1948.07.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 97η

Σάββατον 17 Ἰουλίου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.55′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Δ. Λεονάρδος). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βογιατζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Λουλακάκης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος κατέθεσεν ἀναφορὰν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ἔχουσαν οὕτω: Μετὰ μεγάλης μου λύπης παρατηρῶ ὅτι ἀρκετὸς ἀριθμὸς βουλευτῶν, ἀνηκόντων εἰς ἕν τῶν συνεργαζομένων ἐν τῇ Κυβερνήσει κομμάτων καταβάλλει συστηματικὴν προσπάθειαν πρὸς ματαίωσιν τῆς ἐπιψηφίσεως τῶν ἀφορώντων τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ ἀνθυπασπιστὰς τῆς Χωρ)κῆς νομοσχεδίων. Διαμαρτύρομαι ἐντόνως κατὰ τῆς τοιαύτης τακτικῆς ἥτις, ὀφειλομένη εἰς τὴν ὑφισταμένην ἀντίθεσιν τῶν δύο Κυβερνώντων κομμάτων, ἀποτελεῖ ἀσέβειαν καὶ ὕβριν πρὸς τὸ μαχόμενον Σῶμα Χωρ)κῆς, πρὸς τὸ ὁποῖον στρέφεται καὶ πρέπει νὰ στρέφεται ὁλόψυχος ἡ συμπάθεια καὶ ἡ εὐγνωμοσύνη τοῦ Ἔθνους, τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας διὰ τοὺς ἀγῶνας του καὶ τὰς θυσίας του ὑπὲρ Πατρίδος. Παρακαλῶ, ὅθεν κ. Πρόεδρε, ὅπως προταχθῇ ἡ συζήτησις τῶν νομοσχεδίων τούτων κατὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν, ἡμέραν νομοθετικῆς ἐργασίας, προκαλέσατε δέ, εἰ δυνατὸν ὁρισμὸν εἰδικῆς συνεδριάσεως πρὸς συζήτησιν καὶ ψήφισιν τῶν ἐν λόγῳ νομοσχεδίων. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν, ὅπως ἀναγνωσθῇ ἡ παροῦσα μου ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ συνεδριάσεως τῆς Βουλῆς. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Κούτσικας, καταθέτει ἀναφορὰν οἰκογενειῶν σφαγιασθέντων Ταγματασφαλιτῶν Γαργαλιάνων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν διακοπὴν τῆς συντάξεών των καὶ ζητούντων ἄμεσον συνέχισιν τῆς συνταξιοδοτήσεώς των. Οἱ βουλευταὶ Ἔβρου κ. κ. Γ. Χρυσοστόμου, Δ. Παπανικολάου Γ. Κουγιουμτζόγλου καὶ Η. Δαπέργολας, ζητοῦν ἄμεσον ἀπολύμανσιν διὰ D.D.T. τῶν κωμοπόλεων Φερρῶν, Κυχίου καὶ Πέπλου, πρὸς ἀποφυγὴν ἀσθενειῶν. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης καὶ Ἄρτης κ. Ι. Φωτόπουλος, διαμαρτύρεται δι’ ἐγκατάλειψιν τῆς ὀρεινῆς περιφερείας Πρεβέζης, εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀνταρτῶν καὶ ζητεῖ ἀποστολὴν ὁπλισμοῦ πρὸς ἀπόκρουσιν τῶν ἐπιθέσεων τῶν ἀνταρτῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀνακοινοῖ ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 130634)5.7.47 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἰονικῆς Τραπέζης Χανίων διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δρχ. 70.000.000 πρὸς τὸν Συν)σμὸν Δημ. Ὑπαλλήλων Χανίων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀνακοινοῖ ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 156433)5–7–48 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης Ἀθηνῶν Κοζάνης διὰ τὴν παρ’ αὐτοῦ χορήγησιν πιστώσεως δρχ. 50.000.000 πρὸς τὸν Συν)σμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων Κοζάνης. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23021)30–6–48 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δραχ. 80.000.000 πρὸς τὸν Προμηθευτικὸν καὶ Καταναλωτικὸν Συν) σμὸν Πολυτέκνων Ἀμαλιάδος καὶ περιχώρων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 142843)5–7–48 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δρχ. 2.000.000.000 πρὸς τὴν Ἕνωσιν Συν)σμῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀνακοινοῖ ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 147897)5–7–48 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Καρδίτσης, διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δρχ. 50.000.000 πρὸς τὸν Συν)σμὸν Δημοσ. Ὑπαλλήλων Εἰρηνοδικειακῆς περιφερείας Καρδίτσης. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἀνακοινοῖ ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 147898)5–7–48 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δραχ. 250.000.000 πρὸς τὴν Ἕνωσιν Συν)σμοῦ Καταναλώσεως Δημ. Ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Σωτηρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Αἰγιαλείας, ζητοῦντος διατήρησιν φόρου ἰδιοσκευασμάτων, ἀποτελοῦντος βάσιν Ταμείου Ὑγειονομικοῦ. Τραυματίαι πολέμου 1940–41, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην ἀπόλυσιν καὶ ὑπὸ τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας, Μεταφορῶν, ὑπηρετούντων πλέον 10ετίας Ἐθνικοφρόνων τραυματιῶν Ἀλβανικοῦ πολέμου καὶ ζητοῦν τὴν ματαίωσιν ταύτης. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Κορίνθου, ζητεῖ τὴν ἀκύρωσιν τῶν ἐπὶ κατοχῆς γενομένων ἀγοραπωλησιῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλ)νίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Ἐθνικοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἀρινίου, ζητοῦντος αὔξησιν ἡμερομισθίων τῶν ἐργαζομένων, κατάργησιν τοῦ 15% διὰ τὰς ἐπαρχίας καὶ ἐξομοίωσιν τούτων μὲ τοὺς ἐν Ἀθήναις ἐργαζομένους. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος, καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Αἰγιαλείας, ζητοῦντος διατήρησιν φόρου ἰδιοσκευασμάτων, ἀποτελοῦντος βάσιν Ὑγιειονομικοῦ Ταμείου. Οἱ βουλευταὶ Λαρίσης κ.κ. Δ. Χατζηγιάννης, Ν. Ράπτης καὶ Γ. Κακαγιάννης, διαμαρτύρονται διὰ τὴν καθορισθεῖσαν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν τοῦ σίτου καὶ τὴν διακοπὴν τῆς ἀρτοδοτήσεως τοῦ δοκιμαζομένου Θεσσαλικοῦ λαοῦ. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Κ. Ἀλεξανδρίδης, Π. Ἰακώβου, Γ. Μόσχου καὶ Ι. Λαυρεντίδης, ζητοῦν ἄμεσον προώθησιν πετρελαίων εἰς Σέρρας πρὸς κίνησιν τῶν μηχανῶν τῶν ἐκεῖ λειτουργούντων λιγνιτωρυχείων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Χ. Πιπιλιάγκας, καταθέτει ψήφισμα τοῦ Δήμου Πτολεμαΐδος, τῶν ὀργανώσεων Παλαιῶν καὶ νέων πολεμιστῶν, Ἐμπορικοῦ Συλλόγου, Ἑνώσεως Ἀκριτῶν καὶ λοιπῶν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ Συλλόγων καὶ Σωματείων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς πόλεως εἰς τὴν τύχην της, ἐκφραζόντων τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ πληθυσμοῦ διὰ τοῦτο, αἰτουμένων ἄμεσον ἐνίσχυσιν ὑπαρχούσης δυνάμεως καὶ δηλούντων ὅτι εἰς περίπτωσιν ἀδιαφορίας Κυβερνήσεως ἐγκατελείψῃ πληθυσμὸς τὴν πόλιν. Οἱ κάτοικοι τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων διὰ ψηφίσματός των, καταδικάζουν τὴν κομμουνιστικὴν ἀνταρσίαν, στιγματίζουν τὰς ἐγκληματικὰς μεθόδους τῶν συμμοριτῶν κλπ. καὶ ἐκφράζουν τὴν ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην των πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. Ὁ Ὁμοσπονδία Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Θεσσαλονίκης, ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἔναρξιν συγκεντρώσεως σιτηρῶν ἐπὶ τιμήματι 3.000 δραχ. κατ’ ὀκᾶν κλπ. Ὁ Σύλλογος Καπνοπωλῶν Λιανοπωλητῶν Πατρῶν, ζητεῖ τὴν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ 578)48 Ν. Δ. περὶ τηρήσεως Λογιστικῶν Βιβλίων. Ἡ Ἐθνικὴ Ἕνωσις ἀναπήρων πολέμου 1940–41 Θεσσαλονίκης, ζητεῖ τὴν αὔξησιν τοῦ χορηγουμένου αὐτῇ χρηματικοῦ ποσοῦ διὰ τὴν ἀεροθεραπείαν των. Ἡ Ἐργατοϋπαλληλικὴ τάξις Τριπόλεως, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ αὔξησιν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, συμφώνως μὲ τὸ ὑποβληθὲν ὑπόμνημα τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Οἱ Πρόεδροι τοῦ Ἰατρικοῦ, Φαρμακευτικοῦ, Ὀδοντιατρικοῦ Συλλόγου Σύρου καὶ Κερκύρας, διαμαρτύρονται διὰ μελετωμένην κατάργησιν ἢ μείωσιν πόρου ἰδιοσκευασμάτων διὰ ΤΣΑΥ καὶ ζητοῦν τὴν διατήρησιν τούτου πρὸς ἐξασφάλισιν γήρατος καὶ ἀναπηρίας, τῶν μελῶν των. Ὁ Σύλλογος ὑπαλλήλων Ι.Κ.Α. Θεσσαλονίκης, Βερροίας, Ναούσης, Ἐδέσσης, Σερρῶν κλπ., ζητεῖ τὴν μὴ κατάργησιν τῶν ἐπιδομάτων διὰ τοὺς ὑπαλλήλους Ι.Κ.Α. Βορείου Ἑλλάδος λόγῳ ἰδιαζουσῶν συνθηκῶν ἐργασίας των. Ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία τῶν ἐργατῶν τῆς Ἑλλάδος ζητεῖ τὴν ἄμεσον δημοσίευσιν τοῦ Ἐκτελεστικοῦ Διατάγματος τοῦ ψηφίσματος «περὶ διευκολύνσεων διὰ τὴν ἰδιωτικὴν ἀνοικοδόμησιν». Οἱ Καπνοπαραγωγοὶ Κοινότητος Κάτω Βροντοῦς, ζητοῦν πριμοδότησιν τοῦ καπνοῦ ἐσοδείας 1946 πρὸς οἰκονομικὴν αὐτῶν ἐνίσχυσιν. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πειραιῶς, διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 989)46 Α. Ν. «περὶ ἐπιβολῆς τοῦ ἀναλογικοῦ συστήματος εἰς τὴν ἀνάδειξιν τῆς Διοικήσεως τῆς ΓΣΕΝ». καὶ ζητεῖ ἄμεσον κατάργησιν τούτου καὶ ἐπαναφορὰν τοῦ πλειοψηφικοῦ συστήματος. Οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ Πύργου, ζητοῦν ὅπως ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ ἐμπορία τοῦ σταφιδοκάρπου. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Αἰγίου, διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην μείωσιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων ΙΚΑ. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πατρῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὰ θλιβερὰ γεγονότα Χαλανδρίτσης καὶ Γλαύκου καὶ ζητεῖ λῆψιν ἀναγκαίων μέτρων πρὸς ἀποκατάστασιν ἐννοίας Κράτους. Ἡ ἐπὶ τῆς Ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν παραπεμφθεισῶν εἰς αὐτὴν τροπολογιῶν ἐπὶ τοῦ σχεδίου Συντάγματος 1) τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Θεοφανοπούλου «περὶ προσθήκης ἄρθρου περὶ μὴ μεταβολῆς τοῦ περιεχομένου ἢ τῶν ὅρων διαθήκης ἢ δωρεᾶς κλπ.», 2) τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Παπαρρηγοπούλου καὶ Ν. Ἐξάρχου «περὶ προσθήκης διατάξεως ἀφορώσης τὴν προστασίαν τῆς οἰκογενείας κλπ.». καὶ 3) τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μπερνίτσα ἐπὶ τῶν ἄρθρων 16 καὶ 20. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Στεφανόπουλος καὶ Ε. Παπαδόγιαννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὴν περὶ Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων Νομοθεσίαν». Ἀπάντησις τοῦ Ὑπ. Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 3. 2.48 καὶ ὑπ’ ἀρ. 106)195 ἐρωτ. τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀνωτέρω ἐρωτήσεως ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1) Τὰ Ὑπουργεῖα Δημοσίων Ἔργων (ἀρ. ἐγγράφου Ε. Π. 464)12–4–48), Δημ. Τάξεως (Γεν. Δ)νσις Χωρ)κῆς ἀριθ. ἐγγράφου 273)32)11)26.4.48), (Δ)σις Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας ἀριθ. ἐγγρ. 8506)15.9.48) Στρατιωτικῶν (ἀριθ. ἐγγρ. 154523)0)1603)27.4.48), Ἐφοδιασμοῦ, (ἀρ. ἐγγρ. Ε.Π. 435)48), Ναυτικῶν (ἀρ. ἐγγρ. Ε.Π. 31278)48), Ἐσωτερικῶν (ἀρ. ἐγγρ. Ε.Π. 532)48), Συντονισμοῦ (ἀρ. ἐγγρ. 1967)111)17.2.48), Γεωργίας (ἀρ. ἐγγρ. 87432)12.6.48), Ἐργασίας (ἀριθ. ἐγγρ. Ἐμπ. 277)23191)15.6.48), Κοιν. Προνοίας (ἀριθ. ἐγγρ. 58511)17–6–48) Ὑφυπουργεῖον Τύπου καὶ Πληροφοριῶν (ἀριθ. ἐγγρ. Ε.Π. 222)2.48), ἡ Δ)νσις Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου (ἀριθ. ἐγγρ. 2278)48) καὶ ἡ Γενικὴ Δ)νσις Δημοσίου Λογιστικοῦ γνωρίζουσιν ὅτι οὐδεὶς ἐκ τοῦ προσωπικοῦ αὐτῶν ἐργάζεται εἰς πλέον τῶν δύο θέσεων. 2) Τὸ Ὑπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε. Π. 1034)48 ἐγγράφου του γνωρίζει ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν παρ’ αὐτῷ ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων του καὶ ἐργατοτεχνικῶν κατέχει πλείονας τῆς μιᾶς θέσεις ἀριθμοῦ τινὸς πολιτικῶν καὶ Στρατιωτικῶν συνταξιούχων προσφερόντων τεχνικὰς ὑπηρεσίας καὶ στερουμένων τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς ἰδιότητος. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 557)779)48 ἐγγράφου του γνωρίζει ὅτι ἐκ τῶν ὑπαλλήλων του μόνον ὁ Δ)ντὴς κ. Γ. Βορρεάδης τυγχάνει διωρισμένος ἐπὶ μισθίῳ ὡς ἐπιμελητὴς Ὀρνιθολογίας παρὰ τῇ Ἀνωτάτῃ Γεωπονικῇ Σχολῇ. Τὸ Ὑπουργεῖον Μεταφορῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀρ. Ε.Π. 1066) 48 ἐγγράφου του γνωρίζει ὅτι ἐκ τῶν ὑπαλλήλων του ὁ Δ)ντὴς κ. Δ. Λεμπέσης κατέχει καὶ θέσιν Ἐπιμελητοῦ παρὰ τῷ Ε. Μ. Πολυτεχνείῳ καὶ ἀρχιμηχανικοῦ. Ὁ κ. Ι. Φλαμπουριάρης κατέχει καὶ θέσιν Ἐπιμελητοῦ παρὰ τῷ Ε.Μ. Πολυτεχνείῳ. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6587)Β) 2)48 ἐγγράφου του γνωρίζει ὅτι δυνάμει τῆς παραγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 38 τοῦ Κ.Ν. 4952)31 παρ’ αὐτῷ ὑπηρετοῦσιν ὡς εἰδικὸς Νομικὸς Σύμβουλος ὁ Καθηγητὴς Πανεπιστημίου κ. Ι. Σπυρόπουλος καὶ στενοδακτυλογράφος ὁ κ. Γ. Τζοβάρας, στενοδακτυλογράφος τῆς Βουλῆς. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ὁ κ. Γ. Μπρῆς μετακλητὸς ὑπάλληλος παρὰ τῷ ἰδιαιτέρῳ γραφείῳ τοῦ Ὑπουργοῦ κατέχει καὶ τὴν θέσιν Καθηγητοῦ Γυμνασίου, παρ’ ἧς ὅμως νῦν δὲν μισθοδοτεῖται. Τὸ Ὑπουργεῖον Τ.Τ.Τ. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 77556)16–6–48 ἐγγράφου του γνωρίζει ὅτι οἱ Τ.Τ.Τ. Μηχανικοὶ Δ. Νικολαΐδης, καὶ Α. Λελάκος καὶ οἱ τεχνῖται Τ.Τ.Τ. Γιακελῆς, Γ. Λειβαδίτης καὶ Ι. Κυρλῆς, ἅπαντες τοῦ Τεχνικοῦ Τμήματος Θεσσαλονίκης κατέχουσι καὶ δευτέραν θέσιν παρὰ τῷ Ραδιοφωνικῷ Σταθμῷ Θεσσαλονίκης. Βʹ) Ἅπαντα τὰ ἀνωτέρω Ὑπουργεῖα διὰ τῶν αὐτῶν ἐγγράφων των γνωρίζουσιν ὅτι ἅπαν τὸ παρ’ αὐτὰ ὑπηρετοῦν προσωπικὸν ἐν γένει προσφέρει πραγματικὴν ἐργασίαν χρονικῶς πλέον ἢ ἐπαρκῆ, πλὴν τῶν κλητήρων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν Α. Φαφούτη (Κεντρικὴ Ὑπηρεσία) καὶ Κ. Ποιμενίδη (Μ.Τ.Π. Ὑπαλλήλων) τυγχανόντων ἀμφοτέρων ἀναπήρων τοῦ πολέμου 1940–41 καὶ λόγῳ ἀποκοπῆς ἀμφοτέρων τῶν ποδῶν των. Γʹ) Παρά τοῖς ἰδιαιτέροις γραφείοις τῶν κ. κ. ὑπουργῶν ὑπηρετεῖ τὸ κάτωθι προσωπικόν. Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν 15 (εἷς μόνιμος, 8 ἔκτακτοι γραφεῖς, δύο μόνιμοι κλητῆρες καὶ 4 ἔκτακτοι). Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ 9 (δύο μετακλητοί, δύο ἔκτακτοι δακτυλογράφοι, δύο ἔκτακτοι γραφεῖς καὶ τρεῖς κλητῆρες). Ὑπουργεῖον Ναυτικῶν 2 (μετακλητοί). Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν 3 (μετακλητοί). Ὑπουργεῖον Τύπου καὶ Πληροφοριῶν 3 (δύο μετακλητοὶ καὶ μία δαχλυλογράφος κατ’ ἀπόσπασιν). Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ οὐδείς. Ὑπηρετοῦσιν κατ’ ἀπόσπασιν ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου. Ὑπουργεῖον Ἀνοικοδομήσεως 5 (δύο μετακλητοί, εἷς κατ’ ἀπόσπασιν, εἷς ἡμερομίσθιος καὶ εἷς κλητήρ). Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας 4 (δύο ἔκτακτοι καὶ δύο κατ’ ἀπόσπασιν). Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν 3 (μετακλητοί). Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν 3 (δύο μετακλητοὶ καὶ εἷς κατ’ ἀπόσπασιν). Ὑπουργεῖον Ἐργασίας 3 (μετακλητοί). Ὑπουργεῖον Τ.Τ.Τ. 6 (δύο μετακλητοὶ καὶ 4 ἀπεσπασμένοι ἐκ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Τ.Τ.Τ.). Ὑπουργεῖον Γεωργίας 5 (δύο μόνιμοι, δύο ἔκτακτοι καὶ εἷς κλητήρ). Δʹ) Τὰ Ὑπουργεῖα ἅτινα δὲν ἀναφέρονται ἀνωτέρω παρεκλήθησαν διὰ νεωτέρου ἐγγράφου ἡμῶν ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 495)5–6–48 (ἐπισυνάπτεται ἐν ἀντιγράφῳ) ὅπως ἀποστείλωσι τὰ σχετικὰ στοιχεῖα, ἅτινα θέλομεν διαβιβάσει ὑμῖν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

Πρὸς τοὺς κ. κ. Προϊσταμένους τῶν Δ)νσεων καὶ Τμημάτων προσωπικοῦ τῶν Ὑπουργείων Ἀεροπορίας, Ἀνοικοδομήσεως, Γεωργίας, Δικαιοσύνης, Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, Ἐθνικῆς Παιδείας, Προνοίας, Τ.Τ.Τ., Ὑγιεινῆς, Ἐργασίας. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπανέλθωμεν ἐκ τρίτου ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. ἐμπ. Πρωτ. 200)2–5–48 ἡμετέρου ἐγγράφου ἐν σχέσει μὲ ἐπερώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία δι’ ἧς οὗτος ἐπιθυμεῖ νὰ γνωσθῇ εἰς τὴν Βουλὴν πόσοι καὶ ποῖοι ὑπάλληλοι λαμβάνουσιν μισθὸν καὶ ἡμερομίσθιον ἐκ περισσοτέρων τῆς μιᾶς δημοσίων θέσεων κλπ. καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως παράσχητε ἡμῖν τὰ αἰτηθέντα στοιχεῖα διότι ἐπειγόμεθα νὰ θέσωμεν ταῦτα ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Δ)ντὴς

Π. ΕΞΑΡΧΑΚΗΣ

Ἀνακοινοῦται ὡσαύτως ἡ ἀκόλουθος δήλωσις τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Κ. Καλλία. Δήλωσις Ὑποχρεωμένος ν’ ἀπουσιάσω σήμερον ἐξ Ἀθηνῶν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ δηλώσω ὅτι, μετὰ τὴν διεξαχθεῖσαν μακρὰν συζήτησιν, τὴν ὁποίαν μετὰ προσοχῆς παρηκολούθησα, νομίζω ὡς ἐπιβεβλημένην τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς πρὸς πλήρη διευκρίνησιν τῆς ὑποθέσεως τῆς ὀρύζης.

Ὁ δηλῶν

ΚΩΝΣΤ. Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ

(Βουλευτὴς Εὐβοίας)

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινοῦμεν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 8 παραγρ. 4 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 173910 ἔγγραφον τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, καὶ μετὰ συνεννόησιν τῶν κ. κ. Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων κατηρτίσαμεν Εἰδικὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν ἐκ τῶν ἑξῆς κ. κ. βουλευτῶν 1) Λάμπρου Εὐταξία, 2) Φ. Ζαΐμη, 3) Θεμ. Τσάτσου, 4) Π. Οἰκονομίδη, 5) Α. Βαμβέτσου, 6) Π. Λυκουρέζου, 7) Κ. Τσάτσου, 8) Ν. Σπέντζα καὶ 9) Γ. Θεμελῆ, ἵνα ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῆς συσταθείσης δυνάμει τοῦ Νόμου 342)1947 Ἐπιτροπῆς Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος μελετήσουν καὶ ἐπεξεργασθοῦν τὸ παρὰ τῆς τελευταίας ταύτης καταρτισθὲν προσχέδιον ὑπαλληλικοῦ κώδικος πρὸς ὁριστικὴν αὐτοῦ ὡς σχεδίου τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος μορφοποίησιν. Νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ ἐγκρίνει τὸν σχηματισμὸν τῆς ἀνωτέρω Ἐπιτροπῆς.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§8Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι κανεὶς ὑπουργὸς ἐδῶ.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ὑπουργοὶ συνεδριάζουν ἐπὶ σπουδαιοτάτου ζητήματος τῆς Δημοσίας Τάξεως.

§10Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Εἶναι ἡμέρα τοῦ ἐλέγχου, δὲν ἠμπορεῖ νὰ παρατηρεῖται αὐτὸ τὸ φαινόμενον. Κανένα ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δὲν εἶναι παρόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ ἀπαντήσεις τῶν ἀναφορῶν διεξάγονται ἄνευ ὑπουργῶν καὶ δεύτερον, ὁ ἐπερωτήσας ὑπουργὸς εἶναι παρών. Ὁ κ. Γ. Σπυρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ὀδοντιατρικοῦ συλλόγου Φλωρίνης, ζητοῦντος τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 3330 κλπ.

§12Γ. ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ὀδοντιατρικὸς σύλλογος Φλωρίνης ἔχει ὑποβάλει ἀναφορὰν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς καὶ ζητεῖ τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 3330, διότι δυνάμει τοῦ νόμου αὐτοῦ εἰσέρχονται εἰς τὸν ὀδοντιατρικὸν κλάδον πρόσωπα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ὀδοντιατρικὴν ἐπιστήμην. Ἐπειδή, τὸ αἴτημα τῶν ἐν λόγῳ ὀδοντιάτρων, δὲν εἶναι αἴτημα τῶν ὀδοντιάτρων Φλωρίνης μόνον, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν ὀδοντιάτρων τῆς Ἑλλάδος, διὰ τοῦτο συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν καὶ παρακαλῶ, τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ τὴν προσέξῃ διότι ἀπὸ τοῦ 1922 εἶχε γίνει μία τροποποίησις τοῦ νόμου, δυνάμει τῆς ὁποίας οἱ μὴ ὀδοντίατροι, ὀδοντοτεχνῖται κλπ. εἰσῆλθον εἰς τὸν ὀδοντιατρικὸν κλάδον καὶ δὲν εἶναι δίκαιον, σήμερον, νὰ ἐπαναλαμβάνεται αὐτό.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Οἰκονομίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ συλλόγου εἰσαγωγικοῦ ἐμπορίου καὶ τοῦ Ἐπιμελητηρίου Πατρῶν, ζητούντων τὴν ἀναστολὴν τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου «περὶ φορολογίας τοῦ ἐπιτηδεύματος».

§14Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ ἐκφράσω ἕν παράπονον. Ἡ παροῦσα ἐρώτησις, ἔχει ἀναβληθῆ δίς, λόγῳ ἀπουσίας τῆς σήμερον, θὰ ἀνεβάλετο διὰ τρίτην φοράν. Εἶχεν ἀποφασισθῆ δι’ αὐτῆς τῆς ἀναπτύξεως νὰ σᾶς σταλῇ ἀντίγραφον ἐκ τῶν πρακτικῶν. Ὁ σύλλογος εἰσαγωγικοῦ ἐμπορίου καὶ τὸ ἐμπορικὸν καὶ βιομηχανικὸν ἐπιμελητήριον Πατρῶν, ζητοῦν τὴν ἀναστολὴν τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου ὁ ὁποῖος προσαυξάνει τὸν φόρον ἐπιτηδεύματος κατὰ 25%, διότι ἡ πόλις τῶν Πατρῶν μαστίζεται ἀπὸ ὀξείαν οἰκονομικὴν κρίσιν, εἰς ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας. Ἐπειδὴ τὸ αἴτημα αὐτὸ εἶναι δικαιολογημένον καὶ ὀρθόν, θὰ παρακαλέσω νὰ τὸ λάβετε σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει σας, τοῦτο δὲ λόγῳ τῶν σοβαρῶν συνθηκῶν, ὑπὸ τὰς ὁποίας τελεῖ ἡ περιφέρεια τῶν Πατρῶν καὶ νὰ θελήσετε νὰ τὸ ἱκανοποιήσετε ἀνακοινοῦντες τὴν ἀπόφασίν σας ἐπ’ αὐτοῦ, ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν προχείρως δὲν δύνασθε νὰ δώσητε μίαν ἀπάντησιν θετικήν.

§15Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Τὸ αἴτημα αὐτό, εἶναι γενικὸν ἀπὸ ὅλας τὰς ἐπαρχιακὰς πόλεις καὶ δὲν δικαιολογεῖται ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας αὔξησις ποσοστῶν διὰ τὸν φόρον ἐπιτηδεύματος.

§16Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ Πάτραι, ἡ ἄλλοτε ἀκμάζουσα ἐμπορικὴ πόλις, διέρχεται μίαν σοβαρὰν οἰκονομικὴν κρίσιν, ἡ ὁποία ὀφείλεται εἰς γενικώτερα αἴτια, ἀναγόμενα εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἀπαντήσωμεν ἐν καιρῷ. Ἐσχάτως ὅμως, ἡ κατάστασις αὐτή, τῆς πόλεως τῶν Πατρῶν, ἔχει ἐπιδεινωθῆ, λόγῳ τῆς δράσεως τῶν συμμοριτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐλέγχουν τὸ πλεῖστον μέρος ἂν μὴ ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν, ἐκείνην ἀκριβῶς, ἡ ὁποία συναλλάσσεται μὲ τὰς Πάτρας. Συνεπείᾳ τούτου, αἱ περιφέρειαι αὗται, ἔχουν ἀποκοπῆ τελείως μὲ κάθε ἐπικοινωνίαν μὲ τὴν πόλιν. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, τὴν πραγματικὴν αὐτὴν κατάστασιν καὶ νὰ ἐξετάσῃ τὰ αἰτήματα τῶν βιομηχάνων καὶ ἐμπόρων Πατρῶν, καὶ νὰ λάβῃ τὴν πρέπουσαν λύσιν. Δὲν πρέπει νὰ παρίδῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, δὲν εἶναι δίκαιον νὰ κρίνωνται μὲ τὸ ἴδιον μέτρον καὶ ἡ πρωτεύουσα καὶ αἱ ἐπαρχίαι, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἀπέναντι τῆς πρωτευούσης, λόγῳ δὲ τῆς συμμοριακῆς δράσεως, εὑρίσκεται εἰς μίαν κρίσιν, ἄνευ προηγουμένου.

§17Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει νομοθετικὸν διάταγμα, τὸ ὁποῖον τελεῖ ὑπὸ τὴν κύρωσιν τοῦ σώματος, αὐτὴν δὲ τὴν στιγμήν, συζητεῖται εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ θὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐπεβάλαμεν τὴν αὔξησιν αὐτήν, ἦτο ἡ προσαρμογὴ πρὸς τὴν τιμὴν τῆς λίρας, διότι ὅταν ἐγένετο ἡ κατάταξις τῶν ἐπιτηδευμάτων, ἡ λίρα ἦτο εἰς 130.000. Ἔκτοτε δὲν ἐγένετο ἀναπροσαρμογὴ τοῦ φόρου ἐπιτηδευμάτων, ἡ λίρα ἐπῆγεν εἰς τὰς 230.000, τὰ ἐμπορεύματα ἀναπροσηρμόσθησαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐτὸς ὁ φόρος εἶναι εἷς ἐκ τῶν πολλῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπεβλήθησαν κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Τὸ θέμα δέ, θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν, ὅπου θὰ δοθῇ εὐκαιρία νὰ ἀκουσθοῦν αἱ διάφοραι γνῶμαι καὶ ἀναλόγως ἡ Βουλὴ θὰ κρίνῃ. Πάντως αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἶναι εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς ἐπεξεργασίαν, ὅπως σᾶς εἶπον.

