1948.02.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 55η

Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Λουλακάκης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βογιατζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Πολυχρονάκης, Ε. Λουλακάκης, Ν. Κρασαδάκης καὶ Ε. Γαλενιανός, καταθέτουν διαμαρτυρίαν τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Ἡρακλείου, διὰ μὴ χορήγησιν καλλιεργητικῶν δανείων εἰς καλλιεργητὰς οἰναμπέλων καὶ ταχτάδων παρ’ Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Θεμελῆς καταθέτει αἴτησιν οἰκογενειῶν φονευθέντων καὶ ἀναπήρων ὁδηγῶν αὐτοκινήτων ΥΕΚΑ Θεσσαλονίκης, ζητούντων τὴν ταχυτέραν ψήφισιν νομοσχεδίου περὶ συνταξιοδοτήσεως οἰκογενειῶν τῶν παρ’ ἀναρχικῶν φονευθέντων ἐξαφανισθέντων καὶ ἀκρωτηριασθέντων ὁδηγῶν καὶ ὑπαλλήλων τῆς ΥΕΚΕ. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Θ. Κώης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀγροφυλάκων Κάτω Κλειτορίας Καλαβρύτων, παραπονουμένων διὰ τὴν διακοπὴν τῆς μισθοδοσίας των ἀπὸ τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου τρέχοντος ἔτους. Τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον καὶ οἱ κάτοικοι Βλυζανῶν, ἐκφράζουν τὴν ἀποδοκιμασίαν των διὰ τὸν σχηματισμὸν τῆς ψευδοκυβερνήσεως τοῦ καπνεργάτου Μάρκου. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Λεβαδείας, ζητεῖ τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ διορισμοῦ φοιτητῶν ἢ Δικολάβων ὡς συμβολαιογράφων. Ὁ Συν)σμὸς Δημοσίων Ὑπαλλήλων Μαγνησίας διαμαρτύρεται δι’ ἄρνησιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅπως ἐγκρίνῃ εἰσαγωγὴν εἰδῶν ἱματισμοῦ μέσῳ κλῆριγκ ἐκ Τσεχοσλοβακίας καὶ ζητεῖ τὴν ἔγκρισιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας εἰσαγωγῆς. Ὁ Σύνδεσμος Ἐργοστασιαρχῶν Μακαρονοποιῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, διαμαρτύρεται διὰ τὴν εἰσαγωγὴν ἑτοίμων Ἀμερικανικῶν μακαρονίων καὶ ζητεῖ ἄμεσον ἐφοδιασμὸν μακαρονοποιείων δι’ ἀλεύρων πρὸς βιομηχανοποίησιν. Ἐπιτροπὴ Ἰδιοκτητῶν Πύργου, ζητεῖ ὅπως τὰ ἐνοίκια συγχρονισθῶσι μὲ τιμάριθμον ζωῆς. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Βελβενδοῦ Κοζάνης ζητεῖ ἀποστολὴν στρατιωτικῆς δυνάμεως πρὸς ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Ἁγίας Γαλήνης, Κρύας Βρύσης, Ἁγίας Παρασκευῆς, Ἁγίου Ἰωάννου κλπ. ζητοῦν τὴν ἀποστολὴν μηχανικοῦ πρὸς ἐπιδιόρθωσιν τῆς ἐκ τῶν βροχῶν καταστραφείσης λιθίνης γεφύρας κλπ. τοῦ ποταμοῦ Πλατύ.

§5Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ νὰ διαβιβασθῇ εἰς τὰ Ὑπουργεῖα Δημοσίων Ἔργων καὶ Οἰκονομικῶν διὰ νὰ λάβουν γνῶσιν. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς. Προσφάτως λόγῳ τῶν βροχῶν παρεσύρθη καὶ κατεστράφη ἡ γέφυρα Πλατὺ καὶ οὕτω ἐπῆλθε διακοπὴ τῆς συγκοινωνίας τῆς εὐφορωτάτης ἐπαρχίας Μεσαρὰ μετὰ τοῦ Νομοῦ Χανίων καὶ Ἡρακλείου. Τὰ προϊόντα τὸ λάδι, ὁ ἐλαιοπυρὴν δὲν δύνανται νὰ μεταφερθοῦν. Παρακαλῶ νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ κατασκευὴν τῆς γεφύρας αὐτῆς, πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἐπικοινωνίας αὐτῆς μετὰ τῆς λοιπῆς νήσου.

§6Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Συνεχίζει τὴν ἀνάγνωσιν). Ὁ Πανκτηματικὸς Σύνδεσμος Θεσσαλονίκης, ζητεῖ ὅπως εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τῶν ἀγοραπωλησιῶν τῶν γενομένων ἐπὶ κατοχῆς», συμπεριληφθῇ καὶ ἡ μεταβίβασις τῆς νομῆς καὶ κατοχῆς ἀκινήτων, ἀστικῶν ἢ ἀγροτικῶν κλπ. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν Λαρίσης, ζητεῖ ἀναστολὴν ἐκδόσεως ἐνταλμάτων προσωποκρατήσεως κατὰ τῶν Ἐπαγγελματιῶν Λαρίσης, τῶν καθυστερησάντων εἰσφορὰς ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐπαγγελματιῶν ὡς καὶ τὴν χορήγησιν μακροχρόνου προθεσμίας, καταβολῆς εἰσφορῶν τούτων μέχρι τέλους τρέχοντος ἔτους κλπ. Ὁ Σύνδεσμος Ἐλαιοκτηματιῶν Μυτιλήνης καὶ Παπάδου, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ρύθμισιν τῶν ζητημάτων τῆς τιμῆς ἀσφαλείας καὶ ἐλευθέρας ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Π. Μουτζουρίδης, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Πασσᾶ καὶ Δαλαμανάρας, ὡς καὶ τοῦ Προέδρου τοῦ Γεωργικοῦ Συν)σμοῦ Δρεπάνου Ἄργους, διὰ τὴν μελετωμένην δέσμευσιν τῶν φορτηγῶν αὐτοκινήτων ἐν τῇ περιφερείᾳ των κατὰ τὴν περίοδον τοῦ θέρους καὶ ζητούντων τὴν ἐλευθέραν κίνησιν τούτων πρὸς ἐξυπηρέτησιν των. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Π. Μουτζουρίδης, καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἀσσίνης (Ναυπλίου) ζητοῦντος τὴν παρὰ τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας χορήγησιν τετρακοσίων πεντήκοντα τόννων λιπασμάτων. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Γονῆς καταθέτει ψήφισμα διαμαρτυρίας ἐργατῶν φορτηγίδων καὶ φυλάκων Ο.Λ.Π. διὰ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τῶν ὑπουργικῶν ἀποφάσεων ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος κ. Γ. Βασιλειάδης, καταθέτει ἐπιστολὴν τοῦ Γραμματέως τοῦ Ἱδρύματος Ναυλομεσιτῶν καὶ Πρακτόρων Πειραιῶς, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἐλευθέρας κινήσεως τοῦ ναυτιλιακοῦ συναλλάγματος καὶ παρακαλεῖ τοὺς ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν, Ἐμπορ. Ναυτιλίας καὶ Συντονισμοῦ, νὰ δηλώσουν ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ἐφαρμόσουν διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συναλλαγματικῶν ὑποχρεώσεων τῶν Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν, ὥστε νὰ μὴ ἐξωθῆται εἰς ἀναγκαστικὴν ἔξοδον των ἐξ Ἑλλάδος. Ἐπίσης ἀνακοινοῦται ἡ κάτωθι δήλωσις διαμαρτυρίας. «Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἡ Δʹ Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ διὰ τοῦ Ζʹ ψηφίσματος ἀπεφάσισε τὸν σχηματισμὸν διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐκ βουλευτῶν, ἥτις ἐξουσιοδοτεῖτο νὰ καταρτίσῃ καὶ παραδώσῃ εἰς τὸ ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν τὰ ἀπαραίτητα νομοσχέδια περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς ὁμάδας καὶ ἀπονομῆς ἀμοιβῶν εἰς τὰ θύματα καὶ ἀναπήρους τοῦ Ἐθνικοῦ ἀγῶνος. Ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, συνελθοῦσα εἰς ἐπανειλλημμένας συνεδριάσεις κατόπιν πολλῶν συζητήσεων καὶ ἐμπεριστατωμένης μελέτης ὑπὸ τὴν Προεδρείαν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν Ναυάρχου κ. Σακελλαρίου κατήρτισε τὰ ἑξῆς δύο νομοσχέδια. 1) Περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς τὰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς ὁμάδας καὶ τὰς ὁμάδας Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. 2) Περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς θύματα καὶ ἀναπήρους ἀγῶνος Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Τὰ νομοσχέδια ταῦτα παρεδόθησαν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν πρὸ ἔτους καὶ πλέον, ἐπεξεργασθέντα δὲ παρ’ αὐτοῦ ἀπεστάλησαν τὴν 12.5.47 εἰς τὴν Γεν. Δ)σιν Δημ. Λογιστικοῦ ὡς τοῦτο ἀνεκοίνωσεν ἐγγράφως ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν εἰς τὸν ἐξ ἡμῶν κ. Χρ. Πιπιλιάγκαν ἀπαντῶν εἰς σχετικὴν ἐπερώτησιν αὐτοῦ. Ἡ Γεν. Δ)σις Δημ. Λογιστικοῦ, παρὰ τὰς διατάξεις τοῦ Συν)τος καὶ παρὰ πᾶσαν ἔννοιαν λογικῆς καὶ δικαίου κατακρατεῖ τὰ ἐν λόγῳ νομοσχέδια ἐπὶ δεκάμηνον χωρὶς νὰ συντάξῃ καὶ ὑποβάλῃ τὰς σχετικὰς ἐκθέσεις ἵνα εἰσαχθῶσι ταῦτα πρὸς συζήτησιν εἰς τὸ Σῶμα. Ἐν ὀνόματι τῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων αὐτῆς, διαμαρτυρόμεθα ἐντόνως πρὸς τὴν Βουλὴν διὰ τὴν τοιαύτην ἀπάνθρωπον ἀδιαφορίαν τῆς Γεν. Δ)σεως Δημ. Λογιστικοῦ καὶ ζητοῦμεν ὅπως διαταχθῇ αὕτη ἵνα ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν ὑποβάλῃ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰς Ἐκθέσεις της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1948 Οἱ βουλευταὶ Ε. Καζαντζῆς, Σ. Χούτας. Χ. Καραΐσκος, Δ. Ἀναγνώστου, Δ. Δερδεμέζης, Ν. Ἀθανασίου, Χρ. Πιπιλιάγκας, Κ. Σταμούλης, Α. Θεοδωρόπουλος, Ε. Παπαδόγιαννης, Ν. Καράμπελλας, Π. Παπαδάκης, Γ. Τζωρτζόπουλος, Α. Παπαδημητρίου, Π. Παπαδόπουλος, Ε. Πηλείδης, Τ. Ἀναγνώστου, Δ. Βασιλειάδης, Ν. Καμπάνης, Θ. Διακουμόπουλος, Κ. Παπαδόπουλος, Π. Λυκίδης, Ι. Λαυρεντίδης, Ι. Φωτόπουλος. Ὁ κ. Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ. (Ὑπ. Μεταφορῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ χρηματοδοτήσεως τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν σιδηροδρόμων διὰ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας πρὸς τὴν Ἑλλάδα καὶ περὶ ἀνασυγκροτήσεως τῶν σιδηροδρόμων», καὶ 2) «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγρ. 7 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 291)47 Δ)τος περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 645)1945 περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἐκ τοῦ πολέμου ζημιῶν τῶν Σιδηροδρόμων». Οἱ κ. κ. Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Μεταφορῶν) καὶ Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης περὶ ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων νομοθεσίας». Ὁ κ. Α. ΜΠΙΡΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Τ.Τ.Τ.), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ Ταχυδρομικῶν Δεμάτων». Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ καταργήσεως τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ ἀπὸ 29.2.1944 Κ. Λ. «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ ἀντικαταστάσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ὀργανικὴν σύνθεσιν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Μ. Ι. Σ. κλπ.», 2) «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 486)1947 Ν. Λ. «περὶ συμπληρωματικῆς μονιμοποιήσεως ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν Ὅπλων καὶ Σωμάτων ἐν τῷ Στρατῷ τῆς ξηρᾶς» καὶ 3) «περὶ ἐπεκτάσεως εἰς Δωδεκάνησον τῆς ἰσχυούσης ἐν τῇ λοιπῇ Ἑλλάδι Νομοθεσίας καὶ ἀφορώσης τὸν Στρατὸν τῆς ξηρᾶς, θαλάσσης, Ἀέρος καὶ Ἀεροπορίας ὑπηρεσίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Λ. 85)1946 «περὶ ὑπηρεσιῶν Κοινωνικῆς Προνοίας κ.τ.λ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Σχινᾶς καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου, καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 10 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59)1945 Συντ. Πράξεως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Πετροπουλᾶκος, Ι. Λαυρεντίδης καὶ Κ. Παπαδόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 10 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 59)1945 Συντ. Πράξεως».

§7Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον διὰ τὰ γεγονότα τῆς Θεσσαλονίκης.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, καθιερώθη μία ἀρχὴ νὰ δίδεται ὁ λόγος πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως εἰς τοὺς κ.κ. βουλευτὰς ὅταν πρόκειται νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ σοβαροῦ τινὸς ζητήματος, ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι ὁ λόγος δὲν θὰ διαρκέσῃ πλέον τῶν δέκα λεπτῶν. Παρακαλῶ ἑπομένως ἡ ἀρχὴ αὐτὴ νὰ γίνῃ σεβαστή. Ὁ κ. Σαρρῆς ἔχει τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§9Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι θὰ ἐπληροφορήθητε ἀπὸ τὸν τύπον ὅτι κατὰ τὴν παρελθοῦσαν νύκτα ἐβομβαρδίσθη ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης, δηλαδὴ ἡ πρωτεύουσα τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Αἱ πληροφορίαι τοῦ τύπου μᾶς λέγουν ὅτι ἐβλήθη ἡ Θεσσαλονίκη ἀπὸ βολὰς ὅλμων, ἐκ τῶν ὁποίων βολῶν αἱ πλεῖσται ἐξερράγησαν εἰς τὸ κέντρον περίπου τῆς πόλεως. Βραδύτερον τὸ ραδιόφωνον εἰς τὴν ἐκπομπήν του τῆς 2.15′ μᾶς ἐπληροφόρησεν ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ βολῶν ὅλμων, ἀλλὰ περὶ βολῆς ὀρειβατικοῦ πυροβολικοῦ τὸ ὁποῖον ἔβαλεν ἀπὸ ἀποστάσεως 7 περίπου χιλιομέτρων. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι αὐτὸ τοῦτο τὸ γεγονὸς τοῦ βομβαρδισμοῦ, δηλαδὴ ἡ ρῖψις βολῶν ἐντὸς τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ θανάτου δύο ἀτόμων καὶ τοῦ τραυματισμοῦ τεσσάρων, αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ ἀποτέλεσμα δὲν ἔχει κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου μεγάλην σημασίαν, διότι καθ’ ἑκάστην φονεύονται καὶ τραυματίζονται πολὺ περισσότεροι εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν. Ἴσως θὰ ἔλεγε κανεὶς ὅτι θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον ἐὰν ἔπιπτον, μερικαὶ βολαὶ καὶ εἰς τὴν πρωτεύουσαν, ὁπότε ἴσως διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ ἀφυπνίζετο ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ ἐλάμβανε δραστικώτερα μέτρα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ἔφθασαν οἱ συμμορῖται εἰς τὸ σημεῖον, ἐὰν παραδεχθῶμεν τὴν πληροφορίαν τοῦ ραδιοφωνικοῦ σταθμοῦ, νὰ μεταφέρουν ἐγγὺς τῆς Θεσσαλονίκης ὀρειβατικὸν πυροβολικὸν καὶ νὰ βάλουν τὸ κέντρον τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐὰν δέ, λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἀπὸ τὸ κέντρον τῆς Θεσσαλονίκης ἕως τὰς παρυφὰς τῆς πόλεως εἶναι μία ἀκτὶς 3–4 χιλιομέτρων, πρέπει λογικῶς νὰ συμπεράνωμεν ὅτι τὸ πυροβολικὸν ἐτάχθη εἰς ἀπόστασιν 3–4 χιλιομέτρων ἀπὸ τὰς παρυφὰς τῆς πόλεως. Ἡ διαπίστωσις αὕτη ἔχει σημασίαν, διότι δὲν εἶναι εὔκολον ὅπλον τὸ πυροβολικὸν νὰ κρυβῇ ὑπὸ τὴν χλαίνην τοῦ συμμορίτου καὶ νὰ πλησιάσῃ οἱονδήποτε οἴκημα καὶ νὰ βάλῃ ἐξ ἀπήνης. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ὀρειβατικοῦ πυροβόλου, τὸ ὁποῖον φορτοῦται, πρέπει νὰ τὸ φορτώσουν, νὰ μεταφέρουν βλήματα δι’ ὑποζυγίων, νὰ ταχθῇ κάπου, νὰ γίνῃ κανονισμὸς βολῆς, νὰ βάλῃ, νὰ λυθῇ ἐκ νέου, νὰ φορτωθῇ διὰ νὰ ἀναχωρήσῃ. Νομίζω, ὅτι τὸ γεγονὸς τῆς ἀφίξεως πυροβόλου διὰ νὰ βληθῇ ἡ Θεσσαλονίκη, νομίζω, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, ὅτι εἶναι ζήτημα πολὺ σοβαρόν. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς πρέπει νὰ μᾶς ἀγάγῃ εἰς σκέψεις, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐγὼ πιστεύω ἀπολύτως ὅτι ἡ Κυβερνητικὴ εὐθύνη, εἶναι πάρα πολὺ μεγάλη, διότι ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον καθ’ ἑκάστην παρερχομένην ἡμέραν ἐπιδεινοῦται ἡ κατάστασις χαρακτηριστικῶς. Ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι πολὺ μεγάλη, ὅταν ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ βάλεται ἡ πρωτεύουσα τῆς βορείου Ἑλλάδος διὰ πυροβολικοῦ καὶ νομίζω ὅτι οὐδεμία δικαιολογία ὑπάρχει διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐνῷ τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπασχολῇ καὶ Βουλὴν καὶ Κυβέρνησιν, ἡ Κυβέρνησις, νομίζω, ὅτι ἐλάχιστον χρόνον διαθέτει διὰ τὸ σοβαρώτατον τοῦτο ζήτημα καὶ περισσότερον ἀσχολεῖται δι’ ἄλλα ζητήματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εἰς τὴν ἄμεσον σειρὰν τοῦ ἐπείγοντος. Ἡμεῖς εἴμεθα ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους. Ἡμεῖς εἴμεθα οἱ ἐντολοδόχοι αὐτοῦ. Ἠλέγξαμε τὴν Κυβέρνησιν ὑπὲρ τὸ δέον. Ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ἡ κατάστασις ἐπιδεινοῦται καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον, κ. συνάδελφοι, νὰ βάλλεται ἡ πρωτεύουσα τῆς βορείου Ἑλλάδος διὰ πυροβολικοῦ. Τί θὰ πράξωμεν; Νομίζω ὅτι ἐκεῖ ποῦ ἤχθησαν τὰ πράγματα τὸν λόγον πρέπει νὰ ἔχῃ ἡ Βουλή. Κύριοι συνάδελφοι....

