1948.07.24

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 105η

Σάββατον 24 Ἰουλίου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7.05′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Δημήτριος Χατζίσκος ὑπέβαλε τὴν κάτωθι δήλωσιν: Ἡ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ληφθεῖσα ἀπόφασις ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς συγκεντρώσεως καὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἐγχωρίου σίτου, συνετάραξε καὶ ἐξήγειρε τὰς σιτοπαραγωγικὰς περιφερείας. Ἐπίσης ἡ διακοπὴ τῆς ἀρτοδοτήσεως καὶ τῆς διανομῆς ἀλεύρων ἢ σίτου εἰς τὰς περιφερείας Θράκης, Μακεδονίας, Θεσσαλίας, Φθιωτιδοφωκίδος καὶ Βοιωτίας, ἀποτελεῖ αὐθαίρετον πρᾶξιν, καὶ κατάφωρον ἀδικίαν, θανάσιμον πλῆγμα κατὰ τῶν ἀπόρων τάξεων, διὰ τὸν διαχωρισμὸν εἰς τὴν κοινωνικὴν μεταχείρισιν τῶν πολιτῶν τῶν διαφόρων τῆς Χώρας διαμερισμάτων, τὰ ὁποῖα ἐδεινοπάθησαν καὶ δεινοπαθοῦν ἀκόμη. Διαμαρτύρομαι ἐντόνως, διὰ τὰς ληφθείσας Κυβερνητικὰς ἀποφάσεις, κατὰ τὰς κρισίμους καὶ ἀγωνιώδεις αὐτὰς στιγμάς. Συμφωνῶ καὶ ἐμμένω εἰς τὰ δίκαια καὶ μετριοπαθῆ πορίσματα τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὰς ἀπόψεις τῶν παραγωγῶν, διατυπωθείσας ὑπὸ τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας, Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, τιθέμενος παρὰ τὸ πλευρὸν τοῦ ἀγωνιζομένου ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Καὶ τέλος ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀναθεωρήσῃ τὰς ληφθείσας ἀποφάσεις της, τὴν παραίτησίν μου ἐκ τοῦ βουλευτικοῦ ἀξιώματος.

Δ. ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ

§4Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Εἶναι παραίτησις αὐτή;

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπὸ αἵρεσιν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βογιατζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 48736) 16.7.48 ἐγγράφου του, διαβιβάζει τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4510)4.6. 48 ἔγγραφον τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσ)νίκης μετὰ μηνύσεως καὶ λοιπῶν σχετικῶν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μπασιάκου, τοῦ Γεωργίου Σ. Χωραΐτου ἐπὶ ἐξυβρίσει καὶ ἀδίκῳ ἐπιθέσει καὶ ζητεῖ τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας τούτου, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 48490) 19.7.48 ἐγγράφου του διαβιβάζει τὸ ὑπ’ ἀριθ. 14807)9.6. 48 ἔγγραφον τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ μηνύσεως καὶ λοιπῶν σχετικῶν κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Λακωνίας κ. Α. Βρεττάκου, τοῦ ὑποσμηναγοῦ Σπένδου Δ. ἐπὶ συκοφαντικῇ διὰ τοῦ τύπου δυσφημήσει καὶ ζητεῖ τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς τούτου ἀσυλίας, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβολευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου γονέων καὶ κηδεμόνων τῶν μαθητῶν τῆς Ἐμπορικῆς Σχολῆς Πατρῶν, ζητούντων ἄμεσον συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Σχολῆς, παρουσιάζοντος σοβαρωτάτας ἐλλείψεις, ἐπὶ βλάβῃ ἀνυπολογίστῳ τῆς μαθητιώσης νεολαίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδης ἀναφέρει εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι αἱ καταφθάνουσαι ἐκ τῆς περιφερείας Πατρῶν πληροφορίαι, ἐν σχέσει μὲ τὴν δρᾶσιν καὶ τὰς προωθήσεις τῶν συμμοριτῶν εἶναι ἄκρως ἀνησυχητικαὶ προβλέπεται δὲ ἐπίθεσις τῶν συμμοριτῶν κατὰ τῆς Ἀχαΐας καὶ τῶν Πατρῶν καὶ συνιστᾷ εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν νὰ διατάξῃ ἐπειγόντως τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαιούντων μέτρων πρὸς ματαίωσιν τοῦ συμμοριτικοῦ σχεδίου καὶ καθησύχασιν τῶν ἀγωνιώντων πολιτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κ. Καλαμαρᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς πόλεως Χαλανδρίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μετακίνησιν τῆς ἀφετηρίας τῶν αὐτοκινήτων Χαλανδρίου ἀπὸ Ὁμονοίας εἰς Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον. Ἡ ἀλλαγὴ αὕτη τῆς ἀφετηρίας, παλαιοτέρας ὅλων τῶν ἄλλων γραμμῶν, ἐδημιούργησε νέκρωσιν τῆς κινήσεως τοῦ προαστείου. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Α. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Θεσσαλονίκης καὶ παρακαλεῖ ὅπως ἐφαρμοσθῶσιν αἱ ἀποφάσεις τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς βουλευτῶν, διὰ τῶν ὁποίων καθορίζεται ἡ τιμὴ ἀσφαλείας καὶ τὸ ποσὸν τοῦ συγκεντρωθησομένου σίτου καὶ ἐπεκταθῇ ἡ συγκέντρωσις καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν σιτηρῶν, συνεχισθῇ δὲ ἡ ἀρτοδότησις τῶν πληθυσμῶν τῶν σιτοπαραγωγικῶν πληθυσμῶν. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Θ. Διακουμόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀρτεργατῶν Ξάνθης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ἐπίλυσιν τῶν ἀρτεργατικῶν ζητημάτων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Κούτσικας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Διοδίων Μεσσήνης, ζητοῦντος ὅπως ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ ἐμπορία τοῦ σταφιδοκάρπου. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ.κ. Ι. Δούμπας, Π. Ἰακώβου, Γ. Μόσχος καὶ Χ. Ἀλεξανδρίδης, διαμαρτύρονται διὰ τὸν καθορισμὸν ἐξευτελιστικῆς τιμῆς ἀσφαλείας σίτου. Ὁ Σύνδεσμος Τ.Τ.Τ. Ὑπαλλήλων Θεσσαλονίκης, ζητεῖ ἴσην μεταχείρισιν μετὰ τῶν λοιπῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων ὡς πρὸς τὰς ἀμοιβὰς. Οἱ ἀνάπηροι Ἐπαρχίας Θηβῶν διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην περικοπὴν συντάξεων καὶ μισθῶν τῶν ἐργαζομένων ἀναπήρων. Οἱ κάτοικοι Ἀρνίσης–Ἐδέσσης διαμαρτύρονται διὰ διαταχθεῖσαν σύμπτυξιν λόχου Ἀρνίσης. Ὁ Σύνδεσμος Σιδηροδρομικῶν Θεσσαλίας, τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Βόλου καὶ ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἀθηνῶν διαμαρτύρονται διὰ τὴν καθυστέρησιν πληρωμῆς μισθῶν εἰς ὑπαλλήλους Θεσσαλικῶν Σιδηροδρόμων καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἐξόφλησιν καθυστερουμένων μισθῶν καὶ ἐπίλυσιν αἰτημάτων των. Ὁ Σύλλογος πωλησάντων ἀκίνητα ἐπὶ κατοχῆς Νομοῦ Ἀχαΐας διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ψήφισιν τοῦ προταθέντος ψηφίσματος περὶ ἀγοραπωλησιῶν ἐπὶ ὑπουργείας ἀειμνήστου Λαδᾶ καὶ ζητεῖ τὴν ἄμεσον ψήφισιν τούτου ἄνευ οὐδεμιᾶς τινὸς μεταβολῆς. Τὰ Ἐθνικὰ καὶ Ἐργατοϋπαλληλικὰ Κέντρα Χανίων καὶ Αἰγίου διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην περικοπὴν ἀποδοχῶν ὑπαλλήλων καὶ ἰατρῶν Ι.Κ.Α. Οἱ ἄστεγοι σεισμοπλήκτων χωρίων Πυλῶν Καρπάθου ζητοῦν ἄμεσον ἀποστολὴν στεγαστικῶν ὑλικῶν, λόγῳ τοῦ ἐπερχομένου χειμῶνος. Ὁ Δήμαρχος Ἐδέσσης ζητεῖ τὴν κρατικὴν ἐνίσχυσιν πρὸς ἀνακαίνισιν τοῦ ὑδραγωγείου τῆς πόλεως καὶ παρεμπόδισιν ἐπεκτάσεως τύφου. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Θεσσαλονίκης ζητεῖ ἄμεσον κατάργησιν διαπυλίων τελῶν. Ὁ Νομάρχης Ἕβρου, διὰ τηλεγραφήματός του, διαβιβάζει παράκλησιν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σαμοθράκης, ζητοῦντος τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου, πρὸς προστασίαν ἐλαιοκάρπου, ἀπειλομένου διὰ καταστροφῆς. Ὁ Συνεταιρισμὸς Γρὶ–Γρὶ Παγασητικοῦ διαμαρτύρεται διὰ χορήγησιν ἀδείας εἰσαγωγῆς ἁλιπάστων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἥτις ἐπιφέρει ζημίας εἰς Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν. Οἱ Σταφιδοπαραγωγοὶ Κρεσταίνων ζητοῦν ὅπως ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ ἐμπορία τοῦ σταφιδοκάρπου. Τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων Ἀθηνῶν ζητεῖ τὴν μὴ περικοπὴν τῶν ἐπιδομάτων προσωπικοῦ τοῦ Ἱδρύματος. Τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα Χίου, Ἀγρινίου, οἱ χαρτεργάται Αἰγίου καὶ τὸ Σωματεῖον φορτοεκφορτωτῶν λιμένος Κερκύρας ζητοῦν ἄμεσον κατάργησιν τοῦ νόμου 28, αὔξησιν ἡμερομισθίων καὶ μισθῶν, βάσει σημερινῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἰατρικοῦ, Φαρμακευτικοῦ καὶ Ὀδοντιατρικοῦ Συλλόγου Φλωρίνης ζητεῖ ὅπως διατηρηθῇ ὑπὲρ Τ.Σ.Α.Υ. ἡ φορολογία τῶν ἰδιοσκευασμάτων, ὡς κυριωτέρου πόρου τοῦ Ταμείου των. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πειραιῶς διαμαρτύρεται διὰ τὸν ἀποκλεισμὸν τῶν τέκνων τῶν ἐργατοϋπαλλήλων ἀπὸ τὰς παιδικὰς ἐξοχὰς καὶ ζητεῖ ὅπως συμπεριληφθοῦν εἰς τὸ πρόγραμμα παιδικῶν ἐξοχῶν καὶ τὰ τέκνα τῶν ἐργατῶν. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Βασλιτσίου Κοζάνης καὶ τὴν μὴ εἰσέτι ρύθμισιν ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἡμερομισθίων, ὁ Σύλλογος θυμάτων κομμουνιστῶν Καλαμῶν, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην διακοπὴν τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐκτελεσθέντων ἀνδρῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας καὶ ζητεῖ τὴν ματαίωσιν ταύτης. Τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ σταφιδίνης. Τὸ Ἐμπορικὸν καὶ Βιομηχανικὸν Ἐπιμελητήριον Θεσσαλονίκης, ζητεῖ τὴν ἄμεσον κατάργησιν τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν διὰ τοὺς βιομηχάνους Β. Ἑλλάδος. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ψήφισιν τοῦ ψηφίσματος περὶ ἀκυρώσεως τῶν κατὰ τὴν περίοδον κατοχῆς πωληθέντων ἀκινήτων. Ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Αἰγίου, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Α.Σ.Ο. ἀγορὰν σταφίδος εἰς ἐξευτελιστικὴν τιμήν, ζητεῖ ἄμεσον καταβολὴν προσθέτου τιμῆς σταφίδος, ἐκ διαφορᾶς ἀξίας ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος. Τὸ Σωματεῖον τῶν ἐκ Βουλγαρίας ἀπελαθέντων Ἑλλήνων ὑπηκόων, ζητεῖ τὴν ἄμεσον ρύθμισιν τῶν ἐπαγγελματικῶν δικαιωμάτων καὶ συμφερόντων των. Τὰ θύματα πολέμου τοῦ ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ Ἀθηνῶν, ζητοῦν ὅπως διανεμηθοῦν τὰ περισσεύματα τοῦ ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ κινδύνων πολέμου εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἀπολεσθέντων ναυτικῶν τοῦ ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ κλπ. Ἡ Συνεργατικὴ Συγκοινωνιακῶν Αὐτοκινητιστῶν ὁδηγῶν καὶ τεχνιτῶν Παλαιῶν Πολεμιστῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ζητεῖ ὅπως, κατὰ τὴν μελετωμένην διανομὴν τῶν δισχιλίων αὐτοκινήτων τοῦ ὁμίλου Μποδοσάκη, παραχωρηθῇ καὶ εἰς αὐτοὺς ὁ ἀντίστοιχος ἀριθμὸς αὐτοκινήτων. Ὁ Σύλλογος ὑπαλλήλων ἀεριόφωτος Ἀθηνῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀντεργατικὴν καὶ ἐχθρικὴν συμπεριφορὰν τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Φωταερίου πρὸς τὸν Γεν. Γραμματέα τοῦ Συλλόγου των. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον καὶ διάφορα ἄλλα Σωματεῖα Λουτρακίου, ζητοῦν ἄμεσον κατάργησιν τοῦ νόμου 28, κατάργησιν τοῦ 15% διὰ τὰς ἐπαρχίας κλπ. Ὁ Γεωργικὸς Συνεταιρισμὸς Γιδᾶ, ζητεῖ καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας σίτου 3.000 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ὁ Καπνεργατικὸς κόσμος Καβάλας, ζητεῖ τὴν ταχεῖαν συγκέντρωσιν καπνῶν ἐσοδείας 1947–48, αὔξησιν ἡμερομισθίων κατὰ 50% κλπ. Τὸ Ἐθνικὸν Ἐργατικὸν Κέντρον Κερκύρας, ζητεῖ ἄμεσον λειτουργίαν τῶν ὑποκαταστημάτων ἀνεργίας καὶ τὴν βελτίωσιν τῶν ἐπιδομάτων τῶν ἀνέργων, κατάργησιν τοῦ νόμου 28 κλπ. Ὁ Σύλλογος Ἑλλήνων Ὁμήρων Βουλγαρίας Νομοῦ Δράμας, ζητεῖ ὅπως χορηγηθῶσιν εἰς τὰ μέλη των εἴδη ἱματισμοῦ καὶ ὑποδήσεως. Ἡ Ἕνωσις Ἐργατῶν Τυπογράφων Κερκύρας, τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Κυκλάδων καὶ τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Καλαμῶν, ζητοῦν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν μισθωτῶν τοῦ ἰδιωτικοῦ δικαίου κατὰ 30%, κατάργησιν τοῦ 15% διὰ τὰς ἐπαρχίας καὶ τοῦ νόμου 28 κλπ. Ὁ Πρόεδρος Ὀργανώσεως Ναυλομεσιτῶν καὶ Πρακτόρων καὶ ὁ Διευθυντὴς Ὁμορρύθμου Ἑταιρείας παθόντων πλοιοκτητῶν Πειραιῶς, ζητοῦν νομοθετικῶς ματαίωσιν τῆς ἐπιδιωκομένης δικαστικῶς ὑπὸ ἐκκαθαριστῶν Ἑταιρείας διαχειρίσεως τῶν 100 πλοίων ΜΙΝ. Ὁ λαὸς Κατερίνης καὶ περιχώρων διαμαρτύρεται διὰ τὰς συνεχιζομένας ἐξοντώσεις ἀθώων πολιτῶν ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν καὶ ζητεῖ τὴν ἐπέμβασιν τοῦ Ο.Η.Ε. πρὸς κατάπαυσιν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Ἐπιτροπὴ κατοίκων πόλεως Καβάλας, ζητεῖ τὴν λῆψιν ἀμέσων μέτρων πρὸς συντήρησιν καὶ συγκράτησιν εἰς νομιμότητα καπνεργατικῆς τάξεως, λόγῳ τῆς ἐξαθλιώσεώς της. Σταφιδοπαραγωγοὶ Ἀχαΐας, ζητοῦν ὅπως ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ ἐμπορία τοῦ σταφιδοκάρπου. Τὸ Ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον Χίου, ζητεῖ κατάργησιν τοῦ νόμου 1960 τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, πλήττοντος συμφέροντα εἰσαγωγῶν ἐπαρχιῶν κλπ. Οἱ Καπνοπαραγωγοὶ Ἀλιστράτης καὶ Ροδολίβους, διαμαρτύρονται διὰ τὴν προσφερομένην παρὰ τῶν καπνεμπόρων ἐξευτελιστικὴν τιμὴν εἰς καπνὰ ἐσοδείας 1947 καὶ ζητοῦν τὸν συμψηφισμὸν πρὶμ εἰς χρέος Ἀγροτραπέζης. Οἱ ἐπὶ κατοχῆς πλουτίσαντες κάτοικοι Πατρῶν διαμαρτύρονται κατὰ τῆς Ἐπιτροπῆς ἀναψηλαφίσεως ὑποθέσεώς των, ἥτις κατέταξε τούτους εἰς πληρωμὴν νέου φόρου καὶ ζητοῦν ἀναστολὴν πληρωμῆς τοῦ φόρου μέχρι δικαίας λύσεως ζητήματός των. Ὁ Α. Ἀραμπατζῆς, κάτοικος Βελεστίνου, πρώην τηλεγραφοφύλαξ, ζητεῖ ὅπως ἀναγνωρισθῇ δικαίωμα συντάξεως καὶ εἰς τοὺς μὴ ὑποβαλόντας ἐγκαίρως αἰτήσεις, πρὸς ἀναγνώρισιν τοῦ δικαιώματος. Ὁ Π. Τρουμπῆς, ἔμπορος, κάτοικος Κορίνθου, ζητεῖ τὴν μὴ ἀκύρωσιν τῶν ἐπὶ κατοχῆς γενομένων ἀγοραπωλησιῶν. Ὁ Ἀνδρέας Ἀντωνόπουλος, ἀνάπηρος πολέμου 1912– 1922, κάτοικος Πατρῶν, ζητεῖ τὴν κρατικὴν ἀρωγὴν πρὸς ἀνοικοδόμησιν τοῦ καταστραφέντος ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν περιπτέρου του. Ὁ Ε. Μαραγκάκης, ἀνάπηρος θυρωρὸς παρὰ τῇ Ἀγροτικῇ Τραπέζῃ Ἀθηνῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἀπόλυσίν του, καὶ ζητεῖ τὸν ἐπαναδιορισμόν του. Οἱ Παλαιοημερολογῖται Πλατανιστοῦ Καρύστου καὶ Βασιλικοῦ Χαλκίδος, ζητοῦν συνταγματικὴν κατοχύρωσιν θρησκευτικῆς συνειδήσεως. Ὁ Σύλλογος Εἰσαγωγικοῦ Ἐμπορίου Πατρῶν, ζητεῖ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου περὶ τηρήσεως λογιστικῶν βιβλίων. Ἡ Ἕνωσις Φυματικῶν Νομοῦ Καβάλας, ζητεῖ τὴν ἀναστολὴν τοῦ ἄρθρου 13, προβλέποντος τὴν ἐπαναφορὰν τῶν φυματικῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν εἰς τὴν καπνεργασίαν, δι’ ὅσους ἤθελον κριθῆ ὡς ὁριστικῶς κλινικῶς ἰαθέντες παρὰ τῆς Ὑγειονομικῆς Ἐπιτροπῆς τούτου. Ἡ Ἕνωσις Λαϊκῶν Ξενοδοχείων Ἀθηνῶν, ζητεῖ ἄμεσον χορήγησιν μεσοπροθέσμων τοκοχρεωλυτικῶν δανείων ἐκ πέντε ἕως δέκα ἑκατομμυρίων δραχμῶν εἰς ἕκαστον λαϊκὸν ξενοδοχεῖον Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, διὰ τὴν ἀνασυγκρότησίν των, τροποποίησιν τοῦ νόμου περὶ ξενοδοχειακῆς πίστεως καὶ φορολογίας τῶν ξενοδοχείων κλπ. Οἱ συνταξιοῦχοι Ἑλληνοδιδάσκαλοι Ἰωαννίνων, ζητοῦν ὅπως περιληφθοῦν εἰς τὴν διαβάθμισιν τῶν ὑπηρετούντων συναδέλφων των. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Κατερίνης ζητεῖ ὅπως ληφθῇ πρόνοια ὑπὲρ τοῦ προσωπικοῦ Υ.Σ.Σ.Υ.Ε.Μ. Δημοσίων Ἔργων, πρὸς ἀνασυγκρότησιν τῆς Ἀγροτικῆς Οἰκονομίας. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Καβάλας, ζητεῖ τὴν κατοχύρωσιν τῶν δικαιωμάτων του, διὰ τῆς ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους καταστημάτων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος χορηγήσεως τοῦ συναλλάγματος κλπ. Ἔφεδροι Παλαιοὶ Πολεμισταί, Ὁπλῖται, Ἀξιωματικοὶ καὶ Ἀνάπηροι Πολέμου Νομοῦ Λασηθίου, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τῶν ἐφεδρικῶν Ταμείων Κρήτης κλπ. Ἐπίσης ἀνακοινοῦνται αἱ ἀκόλουθοι ἀπαντήσεις, ἐπὶ ἐρωτήσεων διαφόρων βουλευτῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπροπούλου. Πρὸς Τὴν Δʹ Ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Τμῆμα Νομοθετικῆς Ἐργασίας Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως ἀριθ. 236 τοῦ βουλευτοῦ Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπροπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὸν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1946–47 καὶ 1947–48 βεβαιωθέντα φόρον οἰκοδομῶν τῶν πόλεων Ἀμαρουσίου, Κηφισσίας, Χαλανδρίου καὶ Πολυγύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἐκ τῶν ὑποβληθέντων ὑμῖν παρὰ τῶν ἁρμοδίων οἰκονομικῶν ἐφόρων στοιχείων βεβαιώσεως φόρου οἰκοδομῶν προκύπτει ὅτι, διὰ τὰς καθ’ ἕκαστα μνημονευομένας πόλεις, ἐβεβαιώθησαν τὰ κάτωθι ποσὰ φόρου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

2) Τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 238 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία. 1. Διὰ τῶν ἀπὸ 21–ΧΙ–47 (ἐγκύκλ. 533147) καὶ 20.5.48 (ἐγκ. 231)48) Β. Δ. προήχθησαν 1.700 περίπου ὑπηρετοῦντες ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ ὅλων τῶν κλάσεων. Ἐπίσης διὰ τοῦ ἀπὸ 11.6.1948 Β. Δ. εὑρισκομένου πρὸς δημοσίευσιν εἰς ἐγκύκλιον, προάγονται 114 ὑπηρετοῦντες ἔφεδροι ἀξιωματικοί. Διὰ τοὺς ἑκάστοτε καλουμένους εἰς τὰς τάξεις τοῦ στρατοῦ ἐφέδρους ἀξιωματικοὺς ἐφαρμόζονται αἱ διατάξεις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 477)47 Ε.Δ.Υ.Σ. δυνάμει τῆς ὁποίας μετὰ τρίμηνον ἀπὸ τῆς κατατάξεώς των αἱ μονάδες εἰς ἃς ὑπηρετοῦσιν ὑποβάλλουσιν προτάσεις προαγωγῆς τῶν ἐφ’ ὅσον κέκτηνται τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπόμενα προσόντα. 2. Διὰ τοῦ ἀπὸ 20.5.48 Β. Δ. (ἐγκ. 231)48) προήχθησαν 316 μὴ ὑπηρετοῦντες ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ κατόπιν συγκεντρώσεως καὶ ἐλέγχου τῶν σχετικῶν στοιχείων περὶ τῆς κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 ἐπιδειχθείσης διαγωγῆς των καὶ τῆς μεταπολεμικῆς μέχρι σήμερον τοιαύτης. Ἡ συγκέντρωσις καὶ ὁ ἔλεγχος τῶν ἐν λόγῳ στοιχείων συνεχίζεται διὰ τοὺς λοιποὺς μὴ ὑπηρετοῦντας ἐφέδρους ἀξιωματικοὺς θὰ ἐνεργῶνται δὲ τμηματικῶς καὶ αἱ προαγωγαὶ τούτων. Ἀθῆναι τῇ 21–7–1948.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ

καὶ 3) τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰουλίου 1948. Ἀπαντῶντες εἰς ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας ἀξιοτίμου κ. Κ. Καλλία, σχετικῶς μὲ τὴν στέγασιν τῶν ἀξιωματικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως τῶν ἀξιωματικῶν ἀπησχόλησεν ἀπὸ μακροῦ χρόνου τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν Υ.Σ.)

