1948.07.08

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 87η

Πέμπτη 8 Ἰουλίου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.55′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Λουλακάκης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βογιατζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Διεθνοῦς Συνεργασίας βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Ν. Ἀντωνόπουλος καταθέτει τὸ κάτωθι ἔγγραφον: Ἔχων ὑπ’ ὄψιν τὸ ἄρθρ. 5 τοῦ Καταστατικοῦ τῆς Διακοινοβουλευτικῆς Ἑνώσεως τῆς ὁποίας ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ ἀποτελεῖ ἐνεργὸν μέλος. Ἀνακοινῶ πρὸς αὐτὴν τὴν κάτωθι ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἑνώσεως ἀποτελουμένην ἐκ τῶν ἀντιπροσώπων 24 Κοινοβουλίων καὶ συνελθόντος τὴν 7ην Ἀπριλίου ἐ. ἔ. ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Λόρδου Σταγκὶτ ἐν Νικαίᾳ, ψηφισθεῖσαν ὁμοφώνως καὶ ὑπὸ τὰς ἐπευφημίας ὅλων τῶν παρόντων μελῶν. «Καθ’ ἣν ὥραν τὰ Κράτη διασπῶσι τὴν ἀλληλεγγύην ἥτις τὰ συνέδεε κατὰ τὸν πόλεμον καὶ φαίνονται ἐγκαταλείποντα τὰ κοινὰ αὐτῶν ἰδανικά. Τὸ Συμβούλιον τῆς Διακοινοβουλευτικῆς Ἑνώσεως συνελθὼν ἐν Νικαίᾳ καὶ ἐκπροσωποῦν τὰ Κοινοβούλια τοῦ Κόσμου, ὄργανον οὐχὶ τῶν Κυβερνήσεων ἀλλὰ τῶν λαῶν ἀπευθύνεται πρὸς τοὺς ἄνδρας καὶ τὰς γυναῖκας ὅλων τῶν χωρῶν καὶ καλεῖ αὐτοὺς νὰ διαθέσωσι ὅλας τὰς δυνάμεις ὑπὲρ τῆς εἰρήνης καὶ τῆς διεθνοῦς συνεννοήσεως. Βαθέως πεπεισμένοι ὅτι τρίτος παγκόσμιος πόλεμος θὰ καταστῇ ἀδύνατος ἐὰν οἱ λαοὶ ἀντιταχθῶσιν εἰς αὐτὸν καὶ ὅτι μία πραγματικὴ κατανόησις τῶν συμφερόντων των θὰ ἑνώσῃ αὐτοὺς εἰς μίαν θερμὴν ἐπιθυμίαν νὰ ζήσουν ἐν εἰρήνῃ. Τὸ Συμβούλιον καλεῖ τοὺς λαοὺς νὰ ἀσκήσωσι πίεσιν ἐπὶ τῶν Κυβερνήσεών των διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐπιστροφὴ εἰς τὸ πνεῦμα τῆς συνεργασίας τὸ ὁποῖον ἥνωσε αὐτοὺς κατὰ τὸν ὑπὲρ τῆς Ἐλευθερίας ἀγῶνά των. Εἶναι πράγματι ἀνάγκη ὅπως τεθῇ ἀμέσως τέρμα εἰς πᾶσαν ἐπιθετικὴν πολιτικὴν καὶ ὅπως ληφθῶσι τὰ πλέον δρακόντια μέτρα τόσον κατὰ τῶν ὑποβοηθούντων τὴν διεθνῆ σύρραξιν ὅσον καὶ κατὰ πάσης φιλοπολέμου ἐπιθετικῆς προπαγάνδας ὁποθενδήποτε προερχομένης. Τὸ Διακοινοβουλευτικὸν Συμβούλιον ζητεῖ ἀπὸ πάντα τὰ Κοινοβούλια τοῦ κόσμου νὰ συμμετάσχουν δραστηρίως εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτὸν ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως μιᾶς γενικῆς καὶ σταθερᾶς εἰρήνης. Ἀθῆναι τῇ 2 Ἰουλίου 1948