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κ. συνάδελφε, νὰ περιορισθῆτε εἰς τὰς ἀνακοινώσεις σας.

§11Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Θρηνῳδίας νὰ κάμω, κ. Πρόεδρε; Πρέπει νὰ εἴπω κάτι τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ. Νομίζω λοιπόν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐπέστη ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ λάβῃ ἀποφάσεις. Ἡ Κυβέρνησις ἀντλεῖ τὸ δικαίωμα τοῦ κυβερνᾶν ἀπὸ ἡμᾶς, τὴν δὲ εὐθύνην τὴν πραγματικὴν τὴν φέρομεν ἡμεῖς ὡς ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους. Θὰ προβῶ, κύριοι, εἰς ἕνα παρακεκινδυνευμένον συλλογισμόν. Δὲν γνωρίζω ἐὰν τὸ ἐπιτρέπῃ τὸ Σύνταγμα, δὲν γνωρίζω ἐὰν δικαιολογῆται ἀπὸ τὴν νομολογίαν, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἐπειδὴ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, σιωπηρῶς ἔχει ἄρει τὴν ἐμπιστοσύνην του ἀπὸ τὴν Βουλήν,— κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ ὀφείλετε νὰ τὸ παραδεχθῆτε διότι ἕκαστος ἐξ ἡμῶν τὸ διεπίστωσεν ὅταν ἐπῆγεν εἰς τὴν ἐπαρχίαν του— αἱ δὲ συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, μόνον τυπικὸν χαρακτῆρα ἔχουν, ἐνῷ οὐσιαστικῶς εἶναι ἄκυροι ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι δὲν μᾶς πιστεύει πλέον ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐὰν δὲν περιεσφίγγετο ἀπὸ τὸν κομμουνιστικὸν βραχνᾶν, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἐπαναστατοῦσε. Ἀλλὰ κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαναστατήσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἔχει ριζωμένην τὴν φιλοπατρίαν περισσότερον παντὸς ἄλλου καὶ κατανοεῖ καὶ διαισθάνεται τὸν κίνδυνον τοῦ Ἔθνους καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἐπαναστατεῖ. Διερωτῶμαι: Μήπως εἶναι δύσκολον τὸ νὰ ἐπαναστατήσῃ ἡ συμπεπυκνωμένη θέλησις τοῦ Ἔθνους ἡ ὁποία εἶναι ἡ Βουλὴ καὶ ἡ ὁποία φέρει τὴν μεγάλην εὐθύνην; Δὲν νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴμεθα δεσμευμένοι εἰς τὸ γράμμα τοῦ Συντάγματος βλέποντες τὴν καταστροφὴν τοῦ Ἔθνους. Νομίζω, ὅτι εἶναι καιρὸς κατὰ τὸν ὁποῖον ἕκαστος ἐξ ἡμῶν ὀφείλει νὰ ἀποβάλῃ τὸν κομματικὸν ἀντιπρόσωπον. Πρέπει νὰ παύσωμε πλέον νὰ εἴμεθα κομματικοὶ βουλευταί. Πρέπει νὰ περιβληθῶμεν τὸν μανδύαν τοῦ ἐθνικοῦ πολιτικοῦ ἀνδρὸς καὶ νὰ πράξωμε τὸ καθῆκόν μας. Ἐφ’ ὅσον τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους τὸ ἐπιβάλλει. Ὀφείλομεν νὰ μὴ ὀρρωδήσωμε πρὸ τῶν κομμάτων καὶ νὰ ἀνατρέψωμε τὴν Κυβέρνησιν ἐφ’ ὅσον δὲν ἔπραξε μέχρι σήμερον τὸ καθῆκόν της. Ὀφείλει ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ εἰς χεῖράς της τὴν ἡγεσίαν τοῦ Ἔθνους.

§12Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Βεβαίως.

§13Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ἐκτὸς τοῦ Συντάγματος;

§14Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκ.). Ἐντὸς τοῦ Συντάγματος.

§15Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Ἐὰν σεῖς δύνασθε, κύριε Ἀποστόλου, νὰ ἀντιτάξετε τὸ Σύνταγμα ἔναντι τοῦ βομβαρδισμοῦ τῆς Θεσσαλονίκης καὶ νὰ τὸν σταματήσετε, δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ συμφωνήσω μαζί σας.

§16Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐὰν εἶσθε σεῖς ὑπουργός, δὲν θὰ ἐβομβαρδίζετο ἡ Θεσσαλονίκη;

§17Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Ἐὰν ἤμην ἐγὼ ὑπουργός, δὲν ξεύρω τί θὰ ἐγίνετο. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ γνωρίζω εἶναι ὅτι ἡ κατάστασις θὰ ἦτο καλυτέρα ἀπὸ ὅ,τι εἶναι σήμερον μὲ ὑπουργούς, τοὺς κατέχοντας τὰ Ὑπουργικὰ ἑδώλια. Τὸ τί θὰ ἔκαμον ἐγώ, δὲν γνωρίζω. Νομίζω ὅτι, ἡ Βουλὴ ἐν συναισθήσει τῆς εὐθύνης ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους, ὀφείλει νὰ ἀνατρέψῃ τὴν Κυβέρνησιν, πρῶτον, δεύτερον, νὰ συνεδριάσῃ καὶ νὰ ἐκλέξῃ ἐκ τῶν σπλάχνων της τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν ἡ ὁποία νομίζει ὅτι θὰ πράξῃ τὸ καθῆκόν της καὶ τρίτον νὰ καταρτίσῃ μόνη της τὸ πρόγραμμα, καὶ νὰ δώσῃ τὴν κατεύθυνσιν αὐτή, καὶ μόνον τὴν ἐφαρμογὴν νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν τὴν ὁποίαν, ἀπὸ τὰ σπλάχνα της θὰ βγάλῃ. Ἐὰν δὲν δυνάμεθα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ πράξωμεν οὐδὲν καὶ ἁπλῶς παρακολουθοῦμε τὴν κατάστασιν ἀδρανεῖς, δὲν γνωρίζω ποίαν σημασίαν ἔχουν αἱ συνεδριάσεις καὶ τί θέλομεν, καὶ τί ἐπιζητοῦμεν, καὶ τί ἐπιτυγχάνομε διὰ τῶν συνεδριάσεων αὐτῶν τῆς Βουλῆς.

§18Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ὅλο. Ζητᾶτε Οἰκουμενικὴν Κυβέρνησιν.

§19Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Δὲν ζητᾷ αὐτό. Ζητᾷ ἀπὸ τὴν Βουλήν, νὰ ἀνακύψῃ μία ἐθνικὴ ὁμοφωνία διὰ νὰ σωθῇ ἡ Πατρίς. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Δὲν μπορεῖ νὰ ἐμπαίζεται ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Οἱ Ἀμερικανοὶ λέγουν ὅτι τὰ πάντα παρεσχέθησαν καὶ αἱ εὐθῦναι βαρύνουν τὴν Κυβέρνησιν. Τὸ εἶπον ρητῶς προχθές. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§20Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατερχόμενος ἀπὸ τὸ βῆμα, λέγω τοῦτο: Ὀφείλομεν νὰ λάβωμεν ἀποφάσεις διὰ νὰ μεταβάλωμε τὴν κατάστασιν, διότι ἐὰν παραμένωμεν ἀδρανεῖς, θὰ εἴμεθα κακοὶ φορεῖς τῆς λαϊκῆς ἐντολῆς καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ θὰ εἴμεθα καὶ ἄξιοι πάσης μομφῆς διὰ τὴν ἀδράνειαν τὴν ὁποίαν ἐπιδεικνύομεν ἔναντι τῶν γεγονότων τὰ ὁποῖα κρίνουν ὄχι μόνον τὴν Κυβέρνησιν ἀλλὰ καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπόστασιν τῆς φυλῆς. (Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Κώττας ἀνέρχεται ἐπὶ τοῦ βήματος ἵνα ὁμιλήσῃ).

§21Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ εἶμαι ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσω τώρα.

§22Ν. ΚΩΤΤΑΣ. Ἐγὼ εἶμαι. Δύο λέξεις θὰ εἴπω. (Δημιουργεῖται θόρυβος καὶ ἀντεγκλήσεις).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 10′ λεπτά.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Παρακαλῶ, κ. βουλευταί, νὰ μὴ καταλαμβάνετε τὸ βῆμα ἐξ ἀπήνης, αἱ δὲ συζητήσεις νὰ διεξάγωνται μὲ τὴν ἐμπρέπουσαν εἰς τὴν Βουλὴν ἀξιοπρέπειαν.

§25Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ λόγος ἀπόψε, ἀνήκει εἰς τοὺς Μακεδόνας βουλευτάς.

§26Ν. ΚΩΤΤΑΣ. Ἐνόμισα ὅτι εἶχον τὸν λόγον δι’ αὐτὸ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, δὲν ἐγνώριζον ὅτι εἶχε τὸν λόγον ὁ κ. Ἀποστόλου.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἠγνοήσατε τὸν Πρόεδρον, καὶ δι’ αὐτὸ ἠναγκάσθην νὰ διακόψω τὴν συνεδρίασιν. Πρέπει νὰ σημειώσητε ὅτι ὁ λόγος δίδεται πάντοτε εἰς ἐκεῖνον εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει.

§28Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Ὅταν πρὸ ἡμερῶν ἐκτύπησαν ἕνα χωρίον τῆς Αἰτωλοακαρνανίας, παρήλασαν ἀπὸ τοῦ βήματος ὅλοι οἱ βουλευταὶ τῆς Αἰτωλοακαρνανίας. Τώρα ποὺ ἐκτύπησαν τὴν πρωτεύουσαν τῆς Μακεδονίας καὶ ζητοῦμε τὸν λόγον, δὲν μᾶς τὸν δίδετε, κ. Πρόεδρε.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἑνιαία, δὲν πρέπει νὰ λέγωνται αὐτά. (Χειροκροτήματα).

§30Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εὑρίσκω ὅτι εἶναι δεδικαιολογημένη ἡ ταραχὴ ἡ ὁποία κατέλαβε τὴν Βουλήν. Δὲν ἔχομε δικαίωμα νὰ δίδωμε τὴν εἰκόνα τεταραγμένης συνεδριάσεως. Συμμερίζομαι καὶ ἐγὼ πλήρως τὴν ὀδύνην καὶ τὴν ἔκπληξιν τοῦ προλαλήσαντος συναδέλφου ὡς καὶ ὅλων τῶν ἄλλων συναδέλφων διὰ τὸν βομβαρδισμὸν τῆς συμπρωτευούσης τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι ἀνταποκρινόμεθα εἰς τὸ αἰφνίδιον τοῦτο γεγονὸς κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον, ἐκβάλλοντες κραυγὰς καὶ δίδοντες τὴν εἰκόνα τῆς ἐθνικῆς ἀσυνειδησίας τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§31Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Ἐγὼ ὡμίλησα μετὰ πραότητος.

§32Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὴν Κυβέρνησιν ὅπως καὶ ὁ προλαλήσας βουλευτής, ὅπως δώσῃ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ὀφείλει νὰ δώσῃ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ πρὸς τὸ Ἔθνος. Αὐτὸ καθ’ ἑαυτό, κύριοι βουλευταί, τὸ γεγονὸς ὅτι ἐρρίφθησαν ὡρισμέναι βολαὶ ὅλμων ἢ ὡρισμέναι ὀβίδες ὀρειβατικοῦ πυροβολικοῦ ἐπὶ τῆς πόλεως τῆς Θεσσαλονίκης δὲν συνετάραξε τὴν σκέψιν καὶ τὴν προσοχήν μας. Εἶναι ἕνα γεγονὸς τὸ ὁποῖον πρέπει τὸ πολὺ νὰ θεωρηθῇ ὡς σύμπτωμα ἀλλαγῆς τακτικῆς τοῦ κομμουνισμοῦ. Εἶναι ἐνδεχόμενον τὸ γεγονὸς αὐτὸ νὰ σημαίνῃ ὅτι οἱ ἐχθροὶ τῆς Ἑλλάδος ἀπεφάσισαν νὰ προβοῦν εἰς συστηματικὰς τρομοκρατικὰς ἐνεργείας. Δὲν μὲ φοβίζει τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖον συνέβη, ὡς γεγονὸς δεικνύον δύναμιν καὶ ἰσχὺν εἰς τὸν κομμουνισμόν, διότι ἦτο λίαν εὔκολον νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἐνέργειαν εἰς τὴν ὁποίαν προέβησαν καὶ δὲν νομίζω ὅτι βασιζόμενοι μόνον καὶ μόνον ἐπὶ τῶν πληροφοριῶν αἱ ὁποῖαι ἐδημοσιεύθησαν, δικαιούμεθα νὰ ἐπιρρίψωμε μομφὴν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἀναμείνωμε νὰ μᾶς δώσῃ τὰ ἀναγκαῖα στοιχεῖα καὶ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ κατὰ τρόπον θετικὸν περὶ τοῦ γενομένου συμβάντος καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων αὐτῶν, τῶν ὁποίων θὰ εἴμεθα πλέον κάτοχοι θὰ προβῶμεν εἰς τὴν συναγωγὴν τῶν συμπερασμάτων μας τῶν ἀφορώντων τὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως. Τελευτῶν θὰ ἐπεθύμουν νὰ τονίσω καὶ πάλιν τὴν βαθεῖαν κατάπληξιν καὶ ὀδύνην τοῦ Σώματος. Θὰ ἐπεθύμουν ἐπίσης νὰ προσθέσω ὅτι εἶναι βαθυτάτη ἡ ἐθνικὴ καὶ ἠθικὴ ἀλληλεγγύη ὅλων μας πρὸς τὸν δοκιμασθέντα χθὲς πληθυσμὸν τῆς συμπρωτευούσης τῆς Ἑλλάδος, καὶ τέλος θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐκφράσω τὴν βαθεῖαν μας θλῖψιν διὰ τὸ γεγονὸς ὅτι θύματα τῆς τρομοκρατικῆς αὐτῆς ἐνεργείας ἔπεσαν καὶ τέκνα τῆς εὐγενοῦς χώρας ἡ ὁποία ἔχει ἀπὸ ἐτῶν ταχθῆ εἰς τὴν ὑπεράσπισιν τῶν Ἑλληνικῶν ἀπόψεων εἰς τὰ ἐθνικά μας δίκαια. (Χειροκροτήματα).

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Ι. Ἀποστόλου.