Γ.Ε.Σ.

Ἐν τούτοις, παρὰ τὰς δυσκολίας ἃς συνήντησε λόγῳ καταφανοῦς ἐλλείψεως στέγης, ἐπετεύχθη ὥστε ἱκανὸς ἀριθμὸς ἀξιωματικῶν νὰ στεγασθῇ. Οὕτω περίπου ἑκατὸν (100) οἰκογένειαι ἔχουσι στεγασθῆ εἰς ἐπίτακτα κτίρια ἐν Κηφισίᾳ καὶ Ἀθήναις. Ἐπίσης εἰς τὰ στρατιωτικὰ κτίρια τοῦ Κέντρου Διερχομένων, στεγάζεται ἱκανὸς ἀριθμὸς ἀστέγων ἀξιωματικῶν. Ὁ τελευταῖος ψηφισθεὶς καὶ τεθεὶς εἰς ἐφαρμογὴν Α. Ν. 487)47, ἐστέγασεν ἀρκετὸν ἀριθμὸν ἀξιωματικῶν καὶ οἰκογενειῶν των ἐν τῇ περιοχῇ τῶν Ἀθηνῶν. Ἐπειδὴ ὁ ὡς ἄνω Α. Ν. δὲν ἐξυπηρετοῦσεν ὡρισμένας κατηγορίας ἀξιωματικῶν, ἤλθομεν εἰς συνεννόησιν μὲ τὸν Σύλλογον Ξενοδόχων Ἀθηνῶν καὶ οὕτω ἐπετεύχθη ἡ παραχώρησις ἑκατὸν κλινῶν δωρεὰν διὰ τοὺς δι’ Ἀθηνῶν διερχομένους ἀξιωματικούς. Ἤδη τὸ Υ.Σ.)Γ.Ε.Σ. δι’ ἰδίων του οἰκονομικῶν μέσων καὶ εἰς βάρος τῆς εἰς αὐτὸ ἀνηκούσης πιστώσεως, ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν ὅπως παραλλήλως μὲ τὰ ἄνω ληφθέντα μέτρα προχωρήσῃ εἰς τὴν στέγασιν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ οἰκογενειῶν των οὐχὶ δι’ ἐπιτάξεως, καθ’ ὅσον αὕτη εἶναι ὄχι λυσιτελής, ἀλλὰ διὰ μισθώσεως ἐν Ἀθήναις. Ἐλπίζομεν ὅτι διὰ τῶν ὡς ἄνω ληφθέντων μέτρων θέλει ἐπιτευχθῆ ἱκανοποιητικῶς ἡ στέγασις τῶν ἐν Ἀθήναις ἀξιωματικῶν. Πάντως ἡ ὅλη στέγασις τῶν ἀξιωματικῶν τόσον ἐν τῇ πόλει τῶν Ἀθηνῶν, ὅσον καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας, παρακολουθεῖται μετὰ μεγίστου ἐνδιαφέροντος καὶ ἀποτελεσματικότητος. Αὐτοτελὲς οἴκημα διὰ τὴν στέγασιν ἀξιωματικῶν δὲν εἶναι εὔκολον οὔτε δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῇ ἐν Ἀθήναις.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ

Ὁ κ. Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ναυτικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ καταβολῆς προσθέτου προικὸς εἰς θυγατέρας μετόχων ἢ μερισματούχων Μ.Τ.Β.Ν. καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Μ.Τ.Β.Ν. διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Μπουκουβάλας, Δ. Ἀμπατζόπουλος, Δ. Βογιατζῆς, Β. Μουράτογλου, Γ. Γκίνης, Α. Βασιλειάδης κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1122)38 καὶ τοῦ νόμου 5491 «περὶ συστάσεως Εἰδικοῦ Ὑδραυλικοῦ Ταμείου Λαγκαδᾶ» ὡς καὶ τοῦ ἀπὸ 3.9.1932 Π.Δ. «περὶ ἐκτελέσεως τοῦ νόμου 5491». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων ψηφισμάτων: 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων καὶ ὑπηρεσιῶν διὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1946–1947», καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων καὶ ὑπηρεσιῶν διὰ τὸν οἰκον. ἔτος 1946–1947». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Δρόσος καὶ Ν. Μπαλτατζῆς–Μαυρογορδᾶτος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Σώματος Ἀδελφῶν Νοσοκόμων τοῦ Στρατοῦ».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινοῦμεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι, συμφώνως πρὸς τὴν ληφθεῖσαν ὑπὸ ταύτης ἀπόφασιν, κατὰ τὴν συνεδρίασιν 97 τῆς 17ης Ἰουλίου ἐ. ἔ., μετὰ συνεννόησιν τῶν κ.κ. ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, κατηρτίσαμεν τὴν Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴν, ἥτις θέλει ἀσχοληθῆ μὲ τὴν ἔρευναν τῆς ὑποθέσεως τῆς συμβάσεως προμηθείας ὀρύζης καὶ ἀραβοσίτου ἐκ Πορτογαλίας, ἀποτελουμένην ἐκ τῶν βουλευτῶν: 1) Θωμᾶ Διακουμοπούλου, 2) Νικολάου Κώττα, 3) Ἀδαμαντίου Νικολαΐδη, 4) Βασιλείου Παπαρρηγοπούλου, 5) Γεωργίου Πλατῆ, 6) Σάββα Σαββίδη, 7) Παρίση Καλλιγκάτση, 8) Γεωργίου Μαύρου, 9) Ἀναργ. Δημητρακοπούλου, 10) Δημ. Παπαδημητρίου (Ἀργολιδοκορινθίας), 11) Εὐαγγ. Κουσαῆ, 12) Σπυρίδωνος Θεοτόκη, 13) Χρυσ. Πιπιλιάγκα, 14) Τιμολ. Πάρρη καὶ 15) Ἰωάννου Γιαννοπούλου. καὶ 2) Τὴν ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν, ἥτις θέλει ἀσχοληθῆ μὲ τὴν ἀσκηθεῖσαν ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου 1946 καὶ ἐντεῦθεν πολιτικὴν ἐπὶ τῶν Εἰσαγωγῶν ἐκ μέρους τόσον τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅσον καὶ τοῦ τοιούτου τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ἀποτελουμένην ἐκ τῶν κ. κ. βουλευτῶν: 1) Βασιλείου Βύζα, 2) Ἐμμαν. Γαλελιανοῦ, 3) Κρίτωνος Δηλαβέρη, 4) Παναγ. Σωτηροπούλου, 5) Ἰωάννου Τσιμπούκη, 6) Παύλου Ντεντιδάκη, 7) Χρήστου Τούντα, 8) Χαραλ. Ψαρροῦ, 9) Ἠλία Λαγάκου, 10) Ἰωάννου Μπερνίτσα, 11) Εὐριπ. Καζαντζῆ, 12) Κωνστ. Παπαγιάννη, 13) Ἰωάννου Πολυχρονοπούλου, 14) Παναγ. Παπαληγούρα καὶ 15) Ἀριστείδου Δημητράτου. Παρακαλῶ τὰ μέλη τῶν Ἐπιτροπῶν, νὰ προσέλθουν τὴν προσεχῆ Δευτέραν ὥραν 5.30′, ὅπως προβοῦν εἰς τὰς ἀρχαιρεσίας των.

§8Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διαμαρτύρεται συνήθως ἐναντίον τῆς ἀπουσίας τῆς Βουλῆς. Τί νὰ εἴπωμεν ἡμεῖς, διὰ τὴν ἰδικήν του ἀπουσίαν εἰς ἡμέραν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου γενικῆς φύσεως; Ἐκφράζομεν τὴν διαμαρτυρίαν μας διὰ τὴν ἀπουσίαν τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὰ ἑδώλια τῆς ὁποίας παρίσταται μόνος, περίπου ἐγκαταλελειμμένος, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας.

§9Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ἀποχωρῶ.

§10Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ τὸ ἴδιο, κύριε Πρόεδρε.

§11Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Ἡμεῖς ἐπισημαίνομεν τὴν πλήρη ἀπουσίαν τῆς Κυβερνήσεως ἐπικειμένου κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, καὶ συζητήσεως ἐπερωτήσεων, αἱ ὁποῖαι συγκινοῦν ὁλόκληρον τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας. Ἀπὸ τὰς ἀναφοράς, τὰς ὁποίας μᾶς ἐδιαβάσατε σήμερον, 10 ἕως 15 ἀποτελοῦν διαμαρτυρίας, διὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν συγκέντρωσιν καὶ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου. Βεβαίως ἡ παρουσία τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι ἀποτελεῖ τὸ ὅλον, διότι καὶ ὁ ἴδιος, ἴσως δὲν θὰ εἶναι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν. Τὸ ζήτημα αὐτό, εἶναι θέμα τόσον γενικόν, ὥστε ἀπαιτεῖ τὴν Κυβερνητικὴν ἀλληλεγγύην καὶ εὐθύνην ἡ λύσις αὐτοῦ. Ἑπομένως νὰ σημειωθῇ τοὐλάχιστον ἡ προθυμία τῆς Βουλῆς νὰ ἐξακολουθήσῃ τὴν συζήτησιν διὰ τὸ σπουδαιότατον αὐτὸ ζήτημα ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπισημανθῇ ἡ πλήρης ἀπουσία τῆς Κυβερνήσεως.

§12Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ τριατατικοὶ ὑπάλληλοι ἀπεργοῦν. Νομίζω, ὅτι λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος καὶ ἀπειλουμένης ἀπεργίας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ποῦ εὑρίσκεται αὐτὸ τὸ ζήτημα, ποῖα ἐλήφθησαν ἐκ τῶν προτέρων μέτρα, δοθέντος ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ, αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται συνήθως, διὰ τῆς ἀπεργίας καὶ κατὰ τὴν ἀπεργίαν νὰ λύωνται τὰ ζητήματα. Νομίζω, ὅτι ἀποδίδω κοινὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ τοιαύτη ἀπεργιακὴ κίνησις βλάπτει τὸν ἐθνικὸν ἀγῶνα, εἰς τὸν ὁποῖον ἔχει ἀποδυθῆ σύμπασα ἡ φυλή.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10, ἔχει τὸν λόγον ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος.

§14Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀληθές, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐλήφθη ἀπόφασις καὶ ὑπεγράφη συλλογικὴ σύμβασις, μεταξὺ τῶν καπνεμπόρων καὶ τῶν καπνεργατῶν. Παρ’ ὅλον ὅμως ὅτι ὑπεγράφη συλλογικὴ σύμβασις πρὸ 10ημέρου εἰς τὰ καπνεμπορικὰ κέντρα τῆς Καβάλας, Δράμας κλπ., ἐν τούτοις δὲν ἤρξατο ἡ ἐπεξεργασία. Θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καὶ τοὺς ἁρμοδίους ἄλλους ὑπουργούς, ὅπως τάχιστα συστήσουν εἰς τὴν Καπνεμπορικὴν Συνομοσπονδίαν νὰ ἀρχίσῃ τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν καπνῶν.

§15Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονὸς ὅτι ὑπῆρξεν ἐφέτος μία καθυστέρησις εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν καπνῶν, ὀφειλομένη εἰς διαφόρους λόγους, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ κυριώτερος ἦτο ἡ μὴ ρύθμισις τῶν σχέσεων μεταξὺ καπνεμπόρων καὶ καπνεργατῶν. Οἱ καπνέμποροι προβαίνουν εἰς ἀθρόας ἀγορὰς καπνῶν, καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ παραλείψῃ κἄθε προσπάθειαν νὰ ἀρχίσῃ τὸ ταχύτερον ἡ ἐπεξεργασία τῶν καπνῶν. Ἐν τῷ μεταξύ, λόγῳ τῆς καθυστερήσεως τῆς ἐπεξεργασίας, οἱ καπνεργάται ὑφίστανται μίαν κρίσιν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ὅλα τὰ μέτρα, καὶ μάλιστα διὰ ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐδόθη δάνειον εἰς τὸ Τ.Α.Κ., οὕτως ὥστε νὰ μὴ σταματήσῃ τοῦτο τὰς χορηγήσεις αὐτοῦ.

§16Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι ἀληθὲς ὅτι, ἐδόθησαν 2 δισεκατ. εἰς τὸ Τ.Α.Κ., τὰ ὁποῖα ὅμως ἐπαρκοῦν διὰ 5 ἡμερομίσθια τῶν καπνεργατῶν. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀγορὰ τῶν καπνῶν ἤρξατο, καὶ ὑπάρχουν, εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν καπνεμπόρων ἀρκεταὶ ποσότητες, τῶν ὁποίων πρέπει νὰ διατάξητε ἀμέσως τοὺς καπνεμπόρους, οἱ ὁποῖοι χρηματοδοτοῦνται ἀπὸ τὰς Τραπέζας, νὰ ἀρχίσουν τὴν ἐπεξεργασίαν.

§17Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Ἕν ἐκ τῶν σπουδαίων προϊόντων τῆς χώρας ἡμῶν, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τὰ σῦκα. Ἡ συγκέντρωσις τῶν σύκων λαμβάνει χώραν, μόνον διὰ τὰ βρώσιμα σῦκα. Ὑπάρχει ὅμως, μεγάλη ποσότης τῶν μὴ βρωσίμων, τὰ ὁποῖα δὲν συγκεντροῦνται καὶ μένουν ἀχρησιμοποίητα καὶ τοῦτο εἶναι πρὸς ζημίαν τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου καὶ τῶν παραγωγῶν. Δι’ αὐτὸ οἱ παραγωγοὶ ζητοῦν, ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ συγκέντρωσις τῶν μὴ βρωσίμων, τῶν ἀποσύκων, τὰ ὁποῖα θὰ χρησιμοποιήσουν, εἰδικῶς καὶ μόνον, διὰ τὴν οἰνοπνευματοποίησιν. Τοῦτο θὰ ἦτο ὠφέλιμον καὶ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ διὰ τὸν συκοπαραγωγόν. Ἀφ’ ἑνὸς θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς ἐπιλογῆς τῶν σύκων, καὶ θὰ καταστήσῃ εὐκολωτέραν τὴν ἐξαγωγὴν εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ θὰ βοηθήσῃ τοὺς συκοπαραγωγούς. Παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους συναδέλφους, ὅπως λάβουν ὑπ’ ὄψει τὴν ἀναφορὰν τῶν συκοπαραγωγῶν τῆς Λακωνίας καὶ ληφθοῦν τὰ ἀναγκαῖα μέτρα, διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀποσύκων, καὶ διὰ τὴν οἰνοπνευματοποίησιν αὐτῶν. Ἐπίσης παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους κ.κ. ὑπουργούς, ὅπως λάβουν ὑπ’ ὄψει, τὸ δεύτερον αἴτημα τοῦ Συνεταιρισμοῦ συκοπαραγωγῶν Ἀσωποῦ διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἀποστειρωτηρίου τῶν σύκων. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὑπάρχει ἓν ἀποστειρωτήριον, τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Ὑπάρχουν ὅμως ἐκεῖ ὑπάλληλοι μὴ εἰδικοί, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῆς μὴ εἰδικότητός των, δὲν δύνανται νὰ ἀνταπεξέλθουν εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ ἀποστειρωτηρίου καὶ τὰ σῦκα τῶν παραγωγῶν παραμένουν, χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν ἐντὸς τοῦ κεκανονισμένου χρονικοῦ διαστήματος νὰ γίνῃ ἡ ἀποστείρωσίς των. Ἀκριβῶς δὲ ἕνεκα τούτου καταστρέφεται ἡ μεγαλυτέρα ποσότης τῶν σύκων, καὶ πρὸς ζημίαν τῆς ἐθν. οἰκονομίας καὶ τῶν συκοπαραγωγῶν. Ζητοῦν οἱ παραγωγοί, ὅπως διὰ νόμου ἐπιτραπῇ, καὶ διορίζονται εἰδικοὶ ὑπάλληλοι, προερχόμενοι ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῆς γνώσεως προσώπων καὶ πραγμάτων τῆς περιφερείας, θὰ δύνανται νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν καλυτέραν λειτουργίαν τοῦ ἀποστειρωτηρίου, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἡ ζημία, ἡ ὁποία παρετηρήθη ἐσχάτως ὥστε ἡ μεγαλυτέρα ποσότης τῶν σύκων κατεστράφη καὶ ἐγένοντο ἀκατάλληλα πρὸς ἐμπορίαν καὶ βρῶσιν καὶ ἐπετάχθησαν τὰ περισσότερα σῦκα τῶν παραγωγῶν. Παρακαλῶ ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ἰδίως τὸ αἴτημα τοῦτο, καὶ ληφθοῦν τὰ κατάλληλα μέτρα, ὡς πρὸς αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§18Α. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν τοῦ συκοπαραγωγικοῦ κόσμου. Τὰ σῦκα, τὸ πολὺ σοβαρὸν αὐτὸ προϊόν, ἔχει τελείως ἐγκαταλειφθῆ ἀπὸ τὸ Κράτος εἰς χεῖρας τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας. Ἐπληροφορήθην ὅτι ὑπάρχει κάποιο γραφεῖον σύκων, τὸ ὁποῖον δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ κανὲν Ὑπουργεῖον καὶ καμμίαν ὑπηρεσίαν. Διαχειρίζονται δηλαδὴ οἱ ἰδιῶται ζήτημα τεραστίας σημασίας ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς οἰκονομίας. Σήμερον τὰ βρώσιμα σῦκα, τὰ ὁποῖα ἠδύνατο νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἰδιαιτέρως δὲ τὰ τῆς ἐπαρχίας Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς, χρησιμοποιοῦνται πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν καὶ τὰ ἀπόσυκα, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦσαν νὰ χρησιμοποιηθοῦν πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν οὐσιαστικῶς πετιῶνται εἰς τοὺς δρόμους, χρησιμοποιοῦνται δηλαδή, μόνον ὡς κτηνοτροφαί. Τὸ δεύτερον ζήτημα εἶναι ὅτι δὲν λειτουργοῦν κανονικῶς τὰ ἀποστειρωτήρια καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς καὶ πάλιν τῆς ἐγκαταλείψεως τοῦ ἐθνικοῦ τούτου εἰσοδήματος ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ τῆς ἀφέσεώς του εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Δὲν ἠξεύρω ποῖος διορίζει τοὺς ὑπαλλήλους τῶν ἀποστειρωτηρίων, ἐφιστῶ ὅμως ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ ἑνὸς προϊόντος, τὸ ὁποῖον πολλὰ ἠμποροῦσε νὰ εἰσφέρῃ εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ νὰ ἀνακουφίσῃ καὶ τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἠναγκασμένοι νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν καλλιέργειαν τῶν σύκων.

§19Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Καὶ ἐγὼ ἑνώνω τὴν παράκλησίν μου μὲ τὴν τῶν ἀξιοτίμων ἀντιπροσώπων τῆς Λακωνίας. Τὸ ζήτημα τῶν σύκων δὲν εἶναι μικρὸν ζήτημα. Εἶναι ζήτημα γενικωτέρου ἐνδιαφέροντος. Ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ἀμεσώτατα μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ δώσουν εἰς τοὺς παραγωγοὺς τὰ μέσα νὰ ζήσουν. Δυστυχῶς μέχρι σήμερον δὲν ἐλήφθη κανὲν μέτρον διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν παραγωγῶν, ὅλων τῶν τάξεων, ἀλλά, ἰδιαιτέρως τῶν συκοπαραγωγῶν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ γίνῃ καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἔγινε κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, εἶναι νὰ λειτουργήσουν κανονικῶς τὰ ἀποστειρωτήρια, διότι ἐὰν δὲν γίνῃ ἡ ἀποστείρωσις τῶν σύκων, δὲν θὰ ἔχωμεν σῦκα βρώσιμα καὶ κατάλληλα πρὸς ἐξαγωγήν. Ἐνθυμεῖσθε δέ, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅστις κατάγεσθε ἀπὸ τὴν ἰδίαν περιφέρειαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατάγομαι καὶ ἐγὼ καὶ ἔχετε ἰδίαν ἀντίληψιν, ὅτι οὐχὶ ἅπαξ οἱ Ἀμερικανοὶ μᾶς ἔστειλαν πίσω τὰ σῦκα ἀπὸ τὴν Νέαν Ὑόρκην. Ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀναγκαίαν ἀποστείρωσιν τῶν σύκων τῶν βρωσίμων, τῶν ὁποίων θὰ γίνῃ ἡ ἐξαγωγὴ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ μείνουν πλέον τὰ ἀπόσυκα, τὰ ὁποῖα θὰ πᾶνε εἰς τὴν βιομηχανίαν, εἰς τὴν οἰνοπνευματοποίησιν. Διότι ἐὰν κάμωμεν τὸ ἀλλοπρόσαλον, τὸ ὀξύμωρον, ὥστε νὰ δώσωμεν πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν τὰ σῦκα τὰ βρώσιμα, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὸ ἀπόσυκα νὰ πᾶνε πρὸς βρῶσιν τῶν κτηνῶν δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ καταστρέφωμεν καὶ νὰ καταδικάζωμεν τοὺς συκοπαραγωγοὺς εἰς τὸν ἐξ ἀσιτίας θάνατον.

§20Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ σῦκα–σῦκα.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Λαγᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§22Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὑπάρχουν ὡρισμέναι περιφέρειαι τῆς Λακωνίας καὶ τῆς Μεσσηνίας, αἱ ὁποῖαι ὡς κύριον προϊόν ἔχουν τὰ σῦκα. Τὸ προϊόν αὐτὸ πραγματικῶς εἶχε τελευταίως ἐγκαταλειφθῆ. Πρῶτα–πρῶτα, διότι δὲν ἔγινε τὰ τελευταῖα ἔτη, κυρίως μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, οὐδεμία ἀποστείρωσις. Εἰς τὰ περισσότερα ἀποστειρωτήρια δὲν ἔλαβε χώραν οὐδεμία ἀποστείρωσις. Καί, δεύτερον, διότι ἡ προστασία τοῦ προϊόντος ἔχει ἀνατεθῆ εἰς ἓν ἕωλον γραφεῖον, δὲν ἠξεύρω πόθεν ἐξηρτώμενον, διότι ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀμφιβάλλω ἂν ἐξαρτᾶται.

§23Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Ἀπὸ ἐκεῖ ἐξαρτᾶται.

§24Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. (Ἀμφιβάλλω ἂν ἐξαρτᾶται.) Δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ πουθενά, εἶναι μία ὑπηρεσία αὐτοτελής, διοικουμένη κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ, ἡ ὁποία δὲν κάμνει τίποτα ἄλλο, παρὰ νὰ διορίζῃ ἀνθρώπους μὲ μεγάλους μισθοὺς. Τὸ προϊὸν καταστρέφεται καὶ ζοῦν μόνον ὡρισμένοι ὑπάλληλοι τοῦ Γραφείου Προστασίας Σύκων. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ λάβῃ, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, σύντονα μέτρα, διότι τὸ προϊόν ἔχει περιέλθει εἰς ἐξαιρετικὴν κρίσιν. Εἶναι ἴσως τὸ μόνον προϊόν, τοῦ ὁποίου ἡ ἀξία δὲν ἔχει ὑπερβῆ τὰς 100 φορὰς ἐνῷ ἄλλα προϊόντα βαθμιαίως κατορθώνουν νὰ ἐπιτυγχάνουν κἄποιας προστασίας.

