηλώσεις, τὰς ὁποίας ἔχω τὴν τιμὴν νὰ κάμω ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν Βουλήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὅλον ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου.

§71Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Δὲν μᾶς ἱκανοποίησαν αἱ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς συγκεντρώσεως καὶ τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, λαμβανομένου δὲ ὑπ’ ὄψιν ὅτι, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης ἐπερωτήσεως ἐθεωρήθη ὡς τερματισθεῖσα, τὸ παρελθὸν Σάββατον, ὑποβάλλομεν ἐκ νέου τὴν ἐπερώτησιν, τὴν ὁποίαν θὰ συζητήσωμεν προσεχῶς, διότι δὲν ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀντιλήψεις μας.

§72Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὅπως, σᾶς ἀνεκοίνωσα, εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συνεδριάσεως, τὸ ἀναγραφὲν εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι ἐτερματίσθη ἡ συζήτησις, ἔχει ἁπλῶς τὴν ἔννοιαν ὅτι, συνεπληρώθη ὁ ἀριθμὸς τῶν ρητόρων καί, ὅτι μετὰ τὴν ἀπάντησιν τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἐπανέλθωμεν, οἱ ἐπερωτῶντες.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἔχει κηρυχθῆ περαιωμένη. Ἐάν, ὑμεῖς, ἐπὶ τῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ἐπιθυμῆτε νὰ ἀπαντήσητε, ἔχετε τὸ δικαίωμα τοῦτο· αὐτὸ λέγει ὁ Κανονισμός.

§74Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε, Ὁ Κανονισμὸς λέγει τὸ ἑξῆς: Μετὰ τὴν ἐπερώτησιν ἀπαντᾶ ἡ Κυβέρνησις.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν θέλῃ.

§76Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἠθέλησε. Καὶ μετὰ τὴν Κυβέρνησιν ἀνταπαντοῦν οἱ ἐπερωτῶντες. Ἐὰν θεωρηθῇ λοιπόν, ἡ ἀποψινὴ ἀνακοίνωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ὡς ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, τότε κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς προσεχοῦς Παρασκευῆς ἡμεῖς θὰ ἀνταπαντήσωμεν.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, εἶναι δήλωσις διὰ τῆς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τί ἐπέτυχε μέχρι τῆς στιγμῆς. Ἐὰν ἐπὶ τῆς δηλώσεως αὐτῆς ἐπιθυμῆτε νὰ ὁμιλήσετε ἔχετε τοιοῦτον δικαίωμα, ἀλλὰ δὲν ἕπεται ὅμως, ἐκ τούτου, ὅτι συνεχίζεται μία συζήτησις, ἡ ὁποία ἐπερατώθη.

§78Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κάμνετε λάθος. Ἡ ἐπερώτησις τερματίζεται μὲ τὴν ἀπάντησιν τῶν ὑπουργῶν καὶ τὴν ἀνταπάντησιν τῶν ἐπερωτώντων. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, οἱ ὑπουργοὶ δὲν ἀπήντησαν, ἡ ἐπερώτησις δὲν ἐτερματίσθη καὶ ἑπομένως κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς προσεχοῦς Παρασκευῆς, ἐὰν θεωρηθῇ ὅτι ἡ ἀποψινὴ δήλωσις εἶναι ἀπάντησις εἰς τὴν ἐπερώτησιν, τότε ἡμεῖς θὰ ἀνταπαντήσωμεν ἢ θὰ ἔλθῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν ἐπερώτησιν, ὁπότε καὶ ἡμεῖς πάλιν, θὰ ἀνταπαντήσωμεν, ἑπομένως, ἡ ἐπερώτησις θὰ θεωρηθῇ ἐκκρεμής.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι.

§80Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μὴ ἐπιμένετε, κ. Πρόεδρε, ἔτσι εἶναι.

§81Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μᾶς εἴπητε πότε δυνάμεθα νὰ ἀπαντήσωμεν ἐπὶ τῶν ἀνακοινώσεων τῆς Κυβερνήσεως. Σήμερον ἢ τὴν Παρασκευήν; Ἐὰν ἠμποροῦμεν σήμερον τί θὰ γίνῃ; θὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας;

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ συνεχίσωμεν τὴν διακοπεῖσαν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας, ὁ κ. Βαμβέτσος ἔχει τὸν λόγον.

§83Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Πρὶν ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα ὁ κ. Βαμβέτσος, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω τοῦτο: Δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἢ ὄχι ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ σίτου; Ἐφ’ ὅσον ὅμως, ἡ Κυβέρνησις δηλοῖ, ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι τοῦτο ἀντικείμενον συζητήσεως μεταξὺ αὐτῆς καὶ τῶν ξένων οἰκονομικῶν συμβούλων, θὰ τὴν παρεκάλουν, νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της, κ. ὑπουργὲ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, τὸ ζήτημα τῶν ὀφειλῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Πρόκειται περὶ ὀλίγων χιλιάδων μικρῶν παραγωγῶν ὀφειλετῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, χωρὶς νὰ αὐξηθῇ ὁ προϋπολογισμός, χωρὶς νὰ αὐξηθῇ ὁ τιμάριθμος καὶ χωρὶς νὰ ἐπέλθῃ καμμία ἀπολύτως ἐπιβάρυνσις εἰς τὸ κυκλοφοροῦν χαρτονόμισμα, εἶναι δυνατὸν νὰ προστατευθοῦν ἰδιαιτέρως, δηλαδή, νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, προσφέροντες σῖτον, μὲ τιμὴν ἀνωτέραν ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν πιστεύει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι δὲν θὰ κατορθώσῃ νὰ αὐξήσῃ. Κρατήσατε τὴν τιμὴν αὐτήν, διὰ τοὺς μεγάλους παραγωγοὺς καὶ αὐξήσατέ την διὰ τοὺς μικροὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν 1–2.000.000, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐξοφλήσουν ποτὲ τὰ χρέη των, ἐνῷ σήμερον τοὺς δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἐξοφλήσουν μὲ τὴν παροχὴν μιᾶς ποσότητος σίτου.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας. Ὁ κ. Βαμβέτσος ἔχει τὸν λόγον.

