1948.01.30

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 48η

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1948

Προεδρεία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγιγνώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Βογιατζῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγιγνώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 362720)22.1.48 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δραχμῶν 300.000.000 πρὸς τὸν προμηθευτικὸν Συνεταιρισμὸν Ἑλλήνων ἀποστράτων ἀξιωματικῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14214)22.1.48 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ὑπὲρ τῆς Τραπέζης Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δραχμῶν 15.000.000 πρὸς τὸν προμηθευτικὸν καὶ καταναλωτικὸν Συν)σμὸν ὑπαλλήλων Ὑποθηκοφυλακείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 342809)22.1.48 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δραχμῶν 80.000.000 πρὸς τὸν προμηθευτικὸν καὶ καταναλωτικὸν Συν)σμὸν Δημοσίων Ὑπαλλήλων καὶ Πολιτικῶν Συνταξιούχων Νομοῦ Λαρίσης. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἀνακοινοῖ ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18817)22.1.48 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν πιστώσεως δραχμῶν 240.000.000 πρὸς τὸν προμηθευτικὸν Συν)σμὸν Ἐκπαιδευτικῶν Μέσης Ἀθηνῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Μπερνίτσας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Σάμου δι’ οὗ αἰτεῖται ὅπως καὶ ἡ Νῆσος Σάμος συμπεριληφθῇ εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1087)23.12.47 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβοιλίου περὶ μειώσεως φόρου ἐπιτηδεύματος εἰς περιοχὰς πόλεως καταστραφείσας ἐκ τοῦ πολέμου ὡς ἡ πόλις λιμένος Βαθέος καὶ ἡ κωμόπολις Τηγανίου. Ὁ Βουλευτὴς κ. Α. Δημητρᾶτος καταθέτει ὑπόμνημα τῶν ὑπαλλήλων τῆς ὑπηρεσίας Φορολ. Δημ. Θεαμάτων Ἀθηνῶν, ζητούντων τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Ν. Δ)τος 610)45 «περὶ μισθολογικῆς ἐξελίξεως τῶν ὑπαλλήλων τῶν Κεντρικῶν ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων καὶ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν των. Ὁ Βουλευτὴς κ. Π. Γαρουφαλιᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συν)σμοῦ Πωλήσεως Δενδροκομικῶν καὶ Κηπουρικῶν προϊόντων Πρεβέζης διαμαρτυρομένου διὰ τὰς ὑπὸ τῆς ΑΤΕ. ὁρισθείσας καλλιεργητικὰς πιστώσεις καὶ ζητοῦντος τὴν αὔξησιν τῶν τοιούτων πιστώσεων διὰ μὲν τὴν καλλιέργειαν γεωμήλων εἰς δραχμὰς 500.000 διὰ δὲ τὰ λοιπὰ κηπευτικὰ εἰς δραχμὰς 350.000. Ὁ Μέραρχος Μιχ. Ἀντωνόπουλος δι’ ἀναφορᾶς του ἐκφράζει τὴν εὐαρέσκειάν του πρὸς τὸν βουλευτὴν κ. Δ. Ἰωάννου τέως Δ)τὴν 24ου Τάγματος Χωρ)κῆς διὰ τὴν παρ’ αὐτοῦ ἐπιδειχθεῖσαν ἀνωτέραν ἀντίληψιν καθήκοντος καὶ αὐτοθυσίαν. Οἱ βουλευταὶ Ναυπακτίας κ. κ. Γ. Καλατζόπουλος καὶ Μητσόπουλος ὑποβάλλουν ἀναφοράν τῶν περὶ τῆς ἐξελίξεως τῶν προσφάτων μαχῶν τῆς ἡρωϊκῆς Ἀραχώβης, ἔχουσαν οὕτω: «Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Κύριε Πρόεδρε, Κατὰ τὴν Συνεδρίαν τῆς 23ης τρέχοντος προεκλήθη συζήτησις ἐπὶ τῶν μαχῶν αἵτινες ἔλαβον χώραν ἐν τῇ ἰδιαιτέρᾳ μας Ἐπαρχίᾳ Ναυπακτίᾳ, καθ’ ἣν ὡμίλησαν οἱ συνάδελφοι κ. κ. Παπαϊωάννου, Χούτας, Ἀλετρᾶς, Σταμάτης, Λεονάρδος καὶ ἄλλοι εἰς τοὺς ὁποίους ἀπήντησεν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Ἐπειδὴ ἀπουσιάζομεν ἐκ τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην εὑρισκόμενοι εἰς τὴν Ἐπαρχίαν μας ἔνθα εἴχομεν σπεύσει εὐθὺς ὡς ἐξεδηλώθη ἡ ἐπίθεσις τῶν ἀνταρτῶν κατὰ τῆς Ἀραχώβης, δὲν νομίζομεν δὲ ὅτι εἶναι σκόπιμον νὰ προκαλέσωμεν νέαν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, περιοριζόμεθα νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως ἀνακοινώσητε τὴν παροῦσαν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ δώσητε ἐντολὴν ἵνα καταχωρηθῇ αὕτη ὁλόκληρος εἰς τὰ πρακτικά. Μετὰ τὴν ἀποτυχίαν τῆς ἐπιθέσεως καὶ συντριβὴν τῶν συμμοριτῶν εἰς τὴν ἡρωϊκὴν Κόνιτσαν, οὗτοι ἔχοντες, ἀνάγκην ἐντυπώσεων συγκρατήσεως τοῦ ἠθικοῦ των καὶ ἐξευμενίσεως τῶν ξένων ἡγητόρων των, πνέοντες ἐξ ἄλλου μένεα ἐναντίον τῆς ἡρωϊκῆς Ἀραχώβης διότι πεντάκις κατὰ τὸ διάστημα ἑνὸς ἔτους ἐπιτεθέντες λυσσαλέως δὲν κατώρθωσαν νὰ θέσουν πόδα ἐπ’ αὐτῆς θεωρουμένης ὡς κυματοθραύστου τῶν ἐπιθέσεών των, συγκροτήσαντες δύναμιν ἐκ τριῶν Ταγμάτων καὶ ἑνὸς Λόχου, πολὺ μεγαλυτέραν πάσης ἄλλης προηγουμένης, ἐφωδιασμένοι δὲ διὰ βαρέων ὅπλων καὶ ὑποβοηθούμενοι ὑπὸ τοῦ ὀρεινοῦ τοῦ ἐδάφους, ὅπερ χρησιμοποιοῦν δι’ ἐνισχύσεώς των ἐκ τῆς Ἀλβανίας, ἐπετέθησαν τὴν 5ην πρωϊνὴν τῆς 13ης τρέχοντος μηνὸς μὲ λύσσαν ἐναντίον τῆς Ἀραχώβης, βάλλοντες διὰ καταιγισμῶν πυρῶν, αἰφνιδιαστικῶς, ἐξ ὅλων τῶν σημείων, κυκλώσαντες ταύτην καὶ ἀποκόψαντες πᾶσαν ὁδὸν ἐνισχύσεώς της. Ἡ Ἀράχωβα ὑπεστηρίζετο ὑπὸ διλοχίας Ἐθνοφρουρῶν μειωμένης δυνάμεως, ὑπὸ ἀποσπάσματος Χωροφυλακῆς καὶ ὑπὸ τῶν κατοίκων, μὲ ἰσχὺν πυρὸς λίαν ἀνεπαρκῆ λόγῳ ἐλλείψεως ὅλμων καὶ πολυβόλων. Παρ’ ὅλα ταῦτα, ἡ ἀπομεμονωμένη φρουρὰ τῆς Ἀραχώβης ἀντέστη ἡρωϊκῶς εἰς τὰς ἀλλεπαλλήλους κατὰ κύματα ἐπιθέσεις καὶ τὸ σφοδρότατον πῦρ καθ’ ὅλην τὴν ἡμέραν, ἐπιφέρουσα σοβαρωτάτας ἀπωλείας εἰς τοὺς συμμορίτας. Ἐκ τῶν πρώτων ἡρωϊκῶς μαχόμενος πίπτει ὁ Ὑπολοχαγὸς Ἀντωνόπουλος, Διοικητὴς Λόχου καὶ τῆς Διλοχίας. Συγχρόνως μαζί του πίπτουν εἰς τὸ πεδίον τῆς μάχης ἕτεροι δύο Ἀξιωματικοί, ὁ Οἰκονομόπουλος καὶ ὁ Κονίδης καὶ τρίτος τραυματίζεται σοβαρῶς ὁ Ἀνθυπολοχαγὸς Βασιλόπουλος. Οἱ ἄνδρες μείναντες ἄνευ ἀξιωματικῶν συνέχισαν τὸν σκληρὸν ἀγῶνα καθ’ ὅλην τὴν ἡμέραν σῶμα πρὸς σῶμα, βοηθούμενοι καὶ παρὰ τῶν κατοίκων οἵτινες ἐπέδειξαν ὁμοίως αὐτοθυσίαν καὶ ἡρωϊσμόν. Ἡ περαιτέρω ὅμως ἀντίστασις δὲν ἦτο δυνατὴ ἐλλείψει ἐνισχύσεων καὶ ἠναγκάσθη ἡ φρουρὰ πρὸ τῆς δεκαπλασίας δυνάμεως τῶν συμμοριτῶν νὰ ὑποκύψῃ ἀφοῦ ἐξήντλησε τὰ πυρομαχικὰ μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου φυσιγγίου καὶ μέρος ταύτης συνεπτύχθη, πρὸς Πλάτανον. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ δὲν πρέπει νὰ παραλείψωμεν νὰ τονίσωμεν ὅλως ἰδιαιτέρως καὶ τὴν ἡρωϊκὴν ἄμυναν τῶν κατοίκων τῶν χωρίων Ἁγίου Δημητρίου καὶ Καστανιᾶς, οἵτινες ἐπὶ ἓν ἔτος ἦσαν ἀκοίμητοι φρουροὶ καὶ ὑπερασπισταὶ τῆς ἐλευθερίας των καὶ κατὰ τὴν κρίσιμον στιγμὴν τῆς μάχης ἐθυσιάσθησαν εἰς τὸν ἱερὸν ὑπὲρ Πατρίδος ἀγῶνα. Μετὰ τριήμερον ἀνασυγκροτηθέντες οἱ συμμορῖται ἐπεχείρησαν σφοδροτάτην ἐπίθεσιν κατὰ τῆς φρουρᾶς Πλατάνου μὲ ἀπώτερον ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τὸ Θέρμον Τριχωνίδος, καὶ τὴν Ναύπακτον μὲ τὴν ἰδίαν ὡς καὶ εἰς Ἀράχωβαν τακτικὴν τῶν κατὰ μάζας ἐπιθέσεων καὶ τῶν καταιγιστικῶν πυρῶν διὰ παντὸς εἴδους βαρέων ὅπλων ἀφοῦ πρῶτον ἐκύκλωσαν ταύτην καὶ ἀπέκοψαν τὰς ὁδοὺς ἐνισχύσεως. Αἱ δυνάμεις αἱ προασπίζουσαι τὸν Πλάτανον, ἀποτελούμεναι ἐκ τεσσάρων λόχων, ἀποσπάσματος Χωροφυλακῆς, καὶ βοηθούντων καὶ τῶν πολιτῶν, πολιορκηθεῖσαι στενῶς καὶ ἀγωνιζόμεναι κατὰ ὀκταπλασίου ἐχθροῦ διαθέτοντος ἰσχυρὰ πυρά, βαρέων ὅπλων, ὄχι μόνον ἐκράτησαν τὰς θέσεις των ἀμυνόμενοι ἐπὶ διήμερον, μέχρις ἀφίξεως ἐνισχύσεων ἐμπλακεισῶν καὶ τούτων εἰς ἀγῶνα πρὸς διάρρηξιν τοῦ κλοιοῦ τῶν συμμοριτῶν, ἀλλὰ καὶ ἀντεπιτεθεῖσαι ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν γενναίων ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν τῶν ταγματαρχῶν Κόρκα καὶ Γαλιώτου, ἐξεδίωξαν ἐκ τῶν θέσεών των τοὺς συμμορίτας ἐπιφέροντες τρομακτικὰς ἀπωλείας εἰς αὐτούς. Εἰς τὴν μάχην ταύτην, τοῦ Πλατάνου ἡ ἡρωϊκὴ ἀεροπορία διὰ συνεχοῦς καὶ ἀκαταπαύστου δράσεως ἐβοήθησεν ἀποτελεσματικῶς τὸν ἀγῶνα εἰς ὅλας τὰς φάσεις, ἐπιφέρουσα ἀπωλείας καὶ προκαλοῦσα τὸν τρόμον εἰς τοὺς συμμορίτας. Εἰς τὴν εὐνοϊκὴν ἐξέλιξιν τῆς μάχης διὰ τῆς ταχείας ἀποστολῆς ἐνισχύσεων καὶ εἰς τὴν ματαίωσιν τῶν περαιτέρω σκοπῶν τῶν συμμοριτῶν, σπουδαίως συνετέλεσεν ἡ ἔγκαιρος καὶ προσωπικὴ παρουσία καὶ κατεύθυνσις τοῦ ἀγῶνος ὑπὸ τῶν ἀρίστων ἡγητόρων καὶ δὴ ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Αʹ Σώματος Στρατοῦ κ. Παπαδοπούλου, τοῦ Μεράρχου κ. Κετσέα καὶ Διοικητοῦ περιοχῆς κ. Σωτηρίου. Ἡ μάχη τοῦ Πλατάνου θὰ καταλάβῃ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἱστορίαν μία σελίδα ἀφθάστου ἡρωϊσμοῦ καὶ αὐτοθυσίας τῶν ἀγωνιστῶν ὡς ἰσαξία, πρὸς τὴν μάχην τῆς θρυλικῆς Κονίτσης. Μεταξὺ τῶν ἡρωϊκῶς πεσόντων ἐν τῇ μάχῃ Πλατάνου πολεμιστῶν Στρατοῦ, Χωρ)κῆς καὶ πολιτῶν συγκαταλέγεται καὶ ὁ ἥρως ὑπομοίραρχος Μπαμπίλης, ἐπισφραγίσας διὰ τῆς θυσίας τῆς ζωῆς του τὴν ἀνεγνωρισμένην παραδειγματικὴν καὶ ἐξαιρετικὴν δρᾶσίν του ἐπὶ μίαν διετίαν ἐν τῇ περιφερείᾳ Ναυπακτίας ὅπου ἡ παρουσία του ἐνέπνεε τὸν φόβον εἰς τοὺς συμμορίτας καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς κατοίκους, τοὺς ὁποίους ἐνέπνεε διὰ τοῦ παραδείγματός του περιφρονῶν τὸν θάνατον ἐν τῇ ἐκτελέσει τοῦ πρὸς τὴν Πατρίδα καθήκοντος. Τὰ ἐξαγόμενα συμπεράσματα ἐκ τῶν ἀνωτέρω μαχῶν εἶναι πρῶτον ὅτι τὸ Τάγμα Ἐθνοφρουρᾶς δέον νὰ ἐνισχυθῇ τάχιστα εἰς ἰσχὺν πυρὸς διὰ βαρέων ὅπλων ἀπαραιτήτων διὰ πᾶσαν ἀμυντικὴν ἢ ἐπιθετικὴν ἐνέργειαν. Δεύτερον ὅτι δέον τοῦτο νὰ πλαισιωθῇ διὰ μονίμων στελεχῶν, τοὐλάχιστον εἰς τὰς διοικήσεις λόχων. Τρίτον ἵνα ἀποφευχθῇ νέα συμμοριακὴ δρᾶσις εἰς τὴν ἐπαρχίαν δέον νὰ δοθῇ ἰδιαιτέρα προσοχὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ σταλῇ ἐπαρκὴς στρατὸς ἐκστρατείας εἰς αὐτήν. Τέταρτον προκύπτει ἄμεσος ἀνάγκη λήψεως μέτρων περιθάλψεως τῶν κατοίκων τῶν καταστραφεισῶν Κοινοτήτων ἐκ τῆς λεηλασίας, τῆς ἁρπαγῆς καὶ τῆς τελείας ἀπογυμνώσεως τούτων. Εἶναι ὑποχρέωσις ἱερὰ πρὸς τοὺς κατοίκους τῆς ἐπαρχίας μας, οἵτινες ἐν συνόλῳ κατέχονται ἀπὸ ἐθνικόφρονα αἰσθήματα. Θὰ ἦτο παράλειψις ἂν δὲν ἐμνημονεύετο ὅλως ἰδιαιτέρως ἡ ἡρωϊκὴ ἄμυνα, τὴν ὁποίαν ἀντέταξε λόχος Ἐθνοφρουρῶν τοῦ Τάγματος Ναυπακτίας κατὰ τὴν ἐπίθεσιν τοῦ τάγματος συμμοριτῶν Νικηφόρου κατὰ τοῦ χωρίου Ἁγίου Δημητρίου, ἥτις ἐγένετο πρὸ τῆς ἐπιθέσεως κατὰ τῆς Ἀραχώβης καὶ καθ’ ἣν ἔτρεψαν τούτους εἰς φυγήν. Τὰ τέκνα τῆς Ἑλλάδος ἠγωνίσθησαν εἰς τὰ ἀπόκρημνα βουνὰ τῆς περιφερείας Ναυπακτίας καὶ ἐπότισαν μὲ αἷμα τὸ ἔδαφός της ἐναντίον τῆς κτηνώδους βίας, τῆς αὐθαιρεσίας, ἐπιβουλῆς καὶ ἁρπαγῆς τῆς σφαγῆς καὶ λεηλασίας. Τὸ πνεῦμα τῆς αὐτοθυσίας καὶ ἡ πίστις ἐπὶ τὴν νίκην κυριαρχοῦν παντοῦ. Ὁ Ἑλληνικὸς Στρατός, ἡ Βασιλικὴ Χωροφυλακὴ καὶ ἡ Ἀεροπορία γράφουν νέας σελίδας δόξης καὶ θριάμβου, τιμὴ καὶ δόξα εἰς τοὺς θυσιασθέντας διὰ τὴν Πατρίδα ἀξιωματικούς, ὁπλίτας καὶ ἄμαχον πληθυσμόν.

Οἱ βουλευταὶ Αἰτωλοακαρνανίας

Γ. ΚΑΛΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΣ

Δ. ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΣ»

Οἱ κ. κ. Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ Δ. ΔΙΓΚΑΣ (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ἀγκύρᾳ τὴν 22αν Ἰουλίου 1947 μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας Συμφωνίας περὶ ἐναερίων συγκοινωνιῶν». Ὁ κ. Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἀναπροσαρμογῆς καὶ κωδικοποιήσεως τῶν περὶ Ναυτικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος (Ν.Ε.Ε.) κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Παπαδόπουλος, Χ. Πιπιλιάγκας, Δ. Ἀμπατζόπουλος, Ν. Ἀντωνιάδης, Ι. Ζολώτας κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ σειρᾶς ἀρχαιότητος τῶν κατὰ τὴν Σχολικὴν Περίοδον 1919 1921 ἐκπαιδευθέντων ἐν τῷ Σχολείῳ Χωροφυλακῆς Ἀξιωματικῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ καθορισμοῦ τῶν ἀπαιτουμένων ποσῶν προικὸς διὰ τὴν ἔκδοσιν ἀδείας νυμφεύσεως Ἀξιωματικῶν, Ἀνθυπασπιστῶν καὶ μονίμων ὑπαξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς καὶ παρατάσεως προθεσμίας χορηγήσεως ἀδείας νυμφεύσεως εἰς Στρατιωτικούς», 2) «περὶ καθορισμοῦ διαρκείας ἐκπαιδεύσεως μαθητῶν Στρατιωτικῆς Σχολῆς Εὐελπίδων Τάξεων ΙΙ καὶ ΙΙΙ κατὰ τὸ ἔτος 1947» καὶ 3) «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (Βʹ Περιόδου) 1945–46 καὶ 1946–47 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1947–1948». Ἡ ἐπὶ τῶν Ναυτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ προσθήκης παραγρ. 5 εἰς τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Α. Ν. 905)1937 «περὶ καταστάσεως Ἀξιωματικῶν Β. Ν.» καὶ 2) «περὶ κρατήσεως ἐκ τῶν ἀποδοχῶν, συντάξεων, μερισμάτων καὶ βοηθημάτων τῶν μονίμων Ἀξιωματικῶν καὶ Ὑπαξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς, Θαλάσσης καὶ Ἀέρος ὡς καὶ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος πρὸς ἐξυπηρέτησιν οἰκοδομικῶν δανείων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Καλαμαρᾶς, Ι. Πολυχρονόπουλος, Χ. Πιπιλιάγκας, Ν. Ἔξαρχος, Ν. Κώττας, Α. Καραθόδωρος, Δ. Λεονάρδος κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς τραυματίας καὶ τὰς οἰκογενείας τῶν παρὰ ληστρικῶν συμμοριῶν ἢ ἐνόπλων στασιαστῶν κλπ. φονευομένων στρατιωτικῶν, πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἰδιωτῶν ἐν γένει». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κουλουμβάκης, Κ. Οἰκονομίδης, Κ. Σκιαδᾶς, Ε. Ἀβέρωφ, Α. Βαμβέτσος, Μ. Ἀλεβιζᾶτος, Χ. Ψαρρός, Κ. Θεοφανόπουλος, Ε. Λουλακάκης, Κ. Σταμούλης κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου Ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24.4.46 Ν. Δ. «περὶ τρόπου ἐνεργείας προαγωγῶν κλπ.».

§5Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Ἠλείας). Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§7Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὁ τρόπος καθ’ ὃν ἀσκεῖται ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος, πλησιάζει νὰ ματαιώσῃ τὸν οὐσιαστικὸν ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως διότι ὅταν γίνεται συζήτησις εἴτε διὰ τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου ἢ τῆς σταφίδος, εἴτε περὶ θεμάτων τῆς Δημοσίας Τάξεως, ἡ συζήτησις παρατείνεται ἐπὶ συνεχεῖς ἡμέρας καὶ δὲν τερματίζεται ὡς θὰ ἔπρεπε διὰ νὰ κατορθώσωμεν νὰ φθάσῃ εἰς τὸ τέρμα ἡ ἐπερώτησις. Ἡ Κυβέρνησις, βεβαίως, θὰ εἶχε συμφέρον μὲ μίαν ἐπερώτησιν νὰ διανύσῃ ὁλόκληρον τὴν βουλευτικὴν σύνοδον, ἢ καὶ τὴν βουλευτικὴν περίοδον. Ἀλλὰ τὸ Κοινοβούλιον ἔχει συμφέρον νὰ τερματίζωνται αἱ συζητήσεις εἰς τὸ βραχύτερον χρονικὸν διάστημα. Θὰ ἐνόμιζον, λοιπόν, ὅτι ἀντὶ νὰ διακόπτωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ ἑνὸς θέματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀσκεῖται ὁ ἔλεγχος νὰ συνεχίζῃ καὶ νὰ συζητῆται τὸ θέμα, αὐτὸ μέχρις ἐξαντλήσεώς του, ὁπότε θὰ εἶναι δυνατὸν κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν νὰ γίνῃ ἔλεγχος ἐπὶ ἄλλου θέματος, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἐξ ἴσου σοβαρόν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον γίνεται κατάχρησις τῶν δικαιωμάτων τοῦ Κοινοβουλίου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀποδεχθῇ εὐμενῶς.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐπὶ ἀναφορᾶς δεκαπεντάδος Προέδρων Ἐπαγγελματικῶν Σωματείων καὶ Ὀργανώσεων Λαμίας θεωρούντων τὴν μελετωμένην κατάργησιν τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας ὡς πλῆγμα, ὁ κ. Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§9Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἀπὸ τοῦ παρελθόντος Νοεμβρίου ἔχει ὑποβληθῆ τηλεγραφικὴ ἀναφορὰ 15 ἐπαγγελματικῶν σωματείων τῆς πόλεως Λαμίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ παραρτήματος τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας, τοῦ λειτουργοῦντος ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, καὶ συγχρόνως αἰτούντων τὴν ἵδρυσιν Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας ἐν Λαμίᾳ. Θὰ μοῦ Ἐπιτραπῇ νὰ ἀνατρέξω ὀλίγον εἰς τὸ παρελθόν. Ἡ πόλις τῆς Λαμίας ἦτο ἕδρα διδασκαλείου ἀπὸ τοῦ 1913. Ὅταν τὰ διδασκαλεῖα αὐτὰ κατηργήθησαν καὶ ἀντικατεστάθησαν μὲ τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας, καὶ πάλιν ἡ Λαμία ἦτο ἕδρα Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας μέχρι τοῦ 1940, ὅτε κατηργήθησαν ἐπὶ κατοχῆς καὶ συνεστήθησαν τὰ Ἱεροδιδασκαλεῖα, ἐγένετο τοιοῦτον καὶ ἐλειτούργησεν καὶ εἰς τὴν Λαμίαν. Ὅταν ὅμως τὰ Ἱεροδιδασκαλεῖα κατηργήθησαν παρέμεινεν ὡς σπουδαστήριον, τὸ ὁποῖον παρεῖχεν τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἀποφοιτοῦντας νὰ διορίζωνται δημοδιδάσκαλοι. Παρέμεινον δὲ 150 φοιτηταί, μετέπειτα, διὰ νὰ περατώσουν τὰς σπουδάς των. Κατόπιν αὐτοῦ ἐπειδὴ δὲν ἦτο δυνατὸν ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς νὰ ἐγκαταλειφθῇ, ἀπεφασίσθη νὰ ἱδρυθῇ ἐν Λαμίᾳ τμῆμα τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Λαρίσης ὑπὸ τύπον παραρτήματος. Πράγματι κατὰ τὰ δύα ἔτη 1945–1946 καὶ 46–47 ἐλειτούργησεν τὸ τμῆμα τοῦ παραρτήματος τῆς Λαρίσης, καὶ ἐξῆλθον ἐξ αὐτοῦ περὶ τοὺς 150 δημοδιδάσκαλοι. Ἐφ’ ὅσον ἐξέλιπε βεβαιότατα ὁ λόγος τῆς παρατάσεως τῆς λειτουργίας αὐτοῦ ἐκλείσθη τὸ παράρτημα κατὰ τὸ ἔτος 1947 καὶ ἐντεῦθεν παραμένει κλειστόν. Οὕτω ἐδημιουργήθη σήμερον ἕνα ζήτημα σπουδαιότατον διὰ τὴν Ρούμελην, ἡ ὁποία εἶχεν ἀπὸ μίαν 30ετίαν ἐν Λαμίᾳ ἀνωτάτην σχολὴν ἐκπαιδεύσεως. 200 εἶναι οἱ ὑποψήφιοι οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ νὰ ἐγγραφοῦν κάπου καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν Λαμίαν, δεδομένου ὅτι τὸ πλεῖστον ἐξ αὐτῶν ἀνήκει εἰς οἰκογενείας προσφυγικὰς καὶ συμμοριοπλήκτους καὶ ἐξ ἄλλου δὲν ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια τῆς ἀπομακρύνσεως αὐτῶν ἀπὸ τὰς οἰκογενείας των διὰ λόγους οἰκονομικούς. Ἐγὼ νομίζω ὅτι καὶ διὰ λόγους ἱστορικοὺς ἡ Λαμία ὤφειλε νὰ ἔχῃ Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ζητοῦνται εὐθῦναι ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας διότι συνέταξεν τὸ σχετικὸν διάταγμα περὶ ἱδρύσεως Ἀκαδημίας εἰς τὴν Λαμίαν, καὶ τὸ ἀπέστειλεν εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, πρὸς ἔγκρισιν τῆς σχετικῆς δαπάνης. Ἡ δαπάνη εἶναι ἐλαχίστη δεδομένου ὅτι ὅπως λειτουργεῖ τὸ παράρτημα τῆς Λαρίσης ἐν Λαμίᾳ, ὑπάρχει καὶ τὸ κτίριον καὶ τὰ ἔπιπλα καὶ τὰ σχολικὰ ὄργανα καὶ ἡ βιβλιοθήκη καὶ ὅλα τὰ ἀναγκαῖα γενικῶς. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι ὁ Δῆμος Λαμιέων προσφέρει καὶ οἰκόπεδον δι’ ἀνέγερσιν ἄλλου κτιρίου, καὶ εἰς τὰς δαπάνας τῆς ἀνεγέρσεως αὐτοῦ εἶναι διατεθειμένος νὰ προβῇ. Λάβετε δὲ ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι καὶ τὸ προσωπικὸν τῆς Ἀκαδημίας μισθοδοτεῖται καὶ κάθεται. Εἶναι οἱ παιδαγωγοὶ Ἀγγελόπουλος καὶ Καραθανάσης, συνεπῶς δὲν θὰ ἐπιβαρύνεται τὸ Κράτος εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο. Ἑπομένως καὶ λόγοι ἱστορικοὶ ἐπιβάλλουν τὴν ἵδρυσιν τῆς Ἀκαδημίας ἐν Λαμίᾳ. Ἀπευθύνω θερμὴν παράκλησιν νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα, τόσον ὁ κ. ὑπουργὸς ὅσον καὶ ἡ Κυβέρνησις εἰς τρόπον ὥστε ἡ πρωτοβουλία ἡ ὁποία ἀνελήφθη νὰ καρποφορήσῃ καὶ νὰ λειτουργήσῃ ἡ σχολή. Εἶναι ἀπαράδεκτον, κύριοι, νὰ στερήσωμεν τὴν Λαμίαν ἀνωτάτου ἱδρύματος, δι’ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ ἀπευθύνω θερμὴν ἔκκλησιν καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μεριμνήσῃ σχετικῶς διὰ τὸ ζήτημα τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας τῆς Λαμίας.

§10Χ. ΣΤΕΡΓΙΟΠΟΥΛΟΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἐπανασυστάσεως τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Λαμίας, ἡ ὁποία ἦτο ἀνέκαθεν ἐκπαιδευτικὸν κέντρον, ἵνα οὕτω ἀποκατασταθῇ ἡ ἀδικία καὶ ἡ αὐθαιρεσία ἡ λαβοῦσα χώραν ἐπὶ δικτατορίας. Εἶναι εὔλογος ἡ ἀξίωσις αὐτὴ τῆς πόλεως, ἰδίᾳ μετὰ τὰ ἀλλεπάλληλα πλήγματα καὶ συμφοράς, ποὺ ὑπέστη ἐπὶ Κατοχῆς, καὶ ὑφίσταται ἀτυχῶς εἰσέτι.

§11Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα τοῦτο τῶν ὀργανώσεων Λαμίας περὶ ἐπανιδρύσεως τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας. Ἐφ’ ὅσον μάλιστα καὶ ἡ δαπάνη εἶναι ἐλαχίστη, πρέπει νὰ πεισθῇ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐγκρίνῃ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον κατηρτίσατε. Θὰ εἶναι πλῆγμα διὰ τὴν Λαμίαν νὰ στερηθῇ ἑνὸς τοιούτου κέντρου ἐκπαιδεύσεως, τὸ ὁποῖον ἐλειτούργει ἀπὸ 35ετίας.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§13Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Δὲν πρόκειται περὶ Ἀκαδημίας καταργηθείσης. Διότι εἶχε καταργηθῆ ἡ Ἀκαδημία πρὸ πολλοῦ. Ἀπεναντίας συνετηρήθησαν αἱ τελευταῖαι τάξεις διὰ τῆς μεθόδου τοῦ Παραρτήματος. Ἤδη ὅμως ἐξηντλήθησαν οἱ μαθηταὶ τῆς τελευταίας τάξεως καὶ κατὰ συνέπειαν ἔπαυσε λειτουργοῦν τὸ παράρτημα. Κατήρτισα σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον ἀπέστειλα εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, ζητῶν νὰ ἐγκριθῇ ἡ σχετικὴ πίστωσις καὶ νὰ ὑποβληθῇ κατόπιν εἰς τὴν Βουλήν. Παρὰ ταῦτα, μέχρι τοῦδε δὲν ἐνεκρίθη καὶ κατὰ συνέπειαν ὁ ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἐξετέλεσεν ὅ,τι ἔπρεπε νὰ ἐκτελέσῃ ἐν τῇ ἁρμοδιότητί του. Ὀφείλω δὲ νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἡ δαπάνη εἶναι ἐλαχίστη, εἶναι ἀνύπαρκτος διὰ τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν, διότι αὐτοὶ οἱ καθηγηταὶ τοῦ Γυμνασίου μὲ ἕνα καθηγητὴν Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας ἀποτελοῦν τὸ προσωπικὸν τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας. Κατὰ συνέπειαν δὲν ἔπρεπε νὰ ἀπευθύνουν τὴν ἐρώτησιν οἱ ἀξιότιμοι βουλευταὶ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ὁ ὁποῖος ἐγγράφως ἀπήντησεν εἰς αὐτοὺς καὶ εἰς τὰ Σωματεῖα τὰ ὁποῖα ἀπετάνθησαν πρὸς αὐτόν. Ἐξετέλεσα ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐκτελέσω ἐν τῇ ἁρμοδιότητί μου.

§14Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐπανασυστήσῃ τὴν Ἀκαδημίαν ἐν Λαμίᾳ, ἐφ’ ὅσον ἡ δαπάνη εἶναι ἐλαχίστη.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σταμάτης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς του ἀφορώσης τὸ διδακτικὸν προσωπικὸν τῶν Γυμνασίων Ἀγρινίου, ὅπερ ἐν σχέσει μὲ τοὺς εἰς αὐτὰ φοιτῶντας μαθητὰς εἶναι ἐλάχιστον, μηδαμινὸν δὲ ἐν συγκρίσει μὲ τὸ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ Γυμνάσια Ἀθηνῶν.

§16Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Τὸ θέμα τῆς ἰδικῆς μου ἐρωτήσεως θὰ ἐπανέλθῃ καὶ πάλιν εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ μορφὴν ἐπερωτήσεως, διότι πολλοὶ συνάδελφοι κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου θὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὸ θέμα αὐτὸ ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἐπερωτήσεως. Εἰς ἐμὲ ἔδωκεν ἀφορμὴν τηλεγραφικὴ διαμαρτυρία τῶν γονέων καὶ κηδεμόνων τῶν μαθητῶν Γυμνασίων Ἀγρινίου οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἀνυπαρξίαν διδακτικοῦ προσωπικοῦ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, καὶ παρεκάλεσα καὶ ὑμᾶς κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν προχθεσινὴν ἡμέραν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου νὰ ὑποδείξητε εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ καταθέσῃ ὡρισμένα στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θὰ ἦσαν ἀπαραίτητα διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐρωτήσεως.

§17Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κατετέθησαν.

§18Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Δὲν μοῦ ἔχουν κατατεθῆ. Εἶμαι συνεπῶς ὑποχρεωμένος ἀναπτύσσων τὴν ἐρώτησίν μου νὰ στηριχθῶ ἐπὶ πληροφοριῶν ὑπηρεσιακῶν μέν, ἀλλ’ αἱ ὁποῖαι δὲν διατυποῦνται ἐγγράφως. Ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐζήτησα κατάστασιν εἰς ἣν νὰ ἐμφαίνηται ὁ εἰς ἕκαστον Γυμνάσιον ἀριθμὸς μαθητῶν καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπηρετούντων καθηγητῶν. Αἱ ὑπηρεσιακαὶ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἔχω εἰς χεῖρας μου εἶναι ὅτι εἰς Γυμνάσια τῶν Ἀθηνῶν ἀριθμοῦντα 800 μαθητὰς ὑπηρετοῦν 40–45 καθηγηταί, ἐνῷ εἰς τὰ Γυμνάσια τῆς ἰδικῆς μου περιφερείας μὲ ἀριθμὸν μαθητῶν 900 ἕως 1000 μαθητῶν δὲν ὑπάρχει οὔτε τὸ ἥμισυ τοῦ διδακτικοῦ αὐτοῦ προσωπικοῦ, ὑπάρχει ὁ μικρὸς ἀριθμὸς τῶν 10–14 καθηγητῶν.

§19ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ Γυμνάσιον τῆς περιφερείας τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἔχει 6 καθηγητάς.

§20Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ ὑποστήριξιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἐγὼ λέγω ὅτι ὑπάρχει ἕνα μεγάλο προνόμιον τῶν Ἀθηνῶν. Διότι μὲ ἀριθμὸν μαθητῶν 800, ὑπάρχει διδακτικὸν προσωπικὸν 40–45 καθηγητῶν. Ἠδύνατο νὰ γίνῃ ἀποσυμφόρησις καὶ ὡρισμένοι καθηγηταὶ οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ἀπεσπασμένων παραμένουν εἰς τὰς Ἀθήνας, νὰ ἀποσταλῶσιν εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ζητοῦν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν αἱ ἐπαρχίαι ἀπονομὴν δικαιοσύνης. Ἂς ἐλαττωθοῦν ὀλίγον τὰ προνόμια τῶν Ἀθηνῶν. Διότι πρέπει νὰ ὁμολογήσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἔχει δημιουργηθῆ, αὐτοδημιουργεῖται εἰς τὸν λαὸν τὸ αἴσθημα τῆς ἐγκαταλείψεως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τῶν ἔργων του δὲν θὰ θελήσῃ νὰ ἐνισχύσῃ τὸ αἴσθημα αὐτὸ παρὰ τῷ λαῷ τῶν ἐπαρχιῶν.

§21Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κατέθεσα εἰς τὴν Βουλὴν, κύριε συνάδελφε, τὰς καταστάσεις τὰς ὁποίας ἐζητήσατε καὶ σᾶς ἐγχειρίζω ἀντίγραφον τῶν καταστάσεων καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἐκ τῶν καταστάσεων αὐτῶν προκύπτει ὅτι εἶναι ἀνακριβῆ τὰ ὅσα σᾶς ἐπληροφόρησαν περὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν καθηγητῶν εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἔχω εἰς χεῖρας μου μίαν κατάστασιν τῶν καθηγητῶν τῶν κυρίων μαθημάτων, ἡ ὁποία ἀναβιβάζει τὸν μεγαλύτερον ἀριθμὸν τῶν καθηγητῶν τῶν ὑπηρετούντων εἰς ἕνα Γυμνάσιον τῶν Ἀθηνῶν μὲ 1450 μαθητὰς εἰς 15. Ἐπίσης ὑπάρχουν ἄλλοι 4 καθηγηταὶ τῶν τεχνικῶν μαθημάτων καὶ τῆς Γυμναστικῆς. Εἰς τὸ 9ον Γυμνάσιον Ἀθηνῶν ὑπηρετοῦν «....... (ἀναγινώσκει)...................». Ἐν ὅλῳ 18 καθηγηταί.

§22ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πόσοι ἔπρεπε νὰ εἶναι;

§23Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). 27, ἐλλείπουν 9, (ἐξακολουθεῖ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ καταλόγου).....