§25Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω νὰ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορὰ εἰς ἐμὲ καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας διὰ νὰ ληφθοῦν τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ τὴν ἐπικειμένην ἐσοδείαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν σύκων καὶ τὴν μὴ βιομηχανοποίησιν τῶν ἐδωδίμων ἀλλὰ τὸν περιορισμὸν αὐτῆς εἰς τὰ μὴ βρώσιμα, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν ὑπάρχει παραγωγὴ χωριστὴ ἀποσύκων καὶ χωριστὴ παραγωγὴ ἐκλεκτῶν σύκων. Οἱ ἴδιοι παραγωγοὶ βγάζουν κατὰ μέγα μέρος καλὰ σῦκα καὶ ἕνα μέρος ἀπόσυκα. Εὐχῆς ἔργον θὰ ἦτο τὰ ἀπόσυκα νὰ γίνουν οἰνόπνευμα καὶ νὰ ἐξήγοντο τὰ καλὰ σῦκα. Ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἔχομεν ἀπολύτως ἀποκοπῆ ἀπὸ κάθε ἀγορὰν ἐξαγωγῆς καλῶν σύκων. Εἶναι γνωστὸν ὅτι προπολεμικῶς τὰ 70% ἐξήγοντο εἰς τὴν Κεντρικὴν Εὐρώπην καὶ ἐλαχίστη ποσότης εἰς τὴν Ἀμερικήν. Ἡ Κεντρικὴ Εὐρώπη ἀπεκόπη καὶ δὲν ὑπάρχουν ἀγοραὶ καταναλώσεως τῶν σύκων. Παρ’ ὅλας τὰς προσπαθείας, αἱ ὁποῖαι κατεβλήθησαν κατὰ τὰ τρία μεταπολεμικὰ ἔτη, εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἐζητήθησαν ἐλάχισται ποσότητες καὶ ἀρκεταὶ ποσότητες ἐπεστράφησαν καὶ δὲν παρελήφθησαν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Κούτσικας. Τοῦτο ὅμως κυρίως ὀφείλεται εἰς ἕνα ὑπεραυστηρὸν πνεῦμα τῶν Ἀμερικανικῶν ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι προτοῦ παραχθῇ ἡ παραγωγὴ τῆς Καλλιφορνίας τὰ δέχονται εὐχαρίστως, καὶ ὅταν ἀρχίζει ἡ παραγωγὴ τῆς Καλλιφορνίας, τότε ἐξασκεῖται ὅλη ἡ αὐστηρότης των. Βεβαίως τὸ ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ προσπαθήσωμεν νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἀγορὰς τῆς καταναλώσεως τῶν σύκων, καὶ νὰ γίνωνται οἰνόπνευμα τὰ δεύτερα. Ὅταν, ὅμως, τοῦτο δὲν συμβαίνει τί θέλετε νὰ κάμωμεν, νὰ ἀφήσωμεν τὰ καλὰ σῦκα χωρὶς τὴν στοιχειώδη προστασίαν; Πέρυσι διὰ πρώτην φορὰν ἐλήφθη τὸ μέτρον τῆς συγκεντρώσεως καὶ ὠργανώθη ἡ συγκέντρωσις τῶν σύκων. Συνεκεντρώθησαν 5.000 τόννοι καὶ ἐπληρώθησαν πρὸς 1000 δραχ. κατ’ ὀκᾶν κατ’ ἀρχὴν εἰς τὸν παραγωγόν, πρὸ ὀλίγων δ’ ἑβδομάδων ἐδώσαμεν καὶ ἄλλας 200 κατ’ ὀκᾶν, διότι ὑπῆρχεν ἕνα περιθώριον μεταξὺ τῶν 1000 δραχ. καὶ τῶν τιμῶν, τὰς ὁποίας ἀπήλαυσαν ἀπὸ τὴν βιομηχανοποίησιν. Μὲ τὸ ἴδιον μέτρον θὰ προσπαθήσωμεν καὶ ἐφέτος. Εὔχομαι νὰ μὴ ὑπάρξῃ περιθώριον σύκων πρὸς βιομηχανοποίησιν καὶ νὰ ἐξαχθοῦν ὅλα. Ἀλλὰ ἐὰν ὅμως, τοῦτο, εἶναι ἀδύνατον, ὑποθέτω ὅτι θὰ συμφωνήσετε νὰ βιομηχανοποιηθοῦν καὶ τὰ ἐδώδιμα σῦκα.

§26Α. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Γραφεῖον Προστασίας τῶν Σύκων, ἀπὸ ποῖον Ὑπουργεῖον ἐποπτεύεται;

§27Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐφοδ.). Ἔχει πολλὰς ἰδιότητας. Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἀπὸ ἀπόψεως δὲ ἐμπορίου ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας.

§28Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Διὰ τὰ ἀπόσυκα ἐλήφθησαν μέτρα καὶ ἐπωλήθησαν πέρυσιν εἰς ἱκανοποιητικὰς τιμάς, δηλαδὴ πρὸς 800 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, ἐνῷ ἐπωλοῦντο διὰ τὴν κτηνοτροφίαν πρὸς 600. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἐποπτείας, ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας περιορίζεται εἰς τὴν συγκέντρωσιν, ὅταν ὅμως στέλλωνται πρὸς βιομηχανοποίησιν, ὑπάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Γεν. Χημείου τοῦ Κράτους.

§29Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ Α.Σ.Ο. παίρνει σῦκα πρὸς οἰνοπνευματοποίησιν. (Συνεχίζει ὁμιλῶν, ἀλλὰ δὲν ἀκούεται λόγῳ τοῦ θορύβου καὶ τῶν κωδωνοκρουσιῶν).

§30Ν. ΚΑΡΑΜΠΕΛΛΑΣ. Οἱ διοριζόμενοι εἰς τὰ ἐργοστάσια ἀποστειρώσεως δὲν εἶναι τὰ κατάλληλα πρόσωπα. Πρέπει νὰ διορίζωνται παραγωγοί.

§31Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Οἱ παραγωγοὶ ἐνδιαφέρονται διὰ τὸ προϊόν των καὶ θὰ φροντίσουν καλύτερον διὰ τὴν ἀποστείρωσιν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§32Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρῆλθεν ἡ ὥρα. Δὲν θὰ γίνῃ συζήτησις διὰ τὸ σιτάρι;

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας, εἰσερχόμεθα

εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως διὰ τὸ ζήτημα τοῦ σίτου. Ὑπενθυμίζω ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν ἐλήφθη ἀπόφασις ὅπως οἱ κ.κ. ἀγορηταὶ ὁμιλοῦν μόνον 10′ λεπτὰ.

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§35Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ἀργολιδοκορινθίας). Νομίζω ὅτι, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Τ.Τ.Τ. θὰ ἔπρεπε νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἀπεργίας τῶν τριατατικῶν ὑπαλλήλων.

§36Α. ΜΠΙΡΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Τ.Τ.Τ.). Ἔχω νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ἐκηρύχθη ἀπεργία, ἡ ὁποία ἔχει εἰς τοὺς κόλπους της τοὺς κατωτέρους ὑπαλλήλους εἰς τὴν Ἀθήνα καὶ τὸν Πειραιᾶ. Χθὲς εἶχον ἀπεργήσει καί τινες τῶν ἀνωτέρων, σήμερον ὅμως ἐπανῆλθον εἰς τὰς θέσεις των. Εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Θράκην ὅλοι οἱ τριατατικοὶ ὑπάλληλοι εἶναι εἰς τὰς θέσεις των.

§37ΦΩΝΑΙ. Μπράβο. (Χειροκροτήματα).

§38Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μετατεθοῦν ἐδῶ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ καὶ νὰ πᾶνε εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Θράκην οἱ τριατατικοὶ τῶν Ἀθηνῶν.

§39Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὀρθὸν εἶναι αὐτό.

§40Α. ΜΠΙΡΑΚΗΣ. (Ὑπουργ. Τ.Τ.Τ.). Εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Θράκην, ἐξυπηρετοῦν ὄχι μόνον τὰς στρατιωτικὰς ἀνάγκας, ἀλλὰ καὶ τὰς ἀνάγκας τοῦ κοινοῦ, μὲ τὴν διαφοράν, βέβαια, ὅτι τηλεγραφήματα δὲν γίνονται δεκτὰ ἐκεῖ, διότι δὲν ὑπάρχει ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ τὸ δεχθῇ ἐδῶ. Εἰς τὴν Ἤπειρον εὑρίσκονται ὅλοι εἰς τὰς θέσεις των, ἀλλὰ ἀποφεύγουν νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸ κοινὸν περιοριζόμενοι εἰς τὸ νὰ ἐξυπηρετοῦν τὰς στρατιωτικὰς ἀνάγκας. Εἰς τὴν Ἀρκαδίαν, εἰς τὴν Τρίπολιν κυρίως, οἱ ὑπάλληλοι εἶναι εἰς τὰς θέσεις των. Καὶ ἐδῶ αἱ τηλεπικοινωνίαι, οἱ τηλέγραφοι καὶ τὰ τηλέφωνα, ἐξυπηρετοῦν τὰς στρατιωτικὰς ἀνάγκας ἀνελλιπῶς. Τὰ Ταχυδρομεῖα δὲν δύνανται νὰ λειτουργήσουν διότι δὲν ἠμπορεῖ οὔτε οἱ σάκκοι νὰ ἀνοιχθοῦν, οὔτε ἡ διανομὴ νὰ γίνῃ καθ’ ὅσον ἔχουν ἀπεργήσει οἱ ἀγροτικοὶ διανομεῖς. Ὑφίστανται οἱ προσωρινοὶ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι κυρίως ἐργάζονται εἰς τὰ δέματα καὶ ἐκεῖνοι εἶναι εἰς τὰς θέσεις των καὶ διὰ τοῦτο γίνεται παραλαβὴ καὶ ἐκφόρτωσις δεμάτων. Ἐπίσης ὅσοι σάκκοι ἔρχονται ἐκφορτώνονται. Ὑπάρχουν προσωρινοὶ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι κάμνουν τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν. Ἄνοιγμα σάκκων εἶναι δύσκολον νὰ γίνῃ, ἐφ’ ὅσον οἱ μόνιμοι ταξινόμοι, οἱ διαπιστευμένοι μὲ τὴν ἐργασίαν αὐτὴν εἶναι ἀπεργοὶ καὶ θὰ ἦτο καὶ ὀλίγον ἐπικίνδυνον νὰ ἐμπιστευθῶμεν μόνον εἰς τοὺς προσωρινούς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καὶ τὴν πεῖραν καὶ δὲν παρουσιάζουν καὶ ὅλα τὰ κατὰ τεκμήριον ἐχέγγυα, τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ μόνιμοι, ὥστε νὰ γίνῃ τὸ ἄνοιγμα τῶν σάκων, ἡ ταξινόμησις κλπ. Ἄλλωστε δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ ἡ διανομή. Οἱ τριατατικοὶ ὑπάλληλοι, κατὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας εἶχον, μέχρι τῆς μεσημβρίας δὲν ἤθελον νὰ συνταυτίσουν τὸν ἀγῶνα μὲ τὸν ἀγῶνα τῆς ΑΔΕΔΥ, διὰ τὸ γενικὸν ζήτημα τῆς βελτιώσεως τῆς θέσεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Οἱ τριατατικοὶ φρονῶ ὅτι ἔσπευσαν εἰς τὴν ἀπεργίαν διότι ὑπέβαλον ὅλα τὰ αἰτήματά των, τὰ ὁποῖα ἐστήριζον εἰς δύο δικαιολογίας. Ἡ πρώτη ἦτο ὅτι μετὰ τὸν διακανονισμὸν τῶν μισθῶν καὶ τὴν ὁπωσδήποτε αὔξησιν αὐτῶν κατὰ τὰ τέλη Σεπτεμβρίου τοῦ 1947 καὶ ἐντεῦθεν μετεβλήθησαν οἱ ὅροι καὶ ἑπομένως εἶναι δικαιολογημένη μία βελτίωσις τῶν ἀποδοχῶν, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον αὐτοὶ ἐργάζονται ὑπὸ σκληρὰς συνθήκας, διότι εἶναι καὶ νυκτερινοί, διότι διεξάγεται εἰς τὴν ὕπαιθρον ἡ ἐργασία πολλάκις —καὶ μάλιστα ἔχομεν θύματα τριατατικῶν 14 νεκροὺς καὶ 19 τραυματίας καὶ διότι ἐργάζονται εἰς τὰ μηχανήματα—τηλεφωνήτριαι τὴν νύκτα καὶ ἔχουν ἐπὶ 5 ὥρας ὁλοκλήρους τὰ ἀκουστικὰ εἰς τὰ ὦτά των. Ἔχει παρατηρηθῆ ἀπὸ στατιστικάς, ὅτι οἱ περισσότεροι τριατατικοὶ ὑπάλληλοι πᾶνε εἰς τὰ σανατόρια καὶ εἰς τὰ λοιπὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα. Ἡ δευτέρα δικαιολογία ἦτο, ὅτι οἱ ὑπάλληλοι ἄλλων κλάδων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐργάζονται τόσον σκληρῶς, ἐπιτυγχάνουν βελτιώσεις τοιαύτας, τῶν ὁποίων θὰ ἤθελον καὶ αὐτοὶ νὰ τύχουν. Πρὸ 10 ἡμερῶν ἔφερα τὸ ζήτημά των εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ ὁμολογῶ ὅτι ἐξητάζετο μετὰ πρυσοχῆς. Μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν τὸ ἑξῆς: Ἐνῷ δὲν ἐπέρασαν πολλὲς ἡμέρες ἀφ’ ὅτου ἐξητάζοντο τὰ ζητήματά των καὶ ἐνῷ τὴν παραμονὴν τῆς ἀπεργίας ἐπρόκειτο ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος μετ’ ἐμοῦ νὰ δώσωμεν εἰς αὐτοὺς μίαν ἀπάντησιν, ὅταν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος μετ’ ἐμοῦ ἐδέχθη τὴν Ἐπιτροπήν, μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν ὁ πατρικὸς τόνος μὲ τὸν ὁποῖον ὡμίλησε πρὸς αὐτοὺς ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος· δὲν ἀπέρριψε τὰ αἰτήματά των παρὰ εἶπε, νὰ ἐξετάσωμεν τί διαφορισμὸς ὑπῆρχεν ἰδικός σας προπολεμικῶς, τὸ ὁποῖον δὲν ἤξευρον καὶ αὐτοί, ν’ ἀναφέρουν λεπτομερῶς αὐτὴν τὴν στιγμήν. Τοὺς συνέστησα νὰ εὕρουν ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα μετ’ ἐμοῦ καὶ τὴν ἑπομένην τὴν μεσημβρίαν, μὲ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ νὰ εἰσαγάγωμεν τὸ ζήτημα εἰς τὴν Συντονιστικὴν Ἐπιτροπὴν πρὸς ἐξεύρεσιν μιᾶς λύσεως, ἡ ὁποία νὰ τοὺς ἱκανοποιῇ ἐν τῷ μέτρῳ τῶν γενικῶν πλαισίων τῆς δυνατότητος ποὺ ἔχομεν. Καὶ μάλιστα ὅταν ἔφυγον τοὺς συνέστησα νὰ πᾶνε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ νὰ συνεργασθοῦν μὲ τὸν κ. προσωπάρχην διὰ τὴν συλλογὴν τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐθέτομεν, τὴν ἑπομένην, ὑπ’ ὄψιν τοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου. Μετ’ ὀλίγην ὥραν ἐπῆγα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νομίζων ὅτι θὰ τοὺς συναντήσω. Ὁ προσωπάρχης μὲ ἀνέμενε. Τοῦ εἶπον: Ἦλθον οἱ διοικοῦντες τὴν Ὁμοσπονδίαν τριατατικοί; Λέγει: Δὲν ἦλθον. —Ἐγὼ τοὺς ἔστειλα πρὸ ἑνὸς τετάρτου νὰ ἔλθουν νὰ συνεργασθῆτε μαζὺ ἐπάνω εἰς αὐτὸ τὸ θέμα καὶ νὰ μὲ καταστήσετε ἐνήμερον, διότι αὔριον τὴν μεσημβρίαν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος μετ’ ἐμοῦ θὰ τὸ εἰσαγάγωμεν τὸ ζήτημα εἰς τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον. Δὲν ἦλθον, μοῦ λέγει. Ἔμεινα καὶ ἀνέμενον νομίζων ὅτι θὰ ἤρχοντο. Ἀλλὰ μετ’ ὀλίγην ὥραν ἐπληροφορήθην ὅτι ἀπεφάσισαν τὴν κήρυξιν τῆς ἀπεργίας. Ἐννοεῖται, βέβαια, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, διαρκούσης τῆς ἀπεργίας, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξετάσῃ καὶ ἐπιλύσῃ τὸ ζήτημά των διότι θὰ δημιουργηθῇ ἕνα προηγούμενον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀντιληφθῇ ἡ Βουλὴ ποίας τρομερὰς συνεπείας θὰ ἠδύνατο νὰ ἔχῃ. Ἔκαμα πρὸς αὐτοὺς τὴν γνωστὴν ἔκκλησιν, τὴν ὁποίαν νομίζω ὅτι θὰ εἴδατε εἰς τὰς ἐφημερίδας. Μοῦ ἀπήντησαν: Συνεκινήθημεν μέν, ἀλλὰ διακρίνομεν μίαν παρελκυστικὴν πολιτικήν. Ποίαν παρελκυστικὴν πολιτικήν; Ἐφ’ ὅσον δὲν πέρασαν ἀκόμη 15 ἡμέρες ποὺ ἐπελήφθημεν νὰ λύσωμεν τὸ ζήτημα, μέσα εἰς πλαίσια σκοπιμότητος καὶ ἱκανοποιήσεώς των; Πάντως περιμένω νὰ κατανοήσουν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ ἐλπίζω, χωρὶς νὰ φερθῶ σκληρὰ καὶ νὰ δημιουργήσω ὀξύτητας, ὅτι θὰ συναισθανθοῦν καὶ αὐτοί, ὅτι οὐδεμίαν παρελκυστικὴν πολιτικὴν κάμνω, ἀλλὰ μετὰ μεγάλου ἐνδιαφέροντος ἐξετάζονται τὰ ζητήματά των καὶ ἐλπίζω, ὅτι εἰς τὸ τέλος θὰ συνεννοηθῶμεν καὶ θὰ παύσουν τὴν ἀπεργίαν.

§41Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Πρέπει ν’ ἀρχίσῃ ἡ ἐξυγίανσις εἰς τὸν κλάδον τῶν Τ.Τ.Τ.

§42Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐνῷ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐπάνω εἰς τὸ μέτωπον, τὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ σκοτώνονται, αὐτοὶ οἱ κύριοι δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ λένε εἰς τοιαύτας στιγμάς, ὅτι κλείνομεν τὸ κατάστημα καὶ παίρνομεν τὰ κλειδιὰ εἰς τὸ σπίτι μας, δεδομένου μάλιστα, ὅτι ὅπως ἐκθέσατε τὰ πράγματα, εἶναι τελείως ἀδικαιολόγητοι. Ἔπρεπε νὰ πεθάνουν ἀπὸ τὴν πεῖνα, ὅπως πεθαίνουν, ἀλλὰ εἰς τοιαύτας στιγμὰς δὲν ἔπρεπε νὰ κηρύξουν ἀπεργίαν.

§43Α. ΜΠΙΡΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Τ.Τ.Τ.). Πολλοὶ ἀποδέχονται τὴν γνώμην σας. Καὶ δι’ αὐτό, διὰ νὰ μὴ δημιουργήσω ὀξύτητας ἀναμένω. (Θόρυβος, διαμαρτυρίαι). Πάντως τὸ Κράτος ἔχει τὰ μέσα νὰ ἐπιβληθῇ.

§44Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ. Θίγετε τὸ κῦρος τοῦ Κράτους μὲ ὅσα εἴπατε αὐτὴν τὴν στιγμήν. Δὲν ἐπιτρέπετε νὰ λέτε ὅτι περιμένετε νὰ ἔλθετε εἰς συμφωνίαν μὲ αὐτούς. Αὐτοὶ ἀπηξίωσαν νὰ ἔλθουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ σεῖς μᾶς λέτε, ὅτι περιμένετε νὰ ἐπέλθῃ κατανόησις.

§45Α. ΜΠΙΡΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Τ.Τ.Τ.) Διότι ἔχομεν τὴν πληροφορίαν ὅτι μεταξὺ αὐτῶν, μέγα μέρος ὑποστηρίζει τὴν ἐπάνοδον εἰς τὰς ἐργασίας του.

§46Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Πόσον θὰ ἀναμένετε, κ. ὑπουργέ; αὐτὸ θέλομεν ν’ ἀκούσωμεν. Ὥρας θὰ ἀναμένετε, ἡμέρας θὰ ἀναμένετε, ἑβδομάδας θὰ ἀναμένετε;

§47Α. ΜΠΙΡΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Τ.Τ.Τ.). Ὄχι καὶ πολύ, διότι, διὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινής, ἐντὸς τῆς ἡμέρας θὰ μὲ εἰδοποιήσουν.

§48Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἔχομεν πόλεμον, κ. ὑπουργέ.

§49Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐπιστρατεύσατέ τους ἀμέσως.

§50Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. (Ἐν ὀργῇ). Ἡ Ἐπιτροπὴ τους πρέπει νὰ ἐκτελεσθῇ. Καὶ ἡ ΑΔΕΔΥ νὰ ἐκτελεσθῇ.

§51Α. ΜΠΙΡΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Τ.Τ.Τ.). Ἀντιλαμβάνεσθε, βεβαίως, ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι καὶ γενικώτερον. Δὲν εἶναι μόνον τῆς ἁρμοδιότητος τῆς ἰδικῆς μου. Εὑρίσκομαι εἰς συνεννόησιν μὲ τοὺς κ. κ. Πρόεδρον καὶ Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, οἵτινες εἶναι καὶ ἁρμοδιώτεροι νὰ δώσουν τὴν λύσιν εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ἔχουν τὴν ἡγεσίαν καὶ μεγαλυτέρας εὐθύνας.

§52Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Τὸ Κράτος δίδει τὴν μάχην διὰ τὴν ἐπιβίωσιν τῆς φυλῆς, καὶ αὐτοὶ κάθονται καὶ κάμνουν παιχνιδάκια.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ σίτου. Ὁ κ. Α. Μουστρούφης ἔχει τὸν λόγον.