Ὁ ἀνακοινῶν βουλευτὴς

Ν. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου Πατρῶν διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κατάθεσιν σχεδίου ψηφίσματος, καταργοῦντος ὑφιστάμενα εἰδικὰ ἐπιδόματα, καὶ ζητούντων τὴν καταψήφισιν τοῦ τοιούτου σχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Παλαιοημερολογιτῶν περιοχῆς Πατρῶν διαμαρτυρομένων δι’ ἐπέμβασιν Ἐκκλησίας πρὸς στραγγαλισμὸν θρησκευτικῆς των ἐλευθερίας καὶ ζητούντων τὴν κατοχύρωσιν τῆς ἐλευθερίας τῆς θρησκευτικῆς των συνειδήσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Εἰσαγωγικοῦ Ἐμπορίου Πατρῶν ζητοῦντος ἀναστολὴν τηρήσεως λογιστικῶν βιβλίων, κατάργησιν τῆς ἐπαυξήσεως τοῦ ἐπιτηδεύματος, καὶ μείωσιν πολεμικῆς εἰσφορᾶς. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συλλόγου Καπνοπωλῶν καὶ λιανοπωλητῶν Πατρῶν παραπονουμένων κατὰ τοῦ Ἐφόρου Πατρῶν διὰ τὴν μὴ ἀπαλλαγήν των ἀπὸ τῆς τηρήσεως ἐμπορικῶν βιβλίων καὶ ζητούντων ὅπως κατὰ τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ 578)48 Ν. Δ. ἀπαλλαγῶσιν τῆς πρὸς τήρησιν βιβλίων ὑποχρεώσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πατρῶν διαμαρτυρομένης διὰ τελείαν ἐγκατάλειψιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς περιφερείας Πατρῶν ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας ὡς καὶ διὰ τὴν ἀγρίαν δολοφονίαν τῶν ὑπὲρ ἑξήκοντα χωροφυλάκων κατὰ τὴν ἐπίθεσιν Χαλανδρίτσης καὶ τὴν καταστροφὴν ἐργοστασίου Γλαῦκος ζητεῖ δὲ διενέργειαν ἀνακρίσεων πρὸς παραδειγματικὴν τιμωρίαν ὑπευθύνων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδης, καταθέτει ἐντονωτάτην τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συν)σμῶν Πατρῶν διὰ τὴν ἀνθρωποσφαγὴν τῆς Χαλανδρίτσης ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν θεωρεῖ ὑπαιτίους τῆς καταστροφῆς τοὺς ἐκεῖ στρατιωτικοὺς ἁρμοδίους εἰς τοὺς ὁποίους καταλογίζει ἐγκληματικὴν ἀδράνειαν καὶ ἀνικανότητα, ἐκφράζει ἀπόλυτον πίστιν ὅτι σφαγὴ ὑπερεξήκοντα χωροφυλάκων ἠδύνατο νὰ προληφθῇ ἐὰν εἰς ἱκανοτέρας στρατιωτικὰς χεῖρας εὑρίσκετο ἡ ἀσφάλεια τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας καὶ προσκαλεῖ ὑπουργὸν Στρατιωτικῶν διατάξῃ ἀνακρίσεις κατὰ ὑπευθύνων καὶ ἐπιβάλῃ ἀμέσως κυρώσεις. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδης καταθέτει τηλεγραφικὴν αἴτησιν τοῦ Συλλόγου Προσωπικοῦ Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου Πατρῶν διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κατάθεσιν ψηφίσματος καταργοῦντος ὑφιστάμενα εἰδικὰ ἐπιδόματα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Χ. Πιπιλιάγκας δι’ ἀναφορᾶς του διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς περιφερείας Πτολεμαΐδος εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀνταρτῶν καὶ ζητεῖ ὁπλισμὸν καὶ πυρομαχικὰ πρὸς προστασίαν τῶν οἰκογενειῶν τῶν μαχομένων εἰς Γράμμον. Οἱ βουλευταὶ Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. κ. Χ. Στεργιόπουλος καὶ Ν. Πετρίδης καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Λαμίας καὶ τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Ἐπαγγελματιῶν Λαμίας ζητούντων μείωσιν τοῦ φόρου εἰς τὸ ἐλάχιστον λόγῳ τῆς ἀφαντάστου οἰκονομικῆς των ἐξαθλιώσεως καὶ τῆς δεινῆς κρίσεως τοῦ ἐμπορίου. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης καὶ Ἄρτης κ. Π. Γαρουφαλιᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Πρεβέζης ζητοῦντος τὴν ἄμεσον ἀποστολὴν στεγαστικῶν ὑλικῶν καὶ ἔγκρισιν δαπάνης διὰ κατασκευὴν ἀναλόγων παραγκῶν πρὸς στέγασιν τῶν σεισμοπαθῶν. Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης καὶ Ἄρτης κ. Π. Γαρουφαλιᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συλλόγου Δικηγορικοῦ Ἰατρικοῦ Ἐμπορικοῦ, Ἐργατικοῦ Κέντρου κλπ. Πρεβέζης ζητούντων τὴν ἄμεσον ἀποστολὴν λυόμενων οἰκιῶν, ἐπισκευὴν τῶν δυναμένων νὰ ἐπισκευασθῶσιν κλπ., πρὸς στέγασιν τῶν σεισμοπλήκτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας τῶν ἐργατῶν τῆς Ἑλλάδος, ζητούντων τὴν ἄμεσον ἐπέκτασιν τῆς ἰσχυούσης παρ’ ἡμῖν ἐργατικῆς καὶ κοινωνικῆς νομοθεσίας καὶ εἰς τὴν προσφάτως ἐνσωματωθεῖσαν Δωδεκάνησον. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Φ. Μανουηλίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀλεξανδρουπόλεως, διαμαρτυρομένου δι’ εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ σαρωθροχόρτου καὶ ζητεῖ τὴν ἀκύρωσιν ἀδειῶν, ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς καὶ ἔλεγχον ὑπευθύνων. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Φ. Μανουηλίδης καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Νομάρχου Ἕβρου διὰ τὴν οἰκτρὰν οἰκονομικὴν κατάστασιν εἰς ἣν εὑρίσκονται οἱ σηροτρόφοι Σουφλίου, οἵτινες ζητοῦν τὴν χορήγησιν δανείων ἐπὶ ἐνεχύρῳ νωπῶν κουκουλίων παρ’ Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Ἀδαμάντιος Νικολαΐδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Παντοπωλῶν Λαρίσης ζητούντων τὴν ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς τηρήσεως λογιστικῶν βιβλίων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Σωτηρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Αἰγίου ὡς καὶ αἰτήσεις, δι’ ὧν διεκτραγωδεῖται ἡ ἐκ τῆς συνεχοῦς κατὰ τῆς πόλεως δράσεως τῶν ἀνταρτῶν, οἰκονομικὴ ἀπαθλίωσις τῶν ἐμπόρων καὶ ζητεῖται ἡ ἀναστολὴ τοῦ νόμου περὶ τηρήσεως λογιστικῶν βιβλίων καὶ ἡ κατὰ 30% μείωσις τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Σωτηρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Καρεΐκων, Προέδρου Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἄρλας, Κοινότητος Φράγκας κλπ., διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῶν σταφιδοπαραγωγῶν καὶ ζητούντων ὅπως ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ ἐμπορία τοῦ σταφιδοκάρπου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Σωτηρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Καπνοπωλῶν λιανοπωλητῶν Πατρῶν, αἰτούντων ὅπως ἀπαλλαγῶσι τῆς τηρήσεως λογιστικῶν βιβλίων. Οἱ βουλευταὶ Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. κ. Χ. Στεργιόπουλος καὶ Ν. Πετρίδης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργοληπτῶν Φθιωτιδοφωκίδος, διαμαρτυρομένων ἐντόνως, καθ’ ὅσον διὰ τὴν διατεθεῖσαν πίστωσιν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς ἐξ 600 ἑκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Λαμίας, δὲν ἐγένετο δημοπρασία ὡς οἱ κείμενοι νόμοι ὁρίζουν, ἀλλὰ ἐδόθη ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου ἄνευ δημοπρασίας ἀποκλεισθέντων οὕτω τῆς ἐργασίας ταύτης τῶν ἐργολάβων τῆς περιφερείας Φθιώτιδος ἀλλὰ καὶ ἐπὶ βλάβῃ πιθανῶς τοῦ Δημοσίου καθ’ ὅσον διὰ δημοπρασίας ἦτο ἐνδεχόμενον ἢ μᾶλλον βέβαιον ὅτι θὰ ἐπετυγχάνετο ἔκπτωσις ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ Δημοσίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Σωτηρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου Πατρῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν ὑφισταμένων εἰδικῶν ἐπιδομάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Σωτηρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πατρῶν διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀνταρτῶν ἐξ ἧς γεγονότα Χαλανδρίτσης καὶ ὁ ἄδικος θάνατος τόσων ἀνδρῶν χωροφυλακῆς καὶ πολιτῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Π. Οἰκονομίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου λιανοπωλητῶν Καπνοπωλῶν Πατρῶν, ζητούντων ὅπως ἀπαλλαγῶσι τῆς ὑποχρεώσεως τῆς τηρήσεως λογιστικῶν βιβλίων. Ἀνακοινῶ τὴν ἀκόλουθον τηλεγραφικὴν (διαμαρτυρίαν) τοῦ βουλευτοῦ Κοζάνης κ. Χρ. Πιπιλιάγκα. Πρόεδρον Βουλῆς Ἀθήνας Ἐντὸς ἑβδομάδος τρὶς προσεβλήθη ὑπὸ συμμοριτῶν πόλις Πτολεμαΐδος καὶ δεκάκις Κοινότητες περιφερείας διαθέτουσαι ἔνοπλα τμήματα. ΣΤΟΠ. Πυρπολήσεις Δημοσίων κτιρίων καὶ λεηλασίαι οἰκιῶν λαμβάνουν χώραν ΣΤΟΠ. Κυβέρνησις ἀδιαφορεῖ ἀπολύτως διαδραματιζόμενα ἀκραίαν ταύτην Ἀκριτικὴν Ἐπαρχίαν μειώνουσα μαχητικότητα ἀγωνιζομένου λαοῦ δι’ ἀστόχων κομματικῶν ἐνεργειῶν. ΣΤΟΠ. Πλὴν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν ἐπιδειξασῶν ἐνδιαφέρον διὰ τραγικὴν θέσιν πόλεως καὶ περιοχῆς καὶ μὴ δυναμένων ἐνισχύσωσιν ἐπαρκῶς, οὐδεὶς ἕτερος ἐνδιεφέρθη δι’ ὕπαρξιν δεινοπαθούσης ἐπαρχίας Ἑορδαίας. ΣΤΟΠ. Εὑρισκόμενος ἀπὸ δεκαημέρου μεταξὺ μαχομένων τμημάτων καὶ ἔχων ἰδίαν ἀντίληψιν τραγικῆς θέσεως πληθυσμοῦ διαμαρτύρομαι ἐντόνως ἐνώπιον Σώματος διὰ κλασσικὴν ἀδιαφορίαν Κυβερνήσεως καὶ οὐχὶ ἐθνικὴν ἐνέργειαν διαφόρων ὀργάνων ἀσυναισθήτως μειωνόντων ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα μας ΣΤΟΠ. Ζητοῦμεν ὁπλισμὸν καὶ πυρομαχικὰ συνεχίσωμεν ἀγῶνα πρὸς προστασίαν οἰκογενειῶν ἀδελφῶν μας μαχομένων Γράμμον ΣΤΟΠ. Παρακαλῶ παροῦσα διαμαρτυρία ἀναγνωσθῇ ὁλόκληρος λάβῃ γνῶσιν Βουλή. Χρυσόστομος Πιπιλιάγκας Βουλευτὴς Κοζάνης. Οἱ κ.κ. Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ (Ὑπ. Δημ. Ἔργων) καὶ Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1944–45 (Βʹ περίοδος) 1945–46, 1946–47 καὶ 1947–48 πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Οἱ κ.κ. Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατιωτικῶν) καὶ Α. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ (Ὑπ. Ναυτικῶν) καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως τῆς εἰς Συμμαχικοὺς Στρατοὺς καὶ Ε. Ο. Ε. Α. ὑπηρεσίας ὡς στρατιωτικῆς τοιαύτης». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Δαπέργολας, Δ. Παπανικολάου, Β. Μητσόπουλος, Γ. Κουγιουμτζόγλου, Ι. Τιρρῆς καὶ Ε. Μαρινάκης καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ προσθήκης εἰς τὴν παρ. 1 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 456, «περὶ ἐπιβολῆς ἐφ’ ἅπαξ φόρου εἰς βάρος τῶν εἰσαγωγέων διὰ τὰ εἰσαχθέντα εἴδη ἀπὸ 11 Νοεμβρίου 1944 μέχρι 31 Μαρτίου 1947». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 475)47 «περὶ τρόπου ὑπολογισμοῦ καὶ ἐξοφλήσεως ἀπαιτήσεων ἐκ πολεμικῶν ἢ μὴ ἀτυχημάτων ἐπισυμβάντων εἰς ἐργάτας θαλάσσης» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 435)48 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τῆς παρ. 1 τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ νόμου 340)47». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 701)1948 Α. Ν. «περὶ ἀπαλλαγῆς τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου ἀπὸ τοῦ ἐπὶ τῶν δωρεῶν φόρου». Ἡ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 320 τῆς 19)19 Ἀπριλίου 1947 Ν. Δ. περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀνθυπομοιράρχων». Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ συμπληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων Ἀξιωματικῶν τοῦ Σώματος Οἰκονομικοῦ ἐλέγχου» καὶ 2) «περὶ ἀναγνωρίσεως τῆς εἰς συμμαχικοὺς στρατοὺς καὶ τὰς Ε.Ο.Ε.Α. ὑπηρεσίας ὡς στρατιωτικῆς τοιαύτης». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Καλαμαρᾶς, Φ. Μακρῆς, Γ. Πλατῆς, Ε. Ἀλιπράντης, Ε. Γονῆς, καὶ Γ. Τζωρτζόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κλπ. καὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 19 τοῦ 1944 «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Παπαδόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς εἰδικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὰς Ἐθνικὰς Ὀργανώσεις Ἐσωτερικῆς Ἀντιστάσεως». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Λαμπριανίδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς ὁμάδας καὶ Ἐθνικὰς Ὀργανώσεις Ἐσωτερικῆς Ἀντιστάσεως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Ψαρρὸς, Μ. Βολουδάκης, Ε. Λουλακάκης, Λ. Μακκᾶς, Ν. Σπέντζας καὶ Α. Λαμπριανίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀναγομένων εἰς τὴν περὶ στεγάσεως νομοθεσίαν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Παπαδόπουλος, Π. Δαπέργολας καὶ Λ. Λαμπριανίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὰς Ἐθνικὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Γιαννόπουλος, Γ. Καλαντζόπουλος, καὶ Κ. Θεοφανόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προαγωγῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Παπαγεωργίου καὶ Δ. Κούτσικας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν χωροφυλακῆς τῶν τελούντων εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐκτὸς θέσεως καὶ ὀργανικῶν θέσεων».

§5Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὀλίγας λέξεις, κ. Πρόεδρε, νὰ μοῦ συγχωρήσετε πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως διὰ τὴν τραγικὴν κατάστασιν τῆς Πελοποννήσου. Εἰς Χαλανδρίτσαν κατεσφάγησαν 62 χωροφύλακες, εἰς δὲ τὸ Καλὸ Νερὸ τῆς Κυπαρισσίας οἱ συμμορῖται ἀνέτρεψαν γεφύρας καὶ τὴν σιδηροδρομικὴν γραμμήν, ἐπίκειται δὲ ἡ ἐπίθεσις κατὰ τῆς Κυπαρισσίας. Τί λέγει τέλος πάντων ἐπ’ αὐτῶν ἡ Κυβέρνησις; Οὐδεμίαν διαβεβαίωσιν δύναται νὰ παράσχῃ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ θὰ παρακολουθῶμεν ἀπαθεῖς τὴν ἄδικον σφαγὴν τοῦ Πελοποννησιακοῦ λαοῦ;

§6Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Δὲν ἔχει πλέον λόγον ὑπάρξεως ἡ Βουλὴ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀρνεῖται νὰ δεχθῇ τὸν ἔλεγχον διὰ τὴν τραγικὴν κατάστασιν τῆς Πελοποννήσου καὶ τὴν παντελῆ ἔλλειψιν ἀσφαλείας ἐν αὐτῇ.

