1948.07.31

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 113η

Σάββατον 31 Ἰουλίου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.20′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Λουλακάκης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Γλώσσης Σκοπέλου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μελετωμένην διακοπὴν ἀρτοδοτήσεως καὶ ζητοῦντος ἄμεσον συνέχισιν ταύτης. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν χηρῶν καὶ ὀρφανῶν Ταγματασφαλιτῶν, διαμαρτυρομένων διὰ κατάργησιν τῆς συντάξεώς των. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης καὶ Ἄρτης κ. Ι. Φωτόπουλος, ζητεῖ ἄμεσον ραντισμὸν διὰ D.D.T. τῆς πόλεως Πρεβέζης, πρὸς πρόληψιν ἀσθενειῶν, ἕνεκεν συγκεντρώσεως μεγάλου ἀριθμοῦ ἀνταρτοπλήκτων. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Β. Βασιλικός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Θεσ)νίκης, ζητοῦντος ἄμεσον λῆψιν μέτρων διὰ συγκράτησιν ἐπαρχιακῆς βιοτεχνίας καὶ ἀπαλλαγὴν τῶν ἐπιχειρήσεων ἐκ τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Β. Βασιλικός, καταθέτει ἀναφορὰν οἰκογενειῶν ἀνταρτοπλήκτων Πολυγύρου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν διακοπὴν περιθάλψεώς των ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀναθεωρήσεως καὶ ζητούντων τὴν συνέχισιν παροχῆς μέσων συντηρήσεώς των. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Ι. Πάντος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ζαγορᾶς, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην διακοπὴν ἀρτοδοτήσεως Περιφερείας Ζαγορᾶς καὶ ζητοῦντος ἀνάκλησιν ἀποφάσεως διακοπῆς ἀρτοδοτήσεως. Ἐπίσης διαμαρτύρεται ἐντόνως διὰ τὴν διακοπὴν τῆς ἀρτοδοτήσεως τῶν κατοίκων τῶν χωρίων Πηλίου καὶ τῶν Νήσων βορείων Σποράδων. Τονίζει ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ ἐπιδείξῃ μεγαλυτέραν στοργὴν πρὸς τοὺς χωρικοὺς τῆς ὑπαίθρου, ἰδίως τοὺς κατοίκους τῶν ὀρεινῶν χωρίων στερουμένους παντελῶς σίτου καὶ ἄλλων τροφίμων μὴ ὄντας δὲ εἰς θέσιν νὰ ἀγοράσωσι εἰς ὑψηλὰς τιμὰς λόγῳ καταστροφῆς παραγωγῆς των. Εἶναι ἀκατανόητον νὰ ἀρτοδοτοῦνται ὑπὸ τοῦ Κράτους οἱ πλούσιοι τῶν πόλεων καὶ νὰ διακόπτεται ἡ ἀρτοδότησις τῶν γενναίων ἀγωνιστῶν τῶν χωρίων, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸ ὅπλον ἀνὰ χεῖρας ἀμύνονται ἐπιτυχῶς ἐναντίον τῶν Κομμουνιστικῶν συμμοριῶν. Οἱ Κτηνοτρόφοι Ἐνοικιασταὶ Βοσκοτόπων τοῦ Ἐφεδρικοῦ Ταμείου Ρεθύμνης, ζητοῦν τὴν ἐκποίησιν τῶν βοσκοτόπων ἐν τῷ συνόλῳ των, ὡς ἔχουν ἤδη ἐκμισθωθῆ εἰς ἄλλους κτηνοτρόφους. Ἡ Ἕνωσις Οἰνοποιητικῶν Συν)σμῶν Σητείας, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ περὶ παραδόσεως τοῦ ἡμίσεος τοῦ συγκεντρωθέντος ἐλαίου ἐσοδείας 1947 καὶ ζητεῖ ἀκύρωσιν τῆς ἀποφάσεως ταύτης. Ἡ Γενικὴ Ἕνωσις Συν)σμῶν Κατερίνης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐπιβληθεῖσαν παρὰ τοῦ Δήμου Κατερίνης φορολογίαν 1% ἐπὶ τῆς παραγωγῆς καὶ ζητεῖ ἀναστολὴν τῆς φορολογίας ταύτης. Ἡ Παγκυκλαδικὴ Ἕνωσις Καλτσοποιῶν, οἱ Σύνδεσμοι Κλωστοϋφαντουργῶν καὶ Ὑφαντοτεχνιτῶν Σύρου, τὸ Σωματεῖον Προσωπικοῦ Ἑλληνικῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Καλαμῶν καὶ ἄλλα Σωματεῖα καὶ Ὀργανώσεις, ζητοῦν τὴν κατάργησιν τοῦ νόμου 28 περὶ μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων ἐλευθερίαν συνάψεως κλαδικῶν τοπικοῦ καὶ Πανελλαδικοῦ χαρακτῆρος Συλλογικῶν συμβάσεων, κατάργησιν ἢ μείωσιν τοῦ 15% διὰ τὰς ἐπαρχίας κ.λ.π. Οἱ συμπληρώσαντες τὸ ὅριον ἡλικίας ὑπάλληλοι τῶν ΣΕΚ. Β. Ἑλλάδος, ζητοῦν τὴν ὑπαγωγὴν των εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 672)48 κ.λ.π. Ἡ Προσωρινὴ Ἐπιτροπὴ ὑπερηλίκων Σιδ)κῶν Θεσσαλίας, ζητεῖ τροποποίησιν τοῦ νόμου 672, χορήγησιν συντάξεως 80% τῶν ἐν ἐνεργείᾳ συναδέλφων των κ.λ.π. Τὸ Σωματεῖον Λιγνιτωρύχων Σερρῶν, ζητεῖ ὅπως αἱ ἐπιχειρήσεις Θεσ)νίκης καὶ Σερρῶν, λειτουργήσωσιν ὡς ἄλλοτε διὰ λιγνίτου καὶ οὐχὶ πετρελαίου, πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ πρόληψιν ἀνεργίας. Ὁ Δήμαρχος Πολυγύρου, διαμαρτύρεται διὰ τὴν διατυπωθεῖσαν κατ’ αὐτοῦ καὶ τῶν Δημοτῶν κατηγορίαν ὑπ’ ἀνωτέρου (Ἀξ)κοῦ Ἀντισυνταγματάρχου Διάφα Εὐαγγέλου ἥτις καταδικάζει σοβαρῶς τὴν Ἐθνικὴν τῶν ἀξιοπρέπειαν, διότι ἀφίσταται τῆς ἀληθείας καὶ ζητεῖ ἀποκατάστασιν τῆς τρωθείσης Ἐθνικῆς τῶν ἀξιοπρεπείας. Ὁ Νικ. Τόγιας Δημόσιος Ὑπάλληλος κάτοικος Ἀθηνῶν, ζητεῖ ἀναθεώρησιν τῆς ἐξωστικῆς ἀποφάσεως, καθ’ ὅσον ἀδυνατεῖ ὑπὸ σημερινὰς συνθήκας νὰ ἐξεύρῃ στέγην. Ἡ Γενικὴ Ἕνωσις Ἀναπήρων Πολέμου 1912–22 Θεσ) νίκης καὶ Περιφερείας, δι’ ἀναφορᾶς της προτρέπει τὰ μέλη της ὅπως βοηθήσουν τὸν Ἐθνικὸν Στρατὸν, εἰς τὸν ἀγῶνα του ἐναντίον τοῦ συμμοριτισμοῦ. Ὁ Σύλλογος Ἐθνικοφρόνων Δημοδιδασκάλων Βορειοηπειρωτῶν, ζητεῖ πλήρη ἐξομοίωσίν των μετὰ τῶν λοιπῶν συναδέλφων των, ἄρσιν τοῦ χαρακτηρισμοῦ ὡς προσωρινῶν δημοδιδασκάλων ἀναγνώρισιν τῶν ἐτῶν προϋπηρεσίας ὡς συνταξίμων κ.λ.π. Τὸ Ἐθνικὸν Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Λαμίας, διαμαρτύρεται διὰ τὴν πλήρη οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν ἐργαζομένων καὶ ζητεῖ κατάργησιν τοῦ νόμου 28, αὔξησιν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κ.λ.π. Ὁ Σύνδεσμος Βιομηχάνων Μακεδονίας–Θράκης, ζητεῖ τροποποίησιν τοῦ νόμου 519)48 περὶ ὑποχρεώσεων ἐργοδοτῶν εἰς ἐπιστρατευθέντας ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους κ.λ.π. Ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος Ἀθηνῶν, ζητεῖ ἀναστολὴν τοῦ νόμου περὶ τηρήσεως Λογιστικῶν βιβλίων. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Ζακύνθου, ζητεῖ τὴν ἄμεσον κατάργησιν τοῦ νόμου 28, κατάργησιν τοῦ 15% διὰ τὰς ἐπαρχίας, αὔξησιν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κλπ. Οἱ κάτοικοι Ἀρδαίας Ἀλμωπίας, ζητοῦν τὴν ὑπαγωγὴν των εἰς τὰς γενικὰς διανομὰς τῶν τροφίμων καὶ ἱματισμοῦ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Βρωμερῆς Πιερίας διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ τακτοποίησιν εἰσέτι τῆς ὑπηρεσίας Τ.

Σ.Σ.Υ.Ε.Μ.

Τὸ Βιοτεχνικὸν Ἐπιμελητήριον Πειραιῶς, ζητεῖ ὅπως καθιερωθῇ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν ἁπάντων τῶν μισθωτῶν πρὸς προστασίαν τῶν οἰκογενειῶν τῶν στρατευθέντων. Οἱ βουλευταὶ Ἀχαΐας κ. κ. Δημ. Στεφανόπουλος καὶ Π. Οἰκονομίδης, καταθέτουν ἀναφορὰς πολλῶν Κοινοτήτων τῶν Ἐπαρχιῶν Αἰγιαλείας καὶ Πατρῶν καὶ ἀναφέρουν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι οἱ κάτοικοι ὅλων τῶν χωρίων ἀμφοτέρων τῶν ἐπαρχιῶν Πατρῶν καὶ Αἰγιαλείας εὑρίσκονται ἐν ἀπογνώσει κατόπιν τῶν τοιχοκολληθεισῶν ἀνακοινώσεων τῶν συμμοριτῶν εἰς τὰ πλεῖστα χωρία, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτραπῇ ὁ τρυγητὸς τῶν σταφιδαμπέλων ὑπὸ τῶν κατοίκων καὶ ὅτι ὁ σταφιδόκαρπος θὰ συλλεγῇ καὶ θὰ συγκεντρωθῇ ὑπὸ τῶν ἀνταρτῶν καὶ χάριν τῶν ἀνταρτῶν. Κατόπιν τούτου ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν παρακαλεῖται νὰ λάβῃ ἐπειγόντως ἐξασφαλιστικὰ μέτρα καὶ προστατευθοῦν οὕτω οἱ σταφιδοπαραγωγοί. (Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Στεφανόπουλος, Α. Μιχαλακόπουλος, Δ. Παπαδημητρίου (Ἀργολιδοκορινθίας), Π. Οἰκονομίδης καὶ ἄλλοι, ζητοῦν ὅπως συζητηθοῦν τὰ ἀνωτέρω τὸ ταχύτερον, διότι μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ἀρχίζει ὁ τρυγητός. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδης, ἀναφέρει εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἄλευρα καὶ τρόφιμα οὐ μόνον δὲν ἀποστέλλονται εἰς τὰς Κοινότητας τῆς ἐπαρχίας Καλαβρύτων, ἀλλ’ αἱ ἁρμόδιαι Ἀρχαὶ εἰς τοὺς προσερχομένους κατοίκους τῆς περιφερείας πρὸς παραλαβὴν τῶν ἀλεύρων καὶ τροφίμων ἀρνοῦνται νὰ χορηγήσουν ταῦτα. Παρακαλεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ νὰ προβῇ εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Δ. Πετροπουλᾶκος, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην αὔξησιν ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. ἀπὸ 8% εἰς 9.80%. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Γ. Ἀριστείδου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἀμυνταίου καὶ τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Ἀγραπιδιῶν, Ἀναργύρων, Ἀετοῦ κ.λ.π., ζητούντων ἀποστολὴν ἐπαρκοῦς στρατιωτικῆς δυνάμεως πρὸς ἐξασφάλισιν ἁλωνισμοῦ σιτηρῶν καὶ φρούρησιν ἀγροτικῶν περιοχῶν περιφερείας Ἀμυνταίου. Ὁ κ. Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1165)1918 «περὶ Τελωνειακοῦ Κώδικος» καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Βύζας, Ν. Κώττας, Χ. Ρῖζος, Κ. Σταμούλης, Π. Λυκίδης, Θ. Διακομόπουλος, Α. Πέγιος, Γ. Γκίνης καὶ ἄλλοι, καταθέτουσι πρότασιν ψηφίσματος «περὶ ἐγγραφῆς εἰς τὸ Ταμεῖον Νομικῶν κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μπερνίτσας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας τῶν ἀπολυομένων ἐκ τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς παρούσης κατὰ τοῦ Ἔθνους συμμοριακῆς δράσεως». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Μπέης–Ἀντωνόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τραυματίας, τὰς οἰκογενείας αὐτῶν, ὡς καὶ τὰς οἰκογενείας τῶν παρ’ ἀνταρτῶν ἢ ἐνόπλων στασιαστῶν κλπ. φονευομένων στρατιωτικῶν, πολιτικῶν ὑπαλλήλων κλπ. καὶ ἰδιωτῶν ἐν γένει».

§5Ι. ΠΑΝΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ζαγορᾶς, ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ δείξῃ κἄποιο ἐνδιαφέρον διὰ τοὺς κατοίκους τῶν ὀρεινῶν χωρίων. Διότι εἶναι ἀκατανόητον ὅταν τροφοδοτοῦνται ἢ ἀρτοδοτοῦνται αἱ πόλεις, νὰ ἀφήνωνται τὰ χωρία ὅλως διόλου ἐγκαταλελειμμένα, τὴν στιγμὴν ποὺ οἱ χωρικοὶ μὲ τὸ ὅπλον εἰς τὰ χέρια συμβάλλουν εἰς τὴν διατήρησιν τῆς ἀσφαλείας. Ὁμοίως ἔχουν ἐγκαταλειφθῆ καὶ ἡ Σκιάθος καὶ ἡ Σκόπελος ὅπου δὲν ὑπάρχει οὔτε σῖτος, οὔτε ἄλλα δημητριακά.

§6Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. Δύο λέξεις, παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ ἑνὸς ἀνακοινωθέντος τηλεγραφήματος, διότι διατρέχουν κίνδυνον σοβαρὸν νὰ καταστραφοῦν 5.000.000 ὀκάδες σίτου, ἂν δὲν ληφθῇ πρόνοια ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως.

§7Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Παρακαλῶ νὰ συζητήσωμεν τὴν ἐρώτησιν τὴν ἀφορῶσαν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔστω καὶ ἀπόντος αὐτοῦ.

§8Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ εἶναι ὁ κ. ὑπουργός.

§9Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπουσιάζει συνεχῶς. Νὰ τὴν συζητήσωμεν, ἔστω καὶ ἀπόντος αὐτοῦ.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Κ. Γουλῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Κερκύρας, ζητούσης τὴν ἵδρυσιν Γεν. Διοικήσεως Ἰονίων Νήσων καὶ Θεσπρωτίας.