§18Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ δήμαρχος Ἀρνέας Χαλκιδικῆς, διὰ τηλεγραφήματός του, παρεπονέθη καὶ ζητεῖ ἀναστολὴν εἰσπράξεως τοῦ φόρου οἰκοδομῶν. Ὁ δήμαρχος ἐπίσης καὶ ὁ ἐμπορικὸς σύλλογος τῆς αὐτῆς πόλεως καὶ τῶν Νέων Μουδανιῶν, παραπονοῦνται ὅτι ὁ φόρος οἰκοδομῶν, ηὐξήθη κατὰ 60%. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα, συμφώνως πρὸς τὴν δικαιοσύνην, τόσον διὰ τὴν μίαν πόλιν, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἄλλην, διότι εἶναι γενικὸν τὸ παράπονον, ὄχι μόνον τῆς Χαλκιδικῆς, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Βορείου Ἑλλάδος, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσουν οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, ὅταν εἰς τὴν Ἀρνέαν δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς ἐξ αὐτῶν οὔτε εἰς τὸ χωράφι του οὔτε εἰς τὸ ἀμπέλι του, διότι ἐκεῖναι αἱ πόλεις φρουροῦνται ὄχι ἁπλῶς μὲ συρματοπλέγματα, ἀλλὰ μὲ σειρὰν συρματοπλεγμάτων, ὅπως εἰς τὰ φυλάκια. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητοῦν φόρον οἰκοδομῶν καὶ ἐπιτηδεύματος ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ὅταν μάλιστα ὑπάρχουν πολῖται, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠμποροῦν νὰ πάρουν τὰ ὑπὸ τοῦ Κράτους χορηγούμενα τρόφιμα. Ὑπάρχει φτώχεια ἄνευ προηγουμένου. Δὲν ἠμπορεῖ ὁ κόσμος νὰ ἀγοράσῃ οὔτε τὴν ἐξ 700 δραχμ., ποὺ κοστίζει, ἄδειαν, διὰ νὰ ὑπάγουν εἰς τὸ ἀμπέλι καὶ τὸ χωράφι των. Φαντασθεῖτε ὅτι, διὰ νὰ ὑπάγῃ ὁ χωριάτης εἰς τὸ ἀμπέλι του θὰ πληρώσῃ 700 δραχμ. διὰ τὴν θεώρησιν τῆς ὑπογραφῆς.

§19Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Πῶς εἶναι δυνατόν, νὰ γίνεται αὐτό;

§20Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κάθε τί, ποὺ γίνεται, πρέπει νὰ στηρίζεται εἰς ἕνα νόμον. Ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει τοιοῦτος νόμος, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται τοῦτο;

§21Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Νόμος, ἀσφαλῶς, ὑπάρχει, κυρώσεως τῆς ὑπογραφῆς, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ μία λογικὴ καὶ ἠθικὴ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν κάθε νόμου.

§22Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ λεχθῇ, ὅτι αἱ ἄδειαι αὗται δὲν πρέπει νὰ χαρτοσημαίνωνται. Πάντως ζητῶ νὰ μὴν ἰσχύσῃ διὰ μίαν ἡμέραν, ἀλλὰ διὰ μίαν ἑβδομάδα. Ἡ δευτέρα περίπτωσις διὰ τῆς ὁποίας ζητῶ τὴν ἀναστολὴν τῆς εἰσπράξεως τῶν κριθέντων φόρων, δικαιολογεῖται ὡς ἑξῆς: Ὑπεχρεοῦτο τὸ Κράτος νὰ στείλῃ εἰσπράκτορας εἰς τοὺς φορολογουμένους νὰ εἰσπράξουν τὰς ὑποχρεώσεις των. Εἰς Νέα Μουδανιά, κ. συνάδελφοι, ἔχει νὰ πάῃ εἰσπράκτωρ, πλέον τῶν δύο ἐτῶν. Διὰ νὰ πᾶνε οἱ φορολογούμενοι νὰ πληρώσουν, πρέπει νὰ πᾶνε εἴκοσι ἕως τριάντα χιλιόμετρα μακρυά, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον τοὺς ἐκθέτει εἰς κόπους, ἀλλὰ κυρίως ὑπάρχει ὁ κίνδυνος ὅτι θὰ φθάσουν, ἢ μᾶλλον νὰ μὴ φθάσουν καὶ νὰ χάσουν τὸ κεφάλι τους, λόγῳ τῆς ἀνταρσίας. Ἐφ’ ὅσον ἐξ ὑπαιτιότητος τοῦ Κράτους δὲν εἰσεπράχθησαν τὰ ποσὰ αὐτά, δὲν εἶναι σωστὸν νὰ πληρώνεται 60%, περίπου, προσαύξησις δι’ ὑπαιτιότητα, τὴν ὁποίαν δὲν ἔχουν οἱ φορολογούμενοι. Πρέπει νὰ λάβωμεν νομοθετικὰ μέτρα, ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνάγκη, κ. ὑπουργέ, καὶ νὰ ρυθμίσωμεν τὸ ζήτημα, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, διὰ 1.000 δραχμ. νὰ ζητοῦνται 2.000, ἐφ’ ὅσον ἐξ ὑπαιτιότητος τοῦ Κράτους δὲν εἰσεπράχθησαν. Παρακαλῶ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνετε διὰ μεγάλας πόλεις καὶ δι’ ἄλλας περιφερείας, νὰ ληφθοῦν καὶ διὰ τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἔστω καὶ νομοθετικῶς.

§23Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομ.). Διὰ τὸ ζήτημα τῶν τόκων τῆς ὑπερημερίας, δὲν ἔχω ἐκ τοῦ νόμου δικαίωμα νὰ ἀναστείλω τὴν εἴσπραξίν τους. Διὰ τὸ ζήτημα τῆς κατατάξεως εἰς μεγάλα ποσὰ καὶ ὑπερβολικὰ διὰ ἰδιοκατοικούμενα οἰκήματα, σᾶς ἐδήλωσα καὶ σᾶς ἀπήντησα χθές, κ. συνάδελφε, ὅτι θὰ διατάξω εἰδικὸν ἐπιθεωρητὴν νὰ μεταβῇ καὶ νὰ ἐξετάσῃ τὸ παράπονον αὐτό. Ἐὰν διαπιστωθῇ ὅτι τὸ πρᾶγμα ἔχει οὕτω, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ γίνῃ νέα κατάταξις, ὁπότε, τὸ πρᾶγμα τακτοποιεῖται. Διὰ τὴν χαρτοσήμανσιν τῶν ἀδειῶν, ποὺ εἴπατε διὰ τὴν Ἀρνέαν, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψιν, ἐὰν ἐκ μέρους τῆς Χωροφυλακῆς εἰσπράττωνται χαρτόσημα. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τὸ καταγγείλετε διὰ νὰ τὸ ἐξετάσωμεν.

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μά, κ. ὑπουργέ, τὸ καταγγέλλει ἀπὸ τοῦ βήματος, ἐπισήμως. Τὶ ἄλλον ἐπισημώτερον θέλετε νὰ κάμῃ ὁ κ. συνάδελφος;

§25Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἡ χωροφυλακὴ ζητεῖ 1.000 δρχ. χαρτόσημα διὰ τὴν χαρτοσήμανσιν τῆς βεβαιώσεως τῆς γνησιότητος τῆς ὑπογραφῆς.

§26Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγώ, παρακαλῶ, κ. ὑπουργέ, ὅπως διατάξητε ἀναστολὴν τῆς εἰσπράξεως τοῦ ἐν λόγῳ χαρτοσήμου, ὑπευθύνως ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχετε νόμον εἰδικὸν νὰ σᾶς ἐπιτρέπει τοῦτο.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρχόμεθα εἰς τὴν ἀναφορὰν διὰ τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν.

§28Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπουσιάζει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὅστις πρέπει νὰ παρίσταται. Κατ’ ἀκολουθίαν, παρακαλῶ, νὰ ἀναβληθῇ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται. Ἐπὶ ἀναφορᾶς Καπνεργατῶν Δράμας, ὁ κ. Καραΐσκος, ἔχει τὸν λόγον.

§30Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς νὰ φροντίσουν νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐπεξεργασία τῶν καπνῶν, διότι καίτοι πρὸ πολλοῦ ἔχουν ἀγοράσει οἱ ἔμποροι καπνὰ δὲν ἐργάζονται οἱ καπνεργάται καὶ συνεπείᾳ τούτου γίνεται ἀφορμὴ νὰ ὑπάρχῃ ἀνεργία. Παρακαλῶ, νὰ γίνῃ τὸ ταχύτερον ἡ ἐπεξεργασία ἂν ὄχι ἐκ μέρους τῶν ἐμπόρων, τοὐλάχιστον ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἐργασθοῦν οἱ ἄνθρωποι.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς δι’ ἀναφορᾶς καὶ ἐρω-

τήσεις καθωρισμένης ὥρας, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὴν προμήθειαν ὀρύζης.

§32Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν γνωρίζω, πῶς δύναται νὰ διεξαχθῇ συζήτησις ἐπὶ ἐπερωτήσεως ἐφ’ ὅσον ἀπουσιάζουν οἱ ἐπερωτώμενοι, καὶ κυρίως ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐναντίον τοῦ ὁποίου ἀπευθύνεται ἡ ἐπερώτησις.

§33Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ ἀπουσία τῶν ἡγετῶν τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι μία ἐπιπρόσθετος ἐπιβεβαίωσις τῆς ἀνυπαρξίας τῆς Κυβερνήσεως.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζαΐμης, ἔχει τὸν λόγον.

§35Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχων ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι ἡ Βουλὴ κατεπονήθη εἰς ἀλλεπαλλήλους συνεδριάσεις συζητοῦσα τὴν ὀρυζολογίαν, ἔχων ἐπίσης ὑπ’ ὄψει μου τὴν ἀπαίτησιν τῆς κοινῆς γνώμης νὰ τερματισθοῦν τὸ ταχύτερον αἱ συζητήσεις, ἰδίᾳ μετὰ τὴν καταπελτώδη ἀπόφασιν τοῦ Δικαστηρίου καὶ νὰ ἀσχοληθῇ ἡ Βουλὴ εἰς μίαν προγραμματικήν, ἀθόρυβον καὶ ἐξονυχιστικὴν ἔρευναν τῆς ὑποθέσεως διὰ τῆς συστάσεως ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς, θὰ εἶμαι συντομώτατος. Δὲν θὰ ἀπασχολήσω παρὰ 10 λεπτὰ τὴν Βουλήν. Προτοῦ ὅμως, εἰσέλθω εἰς τὰ ἐλάχιστα αὐτὰ σημεῖα τὰ ὁποῖα θὰ θίξω, διότι ἢ μὲ προκάλεσεν ἢ ἐπεκαλέσθη ὁ ἐπερωτώμενος τὴν γνώμην μου, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω μίαν λέξιν, ἐν σχέσει μὲ τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀνεκινήθη ὑπὸ τῆς Δικαιοσύνης. Κύριοι βουλευταί, ἀποδοκιμάζω τὰς ἐκφράσεις, ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἐλέχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ αἱ ὁποῖαι μειώνουν τὸ κῦρος τῆς Δικαιοσύνης, τῆς ἐξουσίας αὐτῆς, τῆς ὁποίας οἱ λειτουργοὶ παρ’ ὅλας τὰς στερήσεις, τὰς κακουχίας καὶ τὰς διώξεις τὰς ὁποίας ὑπέστησαν εἰς ἀνώμαλον περίοδον, κατώρθωσαν νὰ κρατήσουν καὶ τὴν ἀνεξαρτησίαν των καὶ τὸ πνεῦμα τῆς ἀπολύτου δικαιοσύνης. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι οὔτε ὀρθόν, οὔτε σκόπιμον νὰ ξεθεμελιώνωμεν τὴν δικαιοσύνην μὲ ἐκφράσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔπρεπε νὰ ἀκούωνται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Εἰδικῶς, ὅσον ἀφορᾷ ἐμὲ ὡς μάρτυρα, ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι κατὰ τὴν πρώτην δίκην δὲν παρέστην ὡς μὴ προσκληθείς, ἀλλ’ ἡ δίκη ἐκείνη ἐσταμάτησε καὶ ἐπανελήφθη διὰ 2αν φορὰν διὰ νὰ παραστῶ ὡς ἀπαραίτητος μάρτυς κληθεὶς ὑπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως. Δὲν ἦτο δυνατόν, παρὰ νὰ παραστῶ καὶ νὰ καταθέσω ὅσα ἐγνώριζον καὶ ὅσα ἐπίστευον ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως. Ἄλλωστε, ἐν τῷ μεταξὺ εἶχεν ἀρχίσει ἡ συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ὅσα ἐξέθεσα ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου, ἐξέθεσα καὶ ἐνώπιον ἡμῶν. Εἰσέρχομαι ἤδη, εἰς τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα εἶπον ὅτι θὰ θίξω. Καὶ τὸ πρῶτον εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἀπὸ τὸν ἐπερωτώμενον ἐξετέθη καὶ διεξετραγωδήθη μία κατάστασις ἄκρως δυσχερής, ἡ ὁποία ὑπῆρχε κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἐν σχέσει μὲ τὰ δημητριακὰ καὶ ἀφέθη ἡ ἐντύπωσις, ὅτι διὰ τῶν ἐνεργειῶν του ὡς ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐπρόκειτο νὰ ἱκανοποιηθῇ ἡ ἐπισιτιστικὴ κατάστασις τῆς χώρας διὰ τῆς ἐπὶ πλέον προμηθείας δημητριακῶν. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐπιθυμῶ νὰ γίνῃ μία διευκρίνησις. Θὰ ἐπαναλάβω δὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον, ὅτι, τουτέστιν ἡ allocation διὰ τὴν Ἑλλάδα ἦτο 60 χιλ. τόννοι δευτερευόντων δημητριακῶν καὶ ὅτι κατόπιν ἐμειώθη εἰς 54 χιλ. τόννους. Ἐξ αὐτῶν ὅλαι αἱ παραγγελίαι ἦσαν κλεισμέναι μὲ τὰς ἑξῆς ποσότητας (ἀναγινώσκει). Ἤτοι σύνολον 41 χιλ. τόννοι μὲ τὴν ἐπὶ πλέον ὑποχρέωσιν τῆς ΑΜΑΓΚ νὰ φέρῃ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, ἐπὶ πλέον 18 χιλ. τόννους κριθῆς καὶ ἀραβοσίτου ἀπὸ τὴν Αὐστραλίαν καὶ τὴν Νικαράγουαν. Ἀλλ’ ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ ΑΜΑΓΚ ἐβεβαιώθη, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἄλλωθεν νὰ γίνῃ προμήθεια ἀραβοσίτου, ἀνεκάλεσε τὴν ὑποχρέωσίν της τῶν 18 χιλ. τόννων, ἀφοῦ θὰ εἰσήρχοντο οἱ 16.500 τόννοι καὶ τελικῶς δὲν ἦλθεν οὔτε ἡ μία οὔτε ἡ ἄλλη ποσότης. Δηλαδή, δὲν ἐπρόκειτο νὰ προστεθῇ οὔτε ἕνας κόκκος ἐπὶ πλέον ἀραβοσίτου ἀπὸ τὸ ἤδη ὑπ’ ὄψει τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἐμείναμεν μὲ τοὺς 41 χιλ. τόννους. Δηλαδή, ἀπὸ τὴν μειωμένην allocation τῶν 54 χιλ. τόννων ἐχάσαμεν ἀνεπιστρεπτὶ 13 χιλ. τόννους εἰς βάρος τῆς διαβιώσεως τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐπὶ πλέον θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω καὶ τὸ ἑξῆς, τὸ ὁποῖον δὲν εἶπον τὴν προηγουμένην φοράν: ὅτι ἐδόθησαν ἄδειαι εἰσαγωγῆς ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθν. Οἰκονομίας διὰ κτηνοτροφάς, ἤτοι διὰ 9750 τόννους κριθῆς καὶ 1415 τόννους ἀραβοσίτου εἰς βάρος τῆς allocation διὰ τὴν διατροφὴν τῶν ἀνθρώπων. Ἐγὼ ὅμως ἔσπευσα νὰ παραλάβω τὰς ποσότητας αὐτάς, διότι ἀλλοίμονον, κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἐπρόκειτο, πέραν τῶν 16.500 τόννων ποὺ δὲν ἐλάβαμε, νὰ χάσωμεν καὶ τοὺς 11 χιλ. τόννους. Θὰ ἐχάναμεν τότε, 27 χιλ. τόννους, δηλαδὴ τὸ ἥμισυ τῆς allocation τὸ ὁποῖον δὲν ἐπρόκειτο νὰ εἰσαχθῇ διὰ τὴν διατροφὴν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αὐτὸ ἦτο τὸ ἐνδιαφέρον τὸ μέγα, τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Οἰκονομίας. Ἔρχεται ἔπειτα τὸ ζήτημα τοῦ ἀλληλενδότου τῆς εἰσαγωγῆς τῶν δύο εἰδῶν. Ἀποτέλεσμα τούτου ἦτο καὶ δυστυχῶς ἐπηλήθευσα, ὅτι ἐὰν ἕν ἐκ τῶν δύο προϊόντων δὲν θὰ παρεδίδετο δι’ οἱονδήποτε λόγον, ἐχάνομεν καὶ τὸ ἕτερον. Οὕτω λόγῳ τῆς ὀρύζης ἐχάθη καὶ ὁ ἀραβόσιτος. Ἕνα ἄλλο σημεῖον, εἶναι τῆς δοθείσης παρατάσεως εἰς τὴν Ἑταιρείαν Γκουλιτζιᾶνο. Ἀπεδόθησαν εὐθῦναι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ἔδωσε τὴν πρώτην παράτασιν, διότι ἡ πίστωσις δὲν εἶχεν ἀνοιγῆ ἐγκαίρως καὶ τοῦτο ὄχι ἐξ ὑπαιτιότητος τοῦ Κράτους, ἀλλὰ λόγῳ μεταβολῆς τῆς Τραπέζης ἐν Ἀμερικῇ, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχε καταθέσει ἡ ΑΜΑΓΚ τὰ χρήματα ἐκ τῆς βοηθείας πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ μέχρις ὅτου γίνῃ ἡ ἐπαφὴ καὶ αἱ συνεννοήσεις μετὰ τῆς Τραπέζης, ἐπῆλθε μία καθυστέρησις πταίσματι οὐχὶ τοῦ προμηθευτοῦ. Συνεπῶς ἡ πρώτη 20ήμερος παράτασις ἐδόθη διὰ λόγους, οἱ ὁποῖοι ἐπεβάρυνον τὴν Τράπεζαν καὶ ὄχι ἐκεῖνον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δευτέραν παράτασιν διὰ τὴν ὁποίαν εὑρέθημεν σύμφωνοι μὲ τὸ Ὑπουργεῖον, ἐδόθη μετὰ μείωσιν τῆς τιμῆς καὶ διὰ λόγους τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέπτυξα. Ὁ νῦν κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν ἐδόθη καὶ περαιτέρω παράτασις μὲ νέαν μείωσιν τῆς τιμῆς κατὰ τὴν τηρουμένην κατεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ νὰ μειώνεται καὶ ἡ τιμή, εἰς ἑκάστην χορηγουμένην νέαν παράτασιν.

§36ΣΤ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Ἐφοδιασμοῦ). Εἶναι ἀληθές, ὅτι τὰς τελευταίας ἡμέρας ἔληξεν ἡ τελευταία προθεσμία καὶ τοῦ ἐδόθη νέα παράτασις μὲ μείωσιν τῆς τιμῆς ἀπὸ 112 εἰς 110$.

§37Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν διαγωνισμὸν διὰ τὰ δευτερεύοντα δημητριακὰ ἐκ Ρουμανίας, ὁ κ. Βαρβούτης, δηλώνει, ὅτι δὲν ἔγινε τοιοῦτος. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν ἔγινε δημόσιος διὰ λόγους ψυχολογικούς, ἀλλ’ ἔγινε πρόχειρος διὰ προσφορῶν, καὶ δὴ μαζὺ μὲ τοὺς 8 ἄλλους προσφέροντας, προσέφερον καὶ οἱ τρεῖς μεγάλοι διεθνεῖς οἶκοι, ἤτοι ἐν συνόλῳ συνηγωνίσθησαν 11. Ἐπιμένω εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, διότι εἰς τὴν ἀγόρευσίν του καὶ παρὰ τὰ ὅσα εἶπον ἐγώ, ἐπανέλαβεν, ὅτι ἐγένετο ἄνευ διαγωνισμοῦ. Αὐτό, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτον καὶ θὰ παρακαλέσω ἰδιαιτέρως τὴν ἐξεταστικὴν ἐπιτροπὴν νὰ ἐξακριβώσῃ τὸ σημεῖον αὐτό. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ δέματα ἐξ Ἀμερικῆς, ὁ κ. ἐπερωτώμενος τέως ὑπουργὸς σᾶς εἶπεν, ὅτι ἀνέλαβε τὴν πρωτοβουλίαν διὰ τὰ δέματα καὶ τὰ δῶρα ἐξ Ἀμερικῆς. Αὐτὸ εἶναι τελείως ἀνακριβές. Ἡ πρωτοβουλία ἀνήκει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, τὸ ὁποῖον ἤδη προτοῦ ὑπάρξει τὸ Συμβούλιον τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου ἔφερε τὴν ὑπόθεσιν ἐνώπιον τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐλήφθη ἀπόφασις. Ἐὰν ἐβράδυνεν ἡ ἀπόφασις, ἐβράδυνε λόγῳ τῆς κωλυσιεργείας τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Εἶναι εὔκολον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν νὰ ζητήσῃ τὰς ἀποφάσεις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ νὰ ἴδῃ πῶς ἔχουν τὰ γεγονότα. Ἐπιμένει ἐπίσης ὁ κ. ἐπερωτώμενος ὅτι τὴν πρωΐαν τῆς 23ης μὲ ἐπληροφόρησεν ἐπὶ τῆς τιμῆς. Ἐπιμένω καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οὐδεὶς περὶ τιμῆς, ἐγένετο λόγος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄλλο σημεῖον, δηλαδὴ τὸ τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἀπηύθηνα πρὸς τὴν Πρεσβείαν Οὐασιγκτῶνος, ἐλέχθη ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ κ. ἐπερωτωμένου, ὅτι βάσει ἰδιωτικοῦ τηλεγραφήματος ἀπηυθύνθην εἰς τὴν Οὐασιγκτῶνα καὶ δή, χωρὶς νὰ χαράσσω τὴν γραμμὴν ἐκείνην τὴν ὁποίαν ὑπέδειξα ἐκ τῶν ὑστέρων. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ὀφείλω νὰ ἀπαντήσω τὰ ἑξῆς: Ὅτι ἐγὼ ἐτηλεγράφησα μόνον ὅταν ὑπεβλήθη ἡ ἐπίσημος προσφορὰ τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ γνωστοῦ προμηθευτοῦ καὶ ἡ ὁποία συνυπεβλήθη μὲ 3 συνημμένα τηλεγραφήματα εἰς τὸ ὁποῖον ἐγένετο λόγος περὶ Οὐασιγκτῶνος. Ἐγώ, καὶ μετὰ τὰς πληροφορίας τοῦ κ. Ρημάκη ὅτι μόνον δύο τηλεγραφήματα ὑπῆρχον ἐκείνην τὴν ἡμέραν, δηλ. τὸ ἑσπέρας τῆς 21 Μαρτίου, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἀπὸ τὴν Οὐασιγκτῶνα, ἐζήτησα πληροφορίας ὄχι διὰ νὰ κατευθύνω τὴν ὑπόθεσιν, ἀλλ’ ὅπως σᾶς εἶπον διότι μοὶ προεκλήθη δυσπιστία, καὶ διὰ νὰ πληροφορηθῶ δηλαδὴ ἐὰν πράγματι εἶναι ἀληθῆ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα μοῦ ἀνεκοίνου τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἐπεφυλασσόμην δὲ κατόπιν νὰ λάβω ἀποφάσεις βάσει τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα θὰ μοῦ ἐδίδοντο ἐκεῖθεν. Συνεπῶς ἦτο τηλεγράφημα καθαρῶς πληροφοριακὸν διὰ νὰ πληροφορηθῶ ἐὰν ἦσαν ἀληθῆ τὰ ὅσα μοῦ ἀνεκοίνωσε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ὅσον ἀφορᾷ περαιτέρω τὴν στάσιν μου, διατὶ δὲν κατέφυγα εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Βαρβούτης ἀντιστρέφει τοὺς ὅρους. Ἀντὶ ἐγὼ νὰ ζητῶ ἀπὸ τὸν κ. τέως ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ μὲ πληροφορήσῃ διατὶ δὲν μὲ ἐκράτησεν ἐνήμερον, ἐκεῖνος ἔρχεται καὶ ἐπικρίνει τὴν ἰδικήν μου στάσιν. Ὀφείλω νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ πάλιν τὰ γεγονότα. Τὴν 23ην ἐπληροφορήθην διὰ πρώτην φορὰν τὸ γεγονός. Τὴν ἑσπέραν τῆς 23ης ἔστειλα αὐτὸ τὸ τηλεγράφημα εἰς τὴν Οὐασιγκτῶνα, ζητῶν πληροφορίας. Τὴν 26ην τὴν πρωΐαν, ἔλαβα τὴν ἀπάντησιν τοῦ Πρεσβευτοῦ καὶ ἐζήτησα νὰ μοῦ δοθοῦν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὰ τηλεγραφήματα, τὰ ὁποῖα ἐμελέτων καὶ ἐπρόκειτο πραγματικῶς τὴν 27ην καὶ 28ην νὰ λάβω ἀποφάσεις τὰς ὁποίας θὰ ἀνεκοίνουν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸν ὑπουργόν. Ἀλλ’ ὅπως σᾶς ἀνέπτυξα, μετ’ ἐκπλήξεως τὴν πρωΐαν, τὴν 29ης ἐπληροφορήθην, ὅτι ἐν ἀπουσίᾳ μου, ἐπιμονῇ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ἐν γνώσει τῆς διαφωνίας μου, ἐκλήθη τὸ Συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου νὰ λάβῃ ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας καὶ ἔλαβε τὴν 27ην τὸ ἑσπέρας. Κατόπιν αὐτοῦ νομίζω ὅτι ἦτο ἀπολύτως δικαιολογημένη ἡ ἄρσις πάσης ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ δι’ αὐτὸ ἀπετάθην πρὸς τὸν προεδρεύοντα τοῦ Συμβουλίου τούτου κ. Στεφανόπουλον, ὁ ὁποῖος μοῦ ὑπέδειξε νὰ ὑποβάλω ἐπιστολὴν διὰ νὰ ἐπανέλθῃ ἡ ὑπόθεσις πρὸς ἐξέτασιν. Αὐτὰ εἶναι τὰ γεγονότα καὶ δι’ αὐτὰ ὑπάρχει καὶ ἐπιστολὴ καὶ δι’ αὐτὸ προσέφυγα εἰς τὸν Πρόεδρον τοῦ Συμβουλίου. Συνεπῶς ἐναντίον μου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατυπωθοῦν ἐπικρίσεις καὶ παράπονα διὰ τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἐχάραξα ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς καὶ δὴ ὑπὸ τοῦ τέως ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ὅσον ἀφορᾷ, κύριοι βουλευταί, τὰς προσφορὰς ἐπανέρχομαι εἰς τὰ ὅσα ἔχω ἀναπτύξει ἤδη. Αἱ προσφοραὶ αὐταὶ ὑπῆρξαν. Ἐὰν δὲν ἦσαν ἐπαρκῶς σοβαραί, ὡς διατείνεται ὁ τέως ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἔπρεπε νὰ ζητηθοῦν περαιτέρω πληροφορίαι καὶ περαιτέρω στοιχεῖα. Ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα, κύριοι, ὅπως σᾶς εἶπον δὲν ἦτο εὔκολον. Διότι ἀπὸ τῆς 19ης ὑπῆρχε μία κονφερμασιὸν ὑπὲρ ἑνός. Ἐφόσον δέ, δὲν ἐδίδετο ἔστω καὶ μία ἔνδειξις, ὅτι ἦτο δυνατόν νὰ προμηθευθῶμεν καὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους, δὲν ἦτο δυνατὸν οἱ ἄλλοι νὰ κατορθώσουν νὰ πάρουν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Πορτογαλίας μίαν ὀψιόν. Δηλαδή, ἀπὸ τῆς 19ης ποὺ ἐδόθη ἡ κονφερμασιὸν ὑπῆρχε μία δυσχέρεια συναλλαγῆς καὶ μὲ τοὺς ἄλλους, τεχνικῶς φυσική, ἡ ὁποία ὅμως θὰ ἤρετο, ἐὰν ἐδήλου ὁ κ. τέως ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι θὰ γίνῃ πρόχειρος διαγωνισμὸς μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρουν, ὁπότε τὴν κονφερμασιὸν θὰ ἔπερνεν ὁ μειοδότης καὶ ὄχι ὁ πρῶτος ἐκεῖνος, εἰς τὸν ὁποῖον ἐστάλη τὸ τηλεγράφημα. Ἐπίσης ἐπέμεινα νὰ γίνουν συνεννοήσεις μεταξὺ τῶν δύο Κυβερνήσεων. Αὐτὸ, κύριοι βουλευταί, δὲν τὸ ἐπενόησα ἐκ τῶν ὑστέρων, τὸ ὑπέδειξα ἐγκαίρως τότε. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν τοῦ ἐπερωτωμένου, ὅτι ἔπρεπεν εἰς τὴν ἐπιστολήν μου νὰ ἀναφέρω τὴν ἀνάκλησιν τῆς ἀνακλήσεως τῆς προσφορᾶς τοῦ Σκουλικίδου, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ τοῦτο, διότι, ὅπως ἐπληροφόρησα τὴν Βουλήν, τὴν 31ην ἀνεκοίνωσε τὴν ἀνάκλησιν τῆς προσφορᾶς του ἡ δὲ ἀνάκλησις τῆς ἀνακλήσεως ἔγινε τὴν 3ην Ἀπριλίου, ὁπότε ἡ ἐπιστολή μου εὑρίσκετο ἤδη εἰς χεῖρας τῶν παραληπτῶν ὑπουργῶν. Τὴν δὲ 6ην ἐπανῆλθε καὶ ἐπέμεινε καὶ σᾶς ἀνεκοίνωσα τὰ τηλεγραφήματα διὰ τῶν ὁποίων ἐζήτει τοὐλάχιστον ἴσην μεταχείρισιν μὲ τὸν Πανταζόπουλον καὶ τίποτε περισσότερον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέρος τὸ ἀφορῶν τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου μου, δὲν πρόκειται νὰ ἐπανέλθω. Νομίζω ὅτι, ὁ κ. τέως ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀναπτύξας τὰς σχετικὰς διατάξεις, ἔπεισε τὴν Βουλὴν περὶ τοῦ ἀντιθέτου τῶν ὅσων ἤθελε νὰ μᾶς πείσῃ. Διότι ὡμίλησε περὶ συντονισμοῦ τῶν εἰσαγωγῶν ἰδιωτικῶν καὶ δημοσίων καὶ συνεπῶς εἰς αὐτὰ συμφωνοῦμεν ἀπολύτως, ὅτι ἡμεῖς ἐνεργοῦμεν ὡς Fiscus ἐκεῖνος δὲ ὡς κράτος ἐξουσία καὶ συνεπῶς οὔτε ἡμεῖς ἠδυνάμεθα νὰ προβῶμεν εἰς παραγγελίαν χωρὶς τὴν γνώμην τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, οὔτε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἰς οἱασδήποτε διαπραγματεύσεις χωρὶς τὴν γνώμην τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, τὸ ὁποῖον ἦτο τὸ ἁρμόδιον. Ὅσον ἀφορᾷ τέλος, ἕνα σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἀποδέσμευσιν τῆς ἐντοπίας ὀρύζης, ὀφείλω νὰ δηλώσω καὶ πάλιν, ὅτι ἡ ἀποδέσμευσις τὴν 13ην Ἀπριλίου ἐγένετο καὶ ἐπιμονῇ τῶν βουλευτῶν Μεσσηνίας. Ἀνεξαρτήτως δὲ τούτου, ὑπάρχει πλήρης ὁ ὑπηρεσιακὸς φάκελλος καὶ αὐτὸ βέβαια ἴσως εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὰς ἕξεις τοῦ τέως ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλ’ εἶναι σύμφωνον μὲ τὴν ἰδικήν μου τακτικήν, νὰ ἐνεργῶ ὑπηρεσιακῶς κατὰ κανόνα. Ὑπάρχει ἀπὸ τῆς 29)3 ἡ πρότασις τοῦ διευθυντοῦ τῆς Ἀγορανομίας Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος ἐζήτει διὰ πολλοὺς λόγους ἀποδέσμευσιν τῆς ὀρύζης. «.................. ...... (ἀναγινώσκει) ....». Τὴν πρότασιν ὑπεστήριξε ἀκολούθως ἡ ἐποπτεία ἀγορανομίας καὶ τέλος ἐνέκρινε καὶ ἡ ἀγορανομικὴ ἐπιτροπή, ὡς προκύπτει ἀπὸ τὸν σχετικὸν φάκελλον τοῦ Ὑπουργείου. Ὡς βλέπετε, κύριοι βουλευταί, οὐδαμοῦ ἀναφέρεται εἰς τὴν πρότασιν αὐτὴν τι περὶ τῆς ὀρύζης τῆς Πορτογαλίας καὶ καμμία συσχέτισις δὲν ὑπάρχει τῆς ὑποθέσεως ἐκείνης μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω. Νομίζω δέ, καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ὑπάρχει ὁ διευθύνων νοῦς καὶ ὑπῆρχον καὶ οἱ κομπάρσοι, ἐκ τῶν ὁποίων ἄλλοι μὲν ἦσαν ἀνίδεοι, ἄλλοι ἦσαν συνειδητοί. Δὲν εἶμαι ἐγὼ, ὁ ὁποῖος θὰ κάμω τὴν διάκρισιν. Νομίζω, ὅτι ἡ Ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία θὰ ἐρευνήσῃ τὸ ὅλον θέμα, ὄχι μόνον ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, θὰ χωρήσῃ τὰ ἐρίφια ἀπὸ τῶν προβάτων. Καὶ διὰ νὰ τελειώνω θὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ κάποιο λογοπαίγνιον, ὅτι τουτέστιν οἱ ἀνίδεοι ἐνήργησαν ἔπραξαν τοῦτο διὰ τὸ καλὸν τοῦ Ἔθνους, ὅπως καὶ τὸ σύνθημα τοῦ Σαλαζὰρ δικτάτορος τῆς Πορτογαλίας «ὰ βὲμ δὰ νασάω» καὶ οἱ ἄλλοι οἱ συνειδητοὶ κομπάρσοι ἔπραξαν τοῦτο «ὰ βὲμ δὰ μασάω». (Χειροκροτήματα).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σταμούλης ἔχει τὸν λόγον.