§7Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§9Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἀποτίσω φόρον τιμῆς, εἰς τοὺς ἥρωας ὑπερασπιστὰς τῆς ἰδιαιτέρας μου Πατρίδος Χαλανδρίτσης Πατρῶν. Κατὰ τὴν πρωΐαν τῆς 5ης τρέχοντος μηνὸς μέγας ἀριθμὸς ἀνταρτῶν ὑπολογιζόμενος περὶ τοὺς 1500, ἀφοῦ προηγουμένως κατέστρεψαν τὸ μεγαλύτερον μηχάνημα τοῦ ὑδροηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου Γλαύκου Πατρῶν, ἐπετέθησαν κατὰ τῆς Χαλανδρίτσης, ἡ ὁποία ἐφρουρεῖτο ἀπὸ 70 καὶ μόνον ὁπλίτας χωροφύλακας, καίτοι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιτεθέντων κατὰ τῆς Χαλανδρίτσης ἀνταρτῶν, ἦτο παμμέγιστος, ἐν τούτοις οἱ φρουροί, ἀξιότιμοι κύριοι, δὲν ἐκλονίσθησαν, ἀπὸ τῆς 5ης πρωϊνῆς μέχρι τῆς 2ας ἀπογευματινῆς, οἱ ἥρωες αὐτοὶ ἠγωνίζοντο ἀναμένοντες βοήθειαν. Ὅταν ὅμως κατὰ τὴν 2αν ἀπογευματινὴν ἐξηντλήθησαν τὰ πολεμοφόδιά των, καὶ ὅταν ἡ βοήθεια δὲν εἶχεν ἔλθει ἀκόμη, δὲν ἐπτοήθησαν καὶ τότε, ἀλλὰ ἔκαμαν μίαν ἡρωϊκὴν ἔξοδον. Ἐξῆλθον ὡπλισμένοι ἀπὸ τὸ διοικητήριον, καὶ ἐξῆλθον ἀξιότιμοι κύριοι, ὄχι διὰ νὰ διαφύγουν, διότι ἠδύνατο νὰ διαφύγῃ ἕνα μέρος τούτων, ἀλλὰ ἀντεμετώπισαν ἅπαντες τοὺς ἀντάρτας καὶ εὗρον ἅπαντες σχεδὸν τὸν θάνατον διότι οἱ πλεῖστοι ἐφονεύθησαν ἐκτὸς 19 οἱ ὁποῖοι ἐτραυματίσθησαν. Κύριοι, αἱ δέλτοι τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορίας γέμουν ἀπὸ τοιούτου εἴδους ἡρωϊκὰς πράξεις. Ἀλλὰ ἡ πρᾶξις τῶν ἐλευθέρων πολιορκουμένων τῆς Χαλανδρίτσης, εἶναι πρᾶξις ὄχι ἡρωϊκή, εἶναι πρᾶξις αὐτοθυσίας, ἀποτελεῖ πρᾶξιν, ἡ ὁποία ἀνάγεται εἰς τὰς πράξεις τῆς ἐποποιΐας. Ἐφονεύθησαν, κύριοι, οἱ: «... (ἀναγινώσκει) ...». Ἅπαντες δὲ οἱ ἄλλοι πλὴν τῶν 19 τραυματισθέντων. Παρακαλῶ λοιπόν, κ. συνάδελφοι, νὰ ὑποκλιθῶμεν εὐλαβῶς πρὸ τῆς σκιᾶς τῶν ἡρώων αὐτῶν. Καὶ παρακαλῶ νὰ ἀποτίσωμεν φόρον τιμῆς, καὶ νὰ ἐκφράσωμεν τὴν εὐγνωμοσύνην τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἰς τοὺς ἥρωας αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι πράγματι ἐπέδειξαν μίαν ἐξαιρετικὴν καὶ ἀξίαν ἐξαιρετικῆς προσοχῆς γενναιότητα. Αὐτό, κύριοι, εἶχον νὰ ἀναγγείλω. Δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ζητήσω εὐθύνας. Τὸ ζήτημα τῶν εὐθυνῶν ....

§10Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ αὐτὸ ὑπάρχει διότι ὑπάρχουν καὶ εὐθῦναι.

§11Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ζήτημα τῶν εὐθυνῶν κατὰ τὴν γνώμην μου δὲν εἶναι ζήτημα τῆς παρούσης στιγμῆς, καθ’ ἣν ἐποχὴν ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς καταγάγει ἰδίως εἰς τὸν Γράμμον τὴν θυσίαν καὶ τὰς πράξεις τὰς ἡρωϊκὰς ἄνευ προηγουμένου. Ἐγὼ τουλάχιστον νομίζω ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν δικαιούμεθα νὰ προβῶμεν εἰς ἔλεγχον, διότι πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ὁ ἔλεγχος θὰ δημιουργήσῃ μίαν κατάστασιν, ἴσως δὲ καὶ χαλάρωσιν τοῦ ἠθικοῦ τοῦ στρατοῦ. Ἕνα ὑποχρεούμεθα νὰ κάμωμεν. Νὰ κάμωμεν μίαν ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς συμμάχους διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ στρατοῦ. Ἡ Ἑλλὰς δὲν ζητεῖ μέσα εἰς ἔμψυχον ὑλικόν. Ἔχει ἀνθρώπους, ἔχει ὅλον τὸν λαὸν μαζί της, ἕτοιμον νὰ πολεμήσῃ. Ζητεῖ μόνον νὰ τῆς παραχωρηθοῦν τὰ ὑλικὰ μέσα. Ὅπλα, τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ νὰ νικήσωμεν· διότι θὰ νικήσωμεν τὸ ταχύτερον, ἀλλὰ μὲ ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγωτέρας θυσίας, τοὺς ἀντάρτας.

§12Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν γενικωτέρων Κυβερνητικῶν εὐθυνῶν, δὲν εἶναι ἡ ὥρα κατὰ τὴν ὁποίαν προϋτιθέμεθα νὰ τὸ θέσωμεν. Κάνωμεν λόγον περὶ τοπικῶν διοικητικῶν εὐθυνῶν διὰ τὰς ὁποίας ὑπάρχει ἐν Πάτραις κοινὴ συνείδησις. Ὑπῆρξαν ἐπανειλημμένως ἐκδηλώσεις ἀναξιότητος, ἐκεῖ προσώπων, καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι καθ’ ὅμοιον τρόπον ἀντιμετώπισε τὰ πράγματα, καὶ ὅτι σκέπτεται νὰ λάβῃ ἄμεσα μέτρα. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ὑπάρξῃ ἐπίσημος διαβεβαίωσις τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, διότι ὁ τόπος εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀνεχθῇ τὴν συνέχισιν τόσον ἐνόχου ἀναξιότητος.

§13Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἀπηυδήσαμεν, παρακαλοῦντες, συνιστῶντες καὶ ἐκλιπαροῦντες τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως λάβῃ πάντα τὰ προσήκοντα μέτρα ἵνα σταματήσῃ ἡ αἱματοχυσία, εἰς τὴν Πελοπόννησον, καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν Νομὸν Πατρῶν, καὶ Ἀχαΐας. Ἔσπευσα νὰ πληροφορήσω, ὅτι βαρύτατα σφάλματα διεπράχθησαν, ἀπὸ τοὺς ἐκεῖ ἡγήτορας. Ἔμειναν οἱ ὑπερασπισταὶ, ἐπὶ πολλὰς ὥρας ἄνευ πυρομαχικῶν, ἐνῶ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφοδιασθοῦν ὥστε νὰ ὑπάρχῃ περίσσεια, καὶ ἀφοῦ μάλιστα ἀνεμένετο, δεδομένου ὅτι εἶχον γίνει ἐπανειλημμέναι κρούσεις πρὸ πολλῶν ἡμερῶν. Πιστεύω ἀπολύτως, κ. Πρόεδρε, ὅτι διεπράχθησαν σφάλματα, διότι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἐπιθέσεως τῶν Καλαβρύτων ἐνῷ εἰς Πάτρας ἦσαν μηχανοκίνητα, παρέμεινον εἰς Πάτρας, καὶ δὲν ἐστέλλοντο εἰς τὰ Καλάβρυτα, παρὰ μόνον μετὰ τὴν καταστροφήν, ἐνῷ ἐὰν εἶχον σταλῆ προηγουμένως δὲν νομίζω ὅτι θὰ κατεστρέφοντο τὰ Καλάβρυτα. Παρακαλῶ λοιπὸν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ διατάξῃ ἀνακρίσεις καὶ νὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις.

§14Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὅλοι οἱ αἰφνιδιασμοὶ τῆς Πελοποννήσου οἱ ὁποῖοι ἐκόστισαν τὴν ζωὴν ἑκατοντάδων ἀνδρῶν καὶ ζημίας δισεκατομυρίων, ὀφείλονται εἰς τὰ μετόπισθεν. Ἡ εὐθύνη ἀνήκει εἰς τὰ μετόπισθεν. Ἀτυχῶς ὅμως οὐδέποτε ἐζητήθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἡ εὐθύνη αὐτή. Ἡ Κυβέρνησις οὐδέποτε ἠρεύνησε τοὺς λόγους, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἔγιναν οἱ αἰφνιδιασμοί. Ἐκεῖ ὑπέστησαν τὰς βαρυτάτας ἀπωλείας συντεταγμένα στρατιωτικὰ τμήματα. Ὑπέστησαν βαρυτάτας ἀπωλείας δύο διλοχίαι. Ἔγιναν οἱ αἰφνιδιασμοὶ τοῦ Γυθείου καὶ τῶν Καλαβρύτων, καὶ ὅλοι αὐτοὶ οἱ αἰφνιδιασμοί, ὀφείλονται εἰς προδοσίαν τῶν μετόπισθεν. Ἡ Κυβέρνησις ἀτυχῶς κοιμᾶται ὑπὸ Μανδραγόραν, οὐδέποτε ἐζητήθη ἡ ἀνεύρεσις τῶν εὐθυνῶν αὐτῶν, καὶ ἡ Πελοπόννησος, ἐξακολουθεῖ νὰ σφάζεται κατὰ τὸν τραγικώτερον τρόπον μὲ τὴν σκληρὰν ἀδιαφορίαν τῆς Κυβερνήσεως.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§16Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Θ’ ἀκούσετε τὸ ἐπίσημων ἀνακοινωθὲν διὰ τὰ γεγονότα τῆς Χαλανδρίτσης. (Ἀναγινώσκει τὸν ἀνακοινωθὲν ἔχον οὕτω): Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ Ἐμπιστευτικὸν Διεύθυνσις Αʹ.