§24ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ Ἀγρίνιον πόσους ἔχει;

§25Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Τὸ Ἀγρίνιον ἐν σχέσει μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν μαθητῶν ἔχει πολὺ περισσοτέρους. Εἰς τὸ Γυμνάσιον Ἀγρινίου ἐπὶ συνόλου μαθητῶν 955 ὑπηρετοῦν 12 καθηγηταί. Κάμετε τώρα τὴν σύγκρισιν. Ἐπὶ 1600 μαθητῶν ἑνὸς Γυμνασίου Ἀθηνῶν ὑπηρετοῦν 18 καθηγηταί, ἐπὶ 900 τοῦ Ἀγρινίου 12. Ποῦ ὑπηρετοῦν περισσότεροι; Εἰς τὸ ἕτερον Γυμνάσιον Ἀγρινίου.............. ....... (ἀναγινώσκει)...................... Εἰς τὸ ἕτερον Γυμνάσιον Ἀγρινίου ὑπηρετοῦν ἐπίσης 12.

§26ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πόσα Γυμνάσια ἔχει τὸ Ἀγρίνιον;

§27Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). 2 Γυμνάσια καὶ μίαν ἐμπορικὴν σχολήν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπηρετοῦν ἐπὶ 2000 μαθητῶν 4 καθηγηταί. Ἐπειδή, κύριε συνάδελφε, δὲν ἐλάβατε γνῶσιν τῆς κατατεθείσης καταστάσεως, σᾶς τὴν δίδω.

§28Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Καὶ εἰς τὸ μίαν ὥραν ἀπέχον Γυμνάσιον Ἀστακοῦ ὑπηρετεῖ, οὐδείς.

§29Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 11 καθηγητῶν τοῦ Γυμνασίου Ἀγρινίου περιέλαβε καὶ τοὺς γυμναστὰς καὶ τοὺς ἄλλους καθηγητὰς τῶν τεχνικῶν μαθημάτων, ἐνῷ τοὐναντίον εἰς τὰ Γυμνάσια τῶν Ἀθηνῶν, περιέλαβε τοὺς Φιλολόγους καὶ Θεολόγους μόνον. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά, ἡ ὁποία ὑπάρχει.

§30Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). 3 μόνον γυμνασταὶ ὑπάρχουν.

§31Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Θὰ λάβω γνῶσιν τῆς καταστάσεως καὶ θὰ ἐπιφυλαχθῶ, ὅταν ἔλθῃ τὸ θέμα ὑπὸ μορφὴν ἐπερωτήσεως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου.

§32Δ. ΣΑΡΡΗΣ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ φροντίσητε νὰ ἐπανδρώσετε τὸ Γυμνάσιον Βερροίας, διότι ὅλοι οἱ καθηγηταί του, ὅσοι δὲν ἀπελύθησαν ἀπὸ ὑμᾶς, συνελήφθησαν ὑπὸ τῆς Ἀσφαλείας.

§33Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Αὐτὸ εἶναι ζήτημα οἰκονομικόν.

§34Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὅταν τὴν ἄλλην φορὰν ἔκαμα τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, μᾶς ἐδώσατε μίαν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ ἐπανδρώσετε κατὰ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν τὰ Γυμνάσια, καὶ τῆς πρωτευούσης καὶ τῶν ἐπαρχιῶν. Αὐτὴν τὴν δήλωσιν θέλομεν σήμερον, ὅτι εἰς ὃ ποσοστὸν ἀνέρχονται οἱ καθηγηταὶ τῶν Ἀθηνῶν, εἰς τὸ αὐτὸ ποσοστὸν νὰ ἀνέρχωνται καὶ οἱ καθηγηταὶ τῶν ἐπαρχιῶν.

§35Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἐπὶ 95 καθηγητῶν μετατεθέντων τὸν Ἰανουάριον καὶ κατὰ τὸ δεύτερον δεκαπενθήμερον τοῦ Δεκεμβρίου, οὐδεὶς μετεκινήθη ἐλλείψει πιστώσεων, ὁδοιπορικῶν. Θέλετε ἐγὼ νὰ καταβάλλω τὰ ἔξοδα ἢ ἐσεῖς;

§36Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Νὰ ἐνεργήσητε εἰς τὸν συνάδελφόν σας, ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ σᾶς δώσῃ τὰς πιστώσεις καὶ ἐὰν τυχὸν δὲν τὸ κάμει, νὰ ἔλθετε πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ τὸ καταγγείλετε καὶ τότε θὰ ἐνεργήσωμεν ἡμεῖς. Νὰ διαβιβασθῇ ἀντίγραφον τῶν πρακτικῶν εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν.

§37Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Αὐτὴν τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἐγκρίνει τὰς πιστώσεις τῶν συναδέλφων του, τὴν ἀκούομεν διαρκῶς, ὅταν πρόκειται περὶ μεταθέσεων. Δὲν νοεῖται νὰ ὑπάρχῃ ἑνιαία Κυβέρνησις εἰς τὴν ὁποίαν οἱ μὲν ὑπουργοὶ νὰ ἀποφασίζουν, ὁ δὲ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀρνῆται, διότι τότε ὑποτίθεται, ὅτι τὸ ἑνιαῖον τῆς Κυβερνήσεως πάει περίπατο. Οὔτε κῦρος κυβερνητικὸν δύναται νὰ ὑπάρχῃ οὔτε τίποτε ἄλλο. Δηλαδὴ ὅταν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, κατ’ ἰδίαν ἀρέσκειαν κανονίζει τὰ ζητήματα, τότε περιττεύει νὰ ὑπάρχουν οἱ ἄλλοι ὑπουργοί.

§38Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Γνωρίζετε τὴν κατάστασιν, κύριε συνάδελφε, διότι ὑπήρξατε ὑπουργὸς πρὸ ὀλίγων μηνῶν.

§39Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Τότε νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἰς τὸ μέλλον δὲν θὰ γίνωνται οὔτε διορισμοί, οὔτε μεταθέσεις.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς δι’ ἀναφορὰς καὶ ἐ-

ρωτήσεις καθωρισμένης ὥρας, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὴν συγκέντρωσιν καὶ ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κοθρῆς.

§41Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογουμένως τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως ἔχει ἀρκετὰ ἐξετασθῆ ὑπὸ τῶν προλαλησάντων ἐκλεκτῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι, δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι καὶ καλῶς κατέχουν τὸ θέμα καὶ καλῶς τὸ ἀνέπτυξαν. Θὰ ἦτο δὲ περιττὸν ἴσως νὰ ἀνέβω καὶ ἐγὼ ἐπὶ τοῦ βήματος τούτου, διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ζητήματος, ἐὰν δὲν ἀντελαμβανόμην τὴν σταθερὰν ἐμμονὴν τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, ἰδίως τοῦ ἐκλεκτοῦ φίλου ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἰς τὴν αὐτὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἀρχῆθεν ἐχάραξε διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο. Καὶ ὡς ἐκπρόσωπος ἐλαιοπαραγωγικῆς περιφερείας, κατ’ ἐξοχὴν ἐλαιοπαραγωγικῆς, νομίζω ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ φέρω μέχρις ὑμῶν, τὴν διαμαρτυρίαν τῆς ἐπαρχίας ταύτης, διὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον, μέχρι σήμερον, ἐγένετο ὁ χειρισμὸς ἑνὸς τόσου σοβαροῦ ζητήματος καὶ διὰ τὰς τελευταίας ληφθείσας ἀποφάσεις ἐπ’ αὐτοῦ, καὶ νὰ ἐλέγξωμεν καὶ νὰ ἐπερωτήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, διατὶ ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ ζητήματος, τόσον καθ’ ἡμᾶς προχείρως ἐλήφθησαν ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι τόσον σοβαρὰς συνεπείας καὶ τόσον ἐπιζημίους εἶχον καὶ διὰ τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν καὶ διὰ τὴν ἐλαιοπαραγωγικὴν τάξιν τῆς χώρας. Νομίζομεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι προκειμένου περὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ προϊόντος τῆς χώρας, ἐθνικοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ἁπλῶς ἐνδιαφέρον διὰ τὸ ἐμπόριον, ἀλλὰ ἔχει καὶ γενικωτέραν σημασίαν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐσωτερικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐξωτερικῆς, ἀπὸ ἀπόψεως μὲν ἐσωτερικῆς διότι ἀποτελεῖ κυρίαν τροφὴν τοῦ λαοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως δὲ ἐξωτερικῆς διότι δύναται νὰ τοποθετηθῇ εἰς τὰς ἐξωτερικὰς ἀγοράς, νομίζομεν, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, ὄχι ὀχλούμενοι ἀλλὰ ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας, διὰ νὰ εἶναι συνεπεῖς πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις των, νὰ ἐπιμελοῦνται, ὥστε νὰ τύχῃ τὸ προϊόν αὐτὸ τῆς ἀναγκαίας προστασίας τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Καὶ ὁ σκοπός μας εἶναι νὰ ἐλέγξωμεν, ἐὰν πράγματι ἡ προστασία, ἡ ἐπιβαλλομένη ἐπὶ τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, ἐὰν πράγματι παρεσχέθη καὶ ἐὰν πράγματι ἐλήφθησαν μέχρι σήμερον, τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, ἐπὶ τῇ βάσει, τῶν ὁποίων θὰ ἠδύνατο καὶ ἡ ἐλαιοπαραγωγικὴ τάξις νὰ προστατευθῇ καὶ ἡ Ἐθνικὴ Οἰκονομία νὰ ἐνισχυθῇ. Ἡμεῖς διεμαρτυρήθημεν ὅτι μέχρι σήμερον, δυστυχῶς καὶ ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ ὑπὸ τῆς προκατόχου της, δὲν ἐλήφθησαν τὰ δέοντα μέτρα, δὲν ἐδόθη ἡ ἀπαιτουμένη προσοχή, ὥστε τὸ προϊὸν αὐτὸ νὰ ἐπιφέρῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν καὶ εἰς τὰς ἀγροτικὰς τάξεις γενικώτερον, τὰς ὠφελείας ἐκείνας τὰς ὁποίας ἠδύνατο νὰ ἐπιφέρῃ. Ἐπειδὴ κατάγομαι ὡς εἶπον ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὴν περιφέρειαν, νομίζω ὅτι εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ ζήτημα τοῦτο εὐθὺς ἀμέσως ἀπὸ τῆς ἐκλογῆς μου, ἂν καὶ δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι καὶ προηγουμένως ὡς πολιτευτὴς μὲ τοὺς ἄλλους συναδέλφους τῆς Κρήτης ἠσχολήθημεν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ εἰς τακτικὰς καὶ εἰς συνεχεῖς ἐπαφὰς εὑρισκόμενοι μὲ τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεως καὶ μὲ τοὺς ἑκάστοτε ἁρμοδίους ὑπουργούς. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω μὲ λύπην ὅτι διεπίστωσα ἀπὸ ὅλας αὐτὰς τὰς συνεχεῖς ἐπαφάς, ὅτι δὲν ὑπάρχει σταθερὰ κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Καὶ τοῦτο δὲν δύναμαι νὰ τὸ ἀποδώσω εἰς τὸ ὅτι τὸ ζήτημα δὲν τὸ κατέχουν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, ἀλλ’ εἰς τὸ ὅτι, οὐδεμία Κυβέρνησις εἶχε τὸ θάρρος νὰ χαράξῃ σταθερὰν γραμμὴν ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ ζητήματος καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ μετὰ ψυχραιμίας καὶ μετ’ ἀποφασιστικότητος τὰς ἀντιθέσεις τῶν συμφερόντων, αἱ ὁποῖαι ἦτο φυσικὸν νὰ προκληθοῦν ἐκ τοῦ χειρισμοῦ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος. Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἐπαναλαμβάνω ἐζητήσαμεν ἀπὸ τῆς ἐκλογῆς μας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὴν ρύθμισιν αὐτοῦ τοῦ ζητήματος κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος νὰ ἐξυπηρετῇ πρωτίστως τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν, διότι ἐνομίσαμεν ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀποδώσωμεν ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὴν ἐλαιοπαραγωγικὴν τάξιν, ἡ ὁποία καὶ πολυπληθὴς εἶναι καὶ παράγει ὅπως εἶπον, ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα προϊόντα τῆς χώρας, τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν καὶ διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Αἱ ὑποσχέσεις μᾶς ἐδίδοντο ἀφειδῶς περὶ ταχείας καὶ ἀμέσου λύσεως καὶ λήψεως μέτρων ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ἀλλὰ δυστυχῶς κατηναλισκόμεθα εἰς συνεχεῖς συζητήσεις καὶ ἐπανειλημμένας συσκέψεις εἰς τὰ γραφεῖα τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν καὶ εἰς ὑποσχέσεις ἄνευ ἀποτελέσματος. Τὰ συμπεράσματα εἰς τὰ ὁποῖα κατελήγαμεν οὐδέποτε ἐφαρμόσθησαν καὶ φυσικὸν ἦτο τοῦτο νὰ προκαλέσῃ τὴν ἐξέγερσιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι διὰ τῶν ἐκπροσώπων τῶν ὀργανώσεών των ἔφθασαν μέχρι σημείου, ὥστε συλλαλητήρια νὰ ὀργανώσουν καὶ διαμαρτυρίας ἐπανειλημμένας νὰ ἀποστείλουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡμεῖς, ὡς πάντοτε, ἐτάχθημεν παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν παραγωγῶν, διότι ἐπιστεύσαμεν, καὶ πιστεύομεν ὅτι ἦσαν δίκαιαι αἱ διαμαρτυρίαι των καὶ ὅτι ἐκείνη, ἡ ὁποία δὲν ἦτο ἐν τάξει, ἦτο ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία δὲν εἶχε κατορθώσει νὰ δώσῃ τὴν ἐπιβεβλημένην λύσιν. Τί ἐζητήσαμεν ἡμεῖς διὰ τὸ ζήτημα αὐτό; Ἡμεῖς ἐζητήσαμεν πρωτίστως νὰ ὁρισθῇ τιμὴ ἀσφαλείας διὰ τὸ προϊὸν αὐτό, ὥστε ὁ παραγωγὸς νὰ μὴν γίνῃ θῦμα ἐκμεταλλεύσεως παρὰ τοῦ ἐμπορικοῦ κόσμου ἢ ἄλλων ἐξαγωγέων, οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλευόμενοι τὰς ἀνάγκας τοῦ παραγωγοῦ θὰ ἀγοράσουν τὸ ἐμπόρευμα εἰς εὐτελεῖς τιμὰς καὶ θὰ τὸ πωλοῦν ἀργότερον εἰς ηὐξημένας τιμάς, καρπούμενοι τὴν διαφορὰν καὶ θὰ ζημιώνωνται οὕτω οἱ παραγωγοί, καὶ εἴχομεν συμφέρον ἡμεῖς νὰ δώσωμεν τιμὴν εἰς τὸν παραγωγὸν, διότι ἐκ τῆς ἐνισχύσεως τοῦ παραγωγοῦ, θὰ ἐξαρτᾶται ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς καὶ θὰ ἐξαρτᾶται καὶ ἡ ἐνίσχυσις τῆς Ἐθνικῆς μας Οἰκονομίας. Ἀλλὰ εἰς τὰς ἐνεργείας αὐτάς, εἰς τὰς προσπαθείας περὶ προστασίας τοῦ προϊόντος, μᾶς ἔλεγον ὅτι ὑπάρχει ὁ φόβος τῆς ὑψώσεως τῶν τιμῶν τῶν διαφόρων εἰδῶν ἐὰν ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου θὰ ἦτο ὑπερβολική. Μᾶς ἀντετάχθη, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ λεπτότερον σημεῖον τῆς προσπαθείας αὐτῆς ἦτο νὰ προσέξωμεν τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, διότι ἡ τυχὸν ἐξαγωγὴ μεγάλων ποσοτήτων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ συνετέλει εἰς τὴν ἔλλειψιν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καὶ θὰ ἐπέφερε αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, ἡ ὁποία θὰ εἶχε ἄμεσον ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν λοιπῶν προϊόντων. Ἡ παρατήρησις ἦτο εὔλογος, τὸ ἐπιχείρημα ἦτο λογικόν, ἡμεῖς ὅμως ἀντετάξαμεν, ὅτι δὲν ἔπρεπε ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ χάσωμεν τὴν εὐκαιρίαν τῶν ὑπερβολικῶν διεθνῶν τιμῶν, αἱ ὁποῖαι τότε ἀνήρχοντο εἰς 2.200 δολ. κατὰ τόν. καὶ αἱ ὁποῖαι τιμαὶ ἦτο γνωστὸν ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παραμείνουν σταθερῶς εἰς τὰ ἐπίπεδα αὐτά, ἀλλὰ ἦσαν τιμαί, αἱ ὁποῖαι προεκλήθησαν δι’ εἰδικοὺς λόγους, μεταξὺ τῶν ὁποίων σπουδαιότερος ἦτο ὁ λόγος τῆς διεθνοῦς καταστάσεως, τοῦ ἀποκλεισμοῦ τῆς ἀγορᾶς τῆς Ἀμερικῆς ἐκ τῆς ἀγορᾶς τῆς Ἱσπανίας, τῆς Ἰλίας καὶ τοῦ Ἀλγερίου. Ἦτο λοιπὸν γνωστὸν ὅτι ἦτο ὑπερβολικὴ ἡ τιμὴ τῶν 2.200 δολλαρίων κατὰ τόννον ὡς ἦτο πέρυσι εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν ἀγοράν, ἦτο μία τιμὴ εὐκαιρίας, τὴν ὁποίαν εἴχομεν ὑποχρέωσιν, εἶχε ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπωφεληθῇ τὸ ταχύτερον παρέχουσα τὴν εὐκολίαν διὰ τὴν ἐξαγωγήν, διότι δὲν θὰ διετηρῆτο ἐπὶ μακρὸν χρονικὸν διάστημα καὶ ἡ πτῶσις τῶν τιμῶν ἀνεμένετο. Ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω ὀφείλομεν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, καὶ ἐδηλώσαμεν ὅτι ἦτο δυνατὸν καὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐὰν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Κράτους, καὶ εἰδικώτερον τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ διετίθετο ἴσον ποσὸν μὲ τὸ ἐξακτέον, τότε ἐπρόκειτο περὶ ἐξαγωγῆς 10.000 τόννων ἐλαίου. Ἡμεῖς τότε, κύριοι συνάδελφοι, ἐπροτείναμεν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὴν κατάστασιν, τὸ ἐπιχείρημα τὸ εὐλογοφανὲς καὶ δίκαιον τῆς μὴ αὐξήσεως τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαίου εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν καὶ τοῦ ἐπηρεασμοῦ τῶν τιμῶν τῶν λοιπῶν εἰδῶν, ἐπροτείναμεν νὰ τεθῇ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ παρὰ τῶν ἐξαγωγέων ἴσον ποσὸν ἐλαίου μὲ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξήγετο. Τότε ἐπρόκειτο περὶ ἐξαγωγῆς ποσότητος 10.000 τόν. ἐλαίου. Τόση ἦτο ἡ προβλεφθεῖσα ποσότης, ἡ ὁποία ἔπρεπε σύμφωνα μὲ τὰ ἀποθέματα τὰ ὑπάρχοντα καὶ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν ἔπρεπε νὰ ἐξαχθῇ καὶ 10.000 τόννοι ἐλαίου νὰ τεθοῦν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, ὥστε νὰ ἔχῃ τοῦτο τὴν εὐχέρειαν νὰ ρυθμίσῃ τὴν κατανάλωσιν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ προκληθῇ καμμία αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου. Εἶναι δὲ γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐὰν πράγματι ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἠδύνατο νὰ ἔχῃ εἰς τὰς ἀποθήκας, εἰς τὴν διάθεσίν του 10.000 τόννων ἐλαίου, θὰ εἶχε τὴν πραγματικὴν εὐχέρειαν, θὰ εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ ρυθμίζῃ τὰς ἀγορὰς τῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε πράγματι ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου νὰ μὴν ἀνέλθῃ πέραν τῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου προβλεπομένων ὅρων. Ἐνῶ λοιπὸν, ἐπροτάθησαν λύσεις ἐξαιρετικαί, ἡ συνεχὴς ἀναβλητικότης πρὸς λῆψιν ἀποφάσεων Κυβερνητικῶν, ἄφησε νὰ παρέρχεται καθ’ ἑκάστην πολύτιμος χρόνος καὶ ἐν τῷ μεταξὺ νὰ ἐπωφεληθοῦν τῶν ηὐξημένων τιμῶν ἄλλαι ἀγοραὶ καὶ ὄχι ἡ Ἑλληνική. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός......

§42Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Εἰς ποίαν ἐποχὴν ἀναφέρεσθε;

§43Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Πρὸ ὑμῶν. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὑπῆρχε συγκεκριμένη προσφορὰ διὰ μέσου τῆς Ἀμερικανικῆς Πρεσβείας περὶ ἐξαγωγῆς εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας 5.000 τόννων ἐλαίου καὶ τὴν προσφορὰν ταύτην, χάρις εἰς τὴν βραδύτητα τοῦ χειρισμοῦ τοῦ ζητήματος, ἀπωλέσαμεν ἡμεῖς καὶ τὴν ἐξεμεταλλεύθη ἡ Ἰταλικὴ ἀγορὰ καὶ ἡ Ἰταλία ἐξήγαγε τὸ λάδι εἰς τὴν Ἀμερικὴν εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς καταναλώσεως. Μετὰ κόπους καὶ βάσανα, ἀφοῦ ἐπὶ πολὺ ἐταλαντεύθημεν, κατωρθώθη πέρυσι, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ληφθῇ μία ἀπόφασις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συγκέντρωσιν. Καὶ καθωρίσθη ὡς γνωστὸν τιμὴ συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου κατωτέρα τιμὴ ἀσφαλείας 5400 διὰ τὴν Κρήτην καὶ 5900 διὰ τὴν Μυτιλήνην μὲ ἀνάλογον αὔξησιν, ἀναλόγως τοῦ βαθμοῦ ὀξύτητος. Δυστυχῶς, ἐνῶ ὑπεστηρίξαμεν καὶ ἐγένετο ἀποδεκτόν, ἡ μὲν συγκέντρωσις τοῦ ἐλαίου νὰ γίνεται διὰ τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν, ἡ δὲ ἐξαγωγὴ νὰ ἀφεθῇ ἐλευθέρα, τὴν τελευταίαν στιγμήν, ἄγνωστον διατί, ἐγένετο μὲν συγκέντρωσις διὰ τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν, ἀλλὰ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου διηυθύνετο παρὰ μιᾶς Ἐπιτροπῆς εἰς τὴν ὁποίαν τοὐλάχιστον δὲν ἐδόθη πλήρης ἐλευθερία διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν ἐξαγωγῶν, ἀλλὰ καθιερώθη τὸ σύστημα τῶν δημοπρασιῶν. Δὲν θὰ ἤθελον νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου περισσότερον, διότι πλεῖστοι ἐκ τῶν συναδέλφων, εἰδικώτεροι, ἀνέπτυξαν τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους τὸ σύστημα τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διευκολύνῃ τὴν ἐξαγωγήν. Ὡμίλησαν διεξοδικῶς καὶ ἀπέδειξαν ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ ἑνὸς Ἑλληνικοῦ προϊόντος, ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προοδεύσῃ. Ἁπλῶς ἀνέφερα αὐτὸ διὰ νὰ ὑπενθυμίσω πρὸς ὅλους τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι συμμετέχουν εἰς τὰς ἐνεργείας αὐτάς, μὲ πόσους κόπους καὶ πόσα βάσανα κατέληξαν εἰς μίαν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία εἶχεν, ὁμολογῶ, ἐπιζήμια ἀποτελέσματα διὰ τὴν ὅλην ὑπόθεσιν τοῦ ἐλαίου. Ἀλλὰ ἠλπίσαμεν ὅτι τοὐλάχιστον διὰ τὴν ἐφετεινὴν ἐσοδείαν, ἡ ὁποία προβλέπετο ὅτι θὰ ἦτο πράγματι ἱκανοποιητική, θὰ ἐλαμβάνοντο ἐγκαίρως τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα. Ἡμεῖς εἴχομεν τὴν ἀξίαν καὶ ὅταν λέγω «ἡμεῖς» ἐννοῶ οἱ βουλευταὶ τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, εἴχομεν συστήσει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ καὶ ὁ ἀξιότ. κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν —ἂς μοὶ ἐπιτραπῇ, εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο νὰ μὴν δεχθῶ τὴν μοναδικὴν εὐθύνην τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, παρ’ ὅλον τὸν ἀνδρισμὸν ποὺ ἐπέδειξεν, θέλων αὐτὸς νὰ ἀναλάβῃ ὁλόκληρον τὰ βάρος τῆς ὑποθέσεως ταύτης, διότι βαρυτάτη εἶναι ἡ εὐθύνη τὴν ὁποίαν φέρει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος συνετέλεσεν, διὰ τοῦ αὐστηροῦ ἀποταμιευτικοῦ πνεύματος ποὺ τὸν διακρίνει, νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν ὅλην Κυβερνητικὴν κατεύθυνσιν καὶ ἴσως τὰς σκέψεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν διὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον — εἴχομεν, λοιπόν, τὴν ἀξίωσιν, ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ἐφέτος ὅτι ἐπεβάλετο ταχύτατα καὶ προτοῦ ἀκόμη γίνῃ ἡ ἐσοδεία, νὰ καθορισθῇ ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ παραγωγοῦ, τιμὴ ἀσφαλείας, ἡ ὁποία θὰ ἦτο τόση, ὥστε νὰ ἐκάλυπτεν τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς, τὰ ἔξοδα εἰς τὰ ὁποῖα ὑπεβάλετο ὁ παραγωγὸς διὰ νὰ παραγάγῃ τὸ προϊόν του, τουλάχιστον, καὶ ἔπρεπε νὰ κάμῃ μίαν ἀναπροσαρμογὴν τῶν σημερινῶν τιμῶν, μὲ τὰς τιμὰς τὰς περυσινάς. Ἔπρεπε νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὅταν πέρυσι καθωρίσθη ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως................ ............. (δὲν ἠκούσθη).................. Ἄν καθορίσῃ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως καὶ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας εἰς τιμὴν κατωτέραν τῆς σημερινῆς, δὲν σημαίνει τίποτε ἄλλο, παρὰ σημαίνει τὴν ἀναγκαστικὴν ὑποτίμησιν τοῦ προϊόντος.

§44Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Πόση ὑπολογίζετε ὅτι εἶναι ἡ παραγωγὴ τῆς Κρήτης εἰς ἔλαιον; 40.000 τόννους;

§45Ε. ΚΟΘΡΗΣ. 30.000–35.000 τόννους.

§46Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Πόσαι, νομίζετε ὅτι εἶναι αἱ ἐτήσιαι ἀνάγκαι τοῦ πληθυσμοῦ εἰς ἔλαιον διὰ τὴν Κρήτην μόνον;

§47Ε. ΚΟΘΡΗΣ. 20.000 τόννοι.

§48Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Νὰ καταναλωθοῦν εἰς τὴν Κρήτην; Ἀδύνατον. Ἐὰν δὲ τὸ ὑπόλοιπον τῶν 10.000, ποὺ ἐπερίσσευεν, ἀφήνετο ἐλεύθερον καὶ ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀφεθῇ τὸ ἔλαιον ἐλεύθερον, νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, σᾶς ἐρωτῶ: τότε οἱ παραγωγοὶ δὲν θὰ εἶχον τιμὴν πολὺ καλυτέραν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὁποίαν δίδετε; Διότι, δὲν θὰ ἐγένετο ἕνας συναγωνισμός; Ἐρωτῶ ποῖος ἐκ τῶν ἐμπόρων θὰ ἔπερνε αὐτὸ τὸ λάδι διὰ νὰ τὸ ἐξαγάγῃ; Ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ καταλάβω διατὶ αὐτὰ τὰ περιοριστικὰ μέτρα. Ἐγὼ νομίζω ὅτι εἶναι καταστρεπτικὰ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν.

§49Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Εἶναι ἐλευθέρα ἡ ἐξαγωγή.

§50Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Εἶναι ἐλευθέρα ἀλλὰ ζητεῖτε νὰ εἰσαχθῇ συνάλλαγμα. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ κ. ὑπουργέ, ὅταν θέλετε νὰ φέρετε ζάχαρι καὶ πληρώνετε συνάλλαγμα, διατὶ δὲν δίδετε λάδι;

§51Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Ποῖος σᾶς εἶπεν ὅτι ἀρνούμεθα τὴν ἀνταλλαγήν; Ὄχι μόνον δὲν ἀρνούμεθα, ἀλλὰ ἐπιδιώκομεν ἀνταλλαγὴν μὲ προϊόντα, ὅμως, πρώτης ἀνάγκης ἢ καὶ δευτερευούσης ἀνάγκης. Ἐπ’ αὐτοῦ εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι.

§52Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Τὸ δέχεσθε αὐτό;

§53Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Ἀπολύτως.

§54Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς, εἶπεν, ὅτι ἐπετράπη ἡ ἐξαγωγὴ ἐλαίου ἐπ’ ἀνταλλαγῇ. Αὐτὸ εἶναι σπουδαῖον.

§55Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Αὐτὴν τὴν δήλωσιν ἤθελα ν’ ἀκούσω μέσα εἰς τὴν Βουλήν.

§56Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Δὲν εἶναι σημερινὴ ἡ ἀπόφασις περὶ ἀνταλλαγῆς. Τὴν ἀνταλλαγὴν τὴν δεχόμεθα καὶ τὴν ἐπιτρέπομεν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς μὲ προϊόντα φυσικά, οὐσιώδη—ὄχι μὲ ραδιόφωνα.

§57Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἴχομεν, κ. συνάδελφοι, τὴν ἀξίωσιν τὰ περυσινὰ παθήματα νὰ γίνουν μαθήματα καὶ ἡ τιμὴ ἀσφαλείας νὰ καθορισθῇ ἀμέσως ἅμα τῇ ἐνάρξει τῆς παραγωγῆς καὶ νὰ γίνῃ ἡ συγκέντρωσις διὰ τῶν Γεωργ. Συν)σμῶν, διότι μόνον οὕτω ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξασφαλισθοῦν οἱ παραγωγοί, καὶ νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐλευθέρα ἐξαγωγὴ ἄνευ οὐδεμιᾶς διατυπώσεως—μόνον μὲ τὸν ἔλεγχον τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αὐτὰ ὅμως δὲν ἐγένοντο ἐγκαίρως καί, μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς, οὐδεμία χρηματοδότησις ἐγένετο διὰ τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως, μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς δὲν ἔχει τεθῆ κανὲν ποσὸν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Γεωργ. Συν)σμῶν διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου.

§58Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκ.). Ἐτέθησαν 10 δισεκατομμύρια εἰς τὴν διάθεσίν των ἀπὸ 15μέρου.

§59Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἴχομεν τὴν ἀξίωσιν ἐπίσης νὰ λάβουν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, ὅλα τὰ μέτρα, ὥστε νὰ ἐπωφεληθοῦν τῶν ηὐξημένων τιμῶν τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς. Δυστυχῶς μέχρι τοῦδε δὲν κατωρθώθη νὰ γίνῃ οὐδεμία σοβαρὰ ἐξαγωγή. Τὸ σπουδαιότερον δ’ ἐμπόδιον εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν τῆς ἐξαγωγῆς ἦτο, ὅτι εἶχε τὴν ἀξίωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσπράξῃ ὅλον τὸ ἐλπιζόμενον κέρδος, δηλαδὴ τὴν διαφορὰν μεταξὺ τιμῆς ἀσφαλείας καὶ τιμῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς. Καὶ ἐδῶ, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἡ εὐθύνη τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἐνόμισεν, ὅτι τοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἀποκτήσῃ ἕν ἔσοδον, ἀδιάφορον ἐὰν διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ζημιώσῃ οὐσιαστικώτατα τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Καὶ διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰ κενὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ, προχείρως καὶ ἀμελετήτως, ἐγγράφει ὡς ἔσοδον ἕνα ποσὸν 60 δισεκατομμυρίων, τὸ ὁποῖον τοῦ ἐχρειάζετο διὰ νὰ καλύψῃ μίαν ἀνάγκην τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ ἠθέλησε νὰ τὸ πάρῃ ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου. Ὑπελόγισε θεωρητικῶς καὶ εἶπε: Θὰ δώσωμεν εἰς τὸ λάδι ἕνα prime καὶ, ἀφοῦ τὸ δίδει τὸ Κράτος, ἠμπορεῖ αὐτὸ νὰ τὸ πάρῃ τὸ Κράτος. Δὲν ἔλαβεν ὅμως ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τὸ λάδι εἶχεν ὑποτιμηθῆ. Τοῦτο θὰ εἶχε σημασίαν ἐὰν εἶχεν ηὐξημένην τιμὴν καὶ τότε θὰ ἠδύνατο νὰ ὑπολογίσῃ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας εἰς ἕν λογικὸν ἐπίπεδον, τὸ ὁποῖον νὰ ἐκάλυπτε πράγματι τὰ ἔξοδα τοῦ παραγωγοῦ καὶ νὰ τοῦ ἄφηνε ἓν λογικὸν κέρδος. Ὅταν ὅμως εἶναι ἡλίου φαεινότερον, ὅτι τὸ λάδι ἔχει ἐξευτελισθῆ κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ εἰς τὰ χρονικά μας, δὲν εἶχε κανὲν δικαίωμα, ὅταν ὁ παραγωγὸς εἶναι ὑποχρεωμένος διὰ τὰ εἰσαγόμενα καὶ καταναλισκόμενα παρ’ αὐτοῦ νὰ πληρώνῃ τὸ prime νὰ τοῦ δημεύῃ τὸ προϊόν του καὶ νὰ τοῦ λέγῃ: «τὸ prime δὲν σοῦ τὸ δίδω». Καὶ τότε καὶ τώρα τὸ prime ἀπορροφᾶται. Τὸ Μαρόκον ὅμως ἔκλεισε τὰς ἀγορὰς τῆς Ἀμερικῆς εἰς ἕνα ἐπίπεδον κατώτερον ἐκείνου, ποὺ καθώρισεν ἡ Κυβέρνησις, δηλαδὴ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς καταστάσεως καταστρεπτικῆς διὰ τὴν τάξιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό, κ. συνάδελφοι. Ὑπαναχωρεῖ ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τὰς περυσινάς της ἀποφάσεις. Ἐνῷ πέρυσι ἐγένετο ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἐπέτρεψεν ἡ ἐξαγωγὴ νὰ γίνῃ διὰ λογαριασμὸν τῶν παραγωγῶν, ἐφέτος ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀρνεῖται νὰ τηρήσῃ τὴν ὑπογραφήν, τὴν ὁποίαν ἔθεσεν εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, ἀρνεῖται νὰ δώσῃ εἰς τοὺς παραγωγοὺς ὅ,τι τοὺς ὑπεσχέθη καὶ ἔχει τὴν ἀξίωσιν τὸ κέρδος ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς αὐτῆς τῶν περυσινῶν συγκεντρώσεων νὰ περιέλθῃ εἰς ὄφελος τοῦ Δημοσίου. Αὐτὴ ἦτο, κ. συνάδελφοι, ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ζητήματος παρὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς διαμαρτυρόμεθα διὰ τὴν τακτικὴν αὐτὴν καὶ ἔχομεν τὴν ἀξίωσιν, ἐάν, πράγματι, ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ εἶναι συνεπὴς πρὸς τὰς ἐπαγγελίας της, ἐάν, πράγματι, θέλῃ νὰ ἀσκήσῃ ὄχι μόνον ταμειακὴν πολιτικήν, ἀλλὰ πολιτικὴν φιλαγροτικήν, πολιτικὴν κοινωνικήν, ἔχομεν τὴν ἀξίωσιν, λέγω, ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης σοβαρότητος. Ὀφείλει ἄνευ ἀναβολῆς νὰ καθορίσῃ τιμὴν ἀσφαλείας, ἡ ὁποία νὰ καλύπτῃ τὰ ἔξοδα τοῦ παραγωγοῦ—τοιαύτη δὲ τιμὴ ἀσφαλείας εἶναι, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς ποὺ ἔχομεν κάμει, ἡ τιμὴ τῶν 7.000 δρ. κατ’ ὀκᾶν. Ὀφείλει νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐλευθέραν, ἄνευ περιορισμῶν, ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, ἐλέγχουσα ὅμως τὰς τιμάς, εἰς τὰς ὁποίας θὰ γίνεται ἡ ἐξαγωγή. Ὀφείλει ν’ ἀφήσῃ τὸ prime ὁλόκληρον ὑπὲρ τοῦ παραγωγοῦ. Ἄλλως τε τοῦτο δὲν ἔχει σήμερον σημασίαν λόγῳ τῆς πτώσεως τῶν τιμῶν. Ὀφείλει νὰ χρηματοδοτήσῃ τὰς Ἑνώσεις Συν)σμῶν διὰ νὰ κάμουν τὴν συγκέντρωσιν. Μόνον ἐὰν ταῦτα ἀποφασίσῃ τὸ ταχύτερον εἶναι δυνατόν, τὴν τελευταίαν αὐτὴν στιγμήν, νὰ πιστεύσωμεν, ὅτι, πράγματι, ἡ Κυβέρνησις ἔχει διάθεσιν νὰ ὑποστηρίξῃ μίαν τάξιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας σήμερον στηρίζει κυρίως ὁλόκληρον τὸ κοινωνικόν μας οἰκοδόμημα. Διότι, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὸν ἀγῶνα καὶ τὰς προσπαθείας ποὺ κάμνει διὰ τὰ γενικώτερα ζητήματα τοῦ τόπου, ὅταν δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐπαρκῶς καὶ σοβαρῶς ἕνα τοιοῦτον ζήτημα, ὡς τὸ ἀφορῶν τὴν τάξιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ τελειώσω κ. συνάδελφοι, ἂν δὲν ἀπήντων διὰ δύο λέξεων εἰς τὸν ἐκλεκτὸν συνάδελφον ἐκ Πειραιῶς, ὁ ὁποῖος διὰ τῆς ὁμιλίας του ἠθέλησε νὰ θίξῃ τὸν ἀγῶνα, ποὺ κάμνει ὑπὲρ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ἡ ΚΥΔΕΠ. Ἡ ΚΥΔΕΠ, κ. συνάδελφοι, καθ’ ὅλην τὴν περίοδον τῶν ἀγώνων αὐτῶν, δὲν ἔκαμε τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ εἶναι παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν ἀντιπροσώπων τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, νὰ μᾶς ἐρωτᾷ καὶ νὰ μᾶς ἐνισχύῃ εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτὸν μὲ πίστιν, ἡ ὁποία μᾶς ἐβοήθησε νὰ κάμωμεν ὅ,τι ἦτο δυνατὸν διὰ τὴν τάξιν αὐτήν. Δι’ αὐτὸ εἶναι ἀξία ἐπαίνων καὶ οὐχὶ κατακρίσεων. Διότι μόνην φιλοδοξίαν καὶ σκοπὸν εἶχε, νὰ ἐνισχύῃ τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν διὰ τὴν καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων αὐτῶν. (Χειροκροτήματα).

