1948.01.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 47η

Πέμπτη 29 Ἰανουαρίου 1948

Προεδρία Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.35′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βογιατζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ἀθ. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4ΑΘ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Ι. Μπερνίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Κρεοπωλῶν Κεντρικῆς Ἀγορᾶς Ἀθηνῶν, διαμαρτυρομένης κατὰ τῆς ἀτυχοῦς πολιτικῆς εἰς ἕνα ἐκ τῶν βασικῶν εἰδῶν διατροφῆς ὡς εἶναι καὶ τὸ κρέας καὶ ζητεῖ τὴν μελέτην τοῦ ὅλου ζητήματος καὶ τὴν κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2 Ἀγορανομικῆς διατάξεως. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Τεχνιτῶν Μακαρονοποιῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ ὁ Σύνδεσμος Βιομηχάνων Ζυμαρικῶν Ἐπαρχιῶν Ἑλλάδος διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην εἰσαγωγὴν ἐξ Ἀμερικῆς ἑτοίμων ζυμαρικῶν καὶ ζητοῦν ἀντὶ τούτων τὴν εἰσαγωγὴν ἀλεύρου πρὸς βιομηχανοποίησιν. Ἡ Πανελλήνιος Συνομοσπονδία Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συν)σμῶν Ἀθηνῶν, διὰ ψηφίσματός της καταγγέλει τοὺς παρὰ τῶν συμμοριτῶν διαπραχθέντας βιασμούς, σφαγὰς νέων καὶ νεανίδων τῆς Ἠπείρου καὶ ἐκφράζει τὴν εὐγνωμοσύνην πρὸς τοὺς ἀγρότας μαχητάς, ἀποτίει δὲ φόρον τιμῆς πρὸς τοὺς νεκροὺς καὶ τὰ θύματα τῆς μάχης τῆς Κονίτσης κλπ. Ἡ Καπνεργατικὴ Ἕνωσις Καρδίτσης, ζητεῖ τὴν χορήγησιν ἐπιδομάτων ἀνεργίας εἰς τοὺς καπνεργάτας Καρδίτσης. Οἱ Ἐθνικόφρονες ὑποδικοκατάδικοι Στρατιωτικῶν Φυλακῶν Μακρονήσου, δι’ ἀναφορᾶς των ζητοῦν ὅπως συμμετάσχωσιν εἰς τὸν κατὰ τῆς ἀνταρσίας ἀγῶνα. Ὁ Μ. Βερυκοκάκης κάτοικος Ἀμιρῶν Βιάνου Ἡρακλείου Κρήτης, ζητεῖ τὴν τοποθέτησιν τοῦ υἱοῦ του Ὑπολοχαγοῦ Πεζικοῦ Βερυκοκάκη Π. εἰς τὸ Κέντρον Βασικῆς Ἐκπαιδεύσεως Ἡρακλείου. Οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Μεγαλόχαρης Ἄρτης, διαμαρτύρονται διὰ τὴν παῦσιν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητός των Δημ. Κοσσυβάκη καὶ ζητοῦν τὴν ἀποκατάστασιν τούτου. Ὁ Δήμαρχος καὶ τὸ Ἐκκλησιαστικὸν Συμβούλιον τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Ἁγίου Νικολάου τῆς Νήσου Κῶ, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην μεταφορὰν τῆς Νομαρχίας εἰς Κάλυμνον καὶ ζητοῦν τὴν ματαίωσίν της. Ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς κ. Π. Μουτζουρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων πολέμου Κορινθίας 1912–1945, ζητούντων τὴν ἐπέκτασιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 43075)17 Ἰουλίου 1947 ἀποφάσεως Ὑπουργείου Συγκοινωνίας περὶ μεταφορᾶς δωρεὰν δύο ἀναπήρων ἀξιωματικῶν ἢ ὁπλιτῶν ἐφ’ ἑκάστου λεωφορείου ἀστικῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων καὶ εἰς τὰς ἀστικὰς γραμμὰς τῆς πόλεως Κορίνθου εἰς ἀκτίνα 20 χιλιομέτρων. Ὁ βουλευτὴς Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν 200 καὶ πλέον ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν Θεσσαλονίκης κατεχόντων ἀσκεπεῖς χώρους καὶ μὴ συμπεριλαμβανομένων εἰς τὸν νόμον περὶ ἐνοικιοστασίου αἰτουμένων νὰ συμπεριληφθῶσιν εἰς τοῦτον. Ὁ βουλευτὴς Θεσ)νίκης κ. Α. Καραθόδωρος, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν δικαιούχων ἐπὶ ἀνταλλαξίμων κτημάτων Θεσ)νίκης αἰτούντων ἐξαγορὰν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Μ. Καροῦσος, καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Ἐπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ κόσμου Νήσου Χίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἄδικον καὶ παράνομον κατανομὴν τῶν εἰσαγομένων ἀκατεργάστων δερμάτων παρὰ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δοθέντος ὅτι ἡ περιφέρεια τῆς Νήσου Χίου ἐλάμβανε τὸ 25% τῆς ὁλικῆς ποσότητος τῶν εἰσαγομένων ἀκατεργάστων δερμάτων, βάσει ἰσχυούσης ἀποφάσεως κατὰ τὰ ἔτη 1937– 38 καὶ ζητοῦντος τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἀδίκου κυρίως διὰ τὴν Νῆσον Χῖον τοιαύτης κατανομῆς, πρὸς ἐπανόρθωσιν τῆς προσγενομένης ἐν τῇ περιφερείᾳ ταύτῃ ἀδικίας. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Χρισ. Καραΐσκος, δι’ ἀναφορᾶς του ἐκφράζει τὰς εὐχαριστίας του πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς διὰ τ’ ἀποσταλέντα συλλυπητήρια πρὸς τὸν Ταγματάρχην Α. Φωστερίδην ἐπὶ τῷ θανάτῳ τοῦ ἀδελφοῦ του Γ. Φωστερίδου ἡρωϊκῶς πεσόντος κατὰ τὰς μάχας 14–15 Ἰανουαρίου ἐ. ἔ. Ὁ κ. Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἑρμηνείας διατάξεων τινῶν τοῦ Ν. Δ. 372 τοῦ 1941 «περὶ δικαιοστασίου ὡς αὗται ἐκωδικοποιήθησαν μεταγενεστέρως». Οἱ κ. κ. Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ στερήσεως πάσης παροχῆς τῶν συμμετεχόντων εἰς τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα». Οἱ κ. κ. Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ), Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς λειτουργίας τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς». Ὁ κ. Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 4561) 1930 «περὶ Ταμείου Προνοίας Ἀξιωματικῶν Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Στεφανόπουλος, Β. Στεφανόπουλος, Δ. Κούτσικας, Σ. Πολυζωγόπουλος κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν ψηφίσματος «περὶ προσθήκης διατάξεως εἰς τὸ ΚΘʹ ψήφισμα «περὶ ἀμνηστείας». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ παρατάσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Δεκεμβρίου 1947 Ν. Δ. «περὶ τηρήσεως βιβλίων ὑπὸ τῶν ἐπιτηδευματιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Μαρινᾶκος καὶ Γ. Μπακόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 85)1946 «περὶ ὑπηρεσιῶν Κοινωνικῆς Προνοίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, Κ. Παπαδόπουλος, Γ. Γκίνης, Κ. Οἰκονομίδης, Ι. Κίνιας, Ν. Ἀντωνόπουλος, Ν. Σπέντζας κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ παρατάσεως ἰσχύος διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 36)1946 νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 2307)1940 «περὶ στρατιωτικῆς ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Καμπάνης, Α. Νικολαΐδης, Ν. Ἀντωνόπουλος, κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Παπαδόγιαννης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως προαγωγῶν ἐφέδρων ἐκ μονίμων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν ὑπηρετησάντων κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον 1940–1945». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἐκπτώσεως κληρούχων συμμετεχόντων εἰς τὸν κατὰ τοῦ Κράτους συμμοριακὸν ἀγῶνα».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ μεγίστης λύπης ἀνακοινῶ εἰς τὸ Σῶμα τὸν ἐπελθόντα θάνατον τοῦ Προέδρου τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας Στρατηγοῦ Καζὶμ Καρὰ Μπεκὶρ καὶ παρακαλῶ νὰ ἐξουσιοδοτηθῶ νὰ μεταβιβάσω τὰ θερμὰ συλλυπητήρια τῆς Συνελεύσεως πρὸς τὴν Συνέλευσιν τῆς φίλης Δυνάμεως.