§34Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Κύριοι βουλευταί, εὔλογος ἦτο βεβαίως ἡ συγκίνησις τὴν ὁποίαν ἐπροκάλεσεν ἡ εἴδησις αὐτὴ εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλληνικὴν Κοινωνίαν, καὶ μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Ὅμως νομίζω, ὅτι ψυχραιμότερον πρέπει νὰ ἐξετάζωμε τὰ πράγματα. Ἦτο ἐνδεχόμενον ἕνα τοιοῦτον γεγονός, ἕνα τοιοῦτον ἐπεισόδιον, εἰς ἕνα ἀγῶνα τοιούτης φύσεως, ὅπου ἡ βάσις εἶναι ὁ αἰφνιδιασμὸς καὶ ἡ τρομοκρατία. Ὁπωσδήποτε ὅμως καὶ ἐὰν ἔχουν τὰ πράγματα, ἡ ἐξέτασις, τὸ μέγεθος τοῦ ἐπεισοδίου αὐτοῦ, εἶναι ἀνάγκη νὰ κινήσῃ τὴν ψυχὴν καὶ ἡμῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Κατὰ μίαν ἐκδοχὴν ἐβλήθη ἡ πόλις Θεσσαλονίκη ἀπὸ ὅλμους, κατὰ ἑτέραν ἐκδοχὴν ἀπὸ ὀρειβατικὸν πυροβολικόν. Εἴτε ἡ μία εἶναι ἀληθὴς εἴτε ἡ ἄλλη, προϋποθέτει ἰσχυρὰς δυνάμεις, ὑποζύγια, σειρὰν φρουρῶν, διὰ νὰ πλησιάσουν τόσον ἐγγὺς τῆς Θεσσαλονίκης, τουλάχιστον 3–4 χιλιόμετρα. Ἐπὶ πλέον αἱ βολαὶ ἐρρίφθησαν ἀπὸ διαφόρους πλευρὰς τῆς πόλεως, εἶχον δὲ κυρίως, ὡς ἀναφαίνεται, στόχον τὸ κέντρον τῆς πόλεως, τὴν γενικὴν διοίκησιν, καὶ τὴν ἀποθήκην τῶν πετρελαίων. Ἀμφότεραι αὐταὶ αἱ βολαὶ ἠστόχισαν, φαντασθῆτε ἐὰν ἐπετύγχανον τί ἐπρόκειτο νὰ συμβῇ. Ἔπεσε μία βολὴ εἰς τὸ μέγαρον Δρόσου, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως, ὀλίγων μέτρων ἀπέχον ἀπὸ τὴν Γενικὴν Διοίκησιν. Ἐπίσης πολλαὶ ἄλλαι βολαὶ ἔπεσαν πλησίον τῶν ἀποθηκῶν τῶν πετρελαίων. Πλὴν τούτων ὅμως καὶ εἰς τὰς ἄλλας πλευρὰς τῆς πόλεως ὅπου ἔπεσαν, δυστυχῶς ἐσημείωσαν ὀλίγα θύματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἐφονεύθη καὶ ἕνας Ἄγγλος στρατιώτης, καὶ ἄλλα ἄτομα ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ. Ἀνεξαρτήτως τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ληφθοῦν, ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ λαοῦ τῆς Θεσσαλονίκης, παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς Στρατιωτικῶν καὶ Δημοσίας Τάξεως, διότι ἀνάγεται τὸ ζήτημα καὶ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ἐν τινι μέτρῳ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως, νὰ παράσχωσιν εἰς τὴν Βουλὴν ἐξηγήσεις καὶ ὑπευθύνους πληροφορίας περὶ τῆς ἐκτάσεως τῶν λαβόντων χώραν καὶ περὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα διέταξε πρὸς δίωξιν αὐτῶν τῶν λῃστῶν καὶ ἐπὶ τῶν μέτρων ἐκείνων τὰ ὁποῖα διετάχθησαν ἢ ἐλήφθησαν ἢ πρόκειται νὰ ληφθῶσι διὰ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ τὸ τοιοῦτον εἰς τὸ μέλλον, διότι δικαιολογημένος θὰ εἶναι ὁ φόβος τοῦ λαοῦ τῆς Θεσσαλονίκης, ἐὰν ἐπαναληφθῇ τοῦτο, ὁπότε θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἔξοδον τῆς πόλεως, καὶ κατ’ ἀκολουθίαν εἰς τὴν δημιουργίαν ἑνὸς νέου προσφυγικοῦ ζητήματος.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λαδᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§36Α. ΛΑΔΑΣ. Δὲν θὰ ἐξετάσω τὴν περίπτωσιν ἐὰν ἐκ τῆς ἐπιθέσεως αὐτῆς τῆς ἀνάνδρου ἐσημειώθησαν ἀνθρώπινα θύματα ἢ ὑπῆρξαν ἄλλαι ζημίαι εἰς τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης. Αὐτὸ εἶναι τὸ ὀλιγώτερον τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζομεν καθημερινῶς σωρείαν ἀνθρωπίνων θυμάτων καὶ ὑλικῶν καταστροφῶν. Ἐνδιαφέρει περισσότερον ἡ θρασύτης αὐτὴ τῶν συμμοριτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔφθασαν μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ βάλλουν ἐναντίον τῆς πρωτευούσης τῆς Μακεδονίας. Ἐνδιαφέρει ἐπίσης ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐλλείψεως τῶν μέτρων ἐκείνων ἀσφαλείας τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν ληφθῆ διὰ νὰ μὴ συμβῇ αὐτὸ τὸ ὁποῖον συνέβη. Αὐτὸ καθ’ ἑαυτό, κύριοι συνάδελφοι, τὸ γεγονὸς δὲν ἔχει σημασίαν. Δὲν πρέπει νὰ θεωρηθῇ μὲ κανένα τρόπον ὅτι ἀποτελεῖ ἐπιτυχίαν τῶν ἀνταρτῶν. Δὲν πρέπει μὲ κανένα τρόπον νὰ πτοηθῶμεν ἀπὸ τὴν ἄνανδρον ἐπίθεσιν τῶν συμμοριτῶν. Ὁ ἡρωϊσμὸς καὶ ὁ πατριωτισμὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ καὶ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Μακεδονίας εἶναι ἀκέραιος καὶ θὰ παραμείνῃ ἀκέραιος, οἱασδήποτε καὶ ὁσασδήποτε προσβολὰς καὶ ἂν ὑποστῇ. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Θὰ παραμείνῃ ἀπτόητος εἰς τὰς ἐπάλξεις τοῦ Βορρᾶ. Ἀλλὰ σημασίαν ἔχει, κύριοι συνάδελφοι, τὸ γεγονός, ὅτι συμμορῖται ἀπεσκόπουν διὰ τῆς ἀνάνδρου αὐτῆς ἐπιθέσεως νὰ δημιουργήσουν ἐντύπωσιν εἰς βάρος τοῦ μαχομένου καὶ ἀμάχου πληθυσμοῦ τῆς Μακεδονίας. Αὐτὸ εἶναι, κύριοι, τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον μᾶς ἀνησυχεῖ καὶ αὐτὸ κυρίως, τὸ σημεῖον, μὲ φέρει αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ σᾶς ἀπασχολήσω πρὸ τῆς ἡμερησίας Διατάξεως. Θέλουν νὰ δημιουργήσουν ἐντύπωσιν, θέλουν νὰ δημιουργήσουν ἀτμόσφαιραν ὑπεροχῆς, ἐνῷ τοιαύτη δὲν ὑπάρχει. Θέλουν νὰ δημιουργήσουν ἐπικίνδυνον τὴν κατάστασιν ὄχι ἁπλῶς εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ Κέντρα, τὰ ὁποῖα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ τὰ ἐμφανίσουν ὡς εὑρισκόμενα ὑπὸ τὴν ἐπιρροήν των. Θέλουν συγχρόνως νὰ ἐμφανίσουν σοβαρωτάτην τὴν κατάστασιν, κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ κλονισθῇ ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ λαοῦ ἐπὶ τῆς τελικῆς μας νίκης. Καὶ θέλουν συγχρόνως νὰ δημιουργήσουν ἀτμόσφαιραν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐπὶ τῆς σοβαρότητος τοῦ ἀγῶνος, τὸν ὁποῖον διεξάγομεν. Ὅλα αὐτὰ, ἀπὸ τῆς ἰδικῆς των πλευρᾶς εἶναι πράγματα ποὺ συμφέρουν καὶ βοηθοῦν τὰς ἀπόψεις των. Ἀλλὰ τὶ πρέπει νὰ γίνεται ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας πλευρὰν, τὶ ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ; Φοβοῦμαι πολύ, ὅτι δὲν γίνεται ἐκεῖνο ποὺ χρειάζεται. Καὶ δὲν γίνεται τι τὸ σοβαρόν, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ γίνῃ, διότι τὰ πράγματα ἔχουν προχωρήσει πολύ. Ἐπεσημάναμεν ἐγκαίρως τοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους ἀντιμετωπίζομεν εἰς τὴν Μακεδονίαν, ἐκρούσαμεν ἐγκαίρως τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ἀλλὰ τότε ἀπεκλήθημεν θρηνῳδοί. Δυστυχῶς τὰ πράγματα ἦλθον νὰ ἐπαληθεύσουν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δὲν ἠθέλομεν νὰ πιστεύσωμεν μὲ κανένα τρόπον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι ζητήματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι καιρὸς νὰ συζητῶμεν τὴν στιγμὴν αὐτήν. Ἐκεῖνο ποὺ ἐνδιαφέρει, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἕνας συντονισμὸς τοῦ ἀγῶνος, κατὰ τῆς ἀνταρσίας, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν πραγματικότητα σήμερον, παρὰ τὴν καλὴν θέλησιν καὶ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Κυβερνήσεως, δὲν γίνεται. Σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, ἀντιμετωπίζομεν τὸ ἑξῆς περίεργον φαινόμενον: Ὅτι συζητοῦμεν ὅλα τὰ ἄλλα ζητήματα, ὅτι ἀπασχολοῦν τοὺς ὑπουργοὺς καὶ τὴν Κυβέρνησιν ὅλα τὰ ἄλλα ζητήματα, πλὴν τοῦ θέματος τῆς Δημ. Τάξεως. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ὅλα αὐτὰ νὰ τὰ ἀφίσωμεν καὶ νὰ σκεφθῶμεν μόνον τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Δυστυχῶς, ὅπως γνωρίζετε ὅλοι σας, σήμερον οἱ ὑπουργοὶ, εἶναι πνιγμένοι εἰς τὰ ὑπουργεῖα των, μὲ τὰς ἁρμοδιότητας καὶ τὰς ὑπηρεσίας των. Δὲν ἀντιμετωπίζουν οὔτε ἀντεμετώπισαν μὲ τὴν σοβαρότητα ποὺ ἐπιβάλλεται τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως εἰς τὰ Ὑπουργικὰ Συμβούλια. Ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε, ὅλα τὰ ἄλλα θέματα νὰ τὰ ἐγκαταλείψουν καὶ νὰ σκέπτωνται καὶ νὰ ἀσχολοῦνται μόνον μὲ τὰ ζητήματα τῆς ἀσφαλείας. Αὐτὸν τὸν συντονισμὸν ζητῶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ αὐτὸν πρέπει νὰ ἐπιτύχῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῆς ἀνταρσίας, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἴδωμεν τὴν Χώραν μας ἐν εἰρήνῃ. Πρέπει νὰ σκεφθῇ, ὅτι ἐὰν ἀλλάξῃ τακτικὴν καὶ ἐὰν συντονίσῃ τὸν ἀγῶνά της κατὰ τῆς ἀνταρσίας πολὺ γρήγορα θὰ δοκιμάσῃ καὶ τὴν χαρὰν ἐκ τῆς ἐπιτυχίας τῶν μέτρων της. (Χειροκροτήματα).

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Μπάτζιος ἔχει τὸν λόγον.

§38Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Κατόδυνος τὴν ψυχὴν ἀνέρχομαι καὶ πάλιν ἀπόψε τὸ βῆμα, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν, ὄχι ἁπλῶς μὲ τὰ θλιβερὰ γεγονότα τῆς Μακεδονικῆς Πρωτευούσης, ἀλλὰ μὲ τὰς μελανὰς σκέψεις αἱ ὁποῖαι μὲ συνέχουν καὶ μὲ τὴν μεγάλην ἀνησυχίαν ἡ ὁποία μὲ κατέχει τόσον διὰ τὸ θράσος τῶν Συμμοριακῶν ἐπιδρομέων, ὅσον καὶ διὰ τὴν Κυβερνητικὴν ἀπάθειαν καὶ ἀβελτηρίαν διὰ νὰ μὴ μεταχειρισθῶ βαρυτέραν ἔκφρασιν. Ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου τοῦ 1946, κύριοι συνάδελφοι, κρούομεν συνεχῶς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, τὸν ὁποῖον διατρέχει ἡ χώρα ἐξ αἰτίας τῶν ληστοσυμμοριῶν. Καὶ τὸν κίνδυνον τοῦ σημερινοῦ καταντήματος τῆς Δημοσίας τῆς χώρας, ἀσφαλείας, ἡμεῖς διείδομεν ἀτυχῶς ἔκτοτε. Ἀλλ’ ἀτυχῶς οὐδέποτε εἰσηκούσθημεν, εἰς ὦτα μὴ ἀκουόντων, δυστυχῶς, ἐλαλούσαμεν. Καὶ ἰδοὺ τὸ σημερινὸν θλιβερὸν κατάντημα. Ἡ Θεσσαλονίκη, τὸ Ἐθνικὸν αὐτὸ προπύργιον κατὰ τῆς ἐχθρικῆς Σλαυοκομμουνιστικῆς ἐπιβουλῆς ὑπέστη χθὲς τὴν πρώτην ἀπειλητικὴν ἐπίθεσιν. Καὶ ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ καθεύδῃ. Καὶ νὰ καθεύδῃ μάλιστα ὑπὸ Μανδραγόραν. Συνεχῶς τὸ βῆμα τοῦτο δέχεται συναδέλφους, θρηνολογοῦντας ὡσὰν Κασσάνδρας, ἐπὶ τῶν ἐρειπίων τῆς Τροίας. Οὐδέποτε, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις ἀνησύχησε, περιορίζεται νὰ δηλώνῃ ὅτι, ἐλήφθησαν ἢ θὰ ληφθοῦν τὰ δέοντα μέτρα καὶ ἡ κατάστασις ἡμέραν παρ’ ἡμέραν ἀτυχῶς χειροτερεύει καὶ ἐγκυμονεῖ κινδύνους σοβαρούς, σοβαρωτάτους, διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν ὁποίων βαρυτάτην ὑπέχει πάντοτε τὴν εὐθύνην ἡ Κυβέρνησις. Μετὰ καταπλήξεως δέ, ὀφείλω νὰ δηλώσω, κύριοι βουλευταί, ἤκουσα ἀπόψε ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ συναδέλφους, ἀλλὰ καὶ αὐτὸν ἀκόμη τὸν ἀρχηγὸν τοῦ «Ἐθνικοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος» νὰ ὑπεραμύνωνται τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ τονίζουν, ὅτι δὲν εἶναι ἀκόμη καιρὸς νὰ ζητήσωμεν εὐθύνας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἔφθασεν τάχα κατ’ αὐτοὺς ἴσως, «ὁ κόμπος στὸ χτένι». Μήπως θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντικρύσωμεν συμμορίτας ἐντὸς τῆς Πρωτευούσης καὶ Συμπρωτευούσης, διὰ νὰ καταλογίσωμεν εὐθύνας; Βεβαίως ἡ Κυβέρνησις τῆς χώρας ὕστερα ἀπὸ τὴν τραγικότητα τὴν ὁποίαν προσλαμβάνει ἡ κατάστασις ἂν εἶχεν ἴχνος πολιτικῆς εὐθιξίας θὰ ἔπρεπε πρὸ πολλοῦ νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν ἐξουσίαν. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Εἰς ἄλλα πεπολιτισμένα Κράτη, ὑπουργοὶ ἐγκαταλείπουν τὰ ὑπουργικὰ χαρτοφυλάκια, διότι κατηγορήθησαν δι’ ἀκριτομυθίαν συνισταμένην εἰς ἀνακοίνωσιν πληροφοριῶν, ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀπαγορευμένων. Καὶ ἐδῶ σείεται ὁ τόπος ἐκ θεμελίων, σφάζεται καὶ ἐρημώνεται καθημερινῶς ἡ χώρα καὶ ἡ Κυβέρνησις μένει στερρῶς εἰς τὴν θέσιν της χωρὶς νὰ ἐπιδεικνύῃ τὴν παραμικροτέραν ἀνησυχίαν. Ἀδιαφορεῖ καὶ ἐφησυχάζει. Ὡς ἐκπρόσωπος τῆς δοκιμαζομένης Β. Ἑλλάδος, διαχωρίζων τὰς εὐθύνας μου, ἐγκαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὡς ὑπεύθυνον τῆς ἐπιδεινωθείσης καταστάσεως καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ σφαζομένου λαοῦ, ζητῶ νὰ ἐγκαταλείψῃ ἀμέσως τὰ ὑπουργικὰ ἑδώλια.

§39Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μπράβο.

§40Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Καὶ ὀφείλει νὰ τὰ ἐγκαταλείψῃ, διότι δὲν τῆς ἀνήκουν. Ἄλλως ἡ εὐθύνη μετατοπίζεται πλέον εἰς τοὺς ὤμους τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία καὶ στηρίζει τὴν Κυβέρνησιν. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν εἰς τὸν πατριωτισμὸν τῆς Κυβερνητικῆς αὐτῆς πλειοψηφίας, ὅπως ἀναμετρήσῃ τὸ βάραθρον ποὺ χαίνει ἐνώπιόν μας, συνέλθῃ καὶ ἀναμετρήσῃ τὰς ἱστορικὰς εὐθύνας, τὰς ὁποίας ἐπωμίζεται ἐπὶ τῶν ὤμων της. Ἂς ἐνταφιάσῃ τὸ Κόμμα διὰ νὰ ἀναστηθῇ ἡ Ἑλλάς. Διότι ἄλλως, ἐὰν ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, δὲν θελήσῃ ν’ ἀντιληφθῇ τὰς τρομερὰς εὐθύνας ποὺ φέρει θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της ὅτι, ἐὰν ἡ συμφορὰ τοῦ ἔθνους ἐπιδεινωθῇ, τότε ὑπάρχει φόβος μίαν ἡμέραν ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀγχόνην εἰς τὴν πλατεῖαν τοῦ Συντάγματος. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μπέλλας ἔχει τὸν λόγον.