Β.Σ.Τ. 902)4.7.48

ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Λεπτομεροῦς προσβολῆς Χαλανδρίτσης. Διὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν 1. Ἡ προσβολὴ ἐγένετο τὴν 05.00′ ὥραν τῆς 5ης Ἰουλίου ὑπὸ τῶν συγκροτημάτων Ἀχαΐας καὶ Γορτυνίας δυνάμεως πλέον τῶν 1000 συμμοριτῶν. 2. Ἡ φρουρὰ ἀνήρχετο εἰς 70 χωροφύλακας καὶ ΜΑΥ. Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἐνεπλάκη εἰς σκληρὸν ἀγῶνα πρὸ δὲ τῆς ἰσχυρᾶς πιέσεως τῶν συμμοριτῶν, ἠναγκάσθη νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ κτίριον τοῦ Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς, ὁπότε οἱ συμμορῖται εἰσῆλθον εἰς τὴν Κωμόπολιν καὶ προέβησαν εἰς λεηλασίας. 3. Πρὸς ἐνίσχυσιν ἐκινήθησαν ἐκ Πατρῶν τμήματα Πεζικοῦ μετὰ Τεθωρακισμένων, ἅτινα ἐνεπλάκησαν εἰς ἀγῶνας μετὰ τῶν συμμοριτῶν ἐπὶ τῶν Β. τῆς Χαλανδρίτσης ὑψωμάτων ἀπὸ τῆς 10.30′ ὥρας. Ὁμοίως ἐκινήθη διλοχία τοῦ 618 Τ. Π. ἐξ Αἰγίου μέσῳ Πατρῶν, ἥτις ἐπενέβη εἰς τὸν ἀγῶνα ἀπὸ τῆς 12.00′ ὥρας. Αἱ ἀνωτέρω ἐνισχύσεις τῇ συνδρομῇ τῆς Ἀεροπορίας ἀνέτρεψαν τοὺς συμμορίτας ἐκ τῶν Β. τῆς Χαλανδρίτσης ὑψωμάτων καὶ περὶ τὴν 15.00 ὥραν εἰσῆλθον εἰς αὐτήν. 4. Ἡ φρουρὰ μέχρι τῆς 14.30′ ὥρας ἠγωνίζετο ἡρωϊκῶς κατέχουσα τὸ κτίριον τοῦ Σταθμοῦ. Τὴν ἰδίαν ὥραν, ἤτοι ἡμίσειαν ὥραν πρὸ τῆς εἰσόδου τῶν ἐνισχύσεων εἰς Χαλανδρίτσαν, ἐπεχείρησε νὰ διασπάσῃ τὸν κλοιὸν καὶ ὑπέστη σοβαρωτάτας ἀπωλείας. Νεκροὶ 39, τραυματίαι 19. Οἱ συμμορῖται ἐγκατέλειψαν 40 νεκρούς. 5. Τὰ ἡμέτερα τμήματα κατεδίωξαν τοὺς συμμορίτας καὶ ὁ ἀγὼν συνεχίσθη εἰς τὰ Ν. Χαλανδρίτσης ὑψώματα μέχρι τῆς ἐπελεύσεως τοῦ σκότους. 6. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω δυνάμεων ἐκινήθησαν ἡ ἑτέρα διλοχία τοῦ 618 Τ. Π. ἐξ Ἀμαλιάδος μέσῳ Πατρῶν πρὸς Σαραβάνι (G. 6680)—Πετρωτὸν (G. 7177) —Λεόντι (G. 8171) καὶ τμήματα τοῦ 22 Τ.Ε. μετὰ τεθωρακισμένων ἐκ Καλαβρύτων πρὸς Κάτω Βλάσια (G. 7959). Αἱ ἀνωτέρω δυνάμεις ἐνεπλάκησαν μετὰ τῶν συμμοριτῶν περὶ τὴν μεσημβρίαν τῆς ἑπομένης 6ης Ἰουλίου εἰς περιοχὴν Λεοντίου (Γ. 81171)—Δεμέστιχα (Γ. 8068) ἄνευ σοβαρῶν ἀποτελεσμάτων. Κατόπιν τῶν γεγονότων τῆς Χαλανδρίτσης καὶ διαμαρτυρίας ἐκ Πατρῶν, ἐστάλη ἀντιστράτηγος πρὸς διενέργειαν ἀνακρίσεων, ὄχι μόνον διὰ τὰ γεγονότα τῆς Χαλανδρίτσης ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ γεγονότα τῶν Λεχαινῶν, διότι παρουσιάσθη μάρτυς αὐτόπτης τῶν ἐπεισοδίων Λεχαινῶν καὶ κατέθεσεν ἐνώπιόν μου, πράγματα τὰ ὁποῖα δέον νὰ τύχωσιν δεούσης ἐρεύνης. Τοῦ μάρτυρος τούτου μὴ εὑρισκομένου ἐν Πάτραις ἔλαβον ἔνορκον κατάθεσιν ἐν τῷ Ὑπουργείῳ, τὴν ὁποίαν παρέδωσα εἰς τὸν ἀντιστράτηγον ὁ ὁποῖος θὰ ἐνεργήσῃ τὰς δεούσας ἀνακρίσεις, τὸ πόρισμα τῶν ὁποίων θὰ ἀνακοινωθῇ εἰς τὴν Βουλήν.

§17Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Γνωρίζετε ὅτι κατὰ τὸ Πάσχα συνέβησαν γεγονότα εἰς τὴν ὀρεινὴν Κορινθίαν. Ἐν τούτοις οἱ ἴδιοι κατηγορούμενοι κατέχουν τὰς θέσεις των. Παρακαλῶ νὰ μάθητε ἐὰν ἐλήφθησαν μέτρα ἢ ἐὰν διετάχθησαν πράγματι ἀνακρίσεις.

§18Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημ. Τάξεως). Θὰ ἐπεθύμουν καὶ ἐγὼ νὰ ἀποτίσω φόρον τιμῆς, εἰς τὸ Σῶμα τῆς χωροφυλακῆς τὸ ὁποῖον ἐπολέμησε μὲ τόσην ἐξαιρετικὴν γενναιότητα, ἐναντίον μιᾶς ἐπιθέσεως ἀποτελουμένης ἀπὸ πολὺ μεγαλυτέρας δυνάμεις. Πράγματι ὁ ἡρωϊσμὸς καὶ ἡ αὐτοθυσία τῶν ἀξιωματικῶν, ὑπαξιωματικῶν καὶ ἀνδρῶν τῆς χωροφυλακῆς, ὑπῆρξεν ἀνταξία, καὶ ἐφάμιλλος τῆς ἐποποιΐας ἄλλων προγενεστέρων ἐνόπλων δυνάμεων τοῦ Ἔθνους. Θὰ λάβω κάθε μέτρον διὰ τὰς οἰκογενείας τῶν θυμάτων τῆς ἡρωϊκῆς αὐτῆς ἀντιστάσεως τῆς χωροφυλακῆς, καὶ μέτρα διὰ τὴν ἠθικὴν ἀμοιβὴν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διεσώθησαν. Ἔδωσα ἐξ ἄλλου ἐντολὴν εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῆς χωροφυλακῆς νὰ μεταβῇ εἰς Πάτρας, διὰ νὰ παρακολουθήσῃ ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὴν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἔρευναν, ἄλλως τε πέραν αὐτοῦ δὲν ἔχω ἁρμοδιότητα.

§19Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Καὶ διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς ἐνισχύσεως τῆς χωροφυλακῆς δὲν θὰ δοθῇ λόγος;

§20Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐπὶ ἑνὸς πολυπαθοῦς θέματος, τοῦ ἐπιδόματος ἐπιφυλακῆς τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Πρὸ ἡμερῶν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐβεβαίωσε τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ζήτημα θὰ λυθῇ. Καὶ ἐδήλωσα τότε, ὅτι εὔχομαι νὰ μὴ χρειασθῇ νὰ ἐπανέλθω. Φαίνεται ὅμως, ὅτι ἡ εὐχή μου δὲν εἰσηκούσθη καὶ ἀναγκάζομαι νὰ ἐπανέλθω. Ἡ καθημερινὴ ἀνακοίνωσις ἀπράκτων συσκέψεων ἀποτελεῖ ἐμπαιγμόν. Ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος καὶ τὴν ἀνακοίνωσιν τῆς λύσεως. Ἀποτελεῖ στοιχειῶδες καθῆκόν της.

§21Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Τὸ θέμα τὸ ἔχουν ἀφ’ ἑνὸς ὁ Πρόεδρος καὶ ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἀμερικανικῆς ἀποστολῆς καὶ εὑρίσκεται ὑπὸ συζήτησιν μεταξὺ αὐτῶν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Βαμβέτσος, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, ἔχει τὸν λόγον.

§23Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, χθὲς ὅταν ὁ γενικὸς εἰσηγητὴς ἀνέπτυσσε τὰς ἰδέας του ἐπὶ τοῦ Συντάγματος, ἐπικροτούντων πάντων, καὶ ἡμῶν καὶ τοῦ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐλέχθη ὅτι, πρέπει νὰ ἀποδίδεται εἰδικὴ προσοχὴ εἰς τὴν σοβαρότητα τῆς ἀσκήσεως τοῦ νομοθετικοῦ ἔργου. Ἤθελα, λοιπόν, νὰ ἐρωτήσω: Νομίζετε ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκοῦμεν σοβαρῶς τὸ νομοθετικὸν ἔργον, ὅταν αἱ ἡμερήσιαι διατάξεις ἔρχωνται τὴν μεσημβρίαν τῆς αὐτῆς ἡμέρας; Πότε θὰ εἶναι δυνατὸν οἱ βουλευταὶ νὰ μελετήσουν τὰ νομοσχέδια. Τώρα, ποὺ δὲν ἔχετε πολὺ δουλειά, νὰ κάμετε δύο ἡμέρας ἐνωρίτερα τὴν ἡμερησίαν διάταξιν καὶ νὰ τὴν διανείμετε.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐξαρτᾶται μόνον ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον. Ἐκθέσεις ἐπὶ τῶν διαφόρων νομοθετημάτων ἐκκρεμοῦν εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς, εὐθὺς δὲ ὡς κατατεθοῦν ἀναγράφονται τὰ σχετικὰ νομοσχέδια εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§25Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ τὴν Βουλήν. Ἐὰν δὲν ἔχετε νομοσχέδια ὥριμα νὰ τὰ ἀφήσετε διὰ τὴν ἑπομένην. Τὴν ἡμερησίαν διάταξιν πρέπει νὰ τὴν ἔχωμεν τὸ ὀλιγώτερον 24 ὥρας πρὸ τῆς συζητήσεως. Ἐπίσης ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ ἑξῆς: Ἕνα νομοσχέδιον περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς τραυματίας κλπ., εἶχεν εἰσαχθῆ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν μὲ 6 ἄρθρα. Μετὰ τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐγένετο νέον νομοσχέδιον μὲ 14 ἄρθρα, τὸ ὁποῖον δὲν εἰσήχθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὅτι εἶναι τὸ ἴδιον νομοσχέδιον, διότι περιέχει νέας διατάξεις καὶ παρακαλῶ νὰ διαβιβασθῇ καὶ αὐτὸ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1948 –1949».

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τῆς προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1948–49». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 475)47 «περὶ τρόπου ὑπολογισμοῦ καὶ ἐξοφλήσεως ἀπαιτήσεων ἐκ πολεμικῶν ἢ μὴ ἀτυχημάτων ἐπισυμβάντων εἰς ἐργάτας θαλάσσης». Ὁ κ. Α. Τριανταφυλλίδης, ὡς εἰσηγητής, ἔχει τὸν λόγον.