§39Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ θέσω τὰς ἀπόψεις τοῦ κόμματος, τὸ ὁποῖον ἐκπροσωπῶ ἐπὶ τοῦ ἀσκηθέντος ἐλέγχου, ὁ ὁποῖος ἐστράφη κυρίως, ὄχι κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε ἐτέθη πολιτικὸν ζήτημα διὰ τὰς εὐθύνας τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἐστράφη κυρίως κατὰ τοῦ τέως ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ὄχι διὰ νὰ ζητηθῶσι πολιτικαὶ εὐθῦναι, διότι πολιτικὰς εὐθύνας ἀπὸ ἕνα τέως ὑπουργὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητηθῶσιν σήμερον ὁπότε εἶναι ἐκτὸς τῆς Κυβερνήσεως. Συνεπῶς, σκοπὸς ἀντικειμενικὸς τῆς ἐπερωτήσεως, τοῦ ἐλέγχου αὐτοῦ τοῦ δριμυτάτου, ἦτο νὰ ζητηθῶσιν αἱ εὐθῦναι, τὰς ὁποίας ἀναγράφει τὸ ἄρθρον 80 τοῦ Συντάγματος. Ἀλλ’ οἱ ἀσκήσαντες τὸν ἔλεγχον καὶ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν, δὲν ἐζήτησαν εἰμὴ καὶ τὴν σύστασιν ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἡ πρότασις αὐτὴ μᾶς εὑρίσκει συμφώνους, ὄχι διότι παραδεχόμεθα τὴν Α ἢ Β γνώμην, ἀλλὰ διότι νομίζομεν ὅτι μία τοιαύτη ὑπόθεσις, ἡ ὁποία συνεκλόνισε τὴν κοινὴν γνώμην καὶ μάλιστα δικαστικὴν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία ἐχαρακτήρισεν ἀνώμαλον καὶ ἄτακτον τὴν ἐνέργειαν τοῦ κ. τέως ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξέλθῃ τῆς Βουλῆς ἄνευ ἐπισταμένης, ἀλλὰ καὶ μετὰ σωφροσύνης καὶ περισκέψεως ἐρεύνης περὶ τοῦ τί ἔλαβε χώραν. Οἱ ἐπερωτήσαντες ἐξέθεσαν τὰς ἀντιλήψεις των περὶ τῆς εὐθύνης τοῦ κατηγορουμένου ὑπουργοῦ, ὁ δὲ τέως κ. ὑπουργός, ἔθεσε καὶ αὐτὸς ὡρισμένας ἀπόψεις καί τινας ἐξ ἡμῶν ἔπεισεν, ἄλλους δὲ δὲν ἔπεισεν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ οὗτος δὲν ἀπέκρουσε τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐξέφρασε δὲ τὴν παράκλησιν, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ ὑποστηρίζω, ὅπως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν ἐξεταστικὴν τεθῇ τακτὴ προθεσμία. Τὸ Κόμμα τῶν Ἐθνικοφρόνων, τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ, εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ δηλώσῃ ὅτι, ἀποδέχεται τὴν πρότασιν περὶ συστάσεως ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς καὶ ἐὰν γίνῃ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, θὰ ψηφίσῃ ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς προτάσεως.

§40Α. ΝΤΑΛΙΠΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸν κ. Βαρβούτην, καὶ μὲ τοὺς ἄλλους κυρίους συναδέλφους, τοὺς προτείναντας ὅπως τὸ ζήτημα τῆς ἀκυρωθείσης συμβάσεως τῆς Πορτογαλικῆς ὀρύζης καὶ τοῦ ἀραβοσίτου παραπεμφθῇ εἰς ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν, καὶ τοῦτο διότι θεωρῶ τὸ ζήτημα τελείως ἐξαντληθὲν καὶ διότι ἡ Βουλή, καὶ ἡ κοινὴ γνώμη, διεφωτίσθησαν. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὁ πολιτικὸς κόσμος ἔχῃ ἐκ τῆς συζητήσεως αὐτῆς ὠφεληθῆ ἢ ὄχι. Νομίζω ὅμως ὅτι ἐδυσφημίσθη πολὺ καὶ ὁ μαχόμενος στρατός, εἰς τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἔχῃ στραφῆ ὅλη ἡ προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς, καὶ ὁ πολυπαθὴς λαὸς μετ’ ἀνίας παρακολουθοῦν τὴν διαιώνισιν τῆς συζητήσεως. Ὁ κ. τέως ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ εἶχε δώσει τὴν συγκατάθεσίν του διὰ τὴν προμήθειαν αὐτῆς τῆς ὀρύζης καὶ δὲν ξεύρω διὰ ποῖον λόγον ἠναγκάσθη μετ’ ὀλίγας ἡμέρας νὰ μεταβάλῃ γνώμην. Ἐὰν ἡ ἐντιμότης τοῦ κ. Ζαΐμη εἶναι γνωστὴ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, εἶναι ἐπίσης εἰς ἡμᾶς γνωστὴ ἡ ἐντιμότης τοῦ Μακεδόνος βουλευτοῦ κ. Βαρβούτη, ἀσχέτως ἂν δὲν κατάγεται ἀπὸ τζάκι. Ὁ κ. Βαρβούτης προσεπάθησε πάντοτε διὰ τὰ γενικὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὄχι διὰ τὰ συμφέροντα ὡρισμένων τάξεων. Διότι, δυστυχῶς, ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν ὑπάρχουν ὡρισμένοι πρόεδροι ὀργανώσεων καὶ σωματείων, οἱ ὁποῖοι μόνον τὰ συμφέροντα αὐτῶν ὑποστηρίζουν καὶ ὄχι τὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§41Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Δὲν εἶναι σωστὰ αὐτὰ ποὺ λέγετε.

§42Α. ΝΤΑΛΙΠΗΣ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν. Πᾶσα παράτασις θὰ βλάψῃ τὸν πολιτικὸν κόσμον, ἔχω δὲ νὰ τονίσω ὅτι ἔγινε μία ἄδικη καὶ ἀσύστατος ἐπίθεσις ἐναντίον τοῦ κ. Βαρβούτη, διότι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τὴν ἐπεχείρησαν δὲν ἐπεδίωξαν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ τὸν θάψουν πολιτικῶς. Νομίζω ὅτι ἐὰν τὸ ζήτημα χωρισθῇ, ἐὰν δηλαδὴ παραπεμφθῇ εἰς ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπὴν μόνον τὸ ζήτημα τῆς ὀρύζης, τοῦτο δὲν εἶναι ἔργον δικαιοσύνης ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς. Ἐὰν γίνῃ γενικῶς διὰ τὸ ζήτημα τῶν εἰσαγωγῶν, τότε συμφωνῶ καὶ ἐγώ. Νομίζω ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη εἶναι ὑπὲρ τοῦ κ. Βαρβούτη.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Βαρβούτης.

§44Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολύ, κύριοι συνάδελφοι. Τὸ θέμα τὸ θεωρῶ ἐξηντλημένον καὶ δὲν θὰ ἐλάμβανον μάλιστα τὸν λόγον, ἐὰν ὁ κ. Ζαΐμης, δευτερολογῶν, δὲν εἶχεν ἐπικαλεσθῆ πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἀληθῆ. Ἐν πρώτοις, οὗτος ὡμίλησε περὶ τοῦ τότε ἐφοδιασμοῦ τῆς χώρας καὶ σᾶς εἶπεν ἀριθ., οἱ ὁποῖοι δὲν συμβιβάζονται καθόλου μὲ τὰ πράγματα. Πράγματι, ἐπρόκειτο ἢ μᾶλλον ὠφείλαμεν νὰ φέρωμεν περὶ τοὺς 60 χιλιάδας τόννων ἀραβοσίτου καὶ κριθῆς. Ἀλλὰ ἐκ τῶν 60.000 τόννων, ὅταν ἐνεφανίσθη ἡ προκειμένη Προμήθεια, δὲν ὑπῆρχεν οὔτε πιθανότης κἂν ὅτι θὰ εἰσήγοντο ἔστω καὶ χίλιοι τόννοι, ἐκτὸς 9 χιλ. τόννων κριθῆς, τῶν ὁποίων ἡ εἰσαγωγὴ ἐπραγματοποιήθη, διότι αὕτη ἦτο ἡ μόνη παραγγελία ἡ ὁποία εἶχε γίνει ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ. Οἱ 9 χιλ. τόννοι ἀραβοσίτου τοῦ Γκουλιτζιᾶνο, περὶ ὧν σᾶς ὡμίλησα ἤδη, δὲν ἦλθον ἀκόμη καὶ δίδονται καὶ σήμερον συνεχεῖς παρατάσεις, κατὰ δὲ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, δὲν ὑπῆρχε καμμία ἀπολύτως πιθανότης ὅτι θὰ ἔλθουν. Ἀπόδειξις ὅτι δὲν ἦσαν συμπληρωμέναι αἱ παραγγελίαι διὰ τὸν ἐφοδιασμὸν τῆς χώρας, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Ζαΐμης κατὰ τὸ δεύτερον 10ήμερον τοῦ Μαρτίου, ἀκριβῶς δὲ τὴν 16ην Μαρτίου, εἶχε παραγγείλει 2 χιλ. τόννους ἀραβοσίτου εἰς τὸν Πανοῦτσον, πρὸς 121 δολλάρια τὸν τόννον, καὶ αὐτοὶ ἀκόμα νὰ ἔλθουν. Ἐπὶ πλέον τὴν 13ην Μαρτίου εἶχε δώσει φὲρμ παραγγελίαν εἰς τὸν Σταθάκην, δι’ ἄλλους 9 χιλ. τόννους ἀραβοσίτου, μὲ 121 δολλάρια περίπου τσίφ, ἡ ὁποία παραγγελία δὲν ἔγινε δεκτὴ ἀπὸ τὸν προμηθευτὴν τοῦτον.

§45Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄνευ δημοπρασίας;

§46Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Μάλιστα, ἄνευ δημοπρασίας. Ἐὰν πράγματι αἱ παραγγελίαι διὰ τὸν ἐφοδιασμὸν τῆς χώρας ἦσαν κλεισμέναι, ἐρωτῶ: Διατὶ ὁ κ. Ζαΐμης, τὸ δεύτερον δεκαήμερον τοῦ Μαρτίου ἔδιδεν ἀσθμαίνων νέας προσφορὰς φὲρμ διὰ νὰ φέρῃ ἀραβόσιτον; Καὶ μάλιστα ἄνευ δημοπρασίας καὶ μὲ τιμὴν 121 δολλάρια; Ποῦ εἶναι αὐτοὶ οἱ 40 χιλ. τόννοι, ποὺ εἶχεν ἐξασφαλίσει ὁ κ. Ζαΐμης; Οἱ 9 χιλ. τόννοι τοῦ Γκουλιτζιᾶνο δὲν ἔφθασαν ἀκόμη. Οἱ 2 χιλ. τόννοι τοῦ Πανούτσου δὲν ἔφθασαν· πρόκειται νὰ φθάσουν. Οἱ 9 χιλ. τόννοι διὰ τοὺς ὁποίους ὁ κ. Ζαΐμης εἶχε δώσει παραγγελίαν εἰς τὸν Σταθάκην ἦσαν ἀνύπαρκτοι, διότι ὁ τελευταῖος οὗτος δὲν τὴν ἐδέχθη. Τόσον ἐξησφαλισμένος ἦτο ὁ ἐφοδιασμὸς τῆς χώρας, ὥστε ὁ κ. Ζαΐμης ἠναγκάσθη κατὰ Μάρτιον νὰ πάρῃ 1500 τόννους δανεικὸν ἀραβόσιτον ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ὁ ὁποῖος εἶχεν εἰσαχθῆ διὰ κτηνοτροφάς. Εἶναι ἀληθῆ ἢ δὲν εἶναι ἀληθῆ ὅλα αὐτά; (Πρὸς τὸν κ. Ζαΐμην). Ἐὰν ἔχετε στόμα μιλῆστε. Λοιπὸν δὲν εἶχον εἰσαχθῆ ἀπὸ τοὺς 60.000 τόννους παρὰ μόνον 9.000 τόννοι κριθῆς, εἰς δὲ τὸ πρόγραμμα τοῦ 2ου τριμήνου εἶχον ἐγγραφῆ ὕστερα ἀπὸ μυρίας προσπαθείας ἀντὶ τῶν 150.000 τόννων σταριοῦ ποὺ ἐχρειαζόμεθα μόνον 110.000 τόννοι, διότι ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολὴ εἶχε λάβει εἰδοποίησιν ἀπὸ τὸ Στέϊτ Ντηπάρτμεν ὅτι θὰ περιορισθῇ ἡ ἀλλοκασιὸν τοῦ σταριοῦ. Ποῦ ἦτο λοιπὸν ὁ πλήρης ἐφοδιασμὸς τῆς χώρας, τὸν ὁποῖον ἰσχυρίζεται ὅτι εἶχεν ἐξασφαλίσει ὁ κ. Ζαΐμης; Ἐδῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅλα τὰ ζητήματα διεστράφησαν κατὰ τρόπον τελείως ἀντίθετον τῆς πραγματικότητος. Ὁ ἐφοδιασμὸς τῆς χώρας ἐκινδύνευε καὶ ὁ κ. Ζαΐμης παρεπονεῖτο διὰ τὴν ἁρμοδιότητα. Εἴχομεν, κύριοι, κοινὴν ἁρμοδιότητα εἰς τὰς ὑποθέσεις αὐτάς. Πότε προηγεῖτο τὸ ἕνα Ὑπουργεῖον καὶ πότε τὸ ἄλλο. Ὅμως κατὰ τὸν νόμον 480)47 προέχουσα καὶ ὀρι☐ ☐νομίας. Ἐκτὸς τούτου ὁ κ. Ζαΐμης ἀπόψε ἀκόμη σᾶς εἶπεν, ὅτι ὁ κ. Ρημάκης εἶχε λάβει γνῶσιν ὅλων τῶν τηλεγραφημάτων καὶ τῶν τῆς Πρεσβείας μας. Σᾶς εἶπεν ἀκόμη ὅτι τὴν πρωΐαν τῆς 23ης Μαρτίου ἀπηυθύνθη καὶ ὁ ἴδιος εἰς τὴν ἐν Οὐασιγκτῶνι Πρεσβείαν. Ἤτοι τόσον ὁ κ. Ρημάκης ὅσον καὶ ὁ κ. Ζαΐμης ἐκρατήθησαν ἐνήμεροι τῆς ὑποθέσεως καὶ συνεφώνησαν προτοῦ ἐγὼ ἀποστείλω τὸ τηλ)μα ἀποδοχῆς τῆς προσφορᾶς· ὁ πρῶτος μάλιστα εἶχε λάβει γνῶσιν ἀρκετὰς ἡμέρας πρίν. Ὅλα δὲ ταῦτα μολονότι δὲν ἦτο ἀναγκαῖον νὰ λάβουν γνῶσιν πρὸ τῆς ἀποφάσεώς μας, καὶ τοῦτο διότι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ εἶχε ζητήσει καὶ λάβει τὴν ἔγκρισίν μας διὰ νὰ ἀγοράσῃ 9.000 ἀραβοσίτου ἀπὸ τὸν Σταθάκην καὶ 2 χιλ. ἀπὸ τὸν Πανοῦτσον πρὸς 121 δολλάρια. Συνεπῶς ἐφ’ ὅσον ματαιωθείσης τῆς παραγγελίας Σταθάκη παρουσιάσθη εὐκαιρία νὰ ἀγορασθῇ ἀραβόσιτος πρὸς 112 δολλ. ἦτο προφανὲς τὸ συμφέρον τοῦ Δημοσίου νὰ γίνῃ ἀμέσως ἀποδεκτὴ ἡ προσφορά. Τὸ ἴδιον ἴσχυε καὶ διὰ τὸ ρύζι διὰ τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε πρότασις τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ πρὸς 260 δολλάρια καὶ ἠγοράσθη πρὸς 210 δολλάρια ἀπὸ ἡμᾶς. Ὑπῆρχε συνεννόησις μεταξὺ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ καὶ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅποιος θὰ εὕρισκε καλαμπόκι ἢ ὅποιος θὰ εὕρισκε ρύζι φθηνό, θὰ τὸ ἔκλειε τὸ ταχύτερον. Ὁ κ. Ζαΐμης ἐπειδὴ δὲν τοῦ ἐζητήσαμεν ἔγγραφον ἐπιβεβαίωσιν τῆς συγκαταθέσεώς του διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς προσφορᾶς, τὴν ἀρνεῖται τώρα ἐκ τῶν ὑστέρων. Ἐὰν ὅμως ἤθελα νὰ ἀκολουθήσω καὶ ἐγὼ τὴν ἰδίαν τακτικὴν καὶ ἠρνούμην τὰς ἐγκρίσεις ἐπὶ δεκάδων παραγγελιῶν ποὺ ἔκαμε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ καὶ εἰς τὸν Σταθάκην καὶ εἰς ἄλλους ποὺ κατὰ κανόνα ἐδίδοντο προφορικῶς ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τί θὰ συνέβαινε, κύριοι βουλευταί; Τί θὰ εἶχε νὰ προβάλῃ πρὸς δικαιολογίαν του ὁ τέως ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, διότι ὀλίγας ἡμέρας προτοῦ ἐγὼ ἐξασφαλίσω ἀραβόσιτον πρὸς 112 δολλ. οὗτος ἠγόρασε πρὸς 121 δολλάρια; Ἐὰν ἠκολούθουν καὶ ἐγὼ τὴν ἰδίαν τακτικὴν τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ὁ κ. Ζαΐμης, πρὸς ζημίαν τοῦ ἐφοδιασμοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ποῦ θὰ ἐφθάναμεν; Ἀλλὰ τὸ καταπληκτικὸν εἶναι ὅτι τὸ ἴδιο τὸ ρύζι ὁ κ. Ζαΐμης μᾶς τὰ ἐπρότεινε πρὸς ἀγορὰν ἄμεσον μὲ 260 δολλ. εἰς τὰς 10 Φεβρουαρίου. Δὲν ἐπρότεινε συνεννόησιν δι’ ἐνέργειαν δημοπρασίας, ὡς ἐπιχειρεῖ νὰ ἰσχυρισθῇ ὀψίμως, ἀλλὰ ἐπρότεινε νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν ἀμέσου ἀγορᾶς. Ἡ πρότασις ἔγινε διὰ ρητοῦ ἐγγράφου. Θὰ σᾶς τὸ διαβάσω διὰ νὰ κρίνετε ἐὰν περιέχῃ προτάσεις πρὸς συνεννόησιν ἢ εἶναι πρότασις πρὸς ἀποδοχὴν ἀμέσου ἀπ’ εὐθείας ἀγορᾶς. Ἀκούσατε, κύριοι, τὸ ἔγγραφον καὶ σχηματίσατε γνώμην:

«ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ

ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΓΟΡΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1948. Ἀριθ. Πρωτ. 1195 Ἐξαιρετικῶς Ἐπεῖγον Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας Διοίκησιν Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου Ἐνταῦθα Εἰς προσοχὴν κ. Ντίμοντ Προμήθεια Ὀρύζης Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ κάτωθι, ἐν συνεχείᾳ χθεσινῆς προφορικῆς ἀνακοινώσεώς μας. α) Παρὰ τῆς ἐνταῦθα Πορτογαλικῆς Πρεσβείας ὑπεβλήθη ἡμῖν χθές, τὸ ἐν ἀντιγράφῳ ὑποβαλλόμενον ὑμῖν ᾧδε ἔγγραφον, δι’ οὗ ἀνακοινοῦται ἡμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἀποικιῶν τῆς Πορτογαλίας, παρεχώρησεν ἄδειαν ἐξαγωγῆς ἐκ Πορτογαλίας εἰς τὸν ἐν Λισσαβῶνι οἶκον «Κόμεργκραλ Λίμιτεντ» ὀρύζης 5.000 τόννων. β) Ὀλίγον μετὰ τὴν λῆψιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου, ὑπεβλήθη ἡμῖν παρὰ τῶν ἐνταῦθα κ. κ. Δ. Ἀμιρᾶ καὶ Σία, προσφορὰ διὰ τὴν προμήθειαν τῶν ἐν λόγῳ 5.000 τόννων ὀρύζης ἐκ Πορτογαλίας πρὸς δολ. 260 τσὶφ Πειραιᾶ. Τῆς προσφορᾶς ταύτης ἀντίγραφον καθὼς καὶ συμπληρωματικῆς διευκρινιστικῆς ἐπιστολῆς τῶν εἰρημένων, ὑποβάλλομεν ὑμῖν συνημμένως ὧδε. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ προμήθεια ὀρύζης μέχρι 5.000 τόννων ἐλευθέρως ἐκ Πορτογαλίας, χώρας τουτέστιν Εὐρωπαϊκῆς μὴ ὑπαγομένης εἰς τὰς γνωστὰς δεσμεύσεις καὶ περιορισμοὺς τοῦ Ι.Ε.Φ.Σ., δεδομένης δὲ τῆς μεγίστης ἀνάγκης νὰ εἰσαχθῇ ἐν Ἑλλάδι ὄρυζα πέραν τῆς προβλεπομένης ποσότητος 4.000 τόννων (Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ Ἰσημερινοῦ) παρακαλοῦμεν ὅπως ἐξετάσητε τὴν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τιθεμένην ὡς ἄνω περίπτωσιν καὶ ἐὰν βάσει τῶν παρ’ ὑμῖν ὑπαρχόντων στοιχείων, τιμῆς κλπ. εὑρίσκετε τὴν προτεινομένην εἰσαγωγὴν συμφέρουσαν δι’ ὁλόκληρον τὴν προσφερομένην ποσότητα ἢ μέρος αὐτῆς, γνωστοποιήσητε ἡμῖν τὴν ἀπόφασίν σας ἐπειγόντως, καθ’ ὅσον ἡ προσφορὰ ἔχει ὀψιὸν παραταθεῖσαν μέχρις αὔριον Τετάρτης 11 τρέχοντος.

Ὁ Διευθυντὴς

ΑΛ. ΡΗΜΑΚΗΣ

Τὸ ἔγγραφον ἀρχίζει ὡς βλέπετε μὲ τὴν φράσιν «ἐν συνεχείᾳ προφορικῆς ἀνακοινώσεώς μας» «ὄχι συνεννοήσεως» ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ζαΐμης. Καὶ τελειώνει μὲ τὴν ἑξῆς παράγραφον: «Ἐκ τῶν ἀνωτέρω—ἐδῶ προσέξατε—προκύπτει (ἀναγινώσκει) ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ προμήθεια ὀρύζης μέχρι 5.000 τόννων ἐλευθέρως ἐκ Πορτογαλίας, χώρας τουτέστιν Εὐρωπαϊκῆς, μὴ ὑπαγομένης εἰς τὰς γνωστὰς δεσμεύσεις καὶ περιορισμοὺς τοῦ Ι.Ε.Φ.Σ. δεδομένης δὲ τῆς μεγίστης ἀνάγκης νὰ εἰσαχθῇ ἐν Ἑλλάδι ὄρυζαν πέραν τῆς προβλεπομένης ποσότητος 4.000 τόννων (Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ Ἰσημερινοῦ) παρακαλοῦμεν ὅπως ἐξετάσητε τὴν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τιθεμένην ὡς ἄνω περίπτωσιν καὶ ἐὰν βάσει τῶν παρ’ ὑμῖν ὑπαρχόντων στοιχείων τιμῆς κλπ., εὑρίσκετε τὴν προτεινομένην εἰσαγωγὴν συμφέρουσαν δι’ ὁλόκληρον τὴν προσφερομένην ποσότητα ἢ μέρος αὐτῆς, γνωστοποιήσητε ἡμῖν τὴν ἀπόφασίν σας ἐπειγόντως, καθ’ ὅσον ἡ προσφορὰ ἔχει ὀψιὸν παραταθεῖσαν μέχρις αὔριον Τετάρτης 11 τρέχοντος». Ἐρωτῶ, κ. βουλευταί, εἶναι ἢ δὲν εἶναι τὸ ἀνωτέρω ἔγγραφον πρότασις πρὸς ἄμεσον ἀποδοχὴν καὶ πρὸς λῆψιν ἀποφάσεως ἀμέσου ἀγορᾶς; Ναὶ ἢ ὄχι; Καὶ ἐὰν τότε δὲν ἠρνούμεθα τὴν ἔγκρισίν μας, θὰ ἠγόραζεν ὁ κ. Ζαΐμης— ναὶ ἢ ὄχι— τὴν ἰδίαν Πορτογαλικὴν ὄρυζαν μὲ 260 δολλάρια χωρὶς μάλιστα τὸ καλαμπόκι;

§47Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Τίνος εἶναι τὸ ἔγγραφον αὐτό;

§48Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ.

§49Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ σύμβασις ὑπεγράφη καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν;

§50Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἡ σύμβασις ἀπεφασίσθη ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, συμφωνούντων καὶ τῶν ὑπουργῶν τούτων, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν ἀπόφασιν καὶ ὑπεγράφη ἀπὸ τὸν κ. Ρημάκην, συναινοῦντος ὅμως κατ’ οὐσίαν καὶ τοῦ κ. Ζαΐμη διὰ τὴν τοιαύτην κατάρτισιν τῆς συμβάσεως καὶ ἐπιφυλασσομένου τὴν γνώμην του. Τὸ ἔγγραφον αὐτὸ τῆς 10ης Φεβρουαρίου, κ. βουλευταί, συνωδεύετο καὶ ἀπὸ ἔγγραφον τοῦ ἐνταῦθα διπλωματικοῦ ἐκπροσώπου τῆς Πορτογαλίας, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναγράφεται ὅτι...