§6Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶναι ζωηρὰ καὶ ὁμόθυμος ἡ θέλησις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§7ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§9Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀλίγας λέξεις προτοῦ εἰσέλθομεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§11Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. Θὰ παρεκάλουν τοῦτο, κύριε Πρόεδρε, πλὴν τῶν εὐχαριστηρίων τὰ ὁποῖα ἀπηύθυνα πρὸς ὑμᾶς διὰ τὸ τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἀπεστείλατε εἰς τὸν Α. Φωστερίδην διὰ τὸν ἡρωϊκὸν θάνατον τοῦ ἀδελφοῦ του, παρακαλῶ ἐπίσης νὰ σταλοῦν συγχαρητήρια τηλεγραφήματα εἰς τοὺς ἡγέτας τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων τῆς Ταξιαρχίας Δράμας, διότι ἔλαβε χώραν μία ἐποποιΐα, ἡ ὁποία εἶναι ἐφάμιλλος τῆς ἐποποιΐας τῆς Κονίτσης κατὰ τὴν 16ην Ἰανουαρίου 1948 καὶ τῆς ὁποίας ἐποποιΐας, ἐλλείψει δημοσιογραφικῶν ὀργάνων, ἐπὶ τόπου, δὲν ἔλαβε γνῶσιν οὔτε ἡ Ἐθνοσυνέλευσις, οὔτε ἡ κοινὴ γνώμη, διότι αἱ δημοσιογραφικαὶ πληροφορίαι φθάνουν μέχρι τῶν δημοσιογραφικῶν ὀργάνων Θεσσαλονίκης. 1500 συμμορῖται ξεκίνησαν ἀπὸ τὰ Βουλγαρικὰ σύνορα, ἐπέρασαν τὸν Νέστον μὲ σκοπὸν νὰ ξεχυθοῦν εἰς τοὺς κάμπους τῆς Δράμας, Καβάλας καὶ Ξάνθης νὰ ἐνισχύσουν τοὺς πυρῆνας, τοὺς ὁποίους εἶχον ἀφήσει ἐντεῦθεν τοῦ Νέστου καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἐπιτεθοῦν εἴτε κατὰ τῆς Ξάνθης, εἴτε κατὰ τῆς Καβάλας. Δύναμις 300, μόνον, ἀνδρῶν τῶν Ἐθνικῶν Δυνάμεων, δηλαδὴ δύο λόχοι τῆς Ταξιαρχίας καὶ ἕνα τμῆμα ὑπὸ τὸν ἀδελφὸν τοῦ Φωστερίδη, συνήντησαν τὰς δυνάμεις αὐτάς, τὰς ἀνέτρεψαν, τὰ ἐκυνήγησαν, ἐφόνευσαν 70, συνέλαβον αἰχμαλώτους, κατόπιν δὲ προσεπάθησαν ὁ Ταξίαρχος μὲ τὸν Ἀντώνιον Φωστερίδην νὰ ἀποκόψουν τὴν ὑποχώρησιν ἀπὸ τὸν Νέστον καὶ οὕτω ἀπέτρεψαν ἓν μέγα κακὸν ὅμοιον τοῦ ὁποίου θὰ ἐγίνετο ἐὰν ἐπετύγχανε τὸ ἐγχείρημα τῆς Κονίτσης. Δι’ αὐτὸ προτείνω, κύριε Πρόεδρε, νὰ σταλοῦν συγχαρητήρια τηλεγραφήματα πρὸς τοὺς ἄνδρας αὐτοὺς καὶ τὰ συλλυπητήρια εἰς τοὺς πεσόντας. (Χειροκροτήματα).