§85Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποστηρίζων τὴν ἀνάγκην ὀρθολογιστικῆς ὀργανώσεως τῶν Ὑπουργείων, ὑπεστήριξα, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Μεταφορῶν, πρέπει νὰ συγκεντρώσῃ ἐν ἑαυτῷ ἁπάσας τὰς κατὰ γῆν, θάλασσαν καὶ ἀέρα μεταφοράς. Βεβαίως, ὑπάρχουν δικαιολογίαι τινὲς διὰ τὴν μὴ ἄμεσον ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου τούτου, ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῶν ἀεροδρομίων τῆς σήμερον. Ἀλλὰ δὲν πρέπει ποτὲ νὰ μᾶς ἀπολείπῃ ἡ ἰδέα, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, ἄλλως νὰ ὀρθολογίσωμεν τὰς ὑπηρεσίας, παρὰ μόνον, ἐάν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς μεταφοράς, συγκεντρώσωμεν εἰς τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον, ὅλας τὰς συναφεῖς ὑπηρεσίας, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν εἷς καὶ ὁ αὐτὸς ὑπουργὸς νὰ καθορίζῃ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ γίνεται ἡ συγκοινωνία μεταξὺ δύο τμημάτων τῆς χώρας. Λόγῳ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸ πρῶτον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου. Θεωρῶ, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν ἀπαρχὴν ἀποχωρισμοῦ τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τοιαύτην καὶ δημιουργεῖ μίαν γενικὴν διεύθυνσιν πολιτικῆς ἀεροπορίας, εἰς τρόπον ὥστε, ὅταν, αὔριον, γίνῃ αὐτὴ ἡ ὀρθολογιστικὴ διαρρύθμισις, νὰ ἀποσπάσωμεν τὴν γενικὴν αὐτὴν διεύθυνσιν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας καὶ νὰ τὴν τοποθετήσωμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν. Συμφωνῶ λοιπόν, ὡς πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λεχθέντα περὶ τῶν ἀεροπορικῶν ἑταιρειῶν καὶ τὰ λοιπά, νομίζω, ὅτι αὐτὰ δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, διότι δὲν πρόκειται νὰ καθορίσωμεν, ὅτι θὰ ἀναλάβῃ τὸ Κράτος τὰς ἀεροπορικὰς συγκοινωνίας. Πρόκειται περὶ ὀργανώσεως τῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία θὰ ἐποπτεύῃ τὴν ἄσκησιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας. Ποῖος πρέπει νὰ εἶναι ὁ γενικὸς διευθυντὴς τῆς πολιτικῆς αὐτῆς ἀεροπορίας; Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει σειρὰν προσόντων, διὰ τῶν ὁποίων ἔχει τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐκλέξῃ ἕναν ὡς γενικὸν διευθυντήν. Δὲν νομίζω, ὅτι πάντοτε οἱ εἰδικοὶ εἶναι οἱ καταλληλότεροι διευθυνταὶ τῶν ὑπηρεσιῶν, ἀλλά, ὅσον τὸ Σῶμα τῆς Ἀεροπορίας ἔχει καὶ διοικητικὰς ὑπηρεσίας, οἱ δὲ ἀξιωματικοὶ τῆς Ἀεροπορίας ἔχουν καὶ διοικητικὰ προσόντα, ὑπάρχουν δὲ πλείονες ἀξιωματικοὶ τῆς Ἀεροπορίας, δυνάμενοι νὰ διεκδικήσουν τὴν θέσιν αὐτήν, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ περιορισθοῦν τὰ προσόντα εἰς μόνους αὐτούς, τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ, ἢ ἐν ἀποστρατείᾳ ἀξιωματικοὺς τῆς Ἀεροπορίας, διὰ νὰ μὴ ἀπογοητεύσωμεν τὸ Σῶμα τῶν Ἀεροπόρων, παρεισάγοντες καὶ ἄλλους εἰς τὴν δυνατότητα τοῦ διορισμοῦ εἰς τὴν θέσιν τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ. Θὰ παρακαλέσω νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 μὲ τὸν περιορισμὸν τῶν προσόντων μόνον εἰς ἀξιωματικοὺς τῆς Ἀεροπορίας, ἐν ἐνεργείᾳ, ἢ ἐν ἀποστρατείᾳ. Ὄσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 2, δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τὴν ἀνακοινωθεῖσαν, ὅτι τοῦτο εἶναι ἀντισυνταγματικόν. Ἀντισυνταγματικὸν τὸ ἄρθρον δὲν εἶναι, διότι παρέχεται μία εἰδικὴ ἐξουσιοδότησις, παρόμοιαι δὲ εἰδικαὶ ἐξουσιοδοτήσεις ἔχουν παρασχεθῆ κατ’ ἐπανάληψιν. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς ὑπομνήσω, ὅτι τὸ ἐνοικιοστάσιον Τσιτσεκλῆ καὶ τὸ ἐν ἰσχύϊ ἐνοικιοστάσιον ἐψηφίσθησαν δυνάμει τοιούτων διατάξεων. Θεωρῶ, ὅμως τὸ ἄρθρον ἀντικοινοβουλευτικὸν καὶ ὅπως τὸ κατεπολέμησα καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ναυτικῶν, διὰ τὸν αὐτὸν λόγον, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τοῦτο, ὄχι ὡς ἀντισυνταγματικόν, ἀλλ’ ὡς περιορίζον τὰ δικαιώματα τοῦ Κοινοβουλίου.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βασιλειάδης ἔχει τὸν λόγον.

§87Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, μὲ τὴν διακρίνουσαν αὐτὸν ἱκανότητα, βεβαίως θὰ ἀπαντήσῃ, ἐπὶ τῶν ὑποβληθεισῶν ἐρωτήσεων, αἱ ὁποῖαι ἐτέθησαν ἐκ μέρους τῶν διαφόρων συναδέλφων, καὶ οἱ ὁποῖοι, ἐπέκρινον τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον. Νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, ὅμως νὰ ἐρωτήσω, διατὶ αὕτη ἡ ὀξεῖα ἐπίθεσις ἐναντίον ἑνὸς σχεδίου νόμου διὰ τοῦ ὁποίου ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, ἠθέλησε νὰ ὀργανωθῇ καὶ διοικηθῇ ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία καὶ λειτουργήσῃ κατὰ τρόπον πλέον τελεσφόρον, οὕτως ὥστε νὰ ἀποβῇ αὕτη πλέον ἀποδοτικὴ καὶ ἰδίως κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, τὴν ὁποίαν διατρέχομεν, καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία, δύναται νὰ προσφέρῃ τεραστίας ὑπηρεσίας ὄχι μόνον εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συγκοινωνιακῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας μας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν πολεμικὴν προσπάθειαν, τὴν ὁποίαν καταβάλλει τὸ Κράτος. Ὁμολογῶ, ὅτι ἐκ τῶν δύο ἀξιοτίμων εἰσηγητῶν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ὁ κύριος Τσάτσος, ἀνεφέρθη εἰς τὸ ζήτημα τῆς τοποθετήσεως ἢ μᾶλλον ὑπαγωγῆς τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Μεταφορῶν. Ἐγὼ εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι αὐτὸ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μετὰ παρέλευσιν ὀλίγων ἐτῶν, ἀφοῦ ἐκπαιδευθῇ, ὀργανωθῇ τὸ ἐπαρκὲς προσωπικὸν ἐδάφους, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ τὸ πολυαριθμότερον καὶ ἀπαραίτητον διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῶν ἀεροδρομίων. Θὰ ηὐχόμην μάλιστα, μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία εἰς τὴν χώραν μας, λόγῳ τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν, τὰς ὁποίας παρουσιάζει, ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ αὕτη μίαν αὐτοτελῆ διεύθυνσιν, ἴσως καὶ εἰς ὑφυπουργεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ ὑπαχθῇ ὑπὸ ἓν κύριον Ὑπουργεῖον τῶν Μεταφορῶν ἢ Συγκοινωνιῶν. Ἡ ὀξεῖα ἐπίθεσις, τὴν ὁποίαν ὁ ἕτερος ἐκ τῶν εἰσηγητῶν, κ. Γραφᾶκος, ἔκαμεν ἐναντίον τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ τὸ ὁποῖον ἠθέλησε, μάλιστα, νὰ χρωματίσῃ, ὅτι περιέχει καὶ κομματικοὺς σκοπούς, ὁμολογῶ, ὅτι μοῦ ἔκαμε κατάπληξιν, καὶ φοβοῦμαι, ὅτι οἱ κομματικοὶ σκοποὶ δέον νὰ ἀποδοθοῦν εἰς τὸν κ. εἰσηγητήν, μὲ τὰς ὑποβληθείσας παρατηρήσεις του. Ἐγώ, κ.κ. συνάδελφοι, εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας ὑποβαλὼν ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ἁπλῶς ἠθέλησε νὰ κάμῃ ἕνα βῆμα πρὸς τὴν αὐτοτέλειαν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, τὴν ὁποίαν ἐπεζήτησε καὶ ὁ κ, Τσάτσος, ὥστε ἐν καιρῷ, ὅταν θὰ εἶναι ὥριμος, ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως προσωπικοῦ καὶ ἀεροδρομίων, νὰ δύναται νὰ ἀποτελέσῃ ἐντελῶς αὐτοτελῆ ὑπηρεσίαν, ἴσως καὶ μὴ ὑπαγομένην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας. Νομίζω, ὅτι, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ὑποβάλλων τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον νὰ ἔχῃ ἐν νῷ ἴσως, καὶ τὸ κατάλληλον πρόσωπον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἱκανὸν νὰ ἀναλάβῃ τὴν διεύθυνσιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας. Ὁ δὲ βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν καὶ φίλος μου, κ. Κουλουμβάκης, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι, δὲν εἶναι οἱ εἰδικοὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιτυγχάνουν πάντοτε εἰς τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας.....