§54Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο ἔναρξις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων ἐπὶ τοῦ σίτου, αἱ ὁποῖαι κατετέθησαν, ἐκρίθη σκόπιμον παρὰ τοῦ Προεδρείου νὰ δοθῇ, κατ’ ἀρχήν, ὁ λόγος εἰς τὸν κ. Πρόεδρον καὶ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ σίτου καὶ ἀκολούθως νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τοὺς ἐπερωτῶντας βουλευτάς. Παραδόξως ὅμως εὐθὺς ὡς ἐπερατώθη ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Προέδρου καὶ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐγένετο πρότασις, παρὰ τοῦ Προεδρεύοντος τὴν στιγμὴν ἐκείνην, κ. Λεονάρδου, νὰ περιορισθῇ ὁ χρόνος τῶν ἀγορεύσεων εἰς 10 λεπτὰ ἢ εἰς 15 τὸ πολύ, πρὶν ἤ, ἀρχίσει ἡ ἀνάπτυξις τῶν ἐπερωτήσεων ἐκ μέρους τῶν ἐπερωτώντων βουλευτῶν. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὸ συμφέρον τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν καὶ τὴν σοβαρότητα αὐτοῦ, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον, ὁ περιορισμὸς τοῦ λόγου συνήθως ἐγένετο, ὅταν τὸ ζήτημα ἐθεωρεῖτο ὡς ἐξαντληθέν, ἐνῷ χθὲς δὲν εἶχεν ἀρχίσει κἂν ἡ συζήτησις ἐκ μέρους τῶν καταθεσάντων τὴν ἐπερώτησιν βουλευτῶν. Δι’ αὐτό, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλή, νὰ διαφωνήσω πρὸς τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν καὶ νὰ διαμαρτυρηθῶ, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον, διὰ ζητήματα πολὺ ὀλιγώτερον σοβαρά, ἢ τοῦ σίτου, ὅπως, διὰ τὸ ζήτημα τῆς ὀρύζης, κατηναλώθησαν ὁλονύκτιοι συζητήσεις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Καὶ εἰς τοὺς ἐπερωτῶντας καὶ ἐπερωτωμένους ἐδόθη τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλοῦν ἐπὶ 5ωρα καὶ 10ωρα ὁλόκληρα. Νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦ σίτου ἀξίζει καὶ εἶναι ἀρκετὰ σοβαρόν, ὥστε νὰ ἀπασχολήσῃ σοβαρώτατα τὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἀρχόμενος τῆς συζητήσεως, κ. βουλευταί, αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην ἐν πρώτοις νὰ ἐκφράσω τὰ συγχαρητήρια πρὸς τὰ μέλη τῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι μὲ μεγάλην προθυμίαν ἐδέχθησαν οἱ ἀντιπρόσωποι, νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τοῦ σίτου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει τὸ μέγα ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον δεικνύουν διὰ τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν καὶ ἐνδιαφέρουν τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς. Δυστυχῶς, δὲν δύναμαι νὰ ἀπονείμω ἀνάλογον ἔπαινον καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διότι ὡς εἶναι γνωστόν, ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου τούτου ζητήματος ἡ Κυβέρνησις ἐξέδωκε μίαν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία, τοὐλάχιστον κατ’ ἐμέ, μὲ ὀλίγας λέξεις, θὰ ἠδύνατο νὰ χαρακτηρισθῇ, ὡς ἀπόφασις ἀντιοικονομική, ἀντιαγροτική, καὶ ἀντεθνική, καὶ αἰσθάνομαι τὸ καθῆκον καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διατυπώσω, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, τὴν διαμαρτυρίαν καὶ τὴν ἀγανάκτησιν καὶ τὴν ὀδύνην, τὴν ὁποίαν αἰσθάνεται ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, κατὰ τῆς Κυβερνητικῆς αὐτῆς ἀποφάσεως, διότι θίγονται καιρίως τὰ συμφέροντα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἀλλὰ τίθεται καὶ ἐν κινδύνῳ καὶ αὐτὴ ἡ διαβίωσις καὶ ἡ ὑπόστασις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ἐν γένει τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου. Καὶ ἐν πρώτοις, κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι προῆλθεν εἰς μίαν τοιαύτην ἀπόφασιν, κακὴν ἢ καλήν, μὲ καθυστέρησιν 3 μηνῶν, διότι εἶναι γνωστόν, κ. βουλευταί, ὅτι τὸ σιτάρι ἀρχίζει νὰ συγκομίζεται περὶ τὰ τέλη Μαΐου, ὅτι ὁ ἁλωνισμὸς καὶ ἑπομένως ἡ συγκομιδὴ τοῦ σιταριοῦ, ἀρχίζει περὶ τὰς ἀρχὰς Ἰουνίου. Ἦτο προφανὲς λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ προετοιμάσει τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως καὶ νὰ ἔχῃ λάβει τὰς ἀντιστοίχους ἀποφάσεις, ὅταν ἤρχιζεν ἡ συγκομιδή. Ἐν τούτοις ἐθεώρησε σκόπιμον, ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἐπιβραδύνῃ τὴν λῆψιν τῆς ἀποφάσεως, ἐπὶ τοῦ προκειμένου σοβαρωτάτου ζητήματος, 3 ὁλοκλήρους μῆνας καὶ χαρακτηρίζω τὴν καθυστέρησιν ταύτην, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὡς καθυστέρησιν ἀποβλέπουσαν εἰς τὸ νὰ δημιουργήσῃ, ὅρους δυσμενεῖς διὰ τὴν διάθεσιν τοῦ κυρίου αὐτοῦ γεωργικοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον τότε, ἐν ἀρχῇ τῆς συγκομιδῆς, ὡς γνωρίζομεν πάντες, ἐστοίχιζε 3.500 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, νὰ δημιουργήσῃ ἀζητησίαν καὶ προσφορὰν μεγάλην ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν ἐσχάτην ἀνάγκην, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐκπέσουν αἱ τιμαὶ καὶ ὅταν ἐκπέσουν αἱ τιμαί, τότε νὰ ἀποφασίσῃ τὴν συγκέντρωσιν καὶ νὰ ἀποφασίσῃ ἐπὶ τῆς τιμῆς τῆς συγκεντρώσεως, ἐν ὄψει τῶν ἤδη τιμῶν τῆς ἀγορᾶς. Αὐτὸς ἦτο ὁ σκοπὸς ἀποκλειστικῶς τῆς καθυστερήσεως τῆς λήψεως τῆς ἀποφάσεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ δυστυχῶς ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως συμβαδίζει μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις λαμβάνει ὅλας τὰς ἀποφάσεις προκειμένου περὶ ζητημάτων ἀφορώντων τὴν ἀγροτικὴν τάξιν γενικῶς. Δὲν θέλω νὰ ἐκταθῶ, εἰς τὰ ὑπόλοιπα προϊόντα τῆς γεωργίας, διὰ τὰ ὁποῖα ἀνάλογος ὑπῆρξεν ἡ στάσις τῆς Κυβερνήσεως, θὰ περιορισθῶ μόνον καὶ θὰ φέρω ὡς παράδειγμα μίαν περίπτωσιν ἀφορῶσαν ἐπίσης τὸν σῖτον καὶ συγκεκριμένως τὴν περίπτωσιν, τὴν γνωστὴν εἰς ὅλους σας, τῆς καθυστερήσεως τῆς πληρωμῆς τοῦ τιμήματος τῆς συγκεντρώσεως τοῦ 1946, ἐκ 300 δραχμῶν τὸ ὁποῖον, παρ’ ὅλας μας τὰς ἐκκλήσεις καὶ καίτοι παρῆλθον δύο ἔτη ὁλόκληρα, ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις κρατεῖ ἐκκρεμές, καὶ κατακρατεῖ ἕνα τμῆμα τῆς ἀξίας τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου τοῦ 1946 ὅλως παρανόμως.

§55ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀξίας 36 δισεκατομμυρίων δραχμῶν.

§56Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Καὶ διὰ νὰ ἴδητε πῶς σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ λύσῃ τὰ ζητήματα τὰ ἀφορῶντα τὴν ἀγροτικὴν τάξιν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω ἕνα ἀπόσπασμα τῆς ἀπαντήσεως, τὴν ὁποίαν ἔλαβον πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, ἐπὶ ἐπερωτήσεώς μου, κατατεθείσης ἀκριβῶς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τῆς καθυστερήσεως τῶν 300 δραχμῶν, τοῦ συμπληρωματικοῦ δηλαδὴ τιμήματος τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου τοῦ ἔτους 1946. Λέγει λοιπόν, ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀφοῦ παραπέμπει προηγουμένως ἀπὸ τὸν Ἄννα εἰς τὸν Καϊάφα, δηλαδὴ ἀφοῦ ἀπὸ τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον ἐστάλη εἰς τὸ Οἰκονομικὸν Συμβούλιον κ.ο.κ. Ἐν τέλει λέγει: «Ἡ καταβολὴ.......... (ἀναγινώσκει).................». Ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνομαι τίποτε ἀπὸ τὴν παράγραφον αὐτὴν τῆς ἀπαντήσεως, λέγει δηλαδὴ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ ρυθμισθῇ ἅμα τῇ ρυθμίσει τῆς συγκεντρώσεως τοῦ 1946. Εὑρισκόμεθα, κύριοι, εἰς τὸ 1948 καὶ ἡ Κυβέρνησις λέγει ὅτι πρόκειται νὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως τοῦ 1946 καὶ ὅταν ρυθμισθῇ τοῦτο, τότε θὰ ρυθμισθῇ καὶ τὸ ζήτημα τῆς καταβολῆς τοῦ συμπληρωματικοῦ τιμήματος. Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν θὰ διαφωνήσῃ ὅτι πρόκειται περὶ καθαροῦ ἐμπαιγμοῦ εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Καὶ ἀφοῦ ἡ Κυβέρνησις, κ. βουλευταί, καθυστέρησεν ἐπὶ 3 μῆνας διὰ νὰ λάβῃ τὴν ἀπόφασίν της, ἐν τέλει μᾶς ἐξήγγειλε πρὸ 10ημέρου τὴν ἀπόφασίν της ταύτην. Καὶ ἡ ἀπόφασις αὐτή, κ. βουλευταί, ποία εἶναι; Εἶναι ἓν ἔγγραφον πλῆρες ἀσυναρτησιῶν καὶ ἀνακριβειῶν. Ἰσχυρίζεται ἐν πρώτοις ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀπόφασίν της αὐτήν, ὅτι: «Ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ παραλλήλως ἀνεγνώρισεν ὅτι ἡ πρότασις.... (ἀναγινώσκει) ............... ἔλλειμμα 140 δισεκατομμυρίων». Ἠκούσατε, κύριοι, τὸν Πρόεδρον καὶ Ἀντιπρόεδρον τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀνεγνώσατε τὴν δημοσιευθεῖσαν καὶ κατατεθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν ἔκθεσιν τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τὴν ὁποίαν συμμετέσχον καὶ ἐγώ. Δὲν νομίζω ὅτι οὐδεὶς ἀπὸ σᾶς εἶδε τὸν ἀριθμὸν 2850, τὸν ὁποῖον δῆθεν προέτεινε ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή.

§57ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διωρθώθη αὐτό.

§58Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Δὲν διωρθώθη. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ εἶπε χθὲς ὅτι πρόκειται περὶ τυπογραφικοῦ λάθους, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐγὼ δὲν παραδέχομαι, διότι τὸ τυπογραφικὸν λάθος γίνεται εἰς μίαν ἐφημερίδα καὶ ὄχι εἰς ὅλας καὶ διότι ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ λάθους τὸ ὁποῖον παρεισέφρυσεν εἰς ἕνα τόσον ἐπίσημον καὶ τοιαύτης σημασίας ἔγγραφον θὰ ἔπρεπε νὰ διορθωθῇ.

§59Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἐδόθη διάψευσις;

§60Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Οὐδεμία διάψευσις.

§61Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τότε πῶς εἶναι λάθος;

§62Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Αὐτὰ ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις. Καὶ χθὲς ἀπήντησα εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ὅτι πρόκειται περὶ ἐντυπωσιακοῦ ἐσκεμμένου λάθους διὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν 140 δισεκατομμυρίων τὰ ὁποῖα δῆθεν παραδέχεται ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ὡς ἔλλειμμα, ἂν συνεκεντροῦντο οἱ 70 χιλιάδες τόννοι περὶ ὧν ὁμιλεῖ τὸ ἀνακοινωθὲν μὲ τιμὴν 2850 δραχμῶν. Τοιοῦτον τί οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ἀντελήφθη ἢ ἤκουσε πουθενά. Διότι ἐὰν καὶ μὲ τὰς 2500 δραχμὰς τὰς ὁποίας εἰσηγήθη ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ συνεκεντροῦντο οἱ 70 χιλιάδες τόννοι, ὁλόκληρος ἡ ἀξία θὰ ἀνήρχετο εἰς 55 ἑκατομμύρια ὀκάδας πρὸς 2500 = 126 δισεκατομμύρια, δηλαδὴ ὁλόκληρη ἡ ἀξία εἶναι ὀλιγωτέρα ἀπὸ τὸ διατυπανιζόμενον δῆθεν ἔλλειμμα, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον δῆθεν θὰ προήρχετο. Νομίζω ὅτι πρόκειται περὶ ἀριθμῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπευθύνονται πρὸς ἀνθρώπους ἀφελεῖς μὲ τὸν σκοπὸν νὰ ἐμπαιχθοῦν καὶ οἱ ἀφελεῖς ἐν προκειμένῳ εἶναι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος καὶ ἡμεῖς, οἱ ἀντιπροσωπεύοντες αὐτόν. Ἀκολούθως ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται ὅτι δὲν διαφεύγει τὴν ἀντίληψιν οὐδενός, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 1850 εἶναι ἀνωτέρα τῆς προπολεμικῆς κατὰ 250 φοράς. Καὶ αὐτό, κ. βουλευταί, εἶναι μία μεγάλη ἀνακρίβεια, τὴν ὁποίαν ἐν γνώσει της ἡ Κυβέρνησις διατυπώνει. Διότι, κ. βουλευταί, δὲν ἦτο δύσκολον νομίζομεν νὰ ὑπάγῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ζητήσῃ τὸ ἔγγραφον αὐτὸ τὸ ἐπίσημον, τὸ ὁποῖον ἐζήτησα ἐγώ, ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καὶ τὸ ὁποῖον ἔγγραφον βεβαιοῖ ὅτι κατὰ τὸ 1940 ἡ ἐλαχίστη τιμὴ συγκεντρώσεως ἦτο 8,22 καὶ ἡ μεγίστη 9,55 ἀναλόγως τῆς ποιότητος, δηλαδὴ ὁ μέσος ὅρος τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως κατὰ τὸ 1940 ἦτο 8,70 καὶ ἑπομένως τὸ 250πλάσιον τοῦ 8,70 ἀνέρχεται εἰς 2.225 κατ’ ὀκᾶν καὶ ὄχι εἰς 1850 εἰς τὰς ὁποίας ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἀνέρχεται. Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνακριβειῶν αὐτῶν, ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα παρέχει ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὸν σκοπόν, ἐπαναλαμβάνω, ὅπως παραπλανήσῃ τὸν ἐνδιαφερόμενον ἀγροτικὸν κόσμον, εἶναι προφανὲς ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ εἶναι ἀδικωτάτη, διότι γνωρίζομεν πάντες ὅτι τὸ μὲν 1946 ἐπληρώθη μὲ τιμὴν 1600 κατ’ ὀκᾶν, ἡ συγκέντρωσις, ἐκ τῶν ὁποίων 300 δραχμαὶ ὀφείλονται ἀκόμη. Καὶ ἐνῷ τὸ 1947 ἐπληρώθη μὲ τιμὴν 1900 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν, τὸ 1948, κατὰ τὸ ὁποῖον ὅπως γνωρίζομεν ὅλος ὁ τιμάριθμος ηὐξήθη κατὰ 50% καὶ ὅλα τὰ ὑπόλοιπα στοιχεῖα εἶναι εἰς βάρος τῶν πτωχῶν παραγωγῶν καὶ συγκεκριμένως τὰ στοιχεῖα τοῦ παραγωγικοῦ κόστους τὰ ὁποῖα λόγῳ τῶν ἰδιαιτέρων συνθηκῶν τὰς ὁποίας διατρέχομεν, ἔχουν πολλαπλασιασθῆ, ἔρχεται ἐφέτος ἡ Κυβέρνησις, ἔναντι αὐτῶν τῶν προηγουμένων τιμῶν τῶν 3 ἐτῶν, νὰ δώσῃ τιμὴν μικροτέραν. Καὶ ἡ τιμὴ αὐτή, ἐν σχέσει μὲ τὰς τιμὰς τῶν ἐμπορικῶν προϊόντων ὅσον καὶ τῶν βιομηχανικῶν, καταδεικνύει τὸ μέτρον τῆς δικαιοσύνης τὸ ὁποῖον διέπει τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν πρόκειται νὰ διασφαλισθοῦν τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα. Ὁ δείκτης τῶν τιμῶν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς ἐν γένει, συμφώνως πρὸς ἐπίσημα στοιχεῖα τὰ ὁποῖα τελευταίως ἔδωσε τὸ Ἀνώτατον Οἰκονομικὸν Συμβούλιον καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἀποδεικνύουν ὅτι ὁ μέσος ὅρος τοῦ δείκτου τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων κατ’ Ἀπρίλιον 1948, ἀνήρχετο εἰς 302 ἔναντι τῶν προπολεμικῶν τιμῶν, καὶ ἑπομένως ἐὰν ὁ συντελεστὴς αὐτὸς τοῦ δείκτου, ἐλαμβάνετο καὶ διὰ τὸν σῖτον θὰ ἔπρεπεν ἡ τιμὴ τοῦ σίτου νὰ καθορισθῇ εἰς 2.670 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Ὁ δείκτης τῶν τιμῶν τῶν εἰδῶν τῆς γεωργικῆς καταναλώσεως, τῶν εἰδῶν δηλαδή, τὰ ὁποῖα ὁ γεωργὸς ἀγοράζει διὰ τὰς ἀνάγκας του, ἀνήρχετο τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1948, ἐπίσης εἰς 342, δηλαδὴ μὲ τὸν δείκτην αὐτόν, τὸν συντελεστὴν αὐτόν, θὰ ἔπρεπεν ἡ προπολεμικὴ τιμὴ πολλαπλασιαζομένη νὰ ἀνέλθῃ εἰς δραχ. 3.044 κατ’ ὀκᾶν, ὁ δείκτης δὲ τῶν τιμῶν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων γεωργικῆς χρήσεως, γεωργικῆς καταναλώσεως, ἀνήρχετο τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1948 εἰς 383 καὶ συμφώνως μὲ αὐτὸν θὰ ἔπρεπεν ὁ σῖτος νὰ χρεωθῇ πρὸς 3.414 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν.

§63Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἀπὸ ποῦ τὰ ἐπήρατε τὰ στοιχεῖα αὐτά;

§64Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Εἶναι τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης.

§65Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Δημοσιεύονται εἰς τὸ ἐπίσημον δελτίον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης.

§66Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι ἀμφισβητήσιμα.

§67Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διὰ τὸν ὑπουργὸν εἶναι βάσιμα, ἐφ’ ὅσον ἀνταποκρίνονται πρὸς τὰς προθέσεις του. Δὲν ἔχουν ἀντικειμενικὴν ἀκρίβειαν. Ἔχουν ὑποκειμενικὴν χρησιμότητα. Καίτοι εἶναι τῶν ὑπηρεσιῶν, τίθενται ἐκ τῶν ὑστέρων εἰς ἀμφισβήτησιν, ἐφ’ ὅσον ὁδηγοῦν εἰς συμπεράσματα ἀντιφάσκοντα εἰς τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως.

§68Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Γνωρίζω πολὺ καλά, ὅτι ὁ τιμάριθμος καὶ ἄλλαι ἐργασίαι, ἔγιναν ἐπὶ τῇ βάσει στοιχείων, τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν ἀκριβῆ. Πολλὰ στοιχεῖα ἦσαν ἐλλειπῆ. Οἱ ἀσχολούμενοι τώρα τελευταίως μὲ τὴν συγκέντρωσιν ὅλων τῶν ἀναγκαίων στοιχείων, διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, πρέπει νὰ σᾶς εἴπουν ὅτι συνηντήσαμεν πολλὰς δυσχερείας διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ὑπάρχουν δυσχέρειαι καὶ ἀνακρίβειαι εἰς διάφορα ἐπίσημα στοιχεῖα, ἐμφανιζόμενα ἀπὸ διαφόρους ὀργανισμούς.

§69Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Τὰ στοιχεῖα ἐλήφθησαν ἀπὸ ὑπευθύνους ὀργανισμούς, καὶ τὸ Ἀνώτατον Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, εἰς τρόπον ὥστε νὰ εἶναι ἠγγυημένα διὰ τὴν ἀκρίβειάν των.

§70Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ἀλλὰ τώρα ποὺ κάμνωμεν τὴν ἐργασίαν πρὸς ἐξεύρεσιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, εὕρωμεν, ὅτι πολλὰ τῶν στοιχείων τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν εἶναι ἐσφαλμένα.

§71Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πάντως ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ἀγορεύων, ἐχρησιμοποίησε τὰ μόνα ὑπάρχοντα, ὑπεύθυνα στοιχεῖα.

§72Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐμφανισθοῦν εἰς τὰς ἐργασίας περὶ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος.

§73Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τότε θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ τὰ συγκεντρώσῃ ὁ ἀγορητής, ἀφοῦ δὲν ἐνεφανίσθησαν ἀκόμη.

§74Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Εἶναι προφανὲς ὅτι ὑπὸ τοιούτους ὅρους οἱ ἀγρόται ἐπ’ οὐδενί, θὰ δεχθοῦν νὰ παραδώσουν τὸ προϊόν των, καὶ θὰ προτιμήσουν, νὰ τὸ παραδώσουν εἰς τὴν μαύρην ἀγοράν, ἡ ὁποία πληρώνει τὴν τιμὴν τοῦ Κράτους καὶ περαιτέρω, καὶ ἐξ ἄλλου, ἀποφεύγουν καὶ τὰς διατυπώσεις τὰς ἀναγκαίας διὰ τὴν παράδοσιν εἰς τὸ Κράτος, ὅπως ἐπίσης καὶ τὴν ἐξόφλησιν τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν.

§75Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. 2.400 πληρώνουν εἰς τὴν Κωπαΐδα.