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Παπαδογιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§61Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶμαι σύντομος πάντοτε, θὰ προσπαθήσω νὰ εἶμαι καὶ ἀπόψε. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ συζητούμενον θέμα εἶναι σοβαρώτατον καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἔχουν ἤδη λάβει τὸν λόγον συνάδελφοι, εἰδικώτεροι ἐμοῦ εἰς τὴν ἔρευναν τοῦ ζητήματος, κυρίως ἀπὸ θεωρητικῆς καὶ τεχνικῆς τῶν ἐξαγωγῶν πλευρᾶς. Νομίζω ὅτι, θὰ ἔπρεπε νὰ σταματήσῃ ἡ περαιτέρω συζήτησις, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἐξονυχιστικὴν ἔρευναν ἡ ὁποία ἔγινεν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας. Νομίζω οὐχ ἧττον ὅτι πρέπει νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ καὶ ἐγὼ ἀπὸ τῆς ἰδικῆς μου σκοπιᾶς. Καὶ θὰ προσπαθήσω νὰ ἐξετάσω ἀπὸ πραγματικῆς καὶ πρακτικῆς πλευρᾶς τὸ ζήτημα δι’ ἐλαχίστων. Πολλάκις, κύριοι συνάδελφοι, μοὶ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ εἴπω καὶ νὰ ἐκδηλώσω τὴν ἀνάγκην ὅπως προσέχωμεν περισσότερον τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας, καὶ νομίζω ὅτι καὶ τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἔχω καθῆκον νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ὅτι πρέπει νὰ δίδῃ μεγαλυτέραν προσοχὴν εἰς τὰ ζητήματα τὰ ἀφορῶντα τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, διότι τὸ ἔλαιον παράγεται ἀπὸ τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι, καθ’ ἡμᾶς, ἀποτελοῦν τὴν ὑγιεστέραν μερίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὄχι μόνον διότι εἶναι ὁ πληθυσμός, ὁ ὁποῖος παράγει πραγματικῶς, ὁ ὁποῖος ἀποδίδει πραγματικῶς ἀγαθὰ διὰ τῶν ὁποίων διατρέφεται ἡ χώρα, ἀλλὰ καὶ διότι εἰς ὅλας τὰς δυσκόλους στιγμὰς τῆς ἐθνικῆς ζωῆς, ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς προσφέρει τὰς πολυτιμοτέρας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος καὶ τώρα ἀκολουθεῖ τὰς ὑγιεστέρας κοινωνικὰς καὶ πατριωτικὰς ἀρχάς· καὶ ἕνεκα τούτου εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸν προσέχωμεν περισσότερον. Ὁ πρὸς αὐτὸν θαυμασμός μου, εἶναι ζωηρὸς καὶ ἀπόλυτος. Ἐπανερχόμενος εἰς τὸ θέμα, ὀφείλω νὰ παρατηρήσω, ὅτι αἱ Κυβερνητικαὶ εὐθῦναι ἔχουν χρονικὰ ὅρια. Δὲν πρόκειται νὰ εἶμαι εὐχαριστημένος ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διότι νομίζω ὅτι μετά τινος πείσματος ἐνέμεινεν εἰς τὰς ἀντιλήψεις τὰς ὁποίας καὶ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, καὶ προγενεστέρως ἀνέπτυξεν εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς καὶ εἰς τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ὅτε ἐπεζητήθη νὰ καθορισθῇ ἡ τιμὴ ἀσφαλείας καὶ ἐνώπιον τῶν γενομένων συσκέψεων.

§62Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἦτο εἰλικρινέστατος ὁ ὑπουργός.

§63Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω ἐὰν ἦσθε εἰλικρινέστατος πάρα κάτω. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ὅτι ἡ εὐθύνη τῶν προκατόχων του ὑπουργῶν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶναι βαρυτέρα. Ὑπάρχουν στιγμαὶ κατὰ τὰς ὁποίας, ἔπρεπεν οἱ προκάτοχοι ὑπουργοὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ὁ ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ ὁ ὁποῖος κατ’ ἐμὲ φέρει εὐθύνην βαρεῖαν ἐπίσης, διότι πρέπει νὰ παρακολουθῇ γενικῶς μετὰ ἰσότητος καὶ μετὰ τῆς αὐτῆς προσοχῆς ὅλα τὰ προϊόντα τοῦ τόπου, ὁ ὁποῖος ἔχει καὶ ὑποχρέωσιν νὰ παρακολουθῇ τὴν γενικὴν πολιτικὴν τῆς χώρας εἰς τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως καὶ ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων τοῦ τόπου, νὰ λάβουν φροντίδα διὰ τὸ ἔλαιον. Νομίζω ὅτι ὅλοι αὐτοὶ ἐπέδειξαν ὀλιγωρίαν καὶ ἔλλειψιν αἰσθητηρίου πραγματικῆς προβλέψεως ἐπὶ τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν, ἠμπορῶ νὰ εἴπω, διότι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, ἠδύναντο νὰ ἐπιδιώξουν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, διὰ παντὸς τρόπου καὶ μάλιστα ἀπὸ τὸν παρελθόντα Αὔγουστον ἢ καὶ Ἰούλιον ἀκόμη, ὁπότε κατεδηλώθη ὅτι ἡ παραγωγὴ ἦτο πλέον ἐξησφαλισμένη διὰ τὴν Ἑλλάδα, οὐδὲν ἔπραξαν, ἐν ᾧ ἔπρεπε νὰ ἐπιδιώξουν τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαίου διὰ παντὸς μέσου ὅταν μάλιστα αἱ τιμαὶ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ἦσαν πολὺ καλλίτεραι ὑπερβαίνουσαι τὰ 2.200 δολλάρια κατὰ τόννον ἐνῷ τώρα φθάνουν μόνον τὰ 900. Θὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ ἔχω τὴν ἀντίληψιν ὅτι καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ παρουσιάσῃ ὡς εἰλικρινῆ ἑαυτόν, καὶ ὅλοι οἱ προκάτοχοί του, κάνουν πολιτικὴν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, καὶ δὲν μᾶς τὸ λένε καθαρὰ ποτὲ ἀλλ’ ἠθέλησαν καὶ θέλουν νὰ μᾶς εἴπουν ἄλλα ἀντ’ ἄλλων. Τώρα βέβαια προσπαθοῦν νὰ κάμουν ἐξαγωγήν, ἀλλὰ εἶναι ὀλίγον τι ἀργά, ἀλλὰ καὶ τώρα ἀκόμη, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νομίζω ὅτι κάμνει πολιτικὴν συμπιέσεως τῶν τιμῶν καὶ εὑρίσκει ὅτι ὅλα πρέπει νὰ τὰ πληρώσῃ ὁ ἐλαιοπαραγωγός, καὶ διὰ τοῦτο καθορίζει τιμὴν ἀσφαλείας τὴν τιμὴν τῶν 5.200 καὶ δὲν ἐννοεῖ νὰ προχωρήσῃ πάρα πάνω. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι καὶ ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις καὶ δὴ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, ὁ κ. Βενιζέλος, ὁ ὁποῖος ὑπέχει καὶ τὰς τυπικὰς εὐθύνας, ἐνῷ τὰς οὐσιαστικὰς εὐθύνας, διὰ νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς τὰς ὑπέχει ὁ κ. Κωστόπουλος, θὰ ἔπρεπε νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, διὰ νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον εὑρισκόμεθα, νὰ βλέπωμεν τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς εἰς τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται σήμερον.

§64Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ὁ προκάτοχος ὑπουργὸς ἔκαμεν ὅ,τι τοῦ εἴπαμεν ἡμεῖς. Ποῦ εἶναι οἱ εὐθῦναί του τότε, ἐπὶ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως; Καὶ σεῖς εἴσαστε ἀκριβῶς μέσα εἰς τὴν ὑπόθεσιν, ὅταν τὸν παρακαλούσαμεν νὰ κάμῃ...

§65Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ἐπιρρίψω εὐθύνας εἰδικῶς εἰς αὐτόν, γενικῶς λέγω ὅτι φέρει εὐθύνας καὶ ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις καὶ βλέπετε ὅτι ἐπιρρίπτω εὐθύνας καὶ εἰς τὸν φίλον μου ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, καὶ λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι παρών, ὁ ὁποῖος νομίζω ὅτι ἔχει καὶ γενικωτέρας εὐθύνας. Καὶ ὁμοίας εὐθύνας φέρει καὶ ὁ κ. Κωστόπουλος. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκολουθῶμεν ἄλλην πολιτικὴν ἀπέναντι τῶν καπνῶν, τῆς σταφίδος, τῶν σύκων, καὶ ἄλλην ἀπέναντι τοῦ ἐλαιολάδου.

§66Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Πρέπει νὰ ἐλέγχεται ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλ’ ἀπὸ ἡμερῶν παρίσταται μόνον ὁ ἐλεγχόμενος ὑπουργός, ἐνῷ ἀπουσιάζει ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἐλέγχεται καὶ αὐτή.

§67Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι παρὼν καὶ ὁ κ. Πρόεδρος καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως· διότι αὐτοὶ φέρουν τὴν εὐθύνην ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀπέναντι τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, δὲν τὴν φέρει μόνον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος εἶναι παρών, καὶ ὁ ὁποῖος συμπιέζεται ἀπὸ τὰ πράγματα ἢ ἀπὸ τὸν αʹ ἢ βʹ παράγοντα. Τὴν εὐθύνην ἀπέναντι, τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι πένονται σήμερον κατὰ κυριολεξίαν, τὴν φέρει ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις καὶ κυρίως ὁ κ. Πρόεδρος καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλ’ ἐὰν εἰδικεύω τὴν εὐθύνην, διὰ τὸν σημερινὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας τὴν εἰδικεύω, διότι ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι ὀλίγον τι Γοργίας. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ θέματος, διότι ἐπαναλαμβάνω, ἐξήτασαν τοῦτο οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι· δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ θέματος, διότι ἐπαναλαμβάνω, ἐξήτασαν τοῦτο οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι καὶ ἡ κλεψύδρα δὲν ἐπιτρέπει. Ἐγὼ θὰ τὸ ἐξετάσω ἀπὸ πρακτικῆς πλευρᾶς. Αὔριον ἀναχωρῶ διὰ Κρήτην, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καὶ ὁ Κρητικὸς λαὸς θὰ μὲ ἐρωτήσῃ: Μανθάνομεν ὅτι τὸ λάδι πωλεῖται τόσα δολλάρια εἰς τὴν Ἀμερικήν, καὶ ὅτι ἀπὸ τὰ δολλάρια ἐκεῖνα ξεκαθαρίζονται, κατ’ ὀκᾶν 10–11 χιλ. δραχμαί. Ἡμᾶς, ὁ κ. ὑπουργός, μᾶς κατεδίκασεν νὰ παίρνωμεν 5.200, διότι αὐτὴν τὴν τιμὴν μᾶς ὥρισεν ὡς κατωτάτην τιμὴν ἀσφαλείας, καὶ οὔτε αὐτὰ δὲν τὰ παίρνομεν. Τί γίνονται τὰ ἄλλα, ἀπὸ τὰς 5.200 μέχρι τὰς 11.000;

§68Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ποῦ πληρώνεται 5.200; Πουθενά.

§69Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τί γίνονται τὰ πάρα πάνω; Τί θὰ εἴπω εἰς τὸν λαὸν τὸν ὁποῖον θὰ ἀντιμετωπίσω αὔριον, κύριε ὑπουργέ; Καὶ παρέστην, κύριοι βουλευταί, εἰς μίαν σχετικὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἐγένετο ἐνώπιον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὸν ὁποῖον ἀποκαλῶ Γοργίαν, (γέλωτες), διότι θέλει νὰ παρουσιάζῃ τὰ πράγματα διαφορετικὰ ἀπὸ ὅ,τι εἶναι, εἰς μίαν συζήτησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Βαρβούτης, κύριοι συνάδελφοι, κατέβαλε μίαν προσπάθειαν νὰ πείσῃ τὸν συνάδελφον κ. Μητσοτάκην, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 5.200 ἔχει τὴν αὐτὴν ἀνταλλακτικὴν δύναμιν τὴν ὁποίαν εἶχεν προπολεμικῶς. Τὴν προσπάθειαν αὐτὴν κατέβαλεν ἐπὶ πολλὴν ὥραν καὶ μὲ θαυμαστὴν σοβαροφάνειαν, καὶ εἶχε στατιστικὰς καὶ δὲν ξεύρω τί ἄλλα στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐνῷ ἐγὼ ἐκαθήμην καθηλωμένος εἰς τὸ κάθισμα καὶ δὲν ἔλεγον τίποτε. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠμπόρεσα νὰ μὴ ἐκδηλώσω τὴν ἀγανάκτησίν μου διότι δὲν ἠδύνατο καὶ δὲν δύναται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ ἰσχυρίζεται σοβαρῶς ὅτι αἱ 5.200 ἔχουν τὴν αὐτὴν ἀνταλλακτικὴν δύναμιν, τὴν ὁποίαν εἶχον προπολεμικῶς. Διότι, προπολεμικῶς, ὅταν τὸ λάδι ἐπωλεῖτο 40 δραχ. ἡ ὀκᾶ, τὸ στάρι ἐπωλεῖτο 8 καὶ ἡ βρώμη 5 καὶ τὰ φασόλια 8, τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι ὁ ἀγρότης τοῦ ὁποίου ὑπετιμήθη σήμερον τὸ προϊόν, μὲ μίαν ὀκᾶν λάδι, ἠγόραζε τότε 5 ὀκάδες στάρι καὶ 8 βρώμη καὶ 5 ὀκάδες φασόλια, καὶ σήμερον τί ἀγοράζει; Τὰ φασόλια εἰς τὴν Κρήτην πωλοῦνται 5.500 ἡ ὀκᾶ, τὸ στάρι 5.000 καὶ ἡ βρώμη 3.500. Δηλαδὴ μὲ μίαν ὀκᾶν λάδι, ποὺ ἠγόραζε προπολεμικῶς 8 ὀκάδες βρώμη ἀγοράζει σήμερον 1½, ποὺ ἠγόραζε προπολεμικῶς 5 ὀκάδες στάρι ἀγοράζει σήμερον μίαν ὀκᾶν καὶ φασόλια κάτι ὀλιγώτερον ἀπὸ 1 ὀκᾶν!!! Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀριθμοί, κύριε ὑπουργέ, καὶ ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι θέλετε νὰ κάνετε τὸν «ἥττονα λόγον κρείττω καὶ τὸν κρείττονα ἥττω». Ἰδοὺ διατὶ σᾶς ἀποκαλῶ Γοργίαν. Λοιπόν, ποίαν ἀπάντησιν θὰ δώσετε, ὅταν εἰσπράττετε ἀπὸ τὸ λάδι ἔξω 10.000 καὶ δίδετε μόνον 5.000 καὶ δὲν τὰς δίδετε καὶ αὐτάς; Τί θὰ εἴπητε; Περὶ εἰσφορᾶς; Μὲ ποῖον δικαίωμα κρατᾶτε τὴν εἰσφοράν; Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀνειλικρίνειά σας, διὰ τὴν ὁποίαν σᾶς κατηγορῶ κατ’ εὐθεῖαν καὶ κατὰ πρόσωπον, ὅτι βάζετε τὴν εἰσφορὰν δῆθεν διὰ νὰ εἰσπράξῃ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον, ἀλλὰ εἰς τὴν πραγματικότητα διὰ νὰ μὴ ὑψωθῇ ἡ τιμὴ τοῦ Ἐλαίου. Θέλετε νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς ἀπέναντι τῶν παραγωγῶν; Νὰ εἴπητε ὅτι ἐβάλαμεν τὴν εἰσφορὰν διὰ νὰ μὴ ὑψωθῇ ἡ τιμὴ τοῦ λαδιοῦ εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, διότι διὰ τὰ ἀστικὰ κέντρα ἀγωνίζεται καὶ ἐργάζεται ὁ παραγωγὸς καὶ ἀδιαφοροῦμεν ἐὰν θὰ καταστρέφεται ὁ παραγωγός.

§70Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς φόβος αὐξήσεως πῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐσωτερικόν.

§71Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ δίδω αὐτὴν τὴν ἑρμηνείαν, διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει πρέπει νὰ εἴπωμεν ὅτι ἡ στάσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι τελείως ἀκατανόητος καὶ ἡ μοιρολατρία της ἀξιοθρήνητος. Ἀλλ’ ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, ἐτελείωσεν ἡ συζήτησις αὐτή, τὴν ὁποίαν ἐκάμαμε μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καὶ τοῦ εἴπομεν ὅτι καταστρέφεται ὁ παραγωγός, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἶπεν ὅτι, μάλιστα, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐγὼ συμπαθῶ τὸν ἀγρότην. Ἐὰν δώσω ὅμως τὶς 6.200 τότε θὰ φθάσωμεν εἰς πληθωρισμόν. Καὶ τοῦτο διότι ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει τὴν ἀντίληψιν ὅτι, ἐὰν θὰ ὡρίζαμεν τὰς 6.200, τότε ἢ καὶ τώρα, ἐὰν θὰ ὁρίσωμεν 7.200 ἢ 8.000, ἔχει τὴν ἀντίληψιν ὅτι ὅλος ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος θὰ θεωρήσῃ τὸν ἑαυτόν του ἱκανοποιηθέντα καὶ θὰ σπεύσῃ νὰ πωλήσῃ τὸ λάδι του; Ἐὰν νομίζετε τοῦτο, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εὑρίσκεσθε ἐν πλάνῃ οἰκτρᾷ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ἐὰν ζητοῦμεν μίαν τιμὴν ἀσφαλείας, δὲν τὴν ζητοῦμεν διότι νομίζομεν ὅτι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου λύεται τὸ ζήτημα τῆς πωλήσεως τοῦ ἐλαίου, διότι ἠξεύρομεν καλὰ ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἐφθάσαμεν ἐκεῖ ποὺ ἐφθάσαμεν καὶ δὲν ἠμπορέσατε νὰ βγάλετε τὸ λάδι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἴτε ἐσκεμμένως εἴτε ἀπὸ μοιρολατρικὴν ἀβουλίαν, ἡ τιμὴ του θὰ εἶναι χαμηλὴ καὶ ἐξευτελιστικὴ διὰ τὸν παραγωγὸν καὶ ἀγωνίζομαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν οὐχὶ διὰ τοὺς πλουσίους ἐλαιοπαραγωγοὺς ἀλλὰ διὰ τὸν πτωχὸν ἐλαιοπαραγωγὸν καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νὰ ἀναθεωρήσητε τὴν ἀπόφασίν σας. Ζητοῦμεν τὰς 7.500 σήμερον νὰ τὰς ὁρίσετε ὡς μίαν τιμὴν ἀσφαλείας, ὥστε νὰ ἀγοράσῃ ἔλαιον ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, εἴτε νὰ κάμετε συγκέντρωσιν εἰς τὴν τιμὴν αὐτὴν διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν θὰ γίνῃ ἡ ἀγορὰ διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν ἢ τῆς ΚΥΔΕΠ ἢ τοῦ ἐμπορίου, διότι δὲν ἔχω καμμίαν προτίμησιν ὑπὲρ οὐδενός, ἐμένα μὲ ἐνδιαφέρει ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος, ὁ πτωχὸς κόσμος τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Βέβαια διὰ τὴν ΚΥΔΕΠ ἐνδιαφέρομαι διότι εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα μετὰ χαρᾶς δύναμαι νὰ διαπιστώσω ὅτι οἱ Συνεταιρισμοὶ ἐπέτυχον, ἀλλὰ καὶ δὲν θέλω νὰ γίνῃ αὐτὸ ἀφορμὴ νὰ ματαιωθῇ ἡ συγκέντρωσις διότι φοβοῦμαι ὅτι ὁ καυγᾶς ποὺ ὑπάρχει μεταξὺ ΚΥΔΕΠ καὶ ἐμπορίου, φοβοῦμαι ἐπαναλαμβάνω ὅτι αὐτὸ συνετέλεσεν εἰς τὴν ἀποτυχίαν τῆς συγκεντρώσεως κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος, ὅτε εἶχε καθορισθῆ ἡ τιμὴ τῶν 5.850 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Ἐγὼ λέγω ὅτι ἔχετε καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν νὰ δώσετε μίαν τιμὴν ἀσφαλείας λογικήν, διότι δὲν πρόκειται νὰ κάμετε τίποτ’ ἄλλο, παρὰ μόνον νὰ σώσετε τοὺς πτωχοὺς παραγωγούς. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, εἶπον καὶ τότε, ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα, εἶχον τὴν εὐτυχίαν νὰ διατελέσω Κυβερνητικὸς ἀντιπρόσωπος, εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, καὶ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον γεννᾶται σήμερον ἐγεννήθη καὶ τότε. Τότε μοῦ ἔστειλαν ὁ Στρατηγὸς Σκόμπυ καὶ ὁ Μὰκ Μίλλαν ἀντιπροσώπους των εἰς τὴν Κρήτην καὶ μοῦ ἐζητοῦσαν νὰ δώσω λάδι καὶ μάλιστα ἔστειλαν πρὸς τοῦτο 50.000 λίρες. Κατόπιν μὲ ἐπεσκέφθησαν καὶ αὐτοπροσώπως ἀμφότεροι ἀλληλοδιαδόχως. Τοὺς ἀπήντησα ὅτι λάδι δὲν θὰ πάρετε μὲ λίρες, διότι ὁ χωρικός μας τὸν ὁποῖον βλέπετε μὲ τὰ στιβάνια εἶναι πιὸ ἔξυπνος ἀπὸ ἐμένα καὶ ἠξεύρει ὅτι τὸ λάδι γι’ αὐτὸν εἶναι χρυσάφι καὶ γνωρίζει ἐπίσης ὅτι ἐὰν ἔχῃ μία λίρα δὲν μπορεῖ νὰ τὴν ἀλλάξῃ εὔκολα ἅμα ὅμως ἔχει, τὸ πιθάρι του, γεμάτο λάδι, ὅταν θελήσῃ νὰ ἀγοράσῃ ροῦχα ἢ τρόφιμα ἢ ὑποδήματα θὰ δώσῃ λάδι καὶ θὰ ἀγοράσῃ. Εἰς παρατήρησιν τοῦ στρατηγοῦ ὅτι δὲν ἔχομεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ χρῆμα τοῦ ἀπήντησα ὅτι ἔχομεν ἐμπιστοσύνην, ἀλλὰ δὲν σοῦ τὸ δίδω τὸ λάδι κύριε Σκόμπυ τοῦ εἶπα διότι μὲ χαρτονομίσματα δὲν γεμίζει τὸ στομάχι τοῦ λαοῦ μας. Θέλεις νὰ πάρῃς λάδι, στρατηγέ μου; Θὰ μοῦ δώσῃς ρύζι, φασόλια, μακαρόνια, μπακαλιάρο, ροῦχα παπούτσια, ἄλλως δὲν σοῦ δίδει ὁ Κρητικὸς λαὸς λάδι. Καὶ μάλιστα ἔστειλεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τότε νὰ πάρῃ λάδι καὶ δὲν πῆρε περισσοτέρους ἀπὸ 30 τόννους ἀπ’ ὅλην τὴν Κρήτην. Καὶ πῶς ἀφοῦ δὲν ἐπώλησεν τότε λάδι μὲ λίρες θὰ δώσῃ σήμερον ὅλην τὴν ἐσοδείαν του μὲ τὴν σημερινὴν νομισματικὴν καὶ γενικὴν ἀστάθειαν καὶ ἀκαταστασίαν, ὡς θέλων νὰ παραστήσῃ ἑαυτὸν ἀφελῆ, ὑποστηρίζει ἀνειλικρινῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας; Δὲν θὰ πωλήσῃ κανεὶς ἀπὸ τοὺς δυνατοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς οὔτε μίαν ὀκᾶν λάδι, μετὰ 2–3 μῆνας θὰ φθάσῃ 8.000, ἀλλὰ θέλω νὰ ὁρίσητε μίαν τιμὴν ἀσφαλείας διὰ τὸν πτωχὸν παραγωγόν, ὁ ὁποῖος ἔχει 4 καὶ 5 χρόνια νὰ κάμῃ λάδι, διότι ἐγὼ κατάγομαι ἀπὸ μίαν ἀτυχῆ περιφέρειαν ἡ ὁποία εἶναι πτωχὴ καὶ τὸ ἔδαφός της εἶναι πτωχὸν καὶ δὲν παράγουν πάντοτε αἱ ἐλαῖαι, ὅπως συμβαίνει εἰς τὸ Μυλοπόταμον καὶ τὸν Δῆμον Ἀρκαδίου ποὺ περνοῦν 5 καὶ 6 χρόνια νὰ κάμουν λάδι. Λοιπόν, αὐτὸς ὁ πτωχὸς κόσμος ὁ ὁποῖος εἶναι γυμνὸς καὶ ξυπόλυτος ἂν δὲν πωλήσῃ τὸ λάδι του θὰ γυρίζῃ γυμνὸς καὶ ξυπόλυτος καὶ ἀναγκάζεται καὶ τὸ δίδει ὅσο–ὅσο εἰς τοὺς μαυραγορίτες καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι τὸν ἐκμεταλεύονται. Οἱ πλούσιοι ἐλαιοπαραγωγοὶ δὲν πωλοῦν λάδι ἀλλ’ ἀγοράζουν. Τὸ λάδι εἶναι δι’ αὐτοὺς τὸ ἀσφαλέστερον μέσον ἀποταμιεύσεως. Τὸ θέμα αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι τὸ μὲν γενικὸν τῆς ἐξαγωγῆς τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξαν οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι. Ἐχάσαμεν μίαν εὐκαιρίαν ἐξαγωγῆς καὶ δι’ αὐτὸ κατηγορῶ ὄχι μόνον ὑμᾶς, κ. ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλὰ καὶ τὸν παρόντα ἤδη ἀγαπητόν μου φίλον ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ ὑπουργὸν κ. Στεφανόπουλον, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπίσης ἐπιρρίπτω εὐθύνην, διότι ὡς ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νομίζω ὅτι εἶχεν χρέος νὰ παρακολουθῇ γενικῶς ὅλα τὰ προϊόντα τοῦ τόπου εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ παραμείνουν ὡς ἔμειναν, περὶ τοὺς 20–25.000 τόννοι ἐλαίου ἀπὸ τὴν παλαιὰν ἐσοδείαν ἀπώλητοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ καθορίσητε μίαν τιμὴν ἀσφαλείας τὸ ταχύτερον, διότι διαπράττετε ἔγκλημα ἐναντίον τῶν πτωχῶν ἐλαιοπαραγωγῶν μὴ πράττοντες τοῦτο. Εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἔχω ἰδιαιτέραν ἐκτίμησιν εἰς τὸν Ἀγροτικὸν κόσμον, διότι πιστεύω ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἀποτελεῖ τὸν κορμὸν καὶ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τοῦ Ἔθνους καὶ στηρίζει τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ ὅταν πέσῃ στὰ χέρια τοῦ κομμουνισμοῦ ἀλλοίμονον εἰς τὸν τόπον. Μὲ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖτε, τορπιλλίζετε τὴν κοινὴν ἡσυχίαν τοῦ ἐλαίου ἀλλὰ τορπιλλίζητε καί τὴν Κοινωνίαν δυστυχῶς. Καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅσα εἶπον καὶ εἰς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι μὲ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθῆτε, τορπιλλίζητε τὴν κοινὴν ἡσυχίαν καὶ ὠθεῖτε τὸν δυστυχοῦντα ἀγροτικὸν κόσμον πρὸς τὸν κομμουνισμόν, διαπράττητε δὲ ἔγκλημα Ἐθνικὸν μὲ τὴν πολιτείαν σας αὐτήν. Δι’ αὐτὸ ὀφείλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας, καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ σπεύσετε τὸ ταχύτερον νὰ ὁρίσετε τιμὴν ἀσφαλείας τοὐλάχιστον 7–7½ χιλ. κατ’ ὀκᾶν, σήμερον καὶ τὸ ζήτημα τοῦ πληθωρισμοῦ νὰ τὸ ἀφίσετε κατὰ μέρος. Αὐταὶ εἶναι θεωρίαι ἀνάξιαι σοβαρότητος τὰς ὁποίας δὲν δέχομαι. Σᾶς λέγω καὶ πάλιν ὅτι ὁ Κρητικὸς λαός, ἔχει πατριωτισμὸν τὸν ὁποῖον ὀφείλετε νὰ ἐκτιμήσητε, ἀνώτερον πατριωτισμόν, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι Ἕλληνες, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ τὸν ἐκμεταλλευθῶμεν. Κύριε ὑπουργέ, ἐὰν τὰς δυσκόλους αὐτὰς στιγμὰς ἐκρατήσαμεν τὴν ἀναπνοήν μας λόγῳ τῶν γεγονότων καὶ λόγῳ τῶν περιστάσεων καὶ δὲν δημιουργοῦμεν ζητήματα δὲν μπορεῖ νὰ συνεχισθῇ τοῦτα ἐπ’ ἄπειρον. Ὁ Κρητικὸς λαὸς θὰ ἐξεγερθῇ ἀργὰ ἢ γρήγορα διὰ τὴν διαπραττομένην εἰς βάρος του ἀδικίαν καὶ θὰ δημιουργήσῃ ζήτημα καὶ σᾶς τὸ προλέγω ἀπὸ τώρα. Ἐπανέρχομαι ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω διὰ τρίτην φοράν, ὅτι δι’ ἐμὲ τὸ προέχον ζήτημα εἶναι νὰ ὁρίσητε τὴν στιγμὴν αὐτὴ μίαν τιμὴν ἀσφαλείας. Διὰ τὰ ἄλλα ζητήματα τῆς ἐξαγωγῆς ἔχω ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καὶ τὴν φιλοπατρίαν του καὶ τὸν πατριωτισμὸν τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ πράγματα ἔφθασαν ἐκεῖ ποὺ ἔφθασαν, θὰ ἀντελήφθη καὶ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἔγιναν μεγάλα σφάλματα εἰς τὸ ζήτημα τῆς διαχειρίσεως τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου, καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ καταβάλετε μίαν προσπάθειαν διὰ νὰ γίνῃ ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Ἀλλὰ διὰ τὴν στιγμὴν αὐτὴν τὸ προέχον ζήτημα εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ τὸ ταχύτερον τιμῆς ἀσφαλείας διὰ νὰ ληφθῇ μία μέριμνα ὑπὲρ τῶν πτωχῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Αὐτὰ τὰ ὀλίγα εἶχον νὰ εἴπω καὶ νομίζω ταῦτα ἐπαρκῆ διὰ νὰ κατανοήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὰς εὐθύνας της. Ἔχω ὅμως νὰ ἐπιστήσω καὶ πάλιν τὴν προσοχήν σας (ἀποτείνεται πρὸς τὰ Κυβερνητικὰ ἑδώλια) διότι ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ ἀδιαφορία ἐκ μέρους σας καὶ ἡ ἐπιμονή σας νὰ νομίζητε ὅτι αἱ ἀπόψεις σας εἶναι ὀρθαὶ ὅτι τάχα θὰ ἔχωμεν πληθωρισμὸν κλπ. θὰ ἐπέλθουν καταστροφαὶ εἰς τὸν τόπον καὶ ἀναλαμβάνετε βαρυτάτας εὐθύνας. (Χειροκροτήματα).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Μαντούβαλος ἔχει τὸν λόγον.

§73Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν ἱστορίαν καὶ τὴν χρησιμότητα τοῦ ἐλαιολάδου, εἶπον οἱ κ.κ. συνάδελφοι ἀρκετά, ἑπομένως δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω δι’ αὐτὰ τὰ πράγματα τὴν Βουλήν. Θὰ περιορισθῶ νὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι πρὸ τοῦ πολέμου τὴν ἐργασίαν αὐτὴν τὴν διεξῆγον ὡρισμένοι οἶκοι, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν ὄχι μόνον νὰ συναγωνίζωνται τὰ Μεσογειακὰ ἔλαια, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπιβάλλουν τὸ ἔλαιον τῆς πατρίδος μας ὡς τὸ καλύτερον προϊόν, καὶ κατώρθωναν νὰ ἐξαγάγουν ἀρκετὰς χιλιάδας τόννους εἰς διαφόρους ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐμεσολάβησεν ὁ πόλεμος, καὶ τοὺς οἴκους αὐτοὺς ἔρχονται νὰ τοὺς ἀντικαταστήσουν, οἱ κατακτηταί. Ὅλοι γνωρίζομεν, καὶ οἱ Ἰταλοί, καὶ οἱ Γερμανοὶ ἔπαιρναν τὰ εὐγενῆ προϊόντα τῆς πατρίδος μας, τὸ λάδι, τὰ σῦκα, τὴν σταφῖδα, τὸν καπνόν, καὶ τὰ ἐξήγαγον εἰς τὰ μέρη τὰ ἰδικά των, καὶ ἐκεῖ διεξήγαγον διὰ λογαριασμόν των, τὸ ἐμπόριον αὐτό. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἐγένετο παράλειψις, ὄχι μόνον ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν· ἀλλὰ καὶ ἐκ μέρους τοῦ Σώματος, διότι δὲν ἠσχολήθημεν ποτέ, διὰ 4–5 εἴδη, τὰ ὁποῖα παράγει ἡ Ἑλλάς. Ὅλοι ἀκροθιγῶς ἐλέγατε νὰ αὐξηθοῦν οἱ πόροι καὶ αἱ πλουτοπαραγωγικαὶ πηγαὶ τοῦ τόπου, ἀλλὰ μὲ ὅλα αὐτά, πλὴν τῶν θεωρητικῶν συζητήσεων, οὔτε οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, ἀλλὰ οὔτε καὶ τὸ Σῶμα ἠσχολήθη. Εἰς ἐμὲ ἔχουν κάμει ἐντύπωσιν ὡρισμένα περιστατικά: Συμπολῖται μου ἐλθόντες ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν ἐπῆγαν κάτω εἰς τὴν πατρίδα καὶ μετέφερον 2–3 δοχεῖα λάδι διὰ νὰ τὰ πάρουν μαζί των. Ὅταν ἔφθασαν εἰς τὸν Πειραιᾶ, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξαχθῇ ἡ ποσότης αὐτὴ τοῦ λαδιοῦ κανονικῶς, διότι εἶχεν ἀπαγορευθῆ. Καὶ ἐπικοινωνήσας μὲ τοὺς ἰδίους μοῦ ἔλεγον ὅτι, εἰς τὴν Ἀμερικήν, εἰς τὰς πόλεις τῆς Ἀμερικῆς ὅπου ἦσαν Ἕλληνες, τὸ προϊόν αὐτὸ ἦτο πολύτιμον· καὶ ἠμποροῦσε κανεὶς μὲ 4 ὀκάδες λάδι, νὰ τὸ στείλῃ ἐκεῖ, ἐὰν ἦτο ἐπιτετραμμένη ἡ ἐξαγωγή, καὶ νὰ ἀγοράσῃ ὁτιδήποτε, ἕνα κοστούμι ροῦχα, ἕνα παλτό, ἕνα ραδιόφωνον, πολλὰ εἴδη μὲ τὸ ὀλίγον αὐτὸ ἔλαιον. Μάλιστα ἐνθυμοῦμαι, ὅτι κάποτε κατέφυγα εἰς τὸν κ. Στεφανόπουλον, καὶ τοῦ εἶπον ὅτι, δὲν εἶναι λυπηρὸν νὰ ἐμποδίζεται ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου, καὶ μάλιστα εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἔχουν φύγει ἀπὸ τὴν πατρίδα μας, ἐπανερχόμενοι δὲ εἰς αὐτήν, καὶ θέλοντες νὰ προσκομίσουν μαζί των, τὸ ἐκλεκτὸν αὐτὸ προϊόν· διὰ νὰ παρουσιάσουν κἄτι ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, εἰς τοὺς ἐκεῖ παραμένοντας οἰκείους των, νὰ μὴ εἶναι εὔκολον νὰ τὸ παρουσιάσουν. Ὁ κ. ὑπουργὸς μοῦ εἶπεν: Ἔχει ἀπαγορευθῆ διότι γίνονται καταχρήσεις, ἐξάγεται τὸ προϊόν αὐτὸ λαθραίως καὶ δὲν πρόκειται βέβαια νὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τὸν ἄνθρωπον αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἔχει δύο τενεκέδες νὰ τοὺς ἐξαγάγῃ, διότι θὰ ἔλθῃ ἄλλος καὶ θὰ ζητήσῃ μεγαλειτέραν ποσότητα καὶ μὲ σκοπὸν διαθέσεως, ὄχι διὰ τὴν οἰκογένειάν του, τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, ἀλλὰ δι’ ἐμπορείαν. Εἶναι γεγονός, κύριοι, ὅτι, ἀπὸ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ ἐντεῦθεν, ἐχάθη εὐκαιρία μεγάλη, διὰ τὸ προϊόν, ὄχι μόνον τοῦ ἐλαίου ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ ἄλλα προϊόντα. Τὸ ἔλαιον ἐξαγόμενον· ἂν ὄχι εἰς τὰς ποσότητας ποὺ ἐξήγετο προπολεμικῶς, ἀλλὰ εἰς μικροτέρας ποσότητας, θὰ εἰσῆγεν εἰς τὴν πατρίδα μας ἓν ποσὸν συναλλάγματος ἀρκετὰ μεγάλο, τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ κρατήσῃ καὶ τὴν τιμὴν τῆς δραχμῆς καὶ νὰ κατεβάσῃ ἀκόμη καὶ τὸν τιμάριθμον. Δὲν ἐννοῶ ὅτι ἔπρεπε νὰ φθάσωμεν εἰς τὰ προπολεμικὰ ἐπίπεδα, νὰ γίνεται ἐξαγωγὴ ἐλαίου 40–50 χιλ. τόννων, ἀλλὰ ἠμποροῦσε 10–15 χιλ. τόννων ἐλαίου νὰ ἐξαχθοῦν ἀκόπως. Δὲν ἐγένετο τοῦτο διότι ἠκούσαμεν ὅτι κατηργήθησαν οἱ ἐξαγωγεῖς τῶν προϊόντων αὐτῶν καὶ ἀντικατεστάθησαν μὲ κάποιον ἄλλο ὄργανον, μὲ τὴν ΚΥΔΕΠ, χωρὶς αὕτη νὰ εἶναι παρασκευασμένη, νὰ καταργήσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μέχρι πρό τινος ἔκαμον τὴν δουλειά τους καλά.

§74Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν ἀπηγορεύθη εἰς τοὺς ἐξαγωγεῖς.

§75Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Εἰς τοὺς ἐξαγωγεῖς ἀπηγόρευσαν, διότι δὲν τοὺς ἔδωσαν τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους ἐζήτησαν. Τοὺς ἔβαλον περιορισμούς.

§76ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτοὶ οἱ ἐξαγωγεῖς καὶ εἰσαγωγεῖς μᾶς ἔφεραν εἰς τὰ χάλια αὐτά.