§42Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα συνέβησαν χθὲς εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, δὲν συνετάραξαν μόνον τὴν κοινὴν γνώμην τῆς Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, καὶ ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως πιέζει καὶ τὰ στήθη τὰ ἰδικά μας. Ἡ ἐπίθεσις δὲν ἦτο τυχαία, ἀλλὰ προμελετημένη καὶ προπαρασκευασμένη ἐπιμελῶς. Οἱ 500 ἀντάρται, οἱ ὁποῖοι προσέβαλον τὴν δευτέραν πρωτεύουσαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, μὲ 60 ὑποζύγια καὶ ὀρειβατικὸν πυροβολικόν, ἔβαλλον κατὰ τῆς Θεσσαλονίκης, ἐξ ἀποστάσεως 4 χιλιομέτρων καὶ ἔφυγον ἀνενόχλητοι. Καλοὶ εἶναι οἱ ὡραῖοι λόγοι καὶ αἱ παροτρύνσεις θάρρους. Δηλοῦμεν πρὸς τὸν συνάδελφον ἐκ Κοζάνης, ὅτι ἔχομεν θάρρος, ἀλλὰ μὲ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν μᾶς λείπει ἡ πίστις διὰ τὴν νίκην. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην πρὸς μίαν Κυβέρνησιν ἡ ὁποία μὲ τόσην ἀπάθειαν ἀντιμετωπίζει τὸ ὅλον ζήτημα τῆς Δημοσίας Τάξεως. Δὲν ἀπελπιζόμεθα, ἀλλὰ ὁ κίνδυνος εἶναι ἐγγύς, καὶ νομίζω, ὅτι, πολὺ συντόμως, θὰ κλαύσωμεν καὶ ἄλλα θύματα. Εἶναι κοντὰ ἡ ἡμέρα, ὅπου εἰς τὴν κοιλάδα τῆς Θεσσαλονίκης, θὰ συμβοῦν ἀκόμη πολλά, ἐὰν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετωπίσῃ θαρραλέως τὴν κατάστασιν. Τὸ ξέρουν καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ὁ λαὸς τῆς Μακεδονίας καὶ δι’ αὐτὸ ζητοῦν ὅπλα. Εἰς τὴν Μακεδονίαν, ἀπὸ τοῦ 1912 ποὺ ἀπηλευθερώθη, οἱ Σλαῦοι δὲν ἦσαν διαφορετικοὶ τῶν σημερινῶν. Οἱ πατέρες μας, τοὺς ἐκράτησαν μὲ τὰ ὅπλα. Δὲν ὑπάρχει, κ. ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν, ἄλλη πολιτική. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν πιστεύῃ εἰς αὐτὴν τὴν πολιτικήν, ἂς παραιτηθῇ καὶ νὰ εἶναι βεβαία ὅτι, θὰ προσφέρῃ ὑψίστην ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Ἔθνος. Δώσατε ὅπλα εἰς τὸν λαόν, διότι πολὺ συντόμως, θὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα ποὺ θὰ καταλογίσῃ ὁ λαὸς βαρυτάτας εὐθύνας εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κώττας ἔχει τὸν λόγον.

§44Ν. ΚΩΤΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὴν πρωΐαν τῆς σήμερον, τὴν νύκτα τῆς χθὲς, τὰς μεταμεσονυκτίους ὥρας, ἡ Θεσσαλονίκη ὑπέστη μίαν αἰφνιδιαστικὴν ἐπίθεσιν συνισταμένην εἰς τὸ ὅτι, ἐξ ἀποστάσεως — ἐγγὺς τῆς πόλεως, προφανῶς, ὄχι ἐγγύτατα, καὶ δι’ αὐτὸ ἀπεκλείσθησαν ἀπὸ τὸ ἐπίσημον ἀνακοινωθὲν οἱ ὅλμοι — ἐρρίφθησαν ὡρισμέναι βολαὶ πυροβόλου ἐναντίον τῆς πόλεως. Ὅπως φαίνεται, ἀπὸ τὰ μέρη, εἰς τὰ ὁποῖα ἔπεσαν, ὄχι ἀδιακρίτως καὶ μᾶλλον εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως, ὅπου εἶναι ἐγκατεστημένη ἡ Διεθνὴς Ἐπιτροπή, πρὸ τοῦ ξενοδοχείου «Μεντιτεράνεα» καὶ εἰς τὸ ξενοδοχεῖον «Κοσμοπολίτ», ὅπου ἐπίσης εἶναι ἐγκατεστημένοι ξένοι. Ὁ πληθυσμὸς ἀναμφισβητήτως διῆλθε μίαν νύκταν ἀνήσυχον, διότι δυστυχῶς, ὁ πληθυσμὸς ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι τρομοκρατημένος καὶ ἀπὸ τὸ πρόσφατον παρελθόν. Ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν ἡ ἐνέργεια αὕτη εἶναι ἐντυπωσιακὴ, εἶναι ὅμως ἀξιοπαρατήρητος διὰ τὸ θράσος, μὲ τὸ ὁποῖον ἀνελήφθη μία τοιαύτη ἐπιχείρησις τῶν ἐαμοσλαύων, κατὰ τῆς πόλεως, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἔλλειψιν πάσης προβλέψεως διὰ νὰ μὴ δύναται νὰ γίνῃ μία τοιαύτη ἐπιχείρησις. Φαίνεται, ὅτι οἱ συμμορῖται, ἀπὸ τὴν περιφέρειαν Κρουσίων, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, μετέφερον ὄχι πολλά, ἕνα πυροβόλον τῶν 7⅕%, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα τὸ ἐτοποθέτησαν εἰς θέσιν Δερβένι, ἡ ὁποία κεῖται μεταξὺ Θεσσαλονίκης καὶ Λαγκαδᾶ, μέρη, εἰς τὸ ὁποῖα ὑπάρχει εἰς ἀμφότερα στρατός. Πόσοι ἦσαν οἱ συμμορῖται εἶναι ἄγνωστον ἀκόμη, εἶναι ὅμως ἄξιον παρατηρήσεως τὸ ἑξῆς· ἡ Θεσσαλονίκη εἶναι ἀπὸ θαλάσσης καὶ ἀπὸ Ἀνατολῶν καὶ Δυσμῶν πεδινή, εἰς τρόπον ὥστε μία τοιαύτη κίνησις ἐναντίον τῆς πόλεως δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι εὔκολος, εἶναι ζήτημα ἐὰν τὸ ⅕ τοῦ ὁρίζοντος τῆς πόλεως, καλύπτεται ἀπὸ λοφοσειρὰς, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δασώδεις καὶ συγχρόνως περιβάλλεται ἀπὸ πλῆθος χωρίων. Πῶς κατώρθωσαν οἱ συμμορῖται συντεταγμένοι νὰ φθάσουν ἀπαρατήρητοι ἐγγὺς τῆς πόλεως, αὐτὸ ἀναμφισβητήτως εἶναι κάτι τὶ, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ἐξετάσουν ἀμφότεροι οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ καὶ νὰ ζητήσουν εὐθύνας.

§45Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν εἶναι κάτι τὸ ἀσύνηθες εἰς τὰς πολεμικὰς ἐπιχειρήσεις, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Τσῶρτσιλ δὲν παρητήθη ὅταν ἐβομβαρδίζετο τὸ Λονδῖνον;

§46Ν. ΚΩΤΤΑΣ. Βεβαίως, εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ συμμορῖται δροῦν αἰφνιδιαστικῶς, ἀλλὰ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐναντίον μιᾶς ὁλοκλήρου πόλεως, δὲν ἔπρεπε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιχειρῆται τοιαύτη ἐπίθεσις. Ἔχω, καὶ λυποῦμαι διότι θὰ τὸ ἀνακοινώσω, ἀκριβῶς νὰ κατηγορήσω τὸν ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως διότι ἄνευ λόγου μετέθεσεν ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφιλακῆς, γνώστας τῆς καταστάσεως τοῦ τόπου. Διότι καθ’ ὅλον τὸ διάστημα ἀφ’ ὅτου ἔφυγεν, συγκεκριμένως, ὁ Συνταγματάρχης Τσαταλὸς καί τινες ἄλλοι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐντοπισθῆ καὶ ἐγνώριζον τὰς κινήσεις τῶν συμμοριτῶν, εἰς τὸ τμῆμα αὐτὸ τῆς Κεντρικῆς Μακεδονίας, παρετηρήθη μία χαλάρωσις εἰς βάρος τῆς Δημοσίας Τάξεως. Κύριοι, τὸ γεγονὸς εἶναι ἐντυπωσιακόν, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ νομίζωμεν, ὅτι εἶναι καὶ ἀσήμαντον καὶ ἡ κατάστασις δυστυχῶς ἐπιδεινοῦται ὁσημέραι. Πρὸ ὀλίγων μηνῶν, ἡ κατάστασις ἦτο πολὺ καλλιτέρα εἰς τὰ πέριξ τῆς Θεσσαλονίκης. Τώρα γίνονται κατὰ σύστημα, ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν, ἐπιστρατεύσεις νέων χωρικῶν καὶ οἱ χωρικοὶ αὐτοὶ, ὅπως σᾶς εἶπον καὶ ἄλλοτε, μεταφέρονται εἰς τὴν Βουλγαρίαν, ὁσάκις δὲν κατορθώσουν ν’ ἀποδράσουν. Δὲν εἶναι βεβαίως ἡ κατάστασις τοιαύτη, ὥστε νὰ θεωρῆται ἐξαιρετικῶς κρίσιμος, ἀλλὰ πάντως βαίνει διαρκῶς πρὸς τὸ χειρότερον καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀρχίσῃ νὰ ἀλλάξῃ ἡ τακτικὴ τῆς διώξεως τῶν συμμοριτῶν. Νομίζω, ὅτι —τοῦτο δὲ συμβαίνει ἰδίᾳ ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ κατευνασμοῦ— αἱ δυνάμεις αἱ μάχιμοι, περιορίζονται μᾶλλον εἰς τὴν παθητικὴν αὐτὴν στάσιν. Εἶναι ἐν τούτοις ἀνάγκη αἱ καταδιωκτικαὶ μονάδες εἴτε τῆς Χωροφυλακῆς, εἴτε τοῦ στρατοῦ νὰ ἀρχίσουν νὰ ἀναλάβουν ἐπίθεσιν· εἶναι ἐσφαλμένον νὰ ἀναμένεται ὁ ἐχθρὸς νὰ δράσῃ καὶ νὰ ἐμφανισθῇ ἐν τῇ αἰφνιδιαστικῇ ἐνεργείᾳ του, διὰ νὰ τοῦ ἐπιτεθοῦν. Εἶναι ἀποτυχημένον σύστημα, διότι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκουν οἱ κομμουνισταί, εἶναι νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ τρομοκρατοῦν τὸν πληθυσμὸν τῆς ὑπαίθρου. Εἶναι εὐτυχῶς φανερὸν, ὅτι δὲν τὸ κατορθώνουν. Εἶναι πράγματι τόσον τὸ θάρρος τοῦ κόσμου, τὸ μῖσος, ἡ ἀγανάκτησις κατὰ τῶν σλαυοκομμουνιστῶν καὶ συμμοριτῶν καὶ τόσον ἀκμαῖον τὸ ἠθικὸν τοῦ στρατευθέντος πληθυσμοῦ, ὥστε μὲ μίαν καλυτέραν διάταξιν τῆς δράσεως ἐκ μέρους τῶν ἡγουμένων στρατιωτικῶν, νομίζω, ὅτι θὰ σταματήσῃ τὸ φαινόμενον αὐτὸ τῶν τοιούτων αἰφνιδιασμῶν. Εὔχομαι ἡ ἐξαγρύπνησις τοῦ πληθυσμοῦ τῆς πόλεως τῆς Θεσσαλονίκης, τὴν νύκτα αὐτήν, νὰ συντελέσῃ εἰς τὸ νὰ ἀφυπνισθῶμεν καὶ εἰς τὸ κέντρον περισσότερον διὰ τὴν ὑπάρχουσαν κατάστασιν, ὥστε νὰ φθάσωμεν, διὰ ἐπιθετικῆς δράσεως, εἰς τὴν ποθητὴν νίκην.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Πιπιλιάγκας ἔχει τὸν λόγον.

§48Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, λαμβάνω ἀφορμὴν ἀπὸ τὴν διακοπήν, τὴν ὁποίαν ἠθέλησε νὰ μοῦ κάμῃ ὁ κ. Γραφᾶκος, διὰ νὰ δώσῃ τὸν λόγον εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν. Ὄντως οὕτως ἔπρεπε νὰ συμβῇ. Δὲν ἔπρεπε νὰ ἀγορεύσῃ οὐδεὶς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Κατόπιν τῶν γεγονότων τῆς Θεσσαλονίκης ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως νὰ ἀνέλθῃ ἐπὶ τοῦ βήματος τούτου καὶ νὰ ὁμιλήσῃ πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ἀναπτύξῃ τὰ γεγονότα τὰ συμβάντα εἰς τὴν Μακεδονικὴν πρωτεύουσαν. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρισθῇ, ὅτι θὰ ἔπραττε τοῦτο, θὰ ἀποδειχθῇ ψευδομένη, διότι ὅταν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἠτοιμάζετο διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, τότε ἠγέρθη ὁ ἐκ Θεσσαλονίκης βουλευτὴς κ. Σαρρῆς, καὶ ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ τῶν γεγονότων τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, ὁ κ. Σαρρῆς ἐζήτησε τὸν λόγον, ἡ Κυβέρνησις ἀπουσίαζε, ἄρα ἡ Κυβέρνησις οὐδαμῶς ἐθεώρησε τὸν ἑαυτόν της ὑποχρεωμένον, ὅπως ἔλθῃ ἐντὸς τῆς Βουλῆς καὶ καθησυχάσῃ τὸ Σῶμα καὶ τὴν κοινὴν γνώμην.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Δὲν ἠκούσθη).

§50Χ. ΠΙΠΙΛΙΑΓΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, αὐτὴ ἦτο ἡ κυρία αἰτία, ἡ ὁποία μὲ ἠνάγκασε νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα καὶ δὲν θὰ ἦτο βέβαια ἄσκοπον νὰ ἔλεγον ὀλίγα τινά, ἐπὶ τῶν γεγονότων τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, ἦτο μοναδικὸν τὸ γεγονὸς τῆς Θεσσαλονίκης, βεβαίως ἡμεῖς δὲν θὰ εἴχομεν ἀντίρρησιν εἰς τὸ νὰ δοθῇ ἡ ἔννοια τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος προσέδωκεν εἰς τὸ γεγονὸς αὐτό, ὅπως καὶ μερικοὶ ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα πρὸ ἐμοῦ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι τὸ μοναδικὸν γεγονὸς τῆς Θεσσαλονίκης. Μαζύ, κύριοι, μὲ τὴν ἐπίθεσιν κατὰ τῆς Θεσσαλονίκης ἀγγέλλονται τρομακτικὰ γεγονότα ἀγγέλλονται διαρκεῖς ἐπιθέσεις, ἐναντίον τῶν κυρίων κέντρων τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἀπαγωγαὶ κατὰ δεκάδας κοριτσιῶν καὶ νέων, τοὺς ὁποίους κατατάσσουν εἰς τὰς τάξεις τοῦ ἀνταρτικοῦ στρατοῦ. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ εἶναι μόνον τὸ γεγονὸς αὐτό; Χθές, κύριοι, διὰ δευτέραν φορὰν εἰσῆλθον εἰς τὴν πόλιν τῶν Σερβίων, πρωτεύουσαν ἐπαρχίας, καὶ ἀπήγαγον 36 νεάνιδας καὶ 50 νέους, εἰσῆλθον δὲ καὶ εἰς τὴν παρακειμένην Βελβενδόν, καὶ ἀπήγαγον 120 νέους. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ εἶναι μόνον τὸ γεγονὸς αὐτό; Δὲν εἶναι λοιπὸν μοναδικὸν τὸ γεγονός, οὔτε ἐντυπωσιακῶς, κύριοι, ἐνεργοῦν αὐτά. Ἐνεργοῦν μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ κλονίσουν τὸ ἠθικὸν τοῦ λαοῦ τῆς Βορ. Ἑλλάδος καί, ὡς ὀρθῶς ὁ κ. Λαδᾶς εἶπε, τὸ ἠθικὸν δὲν θὰ κλονισθῇ ποτέ, διότι ὁ λαὸς τῆς Βορ. Ἑλλάδος, εἶναι ἀποφασισμένος νὰ πολεμήσῃ μέχρις ἐσχάτων, ἔστω καὶ ἂν δὲν τὸν ἐνισχύῃ ἡ Κυβέρνησις. (Χειροκροτήματα). Ἕνα λαὸν ἀποφασισμένον νὰ θυσιάσῃ τὰ πάντα ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος, εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν ἐγκαταλείψῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ; Ἀναντιρρήτως ὄχι. Ἐὰν ἰσχυρισθῇ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πραγματικῶς τὸν ἐνίσχυσε, θὰ ἀποδείξωμεν, ὅτι πλανᾶται, διότι τὰ πλεῖστα τῶν Ὑπουργικῶν Συμβουλίων ἀσχολοῦνται μὲ ἄλλα ζητήματα ἐπουσιώδη καὶ τὸ κύριον ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως, οὐδέποτε ἀπησχόλησε τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον ἡμέραν. Ἐνῷ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πονοῦν τὸν λαὸν τὸν μαχόμενον εἰς τὴν ὕπαιθρον, διαρκῶς συζητοῦν εἰς τὰ καφενεῖα, εἴτε μὲ τὰ παιδιά των, εἴτε μὲ τὴν γυναῖκά των καὶ ὅπου βρεθοῦν, συζητοῦν διαρκῶς περὶ τῆς δημοσίας τάξεως, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, δὲν τὸ εἴδομεν νὰ συνεδριάσῃ μίαν ἡμέραν καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι σήμερον θὰ ἀπασχοληθῶ εἰδικῶς μὲ τὸ θέμα αὐτό. Ποῦ βαδίζομεν, κύριοι συνάδελφοι; Βαδίζομεν πρὸς τὸ ἄγνωστον, διότι δὲν βλέπομέν τι τὸ θετικόν. Τοῦτο δὲν τὸ λέγομεν διότι ἀπελπιζόμεθα, εἴμεθα πεπεισμένοι, ὅτι τελικῶς θὰ νικήσῃ ἡ Ἑλλάς, ἀλλὰ διὰ νὰ νικήσῃ ἡ Ἑλλάς, πρέπει νὰ ἔχῃ Ἕλληνας διὰ νὰ τὴν κατοικήσουν. Δὲν σημαίνει, ὅτι ἐπειδὴ ἡ Ἑλλὰς θὰ νικήσῃ, ὅτι πρέπει νὰ σπαταλήσωμεν τὸ ἔμψυχον ὑλικόν, τὸ αἷμα, τὸ ὁποῖον χύνεται καὶ νὰ μὴ τὸ προστατεύωμεν δίδοντες ἕνα ὅπλο πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν Βουλγάρων καὶ τῶν Σλαύων. Κύριοι βουλευταί, ἐν συνεχείᾳ πρὸς ὅσα σᾶς εἶπον οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἔχομεν ἱερὰν ὑποχρέωσιν λόγῳ τῶν σοβαρῶν διαδραματιζομένων γεγονότων, νὰ ἀξιώσωμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ συμφωνήσῃ διὰ νὰ γίνῃ ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης μίαν ἑσπέραν, ἢ καὶ δύο, μία μυστικὴ συνεδρίασις διὰ νὰ ἐκθέσωμεν εἰς τὸ Σῶμα πράγματα τὰ ὁποῖα ἀγνοοῦνται.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ 15 βουλευτῶν, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: ........ (Ἀναγινώσκει).................».