§29Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, κύριοι βουλευταί, ἀφορᾷ ἐξοφλήσεις ἀπαιτήσεων πρὸς θύματα τοῦ ἐμπορικοῦ μας ναυτικοῦ, λόγῳ πολεμικῶν ἀτυχημάτων εἰς ἐργάτας θαλάσσης. Ἔχω νὰ σᾶς εἴπω σχετικῶς τὰ ἑξῆς: Αἱ ἀποζημιώσεις τῶν δικαιουμένων ἔγιναν κανονικώτατα εἰς τὸ ἀκέραιον παρὰ τοῦ Α.Ο.Κ.Π., καὶ ἀπορῶ πῶς λέγουσιν, ὅτι κακῶς ἠμείφθησαν καὶ ἀπεζημιώθησαν. Τοῦτο δὲ καταφαίνεται καὶ ἐκ τοῦ νόμου 2116)39 ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Α.Ο.Κ.Π. Διὰ νὰ ἀντιληφθῇ πρακτικώτερον ἡ Βουλὴ τὸ πρᾶγμα, θὰ σᾶς ἀναφέρω μερικοὺς ἀριθμοὺς ἀπὸ μίαν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν ἔχω ἐνώπιόν μου. Πλοίαρχος τοῦ ἐμπορικοῦ ναυτικοῦ, ὁ ὁποῖος βάσει τοῦ νόμου 551 θὰ ἀπεζημιώνετο μὲ 518 £ ἀπεζημιώθη βάσει τοῦ Ν. 2116 μὲ 943, δηλαδὴ ἀπεζημιώθη σχεδὸν εἰς τὸ διπλάσιον. Ὑποπλοίαρχος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπληρώνετο βάσει τοῦ νόμου 551 θὰ ἀπεζημιώνετο μὲ 518 £ ἀπεζημιώθη μὲ 754 £. Ἀνθυποπλοίαρχος ἀπεζημιώθη μὲ £ 754 ἐνῷ βάσει τοῦ παλαιοῦ νόμου θὰ ἐπληρώνετο μὲ 406 £. Ναύτης, ὁ ὁποῖος θὰ ἀπεζημιώνετο μὲ 289 £ ἀπεζημιώθη μὲ 566 £. Βλέπετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι διαφορὰ τοῦ Ν. 551 καὶ τοῦ Ν. 2116 εἶναι τεραστία εἰς ἀποζημίωσιν, σχεδὸν εἰς τὸ διπλάσιον. Φαίνεται, ὅτι δικηγόροι εἰδικοὶ ἐπλησίασαν τὰ θύματα καὶ τοὺς ἐζήτησαν νὰ ἀναλάβουν τὰς ὑποθέσεις των ἐργολαβικῶς καὶ κατ’ ἀποκοπήν. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον σκοπὸν ἔχει ὅπως διὰ τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 1 καὶ 2 σαφῶς ἑρμηνευθοῦν καὶ διευκρινισθοῦν αἱ διατάξεις περὶ ἀποζημιώσεως λόγῳ πολεμικῶν ἀτυχημάτων. Ἀλλὰ τὰ θύματα ταῦτα διὰ τὸ ἕνα καὶ αὐτὸ ἀτύχημα, πρέπει νὰ σᾶς εἴπω χάριν τοῦ δικαίου, ἔλαβον μίαν ἀποζημίωσιν σοβαρωτάτην, ὡς σᾶς ἀνέφερα προηγουμένως, μίαν σύνταξιν ἀπὸ τὸ δημόσιον, καὶ μίαν σύνταξιν τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου. Δηλαδὴ ἔλαβον τριῶν εἰδῶν παροχὰς διὰ τὸ αὐτὸ ἀτύχημα. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐπαρκῶς ἀπεζημιώθησαν καὶ ὅσον ὄχι ἄλλοι ἀτυχήσαντες. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον κατὰ συνέπειαν καλῶς ἐμελετήθη καὶ ἡ ἁρμοδία Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία τὸ ἐξήτασεν ἐπισταμένως καὶ ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰς τρεῖς παροχὰς, τὸ ἐψήφισεν ὁμοφώνως. Νομίζω λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει, ἄνευ οὐδεμιᾶς τροπολογίας. Διὰ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 1 οἱ δικαιούμενοι ἐργάται θαλάσσης, τῶν ὁποίων αἱ ἀποζημιώσεις κατὰ τὸ Ν. Διάταγμα 475 τοῦ 1947 τρέπονται εἰς λίρας Ἀγγλίας, θεωροῦνται πωληταὶ συναλλάγματος ἐπὶ Λονδίνου καὶ δικαιοῦνται ΜΗΟΝ βάσει τοῦ Ν. Διατάγματος 481. Ἐπίσης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν ὅπως τὰ πληρώματα τῶν ἐπιτάκτων ὑπὸ τῶν ἀρχῶν κατοχῆς ὡς καὶ τῶν πετρελαιοκινήτων τύχουν ἀποζημιώσεως ὑπὸ τοῦ Α.Ο.Κ.Π. ἐφ’ ὅσον δὲν ἦσαν ἠσφαλισμένα παρ’ αὐτοῦ, καὶ ἀποζημιοῦνται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 551 ὑπὸ τῶν πλοιοκτητῶν ὡς τοῦτο καθορίζεται εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοθετήματος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 1, αὕτη διακρίνεται ὑπὸ τῆς ἀρχῆς, ὅτι ἀναβιοῦντος τοῦ κεφαλαίου ἀναβιοῦν καὶ οἱ τόκοι. Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι βουλευταί, εἶναι πολὺ ὀρθόν, καὶ αἱ διδόμεναι ἑρμηνεῖαι καὶ διευκρινήσεις, χάριν τῆς ἀληθείας ὑπὸ τῶν πραγματικῶν γεγονότων ἔχουσι καλῶς καὶ προτείνω, κύριοι βουλευταί, ἵνα ψηφισθῇ ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον.

§30Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Πρὶν κατέλθητε τοῦ βήματος, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ἐπὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 1 κάμνετε αὐθεντικὴν ἑρμηνείαν. Ἐξ ὅσων πρὸ ὀλίγου μᾶς εἴπατε προκύπτει ὅτι ὑπάρχουν ἐκκρεμεῖς δίκαι. Ἐλάβατε γνῶσιν τοῦ σχεδίου Συντάγματος τοῦ κατατεθέντος ὑπὸ τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς, τοῦ ὁποίου χθὲς καὶ προχθὲς ἐγένετο μακρὰ εἰσήγησις καὶ ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτει ὅτι ἡ Συντ. Ἐπιτροπὴ καὶ ὡς ἐφάνη καὶ τὸ Σῶμα εἶναι διατεθειμένον νὰ δεχθῇ ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται αὐθεντικὴ ἑρμηνεία νόμων ἐπὶ ἐκκρεμῶν δικῶν, ἡ ὁποία θὰ ἐπηρέαζε τὰς ἐκκρεμεῖς αὐτὰς δίκας; Θέλετε τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ θέσωμεν ἕνα κανόνα δικαίου διὰ τοῦ Συντάγματος, νὰ ἐκδίδωμεν νόμους εὑρισκομένους εἰς ἄκραν ἀντίθεσιν πρὸς αὐτὰς τὰς γενικὰς ἀρχάς;

§31Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Γίνεται μία ἀδικία, ἡ ὁποία πρέπει νὰ διορθωθῇ, εἰς βάρος τοῦ Α.Ο.Κ.Π. καὶ τῶν πλοιοκτητῶν.

§32Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐπεμβαίνετε εἰς τὰ ἔργα τῶν δικαστηρίων.

§33Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μοῦ διέφυγε νὰ σᾶς ἀναφέρω εἶναι τὸ ἑξῆς: Οἱ δικηγόροι τῶν χηρῶν καὶ τῶν ὀρφανῶν ἐνόμισαν ὅτι εἶχεν ὑποχρέωσιν ὁ Α.Ο.Κ.Π. νὰ καταβάλῃ τὰ ⅔ καὶ τὸ ⅓ οἱ πλοιοκτῆται, ἡ ἀντίληψις αὕτη εἶναι ἀπολύτως ἐσφαλμένη μὴ βασιζομένη εἰς οἱανδήποτε διάταξιν ...... (δὲν ἠκούσθη).

§34Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ νόμου 18)1944 ἐξηνεμίσθησαν αἱ ἀπαιτήσεις ἀποζημιώσεως ἀπολεσθέντων ναυτεργατῶν. Τὴν ἀδικίαν αὐτὴν ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀπαιτήσεις τῶν ναυτεργατῶν ἦλθε νὰ ἱκανοποιήσῃ νεώτερος νόμος τοῦ 1946. Μετὰ τὸν νόμον αὐτὸν παρέμειναν ὡρισμέναι κατηγορίαι ναυτεργατῶν ἄνευ ἀποζημιώσεως, ἐκεῖνοι δηλαδὴ οἱ ὁποῖοι πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 2116 δὲν εἶχον ἀποζημιωθῇ καὶ περὶ τῶν ὁποίων δὲν προέβλεπεν ὁ νόμος 2116. ἐπὶ ἀτυχημάτων θαλάσσης καὶ ἐπὶ πλοίων ἐπιτάκτων. Ἐξεδόθη ὁ νόμος 385 τοῦ 1947 καὶ ὁ 475 ὁ ὁποῖος ἠθέλησε νὰ δώσῃ καὶ εἰς αὐτὰ τὰ θύματα ὡρισμένην ἀποζημίωσιν. Δυστυχῶς, ἐκ κακῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου ἐγεννήθησαν ἀμφισβητήσεις καὶ ναυτεργάται, οἱ ὁποῖοι πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ἄνω νόμου δὲν ἐδικαιοῦντο νὰ λάβουν οὐδεμίαν ἀποζημίωσιν καὶ οἱ ὁποῖοι δυνάμει τούτου ἐδικαιώθησαν πλήρως καὶ εἰσέπραξαν 11 καὶ 20 ἑκ., ὠχυρώθησαν ὄπισθεν τῆς ἀσαφείας αὐτῆς τοῦ νόμου καὶ ἐζήτησαν ἀπὸ τοὺς ἐφοπλιστὰς νὰ τοὺς καταβάλουν πάλιν δευτέραν ἀποζημίωσιν καίτοι εἶχον εἰσπράξει παρὰ τοῦ Α.Ο.Κ.Π. τὴν νόμιμον ἀποζημίωσίν των. Βεβαίως ἡ ἀσάφεια αὐτὴ τοῦ νόμου, ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, δὲν ζημιώνει τὸ Κράτος, ἀλλὰ μόνον τοὺς ἐφοπλιστάς. Ἐκ τῆς διατάξεως ὅμως τοῦ ἄρθρου 21 τοῦ νόμου 475, οἱ ἐφοπλισταὶ οἱ πληρώσαντες διὰ δευτέραν φορὰν ἔχουν δικαίωμα ἀναγωγῆς κατὰ τοῦ Α.Ο.Κ.Π. Οὕτω θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ τοῦ ὄντως παραδόξου φαινομένου, οἱ ναυτεργάται οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπρεπε νὰ πάρουν τίποτε, δυνάμει τοῦ Α.Ν. 18)1944, ὅπως οἱ καταθέται, ὅπως ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶχον λαμβάνειν ἐκ δανείων, καὶ οἱ ὁποῖοι δυνάμει εὐεργετικοῦ νόμου, ἐδικαιώθησαν καὶ ἔλαβον ἀποζημίωσιν, λόγῳ ἀσαφείας τοῦ νόμου νὰ πληρωθῶσι δὶς ἀποζημίωσιν ἀπὸ τὸν Α.Ο.Κ.Π., ἀφοῦ οἱ καταβαλόντες ἀποζημίωσιν ἀσφαλισταὶ θὰ στραφῶσι κατὰ τοῦ Α.Ο.Κ.Π. καὶ θὰ ζητῶσι τὴν πληρωμὴν τῶν καταβληθέντων ποσῶν. Ἐὰν ὁ ΑΟΚΠ ὑποχρεωθῇ νὰ καταβάλῃ τὰς ἀποζημιώσεις αὐτάς, τὰς ὁποίας ζητοῦν οἱ ναυτεργάται, τότε δὲν θὰ ἔχῃ κεφάλαια διὰ νὰ ἀποζημιώσῃ τὰ θύματα τῆς Χειμάρας. Ὅπως πληροφοροῦμαι, αἱ ἀποζημιώσεις διὰ τὰ θύματα αὐτὰ ἀνέρχονται εἰς 800 ἑκ. Κατὰ τὸ ἥμισυ ἦτο ἠσφαλισμένη εἰς Ἀγγλικὴν ἀσφάλειαν ἡ ὁποία ἤδη ἄγνωστόν μας διὰ ποίους λόγους ἀρνεῖται νὰ πληρώσῃ τὴν ἀποζημίωσιν καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν πιθανὸν νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ἑξῆς σημεῖον, διὰ νὰ μὴ στερήσῃ τῆς ἀποζημιώσεως καὶ ἀσφαλείας ἐκ μέρους τῶν Ἀγγλικῶν ἀσφαλειῶν τὰ θύματα, νὰ ὑποχρεώσῃ τὸν ΑΟΚΠ νὰ δώσῃ εἰς τὰ θύματα τῆς Χειμάρας τὴν νόμιμον ἀποζημίωσιν. Νομίζω λοιπόν, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἠθικὴ βάσις διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῆς ἐξ ἀσαφείας τοῦ νόμου προηγηθείσης εἰς βάρος τοῦ ΑΟΚΠ ἀδικίας, πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὴν διὰ τοῦ νομοσχεδίου προτεινομένην λύσιν, ἔστω καὶ ἐὰν ἐν τῷ σχεδίῳ τοῦ Συντάγματος προβλέπεται ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται διὰ νόμου νὰ γίνεται αὐθεντικὴ ἑρμηνεία.