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἐκπτώσεως κληρούχων συμμετεχόντων εἰς τὸν κατὰ τοῦ Κράτους συμμοριακὸν ἀγῶνα». Ὁ κ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§13Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑπὲρ τοῦ Κυβερνητικοῦ νομοσχεδίου καὶ ὄχι τοῦ νομοσχεδίου τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς, πολὺ δὲ περισσότερον διότι κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς εἶχον παραστῆ μόνον 14, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἡ γνώμη των εἶχε διαμοιρασθῆ, διότι 8 ἐψήφισαν ὑπὲρ καὶ 6 κατά. Τώρα διατὶ οἱ διάφοροι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπήν, νομίζουν ὅτι ἡ γνώμη των εἶναι ἡ ὀρθὴ καὶ πρέπει νὰ ἐπιβάλεται, αὐτὸ ἀφορᾷ αὐτοὺς τοὺς ἰδίους. Εἶναι ἀληθές, κύριοι, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς τῆς Ἑλλάδος, ἐν τῷ συνόλῳ του, ὁ ὁποῖος ὑφίσταται τὰ δεινὰ τοῦ πολέμου καὶ φέρει καὶ τὰ δεινὰ τῆς ἀνταρσίας, εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου ἐθνικόφρων. Ὅσοι κατάγονται ἀπὸ ἐπαρχίας καὶ δὲν μένουν μόνον ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας, εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι ὀρθῶς καὶ νομίμως ἡ Κυβέρνησις ἔφερεν ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο.