§76Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Βεβαίως, οἱ ἔμποροι ἐν ὄψει τῆς τοιαύτης καταστάσεως, ἀγοράζουν, μὲ ηὐξημένην τιμήν, ἐν σχέσει μὲ τὴν τιμὴν ποὺ προσφέρει τὸ Κράτος. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κ. βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις καταργεῖ τὸν θεσμὸν τῆς συγκεντρώσεως, ὁ ὁποῖος ὡς γνωστὸν ἔχει θεσπισθῆ πρὸ ὁλοκλήρου 20)ετίας. Γνωρίζετε τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον τὸν θεσμὸν αὐτόν. Οἱ λόγοι αὐτοί, κ. βουλευταί, εἶναι κυρίως λόγοι ἐθνικοί, λόγοι ἐπιβληθέντες ἀπὸ τὰς τοπικὰς καὶ διεθνεῖς συνθήκας, ἐν ὄψει δηλαδὴ τῶν δυσμενῶν ὅρων ὑπὸ τοὺς ὁποίους παράγεται ὁ σῖτος ἐν Ἑλλάδι. Προκειμένου λοιπόν, τὸ Κράτος νὰ ἐνθαρρύνῃ τὴν παραγωγὴν διὰ τὴν ἐπίτευξιν μιᾶς σχετικῆς σιταρκείας ἀπεφάσισε νὰ ἐξαγοράζῃ δι’ ἑνὸς ἐπισήμου ὀργανισμοῦ Κρατικοῦ, καταργουμένου τοῦ σιτεμπορίου, τὸν ἄρτον, εἰς τιμὰς πλεονεκτικάς, καλυπτούσας τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς καὶ μὲ μίαν μικρὰν ὠφέλειαν. Ἤδη ἡ Κυβέρνησις καταργεῖ τὸν θεσμὸν αὐτὸν σήμεραν, ὁπότε ὑπέρ ποτε ἄλλοτε δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ καταργηθῇ, ἀλλ’ ἀντιθέτως θὰ ἔπρεπε νὰ ἐνισχυθῇ διὰ τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν κατὰ τὸ παρελθόν, καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπαυσαν νὰ ὑφίστανται καὶ νῦν. Ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἐπιβάλλεται καὶ ἐκ λόγων ἐποχιακῶν, καὶ οἱ λόγοι αὐτοὶ εἶναι δύο, ὁ πρῶτος, ὅτι θὰ ἔπρεπε πάσῃ θυσίᾳ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἔναρξιν τῆς συγκεντρώσεως, ἵνα προφυλάξωμεν τὸ προϊὸν αὐτὸ ἀπὸ τὴν διαρπαγὴν τῶν Σλαυοκομμουνιστῶν, οἱ ὁποῖοι τρομοκρατοῦν τὴν ὕπαιθρον, καὶ ἔχουν ἤδη ἁρπάξει ἕνα σημαντικὸν μέρος τοῦ σίτου. Δεύτερον, νὰ ἐνισχύσωμεν τὸν θεσμὸν διὰ τὸν λόγον ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν ἀπέναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἐθνικὴν καὶ ἠθικήν. Διότι εἰς τὸν ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον διεξάγομεν, αὐτοὶ εἶναι οἱ στυλοβάται καὶ οἱ μεγάλοι ἥρωες τοῦ ἀγῶνος, καὶ τὰ μεγάλα θύματα αὐτοῦ. Εἶναι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι παράγουν τὸ προϊόν των μὲ τὸν ἱδρῶτα καὶ τὸ αἷμα, ἐργαζόμενοι ἀλλὰ καὶ μαχόμενοι. Δι’ ὅλα αὐτὰ εἶχεν ὑποχρέωσιν καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁλόκληρος ἡ κοινωνία, νὰ τοὺς ἐνθαρρύνῃ καὶ νὰ τοὺς τονώσῃ τὸ ἠθικὸν καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην πρὸς τὸ Κράτος ἵνα οὕτω ἐξακολουθήσουν τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον διεξάγουν. Διότι ἡ σημερινὴ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, φοβοῦμαι πολὺ ὅτι θὰ ἔχῃ ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα, θὰ ἀφαιρέσῃ κάθε ἐμπιστοσύνην πρὸς τὸ Κράτος. Ὅταν ἐγὼ ποδοπατοῦμαι ὑπὸ τοῦ Κράτους διατὶ νὰ ἐξακολουθῶ νὰ θυσιάζωμαι δι’ αὐτό; Δυστυχῶς, κ. βουλευταί, ἡ ἀπόφασις αὐτή, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, καὶ κατὰ τὴν ἀντίληψιν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ἐξέφρασε τὴν γνώμην της, διὰ τῶν ἀντιπροσώπων της εἰς τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπήν, εἶναι ἕνα ἔγκλημα κατὰ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἤδη ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε, νὰ ἀφαιρέσῃ ὁλοκλήρου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου τὸ ψωμί, ὅπως τῆς Μακεδονίας, Θράκης κλπ., καὶ ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις δικαιολογοῦσα τὴν ἀπόφασίν της αὐτήν, ὅτι προσπαθεῖ νὰ ἐφαρμόσῃ ἕνα σύστημα. Ὡσὰν νὰ ἠκούσατε ποτέ, κ. βουλευταί, τοὺς παραγωγοὺς νὰ ἐζήτησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ περικόψῃ τὸν ἄρτον ἀπὸ τοὺς μὴ σιτοπαραγωγοὺς τῆς ὑπαίθρου, οἱ ὁποῖοι τί εἶναι; Εἶναι οἱ ἀκτήμονες, οἱ κάτοικοι τῶν ὀρεινῶν περιφερειῶν. Ἐζήτησαν ποτὲ οἱ κάτοικοι τῶν πεδινῶν περιφερειῶν, οἱ σιτοπαραγωγοὶ ἀπὸ κανένα ἢ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ περικοπῇ ἡ μερὶς τοῦ ἄρτου διὰ νὰ δημιουργηθῇ ζήτησις καὶ νὰ πωλήσουν ἀκριβώτερα τὸν σῖτον;

§77Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, τί ἐννοεῖτε λέγοντες νὰ περικοπῇ ἡ μερὶς τοῦ ἄρτου τῶν περιφερειῶν αὐτῶν;

§78Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Μέχρι τώρα οἱ κάτοικοι τῶν ἀγροτικῶν περιφερειῶν ἐλάμβανον σῖτον ἀπὸ τὰ ἐπισιτιστικὰ γραφεῖα, ἐνῷ τώρα κατόπιν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς δὲν θὰ λαμβάνουν.

§79Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ὅπως τὸ λέτε. Τὸ ζήτημα ἔχει ὡς ἑξῆς: Εἰς τὰς βορείους ἐπαρχίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι σιτοπαραγωγοί, ἐδίδετο ἕως τώρα εἰς μεγάλην μερίδα τοῦ πληθυσμοῦ, τῶν ἀστικῶν κυρίως κέντρων, τὸ ψωμὶ μὲ τὴν τιμὴν τοῦ δελτίου. Δηλαδὴ ἐπήγαινεν ὁ καθένας καὶ ἔπαιρνε τὸ ψωμί του ὅπως γίνεται καὶ ἐδῶ. Ὅτι ἀντὶ νὰ τὸ παίρνουν τὸ ψωμὶ μὲ τὸ δελτίο, μποροῦν νὰ πᾶνε σὲ οἱονδήποτε φοῦρνο νὰ τὸ πάρουν χωρὶς δελτίο μὲ τὴν αὐτὴν τιμήν.

§80ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῦ θὰ τὸ εὕρουν, κ. ὑπουργέ;

§81Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Θὰ τὸ εὕρουν, διότι τὸ σιτάρι τὸ συγκεντρούμενον θὰ εἶναι ἐκεῖ. Ὅπου παρουσιασθῇ τιμὴ μεγαλυτέρα θὰ ἐπεμβαίνῃ ἀμέσως τὸ Κράτος. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Ἐπειδὴ διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ συγκέντρωσις διὰ ποσότητα μεγαλυτέραν τῶν 70 χιλ. τόννων, τοὐλάχιστον ἐπὶ τοῦ παρόντος, δὲν ἠξεύρω τί ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀργότερον, προστίθεται τὸ ἐνδεχόμενον ὅτι πέραν τῶν 70 χιλ. τόννων θὰ χρειασθῇ σιτάρι διὰ μακαρονοποίησιν, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ σταλῇ σιτάρι εἰς τὰ μέρη ἐκεῖνα καὶ ἑπομένως θὰ δημιουργηθῇ μία ζήτησις σίτου, ἕνα ἀγοραστικὸν ἐνδιαφέρον οὕτως, ὥστε οἱ παραγωγοὶ ἐὰν δὲν ὠφελοῦνται διὰ τῆς τιμῆς τῆς συγκεντρώσεως τῶν 1.850 ἕως 1.950 δρχ. —διότι δι’ ἀποφάσεως, τὴν ὁποίαν ἐξέδωσα χθὲς ὥρισα τρεῖς κατηγορίας οὕτω, μὲ τιμὰς ποικιλλούσας ἀπὸ 1.850 ἕως 1.950 δρχ. αἱ 1.850 εἶναι ἡ κατωτάτη τιμὴ— θὰ δύνανται νὰ διαθέσουν τὸν σῖτον εἰς τιμὰς ἀνωτέρας τῶν δρχ. 1.950, διότι ἐπαναλαμβάνω, θὰ δημιουργηθῇ ἀγοραστικὸν ἐνδιαφέρον, δεδομένου ὅτι θὰ χρειασθοῦν 300 χιλ. τόννοι διὰ νὰ συντηρηθῇ ὁ πληθυσμὸς αὐτός. Ἔχομεν δέ, ἐπαναλαμβάνω, τὴν ἀπόφασιν, ἐὰν ὑψωθῇ ἡ τιμή, τῆς μερίδος ἄνω τῶν 450 δρχ. νὰ ἐπεμβαίνωμεν ἀμέσως.

§82Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ χρόνος, δυστυχῶς, δὲν μοῦ ἐπιτρέπει νὰ δώσω τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Πάντως θεωρῶ ὅτι ἡ ἀπάντησίς του ἀπέχει πολὺ τῆς πραγματικότητος. Ἐν πάσῃ περιπτώσει παρακαλῶ νὰ ληφθῇ σημείωσις σοβαρὰ καὶ νὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά, ἡ δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι, εἰς ἣν περίπτωσιν τὸ σιτάρι πωλεῖται εἰς τιμὴν ἀνωτέραν τῶν δραχμῶν 1.850 εἰς τὴν ὕπαιθρον, τὸ Κράτος θὰ ἐπεμβαίνῃ καὶ θὰ προσφέρῃ σιτάρι.

§83Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν ἠθελήσατε νὰ καταλάβετε τί εἶπον καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ μείνῃ ἡ ἐντύπωσις αὐτή. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ὅταν θὰ πᾶνε εἰς οἱονδήποτε φοῦρνον διὰ νὰ ἀγοράσουν τὸ ψωμί τους καὶ τοὺς ζητήσῃ ὁ φούρναρης ἐπάνω ἀπὸ 450 δραχμὰς τὴν μερίδα, τότε θὰ ἐπεμβαίνῃ τὸ Κράτος.

§84Γ. ΑΣΤΕΡΙΟΥ. (Ἐν μέσῳ δημιουργηθέντος θορύβου ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)...... Νὰ ἄρετε τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς μεταφορᾶς καὶ νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἀρτοδότησις...... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§85Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγὼ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς, ὁ σῖτος πωλεῖται πρὸς δραχμὰς 2.200–2.300 κατ’ ὀκᾶν..... (συνεχίζει ὁμιλῶν ἐν μέσῳ θορύβου μὴ ἀκουόμενος).

§86Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα, βεβαίως, δὲν λύεται διὰ μιᾶς προχείρου συζητήσεως. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ τονίσω εἶναι ὅτι, ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ χαράξῃ νέον σύστημα διανομῆς τοῦ σίτου τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Διατὶ αὐτὸν τὸν ἄρτον νὰ τὸν δώσωμεν εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα εἰς τοὺς πληθυσμοὺς τῶν ἀστικῶν κέντρων καὶ δὴ εἰς ηὐξημένην ποσότητα, ἐκείνης ἡ ὁποία ἐσχάτως ἐδίδετο καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ τὸν περικόψωμεν παντελῶς ἀπὸ τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμοὺς τῆς ὑπαίθρου; Αὐτὸ εἶναι τὸ γεγονός. Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι λογικόν, εἶναι δίκαιον, εἶναι νοητὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Ὁ σῖτος τοῦ δελτίου, κύριοι βουλευταί, γνωρίζετε ποίους ὠφελεῖ σήμερον. Δὲν ἔχει σκοπὸν νὰ χορηγήσῃ εἰς τοὺς πολίτας ὡρισμένην ποσότητα ἄρτου, διότι ὁ ἄρτος καὶ ὁ σῖτος εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ πωλοῦνται ἐλευθέρως καὶ εἶναι εὐχερὲς εἰς τοὺς ἔχοντας χρήματα νὰ τὰ ἀγοράσουν. Τὸ δελτίον τοῦ ἄρτου ἔχει ὡς σκοπὸν νὰ χορηγήσῃ ἄρτον εἰς τιμὰς προσιτὰς εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ προσφύγωσιν εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν, ὅπου αἱ τιμαὶ εἶναι ὑψηλαί. Χαράσσεται μία κοινωνικὴ πολιτικὴ διὰ τοῦ ἄρτου πρὸς πενομένας τάξεις οἷαι εἶναι κυρίως ἡ τάξις τῶν ἀγροτῶν τῶν εὑρισκομένων καὶ κατοικούντων εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἐν μέρει ἡ τάξις τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Τί θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ προτιμήσῃ, νὰ δώσῃ τὸν ἄρτον τοῦ δελτίου τῆς βοηθείας εἰς τοὺς πτωχοὺς τῆς ὑπαίθρου καὶ εἰς τοὺς ἐργάτας τῶν πόλεων, ἢ εἰς τοὺς πλουσίους τῶν ἀστικῶν κέντρων, πρὸς τοὺς ὁποίους παρέχει σήμερον ἄρτον εἰς ηὐξημένην ποσότητα; Τί θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις, νὰ χορηγήσῃ τὸν ἄρτον τῆς βοηθείας εἰς τοὺς ἀσκοῦντας καθεστηκυῖαν ἐργασίαν εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, ἢ εἰς τοὺς ἀσκοῦντας τὴν χειρονακτικὴν ἐργασίαν, οἱ ὁποῖοι δουλεύουν σκυμμένοι στὸ ἀλέτρι ἀπὸ τὸ πρωΐ ὥς τὸ βράδυ καὶ ἔχουν ὡς μοναδικήν των τροφήν, καὶ βασικήν των τροφήν τὸ ψωμὶ μὲ τὸ κρεμμύδι καὶ τὴν ἐληά; Δὲν θὰ ἦτο λογικὸν καὶ φρόνιμον καὶ δίκαιον νὰ χορηγῆται τὸ ψωμὶ ὄχι εἰς τοὺς ἀσκοῦντας τὰ νέα τοῦ πολέμου καὶ τοῦ διεξαγομένου ἀγῶνος ἀπὸ τὰ καφενεῖα τῶν ἀστικῶν κέντρων, ἀλλ’ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διεξάγουν τὸν πόλεμον αὐτὸν μὲ τὸ ὅπλο ἀνὰ χεῖρας καὶ βλέπουν καθημερινῶς θυσιαζόμενα τὰ παιδιά τους, καιόμενα τὰ σπίτια τους, βλέπουν ἁρπαζόμενα τὰ κορίτσια τους;

§87Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐφοδιασμοῦ). Διατελεῖτε ὑπὸ μίαν πλάνην. Ἴσως δὲν ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας τὴν τελευταίαν δήλωσίν μου. Ἐξ ἀρχῆς ἐτόνισα ὅτι τόσον οἱ ἄποροι, ὅσον καὶ οἱ συμμοριόπληκτοι, ὡς καὶ αἱ οἰκογένειαι τῶν ἀπόρων στρατευθέντων καὶ εἰς τὰς περιφερείας τὰς μὴ μαστιζομένας ἀπὸ τὸν συμμοριτισμόν, θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ παίρνουν τὸν ἄρτον τους δωρεάν.

§88ΦΩΝΑΙ. Αὐτὸ ἔλλειπε! Δὲν ἐντρεπόμεθα λιγάκι! (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§89Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις ὅτι μέτρα οἰκονομικὰ καὶ μέτρα δημοσιονομικὰ δὲν τῆς ἐπέτρεψαν νὰ λάβῃ τὰς δικαίας ἀποφάσεις καὶ τὰ δίκαια μέτρα, τὰ ὁποῖα αὐτὴν τὴν στιγμὴν υἱοθετεῖ καὶ τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ὅλοι ὑποστηρίζομεν. Δυστυχῶς ὁ χρόνος δὲν μοῦ ἐπαρκεῖ νὰ δώσω τὴν δέουσαν ἀπάντησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Θὰ ἔλεγα ὅμως τὸ ἑξῆς, μίαν πρόχειρον λύσιν, παρ’ ὅλας τὰς λύσεις καὶ τὰς προτάσεις αἱ ὁποῖαι ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν τῆς Κυβερνήσεως ἐκ μέρους τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι μετριοπαθέσταται. Ἐὰν εἰς τὰ 6 ἑκατομμύρια ἄτομα, τὰ ὁποῖα ἐργάζονται χειρονακτικῶς ἐχορηγεῖτο ὁλόκληρος ὁ σῖτος τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας πρὸς ............ δρχ. τοῦ σίτου, θὰ κατηναλίσκετο διὰ τὴν κάλυψιν τῆς ἀνάγκης αὐτῆς ποσότης ἐν συνόλῳ 560 χιλιάδες τόννων. Εἰς τὸ ὑπόλοιπον 1 ἑκατομμύριον πληθυσμοῦ νὰ ἐχορηγεῖτο ἄρτος διὰ δελτίου, εἰς τιμὰς ὅμως ηὐξημένας, εἰς τιμὰς μαύρης ἀγορᾶς, εἰς τὴν τιμὴν τῶν 3 χιλιάδων κατ’ ὀκᾶν, εἰς ἑκατομμύριον ἄτομα, τὰ ὁποῖα ὡρισμένως ἀντιστοιχοῦν εἰς τὰς εὐπόρους τάξεις, τὰς πλουσίας, αἱ ὁποῖαι κατοικοῦν εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Θὰ κατηναλίσκετο δι’ αὐτὴν τὴν ἀνάγκην μία ποσότης ἀπὸ 70 χιλιάδες τόννων σίτου. 560 καὶ 70 μᾶς κάμνουν 630 χιλιάδας τόννους, μὲ τοὺς ὁποίους, ἐὰν τοὺς συνεκέντρωνεν ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἠμποροῦσε κάλλιστα νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς εἰς ἄρτον ἐπισιτιστικὰς ἀνάγκας τῆς χώρας καὶ κατὰ τὸν πλέον δίκαιον τρόπον, διότι τὸν εὐθηνότερον ἄρτον θὰ τὸν ἔτρωγαν οἱ πτωχοὶ καὶ τὸν ἀκριβώτερον οἱ πλούσιοι. Αὐτὴ εἶναι μία ἁπλῆ πρότασις. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Κυβερνήσεως ὅτι δῆθεν δὲν ἐπέτρεπον τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους νὰ δώσῃ μεγαλυτέραν τιμὴν τῶν 1850 δραχμῶν, ἀνατρέπεται ἐκ τοῦ ἑξῆς γεγονότος. Καὶ οἱ 70.000 τόννοι ἐὰν ἐπληρώνοντο πρὸς 2.500 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, θὰ εἴχομεν μίαν ἐπιβάρυνσιν 35 δισεκατομμυρίων. Τὰ 35 αὐτὰ δισεκατομμύρια θὰ ἠμποροῦσαν νὰ καλυφθοῦν εὐκολώτατα ἐὰν 40.000 οἰκογένειαι ἀπαρτιζόμεναι ἀπὸ 500 χιλιάδες ἄτομα, ἔπαιρναν τὸ δελτίον ηὐξημένον κατὰ 500 δραχμάς. Θὰ ἦτο τοῦτο ἕνα μέτρον πρακτικὸν καὶ λυσιτελές, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐκαλύπτετο ὁλόκληρος ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς τιμῆς τῶν 1.850 καὶ 2.500 δραχμῶν. Ἀφ’ ἑτέρου ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται ὅτι διὰ λόγους ἀποφυγῆς πληθωρισμοῦ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξαγοράσῃ μεγαλυτέραν ποσότητα καὶ εἰς μεγαλυτέραν τιμήν. Ὁ Πρόεδρος καὶ Ἀντιπρόεδρος τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐξήντλησαν τὰς προτάσεις, τὰς ὁποίας εἰσηγήθησαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐκ τῶν ὁποίων προτάσεων ἀπεδείχθη ὅτι μόνον μὲ 75 ἑκατομμύρια δραχμῶν θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου πρὸς 2.500 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀρνουμένη νὰ διαθέσῃ τὸ ποσὸν τῶν 75 δισεκατομμυρίων τὶ ἐπιτυγχάνει, νομίζετε, κύριοι; Ἐπιτυγχάνει τὸ ἑξῆς: 1) δὲν θὰ εἰσπράξῃ τὰ 150 δισεκατομμύρια ἀγροτικὰ χρέη ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ 2) θὰ ἀναγκασθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ χορηγήσῃ καλλιεργητικὰ δάνεια, δεδομένου ὅτι θὰ εἶναι ἐντελῶς ἐξηντλημένοι οἱ σιτοπαραγωγοί. Καὶ τὰ δάνεια αὐτὰ γνωρίζετε εἰς ποῖον ποσὸν θὰ ἀνέλθουν; Μόνον διὰ τὴν σπορὰν 5 ἑκατομμυρίων στρεμμάτων θὰ ἀπαιτηθοῦν περὶ τὰ 70 ἑκατομμύρια ὀκάδες, αἱ ὁποῖαι πρὸς 3.000 τὴν ὀκᾶ, θὰ ἀπαιτήσουν 200 δισεκατομμύρια δραχμάς. Καὶ αὐτὰ μόνον διὰ τὸν σπόρον. Τὸν σπόρον αὐτὸν δὲν θὰ τὸν ἔχουν τότε οἱ καλλιεργηταὶ εἰς χεῖράς των, διότι ἐν τῷ μεταξὺ θὰ ἔχουν πωλήσει λόγῳ τῶν καθημερινῶν των ἀναγκῶν τὴν σημερινήν των παραγωγήν. Καὶ πρὸς ἐξεύρεσιν τῶν 200 δισεκατομμυρίων δραχμῶν καὶ τῶν ἄλλων ζημιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ προκύψουν, τὸ Κράτος θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐκδώσῃ χαρτονόμισμα 300 περίπου δισεκατομμυρίων. Κύριοι βουλευταί, τελειώνω μὲ τὴν διαπίστωσιν ὅτι, καὶ ἐὰν ἀκόμη οἱ ἀριθμοὶ οἱ ἰδικοί μας δὲν ἦσαν ἀπολύτως ἀκριβεῖς — πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀμφισβητῶ — καὶ ἐὰν πράγματι τὰ ἐπιχειρήματα τὰ οἰκονομικὰ καὶ τὰ δημοσιονομικά, τὰ ὁποῖα ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις εὐσταθοῦσαν, ἐφ’ ὅσον ἡ τοιαύτη πολιτική, ἡ τοιαύτη οἰκονομία, ἡ τοιαύτη δημοσιονομία ἡ ἀσκουμένη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως μᾶς ὁδηγεῖ εἰς τοιαῦτα ἀποτελέσματα, ἐφ’ ὅσον ἡ τοιαύτη οἰκονομία καὶ πολιτικὴ περιφρονεῖ τὸ δίκαιον τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἐφ’ ὅσον καταπατεῖ τὴν ἠθικήν, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν προτίμησιν τῶν τάξεων αὐτῶν ἀπὸ τὰς πλουσίας καὶ εὐπόρους τῶν ἀστικῶν κέντρων, ἐφ’ ὅσον, κύριοι, διὰ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς κινδυνεύει νὰ προκαλέσῃ τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ λαοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον στηρίζεται ἡ διεξαγωγὴ τοῦ σημερινοῦ ἀγῶνος, τὸ μέτρον αὐτό, ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ὑπονομευτικὴ τοῦ ἐθνικοῦ ἀγῶνος, τὸν ὁποῖον διεξάγομεν, καὶ κατ’ ἀκολουθίαν εἶναι ἀπόφασις καταπροδίδουσα ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος. Καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δὲν κατορθώνει νὰ ἐξεύρῃ τὰ κατάλληλα μέσα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἀποφευχθοῦν τοιαῦτα καταστροφικὰ εἰς βάρος τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους ἀποτελέσματα, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ καταδικασθῇ ἀπὸ ὁλόκληρον τὸν λαόν μας καὶ ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικήν μας Ἀντιπροσωπείαν. (Χειροκροτήματα).