§11Κ. ΓΟΥΛΗΣ. Δικαίως, κ. βουλευταί, ὁ Δῆμος Κερκυραίων, οἱ ἐπιστημονικοὶ καὶ λοιποὶ Σύλλογοι, τὸ Βιοτεχνικὸν καὶ Ἐπαγγελματικὸν Ἐπιμελητήριον καὶ ἅπαντα τὰ λοιπὰ Σωματεῖα Κερκύρας, αἰτοῦνται τὴν ἵδρυσιν Γενικῆς Διοικήσεως Ἰονίων Νήσων, περιλαμβανομένου καὶ τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας εἰς αὐτήν, καθόσον πρόκειται περὶ θεσμοῦ δοκιμασθέντος ἤδη, καὶ προσενεγκόντος πράγματι, πλουσίους τοὺς καρπούς του. Γενικὴ Διοίκησις Ἰονίων Νήσων, κ. βουλευταί, ἱδρύθη τὸ πρῶτον ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Παπανδρέου κατὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ ἐδόθησαν εἰς αὐτὴν εὐρέα δικαιώματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων, νομίζω, καὶ τὸ δικαίωμα ἐκδόσεως Νομοθετικῶν Διαταγμάτων. Ὡς Γενικὸς Διοικητὴς διωρίσθη τὸ πρῶτον ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν βουλευτὴς κ. Μακκᾶς, ὅστις, πράγματι, κατώρθωσε τότε νὰ ἐπιφέρῃ τὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν γαλήνην εἰς τὰ κοχλάζοντα τότε πνεύματα τῶν λαϊκῶν μαζῶν, ἕνεκα τῶν ἰδεολογικῶν αὐτῶν ἀντιθέσεων. Κατόπιν, ὑπουργοῦντος ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν τοῦ ἑτέρου ἐξ Ἀθηνῶν συναδέλφου κ. Κ. Τσάτσου, ἡ Γενικὴ Διοίκησις Ἰονίων Νήσων διετηρήθη, καὶ διὰ τοῦ διορισμοῦ ὡς Γενικοῦ Διοικητοῦ τοῦ κ. Τσουκαλᾶ, προσεπικουρουμένου καὶ ὑπὸ τοῦ ἀρίστου Γενικοῦ Γραμματέως του κ. Παπαγεωργίου, ἑδραιώθη ἡ Διοίκησις τῶν Ἰονίων Νήσων, διὰ τοῦ διορισμοῦ Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Συμβούλων τῶν ἀρίστων ἐκ τῶν ἐθνικοφρόνων, ἀνεξαρτήτως κομματικῶν ἰδεολογιῶν. Κατόπιν ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ καὶ νῦν Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κ. Σοφούλη, ἡ Διοίκησις Ἰονίων Νήσων κατηργήθη. Δὲν προτίθεμαι, κ. βουλευταί, νὰ ἀναπτύξω εὐρέως τοὺς λόγους, οἵτινες ἐπιβάλλουσι τὴν ἵδρυσιν Γενικῆς Διοικήσεως Ἰονίων Νήσων, ἐπιφυλασσόμενος ὅπως, ὅταν ἔλθῃ τοιοῦτον νομοσχέδιον ἐκταθῶ περισσότερον, δεδομένου μάλιστα ὅτι μόνον 5 λεπτὰ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω. Λίαν συντόμως, ὅμως, ἀναφέρω ὅτι 1ος λόγος εἶναι ἡ γεωγραφικὴ θέσις τῆς Κερκύρας, τῆς ὁποίας ὁ λιμὴν εἶναι ὁ πρῶτος τοῦ Ἑλληνισμοῦ πρὸς τὴν Δύσιν. 2ος λόγος εἶναι ἡ ἀξιοπρεπὴς ἐκπροσώπησις καὶ ἐμφάνισις τοῦ Κράτους εἰς τὰ ὄμματα τῶν ξένων, καὶ 3ος λόγοι ἱστορικοί. Ὁμοίως οἱ λόγοι, οἵτινες ἐπιβάλλουσι ὅπως ὁ Νομὸς Θεσπρωτίας ὑπαχθῇ ὑπὸ τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Κερκύρας εἶναι τρεῖς: 1ος. Ὁ συγκοινωνιακός. Ἡ Κέρκυρα συγκοινωνεῖ μὲ τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας δὶς καὶ τρὶς τῆς ἡμέρας καὶ ἐντὸς 2½ περίπου ὡρῶν. 2ος. Ἡ στενὴ οἰκονομικὴ συναλλαγὴ μεταξὺ τῶν κατοίκων τῶν δύο πόλεων, δεδομένου δὲ ὅτι ὑπάρχει μεγάλη παροικία Ἠπειρωτῶν ἐν Κερκύρᾳ καὶ συνεπῶς καὶ συγγενικοὶ δεσμοί, κατ’ ἀνάγκην καὶ φυσικῶς θέλουσι ἐπέλθει καὶ στενώτεροι πνευματικοὶ δεσμοὶ καὶ 3ος) Λόγος ἱστορικός, ὑφιστάμενος ἀπὸ πολλῶν ἑκατονταετηρίδων ἐτῶν. Διὰ πάντα ταῦτα θὰ παρεκάλουν τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως, ὅταν ἔλθῃ καὶ ἐὰν ἔλθῃ τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου καὶ ἀποφασισθῇ ἡ ἀπαγκίστρωσις τῶν ἐπαρχιῶν ἀπὸ τοῦ ὑδροκεφάλου τῶν Ἀθηνῶν, ληφθῇ ὑπ’ ὄψει καὶ ἡ ἵδρυσις Γενικῆς Διοικήσεως Ἰονίων Νήσων περιλαμβανομένης καὶ τῆς Θεσπρωτίας, μὲ ἕδραν τὴν Κέρκυραν.

§12Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ φέρω ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὴν διαφοράν, ἡ ὁποία ὑφίσταται μεταξὺ τῆς Ἠπείρου καὶ τῆς Κερκύρας. Δυστυχῶς, μέχρι σήμερον, οἱ κ. κ. συνάδελφοι τῆς Κερκύρας, διαθέτοντες ἴσως περισσοτέρας ἱκανότητας ἢ δυνάμεις, μᾶς εἶχον ὑπαγάγει τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας δικαστικῶς εἰς τὴν Κέρκυραν. Ἐν καιρῷ χειμῶνος εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ κάτοικοι τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας, οἱ ὁποῖοι εἶναι μέσα εἰς τὴν Ἠπειρωτικὴν χώραν, νὰ πηγαίνουν διὰ τὰς δικαστικὰς αὐτῶν ὑποθέσεις εἰς τὸ ἐφετεῖον Κερκύρας, ἐνῶ ὑφίσταται ἐφετεῖον Ἰωαννίνων. Ἤδη ἔχουν δημιουργήσει καὶ μίαν ἄλλην κατάστασιν, ἔχουν ὑποχρεώσει τὰ σωματεῖα τῶν δικηγόρων τῆς Κερκύρας καὶ τὰ ἄλλα ἐπιστημονικὰ σωματεῖα καὶ ἔχουν κάμει μίαν ἀναφοράν, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ δημιουργία Γενικῆς Διοικήσεως Ἰονίων Νήσων, μὲ πρωτεύουσαν τὴν Κέρκυραν, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ ὑπαχθῇ καὶ ὁ Νομὸς Θεσπρωτίας. Τὸ τοιοῦτον θὰ ἦτο καίριον πλῆγμα ἐναντίον τῆς Ἠπείρου, διότι ὁ Νομὸς Θεσπρωτίας ἀποτελεῖ ἑνιαῖον καὶ ἰδιαίτερον τμῆμα τῆς Ἠπείρου. Ἀπὸ πλευρᾶς οἰκονομικῆς, τὰ συμφέροντα τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας εἶναι παράπλευρα τῶν Ἰωαννίνων. Ἀπὸ πλευρᾶς συγκοινωνιακῆς εἶναι ἐπίσης ἐκεῖ ἡ θέσις της, ἐνῶ μὲ τὴν Κέρκυραν δέν ἔχει καμμίαν συγκοινωνίαν. Ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, νομίζω, συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας εἰς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Ἠπείρου. Ἐκτὸς αὐτοῦ, διὰ ποῖον λόγον σπεύδουν οἱ κ. συνάδελφοι Κερκύρας, ἐφ’ ὅσον ἔχει γίνει μία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἔχει κάμει τὰς μελέτας της ποῦ θὰ δημιουργηθοῦν Γενικαὶ Διοικήσεις. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, πρῶτον, νὰ μᾶς ἀπαλλάξουν ἀπὸ τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας, ποὺ τὸν ἔχουν ἀναγκάσει νὰ ὑπάγεται εἰς τὸ ἐφετεῖον Κερκύρας. Ἡ ἵδρυσις Γενικῆς Διοικήσεως Ἰονίων Νήσων εἶναι, κατ’ ἐμέ, ἀπαράδεκτος.

§13Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον μέρος τοῦ αἰτήματος τῶν ὀργανώσεων, δηλαδή, τὴν σύστασιν Γενικῆς Διοικήσεως, δὲν θὰ εἴχομεν καμμίαν ἀπολύτως ἀντίθετον γνώμην, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιταχθῶμεν εἰς τὸ αἴτημα αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον μέρος τοῦ ἄλλου αἰτήματος, τοὐτέστιν τὴν ἀπόσπασιν τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας ἀπὸ τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Ἠπείρου καὶ τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ Νομοῦ τούτου εἰς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν τῶν Ἰονίων Νήσων, ἐπ’ αὐτοῦ εἴμεθα ἄκρως ἀντίθετοι. Νομίζω, ὅτι εἶναι περιττὸν νὰ ἀναπτύξω εἰς τὸ Σῶμα ὅτι λόγοι ἱστορικοί, οἰκονομικοί, συγκοινωνιακοί, κοινωνικοὶ ἐπιβάλλουν τὴν ἐξακολούθησιν τῆς ὑπαγωγῆς τῆς Νομαρχίας Θεσπρωτίας εἰς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Ἠπείρου. Τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ προλαλήσαντος κ. Γουλῆ, ὅτι ὑπάρχει τακτικὴ καθημερινῶς συγκοινωνία μὲ τὴν Νῆσον τῆς Κερκύρας καὶ δὶς καὶ τρὶς τῆς ἡμέρας δὲν νομίζω ὅτι ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Εἶναι γεγονός, ὅτι μόνον κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας καὶ εἰς ἐποχὴν νηνεμίας εἶναι τακτικὴ ἡ διὰ βενζινοπλοίων συγκοινωνία Ἡγουμενίτσης καὶ Κερκύρας. Κατὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας διακόπτεται, ἡ δὲ ἐπικοινωνία τῶν κατοίκων τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας μὲ τὴν Κέρκυραν δὲν συντελεῖται τακτικῶς. Ἑπομένως, καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, τὸ μοναδικὸν ἐπιχείρημα, ὅτι δηλαδὴ ὁ Νομὸς Θεσπρωτίας εἶναι πλησιέστερος πρὸς τὴν Κέρκυραν καταπίπτει καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς οἱ Θεσπρωτοὶ νὰ ἀνεχθῶμεν τὴν ὑπαγωγὴν τοῦ Νομοῦ μας διοικητικῶς εἰς τὴν ὑπὸ ἵδρυσιν Γενικὴν Διοίκησιν. Παρεμπιπτόντως, ἐπειδὴ τὸ ἔλαβα χθές, καταθέτω τηλεγράφημα τῶν Δήμων Παραμυθίας Ἡγουμενίτσης: «... ........ (ἀναγινώσκει)...................». Ὑπογραμμίζω ὅτι ἀποτελεῖ στῖγμα διὰ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ἡ ἐξακολούθησις αὐτῆς τῆς ἀφορήτου καὶ ἀντιοικονομικῆς καταστάσεως. Καταθέτω αὐτὸ τὸ τηλεγράφημα καὶ ὑψώνω φωνὴν διαμαρτυρίας. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κ. Μελᾶς ἔχων ἐκπεφρασμένην ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ γνώμην ἐξακολουθεῖ νὰ ἀνέχεται τὴν κατάστασιν αὐτήν.

§14Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶμαι ἐγγεγραμμένος, ἀλλὰ ἑνώνω καὶ ἐγὼ φωνὴν διαμαρτυρίας καὶ διαμαρτύρομαι, διότι εἶναι ἀπαράδεκτον τὸ αἴτημα αὐτό.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας, εἰσερχόμεθα

εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ σίτου.

§16Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ σίτου ἤρχισε τὴν 23ην λήξαντος μηνός, ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἤρξατο........ (δὲν ἀκούεται)...... Πρώτη ἐπερώτησις ἦτο ἡ ἰδική μου ἐγγεγραμμένη. Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἐζήτησε ἀπὸ τὴν Βουλὴν τὸν περιορισμὸν τοῦ χρόνου τῶν ἀγορεύσεων καὶ ἡ Βουλὴ περιώρισε τὸν χρόνον εἰς ἕν τέταρτον. Δυστυχῶς, δέ παρατηρῶ, ὅτι ἐφηρμόσθη μόνον εἰς τὸν πρῶτον ἐπερωτῶντα. Ἐγώ, ὁ ὁποῖος εἶχον τοιοῦτον θέμα νὰ ἀναπτύξω, εἰς ἐμὲ ἐπεβλήθη ἀπολύτως ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς. Νομίζω ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ πρέπει νὰ τηρηθῇ, διὰ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν, ἡ ὁποία κρατεῖ ἐν ἀναστατώσει τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας καὶ παρακαλῶ νὰ ἀκούσω παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τί μέτρα θὰ λάβῃ ἐπὶ τοῦ προκειμένου.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλοῦνται οἱ κ. κ. ἀγορηταὶ νὰ περιορισθοῦν εἰς τὸ ἕν τέταρτον.

§18Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι 37 ρήτορες. Θὰ ἔπρεπε, συνεπῶς, κατὰ τὸν Κανονισμόν, νὰ ἐρωτηθοῦν ποῖοι εἶναι ὑπὲρ καὶ ποῖοι κατά, διότι ὅπως βλέπω ἔχουν ἐγγραφῆ σχεδὸν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν Συμπολίτευσιν. Ἐὰν εἶναι ὑπέρ, δικαιοῦνται, βεβαίως, νὰ λάβουν τὸν λόγον, ἐὰν ὅμως εἶναι κατά, νὰ προηγηθῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις, διότι τὸ ἔργον τοῦ ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως τὸ ἀσκεῖ συνήθως ἡ Ἀντιπολίτευσις.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀντωνίου ἔχει τὸν λόγον.