§14Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν ἐπαρχίαν μένομεν.

§15Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰδικῶς διὰ σᾶς, θὰ σᾶς εἴπω. Μὲ ἐπρολάβατε, διότι θὰ ἔκαμα μίαν ἐξαίρεσιν. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον εἶναι παρήγορον εἶναι ὅτι ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι, καὶ σύσσωμος ἡ Βουλὴ εἶναι, ὡς πρὸς τὴν οὐσίαν τοῦ νομοσχεδίου, σύμφωνος, ἀλλὰ διαφωνεῖ ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς διαθέσεως τῶν κλήρων τῶν ἀνταρτῶν καὶ ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς ἀφαιρέσεως τῶν κλήρων τῶν ἀνταρτῶν. Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ ἐκφράσω τὰς εὐχαριστίας μου πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Δικαιοσύνης, διότι περιέλαβον εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν ψήφισμα ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔδρασαν κατὰ τὴν κατοχήν. Ὅσοι κατάγεσθε ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην, ἰδίως ἀπὸ τὴν Ἀνατολικήν, ὅπου ὑπῆρξεν ἡ βάρβαρος Βουλγαρικὴ κατοχή, θὰ διαπιστώσατε ὅτι ἐλάχιστοι ἴσως κακοὶ Ἕλληνες συνεμάχησαν μετὰ τῶν Βουλγάρων καὶ εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ ἐδημιούργησαν τοιαῦτα δεινά, ὥστε δὲν ἐπετρέπετο πλέον μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τῶν Βουλγάρων νὰ παραμείνουν εἰς τὴν Θράκην καὶ Μακεδονίαν. Αἴ, κύριοι, αὐτοὶ οἱ κύριοι ἀνεχώρησαν εἰς τὴν Βουλγαρίαν καὶ πολλοὶ τούτων ἤδη συμμαχοῦν μετὰ τῶν συμμοριτῶν ἐναντίον τῆς Πατρίδος, κατέχουν τὰ ἀκίνητα καὶ τοὺς κλήρους εἰς τὴν Θράκην καὶ τὴν Μακεδονίαν. Λοιπόν, ὀρθῶς, οἱ κύριοι ὑπουργοὶ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔθεσαν εἰς τὸ ψήφισμα τοῦτο, ἐκτὸς ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συμμετέχουν εἰς τὴν ἀνταρσίαν, καὶ τοὺς ὁπωσδήποτε συνεργασθέντας μὲ τὸν ἐχθρόν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐλάχιστοι εἶναι οὗτοι, ἀλλ’ οἱ ἐλάχιστοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν Βουλγαρίαν ἢ συμμαχοῦν μετὰ τῶν συμμοριτῶν, ἀποτελοῦν πρόκλησιν ἐναντίον τοῦ ἐθνικόφρονος Ἑλληνικοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, κύριοι, τὸ ἑξῆς, ὅτι εἰς ὡρισμένα χωρία τῆς Θράκης καὶ τῆς Μακεδονίας ὑπάρχουν κλῆροι —καὶ δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν γηγενῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀτομικήν των περιουσίαν, ἀλλὰ περὶ τῶν προσφύγων, οἱ ὁποῖοι ἦλθον ἀπὸ διάφορα ἄλλα μέρη καί, κακῇ τῇ μοίρᾳ, εὑρέθησαν ὑπὸ περιστάσεις τοιαύτας, ὥστε νὰ γίνουν κακοὶ Ἕλληνες— ὅτι οἱ κλῆροι αὐτῶν, λέγω, διαχειρίζονται ἀπὸ διαφόρους τρίτους. Ὑπάρχουν περιπτώσεις, κ. συνάδελφοι, κατὰ τὰς ὁποίας διωρίσθησαν προσωρινοὶ κηδεμόνες ἀπὸ τὰς δικαστικὰς ἀρχὰς καὶ διεχειρίζοντο —καὶ δὴ ἀριστεροὶ— τὰς περιουσίας αὐτῶν τῶν κυρίων. Οἱ κληροῦχοι εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ προπύργιον τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος μας, εἶναι, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, πρόσφυγες, ἐγκατασταθέντες ἐκεῖ ἀπὸ τὸ 1922. Ὅλοι, ἐν τῷ συνόλῳ των, εἴτε κατάγονται ἐκ τῆς Μ. Ἀσίας, εἴτε ἐκ τῆς Θράκης, εἴτε ἐκ τοῦ Πόντου, εἶναι ὅλοι ἐθνικόφρονες. Αὐτοὶ πραγματικῶς ὑποστηρίζουν σήμερον τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ ὀρθῶς τὸ Κράτος—διότι ἐν τῇ γενετείρᾳ των ἐγκατέλειψαν τεραστίας περιουσίας— ἔδωσεν εἰς αὐτοὺς κάτι, τὸ ἐλάχιστον ποὺ τοὺς ἀνῆκε. Καί, ἑπομένως, δὲν ἔκαμε χάριν, ὅπως ἐλέχθη χθὲς ἀπὸ κάποιον συνάδελφον. Εἶχεν ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος νὰ ἀποκαταστήσῃ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ δώσῃ εἰς αὐτοὺς γαίας, αἱ ὁποῖαι ἐκτήθησαν δι’ αἱμάτων καὶ θυσιῶν.