§77Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἄς ἐγένοντο συνεταιρισμοί, ἀλλὰ νὰ ἐφρόντιζεν ἐγκαίρως τὸ Κράτος νὰ τοὺς δημιουργήσῃ, καὶ νὰ τοὺς παρακολουθήσῃ, πρῶτον ἐὰν κάμουν τὴν δουλειά τους καλά, καὶ ἐὰν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντικαταστήσουν τοὺς οἴκους αὐτοὺς ποὺ ἐξῆγον τὰ προϊόντα, καὶ ἐὰν δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ κάμουν τοῦτο· νὰ τοὺς ἀντικαταστήσουν, διότι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, εἶχαν διαθέσιμα χρήματα, ἔχουν ἐκπροσώπους ἐκεῖ, καὶ ἠμποροῦσαν νὰ ρεκλαμάρουν καὶ νὰ διαφημίζουν τὸ προϊόν αὐτό, εἰς τὴν ξένην. Διότι δὲν εἶναι μόνον νὰ τὸ ἐξαγάγῃς, πρέπει νὰ ἔχῃς καὶ τοὺς ἀνθρώπους, τοὺς καταλλήλους ἐκεῖ, διὰ νὰ τὸ διαφημίζουν καὶ νὰ τὸ διαθέτουν εἰς τὴν πελατείαν. Ἐκανονίσθησαν περιθώρια εἰσφορᾶς αὐθαίρετα 5.200. Παίρνω ἐγὼ τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα ἡ ὁποία ἐκτὸς τοῦ ἐλαίου δὲν ἔχει κανένα ἄλλο προϊόν, οὔτε σταφίδα, οὔτε σῦκα, οὔτε καπνά, οὔτε τίποτε. Τὸ λάδι, καὶ τὸ λάδι εἰς μικρὰν ποσότητα. Διότι αὐτὸ συνετέλεσεν εἰς τὴν ἀποτυχίαν τῆς συγκεντρώσεως ὁ καλλίτερος νοικοκύρης ἐκεῖ δὲν ἠμπορεῖ νὰ παράγῃ κατὰ τὴν χρονιὰ τῆς εὐφορίας ἀπὸ 100–400 ὀκάδες λάδι, περισσότερο. Ἀπὸ αὐτὸ τὸ λάδι, ἐὰν δὲν ἠμπορῇ μόνος του νὰ μαζέψῃ τὶς ἐληές, πρέπει νὰ δώσῃ ἡμερησίως δύο ὀκάδες γιὰ τὴν γυναῖκα ποὺ θὰ τὶς μαζέψῃ. Ἀπὸ τὶς 6 ὀκάδες λάδι, ποὺ βγάλουν οἱ 3 τενεκέδες ἐληές, θὰ πάρῃ τὶς δύο ἡ γυναῖκα. Ἀπὸ τὴν ποσότητα αὐτὴ θὰ πάρῃ τὸ ἐλαιοτριβεῖον 10%. Στὶς 10 ὀκάδες θὰ πάρῃ μία ὀκᾶ λάδι καὶ μιάμισυ, διότι ἐκεῖ κανονίζουν καὶ διὰ τὰ μουλάρια τὰ ὁποῖα γυρίζουν τὸ λιθάρι καὶ κόβει τὶς ἐληές, κανονίζουν μισὴ ὀκᾶ στὸ κάθε στάμα. Δηλαδὴ μισὴ ὀκᾶ σὲ κάθε 4 κιλά. Ἐὰν κανεὶς βγάλῃ ὅλα αὐτά, ἐκτὸς τῶν καλλιεργητικῶν ἐξόδων καὶ τοῦ κλαδέματος, δὲν ὑπολείπεται εἰς τὸν παραγωγὸν παρὰ ἕνα ἐλάχιστον ποσοστόν. Ἐὰν πάρωμεν ὡς βάσιν τὰ δύο κιλά. Ὁ τενεκὲς ἔχει 2 ὀκάδες λάδι. 2 κιλὰ εἶναι τέσσαρες τενεκέδες, ἐν ὅλῳ 8 ὀκάδες. Τὶς δύο ἀπὸ αὐτὲς θὰ τὶς πάρῃ ἡ γυναῖκα, μένουν 6. Τὴν 1½ τὸ ἐλαιοτριβεῖο, μένουν 4½, εἶναι καὶ κάτι ἐκεῖ, οἱ ὁποῖοι ἦσαν κουκουέδες ἄλλοτε, σήμερον τοὺς ἀντικατέστησαν οἱ Χῖτες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καὶ αὐτοὶ τὸ ποσοστόν τους, τὸ ποσοστὸν τῆς ἐξαγωγῆς, παίρνουν καὶ αὐτοὶ τὸ μερίδιό τους. Καὶ ἔτσι τί ὑπολείπεται; Ὑπολείπεται ἕνα ἐλάχιστο ποσοστόν. Αὐτὸ νὰ ντυθῇ, αὐτὸ νὰ διαθρέψῃ τὴν οἰκογένειά του διὰ τὸ διάστημα τῶν 2 ἐτῶν.

§78ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔχει καὶ ὁ Πειραιᾶς λάδι;

§79Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἄν δὲν ἔχῃ ὁ Πειραιεὺς ἔχει ὁ Πόρος, ἡ Αἴγινα, ἡ Ὕδρα, τὰ Μέθανα, αἱ Σπέτσαι, τὰ Κύθηρα, ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος ἔχει λάδι. Ὁμιλῶ λοιπὸν καὶ δι’ αὐτοὺς καὶ διὰ τὴν Μάνην (γέλωτες). Ὅταν ὁμιλῶ γιὰ τὸ λάδι, ὁμιλῶ καὶ διὰ τὰ δύο αὐτὰ μέρη. Ἐδῶ εἰς τὴν περιφέρειάν μου ἔχει καὶ ἄλλα προϊόντα, ἐνῷ εἰς τὴν πατρίδα μου δὲν ἔχει ἄλλο προϊόν. Παίρνω δὲ ὡς βάσιν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔχει ὑπ’ ὄψιν του καὶ ὁ κ. ὑπουργός. Διότι ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει ὑπ’ ὄψιν του νὰ προστατεύσῃ τοὺς πενεστέρους καὶ ἀδυνάτους. Ἔτσι δὲν εἶναι; Καὶ τοὺς μικροὺς παραγωγούς. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρόθεσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ ἡ πρόθεσις ὅλων μας. Δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶναι μεγάλοι παραγωγοὶ καὶ διὰ τοὺς ἐμπόρους οἱ ὁποῖοι κατορθώνουν νὰ συγκεντρώνουν ὅλο τὸ προϊὸν τῶν μικρῶν αὐτῶν παραγωγῶν, δι’ αὐτοὺς ὀλιγώτερον ἐνδιαφέρεται καὶ ὁ ὑπουργὸς καὶ τὸ Σῶμα. Διότι εἰς αὐτοὺς δὲν πρόκειται κανεὶς νὰ κάμῃ καμμίαν ἐκμετάλλευσιν. Ἡ ἐκμετάλλευσις γίνεται μόνον καὶ μόνον εἰς τὸν μικρὸν παραγωγὸν ὁ ὁποῖος περιμένει νὰ ἔλθῃ ἡ ἐποχὴ τοῦ λαδιοῦ γιὰ νὰ πάῃ νὰ πάρῃ τὸ σαποῦνι, ἐὰν δὲν τὸ βγάζῃ ὁ ἴδιος, νὰ πάρῃ ὅ,τι τοῦ χρειάζεται, τὴν ἐνδυμασία, τὸ παποῦτσι, νὰ ἐξασφαλίσῃ καὶ 50, 100 ὀκάδες τὸν χρόνο σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι, ὅ,τι τοῦ χρειάζεται διὰ νὰ ζήσῃ. Λοιπόν, ἡ εἰσφορά, κύριε ὑπουργέ, τὴν ὁποίαν κανονίζετε, εἶναι αὐθαίρετος. Ἠκούσατε ἀναλυτικῶς τὰς ἀπόψεις μου γιὰ τὸ τί μένει εἰς τὸν παραγωγόν. Εἶναι ζήτημα ἐὰν ἀπὸ τὴν τιμὴν τῶν 5.200 εἰς τὸν πραγματικὸν παραγωγόν, τὸν μικρό, τὸν φουκαρᾶ, μένουν 500 δραχμές. Διότι οὔτε εἰς τὴν Μάνην θὰ ἐξοδευθῇ τὸ λάδι, οὔτε εἰς τὸν Πειραιᾶ ὁλόκληρος ἡ ποσότης. Διὰ νὰ ἐξοδευθῇ, ἐὰν δὲν διατεθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν πρέπει νὰ διοχετευθῇ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Ἑπομένως πρέπει νὰ μεταφερθῇ ἀπὸ τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς ἐδῶ. Διὰ νὰ μεταφερθῇ ὅμως ἀπὸ τὸν Πόρον ἢ ἀπὸ τὴν Μάνην ἐδῶ, θὰ πρέπει ὁ παραγωγὸς νὰ πληρώσῃ τὸ βαπόρι. Τοὐλάχιστον ὡς βάσις ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ἡ τιμὴ τῶν 7.000 δραχμῶν, καὶ τὴν εἰσφορὰν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἔχετε κανονίσει τὴν μισὴ νὰ παίρνῃ τὸ Κράτος καὶ τὴν ἄλλη ὁ παραγωγός. Εἶπον ὅτι ὅλοι εἴμεθα ἔνοχοι διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου καὶ πρὸ πάντων σεῖς ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ προηγούμενος, ὁ προπροηγούμενος κ.ο.κ. Ἐγὼ παίρνω ὅλους τοὺς μετὰ τὴν κατοχήν. Ὅσοι ἔγιναν ὑπουργοί, ὅλοι εὐθύνονται. Ἀλλὰ εὐθύνεται συγχρόνως καὶ ἡ Βουλή. Διότι ὅλοι ἀπεκοιμήθησαν μὲ τοὺς κουκουέδες, μὲ τὸ τί ἔκαμαν σήμερον εἰς τὴν μίαν περιφέρειαν χθὲς εἰς τὴν ἄλλην κλπ. καὶ τὰ ζητήματα αὐτὰ τὰ κεφαλαιώδη καὶ σπουδαῖα δὲν τὰ ἐπροσέξαμεν οὔτε ἡμεῖς, οὔτε σεῖς. Τὰ ἀφήσαμε ἔτσι μοιραίως καὶ τυχαίως νὰ διαρρεύσουν. Καὶ ἐρχόμεθα ὅλοι, ὅσοι ἀνεβαίνομεν ἐδῶ ἐπάνω, καὶ ζητοῦμεν εὐθύνας μόνον ἀπὸ σᾶς. Σεῖς ἔχετε βέβαια τὰς περισσοτέρας, χωρὶς καὶ ἡμεῖς νὰ ἀπαλλασσώμεθα τῆς εὐθύνης. Λοιπόν, τὰ ζητήματα αὐτὰ τῶν εὐγενῶν προϊόντων δὲν τὰ ἔχετε ἀκόμη τακτοποιήσει, οὔτε μελετήσει, οὔτε ἔχετε εὕρει τοὺς καταλλήλους εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διαθέτας διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ εἰσαγάγωμεν συνάλλαγμα ποὺ ἔχομεν ἀνάγκην. Σᾶς ἐδόθη μία εὐκαιρία νὰ ὁδηγήσωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν εἰς ἕνα καλλίτερον μέλλον. Διότι ὅπως πᾶμε δὲν πᾶμε καθόλου καλά. Ἀσχολούμεθα ὅλοι, καὶ εἶναι τὸ κεφαλαιῶδες αὐτὸ ζήτημα μὲ τοὺς ἀντάρτας, καὶ ἀφήσαμε πολλὰ ζητήματα νὰ μᾶς ξεφύγουν ἀπὸ τὰ χέρια μας. Ἐδῶ τόσον οἱ Ἄγγλοι ὅσον καὶ οἱ Ἀμερικανοὶ μᾶς ἔδωσαν ὅλα τὰ ἄχρηστα ὑλικά των καὶ ἡμεῖς, κ. ὑπουργέ, δὲν μπορέσαμε νὰ διαπραγματευθοῦμεν ὥστε νὰ τοὺς δώσωμεν εὐγενῆ προϊόντα, σταφίδα, σῦκα, λάδι, καπνά. Τὸ τοιοῦτον σᾶς τὸ καταλογίζω εἰς τὸ παθητικόν σας. Ἐγώ, διότι, κ. συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ παραβιάσω τὸ τέταρτον, σταματῶ ἐδῶ, φροντίσατε διὰ τὸ μέλλον, διότι ἔχομεν ὅλοι εὐθύνας, καὶ ὁ λαὸς πένεται καὶ δυστυχεῖ καὶ πρέπει νὰ τὸν προσέξωμεν. (Χειροκροτήματα).

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη, κύριοι συνάδελφοι, πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ νομίμου ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ προτάξεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 123 ἐπερωτήσεως, τῆς ἀφορώσης τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας.

§81ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ἀναγνωσθῇ.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις ἔχει οὕτω: «Πρότασις προτάξεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 123 ἐπερωτήσεως. Πρὸς τὸν Κον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Βάσει τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ προτείνωμεν τὴν πρόταξιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 123 ἐπερωτήσεως ὑποβληθείσης ὑπὸ τῶν κ. συναδέλφων κ. κ. Παπαδοπούλου καὶ Χούτα καὶ ἀφορώσης τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καθ’ ὅλου. Ἡ πρόταξις τῆς ἀνωτέρω ἐπερωτήσεως καθίσταται ἐπὶ τοσοῦτον ἐπιβεβλημένον καθ’ ὅσον καὶ ἡ δημοσία ἀσφάλεια καθημερινῶς χειροτερεύει ἀλλὰ καὶ οἱ ἐπερωτῶντες συνάδελφοι ὡς ἐκ τῆς περὶ τὸν ἀντικομμουνιστικὸν ἀγῶνα πείρας των εἶναι εἰς θέσιν νὰ διαφωτίσουν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸ Σῶμα ὥστε ἀποτελεσματικῶς πλέον νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα καὶ ἐπέλθῃ ἡ ποθουμένη γαλήνη εἰς τὸν τόπον. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Δ. Λεονάρδος, Χ. Πιπιλιάγκας, Ι. Φωτόπουλος, Δ. Οἰκονόμου, Κ. Σταμούλης, Ν. Ἀθανασίου, Γ. Μπάρδας, Μ. Καροῦσος, Δ. Ἀναγνώστου, Δ. Παπαδημητρίου, Δ. Ἰωάννου, Α. Φράγκος, Α. Δερδεμέζης, Α. Παπαδόπουλος, Σ. Χούτας, Α. Μιχαλακόπουλος, Δ. Σαρρῆς, Ι. Κατσάνης, Ε. Κουσαῆς κλπ.

§83Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νομίζω ὅτι εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον καὶ τοῦ συζητουμένου θέματος καὶ γενικώτερον τοῦ γοήτρου τῆς Βουλῆς, νὰ ὑπάρξῃ τάξις καὶ ρυθμὸς εἰς τὰς ἐργασίας μας. Ἡ παράτασις τῆς συζητήσεως διὰ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ ἐλαίου, κατὰ κοινὴν συνείδησιν ὑπῆρξεν ὑπέρμετρος καὶ δὲν νομίζω ὅτι ὑπηρετεῖ τοὺς σκοποὺς τῆς ἐπερωτήσεως. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ τηρηθῇ ἀπολύτως τὸ τέταρτον καὶ νὰ τερματίσωμεν ἀπόψε τὴν συζήτησιν, καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὸ πέρας αὐτῆς τῆς ἐπερωτήσεως, συνεχίζομεν τὴν γενομένην πρότασιν, λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος καὶ τοῦ ἐνδιαφέροντος τὸ ὁποῖον παρέχουν οἱ ἐπερωτήσαντες, λόγῳ τῆς ἀμέσου ἀναμίξεώς των εἰς τὸν ἀγῶνα. Καὶ γενικώτερον μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν ὡς συνάδελφος, διότι ἄλλην ἁρμοδιότητα δὲν ἔχω, ἀπευθύνω μίαν ἔκκλησιν, νὰ κρατήσωμεν τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς εἰς μεγάλην περιοπήν· παλαίοντες ἐναντίον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμφέρον, νὰ ὑπονομεύουν τὸ γόητρον τῆς Βουλῆς. Ἀπὸ ἡμᾶς, ἀπὸ τὰς ἐργασίας μας, ἀπὸ τὴν περιοπὴν τοῦ ἔργου μας, θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ θέσις μας εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν. Πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ κοινὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, καὶ συνείδησιν ἡ ἐξύψωσις τοῦ ἔργου μας καὶ τότε θὰ ἐπιβληθῶμεν εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν, καὶ τότε θὰ συναισθανθοῦν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι στρέφονται ἐναντίον τῆς Βουλῆς καὶ ἴσως ἀποβλέπουν εἰς λύσεις ἀπαραδέκτους διὰ τοὺς Δημοκρατικούς μας θεσμούς, ὅτι οὐδεὶς πρόκειται νὰ τοὺς ἀκολουθήσῃ εἰς τὰς βλέψεις των. (Χειροκροτήματα).

§84Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι μὲ τὰς ἀντιλήψεις τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἐλαίου πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ τερματισθῇ σήμερον, διότι ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι οὐσιῶδες τὸ ζήτημα, νομίζω ὅτι μετὰ τόσας συζητήσεις ἔχει ἐξαντληθῆ καὶ πρέπει νὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα τελικὸν τέρμα. Ἑπομένως συμφωνοῦμεν καὶ νομίζω ὅτι θὰ συμφωνήσῃ καὶ ἡ Βουλὴ ὅτι πρέπει νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε τὸ ζήτημα αὐτό.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος διὰ νὰ κρατήσωμεν τὴν περιοπὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ ἐφαρμόσω πιστῶς καὶ ἀγογγύστως τὸν Κανονισμόν. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται τὴν πρότασιν περὶ προτάξεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 123 ἐπερωτήσεως ποὺ σᾶς ἀνέγνωσα.

§86ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα· μάλιστα.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἀπεφάσισε τὴν πρόταξιν τῆς ἀνωτέρω ἐπερωτήσεως.

§88Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μάλιστα, κ. Πρόεδρε, νὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμός, εἶναι τὸ χρέος καὶ τὸ συμφέρον τῆς Βουλῆς.

§89Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐπειδὴ ἡ συζήτησις περιωρίσθη καθ’ ἣν στιγμὴν λαμβάνουν τὸν λόγον οἱ Κρῆτες βουλευταί, νομίζω ὅτι ἐκ τῶν ἄλλων περιφερειῶν ὡμίλησεν ἐπὶ τοῦ θέματος ἕκαστος ἐπὶ 1 καὶ 2 καὶ 3 ὥρας, καὶ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσουν καὶ αὐτοὶ κάπως περισσότερον.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§91Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ φροντίσω νὰ περιορισθῶ, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸ τέταρτον. Βεβαίως μέσα εἰς ἕνα τόσον χρονικὸν διάστημα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαντλήσῃ κανεὶς ἕνα τοιοῦτον θέμα. Δὲν νομίζω ὅμως ὅτι τοῦτο εἶναι ἀναγκαῖον δεδομένου ὅτι τὸ θέμα ἔχει πλέον ἐξαντληθῆ, ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ δι’ αὐτὸ θὰ περιορισθῶ εἰς τὸ νὰ ἐκθέσω ὡρισμένας ἀπόψεις ἐπὶ τῶν σημείων ἐπὶ τῶν ὁποίων νομίζω ὅτι ἡ μέχρι τοῦδε ἐξέτασις δὲν ὑπῆρξε πλήρης. Τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου ὡς ὀρθῶς ἐλέχθη, ἔχει δύο πλευράς, τὴν πλευρὰν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς καὶ τὴν πλευρὰν τῆς ἐξαγωγῆς. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου θέματος τοῦ τῆς ἐξαγωγῆς δὲν θὰ ἐπιμείνω ἰδιαιτέρως. Ἡ ἱστορία τῶν τελευταίων μηνῶν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ ἐλαίου εἶναι εἰς ὅλους γνωστή. Ὑπῆρξεν ἀτυχὴς ἡ ὑπόθεσις τοῦ ἐλαίου διότι σήμερον αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἔχουν μειωθῆ οὐσιωδῶς καὶ δὲν παρουσιάζεται ζήτησις εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, συνεπείᾳ δὲ τούτου δὲν ἔγινε καμμία σχεδὸν ἐξαγωγή. Ἐνῷ θὰ ἠδυνάμεθα ἡμεῖς περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλο κράτος ἐὰν ἔκαμεν ἐξ ἀρχῆς ἀληθῆ καὶ σωστὴν πολιτικὴν ἐλαίου νὰ εἴχαμεν ἐπιτύχει μεγάλης κλίμακας ἐξαγωγάς. Ὁ προλαλήσας συνάδελφος κ. Κάντζιας, ἀνέπτυξεν τὸ ζήτημα ἐκτενῶς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολιτικὴν τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, ἐγὼ δὲν θὰ ἐπιμείνω ἐπ’ αὐτοῦ, θέλω μόνον νὰ εἴπω ὅτι οἱονδήποτε σχέδιον καὶ ἂν ἐφηρμόζετο, ἀρκεῖ νὰ ἐφηρμόζετο ἕνα σχέδιον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, τὸ ἀποτέλεσμα, θὰ ἦτο πρὸς ὄφελος τοῦ τόπου καὶ τῶν παραγωγῶν. Καὶ τὸ σχέδιον τοῦ κ. Κάντζια, ἂν ἐφηρμόζετο, ἀλλὰ καὶ τὸ σχέδιον τὸ ὁποῖον τελικῶς ἐγένετο ἀποδεκτόν, καὶ τὸ ὁποῖον κατὰ βάσιν ἐπροτάθη ἀπὸ τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ ἀπὸ τὴν ΚΥΔΕΠ, ἐὰν ἐγκαίρως ἀπεφασίζετο ἡ ἐφαρμογή του, καὶ ἂν ἡ Κυβερνητικὴ πολιτικὴ εἶχε κάποιαν συνέπειαν καὶ ἀκρίβειαν, ὁπωσδήποτε θὰ ἐφθάναμεν εἰς εὐχάριστα ἀποτελέσματα. Τὸ σχέδιον, κύριοι, τὸ ὁποῖον τελικῶς ἐγένετο δεκτὸν κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος καὶ τὸ ὁποῖον προέβλεπε τὴν συγκέντρωσιν 10.000 τόννων ἐλαίου ἀπὸ τὴν ΚΥΔΕΠ ἦτο εἰς τὴν σύλληψίν του, καὶ γενικῶς εἰς τὴν συγκρότησίν του ἀπολύτως πλῆρες. Δυστυχῶς ὅμως κατωρθώσαμεν νὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα ὁριστικὸν ἀποτέλεσμα, τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἦτο πλέον ἀργά, καὶ δὲν ἀπέμεινεν ἀρκετὸς χρόνος διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ. Ὡς χαρακτηριστικὸν ἀναφέρω ὅτι ἡ συγκέντρωσις ἐλαίου ἀπὸ τὴν ΚΥΔΕΠ ἤρχισε τὴν 27ην Ἰουλίου 1947, δηλαδὴ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, ἔχει διαρκέσει ἕνα ὁλόκληρον ἑξάμηνον. Αὐτὸ ἀπετέλεσε κατὰ τὴν γνώμην μου τὴν κυριωτέραν αἰτίαν τῆς ἀποτυχίας τῆς προσπαθείας ἡμῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ νὰ ἀπονέμωμεν δικαιοσύνην εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴπωμεν, ὅτι τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ΚΥ-ΔΕΠ διὰ πρώτην φορὰν ἀνέλαβε τὸ ἔργον τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου, διότι μὲ τὸ προϊὸν αὐτὸ ὡς ἐκείνην τὴν στιγμὴν δὲν εἶχεν καμμίαν ἀνάμιξιν μ’ ὅλα ταῦτα κατώρθωσε νὰ ἀποδώσῃ ἔργον. Ἡ ΚΥΔΕΠ κατόρθωσε νὰ συγκεντρώσῃ μίαν ποσότητα ὑπὲρ τοὺς 3.000 τόννους, καὶ νὰ ἐξαγάγῃ 851 τόννους διὰ τὴν ἀκρίβειαν, δηλαδὴ ποσότητα τὴν ὁποίαν ἀμφιβάλλω ἂν κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νέου Κυβερνητικοῦ προγράμματος, ἔχει ἐξαχθῆ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶπον ὅτι ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου δὲν θὰ ἐπιμείνω, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἶναι τὸ συμπέρασμα ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ προχωρήσῃ κάπως καλύτερον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ νὰ κατορθώσῃ κάποτε, νὰ προπορεύεται τῶν γεγονότων καὶ ὄχι νὰ ἀκολουθῇ αὐτὰ ὅπως μέχρι σήμερον συμβαίνει. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἀπεφάσισε νὰ μειώνῃ τὰς τιμὰς συμφώνως μὲ τὴν ἐξωτερικὴν ἀγορὰν θὰ πρέπει νὰ τὰς μειώνῃ ἐπαρκῶς ἐφ’ ἅπαξ ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ κάνῃ εἰσαγωγάς· καὶ νὰ μὴ προβαίνῃ εἰς τὴν μείωσιν τμηματικῶς πρᾶγμα ποὺ ἐπιδρᾷ ἐπὶ τῶν ἐσωτερικῶν τιμῶν. Μὲ αὐτὰ δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι τάσσομαι μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. Κάντζια καὶ ἄλλων συναδέλφων, ὅτι δηλαδὴ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφεθῇ ἀπόλυτος ἐλευθερία. Ἐὰν τυχὸν τὸ πράξῃ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις θὰ δώσῃ ἕνα μέτρον εἰς τοὺς ἐμπόρους νὰ ἐπιτύχουν ὀφέλη, διότι ἔχουν συγκεντρώσει τὸ λάδι, ἐνῷ αὐτὸ ἀντίκειται εἰς τὴν συνείδησιν τῶν παραγωγῶν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ παραδεκτὸν καὶ νὰ ἀποτελέσῃ ἀρχὴν ἡ ὁποία δυστυχῶς ἐθεσπίσθη μέχρι σήμερον καὶ εὐνοεῖ τὰ συμφέροντα ὅλων τῶν τάξεων πλὴν τῶν παραγωγῶν. Ἐπὶ τῆς δευτέρας πλευρᾶς τοῦ θέματος τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπιμείνω. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ὅταν ἐγένετο ἡ συζήτησις διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τοῦ ἐλαίου, ἡ κυριωτέρα παρατήρησις ἦτο νὰ εὑρεθῇ τρόπος διὰ νὰ μὴ αὐξηθῇ ὑπερμέτρως ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἀποτέλεσμα τῆς γενικῆς αὐτῆς ἐπιθυμίας, ὑπῆρξεν τὸ καταρτισθὲν σχέδιον, καὶ ἡ προσπάθεια τῆς ΚΥΔΕΠ περὶ συγκεντρώσεως ἐλαίου, πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην ἐστρέφετο, διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς διὰ τῆς ἐν δεδομένῃ στιγμῇ ἐπεμβάσεώς της εἰς τὴν ἀγοράν. Ἀφ’ ἧς ὅμως στιγμῆς ἐνεφανίσθη, κύριοι, ἡ μεγάλη παραγωγὴ τοῦ Φθινοπώρου, ἤρχισε νὰ διέρχεται κρίσιν τὸ λάδι, διότι ὑπῆρχον ἀποθέματα ἀπὸ ἕνα καὶ δύο, ἴσως καὶ τρία καὶ τέσσαρα ἔτη. Τὸ γεγονὸς τῆς μεγάλης παραγωγῆς ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὸ γεγονὸς τῆς ἰδιομορφίας του, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ Ἑλληνικὸ λάδι, τοῦ νὰ γίνεται δηλαδὴ μεγάλη προσφορὰ καὶ κυρίως ἀπὸ τοὺς μικροὺς παραγωγούς, ἐπέφερον τὴν πτῶσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου. Καὶ δι’ αὐτὸ ὅλοι οἱ καταγόμενοι ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας καὶ οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ τοὺς παραγωγοὺς ἐπρότεινον τὸ σύστημα τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐξησφάλιζε μίαν τιμὴν ἀσφαλείας τὴν ὁποίαν φυσικὰ θὰ καθώριζεν ἡ Κυβέρνησις. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἐζητήθη ἡ τιμὴ ἀσφαλείας. Δυστυχῶς ἡ ὑπόθεσις τοῦ λαδιοῦ εἶχεν τὴν αὐτὴν χειροτέραν τύχην ἐκείνης τὴν ὁποίαν εἶχεν καὶ κατὰ προηγούμενα ἔτη. Κατόπιν μακρῶν συζητήσεων καὶ μακρῶν διαπραγματεύσεων —δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω ἀναφέρων διαφόρους λεπτομερείας— τὴν 22αν Δεκεμβρίου 1947 ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις ἡ ὁποία συνεδύαζε τὰς διϊσταμένας ἀπόψεις καὶ καθώριζεν τιμὴν ἀσφαλείας τὸ 5.900 διὰ τὸ ἔλαιον ὀξύτητος μέχρι 5ο, καὶ ὅπως ἡ συγκέντρωσις γίνῃ ἀπὸ τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς. Ἀνηγγέλθη τὸ ἀποτέλεσμα τοῦτο, οἱ παραγωγοὶ δὲν ἔμειναν πλήρως ἱκανοποιημένοι, πάντως ἐρρυθμίσθη τὸ ζήτημα κατὰ ἕνα τρόπον καὶ τὴν ἀπόφασιν ταύτην ἐξήγγειλεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος καὶ προσωπικῶς εἶχεν ἐπιληφθῆ τοῦ ζητήματος. Δυστυχῶς ὀλίγας ἡμέρας ἀργότερον, ἐπηκολούθησεν ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἐπελήφθη τοῦ ζητήματος, κατόπιν αἰτήσεως τῆς ΚΥΔΕΠ, ἡ ὁποία ἐζήτησε τὴν χρηματοδότησιν τῆς συγκεντρώσεως καὶ ἥτις ἀποφασίσασα ἀποφαίνεται πρῶτον, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς συγκεντρώσεως τῶν 5.900 εἶναι ὑπερβολικὰ ὑψηλὴ καὶ δεύτερον ὅτι θεωρεῖ τὸν τρόπον συγκεντρώσεως ἀκατάλληλον. Ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ οὐδεὶς εἶναι εἰς θέσιν νὰ σᾶς εἴπῃ ποῦ εὑρίσκεται τὸ ζήτημα, ἐνῷ ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐξαγγελθεῖσα καὶ καθορίζουσα τὴν τιμὴν τῶν 5.900, ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία καίτοι ἀποτελεῖ συμβουλευτικὸν ὄργανον, ἐν τούτοις ἀνατρέπει τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καὶ ἔτσι κανεὶς δὲν γνωρίζει ποία εἶναι ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Ἀποτέλεσμα τῆς τοιαύτης καταστάσεως εἶναι ἡ πτῶσις τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Σᾶς ἀναφέρω τὸ παράδειγμα τῆς Σίφνου ὅπου τὸ λάδι ἔφθασε 3.500 καὶ τῆς Κρήτης ὅπου ἔφθασε 4.800 περίπου, ἐν τούτοις ὑπάρχει κατὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τιμὴ συγκεντρώσεως ἡ ὁποία δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν, διότι ἡ ὅλη Κυβερνητικὴ πολιτικὴ περιωρίσθη εἰς μίαν δήλωσιν Κυβερνητικὴν ἡ ὁποία ἀνατρέπει προηγουμένην τοιαύτην, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Σήμερον, κύριοι, ὁπότε γίνεται ἡ συζήτησις τὸ ζήτημα ἔχει χάσει καὶ τὴν ἀξίαν του, καὶ τὴν σημασίαν του, διότι ὅπως ἦτο φυσικόν, ὁ πτωχὸς παραγωγὸς ἐπώλησε τὸ λάδι του εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, καὶ τὸ λάδι εὑρίσκεται συγκεντρωμένον εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων. Κατὰ συνέπειαν πᾶσα περαιτέρω λύσις, δὲν θὰ εἶναι, ὡς ὤφειλε νὰ εἶναι, ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν ἀλλὰ ὑπὲρ τῶν ἐμπόρων, οἱ ὁποῖοι, ἐπαναλαμβάνω, ἔχουν συγκεντρώσει τὸ λάδι. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνέφερεν ὡς ἐπιχείρημα ὅτι δὲν ηὔξησεν τὰς τιμὰς διότι ἤδη τὰ ἀποθέματα τὰ ἔχουν οἱ ἔμποροι καὶ θὰ ἐπωφεληθοῦν αὐτοί. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν ὅτι καὶ εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν καὶ ἄν ἐγένετο ἡ αὔξησις καὶ ὅταν εὑρίσκετο εἰς χεῖρας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν τὸ λάδι, πάλιν θὰ ὑπῆρχον ἀποθέματα καὶ εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων. Πάντως τὸ κράτος ὀφείλει νὰ ἀποφασίσῃ ἐγκαίρως καὶ νὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα, καὶ νὰ μὴ ἀφήσῃ τοὺς ἐμπόρους καθ’ ὅν τρόπον τοὺς ἄφησεν νὰ πάρουν τὸ προϊὸν ἀπὸ τὰ χέρια τῶν παραγωγῶν. Ἤθελον, κύριοι, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ σᾶς ἀναφέρω μερικοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους κατώρθωσα νὰ συγκεντρώσω ἀπὸ διαφόρους πληροφορίας καὶ ὑπὸ διαφόρους πλευράς. Σᾶς εἶπον ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης Νοεμβρίου ἡ ἀγορά, εἶχε μίαν σημαντικὴν πτῶσιν τοῦ ἐλαίου, ἡ ὁποία δὲν εἶναι εἰς ὅλας τὰς περιοχὰς ἡ αὐτὴ καὶ ὅτι ἐπωλήθη λάδι ἀπὸ 3.500 ἕως 5.000.

§92Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἰς τὴν Μάνην ἔχει 6.200 δρχ. ἡ ὀκᾶ.

§93Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ λάδι εἰς τὴν Μάνην εἶναι ἐκλεκτὸν καὶ πιθανὸν αἱ ἐκλεκταὶ ποιότητες νὰ ἔχουν ἀνωτέραν τιμήν. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ, πόσον ἐπωλεῖτο εἰς τὰς ἄλλας ἀγοράς; Ἐὰν παρετηρήσατε ἀντιστοίχως εἰς τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα· εἰς τί τιμὴν ἔφαγε τὸ λάδι ὁ πληθυσμὸς τῶν Ἀθηνῶν, θὰ ἴδητε, ὅτι αἱ διακυμάνσεις τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου εἰς τὰς Ἀθήνας, ἀπέχουν πόρρω ἀπὸ τὰς διακυμάνσεις, αἱ ὁποῖαι ἐμφανίζονται εἰς τὰς ἐπαρχίας. Αὐτὸ ἀφ’ ἑνὸς θὰ παρετηρήσατε καὶ ἀφ’ ἑτέρου θὰ παρετηρήσατε ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν Ἀθηνῶν καὶ γενικῶς τῆς περιοχῆς τῆς πρωτευούσης, εἶναι ἀδικαιολογήτως ὑψηλαὶ καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι. Θὰ ἠμποροῦσα νὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ ἀριθμοὺς ἀλλὰ δὲν ἐπαρκεῖ ὁ χρόνος. Εἰς σύσκεψιν, ἡ ὁποία εἶχεν γίνει, κοινῇ συμμετοχῇ τῶν ἐκπροσώπων τῶν Ὑπουργείων Γεωργίας, Ἐφοδιασμοῦ καὶ λοιπῶν, εἶχε καθορισθῆ, ὅτι τὸ κέρδος τοῦ ἐμπόρου καὶ τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς τοῦ ἐμπορεύματος εἰς Ἀθήνας, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναβιβάζουν τὴν τιμὴν περίπου εἰς τὰς 1.200 δραχμὰς καὶ εἶχεν ὑπολογισθῆ, ὅτι ἡ μέση τιμὴ τῶν ἐπαρχιῶν θὰ ἦτο 5.000. Κύριοι, νομίζω, ὅτι γνωρίζετε καλλίτερον ἐμοῦ, ὅτι οὐδέποτε τὸ λάδι ἔφθασεν εἰς τὰς Ἀθήνας τὰς 7.000 ἀλλὰ ἐκυμάνθη ἀπὸ 8.000 ἕως 9.000. Ἐὰν λοιπόν, προσθέσετε τὴν διαφορὰν καὶ προσθέσετε τὰς διακυμάνσεις, θὰ ἴδητε, ποῦ κατέληξεν αὐτὴ ὅλη ἡ Κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἢ μᾶλλον ἡ ἔλλειψις ἀποφασιστικότητος ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία δὲν ἐρρύθμισε τὰ ζητήματα καὶ ἄφησεν νὰ ὁδηγηθῶμεν, ἐκεῖ ὅπου ὡδηγήθημεν. Σήμερον, κύριοι, θὰ εἴπητε τί ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἐπὶ τῆς καταστάσεως αὐτῆς. Νομίζω, ὅτι, ὅπως καὶ προηγουμένως ἀνέπτυξα, βέβαια δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ ἐπανορθώσωμεν. Ὁ ἔμπορος ἔχει εἰς τὰ χέρια του ἕνα μέρος ἀπὸ τὰ λάδια τοῦ παραγωγοῦ καὶ ὁ παραγωγὸς δὲν πρόκειται νὰ ὠφεληθῇ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀκόμη εἰς τὰ χέρια τῶν παραγωγῶν ὑπάρχουν σημαντικὲς ποσότητες ἀπὸ λάδι καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται πλέον ἀπὸ οὐδεμιᾶς πλευρᾶς, νὰ ἀφήσωμεν τὴν κατάστασιν, εἰς τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ προχωρήσῃ εἰς ἀποφάσεις, οἱασδήποτε ἀποφάσεις. Αὐτὴ ἡ ἔλλειψις ἀποφάσεων δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ γίνῃ περισσότερον ἀνεκτή, διότι ἐν τῇ οὐσίᾳ, κύριοι, εἶναι πολιτικὴ ἐναντίον τοῦ παραγωγοῦ καὶ πρὸς ὄφελος ὅλων τῶν λοιπῶν τάξεων καὶ ἰδίως τῶν τάξεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀντιμαχόμενα συμφέροντα πρὸς τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν, δηλαδὴ τῶν ἐμπόρων. Καὶ ἠμπορεῖ, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις ἐνώπιον μιᾶς τοιαύτης καταστάσεως νὰ μείνῃ οὐδετέρα νὰ περιορίζεται εἰς ἁπλᾶς δικαιολογίας ἢ νὰ λαμβάνῃ ἀντιφατικὰς ἀποφάσεις καὶ νὰ ἀφίνῃ τὸν χρόνον νὰ περνᾷ; Ὀφείλει νὰ ἀποφασίσῃ ἀμέσως τὴν συγκέντρωσιν τοῦ λαδιοῦ, νὰ ὁρίσῃ τιμὰς συγκεντρώσεως καὶ πρὸ παντὸς νὰ χρηματοδοτήσῃ τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ κάνῃ τὴν συγκέντρωσιν. Ὡς πρὸς τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως· εἰς αὐτό, δὲν θὰ ἤθελον νὰ εἴπω τίποτε τὸ συγκεκριμένον. Πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι εὑρίσκω ὑπερβολικὰ ὑψηλοὺς τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους προλαλήσας συνάδελφος ἀνέφερε.