§20Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, διανύομεν μίαν περίοδον, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει μεγάλας θυσίας εἰς ὅλας τὰς κοινωνικὰς τάξεις τῆς Χώρας. Ἐνῶ, ὅμως, εἰς τὸν κατάλογον τῶν θυσιῶν διὰ τοὺς ἀγῶνας εἰς τοὺς ὁποίους ἐνεπλάκη τὸ Ἔθνος ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ πολέμου τοῦ 1940 ἡ ἀγροτικὴ τάξις κατέχει τὴν πρώτην θέσιν, ὑπάρχουν ἀντιθέτως τάξεις ἀνθρώπων, αἱ ὁποῖαι ἐν μέσῳ τῶν ἐρειπίων καὶ τῶν καταστροφῶν καὶ τῶν πραγματικῶν θεομηνιῶν, τὰς ὁποίας ἔκτοτε ἐγνώρισεν ἡ Χώρα, ὄχι μόνον δὲν ἔχασαν, ἀλλὰ καὶ ἐπολλαπλασίασαν τὸν πλοῦτον, τὸν ὁποῖον εἶχον ἀποκτήσει προπολεμικῶς. Εἰς τὴν προκειμένην, ὅμως, ὑπόθεσιν δὲν πρόκειται περὶ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἁπλῶς ἀφορᾶ διεκδίκησιν συμφερόντων μιᾶς ὡρισμένης τάξεως ἢ προάσπισιν τῶν συμφερόντων τῆς σιτοπαραγωγικῆς τάξεως, πρόκειται περὶ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀσυγκρίτως εὐρυτέραν σημασίαν εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ αὐτὴν ταύτην τὴν ἐπιβίωσιν τῆς τάξεως τῶν σιτοπαραγωγῶν, ἡ ὁποία εἶναι ἡ πολυπληθεστέρα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως τῆς χώρας μας. Διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς διαβιώσεως αὐτῆς τῆς τάξεως, τὸ Κράτος εἶχεν ἀνατρέξει εἰς τὸν προστατευτικὸν θεσμὸν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου. Ἐπεβάλετο τότε ἡ συγκέντρωσις τῶν σιτηρῶν, διότι ἄνευ τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ διατηρηθῇ ἡ τάξις τῶν σιτοπαραγωγῶν. Ὡς ἐμελετήθη ἀπὸ εἰδικούς, οἱ ὁποῖοι ἠσχολήθησαν μὲ τὰ γεωργοοικονομικὰ ζητήματα, τὸ μέσον ἐτήσιον εἰσόδημα ἑκάστου ἀγρότου ἀνήρχετο προπολεμικῶς εἰς 4.100 δραχμάς. Τὸ εἰσόδημα ἑκάστου ἀγρότου ἀσχολουμένου μὲ τὴν σιτοπαραγωγήν, ἦτο ἀσυγκρίτως μικρότερον. Προσέφερεν, λοιπόν, ὁ θεσμὸς τῆς συγκεντρώσεως τεραστίας ὑπηρεσίας, διότι ἐξησφάλισε τὸ πενιχρὸν αὐτὸ εἰσόδημα εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν σιτοπαραγωγῶν. Λόγοι ἀσυγκρίτως σπουδαιότεροι ἐπέβαλον τὸν θεσμὸν τῆς συγκεντρώσεως κατὰ τὴν περίοδον, ἡ ὁποία ἐπηκολούθησε τὴν ἀπελευθέρωσιν, διότι ἐκτὸς τῶν ὑψίστης κοινωνικῆς σημασίας λόγων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἐπεβάλλετο νὰ στρέψῃ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν της ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀρίστην λειτουργίαν τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, διότι ὄχι μόνον διὰ τὸν ἐπισιτισμὸν τῆς Χώρας ἡ συγκέντρωσις ἦτο ἀπαραίτητος, ἀλλὰ ἐπίσης κατὰ τὴν παροῦσαν ταραχώδη περίοδον ἐπεβάλλετο ἡ ἐφαρμογή της, διὰ τὴν διασφάλισιν τῆς παραγωγῆς τῶν σιτηρῶν ἀπὸ ἐνδεχομένην διαρπαγὴν ἐκ μέρους τῶν συμμοριτῶν. Ἀτυχῶς, ὅμως, τὸ θέμα αὐτὸ δὲν ἀντεμετωπίσθη ἐπαρκῶς. Καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν μὲν ἔτος ἡ Κυβέρνησις ἠθέτησε τὰς ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἀνέλαβεν ἔναντι τῶν ἀγροτῶν. Εἶναι τοῦτο λυπηρόν, διότι εἰς μίαν εὐνομουμένην Πολιτείαν τὸ Κράτος ὀφείλει αὐτὸ πρῶτον νὰ δώσῃ τὸ παράδειγμα τῆς πιστῆς τηρήσεως τῶν ὑποχρεώσεών του ἔναντι τῶν πολιτῶν, διὰ νὰ δύναται καὶ τὸ ἴδιον νὰ ἀξιώσῃ τὴν τήρησιν τῶν ὑποχρεώσεων τῶν πολιτῶν ἔναντι αὐτοῦ. Τὸ πρᾶγμα, βεβαίως, προσλαμβάνει ἀσυγκρίτως μεγαλυτέραν σπουδαιότητα, διότι ἐδῶ πρόκειται περὶ ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας τὸ Κράτος ἀνέλαβεν ἔναντι τῆς συμπαθεστάτης αὐτῆς τάξεως τῶν σιτοπαραγωγῶν. Ἀλλὰ καὶ ἐφέτος τὸ ζήτημα ἀντεμετωπίσθη μὲ ἀδικαιολόγητον βραδύτητα. Ἐδέησε νὰ παρέλθῃ ἡ περίοδος τοῦ θερισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ἡ περίοδος τοῦ ἁλωνισμοῦ, χωρὶς ἀκόμη νὰ καταλήξωμεν εἰς ὁριστικὰς ἀποφάσεις ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ ἀρνηθῇ τὰς εὐθύνας, αἱ ὁποῖαι ἰδιαιτέρως βαρύνουν αὐτὸν διὰ τὴν βραδύτητα, ἡ ὁποία παρετηρήθη ἐφέτος κατὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν σιτηρῶν. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ ἀγροτικὴ τάξις θὰ ἀνέμενεν εἰς τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας ὑπουργὸν ἐμφορούμενον ἀπὸ περισσότερον φιλαγροτικὰ αἰσθήματα.

§21Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς λέγω, ὅτι εἶσθε ἐντελῶς ἀπληροφόρητος ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, διότι ἀπὸ τὰς ἀρχὰς Φεβρουαρίου δι’ ἐπανειλημμένων ἐκθέσεων, τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν εἰς τὸ Ὑπουργικὸν καὶ τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον καὶ εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας καθώρισε πλῆρες πρόγραμμα συγκεντρώσεως. Ἐὰν αὐτὰ τὰ ἐμανθάνατε δὲν θὰ ὁμιλούσατε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§22Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ ἀγροτικὴ τάξις, δυστυχῶς, δὲν ἔχει ἀνάγκην ἠχηρῶν λέξεων καὶ φράσεων, ἢ ἄνευ ἀποτελεσμάτων ἐνεργειῶν, διὰ νὰ ἐκτιμήσῃ τὰς προσπαθείας τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ ὑπὲρ τῆς τάξεως αὐτῆς, διότι ἀπὸ τὸ εἶδος αὐτὸ τῶν λόγων καὶ ἐνεργειῶν ἔχει, δυστυχῶς, χορτάσει πάρα πολὺ καὶ τὸ θεωρεῖ πάρα πολὺ εὐθηνὸν εἶδος. Λέγω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔδειξεν ἀδικαιολόγητον βραδύτητα, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὰς σημερινὰς ἀποφάσεις, περὶ τῶν ὁποίων δὲν γνωρίζομεν ἀκόμη, ἐὰν εἶναι αἱ ὁριστικαὶ ἀποφάσεις, καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως προσλαμβάνει τόσον ἐπείγουσαν μορφήν. Ἡ καθορισθεῖσα τιμὴ ἐξέπληξε τοὺς ἀγρότας, διότι δὲν καλύπτει τὰ ἔξοδα καλλιεργείας καὶ εἶναι κατωτέρα τῆς περυσινῆς, καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ τιμάριθμος ἐσημείωσεν ἄνοδον. Ἀλλὰ διὰ τῆς κυβερνητικῆς ἀποφάσεως εἰσάγεται ἐπίσης ἀπαράδεκτος διάκρισις μεταξὺ τῶν κατοίκων τῶν διαφόρων περιφερειῶν τοῦ Κράτους. Διακόπτεται ἡ ἀρτοδότησις εἰς εὐρυτάτας περιοχάς, καὶ δὴ εἰς ἐκείνας, εἰς τὰς ὁποίας λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς καχεξίας τῶν κατοίκων ἐπεβάλλετο νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐπίσης ἡ διανομὴ τῶν σιτηρῶν διὰ δελτίου. Νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν ἐμελετήθη ἐπαρκῶς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ διερωτῶμαι, κατὰ τίνα τρόπον θὰ διαμορφωθοῦν αἱ τιμαὶ εἰς τὰς διαφόρους αὐτὰς περιοχάς; Θὰ ἔχωμεν, βεβαίως, τὰς περιοχὰς ἐκείνας, εἰς τὰς ὁποίας θὰ γίνεται ἡ κρατικὴ διανομή, εἰς τὰς ὁποίας οἱ κάτοικοι, ἔστω καὶ ἄν εἶναι οἱ μεγαλύτεροι μεγιστᾶνες τοῦ πλούτου, θὰ ἀπολαμβάνουν τῶν προνομιακῶν τιμῶν τῶν κρατικῶν διανομῶν. Εἰς τὰς ὑπολοίπους, ὅμως, περιοχάς, πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι οἱ κάτοικοι τῶν περιοχῶν ἐκείνων θὰ γίνουν ἀντικείμενον δεινῆς ἐκμεταλλεύσεως ἐκ μέρους τῶν διαφόρων κερδοσκόπων. Ὡμίλησε μὲ ἐπιπολαίαν ἐμπιστοσύνην ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας κατὰ παρελθοῦσαν συνεδρίασιν περὶ τοῦ συστήματος τῆς κρατικῆς παρεμβάσεων, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐξησφαλίζοντο ἀνάλογοι καὶ σταθεραὶ τιμαὶ εἰς τὰς περιοχὰς ἐκείνας. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται, κ. βουλευταί, μὲ ποῖον ἀπόθεμα σιτηρῶν εἰς χεῖρας της θὰ ἐξασφαλίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀποτελεσματικότητα τῆς παρεμβατικῆς αὐτῆς πολιτικῆς; Γνωρίζετε, ὅτι ἤρξατο ἡ συγκέντρωσις τῶν σιτηρῶν καὶ ἐκ διαφόρων πληροφοριῶν, αἱ ὁποῖαι καταφθάνουν ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν, προκύπτει ὅτι ἡ συγκέντρωσις τῶν σιτηρῶν δὲν ἀποδίδει καθ’ ὁλοκληρίαν. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου, ἀπὸ τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἔγινεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀπεδείχθη ὅτι ὑπάρχουν σήμερον διάφοροι τιμαὶ εἰς τὰς διαφόρους περιοχὰς τοῦ Κράτους. Παραδείγματος χάριν, εἰς τὴν Φλώριναν ὁ σῖτος τιμᾶται 1.500 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, εἰς τὴν Λαμίαν, ἐλέχθη, ἀπὸ τὸν κ. Ἀστερίου, ὅτι τὰ σιτηρὰ τιμῶνται 2.800 δραχμάς, εἰς τὰς Θήβας ἡ τιμὴ εἶναι ὀλίγον μικροτέρα. Ἐνῶ, λοιπόν, ἔχομεν τοιαύτας διαφορὰς τιμῶν σιτηρῶν, εἰς τὰ διάφορα διαμερίσματα τῆς Χώρας, ποῦ ἐσημειώθη ἡ ἀποτελεσματικὴ αὐτὴ κρατικὴ παρέμβασις, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐξασφαλισθοῦν ἑνιαῖαι τιμαί;

§23Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Εἰς τὸν Ἔβρον ἔφθασαν 1000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν.

§24Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ποῦ εἶναι, λοιπόν, ἡ κρατικὴ παρέμβασις, τὴν ὁποίαν ὑπόσχεται ἡ κυβερνητικὴ ἀπόφασις, ὥστε νὰ ἐξασφαλισθοῦν αἱ ἑνιαῖαι καὶ σταθεραὶ τιμαί; Πολὺ φοβοῦμαι ὅτι εἰς τὸ μέλλον ἡ κατάστασις θὰ ἀποβῇ ἀπείρως δυσχερεστέρα, διότι τὰ ἀποθέματα αὐτὰ τῶν σιτηρῶν θὰ πωληθοῦν εἰς εὐτελεστάτας τιμὰς εἰς κερδοσκόπους, οἱ ὁποῖοι θὰ ρυθμίσουν κατ’ ἀπόλυτον ἀρέσκειαν τὰς τιμὰς τῆς ἀγορᾶς μετὰ παρέλευσιν ὀλίγων μηνῶν. Νομίζω, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὅτι τὸ Κράτος θὰ ἔχῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τότε ἀπείρως πολυπλοκώτερα κοινωνικὰ καὶ οἰκονομικὰ προβλήματα ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀντεμετώπιζε ἐὰν ἔδιδε διαφορετικὰς λύσεις. Ἐγένετο ἐπίσης ἐπίκλησις, διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς τὰς γνωστὰς ἀποφάσεις, τοῦ ἐπιχειρήματος τοῦ πληθωρισμοῦ. Νομίζομεν, ὅτι θὰ ὑπῆρχε τρόπος νὰ ἀποφευχθοῦν αἱ κακαὶ συνέπειαι τοῦ πληθωρισμοῦ, ἐὰν ἀπεφασίζετο ἡ κατ’ ἀρχὴν λύσις τοῦ ζητήματος, ὡς ἐπροτάθη, διὰ τῆς καταβολῆς εἰς δόσεις πρὸς τοὺς ἀγρότας. Ἡ ἀγροτικὴ τάξις, κ. βουλευταί, μὲ μεγάλην πικρίαν διεπίστωσεν, γεγονὸς τὸ ὁποῖον κατηγγέλθη ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ὅτι δεκάδες ὅλων ἑκατομμυρίων πιστώσεων ἐχορηγήθησαν εἰς ἄλλας τάξεις, χωρὶς κατὰ τὰς περιπτώσεις ἐκείνας νὰ ἰσχύσῃ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ πληθωρισμοῦ. Ἐλέχθη ἐπίσης, ὅτι θὰ ἦτο περιττόν, κατόπιν τῶν ἀνακοινώσεων τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις αὐτὴ διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους. Νομίζω, ὅτι τὰ μεγάλα ζητήματα, ὅπως εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ σίτου, πρέπει νὰ συζητῶνται πάντοτε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ἡ Βουλὴ νὰ λαμβάνῃ τὰς σχετικὰς ἐπ’ αὐτῶν ἀποφάσεις. Εἶναι τόσον μεγάλης σημασίας ἡ συνέχισις τῆς σιτοπαραγωγῆς, ὥστε νομίζομεν ὅτι θὰ ἤξιζε νὰ γίνῃ πᾶσα θυσία ἐκ μέρους ὅλων τῶν τάξεων τῆς Χώρας, ὥστε νὰ συνεχισθῇ ἡ σιτοκαλλιέργεια διὰ τὸ συμφέρον τῆς Χώρας. Πρέπει νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὰ αἰτήματα τῆς τάξεως τῶν σιτοπαραγωγῶν, διότι διερωτῶμαι, ὅταν καταρρεύσῃ ἡ τάξις αὐτή, τί εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παραμείνῃ ὄρθιον εἰς τὸν τόπον αὐτόν; Ἡ παροῦσα ἀναταραχὴ εἰς τὴν ὕπαιθρον δὲν εἶναι ἄσχετος πρὸς τὴν ἐξαθλίωσιν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Νομίζομεν ὅτι δὲν ὑπάρχουν περιθώρια διὰ περαιτέρω ἐξαθλίωσιν τῆς τάξεως αὐτῆς. Εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ κατανοηθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς βουλευτὰς ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, οἱαδήποτε συμφέροντα καὶ ἂν ἐκπροσωποῦν, ὅτι ἐν ἀνάγκῃ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιβληθοῦν θυσίαι ἐπὶ ὅλων τῶν τάξεων τῆς χώρας προκειμένου νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ σιτοπαραγωγοί. Ἀπευθύνομαι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρὸς ὅλους τοὺς βουλευτὰς ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς καὶ κάμνω τὴν σύστασιν νὰ προσέξουν τὴν τάξιν τῶν σιτοπαραγωγῶν, διότι ἡ τάξις αὐτὴ δὲν ἀποτελεῖ τάξιν, ἀλλὰ ἀποτελεῖ αὐτὸ τοῦτο τὸ Ἔθνος καὶ εἶναι ἑπομένως ἀπολύτως βέβαιον ὅτι, ὑποστηρίζοντες τὴν τάξιν αὐτήν, στηρίζουν αὐτὸ τοῦτο τὸ Ἔθνος. (Χειροκροτήματα).

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κατσάνης ἔχει τὸν λόγον.