§88Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν εἶπον αὐτό, εἶπον ὅτι, δὲν εἶναι καταλληλότεροι νὰ εἶναι ὑπουργοί. Δὲν εἶναι κατάλληλοι νὰ εἶναι εἰς τὰς ὑπηρεσίας, ἐὰν δὲν ἔχουν νοῦν πεφωτισμένον, πεπειραμένον καὶ ἀνεπτυγμένον.

§89Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἡ διεύθυνσις τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, βεβαίως, ἀπαιτεῖ νὰ ἔχῃ καὶ ὡρισμένας εἰδικότητας, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι αἱ εἰδικότητες ἢ μᾶλλον τὸ πρόσωπον ἑνὸς γενικοῦ διευθυντοῦ τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, δὲν εἶναι ἁπλῶς ἡ γνῶσις τοῦ ἀεροπλάνου, εἶναι συνδυασμὸς πολλῶν προσόντων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχῃ, διὰ τὴν περαιτέρω ἀνάπτυξιν καὶ καλυτέραν ἐκμετάλλευσιν μιᾶς τοιαύτης ἐπιχειρήσεως. Ἀσφαλῶς ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φιλοδοξῇ πὼς νὰ τοποθετήσῃ ἔστω καὶ ἕνα γνωστὸν ἢ φίλον του, εἶναι ἀδύνατον νὰ παραδεχθῶ τοῦτο, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ εἶναι κατὰ τὴν κρίσιν του ὁ καταλληλότερος ἀπὸ πάσης ἀπόψεως. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι παρεξηγήθη τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἐκ μέρους ἐνίων, ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο.

§90Α. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δεδομένου ὅτι, τὸ τεχνικὸν προσωπικὸν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας ἀποτελεῖται ἀπὸ στρατιωτικούς, κατὰ τίνα τρόπον θὰ λαμβάνουν διαταγὰς τὰ μόνιμα στελέχη τῆς ἀεροπορίας ἀπὸ τὸν διευθυντὴν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι πολιτικὸν πρόσωπον;

§91Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Νομίζω, ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, ὅτι ἐκκινῶ ἀπὸ τὴν σκέψιν ὅτι, δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ὑπουργὸς νὰ διορίσῃ ἕνα καθηγητὴν ἢ ἕνα ἱερέα. Θὰ ὁρίσῃ ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος θὰ κέκτηται τεχνικὴν μόρφωσιν, ὁ ὁποῖος καὶ ἂν δὲν εἶναι ὁ ἴδιος ἀεροπόρος, τὸ τεχνικὸν συμβούλιον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ περιβάλλεται θὰ δύναται νὰ δίδῃ τὰς ὀρθὰς κατευθύνσεις. Νομίζω, ὅτι, τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς νομίζῃ, ὅτι δύναται νὰ δεχθῇ τὴν ἁπλῆν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἡ κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὑπέδειξεν ὁμοφώνως, παρακαλῶ νὰ μοὶ ἀνακοινώσῃ τοῦτο. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2, ὡς πρὸς τὸν ὀργανισμόν, νομίζω, ὅτι ἐπανειλημμένως δι’ εἰδικῆς ἐξουσιοδοτήσεως τῆς Βουλῆς, δύναται νὰ λάβῃ χώραν τροποποίησις ὀργανισμοῦ, διὰ Β. Διατάγματος, ὁ ὁποῖος ὀργανισμὸς εἶχεν ἰσχύσει ἐπὶ τῇ βάσει νομοθετικοῦ διατάγματος, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, σέβεται ἰδιαιτέρως τὴν τήρησιν τῶν συνταγματικῶν διατάξεων καὶ ἀφ’ ἧς ἡμέρας τοῦ δοθῇ ἡ ἔγκρισις διὰ τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, μέχρι τῆς ἡμέρας ποὺ θὰ συμπληρωθῇ τὸ ἔργον τοῦτο, θὰ ἔχῃ συνέλθει ἐκ νέου ἡ Βουλὴ καὰ θὰ θέσῃ τοῦτο ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς......

§92Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, εἶναι καὶ ἰδική μου πεποίθησις, ὅτι ἐμπνέει ἕνα ἀνώτερον βαθμὸν ἐκτιμήσεως ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς, ἀλλ’ ἀκριβῶς διὰ τοῦτο, θὰ ἐπεθύμουν νὰ μὴ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ἕνεκα τῶν πολλῶν ἁμαρτημάτων μας κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, γεννᾶ τὴν ὑπόνοιαν μήπως πρόκειται περὶ φωτογραφίας, μήπως πρόκειται περὶ ὡρισμένου προσώπου. Θὰ ἐπεθύμουν λοιπόν, τοιαύτη ὑπόνοια νὰ μὴ ὑπάρξῃ δι’ ὑπουργὸν αὐτῆς τῆς ὑπολήψεως.

§93Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. .... Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω ἄλλο τι. Νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς δύναται νὰ δεχθῇ τὰς δύο μικρὰς τροπολογίας, ἀφ’ ἑνὸς τῆς κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀφ’ ἑτέρου δέ, νὰ θέσῃ ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ μὴ παρεξηγηθῇ, τὸ ζήτημα τοῦ ὀργανισμοῦ εἰς την προσεχῆ συζήτησιν τῆς Βουλῆς. (Χειροκροτήματα).