§35Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ποία εἶναι ἡ ἠθικωτέρα βάσις; Νὰ ἐπεμβαίνωμεν εἰς τὰ ἐκκρεμῆ ἔργα τῶν δικαστηρίων ἢ οἱαδήποτε ἄλλη οὐσιαστικὴ λύσις;

§36Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Βεβαίως δὲν πρέπει δι’ ἑρμηνευτικῶν νόμων νὰ γίνεται ἐπέμβασις εἰς τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν, πλὴν ὅμως κάθε κανὼν ἔχει καὶ τὴν ἐξαίρεσίν του καὶ ἐὰν εἰς μίαν ἐνέργειαν ὑπάρχῃ ἠθικὴ βάσις, αὕτη εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ γίνηται. Ἐὰν ἐγὼ θέλω νὰ σᾶς δώσω 100 δραχμὰς καὶ ἐκ παραδρομῆς ὅταν σᾶς τὰς δίδω, σᾶς δώσω καὶ ἓν χαρτονόμισμα τῶν 10 λιρῶν, μοῦ φαίνεται ὅτι εἶναι δίκαιον καὶ ἠθικὸν νὰ ζητήσω νὰ μοῦ ἐπιστρέψητε τὸ ἐκ παραδρομῆς παραδοθὲν ὑμῖν χαρτονόμισμα τῶν 10 λιρῶν. Ἐὰν θέλετε νὰ εἴμεθα σύμφωνοι πρὸς τὴν κατάστασιν πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι τὸ Κράτος ἀνεγνώρισε τὸ δίκαιον τῶν ναυτεργατῶν καὶ τοὺς ἀπεζημίωσε πλήρως, ἀλλὰ ὅλην αὐτὴν τὴν ἱστορίαν τὴν κάμνουν οἱ ὡρισμένοι δικηγόροι, οἱ ὁποῖοι ἐργολαβικῶς ἀναλαμβάνουν τὰς ὑποθέσεις αὐτάς, λαμβάνουν δὲ ποσοστὸν ἀνερχόμενον πολλάκις εἰς 50%. Λοιπὸν νομίζω ὅτι δι’ αὐτοὺς τοὺς 20–30 ἐκ τῆς ἀσαφείας τοῦ νόμου ὠφελουμένους παρανόμως δικαιούχους, δὲν πρέπει νὰ ζημιώσωμεν τὸν ΑΟΚΠ καὶ νὰ ὠφελήσωμεν τοὺς ἐκ τῆς ἀσαφείας τοῦ νόμου δημιουργήσαντας τὰς δίκας τῶν ἐργολαβικῶς ἀναλαβόντας αὐτὰς δικηγόρων.

§37Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐγὼ συμφωνῶ ὅτι ἡ ἐργολαβία δίκης εἶναι κάτι τι τὸ κακοήθες καὶ ὅτι θὰ πρέπει ἡ νομοθεσία νὰ ἐπέμβῃ καὶ νὰ ὁρίσῃ ἀνώτατον ποσοστόν, πέραν τοῦ ὁποίου θὰ εἶναι ἄκυροι αἱ συμβάσεις. Ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§38Ν. ΚΑΜΠΑΝΗΣ. Ἐγὼ λέγω ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ τακτοποιηθῇ ἐκ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, θὰ εἶναι ὁ ΑΟΚΠ καὶ νομίζω ὅτι ὁ ΑΟΚΠ θὰ πρέπει νὰ προστατευθῇ.

§39Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ τιθεμένη καὶ δι’ ἄλλων νομοσχεδίων καὶ διὰ τοῦ παρόντος ἀρχὴ τῆς ἐκδόσεως ἑρμηνευτικῶν νόμων ὅταν μάλιστα οἱ νόμοι οὗτοι θίγουν δικαστικὰς ἀποφάσεις ἐκδιδομένας βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως τούτου τὸ προτεινόμενον νομοσχέδιον πάσχει τὰς ἑξῆς ἀτελείας. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις λέγει ὅτι ὁ νόμος 2116 κατὰ τὴν ἔκδοσίν του, δηλαδὴ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1939, περιελάμβανε μόνον τὰ ἀτυχήματα θανάτου καὶ ὄχι τῆς ὁλικῆς καὶ τῆς μερικῆς ἀνικανότητος καὶ ὅτι δῆθεν τὰ ἀδικήματα ταῦτα προσετέθησαν διὰ τοῦ ἐκτελεστικοῦ διατάγματος τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη τὸν Μάρτιον τοῦ 1940. Τὸ κείμενον καὶ τοῦ νόμου καὶ τοῦ διατάγματος εὑρίσκονται ἐνώπιόν μου. Δὲν ἔχουν καμμίαν ἀπολύτως διαφορὰν καὶ ἑπομένως παραμένει τελείως ἀδικαιολόγητος ἡ ἔκθεσις κατὰ τὸ σημεῖον τοῦτο. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω διατὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἡ ὁποία συνέταξε τὴν ἔκθεσιν ταύτην, ἐπεκαλέσθη τοῦτο τὸ ἀβάσιμον στοιχεῖον, διότι ὡς εἶπον ὁ νόμος 2116 κατὰ τὴν ἀρχικήν του διατύπωσιν, σαφῶς ὁμιλεῖ περὶ ἀτυχημάτων θανάτου, ὁλικῆς καὶ μερικῆς ἀνικανότητος. Τὸ ἱστορικὸν τοῦ θέματος σᾶς τὸ ἐξέθεσεν ὁ εἰσηγητὴς συνάδελφος ἐξ Ἀττικῆς.

§40Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ σᾶς διευκολύνω. Ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3; Δὲν ἔχω ἀπολύτως καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ τὸ ἀπαλείψω. Θὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλὴν διὰ ποῖον λόγον τὸ ἔβαλον. Συμπληρώνει ἕνα νόμο, διὰ νὰ εἶναι ἀρτιώτερος. Ἀλλὰ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ τὸ ἀπαλείψω.

§41Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Ἀσφαλῶς τὸ ἄρθρον 3 εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σαφῶς ἄγει εἰς τὴν ἀλλοίωσιν τοῦ κειμένου τοῦ νόμου 2116, τὸ ὁποῖον κείμενον εἶναι ἀπολύτως σαφὲς διότι λέγει: «Οἱ κατὰ τὸν..... (ἀναγινώσκει)........». Αὐτὸ ἀκριβῶς ἐν προκειμένῳ μᾶς ἐνδιαφέρει. Ὁ ὀργανισμὸς ὁ ἀσφαλιστικὸς ἔκαμεν ὅ,τι αἱ κοινωνικαὶ ἀσφαλίσεις διὰ τὰ ἀτυχήματα τοῦ νόμου 551. Ἔδωσε δηλαδὴ τὴν φερεγγυότητα τοῦ ὀργανισμοῦ πρὸς κάλυψιν τῆς ἀποζημιώσεως ἐξ ἐργατικῶν ἀτυχημάτων. Διότι ὑπῆρχεν ἐνδεχομένως ἀφερεγγυότης τοῦ ὑποχρέου. Ἐν προκειμένῳ δι’ ἄλλους λόγους ὄχι δι’ ἀφερεγγυότητα τῶν ἐφοπλιστῶν, ἐκρίθη σκόπιμον νὰ ἱδρυθῇ ὁ ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμὸς ὁ ὁποῖος ὑποκαθιστᾷ τοὺς ὑποχρέους πλοιοκτήτας εἰς τὴν καταβολὴν τῆς ἀποζημιώσεως. Τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἔδιδεν ὁ ΑΟΚΠ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι κατώτερα τῶν ποσῶν τὰ ὁποῖα δικαιοῦται ὁ παθὼν κατὰ τὸν νόμον 551. Ὀρθώτατα λοιπὸν λέγει ἐδῶ, ἕνα μέρος θὰ ἀποζημιωθῇ ἀπὸ τὸν ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμόν, ἂν δὲ δὲν καλυφθῇ ὁλόκληρος ἡ ἀξίωσις τοῦ παθόντος, ἔχει δικαίωμα νὰ στραφῇ οὗτος κατὰ τοῦ ἀρχικοῦ ὑποχρέου καὶ νὰ ἀναζητήσῃ τὴν διαφοράν. Καὶ ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις. Αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ ἐξεδόθησαν ὅπου ὑπῆρχεν ἔδαφος ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως τοῦ νόμου, μετὰ ἔρευναν καὶ τῆς οὐσίας καὶ τοῦ νόμου. Ἂν δὲν ὑπῆρχεν ἔδαφος ἐφαρμογῆς, διότι αἱ ἀποζημιώσεις τοῦ ΑΟΚΠ ἐκάλυπτον ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ νόμου 551, δὲν θὰ εἴχομεν ἔκδοσιν ἀποφάσεων δικαστικῶν. Διατὶ λοιπὸν μᾶς ζητεῖται ἡ αὐθεντικὴ ἑρμηνεία τῆς διατάξεως. Ὀρθῶς λοιπὸν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας προβαίνει εἰς τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου 3. Μετὰ τὴν ὑποχώρησιν αὐτήν, κ. ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ εἴπω. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ὅμως νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Βαμβέτσος. Οἱ δικηγόροι ὑπάρχουν δι’ ἀμφότερα τὰ μέρη τῶν διαδίκων καὶ διὰ τοὺς προσφεύγοντας εἰς τὰ δικαστήρια καὶ διὰ τοὺς ἀμυνομένους. Καὶ νομίζω ὅτι κατὰ τοῦτο ἠδικήσαμεν ἴσως δικηγόρους, οἱ ὁποῖοι εἶναι τεταγμένοι ἐκ τοῦ νόμου, ἀκριβῶς, διὰ τὴν προάσπισιν τῶν συμφερόντων τῶν διαδίκων. Ἂν δὲ πρόκειται νὰ μᾶς ἐνοχλήσῃ ἡ ὕπαρξις δικηγόρων, θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἐνοχλήσῃ ἡ ὕπαρξις δικηγόρων τῶν ὠργανωμένων συμφερόντων. Τοιαῦτα δὲ ἐννοῶ τὰ συμφέροντα τῶν ἐφοπλιστῶν καὶ ὄχι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐτάφησαν εἰς τοὺς διαφόρους ὠκεανούς.

§42Σ. ΤΡΙΑΝΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, σκοπὸς τοῦ νομοθετήματος εἶναι πῶς νὰ ἀπαλλαγῇ ὁ ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμὸς τῆς καταβολῆς δὶς τῆς ἀποζημιώσεως διὰ τὰ θύματα πολέμου. Καὶ τοῦτο γίνεται συνεπείᾳ μιᾶς παρερμηνείας ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη. Μία παράλειψις, τοῦ Ν. Δ. 475, ἡ ὁποία ἠδύνατο νὰ συμπληρωθῇ ἐκ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ νόμου αὐτοῦ ἐκ μέρους τῶν δικαστηρίων, ἐχορήγησε τὸ δικαίωμα εἰς τὰ θύματα πολέμου νὰ πληρωθοῦν δίς, καὶ ἀπὸ τὸν ὀργανισμὸν καὶ ἀπὸ τοὺς ἐφοπλιστάς, οἱ ὁποῖοι διὰ ἀναγωγῆς θὰ ἐζήτουν ἀπὸ τὸν ὀργανισμὸν τὴν καταβληθεῖσαν ἀποζημίωσιν. Τὴν παρερμηνείαν αὐτὴν ἔδωκαν, εὐτυχῶς, τὰ κατώτερα δικαστήρια μέχρι τῆς στιγμῆς, διότι αἱ ὑποθέσεις αὐταὶ δὲν ἤχθησαν ἐνώπιον τῶν δευτεροβαθμίων δικαστηρίων ἢ τοῦ Ἀρείου Πάγου, διὰ νὰ ἔχωμεν τὴν ἀκριβῆ τήρησιν τοῦ νόμου. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἤδη ἔχομεν μίαν ἀπόφασιν εἰρηνοδικειακήν, διατὶ νὰ μὴ κάμωμεν μίαν ἑρμηνείαν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι πρὸς ὄφελος τῶν θυμάτων, τὰ ὁποῖα σήμερον ἐκμεταλλεύονται διάφοροι ἐπιτήδειοι. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ οὐσιαστικῆς ἀπόψεως θὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὰ θύματα ἔχουν ἀποζημιωθῆ ἀπὸ τὸν Α.Ο. Κ.Π. περισσότερον ἀπὸ τὰ ἄλλα θύματα καὶ περισσότερον ἀπὸ τὴν ἀποζημίωσιν, τὴν ὁποίαν ὁρίζει ὁ Ν. 551. Ἀλλὰ καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν διαθέτῃ ὡρισμένον κεφάλαιον ὁ ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμός, θὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ πάλιν διὰ τὸ συμφέρον καὶ πρὸς ὄφελος τῶν ναυτεργατῶν καὶ τῶν θυμάτων καὶ ἐν γένει τῆς ναυτικῆς οἰκογενείας. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι σοβαρὸν τὸ νὰ λέγωμεν ὅτι δὲν πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐφ’ ὅσον τὰ ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἶναι τόσον πολλὰ καὶ τυπικῶς καὶ οὐσιαστικῶς.

§43ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§44Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριοι βουλευταί, φαντάζομαι ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, πρέπει νὰ ἀντιλαμβάνεται μετὰ τῆς προσηκούσης σοβαρότητος τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ νομοθετικοῦ αὐτῆς ἔργου καί, ἢ πράγματι πιστεύομεν ὅτι πρέπει νὰ ἐπαναφέρωμεν ἕνα ἠθικὸν ρυθμὸν εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, ἢ δὲν τὸ πιστεύομεν. Ἐάν, ὅπως ἐφάνη χθές, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἐγκρίνῃ ἐν τῷ συνόλῳ των τὰς ἀπόψεις τῆς ἐπὶ τοῦ Συντάγματος Ἐπιτροπῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔκδοσιν αὐθεντικῶν νόμων, ἐπηρεαζόντων ἐκκρεμεῖς δίκας, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὅλα τὰ λεχθέντα ἐπιχειρήματα, εἶναι ἄνευ σημασίας, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογήσουν τὴν ἀποδοχὴν τοῦ πρώτου ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου. Κύριοι, ἠκούσατε ὅτι, ἐπὶ τῇ βάσει ἐκδοθέντος νόμου, οἱ ἐνδιαφερόμενοι προσέφυγον εἰς τὰ δικαστήρια, καὶ τὰ δικαστήρια, ἐλέχθη τοῦτο ἀπὸ διακεκριμένον συνάδελφον, ἔκαμον παρερμηνείαν. Μὲ ἄλλας λέξεις ἡ Βουλὴ θὰ μεταβάλῃ τὰς ἑκάστοτε εἰς Ἐφετεῖον, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τῇ ἐμφανίσει ἑνὸς ἐνδιαφερομένου θὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὴν ἐκκρεμῆ δίκην καὶ θὰ λέγῃ ἐὰν τὸ δικαστήριον καλῶς ἢ κακῶς ἡρμήνευσε τὸν νόμον. Ἀντιλαμβάνεσθε δὲ βέβαια τί θὰ συμβῇ ἐὰν διάδικος εἶναι εἷς οἰκονομικῶς ἰσχυρὸς ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος θὰ δύναται νὰ ἐπηρεάζῃ Κυβέρνησιν καὶ Βουλήν. Αὐτό, δι’ ἐμέ, κύριοι, εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτον καὶ ἀνήθικον. Δὲν ἐξετάζω ποία εἶναι ἡ γνώμη τῶν ὑπουργῶν καὶ ἂν καλῶς ἢ κακῶς ἔκριναν τὰ δικαστήρια. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἀποδέχεσθε, κατὰ τεκμήριον τουλάχιστον, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Συντάγματος ἐκπροσωπεῖ τὴν γνώμην τοῦ συνόλου τοῦ Σώματος, ἀπαγορεύεται ἡ ἔκδοσις αὐθεντικῶν νόμων ἐπὶ ἐκκρεμῶν δικῶν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπέμβῃ ὁ νόμος εἰς ἐκκρεμῆ δίκην. Ἐλέχθη, κύριοι, ὅτι τοῦτο ἀφορᾷ ὡρισμένους δικηγόρους συνάπτοντας ἐργολαβικὰς συμβάσεις. Ὀφείλω νὰ δηλώσω ὅτι, κατὰ τὴν τεσσαρακονταετῆ περίπου ἄσκησιν τοῦ δικηγορικοῦ μου ἐπαγγέλματος, οὐδέποτε συνωμολόγησα ἐργολαβικὴν σύμβασιν, διότι θεωρῶ αὐτὴν ἀνήθικον καὶ ἀντιδικηγορικήν. Ἀλλὰ ἀτυχῶς ἡ Νομοθεσία, ἡ ὁποία ἄλλως εἶχεν ὅταν διωρίσθημεν ἡμεῖς δικηγόροι, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη μετεβλήθη καὶ ἐπέτρεψεν αὐτὰς τὰς ἐργολαβικὰς συμβάσεις. Ἔχει κἄτι τι ὑπὲρ ἑαυτῆς ἡ τροποποίησις τῆς Νομοθεσίας. Ὅτι μερικοὶ πτωχοὶ ἐνδιαφερόμενοι, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσφύγουν εἰς τὰ δικαστήρια, διότι δὲν θὰ εἶχον τὰ χρήματα νὰ πληρώσουν, ἐὰν δὲ προσφεύγουν εἰς μίαν τοιαύτην ἐργολαβικὴν σύμβασιν, εἶναι διότι ἡ Νομοθεσία περὶ πενήτων δὲν λειτουργεῖ ἐπιτυχῶς. Ἐξ ἄλλου ἀναγνωρίζω ὅτι, τοιαῦται ἐργολαβικαὶ συμβάσεις ὑπῆρξαν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως περιεχομένου ἀνήθικοι, διότι ἀνεγνώριζον ὑπὲρ τῶν δικηγόρων μεγάλα ποσοστά. Ἑπομένως, νομίζω ὅτι, εἶναι ζήτημα πρῶτον, πόσον εἶναι τὸ ποσοστὸν τὸ νόμιμον. Τὸ νόμιμον ποσοστόν, δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ ἓν ὡρισμένον ποσόν. Θὰ ὁρίσωμεν λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ ἀποκομίσῃ 15–20% τοῦ ὅλου ποσοῦ τοῦ ἀντικειμένου, καὶ πᾶσα περαιτέρω συμφωνία εἶναι ἄκυρος. Δὲν νομίζω λοιπὸν ὅτι εἶναι σπουδαῖον τὸ ζήτημα, ὅτι πληρώνεται ὁ ἐργολάβος δικηγόρος, ἑπομένως τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ νομίζω ὅτι στερεῖται βασιμότητος. Τὸ ἄλλο ἐπιχείρημα εἶναι, τὸ τῆς ἀναγωγῆς τοῦ πλοιοκτήτου κατὰ τοῦ Α.Ο.Κ.Π. Ἐὰν ἡ Βουλὴ νομίζῃ ὅτι τοῦτο δὲν δικαιολογεῖται καὶ ὅτι πρέπει ὁ πλοιοκτήτης νὰ φέρῃ τὴν δαπάνην, δὲν ἔχομεν παρὰ νὰ καταργήσωμεν τὸ δικαίωμα τῆς ἀναγωγῆς κατὰ τοῦ Α.Ο.Κ.Π., ὁπότε δὲν θὰ πληρώσῃ τίποτε. Ἑπομένως οὐδεμία ὑπάρχει ἠθικὴ δικαιολογία, διὰ τὴν ἐκ μέρους ἡμῶν παραβίασιν μιᾶς θεμελιώδους ἀρχῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπαγορεύεται ἡ ἀνάληψις τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας καὶ τὸ ἔργον τῆς δικαιοσύνης. Θὰ παρακαλέσω λοιπόν, τὴν Βουλήν, νὰ διαγράψῃ τὴν ἑρμηνευτικὴν διάταξιν, ἢ ἐὰν θέλετε νὰ τεθῇ διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ νόμος αὐτὸς ὁ ἑρμηνευτικός, ἐφαρμοζόμενος, οὐδαμῶς ἐπηρεάζει τὰς ἐκκρεμεῖς δίκας, προστιθεμένου συγχρόνως, ἐὰν τὸ ἐπιθυμῇ ἡ Βουλὴ, ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς ἀναγωγῆς τοῦ Α.Ο.Κ.Π. αἴρεται, καὶ ἑπομένως πλοιοκτῆται, θὰ πληρώνουν ἄνευ τοῦ δικαιώματος τῆς ἀναγωγῆς.

§45ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶχον ὑποχρέωσιν οἱ πλοιοκτῆται, ἀλλὰ ὁ Α.Ο.Κ.Π., ὁ ὁποῖος ἠσφάλισε τοὺς πλοιοκτήτας.

§46Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐδῶ ἐλέχθη, ὅτι ὑπάρχει ὑποχρέωσις τῶν πλοιοκτητῶν, καὶ ὅτι οἱ πλοιοκτῆται ἔχουν δικαίωμα ἀναγωγῆς ἐναντίον τοῦ Α.Ο.Κ.Π. Ἐὰν τὸ πρᾶγμα ἔχῃ οὕτω, δυνάμεθα νὰ καταργήσωμεν αὐτὸ τὸ δικαίωμα....

§47Σ. ΤΡΙΑΝΤΟΣ. (δὲν ἠκούσθη).