§94Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐδόθησαν τὰ 10 δισεκατομμύρια;

§95Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὰ 10 δισεκατομμύρια ἐδόθησαν μόλις πρὸ 15 ἡμερῶν. Ἐξακολουθοῦν μόνον νὰ μένουν εἰς τὴν Τράπεζαν.

§96Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε περὶ πεπλανημένων ἀποφάσεων, ἀλλὰ περὶ ἀνυπαρξίας ἀποφάσεων, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κάνετε λόγον. Διότι ἀποφάσεις ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐλήφθησαν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἐν Κυβερνητικῷ Συμβουλίῳ καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς συγκεντρώσεως καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικήν. Ἀλλὰ ἄλλον εἶναι τὸ θέμα, ἐὰν αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ εἶναι, κατὰ τὴν γνώμην σας, πεπλανημέναι. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ μοῦ δοθῇ εὐκαιρία νὰ ἀπαντήσω καὶ νὰ ἐξηγήσω τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου.

§97Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Μὰ δὲν ἐκτελοῦνται.

§98ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποία εἶναι ἡ ἐφαρμογή των;

§99Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐκτελοῦνται ὅλαι αἱ ἀποφάσεις. Καλέσατε τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ. Δὲν νομίζω, ὅτι σοβαρῶς μπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθῇ τὸ ζήτημα, ὅτι αἱ ἀποφάσεις δὲν ἐξετελέσθησαν.

§100Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐγὼ βεβαιῶ ὑπευθύνως, ὅτι οὐδόλως ἐκτελοῦνται αἱ ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός.

§101Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι εὐτύχημα, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἔκαμε τὴν διακοπὴν καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ μπορῶ νὰ σᾶς διαβεβαιώσω καὶ ἐγώ, ὅπως καὶ οἱ πάντες, ὅτι ἀποφάσεις ἀντιφατικαὶ καὶ ἐσφαλμέναι, κατὰ τὴν ἄποψίν μας, ἐλήφθησαν, ἀλλὰ οὐδεμία ἀπόφασις ἐξετελέσθη καὶ σᾶς λέγω χαρακτηριστικῶς, ὅτι εἰς οὐδεμίαν περιοχὴν τῆς Ἑλλάδος ἐγένετο συγκέντρωσις. Παντοῦ τὸ λάδι ἐπωλήθη εἰς ἐξαιρετικῶς χαμηλὰς τιμάς, σήμερον δὲ ὑπάρχει μία χρηματοδότησις 10 δισεκ. ἕρμαιον εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν· τὴν ὁποίαν οὐδεὶς παραλαμβάνει. Οὐδὲν ὄργανον εἶναι ἁρμόδιον καὶ ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἠξεύρει τί νὰ κάμῃ, ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Καὶ διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω τὴν παντελῆ ἔλλειψιν Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, σᾶς ἀναφέρω καὶ τὸ ἑξῆς χαρακτηριστικόν. Ὑπάρχει τὸ λάδι τῆς περυσινῆς συγκεντρώσεως, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξαιρεθῇ τῆς εἰσφορᾶς. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀνεγνώρισεν τὴν ἄποψιν αὐτὴν καὶ εἶπεν, ὅτι εἶναι πρόθυμος νὰ τὸ ἐξαιρέσῃ τῆς εἰσφορᾶς. Αὐτὸ ἦτο σωστόν, ἀλλὰ διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ἔπρεπε νὰ ὑπογραφῇ κοινὴ ἀπόφασις, ἔπρεπε κατὰ συνέπειαν νὰ συναινέσῃ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ κ. Χέλμης ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ καὶ ἐὰν εὑρεθῇ, εἴμεθα βέβαιοι ὅτι θὰ ἔχῃ ἀντιρρήσεις. Κατὰ συνέπειαν καὶ ἡ ὡραία αὐτὴ ὑπόσχεσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, παραμένει γράμμα κενὸν καὶ θὰ παραμένει κενὸν εἰς τὸ διηνεκὲς ἐφόσον θὰ ταλαιπωρούμεθα ἐπὶ τοιούτων σοβαρῶν ζητημάτων μεταξὺ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, μεταξὺ τῶν ἀπιθάνων καὶ περιέργων Ἀμερικανῶν, τοὺς ὁποίους ἐπικαλούμεθα εἰς τοιαύτας ὥρας, καὶ μεταξὺ τοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου.

§102Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Οὐδεὶς ἐπεκαλέσθη τοὺς Ἀμερικανούς. Ἐπανειλημμένως συνηντήθημεν μὲ ὑπουργοὺς τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, καὶ συνεζητήσαμεν τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου. Κανέν, οὐδέποτε, ἐκ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως αὐτῆς σᾶς εἶπεν ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτῆς εἶναι πολιτικὴ Ἀμερικανικὴ καὶ ὄχι πολιτικὴ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως.

§103Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, κύριοι, ὡς γνωστόν, ἀποτελεῖται ἀπὸ Ἕλληνας καὶ ξένους. Οἱ Ἕλληνες εἶναι ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑποθέτω, ἐγὼ τοὐλάχιστον, ὅτι, ὅταν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον βγάλῃ μίαν ἀπόφασιν, ὑποτίθεται ὅτι ὁ ὑπουργὸς καὶ διαφωνῶν, θὰ συμφωνήσῃ κατ’ ἀνάγκην. Ἐὰν λοιπόν, πάῃ τὸ θέμα εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ παρίστανται ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως, δὲν τοὺς ἐπιτρέπεται νὰ ἔχουν ἀντιρρήσεις, διότι ὑπάρχει ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως.

§104Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σᾶς εἴπομεν εἰς τὴν ἄλλην συζήτησιν, ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐλήφθη, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι εἰς τὴν τιμὴν τῶν 5.900 δραχμῶν κατ’ ἐκτίμησιν τῆς Νομισματικῆς καταστάσεως τῆς χώρας, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συγκέντρωσις. Καὶ ἁρμόδιον ὄργανον νὰ κρίνῃ τοῦτο εἶναι ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή. Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, λοιπόν, ἔκρινεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ προϋπόθεσις. Δὲν ἠμπορεῖτε ὅμως νὰ λέγετε ὅτι ὑπάρχει ἀντίθεσις μεταξὺ τῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν μετέχουν Ἕλληνες ὑπουργοί, καὶ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διότι ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐπαναλαμβάνω, ἐλήφθη, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ εἶναι δυνατὴ βάσει τῶν νομισματικῶν συνθηκῶν τῆς χώρας, ἡ συγκέντρωσις εἰς τὴν τιμὴν τῶν 5.900 δρχ.

§105Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶμαι εὐτυχὴς διότι ἔχω ἀντίγραφον τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἰς χεῖρας μου. Σᾶς τὴν ἀναγινώσκω διὰ νὰ ἴδητε ἐὰν ἔχῃ δίκαιον ὁ κ. ὑπουργός. «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ποῦ βλέπει, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὴν αἵρεσιν;

§106Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ αἵρεσις εἶναι εἰς τὴν τελευταίαν φράσιν τῆς Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως ἡ ὁποία λέγει ὅτι τὰ τῆς χρηματοδοτήσεως θὰ τὰ κανονίσῃ τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, πάντοτε, εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία καθορίζει τὴν κυκλοφορίαν τοῦ νομίσματος.

§107Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Σᾶς ἐδιάβασα τὴν ἀπόφασιν. (Θόρυβος).

§108Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Χάριν τῆς ἀξιοπρεπείας τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ πρῶτα αὐτό.

§109Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα συνεζητήθη καὶ ἄλλοτε καὶ λυποῦμαι ὅτι ἀναγκάζομαι νὰ ἐπανέλθω. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον ἡ γενναιότης ἐπέβαλε τὴν ἀναγνώρισιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσε καὶ ἔκαμε καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων μετέβαλεν ἀπόφασιν. Ἡ ἐμμονὴ εἰς ὑποστήριξιν ἄλλης ἀπόψεως μᾶς ὑποχρεώνει εἰς ἀντίρρησιν. Διότι, ἐὰν πράγματι ἡ Κυβέρνησις ἐπίστευεν ὅτι αἱ τιμαὶ ἐξηρτῶντο ἀπὸ τὴν περαιτέρω ἐκτίμησιν τῆς χρηματοδοτήσεως δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἡ πρώτη παράγραφος, ἡ ὁποία ὁρίζει τιμήν, διότι, ὅταν ὁρίζῃ τιμήν, σημαίνει ὅτι ὁρίζει τιμὴν καὶ ἐντέλλεται τὴν τιμὴν αὐτὴν νὰ ἀξιοποιήσῃ διὰ τῶν περαιτέρω μέτρων της ἡ Ἐπιτροπή. Ἐὰν ἐξήρτα τὴν τιμὴν ἀπὸ τὰς δυνατότητας τῆς χρηματοδοτήσεως, δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἡ πρώτη παράγραφος καὶ θὰ ἔλεγεν ἀναλόγως τῶν δυνατοτήτων τῆς χρηματοδοτήσεως καλεῖται νὰ ὁρίσῃ τιμήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ λογικὴ τάξις εἰς τὸ κείμενον. Δίκαιον ἑπομένως εἶναι —καὶ δὲν ἔχομεν καμμίαν ἐπιθυμίαν ἀντιπολιτεύσεως οὔτε γενικῆς οὔτε προσωπικῆς— διότι ὅμως ἐμμένει ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ διότι προφανὴς εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ κειμένου καὶ γνωσταὶ εἰς ὅλους εἶναι αἱ πραγματικαὶ συνθῆκαι, θὰ παρεκάλουν, ἐὰν ἔστεργε καὶ ὁ κ. ὑπουργός, τὸ θέμα νὰ θεωρηθῇ λῆξαν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε πράγματι μίαν ἀπόφασιν ἢ ἐξ ἀγνοίας τῶν πραγμάτων ἢ ἐν γνώσει τῶν πραγμάτων καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων κατόπιν ὅμως ἀντιστάσεως τοῦ συμβουλευτικοῦ της ὀργάνου, μετέβαλεν ἀπόφασιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ περαιτέρω ἐμμονὴ εἶναι ἀνεξήγητος.

§110Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐὰν αὐτὴ ἦτο ἡ ἀλήθεια, κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ἡ Κυβέρνησις ἀναμφισβητήτως θὰ τὴν ἀνεγνώριζε. Ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ μὴ γνωμοδοτῆτε· ὑποστηρίζοντες ὅσα ὑποστηρίζετε, ὅτι εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν ὑπάρχει καὶ τρίτη παράγραφος ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ χρηματοδοτήσεως. Δὲν ἐντέλλεται χρηματοδότησιν, ἀλλὰ ἀναφέρεται εἰς τὴν ἀπόφασιν τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον θὰ καθορίσῃ τὴν χρηματοδότησιν. Ἐὰν δὲν θέλετε νὰ παίξητε μὲ τὰς λέξεις. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ὑπομνήσω ὅτι οἱαδήποτε συγκέντρωσις προϊόντων γίνεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου βάσει τῶν νομισματικῶν δεδομένων τὰ ὁποῖα καθορίζει ἡ νομισματικὴ Ἐπιτροπή, δηλαδὴ κατόπιν τῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ταῦτα εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλην τὴν Βουλὴν καὶ εἰς ὑμᾶς πρωτίστως, ἀξιότιμε κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος. Ὅταν λοιπόν, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἐν γνώσει τῆς καταστάσεως αὐτῆς, λέγῃ ὅτι τὰ τῆς χρηματοδοτήσεως θὰ κανονισθοῦν ἀπὸ τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, ἔχει ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐπαφίεται τὴν ρύθμισιν τῆς δυνατότητος τῆς χρηματοδοτήσεως εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον μετ’ ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία καθορίζει βάσει κειμένης σιμφωνίας καὶ εἰδικοῦ νόμου τὴν νομισματικὴν κυκλοφορίαν τῆς χώρας καὶ συνεπῶς τὴν δυνατότητα ἢ μὴ τῆς χρηματοδοτήσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τῆς ἀποφάσεως. Τὸ φραστικὸν ὁμολογῶ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ δίδῃ λαβὴν καὶ εἰς ἄλλας ἑρμηνείας. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἐὰν ἀντιμετωπισθῇ, θὰ συμφωνήσητε ὅλοι μετ’ ἐμοῦ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλο ζήτημα, πλὴν τοῦ ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐξηρτᾶτο ἀπὸ τὴν δυνατότητα τῆς χρηματοδοτήσεως, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀπεφαίνοντο τὰ ἁρμόδια Ἑλληνικὰ ὄργανα, ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἰς τὰ ὄργανα αὐτὰ συμμετέχουν ἢ ὄχι ἀλλοδαποί, διότι τὸ ὄργανον τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι Ἑλληνικὸν ὄργανον.

§111Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Οὐδέποτε εὕρισκον περισσότερον ἀχάριστον συζήτησιν ἀπὸ ἐκείνην ἡ ὁποία διεξάγεται αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ὁμολογῶ, δὲν ἀνέμενον ἐμμονὴν ἀπαρνήσεως, ἀμφισβητήσεως ἐπ’ αὐτοφώρων πραγμάτων. Εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ ἐπανέλθω καὶ λυποῦμαι διότι τὸ θέμα εἶναι ὄντως ἀχάριστον. Ἔπρεπε νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἔχει λήξει. Θὰ ἐπαναλάβω τὴν ἀνάγνωσιν· διότι ἡ ἀνάγνωσις ἀρκεῖ, ἐκτὸς ἐὰν ἰσχυρισθῶμεν ὅτι τὸ μὲν κείμενον ὁδηγεῖ εἰς αὐτὴν τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν, ἔχει ὅμως λόγους ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι, παρὰ τὸ κείμενον, ἄλλαι ἦσαν αἱ ἔννοιαι. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἰσέρχεται εἰς τὸν κύκλον τῆς φαντασίας, ὅπου εἶναι ἐλεύθερος νὰ δίδῃ τὰς ἑρμηνείας του. Ἡμεῖς, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων, συνάγομεν συμπεράσματα. Θὰ ἐπαναλάβω τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ κειμένου: «.... ............. (ἀναγινώσκει).............». «Ἀποφασίζει». Δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ καμμίαν προϋπόθεσιν. Καὶ ὅλοι γνωρίζομεν τὴν ἔννοιαν ἀποφασίζει. «Ἐπὶ σκοπῷ... ............. (ἀναγινώσκει).............». «Καθορίζει τιμὴν ἀσφαλείας». Ἡ ὁριστικότης δὲν εἶναι ἁπλῆ ἑρμηνεία. Εἶναι φραστικὴ ἐπανάληψις, εἶναι ταὐτότης λέξεως. «Καθορίζει» σημαίνει ὁρισμόν, σημαίνει ὁριστικότητα ἀποφάσεως. «Καθορίζει τιμὴν ἀσφαλείας δραχμῶν 5.900 κατ’ ὀκᾶν κλπ.». 2) «Διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς τιμῆς ταύτης ἐγκρίνεται ἡ διενέργεια προαιρετικῆς συγκεντρώσεως». Ἑπομένως τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἀποφασίζει. Καθορίζει τιμὴν καὶ λαμβάνει μέτρα ἐξασφαλίσεως τῆς τιμῆς καὶ τῆς συγκεντρώσεως. Καὶ προσθέτει περαιτέρω: «Τὰ τῆς χρηματοδοτήσεως ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης... ............. (ἀναγινώσκει)............. θέλει καθορίζει τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον». Τὸ ὁποῖον ὄργανον, κατώτερον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἔλαβε τὴν ἐντολὴν τῆς ἐκτελέσεως ἐντὸς τοῦ κύκλου τῆς ἁρμοδιότητός του. Αὐτὴ εἶναι ἡ σαφὴς ἑρμηνεία τοῦ κειμένου. Πᾶσα περαιτέρω ἐμμονὴ ἀποτελεῖ ἀτυχῆ ὑπεράσπισιν ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§112Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ κάμω μίαν διαστολὴν καὶ μόνον. Ἐνῷ εἰς τὰς πρώτας παραγράφους ὁμιλεῖ περὶ ἀποφάσεως, «ἀποφασίζει τὴν τιμήν», «ἀποφασίζει τὴν συγκέντρωσιν», εἰς τὴν 3ην παράγραφον λέγει: «ἀναθέτει τὸ ζήτημα τῆς χρηματοδοτήσεως εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον». Συνεπῶς ἡ κρίσις τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου καὶ τοῦ ὀργάνου τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπαφίεται ἐλευθέρα ὅσον ἀφορᾷ τὴν δυνατότητα τῆς χρηματοδοτήσεως καὶ ὅτι ἐὰν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἤθελε νὰ δώσῃ ἐντολὴν χρηματοδοτήσεως, θὰ μετεχειρίζετο καὶ εἰς τὴν 3ην παράγραφον τῆς ἀποφάσεώς του τὴν λέξιν «ἀποφασίζει». Διατὶ εἰς τὰς δύο πρώτας παραγράφους ὁμιλεῖ περὶ ἀποφάσεως καὶ εἰς τὴν 3ην παράγραφον ὁμιλεῖ περὶ χρηματοδοτήσεως τὴν ὁποίαν θὰ κρίνῃ τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον;

§113Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἠμπορεῖτε νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι ἐμμένοντες ἐμείνατε μόνος. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ἀπὸ τὸ σύνολον τῆς Βουλῆς δὲν ὑπάρχει κανεὶς ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ τὰς ἑρμηνείας σας. Ἔχετε τὴν εὐχαρίστησιν τῆς πλήρους μονώσεως.

§114Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὑπάρχει ἡ οὐσία.

§115Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀδικεῖτε τὸν ἑαυτόν σας ἐπιμένοντες.

§116Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ θὰ σᾶς διαβάσω διὰ νὰ γνωρίζητε καὶ τὴν ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἀπέρριψε τὴν αἴτησιν τῆς ΚΥΔΕΠ. Ἡ ΚΥΔΕΠ εἶχε ζητήσει 25 δισεκατομμύρια χρηματοδότησιν διὰ νὰ κάμῃ συγκέντρωσιν σύμφωνα μὲ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Λέγει: «.... ............. (ἀναγινώσκει).............».

§117Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ συμπέρασμα; Ὑπάρχει αἴτησις τῆς ΚΥΔΕΠ, ἐνῷ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁμιλεῖ περὶ συγκεντρώσεως, ἡ ὁποία θὰ ἐνεργεῖτο διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν τῇ ἐποπτείᾳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Γνωρίζει δὲ τοὐλάχιστον ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος παρηκολούθησε τὰς συζητήσεις εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ὅτι ἀπεφασίσθη ἐκεῖ ὑφ’ ὅλων τῶν Ἑλληνικῶν παραγόντων, παρόντων καὶ μελῶν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ συγκέντρωσις ὄχι ἀπὸ τὴν ΚΥΔΕΠ, ἡ ὁποία ἐζήτησε τὴν χρηματοδότησιν τῶν 25 δισεκατομμυρίων, ἀλλὰ ἀπὸ τὰς καθέκαστον Συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις τῇ ἐποπτείᾳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Συνεπῶς δὲν ἦτο δυνατὸν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν νὰ ἐγκριθῇ ἡ χρηματοδότησις. Ὅταν ὅμως ἐτέθη αἴτησις χρηματοδοτήσεως ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας πρὸς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν βάσει τῆς τιμῆς τῶν 5.200 δραχμῶν καὶ βάσει συγκεντρώσεως γενησομένης ὄχι ὑπὸ τῆς ΚΥΔΕΠ, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπῆρχεν ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀλλὰ ὑπῆρχεν ἀντιθέτως ἀπόφασις ἄλλη, συγκεντρώσεως ἀπὸ τὰς καθέκαστον ὀργανώσεις τῶν γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ἡ χρηματοδότησις ἐνεκρίθη.

§118Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἐπαρκῶς ἐξετέθη τὸ θέμα. Ὁ κ. ὑπουργὸς διατηρεῖ τὰς ἀπόψεις. Δὲν ἀξίζει τὸν κόπον διὰ τὴν ἱστορίαν νὰ συζητοῦμεν τόσον πολύ, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν τὰ ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν τὴν ἀλήθειαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅ,τι ἔγινε μέχρι σήμερον, ἂς τὸ ἀφήσωμεν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει......

§119Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὄχι νὰ παρατρέχωμεν τὰ γεγονότα! Θέλω νὰ σᾶς ἐρωτήσω, ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁμιλεῖ περὶ συγκεντρώσεως ἀπὸ τὴν ΚΥΔΕΠ; (Φωναί, θόρυβος).

§120Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁμιλεῖ περὶ συγκεντρώσεως ἀπὸ τὰς ὀργανώσεις τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Ἐὰν δὲ δὲν θέλωμεν νὰ παίξωμεν μὲ τὰς λέξεις, ἡ ΚΥΔΕΠ, ἡ ὁποία......

§121Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Γνωρίζετε κάλλιστα ὅτι ὑπῆρχεν ἀπόφασις. Εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν συνεζητήθη τὸ ζήτημα, ἐὰν ἡ ΚΥΔΕΠ θὰ ἔκανε τὴν συγκέντρωσιν ἢ ἐὰν αἱ καθέκαστον Συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις καὶ ἐλήφθη ἀπόφασις ὅτι θὰ κάμουν τὴν συγκέντρωσιν αἱ καθ’ ἕκαστον Συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ἀλήθεια. Ἐὰν δὲ τὴν ἀναγνωρίζωμεν, πρέπει νὰ τὴν ἀναγνωρίζωμεν εἰς πᾶσαν περίπτωσιν. Ἄλλο ΚΥΔΕΠ καὶ ἄλλο καθέκαστον Συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις. Ἡ ΚΥΔΕΠ ἔχει ὄνομα γνωστὸν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἐὰν ἤθελε νὰ ἀναθέσῃ τὴν συγκέντρωσιν εἰς τὴν ΚΥΔΕΠ θὰ τὸ ἀνέφερε ρητῶς.

§122Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ἀπὸ ποίους διευθύνεται ἡ ΚΥΔΕΠ; Ἀπὸ ποῦ προέρχεται τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς ΚΥ-ΔΕΠ; (Θόρυβος).

§123Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι ἀπὸ αὐτὴν τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία διεξήχθη μεταξὺ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τῶν λοιπῶν κυρίων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἐπενέβησαν, δὲν ὠφελήθη κατ’ οὐδὲν ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ ἦτο προτιμότερον αὐτὴν τὴν λυπηρὰν σελίδα τῆς Κυβερνητικῆς ἐνεργείας νὰ τὴν εἴχαμεν ἀφήσει χωρὶς νὰ τὴν συζητήσωμεν τόσον ἐκτενῶς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ προσωπικῶς διατηρῶ ἀκεραίας τὰς ἀπόψεις μου, τὰς ὁποίας προηγουμένως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἐκθέσω καὶ προσθέτω μόνον ὅτι θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον ἐὰν τοὐλάχιστον σήμερον ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσιζε νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἀπόφασιν ἐν πρώτοις καὶ δεύτερον νὰ ἐφαρμόσῃ μίαν ἀληθινήν, πραγματικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Ἐπιμένω καὶ εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον καὶ προηγουμένως εἶπον. Δὲν ἔχει σημασίαν τόσην ἐὰν ἡ πολιτική, ἡ ὁποία θὰ ἐφαρμοσθῇ, θὰ εἶναι περισσότερον ἢ ὀλιγότερον ἐπιτυχής. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ κυριώτερον, εἶναι νὰ ὑπάρξῃ ἐπὶ τέλους κάποτε εἰς τὴν Ἑλλάδα πολιτικὴ ἐλαίου. Δὲν συγχωρεῖται ἡ παράτασις τῆς καταστάσεως αὐτῆς. Τὸ ἔλαιον εἶναι ἕνα προϊὸν τὸ ὁποῖον διὰ τὴν ἐθνικὴν Οἰκονομίαν ἔχει ἐξαιρετικὴν σημασίαν, οἱ δὲ ἐλαιοπαραγωγοὶ εἶναι μία σημαντικὴ τάξις τοῦ γεωργικοῦ μας πληθυσμοῦ. Τὸ ἔλαιον, ὅπως πολλὲς φορὲς ἔχω τονίσει, εἶναι ἕνα προϊὸν τὸ ὁποῖον εἶναι εὐτυχές, κατὰ τὴν χαρακτηριστικὴν φράσιν τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος. Διότι ἔχει ἐξαιρετικὰ ὑψηλὴν τιμὴν ἐν συγκρίσει μὲ τὰ λοιπὰ γεωργικὰ προϊόντα εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὴν τιμὴν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε καὶ δὲν θέλει καὶ τώρα νὰ τὴν δώσῃ. Δὲν ἐπιμένομεν ὅλως ἰδιαιτέρως ἐπ’ αὐτοῦ. Τονίζομεν ἁπλῶς καὶ μόνον ὅτι τὸ εὐτυχὲς αὐτὸ προϊὸν κατήντησε νὰ εἶναι εἰς μειονεκτικωτέραν θέσιν ἀπὸ τὰ ἄλλα προϊόντα τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐν πάσῃ περιπτώσει λέγομεν εἶναι τοῦτο, ὅτι ἀσχέτως τῆς ἀληθινῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου, ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν τοῦ ἐξωτερικοῦ, διότι μία ἀρχὴ ὑπάρχει καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπέβαλε τὴν εἰσφορὰν θὰ ἐπήρχετο ἕνα ἰσοζύγιον μεταξὺ τιμῶν ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, ἴσως μὲ μίαν μικράν, ὄχι πάντως πολὺ σημαντικὴν ὑποτίμησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἐὰν λοιπόν, τὴν πραγματικὴν αὐτὴν τιμὴν δὲν θέλῃ νὰ τὴν δώσῃ ἡ Κυβέρνησις, νομίζομεν ὅτι εἶναι ἀπολύτως δίκαιον καὶ ἀπολύτως λογικὸν τὸ αἴτημα τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν νὰ μὴ ἐξακολουθήσουν νὰ ἀποτελοῦν εἰς τὸ διηνεκὲς ἀντικείμενον συστηματικῆς ἐκμεταλλεύσεως ὄχι μόνον ὑπὸ τῶν ὠργανωμένων συμφερόντων—τὰ ὁποῖα φυσικὰ τὴ δουλειά τους κάνουν—ἀλλὰ νὰ ἐνισχύεται ἡ προσπάθεια αὐτῶν καὶ ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία δὲν κατώρθωσε μέχρι τοῦδε νὰ λάβῃ συγκεκριμένην θέσιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Κύριοι, εὔχομαι νὰ ἀποδειχθῇ, ἡ προφητεία τὴν ὁποίαν θὰ τολμήσω νὰ κάμω, ἀνακριβής. Ἀλλὰ πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ἐὰν καὶ μετὰ 2 μῆνας ἐπανηρχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, θὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ κάμωμεν τὰς αὐτὰς διαπιστώσεις. Τοῦτο μακρὰ πεῖρα μᾶς τὸ ἔχει διδάξει. Θὰ ἤμην εὐτυχής, ἐπαναλαμβάνω ἐὰν διαψευσθῶ, καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀποφασίσῃ νὰ προχωρήσῃ ἀποτελεσματικῶς καὶ οὐσιαστικῶς πρὸς θετικὰς λύσεις αἱ ὁποῖαι καὶ τὸν τόπον θὰ ἐξυπηρετήσουν καὶ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν τὰ συμφέροντα θὰ δικαιώσουν. (Χειροκροτήματα).

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ μέρους τοῦ βουλευτοῦ κ. Καλλία, κατετέθη ἡ κάτωθι δήλωσις: «Ἀσχέτως πρὸς τὰς μέχρι σήμερον εὐθύνας διὰ τὴν ἀπώλειαν εὐκαιριῶν ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου, καὶ διὰ τὴν μικρὰν τιμὴν ἀσφαλείας, ἐν συνεχείᾳ δὲ καὶ τὴν ἐν γένει μικρὰν τιμὴν ἣν ἀπήλαυσαν οἱ παραγωγοὶ τοῦ ἐλαίου προτείνομεν τὰ ἀκόλουθα μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἐθνικοῦ τούτου προϊόντος: 1) Κατάργησιν ἢ μείωσιν εἰς τὸ ἐλάχιστον τῆς εἰσφορᾶς ἐπὶ τοῦ μέλλοντος νὰ ἐξαχθῇ ἐλαιολάδου, ἐκ τοῦ εὑρισκομένου ἀκόμη εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν δοθέντος μάλιστα, ὅτι α) ἀπὸ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ συστήματος τῶν ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος μέχρι σήμερον, ἐγένετο ἀναπροσαρμογὴ ὅλων τῶν τιμῶν τὰς ὁποίας ρυθμίζει τὸ κράτος, καὶ ἑπομένως εὑρισκόμεθα κατ’ οὐσίαν ἐνώπιον νομοθετικῆς ἀναπροσαρμογῆς, καὶ β) ἐξέπεσαν πολὺ ἐν τῷ μεταξὺ αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ. 2) Ἀναπροσαρμογὴ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, ἥτις πρέπει νὰ ὁρισθῇ οὐχὶ πλέον μικροτέρα τῶν δραχμῶν 7.000 κατ’ ὀκᾶν. 3) Συνεχῆ παρακολούθησιν τῶν τιμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐλαστικότητα τινὰ εἰς τὴν χορήγησιν ἀδειῶν ἐξαγωγῆς, πρὸς ὀργανώσεις τῆς παραγωγῆς τοὐλάχιστον, εἰς τρόπον ὥστε τὸ καθοριζόμενον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅριον τῆς τιμῆς, νὰ μὴ συντελῇ εἰς τὴν ἀπώλειαν εὐκαιριῶν ἐξαγωγῆς». Ὁ κ. Η. Λαγάκος ἔχει τὸν λόγον.

§125Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ ὅτι ἄνευ ἐνθουσιασμοῦ ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα, ὄχι διότι τὸ θέμα δὲν ἦτο ἄξιον πάσης στοργῆς ἰδιαιτέρως εἰς ἡμᾶς οἱ ὁποῖοι καταγόμεθα ἀπὸ τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας, ὄχι διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ περιβάλῃ μὲ ἀγάπην καὶ μὲ πλήρη παρακολούθησιν, ἀλλὰ διότι ἀτυχῶς, κύριοι συνάδελφοι, ἀφέθη μὲ τὰς συζητήσεις, τὰς ταλαντεύσεις, τὰς παλιμβουλίας νὰ παρέλθῃ ὁ κρίσιμος χρόνος κατὰ τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ πραγματικὴ προστασία τοῦ προϊόντος. Καὶ ἤδη ὑπάρχει φόβος οἱ μικροπαραγωγοί, οἱ ἀξιότεροι προστασίας παραγωγοί, νὰ ἔχουν ἀποξενωθῆ τοῦ προϊόντος, νὰ ἔχῃ δὲ περιέλθει τὸ προϊόν ἀτυχῶς εἰς χεῖρας ἀνθρώπων κατὰ πάντα βεβαίως τιμίων, ἀλλὰ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὴν κρίσιν τοὐλάχιστον τὴν ἰδικήν μας, δὲν εἶναι ἄξιοι τοιαύτης προστασίας ὅσης εἶναι οἱ μικροὶ παραγωγοί. Ἔχει περιέλθει εἰς χεῖρας ἐμπόρων, ἐξαγωγέων καὶ ἐμμονὴ τοὐλάχιστον ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς μας θὰ ἐφαίνετο ὅτι ἀπετέλει ἐμμονὴν προστασίας συμφερόντων τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι σπουδαῖα ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς δὲν εἶναι τόσον προσφιλῆ ὅσον εἶναι τὰ συμφέροντα τῶν βιοπαλαιστῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ χειμῶνος ὑπὸ συνθήκας ἐξαιρετικὰ τραχείας ἀγωνίζεται νὰ ἐξασφαλίσουν δι’ ἑαυτοὺς καὶ τὰς οἰκογενείας των τὰ στοιχειώδη μέσα συντηρήσεως οὐχὶ ἑνὸς μόνον ἔτους, διότι εἶναι γνωσταὶ αἱ συνθῆκαι τῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ δύο καὶ τριῶν πολλάκις ἐτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρξε βασικὸν σημεῖον τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, δηλώσεις αἱ ὁποῖαι μάλιστα, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ὀφείλονται εἰς τὴν ἔμπνευσιν τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον ἀφεώρα τὴν προστασίαν τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Ἔλεγε, δὲ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς προγραμματικάς της δηλώσεις, ὅτι θὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν, τὸ μὲν διὰ τὴν τόνωσιν τῶν ἐξαγωγῶν, τὸ δὲ διὰ τὴν ἐξισορρόπησιν τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων. Αὐτὸ ὑπῆρξε βασικὴ ἐπαγγελία τῆς Κυβερνήσεως. Ἔπειτα ἀπὸ 5)μηνον ἄσκησιν τῆς ἐξουσίας, ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν τομέα τῆς προστασίας αὐτοῦ τοῦ μεγάλου καὶ πολυτίμου γεωργικοῦ προϊόντος τί ἐμφανίζει ὡς ἀποτέλεσμα; Ἀπὸ μὲν τῆς ἀπόψεως τῆς ἐξαγωγῆς, μηδὲν ἢ ἴσον τῷ μηδενί. Οὐδὲν ἀποτέλεσμα. Ἀπὸ δὲ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐξισορροπήσεως τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, πρὸς τὴν τιμὴν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, ἐπίσης μηδέν. Εἶναι δὲ τοῦτο τὸ τραγικόν, ὅτι ἴσως εἶναι τὸ μόνον γεωργικὸν προϊόν, τὸ ὁποῖον ηὐλογήθη ἀπὸ τὴν τύχην, ὥστε νὰ μὴ ἔχῃ ἀνάγκην οὐδεμιᾶς προσπαθείας ἐξισορροπήσεως, διότι ὑπῆρξεν εὐτυχὲς προϊόν, δυνάμενον ἀφ’ ἑαυτοῦ νὰ ἐπιτύχῃ, ὄχι μόνον ἁπλῶς τὴν ἐξισορρόπησιν πρὸς τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα κυρίως τροφοδοτεῖται ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ἀλλὰ ἦτο δυνατὸν ἐπὶ πλέον καὶ εἰς τὸ Κράτος νὰ ἀποδώσῃ κάποιον ἔσοδον. Ἡ προσπάθεια τῶν ἐξαγωγῶν, ἔπρεπε νὰ καταβληθῇ ἐντελῶς προσεκτική, ἐντελῶς ἰδιάζουσα, διότι, κύριοι συνάδελφοι, ὅπως προλαλήσας προχθὲς συνάδελφος, ὁ κ. Κάντζιας, ἐτόνισεν, τὸ προϊόν αὐτὸ ἔπειτα ἀπὸ μακροὺς ἀγώνας, μὲ τὴν πάροδον μιᾶς εἰκοσαετίας περίπου, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔτυχε νὰ ὑποστῇ καὶ ταλαιπωρίας καὶ νὰ ζημιωθοῦν καὶ ἄνθρωποι ἀπὸ αὐτό, εἶχεν κατορθώσει κατὰ τὴν τελευταίαν τετραετίαν πρὸ τοῦ πολέμου, νὰ καταλάβῃ μίαν ἐπίζηλον θέσιν εἰς τὴν ἐξαγωγήν μας. Καὶ ἐδῶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς ἀναφέρω μερικοὺς ἀριθμούς.

§126Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ποῖος τὸ ἔκαμεν αὐτό, κύριε Λαγάκο; Διατὶ νὰ μὴν ὁμολογεῖται πάντοτε ἡ ἀλήθεια πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν, ὅταν κατηγορῆτε μίαν ὡρισμένην τάξιν;

§127Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἡ Βουλὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐξαγάγῃ τὰ συμπεράσματά της, ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς, τοὺς ὁποίους ἀναφέρω. Λέγω λοιπόν, ὅτι ἐνῷ τὸ προϊόν αὐτό, ἦτο ἀδύνατον νὰ τοποθετηθῇ εἰς ξένας ἀγοράς, παρὰ μόνον ὡς βιομηχανικὸν προϊόν, τὴν τελευταίαν τετραετίαν, δηλαδὴ τὸ 1935 καὶ μέχρι τοῦ 1940, παρουσιάζει τὴν ἑξῆς θαυμασίαν ἐξέλιξιν, ἀπὸ ἀπόψεως ἐξαγωγῆς καὶ τοποθετήσεώς του, εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὸ 1938 ἔχομεν ἐξαγωγὴν 20,527 τόννων, ἤτοι ἐξαγωγὴν καλύπτουσαν τὰ 5,8% τοῦ συνόλου τῶν ἐξαγωγῶν μας. Τὸ 1939 ἔχομεν ἐξαγωγὴν 28,948 τόννων, καλύπτουσαν τὰ 9,8% τοῦ συνόλου τῶν ἐξαγωγῶν μας καὶ τὸ 1940, κύριοι συνάδελφοι, ἐξηγάγαμεν 30,354 τόννων, καλύπτοντας τὰ 14% τοῦ συνόλου τῶν ἐξαγωγῶν μας.

§128Φ. ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ. Μὲ τὴν ὄχι τόσον πλουσίαν ἐσοδείαν.

§129Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ναί. Πάντως ἡ τελευταία ἐσοδεία ἦτο ἐξαιρετική. Ἐνῷ λοιπὸν εἴχομεν κατακτήσει τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ μίαν σύντονον προσπάθειαν μιᾶς ὁλοκλήρου γενεᾶς, δὲν ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιδιώξῃ ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, νὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν καὶ πᾶσαν θυσίαν, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατόν, νὰ καταλάβωμεν μὲ οἱανδήποτε ἔστω τιμήν, τὰς ἀγοράς, τὰς ὁποίας εἴχομεν καταλάβει; Ἀτυχῶς οὐδὲν ἐγένετο, ὡς πρὸς τὴν ἐξισορρόπησιν τῶν τιμῶν. Ὁ παραγωγὸς τοῦ ἐλαίου, διὰ νὰ ἀγοράσῃ μίαν τσάπαν, ἓν ζεῦγος ὑποδημάτων, πρὸ τοῦ πολέμου ἐχρειάζετο νὰ δώσῃ, δι’ ἓν ζεῦγος ὑποδημάτων 2 ἕως 3, τὸ πολύ, ὀκάδας λάδι. Τὴν τιμὴν πόσων ὀκάδων πρέπει νὰ δώσῃ σήμερον, διὰ νὰ ἀγοράσῃ ἓν ζεῦγος ὑποδημάτων; Συνεπῶς καὶ ἐπὶ τῶν 2 ὑποσχέσεων καὶ ἐπαγγελιῶν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, ἔχομεν πλήρη χρεωκοπίαν. Ἀλλά, ὅταν εἰς μίαν τοιαύτην τόσον μεγάλην καὶ βασικὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ἡ Κυβέρνησις, ὑφίσταται μίαν τόσον παταγώδη ἀποτυχίαν, δὲν βλέπω κατὰ τὶ θὰ ὠφελήσουν ὅλαι αἱ ἄλλαι δικαιολογίαι. Νομίζω, ὅτι χάνομεν τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος καὶ περιπλεκόμεθα εἰς συζητήσεις ἐπὶ τοῦ τύπου.