§52Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ. (Ὑπ. Μεταφ.). Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, νὰ μὴν ἀποφασίσῃ ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης προτάσεως, πρὶν ἔλθῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος εἶναι μέσα.

§53Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπεθύμουν νὰ συμμερισθῶ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν, συνέστησεν νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως ἐν ἀναμονῇ τῆς παρουσίας τοῦ κ. Προέδρου ἢ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω ὅτι, εἶμαι σύμφωνος. Ἔχει τόσην σοβαρότητα ἡ πρότασις, ὥστε εἶναι ἀπαραίτητον νὰ παραστῇ. Ἑπομένως ἡ συζήτησις νὰ ἀναβληθῇ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐὰν ἡ Βουλή, ἀποδέχεται αὐτὴν τὴν πρότασιν, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Πρόεδρον νὰ μοῦ δώσῃ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ προηγουμένου θέματος, διὰ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἀποδέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Μεταφορῶν καὶ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος;

§55ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§56Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἔπρεπε ὅμως νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος ἔχει τὸν λόγον.

§58Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, εὑρίσκω ἀπολύτως εὔλογον τὴν συγκίνησιν τῶν ἀντιπροσώπων τῆς Μακεδονίας, τὴν ὁποίαν ὅλοι οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους συμμεριζόμεθα, διότι ἔκριναν ὅτι πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ θέμα τῶν χθεσινῶν γεγονότων τῆς Θεσσαλονίκης. Συμμεριζόμεθα ἐπίσης, τὴν ἄποψιν, ἡ ὁποία ἐξετέθη ἀπὸ ὅλους τοὺς συναδέλφους, ὅτι θὰ ἀπετέλει μίαν ὑπηρεσίαν πρὸς τοὺς ἐχθροὺς τῆς Ἑλλάδος οἱ ὁποῖοι ἐπεχείρησαν αὐτὴν τὴν ἐπίθεσιν μὲ τὴν πρόθεσιν νὰ δημιουργήσουν ἐντυπώσεις καὶ νὰ προκαλέσουν συγκινήσεις, ἐὰν ἡ Βουλὴ παρεῖχε τὴν ἐντύπωσιν ταραχῆς καὶ ἐάν, χάνουσα τὴν ψυχραιμίαν της, ἐλάμβανεν ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι διεπίστωνον κατάστασιν ταραχῆς. Ἡ Βουλὴ διατηρεῖ ἀκεραίαν τὴν ψυχραιμίαν της καὶ τὸ Ἔθνος, καὶ διατηρεῖ τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὁ ἀγὼν τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος, ἐὰν καταφεύγουν εἰς νέα μέσα ἐπιθέσεως, εἶναι διότι γνωρίζουν, ὅτι τὸ τέρμα του εἶναι βέβαιον. Πλανῶνται, ἑπομένως, νομίζοντες ὅτι ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων θὰ ταραχθῇ ἀπὸ τὰς συγκεκριμένας αὐτὰς ἐπιχειρήσεις των. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν θὰ ηὐχόμην ὅπως ἡ σημερινὴ συνεδρίασις περιορίσῃ τὴν ἔκτασιν τῆς συζητήσεως εἰς τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ἠκούσθησαν καὶ εἰς ἄλλην ἡμέραν τακτὴν ἡμέραν, ἐν ψυχρῷ νὰ συζητήσωμεν τὸ μέγα θέμα τῆς ἀσφαλείας. Προσωπικῶς δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ τοὺς παράσχω τὴν ἱκανοποίησιν ὅτι μᾶς συγκινοῦν εἰς τόσον βαθμὸν ὥστε ὅλοι νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὰ ἄλλα θέματα. (Χειροκροτήματα), καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς αὐτὴν τὴν συζήτησιν. Ἐκφράζομε τὴν ἀμέριστον συμπάθειάν μας, διὰ τὰ θύματα καὶ ἐπίσης διὰ τὰ θύματα τῶν εὐγενῶν μας συμμάχων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι τὰ πρῶτα εἰς τὸν ἀγῶνα διὰ τὴν ἐλευθερίαν τῆς Ἑλλάδος. Εἰς τὸ νεκροταφεῖον τοῦ Φαλήρου ὑπάρχουν οἱ προκάτοχοί των, οἱ ἄλλοι ἀγωνισταί, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν Δεκέμβριον, εἰς μίαν κρισιμωτάτην ὥραν τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας, ἐκέρδισαν μαζὶ μὲ τοὺς Ἕλληνας ἥρωας, τὴν πρώτην νίκην τοῦ τρίτου πολέμου. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Δὲν ἐπτοήθη ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων. Ἀλλὰ δικαίως καὶ ἡ Βουλὴ καὶ τὸ Ἔθνος ἔχουν ἀγανακτήσει. Ἐπαύξησιν ἀγανακτήσεως προκαλοῦν αἱ μέθοδοι, καὶ ἐπαύξησιν ἀποφάσεως διὰ τὴν νίκην, διὰ τὴν σύντομον νίκην. Καὶ διὰ τοῦτο, περαίνων τὸν λόγον μου, θὰ ἐπεθύμουν ἁπλῶς νὰ διατυπώσω τὸ συμπέρασμα τῶν πεποιθήσεων ἀπὸ τὰς ὁποίας κατεχόμεθα καὶ τὰς ὁποίας θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξω διὰ μακρῶν ὅταν ἔλθῃ ἡ τακτὴ ἡμέρα ὅπως ἐλέχθη. Πιστεύω ὅτι ἡ ἡγεσία τοῦ Ἔθνους δὲν εὑρίσκεται εἰς τὸ ὕψος τῶν κρισιμωτάτων περιστάσεων τῆς Πατρίδος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Πιστεύω ὅτι διὰ τὴν νίκην χρειάζεται: Πρῶτον, ἡγεσία, δεύτερον, ὅπλα, καὶ τρίτον, σχέδιον νίκης ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος. Ὅπλα χωρὶς ἡγεσίαν δὲν πυροβολοῦν ἀφ’ ἑαυτῶν. Ἡγεσία χωρὶς ὅπλα δὲν δύναται δι’ ἀγορεύσεων νὰ νικήσῃ. Χρειάζεται ἡγεσία, καὶ χρειάζονται ὅπλα, καὶ χρειάζεται ἡρωϊκὴ ἐξόρμησις, ἡ ὁποία θὰ συνεγείρῃ πράγματι τὸ Ἔθνος, καὶ τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον θὰ σαρώσῃ ἀπὸ προσώπου τῆς Ἑλλάδος τοὺς ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος. Αὐτὴ εἶναι ἡ μεγάλη ἀποστολή σας, Κυβερνῆται τῆς χώρας. Καὶ ἐπὶ ἕξ μῆνας σήμερον, ἐπὶ ἕξη μῆνας ἀπεγοητεύσατε τὸ Ἔθνος καὶ ἀρχίζετε νὰ ἀπογοητεύετε καὶ τοὺς μεγάλους Συμμάχους, οἱ ὁποῖοι ἐνεπιστεύθησαν εἰς τὴν Κυβερνησίαν σας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). Κυβερνῆται τῆς χώρας, ἐγκαταλείψατε τὰς μικράς σας διαφορὰς, ὑψωθεῖτε εἰς τὰς ἱστορικάς σας εὐθύνας καὶ σώσατε τὴν Ἑλλάδα. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§59Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ἐπιθυμῶ νὰ ἀναγνώσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἔλαβον ἐκ μέρους τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἀστυνομίας Θεσσαλονίκης, Συνταγματάρχου Ξανθοπούλου ὑπὸ σημερινὴν ἡμερομηνίαν: «............................. ..... (ἀναγινώσκει)......................». Ἐπιθυμοῦμε καὶ ἡμεῖς νὰ ἐκφράσωμε τὴν βαθυτάτην μας θλῖψιν διότι καὶ πάλιν ἐπὶ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους ἔπεσαν μέλη τοῦ ἡρωϊκοῦ στρατοῦ τῆς Βρεττανικῆς Αὐτοκρατορίας. Θλιβόμεθα καὶ διὰ τὸν φόνον τοῦ Ἄγγλου Στρατιώτου καὶ διὰ τὸν τραυματισμὸν δύο ἄλλων Ἄγγλων στρατιωτῶν. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ γεγονός, διαπιστώνω τοῦτο μόνον, ὅτι οἱ συμμορῖται ἔχουν ἐφοδιασθῆ δι’ ὀρειβατικοῦ πυροβολικοῦ, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι ἐφωδιασμένη δι’ ὀρειβατικοῦ πυροβολικοῦ. Ἡ ὑπόθεσις τῆς Ἑλλάδος, καὶ ἄλλοτε εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἔχει δύο ὄψεις, μίαν ἐσωτερικὴν καὶ μίαν διεθνῆ. Τὸ ὅτι εἶναι ὀλιγώτερον ὡπλισμένος ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς ἕνα ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀνήκει εἰς παράταξιν, εἰς ὁμάδα Ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἐπιθετικὰς διαθέσεις, τὰ ὁποῖα δὲν καραδοκοῦν στιγμὴν νὰ ἐπιτεθοῦν ἐναντίον ἄλλων ὁμόρων Κρατῶν, ὅτι εἶναι Κράτη προσηλωμένα εἰς τὰ ἰδεώδη τῆς εἰρήνης τὰ ὁποῖα ἔπειτα ἀπὸ ἕνα καταστρεπτικὸν πόλεμον, ὅπως ὁ δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, ἀποβλέπουν νὰ ἐξασφαλίσουν εἰρηνικὴν διαβίωσιν καὶ ἐντὸς τῆς χώρας των καὶ εἰρηνικὰς σχέσεις μετὰ τῶν ὁμόρων Κρατῶν. Τοῦτο ἀποδεικνύει ὅτι ἡ ἐμφάνισις πυροβολικοῦ εἰς χεῖρας τῶν συμμοριτῶν, ὅτι ὑπάρχουν ὁμάδες Κρατῶν τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐπιθετικὰς διαθέσεις, τὰ ὁποῖα ὀργανώνουν ἐπίθεσιν ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος, ἐναντίον τῆς ὁμάδος τῶν Κρατῶν εἰς τὰ ὁποῖα ἀνήκει καὶ ἡ μικρὰ ἡμῶν χώρα. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἐνεθαρρύνθησαν οἱ ἀντάρται καὶ ἐσχημάτισαν μίαν ψευδοκυβέρνησιν, τοῦτο ἀποδεικνύει ἐπιθετικὰς κατευθύνσεις καὶ τοῦτο ἀποδεικνύει ὅτι εἰσήλθομεν εἰς περίοδον μεγαλυτέρων δοκιμασιῶν. Βεβαίως θὰ ἐπεδίωκον κάτι τὸ ἐντυπωσιακόν, τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔφθασαν εἰς τὸ σημεῖον, νὰ καταρτίσουν μίαν λεγομένην Κυβέρνησιν. Καὶ ἐσημειώθη κατὰ πρῶτον ἡ ἐπίθεσις κατὰ τῆς Κονίτσης, ἡ ὁποία ἀπέτυχεν. Ἀνεμένοντο γεγονότα καὶ εἰς τὰς μεγάλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος. Διάφοροι πληροφορίαι, τὰς ὁποίας εἶχεν ἡ Κυβέρνησις, πρὸ τοῦ καταρτισμοῦ τῆς ἐν λόγῳ Κυβερνήσεως τῶν ἀνταρτῶν, ἔφερον ὅτι ὁ καταρτισμὸς μιᾶς τοιαύτης ψευδοκυβερνήσεως, θὰ συνοδεύετο ἀπὸ ταραχὰς ἐντὸς τῶν Ἀθηνῶν, ἐντὸς τῆς Θεσσαλονίκης, καὶ εἰς ἄλλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος. Ἐντυπωσιακόν, εἶναι τὸ ὅτι μετέφερε μία συμμορία ἓν λυόμενον πυροβόλον ἐγγὺς τῆς Θεσσαλονίκης, διὰ νὰ ρίψῃ ὡρισμένα βλήματα ἐναντίον τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ. Δεχόμεθα τὰς προκλήσεις μετ’ ἀπολύτου ψυχραιμίας. Ὁ συμμοριακὸς ἀγὼν ἔχει χαρακτῆρα αἰφνιδιαστικόν. Οὐδεὶς πρόκειται νὰ ταραχθῇ ἐκ τούτου, καὶ οὔτε πρόκειται νὰ ἐπικρατήσουν οἱ ἀντάρται εἰς τὴν Ἑλλάδα, οὔτε πρόκειται νὰ ἐπικρατήσῃ ἡ ὁμὰς τῶν Κρατῶν, εἰς τὰ ὁποῖα ἀνήκουν καὶ ὁπόθεν ἐξοπλίζονται. Αἱ μεγάλαι Δημοκρατίαι θὰ ἐπικρατήσουν καὶ κατὰ τὸν ἕνα τρόπον καὶ κατὰ τὸν ἄλλον τρόπον καὶ μετ’ αὐτῶν θὰ ἐπικρατήσῃ καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος, εἰς τὴν ἄδικον ἐπίθεσιν, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται διὰ δευτέραν φορὰν ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν. Ἔχουν ὅπλα ὀρειβατικὰ καὶ οἱ σύμμαχοι οἱ ἰδικοί μας καὶ ἄφθονα καὶ καλλίτερα. Δὲν εἶναι θέμα ἀνικανότητος τῆς Αʹ ἢ τῆς Βʹ Κυβερνήσεως, ἐὰν ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς δὲν ἔχῃ ἐφοδιασθῆ δι’ ἀφθόνου πολεμικοῦ ὑλικοῦ. Εἶναι θέμα διεθνοῦς πολιτικῆς. Εἶναι θέμα ἀποδείξεως τῆς φιλειρηνικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦν αἱ μεγάλαι Δημοκρατίαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν δύναμιν νὰ ἀντιμετωπίσουν οἱανδήποτε ἐπίθεσιν, ἀλλὰ θέλουν νὰ δώσουν καὶ τὴν ἀπόδειξιν, ὅτι οὐδέποτε παρεσκεύασαν εἰς τὸ σκότος ἐπιθέσεις ἐναντίον ἄλλων Κρατῶν. Ἀνήκοντες εἰς μίαν ὁμάδα Κρατῶν, ὑφιστάμεθα τὰς διακυμάνσεις τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς καὶ ὑποφέρομεν. Εἶναι σκληρὰ ἡ τύχη τῆς Ἑλλάδος αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§60Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπιθυμοῦμε νὰ δηλώσωμεν, ὅτι δὲν ἀποδεχόμεθα τὴν ἑρμηνείαν, ὅτι ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν φιλειρηνικότητος τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἐβοηθήθη ἐπαρκῶς, ἐνῷ ὑφίσταται ἐπίθεσιν. Καθ’ ἡμᾶς ἀποτελεῖ ἐσφαλμένην ἐκτίμησιν τῶν συνθηκῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ ἀγῶνος. Διότι ἐὰν δεχθῶμε τὴν ἀρχήν, ὅτι εἶναι ἐκδήλωσις φιλειρηνικῆς διαθέσεως, πῶς θὰ ἐπιμείνωμε νὰ ἐγκαταλείψουν τὰς φιλειρηνικὰς διαθέσεις καὶ νὰ μᾶς δώσουν τὰ ὅπλα, τὰ ὁποῖα χρειαζόμεθα; Εἶναι ἐσφαλμένη ἐκτίμησις τῶν ἀναγκῶν μας καὶ ἀποτελεῖ ἰδικήν μας ὑποχρέωσιν, νὰ τοὺς διαφωτίσωμεν, ὥστε νὰ μᾶς δοθοῦν ἄφθονα καὶ ἀποτελεσματικὰ μέσα ἀμύνης, τὰ ὁποῖα οὐδέποτε παύουν νὰ ἀποδεικνύουν τὴν φιλειρηνικὴν διάθεσιν. Ἀποδεικνύουν ἁπλῶς ὅτι αἱ δυνάμεις αἱ εἰρηνικαὶ γνωρίζουν νὰ ἀμύνωνται ἐναντίον τῶν κακοποιῶν δυνάμεων τῆς ἐπιθέσεως.