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§91Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ὑπάρχει μόνον θέμα σίτου, ὑπάρχει θέμα ἀρτοδοτήσεως τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας, ὑπάρχει θέμα διαχειρίσεως ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἀρτοδοτήσεως, ὑπάρχει θέμα δημοσιονομικόν, τὰ γνωστὰ θέματα τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως καὶ τῆς διακοπῆς παροχῆς ἄρτου εἰς ὡρισμένους πληθυσμοὺς τοῦ Κράτους. Ὑπάρχει θέμα κυκλοφορίας, ἀλλὰ ὑπεράνω ὅλων τῶν θεμάτων αὐτῶν, ὑπάρχει ἕνα θέμα καὶ ἕνα πρόβλημα, τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνητικῆς ἐπαρκείας καὶ διακυβερνήσεως τῆς χώρας, ὑπὸ τὰς παρούσας στιγμάς. Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω διὰ μακρῶν, θέτων ὑπ’ ὄψιν σας στοιχεῖα τὰ ὁποῖα συνεκέντρωσεν ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ τὰ ὁποῖα ἐξέθεσαν οἱ κ.κ. Πρόεδρος καὶ Ἀντιπρόεδρος αὐτῆς εἰς τὸ Σῶμα. Θὰ περιορισθῶ εἰς μίαν σύντομον κριτικήν, διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις διεχειρίσθη τὰ προβλήματα αὐτά. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ὅτι τὰ σχετιζόμενα μὲ τὴν δημοσιονομίαν τοῦ τόπου, εἶναι θέματα ἐξαιρετικῶς δυσχερῆ, θέματα τὰ ὁποῖα ἢ καλῶς ἢ κακῶς ἀντιμετωπιζόμενα, ἔχουν ἐξαιρετικὴν σημασίαν ἐπὶ τῆς ὅλης διαβιώσεως καὶ τῆς ζωῆς τῶν πολιτῶν τοῦ τόπου αὐτοῦ, καὶ ἑπομένως, ἔχων πλήρη ἐπίγνωσιν τοῦ γεγονότος ὅτι τὰ θέματα αὐτὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰ διαχειρίζεται κανεὶς χωρὶς μεγάλην προσοχὴν καὶ εὐαισθησίαν, καὶ χωρὶς νὰ ἀπαλλάσσεται ἀπὸ κάθε ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν. Τοῦτο ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, καὶ ὅταν εἰς μίαν συνεδρίασιν τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν μου, ἀρκετὰ σημεῖα, τονίζω ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀπομονώσωμεν ἀπολύτως κεχωρισμένως ἀπὸ τὰ διάφορα ἄλλα προβλήματα. Τὸ πρῶτον θέμα τὸ ὁποῖον πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀντιμετωπίσωμεν, εἶναι ἕνα πρόβλημα τοῦ δημοσίου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ διαχείρισις ἐκ μέρους τοῦ δημοσίου τοῦ προβλήματος τῆς ἀρτοδοτήσεως τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας, ἄφησεν ἔλλειμμα ὄχι εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ, διότι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἐπεβάρυνε τὸν προϋπολογισμὸν τῆς χώρας, ἀλλ’ ὑπῆρχεν ἔλλειμμα εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον, τὸ ὁποῖον σήμερον ἀνέρχεται εἰς 120 δισεκατομμύρια περίπου τὸ 1946, εἰς 240 δισεκατομμύρια, τὸ 1947, εἰς 36 δισεκατομμύρια περίπου ἀπὸ τοῦ Μαΐου τοῦ 1948 καὶ ἐντεῦθεν.

§92Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Ποῖα εἶναι αὐτά;

§93Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὰ προέρχονται ἐκ τῆς διαχειρίσεως τοῦ ἄρτου, τὰ ὁποῖα δὲν ἐνεγράφησαν εἰς τὸν προϋπολογισμόν, πρόκειται δὲ κάποτε νὰ καλυφθοῦν διὰ τῆς μετατροπῆς εἰς χρυσὸν ὑποχρεώσεων τοῦ Κράτους. Ἐν τοῖς πράγμασι οὐδεὶς ἀκριβὴς ἀριθμὸς ὑπάρχει, διότι ΕΦ–ΕΞ δὲν ἔχει κρατήσει ἀριθμὸν τῆς ὅλης διαχειρίσεως τῆς ἀρτοδοτήσεως. Τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερον, προκύπτουν ἀπὸ τὴν ὅλην διαχείρισιν τοῦ σίτου. Ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ δημοσιονομικοῦ, ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1947 οἱ ξένοι ἐμπειρογνώμονες ἠσχολοῦντο ἐπὶ ἕν ἔτος ἤδη ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ δὲν ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν μας τὰ πορίσματα εἰσέτι, πλὴν κατὰ τὸν Ἰανουάριον τοῦ τρέχοντος ἔτους. Κατόπιν διαφωνίας μεταξὺ Ἑλλήνων καὶ ξένων ἐμπειρογνωμόνων, οἱ σύμμαχοι ἐμπειρογνώμονες ἐπέβαλον κεχωρισμένον ὑπόμνημα, εἰς τὸ ὁποῖον ἀντεμετώπιζον τὴν ὑπόθεσιν ὡς ἑξῆς: Πρῶτον ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ λήξῃ τὸ ζήτημα τῆς διαχειρίσεως τοῦ σίτου ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἐπιτυγχανομένης οὕτω σημαντικῆς οἰκονομίας, καὶ ἀνέφερον καὶ ἕνα στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον γνωρίζομεν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, διότι αὐτὴ ἡ περίπτωσις συνέβη καὶ ἐπὶ κατοχῆς, ὅταν διεχειρίζετο τὰ πράγματα ἡ Ἐπιτροπὴ διαχειρίσεως βοηθημάτων ἐν Ἑλλάδι. Ἀναφέρω ἕνα γεγονός, ὅτι εἰς ἕνα μῦλον ἐπὶ 22 ἐργατῶν ὑπάρχουν 82 ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἤλεγχον τοὺς 22 αὐτοὺς ἐργάτας. Ἡ σκέψις ἦτο ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀποδοθοῦν οἱ μῦλοι εἰς τοὺς μυλωνάδες, καὶ νὰ σταματήσῃ ἡ ὑπηρεσία τῆς διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους διαχειρίσεως. Πέραν αὐτοῦ, οἱ σύμμαχοι ἐμπειρογνώμονες, συνέστησαν τὴν μείωσιν τῶν ἐξόδων ἀρτοποιήσεως τοῦ ἀλεύρου. Σχετικοὺς ἀριθμοὺς ἔδωσεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, συνέστησε δὲ τὴν ἀποφυγὴν ἀσκόπων δαπανῶν μεταφορᾶς ἀπὸ ἐδῶ εἰς τὰς σιτοπαραγωγοὺς περιφερείας, καὶ ἐκ τοῦ στοιχείου τούτου προέκυψεν ἡ σκέψις περὶ διακοπῆς τῆς ἀρτοδοτήσεως τῶν σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, καὶ ἡ καταπολέμησις τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς καὶ τῆς μερίδος τοῦ ἄρτου, ἥτις θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐξαφάνισιν τῆς αἰσχροκερδίας τοῦ σίτου. Καὶ τέλος ἐξέφερον τὴν γνώμην ὅτι ἡ ἐλευθέρα ἀγορά, θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ ἡ ἀγροτικὴ οἰκογένεια. Ἡ προσπάθεια αὐτή, ἐὰν ἔχω καλῶς ἀντιληφθῆ τὰ πράγματα, συνίστατο εἰς τὸ νὰ μὴ ἀντιμετωπισθῇ κανὲν ἀπὸ τὰ δυσχερῆ προβλήματα, τὰ ὁποῖα οἱ σύμμαχοι ἐμπειρογνώμονες ὑπέδειξαν καὶ νὰ ἐπιρριφθῇ τὸ βάρος τοῦ ἐλλείμματος εἰς δύο τάξεις, τοὺς σιτοπαραγωγοὺς καὶ τοὺς καταναλωτάς. Τὸ δεύτερον πρόβλημα εἶναι τὸ τῆς ἀρτοδοτήσεως τοῦ πληθυσμοῦ. Διεπίστωσα, κύριοι, ὅτι κάθε Ὑπουργεῖον ἔχει ἰδικά του στοιχεῖα καὶ ἰδικόν του πρόγραμμα. Ἄλλο τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, ἄλλο τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τέλος ἄλλα στοιχεῖα καὶ πρόγραμμα τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Τὸ συμπέρασμα εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχει κανένα πρόγραμμα γενικῶς καὶ ἐπικρατεῖ πλήρης σύγχυσις. Ἀπόδειξις αὐτοῦ εἶναι ὅτι ἐλήφθη ἀπόφασις νὰ διαχωρισθῇ ἡ χώρα εἰς δύο ζώνας διὰ τὴν ἀρτοδότησιν καὶ αὐτὸ ἐγένετο μὲ τὴν σκέψιν ὅτι τὰ 3.133.000 κατοίκων, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς τὴν ζώνην Α θὰ ἀρτοδοτηθοῦν μὲ τοὺς 740.000 περίπου τόννους, τοὺς ὁποίους ἡ περιφέρεια αὐτὴ παράγει καὶ μὲ τὴν πρόσθετον αὐτὴν σκέψιν, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐξασφαλισθῇ καὶ ἡ κατανάλωσις καὶ ἡ ἐξαγορὰ τοῦ σίτου, τὸν ὁποῖον παράγει ἡ περιφέρεια. Ἐκ τῶν ὑστέρων ὅμως, ἐκ τῶν 520.000 τόννων παραγωγῆς καὶ 630.000 τόννων καταναλώσεως, προκύπτει ἓν ὑπόλοιπον 110.000 τόννων, τὸ ὁποῖον ἐλπίζεται ὅτι κατὰ μέγα μέρος θὰ παρακρατῆται διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ προσεχοῦς ἔτους. Καὶ εὐθὺς ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῆς ἀποφάσεως, ἡ ὁποία βάσει αὐτῶν τῶν σκέψεων ἐλήφθη, ἐὰν αἱ πληροφορίαι μου εἶναι καλαί, ἀπεφασίσθη ἡ ἐξαίρεσις τῶν ἀστικῶν κέντρων δηλαδὴ τῆς Θεσσαλονίκης, Βόλου καὶ Καβάλας καὶ ἑπομένως ἕνα μέγα μέρος τοῦ πληθυσμοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ κατηνάλισκε τὸ σιτάρι τῆς περιφερείας τῆς ζώνης Α, δὲν θὰ καταναλώσῃ αὐτὸ τὸ σιτάρι, ἀλλὰ ἄλλο σιτάρι, τὸ ὁποῖον θὰ πάρῃ ἀπὸ τὰς ἀποθήκας τοῦ Ὑπουργείου.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, τερματίσατε, διότι συνεπληρώσατε τὸν χρόνον τὸν διαλαμβανόμενον εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς.

§95Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Μὰ δὲν ὁμιλῶ, παρὰ 10 λεπτά!

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἓν τέταρτον.

§97Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει πότε τίθεται τὸ ¼. Τὸ ¼ τίθεται ὅταν θεωρηθῇ ἐξηντλημένον τὸ θέμα. Ὁ κ. συνάδελφος, ὅπως ἀντιλαμβάνομαι, ἔχει νὰ ἐκθέσῃ πράγματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ τὰ ἀκούσωμεν καὶ ἡμεῖς.

§98Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ἐπιβληθῶ εἰς τὴν Βουλήν. Ἐὰν ἡ Βουλὴ νομίζῃ ὅτι πρέπει νὰ κατέλθω, θὰ κατέλθω.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Χρειάζεται νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμὸν καὶ τὴν τάξιν, ναὶ ἢ ὄχι;

§100Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ τοῦ δώσητε τὸν λόγον. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸν διακόπτετε ἐπὶ τοιούτων σοβαρῶν ζητημάτων.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἔλαβεν ἀπὸ χθὲς ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀπόφασιν, ὅπως οἱ ἀγορηταὶ μὴ ὑπερβαίνουν τὸ ¼. Ἑπομένως, νομίζω, ὅτι εἶμαι ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ, ἐφαρμόζων τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς.

§102Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μόλις πρὸ ὀλίγου ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς ἔδωσε τὴν πληροφορίαν ὅτι εἰς τὴν ζώνην Α ὄχι μόνον οἱ κάτοικοι τῶν μεγάλων πόλεων, ἀλλὰ καὶ οἱ συμμοριόπληκτοι καὶ οἱ ἄποροι καὶ αἱ οἰκογένειαι αὐτῶν πρόκειται νὰ ἐξακολουθήσουν νὰ ἀρτοδοτοῦνται καὶ τοῦτο δημιουργεῖ 2 σοβαρὰ προβλήματα. Καταρρέει ἡ ὅλη προσπάθεια, ἡ ὁποία ὁμολογῶ ὅτι ἔχει κάποιαν βάσιμον σκέψιν καὶ συνεπῶς δὲν θὰ κατορθωθῇ νὰ ἀπορροφηθῇ τὸ σιτάρι τοῦ παραγωγοῦ ἐντὸς τῆς ζώνης Α, ἀπὸ τοὺς καταναλωτὰς αὐτῆς τῆς ζώνης. Ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν δημιουργεῖται ἀντίστοιχος ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους, ἀρτοδοτήσεως τοῦ ἄλλου μέρους τοῦ πληθυσμοῦ, διότι οἱ 500.000 τόννοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ μαζὺ μὲ τοὺς ὀλίγους τόννους .... (δὲν ἠκούσθη)... Θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν ἀρτοδότησιν τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ζώνης Α, ἡ ὁποία ὑπολογίζεται εἰς 449.000 τόννους μὲ 100 δράμια ψωμὶ καὶ 160.000 τόννους τῶν ζυμαρικῶν, διότι καὶ ἐκεῖ ὑπάρχει ἓν μέτρον, διὰ λόγους δημοσιονομικοὺς τῆς μονοπωλήσεως τοῦ ἀλεύρου, τοῦ χρησιμοποιουμένου διὰ ζυμαρικά, διὰ νὰ πωληθῇ εἰς ὑψηλοτέρας τιμὰς καὶ νὰ καλυφθῇ ἓν μέρος τοῦ ἐνδεχομένου ἐλλείμματος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Καὶ ἑπομένως δημιουργεῖται μία ἀνάγκη .... (δὲν ἠκούσθη) .... τῶν ποσῶν αὐτῶν, διότι τὰ ποσὰ αὐτὰ δὲν ἐπαρκοῦν, διὰ νὰ ἀρτοδοτηθῇ ὁ πληθυσμὸς τῆς ζώνης Α καὶ Β. Ἑπομένως, κύριοι βουλευταί, οὐσιαστικῶς δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξεν ἄλλη, ἤδη αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατ’ ἐμέ, ἐν πολλοῖς, ἔχει ἤδη καταρρεύσει καὶ θὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπανέλθῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῶν μέτρων αὐτῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρόβλημα τῆς διαχειρίσεως τῆς ἀρτοδοτήσεως, δὲν θὰ εἴπω τίποτε καὶ διὰ νὰ εἶμαι σύντομος καὶ διότι ἤδη ἀνεκοίνωσαν ὅτι τίποτε ἄλλο δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ, ἐκτὸς τῶν ὅσων ἔχουν ἐφαρμοσθῇ μέχρι τῆς στιγμῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρόβλημα τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, ἤθελον νὰ διατυπώσω τὴν ἀνάγκην, ὅτι ὁ κυβερνήτης, ὁ διαρρυθμίζων τὸ θέμα, θὰ ἔπρεπε νὰ προσέξῃ 3 κυρίως σκέψεις. Ἡ πρώτη σκέψις εἶναι τὸ πρόγραμμα τῆς ἀρτοδοτήσεως, δηλαδὴ ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν ἐκ τοῦ σίτου τοῦ προγράμματος ἀρτοδοτήσεως, ποὺ πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθῇ, τοῦ τρέχοντος 12)μήνου, ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν αὐτοῦ, θὰ πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ πόση θὰ εἶναι ἡ ποσότης σίτου, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ ἀνάγκην νὰ συγκεντρώσῃ. Μὲ τοὺς ὑπολογισμούς, τοὺς ὁποίους ἐπανειλημμένως ἐξηγάγομεν εἰς τὴν διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν κατὰ ἓν ποσὸν κάτω τῶν 150 χιλιάδων τόννων σίτου, δὲν θὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἀρτοδότησις τοῦ πληθυσμοῦ κατὰ τὸ προσεχὲς 12)μηνον. Ἡ δευτέρα σκέψις εἶναι ἡ ἀνάγκη ρυθμίσεως ὁριστικῆς τιμῆς τοῦ ἀλεύρου καὶ τῶν ζυμαρικῶν κατὰ τὴν προσεχῆ χρῆσιν. Κύριοι, ἐξορκίζω τὴν Κυβέρνησιν, ἂς ἐνθυμηθῇ τὸ ἔλαιον. Ὅταν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ κάποια συγκέντρωσις ἐλαίου, διὰ λόγους κυριολεκτικῶς σαράφικους, διὰ λόγους νομισματικούς, δὲν ἐκάναμεν τὴν συγκέντρωσιν, οἵαν ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ ἤδη ἔφυγαν αἱ τιμαὶ ἀπὸ τὸ ἐπίπεδον, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο καὶ ἔχουν διπλασιασθῆ. Φοβοῦμαι παρὰ πολύ, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν συγκεντρώσῃ εἰς χεῖρας της τὸν σῖτον, ὁ ὁποῖος τῆς χρειάζεται διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ κατὰ τὴν προσεχῆ περίοδον τὴν ἀρτοδότησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, θὰ κλαύσωμεν ὅλοι πικρῶς. Ἡ τρίτη σκέψις εἶναι ἡ ἀνάγκη τῆς προστασίας τῶν ἀσθενεστέρων ἀγροτῶν καὶ τοῦ ἰδίου των προϊόντος, τὸ ὁποῖον κινδυνεύει, ἐὰν δὲν συγκεντρωθῇ εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα, νὰ παραμείνῃ ἕρμαιον τῶν συμμοριτῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τοῦ προϊόντος, ἤθελον, κύριοι, ἁπλῶς νὰ ἀναφέρω ὅτι καὶ ἐκεῖ δὲν ἐγένετο οὐδεμία σκέψις ἐκ μέρους τῶν Κυβερνώντων. Τὸ 1946 τὸ σιτάρι εἶχε παντοῦ 1.300 δραχμάς. Πέρυσιν ἐτιμᾶτο 1.900 δραχμάς. Ἐφέτος 1.850 δραχμὰς δηλαδὴ 1.950 κατὰ μέσον ὅρον. Ἡ νέα τιμὴ εἶναι ἀναμφισβητήτως τιμή, ἡ ὁποία πλήττει τοὺς ἀγρότας, εἶναι τιμὴ ἄδικος. Ὑπάρχει πάντοτε εἷς διαφορισμὸς μεταξὺ τοῦ σιταριοῦ καὶ τῶν λοιπῶν προϊόντων καὶ πέρυσιν ἀκόμη τὸ σιτάρι ἦτο ἀκόμη πολλὰς φορὰς ἀκριβώτερον ἀπὸ τὰ ἄλλα προϊόντα τῆς Ἑλληνικῆς γῆς καὶ οὐδεμία διαμαρτυρία δὲν ἠκούσθη. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ σῖτος ἔχει ἀνάγκην μεγαλυτέρας προστασίας. Κύριοι, ὁ κ. Πρόεδρος ἐπιμένει νὰ κατέβω ἀπὸ τὸ βῆμα καὶ δὲν πρόκειται νὰ εἴπω περισσότερα. Ἐκφράζω μόνον τὴν λύπην μου, διότι ἡ αὐστηρότης τῶν ἐπὶ τῆς ἕδρας τοῦ Προεδρείου εὑρισκομένων, ἐξασκεῖται ὅταν συζητοῦνται παρὰ πολὺ σοβαρὰ θέματα καὶ δὲν ἐξασκεῖται ὅταν ἐπὶ ἡμέρας καὶ μῆνας λογοκοποῦν ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ ἐπὶ μηδαμινῶν θεμάτων. Ἤθελον συμπληρώνων, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν πιστοποιεῖται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἡ ἀνεπάρκεια τόσον τῆς Κρατικῆς, ὅσον καὶ τῆς Κυβερνητικῆς μηχανῆς εἰς τὰ μεγάλα ζητήματα. Μέχρι τῆς στιγμῆς ὅμως, μόνον μερικοί, οἱ ὁποῖοι παρηκολούθησαν μὲ κάποιαν μεγαλυτέραν προσοχὴν τὰ πράγματα, διεπίστωσαν ὅτι ἡ Κρατικὴ μηχανὴ ἀφήνει μερικοὺς ἀνησυχαστικοὺς κρότους, λόγῳ ἀνωμάλου λειτουργίας. Ἤδη ὅμως, οἱ κάπως ἀνώμαλοι αὐτοὶ κρότοι ἔχουν μεταβληθῆ εἰς κρότους ἐντονωτέρους, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον καταδεικνύουν τὴν ἀνωμαλίαν τῆς λειτουργίας τῆς Κρατικῆς μηχανῆς, ἀλλὰ προοιωνίζουν τὴν οὐσιαστικὴν κατακρήμνισιν τῆς Κρατικῆς μηχανῆς καὶ τὴν ἀνατίναξιν εἰς τὸν ἀέρα πολλῶν τμημάτων της. Κύριοι, ἐγὼ διεπίστωσα ὅτι ἀπὸ μακροῦ ἡ Κυβέρνησις ἐπέδειξεν ἐξαιρετικὴν ἱκανότητα εἰς τὴν διαχείρισιν μικρῶν ζητημάτων ὅταν π.χ. προκύπτει νὰ διορίσῃ κοινοτικοὺς συμβούλους ἢ νὰ διορίσῃ Ἐπιτροπὰς διαχειρίσεως τῶν ἐφοδίων εἰς τὰ χωριά. Θὰ ἐπιθυμούσαμεν τὴν ἰδίαν ἐνεργητικότητα νὰ τὴν ἴδωμεν καὶ εἰς ἄλλα θέματα. Τὸ Ἑλληνικὸ χωριό, κύριοι, δὲν ἱκανοποιεῖται οὔτε μὲ τὰ κοινοτικὰ συμβούλια οὔτε μὲ τὰς Ἐπιτροπὰς διαχειρίσεως. Τὸ Ἑλληνικὸ χωριὸ ἔχει τὴν ἀπαίτησιν ἀπὸ ἡμᾶς ὅλους καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τοὺς ἐξ ἡμῶν κυβερνῶντας, νὰ μὴ ὑφίσταται ἐκεῖνο τὸ βάρος τῆς ἐκ μέρους μας μὴ ἱκανοποιήσεως διαχειρίσεως τῶν ζητημάτων του. Κύριοι, περαίνων, διατυπώνω μίαν ἔκκλησιν πρὸς τοὺς κυβερνῶντας. Νὰ μὴ περισπῶνται περὶ τὰ μικρὰ ζητήματα, ἀλλὰ νὰ καταβάλουν ὅλας των τὰς προσπαθείας, διὰ νὰ ἐπιτύχουν εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν μεγάλων ζητημάτων. Μόνον τότε θὰ ἠμπορέσουν νὰ εἶναι βέβαιοι ὅτι προσφέρουν μεγάλας ὑπηρεσίας. Πάντως εἶμαι πεπεισμένος ὅτι ἐν τῇ διατυπώσει τῆς ἐκκλήσεώς μου αὐτῆς, ἔχω ἀπολύτως σύμφωνον τὸ σύνολον τῶν ἐντολέων μας, τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. (Χειροκροτήματα).

§103Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, σεῖς ἐφαρμόζετε μίαν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, ληφθεῖσαν χθὲς τὴν ἑσπέραν, διὰ τῆς ὁποίας ὡρίσθη ὁ χρόνος τῆς ἀγορεύσεως εἰς ¼. Αὐτό, βλέπετε ὅτι προκαλεῖ τὴν μῆνιν εἴτε τῶν ἀγορητῶν προσωπικῶς ἐναντίον σας εἴτε ἄλλων, ἐχόντων τυχὸν ἀντίθετον γνώμην. Δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ, ἐὰν θέλετε, νὰ προκαλέσητε μίαν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, ἐὰν ἐμμένῃ εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, ἄλλως νὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμός.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, ἐμμένει εἰς τὸ ¼;

§105ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§106Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ. Ποίαν Βουλήν, κύριε Πρόεδρε; Δὲν βλέπετε πόσοι εὑρισκόμεθα;

§107Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι τὸ σύνολον τοὐλάχιστον τῶν παρευρισκομένων ἐνταῦθα, ἐνδιαφερόμεθα νὰ δοθῇ τὸ ταχύτερον μία λύσις εἰς τὸ ζήτημα τοῦ σίτου, διότι ὀρθῶς ὅποιος μᾶς ἀκούει νὰ ὁμιλῶμεν καὶ νὰ λέγωμεν ὅτι ἐνδιαφερόμεθα, ἐφ’ ὅσον παρατείνεται αὐτὴ ἡ συζήτησις, θὰ πεισθῇ ὅτι λόγια καὶ μόνον λόγια λέγομεν καὶ τίποτε δὲν πράττομεν.