§130Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Γνωρίζετε, ἐὰν καὶ ἡ προηγοιμένη Κυβέρνησις, τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίξατε μὲ τὴν ψῆφον σας, κατώρθωσεν νὰ κάνῃ ἐξαγωγὴν ἐλαίου, εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ τιμὴ ἦτο 2000 δολλάρια; Διὰ νὰ εἴμεθα ἀντικειμενικοὶ καὶ ἴσοι.

§131Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Δὲν ἀπαλλάσομεν οὐδένα τῆς εὐθύνης, ἀλλὰ λέγω τοῦτο, ὅτι ἐὰν ἡμεῖς, εἴμεθα εἰς τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν εἰς τὸν τομέα τῶν παραγωγικῶν Ὑπουργείων, αὐτὴ ἡ κατάστασις ἀσφαλῶς, δὲν θὰ παρετηρεῖτο.

§132Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αἱ Κυβερνήσεις εἶναι ἀλληλέγγυοι ὅλαι. Εἴμεθα καὶ ἡμεῖς ἀλληλέγγυοι, χωρὶς νὰ καθορίζωμεν ποῖος ὑπουργὸς ἔκανε τὸ ἕνα καὶ ποῖος ὑπουργὸς ἔκανε τὸ ἄλλο.

§133Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Δὲν ἔχω διάθεσιν νὰ ἀπαλλάξω τῆς εὐθύνης τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον καὶ ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις, εἰς τὸν τομέα αὐτόν, διευθύνετο ἀπὸ τὸ ἕτερον σκέλος, τὸ ἕτερον κόμμα, μὲ τὸ ὁποῖον συνεργάζεσθε σεῖς τώρα. Ἔλεγεν λοιπόν, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς καὶ περὶ τούτου συνομολογῶ, ὅτι καὶ ἐὰν, κύριοι, κάνωμεν μίαν πρότασιν αὐτὴν τὴν στιγμήν, νὰ μεταβάλῃ τὰς ἀπόψεις της ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁρίσῃ μίαν τιμήν ἀσφαλείας ἤ ὁρίσωμεν μεγαλλιτέρας εὐκολίας ἐξαγωγῆς ποίους θὰ ὠφελούσατε; Ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἴσως νὰ εἶναι ἄξιοι, ἀλλὰ δὲν θὰ ὠφελούσατε ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκετε νὰ ὠφελήσετε. Ἔχει ἀξίαν αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν ἀκόμη περιθώρια, διότι ποσότητες ἐλαίου ὑπάρχουν εἰς χεῖρας τῶν μικροπαραγωγῶν. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν, νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ διαστολή, ὄχι ὅτι καταφέρομαι ἐναντίον τῶν ἐμπόρων ἢ τῶν ἐξαγωγέων —κάθε ἄλλο, κύριοι συνάδελφοι— διότι θὰ εἰσαχθῇ συνάλλαγμα εἰς τὸν τόπον.

§134Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐγὼ ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω καὶ τὴν ἰδικήν μου διαμαρτυρίαν, ὡς ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος, εἰς τὴν παρεξήγησιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔπεσεν θῦμα ὁ συνάδελφος. Οὐδέποτε διετυπώθη κατηγορία ἐναντίον κοινωνικῆς τάξεως. Ἁπλῶς ἐτονίσθη καὶ ἀσφαλῶς θὰ εἶσθε σύμφωνοι, ὅτι ἡ τάξις τῶν μικροπαραγωγῶν, ἡ ὁποία δοκιμάζεται, εἶναι περισσότερον προσφιλής. Ἐὰν ὑπάρχῃ κλίμαξ αἰσθημάτων καὶ σεῖς θὰ συμμερίζεσθε, ὅτι πρῶτος εἰς αὐτήν, ἔρχονται οἱ πάσχοντες μικροπαραγωγοί.

§135Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δηλώσωμεν, τόσον εἰς ὑμᾶς, ὅσον καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ πολιτική μου, ἐμοῦ προσωπικῶς.......

§136Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ὁμιλῶ περὶ ὑμῶν.

§137Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. .... ἀνέκαθεν εἶναι ἡ ἑξῆς. Ὑπεστήριξα καὶ ὑποστηρίζω ὅτι ὅλοι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀποβλέπωμεν, κατὰ πρῶτον καὶ κύριον λόγον, εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τῆς παραγωγικῆς τάξεως, τῆς μεγάλης παραγωγικῆς τάξεως, ἡ ὁποία εἶναι οἱ ἀγρόται. Διότι ὅταν οἱ ἀγρόται, κύριε Πρόεδρε, εὐτυχοῦν, τότε ἐν συνεχείᾳ εὐτυχοῦν ὅλαι αἱ τάξεις τῆς κοινωνίας. Κατὰ συνέπειαν δὲν ἤμην ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐστράφην κατὰ τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κύριον συνάδελφον νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ ὁμολογήσῃ τὴν ἀλήθειαν, νὰ εἴπῃ δηλαδή, ὅτι κατὰ τὰ χρόνια ἐκεῖνα κατὰ τὰ ὁποῖα ἐπετεύχθη μεγίστη ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου ποῦ ὀφείλετο· αὕτη ὀφείλετο ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν ἱκανότητα τῆς ἰδιωτικῆς Ἑλληνικῆς πρωτοβουλίας, τοῦ ἰδιωτικοῦ Ἑλληνικοῦ δαιμονίου, τὸ ὁποῖον θέλομεν νὰ παραγνωρίσωμεν. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν ἐκάμαμε καμμίαν ἐξαγωγὴν ἐφέτος, οὔτε θὰ κάμωμεν ἐὰν θέλωμεν νὰ τὸ παραγνωρίσωμεν αὐτό. Ἐδῶ διαφωνοῦμεν ριζικῶς.

§138Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Σφάλλετε πλάνην οἰκτρὰν ἐὰν φαντάζεσθε ὅτι ἔχομεν ἀντίθετον ἄποψιν πρὸς ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἐξέθεσεν ὁ κ. συνάδελφος. Θὰ ἤθελα, κ. ὑπουργέ, δεδομένης αὐτῆς τῆς καταστάσεως τῆς κατοχῆς τοῦ ἐλαιολάδου νὰ ἦτο δυνατὸν κατὰ μίαν ἐξαίρεσιν ἡ ὁποία θίγει ὡρισμένην δημοκρατικὴν ἀρχὴν καὶ ὡρισμένην θέσιν, νὰ ἐξατομικεύσωμεν τοὺς κατόχους, νὰ ἐπιτρέψωμεν μὲ μίαν εἰδικὴν διαδικασίαν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ποσοτήτων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῶν συνεταιρισμῶν, δηλαδὴ νὰ κάμωμεν μίαν κλίμακα διαφοροποιουμένην, ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ εὐχερέστερα τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ποσοτήτων τῶν μικρῶν παραγωγῶν καὶ νὰ ἀφήσωμεν εἰς δευτέραν κλίμακα ....

§139Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις συνέστησε τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου, καὶ ἀποτέλεσμα ἦτο ἡ συγκέντρωσις 10.000 τόννων ἐκ τῶν ὁποίων 5.000 νὰ.... (δὲν ἠκούσθη).... διὰ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ 5.000 διὰ νὰ μείνουν ὡς ἀπόθεμα εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπέδειξε δὲ ὅτι ἡ τότε ἀπόφασις καὶ ἡ μετέπειτα ἀσκηθεῖσα συγκέντρωσις, ὅτι τὸ συλλογικὸν ὄργανον τὸ ὁποῖον ἐπεφορτίσθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν δὲν τὴν ἤσκησεν αὐτὴν τὴν ἐξαγωγήν, διότι δὲν εἶχε τὸν ἀπαιτούμενον οἰκονομικὸν ἐξοπλισμὸν διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐξαγωγήν. Σᾶς τὸ λέγω, διότι διὰ τῆς προτάσεως ποὺ ἐκάματε ἐπανέρχεσθε εἰς τὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖον ἤθελε νὰ ἐφαρμόσῃ ἡ πρώτη ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου ἐκ μέρους τῶν συνεταιρισμῶν. Σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἡ κτηθεῖσα πεῖρα ἀπέδειξεν ὅτι μόνον ἐὰν δοθῇ ἡ εὐχέρεια καὶ τονωθῇ ἡ ἐξαγωγή, καὶ δοθῇ εἰς χεῖρας ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν ταύτην ὡς πάγιον ἐπάγγελμα, τότε μόνον εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἐξαγωγή.

§140Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος αὐτοῦ τῶν ἐκτεθέντων ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον. Ὁ προλαλήσας συνάδελφος, ἀνέπτυξεν ὅτι, ἐὰν ἀπέτυχε τὸ σύστημα ἐκεῖνο, δὲν ἀπέτυχε διότι κατ’ ἀρχὴν ἦτο κακόν, ἀλλὰ ἀπέτυχε διὰ λόγους τεχνικούς, εἴτε τῆς χρηματοδοτήσεως, ἢ τῆς μὴ διὰ δημοπρασίας ἐξαγωγῆς. Αὐτὰ δυνάμεθα διὰ τῆς πείρας νὰ τὰ εἴδωμεν καὶ νὰ τὰ διορθώσωμεν, πάντως, κ. συνάδελφοι, ἐὰν θὰ ὑπάρχῃ μέσα εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν τραγικότητα τῆς καταστάσεως μία δικαιολογία ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ θυσία αὐτὴ εἰς τὴν ὁποίαν ὑπεβλήθησαν οἱ μικροπαραγωγοὶ νὰ εἶχεν μίαν εὐεργετικὴν διὰ τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, διὰ τὸ σύνολον τὸ καταναλωτικὸν τὸ Ἑλληνικόν, ἐὰν ἦτο δηλαδὴ δυνατὸν αὐτὴ ἡ πληθοπαραγωγὴ νὰ ἐξασφαλίσῃ τοὐλάχιστον εἰς τὴν κατανάλωσιν τῶν ἀστικῶν κέντρων τὸ προϊὸν εἰς τιμὰς προσιτὰς καὶ εὐθηνάς. Ἀλλὰ ἐδῶ παρουσιάζεται τὸ ἑξῆς καταπληκτικόν, οἱ μὲν παραγωγοὶ νὰ ἀποξενοῦνται τοῦ προϊόντος των μὲ 3.500 δραχ. εἰς τὴν περιφέρειάν μου ἔφθασε 5.200.....

§141Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἰς τὴν Μάνην 6.200.

§142Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Εἰς τὸν τόπον τῆς καταναλώσεως φθάνει τὰς 8.000, εἰς τὴν Λακωνίαν σήμερον 5.100–5.200 εἶναι ἡ τιμὴ εἰς τὴν Σπάρτην. Θὰ ἦτο λοιπὸν δυνατὸν νὰ ἐπιδιωχθῇ καὶ νὰ εἶχε καταστῇ δυνατόν, ὥστε μεταξὺ τοῦ παραγωγοῦ καὶ τῶν καταναλωτοῦ, τῶν πτωχῶν λαϊκῶν τάξεων διὰ τὰς ὁποίας τὸ ἔλαιον εἶναι βασική, οὐσιαστικὴ τροφή, νὰ ὑπάρχῃ μία λιγοστὴ δυνατὴ διαφορά. Ἀλλὰ τὶ παρατηροῦμεν, τὸ ἔλαιον φθάνει σήμερον εἰς 7.500 δραχ. εἰς τὰς Ἀθήνας, ὑπάρχει δηλαδὴ μία καταπληκτικὴ διαφορά. Πνίγεται ὁ κόσμος εἰς τὸ λάδι, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ ἐξαγάγωμεν καὶ ὁ λαὸς τὸ τρώγει πολὺ ἀκριβά. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κάμετε πολιτικὴν ἐξαγωγῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν τοὐλάχιστον νὰ κάμετε πολιτικὴν τιμῶν ἐσωτερικῶν, νὰ δώσητε εὐθηνὸν ἔλαιον εἰς τὴν κατανάλωσιν. Πάντως, κ. συνάδελφοι, δὲν ἠθέλησα νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας, ἀλλὰ αὐτὰ εἶναι ἐρωτήματα βασικά, διότι οὔτε τὴν ἐπαγγελίαν της ἡ Κυβέρνησις κατώρθωσε ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ ἐπαληθεύσῃ καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ, οὔτε ἕνα στοιχειῶδες καθῆκον ἀπέναντι τοῦ πενομένου λαοῦ, κατώρθωσε νὰ πραγματοποιήσῃ, δηλαδὴ νὰ τοῦ δώσῃ λάδι εὐθηνόν. Καὶ ἐπειδὴ δὲν θέλω νὰ μακρυγορήσω θὰ εἴπω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅτι ἡ τιμή, ἡ ὁποία ὡρίσθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἦτο 5.200. Ἴσως πλανᾶσθε, ἔχομεν ἐπανειλλημένως εἰς συμβούλια συμμετάσχει καὶ παρακολουθήσαμεν ὅλο τὸ δρᾶμα καὶ ὅλην τὴν διαδικασίαν τοῦ καθορισμοῦ αὐτῆς καὶ ξέρομεν τὸ τὶ τραβήξαμεν διὰ νὰ ἀποσπάσωμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τὴν τιμὴν τῶν 5.200 δρχ. καὶ ἀφοῦ ἐταλαιπωρήσαμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας μας εἴχομεν ἕνα εἶδος διπλῆς ἱκανοποιήσεως διότι, κατωρθώθη νὰ δοθῇ αὐτὸ τὸ ποσὸν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας καὶ ὅταν ἔχωμεν ὅλην τὴν εὐχέρειαν πρὸ ἡμῶν νὰ ἔρχεται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ λέγῃ ὅτι ὅλα αὐτὰ ἔγιναν ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς χρηματοδοτήσεως, νομίζω ὅτι......

§143Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἀπεδείχθη ἐκ τῶν πραγμάτων.

§144Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἀπεδείχθη ἡ παλινωδία τῆς Κυβερνήσεως, ἡ κακὴ στάθμισις τῶν δεδομένων. Ὅταν λέγετε, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἡ χρηματοδότησις παραπέμπεται εἰς ἄλλο ὄργανον, τί ἐννοεῖ αὐτό; Κατὰ ποῖον τρόπον καὶ κατὰ ποίαν λογικὴν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον καθωρίσθη καὶ διησφαλίσθη διὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νὰ λεχθῇ ὅτι δὲν δύναται νὰ δοθῇ διότι δὲν τὸ ἐπιτρέπει ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, θὰ ἦτο πρᾶξις περισσοτέρας εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ἔλεγεν ὅτι ἔσφαλα καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει πλέον δυνατότης συγκεντρώσεως καὶ χρηματοδοτήσεως καὶ διὰ τοῦτο ἀναγκάζομαι νὰ ὑποβιβάσω τὴν τιμὴν καὶ νὰ ἀνακαλέσω τὴν ἀπόφασιν μου, ἀλλὰ ἐὰν ἀρκεῖσθε νὰ λέγετε ὅτι ἡ ἀπόφασις ἐτέλει ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς ἐγκρίσεως ἑνὸς κατωτέρου ὀργάνου, νομίζω ὅτι δὲν πρόκειται νὰ πείσητε τὴν Βουλήν.

§145Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπιμένει νὰ ἀδικῇ τὸν ἑαυτόν του.

§146Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου θὰ ἤθελον νὰ ἐπιμείνω, ὅτι εἰς ἄλλας τάξεις, εἰς ἄλλας περιπτώσεις ἐδόθησαν χρήματα, τῶν ὁποίων δὲν ἔγινεν οὐδεμία καλὴ χρῆσις. Καὶ ἐδῶ ἔρχεσθε, μὲ τὸ σπουδαιότερον προϊὸν τῆς παραγωγῆς καὶ λέτε ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ δώσωμεν περισσότερα τῶν 10 δισεκατομμυρίων. Ἀλλὰ μέχρι τοῦδε εἶναι γνωστὸν ὅτι καὶ ἡ κουτσὴ Μαρία ἔχει χρηματοδοτηθῆ. Ὅλος ὁ κόσμος ἔχει χρηματοδοτηθῆ καὶ δὲν ἐχρηματοδοτήθη ποῖος; Τὸ λάδι. Νομίζω, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι ξεφύγατε ἀπὸ τὰ ὅρια, ὅταν λέγωμεν ὅτι διὰ τὸ λάδι δὲν ἠμπορεῖ νὰ δώσωμεν περισσότερα τῶν 10 δισεκατομμυρίων. Διὰ τὸν Α.Σ.Ο. δίδετε 22 δισεκατομμύρια καὶ διὰ τὸ λάδι 10 δισεκατομμύρια. Ἐπειδὴ ἔχομεν συζήτησιν πρέπει νὰ ἔχωμεν καὶ ἕνα τέρμα, μίαν πρότασιν ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ τελεσφορήσῃ καὶ νὰ ἔχῃ κάποιο ἀποτέλεσμα. Θὰ ἐπρότεινον, μὲ ὅλην τὴν ἐκτίμησιν τὴν ὁποίαν ἔχω πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐὰν θελήσῃ νὰ τὸ ἐπανεξετάσῃ τὸ ζήτημα, νὰ τὸ ἴδῃ μὲ ἕνα ἄλλο ὄμμα, τώρα μάλιστα, ὁπότε, λόγῳ τῆς ἐκπτώσεως τῆς ἀξίας τῆς τιμῆς καὶ τὸ 5.200 δὲν ἔχει ἀξίαν, νὰ ὁρίσωμεν μίαν τιμὴν ἀσφαλείας, τοὐλάχιστον, 6.200 καὶ ταὐτοχρόνως εἶναι δυνατόν......

§147Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Καὶ τὸ 6.200 δὲν ἀνταποκρίνεται σήμερον εἰς τὰ πράγματα.

§148Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ ἕναν ὑπολογισμὸν ὀρθολογιστικόν. Ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἀνακοινώσει τιμὴν 5.200 περὶ τὴν 20)12. Ἔκτοτε ὑπέστη τὸ νόμισμα μίαν μείωσιν. Νὰ ὑπολογισθῇ ἀπὸ τῆς 20)12 ἡ μείωσις τῆς ἀξίας τοῦ νομίσματος καὶ νὰ προστεθῇ εἰς τὸ 5.200.

§149Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νὰ μὴ λησμονεῖτε ὡρισμένα πράγματα, ὅτι ἡ τιμὴ ἀσφαλείας σημαίνει προστασίαν τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ ἡ Κυβέρνησις σεβομένη ἑαυτὴν ὀφείλει νὰ ἀπονέμῃ ἐξ ἴσου προστασίαν εἰς ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀναπτύξω κατὰ πόσον ἡ τιμὴ τῶν 5.200 ἀποτελεῖ τιμὴν προστασίας διὰ τὸ ἐλαιόλαδον, ἴσην πρὸς τὴν προστασίαν ἐδόθη εἰς ὅλα τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα καὶ μεγαλυτέραν κατὰ πολύ. Ἀλλὰ τονίζω τοῦτο τὸ γεγονός, ὅτι τὴν διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀμφισβητήσῃ κανείς, δηλαδὴ ὅτι ἐπιθυμεῖ ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρυτέραν προστασίαν πάσης παραγωγικῆς τάξεως. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ μὴν ἀτενίζῃ μεμονομένως μίαν τάξιν, ἀλλὰ νὰ ἀτενίζῃ συνολικῶς ὅλας τὰς τάξεις καὶ νὰ ἀπονέμῃ ἴσην προστασίαν εἰς ὅλας, διότι ὅταν ἐπεμβαίνῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ καθορίζει τιμάς, σημαίνει ὅτι παρέχει προστασίαν, διότι καθορίζει τιμὰς ἀνεξαρτήτως τῶν ἀναγκῶν τῶν οἰκονομικῶν, αἱ ὁποῖαι καθορίζουν τὰς τιμάς. Καὶ ὅταν καθορισθοῦν αἱ τιμαὶ μὲ συντελεστὴν Χ διὰ τὴν σταφίδα, μὲ συντελεστὴν Χ διὰ τὸν καπνὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορισθῇ αὔριον πολὺ μεγαλύτερος συντελεστὴς διὰ τὸ λάδι. Ἐνῷ ἡ τιμὴ τῶν 5.200 εἶναι τιμὴ κατὰ πολὺ μεγαλυτέρα καὶ μὲ συντελεστὴν πολὺ μεγαλύτερον ἀπὸ τὸν συντελεστὴν μὲ τὸν ὁποῖον καθορίζεται σήμερον ἡ τιμὴ τοῦ καπνοῦ, τῆς σταφίδος καὶ τοῦ βάμβακος.

§150Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἐγὼ θὰ ἤμην μᾶλλον ὑπὲρ τῆς ἀπόψεώς σας, διότι θὰ σᾶς εἴπω ὅτι ὄχι 5.200 ἀλλὰ 4.800 ἀποτελεῖ τιμὴν ἀσφαλείας καλήν. Διότι τὸ προϊόν τὸ βλέπετε ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐσωτερικῆς μόνον ἀγορᾶς ἡ ὁποία πιέζεται ἀπὸ μίαν ὑπερπαραγωγήν. Καὶ λέτε ὅτι ἐὰν ἀφήσητε σήμερον τοὺς οἰκονομικοὺς νόμους νὰ δράσουν κατὰ τὴν ὀρθόδοξόν των διάθεσιν τὸ προϊόν θὰ ὑποστῇ μίαν καταστροφήν, διότι αἱ τιμαί του θὰ φθάσουν εἰς 2.500 κατ’ ὀκᾶν. Ἐκάματε ὅμως ἕνα βασικὸν σφάλμα νὰ ἀποκόψετε τὴν ἐσωτερικὴν ἀπὸ τὴν ἐξωτερικὴν ἀγορὰν διότι μόνον ἡ συσχέτισις μεταξὺ ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς ἀγορᾶς ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ τὴν πραγματικὴν τιμὴν τῶν προϊόντων. Κάμετε τὸν κουβαρντᾶ ἐκεῖ ποὺ δὲν πρέπει.

§151Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ εἰσφορὰ καθιερώθη διότι, ὅπως γνωρίζετε ἡ ζήτησις τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι ἐλαχίστη καὶ συνεπῶς ἡ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ζήτησις ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀναβιβάσῃ τὴν τιμὴν πέραν τοῦ ἐπιπέδου ποὺ τὴν καθορίζει ἡ ἐσωτερικὴ ζήτησις. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἤδη, ἀπὸ μακροῦ, εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων σημαντικαὶ ποσότητες ἐλαίου συγκεντρωμέναι μὲ τιμὴν 4.200. Σᾶς ἐρωτῶ: Ποῖος νέμεται τὴν διαφορὰν μεταξὺ ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου; Ποῖος ἄλλος εἶναι ἢ μὴ ὁ ἐξαγωγεύς, ὁ ὁποῖος εἶχεν συγκεντρώσει τὰς ποσότητας ἀπὸ τὸν μικρὸν παραγωγὸν ἐκμεταλλευόμενος αὐτόν. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ὁ μὴ καθορισμὸς τῆς εἰσφορᾶς θὰ ἀπέβαινεν εἰς ὄφελος τοῦ ἐξαγωγέως. Ἡ καθιέρωσις τῆς εἰσφορᾶς ζημιώνει τὸν παραγωγόν; Ἡ Κυβέρνησις ἐπῆρε ἀπὸ τὸν ἐξαγωγέα ἓν ποσὸν τῆς τιμῆς καί τὸ ποσὸν αὐτό, ὤφειλε, νὰ τὸ διαθέσῃ ὑπὲρ τῆς προστασίας τῶν παραγωγῶν. Ἐὰν ὅμως δὲν ἐτίθετο ἡ εἰσφορὰ αὐτή, σᾶς ἐρωτῶ: Ὁ ἔμπορος, ποὺ τὸ ἀγόρασε 4.000 δρ. καὶ τὸ ἐπώλησε 10.000 καὶ δὲν θὰ κατέβαλεν εἰσφοράν, θὰ ἐνέμετο τὴν διαφορὰν τῶν 6.000 δραχμῶν ἢ ὄχι;

§152Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. ..... (δὲν ἠκούσθη).

§153Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Τὴν ἀπάντησιν θὰ τὴν δώσω ἐγώ, κ. συνάδελφε, καὶ ὄχι σεῖς. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§154Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Πρέπει νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν.

§155Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θ’ ἀπαντήσω ἐγὼ καὶ ἄν, μετὰ τοῦτο, κρίνετε ὅτι ἡ ἀπάντησίς μου εἶναι ἀνεπαρκής, ἠμπορεῖτε νὰ προσθέσετε ὅ,τι θέλετε. Κύριε ὑπουργέ, συνομολογῶν, ὅτι, πράγματι, ἡ διαφορὰ αὐτὴ θὰ περιήρχετο εἰς χεῖρας τῶν ἐξαγωγέων καὶ τῶν ἐμπόρων. Ἐγὼ ὅμως ἐπιμένω ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου σημείου: Ἐὰν ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις πού σᾶς ἐκάμομεν καὶ αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν τῆς ἐξαγωγῆς τὴν ἐδίδετε εἰς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς, τότε θὰ ἐπήγαινεν εἰς τοὺς μεγαλοβιομηχάνους καὶ τοὺς ἐξαγωγεῖς;

§156Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ ἐρώτημά μας εἶναι ὀρθὸν καὶ ἡ σκέψις, ἐκ τῆς ὁποίας ξεκινᾶτε, ἀναμφισβητήτως εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Ὠργανωμένη Συνεταιριστικὴ Ἕνωσις ἦτο ἡ Κ.Υ. Δ.Ε.Π., ἡ ὁποία ἐζήτησε νὰ ἐξαγάγῃ ἔλαιον καὶ τῆς ὑπεσχέθην νὰ τὴν βοηθήσω καὶ νὰ τὴν ἐξαιρέσω ἀπὸ τὴν εἰσφοράν. Ἄν ὑπάρχῃ ἄλλη Συνεταιριστικὴ Ὀργάνωσις, ἡ ὁποία προβαίνει εἰς ἐξαγωγὴν ἐλαίου, δὲν εἶναι εἰς ἐμὲ γνωστή. Ἡ ΚΥΔΕΠ ἔλαβεν αὐτὴν τὴν ὑπόσχεσιν ἀπὸ ἐμὲ — καὶ τὴν ἔλαβε καὶ ἐγγράφως—νὰ φροντίσῃ νὰ ἐξαγάγῃ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον λάδι, ἄνευ εἰσφορᾶς διὰ τὸ λάδι, τὸ ὁποῖον συνεκέντρωσε πρὸ τῆς νέας ἐσοδείας. Ὁ κ. Κοθρῆς εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ τοῦτο.

§157Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἀπὸ σᾶς ἔχομεν αὐτὴν τὴν ὑπόσχεσιν, κ. ὑπουργέ, ἀλλ’ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἐγκρίνει, δὲν συμφωνεῖ μαζί σας.

§158Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν μοῦ ἔδωσεν ἀπάντησιν ἀκόμη.

§159Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐφηρμόσθη αὐτό, κ. ὑπουργέ;

§160Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν παρέστη περίπτωσις. Ἡ ΚΥΔΕΠ ἀγωνίζεται ἀπὸ καιρὸ νὰ κάμῃ ἐξαγωγὴν ἐλαίου, χωρὶς νὰ τὸ κατορθώσῃ, ἐπὶ πληρωμῇ συναλλάγματος. Σήμερα μοῦ ἔφερεν αἴτησιν ἐξαγωγῆς λαδιοῦ εἰς τὴν Τσεχοσλοβακίαν ἐπ’ ἀνταλλαγῇ γεωργικῶν μηχανημάτων, ἡ ὁποία, ἂν ἐγκριθῇ ἀπὸ Τσεχοσλοβακικῆς πλευρᾶς, θὰ ἐγκριθῇ καὶ ἀπὸ ἡμᾶς, ὑπὸ τὸν ὅρον, βέβαια, ὅτι δὲν θὰ φέρῃ περιττὰ πράγματα. Δέν παρουσιάσθη, λοιπόν, περίπτωσις ἐξαγωγῆς λαδιοῦ ἀπὸ Συνεταιριστικὴν Ὀργάνωσιν οὐδεμία μέχρι σήμερον. Μία παρουσιάσθη ἀπὸ τὴν ΚΥΔΕΠ μὲ ἀνταλλαγὴν ἀπὸ τὴν Γαλλίαν, ἡ ὁποία τῆς ἐχορηγήθη ἀπὸ τριμήνου.

§161Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἄν δυνηθῇ ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν ὑπόσχεσίν της νὰ τὴν πραγματοποιήσῃ διὰ τῆς ΚΥΔΕΠ, αὐτὸ θ’ ἀποτελέσῃ δι’ ἡμᾶς μίαν μερικήν, ἀλλ’ οὐσιώδη ἱκανοποίησιν, τὴν ὁποίαν εἴμεθα πρόθυμοι νὰ τῆς ἀναγνωρίσωμεν ὅταν ἐφαρμοσθῇ. Πάντως, κ. συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἠμπορεῖ νὰ ἐξαντληθῇ εἰς δύο προτάσεις: Πρῶτον, πρέπει, κ. ὑπουργέ, νὰ καταβληθῇ μία ὑστάτη προσπάθεια ἐξευρέσεως λύσεως διὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς τιμῆς λόγῳ τῆς πτώσεως τοῦ νομίσματος καί, δεύτερον, νὰ καταβάλετε προσπάθειαν, ὥστε νὰ εὑρεθῇ τρόπος τοὐλάχιστον τῶν συνεταιρισμένων παραγωγῶν τὸ λάδι νὰ τύχῃ μιᾶς ἰδιαιτέρας, χωριστῆς, μεταχειρίσεως, διότι, πράγματι, δὲν δυνάμεθα παρὰ νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι οἱ παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι καταφεύγουν εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην ἰδιαιτέρας προστασίας καὶ στοργῆς ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους. (Χειροκροτήματα).

§162Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κανεὶς δὲν διαφωνεῖ εἰς αὐτό.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μιχαλακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§164Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ σοβαρότης τοῦ θέματος, κ. συνάδελφοι, εἶναι τοσαύτη, ὥστε θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ παρατηρεῖται αὐτὴ ἡ κενότης τῶν ἑδωλίων τῆς Βουλῆς. Πρόκειται περὶ ἑνὸς προϊόντος, τὸ ὁποῖον εἶχε φθάσει ἤδη εἰς τὴν δευτέραν σειρὰν τῶν προϊόντων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐκάλυπτον —ἤ, μᾶλλον, ἔτεινον νὰ καλύψουν— τὸ ἰσοζύγιον τῆς ἐθνικῆς ἡμῶν οἰκονομίας. Ὡς ἠκούσατε δέ, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἡ ἐξαγωγὴ ἐλαίου εἶχε φθάσει εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε, ἐὰν ἤθελε νὰ συγκρίνῃ κανεὶς τὰ ἔτη ἐκεῖνα πρὸς τὰ συμβαίνοντα πρὸ δεκαετίας, θὰ ἔμενε κατάπληκτος, τοῦτο δ’ ὠφείλετο, κυρίως, εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Τὰ αἴτια τῆς σημερινῆς καταστάσεως εἶναι πολλά. Ἐπερρίφθησαν εὐθῦναι ἐφ’ ὅλων τῶν Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι διεχειρίσθησαν τὸ ἔλαιον. Καὶ μέχρι μὲν τοῦ 1945 δὲν ἠδύνατο νὰ γίνῃ συζήτησις κἂν περὶ ἐξαγωγῆς ἐλαίου, διότι, ὡς εἶναι γνωστόν, ὅλον τὸ προϊὸν μέχρι τοῦ 1944 τὸ εἶχον ἀφαιρέσει οἱ κατακτηταὶ καὶ μόλις κατὰ τὸ 1945 ἤρχισε νὰ ὑπάρχῃ σχετική τις ἐπάρκεια. Τὸ ζήτημα ἐγεννήθη, λοιπόν, τὸ πρῶτον κατὰ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1946 καὶ ἦλθεν εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπὶ δίμηνον τότε μετεῖχον ὡς ὑπουργὸς τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς ἢ ὄχι τοῦ ἐλαίου, εἰς τὸ ὁποῖον ὅμως, κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς κοινῆς παροιμίας «ὅπου λαλοῦν πολλοὶ κοκόροι ἀργεῖ νὰ ξημερώσῃ», δὲν ἐπετεύχθη τίποτε ἀπολύτως. Ὡς ἁρμόδιος τότε ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, κατόπιν μελέτης τοῦ πράγματος, εἰσηγήθην εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, ὅτι, δεδομένου ὅτι εἴχομεν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην 25.000 τόννους περίσσευμα παραγωγῆς πρὸς κατανάλωσιν, ἡ ὅλη παραγωγὴ ὑπελογίζετο εἰς 95.000 τόννους, ἡ δὲ κατανάλωσις εἰς 70.000 τόννους, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἐξαγωγὴ 10.000 τόννων μὲ τὴν καταπληκτικὴν ἐκείνην τιμήν, ἡ ὁποία προσεφέρετο τότε, τῶν δύο δολλαρίων κατὰ κιλὸν καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ παραβλεφθοῦν αἱ προβαλλόμεναι ἀντιρρήσεις. Καὶ ποῖαι ἦσαν αἱ ἀντιρρήσεις αὐταί; Ὅτι ὁ κόσμος θὰ ἐπλήρωνε τὸ λάδι ἀκριβώτερα! Ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐπροτάθη τότε, ὅπως ἀνατεθῇ ἡ συγκέντρωσις τοῦ λαδιοῦ καὶ ἡ ἐξαγωγή του εἰς τοὺς δεδοκιμασμένους διὰ τὴν ἐργασίαν αὐτὴν ἐξαγωγεῖς — ἡ ὁποία ἔφθασε κατὰ τὰ ἔτη 1938, 1939 καὶ 1940 τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα ἠκούσατε — μὲ τὴν ὑποχρέωσιν ὅμως, ὅπως ἐκ τοῦ συγκεντρωμένου παρ’ αὐτῶν ἐλαίου, ὡρισμένη ποσότης, τὸ ¼, παρακρατῆται ὡς ἀντίκρυσμα τυχὸν σημειωθησομένης ἐλλείψεως αὐτοῦ, διὰ τὴν ὁποίαν οὐδεὶς ὑπῆρχε φόβος ὅτι θὰ ἐπήρχετο. Ἀλλά, ὅπως ἠκούσατε ἀπὸ τὸν κ. Κάντζιαν, δεδομένου ὅτι ἔπρεπε νὰ λαλήσουν ὅλοι οἱ κοκκόροι —καὶ μάλιστα, νὰ λαλήσουν ταὐτοχρόνως —ἀνετέθη ἡ μελέτη τοῦ ζητήματος κατὰ πόσον ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ συγκέντρωσις τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, διὰ νὰ μὴ λείψῃ ἀπὸ τὸ λαὸ τὸ λάδι, παρὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα. Καὶ πρέπει νὰ σᾶς προσθέσω ἀκόμη ἕνα παράδειγμα, διὰ νὰ ἴδητε τί κακὸν ἔκαμε τότε ἡ ἔλλειψις ἑνιαίας Κυβερνητικῆς εὐθύνης καὶ πολιτικῆς: Εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον ἦλθεν ἐκείνην τὴν ἐποχὴν μία πρότασις τοῦ Αὐστριακοῦ Μονοπωλίου διὰ νὰ ἀγοράσῃ μίαν ποσότητα καπνῶν βʹ ποιότητος πρὸς 1.80 δολλάρια κατ’ ὀκᾶν. Διότι ὅμως ἔπρεπε νὰ εἶναι ὁμόφωνος ἡ ἀπόφασις τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου, καὶ κατ’ αὐτὴν ἐμειοψήφισεν εἷς τῶν κ. κ. συναδέλφων, ἀπερρίφθη ἡ πρότασις τοῦ Αὐστριακοῦ Μονοπωλίου, τὸ ὁποῖον, κατόπιν αὐτοῦ, ἔσπευσε ν’ ἀγοράσῃ τὰ καπνὰ ἀπὸ τὴν Τουρκίαν!