§61Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Δύναται νὰ δώσῃ ἕκαστος οἱανδήποτε ἑρμηνείαν ἐπιθυμεῖ. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅμως ὅτι καὶ παρατηρητὰς ἔχουν οἱ μεγάλοι ἡμῶν σύμμαχοι ἐν Ἑλλάδι ἀφθόνους, καὶ παρακολουθοῦν τὰ γεγονότα καὶ ὅτι ὅλα τὰ κόμματα, τὰ ὁποῖα διῆλθον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὅλος ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος, ἐγκαίρως παρέστησεν τὴν ἀνάγκην ἀφθονωτέρου ἐξοπλισμοῦ τοῦ Ἔθνους. Ἐὰν δὲν ἐδόθη αὐτός, δὲν εἶναι διότι ἔλλειψεν ἡ πειστικότης, οὔτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχε πρότερον ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, οὔτε διότι δὲν εἶχε τὴν αὐτὴν δύναμιν πειστικότητος ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἥτις προγενεστέρα. Κάποια ἄλλη ἐξήγησις ὑπάρχει. Οὔτε σημαίνει αὐτὸ ὅτι οὐδέποτε θὰ ἐξοπλισθῇ ἡ Ἑλλάς. Ἔρχεται ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν, χαράσσεται ἡ γραμμὴ τοῦ τὶς εἶναι ὁ ἐπιτιθέμενος καὶ τὶς εἶναι ὁ ἀμυνόμενος. Μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ φθάνει ἡ ἀνεκτικότης. Πέραν ἐκείνου τοῦ σημείου ἄρχεται ἄλλη τακτική. Ἡμεῖς, ἐζητήσαμεν ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τοῦ καταρτισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως, τὸν καταρτισμὸν 100 ταγμάτων Ἐθνοφρουρᾶς. Δὲν ἐνεκρίθη ἡ αὔξησις αὐτή. Πότε ἐνεκρίθη; Τώρα, ὅταν ἐσχηματίσθη ἡ λεγομένη ψευδοκυβέρνησις τοῦ Μάρκου. Τότε ἐνεκρίθη ἡ αὔξησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ.

§62Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐν ὀνόματι τῆς εἰρήνης, ζητοῦμεν τὰ ὅπλα.

§63Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Ὁ ἀγὼν γίνεται ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀποφασισθῇ νὰ γίνῃ. Καὶ εἰς τὸν 2ον παγκόσμιον πόλεμον πολλαὶ ἐκ τῶν συμμάχων δυνάμεων, δύο μεγάλαι δυνάμεις σύμμαχοι, κατῆλθον ἄοπλοι. Ἄοπλος ἦτο ἡ Μ. Βρεττανία, ὅταν ἐπῆλθεν τὸ ἐπεισόδιον τοῦ Danzig, καὶ ἐξερράγη ὁ παγκόσμιος πόλεμος. Καὶ ἄοπλος ἦτο ἡ μεγάλη συμπολιτεία τῆς Βορείου Ἀμερικῆς......

§64Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι παράδειγμα πρὸς μίμησιν;

§65Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως)..... καὶ ἐν τούτοις ἐνίκησαν. Ἕνα ἦτο τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἐπεδίωξαν, ὅτι δὲν ὑπῆρξαν Κράτη ἐπιτιθέμενα, δὲν ὑπῆρξαν Κράτη τὰ ὁποῖα ἤθελον νὰ κυριαρχήσουν ἐπὶ τῆς θελήσεως τοῦ κόσμου.

§66Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐγένοντο μάχαι ἐπὶ Ἀμερικανικοῦ καὶ Ἀγγλικοῦ ἐδάφους, κύριε ὑπουργέ;

§67Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπ. Δημ. Τάξεως). Συνεπῶς διέρχεται ἡ Ἑλλάς, αὐτὴν τὴν στιγμήν, μίαν διακύμανσιν εἰς τὴν παγκόσμιον ὑπόθεσιν καὶ φυσικῷ τῷ λόγῳ, ὑφίσταται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς βαρύτατα πλήγματα καὶ διέρχεται πικροτάτας δοκιμασίας. Ἀλλὰ ἀκριβῶς ἡ ἐμφάνισις τῶν βαρυτέρων αὐτῶν ὅπλων, πρόκειται νὰ προπαρασκευάσῃ τὸ ἔδαφος καὶ τὴν δημοσίαν γνώμην εἰς τὰς μεγάλας Δημοκρατίας, μετὰ τῶν ὁποίων συνδεόμεθα, ὥστε νὰ τύχῃ ἐπαρκεστέρας καὶ μεγαλυτέρας ἐνισχύσεως, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν κίνδυνον ὁποθενδήποτε καὶ ἐὰν προέρχεται, ὄχι μόνον ἐκ μέρους τῶν ἀνταρτῶν ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτῶν. (Χειροκροτήματα).

§68Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριοι βουλευταί, οὐδεὶς Ἕλλην παρέμεινεν ἀσυγκίνητος πρὸ τῶν γεγονότων τῆς τελευταίας νυκτὸς ἐν Θεσσαλονίκῃ, διότι εἶναι πλῆγμα ἐναντίον μεγάλης Ἑλληνικῆς πόλεως. Ὄχι βεβαίως, ὅτι ἔχει σημασίαν τινά, ἀλλὰ εἶναι πλῆγμα, τὸ ὁποῖον τείνει νὰ θίξῃ τὸ ἠθικὸν τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ. Ἀλλὰ ὅση καὶ ἐὰν εἶναι ἡ συγκίνησις ἡμῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνα μεμονωμένον θλιβερὸν γεγονός, νὰ προκαλέσῃ νευρικότητα ἐξαιρετικὴν ἢ νὰ δώσῃ τὴν ἐντύπωσιν πανικοῦ. Οἱ γενναῖοι λαοὶ ἀντιμετωπίζουν τὰς δυσχερεῖς περιστάσεις μὲ γενναιότητα, μὲ ψυχραιμίαν, μὲ θάρρος. Δὲν ἔχουν ἀνάγκην νὰ τρομοκρατοῦνται καὶ νὰ πανικοβάλωνται. Ἐπομένως καὶ ἡ συνεδρίασις τῆς ἡμέρας αὐτῆς θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἤρεμος καὶ ψύχραιμος, ὅπως ἐμπρέπει εἰς ἀνθρώπους ψυχραίμως σκεπτομένους ἵνα ἀντιμετωπίσουν τὴν κατάστασιν. Ἐὰν ὅμως τοιαῦται εἶναι αἱ σκέψεις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ πλήγματος αὐτοῦ, δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἀφήσωμεν ἀδιαμαρτύρητα, ὅσα πρὸ ὀλίγου ἐλέχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὑπὸ τοῦ κυρίου ἐπὶ τῆς Δημ. Τάξεως ὑπουργοῦ. Δὲν νομίζομεν, ὅτι εἶναι φιλειρηνικὴ πολιτική, ἐκείνη ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἔλλειψιν τῶν ἀναγκαίων ἐφοδίων, διὰ νὰ ἀμυνθῇ ἡ Ἑλλάς, ἐναντίον τοῦ συμμοριτισμοῦ. Ὑπῆρξεν ἔλλειψις κατανοήσεως τῶν Ἑλληνικῶν συνθηκῶν, τὴν ὁποίαν ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἡμεῖς ἐπεσημάναμε καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐπεστήσαμε τὴν προσοχὴν ὅλων τῶν διαδοχικῶν Κυβερνήσεων. Ἀτυχῶς ὡρισμένοι κακοὶ δαίμονες ἐν τῇ χώρᾳ αὐτῇ ἠμπόδισαν τὴν πλήρη διαφώτισιν τῶν συμμάχων ἡμῶν περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἐνισχύσεως τοῦ ὁπλισμοῦ μας καὶ ἰδίως εἰς ὀρειβατικὸν πυροβολικὸν καὶ πολυβόλα. Καὶ ἐκπληττόμεθα ἀκούοντες ἀπὸ τὸν κύριον ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως ὑπουργόν, τὴν πληροφορίαν, ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς ἐξακολουθοῦμε στερούμενοι τοιούτου. Παρὰ ταῦτα, πρὸ ὀλίγων ἀκόμη ἡμερῶν, ὁ κύριος ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργός, ἐδήλου ἐπισήμως πρὸς τὸν τύπον, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς εἶναι προσηκόντως ἐφωδιασμένος. Δὲν γνωρίζομεν ἑπομένως, τί νὰ πιστεύσωμεν. Εἶναι, κατὰ τὴν γνώμην τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν προσηκόντως ἐφωδιασμένος ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς στερούμενος ὀρειβατικοῦ πυροβολικοῦ ἢ δὲν ἀληθεύει ἡ πληροφορία τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως, στερούμεθα τοιούτου. Αἱ ἐλλείψεις τῶν ἐφοδίων ἀποτελοῦν βαρυτάτην εὐθύνην τῶν Κυβερνώντων καὶ διότι δὲν διεφώτισαν τοὺς συμμάχους καὶ διότι δὲν ἐτήρησαν οἵαν ὤφειλον νὰ τηρήσουν, Ἑλλήνων Κυβερνητῶν, ἀνδρικὴν στάσιν ὅτε εὑρίσκοντο πρὸ ἐλλείψεως κατανοήσεως ἢ πρὸ ἀδικαιολογήτου βραδύτητος. Διότι, ὅπως κατ’ ἐπανάληψιν ἐδηλώσαμεν, δὲν ἀμφιβάλλομεν ὅτι ἡ νίκη θὰ εἶναι ἰδική μας. Ἀλλὰ νίκη ἐρχομένη βραδέως σημαίνει πλήρη καὶ τελείαν ἐξάρθρωσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κρατικοῦ ὀργανισμοῦ, πλήρη καὶ τελείαν ἐξάρθρωσιν τῶν Ἑλληνικῶν οἰκονομικῶν καὶ ὅταν ἡμεῖς θὰ χρειαζώμεθα μίαν ἀκόμη τριετίαν διὰ νὰ συνέλθωμεν ἐκ τοῦ νέου πλήγματος, οἱ ἄλλοι θὰ ἔχουν πρὸ αὐτῶν μίαν ἑξαετίαν ἀνασυγκροτήσεως. Καί, ἐκτὸς τούτου, ἡ παράτασις τῆς ἐξαθλιώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ θὰ ἐδημιούργει νέα πράγματα καὶ δυσαρεσκείας καὶ ἑπομένως, μίαν νέαν κατάστασιν, ἡ ὁποία θὰ καθίστα εὔκολον τὸ μίασμα τῆς ἀντεθνικῆς προπαγάνδας. Εἶναι, ἑπομένως, ἀνάγκη νὰ συνέλθῃ τὸ ταχύτερον ἡ Κυβέρνησις. Καὶ ἐπειδὴ ὡρισμένα πράγματα δὲν δύνανται νὰ λεχθοῦν ἐν δημοσίᾳ συνεδριάσει, θὰ ἔπρεπεν ἤδη πρὸ πολλοῦ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ ἀντιληφθῆ τὴν ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν ἠσθάνθη ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, νὰ ἔχῃ ἀντιληφθῆ τὴν ἀνάγκην, ὅπως ἐν μυστικῇ συνεδριάσει ἐκτεθῇ εἰλικρινῶς, ἀπὸ ἀπόψεως Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἡ κατάστασις, ὡς αὕτη τὴν βλέπει, ἀπὸ ἀπόψεως δὲ Κυβερνητικῆς, ἡ κατάστασις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται τὰ στρατιωτικὰ ἡμῶν πράγματα. Εἶναι τοῦτο ἀπαραίτητον, ἐπίσης, καὶ διὰ νὰ καθορισθοῦν σαφῶς καὶ εὐθέως αἱ εὐθῦναι καὶ ἂν εὐθῦναι, κύριοι, προκύψουν, δὲν ἀμφιβάλλομεν ὅτι ἡ πλειοψηφία, ἐκ τῆς ὁποίας ἐξαρτᾶται ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἐνθυμηθῇ ὅσα ἡμεῖς πρὸ μηνῶν εἴχομεν εἴπει πρὸς αὐτήν, ὅτι καὶ αἱ Βουλαὶ ἔχουν εὐθύνας ὄχι μόνον αἱ Κυβερνήσεις. Αἱ Κυβερνήσεις ἔχουν εὐθύνας καὶ πολιτικὰς καὶ ποινικάς, ἀλλὰ καὶ αἱ Βουλαὶ ἔχουν εὐθύνας πολιτικάς, ἀπέναντι τῶν ἐκλογέων, ὅταν διὰ τῆς πλειοψηφίας συγκρατοῦν ἀνικάνους Κυβερνήσεις. Καὶ θὰ ἔπρεπεν ἡ πλειοψηφία νὰ ἐξαρθῇ ὑπεράνω κομματικῶν σκέψεων. Ἐὰν ἐπὶ τόσον χρόνον δὲν εἰσήκουσε τὴν φωνὴν ἡμῶν, ἴσως τὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται πρὸ ἡμῶν καὶ ἴσως ἄλλα δυσαρεστότερα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἀναμένουν, συγκινήσουν τὴν πλειοψηφίαν καὶ ἀγάγουν αὐτὴν εἰς τὴν σκέψιν ὅτι ὑπεράνω ὅλων εἶναι ἡ Πατρίς, ὅτι δὲν ἐπιτρέπονται σήμερον πλέον κομματικαὶ σκέψεις, ἀλλὰ ὅτι πάντες πρέπει νὰ δώσωμε τὰς χεῖρας καὶ νὰ δημιουργήσωμεν Κυβέρνησιν ἰσχυράν, ἐμπνέουσαν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἡ ὁποία μὲ σταθερὰς χεῖρας θὰ ἀναλάβῃ τὸ ἔργον τῆς πρὸς τὰ ἔξω διαφωτίσεως, ἀλλὰ καὶ τῆς πρὸς τὰ ἔσω ἰσχυρᾶς δράσεως, ἵνα δυνηθῶμε νὰ σώσωμε τὴν Πατρίδα. (Χειροκροτήματα).

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί ,25 συνάδελφοι ὑπέβαλον δήλωσιν διαμαρτυρίας: «................ .......... (ἀναγινώσκει) ....................». Θὰ ἐξαντλήσωμε τὸν κατάλογον ἐπὶ τῆς συζητήσεως τῆς προτάσεως.

§70Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐπὶ τῆς συνεχιζομένης συζητήσεως. Ἐγὼ εἶμαι πάντοτε ὑπὲρ τῆς νομιμότητος καὶ τοῦ Κανονισμοῦ, τοῦ ὁποίου ὅμως ἐγένετο μία παράβασις.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζησόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§72Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι διότι ἐπιλαμβάνομαι τῆς εὐκαιρίας τοῦ περιστατικοῦ τῆς Πρωτευούσης τῆς Βορείου Ἑλλάδος, διὰ νὰ καταλάβω τὸ βῆμα καὶ διὰ νὰ σᾶς φέρω τὰς ἐντυπώσεις, δι’ ὀλίγων, ἀπὸ πρόσφατον πολυήμερον περιοδείαν μου, ἀνὰ τὸν δοκιμαζόμενον Νομὸν τῆς Κοζάνης. Εἶχον τὴν εὐχέρειαν νὰ τὸν περιέλθω σχεδὸν ὁλόκληρον καὶ σᾶς κομίζω τὰ συμπεράσματα. Ὁ στρατὸς μάχεται μὲ ὑπέροχον αὐτοθυσίαν καὶ ἀποτελεσματικότητα. Ὁ Λαὸς κατανοεῖ τὴν τιμίαν καὶ εἰλικρινῆ συμπαράστασιν τῶν συμμάχων. Διατηρεῖ ἀλώβητον καὶ ἀκέραιον τὸν πατριωτισμόν του εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην. Ἀτυχῶς, ὅμως, φέρω κατὰ συνείδησιν, τὸ χρέος νὰ ἀνακοινώσω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἔχασε τὴν ἐπαφήν της μὲ τὴν λαϊκὴν κοινὴν γνώμην, ἀδιακρίτως πολιτικῶν πεποιθήσεων. Ἡ πεντάμηνος διάρκεια τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία παρουσίασε διάψευσιν τῶν ὑπεσχημένων, ἔκαμεν, ὥστε ὁ λαὸς νὰ περιέλθῃ εἰς ἀγωνίαν καὶ εἰς κρισιμότητα σκέψεων κατὰ τρόπον ὥστε, νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ κάμωμεν σαφῆ διαχωρισμὸν τῶν εὐθυνῶν μας. Ὡμίλησεν ὁ κ. Σαρρῆς καὶ κατεφέρθη ἐναντίον ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς. Ἐπιθυμῶ νὰ διαστείλω, ὅτι ἡ εὐθύνη βαρύνει τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Κοινοβουλίου, ὅπως ὀρθῶς ἐτόνισεν ὁ συνάδελφος κ. Μπάτζιος. Οἱ ὑπόλοιποι γνωρίζομεν καὶ ζῶμεν τὸ δρᾶμα. Ἀνήκω εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ἔρχομαι ἀπὸ τὴν περιφέρειαν ὅπου εἶδον τοὺς συμπατριώτας μου χειμαζομένους. Καὶ φέρω τὸ μήνυμα ὅτι, ὁ λαὸς δὲν καταργεῖ σύμπαντα τὸν πολιτικὸν κόσμον, καταργεῖ τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος στηρίζει τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Καὶ ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ διαγνώσῃ τὸ λαϊκὸν αἴτημα καὶ ὀφείλουν κυρίως οἱ συνάδελφοι οἱ στηρίζοντες τὴν Κυβέρνησιν, νὰ διαφοροποιήσουν τὰς ἀντιλήψεις των. Ὁμιλῶ χωρὶς κομματικὴν πρόθεσιν καὶ σκοπιμότητα, ὁμιλῶ μὲ τὸν παλμὸν τῆς ὑπαίθρου τῆς ὁποίας τὰ συμπεράσματα κομίζω καὶ τῆς ὁποίας τὰς σκέψεις διατηρῶ εἰς τὴν μνήμην μου. Ἑπομένως, νομίζω ὅτι, εἶναι χρέος ἡ Βουλὴ νὰ συναγερθῇ διότι ὁ λαὸς εἶναι ἕτοιμος νὰ συναγερθῇ. Ἀτυχῶς, ὅμως, εἶναι ἡ ἔλλειψις ἡγεσίας μὲ πνοήν, ἥτις τὸ ἐμποδίζει διότι τὸ ἄρθρον τῆς «Καθημερινῆς» ἐδιαβάσθη ὡς Εὐαγγέλιον, εἰς ὅλην τὴν ὕπαιθρον. Χρειάζεται, λέγει τὸ ἄρθρον, πνοὴ εἰς τὴν πολιτικὴν ἡγεσίαν, ὥστε παραλλήλως καὶ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν πνοήν, τὴν ὁποίαν διαθέτει ὁ στρατὸς καὶ ὁ λαὸς, νὰ φέρωμεν συντόμως τὸ ἀποτέλεσμα. Καλοῦνται οἱ συνάδελφοι τῶν ὁποίων ἡ σκέψις παραμένει ἀδιατάρακτος, νὰ τὴν διαφοροποιήσουν καὶ νὰ ἔλθουν εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν σημερινὴν πραγματικότητα. (Χειροκροτήματα).