§26Ι. ΚΑΤΣΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ κατάφωρος ἀδικία, τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν ἡ Κυβερνητικὴ ἀπόφασις σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως καὶ τῆς ἀρτο☐ ἐκείνη ἡ ὁποία ἐδημιούργησε κῦμα ἀγανακτήσεως εἰς τὸν πληθυσμὸν τῶν ἐπαρχιῶν τούτων καὶ θεωρῶ περιττὸν νὰ ἀναφέρω τὰ τηλεγραφήματα τὰ ὁποῖα ἔχουν κατατεθῆ ὅλα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὅσα εὑρίσκονται εἰς χεῖρας μας τὰ ὁποῖα εἶναι ἐνδεικτικὰ τῆς ἐξεγέρσεως, ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη εἰς τὰς περιφερείας αὐτάς. Καὶ ἂν μὲν ἦτο ἀδικαιολόγητος ἡ ἐξέγερσις καὶ ἡ ἀγανάκτησις, ἡμεῖς δὲν ἔχομεν τίποτε ἄλλο νὰ πράξωμεν, στοιχειῶδες καθῆκον ἔχομεν νὰ πᾶμε ἐκεῖ νὰ διαφωτίσωμεν τοὺς ἀγρότας μας διὰ νὰ παύσουν νὰ ἀγανακτοῦν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ἐν προκειμένῳ τί ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν εἰς αὐτούς; Τί νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς σιτοπαραγωγοὺς οἱ ὁποῖοι ἐγκατελείφθησαν ἄνευ καὶ τῆς ἐλαχίστης προστασίας, διότι κατηργήθη οὐσιαστικῶς ἡ συγκέντρωσις δεδομένου ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 1850 δραχμῶν δὲν εἶναι δυνατὸν κἂν νὰ συζητηθῇ ἀπὸ αὐτούς; Τί νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς ἄλλους τοὺς μὴ σιτοπαραγωγοὺς ἀγρότας τῶν ὁποίων ἀφῃρέθη ἡ μερὶς διὰ νὰ αὐξηθῇ ἡ μερὶς τῶν πόλεων; Νομίζω ὅτι τὸ μόνον καθῆκον τὸ ὁποῖον ἀπομένει εἰς ἡμᾶς εἶναι νὰ ταχθῶμεν παρὰ τὸ πλευρόν των καὶ νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν παρέχει ἡ λαϊκὴ ἐντολὴ ἀδιαφοροῦντες ἂν θὰ εἴμεθα ἀρεστοὶ εἰς τὴν μίαν πλευρὰν ἢ τὴν ἄλλην. Οἱ ἀγρόται δὲν εἶναι μόνον ἡ πενεστέρα τάξις ἐν Ἑλλάδι, ἡ πενεστέρα κατηγορία, εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία εἶναι πρώτη εἰς τὰς θυσίας καὶ ἡ ὁποία ἔχει τοὺς περισσοτέρους τίτλους ἀγώνων καὶ θυσιῶν, πρὸ παντὸς μάλιστα τώρα οἱ περισσότερον πληττομένη ἀπὸ τὰ ἀναρχικὰ στοιχεῖα. Αὐτὴν τὴν τάξιν παραγκωνίζει ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς γνωστῆς ἀποφάσεως ἡ ὁποία ἀφίνει ἐντελῶς ἔκθετον τὴν σιτοπαραγωγὴν καὶ ἀφαιρεῖ τὸ δελτίον τοῦ ἄρτου ἀπὸ τὰς διαφόρους περιφερείας τοῦ Κράτους. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὡρισμένας δικαιολογίας, ἔχει τὴν δικαιολογίαν τοῦ πληθωρισμοῦ, ἔχει τὴν δικαιολογίαν τὴν δημοσιονομικὴν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἔχει ἐπίσης τὴν δικαιολογίαν ὅτι πρέπει νὰ ὑπαχθῶμεν εἰς τὰς συμφωνίας τὰς ἀπορρεούσας ἀπὸ τὸ σχέδιον Μάρσαλ, δηλαδὴ νὰ μὴ δημιουργήσωμεν ὑψηλὰς τιμάς. Ἀλλὰ οἱανδήποτε δικαιολογίαν καὶ ἂν ἔχῃ δὲν ἠμπορεῖ νὰ δικαιολογηθῇ ἀπέναντι τοῦ δικαίου τῶν ἀγροτῶν, τὸ ὁποῖον καταπατᾷ διὰ τῆς ἀποφάσεώς της. Ἂν εἴμεθα δημοσιονομικῶς ἀσθενεῖς, τοῦτο πρέπει νὰ βαρύνῃ ὅλους τοὺς Ἕλληνας ἐξ ἴσου. Δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς ὡρισμένα ἰσοζύγια νὰ ἀφαιροῦμεν τὸ δελτίον ἀπὸ ὡρισμένας τάξεις καὶ νὰ αὐξήσωμεν τὴν μερίδα ἄλλων τάξεων καὶ δὴ τῶν εὐπορωτέρων κατοίκων τῶν πόλεων. Ἡ Κυβέρνησις ἐπίσης μᾶς εἶπεν ὅτι διὰ τῆς ἀνακοινώσεώς της, ἡ ὁποία συνόδευσεν τὴν ἐξαγγελίαν τῆς γνωστῆς ἀποφάσεως, εἶπεν εἰς τοὺς σιτοπαραγωγοὺς νὰ μὴ ἀνησυχοῦν διότι διὰ τοῦ γνωστοῦ μέτρου τῆς ἀφαιρέσεως τῶν δελτίων θὰ ἐπέλθῃ ἀνατίμησις τοῦ σίτου εἰς τὰς περιφερείας ἐκείνας ποὺ εἶναι οἱ σιτοπαραγωγοὶ, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπολαύσουν μεγαλυτέρας τιμάς. Ἀλλὰ ἐρωτῶ ἂν τοῦτο εἶναι ἀληθές, διατὶ ἡ ἀνατίμησις νὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν κατοίκων τῶν σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν καὶ ὄχι ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν κατοίκων τῶν πόλεων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀνθέξουν εἰς μίαν τοιαύτην ἀνατίμησιν; Ἢ μήπως φαντάζεται ἡ Κυβέρνησις ὅτι περισσότερον ἀντέχουν οἱ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι θὰ κατέλθουν εἰς τὰ πεδινὰ σημεῖα καὶ θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἀγοράσουν σῖτον σήμεραν 600 δραχμὰς ἀκριβώτερα ἀπὸ ὅτι τὸν ἀγοράζουν οἱ κάτοικοι τῶν πόλεων διὰ τοῦ δελτίου; Ἐνῷ οἱ ἀγρόται θὰ τὸν ἀλέσουν, θὰ τὸν μεταφέρουν εἰς τὰ χωρία των ὁπότε θὰ τοὺς στοιχίσῃ 1000 δραχμὰς περισσότερον ἀπὸ ὅτι τὸν διανέμει τὸ Κράτος εἰς τοὺς κατοίκους τῶν πόλεων. Τὴν ἀνατίμησιν λοιπόν, τὴν δημιουργεῖ ἡ Κυβέρνησις εἰς βάρος τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου. Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ὁ ἀξιότιμος κύριος ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος δὲν μοῦ κάμνει τὴν τιμὴν νὰ μὲ ἀκούσῃ, μᾶς εἶπε διακόπτων ἐπανειλημμένως προηγουμένους ρήτορας ἀπευθυνόμενος εἰς τοὺς μὴ σιτοπαραγωγικοὺς πληθυσμοὺς ποὺ χάνουν τὸ δελτίον των, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀνησυχοῦν διότι ἡ Κυβέρνησις ἔχει σχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν καὶ θὰ ἐπέμβῃ εἰς τὴν ἀγορὰν ἐκεῖ ὅπου ἀφῃρέθη τὸ δελτίον διὰ νὰ δημιουργήσῃ τιμὴν σίτου μικροτέραν. Ἐρωτῶ, εἰς τοὺς σιτοπαραγωγοὺς λέγει τὴν ἀλήθειαν ἡ Κυβέρνησις ποὺ λέγει ὅτι θὰ ἀνατιμηθῇ ὁ σῖτος ἢ εἰς τοὺς μὴ σιτοπαραγωγοὺς ὅτι θὰ παραμείνῃ ὁ σῖτος εἰς μειωμένην τιμήν; Ἀλλὰ δυστυχῶς οὔτε ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ μᾶς ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Ἐρωτῶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, κατὰ τίνα τρόπον θὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀποτελεσματικὴ ρυθμιστικὴ ἐπέμβασις εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ σίτου, ὅπου δὲν λειτουργεῖ δελτίον; Ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ καθ’ ὅλον τὸ ἔτος δὲν πρόκειται νὰ διαθέσῃ οὔτε κόκκον σίτου πέραν ἐκείνων τῶν ποσοτήτων τὰς ὁποίας χρειάζεται νὰ κάμῃ τὸ πρόγραμμα τῶν διανομῶν τὸ ὁποῖον ἔχει χαράξει, πῶς θὰ ἀσκήσῃ τὴν ρυθμιστικὴν ἐπέμβασιν, ὥστε αἱ τιμαὶ νὰ φθάσουν εἰς ἐπίπεδα τοιαῦτα, ὥστε νὰ εἶναι προσιταὶ εἰς τοὺς μὴ σιτοπαραγωγούς, εἰς τοὺς ἀνθρώπους τοῦ δελτίου; Θὰ ἐπιθυμοῦσα ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ἔχω μίαν ἀπάντησιν. Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀποτέλεσμα αὐτὴ ἡ ρυθμιστικὴ ἐπέμβασις, ἀφοῦ μόνον εἰς τὰς περιοχὰς τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας καὶ τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, εἰς ὁλόκληρον σχεδὸν τὴν Θεσσαλίαν, ὁ σῖτος εἶναι κατὰ 600 δραχμὰς ἀκριβώτερος ἀπὸ ὅ,τι διανέμεται ἐδῶ διὰ δελτίου.

§27Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Τὸ σύστημα αὐτὸ ἦτο ἀπότοκον τῶν δυσχερειῶν εἰς τὰς ὁποίας περιήχθη ἡ Κυβέρνησις, προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσῃ μίαν τιμὴν ἀνωτέραν τῶν 1850 δραχμῶν χάριν τῶν γεωργῶν. Διότι οἱ γεωργοὶ ἐφ’ ὅσον ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ πωλήσουν τὸ σιτάρι τους μὲ 1850 δραχ. εἰς τὴν συγκέντρωσιν, εἶχον τὸ δελτίον καὶ πέραν αὐτοῦ δὲν ὑπῆρχε κανένα περιθώριον κινήσεως. Τί ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ; Ὑπεστηρίχθη ὅτι ἐὰν ἀπὸ τοὺς πληθυσμοὺς αὐτοὺς ἀφαιρεθῇ τὸ δελτίον, θὰ δημιουργηθῇ κατ’ ἀνάγκην ἕνα καθεστὼς ἀνάλογον πρὸς τὸ προπολεμικόν, δηλαδὴ μία κίνησις πρὸς ἀγορὰν σιτηρῶν ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἡ κίνησις αὕτη, ἡ ὁποία θὰ ἦτο ἄνω τῶν 1850 δραχμῶν φυσικά, θὰ ἐδημιούργει ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν μίαν εὐχέρειαν νὰ πωλήσουν τὰ σιτηρά τους εἰς μεγαλυτέραν τιμήν. Καὶ θὰ ἦτο πολὺ ζωηρὰ ἡ κίνησις αὐτή, διότι τὰ ἄλευρα τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν θὰ ἔμεναν νὰ δοθοῦν εἰς τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα, ἐκεῖ δὲ θὰ ὑπῆρχε καὶ ἡ πρόσθετος ζήτησις πρὸς δημιουργίαν ποσοῦ 80 χιλ. τόννων σίτου διὰ τὴν κατασκευὴν μακαρονίων. Διότι 60 χιλ. τόννοι ἄλευρα χρειάζονται διὰ τὰ μακαρόνια καὶ ἄλλοι 80 χιλ. τόννοι σίτου. Πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος νὰ ἀνέλθῃ ὁ σῖτος εἰς μεγαλυτέραν τιμήν, ἕνεκα τῶν γνωστῶν λόγων τοὺς ὁποίους σήμερον ὅλοι γνωρίζομεν.

§28Ι. ΚΑΤΣΑΝΗΣ. Αὐτὸ τὸ λέγει ἡ Κυβερνητικὴ ἀνακοίνωσις. Ἀλλὰ σεῖς μᾶς εἴπατε ἄλλα.

§29Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Αὐτὴ εἶναι ἡ σκέψις ἐπὶ τῆς ὁποίας στηρίζεται τὸ θέμα. Ἐὰν σεῖς τὴν ἀντιλαμβάνεσθε κατὰ διάφορον τρόπον, αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ ἡμᾶς. Μάλιστα ἐγὼ προσέθεσα τότε τὴν παρατήρησιν, ἀσχέτως ἐὰν ὁ μηχανισμὸς αὐτὸς ἐπιτύχῃ ἢ ὄχι, ἐγὼ εἶχον ἐνδοιασμοὺς περὶ τῆς ἐπιτυχίας. Καὶ οἱ ἐνδοιασμοὶ αὐτοὶ συνιστῶντο εἰς τὸ ὅτι τὰ χωρία τῶν ὀρεινῶν περιφερειῶν δὲν εἶναι εὔκολο νὰ ἔχουν πρόχειρα τὰ μέσα νὰ προμηθευθοῦν σῖτον ἐπὶ ἕνα μῆνα ἢ δύο καὶ κάθε μέρα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν εὕρουν, διότι ἠμπορεῖ νὰ ἔχουν τὰ μέσα, ἀλλὰ διὰ νὰ τὸν εὕρουν πρέπει νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὸ χωριό τους, νὰ πᾶνε εἰς ἕνα γειτονικὸ χωριὸ σιτοπαραγωγικὸ καὶ νὰ τὸν ἀγοράσουν. Αὐτοὶ ἦσαν οἱ ἐνδοιασμοί μου. Αὐτὴ ἦτο ἡ σκέψις ἡ ὁποία ἐπεκράτησε πρὸς ἐξεύρεσιν μιᾶς λύσεως τοῦ ζητήματος τὸ ὁποῖον κατήντα ἄλυτον, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρχε περιθώριον αὐξήσεως τῆς τιμῆς ἄνω τῶν 1850 δραχμῶν.

§30Ι. ΚΑΤΣΑΝΗΣ. Δέχομαι αὐτά, κύριε ὑπουργέ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀνατιμήσεως τοῦ σίτου. Ἀλλὰ ὅταν διαμαρτύρωνται οἱ σιτοπαραγωγικοὶ πληθυσμοὶ καὶ λέγουν ἐδῶ οἱ συνάδελφοι, ἐκπροσωποῦντες τοὺς πληθυσμοὺς αὐτούς, ὅτι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν εἰς τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμοὺς νὰ ἀγοράσουν σῖτον ὅσον φθηνὸς θὰ διανέμεται ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας, ἀπηντήσατε ὅτι θὰ φροντίσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπέμβῃ διὰ ποσοτήτων σίτου ρυθμιστικῶς εἰς τὴν ἀγοράν.

§31Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡ Κυβέρνησις θὰ εἶχε τὸ ποσὸν τῶν 80 χιλ. τόννων συγκεντρωμένον, θὰ τὸ κρατοῦσεν εἰς τὰς περιφερείας αὐτὰς διὰ νὰ παρέμβῃ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐγένετο ἐκμετάλλευσις ἐκ μέρους τοῦ ἐμπορίου.