§51ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί ἡμερομηνίαν ἔχει;

§52Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Νομίζω 7 Φεβρουαρίου, ὅτι τὰ εἴδη αὐτά, ἡ ὄρυζα δηλαδὴ καὶ ὁ ἀραβόσιτος, ἀνήκουν εἰς τὴν Πορτογαλικὴν Κυβέρνησιν. Ὁ κ. Ζαΐμης ἐξέφρασε τὴν ἀπορίαν καθὼς καὶ ἄλλοι ἐπερωτῶντες διατὶ δὲν ἀπηυθύνθη ὁ ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἀπ’ εὐθείας πρὸς τὴν Πορτογαλικὴν Κυβέρνησιν. Ἐγὼ ἀντιστρέφω τὴν ἐρώτησιν καὶ ἐρωτῶ: Διατὶ ὁ κ. Ζαΐμης, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἔγγραφον τοῦ διπλωματικοῦ ἀντιπροσώπου τῆς Πορτογαλίας, ὅτι τὰ περὶ ὧν πρόκειται εἴδη ἀνῆκον εἰς τὴν Πορτογαλικὴν Κυβέρνησιν, ἔβλεπε δὲ ἐπὶ πλέον ὅτι ὁ προσφέρων τὴν ὄρυζαν Ἀμηρᾶς δὲν προσέφερε καὶ τὸ καλαμπόκι μαζύ, δὲν ἀπηυθύνθη στὴν Πορτογαλικὴ Κυβέρνησιν, ἀλλ’ ἐπρότεινε τὴν ἄμεσον ἀγορὰν τοῦ ρυζιοῦ; Ὑπάρχει μήπως προνόμιον διὰ τὸν κ. Ζαΐμην καὶ μειονέκτημα δι’ ἐμέ, ἐπειδὴ αὐτὸς λέγεται Ζαΐμης καὶ ἐγὼ Βαρβούτης; Καὶ ἐρωτῶ περαιτέρω: Ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχεν ἐκκρεμὴς πρότασις τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ πρὸς προμήθειαν τῆς αὐτῆς ὀρύζης, κύριοι βουλευταί, καὶ ἐκκρεμὴς προσπάθεια τοῦ ἰδίου Ὑπουργείου πρὸς προμήθειαν ἀραβοσίτου καὶ δὴ μὲ τιμὴν 260 δολλαρίων διὰ τὸ ρύζι καὶ 121 δολλαρίων διὰ τὸν ἀραβόσιτον, χωρὶς μάλιστα νὰ κατορθώνεται ἡ ἀγορὰ τούτων, ἐγὼ δὲ ἐξησφάλισα τιμὴν 210 δολλαρίων διὰ τὸ ρύζι καὶ 112 διὰ τὸ καλαμπόκι, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ διακηρύσσεται ἀπὸ τὸν κ. Ζαΐμην, ὅτι οὕτω πράξας ἐγὼ ἐζημίωσα τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον, ἐνῷ ὁ κ. Ζαΐμης προτείνων καὶ ἀποφασίζων τὴν ἀγορὰν τῶν αὐτῶν εἰδῶν εἰς πολὺ μεγαλυτέρας τιμὰς ἔκαμε πρᾶξιν ἐπωφελῆ διὰ τὸ Δημόσιον! (Χειροκροτήματα).

§53Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ............. γιὰ τὴν προσφορὰν τῶν 260 δολλαρίων εἶχε τηλεγράφημα.

§54Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἀπὸ ἕνα ἰδιώτην τὸν κ. Ἀμηρᾶν. Ὅπως δὲ ἀπεδείχθη ἐδῶ ἀπὸ τὰ ἔγγραφα ποὺ κατέθεσεν ὁ κ. Γαρουφαλιᾶς καὶ ἀπὸ τηλεγραφήματα τῆς Κομμέρτζεραλ, ὄπισθεν ταύτης καὶ τοῦ Ἀμηρᾶ ἦτο πάλιν ὁ Φραγκίστας. Σημειῶ, ὅτι ἡ Κομμέρτζθραλ ἡ ὁποία ἔχει τηλεγραφικὴν διεύθυνσιν Οὐνιβερσὰλ καὶ ἐξ ὀνόματος τῆς ὁποίας ἐνεφανίσθη τελευταίως ὁ κ. Σκουλικίδης ὡς σᾶς ἐξέθεσα εἶχε μόνον κατὰ Φεβρουάριον διὰ δύο ἡμέρας καὶ μόνον τὴν ἐντολὴν ἀπὸ τὸν Φραγκίσταν. Διατὶ τότε δὲν ὑπωπτεύθη ὁ κ. Ζαΐμης;

§55Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸ τῆς 10ης Φεβρουαρίου, ὑπῆρχον προσφοραὶ ρυζιοῦ; Διότι, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἐλέχθη, ὅτι καὶ εἰς τὰς 29)12ου καὶ μετὰ ὑπῆρχον προσφοραί.

§56Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ὑπῆρξαν προσφοραὶ τοῦ αὐτοῦ ρυζιοῦ εἰς πολὺ μεγαλειτέρας τιμάς.

§57Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι, νομίζω, ὁ κ. Κάντζιας ἐμνημόνευσεν προσφορὰν πρὸ τῆς 10ης Φεβρουαρίου. Πῶς δὲν ἔγινεν τότε δημοπρασία, ἔστω καὶ πρόχειρος ἀπὸ τὸν κ. Ζαΐμην.

§58Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἐντολεὺς δι’ ὅλας τὰς προσφορὰς αὐτὰς, ἦτο ὁ Φραγκίστας, διότι φαίνεται εἶχεν ἀπὸ πολλοῦ ἐξασφαλίσει τὴν συγκατάθεσιν καὶ ἐντολὴν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἀποικιῶν τῆς Πορτογαλίας. Αὐτὸ προκύπτει καὶ ἐπιβεβαιώνεται καὶ ἐὰν συνδυάσωμεν τὰ γεγονότα μὲ ὅσα διαπιστώνει εἰς τὴν ἔκθεσίν του ὁ κ. Βατικιώτης, ἀναγράφων, ὅτι ὁ Φραγκίστας εἶχε τὴν ὑποστήριξιν τοῦ Πορτογάλου ὑπουργοῦ τῶν Ἀποικιῶν καὶ ἐξηγεῖ μάλιστα, ὁ κ. Βατικιώτης, καὶ τὸν λόγον τῆς τοιαύτης ὑποστηρίξεως, ἡ ὁποία ὡς λέγει, δὲν ἦτο χαριστική, ἀλλ’ ὠφείλετο εἰς τὸ γεγονός, ὅτι εἶχε προμηθεύσει εἰς τὴν Πορτογαλίαν πολλὰ τρακτὲρ μὲ ἐπωφελεῖς δι’ αὐτὴν ὅρους. Εἰς τὸν κ. Ζαΐμην δὲν ἦτο τότε ὕποπτος ὁ Φραγκίστας. Εἰς ἐμὲ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὕποπτος. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι ἡ συμμετοχὴ τούτου εἰς τὴν ὑπόθεσιν ἔγινε γνωστὴ εἰς ἐμὲ ἐκ τῶν ὑστέρων, δὲν ἐπρόκειτο, κύριοι βουλευταί νὰ ἀγοράσω τὸν Φραγκίσταν, ἀλλὰ τὸ ρύζι καὶ τὸν ἀραβόσιτον διὰ νὰ τὰ δώσω πρὸς διατροφὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ μὲ εὐθηνοτάτας τιμάς. Περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ζαΐμης ὑποπτεύεται, ὡς εἶπε, καὶ τὸ «ἀλληλένδετον». Τί σημαίνει ὅμως τὸ «ἀλληλένδετον»; Σημαίνει καὶ ρύζι καὶ καλαμπόκι μαζύ. Τὸ δημόσιον εἶχε συμφέρον εἰς τὸ «ἀλληλένδετον», διότι καὶ τὸ ρύζι τὸ ἐχρειαζόμεθα καὶ τὸ καλαμπόκι. Ἄν συνέπιπτεν εἰς τοῦτο καὶ τὸ συμφέρον τοῦ πωλητοῦ καὶ τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως, εἶναι αὐτονόητον ὅτι διὰ νὰ συνομολογηθῇ μία σύμβασις εἴτε ἀπὸ τὸ Κράτος, εἴτε ἀπὸ ἰδιώτας, πρέπει νὰ συμπίπτουν τὰ συμφέροντα καὶ τοῦ πωλητοῦ καὶ τοῦ ἀγοραστοῦ. Εἰς κάθε περίπτωσιν ἀγοραπωλησίας, ὑπάρχει συμφέρον καὶ τοῦ ἀγοραστοῦ καὶ τοῦ πωλητοῦ, διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἄλλως σύμβασις, ἂν καὶ ἐκεῖνος ποὺ πωλεῖ καὶ ἐκεῖνος ποὺ ἀγοράζει δὲν ἔχουν συμφέροντα εἰς αὐτὴν συμπίπτοντα εἰς μίαν κοινὴν γραμμὴν ἀποδοχῆς. Ἄλλως θὰ ἐπρόκειτο περὶ δωρεᾶς. Τὸ «ἀλληλένδετον» συνέφερεν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, διότι ἐχρειαζόμεθα καὶ τὸ ρύζι καὶ τὸ καλαμπόκι. Δὲν σημαίνει ὅμως τοῦτο, ὅτι, ἂν ὁ πωλητὴς δὲν θὰ ἦτο εἰς θέσιν ἐξ ὑπαιτιότητός του νὰ παραδώσῃ τὸ ἕνα θὰ ἀπηλλάσσετο ἀπὸ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παραδώσῃ τὸ ἄλλο, τοῦ ὁποίου εἴχομεν ἴσην ἀνάγκην. Ὑπῆρξεν εὐτύχημα, διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τὸ γεγονὸς τῆς καλῆς ἐσοδείας σιτηρῶν καὶ τῆς Ἑλληνικῆς καὶ τῆς παγκοσμίου, συνέπεια τοῦ ὁποίου ἦτο, ὅτι κατὰ τὸν Μάϊον ηὐξήθη ἐκ τῶν ὑστέρων ἡ παραχωρητέα εἰς τὴν Ἑλλάδα μερὶς σταριοῦ ἀπὸ 110.000 εἰς 150.000 διὰ τὸ 3μηνον Ἀπριλίου–Ἰουνίου· ἄλλως διὰ τῆς ματαιώσεως τῆς προκειμένης συμβάσεως δὲν θὰ εἴχομεν τὴν ἀπαιτουμένην ποσότητα σιτηρῶν διὰ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν μερίδα ἄρτου, τὴν ὁποίαν δίδομεν σήμερον εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Διὰ νὰ κατοχυρωθῶμεν ἀπέναντι τοῦ κινδύνου αὐτοῦ, ἔδραξα τὴν εὐκαιρίαν τῆς περὶ ἧς πρόκειται προσφορᾶς καὶ τὸ ἔκαμα ἐν γνώσει καὶ τοῦ κ. Ζαΐμη καὶ τοῦ κ. Ρημάκη, ὁ ὁποῖος ἦτο ἐνήμερος εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καὶ μᾶς εἶχεν εἴπει τὴν εὐνοϊκὴν γνώμην του, διὰ τὰς τιμάς. Ἐπὶ πλέον ὁ κ. Ρημάκης, ἔλαβε γνῶσιν καὶ τοῦ φακέλλου εἰς τὰς 22 Μαρτίου, ὁπότε ἀκόμη δὲν εἶχε γίνει ἡ ὁριστικὴ ἀποδοχὴ τῆς προσφορᾶς. Ἀλλὰ ἦτο ὑπὸ τὴν αἵρεσιν, ὅτι τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ ρυζιοῦ θὰ τὴν ἐνέκρινεν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ι.Ε.Φ.Σ. Καὶ προηγουμένως εἶχεν ἐρωτηθῆ καὶ πρὸ τῆς τελικῆς ἀποφάσεως ἔλαβε γνῶσιν ὁλοκλήρου τοῦ φακέλλου ὁ κ. Ρημάκης. Τὴν ἑπομένην, 23ην Μαρτίου, τὸν ἤξευρεν, ὡς σᾶς εἶπεν ὁ ἴδιος, καὶ ὁ κ. Ζαΐμης, διότι καὶ ἐγὼ τοῦ εἶχον ἀνακοινώσει τὰ τῆς ὑποθέσεως, τοῦ εἶπα δὲ καὶ τὰς τιμὰς καὶ ἦτο εὐνόητον ὅτι θὰ μ’ ἐρωτοῦσε διὰ τὰς τιμάς, ἐὰν δὲν τοῦ τὰς εἶχα εἴπει καὶ ἀναποφεύκτως εἶχε κατατοπισθῆ καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ρημάκην. Ἀλλὰ τί ἔκαμε τότε ὁ κ. Ζαΐμης; Μήπως ἠθέλησε ν’ ἀπευθυνθῇ ὁ ἴδιος εἰς τὴν Πορτογαλικὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ τὴν ἐρωτήσῃ; Σᾶς ἐδιάβασα τὸ τηλεγράφημά του. Ἀπηυθύνθη εἰς τὴν Πρεσβείαν μας, τῆς Οὐασιγκτῶνος καὶ τὸ ἔκαμεν ἀπὸ ζηλοφθονίαν ἣν εἶχεν ἔμφυτον πρὸς ἐμέ, ὄχι ἀπὸ δυσπιστίαν ὡς λέγει. Ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχον τὰ τηλεγραφήματα τῆς Πρεσβείας, δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ στραφῇ ἐκ νέου πρὸς αὐτὴν καὶ νὰ ζητήσῃ πληροφορίας. Πάντως ἀνεξαρτήτως τούτου γεγονὸς εἶναι ὅτι εἰς τὴν Πρεσβείαν τῆς Οὐασιγκτῶνος ἀπηυθύνθη καὶ αὐτὸς καὶ ὄχι εἰς τὴν Πρεσβείαν τῆς Λισσαβῶνος. Καὶ τί ἠρώτησεν.

§59Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν θαυμάζω τὴν Κυβερνητικὴν ἀλληλεγγύην.

§60Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Κυβερνητικὴ ἀλληλεγγύη ὑπῆρχεν ἐκ μέρους ἐμοῦ, ἀπέναντι ὅλων τῶν ὑπουργῶν.

§61Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Πόσον καλὸς ἦτο ὁ θεσμὸς τῆς μονομαχίας!

§62Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Μεταξὺ τῶν Ὑπουργῶν, ἀνεξαρτήτως κυμμάτων, ὑπῆρχε, κ. Κουλουμβάκη, ἀλληλεγγύη. Τοὐλάχιστον ἐκ μέρους μου. Ἀλλά, κύριοι ἐπανέρχομαι εἰς τὸ τηλεγράφημα ποὺ ἔστειλεν εἰς τὰς 23 Μαρτίου εἰς τὴν Πρεσβείαν ὁ κ. Ζαΐμης. Καὶ ἐρωτῶ: Λέγει μήπως εἰς αὐτό, ὅτι αἱ τιμαὶ εἶναι μεγάλαι; Λέγει μήπως, ὅτι δέον νὰ γίνῃ δημοπρασία; Ὄχι. Ἐρωτᾷ διὰ νὰ ἐξακριβώσῃ ἐὰν εἶναι σοβαρὰ ἡ προσφορὰ καὶ ἂν ἐδόθη ἄδεια τοῦ Ι.Ε.Φ.Σ. Δηλαδὴ τὰ ἴδια πράγματα ποὺ ἠρώτησα καὶ ἐγώ. Καὶ ἔκτοτε, ἀφοῦ ἔλαβε τὴν ἀπάντησιν, σιωπᾷ ὁ κ. Ζαΐμης καὶ ἐξαφανίζεται. Τὸν ζητοῦμεν καὶ δὲν τὸν εὑρίσκομεν. Γίνεται συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, κατὰ παράκλησιν τοῦ ἰδίου, καλεῖται εἰς αὐτό, καὶ δὲν προσέρχεται. Προσέρχεται ὅμως, ὁ ἐπίσης κληθείς, ὁ διευθυντὴς τῆς ὑπηρεσίας ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ, κ. Ρημάκης μὲ τὸν ὁποῖον ἠρχόμεθα κατὰ κανόνα εἰς ἐπαφὴν διὰ τὰς προμηθείας. Προκαλῶ τὸν κ. Ζαΐμην νὰ μὲ διαψεύσῃ. Ποτὲ δὲν ἤρχετο εἰς ἐπαφὴν ὁ Ζαΐμης. Διότι αὐτὸς πάντοτε ἐπεφυλάσσετο. Ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἐξασφαλισθῇ ὁ ἐφοδιασμὸς τῆς χώρας μὲ τὰς ἐπιφυλάξεις τοῦ τέως ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ἡ ἐπισιτιστικὴ κατάστασις θὰ ἦτο οἰκτρά. Αὐτὸς σιωπᾷ συνεχῶς. Γὸν καλεῖ ὁ συνάδελφος κ. Στεφανόπουλος, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συνεδριάσεως τοῦ συμβουλίου 3 φορὲς εἰς τὸ τηλέφωνον. Δὲν ἐμφανίζεται. Ἀπαντᾷ ἡ ὑπηρεσία του, ὅτι εἶναι ἄρρωστος καὶ δὲ ἠμπορεῖ νὰ ἐμφανισθῇ οὔτε εἰς τὸ τηλέφωνον. Σημειῶ, ὅτι τὸ πρωΐ τῆς ἰδίας ἡμέρας ἦτο πολὺ καλὰ καὶ ἔξω ἀπὸ τὸ σπῆτι του. Ὅλοι ἀρρωσταίνομε, ἀλλὰ ἔστω καὶ μὲ πυρετὸν συνεχίζομεν πολλάκις ἐργαζόμενοι, τὸ ὀλιγώτερον δὲ ὅταν μᾶς καλοῦν εἰς τὸ τηλέφωνον ἐμφανιζόμεθα καὶ μεταφέρομεν γιὰ λίγο τὴν συσκευὴν εἰς τὸν κοιτῶνά μας ἂν εἴμεθα κλινήρεις. Αὐτὸς παραγγέλει ἁπλῶς, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ τηλέφωνον, ἐνῷ θὰ ἠμποροῦσε τοὐλάχιστον νὰ παραγγείλῃ: Παρακαλῶ ἀναβάλλατε τὸ συμβούλιον. Δὲν λέγει τίποτε ἀπ’ αὐτά, παρὰ μόνον, ὅτι δὲν ἠμπορῇ νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ τηλέφωνον. Σιωπᾷ ὁ κ. Ζαΐμης, ἀλλὰ ὁ ἐφοδιασμὸς τῆς χώρας μας δὲν ἠμπορεῖ νὰ περιμένῃ. Καὶ οἱ μαυραγορῖται ἐξακολουθοῦν νὰ πωλοῦν τὸ ρύζι 25.000 τὴν ὀκᾶ διὰ κάθε δὲ ἡμέραν, τετρακόσια τοὐλάχιστον ἑκατομμύρια πληρώνει ἐπὶ πλέον ὁ λαὸς εἰς τοὺς κερδοσκόπους. Ἀλλὰ ἀφοῦ ὁ κ. Ζαΐμης διαφωνοῦσε, διατὶ δὲν ἐξεδήλωνε τὴν διαφωνίαν του εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ἂν δὲν ἤθελε σὲ μένα, διότι δὲν μὲ συμπαθοῦσε, εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἢ εἰς τὸ πρῶτον Συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου ἢ εἰς τὸν κ. Στεφανόπουλον, ὅταν τὸν ἐκάλεσεν εἰς τὸ τηλέφωνον, ἀλλ’ ἐξηφανίσθη; Καὶ ὅταν ἔγινε τὸ δεύτερον συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, τῆς 6ης Ἀπριλίου τί ἔκαμε, κ. βουλευταί, ὁ τέως ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ; Τοῦ ἐτέθη τὸ ἐρώτημα καὶ ἀπὸ τὸν κ. Μαντζαβῖνον καὶ ἀπὸ τὰ λοιπὰ μέλη: Κύριε Ζαΐμη, ἂν δὲν σοῦ ἀρέσει ὁ τρόπος ὁ ἰδικός μας, ἀνάλαβε σὺ ὑπευθύνως διότι δὲν ὑπάρχει πρᾶξις Κυβερνητικὴ ἄνευ εὐθύνης— τὴν προμήθειαν τῶν εἰδῶν μὲ τὸν τρόπον ποὺ προτείνεις. Ἀλλ’ ὁ κ. τέως ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, καίτοι ἠθέλησε νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ ἐνταῦθα, ἀπήντησε τότε, ὄχι, κατηγορηματικῶς. Ἐπειδὴ δὲν ἐξεφράσθη σαφῶς καὶ κατηγορηματικῶς κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του ἐνώπιόν σας ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, ἐτηλεγράφησα εἰς τὸν κ. Μαντζαβῖνον εἰς Λονδῖνον νὰ βεβαιώσῃ τί ἀπήντησε τότε ὁ κ. Ζαΐμης. Θὰ σᾶς διαβάσω τὸ τηλεγράφημά του ποὺ ἔλαβα σήμερα.

§63Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ ἐπιμείνετε, διὰ νὰ καθαρισθῇ πλέον αὐτὴ ἡ κατάστασις. Ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος τὰ ἠκούσαμεν καὶ τὰ γνωρίζομεν. Ὅλοι οἱ ἀγορεύσαντες, μηδ’ αὐτοῦ τοῦ κ. Βαρβούτη ἐξαιρουμένου εἶπον ὅτι, ἐπιθυμοῦν τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐν συνεχείᾳ τοῦτο εἶναι τὸ ζήτημα. Ἐὰν θὰ τεθῇ τὸ ζήτημα ἐνώπιον ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς ἢ ὄχι. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις ποὺ τόσα μᾶς ἔχει καταπονήσει. (Φωναὶ–Θόρυβος).

§64Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ὁ κ. Βασιλειάδης ἦλθεν εἰς τὸ γραφεῖόν μου μὲ τὸν κ. Γκουλιτζιᾶνο καὶ ἐζήτησεν ἐπιμόνως παράτασιν τῆς προθεσμίας φορτώσεως τῶν 9.000 τόννων ἀραβοσίτου ποὺ δὲν ἦτο οὗτος εἰς θέσιν νὰ παραδώσῃ. Κατὰ συνέπειαν ὁ κ. Βασιλειάδης ἔχει κάθε λόγον νὰ μὴ θέλῃ νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλή.

§65Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Μία παροιμία λέγει: «Καθαρὸς οὐρανὸς ἀστραπὴ δὲν φοβᾶται».

§66Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἐτηλεγράφησα, κ. συνάδελφοι εἰς τὸν κ. Μαντζαβῖνον ἐρωτῶν αὐτόν, ποίαν ἐρώτησιν ἔκαμεν εἰς τὸν κ. Ζαΐμην καὶ ποίαν ἀπάντησιν ἔλαβε παρ’ αὐτοῦ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου τῆς 6ης Ἀπριλίου. Ὁ κ. Μαντζαβῖνος μοῦ ἔστειλε τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα: (ἀναγινώσκει) Κατὰ δευτέραν συνεδρίασιν ἕκτης Ἀπριλίου εἰς ἣν καὶ μόνον παρέστην καθ’ ἣν ἐξητάσθησαν ἀμφοτέρωθεν ἀπόψεις καὶ καθ’ ἣν ἐδηλώθη ὅτι χώρα εἶχεν ἐπείγουσαν καὶ ἀναπότρεπτον ἀνάγκην ὀρύζης καὶ ἀραβοσίτου παρεκάλεσα κύριον Ζαΐμην δηλώσῃ ἐὰν ἐν περιπτώσει ἀπορρίψεως περὶ ἧς ἐπρόκειτο προμηθείας, ἀνελάμβανεν εὐθύνην ἐπιτύχῃ πραγματοποίησιν προμηθείας αὐτῶν, ὑπὸ καλλιτέρους ὅρους στοπ. Ἀπάντησις κυρίου Ζαΐμη ἦτο ἀρνητικὴ δὲν ἐνθυμοῦμαι ὅμως ἐὰν ἐδικαιολόγησε καὶ πῶς ἄρνησίν του ταύτην στόπ. Μαντζαβῖνος». Κρίνατε τώρα, κ. βουλευταί, καὶ ἴδετε τὴν ἀλήθειαν. Ὁ κ. Ζαΐμης ἐκράτησε καὶ πάλιν τὰς ἐπιφυλάξεις διὰ τὸν ἑαυτόν του, καὶ ὄχι μόνον τὰς ἐπιφυλάξεις, ἀλλὰ καὶ τὰ βέλη ἐναντίον μου. Ἐγὼ ἀνέλαβον εὐθαρσῶς τὰς εὐθύνας διὰ νὰ ἐξυπηρετήσω τὸν τόπον· σεῖς θὰ κρίνετε ἐπ’ αὐτοῦ. Ἡ ὑπόθεσις εἶναι πλέον σαφὴς καὶ δὲν ἀπομένει παρὰ νὰ ἀποφασίσετε.

§67Φ. ΖΑΪΜΗΣ. Δὲν θὰ ἀγορεύσω, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ δηλώσω τὰ ἑξῆς: Ἐδῶ πρόκειται περὶ σειρᾶς ἀνακριβειῶν. Τὰ σημεῖα αὐτὰ ὅλα τὰ ἐξέθεσα, ἀλλὰ ὁ κ. συνάδελφος, ἐπιμένει νὰ ἀμφισβητῇ καὶ γεγονότα καὶ ἐπαναλαμβάνει τὴν προηγουμένην δήλωσιν, ὅτι προέβην εἰς ἀγορὰν ἄνευ διαγωνισμοῦ. Αὐτό, κύριοι, εἶναι ἕνα γεγονός, τὸ ὁποῖον εἶναι εὔκολον νὰ διαπιστωθῇ οἱανδήποτε στιγμήν, διὰ μεταβάσεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ καὶ ἐξετάσεως τοῦ φακέλλου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθοῦν γεγονότα κρίσεις, ἀντιλήψεις μάλιστα. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸν κ. Μαντζαβῖνον, σᾶς ἀνέπτυξα διὰ μακρῶν, καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἐπανέλθω. Ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα τῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ οἱ κύριοι βουλευταί, θὰ ἐξετάσουν κατὰ σειρὰν τὰ γεγονότα, θὰ πεισθοῦν οἱ κ. συνάδελφοι, περὶ αὐτοῦ.

§68Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἀδιαφορῶ ποία θὰ εἶναι ἡ περαιτέρω συζήτησις καὶ πῶς θὰ λυθῇ ἡ ὑπόθεσις. Ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον διαμαρτύρομαι εἶναι ἡ ἑνότης τῆς Πατρίδος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν τοπικιστικὸν χαρακτῆρα εἰς τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν. Καὶ ἡ Πελοπόννησος ἀξίζει καὶ ἡ Μακεδονία περισσότερον.

§69Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὅλη πολιτική μου δὲν ὑπῆρξε ποτὲ τοπικιστική, ὑπῆρξεν ἐθνική, πανελλαδική. Δὲν κάμνω οὐδεμίαν διάκρισιν μεταξὺ διαφόρων περιφερειῶν καὶ εὐχαριστῶ τὸν κ. συνάδελφον, διότι μοῦ ἔδωσε τὴν ἀφορμὴν νὰ εἴπω ὅτι, συμπαθῶ καὶ πονῶ ὅλας τὰς ἐπαρχίας καὶ τὰς περιφερείας τῆς Ἑλλάδος, διότι ὅλαι ἀποτελοῦν ἀναπόσπαστα μέρη τῆς μιᾶς καὶ ἑνιαίας Ἑλληνικῆς πατρίδος. Ὅσον ἀφορᾶ τὸν κ. Ζαΐμην ἐγὼ τοῦ ἀπηύθυνα ὡρισμένας ἐρωτήσεις, εἰς τὰς ὁποίας εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαντήσῃ σαφῶς καὶ ἀπεριφράστως.

§70Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπα διὰ σᾶς.

§71Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Θέλω νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἐπανειλημμένως προεκάλεσα τὸν κ. Ζαΐμην νὰ διαψεύσῃ ὡρισμένα γεγονότα προκύπτοντα ἀπὸ τὰ ἔγγραφα, ἀλλ’ ὁ κ. Ζαΐμης ἐσιώπησε. Ἐφ’ ὅσον οὗτος προσέφερε 121 δολλάρια διὰ νὰ ἀγοράσῃ τὸ καλαμπόκι θὰ τὸ παρελάμβανεν ἢ ὄχι εἰς τὴν τιμὴν αὐτὴν ἐὰν ἐγὼ δὲν ἐξησφάλιζα ὡς ἔκαμα ἐν προκειμένῳ τὴν μικροτέραν τιμὴν τῶν 112 δολλαρίων, καὶ παρέπεμπα πρὸ τούτου τὸν προμηθευτὴν εἰς τὸν κ. Ζαΐμην; Ἰδοῦ ἕνα ἀποτέλεσμα ἀκόμη ποὺ ἔχω νὰ σᾶς ὑπομνήσω, κύριοι βουλευταί, τῆς καταβληθείσης ἀναρμοδίου προσπαθείας μου. Ὠφέλεια 9 δολλαρίων κατὰ τόννον. Ἀνάλογος ὑπῆρξεν ἡ προσπάθειά μου καὶ διὰ τὸ ἐλαιόλαδον. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἐπανειλημμένων προσπαθειῶν ποὺ κατέβαλα διὰ τὴν ἀνταλλαγὴν ἐλαιολάδου μὲ ὄρυζαν, αἱ ὁποῖαι δυστυχῶς ἀπέβησαν ἄκαρποι, διότι δὲν ἐπέτρεπε τὸ Ι.Ε.Φ.Σ. σᾶς ὑπομιμνήσκω καὶ τὴν πώλησιν 1.900 τόννων ἐλαιολάδου, τὴν ὁποίαν χωρὶς νὰ ἔχω ἁρμοδιότητα, ἀνέλαβα τὴν εὐθύνην καὶ συνωμολόγησα μὲ τὰς ἐν Αὐστρίᾳ συμμαχικὰς ἀρχάς. Ἐκ τῆς ἐνεργείας μου αὐτῆς ἐπῆλθεν ἡ ὠφέλεια, ὅτι εἰσήχθη εἰς τὴν χώραν συνάλλαγμα 1.600.000 δολλαρίων. Ἐὰν καὶ δι’ αὐτῆς τῆς πρωτοβουλίας μου ἀναρμοδίως ἔβλαψα τὸν τόπον, ἄς μὲ κατηγορήσῃ ἡ Βουλή.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλειάδης ἔχει τὸν λόγον.