§73Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερν.). Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη, ὡς πληροφοροῦμαι, πρότασις μυστικῆς συνεδριάσεως. Ἡ Κυβέρνησις δὲν κατανοεῖ εὐχερῶς τὴν ἀνάγκην μιᾶς μυστικῆς συνεδριάσεως κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις, βεβαίως δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκθέσῃ περισσότερα ἐκείνων, τὰ ὁποῖα δύναται νὰ ἐκθέσῃ ἐνώπιον μιᾶς φανερᾶς συνεδριάσεως. Πρὸς τοῦτο, ἂν ἡ Βουλὴ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τοῦ νὰ γίνῃ γενικώτερος πολιτικὸς ἔλεγχος ἐπὶ τῆς πολιτείας τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἵνα μὴ ὁ ἔλεγχος οὗτος ἑκάστοτε γίνεται καὶ εἰς ἡμέρας νομοθετικῆς ἐργασίας, θὰ ἐπρότεινα εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως ἡ ἐρχομένη Δευτέρα ἀφιερωθῇ εἰς γενικωτέραν πολιτικὴν συζήτησιν, μετὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλὴ θὰ ἠδύνατο νὰ ἐκφράσῃ ἢ νὰ μὴ ἐκφράσῃ τὴν ἐμπιστοσύνην της πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις, ἡ Κυβερνητικὴ ἐπὶ τῆς προτάσεως, περὶ μυστικῆς συνεδριάσεως.

§74Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀποδεχόμεθα πλήρως τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§75Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ὁμιλήσωμεν, οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν...

§76Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν νομίζῃ ὅτι, δύνανται ἐν δημοσίᾳ συνεδριάσει νὰ λεχθοῦν, πάντα, ὅσα πρέπει νὰ λεχθοῦν, περὶ τῆς στρατιωτικῆς καταστάσεως καὶ ἂν ἡ Κυβέρνησις ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην τῶν μελλόντων νὰ λεχθοῦν ἐπὶ τῆς στρατιωτικῆς καταστάσεως ἐν δημοσίᾳ συνεδριάσει. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην, τότε δέν ἔχομε νὰ διαφωνήσωμεν πρὸς αὐτήν.

§77Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὅλοι ἡμεῖς ἐδῶ, ἐκπροσωποῦντες τὸ Ἔθνος, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ὁμιλήσωμεν, ὅταν θὰ ὁμιλήσωμεν, ἐντὸς τῶν ἐπιτρεπομένων ὁρίων.

§78Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἄ! Ὄχι.

§79Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἑπομένως, ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς της, δηλοῖ ὅτι, ἐν τυχὸν μυστικῇ συνεδριάσει, δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐκθέσῃ περισσότερα τῶν ὅσων θὰ ἠδύνατο νὰ ἐκθέσῃ ἐν μιᾷ φανερᾷ συνεδριάσει. Ἐπὶ πλέον, ἐάν, ὁριζομένης τῆς προσεχοῦς Δευτέρας ὡς ἡμέρας τῆς τοιαύτης συζητήσεως, ἡ Βουλὴ θεωρήσῃ, μετὰ τὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐλέγχου της, ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὴν περιβάλῃ διὰ τῆς ἐμπιστοσύνης της, εἶναι ἔργον τῆς Βουλῆς νὰ τὸ πράξῃ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασις τῆς Κυβερνήσεως.

§80Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως...

§81Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κύριε. Θὰ ὁμιλήσω ἐγώ, ὁ ὁποῖος ὑπέβαλον τὴν πρότασιν.

§82Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐφ’ ὅσον ὑπεβλήθη μία πρότασις, κατὰ τὸν Κανονισμόν, δέον νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ ἑξῆς διαδικασία: «Ἡ τὴν πρότασιν αὐτὴν τὴν ὑποστηρίζουν οἱ βουλευταὶ ἢ δὲν τὴν ὑποστηρίζουν. Ἐὰν τὴν ὑποστηρίζουν, ὁ κ. Πρόεδρος εἶναι ὑπόχρεως ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ δώσῃ τὸν λόγον εἰς ἕνα ὑπὲρ αὐτῆς καὶ εἰς ἕνα κατά. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ προτάσεως διὰ μυστικὴν συνεδρίασιν, πρέπει ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτῆς νὰ γίνῃ ἐν μυστικῇ συνεδριάσει. Ἔτσι λέγει ὁ Κανονισμός. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§83Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶμαι σύμφωνος εἰς αὐτό, ἀλλὰ εἶναι ἄλλο τὸ θέμα.

§84Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει, εἰς τὸ ἄρθρον 35: «Ἡ Βουλὴ συνεδριάζει ... (Ἀναγινώσκει)·», τὶς ἔχει, λοιπόν, δίκαιον;

§85Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγει ὁ κ. Λεονάρδος, εἶναι ὀρθότατα, ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ τούτου, τὴν στιγμὴν ταύτην. Τὴν στιγμὴν ταύτην πρόκειται περὶ ἄλλου θέματος, σπουδαιοτέρου. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον «αὶ ἐγὼ ἀνήκω—καὶ θὰ ἀνήκω ὁσασδήποτε διαφωνίας καὶ ἂν ἀναπτύξουν οἱ οἱοιδήποτε καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος— διότι, νομίζω, ὅτι σήμερον —εἶναι αὐτὴ ἡ πεποίθησίς μου— δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ Ἑλλὰς ἐὰν δὲν εἶναι ἐξακολουθητικῶς συντεταγμένον καὶ δὴ ἰσχυρότατα, τὸ Λαϊκὸν Κόμμα. Διὰ τοῦτο, ἐγώ, ἐν ὀνόματι τῆς Πατρίδος μου, θὰ μείνω εἰς τὸ Κόμμα αὐτὸ ὅ,τιδήποτε καὶ ἂν συμβῇ. Ὁ κ. Ἀρχηγός, λοιπόν, τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὡμίλησε περὶ ζητήματος ἐμπιστοσύνης, τιθεμένου τὴν προσεχῆ Δευτέραν. Ἀλλὰ ζητήματα ἐμπιστοσύνης ὑπὸ προθεσμίαν δὲν τίθενται εἰς τὰς Βουλάς. Τὰ πρᾶγμα εἶναι ἀκατανόητον. Διότι, ὅταν τίθεται, καὶ δὴ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ζήτημα ἐμπιστοσύνης, ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις λέγει: «Δὲν εἶμαι πεπεισμένη, ὅτι ἔχω τὴν ἐμπιστοσύνην τῆς Βουλῆς», διότι, ἄλλως, δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ τεθῇ ζήτημα ἐμπιστοσύνης. Ὑπὸ προθεσμίαν ζητήματα ἐμπιστοσύνης, ἐπαναλαμβάνω...

§86Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Δὲν ἐτέθη ζήτημα ἐμπιστοσύνης. Εἶπον: «Ἐάν, οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως θέσουν ζήτημα».

§87Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὑποπτεύεσθε, ὅτι θὰ τεθῇ ζήτημα ἐμπιστοσύνης. Εἴπατε «ἐὰν τεθῇ». Τὸ «ἐὰν» δὲν εἶναι «ἐνδεχόμενον;».

§88ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔλεγχος θὰ γίνῃ...

§89Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὁ ἔλεγχος δύναται νὰ καταλήξῃ, ἀλλά, δύναται καὶ νὰ μὴ καταλήξῃ, εἰς ζήτημα ἐμπιστοσύνης. Ἀλλ’ εἶναι ἀκατανόητον νὰ λέγῃ ἡ Κυβέρνησις πρὸ τοῦ ἐλέγχου, ὅτι θὰ θέσῃ ζήτημα ἐμπιστοσύνης, ἐὰν ἐνδεχομένως, ἀντιληφθῇ, ὅτι τοιαύτη εἶναι ἡ διάθεσις τῆς Βουλῆς, τοῦτο δὲ ἕνεκα τῆς σημερινῆς συζητήσεως. Διατί, λοιπόν, ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠθελήσαμε τοιοῦτο ζήτημα, ὑπεγράψαμε πρότασιν περὶ μυστικῆς συνεδριάσεως; Ἀκριβῶς διότι ἐλέχθη καὶ ἀπόψε, ὅτι εἶναι θέματα, τὰ ὁποῖα γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις, ἀλλ’ ἀγνοεῖ ἡ Βουλή, καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτεθοῦν εἰς τὴν δημοσιότητα. Ἀκριβῶς, διὰ τοῦτο, διότι ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς μίαν Κυβέρνησιν νὰ γνωρίζῃ περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχει δικαίωμα νὰ γνωρίζῃ καὶ ἡ Βουλή, διὰ τοῦτο ἐζητήσαμεν τὴν μυστικὴν συνεδρίασιν.

§90Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Μὲ συγχωρεῖτε, κ. βουλευταί. Ποία εἶναι ἡ ἔκτασις τῶν λόγων σας; Διότι, ἐὰν θέτετε ὡς θέμα, ὅτι δύναται ἓν θέμα, π. χ. στρατηγικὸν νὰ ἀναπτυχθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς...

§91Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε. Ἡ ἐπιφυλακτικότης θὰ ὑπάρχῃ καὶ εἰς τὴν μυστικὴν συνεδρίασιν.

§92Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἔχει ἀντιληφθῆ, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως —οὐσιαστικῶς Πρόεδρος, καὶ ἐμέ— καὶ Ἀρχηγός μου, ἐκ τῆς συνεργασίας μας ἐπὶ δύο ἔτη, ἔχει ἀντιληφθῆ μέχρι τοῦδε, ὅτι ἐγὼ θέλω νὰ ἀναπτύσσωνται λεπτομερῶς εἰς τὴν Βουλὴν στρατιωτικὰ ζητήματα; Δὲν εἶπον τὸ ἀντίθετον, κ. Ἀρχηγέ μου, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν; Διατί νὰ ἔχω ἀνακαλέσει τὴν γνώμην μου; Ἔχετε ἀντιληφθῆ ὅτι ἐγὼ συνηθίζω ν’ ἀνακαλῶ τὰς γνώμας μου καὶ τὰς πεποιθήσεις μου; Ἀλλά, εἶναι ἀνάγκη, ἀνάγκη, τὴν ὁποίαν δὲν ἔχω καμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι κατανοεῖτε καὶ αἰσθάνεσθε, ἀνάγκη, ὅπως ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία συζητήσῃ διὰ τὰ συμβαίνοντα εἰς τὴν Πατρίδα μας. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν εἴχετε προσέλθῃ εἰς τὴν αἴθουσαν, ὅταν ἠκούσθη ἡ ἔκφρασις: «Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι, ἡ Ἑλλὰς θὰ ὁπλισθῇ», καμμιά, δηλαδή, ἀμφιβολία, ὅτι εἰς τὸν τάφον τῆς Ἑλλάδος θὰ ἀναρτηθῇ, ἐπὶ τοῦ ἐπιταφίου σταυροῦ, μία βαρεῖα πανοπλία! Περὶ τούτου, λοιπόν, πρόκειται; Διότι, ἐὰν συνεχισθῇ ἡ σημερινὴ κατάστασις, ἡ σημερινὴ συγκρότησις τῆς Κυβερνήσεως, αἱ σημεριναὶ συζητήσεις τῆς Βουλῆς, σήμερον ἡ ἐπίθεσις κατὰ τῆς Θεσσαλονίκης, αὔριον ἐπίθεσις κατὰ τῆς πρωτευούσης, μεθαύριον δὲν ἠξεύρω ποῦ ἀλλαχοῦ, δὲν ὁδεύομε πλέον πρὸς καταστροφήν; Θὰ νικήσουν τὰ εἰρηνικὰ Ἔθνη, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐξασφαλίσωμεν καὶ τὴν ζωὴν τῆς Ἑλλάδος, καθὼς ἀπαιτοῦν ἐπί τέλους, αἱ ἀνάγκαι τῆς Πατρίδος μας, ἀλλὰ καὶ καθὼς ἀπαιτοῦν προσέτι —πιστεύομεν ἡμεῖς εἰς τὴν Δημοκρατίαν— αἱ διατάξεις καὶ αἱ ἐφαρμογαὶ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος. Βεβαίως, ἀπὸ τριῶν ἐτῶν, ἀπὸ τῆς 18ης Ὀκτωβρίου 1944, δὲν ὑπάρχει ὡς ὀρθῶς ἐλέχθη πρὸ ὀλίγου, Ἡγεσία, καθὼς πρέπει εἰς τὸν Τόπον μας. Καὶ τοιουτοτρόπως, κατηντήσαμεν εἰς τὸν Δεκέμβριον, εἰς τὴν ἀποσύνθεσιν τοῦ Στρατεύματος, εἰς τὴν προσπάθειαν νὰ μὴ ὑπάρξῃ Κυβέρνησις σταθερὰ διὰ τοῦ συστήματος τῆς Ἀναλογικῆς Ἐκλογῆς, διὰ τῶν «συμμαχικῶν» Κυβερνήσεων, τοῦτ’ ἔστι, τῶν ἀσυναρτησιῶν, δηλαδὴ τῶν Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι ὠνομάσθησαν «ἐθνικαὶ συνεργασίαι», ἀντὶ ἀσυναρτησίαι! Τὸ ἐπαναλαμβάνω, διὰ τῶν Συμμαχικῶν Κυβερνήσεων. Τὴν ἀσυναρτησίαν δηλαδὴ αὐτὴν τῶν Συμμαχικῶν Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι ὠνομάσθησαν, κατὰ τρόπον ἀσυγχώρητον Κυβερνήσεις ἐθνικῆς συνεργασίας, τὴν μυκτηρίζω ἐγώ, καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, αὐστηρῶς. Καὶ βέβαια, διὰ τοῦτο, δὲν ἔχομε, καθὼς ἀπαιτοῦν αἱ ἀνάγκαι τῆς Πατρίδος, καθὼς ἀπαιτοῦν καὶ αἱ διατάξεις τοῦ Πολιτεύματος, Ἡγεσίαν. Ἡ Ἡγεσία ὑπάρχει μόνον, ὅταν ὑπάρχει Κυβέρνησις κατὰ τὸ Πολίτευμα, ὁμοιογενὴς Κυβέρνησις, προερχομένη ἀπὸ τὴν ἐμπιστοσύνη τῆς πλειονοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Μόνον τότε ὑπάρχει Ἡγεσία, ἄλλως ὑπάρχουν πολιτικὰ νόθα κατασκευάσματα καὶ ἄθλια τεχνάσματα. Καὶ ἐκεῖ εἶναι ἡ εὐθύνη τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπετέλεσαν τὰς Κυβερνήσεις ἀπὸ τῆς 18 Ὀκτωβρίου 1944 μέχρι σήμερον, ὅτι δὲν κατώρθωσαν νὰ πείσουν καὶ τοὺς Μεγάλους Συμμάχους μας, ποία εἶναι ἡ ὠφέλεια αὐτῶν καὶ ποῦ ἔγκειται ἡ σωτηρία τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια τῶν πραγμάτων καὶ σήμερον καὶ ἐδῶ καὶ ἀλλαχοῦ. Ἐν ὀνόματι τῆς Πατρίδος, σήμερον, τὴν σημερινήν, λέγω, ἡμέραν εἶχον τὴν τιμήν, καθὼς τὴν ἔχω καὶ τὴν στιγμὴν ταύτην, νὰ εἴπω, ὅτι πολιτικὴ ἀληθινή, πολιτικὴ δυναμένη νὰ σώσῃ τὴν Πατρίδα μας εἶναι μόνον ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἐφηρμόζετο ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν ὁμοιογενῆ, ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἠθέλησε καὶ θέλει ὁ Ἑλληνικὸς Λαός. Ἄλλως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προκόψωμεν. Διότι, κύριοι, σᾶς ἐρωτῶ, σᾶς ἐρωτῶ ἐν ὀνόματι τῆς Πατρίδος, ἐν ὀνόματι τῆς συνειδήσεώς σας, ἐν ὀνόματι τῆς ἀληθείας, ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ πρόοδος, ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ σκοπιμότης, σᾶς ἐρωτῶ, ἐπὶ πλέον ἐν ὀνόματι τοῦ Θεοῦ: Εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα σήμερον, εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἀπαράδεκτος ὁ ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως;

§93Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Πάλιν τὰ ἴδια; Πάλιν προσωπικὸν ζήτημα, κύριε συνάδελφε;

§94Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δύνασθε νὰ εἴπητε, ὅ,τι καὶ ἂν θέλετε, ἀλλὰ ἡ συνείδησίς σας αὐτὴν τὴν στιγμήν, σᾶς τύπτει. Σεῖς εἶσθε πολεμιστής, κύριε Ἀποστόλου, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ τὸ πιστεύητε καὶ σεῖς αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπον. Τὸ λέγει καὶ τὸ πιστεύει ὅλος ὁ Ἑλληνισμός. Ἐξέλθετε εἰς τοὺς δρόμους, εἰσέλθετε εἰς τὰ καφενεῖα, ἐρωτήσατε διαβάτας εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ θὰ ἀντιληφθῆτε πόση εἶναι ἡ ἀγανάκτησίς των, διότι παραμένει ὑπουργός, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀφώπλισεν, οὕτως εἰπεῖν, τὴν Θεσσαλονίκην.