§48Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐγὼ παρέλαβον ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἴπατε σεῖς ὡς εἰσηγητής. Ὑποθέτω ὅτι ὡς εἰσηγητὴς ἐμελετήσατε τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον καὶ εἴπατε σεῖς ἐν τῇ ἀναλύσει ὅτι κατὰ τὴν κειμένην Νομοθεσίαν ἡ ὑποχρέωσις αὐτὴ ἀνήκει εἰς τοὺς πλοιοκτήτας, ὅτι οἱ ἐργάται ἐνήγαγον τοὺς πλοιοκτήτας καὶ ὅτι οἱ πλοιοκτῆται ἤσκησαν ἀναγωγὴν κατὰ τοῦ Α.Ο.Κ.Π. Ἐὰν αὐταὶ αἱ πληροφορίαι σας, τὰς ὁποίας ἐδώκατε ὡς εἰσηγητής, εἶναι ἀκριβεῖς, λέγω ὅτι τὸ ἄτοπον αἴρεται διὰ τῆς καταργήσεως τῆς διατάξεως τῆς ἀναγωγῆς, ὁπότε παραμένει ἡ ὑποχρέωσις εἰς τοὺς πλοιοκτήτας. Ἐὰν τὸ πρᾶγμα ἔχῃ ἄλλως, ἐάν, δηλαδή, ὅπως εἶπον ἕτεροι συνάδελφοι, ἡ ὑποχρέωσις ἀπ’ ἀρχῆς ἦτο ὑποχρέωσις τοῦ Α.Ο.Κ.Π. καὶ ὄχι ὑποχρέωσις τῶν πλοιοκτητῶν, τότε ἡ εἰσήγησις δὲν ὑπῆρξεν ἀκριβὴς ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου καὶ τότε ὑπάρχει μία ἐξ ὑπαρχῆς ὑποχρέωσις τοῦ Α.Ο.Κ.Π. Ὁπωσδήποτε, εἴτε τὸ ἓν εἴτε τὸ ἄλλο συμβαίνει, δὲν δυνάμεθα, κύριοι, ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπελήφθημεν τῆς συζητήσεως τοῦ Συντάγματος νὰ ἐκδίδωμεν ἑρμηνευτικοὺς νόμους πρὸς ἐπέμβασιν εἰς δικαστικὰς ὑποθέσεις, δὲν δυνάμεθα νὰ μεταβληθῶμεν εἰς δευτεροβάθμιον δικαστήριον. Ἐὰν τὸ πρωτοβάθμιον δικαστήριον ἐξέδωκε μίαν ἀπόφασιν ἡ ὁποία εἶναι ἐσφαλμένη, οἱ ἐνδιαφερόμενοι θὰ προσφύγουν εἰς τὸ Ἐφετεῖον καὶ εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον καὶ θὰ λυθῇ ἐκεῖ ἡ διαφορά. Τὰ δικαστήρια εἶναι ἁρμόδια νὰ ἑρμηνεύουν τοὺς νόμους. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὁ νόμος ἐξεδόθη ἡ ἑρμηνεία του ἀνήκει πλέον εἰς τὴν ἐπιστήμην καὶ εἰς τὴν νομολογίαν. Ἡ ἐξουσία ἡ ἰδική μας θὰ ἦτο νὰ δώσωμεν αὐθεντικὴν ἑρμηνείαν, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἀσαφείας, ἡ ὁποία διεπιστώθη ἀρχικῶς, ἐὰν δηλαδὴ εἴχαμεν δύο δικαστήρια τὰ ὁποῖα ἐξέδιδον ἀντιφατικὰς ἀποφάσεις. Ἐφ’ ὅσον ὅμως δὲν παρουσιάζεται τοιοῦτο φαινόμενον ἀντιφατικῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι νὰ δημιουργοῦν ζήτημα ἑρμηνείας, ἡ παρένθεσις τῆς Βουλῆς εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, εἶναι ἀπαράδεκτος, ἀντιστρατευομένη εἰς στοιχειώδεις ἠθικοὺς κανόνας.

§49Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Θέλετε νὰ καταργήσετε τὸ δικαίωμα τῆς ἀναγωγῆς; Εἰς τὰς δίκας αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐκκρεμεῖς, δὲν ἔχει προσεπικληθῆ ὁ Α.Ο.Κ.Π.;

§50Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐγὼ δὲν προτείνω ἑρμηνευτικὸν νόμον, προτείνω μελλοντικὸν νόμον. Ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ τοῦ μὲν καὶ τοῦ δέ. Ἡ διάταξις τὴν ὁποίαν προτείνω δὲν θὰ ἰσχύσῃ ἐπὶ τῶν ἐκκρεμῶν δικῶν, ἀλλὰ ἐπὶ τῶν ἐφ’ ἑξῆς γεννηθησομένων. Πάντως ἐγὼ παραμένω πιστὸς εἰς τὴν ἀρχὴν ὅτι δὲν δύναται ὁ νομοθέτης νὰ ἐπηρεάζῃ τὸν δικαστήν, διότι τοιοῦτος ἐπηρεασμὸς θὰ γίνεται πάντοτε ὑπὲρ τῶν οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρων τῶν δυναμένων νὰ ἐπιτύχουν τοιαύτας νομοθετικὰς μεταβολάς.

§51Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Τὰ ἀτυχήματα ἐκ πολεμικῶν κινδύνων ὑπάγονται εἰς τὸν Α.Ο.Κ.Π. δὲν ἔχει ἀγωγὴν ὁ παθὼν κατὰ τοῦ πλοιοκτήτου, ὅπως δὲν ἔχει ὁ παθὼν ἐξ ἐργατικοῦ ἀτυχήματος κατὰ τοῦ ἐργοδότου ἐφ’ ὅσον εἶναι ἠσφαλισμένος εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Συνεπῶς δὲν γίνεται συζήτησις περὶ δικαιώματος ἀναγωγῆς τοῦ ἐφοπλιστοῦ, ὁ ἐφοπλιστὴς θὰ κληθῇ νὰ πληρώσῃ, ὅπως εἶπον, τὴν διαφοράν, ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον ἀσφαλίζει ὁ ὀργανισμὸς καὶ ἐκείνου, τὸ ὁποῖον δικαιοῦται δυνάμει τοῦ νόμου 551, συνεπῶς κακῶς ρίπτεται μέσα στὴ μέση αὐτὴ ἡ ἄποψις, ὅτι ἐνδεχομένως νὰ πληρώσῃ ὁ ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμὸς διὰ νὰ συγχυσθοῦν τὰ πράγματα.

§52Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ πληροφορία σας ἁπλουστεύει τὸ ζήτημα, ἀλλὰ ἡ ἰδική μου ἄποψις δὲν μεταβάλλεται καθόλου. Δι’ ἐμὲ ψήφισις ἑρμηνευτικοῦ νόμου ἐπεμβαίνοντος εἰς ἐκρεμεῖς δίκας, ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς τῶν διαδίκων, εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτος.

§53Δ. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ. Εἶναι ἠθικὴ ἡ πρᾶξις ἡ ὁποία γίνεται. Αὐτὴ θέλῃ νὰ προστατεύσῃ τὰ χρήματα τὰ πλεονάζοντα εἰς τὸν ΑΟΚΠ, τὰ ὁποῖα προορίζονται δι’ ἓν σανατόριον αὐτῶν τούτων τῶν ἐργαζομένων.

§54Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ὁ Ἀσφαλιστικὸς ὀργανισμὸς ἔχει ἕνα ὑπόλοιπον ἀπὸ 1 ἑκατ. δολλάρια. Τὰ δολλάρια αὐτά τὰ δικαιοῦνται τὰ θύματα νὰ τὰ πάρουν καὶ ὄχι ὁ ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος ὅπως μοῦ εἶπον, εἶναι ἕνας πολυτελὴς ὀργανισμός. Ἐγὼ δὲν ἔχω γνώμην ἐὰν εἶναι πολυτελὴς ἢ δὲν εἶναι. Τὸ χρῆμα αὐτὸ ἀνήκει εἰς τὰ θύματα, τὰ ὁποῖα ἐπῆραν ἕνα μέρος τῆς ἀποζημιώσεώς των καὶ πρέπει νὰ πάρουν ἄλλο 1 ἑκατ. δολλάρια.

§55Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Αὐτοὶ ποὺ πεθαίνουν εἰς τὸν Γράμμον τί παίρνουν;

§56Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἄλλο ζήτημα αὐτό. Αὐτοὶ θὰ πάρουν μίαν πενιχρὰν σύνταξιν. Ὁ κ. ὑπουργὸς μοῦ εἶπεν ὅτι κάμνω δημοκοπίαν, ἐγὼ δὲν κάμνω δημοκοπίαν, ἐδῶ ἔχω ἕνα ὑπόμνημα εἰς χεῖρας μου καὶ ὑποστηρίζω ἕνα δίκαιον πρᾶγμα. Ἐδῶ εἴμεθα ἐκλεκτοὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐὰν αὐτοὶ δικαιοῦνται 1 ἑκατ. δολλάρια καὶ λάβουν διὰ τοὺς οἰκείους των ποὺ ἔχασαν εἰς τὴν θάλασσαν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐξετάσωμεν τὸ πρᾶγμα. Ἐπῆραν ἕνα μέρος τῆς ἀποζημιώσεως αὐτῶν ἀναλόγως τῶν οἰκογενειῶν 8, 10 καὶ 20 ἑκατομμύρια τὸ μεγαλύτερον. Ἀξιῶ καὶ τὸ ποσὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς τὸν ὀργανισμὸν κατατεθειμένον ἀπὸ τοὺς ἐφοπλιστὰς διὰ προηγουμένου νόμου καὶ ἀνήκει εἰς αὐτούς, ἀξιῶ νὰ τὸ πάρουν. Ἐπιπροσθέτως λέγω ὅτι τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ ὑποβληθῇ δὲν ὑποστηρίζει τὰ θύματα καὶ εἶμαι τῆς γνώμης ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑποβληθῇ. Καταθέτω τὸ ὑπόμνημα αὐτὸ καὶ παρακαλῶ νὰ τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν.

§57ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὸ νομοσχέδιον παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 475)1947, «περὶ τρόπου ὑπολογισμοῦ καὶ ἐξοφλήσεως ἀπαιτήσεων ἐκ πολεμικῶν ἢ μὴ ἀτυχημάτων ἐπισυμβάντων εἰς ἐργάτας θαλάσσης». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1037)1947 καὶ 435)1948 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, «περὶ παρατάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ νόμου 340)1947», καὶ περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τῆς παραγράφου 6 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 545)45 ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ Ν. Δ. 293)47».

§60ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1037)1947 καὶ 435)1948 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, «περὶ παρατάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ νόμου 340)1947», καὶ περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τῆς παραγράφου 6 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 545)45 ὡς ἐτροποποιήθη διὰ τοῦ Ν. Δ. 293)47». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 1 παρ. 1 τοῦ Ν. Δ. 685)48 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 588)45 «περὶ ὑπαγωγῆς τῶν ὑπηρεσιῶν Τουρισμοῦ κλπ.».

§62ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 1 παράγρ. 1 τοῦ Ν. Δ. 685)48 «περὶ τροποποιήσεως καί συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 588)45 «περὶ ὑπαγωγῆς τῶν ὑπηρεσιῶν Τουρισμοῦ κλπ.». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§64ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 8.15′ μ.μ.)