§108Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Καὶ ἡμεῖς κ. Πρόεδρε, φρονοῦμεν ὅτι τὸ σοβαρὸν αὐτὸ ζήτημα τοῦ σίτου δὲν ἀντέχει εἰς παρελκύσεις. Φρονοῦμεν ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ περιμένωμεν τὴν Παρασκευήν, ὁπότε παρέρχεται ὁλόκληρος ἑβδομὰς καὶ συνεπῶς ἡ παρέλκυσις εἶναι προφανής. Νομίζομεν ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ ὁρίσωμεν διὰ τὴν Δευτέραν τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εὑρίσκεται ἐν ἀγωνίᾳ, ἀναμένων τὰς ἀποφάσεις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κ. Καλλίας.

§110Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἑλληνικὴ γεωργικὴ οἰκονομία δοκιμάζεται ἀπὸ μίαν τριπλῆν χρονίαν περιπέτειαν. Παράγει προϊόντα, τῶν ὁποίων ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς διὰ τὴν διατροφήν του εἰς ποσότητας μικροτέρας ἐκείνων, τὰς ὁποίας ἀπαιτεῖ ἡ κατανάλωσις. Παράγει δὲ τὰ προϊόντα της εἰς τιμὰς μεγαλυτέρας τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς καὶ διὰ λόγους ἀποδόσεως τοῦ ἐδάφους καὶ διὰ λόγους καλλιεργητικοὺς καὶ τέλος παράγει αὕτη εὐγενῆ προϊόντα, ἀποκτώμενα ὑπὸ τοῦ ἐδάφους, τὰ ὁποῖα πρὸ τῶν τελωνειακῶν φραγμῶν τῶν ἄλλων χωρῶν δὲν εὑρίσκουν διέξοδον εἰς τὰς ξένας ἀγορὰς καταναλώσεως. Τὸ πρόβλημα τῆς προστασίας τοῦ σίτου ἀνάγεται εἰς τὴν δευτέραν τῶν περιπετειῶν τῆς Ἑλληνικῆς γεωργικῆς οἰκονομίας. Πράγματι ὁ παραγόμενος Ἑλληνικὸς σῖτος, εἶναι ἀκριβώτερος ἀπὸ τὰς διεθνεῖς τιμὰς καὶ εἶναι πλάνη ὅτι ἀποτελεῖ ἰδιαιτέραν ἀπαράδεκτον προστασίαν ἡ παροχὴ τιμῆς ἀνωτέρας ἀπὸ τὴν διεθνῆ. Κύριοι συνάδελφοι, πλὴν τοῦ οἰκονομικοῦ παράγοντος ὑπάρχουν βασικώτεροι λόγοι δημογραφικοὶ καὶ κοινωνικοί, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὸν προσδιορισμὸν τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος τοῦ σίτου, καθὼς καὶ ἄλλων Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων, ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νόμων τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως, ἀλλ’ ἐπὶ τῇ βάσει δύο παραγόντων, ἄνευ τῶν ὁποίων ἀναγκαίως δημιουργεῖται μέγα κοινωνικὸν πρόβλημα εἰς τὴν Ἑλλάδα. Οἱ παράγοντες οὗτοι εἶναι, πρῶτον, τὰ ἔξοδα καλλιεργείας καὶ δεύτερον, ἡ ἀνάγκη τῆς συντηρήσεως τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας. Ἐκτὸς τῶν δύο τούτων παραγόντων εἶναι ἀδύνατον νὰ προσδιορισθῇ, διότι τότε θὰ ἐγκαταλειφθῇ ἡ καλλιέργεια τοῦ σίτου, θὰ ἔχωμεν συσσώρευσιν τῶν γεωργῶν εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, ἀνεργίαν, μείωσιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ ἔλλειψιν ἀπασχολήσεως μεγάλου μέρους τοῦ πληθυσμοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ κριτήριον, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχωμεν πάντοτε ὑπ’ ὄψει, προκειμένου νὰ κανονίσωμεν τὴν τιμήν, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ λάβῃ ὁ σῖτος. Ἡ τιμή, ἡ ὁποία καθωρίσθη κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, τῶν 1800 δρχ., εἶναι προφανέστατα ἀνεπαρκής. Ἐλέχθησαν σχετικῶς παρὰ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα, ἀλλά, νομίζω, ὅτι ἡ σύγκρισις πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ παρελθόντος ἔτους, ὁπότε ὁ τιμάριθμος ἦτο τὸ ἥμισυ —ἄν ὄχι τὰ 60%—τοῦ σημερινοῦ, ἀποτελεῖ τὴν πλήρη ἀπόδειξιν τῆς ἀνεπαρκείας τῆς χορηγηθείσης τιμῆς. Εἰς τὸ μέτρον τῆς ἀδίκου τιμῆς προσετέθη καὶ ἡ ἀπαγόρευσις τῆς μεταφορᾶς τοῦ σίτου ἐκ τῶν τόπων παραγωγῆς, ἡ ὁποία ἐμποδίζει τὴν ἐπιτυχίαν σχετικῶς ἱκανοποιητικωτέρων τιμῶν εἰς ἄλλας περιφερείας. Κύριοι συνάδελφοι, γεννᾶται συνήθως ἡ πεπλανημένη ἐντύπωσις ὅτι, ἐὰν δὲν ἀνέβῃ ἡ τιμὴ τοῦ σίτου, θὰ συντελέσῃ τοῦτο εἰς γενικὴν συμπίεσιν τῶν τιμῶν. Τοῦτο εἶναι βαρεῖα πλάνη, διότι ἐκ τῶν μικρῶν τιμῶν τοῦ σίτου, αἱ ὁποῖαι θὰ προκαλέσουν τὴν καταστροφὴν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, δὲν πρόκειται νὰ ὠφεληθοῦν παρὰ μόνον οἱ μεσάζοντες, οἱ μεταπράται, οἱ ὁποῖοι περιτρέχουν τὴν ὕπαιθρον σήμερον καὶ συγκεντρώνουν μεγάλας ποσότητας σίτου εἰς μικρὰς τιμάς, διὰ νὰ τὸν διαθέσουν ἐν καιρῷ εἰς τὴν κατανάλωσιν, εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Διότι, ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ καταναλώσουν τὸν σῖτον αὐτόν; Εἶναι οἱ ἐργάται, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ δημιουργήσουν ἀποθέματα ἀπὸ σήμερον, εἶναι οἱ καλλιεργηταὶ ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων πλὴν σίτου, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀκόμη εἰσπράξει τὸ τίμημα τῆς πωλήσεως τῶν ἰδικῶν των προϊόντων, καὶ κατὰ συνέπειαν, καὶ ἐκεῖνοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπωφεληθοῦν τῆς μικρᾶς σημερινῆς τιμῆς. Ἑπομένως αἱ χαμηλαὶ τιμαί, αἱ ὁποῖαι πλήττουν τὴν παραγωγήν, δὲν ὠφελοῦν τὴν κατανάλωσιν, ἀλλὰ μόνον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα νὰ ἐπωφεληθοῦν σήμερον τῶν μικρῶν τιμῶν. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ δεύτερον ζήτημα, ἐκτὸς τῆς τιμῆς, εἶναι τὸ ποσὸν τῆς συγκεντρώσεως. Εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ποσοῦ τῆς συγκεντρώσεως παραβλέπεται ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι καθώρισαν τὸ ὅριον τοῦτο, ὅτι ὅριον δὲν σημαίνει πάντοτε ὅτι θὰ τὸ φθάσωμεν ἀναγκαίως. Προκειμένου δὲ περὶ γεωργικῶν προϊόντων ἡ ψυχολογικὴ ἐπίδρασις τοῦ ὁρίου εἶναι τοιαύτη, ὥστε πολλάκις τὸ ηὐξημένον ὅριον θὰ συνετέλει εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ποσότητος, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ συγκεντρωθῇ. Τὸ σχετικῶς ηὐξημένον ὅριον τῶν 150.000 τόννων εἶναι ἀπαραίτητον, διότι, ὅταν οἱ γεωργοὶ θὰ ἔχουν αὐτὴν τὴν ἀσφάλειαν, ὅτι δηλαδὴ ὑπάρχει ἓν ἀρκετὰ μεγάλο ὅριον, δὲν θὰ συνωθοῦνται διὰ νὰ προφθάσουν νὰ παραδώσουν τὸν σῖτον των εἰς τὴν συγκέντρωσιν, ὁπότε θὰ ἔχωμεν πτῶσιν τῆς τιμῆς καὶ κάτω τοῦ ποσοῦ τῆς συγκεντρώσεως δηλαδὴ θὰ ἔχωμεν πλήρη καταστροφὴν τῶν παραγωγῶν. Τρίτον θέμα εἶναι τὸ τῆς ἀρτοδοτήσεως τῶν παραγωγῶν. Ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνεται ὅτι εἶναι ὑπερβολικὴ ἡ ἀξίωσις τῶν καλλιεργητῶν, ἐνῷ ἔχουν ἴδιον σῖτον, νὰ ζητοῦν ἀρτοδότησιν ἀπὸ τὸ Κράτος. Πρόκειται ὅμως περὶ πλάνης, διότι ἡ ἀρτοδότησις περιλαμβάνει δύο πράγματα: Πρῶτον, τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ σπανίζοντος μετὰ τὸν πόλεμον εἴδους τοῦ σίτου καὶ δεύτερον, τὴν ἐξασφάλισιν μικροτέρας τιμῆς. Ἐὰν οἱ παραγωγοὶ τοῦ σίτου δύνανται νὰ ἔχουν μίαν ἀπάντησιν ὡς πρὸς τὸ ζήτημα ὅτι ἔχουν ἴδιον σῖτον —ὅσοι τὸν ἔχουν, διότι πολλοὶ παράγουν ὀλιγωτέραν ποσότητα ἀπ’ ὅ,τι χρειάζονται— πάντως ὑπάρχει τὸ δεύτερον σκέλος, διὰ τὸ ὁποῖον γίνεται ἡ ἀρτοδότησις, δηλαδὴ ἡ χορήγησις τοῦ σίτου εἰς μικροτέρας τιμάς, ἡ ἄσκησις δηλαδὴ κοινωνικῆς πολιτικῆς. Ὁ ἀποκλεισμὸς κατὰ συνέπειαν, ἀπὸ τῆς ἀρτοδοτήσεως τῶν σιτοπαραγωγῶν δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ ἀποκλεισμὸς τῶν ἀπὸ τὴν ἀσκουμένην ὑπὸ τοῦ Κράτους κοινωνικὴν πολιτικήν. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ περιωρισθῶ καὶ κάτω τοῦ τετάρτου. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τελειώνω, ἀφοῦ προσθέσω καὶ τὰ ἑξῆς: Ἐφέτος ἀποτελεῖ πράγματι ἕνα θαῦμα, ἰδίως διὰ τοὺς καλλιεργητὰς τῶν βορείων ἐπαρχιῶν, ἀλλὰ καὶ ἐν γένει διὰ τοὺς καλλιεργητὰς τοῦ σίτου ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὅτι κατώρθωσαν, ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας δημοσίας τάξεως, νὰ παραγάγουν τόσην ποσότητα σίτου. Ὑπῆρξαν καὶ αὐτοὶ ἀληθινοὶ στρατιῶται, οἱ ὁποῖοι μὲ κίνδυνον, τῆς ζωῆς των κατώρθωσαν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν Πατρίδα, παράγοντες ἓν πολύτιμον καὶ ἀναγκαῖον προϊὸν διὰ τὴν διατροφὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἶναι ἀπαράδεκτον, εἶναι ἀψυχολόγητον, εἶναι ἄδικον, εἶναι ἀσυγχώρητον, ἐὰν ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας κατώρθωσαν οἱ καλλιεργηταὶ νὰ παραγάγουν σῖτον, νὰ τοὺς δοθοῦν τοιαῦται μικραὶ τιμαί, ὥστε νὰ μὴ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ συνεχίσουν τὴν καλλιέργειαν καὶ κατὰ τὸ ἐρχόμενον ἔτος, νὰ μὴ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ζήσουν τὰς οἰκογενείας των. Εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις, λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψει πάντα ταῦτα, ν’ ἀναθεωρήσῃ τὰς ἀποφάσεις της, ὥστε νὰ καθορισθῇ δικαιοτέρα τιμὴ τοῦ σίτου καὶ ν’ αὐξηθῇ τὸ ὅριον τῆς συγκεντρώσεως. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἄλλος τρόπος νὰ ἐπιτύχῃ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις, τότε ἀντὶ τοῦ ἐκλεκτοῦ συναδέλφου κ. Χατζίσκου, ὁ ὁποῖος ἐπληροφορήθην ὅτι παρῃτήθη εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας, τότε, λέγω, θὰ ἔπρεπε πρόσωπα ἁρμοδιότερα, πρόσωπα διαχειριζόμενα τὸ ζήτημα τῆς τιμῆς τοῦ σίτου, νὰ ὑποβάλουν αὐτά, εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας, τὰς παραιτήσεις των, διὰ ν’ ἀποδείξουν τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἀποδίδουν εἰς τὸ ζήτημα καὶ ἱκανοποιήσουν οὕτω τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς χώρας. (Χειροκροτήματα).

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατετέθη εἰς τὸ Προεδρεῖον ἡ κάτωθι δήλωσις μὲ τὴν παράκλησιν, ὅπως ἀναγνωσθῇ. «Κύριε Πρόεδρε, εὑρισκόμενοι ἐνώπιον ἀναστατώσεως τοῦ σιτοπαραγωγικοῦ κόσμου, ὡς καὶ τῶν λοιπῶν ἀγροτῶν ἐν σχέσει πρὸς τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ δελτίου ἀλεύρου καὶ πρὸς ἄλλα συναφῆ οὐσιώδη παράπονα τοῦ κόσμου τούτου, πρώτου εἰς θυσίας ὑπὲρ τῆς Πατρίδος, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν Ὑμᾶς, ὅπως εὐαρεστηθῆτε ν’ ἀνακοινώσητε εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ἐὰν δὲν ἱκανοποιηθοῦν οἱ ὑπέροχοι παραγωγοὶ ἀκρῖται μας, θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν λυπηρὰν θέσιν νὰ παύσωμεν νὰ περιβάλωμεν διὰ τῆς ἐμπιστοσύνης μας τὴν Κυβέρνησιν. Μετὰ βαθυτάτης τιμῆς οἱ Φιλελεύθεροι βουλευταί. Λ. Ἰασονίδης, Γ. Μπακατσέλος, Δ. Χατζηγάκης, Π. Καλλιγκάτσης, Ε. Μαρινάκης, Φετᾶ Ὀσμὰν Νουρῆ, Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, Ι. Τιρρῆς, Ι. Κατσάνης». (Χειροκροτήματα).

§112Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ἔστω καὶ πρὸ τῆς ἐξαντλήσεως τοῦ καταλόγου ὅλων τῶν ρητόρων, ἠδύνατο ἢ ἦτο εἰς θέσιν, νὰ μᾶς εἴπῃ ποῖαι αἱ σκέψεις της ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, πιθανῶς τοῦτο θὰ ἔλυε τὸ ζήτημα, καὶ θὰ τὸ ἔλυε ἐντὸς τῆς ἀπόψε, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ λόγος νὰ παρατείνωμεν αὐτὴν τὴν συζήτησιν καὶ κατὰ τὴν Δευτέραν καὶ πιθανῶς καὶ τὴν Τρίτην καὶ ὅλην τὴν ἑβδομάδα. Ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει ποῖον τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Βουλῆς. Νομίζω, ὅτι, πρέπει νὰ παρακληθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς εἴπῃ τὴν γνώμην της, τὴν ἀπόφασίν της, τί σκέπτεται. Ἔχει ἀκούσει ἀπὸ τὰ στόματα τόσων ἀξιοτίμων συναδέλφων, τί αὐτοὶ νομίζουν, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἀπὸ τὰ στόματα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀπηχοῦν τὴν γνώμην τοῦ συνόλου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Νομίζω, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις, ἔστω παρεμβαίνουσα ἐγκαίρως, παρεμβαίνουσα ἀμέσως, δίδουσα μίαν λύσιν καὶ ἐκδηλώνουσα τὴν ἀπόφασίν της, νὰ τερματίσῃ αὐτὸ τὸ θέμα τὸ ταχύτερον, ἐντὸς τῆς ἀπόψε.

§113Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς ὡρισμένην ἀπόφασιν μετὰ μακρὰν μελέτην τοῦ ζητήματος. Ἐὰν ἡ συζήτησις ἐν τῇ Βουλῇ ὡς διεξάγεται τοὐλάχιστον μέχρι τοῦδε, ὑπάρξῃ διαφωτιστικὴ καὶ ἀπὸ ἄλλων πλευρῶν, ἀνήκει βεβαίως εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἶναι ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως, διαφωτιζομένη περαιτέρω ἀπὸ τὰ νεώτερα στοιχεῖα, τὸ ὁποῖα τυχὸν θὰ τῆς προσκομίσῃ ἡ συζήτησις ἐν τῇ Βουλῇ νὰ κάμῃ νεωτέρας σκέψεις. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως ἡ Κυβέρνησις, νὰ προδικάσῃ ὁπωσδήποτε τὰς σκέψεις τῆς Βουλῆς, ἐκδίδουσα νεωτέρας ἢ ἀπαγγέλλουσα νεωτέρας σκέψεις ἢ ἀποφάσεις, πρὶν ἀκούσῃ γενικῶς τὰς σκέψεις τῆς Βουλῆς, αἱ ὁποῖαι τοὐλάχιστον ὑποτίθεται, ὅτι προσκομίζουσαι νεώτερα στοιχεῖα, θὰ ἀποτελέσουν διὰ τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀφορμὴν ἐκείνην, ἡ ὁποία θὰ τῆς ἐπιτρέψῃ τὴν ἀλλαγὴν ἢ μὴ τῶν ἀποφάσεών της.

§114Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς. Νομίζω, χωρὶς μ’ αὐτὸ νὰ θεωρηθῇ ὅτι προεξοφλῶ τὰς γνώμας ὅλων τῶν συναδέλφων, ὅτι περίπου διὰ νὰ μὴ εἴπω ταὐτοσήμως, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, καθ’ ὅμοιον τρόπον θὰ ἐκφράσουν τὰς σκέψεις καὶ τὰς γνώμας καὶ τὰς πεποιθήσεις των ὅλοι οἱ κ. συνάδελφοι. Ἐὰν φραστικῶς διαφέρουν, δὲν νομίζω ὅτι αὐτὸ ἔχει τόσην σημασίαν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προέχει, κ. Ἀντιπρόεδρε, εἶναι ὅτι, καὶ σεῖς, ὁ ὁποῖος ἔχετε ἀκούσει τὸ πλεῖστον τῶν συναδέλφων σας, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὸ ὑφ’ ὑμᾶς κόμμα καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱ κ. ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι ἐπεκοινώνησαν μὲ τοὺς συναδέλφους των, τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὸ αὐτὸ κόμμα καὶ ἡμεῖς προσωπικῶς ὅσοι ἔτυχε νὰ ἐπικοινωνήσωμεν μὲ τὴν Κυβέρνησιν καὶ μὲ τοὺς ἀξιοτίμους κ. ὑπουργούς, ἔχομεν εἴπει ποῖαι εἶναι αἱ σκέψεις μας. Δὲν πρόκειται ἐκ τῆς ἐξαντλήσεως τοῦ συνόλου τῶν ρητόρων νὰ προκύψουν τίποτε νέα στοιχεῖα ἄγνωστα εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς ἡμᾶς. Νομίζω, ὅτι, ἡ διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἐξήντλησεν ἐν τῷ συνόλῳ τὸ θέμα της. Οἱ ρήτορες ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ ὁμιλοῦν καὶ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι θὰ συμβάλετε πολὺ εἰς τὸ νὰ τερματισθῇ ἡ ἀγωνία τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, τοῦ πράγματι αἱμοδότου καὶ τροφοδότου τοῦ συνόλου τοῦ Ἔθνους, θὰ συμβάλετε πολὺ ἐὰν δώσετε μίαν ἀπάντησιν. Σκέπτεσθε νὰ ἀναθεωρήσετε τὰς ἀποφάσεις σας, τὰς ὁποίας ἔχετε ἕως τώρα λάβει ἢ ὄχι; Ἐὰν ναί, μᾶς βγάζετε ἀπὸ μίαν ἀγωνίαν καὶ μίαν δοκιμασίαν. Νομίζω, ὅτι, ἔτσι ἐποικοδομεῖτε τὴν ἀναγκαίαν ἐπὶ τὸ Κοινοβούλιον ἐμπιστοσύνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Οἰκονόμου ἔχει τὸν λόγον.