§94Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπ. Ἀεροπορίας). Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ἰδιαιτέρως εὐτυχής, καὶ εὐγνώμων, ἀπέναντι τοῦ Σώματος διὰ τὴν προσοχήν, μὲ τὴν ὁποίαν παρηκολούθησε τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλα ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Εἶδον ὅτι, εἰς αὐτὴν συμμετέσχον συνάδελφοι, ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας καί, ἐκτὸς μιᾶς παραφωνίας, ἑνὸς συναδέλφου, ὁ ὁποῖος ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι προέβην εἰς κριτικήν, ἡ ὁποία δὲν ἀνεμένετο ἐκ μέρους ἐμοῦ τοῦ ἰδίου, πάντες οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, ἐνετοπίσθησαν εἰς κρίσεις τεχνικάς, αἱ ὁποῖαι δι’ ἐμὲ ἀποτελοῦν ἕνα μάθημα, εἰς τὰς ὀλίγας γνώσεις ποὺ ἔχω διὰ τὴν ἀεροπορίαν. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, ὡς ἐκ τούτου, νὰ μὴ ἀφήσω ἄνευ ἀπαντήσεως ὡρισμένας φράσεις, ὡρισμένας διατυπωθείσας σκέψεις ἐκ μέρους τοῦ συναδέλφου κ. Γραφάκου, τὸν ὁποῖον ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἐκτιμῶ, λόγῳ τῆς ἰδιαιτέρας εἰδικότητος ὡς ἀεροπόρου, χωρὶς νὰ γνωρίζω καὶ τὴν πολεμικὴν αὐτοῦ δρᾶσιν. Ἀλλά, καὶ μόνον ἡ ἰδιότης τοῦ ἀεροπόρου, πραγματικῶς δι’ ἐμὲ ἀποτελεῖ ἕνα λόγον ἐκτιμήσεως πρὸς τὸ πρόσωπόν του. Ὁ κ. Γραφᾶκος, εἰσηγούμενος τὸ νομοσχέδιον ἐδήλωσεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἔκαμε τὴν ἐμφάνισίν του μὲ ἓν ἀτυχὲς νομοσχέδιον. Κύριε συνάδελφε, οὔτε παρθενικὸν λόγον ἐπρόκειτο νὰ ἀπαγγείλω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, οὔτε παρθενικὸν νομοσχέδιον νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Βουλήν. Ἐδέχθην ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς, ὡς ὑπουργός, κατ’ ἐπανάληψιν πολεμικὴν καὶ κριτικὴν ἀρκετὰ αὐστηράν, ἀλλὰ ἤμην πάντοτε ὑπερήφανος, ὅτι αἱ κρίσεις τῶν συναδέλφων, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι ἦσαν πάντοτε ἀντικειμενικαί. Δι’ αὐτό, θὰ ἐπεθύμουν ἐκ μέρους ὑμῶν, κύριε συνάδελφε, μεγαλυτέραν ἀντικειμενικότητα, διότι ὀφείλω νὰ σᾶς δηλώσω, ὅτι εἰς οὐδένα ἐπιτρέπω νὰ θέσῃ ἐν ἀμφιβόλῳ τὰ ἐλατήρια, τὰ ὁποῖα μὲ ὠθοῦν εἰς τὴν ὑποβολὴν ἑνὸς τοιούτου ἀκριβῶς νομοσχεδίου. Ἄλλος συνάδελφος, ὁ κ. Παπαδημητρίου, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἐδήλωσεν, ἐπικρίνων τὸ νομοσχέδιον, ὅτι πῶς ὁ κ. ὑπουργός, τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν κάμνομεν πόλεμον, εὑρῆκε τὸν ἀπαιτούμενον καιρὸν νὰ ἀπασχοληθῇ καὶ μὲ τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν. Ἡ ἀπάντησις εἰς τὸν κ. Παπαδημητρίου εἶναι πολὺ εὔκολος. Ἡ ὀργάνωσις τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, εἶναι μία ἀπάντησις, δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μάχονται καὶ χύνουν τὸ αἷμά των, εἶναι ἀπάντησις εἰς τοὺς μαχητὰς αὐτούς, ὅτι ὅταν ἔλθῃ ἡ στιγμὴ τῆς ἀποστρατεύσεώς των, δὲν πρόκειται νὰ παραμείνουν μὲ τὴ παραμικρὰν σύνταξιν, τὴν ὁποίαν θὰ τοὺς δώσουν τὸ Κράτος καὶ ὅτι ὑπάρχει ἕνα κλάδος, ὁ ὁποῖος ἀναπτύσσεται κατὰ τρόπον ἄξιον, καὶ μετὰ ἰδιαιτέρας προσοχῆς, καὶ ὅτι εἰς τὸν κλάδον αὐτὸν, ὑπάρχουν θέσεις δι’ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐξέρχονται ἀπὸ τὴν πολεμικὴν ἀεροπορίαν. Ἐάν, λοιπόν, τὸ κλάδον αὐτὸν προσπαθήσωμεν νὰ τὸν τονώσωμεν, τοῦτο πράττομεν διότι νομίζομεν, ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν πρὸς τοὺς μαχητὰς νὰ τοὺς δηλώσωμεν, ὅτι ἡ πολιτεία ἀντιμετωπίζει καὶ τὸ πρόβλημα τοῦ βιοποριστικοῦ ἐπαγγέλματος, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐξέλθουν ἀπὸ τὸ Σῶμα, διότι ὅπως γνωρίζετε, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀποδώσουν εἰς τὸ Σῶμα αὐτό, ὅσον θὰ ἀποδώσουν εἰς ἄλλον κλάδον. Ἑπομένως φρονῶ, ὅτι ἡ ὑποβολὴ ἑνὸς νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἁπλῶς μίαν ὀργάνωσιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὡς μία πρᾶξις διατυπώσεως μομφῆς ἐναντίον τοῦ ὑπουργοῦ, ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι ἔπρεπε νὰ τύχῃ μιᾶς ἐπικροτήσεως, διότι νομίζω, ὅτι, δίδει μίαν ἀπάντησιν εἰς τοὺς μαχομένους ἥρωας εἰς τὴν πρώτην γραμμήν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῶν ἄλλων παρατηρήσεων τὰς ὁποίας διετύπωσεν ὁ συνάδελφος κ. Γραφᾶκος, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ μὴ εἰσέλθω. Ἐλπίζω, ὅτι, αἱ σκέψεις καὶ ἡ δρᾶσις ἡμῶν σήμερον, ὡς ὑπουργοῦ, ποὺ δὲν γνωρίζει πόσον χρονικὸν διάστημα θὰ παραμείνῃ εἰς τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια, αὔριον θὰ τὸν πείσῃ ὅτι κομματικὰ ἐλατήρια δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατισχύσουν, εἰς οἱανδήποτε ὑπουργικὴν ἢ ἄλλην πρᾶξιν, τὴν ὁποίαν θέλει μοῦ ἀναθέσῃ ἡ πολιτεία. Εἰδικώτερον ὅμως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἀεροπορίας, εἰς τὸ ὁποῖον εἰς ἓν καὶ μόνον ἀπέβλεψα, εἰς τὸ νὰ κατωρθώσω νὰ δώσω τὸν Ἐθνικὸν ἐκεῖνον παλμόν, τὸν ὁποῖον ἐπιβάλλει ὁ ἀγὼν τῆς ὑπάρξεως τῆς Ἑλλάδος, ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη παρατήρησις, ἡ ὁποία ἐγένετο ἀπὸ μέρους ἄλλου συναδέλφου, ἢ μᾶλλον τοῦ κ. Γραφάκου. Διατί, εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργὸς ἠρκέσθη εἰς ἕνα τόσον πτωχὸν νομοσχέδιον, καὶ δὲν ἐπέβαλεν ἕνα γενικὸν νομοσχέδιον, προκειμένου περὶ τῆς ἀεροπορίας, ἀπὸ ἀπόψεως ἀναδιοργανώσεως; Κύριοι συνάδελφοι, τοιοῦτον ἐρώτημα ἀπὸ μέρους τοῦ συναδέλφου δὲν ἐπερίμενα. Διότι, ὡς εἶπον, ὡς ἀποστρατευθεὶς ἀεροπόρος, γνωρίζει καλύτερον τὴν ἐπίδρασιν, τὴν ὁποίαν ἔχουν ὡρισμένα βασικὰ νομοσχέδια τῆς ἀεροπορίας. Εἶναι δυνατὸν δὲ νὰ ἀσκήσουν ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ ἀγῶνος, ὁ ὁποῖος διεξάγεται σήμερον. Συνέβη, ἐκ μέρους εἰδικῶν τοῦ Σώματος, αὐτοῦ, δυναμένων νὰ ἔχουν ἐλευθέραν γνώμην καὶ σκέψιν νὰ πεισθῶ ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ προκαλέσω συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν, ἐπὶ βασικοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ μὴ ἐπαναληφθοῦν τὰ ἄτοπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα διεπιστώθησαν ἐν τῇ Βουλῇ, καὶ τὰ ὁποῖα δὲν συνετέλεσαν εἰς τὴν ἔξαψιν καὶ τὴν τόνωσιν τῆς ψυχολογικῆς δυνάμεως τῶν ἀγωνιζομένων. Μία τοιαύτη συζήτησις, ὅπως αἱ συζητήσεις τοῦ παρελθόντος ἐὰν ἐγένετο νὰ εἶσθε βέβαιοι, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ ζημία, ἡ ὁποία θὰ προήρχετο καὶ εἰς τὸ Σῶμα, ἀλλὰ κυρίως εἰς τὸν διεξαγόμενον ἀγῶνα, θὰ ἦτο τεραστία. Αὐτὸς ἦτο ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Ἐθνικὴ ἐπιταγὴ μοῦ ἐπέβαλε νὰ ἀναβάλω τὴν ὑποβολὴν σχετικοῦ νομοσχεδίου, περιορισθεὶς μόνον εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα μοῦ δίδει ὁ νόμος ἔναντι τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐκεῖ διεξάγουν ἀγῶνα ἐπὶ ζητημάτων, τὰ ὁποῖα ἐμπίπτουν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἐκεῖ ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐντοπίζομαι, σεβόμενος αὐτὴν τὴν πατρίδα, αὐτὴν τὴν Ἑλλάδα. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἂς ἔλθωμεν ἤδη εἰς τὸ νομοσχέδιον. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι, ἔμεινα κατάπληκτος ἀπὸ ὡρισμένας παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο, διότι, ὡς ἐλέχθη ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, διηρωτώμην, ἐὰν αὐτό, τὸ ὁποῖον κάμνω ἀποτελεῖ, καμμίαν καινοτομίαν, ἐὰν πρόκειται νὰ εἰσαγάγω νέα δαιμόνια εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἀεροπορίας, νέα δαιμόνια εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν. Ὅταν ὅμως ἔρριψα ἕνα βλέμμα εἰς τοὺς κειμένους νόμους, ὅταν ἔρριψα ἕνα βλέμμα εἰς τὴν εἰσήγησιν, τὴν ὁποίαν ἔγραψα ὁ ἴδιος, διεπίστωσα ὅτι, δὲν ἦτο ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν αὐτὴ ἡ ἐξάρτησις τῆς γενικῆς διευθύνσεως τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας ἀπὸ τὸν ὑπουργόν, εἶναι καινοφανής. Ὁ κ. Ἀλετρᾶς σᾶς ἀνέφερε τὰ ὅσα ἐν τῇ ἐκθέσει ἀναφέρω. Σᾶς ἐδήλωσε, ὅτι εἰς αὐτὸν τὸν ἱδρυτικὸν νόμον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἀεροπορίας, τὸν 5100)31 ὑπάρχει ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ὑπάρχει καὶ εἰς τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Μεταξὺ τοῦ 1933–35, ὑπήχθη ἡ γενικὴ διεύθυνσις τῆς ἀεροπορίας εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον. Τὸ 1935 ἀνεπτύχθη ἐκ νέου εἰς ἀνεξάρτητον ὑπηρεσίαν καὶ διετηρήθη μέχρι τῆς κατοχῆς. Ἦλθεν ἡ κατοχὴ πολιτικὴ ἀεροπορία δὲν ὑπῆρχεν, καὶ εἰς τὰ 1945 ἀρχίζουν πάλιν νὰ τίθενται αἱ βάσεις τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας ὑπὸ τὴν κηδεμονίαν τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας. Εἰς τὰ 1946 γίνεται ὁ νόμος 970, ὁ ὁποῖος ὑπάγει τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν ὑπὸ τὸ Ἐπιτελεῖον. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ συνάδελφος κ. Ζουμπουλάκης εἶπεν: κ. ὑπουργέ, γνωρίζω πράγματι, ὅτι τὰ ἐλατήριά σας, δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀμφισβητηθοῦν. Δὲν ἐξηγεῖται σαφέστερον, τὶ ἐπιδιώκετε, ἀπὸ ἀπόψεως ὄχι πλέον ὅσον ἀφορᾶ τὴν γενικὴν διεύθυνσιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, ἀλλὰ γενικώτερον τοῦ ὅλου ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἀεροπορίας. Δὲν ἔχω καμμίαν διάθεσιν, νὰ ἀποκρύψω, κύριοι συνάδελφοι, τὰς ἀπόψεις μου. Ἐν πρώτοις αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔκαμα, νὰ προσπαθήσω δηλαδή, ἐπὶ κεφαλῆς τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας νὰ βάλω ἕνα γενικὸν διευθυντήν, ὁ ὁποῖος ἔχει εὐρυτάτην μόρφωσιν, πεῖραν τῆς ζωῆς ἀγῶνα τῆς ζωῆς καὶ πρὸ παντὸς, ἀντίληψιν τῶν κοινωνικῶν προβλημάτων, πάντοτε βεβαίως, ἐν συνδυασμῷ καὶ μὲ τὸν ἰδιαίτερον χαρακτῆρα τοῦ ἀεροπορικοῦ ζητήματος, νομίζω, ὅτι αὐτὸ οὐδὲν βλάπτει.