§95ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ὑπερβολαὶ αὐτά.

§96Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐν ὀνόματι τοῦ Θεοῦ, δὲν εἶναι ὑπερβολαί.

§97ΕΤΕΡΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί εἶναι αὐτὰ ποῦ λέγετε;

§98Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Διότι ἐγὼ τιμῶ ὑπουργούς, τὸν κ. Βαρβούτην, τὸν κ. Λαδᾶν, τὸν κ. Ζαΐμην...

§99Γ. ΜΕΛΑΣ. Δὲν εἶναι σοβαρὰ ἡ συζήτησις καὶ ἀνάλογος μὲ τὸ θέμα, κύριε συνάδελφε.

§100Π. ΡΟΖΑΚΗΣ. Διατὶ δὲν κάμνετε ἐπερώτησιν ἐναντίον τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως, σεβαστέ μας κ. Κουλουμβάκη. Ὁμιλεῖτε ἐπὶ θέματος σοβαρωτάτου.

§101Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ ἡ ἐπερώτησις, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ εἶχε συζητηθῆ κατ’ ἀπαίτησιν τῆς Κυβερνήσεως, ἐν ὀνόματι τῆς φιλοτιμίας της, δὲν συζητεῖται. Τοιούτου εἴδους ἐπερωτήσεις, παρατεινόμεναι, πολλαπλασιάζουν τὰς εὐθύνας τῶν Κυβερνήσεων. Καθὼς ἐπίσης, ἀπόψε ἐλέχθη, κἄτι τὸ πολιτικῶς ἄριστον, τὸ Κοινοβουλευτικῶς ἐξόχως ἄριστον, ὅτι ἔπρεπεν ἡ ἀποψινὴ συνεδρίασίς μας νὰ ἀρχίσῃ μὲ μίαν εἰσήγησιν πρὸς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, περὶ τῶν γεγονότων τῆς Θεσσαλονίκης. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πιπιλιάγκας, εἶναι καὶ πολιτικῶς σοφὸν καὶ Κοινοβουλευτικῶς ἐπιβεβλημένον καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἀπεφεύγετο καὶ ἡ ἄλλη συζήτησις καὶ ἴσως καὶ ἡ πρότασις ἡ ἰδική μας. Διὰ τοὺς λόγους τούτους, κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ τοὐλάχιστον, ἐκ μέρους τῶν ὑπογραψάντων ἐπιμένω νὰ μὴ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις, τῆς προτάσεως πρὸς μυστικὴν συνεδρίασιν, διὰ νὰ καθορίσωμεν τὴν θέσιν μας, διὰ νὰ καθορισθῇ ἡ πολιτικὴ τῆς κινδυνευούσης Πατρίδος μας. Διότι δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τόσον πολὺ —τὸ ἔγραψα εἰς ἐπιστολὴν, διὰ τὴν ὁποίαν ἔλαβον ἀπάντησιν, ἡ ὁποία θὰ μὲ τιμᾷ ἐφ’ ὅσον θὰ ζῶ εἰς τὸν κόσμον τοῦτον— δὲν ἐνδιαφέρομαι προτείνοντας διὰ τὸ πόσαι θὰ εἶναι αἱ χορηγίαι καὶ ποίου εἴδους θὰ εἶναι αἱ ὑλικαὶ καὶ ἐξοπλιστικαὶ χορηγίαι πρὸς τὴν Πατρίδα μας, κυρίως ἐνδιαφέρομαι διὰ τὸ «πότε». Διότι, ἀδιάφορον, ἂν τὸ ἔχετε ἀναγνώσει, δημοσιευόμενον καὶ εἰς τὴν ἐφημερίδα μου, μερικοὶ ἐξ ὑμῶν, τὸ λέγω καὶ προφορικῶς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου: Ἠρώτησα Ἀμερικανόν, τῆς Ἀποστολῆς, διακεκριμένον: «Ἐάν, κύριε, ἡ μεγάλη καὶ πλουσία πατρίς σας, ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον ἑπταετίαν, διεξῆγε δύο πολέμους, καὶ ὑφίστατο μίαν τρομακτικὴν κατοχὴν ἐπὶ τρία καὶ ἥμισυ ἔτη καὶ μετὰ ταῦτα ἕνα ἐμφύλιον διασπαραγμόν, ὡς ὁ ἰδικός μας, θὰ ἐξηκολούθει νὰ εἶναι μεγάλη καὶ πλουσία χώρα ἡ πατρίς σας;». Καὶ φυσικὰ μοῦ ἀπήντησε: «Θὰ ἦτο ράκος». Πῶς θέλετε νὰ μὴ εἶναι ράκος καὶ ἡ μικρὰ καὶ πτωχὴ Ἑλλάς;». Αὐτὰ ἀπήντησα. Λοιπόν, τὸ «πότε» μᾶς ἐνδιαφέρει πρωτεύοντας. Νὰ σπεύσωμεν. Αἱ ἀναβολαὶ δὲν μὲ ἐνθουσιάζουν καθόλου, ὁσονδήποτε καὶ ἂν προέρχωνται ἀπὸ ἀγαθῆς καὶ προθύμου καὶ εἰλικρινοῦς προαιρέσεως, ὡς δὲν ἀμφιβάλλω καὶ διὰ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἀνήκω μὲ ὅλην μου τὴν ψυχήν, ἀδιασείστως. Ἐπιβάλλεται, λοιπόν, ἀπόψε νὰ καθορισθῇ ἐὰν θὰ γίνῃ μυστικὴ συνεδρίασις ἢ δὲν θὰ γίνῃ, διὰ νὰ καθορίσῃ ἡ κινδυνεύουσα Ἑλλάς, τὴν πολιτικήν της, ἑπομένως καὶ τὴν ἱστορικήν της ζωήν.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀλεξανδρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§103Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις περὶ μυστικῆς συνεδριάσεως τῆς Βουλῆς. Ἡ πρότασις αὕτη εἶναι αὐτὸ τὸ Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος, εἶναι αὐτὸ τὸ πολίτευμα. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐθέσπισαν τὸ πολίτευμα, δὲν ἔδωσαν εἰς κανένα τὸ δικαίωμα νὰ συζητήσῃ ἐὰν δύναται νὰ γίνῃ ἢ ὄχι ἡ συζήτησις μυστικὴ ἀπὸ τὸ Κοινοβούλιον ἢ ὄχι. Εἶπε· μόλις ὑποβληθῇ μία πρότασις ἐκ μέρους 10 βουλευτῶν, ἡ Βουλὴ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἀποφασίσῃ ἐὰν ἀποδέχεται τὴν πρότασιν ἢ δὲν τὴν ἀποδέχεται. Δὲν νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀγνοεῖ τὸ Σύνταγμα. Θὰ ἦτο δι’ αὐτόν, μία τοιαύτη σκέψις, ἀρκετὰ προσβλητική, ὥστε νὰ λεχθῇ κἄν, διατὶ ἆρά γε ἔφθασεν ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ εἴπῃ πρὸς ὑμᾶς ἐπισήμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ συνεδρίασις μυστική, διὰ τὸν Α ἢ διὰ τὸν Β λόγον. Εἶπεν ἕνα λόγον, τὸν ὁποῖον δὲν θέλω νὰ συζητήσω, ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐκφέρῃ γνώμην ἐὰν πρόκειται νὰ γίνῃ ἢ ὄχι μυστικὴ συνεδρίασις. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὡς καὶ πᾶς ἄλλος συνάδελφος, ἔχει τὸ δικαίωμα, ὅταν γίνῃ μυστικὴ συνεδρίασις, νὰ εἴπῃ τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους αὐτὸς νομίζει ὅτι, δὲν πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ συζήτησις αὕτη καὶ νὰ σταματήσῃ, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπεται, ὅταν εἴπωμε νὰ συνέλθωμεν εἰς μυστικὴν συνεδρίασιν, νὰ εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡμεῖς δὲν πρέπει νὰ συνεδριάσωμεν μυστικῶς. Αὐτὸ δὲν δύναται νὰ λεχθῇ ἀπὸ στόμα Ἀρχηγοῦ Κόμματος, διότι εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ ὅταν ὑπάρχει τὸ Σύνταγμα δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ὑψώσῃ τὸ ἀνάστημά του, ἢ καὶ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡμεῖς ἀπαγορεύομεν τὴν μυστικὴν συνεδρίασιν. Ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ τολμήσῃ ὅταν ἔχωμεν ἀκόμη Σύνταγμα, ὅταν ἔχωμε Κοινοβούλιον, νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐγὼ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπιτρέπω τὴν τοιαύτην συνεδρίασιν.

§104Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Δὲν εἶπε κανεὶς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§105Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Αὐτὸ εἴπατε καὶ τὸ εἴπατε καθαρὰ καὶ ὅταν δὲν ἠθέλατε νὰ τὸ εἴπητε, νὰ μὴ τὸ ἐλέγατε.

§106Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχετε ὑπογράψει τὴν πρότασιν; Νομίζω, ὄχι.

§107Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Ἡ μυστικὴ συνεδρίασις, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀποφευχθῇ, ἐκτὸς ἐὰν θέλωμε νὰ καταλύσωμε τὸ Σύνταγμα. Ἡ Κυβέρνησις εἶπεν ἀπόψε καθαρά, ὅτι δὲν εὑρίσκει τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ γίνῃ μυστικὴ συνεδρίασις.

§108Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Κατ’ οὐσίαν, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπον, εἶχον αὐτὴν τὴν σημασίαν, ὅτι ἡ μυστικὴ συνεδρίασις, τὴν ὁποίαν ἐζήτησαν οἱ ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν, δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ. Παρεκάλεσα τοὺς κυρίους βουλευτάς, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀποσύρουν, διότι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν μυστικὴν συζήτησιν θὰ ἠμποροῦσε νὰ προβῇ εἰς περαιτέρω ἀνακοινώσεις, ἀπὸ ὅσας δύναται νὰ προβῇ εἰς μίαν δημοσίαν συνεδρίασιν, τότε θὰ ὑπῆρχε λόγος νὰ γίνῃ μυστικὴ συνεδρίασις, ἀλλὰ προκαταβολικῶς εἶπον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ εὑρίσκετο εἰς τὴν θέσιν νὰ κάμῃ μείζονας ἀνακοινώσεις ἀπὸ ἐκείνας, τὰς ὁποίας θὰ κάμῃ εἰς δημοσίαν συνεδρίασιν. Αὐτὰ εἶπον ἐγώ. Ἡ παράκλησίς μου ἦτο κατὰ πόσον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποσυρθῇ αὐτὴ ἡ πρότασις περὶ μυστικῆς συνεδριάσεως, ἐφ’ ὅσον ὁ σκοπός της δὲν θὰ ἐξεπληροῦτο ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν προβαίνει εἰς περισσοτέρας ἀνακοινώσεις ἀπὸ ὅσας θὰ ἔκαμεν εἰς δημοσίαν συνεδρίασιν. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις νὰ γίνῃ μία εἰδικὴ συνεδρίασις τὴν προσεχῆ Δευτέραν, ἢ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν, ἐὰν θέλετε, διὰ νὰ διεξαχθῇ συζήτησις ἐπὶ τῆς γενικῆς πολιτικῆς της καὶ τότε νὰ εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις ὅσα ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§109Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Οὐδεὶς δύναται νὰ παρακωλύσῃ τὸν ἀξιότιμον Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἢ οἱονδήποτε ἄλλον συνάδελφον νὰ εἴπῃ τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἐπιθυμεῖ μίαν μυστικὴν συνεδρίασιν. Ἀλλὰ πότε θὰ τὸ εἴπῃ, ὅταν ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς μυστικῆς συνεδριάσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφωνία μας. Πρὶν ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἴπητε τὴν γνώμην σας. Πῶς ἦτο δυνατὸν ἐκ τῶν προτέρων νὰ εἴπητε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει αὐτὴν τὴν γνώμην. Αὐτὸ θὰ τὸ εἴπητε ὅταν θὰ ὁρίσωμε τὴν ἡμέραν τῆς μυστικῆς συνεδριάσεως. Αὐτὸ λέγει τὸ Σύνταγμα. Δὲν ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις ἐκ τῶν προτέρων νὰ μᾶς ἀπαγορεύσῃ τὴν μυστικὴν συνεδρίασιν, διότι ἀπαγορεύεται τοῦτο ἐκ τοῦ Συντάγματος. Διότι αὐτὸ εἴπατε καθαρὰ, ὅταν λέγετε ὅτι, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ δεχθῇ μυστικὴν συνεδρίασιν. Αὐτὸ ἠμπορεῖτε νὰ τὸ εἴπητε ὅταν ἀποφασισθῇ ἡ μυστικὴ συνεδρίασις, ἡ ὁποία εἶναι ὑποχρεωτικὴ, καὶ τότε πλέον θὰ εἴπητε, ὅτι δὲν τὴν δέχομαι καὶ θὰ σταματήσωμεν, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον γίνεται συζήτησις διὰ τὴν μυστικὴν συνεδρίασιν, εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὸ Σύνταγμα αὐτὸ ποὺ εἴπατε, τὸ ὁποῖον οὐδέποτε ἠδυνάμην νὰ ἀκούσω ἀπὸ ἀρχηγὸν κόμματος καὶ βουλευτήν. Διότι, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐπιβάλλεται ἐκ τῶν προτέρων τὴν γνώμην σας, θὰ τὸ εἴπητε, ὅταν θὰ ἀποφασισθῇ ἡ μυστικὴ συνεδρίασις, ἀλλ’ ἐκ τῶν προτέρων ὅταν τὸ λέγετε εἶναι κάτι τι, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀντικοινοβουλευτικὸν καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἐπετρέπετο νὰ λεχθῇ.

§110Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι προάγομεν τὸ ἐθνικὸν συμφέρον συζητοῦντες καθ’ ὃν τρόπον συζητοῦμεν ἀπόψε; Νομίζετε, ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖοι χθὲς ὑπέστησαν τὸν αἰφνιδιασμόν, θὰ ἱκανοποιηθοῦν ἀναγινώσκοντες ὅτι, ἐπὶ δίωρον συνεζητοῦμεν ἐὰν καὶ κατὰ πόσον θὰ συζητήσωμεν ἐν μυστικῇ συνεδριάσει τὸ πρόβλημα τὸ ἐθνικόν; Κύριοι βουλευταί, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ ἂς δώσωμεν τέρμα εἰς τὰς ἀπεραντολογίας. Ἐὰν νομίζετε, διότι εἰς αὐτὸ ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ἀλεξανδρῆς, ἐὰν νομίζετε σεῖς, οἱ ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν συνάδελφοι, ὅτι ἡ μυστικὴ συνεδρίασις πρέπει νὰ γίνῃ, ἐγερθῆτε, εἴπατέ το, ὥστε νὰ διατάξῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς τὴν ἐκκένωσιν τῶν θεωρείων, διὰ νὰ εἰσέλθωμεν ἀμέσως εἰς τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, μὴ χάνωμεν χρόνον.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἐκκενωθοῦν τὰ θεωρεῖα. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 5 λεπτά. (Ὥρα 8.40′ μ.μ.).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥραν 10 καὶ 55′ τερματισθείσης τῆς συζητήσεως ἐν μυστικῇ συνεδριάσει ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ συνεδριάσεως κεκλεισμένων τῶν θυρῶν ἐπὶ τῶν ζητημάτων τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας καὶ τῆς Κυβερνητικῆς συγκροτήσεως, ἐπαναλαμβάνεται ἡ δημοσία συνεδρίασις).

§112Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶχε δηλώσει, ὅτι κατὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἡ γενικὴ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καὶ ὅτι ἡ συζήτησις θὰ ἠμπορῇ ἐπίσης νὰ προσλάβῃ πολιτικὸν χαρακτῆρα, τερματιζομένη μὲ ψῆφον ἐμπιστοσύνης. Ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἐδήλωσα ὅτι, ἀποδεχόμεθα τὴν πρότασίν του. Κατὰ συνέπειαν ὑφίσταται ἡ ἀπόφασις ὅπως, κατὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν διεξαχθῇ συζήτησις περὶ τοῦ θέματος τῆς ἀσφαλείας.

§113Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τὰ εἶπεν ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι δὲν θὰ ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τῆς προτάσεως περὶ μυστικῆς συνεδριάσεως.

§114Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ προστατεύσω τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἀπὸ τοὺς φίλους του. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ διάφορον γνώμην μετὰ τὸ γεῦμα. Ἡ συμφωνία ἔχει ἤδη ἐπέλθει.

§115Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Μεταφορῶν). Ἡ ἔννοια τῶν λόγων τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἦτο ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ ἠδύνατο νὰ θέση ζήτημα ἐμπιστοσύνης ἐὰν ἔκρινε τοῦτο ὀρθόν.

§116Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ ἀπάντησίς μου εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως εἶχε τὴν ἔννοιαν, ὅτι ἀποδεχόμεθα τὴν πρότασίν του ὅπως ἡ συζήτησις ἔχει πολιτικὸν χαρακτῆρα.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὴν προσεχῆ Δευτέραν, θὰ συζητηθῇ τὸ θέμα τῆς Δημοσίας τάξεως.

§118ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον ὥραν 6 μ.μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ Νομοθετικὴν Ἐργασίαν. (Ὥρα 11.5′ μ.μ.).