§165ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατὶ ἀπερρίφθη;

§166Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι ἔπρεπεν, ἔλεγεν ὁ κ. συνάδελφος ὑπουργός, νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν τιμὴν τῶν 1,90. Λέγω λοιπόν, ὅτι τὸ κακὸ προῆλθεν ἐκ τοῦ ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἑνιαία Κυβερνητικὴ πολιτική. Αὐτὴ ἡ γραμμὴ μὲ ἠνάγκασε, κύριοι, νὰ δηλώσω ἀπὸ ἡμερῶν, ὅτι μένω ἀνεξάρτητος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ Κυβέρνησις πραγματικὴ εἰς ἓν Κράτος, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἑνιαία Κυβερνητικὴ εὐθύνη. Εἶναι δυνατὸν ταὐτοχρόνως νὰ ὑπάρχῃ καὶ μία ἀρκετὴ μειοψηφία ἐλέγχουσα, ἐὰν ἐφαρμοσθῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἰς τὴν δήλωσίν μου ἀναφέρω, δηλαδὴ ἐὰν οἱ ψηφίζοντες ὡρισμένην παράταξιν ὡς ἀνήκοντες εἰς ὡρισμένον κόμμα δύνανται τὸ 25% τοῦ ψηφοδελτίου τῆς παρατάξεως αὐτῆς νὰ τὸ ψηφίζουν, καὶ ἀπὸ τὴν ἀντίθετον παράταξιν. Νομίζω ὅτι οὕτω, θὰ δύναται νὰ ὑπάρξῃ μία πλειοψηφία ὥστε νὰ ὑπάρχῃ Κυβέρνησις πραγματικὴ αὐτοῦ τοῦ τόπου. Ἔχομεν λοιπόν, μίαν ἀλήθειαν, καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀληθείας αὐτῆς πρέπει νὰ σκεφθῶμεν διὰ νὰ κρίνωμεν, διότι ὅπως ἄλλοτε εἶπεν εἷς μέγας οἰκονομολόγος, ὁ Ἰταλὸς Bastia: Ἡ βάσις πάσης εὐνομουμένης πολιτείας εἶναι ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ ἀλήθεια. Ἐὰν θέλωμεν νὰ παραγνωρίσωμεν τὴν ἀλήθειαν αὐτήν, μὴ περιμένετε καλὰ ἀποτελέσματα καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ὑπῆρχε ἀντίθεσις τῶν συμφερόντων, ἀλλὰ πρὸ τοῦ γενικοῦ συμφέροντος, τῆς ἐλλείψεως δηλαδὴ τοῦ συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπέρναμεν ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν αὐτήν, ἔπρεπε νὰ ὑπολογισθῇ τὸ μικρότερον συμφέρον τῆς μικρᾶς τυχὸν αὐξήσεως, κατὰ 500 ἴσως δραχ. κατ’ ὀκᾶν τοῦ ἐλαίου; Ὑπῆρχεν καὶ ἄλλη πρότασις, κύριοι, ἡ ὁποία ἀπερρίφθη καὶ αὐτή. Σημειώσατε ὅτι ἡ τιμὴ τότε τοῦ ἐλαίου πρὸς τὸ σπορέλαιον ἦτο 1 πρὸς 4, καὶ ὑπεβλήθησαν προτάσεις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ προτάθη νὰ γίνῃ καὶ συναγωνισμὸς μεταξὺ αὐτῶν, ἐπὶ τῇ βάσει δὲ τῶν προτάσεων αὐτῶν, προσεφέροντο νὰ μᾶς δώσουν ἀντὶ 1 ὀκᾶς λαδιοῦ, 1 ὀκᾶν σπορέλαιον, καὶ τὸ ὑπόλοιπον εἰς συνάλλαγμα, δηλαδὴ τὰ ¾ εἰς συνάλλαγμα καὶ 1 ὀκᾶ σπορέλαιον. Καὶ ἐπρότεινα τότε ὅτι πρὸ τῆς ἀνάγκης τῆς γενικῆς θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναμίξωμεν τὸ σπορέλαιον μετὰ ἐλαίου, νὰ φάγῃ ὁ κόσμος ὅλος σπορέλαιον, ὅταν ὅλη ἡ Εὐρώπη τρώγῃ σπορέλαιον. Καὶ αἱ προτάσεις αὗται ἀπερρίφθησαν. Ἡ ἔρευνα τοῦ κ. Κάντζια, σᾶς εἶπεν ὁ ἴδιος ποῦ κατέληξεν κατὰ τὰ τέλη Ἰανουαρίου, ὅταν ἐγὼ δὲν ἤμην πλέον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἔκτοτε ἀκολουθεῖται ἡ ἰδία πολιτική. Σᾶς εἶπεν ὁ συνάδελφος, καὶ μετὰ ταῦτα διάδοχός μου κ. Κωστόπουλος, δὲν ἐξηρτᾶτο ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἀπὸ ἐμένα. Ἤδη βέβαια εἶναι καλλιτέρα πολὺ ἀπὸ ἀπόψεως Κυβερνητικῆς ἑνότητος ἡ κατάστασις. Ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο διὰ τῆς ΚΥΔΕΠ, καὶ διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἦσαν πράγματα, τὰ ὁποῖα ἔβαινον πρὸς βεβαίαν ἀποτυχίαν. Δὲν ἠδύναντο νὰ ἀναπληρώσουν, οὔτε ἡ ΚΥΔΕΠ, οὔτε οἱ Συνεταιρισμοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀκόμη ὀργανωθῆ διὰ τοιαύτας πράξεις, ἐκεῖνον τὸν Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος ἀπέδωκε, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη πρὸ τῆς κατοχῆς, ἄριστα ἀποτελέσματα, δηλαδὴ τὴν ἕνωσιν τῶν ἐξαγωγέων.

§167Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Γνωρίζετε ὅτι 500 τόννους ἔκαμεν ἐξαγωγὴν εἰς Γαλλίαν ἡ ΚΥΔΕΠ, ἐνῷ οἱ ἔμποροι δὲν ἔκαμον τίποτε; Καὶ γνωρίζετε τί ὀργάνωσιν ἔχει σήμερον;

§168Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πότε ἔγινεν ἡ ἐξαγωγή;

§169Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Πρὸ δύο μηνῶν.

§170Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτοῦ.

§171Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Δὲν ἠμπόρεσε κανεὶς ἔμπορος νὰ κάμῃ ἐξαγωγήν.

§172Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ΚΥΔΕΠ πωλεῖ ὅσο–ὅσο, ἐνῷ ὅπως κατήντησαν σήμερον αἱ τιμαὶ τοῦ ἐλαίου, πίπτουσαι ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν, ὁ ἔμπορος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτεθῇ εἰς κινδύνους. Ἐὰν ὅμως, ἔκτοτε ἐλαμβάνοντο, τὰ μέτρα ταῦτα, ὅταν αἱ τιμαὶ ἦσαν πολὺ ἀνώτεραι, ὅταν τὸ ἔλαιον ἦτο περιζήτητον, τότε ἡ ἐξαγωγὴ θὰ ἐπετυγχάνετο χωρὶς νὰ πέσουν αἱ τιμαί.

§173Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Τὸ λάδι θὰ ἔφευγεν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ἂν ὄχι ὅλο, τοὐλάχιστον τὸ μισό. Ἀλλὰ λείπει ἡ χρηματοδότησις.

§174Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καθ’ ἣν στιγμὴν ἐπροτείνοντο τὰ μέτρα ταῦτα, κατηγγέλετο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅτι γίνεται λαθρεμπόριον λαδιοῦ, καὶ ἠναγκάσθην μετὰ τὰς προφορικὰς συστάσεις μου πρὸς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, νὰ κάμω καὶ ἐπίσημον ἔγγραφον καταγγελίαν διὰ τὴν λαθρεμπορίαν τοῦ ἐλαίου, συνιστῶν ὅπως ληφθοῦν τάχιστα, μέτρα πρὸς προστασίαν αὐτοῦ. Ἐφθάσαμεν λοιπόν, εἰς τὴν περίοδον τῆς Κυβερνήσεως τῆς Ἐθνικῆς Συνεργασίας, καὶ τότε ἐλήφθησαν αἱ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπαναλαμβάνω, χωρὶς νὰ δύναμαι νὰ τὸ υἱοθετήσω, καὶ νὰ ἐπαληθεύσω τὴν βεβαίωσιν τοῦ κ. Στεφανοπούλου, ὠφείλοντο εἰς τὴν ἐκτεθεῖσαν παρ’ αὐτοῦ ἀφορμήν. Ἀλλὰ ὃ γέγονεν, γέγονεν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἐξεταστέον σήμερον, εἶναι τί πρέπει νὰ γίνῃ. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμόζεται καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὸ «σπεῦδε βραδέως», πρέπει νὰ ἐπιλαμβανώμεθα ταχέως τῶν περιστάσεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι μᾶς δίδουν τὴν δυνατότητα πρὸς πραγματοποίησιν τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος, διότι ἀκριβῶς ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου, εἶναι ζήτημα ἐθνικοῦ συμφέροντος. Δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν δὲν ἐγένετο ἐξαγωγὴ μέχρι τοῦδε ἢ ἐὰν ἔχῃ δυσχερανθῆ κἄπως ἡ ἐξαγωγὴ σήμερον, ἡμεῖς πρέπει νὰ λάβωμεν τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν κρίσιν μας εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν, διότι εἶναι γεγονός, ὅπως πολὺ ὀρθῶς εἶπε καὶ κἄποιος ἀπὸ τοὺς κ. κ. συναδέλφους πρὸ ὀλίγου, ὅτι μία κακὴ ἀπόφασις εἶναι πολὺ καλυτέρα ἀπὸ τὴν μὴ λῆψιν ἀποφάσεως. Ποῖα εἶναι αὐτὰ τὰ μέτρα; Ὅπως ἔχει φθάσει σήμερον ἡ κατάστασις, καὶ πίπτουν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐλαίου βαθμηδόν, κατὰ τὴν γνώμην μου ἓν μέτρον μόνον ὑπολείπεται: Ἢ τὸ μέτρον τῶν ἀνταλλαγῶν, τὸ ὁποῖον πολὺ ὀρθῶς ἐφαρμόζει ὁ κ. ὑπουργός, ἢ τὸ μέτρον τῆς συνεννοήσεως μὲ τὴν Ἀμερικήν, νὰ ἀγοράσῃ τὴν ἀναγκαιοῦσαν αὐτῇ ποσότητα, ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ἀντὶ ἄλλων εἰδῶν τῶν ὁποίων ἔχομεν ἀνάγκην, δηλαδὴ μίαν ἀνταλλαγὴν μεγάλης ποσότητος ἐλαίου μὲ τὴν Ἀμερικήν. Βέβαια ἐκ τοῦ μέτρου αὐτοῦ, δὲν πρέπει νὰ βλαβοῦν οἱ παραγωγοί. Καὶ πῶς δὲν θὰ βλαβοῦν οἱ παραγωγοί; Ἐδῶ τὸ κράτος ἕνα πρέπει νὰ ἔχῃ πρὸ ὀφθαλμῶν: Πῶς θὰ πάρῃ τὸ συνάλλαγμα. Ἐκ τῆς τιμῆς τοῦ συναλλάγματος εἰς δραχμάς, δὲν πρέπει τὸ κράτος νὰ περιμένῃ ὁλοκληρωτικὴν ὠφέλειαν. Ἐκ τῆς διαφορᾶς μεταξὺ τῆς τιμῆς, εἰς τὴν ὁποίαν τὸ λάδι θὰ πληρωθῇ εἰς τὸν παραγωγὸν σήμερον, καὶ τῆς τιμῆς ποὺ θὰ τὸ ἀγοράσουν οἱ ξένοι, εἴτε δι’ ἀνταλλαγῆς, εἴτε δι’ ἀπ’ εὐθείας συνεννοήσεως οἱασδήποτε μὲ τοὺς Ἀμερικανούς, πρέπει νὰ δοθῇ συμπληρωματικὸν τίμημα εἰς τοὺς παραγωγούς. Ἐφ’ ὅσον ἐχάσαμε τὴν εὐκαιρίαν ἐκείνην, ὅπως γίνῃ ἡ ἐξαγωγή, ἡ ὁποία ἐὰν θὰ ἐγίνετο διὰ τῶν ἐμπόρων ἐξαγωγέων, δὲν θὰ ἐγέννα κἂν ζήτημα αὐξήσεως τῆς κυκλοφορίας τῆς δραχμῆς, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον διότι οἱ ἐξαγωγεῖς ἐκεῖνοι καὶ δυναμικότητα ἔχουν ἀρκετὴν οἱ ἴδιοι, ἀλλὰ καὶ δὲν θὰ ἦτο ἀνάγκη νὰ συγκεντρώσουν ὁλόκληρον τὴν ποσότητα, διὰ νὰ τὴν ἐξαγάγουν εἰς μίαν μόνην φοράν, ἐφ’ ὅσον λοιπόν, αὐτὴ ἡ περίστασις ἔφυγε, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον, οὔτε διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν νὰ γίνῃ ἐξαγωγή, οὔτε διὰ τῶν ἐξαγωγέων, διὰ τῆς Ἑνώσεως Ἐξαγωγέων, αἱ μόναι λύσεις αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθοῦν, καὶ αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ γίνουν εἶναι αἱ δι’ ἀνταλλαγῶν, εἴτε μετὰ τῶν Ἀμερικανῶν, μιᾶς μεγάλης ποσότητος, οὕτως ὥστε νὰ ἱκανοποιηθῇ διὰ τῆς διαφορᾶς τῆς τιμῆς καὶ ὁ παραγωγός, εἴτε δι’ ἄλλων ἀνταλλαγῶν.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μουστρούφης ἔχει τὸν λόγον.

§176Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Ἐπιθυμῶ κατὰ πρῶτον, κύριοι βουλευταί, νὰ καθορίσω ὅτι αἱ κρίσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἀναφέρω, δὲν θὰ ἀφοροῦν τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μόνον, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὄχι μόνον τοῦτο ἀλλὰ καὶ τὰς προηγουμένας κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι ἴσως ἔχουν περισσοτέρας εὐθύνας διὰ τὴν ὅλην πολιτικήν, ἡ ὁποία ἠσκήθη εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου. Ἐν πρώτοις διατυπώνω μίαν διαπίστωσιν, ὅτι ἡ πολιτικὴ ἔναντι τοῦ ἐλαίου ἐκ μέρους τῶν ἑκάστοτε κυβερνήσεων ἀπέτυχεν ἕως καὶ σήμερον παταγωδέστατα καὶ ἀπέτυχε, διότι αἱ ἑκάστοτε κυβερνήσεις ἐστηρίζοντο ἐπὶ μιᾶς στρεβλῆς νοοτροπίας νομίζουσαι ὅτι, ἀπαγορεύουσαι τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, θὰ ἐπετύγχανον τὴν συγκράτησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν γνώμην των εἶχε βασικὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς διαμορφώσεως τοῦ τιμαρίθμου. Καὶ δὲν ἐσκέπτοντο ὅλαι αὐταὶ αἱ κυβερνήσεις καὶ οἱ ἁρμόδιοι ὅτι ἐὰν κατωρθώναμεν νὰ ἐξάγωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μίαν σημαντικὴν ποσότητα ἐλαίου θὰ ἀπεκομίζαμεν τόσον συνάλλαγμα, ὥστε νὰ δυνηθῶμεν νὰ προμηθευθῶμεν ἄλλα εἴδη καὶ εἰδικώτερον σῖτον, μὲ τὸν ὁποῖον θὰ ἱκανοποιούσαμεν ἄλλας ἀνάγκας πολὺ σημαντικωτέρας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος στηρίζει τὴν διατροφήν του καὶ μάλιστα αἱ ἐργαζόμεναι τάξεις ἐξ αὐτοῦ στηρίζουν τὴν διατροφήν των σχεδὸν ἀποκλειστικῶς εἰς τὸ ψωμί. Ἐὰν κατωρθώναμεν νὰ ἐξαγάγωμεν τὴν προπολεμικὴν ποσότητα ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τῶν 30.000 τόννων πρὸς δύο δολλάρια θὰ ἀπεκομίζαμεν συνάλλαγμα 60 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, μὲ τὰ ὁποῖα 60 ἑκατομμύρια δολλάρια θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ προμηθευθῶμεν 400.000 τόννους σίτου πρὸς 150 περίπου δολλάρια κατὰ τόννον καὶ θὰ διετίθετο τὸ ψωμὶ εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν 1500 δραχμῶν, τιμή, τὴν ὁποίαν εἶχε πέρυσι τὸ ψωμὶ καὶ δὲν ἔφθανεν εἰς τὴν σημερινὴν τιμὴν τῶν 3.500 –4.000 δραχμῶν, εἰς τὰς ὁποίας ὁ ἐργαζόμενος κόσμος, οἱ ἐργάται καὶ οἱ ἀγρόται πληρώνουν τὸ ψωμί. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπῆλθε τὸ ἀποτέλεσμα νὰ συγκρατήσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου εἰς τὰς 7.000 δραχμάς, νὰ ἀποφύγωμεν μίαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ Ἕλληνος καταναλωτοῦ, ὁ ὁποῖος καταναλίσκει 10 δράμια λάδι ἡμερησίως, νὰ ἀποφύγωμεν τὴν ἐπιβάρυνσίν του μὲ τὴν ἀντίστοιχον ἀξίαν τῶν 10 δραμίων, δηλαδὴ 75 δρχ. καὶ ἐκ παραλλήλου νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὸ ψωμὶ τοῦ ἐργαζομένου Ἕλληνος μὲ 1500 δραχμὰς ἡμερησίως, διότι ὁ ἐργαζόμενος Ἕλλην καταναλίσκει μίαν ὀκᾶν ψωμὶ τὴν ἡμέραν. Αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα ἐπῆλθεν ἀπὸ τὴν εὐφυᾶ αὐτὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἠσκήθη ἐκ μέρους τῶν ἑκάστοτε κυβερνήσεων πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ συγκρατήσῃ τὸν τιμάριθμον. Ἔκαμε δηλαδὴ μίαν οἰκονομίαν 75 δραχμῶν καὶ ἐδημιούργησε μίαν ἐπιβάρυνσιν 150 δρχ. Ἀλλὰ τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐξαγωγῆς στηρίζεται ἐπὶ μιᾶς ἀπόψεως, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἠθικὴν βάσιν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σκεπτώμεθα καὶ νὰ ἐπιδιώκωμεν τὴν συγκράτησιν τοῦ τιμαρίθμου μιᾶς χώρας διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἀσκήσεως τῶν δικαιωμάτων εἰς μίαν καὶ μόνην τάξιν καὶ διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως εἰς τὴν τάξιν αὐτὴν νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὸ προϊόν, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀποζῇ. Τὰ βάρη εἰς μίαν τοιαύτην περίπτωσιν ἐπισιτιστικῆς καὶ γενικῆς πολιτικῆς δὲν πρέπει νὰ τὰ φέρῃ μία τάξις, ἀλλ’ ὅλαι αἱ τάξεις καὶ ἡ κυβέρνησις καὶ οἱ πολιτικοὶ ἔχουν ὑποχρέωσιν καὶ καθῆκον νὰ ἐπιβάλουν τὰ βάρη αὐτὰ ἐφ’ ὅλων τῶν τάξεων καὶ ὄχι εἰς μίαν τάξιν διὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν γενικωτέρους σκοπούς. Δι’ αὐτὸ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπωφελοῦμαι διὰ νὰ ἐκφράσω τὴν διαμαρτυρίαν τοῦ παραγωγικοῦ κόσμου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν καὶ τοὺς πολιτικοὺς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐφήρμοσαν τοιαύτην πολιτικήν, διότι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος καὶ ὅλως ἰδιαιτέρως οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι γνωστὸν πόσα ὑπέστησαν ἐκ μέρους τῶν κατακτητῶν κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς, εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ ἔλαιον τοὺς τὸ ἥρπαζον καθημερινῶς χωρὶς νὰ λαμβάνουν τίποτε, οἱ παραγωγοὶ αὐτοὶ διαμαρτύρονται σήμερον διότι δὲν ἀνέχονται νὰ εἶναι ἀενάως τὸ ἐξιλαστήριον θῦμα τῶν προθέσεων καὶ τῆς πολιτικῆς τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Τέλος αὐτά, ὅπως εἶπον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ἀνήκουν εἰς τὸ παρελθόν. Σήμερον ἀπαντῶμεν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος ἔχει βαρύνουσαν γνώμην ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς διαχειρίσεως τοῦ ἐλαίου, καὶ ἐπιλαμβάνομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ τονίσω εἰς αὐτόν, καὶ ὡς τεχνικὸς μάλιστα, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 5.200 δρχ., ἡ ὁποία καθωρίσθη καὶ ἀπεκλήθη κατωτάτη τιμὴ ἀσφαλείας καὶ ὑφ’ οὓς ὅρους σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις νὰ τὴν ἐφαρμόσῃ, ὄχι μόνον δὲν εἶναι ἐπαρκὴς καὶ συμφέρουσα, ἀλλὰ παύει νὰ εἶναι καὶ κατωτάτη καὶ παύει νὰ εἶναι καὶ τιμὴ ἀσφαλείας, διότι ὅταν λέγωμεν, κύριε ὑπουργέ, τιμὴ ἀσφαλείας ἐννοῦμεν ὅτι τὸ Κράτος προσφέρεται, εἴτε ἐμμέσως εἴτε ἀμέσως, ἐὰν ὁ παραγωγὸς δὲν δύναται νὰ τοποθετήσῃ τὸ προϊόν του εἰς καλυτέρας τιμάς, προσφέρεται καὶ τὸ ἐξαγοράζει εἰς αὐτὴν τὴν ἐλαχίστην τιμήν, εἶναι δηλαδὴ μία δικλεὶς ἀσφαλείας τὸ μέτρον αὐτό. Ἐὰν δηλαδὴ δὲν ἠμπορῇ νὰ τὸ διαθέσῃ ὁ παραγωγός, νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ κράτος, τὸ ὁποῖον, εἴτε ἀπ’ εὐθείας, εἴτε δι’ ἄλλων ὀργανώσεων, προσφέρεται νὰ τὸ ἐξαγοράσῃ μὲ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας καὶ αὐτὴ ἡ τιμὴ ἀσφαλείας πρέπει νὰ εἶναι κατωτάτη καὶ ὄχι νὰ λέγωμεν εἰς τοὺς ἐμπόρους καὶ τοὺς ἐξαγωγεῖς ὅτι θὰ ὑπολογίζομεν ὡς τιμὴν κόστους τοῦ ἐλαίου μάξιμουμ 5.200 δρχ., διότι ἐκτὸς τῆς δηλώσεως τὴν ὁποίαν ἐκάματε πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ὅτι δύνανται οἱ ἔμποροι νὰ ἀγοράζουν καὶ εἰς μεγαλυτέρας τιμάς, καθ’ ὅσον γνωρίζω καὶ ἀπὸ τὰς ἀποφάσεις τὰς ὁποίας ἐδιάβασα εἰς τὸν τύπον, ἐσχημάτισα τὴν ἀντίληψιν ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ ἀσφαλείας δὲν εἶναι κατωτάτη, ἀλλὰ ἀνωτάτη καὶ ὅτι οὐδεὶς ἔμπορος θὰ ἐσκέπτετο νὰ ἀγοράσῃ εἰς ἀνωτέραν τιμὴν ὅταν γνωρίζῃ ὅτι, προσερχόμενος εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν, θὰ τοῦ ὑπολογίσουν τὴν εἰσφοράν, τὴν ὁποίαν θὰ πρέπει νὰ καταβάλῃ, μὲ τιμὴν ἐλαίου 5.200 δρχ. Ἑπομένως οὐδεὶς ἔμπορος θὰ ἀγοράσῃ ἄνω τῶν 5.200 δρχ. Ἄρα αὐτὴ ἡ τιμὴ εἶναι ἀνωτάτη μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ἴσως εἶναι κατωτάτη τιμὴ ποὺ λέγετε σεῖς, διότι σεῖς ἐννοεῖτε τὴν τιμὴν ἀναλόγως τῶν ποιοτήτων μεταξὺ 5.200 καὶ 5.800 δρχ. Λοιπόν, ὡς τεχνικὸς δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 5.200 δρχ., τὴν ὁποίαν ὡρίσατε, δὲν καλύπτει οὔτε κἂν τὰ καλλιεργητικὰ ἔξοδα συμπεριλαμβανομένων βεβαίως καὶ τῶν φυλακτικῶν. Ὅπως δὲ καὶ πρὸ ἡμερῶν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ εἰδικοῦ νομοθετήματος εἶπον, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀπεκόμισα στοιχεῖα ἐπίσημα, ἐκ τῶν ὁποίων ἐξάγεται ὅτι τὸ κόστος τοῦ ἐλαίου ἀνέρχεται εἰς 6.300 δρχ. Ὅταν λέγωμεν ὅτι θὰ ἐξασφαλίσωμεν εἰς τὸν παραγωγὸν μίαν τιμὴν ἀσφαλείας πρέπει ἡ τιμὴ αὐτὴ νὰ περιλαμβάνῃ τὸ δίκαιον τίμημα. Τὸ τίμημα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ περιελάμβανε δηλαδὴ τὸ κόστος καὶ ἐπὶ πλέον τοῦ κόστους ἕνα ἐλάχιστον ὅριον συντηρήσεως τοῦ παραγωγοῦ. Αὐτὸ εἶναι καθ’ ἡμᾶς ἡ τιμὴ ἀσφαλείας. Ἑπομένως ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τῶν 5.200 παρακαλῶ νὰ ἀναγνωρίσετε ὅτι δὲν εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν ἀλλὰ πρέπει νὰ αὐξηθῇ τοὐλάχιστον εἰς 6.000 καὶ ἡ τιμὴ αὐτὴ νὰ εἶναι πραγματικὴ τιμὴ ἀσφαλείας, δηλαδὴ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ δυνατότης τῆς πωλήσεως ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν εἰς τὴν τιμὴν τῶν 6.000 φέρ’ εἰπεῖν, δραχμῶν, οὕτως ὥστε εἰς πᾶσαν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ χρειασθῇ νὰ πωλήσῃ τὸ προϊόν του νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸ πωλῇ καὶ νὰ ὑπάρχῃ εὐθὺς ἀγοραστής. Ἐὰν ἱκανοποιηθοῦν αὐτοὶ καὶ μόνον οἱ ὅροι, εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν χρειάζεται κανένα ἄλλο μέτρον προκειμένου νὰ προστατεύσωμεν πλέον τὸ προϊόν καὶ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν ἐξαγωγὴν στὸ ἐξωτερικὸν διότι οὔτε κἂν μοῦ φαίνεται ὅτι χρειάζεται ἡ διατήρησις πλέον τῶν ἐξωτερικῶν τιμῶν. Τὰ 900 καὶ 1000 κατὰ τόννον τὰ ὁποῖα κανονίζονται σήμερον, μοῦ φαίνεται ὅτι ἔχουν σκοπὸν νὰ περιορίσουν τὴν τάσιν τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ ἐλαίου εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Ἐὰν ὅμως ὁ ἐξαγωγεὺς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀγοράσῃ εἰς μίαν τιμὴν ὑποχρεωτικῶς θὰ ὁρίσῃ καὶ τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν θὰ προσφέρῃ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μίαν τιμὴν ἀνάλογον ἡ ὁποία θὰ εἶναι ὑπερτέρα τῶν 6.000 δραχμῶν τῆς τιμῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ σὺν τοῖς ἐξόδοις καὶ τῷ κέρδει. Ἑπομένως δὲν χρειάζεται καμμία ἄλλη διατίμησις πλὴν τῆς κατωτέρας αὐτῆς παγίας τιμῆς. Πέραν τούτου, ἐπιβάλλεται νὰ ἀφεθῇ πλήρης ἐλευθερία καὶ εἰς τοὺς ἐξαγωγεῖς καὶ εἰς τὰς Συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις, καὶ νὰ δοθῇ καὶ χρηματοδότησις ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ εἰς τοὺς μὲν καὶ εἰς τοὺς δὲ ὥστε νὰ γίνῃ ἐξαγωγή. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, καὶ γενικῶς τὴν Κυβέρνησιν νὰ δώσῃ ὅλως ἰδιαιτέραν προσοχὴν εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ μόνον Ἑλληνικὸν προϊόν τὸ ὁποῖον ἐξακολουθεῖ ἀκόμη καὶ σήμερον νὰ εἶναι ἐνεργητικὸν ἐν ᾧ ὡς γνωστὸν ὅλα μας τὰ προϊόντα, τὰ κύρια προϊόντα μας, καπνός, σταφίς, εἶναι παθητικὰ καὶ πρέπει νὰ προσέξωμεν ἰδιαιτέρως τὸ μοναδικόν μας ἐνεργητικὸν προϊόν πρὸς χάριν τῆς Ἐθνικῆς μας οἰκονομίας καὶ πρὸς χάριν τοῦ τόπου μας. (Χειροκροτήματα).

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§178Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Δὲν μὲ ἔφερεν εἰς τὸ βῆμα, κύριοι συνάδελφοι, ἡ διάθεσις τοῦ ἐλέγχου, μὲ ἔφερεν, κύριοι, ἡ σκέψις ὅτι ἔπρεπε καὶ πρέπει εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην νὰ λεχθῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐλαιοεσοδείας ἐλέχθη καὶ ἐνώπιον τῶν ἁρμοδίων ἀπὸ τὴν σκέψιν τὴν ἁγνὴν τῶν παραγωγῶν. Λέγω ἁγνὴν διότι ἦτο ἀπηλλαγμένοι ἀπὸ τὰς οἰκονομικὰς δοξασίας καὶ τοὺς οἰκονομικοὺς λογαρίθμους τοὺς ὁποίους οἱ μεταπολεμικοὶ Ἕλληνες, δυστυχῶς ἔχομεν καὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ μὴ ἀφιστάμεθα. Ἡ μέχρι σήμερον διαχείρισις τῶν προϊόντων τῶν παραγωγῶν μας παρουσιάζει ἓν παράπονον, παράπονον τὸ ὁποῖον ὅταν τις τὸ μελετήσῃ τὸ εὑρίσκει πάντοτε δικαιολογημένον καὶ τὸ χαρακτηρίζει μάλιστα ὅτι εἶναι ἐθνικὸν ἀτύχημα, διότι αἱ μέχρι σήμερον τουλάχιστον προσπάθειαι τῶν Κυβερνήσεων εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν γεωργικῶν προϊόντων ἀφῆκαν πάντοτε, τὸ παράπονον εἰς τοὺς παραγωγοὺς ὅτι δὲν ἀπολαμβάνουν καὶ αὐτοὶ τῶν ἰδίων σκέψεων καὶ συλλογισμῶν τῶν ὁποίων ἀπολαμβάνουν ἄλλαι τάξεις. Καὶ παραμένει ἡ τάξις τῶν ἀγροτῶν μὲ τὸ παράπονον πράγματι ὅτι ὁσάκις ἐλήφθησαν ἢ ὁσάκις ἀνεπετάθησαν αἱ πτέρυγες αἱ Κυβερνητικαὶ αἱ προστάτιδες, πάντοτε αὐτοὶ ἠδικήθησαν. Αὐτὸ τὸ αἴσθημα ἀτυχῶς ἐδοκίμασαν καὶ δοκιμάζουν οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, εἰς βαθμὸν μάλιστα μεγαλύτερον. Θὰ ἀντιπαρέλθω ἀμέσως τὸ παράπονον τῶν σουλτανινοπαραγωγῶν καὶ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν τὸ ὁποῖον ἤρχισεν ἀπὸ τετραμήνου καὶ συνεχίζεται ἀκόμη. Σημειῶ ὅμως ἕτερον παράπονον, τὸ ὁποῖον μάλιστα διὰ τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν ἀποτελεῖ ἡφαίστειον, τὸ παράπονον κατὰ τῆς πλήρους ἀνυπαρξίας οἰνικῆς πολιτικῆς. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι εἰς τὴν περιφέρειάν μου ὑπάρχουν πρὸς διάθεσιν 15.000.000 ὀκάδες κρασί, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει καμμία τιμή, καὶ ἐνδεὴς ὁ πτωχὸς παραγωγὸς περιέρχεται τὰς ὁδοὺς καὶ τὰς ρύμας τῆς πόλεως διὰ νὰ προσφέρῃ αὐτὸ τὸ προϊὸν τὸ ὁποῖον τοῦ κοστίζει τόσον πολὺ καὶ δὲν εὑρίσκει καμμίαν εἰς τὰς προσφοράς του ἀπάντησιν. Ἀντιλαμβάνεσθε δὲ ποῖον εἶναι τὸ αἴσθημα τὸ ὁποῖον ἀποκομίζει; Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν τὸ παράπονον τῶν παραγωγῶν ἔχει μίαν δικαιολογίαν καὶ τοῦ τὴν δίδει κυρίως τὸ ὅτι αἱ σκέψεις καὶ οἱ συλλογισμοὶ ὅλων μας, βγαλμένοι ἀπὸ μέσα ἀπὸ τοὺς οἰκονομικούς, ὅπως εἶπον λογαρίθμους, δὲν ἀνταποκρίνονται μέσα στὸ βαθύτερο νόημα τοῦ παραγωγοῦ. Ποῖος ἔχει τὴν εὐθύνην δὲν εἶναι ὥρα αὐτὴ διὰ νὰ τὸ συζητήσωμεν. Πάντως γίνεται μία διαπίστωσις καὶ εἰς τὴν διαπίστωσιν αὐτὴν θὰ φθάσω ἀμέσως. Ἡ ἐφετεινὴ ἐσοδεία, κ. συνάδελφοι, εἶχε τὸ ἐξαιρετικὸν προνόμιον νὰ τὴν εὐλογήσῃ ἡ θεία πρόνοια πλουσιοπαρόχως ἀλλὰ καὶ νὰ τὴν περιβάλῃ ὁ παραγωγὸς μὲ τὸ ὅραμα ὅτι: Νά! Ἦλθεν ἐπὶ τέλους ἡ ὥρα, τῶν οὐρανίων ἐλπίδων τῶν οἰκονομικῶν του ἐπανορθώσεων. Ἤλπιζεν ὅτι ἀπὸ τὸ εἰσόδημά του αὐτὸ θὰ ἠγόραζε τὰ ροῦχα τοῦ παιδιοῦ του, θὰ ἠγόραζε τὰ παπούτσια τὰ δικά του, θὰ ἠγόραζε τὴν μεϊντάνα, καὶ ἐδοκίμασε μεγάλην συγκίνησιν, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐσοδείας, μαζὺ μὲ τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς ἀνθρώπους εὑρισκόμενος εἰς ὅρος τῶν ἐλαιῶν, μοῦ ἔλεγον μίαν ὡραίαν συγκινητικὴν φράσιν. «Κατερχόμεθα ἀπὸ τὸν .... (δὲν ἠκούσθη) .... τὸν Ψηλορίτην. Ἀφήκαμεν εἰς τὴν .... (δὲν ἠκούσθη) .... τῆς ἐλαίας τὰ τιμημένα ὅπλα μας καὶ ἐκόψαμεν τὸν κλάδον τῆς ἐλαίας, τὸν κλάδον τῆς εἰρήνης διὰ νὰ τὸν περιφέρωμεν ἀγερόχως εἰς τὴν πόλιν καὶ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τοὺς ἀγρούς μας μὲ τὸ δόγμα τὸ ὁποῖον ἐστέλετο ἐκεῖ ἀπὸ ἐδῶ, ἀλλὰ καὶ μὲ τὰς συμβουλὰς τὰς ὁποίας ἔδιδον καὶ ἐκεῖνοι ἐδῶ: Νὰ σκάψουν, νὰ ἐπανορθώσουν, καὶ νὰ ἐπαναφέρουν!». Καὶ σᾶς δίδω μίαν διαβεβαίωσιν πὼς εἰς τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν ἐγκαταλελειμένοι καὶ πτωχοί, παραβλέποντες ἄλλας ἀνάγκας καὶ μάλιστα ἀνάγκας οὐσιαστικὰς διὰ τὰς ὁποίας ἄλλαι τάξεις θὰ ἔδιδον μεγαλυτέραν σημασίαν, ἐφρόντισαν νὰ ἀναγείρουν μέσα εἰς τὰ ἐρείπια τὰ μνήματα, εἰς τὰ ὁποῖα ἔβαλαν τὰς οἰκογενείας των. Ἕνα μικρὸ κοτέτσι ἀποτελεῖ τὸ ἀνάκτορον τοῦ γενναίου ἐκείνου ποὺ κατέβηκε ἀπὸ τὸν Ψηλορίτην. Αὐτὸ τὸ ὅραμα τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησεν ἡ ὡραία καὶ ἡ πλήρης αἰσιοδοξία ὅτι πραγματοποιοῦνται αἱ ἐλλείψεις ὅλαι καὶ ἔβλεπες πρὸ παντὸς εἰς τὴν σκιὰν αὐτοῦ τοῦ δράματος ὅλους εὐχαριστημένους, καὶ ὁ πτωχὸς θὰ ἔτρωγεν καὶ ὁ πλούσιος θὰ ἱκανοποιεῖτο καὶ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς θὰ ἐνισχύετο. Ἔβλεπεν εἰς τὸ βάθος πραγματοποιουμένην καὶ τὴν καλὴν δοξασίαν, τὰ «μπόν», τὰς ἐναλλαγάς, τὰς συμβάσεις, ἀλλὰ ἐκεῖ ἔβλεπε δικαιοσύνην, ἢ ἠξίου δικαιοσύνην. Ἀντ’ αὐτῶν ὅμως τὶ συνέβη, ἤμουν καὶ χθὲς ἐκεῖ καὶ μαζὶ μὲ αὐτοὺς κλαίγαμε τὸ κατάντημα τῆς αἰσιοδοξίας αὐτῆς. Πέρνει μίαν ὀκᾶν ἐλαίου τὴν μεταφέρει εἰς τὸν μπακάλην διὰ νὰ ἀγοράσῃ τὸ ἐθνικόν του φαγητὸ τὴν φασολάδα καὶ δὲν τὴν ἀγοράζει, πέρνει μίαν ὀκᾶ λάδι διὰ νὰ ἀγοράσῃ πρόκες διὰ νὰ ἀνεβῇ στὸν Ψηλορίτην καὶ δὲν τὶς ἀγοράζει. Ἐὰν ὑπάρχουν εὐθῦναι δὲν εἶναι ὥρα τώρα, ἀλλὰ ὑπάρχει μία δαπάνη. Ὅσον καὶ ἂν εἶναι σοφὴ ἡ σκέψις τῶν οἰκονομολόγων, ἐν τούτοις εἶχον τὴν τύχην ἐγὼ ὁ ἴδιος νὰ τὴν διατυπώσω εἰς τὸν ἀγαπητόν μας παραγωγόν. Λέγουν οἱ πτωχοὶ παραγωγοί, διακανονίσατέ μας ἡμᾶς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς εἰς δύο τάξεις, εἰς τὴν μεγάλην, ἡ ὁποία ἂς μὴν ἀποτελεῖ τὴν πρώτην φροντίδα, δι’ ἐκείνους τὸ προϊὸν εἶναι κάτι τί, δι’ ἡμᾶς ὅμως εἶναι τὸ αἷμα μας. Συνεπῶς ἀφήσατε τὸ λάδι ἐλεύθερον. Ὅταν εἰς τὴν Ἀμερικὴν τὸ λάδι εἶχε τιμὰς πραγματικὰς τὸ κρατούσαμε, ἀφήσατέ το νὰ ὁδηγηθῇ ἐκεῖ. Ἐγὼ ὁ ἴδιος, κ. ὑπουργέ, ὁ ὁποῖος εἶμαι ὁ ὀρθόδοξος συντελεστὴς εἶπον, ἂς ἀφήσωμεν τὰς δοξασίας τοὐλάχιστον δι’ ἐφέτος διὰ νὰ προλάβωμεν τὰς καλὰς τιμάς. Εἶπον βεβαίως οἱ πτωχοὶ παραγωγοί, διατὶ καὶ ἡμεῖς νὰ μὴ προσαρμόσωμεν τὰς τιμὰς ἀφοῦ ὅλα τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα θὰ ἀγοράσωμεν εἶναι βεβαρυμένα; Ἐὰν μοῦ ἐδίδετο μία τιμὴ 7–8 χιλ. δραχ. θὰ ἦτο ἔγκλημα αὐτό; Καὶ συνεχίζει εἰς τὰς σκέψεις του αὐτὰς ὁ παραγωγός. Διὰ τὸν μεγάλον παραγωγὸν τοῦ ὁποίου ἕνα μεγάλο μέρος ἀποτελεῖ ἀπόθεμα, ἀποτελεῖ πλεῖστον κέρδος, καὶ εἶναι ἡ ἐποχὴ ἡ ὁποία δὲν ἐπιτρέπει νὰ πλουτίζουν, δι’ αὐτὸ ἐπιβάλλεται φορολογία, φορολογία μάλιστα σκληρά. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι παράγουν τὸ λάδι νὰ μὴν δύνανται νὰ ἀγοράσουν τίποτα. Ποῖος ἐκ τῶν μεγάλων παραγωγῶν θὰ δυσηρεστῆτο, διότι θὰ ἔβλεπεν τὰς τιμὰς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν πολὺ ἱκανοποιητικάς; Ἀλλὰ θὰ πρέπει καὶ αὐτοὶ μέσα εἰς τὸν σάλον τῆς ἐθνικῆς θυσίας νὰ δώσουν κάτι διὰ τὸ ἐθνικὸν σύνολον. Εἶμαι βέβαιος ὅτι τὰς σκέψεις τὰς ὁποίας διατυπώνει ὁ παραγωγὸς εἶναι ὀρθαί. Ἐὰν ἔλθητε, κ. ὑπουργέ, εἰς τὸ ἐργοστάσιον τοῦ χωριοῦ μου εἰς τὸ ἐλαιοτριβεῖον θὰ ἰδῆτε ὅτι δίπλα εἰς τὸ ἐργοστάσιον εἶναι τὸ μπουκάλι τῆς χήρας, εἶναι τὸ μπουκάλι τοῦ ἀναπήρου, εἶναι τὸ μπουκάλι τοῦ ἐπαίτου, καὶ πληρώνονται ὅλα μὲ χαρὰν καὶ εὐχαρίστησιν. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐκεῖ κάνουν ἐξ ἐθίμου, κάμετέ το σεῖς ἐξ ἀνάγκης. Αὐτὴ ἦτο, κ. συνάδελφοι, ἡ ἁπλῆ ἐπιθυμία τῶν παραγωγῶν τὴν ὁποίαν ἐγὼ διετύπωσα εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐσοδείας, ἀλλὰ δὲν εἶχα τὴν τύχην ὅμως, διότι ἴσως συζητοῦν τὰ ἄλλα ζητήματα τὰ ὁποῖα κατὰ σύμπτωσιν διαχειρίζονται, νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Τὸ τμῆμα τὸ ὁποῖον ἀφοροῦσε τὴν φορολογίαν ἠκούσθη μετὰ σχετικῆς εὐχαριστήσεως, ἀλλὰ εἰς τὸ ἕτερον θέμα τῆς νέας οἰκονομικῆς πολιτικῆς ἡ ὁποία μᾶς ἔχει φέρει εἰς αὐτὸ τὸ κατάντημα, δὲν θὰ προχωρήσω διότι δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω. Θὰ προτείνω μόνον τί σκέπτομαι ἐγὼ ὁ μακράν, ὁ εὑρισκόμενος εἰς τὰ πρῶτα βήματα τῆς σημερινῆς οἰκονομίας. Ἤκουσα ὅτι 3 εἶναι κυρίως οἱ συντελεσταὶ τοῦ οἰκονομικοῦ μας συνόλου. Ἡ λίρα, τὸ λάδι, τὸ σιτάρι. Διὰ μὲν τὴν λίρα δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι ἡ ὁδὸς Σοφοκλέους τὴν ὀνόμασεν πλέον τῶν 230.000 δραχ. δηλαδὴ ηὐξήθη ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης κατὰ 70%. Διὰ τὸν σῖτον θὰ εἶσθε βεβαίως πληροφορημένοι ὅτι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης μέχρι σήμερον ηὐξήθη κατὰ 150%. Ἄν δώσωμεν, λοιπόν, καὶ εἰς τὸ λάδι, εἰς τὸν ἕτερον παράγοντα τὴν θέσιν, ἡ ὁποία ἐὰν τοὐλάχιστον ληφθῇ ἀπόφασις νὰ δοθῇ πράγματι θὰ κερδίσῃ ἐκ τῶν ὑστέρων τὸν ψυχολογικὸν παράγοντα. Προτείνω λοιπόν, νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή, συγκέντρωσιν μὲν ἀμέσως διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν καὶ ἀπ’ εὐθείας εἰς τὰ χέρια τῶν παραγωγῶν, διατὶ αὐτό; Διὰ νὰ μὴ προκύψῃ πάλιν ἡ δυσχέρεια καὶ ἡ ἀνάγκη περὶ τοῦ ποῦ θὰ ἐξεύρωμεν τὸν ὀργανισμὸν πρὸ παντὸς τὰς ἀποθήκας διὰ νὰ πραγματοποιήσωμεν τὴν συγκέντρωσιν. Ἔχομεν συνεταιρισμοὺς οἱ ὁποῖοι ἔχουν πράγματι ἐξελιχθῆ εἰς ἕνα ὕψος μὲ τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίζουν τὰς περιστάσεις. Κάνουν ἐμπόριον σουλτανίνας ἐπιτυχές, δὲν ἠξεύρω δι’ ἄλλους συνεταιρισμοὺς ἀλλὰ δύναμαι νὰ εἴπω διὰ τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν ὅτι δύνανται εὐκόλως νὰ συγκεντρώσουν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καὶ ὑπ’ εὐθύνην των ὅλην ἐκείνην τὴν ποσότητα, ἡ ὁποία χρειάζεται. Δύναται νὰ συγκεντρώσῃ ἀμέσως εἰς χεῖρας τοῦ πτωχοῦ παραγωγοῦ μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 1000 ὀκάδων, —ποὺ δὲν ὑπάρχει— οἱ περισσότεροι θὰ παραδώσουν 200–300 ὀκάδας, ὄχι περισσότερον διότι δὲν τοὺς ὑπολείπεται αὐτὴν τὴν ὥραν. Νὰ συγκεντρωθῇ τὸ ποσὸν αὐτὸ τὸ ὀλιγώτερον μὲ 8000 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, διότι αἱ 8 χιλ. ἀνταποκρίνονται ἀπολύτως εἰς τὸ ποσὸν ἐὰν λάβητε ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀξίαν τῆς λίρας. Δηλαδὴ ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι διαιρέσωμεν τὴν λίραν εἰς ποσὸν ἀντίστοιχον πρὸς μίαν ὀκᾶ λάδι, αὐτὸ τὸ ποσὸν νὰ τὸ ἀφήσετε διὰ τὸν παραγωγόν. Ὑπερτάτη ἀνάγκη ἐπιβάλλει σήμερον αὐτὸ τὸ ὁποῖον δὲν ἐκάμαμε τότε νὰ τὸ κάμωμε τώρα, ἄλλως θὰ εἰσέλθωμεν εἰς ἕνα σύμπλεγμα ἀπὸ τὸ ὁποῖον δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐξέλθωμεν. Οἱ καιροὶ οὐ μενετοί.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§180Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, οἱ συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι ἠγόρευσαν διηρμήνευσαν τὸν πόνον τοῦ κόσμου τῶν παραγωγῶν καὶ τὴν κρίσιν ἑνὸς προϊόντος τὸ ὁποῖον ἦτο ἄξιον νὰ ἴδῃ ἡμέρας εὐτυχεστέρας. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ προσθέσω πολλά. Ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ κάμω μίαν γενικωτάτην διαπίστωσιν. Συνεζητήθη ἐπερώτησις καὶ τὸ τέλος τῆς ἐπερωτήσεως εἶναι νὰ μεταβάλλεται ἡ Βουλὴ εἰς Σῶμα Ἀκαδημίας ἴσως καὶ ἰδιωτικοῦ συνεδρίου, διὰ νὰ συζητῇ τὸ τί ὤφειλε νὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Βουλὴ δὲν κυβερνᾶ, ἡ Κυβέρνησις κυβερνᾶ, ἡ Βουλὴ ἐλέγχει. Οἱ ἐπερωτήσεις ἂν πρέπει νὰ ἔχουν ἕνα πόρισμα πρέπει νὰ καταλήγουν καὶ εἰς ἔγκρισιν τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἢ εἰς ἀποδοκιμασίαν τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἢ εἰς μομφὴν τοῦ ὑπευθύνου ὑπουργοῦ. Δὲν λύονται τὰ ζητήματα μὲ εὐχὰς καὶ ἱκεσίας. Τὸ ἔλαιον ἦτο ἄξιον νὰ ἴδῃ ἡμέρας εὐτυχεστέρας καὶ δοκιμάζει κρίσιν. Διατί; Κρίσιν δοκιμάζει καὶ ὁ καπνός. Κρίσιν δοκιμάζει καὶ ἡ σταφίς! Διατί; Πιστεύετε ὅτι ἡ τύχη τῶν Ἑλληνικῶν γεωργικῶν προϊόντων εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ εἶναι ἀνίατος ἀντικειμενικῶς, καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ ἀπελπισθῶμεν διὰ τὴν βελτίωσιν καὶ τὴν ἄνοδον τοῦ κόσμου τοῦ ἀγροτικοῦ ἢ πιστεύετε ὅτι ἡ δυστυχία αὐτὴ ὀφείλεται εἰς αἴτια ὑποκειμενικὰ τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ καταπολεμηθοῦν καὶ τότε πρέπει ἂν θέλετε, ὅπως λέγεται, νὰ βάλετε τὸν δάκτιλον εἰς τὴν πληγὴν καὶ νὰ τὴν θεραπεύσετε; Τὸ σιτάρι δὲν ἐξάγεται καὶ ὅμως πάσχει ἡ σιτοπαραγωγή. Διατί; Ἐδόθη μία τιμὴ ἀσφαλείας, μία τιμὴ συγκεντρώσεως διὰ τὸ σιτάρι τοῦ 1946 διὰ νόμου. Καὶ ἐλέχθη εἰς τὸν νόμον: «Κύριοι ἀγρόται μὴν κρατᾶτε τὸ σιτάρι νὰ τὸ πωλήσετε κατὰ Σεπτέμβριον, Ὀκτώβριον, ὁπότε ἐπέρχεται ἄνοδος τῆς τιμῆς, ἐγὼ τὸ κράτος διὰ νόμου σᾶς ὑπόσχομαι νὰ κάμω τὴν ἀναπροσαρμογήν». Καὶ ὁ θαυμάσιος χωρικὸς ἐπίστευσε καὶ εἶπε: «Πᾶρε το». Καὶ ἐπεράσαμε ἀπὸ τὸν Ἰούλιον 1946 καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸν Φεβρουάριον 1948 καὶ αἱ δραχμαὶ εἰς τὰς ὁποίας ἐτιμολογήθη δὲν ἐδόθησαν ἀκόμη καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὡς Πιλάτος νίπτει τὰς χεῖρας του καὶ λέγει: «Δὲν πταίω, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ δὲν ἐνέκρινε». Τὸ βαμβάκι ἔχει κρίσιν. Εἰσήχθη βάμβαξ ἐλευθέρως ἀπὸ τὸν Ἰούνιον 1946 ἕως τὰς 20 Ὀκτωβρίου 1946 τόσος, ὅσος, χωρὶς νὰ ὑπολογισθῇ ἡ παραγωγὴ 1947, θὰ ἐπαρκέσῃ διὰ τὰ ἀνάγκας τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας μέχρις Ἰουνίου 1948. Ἂς μάθῃ ἡ Βουλὴ καὶ κἄτι ἄλλο. Κἄποτε εἶχε νὰ διαθέσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ 2.800 τόννους ἔρια καὶ εἶπον οἱ βιομήχανοι τῶν δύο πόλεων: Ἔχομεν τόσην ἐπάρκειαν ποὺ δὲν μᾶς χρειάζονται», καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ δὲν ἐγνώριζε τί νὰ τὰ κάμῃ.