§32Ι. ΚΑΤΣΑΝΗΣ. Προχωρῶ ἔτι περαιτέρω. Ἡ Κυβερνητικὴ ἀπόφασις δὲν ἔχει μόνον αὐτὰ τὰ τρωτά. Ὁ σῖτος διανέμεται μὲ τὸ δελτίον πρὸς 1000 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Εἰς τὴν Κυβέρνησιν στοιχίζει, δὲν γνωρίζω ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἔχετε ὑπολογίσει, στοιχίζει 1800 δραχμὰς ἡ ὀκᾶ. Μὲ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου τῆς ἀλλοκασιὸν ὡς εἶναι, μὲ τὰ ἔξοδα τῆς ἀλευροποιήσεως, μὲ τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς μέχρι τὴν πόρτα τῶν μύλων καὶ μὲ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως 1850 δραχμὰς, στοιχίζει ὁ σῖτος εἰς τὸ Κράτος 1800 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Τὸ Κράτος τὸν διανέμει πρὸς 1000. Δηλαδὴ ἔχουμε μίαν διαφορὰν 200 δραχμῶν τοῦ σίτου, ὄχι τοῦ ἄρτου. Εἶναι ἡ βάσις ὁ σῖτος. Ὁ ἄρτος εἶναι ἄλλη τιμὴ καὶ τὸ ἄλευρον ἄλλη τιμή. Εἶναι στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔλαβον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ. Ἡ διαφορὰ τῶν 200 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν καὶ τὸ ἔλλειμμα τὸ προκαλούμενον διότι ἀρτοδοτοῦμεν δύο ἑκ. περίπου εὐπόρους, αὐτὰ ποῦ νομίζετε ὅτι ἐπιρρίπτονται; Ἐπιρρίπτονται ἐπὶ τῶν εὐπόρων ἢ εἰς βάρος τοῦ συνόλου; Ὄχι, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιρρίπτονται, πρῶτον, ἐπὶ τῶν σιτοπαραγωγῶν τῶν ἀγροτῶν, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ζητεῖ νὰ λάβῃ τὸ Κράτος εὐθηνὸν σῖτον πρὸς 1850 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν, καὶ δεύτερον, ἐπὶ τῶν λοιπῶν ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἀφαιρεῖ τὸ δελτίον, διότι εἶναι ἠναγκασμένον τὸ Κράτος νὰ κάμῃ μεγαλυτέραν συγκέντρωσιν καὶ νὰ πληρώσῃ περισσότερα χρήματα, διότι τὸ σιτάρι τῆς συγκεντρώσεως στοιχίζει ἀκριβώτερα ἀπὸ τὸ σιτάρι τῆς ἀλλοκασιόν. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου ἀκριβῶς αὐτοῦ θὰ ἤθελα νὰ ἔχῃ τὸ σθένος ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιρρίψῃ αὐτὸ τὸ ἔλλειμμα ἐπὶ ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Ἰδοὺ ἡ λύσις τοῦ προβλήματος. Ὅσον στοιχίζει ὁ σῖτος εἰς τὸ Κράτος, τόσον νὰ διανεμηθῇ. Στοιχίζει, ἰσχυρίζομαι, 1800 κατ’ ὀκᾶν, νὰ διανεμηθῇ μὲ βάσιν τιμὴν σίτου 1800 δραχμὰς. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἔλλειμμα. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους εὑρέθημεν ἀντιμέτωποι ἐντελῶς εἰς τὴν Κυβερνητικὴν ἀπόφασιν, ἕνεκα τῶν ὁποίων προέβημεν ἡμεῖς, ὅσοι προέβημεν, εἰς τὴν δήλωσιν τὴν γνωστήν, τὴν ὁποίαν κατεθέσαμεν εἰς τὸ Προεδρεῖον. Ὁ πόνος διὰ τὰς περιφερείας μας, ἡ ἀνάγκη νὰ ταχθῶμεν ἀπὸ τὴν πλευρὰν τῶν ἀδικημένων ἀγροτῶν τῶν περιφερειῶν μας καὶ τίποτε περισσότερον. Θέλομεν νὰ διαχωρήσωμεν τὰς εὐθύνας, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθήσῃ νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἐπιπολαίαν αὐτὴν λύσιν, καὶ τὴν τόσον ἄδικον. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰς ἐκτοξευθείσας ἐναντίον μας ἀπὸ μερίδα τοῦ τύπου καὶ δυστυχῶς ἀπὸ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως κατηγορίας. Ἦτο φυσικὸν νὰ ἀνησυχήσουν ἕνεκα τῆς ἐξεγέρσεως τὴν ὁποίαν αὐτοὶ οἱ ἴδιοι προεκάλεσαν μὲ τὴν τακτικήν των. Θορυβηθεὶς ἐκ τῆς γνωστῆς μας δηλώσεως ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐφεῦρε τὴν κατηγορίαν ὅτι εἴμεθα δημοκόποι, ὅτι ἐκ λόγων δημοκοπικῶν ἐφθάσαμεν νὰ κάμωμεν τὴν δήλωσιν. Αὐτὸ εἶναι τὸ λυπηρόν. Δὲν λυπούμεθα δι’ ὅ,τι ἔγραψαν αἱ ἐφημερίδες, οὔτε θὰ ἀπαντήσω εἰς αὐτάς.

§33Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Εἶσθε ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν δήλωσιν ὅτι θὰ καταψηφίσητε τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἐμμένετε εἰς τὴν ὑπογραφήν σας;

§34Ι. ΚΑΤΣΑΝΗΣ. Μάλιστα καὶ ἐμμένω εἰς τὴν ὑπογραφήν μου.

§35Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Τότε γεννᾶται ζήτημα πολιτικόν.

§36Ι. ΚΑΤΣΑΝΗΣ. Δὲν ἐκπροσωπῶ ἄλλον ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἑαυτόν μου.

§37Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε σεῖς, κ. Σταμούλη, νὰ ἐλέγχετε τὸν βουλευτήν. Αὐτὸ ἀφορᾷ τὰς σχέσεις του πρὸς τὸ κόμμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει.

§38Ι. ΚΑΤΣΑΝΗΣ. Εἶναι ἀκόμη λυπηρότερον, κ. συνάδελφοι, τὸ γεγονὸς ὅτι μᾶς ἀπέδωσαν τὴν κατηγορίαν τῆς δημοκοπίας, ὅταν ὑπάρχῃ λύσις τοῦ προβλήματος, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποβάλω ἐνώπιον ὑμῶν. Ἡ λύσις εἶναι ὅτι πρέπει ὁ σῖτος νὰ διανεμηθῇ πρὸς τὸ κοινὸν πρὸς 1800 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Δεύτερον, πρέπει νὰ μείνουν ἀδιατάρακτοι αἱ μερίδες τοῦ ἄρτου, πλὴν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, αἱ ὁποῖαι νὰ αὐξηθοῦν. Τρίτον. Δὲν πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ κανένα τὸ δελτίον. Τέταρτον. Νὰ γίνῃ συγκέντρωσις μὲ τιμὴν 2.400 κατ’ ὀκᾶν εἴκοσι χιλ. τόννων. Πέμπτον. Δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἔλλειμμα ἀλλὰ πλεονασμὸς ἐκ τῆς διαχειρίσεως 15 δισεκ. καὶ ἕκτον, νὰ ἀποφευχθῇ ὁ πληθωρισμός, ἐφ’ ὅσον ἡ καταβολὴ θὰ γίνῃ εἰς δόσεις καὶ μὲ συμψηφισμὸν μέρους τοῦ τιμήματος πρὸς τὰ χρέη τῶν σιτοπαραγωγῶν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐξετάσει τὸ ζήτημα ὑπὸ τὸ πρῖσμα αὐτὸ, διότι ὑπάρχει σύγχυσις ἀριθμῶν, θὰ εὕρῃ λύσιν δικαίαν ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος διὰ νὰ παύσῃ ἡ δικαιολογημένη ἀγανάκτησις τῶν ἡρωϊκῶν ἀγροτῶν μας. (Χειροκροτήματα).