§73Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἠθέλησα νὰ ἐπέμβω εἰς τὴν ἐξακολουθουμένην συζήτησιν διὰ τὸν λόγον ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ ἕνα τέρμα εἰς τὴν συζήτησιν αὐτήν. Ὁ κ. προλαλήσας εἰς τὴν ἐρώτησίν μου ὅτι πάντα ταῦτα ἐξετέθησαν καὶ νομίζω ὅτι ὅλοι οἱ ἀγορηταὶ μηδὲ αὐτοῦ ἐξαιρουμένου ἐπρότειναν καὶ εἶπαν καὶ ἐδέχθησαν, ἐδέχθη δὲ καὶ ὁ ἴδιος ὅπως τὸ ζήτημα τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν μιᾶς ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐρωτήσεώς μου αὐτῆς τῆς τόσον φιλικῆς, μοῦ ἀπηύθυνε μαίν ἀπάντησιν ἡ ὁποία δύναται πιθανὸν νὰ παρανοηθῇ ἐκ μέρους τινῶν διότι ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου εἶπεν ἕνα μέγα ψεῦδος ὅτι ἐγὼ τὴν τρίτην τοῦ μηνὸς Ἀπριλίου ἄν δὲν ἀπατῶμαι, συνοδεύων τὸν κ. Γκουλιτζιᾶνο παρουσιάσθην εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας διὰ νὰ μεσιτεύσω φυσικὰ ὑπὲρ αὐτοῦ. Δὲν γνωρίζω οὔτε κατ’ ὄψιν τὸν κ. Γκουλιτζιᾶνο ἀλλὰ θὰ σᾶς εἴπω τί συνέβη. Εἰς τὰς 26 τοῦ Μαρτίου ἄν δὲν ἀπατῶμαι μετέβαινον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐπὶ ὡρισμένου ζητήματος τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἐν Δανίᾳ ἱδρυθεῖσαν σχολήν. Ἐκεῖ συνήντησα ἕνα ὀνόματι Μαυρουδὴν συνοδευόμενον ἀπὸ ἕνα ἄλλον κύριον γνωστόν μου τὸν δικηγόρον Ξηρὸν ἐκ Λαμίας ὁ ὁποῖος μοῦ λέγει «εἶναι δυνατὸν κ. Βασιλειάδη νὰ εἰσαγάγῃς τὸν κ. Μαυρουδὴν εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὅπου ἔχει νὰ τοῦ ἐπιδώσῃ ἕν δικαστικὸν ἔγγραφον». Καὶ λέγω διατὶ δὲν εἰσέρχεται μόνος του, μοῦ λέγει, εἶναι πολὺς κόσμος, ὁ ἰδιαίτερος δὲν ἐπιτρέπει τὴν εἴσοδον. Πραγματικῶς εἰσέρχομαι εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἦτο περίπου ἄλλοι δέκα πέντε πολιτευόμενοι καὶ πολῖται καὶ τοῦ λέγω κ. ὑπουργέ, ἄν ἔχετε τὴν καλωσύνην ἀκοῦστε τὸν κ. Μαυρουδὴν ὁ ὁποῖος ἔχει νὰ σᾶς ἐπιδώσῃ ἕνα ἔγγραφον καὶ ζητεῖ νὰ τοῦ δοθῇ ἡ παράτασις αὐτὴ διὰ τὴν ὁποίαν ἀναφέρει τῆς παραδόσεως ἢ τῆς φορτώσεως. Μοῦ λέγει αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις ἐτελείωσε καὶ δὲν δύναμαι πλέον νὰ δώσω παράτασιν, τοῦ λέγω, κ. ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν γνωρίζω τὸν κύριον, ἀκοῦστε τον ἂν νομίζετε διότι καθὼς λέγει διαμαρτύρεται καὶ πιθανὸν νὰ δημιουργηθῇ καὶ ζήτημα. Μοῦ λέγει ὅτι τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἠμπορῶ νὰ κάμω εἶναι ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀνωτέρα βία ὅσον ἀφορᾷ τὸν χρόνον τῆς φορτώσεως, νὰ φροντίσω νὰ μὴ κρατηθῇ ἡ ἐγγύησις. Οὔτε γνωρίζω ἂν ἔχῃ καταβάλει ἐγγύησιν οὔτε τίποτα.

§74Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄρα δὲν εἶναι ψεῦδος.

§75Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Εἶπε τὸ ψεῦδος ὅτι ἐγὼ μετέβην συνοδεύων τὸν κ. Γκουλιτζιᾶνο. Εὔχομαι τώρα ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ ὅλου θέματος νομίζω ὅτι ὡς ἐξετέθησαν τὰ πράγματα καὶ ὁ κ. Ζαΐμης ἔχει τὰς ἀπόψεις του καὶ ὁ κ. Βαρβούτης ἔχει τὰς ἀντιλήψεις του. Τί νομίζετε εἰλικρινέστερον, τὶ ἠθικώτερον διὰ ἕνα ζήτημα τὸ ὁποῖον τόσον ἐταλαιπώρησε τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἐπὶ πλέον ἔχομεν καὶ μίαν δικαστικὴν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σεβασθῶ, διότι ἐὰν ἡμεῖς ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ δὲν ἐσεβόμεθα τὰς ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων, ὑπονομεύομεν τὸ κῦρος τῆς δικαιοσύνης παρὰ τῷ Ἑλληνικῷ λαῷ καὶ θὰ κλονίσωμεν τὴν πίστιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς τὴν Ἑληνικὴν δικαιοσύνην πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θεωρῶ ὅτι εἶναι τρομερὸν καὶ ὀλέθριον. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ εἰλικρινεστέρα λύσις, ἡ τιμιωτέρα καὶ ἡ ἠθικωτέρα εἶναι εὔχομαι καὶ ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Βαρβούτης θὰ ἐξέλθῃ ἄμεμπτος, ἀλλὰ χάριν τοῦ προσωπικοῦ του γοήτρου χάριν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει. Νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔχει τεθῆ ἐκ μέρους τῶν ἐπερωτησάντων τὸ ζήτημα τῆς θέσεως τοῦ ζητήματος ἐνώπιον τῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀποδεχθῇ καὶ ὁ ἴδιος καὶ νομίζω ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις ἐπ’ αὐτοῦ.

§76Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς ἐπερωτήσεως καὶ ὡς γνωστὸν αἱ ἐπερωτήσεις διεξάγονται μεταξὺ Βουλῆς καὶ Κυβερνήσεως. Ὡμίλησαν οἱ ἐπερωτῶντες, ἀπήντησαν οἱ τέως ὑπουργοί. Οἱ νῦν ὑπουργοί, ἐκ τῶν ὁποίων τινὲς εἶναι καὶ συνυπεύθυνοι τοῦ ἑνὸς τέως ὑπουργοῦ, νομίζουν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐκφράσουν τὴν γνώμην των ἔναντι τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας; Μετὰ τούτους θὰ ὁμιλήσω ἐγώ.

§77Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπρόκειτο νὰ τονίσω καὶ ἐγώ. Ἡ ἐπερώτησις ἀπευθύνεται κατὰ τῶν ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐφοδιασμοῦ καὶ ἡ ἄλλη ἐπερώτησις ἡ ὁποία συνεδυάσθη μὲ τὴν πρώτην, ἀπευθύνεται πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοὺς ἰδίους ὑπουργοὺς καὶ ἡμεῖς παριστάμεθα ἐδῶ ἐπὶ σειρὰν ἡμερῶν εἰς μίαν μονομαχίαν δύο τέως ὑπουργῶν. Τὴν θέσιν τοῦ ἤδη ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὴν θεωρῶ κἄπως δικαιολογημένην νὰ μὴ μετάσχουν εἰς τὴν συζήτησιν, ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως ἐγένετο πρὸ τῆς ἀναλήψεως τῶν καθηκόντων των. Ἀλλ’ ἀκριβῶς οἱ ἄλλοι δύο ὑπουργοί, τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τῶν Οἰκονομικῶν, συνέπραξαν ὁπωσδήποτε εἰς τὴν σύμβασιν αὐτήν, ἀδιαφόρως ἐὰν ἐξεπληρώθη ἢ ὄχι αὕτη. Συγχρόνως ὁ Πρόεδρος καὶ ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προέβησαν ἐπανειλημμένως εἰς δηλώσεις σχετικῶς μὲ τὸ ὀρθὸν ἢ μὴ ὀρθὸν τῆς τοιαύτης συμβάσεως. Ἑπομένως ἐσχημάτισαν καὶ αὐτοὶ μίαν γνώμην. Τὴν γνώμην των αὐτὴν θὰ ἤθελα πρὶν κηρύξετε, κύριε Πρόεδρε, περαιωμένην τὴν συζήτησιν νὰ τὴν ἀκούσῃ ἡ Βουλὴ καὶ κατόπιν θὰ εἴπωμεν καὶ ἡμεῖς ὅ,τι ἔχομεν νὰ εἴπωμεν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλεξανδρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§79Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ προέλθω εἰς οὐδεμίαν συζήτησιν σχετικὰ μὲ τὸ θέμα τῆς ὀρύζης. Θεωρῶ ὅτι τὰ λεχθέντα, ἢ μᾶλλον τὰ ἐκτεθέντα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου γεγονότα διὰ τὸ ζήτημα τῆς ὀρύζης ὑπῆρξαν τόσον διαφωτιστικὰ εἰς σαφήνειαν ἢ μακρυγορίαν ἢ λεπτομερῆ ἔρευναν, ὥστε δὲν παρέμεινε τίποτε πλέον νὰ προστεθῇ εἰς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παραμένει, εἶναι τὰ συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα θὰ προέλθουν ἐκ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Ἡ ὑπόθεσις τῆς ὀρύζης παρουσίασε κάτι τι τὸ πρωτοφανές, μίαν ριζικὴν καὶ ὀξεῖαν ἀντίθεσιν μεταξὺ δύο ὑπουργῶν τῆς αὐτῆς Κυβερνήσεως, οἵτινες εἶχον τὴν ἁρμοδιότητα εἰς τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν. Ἡ κοινὴ γνώμη, εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο, ἐπέδειξε μίαν ἐξαιρετικὴν συγκίνησιν. Ὁ τύπος ἔλαβε μέρος εἰς τοῦτο καὶ πομπωδῶς ἠσχολήθη μὲ τὴν ὑπόθεσιν. Ἡ κοινὴ γνώμη ἐπερίμενεν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, νὰ ἴδῃ ποία θὰ εἶναι ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπερίμενεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀφήσῃ νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ ζήτημα καὶ κατόπιν νὰ προβῇ εἰς τὰς κυρώσεις αὐτῆς. Αὐτὴ ἦτο μία λογικὴ λύσις. Ἀντὶ τούτου μίαν πρωΐαν, εἴδομεν παραδόξως νὰ λαμβάνῃ ἀπόφασιν ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τῶν ὑπουργικῶν ἑδωλίων καὶ διεδόθη, ὅτι ὡς δικαιολογία αὐτῆς τῆς ἀπομακρύνσεως ἦτο ὅτι, ὅλοι οἱ ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι ἐξήρχοντο τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἔκαμον μίαν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ ἠσχολεῖτο μὲ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος. Αὐτὴ ἦτο ἡ διάδοσις καὶ ἡ ἐπίσημος ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως διατὶ ἔγινεν ἡ πολιτικὴ μεταβολή. Ἀλλὰ δὲν ἐβράδυνε νὰ φανῇ ὅτι αὐτὴ ἡ δικαιολογία δὲν ἦτο ἀληθής. Ἀποτέλεσμα ὅλης αὐτῆς τῆς ἱστορίας ἦτο νὰ θιγοῦν αἱ ὑπολήψεις τῶν δύο ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι ὅλως παραδόξως ἐνεφανίσθησαν ἢ μᾶλλον ἀφέθη νὰ νοηθῇ, ὅτι ὑπῆρξαν ἀμφότεροι ὑπεύθυνοι. Ἀφήνετο διὰ τῆς χοάνης νὰ ὑπονοηθῇ ὅτι, ἡ μεταβολὴ ἡ ἐπιβληθεῖσα εἰς τὴν Κυβέρνησιν δὲν ἦτο μεταβολὴ πρὸς ἐξυπηρέτησιν πραγματικῶν συμφερόντων, ἀλλὰ πρὸς ἐξυπηρέτησιν φατριαστικῶν συμφερόντων. Τοιαύτη ἦτο ἡ ἔννοια τῆς μεταβολῆς.

§80Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Κύριε συνάδελφε, θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ εἴπητε, τί ἐννοεῖτε διὰ τῆς φράσεως ἐξυπηρέτησις φατριαστικῶν συμφερόντων.

§81Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Ὅταν πρόκειται νὰ γίνῃ μία μεταρρύθμισις, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προέχῃ εἶναι νὰ ὑπάρχῃ λόγος ἐθνικός, ὁ ὁποῖος νὰ ἐπιβάλῃ τοῦτο. Ὅταν ὅμως ὁ προβαλόμενος λόγος, ἀποδεικνύεται ὡς ἀναληθὴς καὶ ἀβάσιμος, τότε ἡ μεταρρύθμισις γίνεται πρὸς ἐξυπηρέτησιν κομματικῶν συμφερόντων. Τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν τόσα σοβαρὰ ζητήματα ἀπασχολοῦν τὸν τόπον ἕνα γεγονὸς βλέπω ἐγὼ εἰς ὅλην τὴν ὑπόθεσιν, ὅτι ἀφῆκε ἄλλως νὰ ὑπονοηθῇ ὅτι, ἦτο ἡ ὑπόθεσις αὐτή. Καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν τὴν παρουσίασε μὲ τὸ πραγματικὸν ἔνδυμα, τὸ ὁποῖον εἶχεν αὐτή. Ἀκριβῶς εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρέπει νὰ περιστραφῇ ἡ ἐπερώτησις.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§83Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Κύριο βουλευταί, κατόπιν τῶν ὅσων ἐξετέθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοῦ τύπου τοῦ ἡμερησίου καὶ κατόπιν τῶν ὅσων ἐγράφησαν καὶ κατόπιν τῶν συνεδριάσεων τῶν πολυώρων καὶ πολυημέρων, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐνόμισα, λέγω, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ εἶχε ἐπαρκῶς διαφωτισθῆ καὶ ὅτι ἕκαστος θὰ εἶχε κατὰ συνείδησιν σχηματίσει τὴν πεποίθησιν καὶ τὴν γνώμην του ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, καὶ ὅτι θὰ ἔδιδε τὴν λύσιν, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται. Ἐπειδὴ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τὸ ἰδικόν μου συνέπραξε κατά τινα τρόπον εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν, δι’ αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκθέσω ὀλίγα τινά. Θὰ ἐκθέσω δύο γεγονότα ποὺ ἔλαβον χώραν καὶ τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ἰδικήν μου ἁρμοδιότητα καὶ συνεπῶς τὴν ἰδικήν μου εὐθύνην. Τὸ πρῶτο γεγονὸς ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς δυνατότητος προμηθείας ὀρύζης ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ. Τὸ δεύτερον ζήτημα εἶναι ὁ ρόλος τὸν ὁποῖον παίζει τὸ λεγόμενον αὐτὸ Συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου ἐξ ὑπουργῶν καὶ ποῖαι αἱ εὐθῦναι ἑνὸς ἑκάστου εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Πρῶτον, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς προμηθείας ὀρύζης καὶ τῶν σιτηρῶν γνωρίζετε ὅτι, συνεπείᾳ τῆς μεγάλης σιτοδείας ἡ ὁποία πρὸ 2 ἐτῶν ἐνεφανίσθη εἰς τὰς χώρας τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς, ὁλόκληροι περιφέρειαι, ἑκατομμύρια ἀνθρώπων κατεδικάσθησαν περίπου εἰς τὸν ἐκ τῆς πείνης θάνατον. Κατόπιν αὐτοῦ τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Τροφίμων ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν ὅπως ἡ ὄρυζα διατεθῇ εἰδικῶς διὰ τοὺς λαοὺς τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς, τὸ δὲ σιτάρι διὰ τὰς ἄλλας χώρας. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἡ ἀπόφασις τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου, ὑπῆρξεν αὐστηρὰ καὶ ἄκαμπτος. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀνήλθομεν εἰς τὴν ἐξουσίαν μετὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 31 Μαρτίου 1946, ἐπειδὴ διὰ τὴν Ἑλλάδα ἡ ὄρυζα δὲν ἀποτελεῖ ὅπως ἀλλαχοῦ ἁπλῶς τροφήν, δὲν ἀποτελεῖ κἂν βασικὴν τροφήν, ὑπεστηρίξαμεν ὅτι ἡ ὄρυζα ἀποτελεῖ διὰ τὸν τόπον αὐτὸν φάρμακον, φάρμακον διὰ τὰ παιδιά, φάρμακον διὰ τοὺς γέροντας, λόγῳ τοῦ θερμοῦ κλίματος, λόγῳ τῶν τόσων καὶ τόσων ἀσθενειῶν τοῦ θέρους. Καὶ ἐπειδὴ ἐλέχθη ὅτι δὲν κατεβλήθη προσπάθεια ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅτι δὲν κατεδηλώθη εἰς τοὺς ξένους ποίαν σημασίαν ἔχει ἡ ὄρυζα ὡς βασικὴ τροφὴ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, δι’ αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἀναγνώσω διάφορα ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ἐσταχυολόγησα, μόνον μερικὰ ἐξ αὐτῶν, διὰ νὰ ἴδητε πόσας κατεβάλαμεν προσπαθείας καὶ ποῖαι ἦσαν αἱ ἀπαντήσεις τὰς ὁποίας ἐλαμβάνομεν στερεοτύπως. Ἀρχίζομεν ἀπὸ τὸ 1946. Ἐλέγομεν εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους μας ὅτι πρέπει νὰ ἐπιμένουν ὄχι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς βασικῆς τροφῆς, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ φαρμάκου καὶ νὰ ζητήσουν νὰ ἐπιτύχουν εἴτε ἐντὸς εἴτε ἐκτὸς τῆς allocations μίαν ὡρισμένην ποσότητα ὀρύζης. Ἐπὶ πλέον ἐλέγομεν ὅτι ἔχομεν προσφορὰς ὀρύζης ἐκ Βραζιλίας καὶ ἐξ ἄλλων χωρῶν καὶ ἐπειδὴ ἠσκοῦμεν τότε ἐλεύθερον ἐμπόριον καὶ δὲν ἀπῃτεῖτο ἄδεια εἰσαγωγῆς, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποκρούσωμεν τοιαύτας προσφοράς, ἐὰν τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον ἤθελε νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν εἰσαγωγὴν ὀρύζης εἰς τὰς εὐρωπαϊκὰς χώρας διὰ νὰ τὸ προορίσῃ διὰ τὴν Ἄπω Ἀνατολήν, δὲν ὤφειλε νὰ περιορίζητε μόνον εἰς τὰς χώρας αἱ ὁποῖαι εἰσῆγον, ἀλλὰ νὰ ἀπευθυνθῇ καὶ εἰς τὰς χώρας αἱ ὁποῖαι ἐξήγαγον. Καὶ τὸ περίεργον, κύριοι, εἶναι ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὰς χώρας αἱ ὁποῖαι εἰσῆγον καὶ εἶχον ἀνάγκην ἀγαθῶν ἀπηγόρευε τὴν εἰσαγωγήν, ἀφ’ ἑτέρου οὐδὲν γραπτὸν ἔθετε διὰ τὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι ἐξῆγον. Καὶ συνέβαινε τοῦτο. Νὰ μᾶς προσφέρουν συνεχῶς ποσότητας ὀρύζης καὶ νὰ μὴ ἔχωμεν δικαίωμα νὰ τὰς εἰσαγάγωμεν. Δὲν ἦτο δυνατόν, κύριοι, νὰ ἐπιβάλουν περιορισμοὺς εἰς τὰ Κράτη τὰ ὁποῖα ἐξῆγον ὄρυζαν καὶ ἐστρέφοντο «προσέξατε δὲν θὰ εἰσαγάγητε τίποτε. Ἐὰν θέλετε ἔλεγον «προσέξατε δὲν θὰ εἰσαγάγητε τίποτε. Ἐὰν θέλετε νὰ εἰσαγάγητε, τότε σκεφθῆτε νὰ βρῆτε ἄλλα εἴδη». Εἶναι σειρὰ ἐγγράφων. Ἁπλῶς θὰ σᾶς ἀναφέρω μερικά, διὰ νὰ ἴδητε ποίας δυσχερείας, ποῖα ἀνυπέρβλητα ἐμπόδια συνήντα ἡ προμήθεια ὀρύζης διὰ τὰς Εὐρωπαϊκὰς Χώρας. (Ἀναγινώσκει). Ἐξακολουθεῖ ἡ σειρὰ τῶν τηλεγραφημάτων καὶ φθάνομεν μέχρι τοῦ τέλους 1947. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω μερικὰ ἐδάφια χαρακτηριστικά. (Ἀναγινώσκει). Ὑπάρχει ὁλόκληρος σειρὰ τηλεγραφημάτων. Θὰ σᾶς ἀπαλλάξω ἀπὸ τὸν κόπον νὰ τὰ ἀκούσετε. Ἀλλὰ θέλω νὰ ἴδητε αἱ ἄλλαι Κυβερνήσεις τὶ ἀπέκτησαν ἐπὶ τοῦ προκειμένου. (Ἀναγινώσκει). Ὅλα αὐτὰ συνεχίζονται μέχρι τὸν Σεπτέμβριον. Καὶ τὸ τελευταῖον ἔγγραφον εἶναι τῆς 4ης καὶ 5ης Σεπτεμβρίου, ὅπου μᾶς ἐπαναλαμβάνεται ὅτι οἱαδήποτε ὄρυζα καὶ αὐτὴ ἡ σπασμένη, ἡ 100% σπασμένη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ καὶ αὐτὴ ἄνευ ἀλλοκασιὸν καὶ ὅτι ἂν θέλετε νὰ δώσετε ρύζι στὰ Νοσοκομεῖα σας καὶ στὰ παιδιά σας δὲν ἔχετε νὰ κάμετε τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ προβῆτε εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῆς ὀρύζης, τὴν ὁποίαν παράγετε εἰς τὴν χώραν σας καὶ νὰ περιορισθῆτε μόνον εἰς τὸ ποσὸν αὐτό. Κύριοι, τὰ ἔγγραφα αὐτά, καταδεικνύουν ποίας προσπαθείας κατέβαλε ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ καὶ ποίας ἀντιδράσεις καὶ ποῖα ἐμπόδια ἀνυπέρβλητα συνήντησε. Τὸ ζήτημα εἶχεν ὁριστικῶς κριθῆ καὶ δὲν ὑπῆρχε περίπτωσις ἐξαιρέσεως διὰ κανένα. Δι’ αὐτό, κύριοι, ὁμολογῶ ὅτι, ὅταν κατὰ τὴν συνεδρίασιν τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου τῆς 27ης Μαρτίου, ὅταν ἐκλήθην τὴν τελευταίαν στιγμήν, λόγῳ τῶν ἀσχολιῶν μου καὶ ἔλαβον γνῶσιν ὅτι ἤδη κατόπιν ἐπεμβάσεως τοῦ Πρεσβευτοῦ μας εἰς τὴν Οὐάσιγκτων ἐπετράπη εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ παραχώρησις ἀλλοκασιὸν 4.500 τόννων ὀρύζης, ὁμολογῶ ὅτι ᾐσθάνθην μίαν εὐχάριστον ἔκπληξιν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθόσον ὀλίγους μῆνας προηγουμένως ὁ ἴδιος ὁ κ. Πρεσβευτὴς εἰς μίαν ἄλλην αἴτησίν μου σχετικῶς μὲ τὰς ἐνεργείας του εἰς τὸ I.F.C. διὰ τὴν ἐπίτευξιν μιᾶς ἀλλοκασιόν, μοῦ εἶχεν ἀπαντήσει εἰς ἕνα ὕφος, ἂς εἴπω, ἱεραρχικῶς μὴ ἐπιτρεπόμενον, ὅτι κ. ὑπουργέ, μὴ μᾶς ὑποβάλῃς εἰς τοιούτου εἴδους δοκιμασίας καὶ ἐξευτελισμούς. Δὲν ζητοῦμεν πλέον, διότι ὅταν ζητῶμεν ὄχι μόνον δὲν μᾶς δίδουν, ἀλλὰ καὶ μᾶς ὑβρίζουν. Δι’ αὐτὸ ἠσθάνθην ἔκπληξιν, ὅταν ὁ ἴδιος ὁ Πρεσβευτὴς μᾶς ἐπληροφόρει ὅτι ἐπέτυχεν ὄρυζαν. Ἡμεῖς οἱ ἄλλοι εὑρέθημεν πρὸ τετελεσμένου γεγονότος, ὅλης τῆς προεργασίας, ὅλων αὐτῶν τῶν διαπραγματεύσεων.

§84Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὅταν σεῖς διατάσσετε ἐξέφραζε δυσφορίαν, ὅταν διέτασσεν ὁ Πανταζόπουλος ἔσπευσεν.

§85Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Νὰ μὴ ἐξάγωμεν τοιαῦτα συμπεράσματα ἐσπευσμένως. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ εὑρίσκομαι εἰς πλήρη διαφωνίαν μαζί σας. Κατὰ τὴν ἑσπέραν ἐκείνην, ἐπαναλαμβάνω, μᾶς εἶπον ὅτι ὑπάρχει τὸ ζήτημα τῆς προμηθείας τῆς ὀρύζης. Ὁμολογῶ ὅτι ἠσθάνθην καὶ μίαν ἄλλην ἔκπληξιν. Δυνάμει προηγουμένων μακρῶν συνομιλιῶν καὶ διαπραγματεύσεων καὶ συζητήσεων, πρὶν γίνῃ αὐτὸς ὁ περίφημος νόμος, ὁ καθορίζων τὴν Διοίκησιν τοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου καὶ εἰδικῶς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐξ ὑπουργῶν, ὁ ὑποφαινόμενος εἶχε σαφῶς ἀντιταχθῆ εἰς τὴν σύστασιν ἑνὸς Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ συμμετεῖχον αὐτοπροσώπως οἱ ὑπουργοί. Δὲν ἦτο δυνατὸν οἱ ὑπουργοὶ νὰ μετέχουν εἰς συμβούλια, τὰ ὁποῖα ἀσχολοῦνται περὶ θέματα εἰδικώτερα, περὶ θέματα ἀδειῶν, περὶ θέματα εἰσαγωγῶν. Διετέλεσα ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἰς παρομοίας, ἀναλόγους περιστάσεις ὅπου ὑπῆρχον ἤδη τοιοῦτοι περιορισμοὶ καὶ γνωρίζω πόσην προσοχὴν καὶ πόσον χρόνον πρέπει νὰ καταναλώσῃ ὁ ὑπουργός, ἐὰν θέλῃ πραγματικῶς εἰς τὰ ζητήματα αὐτὰ νὰ σταθῇ εἰς τὸ ὕψος του. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἐστάθην ἄκαμπτος. Ἀτυχῶς ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν δὲν ἐτηρήθη ἡ αὐτὴ ἀκαμψία. Καὶ τελικῶς ἐγένετο δεκτὸν ὡς λύσις τὸ ἑξῆς: Εἰς τὴν ἐπιτροπὴν αὐτὴν τοῦ εἰσαγωγικοῦ ἐμπορίου δὲν θὰ εἰσήγοντο καὶ δὲν θὰ συνεζητοῦντο παρὰ μόνον τὰ θέματα τὰ ἀφορῶντα τὴν κατάστρωσιν τοῦ γενικοῦ προγράμματος καὶ μετὰ ταῦτα ἡ παρακολούθησις τῆς ἐκτελέσεως τοῦ προγράμματος αὐτοῦ. Θέματα ἀδειῶν, θέματα εἰσαγωγῶν ρητῶς ἀπεκλείσθησαν ἀπὸ τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ συμβουλίου αὐτοῦ. Καὶ πράγματι εἰς τὰς προηγουμένας συνεδριάσεις εἶχε συζητηθῆ τὸ θέμα, ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Τρικκάλων βουλευτής, τοῦ 3μηνιαίου προγράμματος. Καὶ ἐνθυμοῦμαι εἰς μίαν ἄλλην προηγουμένην συνεδρίασιν, παρακολουθοῦντες τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ προγράμματος αὐτοῦ, εἴχομεν διαπιστώσει ὡρισμένας καθυστερήσεις, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῆς ὀρύζης. Καὶ λέγομεν ὅτι, ἀφοῦ ἔχομεν 4.500 τόννους ἀλλοκασιὸν καὶ ἀφοῦ ἡ ΑΜΑΚ μᾶς ἔδωσε 2.000 τόννους, μένουν ἄλλοι 2.500 τόννοι, πρέπει νὰ προσπαθήσωμεν νὰ τὴν ἐξεύρωμεν. Ἀλλὰ ἕως ἐκεῖ περιορίζεται ἡ ἁρμοδιότης ἡ δική μου καὶ εἰδικῶς ὁ ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν ἐνδιαφέρεται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, παρὰ μόνον διὰ τὴν παρακολούθησιν τῶν εἰσαγωγῶν, διὰ τὴν πραγματοποίησιν αὐτῶν, λόγῳ τοῦ ἀντικτύπου τοῦ ὁποίου ἔχουν αἱ εἰσαγωγαὶ ἐπὶ τοῦ κόστους τῆς ζωῆς ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς νομικῆς καταστάσεως. Ὅταν λοιπὸν τὴν ἑσπέραν ἐκείνην μᾶς ἀνηγγέλθη τὸ εὐχάριστον αὐτὸ γεγονός, ἠσθάνθημεν μίαν ἔκπληξιν.