§95Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὡρισμένον πρόσωπον;

§96Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπ. Ἀεροπορίας). Δὲν ἔχω καταλήξει εἰς ὡρισμένον πρόσωπον, σᾶς δηλώνω ὅμως ὑπευθύνως, ὅτι ἐὰν εἶχον ὑπ’ ὄψει μου τοιοῦτον θὰ τὸ ἔθετον ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς. Ἀπηυθύνθην εἰς διαφόρους ἀξιωματικοὺς τῆς ἀεροπορίας, τοῦ ναυτικοῦ καὶ τοῦ στρατοῦ, ἀλλὰ δὲν κατέληξα δυστυχῶς εἰς ὡρισμένον ἀκόμη πρόσωπον. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ μειώσω τὴν θέσιν τῆς διευθύνσεως τῆς ἀεροπορίας, ἔστω καὶ τῆς πολιτικῆς. Θὰ θεωρήσω δὲ τὸν ἑαυτόν μου εὐτυχῆ, ἐὰν κατορθώσω ἐπὶ κεφαλῆς τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, νὰ τεθῇ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον ἠγωνίσθη διὰ τὴν ἀεροπορίαν. Ἀποτελεῖ μίαν βασικὴν γραμμήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἐξέλθω, παρὰ μόνον ἐν περιπτώσει ἀδυναμίας, μὴ ἐξευρέσεως καταλλήλου προσώπου. Καίτοι ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχουν καὶ οἱ ἀντιθέτως φρονοῦντες, ἐγὼ νομίζω, ὅτι τὸ πρόσωπον τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει εὐρυτάτην ἀντίληψιν τοῦ προβλήματος τῆς ἀεροπορίας, δὲν δύναται νὰ ἀποδώσῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ ἕνα πρόσωπον μὲ εὐρυτάτην ἀντίληψιν καὶ γνῶσιν τῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων. Σᾶς ὁμιλῶ περὶ οἰκονομικῶν προβλημάτων, διότι πρέπει νὰ σᾶς ὁμολογήσω ὅτι, ἐὰν ὑπάρχουν προβλήματα εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν ταῦτα εἶναι οἰκονομικά. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἀεροπορία εἶναι συνυφασμένη μὲ τὸ διεθνὲς δίκαιον καὶ μὲ τὴν γενικὴν διεθνῆ οἰκονομικὴν πολιτικὴν. Εἶναι ὑποχρεωμένος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος κατευθύνει μίαν πολιτικὴν ἀεροπορίαν, νὰ παρακολουθῇ τὰς διεθνεῖς διασκέψεις, διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ διεθνεῖς ἀνταγωνισμοὺς, ἐκ μέρους ξένων δυνάμεων, καὶ δὴ μεγαλυτέρων καὶ ἰσχυροτέρων, αἱ ὁποῖαι δὲν βλέπουν μὲ καλὸν βλέμμα νὰ ξεφυτρώνῃ ἀπὸ ἕνα μικρὸν κράτος, ὅπως εἶναι ἡ Ἑλλάς, ἕνας ἀνταγωνιστής, ὅπως συνέβη καὶ μὲ ἄλλον κλάδον, τὸν κλάδον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. (Χειροκροτήματα). Ὅσοι ἐκ τῶν ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων, εἶχον τὴν εὐχέρειαν νὰ παρίστανται εἰς διεθνῆ συνέδρια ἀεροπορίας, θὰ ἔβλεπον πῶς γίνεται λόγος, διὰ τὰς ἀεροπορίας τῶν μικρῶν κρατῶν, καὶ θὰ ἔβλεπον ἐπίσης, πόσοι καὶ ποῖοι συνδυασμοὶ γίνονται, ἐκ μέρους τῶν μεγάλων, διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ δημιουργία ἀεροπορίας ὑπὸ τῶν μικρῶν κρατῶν. Χρειάζεται λοιπόν, χειρισμὸς πολὺ μεγάλος διὰ νὰ ἠμπορέσῃ κανεὶς νὰ θέσῃ ἀρραγεῖς βάσεις εἰς ἕνα κλάδον, ὁ ὁποῖος ἀπὸ ἀπόψεως μελλοντικῆς ἐξελίξεως, νομίζω, ὅτι εὑρίσκει γόνιμον τὸ ἔδαφος τῆς Ἑλλάδος. Διότι, ἐὰν ὑπάρχῃ λαὸς, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ ἐμφανισθῇ ὡς συναγωνιζόμενος εἰς τὸν ἀέρα ἄλλας δυνάμεις, τοῦτο εἶναι πολὺ σπουδαῖον πρᾶγμα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει, κύριοι, νὰ ἀντιμετωπισθῇ, εἶναι ὁ κίνδυνος τῆς ἀντιμετωπίσεως ἐκ μέρους τῶν ἄλλων. Χάρις ὅμως εἰς τὴν παράδοσιν τοῦ λαοῦ μας, ἔχω πάντα λόγον νὰ πιστεύω, ὅτι καὶ τὸν κίνδυνον αὐτόν, ἡ Ἑλλὰς θὰ ὑπερβῇ καὶ θὰ ἔλθῃ καὶ πάλιν εἰς τὴν πρώτην γραμμήν. Καὶ διὰ νὰ μὴ φιλολογῶμεν ἐπὶ τοῦ προκειμένου, θέλω νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα μερικὰ πράγματα διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξέλιξιν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας. Συγκεκριμένως ἀναφέρω τὸ ἑξῆς: Ἡ Ἑλληνικὴ ἀεροπορία, μέχρι τῆς ἐνάρξεως τοῦ πολέμου ἐκάλυπτε 428 χιλ. χιλιόμετρα. Σήμερον ἡ Ἑλληνικὴ ἀεροναυτιλία, διὰ τῶν δύο ἐπιβατηγῶν τῆς ἑταιρειῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν, καλύπτει 5.416.700 χιλιόμετρα. Οὕτω ἐμφανίζει αὔξησιν ἐν σχέσει μὲ τὴν προπολεμικὴν κατάστασιν 1.275% μὲ σταθερὰν τάσιν συνεχίσεως τῆς αὐξήσεως. Ὡς πρὸς τὴν διεθνῆ ἀεροπορίαν, ἡ Ἑλλὰς ἐδέχετο πρὸ τοῦ πολέμου 7 ἑταιρείας μὲ 16 προσγειώσεις ἡμερησίως. Ἐνῷ σήμερον δέχεται 39 τακτικὰς ἑταιρείας καὶ 133 ἐκτάκτους μὲ 75 προσγειώσεις τὴν ἡμέρα, μὲ τάσιν αὐξήσεως εἰς τὸν προσεχῆ χρόνον. Παρ’ ὅλην ὅμως, τὴν τεραστίαν αὐτὴν αὔξησιν, δυστυχῶς ὁ προϋπολογισμός.......