§116Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Τὸ ζήτημα, κ. συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὴν Βουλήν, εἶναι ζήτημα σπουδαιότατον, διότι ἀφορᾷ τὴν ὑγιεστέραν καὶ πολυπληθεστέραν τάξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, ἡ ὁποία παλαίει ἐναντίον τοῦ μικροῦ κλήρου, ἐναντίον τοῦ ἀγόνου τοῦ ἐδάφους, ἐναντίον τῶν δυσμενῶν καὶ ἀπροσφόρων κλιματολογικῶν συνθηκῶν τοῦ τόπου. Εἶναι ἡ μόνη παραγωγικὴ τάξις ἡ μοχθοῦσα καὶ ἡ ὁποία ἐπωμίζεται εἰς τοὺς ρωμαλέους ὤμους, τὸ πλεῖστον τῶν βαρῶν τοῦ συνόλου τῆς χώρας. Παρέστην, κύριοι, τὸ παρελθὸν Σάββατον εἰς μίαν συγκέντρωσιν διαμαρτυρίας ἐν Θεσσαλονίκῃ, εἰς τὴν ὁποίαν ἔλαβον μέρος ὑπὲρ τοὺς 500 ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀντιπρόσωποι διαφόρων γεωργικῶν συνεταιρισμῶν καὶ ἑνώσεων καὶ εἰς τὴν ὁποίαν συμμετέσχον καὶ ἀντιπρόσωποι τῆς ἐργατικῆς τάξεως, τῆς βιοτεχνικῆς καὶ ἐπαγγελματικῆς τάξεως. Καὶ ἐκεῖ διεπίστωσα τὴν ὀδύνην, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, διὰ τὴν ἄδικον ἀπόφασιν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, ἐν σχέσει μὲ αὐτοὺς καὶ τὴν ὁποίαν ἐχαρακτήρισαν ὡς ἀποτελοῦσαν διωγμὸν κατὰ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Τέσσαρα εἶναι, κ. συνάδελφοι, τὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴν ἀγροτικὴν τάξιν: Τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως, τὸ ζήτημα τῆς τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ σίτου, τὸ ζήτημα τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐξαγωγῆς καὶ μεταφορᾶς ἀπὸ τὰς σιτοπαραγωγοὺς ἐπαρχίας εἰς τὰς λοιπὰς ἐπαρχίας τοῦ Κράτους, καί, τελευταῖον, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἀρτοδοτήσεως τῶν ἀγροτῶν καὶ παραγωγῶν. Ὡς πρὸς τὴν συγκέντρωσιν, κύριοι, εἶναι περιττὸν νὰ σᾶς εἴπω ὑπὸ ποίας συνθήκας αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις ἔλαβον τὰς ἀποφάσεις τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου. Τὸ σύνθημα, μετὰ τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον, τῆς αὐταρκείας τῶν διαφόρων χωρῶν, ἡ οἰκονομία τοῦ ἐλλείποντος συναλλάγματος, πρὸ παντὸς δὲ διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἡ μικρότης καὶ ἡ στενότης τοῦ κλήρου καὶ ἡ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωσις τῶν ἀγροτῶν ἤγαγε τὴν Κυβέρνησιν νὰ θεσπίσῃ τὸ σύστημα τῆς συγκεντρώσεως. Τὸ σύστημα τοῦτο, ἀπὸ 23ετίας περίπου, ἐφαρμοζόμενον, ἀπετέλεσεν ἕνα καθεστὼς ἀπαραβίαστον, τὸ ὁποῖον προσέλαβε τὴν ἔννοιαν μιᾶς σιωπηρᾶς συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Κράτους καὶ τῶν παραγωγῶν, δυνάμει τῆς ὁποίας οἱ παραγωγοὶ ἐπεδόθησαν εἰς τὴν σιτοκαλλιέργειαν καὶ τὸ Κράτος ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀγοράζῃ τὸ προϊόν των. Κατ’ αὐτὸν δὲ τὸν τρόπον κατωρθώθη ἡ σιτοπαραγωγή, ἡ ὁποία ἦτο ἀνύπαρκτος ἐν Ἑλλάδι νὰ φθάσῃ νὰ καλύπτῃ τὰ ⅗ τῶν εἰς σῖτον ἀναγκῶν, τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὁ ἀγρότης εἰργάζετο καὶ παρῆγεν, εἶχε δὲ τὴν βεβαίωσιν, ὅτι τὸ προϊόν του ἔχει προαγορασθῆ ἀπὸ τὸ Κράτος μὲ τιμὰς δικαίας καὶ στοργικάς, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπέτρεπον νὰ ζήσῃ ἡ ἀγροτικὴ οἰκογένεια, νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἰδικήν της διατροφὴν καὶ διαβίωσιν. Ὁ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ συγκέντρωσις, ἡ μηδαμινότης τοῦ ποσοῦ τῆς συγκεντρώσεως, ἡ ὁποία εἶναι ἔλασσον τοῦ 1)11 τῆς ὅλης ἐφετεινῆς παραγωγῆς, ἰσοδυναμεῖ μὲ παραβίασιν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους τῶν ὑποχρεώσεων αὐτοῦ, τῶν καθεστωτικῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἀνέλαβεν ἀπέναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἶναι δικαιότατον καὶ εὐλογότατον τὸ αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὅπως ἡ συγκέντρωσις ἀνέλθῃ εἰς τὸ ποσὸν τῶν 150.000, τοὐλάχιστον, τόννων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τοῦ σίτου, νομίζω, κύριοι, ὅτι δὲν εἶναι πλέον οὔτε ἀνάγκη μακρῶν ἀγορεύσεων, ἀλλ’ οὔτε ἀνωτέρων μαθηματικῶν ὑπολογισμῶν, διὰ νὰ εὑρεθῇ ὅτι, ἡ προσδιορισθεῖσα τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ σίτου εἶναι τιμὴ ἄδικος, εἶναι τιμὴ καταστρεπτική, καὶ ὀλεθρία διὰ τὸν ἀγροτικὸν καὶ παραγωγικὸν κόσμον. Οἱ προλαλήσαντες καὶ ἀποτελέσαντες μέλη τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ἡ ὁποία καθώρισε τὴν τιμὴν εἰς 2.500 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, ἐξέθηκαν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως, ὅλα τὰ στοιχεῖα καὶ τὰ δεδομένα, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων, ἡ τιμὴ αὐτὴ ἐκρίθη δικαία καὶ προσήκουσα, ἴσως δὲ καὶ κατωτέρα τῆς πραγματικότητος. Ἀλλὰ πλὴν τούτου, κύριοι, ἔχω ὑπ’ ὄψιν πρακτικόν, τῆς συνεδριάσεως τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τῆς 18 Ἰουνίου 1946, διὰ τοῦ ὁποίου, ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ σίτου, ὡρίσθη ἢ μᾶλλον ἐπροτάθη νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ποσὸν τῶν 2.800 δρχ. ἀναπροσαρμοσθὲν καὶ μὲ τὸν τιμάριθμον τοῦ Μαΐου τοῦ 1948 διότι ὑπελογίσθησαν εἰς 3.200 δρχ. τὰ καλλιεργητικὰ ἔξοδα κατὰ στρέμμα κλπ. Ἀλλὰ τὸ ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ εἶναι ἄδικος, ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος ἠνάγκασε τοὺς χωρικοὺς νὰ πληρώσουν τὸν σπόρον τοῦ σίτου πρὸς 2.500 μέχρι 3.000 δρχ. τὴν ὀκᾶν. Ὅταν, λοιπόν, τὸ Κράτος χορηγῇ τὸν σπόρον πρὸς 2.500–3.000 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν, νομίζω, ὅτι ὄχι μόνον στερεῖται βάσεως δικαιολογητικῆς, ἀλλὰ καὶ ἠθικῆς ἀκόμη βάσεως τὸ νὰ τοὺς δίδῃ αὐτὸ 1.850 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἐπὶ πλέον εἶναι καὶ ἀψυχολόγητος ἡ τιμὴ αὐτὴ τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ 1947 ἔδωσε τιμήν 1.900 δραχμὰς ἐνῷ σήμερον ὁ τιμάριθμος εἶναι ηὐξημένος τοὐλάχιστον κατὰ 50%. Ὅταν δὲ παρετήρησα εἰς κάποιον ἁρμόδιον, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον μὲ αὔξησιν τιμαρίθμου 50% νὰ δίδεται ἔλασσων τιμὴ σίτου ἀπὸ ἐκείνην ἡ ὁποία ἐδόθη πέρυσι, μοῦ εἶπεν ὅτι πέρυσι ἡ παραγωγὴ ἦτο κακή, καί, συνεπῶς, τὸ Κράτος δὲν ὑπεβλήθη εἰς βαρείας οἰκονομικὰς θυσίας, ἐνῷ ἐφέτος ἡ παραγωγὴ εἶναι μεγάλη. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο εἶναι ὄχι μόνον ἄτοπον, ἀλλὰ στερεῖται καὶ σοβαρότητος. Διότι ἐὰν ἡ σκέψις αὐτὴ ἐπικρατήσῃ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει πρέπει νὰ δεχθῶμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ εἰλημμένης ἀποφάσεως καταδίκης εἰς θάνατον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἐλέγομεν: «Ἐφέτος ὀφείλεις νὰ ζημιωθῇς, διότι εἶναι μικρὰ ἡ παραγωγή σου. Τὸν ἄλλον χρόνον, ποὺ θὰ εἶναι μεγαλυτέρα, ὀφείλεις πάλιν νὰ ζημιωθῇς καὶ νὰ ὑποφέρῃς διότι ἡ τιμὴ θὰ εἶναι μικροτέρα ἐκείνης τὴν ὁποίαν δικαιοῦσαι νὰ λάβῃς......» Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καταδικάζομεν τοὺς χωρικοὺς καὶ τοὺς ἀγρότας εἰς βεβαίας ζημίας καὶ εἰς βεβαίαν ἐξόντωσιν.

§117Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Τὸ ἐπιχείρημα ποὺ ἀναφέρετε εἶναι σπουδαιότατον. Εἰς ὡρισμένας περιφερείας τὸ ποσὸν τῆς σπορᾶς καλύπτει τὸ ⅓ τῆς ἐσοδείας τοῦ παραγωγοῦ.

§118Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Μάλιστα.

§119Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Εἰς τὰς ἄλλας περιφερείας;

§120Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Τὸ ⅕ ἢ τὸ ⅙ εἶναι.

§121Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Εἶναι δεδομένον, ὅτι τὸ Κράτος ἐκ τῆς διαχειρίσεως τοῦ σίτου καὶ τοῦ ἀρτοποιητικοῦ ζητήματος ἀπὸ τῆς 1ης Ἀπριλίου δὲν ἔχει ζημίαν διότι καὶ μὲ τὸν καθορισμὸν τιμῆς τοῦ ἄρτου πρὸς 1.800 καὶ τοῦ ἀλεύρου πρὸς 1.700 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, καλύπτει τὰς δαπάνας τῆς ἀρτοδοτήσεως. Ἐκεῖ ὅμως ποὺ ἐμφανίζεται τὸ ἔλλειμμα εἶναι εἰς τὴν κοινωνικὴν πολιτικὴν τὴν ἀσκουμένην ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, διότι διατρέφομεν 1.395.000 ἀπόρους, οἱ ὁποῖοι παίρνουν 100 δράμια ἄρτου ἢ 73 δράμια ἀλεύρου καὶ 635.000 ἀνταρτοπλήκτους, οἱ ὁποῖοι παίρνουν 120 δράμια ἄρτου ἢ 88 δράμια σίτου. Τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀνέρχεται εἰς 17.500.000.000 δραχμὰς μηνιαίως. Ἔναντι τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ παρέχει τὸ Κράτος ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τὰ 9.500.000.000, εἰς τρόπον ὥστε, παραμένει ἄνοιγμα 8.000.000.000, μηνιαίως, ἀλλὰ τὸ ἄνοιγμα τοῦτο, κύριοι, δὲν πρόκειται νὰ τὸ πληρώσῃ ἡ ἀγροτικὴ τάξις. Ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος θέλει νὰ κάμῃ κοινωνικὴν πολιτικὴν καὶ εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ κάμῃ τοιαύτην πολιτικήν, πρέπει τὸ βάρος αὐτὸ νὰ πέσῃ ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ πληθυσμοῦ καὶ νὰ βαρύνῃ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους.

§122Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Τὸ εἶπον καὶ χθές, κ. συνάδελφε, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον ὅτι τὸ βάρος αὐτὸ τὸ ἔχει ἀναλάβει ὁ προϋπολογισμὸς ἐξ ὁλοκλήρου.

§123Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ναί, ἀλλὰ βλέπω ὅτι, προσπαθεῖτε νὰ τὸ βγάλετε ἀπὸ τὴν πλάτη τῶν ἀγροτῶν, καθορίζοντες τιμὴν συγκεντρώσεως 1.800 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν.

§124Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Σᾶς λέγω, ὅτι ἡ διαφορὰ αὐτὴ εἶναι εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ὄχι εἰς βάρος τοῦ λογαριασμοῦ τοῦ σίτου.

§125Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Τὸ καταλαβαίνω πολὺ καλά. Ἀλλὰ καταλαβαίνω καὶ τοῦτο: Ὅτι τὸ Κράτος, ἐνῷ ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος δίδει ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τὰ δισεκατομμύρια αὐτὰ διὰ τὴν κοινωνικήν του πολιτικήν, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος προσπαθεῖ νὰ τὰ πάρῃ ἀπὸ τοὺς ἀγρότας καθορίζον τίμημα συγκεντρώσεως τοῦ σίτου 1.800 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν.

§126Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Σεῖς εἴπετε, ὅτι τὸ Κράτος πρόκειται νὰ ἐπιρρίψῃ τὸ ποσὸν αὐτὸ εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν, καὶ σᾶς λέγω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθὲς, διότι δὲν πρόκειται αὐτὰ τὰ 16 δισεκατομμύρια νὰ καλυφθοῦν ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου διότι καλύπτονται ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν.

§127Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Τὰ παίρνετε ὅμως ἀπὸ τοὺς ἀγρότας...

§128Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Δὲν παίρνομε τίποτα ἀπὸ τοὺς ἀγρότας.

§129Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Αὐτὴν τὴν γνώμην ἔχω ἐγώ.....

§130Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε αὐτὴν τὴν γνώμην, διότι σᾶς δίδονται ὑπεύθυνοι διαβεβαιώσεις.

§131Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 8.500.000.000 εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθῇ ὡς ἑξῆς: Νὰ αὐξηθῇ ἡ τιμὴ τῆς μερίδος τοῦ ἄρτου τῶν εὐπόρων τάξεων κατὰ 350 δραχμάς, τοὐτέστιν ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου νὰ γίνῃ 800 δραχμὰς κατὰ μερίδα, ὁπότε ἡμεῖς ἔχομεν τὴν γνώμην ἐκ τῶν στατιστικῶν πληροφοριῶν, ὅτι οἱ εὔποροι ἀνέρχονται εἰς 1.000.000. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς συνομιλίαν τὴν ὁποίαν εἶχον πρὸ ὀλίγου μετ’ αὐτοῦ, μοῦ εἶπεν ὅτι, ἐκ τῶν στατιστικῶν στοιχείων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ὁ ἀριθμὸς τῶν εὐπόρων εἶναι μόνον 250.000. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἠμφισβήτησε προηγουμένως τὴν ἀκρίβειαν τῶν στατιστικῶν στοιχείων τοῦ Ὑπουργείου του καὶ συνεπῶς θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ κάμω χρῆσιν τοῦ ἐπιχειρήματος, τὸ ὁποῖον ὁ ἴδιος ἀπηύθυνε, χαρακτηρίσας τὰ προηγουμένως ἀναφερθέντα στατιστικὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὸν κ. Μουστρούφην τὰ ὁποῖα οὗτος εἶχε λάβει παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ὡς ἀνακριβῆ ἐλλείψει ἀκριβῶν δεδομένων καὶ νὰ τοῦ εἴπω ὅτι, καὶ ἡ ἀκρίβεια τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα μοῦ δίδει εἶναι ἀμφισβητήσιμος. Ἐὰν λοιπόν, ὑποτεθῇ ὅτι, ἀνέρχεται εἰς 1.000.000 ὁ ἀριθμὸς τῶν εὐπόρων καὶ ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθῶσιν τὰ 4.000.000.000, τὰ ἄλλα 4.000.000.000 ἀσφαλῶς εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθοῦν αὐξανομένου τοῦ ποσοῦ τῶν διὰ μακαρονοποιΐαν προοριζομένων ἀλεύρων κατὰ 60,000 τόννους, ὁπότε ἔχομεν 4.000.000 ὀκάδες μὲ 1.000 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν ποὺ παραμένει κέρδος καθαρὸν ἐκ τῆς ἀλέσεως τοῦ λευκοῦ ἀλεύρου, δηλαδὴ ἄλλα 4.000.000.000 δραχμάς. Ὥστε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ τὸ ἄνοιγμα αὐτὸ τῶν 8.500.000.000 εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθῇ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὰ μέσα, μὲ τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ καλύψῃ τὸ ἔλλειμμα ἡ Κυβέρνησις, ἀφοροῦν αὐτήν. Ἐκεῖνο, ὅμως ποὺ ἀφορᾷ ἡμᾶς ἐδῶ, καὶ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, εἶναι πῶς ἡ ἀγροτικὴ τάξις νὰ τύχῃ δικαιώσεως εἰς τὰ δίκαια αἰτήματά της. Ἀντετάχθη ὅμως, καὶ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ πληθωρισμοῦ. Ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, κύριοι, ὅτι πλὴν τοῦ συμψηφισμοῦ, τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν, οἱ ἀγρόται διὰ τῆς Πανελληνίου ἑνώσεως συνεταιρισμῶν, ἐδέχθησαν νὰ λάβουν εἰς εἶδος τὸ ὑπόλοιπον τοῦ τιμήματος. Εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ ἀποθῆκαι τῶν βιομηχάνων, εἶναι κατάμεστοι βιομηχανικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατόν, λόγῳ τῆς ἐπικρατούσης καταστάσεως νὰ προωθηθοῦν καὶ νὰ πωληθοῦν. Δέχονται, λοιπόν, οἱ ἀγρόται, νὰ λάβουν διὰ τῶν συνεταιρισμῶν, καὶ εἴδη, πληρωνομένου τοῦ τιμολογίου ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ συμψηφισμὸν τοῦ τιμήματος μὲ τὰ πρὸς τὰς Τραπέζας χρέη τῶν βιομηχάνων. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, θὰ ἀποφευχθῇ ὁ πληθωρισμός, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸν ὁποῖον φοβεῖται αὕτη. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς καταργήσεως τοῦ δελτίου, νομίζω, ὅτι, οὔτε δίκαιον εἶναι, ἀλλ’ οὔτε ψυχολογημένον, ἐπὶ πλέον δὲ καὶ ἐπικίνδυνον. Μὲ ποῖον δικαίωμα θὰ ἔρχεται ὁ μεγαλοεπιχειρηματίας, ὁ βιομήχανος νὰ παίρνῃ τὸ ψωμὶ τοῦ δελτίου; Μὲ ποῖον δικαίωμα ὁ οἱοσδήποτε ἄλλος εὔπορος καὶ ὁ ἐργάτης ἀκόμη, ὁ ὁποῖος κερδίζει διπλάσια τοῦ ἀγρότου θὰ παίρνῃ τὰ τρόφιμα τοῦ δελτίου καὶ θὰ στερήσωμεν αὐτοῦ τοῦ εὐεργετήματος ποὺ παρέχει τὸ Κράτος εἰς ὅλους τοὺς πολίτας τοὺς ἀγρότας; Δὲν νομίζω, κύριοι, ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀφήσωμεν τὸν ἀγρότην νὰ καταφάγῃ τὰς σάρκας του διὰ νὰ φάγωμεν ἡμεῖς εὐθηνότερον τὸ προϊὸν τῶν κόπων του καὶ τῶν μόχθων του. Ἐπὶ πλέον ὅμως εἶναι καὶ ἐπικίνδυνον, τὸ μέτρον τοῦτο τῆς καταργήσεως τοῦ δελτίου διότι δημιουργεῖ ἀνισότητας καὶ θὰ δημιουργήσῃ μῖσος, θὰ δημιουργήσῃ διχασμὸν. Μᾶς εἶναι ἀρκετή, κύριοι, ἡ διάσπασις καὶ ἡ διχόνοια μεταξὺ ἀστικοῦ καὶ ἐργατικοῦ πληθυσμοῦ, μεταξὺ ἐργοδοτῶν καὶ ἐργατῶν. Νομίζω, ὅτι, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ δημιουργήσωμεν καὶ ἄλλο κοινωνικὸν χάσμα μεταξὺ ἀγροτικοῦ καὶ ἀστικοῦ πληθυσμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἐξαγωγῆς καὶ μεταφορᾶς τοῦ σίτου, ἐκ τῶν σιτοπαραγωγικῶν ἐπαρχιῶν εἰς τὰς λοιπὰς ἐπαρχίας, αὐτὸ τὸ μέτρον δὲν δύναμαι νὰ τὸ ἐξηγήσω, ὄχι νὰ τὸ δικαιολογήσω ἀλλὰ οὔτε νὰ εὕρω ἴχνος δικαιολογίας, τοὐλάχιστον ἐσκεμμένως καὶ λογικῶς. Τοῦτο εἶναι συνέπεια τῆς ἀντιαγροτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Τοῦτο ἀποτελεῖ κατ’ ἐμέ, μέτρον δυσμενὲς ποὺ ἐπιδιώκει τὸν ἐξευτελισμὸν τῶν τιμῶν, ποὺ θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν ἐξαθλίωσιν τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἀφήνῃ ἀχαλιναγώγητον τὴν κερδοσκοπίαν τῶν μεγαλεμπόρων καὶ βιομηχάνων, ποὺ εἶναι ἐλεύθεροι νὰ διανέμουν τὰ προϊόντα τους, σύμφωνα μὲ τὸν τιμάριθμον καὶ ὄχι μόνον σύμφωνα μὲ τὸν τιμάριθμον, ἀλλὰ καὶ νὰ κερδοσκοποῦν καὶ ὑπεράνω καὶ αὐτοῦ συντελοῦντες εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος οἱ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι παλαίουν ἐναντίον χιλίων δυσχερειῶν καὶ οἱ ὁποῖοι πολλάκις εὑρίσκουν εἰς τὶς θημωνιές των νάρκες, ποὺ τοποθετοῦν οἱ ἀντάρτες νὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι, νὰ πωλοῦν τὸ προϊόν των εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικάς. Ἡ Ἑλλὰς εἶναι χώρα ἀγροτική, καὶ οἱ ἀγρόται της ἀποτελοῦν τὸ κρηπίδωμα τοῦ ἀστικοῦ μας Κράτους καὶ τῆς ἀστικῆς μας κοινωνίας. Νομίζω, ὅτι, ἐπιβάλλεται πᾶσα φροντὶς καὶ πᾶσα ἐπιείκεια διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν ἀγροτῶν. Δὲν δύναται ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ὑπέχει καὶ τὰς πολιτικὰς εὐθύνας, νὰ νίπτῃ τὰς χεῖρας ὡς ἄλλος Πιλᾶτος καὶ νὰ μᾶς παραπέμπῃ εἰς τοὺς Ἀμερικανοὺς ἢ εἰς οἱονδήποτε ἄλλον, ἀπὸ τὴν γνώμην τοῦ ὁποίου ἐξαρτᾶται ἡ ἀποδοχὴ τῶν δικαίων αὐτῶν αἰτημάτων τῶν ἀγροτῶν. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει ἔχουσα τὰς πολιτικὰς εὐθύνας, νὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα, διὰ νὰ πείσῃ τοὺς ξένους παράγοντας, ὅτι αἱ συνθῆκαι τῆς γεωργικῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομίας ἐν Ἑλλάδι εἶναι ἐντελῶς διάφοροι καὶ ὅτι ἡ ἱκανοποίησις τῶν αἰτημάτων τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ἀποτελεῖ, ὄχι μόνον στοιχειώδη δικαιοσύνην, ἀλλὰ καὶ Ἐθνικὸν καθῆκον. (Χειροκροτήματα).

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἐγγεγραμμένοι 32 ἀκόμη. Θέλετε νὰ διακόψωμεν καὶ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις τὴν Δευτέραν, μετὰ τὴν λῆξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας μας;

§133Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν, ἀλλὰ ὑπάρχει τὸ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ὁρίζει ὡρισμένας ἡμέρας. Ἐρωτῶ· θὰ παραβιάσωμεν τὸ ψήφισμα;

§134Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ἡ στάσις τῆς Κυβερνήσεως πρὸς παρέλκυσιν τοῦ ζητήματος, εἶναι ἀπαράδεκτος.

§135Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἐγὼ σᾶς εἶπον ὅτι δὲν μὲ πειράζει νὰ συνεχίσωμεν τὴν Δευτέραν, ἀλλὰ εἶναι καὶ τὸ ψήφισμα.

§136Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Ἡ Βουλὴ ζητεῖ ὅπως τὴν Δευτέραν συνεχισθῇ ἡ συζήτησις καὶ τελειώσῃ. Κάθε παρέλκυσις εἶναι ἀπαράδεκτος.

§137Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Καὶ ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν νὰ κάμωμεν καὶ αὔριον Κυριακὴν ἀκόμη, συνεδρίασιν. Ἀλλ’ ἐρωτῶ: Θὰ θελήσῃ ἡ Βουλή, νὰ παραβιάσῃ τὸ ψήφισμα;

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ μὴ παραβιάσωμεν τὸ ψήφισμα νὰ κάμωμεν τὴν Δευτέραν τὴν νομοθετικήν σας ἐργασίαν καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπιτρέπει ὁ χρόνος, νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησίν μας ἐπὶ τοῦ σίτου.

§139Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι ἐκ τῆς πλευρᾶς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, διετυπώθη ἐν ἀρχῇ τῆς συνεδριάσεως κάποια μομφὴ ἐναντίον μου, ὅτι δὲν ἤμην παρὼν ἐνῷ ἤμην μέσα εἰς τὸ κτίριον καὶ εἰργαζόμην, καὶ μόλις ἦλθον ἐδῶ ἀμέσως ἦλθε καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν τὴν Δευτέραν νὰ ἀρχίσωμεν νομοθετικὴν ἐργασίαν καὶ μετὰ τὸ πέρας αὐτῆς νὰ συζητήσωμεν μίαν ἢ δύο ὥρας τὸ ζήτημα τοῦ σταριοῦ.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σύμφωνοι.

§141ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν Δευτέραν ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα νομοθετικὴν ἐργασίαν καὶ συνέχισιν τῆς συζητήσεως, μετὰ ταύτην, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ σίτου. (Ὥρα 9.50′ μ.μ.)