§86Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Διὰ πρώτην φορὰν ἐλάβατε γνῶσιν;

§87Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Συντονισμοῦ). Διὰ πρώτην φορὰν τὴν στιγμὴν ἐκείνην. Μᾶς ἐδηλώθη ὅμως ἐκείνην τὴν ἑσπέραν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ εἶχεν ὡρισμένους ἐνδοιασμοὺς καὶ ἐζήτει νὰ καλυφθῇ. Αὐτὸ ἐμφανίζεται καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ τοῦ συμβουλίου. Ἀλλὰ προηγουμένως, θὰ σᾶς εἴπω τὰ γεγονότα πῶς εἶχον, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ὑπῆρχε ἐνώπιόν μας. Σᾶς εἶπον ὅτι εἴχομεν πρῶτα–πρῶτα τὴν ἄδειαν τοῦ I.F.C. διὰ τὴν εἰσαγωγὴν 4.500 τόννων. Ἐκείνην τὴν στιμὴν μᾶς ἀπέμεινε 2.500 νὰ εἰσαγάγωμεν ἐφ’ ὅσον ἡ ΑΜΑΚ μᾶς εἶχε φέρει 2.000 τόννους. Ἠρωτήσαμε, ποῖαι αἱ τιμαὶ εἰς τὰς ὁποίας προσεφέρετο τὸ εἶδος. Αἱ τιμαὶ ἦσαν αἱ ἑξῆς: Ἡ ΑΜΑΚ εἶχεν ἤδη εἰσαγάγει ἔναντι τῆς ἀλλοκασιὸν 2.000 τόννους μὲ τιμὴν 251 δολλαρίων κατὸ τόννον. Ἤδη εἰς τὰς ἑπομένας δύο ἡμέρας μᾶς προσέφερεν μεταξὺ 300–320. Ἡ ὄρυζα αὐτὴ προσεφέρετο πρὸς 225 δολλάρια–251, 300, 320 καὶ 225. Συγκρατεῖσθε τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς. Ταὐτοχρόνως προσεφέρετο καὶ ἀραβόσιτος. Δὲν ἐνθυμοῦμαι, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ἐὰν ἦσαν ἀλληλένδετα καὶ συνδεδεμένα. Πάντως ἀναμφισβήτητον εἶναι, ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἴχαμε ἀπόλυτον ἀνάγκην ἀραβοσίτου καὶ οὔτε ὁ κ. Ζαΐμης, οὔτε ὁ κ. Βαρβούτης τὸ ἠμφισβήτησαν αὐτό. Συνεπῶς μᾶς προσεφέρετο καὶ ἀραβόσιτος ἀπὸ τὸν ἴδιον προμηθευτήν. Αἱ τιμαὶ ἦσαν 112 δολλάρια. Ἤδη ὑπῆρχε μία ἄλλη παραγγελία 9.000 τόννων ἐπ’ ὀνόματι ἑνὸς Κουλιγιάννη ἀντὶ 116 δολλαρίων καὶ ἡ ὁποία δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ. Διότι ὅπως μᾶς εἶπεν, ἐζητοῦντο συνεχῶς παρατάσεις. Ἐπὶ πλέον καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ὁ κ. Ρημάκης μᾶς εἶπον ὅτι πρὸ 4–5 ἡμερῶν εἶχε γίνει ἄλλη μία προμήθεια, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, πρὸς 121 δολλάρια ἐκ Ρουμανίας, 121,116, 112. Κύριοι, ἐνώπιον τῶν τιμῶν αὐτῶν δὲν θὰ εὑρίσκετο κανεὶς ἀπολύτως ὁ ὁποῖος θὰ ἠρνεῖτο, τὴν στιγμὴν ἐκείνην τὴν συγκατάθεσίν του. Ταὐτοχρόνως ὅμως, μᾶς ἐδηλώθη ἀπὸ τὸν εἰσηγούμενον ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι ὑπάρχουν δύο ἄλλαι προσφοραί. Ἡ μία εἶναι ἡ προσφορὰ τοῦ Κουλογιάννη, ὁ ὁποῖος ἐνῷ ἐζήτει παράτασιν διὰ τὸν ἀραβόσιτον τῶν 9.000 τόννων, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦσε νὰ μᾶς προμηθεύσῃ εἰς τὴν τιμὴν τῶν 126 δολλαρίων, ἐζήτει ἐπίσης, ὅπως ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τοῦ ἀναθέσῃ νὰ διαπραγματευθῇ μὲ τὴν Πορτοκαλικὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τιμὰς μικροτέρας. Ἀντιλαμβάνεται οἱοσδήποτε, ὅτι ἐγὼ προσωπικῶς, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῶ μίαν τοιαύτην αἴτησιν, ἡ ὁποία οὔτε πολύ, οὔτε λίγο μᾶς ἐζήτει νὰ ἐξουσιοδοτήσωμεν ἕνα ἐνδιάμεσον νὰ ὑπάγῃ νὰ διαπραγματευθῇ ἐξ ὀνόματός μας μὲ τὴν Πορτογαλικὴν Κυβέρνησιν. Τοιαύτη αἴτησις δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Ἡ δευτέρα αἴτησις ἦτο ἡ αἴτησις τοῦ Σκουλιχίδη. Ἀλλά, ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἰσηγούμενος, αἱ τιμαὶ ἦσαν ἀκριβῶς αἱ ἴδιαι μὲ τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας προσέφερε ὁ Πανταζόπουλος γιὰ τὴν ὄρυζα καὶ τὸ καλαμπόκι. Προσετέθη ὅμως ἀκόμη, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, εἶχεν ὡρισμένους δισταγμούς.

§88Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ζήτημα ἁρμοδιότητος δὲν σᾶς ἀνέκυψε;

§89Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Συντον.). Μᾶς εἶπαν, ὅτι εἶχεν ὡρισμένους δισταγμούς....

§90Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν σᾶς ἐγεννήθη ἡ ἀπορία.....

§91Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Ἀφῆστε, σᾶς παρακαλῶ νὰ συνεχίσω.... ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ εἶχεν τοὺς δισταγμούς. Ὁμολογῶ, ὅτι ἐγὼ ἐνόμισα, ὅτι πρόκειται περὶ τῶν συνήθων ἀμφισβητήσεων ἁρμοδιότητος, αἱ ὁποῖαι ἐμφανίζονται εἰς τὰ διάφορα Ὑπουρκεῖα. Ἔχομεν ἤδη συστήσει ἐπιτροπὴν ἁρμοδιότητος, καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ἐνόμισα, ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς τοιαύτης φύσεως ὑποθέσεως. Ἐπὶ πλέον δὲ ὀφείλω νὰ εἴπω ὁλόκληρον τὴν ἀλήθειαν εἰς τὴν Βουλήν, ὡς τὴν εἶπον καὶ εἰς τὸ δικαστήριον. Ἐνόμισα, ὅτι ἦτο μία προσωπικὴ ἀντίθεσις μεταξὺ τῶν ὑπουργῶν Ἐφοδιασμοῦ καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἐνόμισα, ὅτι εἶναι μία εὐκαιρία, ἵνα προσκληθῇ νὰ ἔλθῃ ὁ ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ, διὰ νὰ ἀποκατασταθοῦν αἱ σχέσεις. Τὸν ἐζήτησα ἀπὸ τηλεφώνου, ἀλλὰ ἦτο ἄρρωστος, πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ ἀμφιβάλλω, ἐμείναμεν δὲ μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ κ. Ζαΐμης εἶχεν δισταγμούς. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐλέγετο, ὅτι ἡ ἀνταλλαγὴ μεταξὺ ἐλαίου καὶ ὀρύζης, εἶχεν ἀπορριφθῆ. Αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ὠφείλαμεν νὰ ἐξετάσωμεν —διότι δὲν εἴχομεν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς καμμίαν ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος— λέγω ὅτι ἦσαν συμφέρουσαι καὶ συνεπεῖς. Μετά τινας ἡμέρας ἐμφανίζεται τὴν ἑσπέραν ὁ κ. Ζαΐμης καὶ μοῦ εἶπεν, ὅτι ἔχει ὑποψίας καὶ δισταγμούς, ὡς πρὸς τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως. Μοῦ ἐξήγησεν δέ, ὅτι ἡ ἀνάμιξις ὡρισμένων προσώπων εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία τοῦ ἐμβάλλει ἀνησυχίας. Ὁμολογῶ, ὅτι τὰ πρόσωπα αὐτά, ὄχι μόνον δὲν τὰ ἐγνώριζα, ἀλλὰ διὰ πρώτην φορὰν ἤκουσα. Ὅταν ὁ κ. Ζαΐμης, μοῦ εἶπεν αὐτὰ τὰ πράγματα, τοῦ λέγω, κ. συνάδελφε, ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ μοῦ τὰ εἴπητε δι’ ἐπιστολῆς, διὰ νὰ τὰ φέρω εἰς συζήτησιν. Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ ἔφθασε τὴν 3 Ἀπριλίου. Μόλις τὴν ἀνέγνωσα, εἶπα νὰ κοινοποιηθῇ καὶ εἰς τοὺς ἄλλους ἁρμοδίους ὑπουργούς, ἀλλὰ κατεχόμενος ἀπὸ πυρετόν, τὴν ἑπομένην ἤμουν κλινήρης, διότι ὑπέστην μίαν προσβολὴν βρογχίτιδος, ἡ ὁποία μοῦ ἀπέκλεισεν τὴν φωνήν μου, καὶ μὲ ἐκράτησεν ἐν πλήρει ἀκινησίᾳ εἰς τὴν Κηφισσιάν. Λέγω αὐτό, διὰ νὰ εἴπω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὅτι ἐὰν δὲν συνέβαινε νὰ ἀσθενήσω ἐκείνην τὴν στιγμήν, ἀσφαλῶς θὰ ἐπελαμβανόμην καὶ θὰ προελάμβανον πολλὰ ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα συνέβησαν. Ἀκριβῶς τὴν 12 Ἀπριλίου κατέστη δυνατὸν νὰ κυκλοφορήσω. Τὰ πράγματα εἶχον ἔλθει εἰς τὴν δημοσιότητα, ἡ σύμβασις εἶχεν ὑπογραφῆ τὴν 7 Ἀπριλίου ὁ δὲ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶχεν κάνει δηλώσεις. Κατ’ ἀκολουθίαν ἐνόμιζα ὅτι τὸ ζήτημα θὰ εἶχε διευθετηθῇ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, δὲν μᾶς ἀπησχόλει παρὰ τὸ ζήτημα τῶν τιμῶν καὶ τὸ ζήτημα τῆς δυνατότητος εἰσαγωγῶν μὲ εὐθηνοτέρας τιμάς. Ἐπὶ τοῦ σημείου δὲ αὐτοῦ, ὁ κ. Βαρβούτης, μᾶς ὑπεσχέθη ὅτι δὲν θὰ κοινοποιήσῃ τὴν ἀποδοχήν του, παρὰ μόνον ἀφ’ ἧς στιγμῆς ληφθῇ ἀπάντησις εἰς τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἔστειλεν εἰς τὴν Πρεσβείαν Οὐασιγκτῶνος, διὰ τοῦ ὁποίου ἐτηλεγράφει νὰ διαπιστώσῃ κατὰ πόσον τὰ πράγματα εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Πανταζοπούλου. Ὅταν τὴν 12 Ἀπριλίου κατῆλθον ἐκ Κηφισσίας, ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μοῦ εἶπεν, ὅτι ἦλθεν ἡ ἀπάντησις, ὄχι μόνον τῆς Πρεσβείας τῆς Οὐασιγκτῶνος, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπάντησις τῆς ἐδῶ ἀντιπροσωπείας τῆς Πρεσβείας τῆς Πορτογαλίας, δι’ ὧν διεπιστοῦτο ὅτι τὰ πράγματα αὐτὰ εὑρίσκοντο εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Πανταζοπούλου. Ἑπομένως, οἱ ἄλλοι οἱ ὁποῖοι ἐνεφανίζοντο δὲν ἦσαν παρὰ μόνον ἐνδιάμεσοι. Τότε ἀκριβῶς συγκατετέθην, ἐπειδὴ πλέον τὸ ζήτημα εἶχε προχωρήσει, εἰς τὴν ἔκδοσιν τοῦ ἀνακοινωθέντος. Κύριοι βουλευταί, νὰ μεταφερθῆτε νοερῶς εἰς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τῆς 12 Ἀπριλίου καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἴδητε ὅτι τὰ συμπεράσματα εἶναι ὅλως διαφορετικά. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅλες αὐτὲς οἱ κομπίνες, μᾶς ἦλθον μὲ κάποιαν ἔκπληξιν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, καὶ αὐτὸ ἴσως ἀποτελεῖ ἕνα σημεῖον τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Ἐπιθυμῶ δὲ νὰ εἴπω ὅτι διὰ νὰ εἴμεθα εὐθεῖς καὶ δίκαιοι, ὀφείλομεν νὰ διαχωρίσωμεν τὰς δύο αὐτὰς περιόδους. Τὴν περίοδον τὴν μέχρι τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως, καὶ τὴν μετέπειτα, ὅτε ἀπεκαλύφθησαν τὰ ὅσα ἔλαβον χώραν εἴτε ἐν Λισσαβῶνι εἴτε εἰς τὴν Οὐασιγκτῶνα. Αὐτὰ τὰ ζητήματα, ἐγὼ νομίζω, ὅτι εἶναι ἀρκετὰ ἐκτεθειμένα καὶ ἡ Βουλὴ ἔχει στοιχεῖα ἐπὶ τῆς τελευταίας αὐτῆς συμβάσεως. Κύριοι, οὕτω ἐνεφανίσθη τὸ ζήτημα ἐνώπιόν μας, καὶ ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας μᾶς ἐτέθη καὶ ὑπ’ αὐτὰς τὰς τιμάς. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι οὐδεὶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν. Ὁ κ. Ζαΐμης, ὁμολογῶ, καὶ τοῦτο πρὸς τιμήν του, μοῦ εἶπεν, ὅτι πρέπει νὰ προσπαθήσωμεν νὰ καταστήσωμεν τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ἀδιάβλητον, διότι δὲν εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς νὰ τὰ πληρώσῃ οὔτε διὰ τὸ ρύζι, οὔτε διὰ τὸ καλαμπόκι. Ἡ λύσις αὐτὴ ἦτο ἡ πρέπουσα. Ἔκτοτε διὰ τὰ ἄλλα γεγονότα ὅπου ἐμεσολάβησαν...... Ὅμως ἐπιθυμῶ νὰ διαχωρίσω σαφῶς τὴν σύναψιν τῆς συμβάσεως ἀπὸ τὴν ἐκτέλεσιν αὐτῆς διότι εἶναι 2 γεγονότα σαφῶς καθωρισμένα. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ κατηργήθη καὶ ἠκυρώθη ἀκριβῶς ἐκ τοῦ λόγου ὅτι ἡ Σουηβεγιάνς δὲν ἠδυνήθη νὰ μᾶς προσαγάγῃ τὸ πιστοποιητικὸν τῆς πλήρους ὑγείας τῆς ὀρύζης, αὐτὸ καταδεικνύει ὅτι ὁ ὅρος τῆς πλήρους ὑγείας, ὁ ὁποῖος περιελήφθη εἰς τὴν σύμβασιν, κατωχύρωνε ἀκριβῶς καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ. Κατὰ συνέπειαν, κύριοι, ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ εἴμεθα δίκαιοι, ὀφείλομεν νὰ ξεχωρίσωμεν αὐτὰ τὰ δύο πράγματα σαφῶς, τὴν σύναψιν ἀπὸ τὴν ἐκτέλεσιν. Ἀλλὰ ὀφείλομεν νὰ ξεχωρίσωμεν ἀκόμη καὶ κἄτι ἄλλο. Ὀφείλομεν νὰ ξεχωρίσωμεν ἀπὸ τὴν σύναψιν τῆς συμβάσεως ἐν Ἀθήναις, ὅλα τὰ προηγηθέντα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν εὐτυχῶς ὄχι εἰς τὸ τίμιον αὐτὸ ἔδαφος. Ὅταν θὰ τὰ γνωρίσωμεν φυσικὰ θὰ ἐξαγάγωμεν τὰ ἀναγκαῖα συμπεράσματα. Εὐχόμεθα καὶ ἐλπίζομεν νὰ μὴ ὑπάρχῃ σύνδεσμος μεταξὺ Ἀθηνῶν Λισσαβῶνος καὶ Οὐασιγκτῶνος. Τὸ εὐχόμεθα καὶ τὸ ἐλπίζομεν. Ἐὰν ὑπάρχῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, θὰ ἀποδειχθῇ διότι δὲν ὑπάρχει τίποτε, τὸ ὁποῖον νὰ ἀπομένῃ κρυπτόν. Ἐν τούτοις ὅμως, μὲ τὴν ὀρθὴν κρίσιν πρέπει τὰ δύο πράγματα αὐτὰ σαφῶς νὰ τὰ ξεχωρίσωμεν. Ἐδῶ δὲ ὅπου ὁμιλοῦμεν, ἡ σύμβασις ἔπαυσε πλέον ὑφισταμένη, κατηργήθη. Δι’ αὐτὸ δέ, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προχωρήσωμεν πρὸς λύσεις τῶν πραγμάτων αὐτῶν, λύσεις αἱ ὁποῖαι ἐπιτρέπουν πλέον, τὴν πλήρη ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης καὶ τῶν εὐθυνῶν, χωρὶς νὰ ἐπαναλαμβάνωμεν τὰ αὐτὰ πράγματα, ὁμιλοῦντες καὶ ἀντιλέγοντες διότι, μᾶλλον συσκοτίζομεν καὶ παρατείνομεν μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἀρκετὴν προεκάλεσε καὶ προκαλεῖ δυσφορίαν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Κύριοι, ἐξ αἰτίας τῆς ὀρύζης, ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐκ Πειραιῶς, ἔφερεν εἰς τὴν συζήτησιν καὶ τὸ θέμα τῆς πολιτικῆς τῶν εἰσαγωγῶν. Εἶναι τοῦτο θέμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἄσχετον πρὸς τὴν συζήτησιν καὶ φυσικὰ θὰ συζητηθῇ μὲ τὴν σειράν του. Κατήγγειλεν ὅμως ὡρισμένας αὐθαιρεσίας χωρισμένας χαριστικὰς πράξεις καὶ ἐζήτησεν ἐπ’ αὐτῶν τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Ὀρθῶς παρεκλήθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐξ Ἀθηνῶν νὰ κατονομάσῃ τὰς χαριστικὰς αὐτὰς πράξεις, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν ἐπὶ τῇ βάσει ἀορίστων καταγγελιῶν, νὰ ζητήσῃ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων ἐπιτροπῆς. Ἀφ’ ἧς ὅμως κύριοι, ἤδη κατωνόμασεν ἔστω καὶ μίαν χαριστικὴν πρᾶξιν, νομίζω, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν πλέον νὰ ἀρνηθῶμεν διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς ἐπιτροπῆς. Ὀρθῶς ὁ ἀξιότιμος ὑπαρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων κ. Βενιζέλος ἀπεδέχθη τὴν σύστασιν αὐτῆς, καὶ δὲν νομίζω, ὅτι δύναται νὰ ὑπάρξῃ κανεὶς ὁ ὁποῖος νὰ ἀντιτίθεται εἰς τοῦτο. Ἀλλά, κύριοι, δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι, σκάνδαλα λαμβάνουν χώραν εἰς ὅλας τὰς ἐποχάς, καὶ εἰς ὅλας τὰς χώρας. Ὑπάρχουν ὅμως χῶραι, εἰς τὰς ὁποίας καταβάλλονται προσπάθειαι νὰ μὴ καταγγέλωνται τὰ σκάνδαλα αὐτά, καὶ αἱ χῶραι αὐταί, εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι κατέλυσαν τὴν ἐλευθερίαν. Εἰς τὰς χώρας αὐτάς, μοιραίως διὰ τῆς μεταδόσεως ἀπὸ στόματος εἰς στόμα σκανδάλου, δημιουργεῖται μία ἀποπνικτικὴ ἀτμόσφαιρα ἡ ὁποία δηλητηριάζει τὰς ψυχὰς τῶν πολιτῶν. Ἀντιθέτως συμβαίνει εἰς ἄλλας χώρας, ὅτι ὁ ἄνεμος τῆς ἐλευθερίας εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκκαθαρίσῃ πλήρως τὴν ἀτμόσφαιραν, καὶ νὰ ἀποδίδῃ πλήρως τὴν δικαιοσύνην. Βεβαίως, ἡ ἐλευθερία ἐπιτρέπει τὴν διαστροφὴν τῶν γεγονότων, τὴν συκοφαντίαν, ἀλλ’ ἡ ἐλευθερία ἔχει ἐν ἑαυτῇ καὶ τὸ φάρμακόν της, διότι πάλιν διὰ τῆς ἐλευθερίας δυνάμεθα νὰ ἀποκαλύψωμεν τὴν ἀλήθειαν, καὶ νὰ ἀπονείμωμεν τὴν δικαιοσύνην. Δι’ αὐτὸ τάσσομαι ἀπολύτως ἐν τῷ Κεφαλαίῳ τῆς ἐλευθερίας ὑπὲρ αὐτῆς, διότι αὐτὴ καὶ μόνη, τὸ κακὸν τὸ ὁποῖον προκαλεῖται ἠμπορεῖ νὰ διορθώσῃ, ἀλλὰ τὸ καλὸν εἶναι ἀνυπολογίστου ἀξίας διὰ τὸ μέλλον τῆς χώρας. Δὲν νομίζω, ὅτι ἐξεταστικαὶ Ἐπιτροπαὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζωνται σήμερον, μὲ αὐτὴν τὴν ὀπτικὴν γωνίαν καὶ μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα. Σήμερον, ὅπου ὑπάρχει τὸ Κράτος τοῦ παρεμβατισμοῦ τὸ ὁποῖον εἰσῆλθεν εἰς τομεῖς οἰκονομικοὺς βιομηχανικοὺς ἐμπορικούς, εἶναι ἑπόμενον νὰ προκαλοῦνται καὶ ὡρισμέναι φῆμαι τὰς ὁποίας ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ.... (δὲν ἠκούσθη). Δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νομίζω νὰ καθορισθῇ ὅτι τοιούτου εἴδους ἐξεταστικαὶ ἐπιτροπαὶ αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν ........ (δὲν ἠκούσθη). Κύριοι, εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ἐὰν μετὰ τόσους κλυδωνισμοὺς καὶ μετὰ τόσας καταιγίδας, κατέστη δυνατὸν νὰ περισωθοῦν οἱ ἐλεύθεροι θεσμοί, αὐτὸ ὀφείλεται ἐπὶ πλέον, καὶ εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπάρχει εἷς κόσμος πολιτικός, ὁ ὁποῖος δι’ ἐμὲ ἵσταται γενικῶς εἰς τὸ ὕψος του, διότι οἱ ἐλεύθεροι θεσμοὶ τοῦ τόπου εἶναι συνυφασμένοι ἀκριβῶς, μὲ τὴν ἠθικότητα τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Καί, ἐὰν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν περιεσώθησαν, ἀκριβῶς αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν ὅτι οἱ πολιτικοί μας ἄνδρες εὑρίσκονται εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων. Καὶ ἠμπορῶ ἀκόμη νὰ τονίσω, τὴν προσωπικήν μου πεποίθησιν, ὅτι εἰς τὴν χώραν αὐτὴν εὑρισκόμεθα ἀπὸ πλευρᾶς ἠθικῆς τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, εἰς ἐπίπεδον ἀνώτερον ἀπὸ ὅ,τι εὑρίσκονται ἄλλαι χῶραι, αἱ ὁποῖαι ἐν τούτοις θεωροῦνται ὡς προηγμέναι περισσότερον ἀπὸ ἡμᾶς εἰς τὸν πολιτισμόν. (Χειροκροτήματα).

§92Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τῆς Ἑλλάδος οὐδεμία ἄλλη χώρα.

§93Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Συντον.). Καὶ ὁμολογῶ καὶ συνομολογῶ μὲ τὸν κ. ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος ὅτι οἱαδήποτε, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, μείωσις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἀποτελεῖ ἀναμφισβητήτως μέγα καὶ ἀνυπολόγιστον κακὸν διὰ τὸν τόπον, κακὸν ὑπερέχον πάσης ἄλλης ζημίας. Βεβαίως ὑπάρχει καὶ εἰς ἡμᾶς μία ἠθικὴ κρίσις, ὅπως ὑπάρχει καὶ εἰς ἄλλας χώρας, ἀλλὰ τὰ ἀποτελέσματα αὐτῆς, ἐγὼ τοὐλάχιστον, ἔχω τὴν πεποίθησιν ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι εἶναι πολὺ ὀλιγώτερα ἀπὸ ὅ,τι εἶναι εἰς ἄλλας χώρας. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, κύριοι, δημιουργεῖται καὶ δι’ ἡμᾶς ἡ ἀντίστοιχος ὑποχρέωσις, ὅτι εἰς τὰς ὑποθέσεις αὐτάς, εἰς τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ κρίνωμεν διὰ τὴν ἠθικὴν ὑπόστασιν τοῦ πολιτικοῦ κόσμου — καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ὀφείλω νὰ τονίσω ὅτι ὅλοι οἱ μετέχοντες εἰς τὸν πολιτικὸν κόσμον εἴμεθα ἀλληλέγγυοι ἀπέναντι τῆς κοινῆς γνώμης καὶ τοῦ Ἔθνους — ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ πρέπει νὰ εἴμεθα προσεκτικοὶ καὶ διστακτικοί, ὀφείλομεν νὰ προχωροῦμεν μετὰ συνέσεως, ὀφείλομεν νὰ βασιζώμεθα εἰς τὰ πράγματα, ὀφείλομεν νὰ μὴ προκαταλαμβανώμεθα. Διότι ἡ ἠθικὴ ὑπόστασις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἀποτελεῖ, ὅπως ἐλέχθη, ἐθνικὸν κεφάλαιον, διότι ἀκριβῶς εἶναι συνυφασμένη μὲ τὴν ὕπαρξιν τῶν ἐλευθέρων μας θεσμῶν. (Χειροκροτήματα παρατεταμένα).

§94Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τοιουτοτρόπως ὁμιλοῦν οἱ ἡγέται τῶν Κοινοβουλίων, κύριε Πρόεδρε.

§95Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκονομ.). Κατόπιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν θὰ ἤθελον νὰ ἐπαναλάβω τὰ αὐτὰ πράγματα καὶ νὰ κουράσω τὴν Βουλήν. Εἰς τὴν μοναδικὴν συνεδρίασιν τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, εἰς τὴν ὁποίαν ἔλαβον καὶ ἐγὼ μέρος, τὰ πράγματα ἔλαβον χώραν ὡς ἐξετέθησαν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Ρύζι εἶναι γνωστὸν ὅτι δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὸν τόπον μας καὶ ὅτι ἦτο δυσχερέστατον νὰ προμηθευθῶμεν ἀπὸ οἱονδήποτε μέρος τοῦ κόσμου ἄνευ τῆς σχετικῆς ἀδείας τοῦ IFC. Ἡ τιμὴ ἦτο ἀρκετὰ ἱκανοποιητικὴ καὶ ταὐτοχρόνως ὁ παρέχων τὸ ρύζι αὐτὸ ἦτο ὁ μοναδικὸς ὁ ὁποῖος τὸ κατεῖχεν ἐκ μέρους τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως. Ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αὐτὰς οὐδεὶς ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν ἦτο συμφέρουσα ἡ προμήθεια διὰ νὰ μὴ δώσῃ καταφατικὴν ψῆφον, ἀφοῦ ἐλέχθη μάλιστα, ὅπως ἀνέφερε καὶ ὁ κ. Στεφανόπουλος, ὅτι δὲν συνήπτετο ἡ σύμβασις αὐτὴ ἐὰν δὲν ἀπεδεικνύετο ὅτι αὐτὸς πράγματι ἦτο ὁ μοναδικὸς κάτοχος καὶ δὲν ὑπῆρχε ἄλλος δικαιούμενος νὰ προσφέρῃ. Ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αὐτάς, ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις ἐκείνη, ἡ μοναδικὴ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου. Εἶμαι καὶ ἐγὼ σύμφωνος μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ.

§96Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε διατὶ μᾶς ταλαιπωρεῖτε τόσες ἡμέρες;

§97Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐδῶ καθορίζεται ἡ εὐθύνη τοῦ καθ’ ἑνός. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἀνέπτυξε τὸν ρόλον ἑνὸς ἑκάστου ἐξ ἡμῶν, εἰς τὸ Συμβούλιον καὶ ἐπειδὴ μετέσχομεν ἔχομεν καὶ ἡμεῖς εὐθύνην κατὰ τὸ ποσοστὸν τῆς συμμετοχῆς μας εἰς τὸ Συμβούλιον καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ σᾶς δώσωμεν τὰς ἐξηγήσεις αὐτάς. Ἐπὶ πλέον ἐτέθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ τὸ θέμα ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ μὴ ἐξετασθῇ τὸ πρᾶγμα ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ θὰ ἤθελε κρίνει ὅτι ὑπάρχει θέμα περαιτέρω ἐρεύνης, μετὰ τὰς ἐξηγήσεις αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν, διὰ τῆς συστάσεως εἰδικῆς ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ θελήσω τὴν σύστασιν τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης. (Χειροκροτήματα). Ἐὰν ὑπάρχουν εὐθῦναι, ἐὰν καλῶς ἔγιναν τὰ πράγματα, ὅπως ἔχω πεποίθησιν ὅτι καλῶς ἔγιναν, ἢ δὲν ἔγιναν καλῶς καὶ ὑπάρχουν εὐθῦναι, νὰ καταλογισθοῦν εἰς ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος πραγματικῶς τὰς ὑπέχει.

§98Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἢ εἰς ἐκεῖνον ἢ εἰς ἐκείνους.

§99Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἢ εἰς ἐκεῖνον ἢ εἰς ἐκείνους ἢ καὶ εἰς ὅλους μας ἢ καὶ εἰς ἐμὲ ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ὑπάρχουν εὐθῦναι. Συνεπῶς δέχομαι τὴν σύστασιν τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὴν ἐξέτασιν τῶν πραγμάτων κατὰ τρόπον ποὺ νὰ ἀποδείξῃ δι’ ἄλλην μίαν φορὰν τὴν ἀλήθειαν ἡ ὁποία νομίζω ὅτι ἔχει ἤδη ἀποδειχθεῖ ἐκ τῆς γενομένης ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συζητήσεως. Ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι ἡ ἀνακριτικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν θὰ ἔχῃ τίποτε νὰ προσθέσῃ οὔτε κανένα ἐπὶ πλέον γεγονὸς νὰ συναγάγῃ ἐκ τῶν ὅσων ἐλέχθησαν ἐδῶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς μακρᾶς ταύτης συζητήσεως. (Χειροκροτήματα).

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βαμβέτσος ἔχει τὸν λόγον.