§97ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι παρών.

§98Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, παρακαλῶ ἐὰν ἔχετε ἀριθμούς, νὰ τοὺς ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ἴδωμεν τί εἰσπράττει τὸ δημόσιον ἀπὸ προσγειώσεις καὶ ἀπογειώσεις καὶ τὰ λειτουργοῦντα ἀεροδρόμια.

§99Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπ. Ἀεροπορίας). Τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς τοὺς ἔχω συγκεντρώσει διότι ἀποτελοῦν τὴν βάσιν ἑνὸς ἀγῶνος, ὁ ὁποῖος θὰ διεξαχθῇ μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ζητήσω τὴν συνδρομὴν τοῦ Σώματος. Ἐπὶ τῇ βάσει λοιπόν, τῶν ἐπισήμων στοιχείων, τὰ ὁποῖα συνεκέντρωσα, ἔκαμα μίαν σχετικὴν μελέτην διὰ νὰ ἴδω ποῖος εἶναι ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας τῆς τε πολεμικῆς καὶ πολιτικῆς, καὶ ποῖοι εἶναι οἱ πόροι τοῦ Κράτους, τοὺς ὁποίους εἰσπράττει τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν. Ἰδού. Εἰς 72 δισεκ. δραχμῶν ἀνέρχεται ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἀεροπορίας, ἐκ τῆς φορολογίας προσγειώσεως καὶ ἀπογειώσεως, χωρὶς νὰ λαμβάνω ὑπ’ ὄψει τοὺς δασμοὺς βενζίνης, διότι τὸ θέμα παραμένει ἀκόμη ἄλυτον, ἀπὸ διεθνοῦς ἀπόψεως καὶ χωρὶς νὰ λαμβάνωμεν ὑπ’ ὄψει καὶ τοὺς δασμούς, τοὺς ὁποίους εἰσπράττει τὸ κράτος ἀπὸ ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα ἐδήλωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δὲν θὰ εἰσήρχοντο εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐὰν δὲν εἰσήρχοντο ἀεροπορικῶς, ἔχομεν εἰσπράξεις, αἱ ὁποῖαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀνέρχονται εἰς 35 δισεκ. δραχμάς, ἤτοι διὰ τὸν πολεμικὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας καὶ τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν, ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία ἐξασφαλίζει τὰ 50% τῶν δαπανῶν της, μὲ τάσιν αὐξήσεως. Πρέπει δὲ νὰ σημειωθῇ ὅτι, ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία, χάρις εἰς τὴν ἀτομικὴν πρωτοβουλίαν, ἡ ὁποία εἶναι ἀξία πάσης ἐξάρσεως, κατώρθωσεν ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου νὰ πληρώσῃ πλήρως τὸ δίκτυον τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Αὐτή, κύριοι, εἶναι ἡ θέσις τῆς πολιτικῆς ἀεροκωρίας, τὴν ὁποίαν ἔρχεται τὸ Κράτος νὰ ὀργανώσῃ ἀπὸ ἀπόψεως ὑπηρεσίας. Καὶ ἔρχομαι νὰ ἀπαντήσω, εἰς τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὁ κ. Ζουμπουλάκης, τὸ πῶς ἔπρεπε νὰ ὀργανωθῇ τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας. Συνεβουλεύθην ὡρισμένους εἰδικοὺς ἐν Ἑλλάδι, συνεβουλεύθην Ἀμερικανοὺς καὶ Ἄγγλους καὶ κατέληξα εἰς ὡρισμένα πορίσματα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται πάντοτε ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἑπομένως καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐν τῷ συνόλῳ. Καὶ τὰ πορίσματα εἶναι τὰ ἑξῆς: Πολιτικὴ Ἀεροπορία: Ἐξάρτησις ἀπ’ εὐθείας τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἀεροπορίας. Μετεωρολογικὴ Ὑπηρεσία: Ἐξάρτησις ἀπ’ εὐθείας τῆς μετεωρολογικῆς ὑπηρεσίας ἀπὸ τὸν ὑπουργόν. Ὀργανικαὶ διατάξεις, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ κ. Τσάτσος: Ἐξάρτησις ἀπὸ τὰ διάφορα τμήματα, ἀναλόγως τῆς ἁρμοδιότητος, διότι ἐκεῖ ὑπάρχει μία ἀμφισβήτησις εἰς ὡρισμένα ζητήματα. Μία τοιαύτη λοιπόν, ἐξάρτησις, τῶν τριῶν αὐτῶν διευθύνσεων, ἀπὸ τὸν ὑπουργόν, εἰς μίαν στιγμὴν δημιουργίας, νομίζω, ἀποτελεῖ μίαν στοιχειώδη ὑποχρέωσιν. Διότι, ὅπως γνωρίζετε, γνωρίζω καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὴν ζωήν μου, ἐφαρμόζεται πάντοτε ἀποκεντρωτικὸν σύστημα. Ἀλλὰ πότε; Τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κορμὸς εἶναι ἀρκετὰ ἰσχυρὸς διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀφήσῃ τοὺς κλάδους του ἐλευθέρους. Ἐὰν πράγματι, ἕνας ὑπουργὸς φιλοδοξεῖ κάτι νὰ δημιουργήσῃ, πρέπει πρῶτα νὰ θέσῃ γερὲς τὶς βάσεις τοῦ κλάδου καὶ κατόπιν νὰ ἀρχίσῃ τὴν ἀποκέντρωσιν. Καὶ ἐνόμισα, ὅτι μόνον διὰ τῆς τοιαύτης ἐξαρτήσεως τῶν τριῶν αὐτῶν κλάδων ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν ἀπ’ εὐθείας, θὰ ἦτο δυνατὸν κάτι νὰ δημιουργηθῇ. Καὶ μὴ ξεχνᾶτε, ὅτι μεταξὺ τῶν δύο κλάδων, ἰδίᾳ τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας καὶ τῆς μετεωρολογικῆς ὑπηρεσίας, ὑπάρχει μία ἐξάρτησις τεραστία καὶ ἡ ἐπιτυχία τῆς μιᾶς ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς ἄλλης. Δὲν θέλω νὰ ἐκταθῶ εἰς τὴν ὠφελιμότητα καὶ χρησιμότητα τῆς μετεωρολογικῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία εἶχε τελευταίως κατοχυρωθῆ διότι δὲν εἶναι μόνον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἀεροπορίας, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρεται περὶ αὐτῆς, ἀλλὰ εἶναι καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Δημοσίων Ἔργων, εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κλπ. Ἀλλὰ ἐπ’ αὐτοῦ ἂς μὴ ἐπεκταθῶμεν διὰ νὰ μὴ κουράζωμεν τὴν Βουλήν.