§16Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Βεβαίως. Καὶ αὐτὸ ἂν ἐλέχθη, θὰ ἐλέχθη κατὰ παραδρομήν. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λεχθῇ σοβαρῶς τοιοῦτον πρᾶγμα.

§17Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν καὶ νὰ παρακαλέσω τοὺς κ. κ. ὑπουργοὺς τῆς Γεωργίας καὶ τῆς Δικαιοσύνης νὰ προσέξουν εἰς ἕνα σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἔθιξε καὶ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος. Εἶναι βεβαιωμένον, κύριοι, ὅτι πολλοὶ ἐπῆγαν ἐθελουσίως εἰς τὴν ἀνταρσίαν, ἀλλ’ ὄχι ἀγρότες. Ἀπὸ τὰς ἄλλας τάξεις περισσότεροι καὶ ἐλάχιστοι ἀγρότες. Ἐπῆγαν καί τινες ἀγρόται καὶ κληροῦχοι, ἀλλ’ ἐπῆγαν καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι βιαίως ἐστρατολογήθησαν. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, κ. ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, τὸ ὁποῖον νομίζω.

§18Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν γεννᾶται ζήτημα δι’ αὐτούς.

§19Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ σᾶς παρεκάλουν, ἢ νὰ κάμωμεν μίαν τροποποίησιν ἢ νὰ κάμετε μίαν δήλωσιν, ὅτι δὲν ἀφορᾷ τοὺς βιαίως στρατολογηθέντας. Ἐννοῶ «βιαίως στρατολογηθέντας» ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς συλλήψεώς των ἦσαν ὄντως ἐθνικόφρονες. Διότι ὑπάρχουν, κ. βουλευταί, καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἔμειναν εἰς τὰ χωρία διὰ ν’ ἀποτελέσουν τοὺς συνδέσμους καὶ τοὺς πληροφοριοδότας καὶ ὅταν εἶδον ὅτι ἐπρόκειτο νὰ συλληφθοῦν, εἶπον ὅτι καὶ αὐτοὶ βιαίως ἐστρατολογήθησαν, ἐνῷ ἠκολούθησαν ἐθελουσίως τοὺς ἀναρχικούς.

§20Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Μάλιστα.