§101Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρηκολουθήσαμεν, μετὰ πάσης προσοχῆς, τὴν μακρὰν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὴν ὄρυζαν. Ὄχι μόνον μετὰ προσοχῆς, ἀλλὰ καὶ μετὰ πλήρους ἀντικειμενικότητος, ὅπως θὰ διεπίστωσε τὸ Σῶμα, ἐκ τῶν διαφόρων ἐρωτήσεων καὶ διακοπῶν, τὰς ὁποίας ἐκάναμεν μὲ τὴν πρόθεσιν μόνον νὰ διαπιστωθῇ ἡ ἀλήθεια. Ἀναχωροῦμεν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς, ὅτι ὁ ἔλεγχος τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν εἶναι ἓν κύριον χαρακτηριστικὸν τῶν δημοκρατικῶν πολιτευμάτων καὶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ λέγεται, ὅτι θίγεται ὁ πολιτικὸς κόσμος, διὰ τοῦ ἐλέγχου αὐτοῦ, διότι ἐὰν μὲν ἀπολήγῃ ὁ ἔλεγχος αὐτὸς εἰς τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἐλεγχομένων, τότε ὁ πολιτικὸς κόσμος ἀποκαθίσταται, ἐὰν ὅμως ἀπολήγῃ εἰς τὴν καταδίκην των τότε καταδικάζεται τὸ μεμονωμένον πρόσωπον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἀλλὰ ὄχι ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος. Τοὐναντίον διαπιστοῦται ὅτι ὁ πολιτικὸς κόσμος, ὡς σύνολον, εἶναι ἀπολύτως ὑγιής. Εὑρισκόμεθα περαιτέρω πρὸ μιᾶς δικαστικῆς ἀποφάσεως, ἡ ὁποία διαπιστώνει δύο τινά: 1ον διαπιστώνει ἀνωμαλίαν περὶ τὴν συνομολόγησιν τῆς συμβάσεως, 2ον) ἀπόλυτον ἀνιδιοτέλειαν τοῦ ὑπογράψαντος τὴν σύμβασιν ὑπουργοῦ. Δὲν ἀποτελοῦν βεβαίως ὑπὸ αὐστηρὰν ἔννοιαν δεδικασμένον, αἱ ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων, διὰ τὸν κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ νὰ ἐλεγχθοῦν αἱ ἀποφάσεις αὗται, τῶν ὁποίων τὸ περιεχόμενον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀποδεχθῶμεν ὡς ἀληθές. Εἰδικώτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὰς πολιτικὰς εὐθύνας, αὗται εἶναι, πολλάκις, διάφοροι τῶν δικαστικῶν εὐθυνῶν καὶ πολλάκις συμβαίνει, καὶ εἶναι κανὼν ἐν τῷ κοινοβουλευτικῷ ὡς καὶ ἐν τῷ διοικητικῷ δικαίῳ, ὅτι μία ἀπαλλακτικὴ ἀπόφασις τοῦ δικαστηρίου, δὲν ἀπαλλάσσει ἀπὸ τὸν κοινοβουλευτικὸν ἢ ἀπὸ τὸν πειθαρχικὸν ἔλεγχον, διότι εἶναι πιθανὸν, νὰ μὴ ὑπάρχῃ ποινικὴ εὐθύνη, ἀλλὰ νὰ ὑπάρχῃ πειθαρχικὴ ἢ πολιτικὴ εὐθύνη, ὅπως καὶ ἀντιστρόφως, μία καταδίκη δικαστικὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσῃ ἀπολύτως τὴν κρίσιν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, διότι τὰ δικαστήρια κρίνουν ἐντὸς ὡρισμένων στενῶν ὁρίων, ἐνῷ ὁ πολιτικὸς ἔλεγχος εἶναι πολὺ εὐρύτερος καὶ εἰσέρχεται περισσότερον εἰς τὴν ἔρευναν τῆς οὐσίας, ἀπὸ ὅ,τι θὰ εἰσήρχετο μία δικαστικὴ ἔρευνα. Ἐν ὄψει αὐτῶν τῶν βασικῶν ἀρχῶν, ἐπιθυμῶ νὰ ἐκφράσω τὴν γνώμην, τὴν ὁποίαν ἀπεκόμισα ἐκ τῆς συζητήσεως αὐτῆς καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ συζήτησις ὑπῆρξε τόσον πλήρης καὶ τόσον ἐξονυχιστική, ὥστε τὰ συμπεράσματα ἡμῶν δύνανται ἤδη ἀπὸ τῆς σήμερον νὰ διατυπωθοῦν. Ἐν πρώτοις διαπιστοῦμεν τὴν ἀπόλυτον κυβερνητικὴν εὐθύνην, διὰ τὸν τρόπον τῆς λειτουργίας τῆς κυβερνητικῆς μηχανῆς. Τὰ λεχθέντα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἀπὸ τοὺς τέως καὶ νῦν ὑπουργούς, διαπιστοῦν ἓν ἀναμφίβολον πραγματικὸν περιστατικόν, τὴν ἀνυπαρξίαν Κυβερνήσεως. Διότι, ἐὰν ὑπῆρχε Κυβέρνησις, πράγματι συνεργαζομένη, ὑπὸ τὴν ἀληθῆ ἔννοιαν τῆς ἀσκήσεως τῆς Κυβερνητικῆς ἐξουσίας, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν εἰκόνα αὐτήν, τὴν θλιβερὰν τῆς ἐμφανίσεως δύο ὑπουργῶν, διαφωνούντων καὶ σχεδὸν διαπληκτιζομένων πρὸς ἀλλήλους, ἐπὶ παρουσίᾳ τῶν λοιπῶν συναδέλφων των καὶ χωρὶς οἱαδήποτε ἄλλη κύρωσις, νὰ ἐπιβληθῇ ἤδη προτοῦ τὸ ζήτημα ἀχθῇ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Διότι ἡ λύσις τῆς ἀντικαταστάσεως ἀμφοτέρων τῶν ὑπουργῶν, ἡ δοθεῖσα μάλιστα ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἀντικατάστασιν καὶ ἄλλων ὑπουργῶν, ὑπὸ μορφὴν μιᾶς γενικωτέρας κυβερνητικῆς μεταρρυθμίσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀποτελοῦσα κύρωσιν τῶν ἀσχημιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀνεκοινώθησαν πρὸς ἡμᾶς. Εἴμεθα, ἑπομένως, ὑποχρεωμένοι νὰ καταλογίσωμεν πλήρη εὐθύνην εἰς ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸν τρόπον τῆς λειτουργίας τῆς κυβερνητικῆς μηχανῆς. Περαιτέρω προέκυψαν, εἰδικώτερον ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπόθεσιν, τὰ ἑξῆς πραγματικὰ περιστατικά, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ θεωρηθοῦν ἀναμφισβητήτως, ὡς μία βαρυτάτη εὐθύνη τῆς ἐν Οὐασιγκτῶνι Ἑλληνικῆς Πρεσβείας, τόσον τοῦ διευθύνοντος αὐτὴν ὅσον καὶ τοῦ ἁρμοδίου ἐθνικοοικονομικοῦ ὑπαλλήλου. Ἡ εὐθύνη συνίσταται εἰς δύο τινά: 1ον εἰς τὸ ὅτι, ὡς πρὸ ὀλίγου ἀνεκοινώθη, ἀρνούμενος καὶ μάλιστα μετά τινος «ἰταμότητος» — θὰ ἤθελε νὰ εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀλλὰ δὲν εἶπε τὴν λέξιν — συμμόρφωσιν πρὸς τὰ τηλεγραφήματα τῶν προϊσταμένων του, διὰ τῶν ὁποίων οὗτοι ἐζήτουν τὴν τροποποίησιν τῆς ἀποφάσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προμήθειαν τῆς ὀρύζης ἀπὸ τὸ Διεθνὲς Συμβούλιον, ὁ Πρεσβευτής, προτοῦ λάβῃ νέας διαταγὰς τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀφοῦ ἀρνεῖται νὰ ἐκτελέσῃ τὰς προηγουμένας, ἐπὶ τῇ ἁπλῇ πληροφορίᾳ ἑνὸς ἰδιώτου καὶ τῇ ἀνακοινώσει ἑνὸς συναδέλφου του Πρεσβευτοῦ, ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ σπεύσῃ νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν εἰς τὸ Διεθνὲς Συμβούλιον Τροφίμων. Εἶναι τοῦτο, ἤδη, μία ἐκδήλωσις ὑπηρεσιακῆς ἀνωμαλίας. Ἡ ὑπηρεσιακὴ αὕτη ἀνωμαλία ὀξύνεται κατὰ τοῦτο: Ὅτι εἰς τὸ πρῶτον τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ὁ ἐν Οὐασιγκτῶνι Πρεσβευτὴς ἀπέστειλε πρὸς τὴν Κυβέρνησιν δὲν ἀνεκοίνωσεν, ὡς ὤφειλε, τὴν ἤδη ὑποβληθεῖσαν αἴτησιν εἰς τὸ Διεθνὲς Συμβούλιον Τροφίμων, ἀλλ’ ὡς νὰ μὴ εἶχε τίποτε συμβῆ, λέγει ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιτύχῃ τὴν χορήγησιν τῆς ἀδείας ἐὰν τοῦ ἐδίδετο πρὸς τοῦτο ἐξουσιοδότησις, ἐνῷ ἤδη ἡ αἴτησις εἶχεν ὑποβληθῆ. Αὐτὴ ἡ ἐν γνώσει τῶν πραγμάτων ἀποσιώπησις ἀποτελεῖ τὴν περαιτέρω βαρεῖαν του εὐθύνην, πολλῷ μᾶλλον δὲ ἐὰν αὕτη συνδυασθῇ μὲ τὸ ἀτυχές, ἐὰν θέλετε γεγονὸς — διότι καὶ διὰ τοὺς οἰκογενειακούς μας δεσμοὺς πολλάκις εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εὐθυνώμεθα ἐὰν οὗτοι ἔχουν ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ δημοσίου ἡμῶν βίου — ἐάν, λέγω, ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ προτείνων τὴν σύμβασιν ἐκεῖθεν εἶχεν ὡς ἀποδέκτην, τῶν ἐντεῦθεν τηλεγραφημάτων του, αὐτὸν τοῦτον τὸν ἀδελφόν του ἐν Οὐασιγκτῶνι Πρεσβευτοῦ. Τὰ γεγονότα αὐτὰ εἶναι πλήρως ἀποδεδειγμένα ἐκ τῶν ἐγγράφων τὰ ὁποῖα ἀνεκοινώθησαν εἰς τὸ Σῶμα, ὀφείλω δὲ νὰ ἐκφράσω τὴν ἀπορίαν μου καὶ τὴν ἔκπληξίν μου δι’ αὐτὴν τὴν πατρικὴν στοργήν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἐκδηλώνει πρὸς αὐτοὺς τοὺς δύο ἐν Οὐασιγκτῶνι ὑπαλλήλους καὶ ἀναμένει ἀνακρίσεις, ἐνῷ οὐδεμία ἀνάκρισις ἀπαιτεῖται, πλὴν αὐτῶν τῶν ἤδη εἰς ἡμᾶς γνωστῶν στοιχείων διὰ νὰ ἀνακληθοῦν ἀμφότεροι, ἂν μὴ τι ἄλλο. Ἑπομένως ἀποδίδω εὐθύνας ὄχι μόνον εἰς τὰ πρόσωπα τῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ τούτων λειτουργῶν ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν προϊστάμενον αὐτῶν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔσπευσεν, ὡς ὤφειλεν, ἀμέσως νὰ ἐπιβάλῃ τὰς διοικητικὰς ἐπ’ αὐτῶν κυρώσεις. Δεύτερον σημεῖον τὸ ὁποῖον ἐπίσης φαίνεται σοβαρὸν ἐν τῇ ὑποθέσει αὐτῇ εἶναι τὸ γεγονὸς τῆς δράσεως τῆς ἐν Λισσαβῶνι Ἑλληνικῆς Πρεσβείας. Οὕτω ἐκ τῶν ὀλίγων τμημάτων τῆς ἐκθέσεως τοῦ μεταβάντος ἐκεῖ πρὸς ἐνέργειαν ἀνακρίσεων ἀνωτέρου ὑπαλλήλου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, προκύπτει ὅτι καὶ ἐκεῖ ὑπάρχει ἐπίσης ἀνωμαλία. Φαίνεται δηλαδὴ ὅτι ὁ ἕτερος τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἐπιχειρηματιῶν, οἱ ὁποῖοι ἐνεφανίσθησαν πρὸς ὑποβολὴν τῆς προσφορᾶς τῆς ὀρύζης ἐκινεῖτο ἐν γνώσει τῆς Ἑλληνικῆς Πρεσβείας, ἂν ὄχι πάντων, ἀλλὰ τινῶν τῶν ἐν αὐτῇ ὑπηρετούντων, καὶ ἀναμφιβόλως ἐτύγχανε τῆς ἠθικῆς αὐτῶν συνδρομῆς καὶ ὅτι, ἑπομένως, εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς πρὸς τὸ παρὸν διπτύχου ἀπὸ ἀπόψεως τοποθεσίας, ἑνὸς κειμένου ἐν Οὐασιγκτῶνι καὶ ἑνὸς ἐν Λισσαβῶνι ἀπὸ δύο ἢ τρεῖς, ἄνθρωποι οὐχὶ ἀπολύτως ἠγγυημένης χρηστότητος καὶ ἀκεραιότητος ἐνεργοῦν τῇ συνεργασίᾳ τῶν Ἑλληνικῶν διπλωματικῶν ἀρχῶν. Ἐπίσης ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἰδίως μετὰ τὴν χθεσινὴν ἀνάγνωσιν τῆς ἐκθέσεως ἀνέμενον, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἤδη νὰ ἔχουν ἐπιβληθῆ κυρώσεις καὶ διὰ τοῦτο ἐπίσης ἀσκῶ δριμὺν ἔλεγχον κατὰ τοῦ παραλείψαντος τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντός του ἔναντι τῶν ὑπαλλήλων τούτων ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Καὶ ἔρχομαι τώρα, εἰς τὴν ἐν Ἀθήναις πλευρὰν τῆς ὑποθέσεως. Τὸ πρῶτον ζήτημα εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἁρμοδιότητος. Ἀναμφιβόλως, δὲν νομίζω ὅτι ὁ νόμος περὶ διοικήσεως ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου μετέβαλεν οὐσιωδῶς τὴν βασικὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ νὰ συνομολογῇ αὐτὸ τὰς συμβάσεις, ζητοῦν ὅμως τὴν ἔγκρισιν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ὅταν συνεζητεῖτο ὁ νόμος αὐτὸς περὶ διοικήσεως ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου ἐγένετο μακρὰ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συζήτησις ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, τότε, μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τῶν δύο ὑπουργῶν τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργείων δηλαδὴ τοῦ ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ καὶ τοῦ ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Καὶ ἠσκήσαμεν τότε δριμύτατον ἔλεγχον ἐναντίον τῶν διατάξεων τοῦ νόμου αὐτοῦ αἱ ὁποῖαι ἀνέτρεπον ἄρδην τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τῆς Ἑλληνικῆς διοικητικῆς μηχανῆς, ὄχι μόνον διὰ τῆς παρεμβολῆς προσώπων ξένων, τὰ ὁποῖα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν πλήρη Ἑλληνικὴν ὑπαλληλικὴν συνείδησιν ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῆς ἀναμίξεως τῶν ἁρμοδιοτήτων κατὰ ἕνα τρόπον αὐτόχρημα ἰταμόν, διότι ἐλέγετο, ὅτι διὰ τὴν ἔναρξιν διαπραγματεύσεων συμβάσεων προμηθευτῶν ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀπαιτεῖται προηγουμένως ἡ ἔγκρισις αὐτῶν τῶν ἀλλοδαπῶν ὑπαλλήλων. Ἠλέγξαμεν τότε δριμύτατα ἰδίως τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας διὰ τὴν μικρὰν ἀντίστασιν, τὴν ὁποίαν προέβαλε, καὶ χαίρομεν διότι ἀπόψε ἠκούσαμεν καὶ ἀπὸ στόματος τοῦ ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ ὅτι δὲν ἦτο ἀπολύτως σύμφωνος μὲ ὅλας ἐκείνας τὰς ἁρμοδιότητας μὲ τὰς ὁποίας περιεβάλετο τὸ Συμβούλιον Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου.

§102Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Μαζὺ ἐκάμαμεν τὴν ἀντίστασιν μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ.

§103Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν ἀρκεῖ νὰ κάμωμεν μόνον ἀντίστασιν. Καὶ ὀφείλω νὰ σημειώσω, ὅτι τὴν ἑσπέραν ἐκείνην δὲν ὑπήρξατε ἀπολύτως ἱκανοποιητικὸς εἰς τὰς ἀπαντήσεις τὰς ὁποίας μᾶς ἐδώκατε καὶ νομίζω ὅτι, ἐπὶ μῆνας τουλάχιστον, δὲν ἐδώκατε καὶ τὸ κείμενον τῆς ἀγορεύσεώς σας, τῆς ἑσπέρας ἐκείνης, τὸ ὁποῖον ἐπήρατε πρὸς ἔλεγχον, διότι ἴσως καὶ σεῖς ὁ ἴδιος δὲν ἠθέλατε νὰ γραφοῦν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἴπατε τότε καὶ τὰ ὁποῖα ἀπὸ ἀπόψεως Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, κατ’ ἐμέ, ἦσαν ἀξιοθρήνητα.

§104Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Σᾶς βεβαιῶ καὶ τώρα ὅπως σᾶς διεβεβαίωσα καὶ τότε, ὅτι τὸ νομοθέτημα ἐκεῖνο συνεζητήθη ἐπὶ ἕνα ὁλόκληρον μῆνα καὶ κατεβλήθησαν προσπάθειαι μεταβολῆς τοῦ οὐσιώδους. Τὸ ἀρχικόν του κείμενον ἦτο πολὺ διαφορετικόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβῶ εἰς περαιτέρω ἀνακοινώσεις ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἀλλὰ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ σᾶς διαβεβαιώσουν, ὅτι ἐπὶ ἕνα ὁλόκληρον μῆνα ἠγωνίσθημεν νὰ μεταβάλωμεν τὸ ἀρχικὸν σχέδιον, τὸ ὁποῖον ἦτο πολὺ διαφορετικόν. Περισσοτέρας ἀνακοινώσεις, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἠμπορῶ νὰ κάμω.

§105Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Καθ’ ἡμᾶς καὶ τὸ σχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον προσεκομίσατε ἦτο σχέδιον ἀξιοθρήνητον ὡς σχέδιον Ἑλληνικοῦ νομοθετήματος καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸ στενώτερον θέμα τῆς ἐπερωτήσεως καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πειραιῶς συνάδελφος ἀποτελοῦν μίαν ἄμεσον καὶ φυσικὴν συνέπειαν αὐτῶν τῶν ἁρμοδιοτήτων. Διότι, κύριοι, γνωρίζω πῶς παρερμηνεύονται πολλάκις τὰ ὑπ’ ἐμοῦ λεγόμενα. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ δὲν εἶμαι τόσον σωβινιστὴς οὔτε τόσον αὐτοτελιστής, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὑπάρχουν καὶ ὅρια ἀξιοπρεπείας ἀλλὰ καὶ ὅρια ἐκτάσεως τῆς δράσεως ξένων προσώπων ἐν αὐτῷ τούτῳ τῷ συμφέροντι τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας. Πῶς θέλετε ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι πρώτην φορὰν βλέπουν τὴν Ἑλλάδα καὶ οἱ ὁποῖοι ζοῦν ἐδῶ ὀλίγους μῆνας νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν ὑπεύθυνον γνώμην ἐπὶ ζητημάτων ἀφορώντων τὴν Ἑλληνικὴν διοίκησιν τὰ ὁποῖα ἡμεῖς οἱ ἀνατραφέντες καὶ γαλουχηθέντες ἐδῶ δὲν εἴμεθα πάντοτε εἰς θέσιν νὰ λύωμεν μετ’ ἀπολύτου κύρους. Δι’ αὐτὸ θεωρῶ ἐπιβλαβῆ καὶ τὴν ἀνάμιξιν ξένων προσώπων εἰς ἔργα καθαρῶς διοικητικὰ καὶ νομίζομεν ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἡ ἄρνησις τῶν Ἑλληνικῶν Κυβερνήσεων νὰ εἶναι ἀπόλυτος, φθάνουσα μέχρι καταθέσεως τῆς ἀρχῆς. Ἔχω δὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι, ἐὰν ἐφθάνατε μέχρι πραγματικῆς καταθέσεως τῆς ἀρχῆς, οὐδέποτε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἐπιμονὴ ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς. Τοῦτο καταλογίζω καὶ εἰς ὑμᾶς, κ. συνάδελφε, καὶ εἰς τὰ ἄλλα μέλη τῆς Κυβερνήσεως καταλογίζω ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην, διότι ἡμεῖς βεβαίως δὲν ἀπευθυνόμεθα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἡμεῖς ἐλέγχομεν τοὺς Ἕλληνας πολιτικούς, οἱ ὁποῖοι δέχονται αὐτοὺς τοὺς ὅρους. Ὅταν συνεζητεῖτο τότε τὸ νομοσχέδιον περὶ διοικήσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου καὶ ἐτέθη ὁ ὅρος αὐτὸς περὶ ἐγκρίσεως πρὸς ἔναρξιν διαπραγματεύσεων, βεβαίως κατέστησαν κἄπως ἀσαφῆ τὰ ὅρια τῶν ἁρμοδιοτήτων καὶ ὡς ἐλαφρυντικὸν ὑπὲρ τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὀφείλω νὰ εἴπω, ὡς προκύπτει ἀπὸ τὴν διακοπὴν τὴν ὁποίαν ἔκαμα πρὸ ὀλίγου εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ὅτι τὸ Συμβούλιον τοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον ἐπελήφθη τοῦ ζητήματος, εἰσηγουμένου τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, δὲν ἐξέφρασεν οὐδεμίαν ἔκπληξιν διὰ τοῦτο, ἀλλὰ ἐδέχθη νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις καὶ νὰ λάβῃ ἀπόφασιν ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ καὶ τῇ εἰσηγήσει τοῦ ἀναρμοδίου. Ἑπομένως εἰς τοῦτο ὑπάρχει παράβασις τῶν ἁρμοδιοτήτων ἐκ μέρους ὁλοκλήρου τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου καὶ διὰ τοῦτο ἔχομεν ἀλληλέγγυον τὴν εὐθύνην καὶ τοῦ τέως ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τῶν τότε συμπραξάντων καὶ νῦν ἔτι διατελούντων, ἑτέρων δύο, ὑπουργῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν συνομολόγησιν τῆς συμβάσεως, αὐτὴ παρουσιάζει βεβαίως ὡρισμένα περίεργα σημεῖα. Τὸ περιεργότερον σημεῖον εἶναι, ὅτι, ἐνῷ ἀπὸ πολλοῦ καιροῦ ὑπῆρξεν αὐτὴ ἡ προσφορὰ ἡ ὁποία ἦτο γνωστὴ ὅτι ἀφεώρα ὄρυζαν ἀνήκουσαν εἰς τὴν Πορτογαλικὴν Κυβέρνησιν, δὲν γίνεται ἡ ἀπόπειρα τῆς ἀπ’ εὐθείας ἐπικοινωνίας. Καί, ἐνῷ ἕως χθὲς ἤμην διατεθειμένος νὰ καταλογίσω τὴν εὐθύνην ἀποκλειστικῶς εἰς τὸν τέως ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, μετὰ τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἀνεκοινώθη ἀπόψε καὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν προσφορὰν τῆς αὐτῆς ὀρύζης εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ καταλογίσω εὐθύνην εἰς ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἂν καὶ εὑρίσκετο ἐνώπιον πολλῶν προσφορῶν διαφόρων ἐνδιαμέσων προσώπων, δὲν ἀπηυθύνετο Κυβέρνησις πρὸς Κυβέρνησιν διὰ νὰ λάβῃ ἀμέσως ἐκεῖθεν ἀπάντησιν. Εἶναι τοῦτο ἓν στοιχειῶδες πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὤφειλε νὰ γίνῃ. Ἀλλὰ βλέπω ἐν τούτῳ, ὅτι ὑπῆρχε μία κακὴ παράδοσις. Ἐὰν ἡ Πορτογαλικὴ Κυβέρνησις, ἐρωτωμένη ἀπὸ τὴν Ἑλληνικήν, ἀπήντα ὅτι ἐγὼ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἔλθω εἰς ἄμεσον πρὸς ὑμᾶς σχέσιν διότι ἔχω ἀναθέσει τὴν πώλησιν εἰς ἐνδιάμεσα πρόσωπα, τότε βεβαίως ἡ ὑπόθεσις θὰ ἦτο ἁπλῆ. Ἢ, ἐὰν ἡ Πορτογαλικὴ Κυβέρνησις ἔθετεν ὅρους, ὅτι θὰ μοῦ ἀγοράσετε ὁλόκληρον τὴν ποσότητα τῆς ὀρύζης, καὶ πάλιν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θὰ ἦτο ἀπολύτως κεκαλυμμένη. Ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν ἐγένετο, ὑπάρχει εὐθύνη τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, μὴ ἐπιμεριζομένη μόνον εἰς τὸν τέως ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλ’ εἰς τὸ σύνολον τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰς πάντα τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικοῦ Ἐμπορίου, διότι, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἔλαβον ταῦτα γνῶσιν τῶν προσφορῶν, ὤφειλον νὰ θέσουν ὡς ὅρον, ὄχι τὸ ποία θὰ εἶναι ἡ ἀπάντησις τῆς ἐν Οὐασιγκτῶνι Πρεσβείας, ἀλλὰ τὴν ἄμεσον ἀπάντησιν τῆς Πορτογαλικῆς Κυβερνήσεως. Τοῦτο εἶναι σαφὲς καὶ ἐν τούτῳ εἶναι ἔκδηλοι αἱ πολιτικαὶ εὐθῦναι. Ὅσον ἀφορᾷ, περαιτέρω, τὰς προτάσεις τῶν ἄλλων προμηθευτῶν, αὐταὶ παρουσιάζουν πολλὰ σκοτεινὰ καὶ ἀμφίβολα σημεῖα, ἀλλ’ ἡ σκυτεινότης αὐτῶν τῶν σημείων δὲν νομίζω ὅτι ἀφορᾷ τόσον τὸν χειρισμὸν τῆς ὑποθέσεως ἐν Ἑλλάδι, ὅσον τὸν χειρισμὸν τῆς ὑποθέσεως ἐν τῇ ξένῃ χώρᾳ καὶ βεβαίως δὲν ἀνήκει εἰς ἡμᾶς ὁ ἔλεγχος τῶν κυβερνητικῶν πράξεων ἄλλων Κυβερνήσεων μὴ Ἑλληνικῶν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ἐν ταῖς χώραις ἐκείναις ἀποκλείεται ἀπολύτως ὁ ἔλεγχος ὡς ἐκ τῶν δικτατορικῶν καθεστώτων, τὰ ὁποῖα ἰσχύουν. Βεβαίως τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν ἐκδήλωσιν ὅτι ἐκεῖ ὑπάρχει μία μεγάλη ἀνωμαλία, ὅτι διάφοροι ἐπιτήδειοι εἶχον τὴν δυνατότητα νὰ λαμβάνουν ἀδείας ἐξαγωγῶν καὶ νὰ ἔχουν δικαιώματα νὰ προσφέρουν. Τί ἐγένετο καὶ ποῖος μηχανισμὸς ὑπῆρχε, εἶναι κἄτι τι τὸ ἐκδήλως ἀνώμαλον, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἔργον ἡμῶν νὰ τὸ ἐξετάσωμεν. Μία ἄλλη ἀνωμαλία θίγουσα ἐξωελληνικὰ πρόσωπα εἶναι ἡ χορήγησις τῆς ἀδείας ἀπὸ μέρους τοῦ Διεθνοῦς Συμβουλίου Τροφίμων. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι μοῦ προκαλεῖ κατάπληξιν ὁ τρόπος, καθ’ ὃν εἰργάσθη αὐτὸ τὸ Διεθνὲς Συμβούλιον, καί, ἐνῷ εἴμεθα ὅλοι διατεθειμένοι εἰς τὴν διεθνῆ συνεργασίαν καὶ ἐνῷ ὅλοι προβλέπομεν, ὡς πρὸς ὅσια καὶ ἱερά, εἰς τοὺς ἰσχυροὺς τῆς γῆς, οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβον τὴν ρύθμισιν τῶν οἰκονομικῶν καὶ πολιτικῶν προβλημάτων, βλέπομεν ἕνα ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος εἰς μίαν Κυβέρνησιν ἠρνεῖτο συστηματικῶς τὴν ἄδειαν χορηγήσεως ὀρύζης ἐκτὸς ἀλλοκασιόν, διότι ἐνόμιζεν ὅτι ἡ ὄρυζα ἔπρεπε νὰ δοθῇ εἰς ἄλλα Κράτη, ἀλλ’ ὅταν παρενέβησαν ὕποπτοι ἐπιχειρηματίαι ἐχορήγησε τὴν ἄδειαν, καὶ ἐνῷ τὸ Συμβούλιον αὐτὸ εὑρίσκεται πρὸ δύο αἰτήσεων, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1 καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2, τὴν αὐτὴν ἡμέραν, ἀμέσως καὶ ἐσπευσμένως ἔδωσε τὴν ἄδειαν εἰς τὴν πρώτην καὶ ἀπέκλεισε τὴν δευτέραν, διότι ἐνέκρινε τὴν πρώτην, ὡσὰν ἡ σειρὰ νὰ ἦτο ἱερὰ καὶ ἀπαραβίαστος καὶ νὰ μὴ ἠδύνατο νὰ ἀντιστραφῇ. Αὐτό, κύριοι, ἀναμφιβόλως ἀποτελεῖ μίαν ἀνωμαλίαν, ἀνωμαλίαν ἠθικήν, ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ ἀνακοινωθῇ ἀπὸ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχὴ τοῦ Συμβουλίου ἐπὶ τῶν ὅρων τῆς ἐργασίας του. Διότι δὲν φαντάζομαι, ὅτι ἀπέμεινεν ἀμφιβολία εἰς κανένα ἐξ ὑμῶν ὅτι ὁ προτείνας τὴν σύμβασιν ἐξ Οὐασιγκτῶνος εἶχε τακτοποιήσει τὴν ὑπόθεσίν του μὲ τὸ Διεθνὲς Συμβούλιον Τροφίμων καὶ ἦτο βέβαιος ὅτι ἐκεῖθεν εἶχε τὴν ἄδειαν. Αὐτὴν τὴν ἀνωμαλίαν τὴν ἐξωελληνικὴν δὲν δυνάμεθα ἡμεῖς νὰ τὴν ἐλέγξωμεν, διότι ὁ ἔλεγχος ἀφορᾷ ἐξωελληνικὴν ὑπόθεσιν, ἀλλ’ ὀφείλομεν νὰ τὴν ἐπισημάνωμεν καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θὰ σπεύσῃ νὰ ἀνακοινώσῃ τὰ πορίσματα αὐτά, τόσον εἰς τὴν φιλικὴν Κυβέρνησιν τῆς ἑτέρας χώρας, ἐκ τῆς ὁποίας προέρχεται ἡ προσφορά, ὅσον καὶ εἰς τοὺς ἁρμοδίους προϊσταμένους τῶν ἀσκούντων τὰ ἔργα αὐτὰ ἐν τῷ Διεθνεῖ Συμβουλίῳ, διὰ νὰ ἐπιστήσουν τὴν προσοχήν των ἐπὶ τῶν ἀποριῶν αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι προέρχονται ἀπὸ τὴν διαχείρισιν τῆς ὑποθέσεως. Μετὰ αὐτὴν τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ζητημάτων ἀπομένει ἡ ἐξέτασις κατὰ πόσον αἱ προσφοραί, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν ἀπὸ ἄλλους ἦσαν ἢ ὄχι σοβαραὶ καὶ κατὰ πόσον θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ ἐνέργεια δημοπρασίας. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἔχω ἀμφιβολίαν ἐὰν πράγματι μία δημοπρασία θὰ ἀπέδιδεν ὡρισμένα ἀποτελέσματα, ἢ ἐὰν δὲν θὰ προεκάλει ἴσως κἄτι χειρότερον δι’ ἡμᾶς λόγῳ τῆς πλειοδοσίας, τὴν ὁποίαν θὰ ἔκαμον αὐτοὶ πρὸς τὴν Πορτογαλικὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ ἐπιτύχουν ποῖος πρῶτος ἐξ αὐτῶν θὰ ἀνελάμβανε τὸ ἀντικείμενον τῆς δημοπρασίας πρὸς διαπραγμάτευσιν. Ἑπομένως δὲν θὰ ἀπέδιδα οὔτε εἰς τὸν ὑπουργόν, οὔτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν παράλειψιν αὐτήν, ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς προμηθευτοῦ, δηλαδὴ περὶ μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς ποσότητος προερχομένης ἀπὸ ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν κύριον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύμβασιν, δὲν νομίζω ὅτι ὑπῆρξε κακή, διότι πιστεύω, ὅτι ὁ ὅρος τῆς ὑγιοῦς ποιότητος, ὁ ὁποῖος ἐτέθη, ἐκάλυψε πλήρως τὸ Δημόσιον, διότι, εὐθὺς ὡς διεπιστώθη ἡ κακὴ ποιότης τοῦ ἐμπορεύματος, κατέστη δυνατὴ ἡ ἀκύρωσις τῆς συμβάσεως καὶ ἡ κατάπτωσις τῆς ἐγγυήσεως. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν θεωρῶ ὀρθόν, ἦτο τὸ μικρὸν ποσοστὸν τῆς ἐγγυήσεως, τὸ ὁποῖον ἐδόθη ἐν σχέσει πρὸς τὴν συνήθως διδομένην ἐγγύησιν, δηλαδὴ περιωρίσθη ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ 2% καὶ ὄχι εἰς 5%. Ἐν τούτῳ ἐπίσης ὑπάρχει μία ἐπιτιμητέα πρᾶξις.