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Γονατᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§40Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον συζητεῖται, κ. βουλευταί, εἶναι τόσον ἐξαιρετικῆς σημασίας διὰ τὴν χώραν, ὥστε θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποκλεισθῇ ἀπὸ τὴν σκέψιν μας κᾶθε πρόθεσις, εἴτε δημαγωγική, εἴτε ἀντιπολιτευτική. Ὅταν ἡ Ἕνωσις τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ἀπετάνθη πρὸς ἐμὲ διὰ νὰ ζητήσῃ τὴν γνώμην, πῶς θὰ ἠμποροῦσε ταχύτερον νὰ φθάσῃ εἰς ἕνα ἀποτέλεσμα, τόσον διὰ τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως, ὅσον καὶ τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, ἐγὼ τοὺς συνέστησα ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτανθοῦν πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ ζητήσουν τὴν κατάρτισιν μιᾶς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἐπειδὴ τότε ἡ Βουλὴ δὲν εἰργάζετο, ὀρθῶς ἀπήντησεν ὅτι δὲν δύναται νὰ προβῇ εἰς τοιαύτην ἐνέργειαν, ἐὰν τοὐλάχιστον δὲν εἶχεν αἴτησιν τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων. Ἡ τοιαύτη αἴτησις ὑπεβλήθη καὶ ἔφερε καὶ τὰς ὑπογραφὰς τῶν κ.κ. Σοφούλη καὶ Τσαλδάρη, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά των ὡς ἀρχηγῶν κομμάτων. Συνεστήθη ἡ Ἐπιτροπή, καὶ πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι εἰργάσθη μὲ πολλὴν εὐσυνειδησίαν, μὲ πολλὴν ἔντασιν καὶ πολλὴν ἀκρίβειαν, καὶ μᾶς παρουσίασε τὸ ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον ἔχομεν ὅλοι ὑπ’ ὄψει μας. Ἐκ τῆς ἀναπτύξεως τὴν ὁποίαν ἔκαμε, τόσον ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς, ὅσον καὶ ὁ Ἀντιπρόεδρος, οἵτινες μᾶς ἀνέπτυξαν τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐβασίσθησαν, διὰ νὰ καταλήξουν εἰς τὴν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν κατέληξαν. Ἡμεῖς λόγῳ τοῦ ὅτι μετεῖχον τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ μέλη τοῦ κόμματος ἡμῶν καὶ ὅλα τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς κατέληξαν ὁμοφώνως εἰς τὸ συμπέρασμα αὐτό, ἐθεωρήσαμεν ὑποχρέωσίν μας νὰ ταχθῶμεν μὲ τὸ πόρισμα τῆς Ἐπιτροπῆς. Νομίζω ὅτι τὴν αὐτὴν ὑποχρέωσιν εἶχον καὶ τὰ ἄλλα κόμματα τῶν ὁποίων ἀντιπρόσωποι μετεῖχον τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, καὶ ἰδίως τὰ Κυβερνῶντα κόμματα τῶν ὁποίων τὰς γνώμας, ὑποτίθεται ὅτι ἐξεπροσώπουν, τὰ ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ μέλη των. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνα κόμμα νὰ ἔχῃ ἄλλας γνώμας ὡς κόμμα καὶ ἄλλας νὰ ἐφαρμόζῃ ὡς Κυβέρνησις. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ γενικωτέρας ἀπόψεως τὸ θέμα εἶναι τόσον σπουδαῖον, διότι ἀφορᾷ μίαν τάξιν ἡ ὁποία εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἐργάζεται σκληρῶς εἰς ἕνα πολύτιμον καὶ χρήσιμον εἶδος, ἀλλὰ ἀχάριστον εἰς ἀπόδοσιν τῶν κόπων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τὸ καλλιεργοῦν. Καὶ βεβαίως γεννᾶται ἐκ πρώτης ὄψεως ἡ ἐρώτησις, διατί αὐτοὶ οἱ σιτοκαλλιεργηταὶ ἐφ’ ὅσον τὸ προϊόν των δὲν ἱκανοποιεῖ τοὺς κόπους των διατὶ δὲν ἀλλάζουν καλλιέργειαν; Ἐὰν ἠθέλαμεν νὰ ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, θὰ μᾶς ἔφερεν εἰς ἀκαίρους καὶ θεωρητικὰς συζητήσεις. Ἴσως κἄποτε ὅταν συμπληρωθῶσι τὰ ἔργα τῆς ἐγγείου βελτιώσεως νὰ ἀποφασίσῃ ἕνα μεγάλο μέρος τῶν καλλιεργητῶν αὐτῶν νὰ ἐπιδοθῇ εἰς ἄλλα εἴδη καλλιεργείας. Ἀλλὰ ἕως τότε ὄχι μόνον εἶναι ἀπαραίτητος ἡ σιτοκαλλιέργεια, ἀλλὰ καὶ πρέπει νὰ τὴν ἐνθαρρύνωμεν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν δυσκολίαι εἰσαγωγῆς σίτου. Θὰ ἦτο ὀλίγον τετριμμένον νὰ ἐπαναλάβω καὶ ἐγὼ τὰς ἐξαιρετικὰς θυσίας εἰς τὰς ὁποίας ὑποβάλλεται ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν τοῦ ἀνταρτικοῦ καὶ προδοτικοῦ ἀγῶνος κατὰ τῆς Πατρίδος, καὶ τοῦ ὁποίου τὸ βάρος κατὰ τὸ μεγάλο μέρος πίπτει ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν ἀγροτῶν οἱ ὁποῖοι εἶναι καὶ οἱ ἀσθενέστεροι. Δέν εἶμαι ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ ἀρνηθοῦν ὅτι ὑπάρχουν δυσχέρειαι ἀλλὰ πρέπει νὰ καταβληθοῦν προσπάθειαι πρὸς ὑπερνίκησίν των. Δὲν φαντάζομαι κανεὶς ἀπὸ κακὴν διάθεσιν νὰ μὴ θέλῃ νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ ἀγρόται. Τοιαύτην πρόθεσιν δὲν βλέπω ἀπὸ καμμίαν πλευρὰν τῆς Βουλῆς. Οἱ μέχρι τοῦδε ὁμιλήσαντες, ἀνέφερον ἀρκετὰ στοιχεῖα καὶ ἐπρότεινον διαφόρους λύσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠδύναντο νὰ βελτιώσουν τὴν κατάστασιν πρὸς βελτίωσιν τῶν τιμῶν. Ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις, προτοῦ ἀναμείνει τὰ ἀποτελέσματα τῆς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἔσπευσε νὰ λάβῃ μίαν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία ὑπῆρξεν ἡ χειροτέρα λύσις τὴν ὁποίαν θὰ ἠδύνατο νὰ δώσῃ, ἀσχέτως τῆς τιμῆς, διὰ τὴν ὁποίαν δυνάμεθα νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι δὲν εἶχε τὴν ἀπαιτουμένην ἐλευθερίαν πρὸς τοῦτο. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μᾶς ξενίζῃ ἐὰν οἱ ξένοι οἰκονομικοὶ σύμβουλοι, ἐπενέβησαν εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Οὔτε πρέπει νὰ θεωρῆται ἡ ἐπέμβασις αὕτη ὡς ἀντικειμένη εἰς τὴν αὐτοτέλειάν μας. Διότι ἡμεῖς μόλις πρὸ ἡμερῶν ἐψηφίσαμεν καὶ ἐκυρώσαμεν τὴν σύμβασιν ἡ ὁποία ὑπεγράφη μεταξὺ Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ Κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ σχεδίου Μάρσαλ. Αὐτὴ ἡ σύμβασις μᾶς ἐπέβαλεν ὡρισμένας ὑποχρεώσεις. Ἑπομένως, δὲν πρέπει νὰ μᾶς ξενίζῃ ὅταν μᾶς ζητεῖται ἡ τήρησις τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἀνελάβομεν. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον, εἶναι ἐπίσης ὑποχρέωσίς μας, εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ καταβάλῃ κάθε προσπάθειαν νὰ πείσῃ τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, περὶ τῆς ὀρθότητος τῶν ἀπόψεών της. Ἐν προκειμένῳ δὲ εἶναι τόσα πολλὰ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, ὥστε εἶναι ἀδύνατον νὰ δεχθῇ κανείς, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔρχονται νὰ μᾶς βοηθήσουν, θὰ ἐνέμενον εἰς λύσεις ἐπιβλαβεῖς καὶ ἐπιζημίας διὰ τὸν τόπον μας. Καὶ δὲν νομίζω, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔρχονται νὰ βοηθήσουν τὴν χώραν μας, ὅτι θὰ ἐπέμενον εἰς ἕνα μέτρον ἐπιβλαβές, ἀπὸ κακίαν των. Ἑπομένως παραμένει τὸ ζήτημα ἀκέραιον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε ἀναπτύσουσα τοῦτο δεόντως νὰ πείσῃ τοὺς συμμάχους περὶ τῆς ὀρθότητος τῶν ἀπόψεών της. Εἰς ἐνίσχυσιν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς συζητήσεως αὐτῆς, πλὴν τῶν ἄλλων στοιχείων, θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπικαλεσθῇ καὶ τὴν ὁμόφωνον γνώμην τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς ἀντιλήψεώς της, ἥτις φρονοῦμεν ὅτι θὰ ἐβάρυνε πολὺ εἰς τὴν λῆψιν τῆς ὁριστικῆς ἀποφάσεως. Θὰ διεπιστώνετο ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ κάμωμεν μίαν χαριστικὴν πρᾶξιν, ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ ζητεῖται νὰ ληφθῇ μία ἀπόφασις, ἡ ὁποία θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάρρωσιν τοῦ τόπου μας. Ἐκτὸς ὅμως τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα θέματα τὰ ὁποῖα ἐμμέσως θὰ ἠδύναντο νὰ συντελέσουν εἰς τὸ νὰ μειώσουν τὴν ἀγωνίαν εἰς ἣν ἔχει περιέλθει ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς τῆς χώρας. Καὶ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ θελήσῃ νὰ τροποποιήσῃ τὴν ἀπόφασίν της καὶ εἰς ἄλλα σημεῖα, πλὴν τῆς τιμῆς, τὰ ὁποῖα θὰ ἱκανοποιήσουν τοὺς ἀγρότας, διότι εὐτυχῶς εἶναι οὗτοι ἀρκετὰ λογικοί, ὥστε τὰ αἰτήματά των νὰ μὴ εἶναι ὑπερβολικά. Εἶναι λογικόν, π.χ. νὰ ἄρῃ μερικὰ ἀπὸ τὰ ἄλλα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, τὰ ὁποῖα βλάπτουν τοὺς ἀγρότας ἢ νὰ τὰ τροποποιήσῃ, διὰ νὰ μὴ εὑρεθῇ αὔριον πρὸ τῆς πιέσεως τῶν πληθυσμῶν αὐτῶν, ἡ ὁποία δὲν ἠξεύρω κατὰ τίνα τρόπον, εἶναι δυνατόν, νὰ ἐκδηλωθῇ. Δυστυχῶς καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις ἡ Κυβέρνησις μόνον ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων ὑπέκυψε καὶ δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω σήμερον τοιαῦτα παραδείγματα. Ἀκριβῶς, δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι, πρέπει νὰ κινηθῇ ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας προτοῦ φθάσουν τὰ πράγματα εἰς τὴν πίεσιν. Πρὶν ἐξετάσωμεν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα δυνατὸν νὰ ἐπιφέρουν βελτίωσιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν ἐὰν ἡ συγκέντρωσις ἔχει σκοπὸν ἐξυπηρετήσεως ἐπισιτιστικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἢ ἔχει σκοπὸν βελτιώσεως τῶν τιμῶν ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Ἐὰν ἐξετάσωμεν τὸ μέτρον τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, ἀφ’ ὅτου, ἀπὸ ἐτῶν ἐθεσπίσθη, ὡς μόνον σκοπὸν εἶχε νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς εἰς ἐπίπεδον ἱκανοποιητικὸν διὰ τοὺς σιτοκαλλιεργητάς. Ἐὰν λοιπόν, δεχθῶμεν ὅτι, εἰς τοῦτο ἀποσκοπεῖ ἡ συγκέντρωσις, ἀφοῦ ἄλλωστε εἶναι ἐθελουσία καὶ δὲν ἀποβλέπει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ νὰ συγκεντρώσῃ ὡρισμένας ποσότητας σίτου, ἐπὶ τῶν ὁποίων νὰ στηρίξῃ τὴν ἐπισιτιστικὴν της πολιτικήν, τότε δύναται ἐπωφελῶς ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν νὰ τροποποιήσῃ ἐπὶ ἄλλων τινῶν σημείων τὴν ἀπόφασίν της, ὡς τῆς χορηγήσεως δελτίου, εἰς ὅλους τοὺς ἀγρότας, τῆς ἐλευθέρας μεταφορᾶς τοῦ σίτου ἀπὸ περιφερείας εἰς περιφέρειαν καὶ τῆς ἐλευθέρας ἀλευροποιήσεως διὰ τὴν μακαρονοποιΐαν, ὁπότε θὰ ἐπέλθῃ αὐτομάτως αὔξησις τῆς τιμῆς, ὥστε νὰ ἱκανοποιηθῶσιν οἱ ἀγρόται. Ἡ Κυβέρνησις ὅταν μετέπεσεν ἀπὸ τοὺς 150 χιλ. τόννους, τοὺς ὁποίους εἶχεν ὁρίσει κατ’ ἀρχὰς νὰ συγκεντρώσῃ εἰς τοὺς 75 χιλ. τόννους, τὸ ἔκαμε διότι ἀποβλέπει μόνον εἰς τὸ νὰ μὴ φθάσωμεν διὰ τῆς ἐξαγορᾶς τῆς πρώτης ποσότητος εἰς πληθωρισμόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο βλαβερός διὰ τὴν ὅλην οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅτι, οἱ ἀγρόται καὶ ἂν ἀκόμη δὲν ἤθελον ἐπιτύχῃ τιμὴν ἀνωτέραν τῆς τῆς συγκεντρώσεως καὶ πάλιν θὰ προτιμήσουν νὰ δώσουν τὸν σῖτον των εἰς τὸ ἐμπόριον παρὰ εἰς τὴν συγκέντρωσιν, καὶ τοῦτο διὰ νὰ ἀποφύγουν τὰς διατυπώσεις καὶ τὰς δαπάνας μεταφορᾶς μέχρι τοῦ τόπου τῆς παραδόσεως τοῦ προϊόντος των καὶ διότι θὰ πληρωθοῦν ταχύτερον, παρὰ τῶν ἐμπόρων παρὰ ἐκ τοῦ δημοσίου. Τοιουτοτρόπως δέ, πολὺ ὀλίγον χαρτονόμισμα θὰ χρειασθῇ νὰ ἐκδώσῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἐξαγοράν. Ἐγὼ δὲ νομίζω, ὅτι ἐὰν παρετείνετο ὁ χρόνος τῆς συγκεντρώσεως, ἐὰν ἐπετρέπετο ἡ ἐλευθέρα μεταφορὰ ἀπὸ περιοχῆς εἰς περιοχήν, λαμβανομένης πάντοτε μερίμνης, νὰ παραμείνῃ εἰς κάθε περιοχήν, ἡ ποσότης, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται διὰ τὴν διατροφήν της, ἐὰν ἐπετρέπετο ἡ ἀλευροποίησις τοῦ τύπου 70% διὰ τοῦ ὁποίου παρασκευάζονται τὰ ζυμαρικά, δι’ ὅλων αὐτῶν τῶν μέσων νομίζω, ὅτι θὰ ἀνήρχοντο αἱ τιμαί, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν παράπονα ἀπὸ τοὺς ἀγρότας. Συγχρόνως, θὰ ἐδίδετο ἐργασία εἰς τοὺς μύλους, εἰς τοὺς μυλεργάτας, εἰς τὴν μακαρονοποιΐαν καὶ τὰ προϊόντα αὐτά, θὰ ὑπεβιβάζοντο εἰς 4.000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν ἀντὶ τῶν 5.500 ποὺ δίδονται σήμερον διὰ τοῦ δελτίου. Δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθω εἰς ἄλλας λεπτομερείας. Ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ εἶναι εὐχαριστημένη ὅτι, ἐκ τῆς συζητήσεως θὰ ἀρυσθῇ στοιχεῖα ὥστε, νὰ τροποποιήσῃ ἀναλόγως τὴν ἀπόφασίν της ὡς πρὸς τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως τοῦ σίτου καὶ συγχρόνως νὰ λάβῃ καὶ τὰ δευτερεύοντα μέτρα τὰ ὁποῖα ἀνεφέραμεν ἀνωτέρω καὶ τὰ ὁποῖα θὰ δύναται νὰ ἐφαρμόσῃ, ἔστω καὶ δι’ ἕνα διάστημα καὶ ἐὰν δὲν ἀποδώσουν τοὺς ἀναμενομένους καρπούς, θὰ ἔχῃ πάλιν τὸν καιρὸν νὰ τροποποιήσῃ τὰς ἀποφάσεις της. Νομίζω, ὅτι, ἡ Βουλὴ ἐβοήθησε τὴν Κυβέρνησιν διὰ τῶν ὑποδείξεων τὰς ὁποίας ἔκαμε καὶ τὴν βοηθεῖ ἠθικῶς εἰς τὴν τυχὸν ἐπανασυζήτησιν τοῦ ζητήματος τῆς τιμῆς μετὰ τῶν Ἀμερ. οἰκον. συμβούλων της, καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπιτύχῃ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καθ’ ἡμᾶς θὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς ἱκανότητός της, θὰ ἐπιτευχθῇ πάντως διὰ τῶν ἄλλων μέτρων μία βελτίωσις ἀρκετή. Τοιουτοτρόπως, ἡ Βουλή, νομίζω ὅτι, ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκόν της καὶ εὔχομαι νὰ τὸ ἐκπληρώσῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις. (Χειροκροτήματα).

§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ πότε σκέπτεται νὰ λάβῃ τὸν λόγον καὶ νὰ ἀπαντήσῃ.

§42Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ὑποθέτω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀκούσῃ τὰς ἀντιλήψεις ὅλων τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς, τὴν ὁποίαν ἄλλωστε καὶ προεκλήθη ἡ συζήτησις. Νομίζω δέ, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ τερματισθῇ ἀπόψε ἡ συζήτησις καὶ τὴν Δευτέραν μετὰ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν νὰ τελειώνωμεν τὸ ζήτημα αὐτό.

§43Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπαντήσῃ πρὶν ὁμιλήσουν ὅλοι οἱ ἐγγεγραμμένοι, διότι μετὰ τοὺς ἐπερωτῶντας ἀπαντᾶ ἡ Κυβέρνησις καὶ κατόπιν γενικεύεται ἡ συζήτησις.

§44ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι πρέπει νὰ ἐξαντληθοῦν οἱ ἐγγεγραμμένοι καὶ κατόπιν νὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κίνιας ἔχει τὸν λόγον.