§100Η. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ. Ἀπαντᾶτε εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶπον ἐγώ.

§101Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπ. Ἀεροπορίας). Δὲν πειράζει, ἕνας ἄλλος συνάδελφος ὡμίλησε περὶ αὐτοῦ. Μοῦ ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀπογυμνώσω τὰ σχέδιά μου, εἰς τὰ ὁποῖα ὡρισμένοι συνάδελφοι, ἐνόμισαν ὅτι, κρύπτεται κάτι. Λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, τί παραμένει; Παραμένει αὐτὸ τὸ κάτι, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐντελῶς ἀόριστον. Διότι πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω ὅτι, δὲν ὑπάρχει μία μόνον γενικὴ διεύθυνσις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας, Ὑπάρχουν δύο διευθύνσεις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας μὲ γενικοὺς διευθυντάς. Μία γενικὴ διεύθυνσις πολιτικῆς ἀεροπορίας καὶ ἡ ἄλλη γενικὴ διεύθυνσις μέσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας. Τώρα πῶς ἐφύτρωσεν ἡ δευτέρα διεύθυνσις μέσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας καὶ ποῖος εἶναι ὁ σκοπὸς τῆς διευθύνσεως, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ μὴ ἐκτεθῶ, διότι ὀφείλω νὰ σᾶς ὁμολογήσω, ὅτι μία εἶναι ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω: Δευτέρα διεύθυνσις γενική, μέσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ. Ἢ ἡ μία ἢ ἡ ἄλλη. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, ὑπάρχει ἡ γενικὴ διεύθυνσις πολιτικῆς ἀεροπορίας, ἡ ἄλλη ἀντίληψις περιττεύει, κατὰ τὴν ἀντίληψιν ἀκριβῶς τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου. Νομίζω, ὅτι οὕτω σᾶς ἔχω ἀπογυμνώσει τοὺς σκοποὺς καὶ τὰς κατευθύνσεις μας. Ἂς ἔλθωμεν εἰς τὰς ἐπικρίσεις, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν. Πρέπει νὰ σᾶς ὁμολογήσω τὰ ἑξῆς: Πράγματι ὁ νόμος 970 περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλοῦμεν, εἶναι ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος προβλέπει καὶ λέγει: Ὡς προϊστάμενος τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας θὰ εἶναι ἕνας ἀνώτερος ὑπάλληλος τοῦ ἀεροπορικοῦ Σώματος. Κατόπιν ἐτέθη ἄλλη διάταξις καὶ εἶπον: Ἠμπορεῖ αὐτὸ νὰ γίνῃ. Ἀλλὰ καλὰ θὰ εἶναι νὰ βάλωμεν ἕνα μόνιμον ἱπτάμενον ἀξιωματικόν. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι, εἴτε ἱπτάμενος, εἴτε διοικητικός, εἴτε τεχνικὸς εἶναι ὁ διευθυντὴς δὲν νομίζω ὅτι, ἠμποροῦσε νὰ βλάψῃ. Ἀλλά, ὁ ἐντοπισμὸς τῆς διατάξεως αὐτῆς προκειμένου περὶ ἱπταμένων μαχίμων ἀξιωματικῶν, μὲ ἔθεσεν εἰς ἀνησυχίαν. Γιατί; Διότι γνωρίζετε ποῖα εἶναι τὰ καθήκοντα τῶν ἱπταμένων. Ὁ ἀεροπόρος, ὁ ἱπτάμενος, ἔχει ἄλλα καθήκοντα, ἄλλην ἀποστολήν. Καὶ ἐὰν ἐν τῷ μεταξὺ πρὸς στιγμὴν ἀποσπᾶται εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν ὡς γενικὸς διευθυντὴς καὶ ἐὰν αὔριον, μεθαύριον ἔχομεν ἀπόλυτον ἀνάγκην ὅλων αὐτῶν τῶν ἀξιωματικῶν, ἐὰν πραγματικῶς ἡ πατρὶς ἔχει τὴν δυνατότητα χρησιμοποιήσεως τῶν ἀεροπόρων, δὲν θὰ ἐξετάσῃ παρὰ τὴν ἱκανότητα ἑνὸς ἑκάστου καὶ θὰ προχωρήσῃ ἐπιστρατεύουσα τοὺς πάντας καὶ τὰ πάντα. Ἑπομένως, φρονῶ, ὅτι ἐὰν βάλωμεν αὐτὸν τὸν ἱπτάμενον ὡς γενικὸν διευθυντὴν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, αὔριον θὰ κληθῇ νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ καθῆκόν του.

§102Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐν τούτοις, ἐπιφυλάσσεσθε καὶ λέγετε, «ὅτι δύνασθε κατ’ ἐξαίρεσιν». Λοιπόν, δὲν τὸν ἀποκρούετε. Ἐνῷ μὲ τὴν προηγουμένην διάταξιν, κάποιος μὴ ἀναγκαῖος ἐκεῖ, προκαλεῖτε ὑπονοίας μήπως εἶναι φωτογραφία.

§103Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπ. Ἀεροπορίας). Εὐχαριστῶ πάρα πολὺ διὰ τὴν διαβεβαίωσιν, τὴν ὁποίαν ἐδώσατε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ ὑπόνοια αὕτη δὲν εἶναι βάσιμος.

§104Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι βάσιμος προκειμένου περὶ ὑμῶν. Ἀλλὰ εἰς τὰς Βουλὰς δὲν ἀσχολοῦνται περὶ τῶν προσώπων.

§105Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας). Συμφωνῶ, κύριοι συνάδελφοι. Τὸ ζήτημα εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὁ μόνιμος αὐτὸς ἀξιωματικός, τὸν ὁποῖον αὔριον—μεθαύριον θὰ ἀνακαλέσῃ ἡ Πατρὶς διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ κυρίου καθήκοντος ἀπέναντι τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας, δὲν νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ διευθύνῃ τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν. Πρέπει νὰ συμπληρώσω, ὅτι προέβην εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν μίαν προσωπικότητα, τῆς ὁποίας τὰ προσόντα πρέπει νὰ εἶναι ἐξαιρετικά.

§106Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ τὰ ἔχῃ ὁ ὑπουργὸς αὐτὰ τὰ προσόντα, καὶ σεῖς τὰ ἔχετε.

§107Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας). Διότι πρέπει νὰ σᾶς ὁμολογήσω, ὅτι οἱ ὑπουργοὶ ἔρχονται καὶ παρέρχονται, καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχουν ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ὑπηρεσιῶν ......

§108Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νὰ εἶναι πάντα εἰς τὴν θέσιν των καὶ ὅταν ἔρχωνται καὶ ὅταν παρέρχωνται, καὶ οἱ ἐρχόμενοι καὶ οἱ παρερχόμενοι.