§106Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Αὐτὸ τὸ ἐκανόνισεν ἡ ὑπηρεσία ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ.

§107Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐγὼ γνωρίζω τὴν Κυβέρνησιν. Ὡς βλέπετε, ὁμιλῶ μὲ ἀντικειμενικότητα χωρὶς καμμίαν ἀντιπάθειαν πρὸς οὐδένα, τοὐναντίον πρὸς ὑμᾶς ἔχω ἰδιαιτέραν συμπάθειαν, διότι παλαιότερον συνειργάσθημεν ἐν τῷ αὐτῷ πολιτικῷ ὀργανισμῷ καὶ διότι σᾶς θεωρῶ ὡς πολύτιμον πολιτικὸν στοιχεῖον τοῦ ὁποίου τὴν φθορὰν δὲν θὰ ἐπεθύμουν. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι εἰς τὴν ἀντικειμενικὴν αὐτὴν κριτικήν, εἰς τὴν ὁποίαν πιστεύω ὅτι κατέληξεν ἔν τινι μέτρῳ καὶ ἡ δικαστικὴ ἀρχή, θὰ πρέπει νὰ παρασυρθῶμεν ἀπὸ συμπαθείας ἢ ἀντιπαθείας καὶ διότι ἐν τῇ κριτικῇ, τὴν ὁποίαν ἐκάμομεν, διεπιστώσαμεν ὅτι ἐλέχθησαν ἑκατέρωθεν καὶ ὀρθὰ καὶ μὴ ὀρθὰ καὶ ὑπερβολαὶ ἐκ τῆς μιᾶς πλευρᾶς καὶ ἐκ τῆς ἄλλης. Τὸ ἔργον ἡμῶν εἶναι νὰ ἀποχωρίσωμεν τὰς ὑπερβολὰς καὶ τὰς ἀνακριβείας, ὄχι τὰς ἠθελημένας βεβαίως διαστροφάς, ἀλλὰ τὰς ἐκ παρεξηγήσεως, ὅπως μὲ τὸ τηλεγράφημα Μάρσαλ, διὰ νὰ εὕρωμεν τὴν ἀλήθειαν ἐν τῇ προκειμένῃ ὑποθέσει. Ἑπομένως νομίζω, ὅτι καλῶς ἔγινεν ἡ σύμβασις ὅσον ἀφορᾷ τὸν ὅρον τῆς ὑγιοῦς ποιότητος, ἀλλ’ ὄχι ὅσον ἀφορᾷ τὸ ποσοστὸν τῆς ἐγγυήσεως. Αὐτὰ νομίζω, ὅτι προέκυψαν σαφῶς ἐκ τῆς συζητήσεως καὶ ὅτι, ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἐλέγξωμεν καὶ ἄλλα πρόσωπα διὰ τὸν λόγον ὅτι δὲν ἠσκήθη προσηκόντως ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν ὁ ἔλεγχος αὐτῶν, ἴσως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκφράσωμεν ἀμέσως τὴν γνώμην μας περὶ τῶν ὑπευθύνων ἐν τῇ διαχειρίσει τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω ἓν ἄλλο ἐλαφρυντικὸν ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἄλλας προσφοράς, τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι σᾶς διέφυγε, τὸ ἐλαφρυντικόν, ὅτι, ὅταν γίνεται μία δημοπρασία καὶ κατόπιν τῆς δημοπρασίας αὐτῆς, ὑποβάλλεται μία νέα προσφορά, εἴθισται νὰ ζητῆται ἀπὸ τὸν νέον προσφέροντα μία ἐγγύησις περὶ τοῦ ὅτι ἡ προσφορὰ του εἶναι εἰλικρινὴς καὶ σοβαρά. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ χάνῃ τὸν πρῶτον προσφέροντα χωρὶς νὰ ἔχῃ τὴν ἐγγύησιν ὅτι θὰ παρουσιασθῇ ὁ δεύτερος, δηλαδὴ σὺν τῇ προσφορᾷ τῇ δευτέρᾳ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ καὶ τὴν ἐγγύησιν, διότι θὰ ἦτο εἰς βάρος τοῦ ὑπουργοῦ ἡ τοιαύτη ἀπώλεια τοῦ χρόνου καὶ τῆς προσφορᾶς. Αὐτὴ εἶναι μία παγία τακτική, ἡ ὁποία τηρεῖται ἐν ταῖς δημοπρασίαις καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον σᾶς διέφυγε.

§108Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Προσφέρεται ἐγγύησις, ἀλλ’ ἀποκρούεται.

§109Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν λέγω αὐτό, αὐτὴ εἶναι ἐγγύησις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς συμβάσεως. Ἀλλά, καθὼς γνωρίζετε, ὅταν γίνεται δημοπρασία, εἴτε μειοδοτική, εἴτε πλειοδοτικὴ καὶ μετὰ τὴν κατακύρωσιν ἔρχεται ἄλλος καὶ κάμνει νέαν προσφοράν, ἀμέσως σὺν τῇ προσφορᾷ του καταθέτει τὴν ἐγγύησιν διὰ τὸ ποσὸν τῆς προσφορᾶς εἰς τρόπον ὥστε τὸ Κράτος, ἀκυροῦν τὴν πρώτην δημοπρασίαν, νὰ ἔχῃ μίαν ἐγγύησιν εἰς τὰ χέρια του. Δὲν πρέπει νὰ προσφέρεται ἡ ἐγγύησις ἀορίστως, πρέπει νὰ δίδεται ἡ ἐγγύησις διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξέτασις τῆς νέας προσφορᾶς.

§110Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὀρθῶς διότι μεσολαβεῖ ἡ δημοπρασία καὶ ἡ κατακύρωσις, ἀλλ’ ἐδῶ ὑπάρχει νέα προσφορὰ μὲ προθυμίαν νὰ καταβληθῇ μεγαλυτέρα ἐγγύησις.

§111Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὴ εἶναι ἡ διάκρισις τῶν γνησίων προσφερόντων ἀπὸ τοὺς λεγομένους ἀεριτζῆδες. Ὁ γνήσιος προσφέρων εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ ἀμέσως τὴν ἐγγύησιν. Ὁ ἄλλος περιμένει πρῶτον νὰ ἴδῃ τὴν προσφορὰν γενομένην δεκτὴν καὶ ἔπειτα νὰ δώσῃ τὴν ἐγγύησιν. Ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, τοῦτο δὲν ἔγινε. Τὰς εὐθύνας δι’ ὅλα τὰ ἄλλα σημεῖα, τὰ ὁποῖα πρὸ ὀλίγου ἐξέθεσα καὶ διὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἤμεθα ὥριμοι ἀπόψε νὰ ἐκφράσωμεν τὴν γνώμην μας κρίνοντες ὅτι ἐπὶ τῶν σημείων αὐτῶν τῶν συγκεκριμένων, τὰ ὁποῖα ἐξέθεσα πρὸ ὀλίγου δὲν ἐδόθησαν ἱκανοποιητικαὶ ἐξηγήσεις, τὰς εὐθύνας ἐπ’ αὐτῶν ὑπέχουν πλήρως πάντες οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ οἱ χειρισθέντες τὸ ζήτημα. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀνεμίχθησαν καὶ ζητήματα ἀφορῶντα δρᾶσιν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, ἐπειδὴ θὰ πρέπει νὰ διαλευκανθῇ πλήρως καὶ ἡ πλευρὰ αὐτὴ τῆς ὑποθέσεως καὶ διὰ νὰ δώσωμεν ἡμεῖς ὡς χώρα δημοκρατικὴ σταθερὰν βάσιν εἰς τὴν εὐρύτητα τοῦ ἐλέγχου, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ γίνεται εἰς τὰς δημοκρατικὰς χώρας τῆς σήμερον, κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τὰς δικτατορικὰς τοιαύτας, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει ὁ ἔλεγχος νὰ γίνῃ εὐρύτατα, νὰ ἐξετασθοῦν πᾶσαι αἱ πλευραὶ καὶ ἑπομένως νὰ γίνῃ ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ ἐπέχυνε πλῆρες φῶς ἐπὶ πάντων αὐτῶν τῶν σημείων καὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν πλήρως διαλευκανθῆ. Δὲν νομίζω ὅμως, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ συσχετισθῇ μὲ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἐκ Πειραιῶς τὴν δευτέραν ἡμέραν τῆς συζητήσεως. Τὰ ζητήματα εἶναι δύο διακεκριμένα ἀπ’ ἀλλήλων καὶ μὴ ἔχοντα καμμίαν μετ’ ἀλλήλων σχέσιν, τὸ ζήτημα δηλαδὴ τοῦ ἐλέγχου τῶν τυχὸν χαριστικῶν ἀδειῶν εἶναι ἄσχετον μὲ τὸ ζήτημα τῆς προμηθείας τῆς ὀρύζης. Ἡ προμήθεια τῆς ὀρύζης εἶναι μία μεμονωμένη πρᾶξις, ἡ ὁποία κατ’ ἄλλον τρόπον θὰ ἐλεγχθῇ καὶ θὰ διαλευκανθῇ καὶ ἡ ἔκδοσις ἢ μὴ χαριστικῶν ἀδειῶν εἶναι ἄλλη διακεκριμένη πρᾶξις. Διὰ τοῦ συνδυασμοῦ τῶν πράξεων δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ταχεῖα ἔρευνα καὶ ἐπίλυσις τοῦ ζητήματος, διότι ἡ ἔρευνα θὰ εἶναι, κατ’ ἀνάγκην, μακροτάτη, θὰ χρειασθῇ μακρότερον χρονικὸν διάστημα. Θὰ πρέπει λοιπόν, νὰ γίνουν δύο κεχωρισμέναι Ἐπιτροπαί, ἡ μία διὰ τὴν μίαν ὑπόθεσιν καὶ ἡ ἄλλη διὰ τὴν ἄλλην. Αὐτή, κύριοι, εἶναι ἡ πρότασις τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος Ἑλλάδος καὶ ὑπὲρ τῆς προτάσεως αὐτῆς θὰ ψηφίσωμεν, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ὁ πολιτικὸς κόσμος ἐν τῷ συνόλῳ του δὲν πρόκειται δι’ αὐτοῦ νὰ ἐξέλθῃ μειωμένος, ὅτι βεβαίως, ἐπιβάλλεται οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες νὰ ἔχουν ἀκεραίας τὰς πολιτικάς των εὐθύνας καὶ νὰ μὴ διστάζουν πρὸ τῆς ἀναλήψεως εὐθυνῶν, ἀλλὰ ὅτι πρέπει πάντοτε αἱ εὐθῦναι αὐταί, νὰ ἐπιβραβεύωνται ἀπὸ τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ὑπῆρξεν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἡ ἐνέργεια ἀνεπίληπτος. (Χειροκροτήματα).

§112Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζήτημα τῆς ὀρύζης καὶ τοῦ ἀραβοσίτου, ἀρκετὰ ἀπησχόλησε τὸ Σῶμα εἰς μίαν περίοδον τόσον κρίσιμον, ποὺ δὲν ἔπρεπε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ γίνεται τοιαύτη συζήτησις. Ἔπρεπεν ὅμως ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ νὰ ἐξετασθῇ διὰ νὰ σχηματίσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὰς κρίσεις του. Αὐτὰς εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ νὰ τὰς μεταφέρω ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης. Αἱ κρίσεις δὲ αὐταὶ εἶναι πολλαὶ καὶ ποικίλαι. Λέγω, ὅτι εἰς τὴν περίοδον αὐτήν, τὴν ὁποίαν διερχόμεθα, ὅταν θέλῃ κανεὶς νὰ ἐπιτύχῃ κάτι τι, μόνον μὲ λίρας τὸ ἐπιτυγχάνει καὶ λύει διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ὅλα τὰ ζητήματα. Ἑπομένως, τὸ περιστατικὸν τῆς ὀρύζης καὶ ἀραβοσίτου εἶναι ἕνα περιστατικὸν πολὺ εὐρύτερον καὶ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ διότι δὲν περιορίζεται εἰς τὴν κοκορομαχίαν τῶν δύο ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον ἀφοῦ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λύσουν τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, νὰ τὴν φέρουν εἰς τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐγκαίρως καὶ νὰ λάβουν ἀποφάσεις διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν κοκορομαχίαν οὔτε ρύζι ἔφαγεν οὔτε καλαμπόκι. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ ἐξετέθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ παραλείψεις καὶ ὕποπτοι ἐνέργειαι ὡρισμένων ὑπαλλήλων καὶ ὡρισμένων ἐκπροσώπων εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ εὑρίσκεται κανεὶς εἰς τὸ σημεῖον νὰ διερωτᾶται μέχρι τοιούτου σημείου ἔχει ξεχαρβαλωθῆ ἡ Κρατικὴ μηχανή, ποὺ εἶναι ἀνάγκη νὰ τὴν ἐπαναφέρῃ κανεὶς εἰς τὴν κανονικὴν λειτουργίαν ἢ πρέπει νὰ ἀφήσωμεν τὴν κατάστασιν αὐτὴν νὰ τὴν πληρώνῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὡς συνήθως. Ἀπεδείχθη — διότι μετὰ προσοχῆς παρηκολούθησα ὅλας τὰς συζητήσεις διὰ τὸ ρύζι καὶ τὸ καλαμπόκι—ἀπεδείχθη ὅτι, τὸ ρύζι κατὰ τὸ πλεῖστον ἦτο σκωληκόβρωτον καὶ ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ νὰ τὸ φάῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ τὸ ρύζι αὐτὸ καὶ νὰ συνδυασθῇ μὲ τὶς ρέγγες καὶ μὲ τὸν βακαλάο καὶ μὲ τὰ ὄσπρια, τὸ ὁποῖα ἦσαν σάπια. Δὲν ἐγεννήθη ὅμως ἡ ἀπορία εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς νὰ εἴπουν, πῶς γίνονται αὐτὰ τὰ πράγματα, διατὶ δὲν διανέμονται οἱ ρέγγες καὶ ὁ βακαλάος, προτοῦ σαπίσουν εἰς τὸν λαόν; Τί γίνεται, θὰ ἤθελα νὰ μᾶς τὸ εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, εἰς τὸν Πειραιᾶ ὅπου ἐρρίφθησαν 10.000 κυτία εἰς τὸν προλιμένα καὶ δὲν ἐδόθησαν προτοῦ σαπίσουν εἰς τὴν φτωχολογιὰν διὰ νὰ τὰ φάῃ; Ὁ συνάδελφος κ. Κάντζιας, κατήγγειλεν, ὅτι γίνονται χαριστικαὶ πράξεις. Καὶ ἐγὼ ἔχω ἕνα ὑπόμνημα συντάξει σχετικῶς μὲ τοὺς εἰσαγωγεῖς τοῦ 1937–1938, οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι προνομιοῦχοι κερδίζοντες ἀμύθητα ποσά, ἐνῷ οἱ τοῦ 1939 οἱ ὁποῖοι ἐπεστρατεύθησαν, δὲν εἶναι προνομιοῦχοι καὶ ὅταν ἐγύρισαν ἀπὸ τὸ μέτωπον τῆς Ἀλβανίας, εὑρέθησαν χωρὶς ἐπάγγελμα. Ἐν τῷ μεταξὺ προσετέθησαν καὶ νέοι, ἀναλόγως τῶν μέσων ποὺ εὑρῆκαν καὶ ἔτσι ἔχει σχηματισθῆ ἕνας κύκλος ἐπιτηδείων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι κερδίζουν μεγάλα ποσά. Ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, σκάνδαλα παντοῦ παρουσιάζονται. Ἀλλὰ καὶ σήμερον ὁ Ἑλληνικὸς στρατός, καθαρίζει τοὺς προδότας, πρέπει καὶ ἡμεῖς νὰ καθαρίσωμεν τὴν σαπίλα καὶ τὴν βρωμιὰ καὶ νὰ ἐκδιώξωμεν τοὺς λωποδύτας ποὺ κάθονται καὶ καιροφυλαχτοῦν διὰ νὰ εὕρουν μίαν περίπτωσιν καὶ νὰ τὴν ἐκμεταλλευθοῦν. Ἐγὼ ἤμουν ἕνας, ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔπλεξαν τὰ ἐγκώμιον τοῦ ἀειμνήστου Λαδᾶ, διότι ἦτο τοιαύτη ἡ ἀντίληψις, ὅτι ὁ μακαρίτης ἔκαμε τὸ καθῆκόν του καὶ μὲ τοιοῦτον τρόπον ποὺ ἔφερεν ἀποτελέσματα. Ὅσον ἀφορᾷ, κύριοι βουλευταί, τὴν σύστασιν Ἐπιτροπῆς ποῖος ἔχει, σᾶς ἐρωτῶ, τὸ ἀνάστημα νὰ ἔλθῃ νὰ κρίνῃ τοὺς κ. κ. ὑπουργούς. Ἐγὼ ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἔχω τὸ ἀνάστημα, ἐφ’ ὅσον δὲν κριθῶ καὶ ἐγώ. Εἶναι γνωστὸν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν, ποῖον εἶναι τὸ παρελθόν, ἀλλὰ καὶ ποῖον θὰ εἶναι τὸ μέλλον μου. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἐφ’ ὅσον εἴμεθα ὅλοι ὑπόδικοι, πρέπει ἡ λύσις τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς νὰ ἀνατεθῇ εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον. Καὶ ὅταν μετὰ τὴν κρίσιν αὐτήν, ἀποδεχθῶμεν, ὅτι εἴμεθα ἄσπιλοι, τότε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἔλθωμεν νὰ κρίνωμεν τοὺς κ.κ. πρώην ὑπουργοὺς, τοὺς κοκορομαχήσαντας εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. Ὑπάρχει πρότασις δεόντως ὑπογεγραμμένη περὶ συστάσεως ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῆς ὀρύζης καὶ ἐπὶ τῆς ἀσκηθείσης πολιτικῆς ἐπὶ τῶν εἰσαγωγῶν. Ἐπίσης ὑπάρχουν δύο προτάσεις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἐπὶ τῆς ἀνωτέρω προτάσεως.

§114Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἡ πρότασις νὰ χωρισθῇ εἰς δύο. Νὰ γίνουν δύο Ἐπιτροπαί, μία τῆς ὀρύζης εἰς ἣν νὰ τεθῇ μηνιαία προθεσμία διὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ πορίσματος καὶ μία διὰ τὰς εἰσαγωγὰς, μὲ δίμηνον προθεσμίαν.

§115Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιλέγει εἰς τὴν σύστασιν τῶν Ἐπιτροπῶν, δὲν ὑπάρχει λόγος ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§116Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρηκολουθήσαμεν μετ’ ἐξαιρετικῆς προσοχῆς τὴν πολυήμερον συζήτησιν ἐπὶ τῆς συμβάσεως τῆς ὀρύζης καὶ τοῦ ἀραβοσίτου καὶ ὁμολογοῦμεν, ὅτι ἀπεκομίσαμεν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι, ὁ χειρισμὸς τῆς ὅλης ὑποθέσεως δὲν διεξήχθη μετὰ τῆς σοβαρότητος ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἐπέβαλεν ἕνα θέμα τόσον σπουδαῖον. Ἀνεπτύχθησαν ἐν τῇ Βουλῇ ὅλαι αἱ ἀπόψεις καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἂν παρετείνετο ἡ συζήτησις, θὰ προσετίθετο τὶ νέον. Οὔτε ἡ Βουλὴ εἶναι τὸ ἁρμόδιον Σῶμα, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ προβῇ εἰς λεπτομερεστέραν ἔρευναν τοῦ ζητήματος καὶ εἰς ἔκδοσιν ἀποφάσεως. Δι’ αὐτὸ συμμεριζόμεθα τὴν πρότασιν περὶ καταρτισμοῦ Ἐπιτροπῆς ἐξεταστικῆς, ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι θὰ ἐξετασθῇ μόνον τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἡ ἐπερώτησις. Τὸ ἄλλο ζήτημα τῆς γενικῆς εἰσαγωγῆς, πολιτικῶς ἦλθεν παρεμπιπτόντως καὶ ἀποτελεῖ θέμα ἐντελῶς ξεχωριστόν. Ἑπομένως ἐὰν τὰ συνδέσωμεν θὰ σημαίνῃ ὅτι τὸ παραπέμπομεν εἰς τὰς καλλένδας. Τὸ ἐνδιαφέρον ὅλων μας εἶναι νὰ φθάσῃ ἡ ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς ὅσον οἷόν τε ταχύτερον πόρισμα. Ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ τάξουμε προθεσμίαν, διότι δὲν γνωρίζομεν ποῖα στοιχεῖα θὰ ζητήσῃ ἡ Ἐπιτροπή, ἐν τῇ ἐξελίξει τῆς ἐρεύνης της καὶ ἂν θὰ εἶναι τὰ στοιχεῖα ταῦτα ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ ἢ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν εἶναι νὰ ἐκφράσωμεν τὴν εὐχὴν πρὸς τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως ὑποβάλῃ τὸ πόρισμά της ὅσον οἷόν τε ταχύτερον καὶ θὰ ἀντιληφθοῦν καὶ τὰ ἴδια ὅτι, συμφέρον καὶ τοῦ Σώματος καὶ τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ πολιτικοῦ κόσμου εἶναι τὸ πόρισμά της νὰ ἔλθῃ τὸ ταχύτερον ἐνώπιον ἡμῶν. Ἑπομένως τασσόμεθα ὑπὲρ τῆς συστάσεως ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ μόνον τὸ θέμα τῆς προμηθείας τῆς ὀρύζης.

§117Γ. ΜΕΛΑΣ. (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ἤκουσα μετὰ προσοχῆς τὰς ἀνακοινώσεις τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τόσας συνεδριάσεις ἀπησχόλησε τὸ Σῶμα, ἦτο τὸ θέμα τῆς ὀρύζης. Ἐὰν παρεμπιπτόντως ἀνέκυψεν ἄλλο θέμα, εἶναι ἕνα γεγονὸς λεπτομερειακόν. Ἀλλ’ εἶναι ἀναμφισβήτητον ἐν τούτοις, ὅτι ἀνέκυψε καὶ δὴ μὲ κάποιαν ζωηρότητα θέμα τὸ ὁποῖον καθάπτεται ὑποθέσεως, διὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει συμφέρον καὶ διὰ τὸ Ἔθνος καὶ διὰ τὴν κοινοβουλευτικὴν ἱστορίαν μας, νὰ χυθῇ πλῆρες φῶς. Ἄρα, εἴτε εἰς τὴν αὐτὴν Ἐπιτροπήν, εἴτε παραλλήλως τεθῇ, πάντως νομίζω, ὅτι εἶναι τεθειμένον τὸ θέμα καὶ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀντίρρησις εἰς τὸ νὰ προχωρήσουν ἀμφότεραι αἱ ἔρευναι αὗται, ἐπ’ ἀγαθῷ, ἐπαναλαμβάνω, τῆς ἠθικῆς τάξεως, τὴν ὁποίαν ὅλοι ποθοῦμεν καὶ θέλομεν νὰ ὑπηρετήσωμεν πιστῶς ὅταν εἰσερχώμεθα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ μόνον ἀγαθὸν ἐκ τούτου, ἔχει νὰ προκύψῃ διὰ τὴν ἠθικὴν γενικώτερον καὶ τὸν σεβασμὸν καὶ τὸ κῦρος, τὸ ὀφειλόμενον ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Κοινοβουλίου πρὸς τὸ Ἔθνος.

§118Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν διὰ τὸν σχηματισμὸν καὶ δευτέρας Ἐπιτροπῆς διὰ τὸ γενικὸν αὐτὸ θέμα.

§119Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ὡς ἐνθυμεῖται ἡ Βουλὴ εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν ἐγὼ εἶχον εἰσηγηθῆ μίαν πρότασιν ὅπως εὐρυνθῇ τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς. Νομίζω ὅτι καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐκ μέρους τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Κάντζια, κατηγγέλθησαν χαριστικαὶ πράξεις εἰς τὸ ζήτημα τῶν εἰσαγωγῶν, ἀλλὰ καὶ διάχυτοι κυκλοφοροῦν φῆμαι εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι οἱ κατὰ καιροὺς ὑπουργοὶ τόσον τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ὅσον καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, προέβησαν εἰς χαριστικὰς πράξεις. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι καίτοι τὸ ζήτημα εἶναι παρεμπίπτον, ὀφείλομεν νὰ δεχθῶμεν, ὅτι εἶναι τεθειμένον ἐνώπιον τοῦ Κοινοβουλίου καὶ ἔχομεν κάθε συμφέρον νὰ τὸ ἐκκαθαρίσωμεν. Δὲν θὰ ἔχωμεν ἀντίρρησιν νὰ γίνουν δύο Ἐπιτροπαί, μία διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς ὀρύζης καὶ δευτέρα διὰ τὸ θέμα γενικώτερον τῶν εἰσαγωγῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν καθορισμὸν προθεσμίας, νομίζω ὅτι, πρέπει εἰς τὸ ἔργον τῶν Ἐπιτροπῶν νὰ τάξωμεν προθεσμίαν, διαφωνῶ ἐν τούτῳ πρὸς τὸν κ. Γονατᾶν. Νὰ θέσωμεν προθεσμίαν 45 ἡμερῶν διὰ τὸ θέμα τῆς ὀρύζης καὶ τριῶν μηνῶν διὰ τὰς εἰσαγωγὰς γενικώτερον.

§120Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι εἶναι ὥριμος ἡ Βουλή, νὰ δεχθῇ τὸν διαχωρισμὸν τῆς Ἐπιτροπῆς εἰς δύο, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ καταστήσῃ τὸ ἔργον εὐχερέστερον. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς προθεσμίας, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἐπιβάλωμεν. Διότι ἐν τῇ ἐξελίξει τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐὰν προκύψουν στοιχεῖα χρήζοντα περαιτέρω ἐρεύνης καὶ καθιστῶντα ἀδύνατον τὴν τακτοποίησιν ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας τοῦ θέματος, τί θὰ γίνῃ; Οὐδεμία ἀμφιβολία, ὅτι ὅλοι εὐχόμεθα ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἡ ὁποία ἀπὸ μηνῶν βασανίζει τὸ πανελλήνιον καὶ ἡ ὁποία εἶναι συνδεδεμένη στενώτατα μὲ τὸν πολιτικὸν κόσμον τῆς χώρας, νὰ λήξῃ τὸ ταχύτερον. Χωρὶς λοιπόν, νὰ ἐπιβάλωμεν δέσμευσιν νὰ διατυπώσωμεν τὴν εὐχὴν, αἱ δύο Ἐπιτροπαὶ νὰ περαιώσουν τὸ ἔργον των τὸ ταχύτερον.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται τὴν σύστασιν δύο Ἐπιτροπῶν ἐξ ὧν ἡ μία διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς ὀρύζης καὶ ἡ ἑτέρα διὰ τὴν ἀσκηθεῖσαν πολιτικὴν ἐπὶ τῶν εἰσαγωγῶν. Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται ἅπαντες οἱ βουλευταί).

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Παρακαλῶ νὰ ὁρίσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν μελῶν ἑκάστης Ἐπιτροπῆς. Δέχεσθε νὰ ἀποτελεσθοῦν ἐξ 21 βουλευτῶν ἑκάστη;

§123ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἶναι πολλοί. Νὰ ὁρίσωμεν 15 δι’ ἑκάστην Ἐπιτροπήν.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἑκάστη Ἐπιτροπὴ θὰ ἀπαρτισθῇ ἐκ 15 βουλευτῶν, ὁριζομένων κατ’ ἀναλογίαν ἐξ ὅλων τῶν κομμάτων. Θὰ ἐκφρασθῇ ἡ εὐχὴ πρὸς αὐτὰς, ὅπως περαιώσουν τὸ ἔργον των τὸ δυνατὸν ταχύτερον.

§125Ν. ΜΑΛΙΝΔΡΕΤΟΣ. Θὰ ἔπρεπε τὰ μέλη τῶν Ἐπιτροπῶν νὰ ὁρισθοῦν διὰ κληρώσεως.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§127ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.45′ μ.μ.)