§46Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Θὰ ἐπεθύμουν, κύριοι βουλευταί, νὰ γίνῃ ἀντιληπτόν, ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι οὐχὶ πνεῦμα ἀντιπολιτεύσεως ἔφερεν ἡμᾶς εἰς τὸ βῆμα. Μᾶς ἔφερεν ὁ πόνος, τὸν ὁποῖον καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ αἰσθάνεται ἔναντι τῶν ἀγροτῶν, ὁ πόνος τοῦ ἀγρότου ὡς ἐκ τῆς κακῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ θέμα τοῦ σίτου. Δυστυχῶς, ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς ἀστόχους προέβη δηλώσεις καὶ ἠθέλησε νὰ χαρακτηρίσῃ τὸν ἀγῶνα τοῦτον, τὸν ὁποῖον ἀπεφασίσαμεν νὰ διεξαγάγωμεν ὑπὲρ τοῦ σίτου καὶ τῶν ἀγροτῶν, ὡς ἀγῶνα δημοκοπικόν. Ὅπως ἦτο ἀτυχὴς ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ σίτου, ἐπὶ τοσοῦτον εἶναι ἀτυχὴς καὶ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὡς πρὸς τὸν χαρακτηρισμόν, τὸν ὁποῖον ἠθέλησε νὰ ἀποδώσῃ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατακρίνουν τὴν ἐσφαλμένην πολιτικήν του. Ἀποφασίζει ἡ Κυβέρνησις τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου κατὰ τὸν ἁλωνισμόν. Φαντάζεσθε πόσον ἐνδιαφέρεται διὰ τοὺς ἀγρότας, ὥστε νὰ ἐκπέμπῃ τὸν ἰραδέ της, περὶ συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, κατὰ μῆνα Ἰούνιον. Αὐτὴν τὴν καθυστέρησιν, κύριοι, ἐγὼ τὴν χαρακτηρίζω, ὡς ἔλλειψιν ἐνδιαφέροντος ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπαγορεύεται ἡ μεταφορὰ τοῦ σίτου ἀπὸ Νομοῦ εἰς Νομὸν κατὰ τὸν μῆνα Ἰούλιον. Κατὰ τὸ σχετικὸν διάταγμα ἔπρεπε νὰ ἀρχίσῃ ἐφαρμοζόμενον τὸ μέτρον, ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ διατάγματος εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἀκόμη, κύριοι, δὲν ἐξεδόθη τὸ διάταγμα, περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς μεταφορᾶς ἀπὸ Νομοῦ εἰς Νομὸν καὶ ἂς τὸ ἀκούσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, καὶ κατάσχονται ὅλαι αἱ μεταφερόμεναι ποσότητες τῶν ἀγροτῶν καὶ εἰσάγονται εἰς δίκας καὶ αἱ δίκαι αὐταί, κύριε ὑπουργέ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ἔχουν προσδιορισθῆ διὰ τὰς 10 Αὐγούστου χωρὶς ἀκόμη νὰ ἔχῃ δημοσιευθῆ τὸ διάταγμα περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς μεταφορᾶς ἀπὸ Νομοῦ εἰς Νομὸν καὶ ἀνεβλήθησαν αἱ δίκαι διὰ τὰς 10 Αὐγούστου, διότι δὲν ὑπῆρχε τὸ διάταγμα. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς, δύνασθε νὰ χαρακτηρίσετε πόσον σοβαρῶς ἐσκέφθη ἡ Κυβέρνησις, διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου καὶ διὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ λάβῃ ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν καὶ προσπαθοῦν τώρα νὰ ἀνεύρουν καὶ ἄλλον τρόπον παγιδεύσεως τῶν δυστυχῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι μεταφέρουν ὀλίγας ποσότητας ἀπὸ τὴν Λεβάδειαν αἴφνης, εἰς τὰς Ἀθήνας. Πῶς ἐγένετο ἡ δημοσίευσις; Ὅτι τὸ ἀνεκοίνωσαν, λέγουν, διὰ τοῦ ἐγχωρίου τύπου. Καὶ αὐτὸ ἰσοῦται πρὸς τὴν δημοσίευσιν διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ξέρετε τί συνέβη, κύριοι βουλευταί, ἐκ τῆς ἀστοχίας καὶ τῆς ἀνεπαρκείας αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως; Ποία εἶναι ἡ συνέπεια ἐναντίον αὐτῶν τῶν δυστυχῶν ἀγροτῶν; Ἡ δήμευσις τοῦ σίτου καὶ ἡ ἐπιβολὴ κυρώσεων ἀνεπανορθώτων εἰς αὐτούς. Αὐταὶ εἶναι αἱ συνέπειαι τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐρρύθμισεν ἡ Κυβέρνησις, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον αἰσθάνεται ἡ Κυβέρνησις τὰς τύχας καὶ τὰς ἀνάγκας τῶν ἀγροτῶν. Καὶ λέγει, ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν τὸν ἐλέγχομεν, ὅτι βραδέως ἐσκέφθη περὶ τῶν θεμάτων τούτων, ὅτι δημοκοποῦμεν. Δὲν δημοκοποῦμεν, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, προσπαθοῦμεν νὰ ἀφυπνήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ προσέξῃ τὸ καθῆκόν της, τὸ ὁποῖον δυστυχῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῇ. Ἰδού, πῶς σκέπτονται οἱ Ἀμερικανοί, περὶ τῶν ἀγροτῶν των. Τηλεγράφημα ἐκ Νέας Ὑόρκης. «Οὐάσιγκτων, 24 τοῦ μηνός.......... (ἀναγινώσκει).............». Εἰδοποιεῖ ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἀμερικῆς, ἡ ὁποία πονεῖ τοὺς σιτοπαραγωγούς, ὅτι λόγῳ τοῦ περισσεύματος τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας καὶ λόγῳ τῆς ἐντάσεως τῆς καλλιεργείας εἰς ἄλλας χώρας, κατὰ τὸ 1949, νὰ περιορίσουν τὰς καλλιεργείας των κατὰ 8%. Δηλαδή, ἓν ἔτος, πρὸ τῆς σπορᾶς καὶ τῆς συγκεντρώσεως. Ἔτσι σκέπτονται αἱ Κυβερνήσεις, ὅταν ἐργάζωνται, ἔτσι σκέπτονται αἱ Κυβερνήσεις, ὅταν ἔχουν σύστημα, ὅταν πονοῦν τὸν ἀγρότην. Ἀλλὰ ὅταν καθεύδουν, ὅταν ἀδιαφοροῦν, ὅταν δὲν αἰσθάνονται, τί ὑπέστη ὁ ἀγρότης, παρὰ ἀναμένουν μοιρολατρικῶς, τί θέλετε, κύριοι, νὰ κάμωμεν ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι καταγόμεθα ἀπὸ τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος πολεμᾷ εἰς τὴν Πίνδον; Νὰ μὴ σᾶς ἐλέγξωμεν; Καὶ δημοκοποῦμεν, διότι σᾶς ἀφυπνίζομεν καὶ δημοκοποῦμεν, διότι προσπαθοῦμεν νὰ σᾶς ἐλέγξωμεν καὶ νὰ σᾶς ἐνισχύσωμεν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων σας; (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς), Δὲν δημοκοποῦμεν, κύριοι, ἐργαζόμεθα, ἐνῷ σεῖς δὲν ἐργάζεσθε. Δὲν δημοκοποῦμεν, κύριοι, προσπαθοῦμεν νὰ σᾶς δώσωμεν τόνωσιν, διὰ νὰ ἠμπορέσετε, νὰ ἐνδιαφερθῆτε διὰ τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ σεῖς ἀδιαφορεῖτε. Ἀλλὰ μήπως εἶναι τοῦτο μόνον; Τί εἶπεν ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστόν εἰς ὅλους τοὺς Ἕλληνας. Προσέξατε, κύριοι, νὰ μὴ ἐπιβαρύνετε τὸν προϋπολογισμόν, διότι αὐτὸ καὶ μόνον μᾶς ἐνδιαφέρει. Αὐτὸ καὶ μόνον εἶπεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπρόσεξεν, καὶ ἀκοῦστε πῶς ἐπρόσεξεν, διὰ νὰ σχηματίσετε ἀντίληψιν περὶ τοῦ τρόπου, κατὰ τὸν ὁποῖον σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία Κυβέρνησις ἀνεπαρκῶς κυβερνᾷ τὴν χώραν. Ἔχετε, κύριοι, 1.800.000 δελτία διὰ δωρεὰν διανομήν; Ἔχετε μίαν ζημίαν 136 δισ. Προσπαθήσατε αὐτὸ τὸ ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον ... (δὲν ἠκούσθη)... καὶ ἡ σοφὴ Κυβέρνησις τῆς χώρας, ἐσκέφθη καὶ ἀπεφάσισεν. Ἀπεφάσισε νὰ περικόψῃ τὰ δελτία τῆς Θράκης, τῆς Μακεδονίας, τῆς Φθιωτιδοφωκίδος, τῆς Βοιωτίας, ἀπὸ τοὺς σιτοπαραγωγούς; Ὄχι. Ἀπὸ ὅλους τοὺς κατοίκους τῶν περιφερειῶν ἐκείνων. Αὐτό, εἶναι τὸ ἐπιχείρημα τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία προσπαθεῖ νὰ καλυφθῇ ὄπισθεν τοῦ ἐγγράφου τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, τὸ ὁποῖον ζητεῖ ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ σίτου. Ἀλλὰ δὲν τοὺς εἶπεν ἡ Κυβέρνησις, ποῖος εἶναι ὁ δρόμος, τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀκολουθήσωμεν. Δὲν καλύπτεσθε, διότι εἶσθε ὑπεύθυνος, διότι οἱ ἀγρόται, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἢ κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι 1.300.000 δελτίων, τὸ ἐρρίξατε εἰς τοὺς ὤμους τῶν ἀγροτῶν καὶ δὲν τὸ ἐρρίξατε εἰς τοὺς ὤμους τῶν εὐπόρων καὶ πλουσίων, διότι εἰς τὰ ὀρεινὰ χωριὰ τῆς Βοιωτίας, διότι εἰς τὸ Κυριάκι, εἰς τὸ Ζερίκι, εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν περιφέρειαν, ποὺ δὲν παράγουν οὔτε κόκκον σίτου, διατὶ ἀφαιρεῖτε τὸ δελτίον; Αὐτὰ εἶναι τὰ ζητήματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔχει εὐθύνας ἡ Κυβέρνησις καὶ ὀφείλει νὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι δὲν πρόκειται περὶ παρονυχίδος. Ἀφαιρεῖτε τὸν ἄρτον, τὸ ψωμὶ τοῦ λαοῦ καὶ ὅταν ἀφαιρεῖτε τὸ ψωμὶ τοῦ λαοῦ, τὸν προωθεῖτε ἐκεῖ ὅπου δὲν πάει ὁ ἀγρότης, ἐκεῖ ποὺ δὲν ἐννοεῖ νὰ πάῃ, διότι ἔχει αἰσθήματα, ἔχει φρονήματα, ἀνώτερα ὅλων ἡμῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης, κύριοι, καὶ αὐτὰ τὰ σφάλματα τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα ὀφείλει νὰ ἀντιληφθῇ καὶ ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, διότι ἔχει κακοὺς συμβούλους παρ’ αὐτῇ καὶ ὄχι καλοὺς συμβούλους. Ἀκούσατε. Εἶπεν ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, κύριοι, προσέξατε νὰ μὴ διαταράξετε τὸν προϋπολογισμόν. Εἶναι ὀρθὸν τοῦτο, διότι ἡ κοινωνικὴ πολιτική, δὲν πρέπει νὰ προσβάλεται ἀπὸ τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα καὶ τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα, Ἀσκήσατέ την ἐσεῖς, ὅπως θέλετε εἰς τὸν τόπον σας, ἀλλὰ ἐγὼ ἐννοῶ νὰ μὴ προσβάλῃ ἡ κοινωνική σας πολιτική, τὸ πρόβλημα τὸ οἰκονομικὸν καὶ ὀρθῶς. Καὶ συνέστησεν ἐπιπροσθέτως, προχωροῦσα καὶ σιγουράρουσα τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐσεῖς δίνετε εἰς τοὺς ἀρτεργάτας 600 δρχ. τὴν ὀκᾶν τὸ ψωμί. Διατὶ κάνετε αὐτὴν τὴν πολιτικὴν τὴν χαριστικήν, διατὶ κάμετε αὐτὴν τὴν κοινωνικὴν πολιτικήν, ὑπὲρ τοῦ ἀρτεργάτου εἰς βάρος τοῦ παραγωγοῦ; Καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν τολμᾷ νὰ λάβῃ μέτρα. 600 δρχ. τὴν ὀκᾶν εἰς τοὺς ἀρτεργάτας καὶ 1.800 δρχ. τὴν ὀκᾶν εἰς τὸν καλλιεργητὴν παραγωγόν, ὁ ὁποῖος ἐπὶ ἓν ἔτος ἐργάζεται ἀπὸ πρωΐας μέχρι νυκτός, διὰ νὰ ἀποκομίσῃ τὸ εὐτελὲς αὐτὸ τίμημα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). Καὶ προσπαθεῖ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία οὐδέποτε ἐσκέφθη ὅπως ἔπρεπε νὰ σκεφθῇ, οὐδέποτε ἐπόνεσεν, ὅπως ἔπρεπε νὰ πονέσῃ, προσπαθεῖ νὰ κρυβῇ ὄπισθεν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, προσπαθεῖ ἀλλὰ δὲν τὴν διαφωτίζει, ἐργάζεται, ἀλλὰ δὲν τῆς παρουσιάζει τὰ πράγματα, ὅπως αὐτὰ εἶναι. Διότι ἐὰν λέγετε, ὅτι ἡμεῖς δημοκοποῦμεν, ὅταν σᾶς ἐλέγχομεν, ὅτι κακῶς ἀφαιρεῖτε τὰ δελτία ἀπὸ τοὺς σιτοπαραγωγούς, σεῖς τί κάμετε ὡς Κυβέρνησις; Δίδετε 600 δρχ. τὸν ἄρτον εἰς τοὺς ἀρτεργάτας καὶ σᾶς κακίζει ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή, καὶ ἐκεῖ δὲν προσέχετε τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, ἐνῷ διὰ τοὺς ἀγρότας τὴν ἐπροσέξατε ἀπολύτως, καὶ ἔρχεσθε ἐδῶ νὰ ἐφαρμόσετε αὐτὰ τὰ ἀντίποινα, τὰ φοβερά, τὰ ὁποῖα ἐφηρμόσατε καὶ ἐφαρμόζετε κατὰ τῶν ἀτυχῶν ἀγροτῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτική σας ἡ ἀγροτική. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτική σας τοῦ σίτου, αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτική σας τοῦ ἄρτου, τὴν ὁποίαν κακίζει ἡ Βουλὴ καὶ οἱ βουλευταί, οἱ ἔχοντες συναίσθησιν τῆς ἀποστολῆς των καὶ συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν των καὶ τῶν καθηκόντων των ἔναντι τοῦ πάσχοντος ἀγροτικοῦ κόσμου. Δὲν δημοκοποῦμεν. Οἱ ἀγρόται δὲν πρόκειται νὰ μεταβάλουν τὰς ἰδέας των. Εἶναι Ἕλληνες, καὶ θὰ παραμείνουν Ἕλληνες, ἀλλὰ σεῖς ὅπως ἐργάζεσθε, τοὺς ἀδικεῖτε. Καὶ πρέπει νὰ τὸ αἰσθανθῆτε ὡς κυβερνῆται τῆς χώρας, ὅτι τοὺς ἀδικεῖτε, ἀλλά, ἀμφιβάλλει κανεὶς ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ σκεφθῆτε κἂν περὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς σοβαρῶς. (Χειροκροτήματα). Ζητοῦμεν ὅθεν, παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τὰ 1.800.000 δελτία, νὰ μὴ τ’ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τοὺς ἀγρότας ἢ μᾶλλον ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῶν περιφερειῶν, διότι ὑπάρχουν κάτοικοι τῶν περιφερειῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν κόκκον σίτου. Ἐρωτοῦν πῶς θὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἐσκέφθητε, κύριοι, σεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωπεῖτε τὴν χώραν, ὅτι ἀπὸ τὴν στιγμὴν αὐτὴν φέρετε τὸν λαὸν εἰς μίαν ἀπόγνωσιν διότι τοῦ στερεῖτε τὸν ἄρτον; Ὁ Ἕλλην ἀγρότης καὶ ὁ Ἕλλην ἐργάτης καὶ ὁ Ἕλλην ὁ ζῶν εἰς τὴν ὀρεινὴν Ἑλλάδα δὲν ζητεῖ ἀπὸ σᾶς τίποτε ἄλλο, παρὰ τὸ ψωμί του. Ἐπῆγα, κύριοι, εἰς τὴν περιφέρειαν Θηβῶν καὶ λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι ἐδῶ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Θρησκευμάτων, καὶ μοῦ λέγουν οἱ κάτοικοι τῆς Τανάγρας δὲν θέλουμε τίποτε ἄλλο, κατανοοῦμεν, ὅτι εἶναι δύσκολος ἡ θέσις τῆς Κυβερνήσεως, θέλουμε τὸ ψωμάκι μας, νὰ μᾶς βοηθήσητε. Ἀντ’ αὐτοῦ ἡμεῖς, τοὺς τὸ ἀφαιροῦμεν. Αὐτὴν τὴν συναίσθησιν ἔχομεν, κύριοι βουλευταί, καὶ ἔπειτα μᾶς λέγουν, ὅτι δημοκοποῦμεν, δημοκοποῦμεν ἢ προσπαθοῦμεν νὰ ἀφυπνήσωμεν τοὺς κοιμωμένους; Τὸ δρᾶμα τὸ ὁποῖον ζῇ ἡ Ἑλλάς, πρέπει νὰ τὸ ἐννοήσητε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ κατ’ ἄλλον τινὰ τρόπον καὶ νὰ ἐπιρρίπτωμεν τὰς εὐθύνας εἰς ἄλλους. Τὰς εὐθύνας τὰς ἔχει καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ Βουλή, ἡ ὁποία κρατεῖ τὴν Κυβέρνησιν. Αὐτὸ εἶναι τὸ κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα. Κύριοι, ἀπαγορεύεται ἡ μεταφορά, διατί; Ἠκούσαμεν περιέργους ἀντιλήψεις, ξεύρετε διατὶ ἀπαγορεύεται ἡ μεταφορά, διότι ὑπάρχει... (δὲν ἠκούσθη)... τὸν σῖτον, τὸν ὁποῖον ἔχουν οἱ σιτοπαραγωγοὶ νὰ τὸν κρατήσουν ἐκεῖ. Διότι θὰ ἀφαιρεθοῦν τὰ δελτία τῶν μὴ σιτοπαραγωγῶν, καὶ θὰ ἀναγκάσουν τοὺς σιτοπαραγωγοὺς νὰ δώσουν τὸν σῖτον εἰς τοὺς ἐνδεεῖς καὶ τοὺς ἀπόρους αὐτούς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους θὰ ἀφαιρέσωμεν τὸ ψωμί; Περίεργος νοοτροπία. Κοινὸς νοῦς δὲν δικαιολογεῖ τοιούτους συλλογισμούς, εἶναι περίεργον τὸ θέαμα. Καὶ ἐρωτᾶται: Κύριοι, δὲν κόπτετε τὰ δελτία ἀπὸ τοὺς εὐπόρους τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Λειβαδιᾶς, διότι ὑπάρχουν καὶ εὔποροι τῆς Λειβαδιᾶς, ἀπὸ τοὺς βιομηχάνους τῆς Λειβαδιᾶς, ἀλλὰ ἀφαιρεῖτε τὰ δελτία ἀπὸ τοὺς κατοίκους τοῦ Ἑλικῶνος; Διατὶ ἐφθάσατε εἰς αὐτὸ τὸ συμπέρασμα. Ἄ! κύριοι βουλευταί, ἀκούσατε σεῖς, πταίει ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ, αὐτὸ εἶναι τὸ μοτίβο τῆς Κυβερνήσεως καὶ πιστεύει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πιστεύω καὶ ἐγώ; Σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι ὁ λαὸς σκέπτεται, αἰσθάνεται καὶ πιστεύει καλλίτερον, ἀπὸ ὅτι σκέπτεσθε, πιστεύετε καὶ αἰσθάνεσθε σεῖς.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§48Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα καίτοι εἶμαι μέλος τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὁμοφώνως ἡ Ἐπιτροπὴ ὑπέβαλεν ἓν ἀποφάσει, τὸ πόρισμά της, τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος αὐτῆς καὶ ἑπομένως θὰ ἐπερίττευεν ἡ ὁμιλία μου, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν καὶ ἀπέναντι τῶν συμπολιτῶν μας καὶ ἀπέναντι τοῦ λαοῦ τῆς πατρίδος μας, ν’ ἀναπτύξωμεν τὰς γνώμας μας, μὲ τὴν παράκλησιν, ὅπως αἱ γνῶμαι μας εἰσακουσθῶσιν παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, διότι εἶναι γνῶμαι ἀμερόληπτοι, θετικαί, σωστικαὶ τῆς πατρίδος μας, καὶ πρὸ παντὸς γνῶμαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐξυπηρετήσουν τοὐλάχιστον τὸ σύνολον τῶν κατοίκων τῆς ἀγαπητῆς μας πατρίδος. Ἡμεῖς ἐπιμένομεν εἰς τὴν ἀντίληψιν τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς. Γνωρίζομεν, ὑπὸ ποίας περιστάσεις εὑρίσκεται ἡ πατρίς μας, χωρὶς νὰ θέλω νὰ κατηγορήσω τὴν Κυβέρνησιν, διότι πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὅλοι οἱ κύριοι ὑπουργοί, προσπαθοῦν ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχουν διὰ τὸ ζήτημα τοῦ σίτου. Ὅ,τι εἶναι δυνατὸν τὸ κάμουν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι παρεσύρθησαν εἰς ὡρισμένους κακοὺς ὑπολογισμούς, διότι καὶ ἂν ἡ ἀντίληψις τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ ἂν ἡ χθεσινὴ δήλωσις τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ αὐτῆς, τοῦ ἀπερχομένου εἰς τὴν Τρίπολιν ἰσχυρίζονται ὅτι θέλουμε ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὸ ἴδιον καὶ διὰ τῶν ἐφημερίδων καὶ ὁ νέος Πρέσβυς κ. Γκρέϊντυ δηλώνει καὶ ἡμεῖς θέλομεν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ ἡμεῖς καὶ ὑπεδείξαμεν ὅτι δὲν πρόκειται ὁ προϋπολογισμὸς νὰ θιγῇ, ἀπὸ τὴν τιμὴν, τὴν ὁποίαν προτείνει ἡ Ἐπιτροπή. Καὶ ἔτι περισσότερον, ἰδίᾳ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συνεκεντρώσαμεν καὶ ἀνέπτυξαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, νομίζομεν, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 2.500 δραχμῶν καὶ ἂν θεωρεῖται ὑπερβολικὴ ἀπὸ ὡρισμένους, διότι τὸ ποσοστὸν ἀνέρχεται εἰς πολὺ περισσότερον ἀπ’ ὅτι ἀνέρχεται διὰ τὰ ἄλλα προϊόντα, ἐν τούτοις ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι ἐφόσον ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ τῶν οἰκονομικῶν συμβούλων τούτων ὑποδεικνύεται, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἔλλειμμα εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις ἐντὸς τῶν πλαισίων τούτων νὰ δώσῃ τὴν ἐνίσχυσιν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ δώσῃ. Κύριε ὑπουργὲ τοῦ Ἐπισιτισμοῦ, ἔχω εἰς χεῖράς μου ἕνα πρακτικὸν τῆς Ἐπιτροπῆς, τῶν δαπανῶν ἀρτοποιήσεως τῆς 5.5.48, τῆς ὁποίας προήδρευσεν ὁ ἴδιος ὁ γενικὸς γραμματεὺς ὁ κύριος Μπαλάσκας, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι «δι’ ἑκάστην ὀκᾶν ἄρτου χορηγουμένην εἰς τὴν τέως διοίκησιν Πρωτευούσης, ἐπιβαρύνεται τὸ δημόσιον μὲ 400 δρχ.».