§181Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. 4.800 τόννους ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 1000 κατεστράφησαν.

§182Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Παρουσιάσθη ὁ ἀγροτικὸς κόσμος διὰ τῆς ΚΥΔΕΠ καὶ εἶπεν: «Τὰ παίρνω ὅλα καὶ πληρώνω τὰ μισὰ ἐντὸς 60 ἡμερῶν καὶ τὰ ἄλλα μισὰ ἐντὸς 90 ἡμερῶν». Δηλαδὴ ἐντὸς 3 μηνῶν θὰ ἐρευστοποιεῖτο ὅλη ἡ ἀξία τῶν 2.800 τόννων ἐρίων. Ἐχάλασε ὁ κόσμος. Πῶς θὰ τὰ πάρουν οἱ γεωργοὶ αὐτὰ εἶναι διὰ τοὺς βιομηχάνους. Μὰ δὲν τὰ θέλετε. Ὄχι τὰ θέλουμε. Μετὰ μεγάλας συζητήσεις ἐδέησε νὰ πάρουν οἱ ἀγρόται 1000 τόννους καὶ τοὺς ἐπλήρωσαν ἐντὸς 60 ἡμερῶν. Τὸ ὑπόλοιπον ἐδόθη εἰς τὴν μεγάλην βιομηχανίαν μὲ πίστωσιν διὰ νὰ πληρωθῇ μὲ 4% τὸν Δεκέμβριον 1947. Κύριοι, ἡ Βουλὴ εἶναι Σῶμα πολιτικόν. Δύνασθε νὰ στηρίζετε τὰς Κυβερνήσεις, ὀφείλετε ὅμως καὶ νὰ τὰς καθοδηγῆτε. Δὲν τὰς διευθύνετε ὅμως, ἄλλοι παράγοντες τὰς διευθύνουν. Ἡ συζήτησις ἡ ὁποία ἔγινε μεταξὺ τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος καὶ τοῦ φίλου μου κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μὲ ἀπαλλάσσει τοῦ κόπου νὰ σᾶς φέρω καὶ πάλιν τὸ θέμα εἰς συζήτησιν, ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ κἄτι τι ἄλλο τὸ ὁποῖον εἶναι ἐνδιαφέρον. Ἡ ἀπόφασις ὥριζεν ὅτι ἡ τιμὴ εἶναι 5.900 δρχ. καὶ ὅτι θὰ γίνεται συγκέντρωσις τῶν Γεωργικῶν ὀργανώσεων καὶ χρηματοδότησις τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ μόνον τὰς λεπτομερείας ἀνέθεσεν εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον. Ἡ τιμὴ καὶ συγκέντρωσις ἦτο ἀπόφασις ὁριστική. Ἐν τούτοις ἦλθεν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ λέγει: «Τὰ ἀκυρώνω διότι ἡ τιμὴ εἶναι μεγάλη καὶ ὁ τρόπος τῆς συγκεντρώσεως ἀκατάλληλος». Ἔγινεν ὑπερκυβερνητική. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Βουλήν. Ἐδῶ δύο πράγματα ἔχομεν: Ἢ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὁ ὁποῖος εἰσηγήθη εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὴν λῆψιν τῆς ἀποφάσεως καὶ τὴν τιμὴν ὑπῆρξε πρόχειρος, ἀβασάνιστος, δὲν ἠρεύνησε, δὲν συνεννοήθη καὶ παρέσυρε τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον εἰς μίαν ἀπόφασιν ἡ ὁποία κατέρριψε τὸ κῦρος του καὶ τὸ γόητρόν του καὶ ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀπέναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου καὶ ὤφειλε τοὐλάχιστον νὰ φύγῃ ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἢ ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἐτορπίλλισε μὲ τὴν ἀπόφασίν της τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ νὰ μὴ γίνῃ συγκέντρωσις διὰ τῶν Γεωργικῶν ὀργανώσεων. Ὅ,τι θέλετε πάρετε. Ἐγὼ πιστεύω μᾶλλον τὸ δεύτερον, ὑπάρχει τορπιλλισμὸς διὰ νὰ ἀκούσωμεν καὶ πάλιν τὸν ἦχον ὅτι μὲ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν τὰ πάντα γίνονται εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἔγιναν δύο πόλεμοι, παντοῦ πλέον τὸ ἐμπόριον εἶναι διευθυνόμενον καὶ μόνον εἰς τὴν εὐτυχοῦσαν Ἑλλάδα τὰ πράγματα ἀφήνονται εἰς τὴν ἀπόλυτον ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν. Εἴμεθα σύμφωνοι ὅλοι, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ αὔξησις τῆς παραγωγῆς. Ὅλοι θέλομεν τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ ὅταν ἔρχεται τὸ ζήτημα πῶς θὰ διατεθῇ αὕτη, δὲν ἠμποροῦμε νὰ εἴμεθα σύμφωνοι. Ἐδῶ εἶναι αἱ διαφωνίαι τῶν πολιτικῶν κομμάτων. Θὰ τὴν καρπωθοῦν οἱ πολλοὶ οἱ ὁποῖοι τὴν παράγουν σήμερον, ἢ θὰ τὴν καρπωθοῦν οἱ ὀλίγοι οἱ ὁποῖοι συνεχίζουν νὰ ἐκμεταλλεύωνται τοὺς ἄλλους; Διὰ τοῦτο καταλογίζω εὐθύνην ὅλων τῶν Κυβερνήσεων μεταπολεμικῶς καὶ ὅλων τῶν προελθουσῶν ἐκ τῶν ἐκλογῶν, καὶ περισσότερον αἱ ἐκ τῆς πλειοψηφίας, τοιαῦται αἱ ὁποῖαι ἤσκησαν τὴν πολιτικὴν τῶν παραγωγικῶν ὑπουργῶν, καὶ ὁ φίλος μου κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ποὺ μοῦ εἶναι συμπαθέστατος ἂς μὴν ἀναλάβῃ εἰς τοὺς ὤμους του, ξένας εὐθύνας, καὶ ξένα ἁμαρτήματα. Κύριοι, ὀφείλω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν φίλον μου κ. ὑπουργὸν, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως συγκρίσεως τιμῶν μὲ τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου εἶναι μικρά, διότι προπολεμικῶς μὲ μίαν λίραν ἀγοράζατε 25 ὀκάδας λάδι καὶ σήμερον μὲ μίαν λίραν ἀγοράζετε 45 ὀκάδας λάδι, θὰ ἤθελον, κ. ὑπουργέ, ἡ σύγκρισις νὰ μὴν γίνεται μόνον πρὸς τὸ λάδι ἀλλὰ πρὸς ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα μὲ τὰ βιομηχανικὰ τοιαῦτα, τότε δὲ θὰ ἴδητε τὴν τεραστίαν ἀδικίαν τῶν παραγωγῶν. Κύριοι, καταλήγω εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐξυψώσωμεν τὸ συμφέρον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὀφείλομεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Κατὰ τοῦτο αἱ εὐθῦναι τῶν Κυβερνήσεων εἶναι μεγάλαι. Διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι ὅσον αὐξάνει τὸ αἴσθημα μεταξὺ τῆς παραγωγικῆς μάζης τῆς ὑπαίθρου καὶ τοῦ κράτους, τόσον χειροτερεύει ἡ κατάστασις. Κάθε αὔξησις τοῦ αἰσθήματος εἶναι καὶ μεγάλο δυστύχημα, πιστεύω λοιπόν, ὅτι ἡ τύχη τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων ἐὰν εἶναι δυσμενὴς τοῦτο εἶναι ἀποτέλεσμα ὄχι μόνον συνθηκῶν ἀντιξόων ἀλλὰ καὶ εὐθύνην Κυβερνητικῆς πολιτικῆς καὶ ὄχι μόνον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ νῦν ἀλλὰ καὶ τοῦ προκατόχου καὶ πιστεύω ὅτι ἐὰν ἀσκηθῇ πολιτικὴ ἀποβλέπουσα εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν μαζῶν καὶ τῶν ἐργαζομένων τῆς ὑπαίθρου, καὶ ἡ τύχη τῶν προϊόντων τῆς ὑπαίθρου θὰ εἶναι καλυτέρα. (Χειροκροτήματα).

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλᾶκος ἔχει τὸν λόγον.

§184Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὡρισμένας μόνον διαπιστώσεις θὰ κάνω καθ’ ὅσον ἡ συζήτησις ὑπῆρξεν ἐκτεταμένη ὥστε τὸ θέμα ἐξηντλήθη. Ἔχω ὡρισμένας ἀντιλήψεις τὰς ὁποίας καὶ θὰ ἐκθέσω. Ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτόν, εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἰς τὸ κράτος τῶν ἐμπόρων, ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία, εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἐμεγαλούργησε καὶ ἐθαυματούργησε πάντοτε. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν καὶ τὸ ὅτι δὲν ἐπετεύχθη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος καὶ κατὰ τὸ παρὸν ἐξαγωγὴ ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καθ’ ὅσον ὑπῆρχον αἱ προϋποθέσεις τῆς τοιαύτης ἐξαγωγῆς ἀφ’ ἑνός, καὶ ἀφ’ ἑτέρου αἱ προϋποθέσεις αὐτῆς ἦσαν ἱκανοποιητικαί, ὀφείλεται κατὰ τὴν γνώμην μου εἰς τὸ ὅτι δὲν ἐξήχθη πάλιν, ἐπαναλαμβάνω, ἔλαιον. Ὀφείλεται κατὰ τὴν γνώμην μου εἰς τὸ ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ προηγουμένη καὶ σημερινή, παρεγνώρισαν τὸν παράγοντα αὐτὸν καὶ ἀνεχώρησαν ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν αὐτὴν ὅπως ἄλλωστε ἐδήλωσεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι τάχα ἐὰν ἐπετρέπετο ἡ ἐξαγωγὴ θὰ ὠφελοῦντα οἱ ἔμποροι οἱ ὁποῖοι εἶχον μεγάλας ποσότητας, εἰς τὴν διάθεσίν των, καὶ συνεπῶς θὰ ἀπεκόμιζον ἕνα ὑπερβολικὸν κέρδος. Ἄς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι νομίζω εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, δὲν εἴμεθα εἰς τὴν ἀληθῆ βάσιν τοῦ θέματος. Τὸ ἐμπόριον τοῦ ἐλαίου εἶναι ἕνα ἐμπόριον τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν εὐχέρειαν τὴν ὁποίαν ἔχουν ὅλα τὰ ἄλλα εἴδη καὶ εἶναι γνωστὸν εἰς ἐκείνους κυρίως ποὺ κατοικοῦν εἰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ δυνατότης ἐναποθηκεύσεως μεγάλων ποσοτήτων ἐλαίου, προφανῶς λόγῳ τῆς διαμορφώσεως τῆς οἰκονομίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀπὸ τῆς ἀπόψεως, ὅτι δὲν ὑπάρχουν τὰ κατάλληλα μέσα ἐναποθηκεύσεως μεγάλων ποσοτήτων. Εἶναι ἐπίσης γνωστὸν εἰς τοὺς προερχομένους ἐκ τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ αὐτοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν γίνεται πάντοτε εἰς μίαν ἐποχὴν ἀλλὰ κατὰ διαφόρους περιόδους καὶ ἀναλόγως πρὸς τὰς ἀνάγκας τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως. Εἶναι ἐπίσης γνωστὸν ὅτι τὸ μάξιμουμ τῆς ἐξαγωγῆς ἡ ὁποία ἐπετεύχθη κατὰ τὸ παρελθόν, προπολεμικῶς, ὀφείλεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὰς προσπαθείας τὰς τεραστίας τὰς ὁποίας κατέβαλεν ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία ἡ ὁποία ἐτοποθέτησεν τὸ λάδι τὸ Ἑλληνικὸν εἰς τὸν κόσμον ὁλόκληρον, ἐνῷ μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης τὸ λάδι τὸ Ἑλληνικὸν ἐπήγαινεν εἰς ὡρισμένας ἐπικρατείας, τὴν Ἰταλίαν καὶ εἰς ἄλλα κράτη ὅπου ὑφίστατο ἐκεῖ βιομηχανοποίησιν. Εἰσήγετο εἰς τὴν Μασσαλίαν τὸ λάδι μέχρι 50, ἐπίσης τὸ λάδι τῆς περιφερείας Μυτιλήνης, τῆς Κερκύρας εἰσήγετο εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἀπὸ Ἕλληνας ἐξαγωγεῖς τυποποιημένον τὸ Ἑλληνικὸν λάδι, καὶ ἔφευγε ἀπὸ τὴν παλαιοτέραν κατάστασιν, ὅπου εἰσήγετο τὸ λάδι εἰς βαρέλια τῶν 150 ὀκάδων, εἴτε εἰς μπόμπες τῶν 500 ὀκάδων, ὅπως ἐγίνετο ἀπὸ τὴν Κρήτην καὶ εἰδικῶς εἰς τὴν περιφέρειαν Λασηθίου. Τὸ τυποποιημένον λάδι οἱ ἐξαγωγεῖς τὸ κατέστησαν περιζήτητον εἰς τὰς ἀγοράς, τὰς ἀγορὰς τὰς ὁποίας ἀπέκτησαν. Δὲν ἐπετύχαμεν, κ. συνάδελφοι, τὴν ἐξαγωγὴν τώρα τοῦ ἐλαίου, διότι ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς συνέπεσεν καὶ ἐγὼ νὰ εὑρεθῶ εἰς μίαν δύο συνεδριάσεις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ ὅταν ἐγένοντο αἱ σχετικαὶ συζητήσεις. Ἀλλὰ ἤκουσα καὶ παρηκολούθησα τὰς συζητήσεις καθ’ ὅν τρόπον ἐγένοντο καὶ ὡδηγήθην εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα. Δὲν ἐπετράπη ἡ ἐξαγωγὴ πέρυσιν ἡ ὁποία θὰ ἐπετύγχανεν ἀσφαλῆ καὶ ἄμεσα ἀποτελέσματα —καὶ τὸ ἀποτέλεσμα αὐτὸ θὰ ἦτο ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν παραγωγῶν— μόνον καὶ μόνον διότι ἐπενέβησαν οἱ συνεταιρισμοί, ἐπενέβη ἡ ΚΥΔΕΠ καὶ συνάδελφοι ὡρισμένων ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, νομίζοντες ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν οἱ συνεταιρισμοὶ καὶ ἡ ΚΥΔΕΠ νὰ ἀντικαταστήσουν τὸν ὅλον αὐτὸν μηχανισμόν. Οἱ Συνεταιρισμοί, ὅπως γνωρίζετε, ἡ ΚΥΔΕΠ, ἔχουν Συμβούλιον Διοικητικόν. Εἶναι ὀργανισμός. Διὰ νὰ πάρουν ἀπόφασιν χρειάζεται νὰ κάμουν συζητήσεις, νὰ κάμουν συσκέψεις, νὰ ξανασυζητήσουν, νὰ συμφωνήσουν ὅλοι καὶ νὰ λάβουν τελικῶς μίαν ἀπόφασιν, διὰ νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν μιᾶς πράξεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν συμβαίνει μὲ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἐνεργεῖ ἰδιωτικῶς καὶ δι’ ἴδιον αὐτοῦ λογαριασμόν, ὁ ὁποῖος, μὲ τὰ μέσα τὰ ὁποῖα διαθέτει, τῆς ἐνημερώσεως ἰδίως ἀπὸ τὴν παγκόσμιον ἀγοράν, ἔχει τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀποφασίσῃ ἐκεῖνος τὴν ἐνέργειαν τῆς πράξεως, ὅταν πεισθῇ ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ συμφέρον του. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἀφήνετο ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου νὰ διενεργηθῇ ἀπὸ τοὺς φυσικοὺς ἐκείνους διαχειριστὰς — νὰ τὸ εἴπωμεν ἔτσι— τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, ἀσφαλῶς θὰ εἴχομεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἐξαγωγὴν τοὐλάχιστον 10 χιλ. τόννων ἐλαίου μὲ τὴν τιμὴν τῶν δύο χιλιάδων δολλαρίων κατὰ τόννον καὶ ὡς συνέπειαν, τὴν ἱκανοποίησιν τῆς παραγωγῆς τὴν μεγαλειτέραν.

§185Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Διατὶ δὲν ἔκαμε τὴν ἐξαγωγὴν τῶν 10 χιλ. τόννων;

§186Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Διότι παρενεβλήθητε σεῖς, κύριε Κοθρῆ.

§187Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Μά, δὲν ἀπηγορεύθη εἰς τοὺς ἐξαγωγεῖς νὰ κάμουν τὴν ἐξαγωγήν. Τοὺς ἐπετράπη νὰ ἐξαγάγουν;

§188Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Γνωρίζετε ὑπὸ ποίους ὅρους τοὺς ἐπετράπη, κατὰ συνέπειαν δὲν ἐπετράπη. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἐξαγωγή. Διότι, ἐν τῷ μεταξύ, καὶ αἱ τιμαὶ εἶχον φύγει ἀπὸ τὰς θέσεις των, ἀλλὰ καὶ ἡ ζήτησις ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν εἶχεν ἐλαττωθῆ, εἶχε περιορισθῆ. Κατὰ συνέπειαν δὲν ὑπῆρχε δυνατότης. Ἐνῷ ἐὰν εἶχε τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἐνεργείας καὶ τῆς δράσεως, ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, ἀφ’ ἧς ἐδημιουργήθη ἡ ζήτησις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαδιοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, νὰ εἶστε βέβαιος ὅτι θὰ εἶχεν ἐπιτελέσει αὐτὸν τὸν σκοπὸν καὶ θὰ εἶχεν ἐξαχθῆ τὸ ἔλαιον. Δημιουργεῖται, ἤδη, ἕνα ἄλλο ζήτημα, κυρίως τῆς συγκρατήσεως τῶν τιμῶν διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Βέβαια αὐτὸ εἶναι ἕνα θέμα ἄξιον προσοχῆς καὶ συζητήσεως. Ἀλλὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν, κύριοι, ὁμιλοῦμεν περὶ προστασίας τῆς παραγωγῆς, διὰ τὴν ὁποίαν ὑπερμαχῶ, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος καὶ πιστεύω ὅτι ἡ πρόθεσις ὅλων θὰ πρέπει νὰ κατατείνῃ εἰς τὸ ὅτι ὁ Ἕλλην ἀγρότης πρέπει νὰ ἀποκτήσῃ τὴν πεποίθησιν ὅτι τὰ ὑπ’ αὐτοῦ παραγόμενα προϊόντα, τιθέμενα εἰς τὴν κατανάλωσιν, θὰ πρέπει νὰ ἀποδίδουν εἰς αὐτὸν τὸ ποσοστὸν τὸ ἀνάλογον, τὸ ὁποῖον θὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς κόπους καὶ τὰς θυσίας εἰς τὰς ὁποίας ὑποβάλλεται. Νομίζω ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐδῶ, τῆς συγκρατήσεως τῶν τιμῶν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, ἠμπορεῖ νὰ πῇ κανεὶς ὅτι ἴσως νὰ διαπράττωμεν ἕνα ἀδίκημα εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἡ διαμόρφωσις τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαίου, ὅπως ἐνθυμῆσθε, κύριοι, προπολεμικῶς ἐγένετο βάσει τῶν γενικῶν κανόνων οἱ ὁποῖοι διεῖπον τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, ἀλλὰ κυρίως ἐπηρεάζοντο ἀπὸ τὸ ποσοστὸν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ τιμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐπέδρα ἀναμφισβητήτως ἐπὶ τῆς τιμῆς τῆς προσφορᾶς τοῦ ἐλαίου εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Αὐτὸ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μεταπολεμικῶς, καθόσον δὲν εἴχομεν καθόλου ἐξαγωγήν. Καὶ τὸ Κράτος θὰ ἔπρεπε, λαμβάνον αὐτὸ τὸ γεγονὸς ὑπ’ ὄψιν, νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς ἀξιώσεις τῶν παραγωγῶν καθορίζον μίαν τιμὴν ἀσφαλείας σχετικῶς ἱκανοποιητικήν, δηλαδὴ ἀποδίδουσαν εἰς αὐτοὺς σχετικὴν δικαιοσύνην. Διότι φαντάζομαι ὅτι καὶ οἱ παραγωγοὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀξιώσουν νὰ ἀπολαύσουν ἐκ τῆς διαθέσεως τῶν προϊόντων των ποσά, τὰ ὁποῖα βέβαια δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσφέρῃ ἡ κατανάλωσις εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα. Κατ’ ἀρχὴν λοιπόν, διὰ νὰ διευκρινήσω τὰς ἀπόψεις μου, ἐγὼ ὑποστηρίζω τὴν ἐλευθέραν ἐξαγωγήν.

§189Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Χωρὶς εἰσφοράν;

§190Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Καὶ τοῦτο ἀκόμη ἐὰν δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ, καὶ αὐτὸ νὰ μὴ γίνῃ. Τὸ ποσοστὸν τῆς τιμῆς νὰ τὸ ἀποκομίσῃ ὁ παραγωγὸς ὁλόκληρον. Διότι ἐὰν ὑποτεθῇ, κύριοι, ὅτι σήμερον εὑρίσκονται εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων 100 χιλ. ὀκάδες λάδι εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα— δὲν φαντάζομαι, κύριε ὑπουργέ, νὰ ὑπάρχῃ παραπάνω—εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων λέγω,......

§191Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). ... (Δὲν ἠκούσθη) .......

§192Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅταν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὸ ποσὸν τῶν 4.000 δραχ. τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Καλκάνης.....

§193Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐγὼ συμφωνῶ μαζύ σας.

§194Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ποὺ ἐγὼ πιστεύω ὅτι δὲν ἐπωλήθη εἰς κανένα μέρος τῆς Ἑλλάδος εἰς αὐτὴν τὴν τιμήν........

§195Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἀρνεῖσθε τὴν πραγματικότητα, κύριε συνάδελφε;

§196Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κατὰ τὴν γνώμην σας. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τὴν Μάνην.

§197Ν. ΚΡΑΣΣΑΔΑΚΗΣ. Αὐτὴ ἀποτελεῖ ἐξαίρεσιν λόγῳ τῆς ποιότητος.

§198Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἰς τὴν Μάνην ἔχει 6.200 τὸ λάδι, κύριε Κρασσαδάκη. Εἰς τὴν Κρήτην θὰ ἔχῃ 5.200, εἰς τὴν Κέρκυραν 5.000 καὶ τῶν μεγαλυτέρων ὀξυτήτων τὸ λάδι θὰ εἶναι εὐθηνότερον. Ποτὲ τὸ λάδι, εἰς καμμίαν ἐποχήν, εἰς τὰς περιοχὰς ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, εὑρίσκετο εἰς τὴν αὐτὴν τιμήν. Ἀλλὰ ἀναλόγως τῶν περιφερειῶν αἱ ὁποῖαι παράγουν τὸ ἔλαιον ἦτο ἀνάλογος πρὸς τὴν ποιότητα καὶ ἡ τιμή τοῦ ἐλαίου. Εἰς τὴν Κρήτην ἦτο μικροτέρα, εἰς τὴν Πελοπόννησον μεγαλειτέρα. Ὄχι εἰς ὁλόκληρον. Διότι τῆς Κορίνθου τὸ λάδι εἶναι χονδρό, καὶ εἶναι εἰς τιμὴν μικροτέραν, ἐνῷ τῆς Μεσσηνίας, τῆς Λακωνίας, ἰδίᾳ τῶν ἐπαρχιῶν Γυθείου, Οἰτύλου καὶ ἑνὸς Δήμου τῆς ἐπαρχίας Λακεδαίμονος, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατάγεται ὁ κ. Λαγᾶκος, εἶναι καλλιτέρας ποιότητος καὶ συνεπῶς ἡ τιμὴ των εἶναι μεγαλειτέρα ὑπὸ κάθε ἄλλην περιοχήν. Δὲν νομίζω, λοιπόν, κύριε ὑπουργέ, ὅτι ὑπάρχει ἡ δυνατότης τῆς ἐναποθηκεύσεως τοῦ ἐλαίου εἰς ποσότητας μεγάλας ἐκ μέρους τῶν ἐμπόρων καὶ τοῦτο διότι δὲν ὑπάρχει οὔτε ἡ δυνατότης ἡ χρηματική, ἀλλ’ οὔτε ἡ δυνατότης ἐναποθηκεύσεως. Εἶναι ἐπίσης γνωστὸν εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, τοὺς προερχομένους ἀπὸ τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας, ὅτι ὁ παραγωγὸς πωλεῖ τὸ προϊόν του, ὅτι τοῦ περισσεύει κατὰ μίαν περίοδον. Ἀλλὰ ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν αἱ ὁποῖαι τοῦ παρουσιάζονται, διαθέτει ἑκάστοτε ἀνάλογον ποσότητα. Εἶναι βέβαια ἀληθὲς καὶ δὲν ἐπιδέχεται ἀμφισβήτησιν, τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ μικροπαραγωγοί, οἱ ὁποῖοι μικρὰς ποσότητας εἶναι εἰς θέσιν νὰ θέσουν εἰς κυκλοφορίαν πρὸς πώλησιν, πιεζόμενοι ἀσφαλῶς ἀπὸ ἀνάγκας, σπεύδουν ἀμέσως κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς νὰ διαθέσουν τὸ προϊόν των διὰ νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας των. Ἀνάγκη ἐπιτακτική, ἀνάγκη ἀπόλυτος διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν παραγωγῶν τὸ Κράτος νὰ ἐνδιαφερθῇ ἰδιαιτέρως καὶ νὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρα δι’ αὐτοὺς προστασία. Νομίζω λοιπόν, κύριε ὑπουργέ, ὅτι ὡς ἔχει διαρρυθμισθῆ μέχρι τοῦδε τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου, ἡ τιμὴ τῆς ἀσφαλείας τὴν ὁποίαν ἔχετε ὁρίσει εἰς 5.200, νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον ἀπολύτως νὰ τὴν ἀναβιβάσητε εἰς τὸ ποσὸν τῶν 6.000.

§199Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι ὀλίγον.

§200Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἰς τὸ ποσὸν τῶν 6.000 δρχ. εἶναι ἀπολύτως ἱκανοποιητική, κύριε συνάδελφε. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐσοδείας ἐλάβατε μίαν ἀπόφασιν κατὰ τὴν ὁποίαν διενεργουμένης τῆς ἐξαγωγῆς προβλέπετε καὶ τὴν καταβολὴν ἑνὸς ποσοστοῦ εἰσφορᾶς, βέβαια δὲν νομίζω ὅτι δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι αὐτὸ δὲν θὰ πρέπει νὰ τηρηθῇ μέχρι τέλος, διότι συνδυάζει τὴν ἀπόφασίν σας μὲ τὴν μελέτην τοῦ ὅλου οἰκονομολογικοῦ προγράμματος τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν μὲ τὰ διάφορα γεωργικά μας προϊόντα. Ἔτσι νομίζω ὅτι ἐδηλώσατε προχθές. Καὶ κατὰ συνέπειαν, δὲν θὰ εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἔλθω ἀντίθετος καὶ ἀντιμέτωπος πρὸς τὰς ἀπόψεις σας αὐτάς. Καταλήγων, ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησίν μου νὰ ἀναθεωρήσητε τὴν ἀπόφασίν σας ὡς πρὸς τὸ ποσοστὸν τῆς τιμῆς τῆς ἀσφαλείας καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι ἀναθεωροῦντες αὐτήν, θὰ δικαιώσητε κατὰ ἕνα ποσοστὸν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, κυρίως τῶν μικροπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἀντιπαλαίουν πρὸς τόσον δυσκόλους περιστάσεις. (Χειροκροτήματα).

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπεραιώθη ὁμιλησάντων ὅλων τῶν ἐγγεγραμμένων. Μένει ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὁ ὁποῖος ἀπόψε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαντήσῃ. Τὴν Δευτέραν θὰ ἀπουσιάζῃ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην δι’ ἄλλην ὑπηρεσίαν. Ἑπομένως ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ ἀπαντήσῃ τὴν ἐρχομένην Παρασκευὴν ἡμέραν Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§202ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 11.20′ μ.μ.)