§21Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τοῦτο πρέπει νὰ τὸ προσέξωμεν. Ὅταν λέγωμεν «ἐξαιροῦνται οἱ βιαίως στρατολογηθέντες», ἐννοοῦμεν οἱ πραγματικῶς ἐθνικόφρονες, οἱ ὁποῖοι μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς ἀπαγωγῆς των ἐξεδήλωσαν φρονήματα ἄκρως ἐθνικιστικὰ καὶ δὲν ἐκράτουν «πισινήν», κατὰ τὸ κοινῶς λεγόμενον. Εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἀπεδέχθη τὴν ἄποψίν μου, ὅτι δὲν ἀφορᾷ τοὺς βιαίως στρατολογηθέντας ἐθνικόφρονας. Διότι, ἐὰν ἀφεώρα καὶ αὐτούς, θὰ εἴχωμεν τὸ ἑξῆς ἄτοπον: Πῆγαν βιαίως οἱ ἄνθρωποι εἰς τὰ βουνά, τοὺς παίρνουμε καὶ τὸν κλῆρον. Θὰ τοὺς ἔλεγαν αὐτοί: «Νά, τί σᾶς κάνουν, ἐμεῖς σᾶς πήραμε βιαίως, ἐκεῖνοι σᾶς παίρνουν καὶ τὸν κλῆρον τώρα. Τί θὰ κάνετε;» Ἡ ἔκπτωσις τῶν κλήρων ὀρθῶς, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ψηφίσματος ζητεῖται διὰ τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀσφαλείας. Διότι, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ γενικὴ διαδικασία τοῦ ψηφίσματος «περὶ δημεύσεως τῶν περιουσιῶν», δὲν θὰ ἠδύνατο ν’ ἀποδώσῃ τὰ ἄμεσα ἐκεῖνα ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα προσδοκοῦν οἱ ἄνθρωποι εἰς τὰ χωριά, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ὑπὸ τοιαύτας περιστάσεις, ὥστε νὰ μὴ ζητοῦν τίποτε ἄλλα παρὰ ὅλα, διὰ νὰ κτυπήσουν τοὺς ἀναρχικούς. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀσφαλείας, ὡς εἶναι συντεθειμένη σήμερον, ἀπὸ τὸν Πρόεδρον καὶ τὸν Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν καὶ τὸν Διοικητὴν Χωροφυλακῆς, εἶναι ἀρκούντως ἱκανὴ διὰ νὰ κάμῃ τὸ καθῆκόν της καὶ νὰ πείσῃ πάντα ἐξ ὑμῶν, ὅτι πραγματικῶς ἡ ἔκπτωσις τοῦ κλήρου θὰ γίνῃ ἀκριβοδικαίως. Διότι ποίαν ἄλλην ἐγγύησιν θὰ ἔχωμεν μεγαλυτέραν ἐὰν καταφύγωμεν εἰς τὰ δικαστήρια κατὰ τὴν ἐπ’ ἀναφορᾷ διαδικασίαν καὶ ἔλθουν εἰς τὴν δίκην 2–3 μάρτυρες καὶ εἴπουν, ὅτι ὁ Α δὲν ἐστρατολογήθη ἐθελουσίως, ἀλλὰ βιαίως; Καὶ πῶς θὰ κρίνῃ ὁ δικαστὴς ἐκεῖνος ἐὰν ἔχῃ τρεῖς μάρτυρας ἀπὸ τὸ ἕν μέρος καὶ τρεῖς ἀπὸ τὸ ἄλλο; Ἐνῷ, ἀντιθέτως, ὁ Διοικητὴς Χωροφυλακῆς.....

§22Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Τότε νὰ παραπέμψωμεν ὅλα τὰ ζητήματα εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς Ἀσφαλείας.