§49Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Πρὸς τῆς τελευταίας ἀποφάσεως.

§50Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ξεύρητε, ὅτι ἐπιβαρύνεται τὸ δημόσιον δι’ ἑκάστην ὀκᾶν σίτου διὰ τοὺς κατοίκους τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, μὲ 400 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Ἔχω θετικὰς πληροφορίας. Δὲν δύναται κανεὶς ν’ ἀρνηθῇ ὅτι εἰς μῦλον τοῦ Πειραιῶς ἐργάζονται περίπου 106 ὑπάλληλοι, ἐκ τῶν ὁποίων μόνον 22 εἶναι μυλεργάται, οἱ ἄλλοι εἶναι ἐπόπται καὶ παρεπόπται, ἀποθηκάριοι, γραφεῖς κλπ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως, τὰ γεγονότα ταῦτα, τὰ ὁποῖα προσπαθῶ, νὰ δώσουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀφορμήν, νὰ ἐξετάσῃ αὐτὰ τὰ ζητήματα καὶ ἀφοῦ ἐξετάσῃ τὰ ζητήματα αὐτὰ θὰ δώσῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πρέπει εἰς τὸν ἀγρότην, διότι ὅταν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι 650 δρχ. πέρνουν οἱ ἀρτεργάται καὶ οἱ ἀρτοποιοί, 152 δρχ. ἀλεστικὰ θὰ φθάσωμεν τὰς 800 δρχ.

§51Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ ποσὸν ποὺ ἀνεφέρατε, ὅσον ἀφορᾷ τὸ κόστος τῶν μυλεργατικῶν, προκύπτει, ὅτι, ἡ μεγαλυτέρα φθορὰ προέρχεται ἀπὸ τὰ ἀρτεργατικά. Εὗρον μίαν κατάστασιν ἀπαράδεκτον, διότι προπολεμικῶς ὁ ἀρτεργάτης ἀπέδιδεν 105 ὀκάδας ἄρτου καὶ σήμερον ἀποδίδει 50. Ἔχομεν ἤδη συστήσει Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἐπρότεινε τοὐλάχιστον 70 ὀκάδες, διότι βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν ἀμέσως εἰς τὴν προπολεμικὴν ἀπόδοσιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ζήτημα αὐτὸ εὑρίσκεται εἰς τὴν ὁδὸν τῆς ρυθμίσεως. Πρέπει ὅμως, νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλή, ὅτι τὰ ἀρτοποιεῖα πλὴν τῶν ἀρτεργατῶν διέθετον καὶ διαθέτουν ἀρτοϋπαλλήλους, λόγῳ τοῦ φόρτου τῆς ἐργασίας, τὸν ὁποῖον ἔφερεν ἡ διαδικασία τῆς τηρήσεως τῶν λογαριασμῶν τῶν δελτίων. Οἱ ἀρτοϋπάλληλοι ἦσαν εἰς ἀφορήτως δυσανάλογον ποσότητα, ἐν σχέσει μὲ τὴν γενομένην ἐργασίαν. Περιώρισε καὶ αὐτὸ τὴν ἀπόδοσιν καὶ ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς τοὺς περιορισμούς, ἀφ’ ἑνὸς τῶν ἀρτοϋπαλλήλων καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς αὐξήσεως τῆς ἀποδόσεως τοῦ ἀρτεργάτου, ἐπέρχεται ἤδη σημαντικὴ οἰκονομία, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἀρτοποιητικὰ ἔξοδα γενικῶς.

§52Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, προσέξατε καὶ τοῦτο, τὴν ἀπόδοσιν. Νὰ ἐπιβάλετε ἰδιαιτέρας δοκιμὰς διὰ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ ἀμερικανικοῦ ἀλεύρου καὶ τοῦ ἀλεύρου τοῦ ἐσωτερικοῦ. Τὸ ἀμερικανικὸν ἄλευρον δίδει πλέον τῶν 140%. Τοῦτο πρέπει νὰ τὸ προσέξετε, δι’ εἰδικῶν δοκιμῶν, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν μεγάλην βελτίωσιν ἐπὶ τῆς τιμῆς. Τὸ σιτάρι τοῦ ἐσωτερικοῦ δίδει 136%. Τὸ ἀμερικανικὸν φθάνει τὰ 146%. Προσέξατέ το.

§53Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν παραβάλετε αὐτοὺς τοὺς ἀριθμούς, μὲ τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἔδωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, θὰ ἴδητε, ὅτι, ἐκ τῶν 2 αὐτῶν ἀριθμῶν διαπιστοῦται τί γίνεται εἰς βάρος τοῦ σιτοπαραγωγοῦ, δηλαδὴ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ λέγει, ὅτι θέλω νὰ πάρω τὸ σιτάρι σου πρὸς 1.850 δρχ. τὴν ὀκᾶν, καθ’ ἣν στιγμὴν δίδει εἰς 2 μόνον τάξεις, τῶν μυλεργατῶν καὶ τῶν ἀρτεργατῶν μὲ 800 δρχ. καὶ τοῦτο εἰς βάρος τοῦ ἀγρότου. Κύριε ὑπουργὲ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχουν χημικοί, τοὺς ὁποίους διορίζετε σεῖς, εἰς διαφόρους μύλους, διὰ τὴν παραλαβὴν τοῦ σίτου κλπ. Διατί ὅλη αὐτὴ ἡ πολυτέλεια, ἀφοῦ ὑπάρχουν νόμιμοι χημικοὶ τοῦ Κράτους, τοῦ Γενικοῦ Χημείου; Ὅλα αὐτὰ ἐπιβαρύνουν τὸ σιτάρι καὶ καταλήγουν εἰς βάρος τοῦ λαοῦ.

§54Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Ἔτσι εἶναι ἡ διευθυνομένη οἰκονομία, κύριε συνάδελφε. Πρέπει κάπως νὰ ἐπιβλέπωνται ὅλα αὐτά.

§55Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, διὰ κάθε 100 δρχ., τὰς ὁποίας θὰ δώσετε ἐπὶ πλέον τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, ἐπιβαρύνεται μὲ 5 δισ. ὁ προϋπολογισμός. Δηλαδή, ἐὰν δώσωμεν 300 δρχ. εἰς τοὺς σιτοπαραγωγούς, θὰ ἐπιβαρύνωμεν τὴν διαχείρισιν τοῦ σίτου μὲ 15 δισ. δρχ. καὶ τοῦτο εἶναι λίαν εὔκολον περικόπτοντες τὰ περιττὰ ἔξοδα τῆς ἀρτοδοσίας. Περιορίσατε ὅμως, ὅλα τὰ ἄλλα ἔξοδα καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι θὰ γίνῃ μία ἐλάττωσις εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐφόσον τὸ ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον τυχὸν ὑφίσταται εἰς τὸν προϋπολογισμόν, προέρχεται ἀπὸ τὰ μεγάλα ἔξοδα τὰ ὁποῖα προκαλοῦν διάφοροι παράγοντες, οἱ ὁποῖοι παράγουν τὸν ἄρτον. Ἐγὼ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, κύριοι συνάδελφοι, ὄχι διὰ κανένα ἄλλον λόγον, παρὰ διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ, ὅτι, πρέπει νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασίν της. Ἐκεῖνο δὲ εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει περισσότερον νὰ ἐπιμείνῃ εἶναι τὸ ἑξῆς: Γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἄλλοι ὑπουργοί, ὅτι ὅταν ἐψηφίσαμεν, τὴν 31 Μαρτίου 1947 ἢ μᾶλλον ἐξεδώσαμεν τὸ Ν. Δ. τῆς 11.5.46, τὸ ἀφορῶν τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου, ὑπῆρχεν εἰς αὐτὸ διάταξις, εἰς τὸ ἄρθρον 2, § 2 καὶ 3, ἡ ὁποία κανόνιζε πῶς θὰ καθορίζεται ἡ τιμὴ τοῦ σίτου καὶ διὰ τὰς μελλούσας συγκεντρώσεις καὶ ἔλεγεν: «Ἡ διὰ παντὸς τρόπου..... ........... (ἀναγινώσκει)......................». Σᾶς τὸ λέγω αὐτό, διότι, ἐὰν ἐνθυμεῖσθε, καὶ τότε ἀντέστημεν, διότι καὶ τότε, τὸ 1946–47, εἶχε δημιουργηθῆ ἡ αὐτὴ μὲ τὴν σημερινὴν κατάστασιν εἰς τὰς σιτοπαραγωγικὰς περιφερείας καὶ ἐσπεύσατε μετὰ παρέλευσιν ἑνὸς μηνός, νὰ ἄρετε τὴν ἀπόφασίν σας αὐτήν. Δηλαδή, καὶ τότε ὅπως καὶ ἤδη ἀπηγορεύθη ἡ ἐλευθέρα μεταφορὰ σίτου. Διότι πρέπει νὰ ξεύρετε, κύριοι, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ σίτου, εἶχον 2.200 εἰς τὰς Βορείους Ἐπαρχίας τῆς χώρας καὶ ἀμέσως ἔπεσαν εἰς τὰς 1.500–1.600, μετὰ τὴν ἔγκρισιν τῆς τιμῆς τῶν 1.850 δρχ. καὶ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς μεταφορᾶς. Ὅλα δὲ τὰ πλοῖα τὰ ὁποῖα ἦσαν φορτωμένοι, ἐσταμάτησαν εἰς τοὺς λιμένας τῆς φορτώσεώς των καὶ οἱ ἔμποροι πληρώνουν σταλίας. Τὶ θέλετε, λοιπόν, νὰ κάνουν οἱ παραγωγοὶ τῶν περιφερειῶν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι πιέζονται ἀπὸ τὴν ἀνάγκην; Διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε, κύριε ὑπουργὲ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ὅτι ὡρισμέναι περιφέρειαι κάτω τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς, εἰς τὴν Θράκην, εἶναι ὅλοι σιτοπαραγωγοί, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰς ἄλλας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ὅλαι καπνοπαραγωγοὶ καὶ δὲν θὰ πάρουν οὔτε μία ὀκᾶ σιτάρι καὶ ἀναγκάζονται οἱ ἄλλοι πάλιν νὰ πωλήσουν ὡρισμένας ποσότητας σιταριοῦ, διὰ νὰ πάρουν ὅ,τι τοὺς χρειάζεται. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ κάτι ἄλλο ἐντὸς τῆς περιφερείας τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπῶ, οἱ ἀκριτικοὶ πληθυσμοὶ ηὐνοήθησαν ἀπὸ ὅλας τὰς κυβερνήσεις καὶ τοὺς δίδουν διπλῆν μερίδα ἄρτου, διότι εἶναι μόνον καπνοπαραγωγοί, οἱ ὁποῖοι παράγουν 40–50 ὀκάδες καπνοῦ κατὰ στρέμμα καὶ δὲν φυτεύουν περισσότερα τῶν 4 στρεμμάτων. Κατοικοῦν εἰς τὰς ὑπωρείας τῆς Ροδόπης καὶ ἀποτελοῦνται ἀπὸ διαφόρους συνοικισμοὺς καὶ δὴ κατοικουμένους ἀπὸ Πομάκους. Ἐὰν ὅλοι παίρνουν 2 αὐτοὶ παίρνουν 4 καὶ ἔρχεσθε σεῖς διὰ τῆς ἀποφάσεώς σας καὶ τοὺς καταδικάζετε εἰς τὸν διὰ τῆς πείνης θάνατον, ἐφ’ ὅσον τοὺς κόβετε τὴν ἀρτοδότησιν, θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ γίνῃ αὐτό.

§56Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Ἀνέφερα καὶ εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅτι παρ’ ὅλην τὴν περικοπὴν τῆς ἀρτοδοτήσεως, αἱ οἰκογένειαι τῶν ἀνταρτοπλήκτων, τῶν στρατιωτικῶν καὶ τῶν ἀκριτῶν λαμβάνουν κανονικῶς πάντοτε τὸν ἄρτον.

§57Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Πρὸ δύο ἀκριβῶς μηνῶν ἐζήτησα πληροφορίας ἀπὸ τὸ Κέντρον Μεσολογγίου διατὶ ἐσταμάτησε ἡ ἀρτοδότησις καὶ μοῦ εἶπον ὅτι εἶχον ἐντολὴν ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Προνοίας.

§58Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐπιμένει εἰς τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, νὰ ἀποδώσετε τὸ δίκαιον εἰς τὸν σιτοπαραγωγόν, εἰς τὸν ἀγρότην αὐτόν, ὁ ὁποῖος θυσιάζει τὰ πάντα ὑπὲρ τῆς Πατρίδος. Δηλαδή, ἐν συμπεράσματα, προτείνω: 1) Νὰ αὐξηθῇ ἡ τιμὴ τοῦ σίτου εἰς δραχμὰς 2.300, 2) νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐλευθέρα μεταφορὰ τοῦ σίτου καὶ 3) νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἀρτοδότησις ὅλων τῶν πληθυσμῶν Θράκης καὶ Μακεδονίας.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει πρότασις συναδέλφων, ὅπως εἰς τὸ προσωπικὸν τῆς Βουλῆς τὸ ὁποῖον πραγματικῶς ἐργάζεται ἐντατικῶς «............... ............ (ἀναγινώσκει)..................».

§60ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§62ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.20′ μ.μ.)