§109Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας). Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ὑπηρεσιῶν ἄνθρωποι μὲ γενικωτέραν κατάρτισιν, ἐγὼ φρονῶ, ὅτι ὁ ἐπιδιωκόμενος σκοπός, δὲν θὰ πραγματοποιηθῇ. Καὶ δι’ αὐτό, διὰ νὰ διευκολύνω τὴν Βουλήν, ἐξ ἰδίας πεποιθήσεως, σᾶς δηλῶ, ὅτι δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἀποδεχθῶ, κατόπιν τῆς ὡρίμου συζητήσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐδῶ, τὴν τροπολογίαν τὴν προταθεῖσαν ἐκ μέρους τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «Ὡς γενικὸς διευθυντὴς τῆς κεντρικῆς.... ........ (ἀναγινώσκει) ......». Νομίζω, ὅτι δι’ αὐτῆς τῆς τροπολογίας, ἱκανοποιεῖται πλήρως τὸ Σῶμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δευτέραν διάταξιν, ἐλέχθη ἐκ μέρους τοῦ κ. Βαμβέτσου, ὅτι αὐτὴ ἡ διάταξις, δὲν εἶναι μόνον ἀντισυνταγματική, ἀλλὰ εἶναι καὶ ἀντικοινοβουλευτική. Ὀφείλω νὰ σᾶς ὁμολογήσω, δὲν πρόκειται ἐγὼ νὰ κάμω κατάχρησιν τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον ἔχω. Κάμνω τὴν ὀργάνωσιν, τῆς ὁποίας τὰς γενικὰς γραμμὰς ἤδη ἔχω ἀναπτύξει πρὸς τὸ Σῶμα. Δὲν ζητῶ παρὰ μόνον μίαν διευκόλυνσιν ἀπὸ ἀπόψεως διαρθρώσεως καὶ πέραν τούτου, δὲν ἔχω πλέον καμμίαν ἄλλην ἐξουσιοδότησιν διὰ νὰ κάμω χρῆσιν αὐτοῦ κατὰ τρόπον γενικώτερον. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω ἐγὼ εἶναι τὸ ἑξῆς: Δι’ ἑνὸς καὶ μόνον Διατάγματος, τὰς γενικὰς αὐτὰς γραμμάς, τὰς ὁποίας σᾶς ἀνέπτυξα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, νὰ ἔχω τὴν εὐχέρειαν νὰ τὰς διατυπώσω εἰς ἕνα ὀργανισμόν. Αὐταὶ εἶναι αἱ γραμμαί, τὰς ὁποίας θέλω νὰ ἀκολουθήσω μιμούμενος ἢ μᾶλλον λαμβάνων τὸ θάρρος ἀπὸ τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβε τὸ Σῶμα ἀπέναντι καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν. Νωπὰ εἶναι ἀκόμη τὰ σχετικὰ Διατάγματα τῆς 31ης Ὀκτωβρίου 1947, διὰ τῶν ὁποίων λέγεται εἰς τὸ ἄρθρον 25: «Ἡ σύνθεσις τοῦ ἀνωτάτου καὶ κατωτάτου...... ...... (ἀναγινώσκει) ........». Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς δηλῶ τὸ ἑξῆς, ἐὰν θέλετε νὰ ρυθμίσωμεν εἰς ἕνα καὶ μόνον Διάταγμα τὴν διάρθρωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτῶν, θὰ σᾶς παρακαλέσω, παράσχετέ μου τὴν εὐκολίαν αὐτὴν καὶ ἐστὲ βέβαιοι, ὅτι οὐδεμία κατάχρησις ἐκ μέρους ἐμοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. (Χειροκροτήματα).

§110Ν. ΚΩΤΤΑΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, σᾶς προέτεινε μίαν τροπολογίαν σχετικήν.

§111Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας). Δέχομαι τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς.

§112Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Θὰ διακριβώσωμεν τὴν εὔνοιαν, κ. ὑπουργέ. «Διὰ Διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀφορῶσιν διάρθρωσιν καὶ ἐξάρτησιν, οὐχὶ δημιουργίαν θέσεως». Νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§113Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας). Μάλιστα, εἶμαι σύμφωνος.

§114Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Γίνεται μία παρεξήγησις. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, δὲν ἀπεδέχθη αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. Κώττας. Αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀπεδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, εἶναι νά: «Δημιουργήσωμεν ...... (ἀναγινώσκει)......», ὅπως τὸ ἔχει ὁ κ. ὑπουργός. Δὲν ὁμιλεῖ ἐδῶ περὶ ἐφ’ ἅπαξ. Τὸ ἐφ’ ἅπαξ τὸ εἰσηγήθη ὁ κ. Τριανταφυλλίδης ὡς εἰσηγητής. Ἡ Ἐπιτροπὴ ὅμως, δὲν τὸ ἀπεδέχθη.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις περὶ διεξαγωγῆς τῆς ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἡ πρότασις ἔχει οὕτω: «Πρὸς τὸν ἀξιότιμον κύριον Πρόεδρον τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς. Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 72 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, παρακαλοῦμεν ὅπως ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 970)46, «περὶ ὀργανώσεως τῆς Κρατικῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας καὶ Ν. Δ. 117)1946, «περὶ ὀργανισμοῦ Β. Ἀεροπορίας», διεξαχθῇ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Αὐγούστου 1948. Οἱ προτείνοντες βουλευταί». (Ἀναγινωσκομένων τῶν ὀνομάτων τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν βουλευτῶν παρίστανται οἱ κ.κ. Α. Θεοδωρόπουλος, Γ. Γραφάκος, Σ. Πηλείδης, Π. Κάντζιας, Κ. Οἰκονόμου, Ι. Λαυρεντίδης, Ν. Καζαντζῆς, Χ. Καραΐσκος, Θ. Τσάτσος, Ι. Μαρινάκος, Θ. Πετρινός, Ν. Καράμπελλας, Θ. Κώης, Χ. Πιπιλιάγκας, Β. Βύζας καὶ Γ. Δροσόπουλος, ἀπουσιάζουν δέ, οἱ κ.κ. Μ. Καρζῆς, Χ. Φουσιάνης, Π. Σπηλιώτης, Σ. Τρίαντος, Κ. Παπακωνσταντίνου, Ε. Γαλενιανός, Γ. Ἀστερίου, καὶ Α. Τσιρώνης). Ἐφ’ ὅσον συνεπῶς ἐκ τῶν ὑπογραψάντων, τὴν πρότασιν εὑρίσκονται δεκαὲξ παρόντες εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορίαν. Παρακαλῶ νὰ ἔλθουν, ὡς ψηφολέκται, οἱ κ.κ. Θ. Τσάτσος καὶ Γ. Γραφάκος.

§116Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον μὲ ἐκαλέσατε, δὲν δέχομαι.

§117Γ. ΓΡΑΦΑΚΟΣ. Οὔτε ἐγὼ δέχομαι.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσάτσος, προφανῶς παρεξήγησε τὴν πρόσκλησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμα, συνοδεύσας αὐτὴν καὶ μὲ κίνησιν τῆς χειρός μου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀντίκειται εἰς τὸ ἦθός μου, νὰ θίγω συναδέλφους. Παρακαλοῦνται οἱ κ.κ. Α. Θεοδωρόπουλος καὶ Ε. Μαλαμίδας, ὅπως προσέλθουν καὶ ἐκτελέσουν χρέη ψηφολεκτῶν. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς λέγουσι «ναί», οἱ μὴ παραδεχόμενοι τοῦτο λέγουσιν «ὄχι». (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία, τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τεθὲν ἐρώτημα:

Διεξαχθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψεν τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα:)

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν συνόλῳ 92 Εἶπον ΝΑΙ 62 Εἶπον ΟΧΙ 29 Ἠρνήθη ψῆφον 1 Διαπιστωθέντος συνεπῶς, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δ’ αὔριον καὶ ὥραν 10.30′ π.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος τοῦ 1911. (Ὥρα 10.45′ μ.μ.)