§23Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς ἔχομεν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀσφαλείας, ὡς εἶναι σήμερον συντεθειμένη. Διότι εἶναι ἐκεῖ καὶ ὁ Πρόεδρος καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν. Ἑπομένως εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον θὰ εἶναι ὁ Πρόεδρος καὶ δύο δικασταί, ἐνῷ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀσφαλείας θὰ εἶναι καὶ ὁ Νομάρχης καὶ ὁ Διοικητὴς Χωροφυλακῆς, θὰ συγκεντρώσουν στοιχεῖα ἀπὸ τοὺς Ἀστυνομικοὺς Σταθμοὺς καὶ τοὺς Προέδρους τῶν Κοινοτήτων καὶ ἡ κρίσις των θὰ εἶναι δικαία. Ἐγὼ αὐτὴν τὴν γνώμην ἔχω, κ. συνάδελφοι. Διότι, ἐὰν παραπέμψωμεν εἰς τὰ δικαστήρια, ὅσοι εἶσθε ἀπὸ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, γνωρίζετε ὅτι τὰ δικαστήρια ἐν πολλοῖς δὲν εἶναι πλήρη καὶ ὅτι εἰς τὰς διαδικασίας, τὰς πολιτικὰς καὶ τὰς ποινικάς, λαμβάνουν μέρος συνάδελφοι δικηγόροι. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι οἱ συνάδελφοί μου δικηγόροι δὲν θὰ κρίνουν ἀκριβοδικαίως, ἀλλ’ ἀσφαλῶς θὰ ἐπηρεασθοῦν ἀπὸ διαφόρους παράγοντας καὶ δι’ αὐτὸ δὲν θὰ ἔχουν τὴν δικαίαν κρίσιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχουν πρόσωπα ξένα πρὸς τὸν τόπον. Καὶ τρίτον, θὰ συμφωνήσω ἀπολύτως, ὅπως οἱ κλῆροι μὴ διατίθενται εἰς τοὺς ἀνταρτοπλήκτους, ἀλλ’ εἰς τοὺς πολεμιστὰς τοῦ χωρίου, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκονται οἱ κλῆροι. Διότι εἶναι βεβαιωμένον, κύριοι, ὅτι οἱ ἀνταρτόπληκτοι ἔφυγαν ἀπὸ τὰ χωριά των καὶ ἐπῆγαν εἰς τὰς πόλεις, ἐστεγάσθησαν ἐκεῖ προσωρινῶς καὶ νομίζουν ὅτι προσωρινὴ θὰ εἶναι ἡ διαμονή των. Δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς βάλωμεν εἰς ἄλλα χωρία, διότι θὰ ἀρχίσουν διαμάχαι καὶ διενέξεις μεγαλύτεραι. Προτείνω, λοιπόν, «οἱ οὕτω διαθέσιμοι κλῆροι διατεθῶσιν — εἰς ἀκτήμονας πολεμιστὰς κατὰ προτίμησιν, κατὰ δεύτερον λόγον εἰς ἀναπήρους καί, τρίτον, εἰς ἀκτήμονας κτηνοτρόφους — ὄχι εἰς ἀνταρτοπλήκτους. Οἱ ἀνταρτόπληκτοι, κ. ὑπουργέ, δὲν πηγαίνουν στὰ χωρία, διότι ἀρκετὰ ἐδεινοπάθησαν στὰ χωρία. Ἄλλως τε προσωρινὴ θὰ εἶναι ἡ διαμονὴ τῶν ἀνταρτοπλήκτων διότι θὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰ χωρία των. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τελευτῶν ἔχω νὰ παρατηρήσω εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι καὶ ἰδίως ἔνιοι ἐκ τούτων πεπειραμένοι εἰς τὴν πολιτικήν, ἐμβριθέστατοι ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ὅμως δὲν γνωρίζουν τὴν πραγματικότητα ἡ ὁποία ὑφίσταται εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀλλὰ τὴν βλέπουν ἀπὸ τὰ γραφεῖα των ἐν Ἀθήναις ἢ δι’ ἐπιστολῶν. Ἀλλὰ ἡ πραγματικότης ὅμως δὲν γίνεται ὁρατὴ ἀπὸ τὰ γραφεῖα οὔτε δι’ ἐπιστολῶν. Ἡ πραγματικότης μανθάνεται ὅταν μεταβῇ κανεὶς εἰς τὴν ὕπαιθρον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ἔχω λοιπόν, τὴν γνώμην, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε κανεὶς νὰ εἶχεν ἀντίρρησιν ἢ ἀντίθετον γνώμην ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος τούτου, καὶ μὴ θέλωμεν νὰ εἴπωμεν σήμερον ὅτι αἱ Ἐπιτροπαὶ Ἀσφαλείας δὲν εἶναι ἐν τάξει. Αἱ Ἐπιτροπαὶ Ἀσφαλείας ὅλων τῶν Νομῶν εὑρίσκονται εἰς τὸ ὕψος των καὶ πολὺ καλῶς κάνουν τὸ καθῆκόν των καὶ ἔπρεπε ἀκόμη, σκληρότερα μέτρα νὰ ἐφαρμοσθοῦν ἐναντίον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι σήμερον ἐπιβουλεύονται τὴν ὕπαρξιν τῆς Πατρίδος μας. (Χειροκροτήματα).

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κίνιας ἔχει τὸν λόγον.

§25Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο δὲν ἔπρεπε νὰ προκαλέσῃ συζήτησιν μακράν. Ἡ βάσις τὴν ὁποίαν θέτει τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀναμφισβητήτως ἱκανοποιητική. Ἱκανοποιεῖ τὸ δίκαιον, ἱκανοποιεῖ ταὐτοχρόνως καὶ τὸ αἴσθημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὀρθῶς ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος εἶπεν ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἱκανοποιεῖ ἀναμφισβητήτως καὶ τὴν Βουλήν. Εἶναι συνεπῶς ὀρθὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο νὰ γίνῃ δεκτόν. Ἐλέχθησαν, παρὰ πολλῶν ἐκ τῶν διελθόντων ἐκ τοῦ βήματος τούτου, ἐλέχθησαν πολλὰ τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν τὴν ἄγνοιαν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶπον ταῦτα, ἀποδεικνύουν ὅτι οὗτοι δὲν ἔχουν συναίσθησιν τῆς πραγματικότητος. Ἐλέχθη παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Τρικάλων πολυπράγμονος βουλευτοῦ, ὅτι ἐὰν εἶναι Σλαῦοι καὶ πηγαίνουν στὸ βουνὸ δὲν σημαίνει τίποτε. Εἶπεν ἐπίσης ὅτι ἐὰν ὁ υἱὸς πηγαίνῃ στὸ βουνὸ καὶ τὸν κλῆρον τὸν νέμεται ὁ γέρων πατήρ, τί πταίει ὁ ἀθῶος πατὴρ καὶ θὰ τοῦ ἀφαιρεθῇ ὁ κλῆρος; Φαίνεται ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἐκ Τρικάλων βουλευτής, εἶναι πολὺ θρησκευτικὸς καὶ θέλει σήμερον νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ ὅτι «τὰ ἁμαρτήματα γονέων παιδεύουσι τέκνα» καὶ ὄχι τὸ «ἁμαρτήματα τέκνων παιδεύουσι γονεῖς». Ἀλλά, κύριοι, ὑμεῖς οἱ ζῶντες ἐν τῇ ὑπαίθρῳ γνωρίζετε ὅ,τι ὁ μὲν πατὴρ γέρων ὤν παραμένει καὶ νέμεται τὸν κλῆρον, οἱ δὲ υἱοὶ ἀναρχικοὶ ὄντες κατέφυγον στὰ βουνὰ καὶ ἀναμφιβόλως ἐκεῖθεν ἐκτρέφονται. Καὶ τότε ἐρωτῶ: Πῶς θέλετε, κύριοι νὰ ἱκανοποιήσετε τὸ αἴσθημα καὶ τὸ φρόνημα τοῦ ἐθνικόφρονος Ἑλληνικοῦ κόσμου; Πῶς συμβιβάζεται ὁ μὲν ἐθνικόφρων νὰ διώκεται, νὰ συλλαμβάνεται νὰ φυλακίζεται νὰ τυφεκίζεται, νὰ φονεύεται, ὁ δὲ «ἀθῶος» πατὴρ ὁ γεννήσας τοιαῦτα τέκνα, τὰ ὁποῖα κατέλαβον τὰ βουνά, νὰ παραμένῃ ἥσυχος; Δὲν ἔπρεπε, λοιπόν, οὔτε πρέπει νὰ γίνεται συζήτησις, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κατ’ ἀρχὴν εἶναι ὀρθόν. Ὁμολογῶ ὅτι θὰ ἔπρεπε βεβαίως ὡς πρὸς τὴν διαδικασίαν τῆς ἀφαιρέσεως καὶ διαθέσεως τῶν κλήρων νὰ γεννηθοῦν συζητήσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συμπληρώσουν τὸ ἔργον τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ὅλα τὰ ἔργα αὐτὰ εἶναι ἀνθρώπινα καὶ ἡ ἀνθρωπιὰ εἶναι δυνατὸν ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἠθικὴν ἀρχὴν καὶ βάσιν, εἶναι δυνατὸν ἀναμφισβητήτως νὰ ἔχουν καὶ ἀτελείας τινάς, ἀκριβῶς δὲ τὰς ἀτελείας αὐτὰς καὶ μόνον αὐτὰς νὰ προσπαθήσωμεν νὰ διορθώσωμεν, ἐὰν βεβαίως ὑπάρχουν τοιαῦται ἀτέλειαι καὶ ἐπ’ αὐτῶν βεβαίως ἀπόψε θὰ ἔπρεπε νὰ καταγίνῃ ἡ Βουλή, ἱκανοποιοῦσα τὸ δημόσιον αἴσθημα. Ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς ἀφαιρέσεως τῶν κλήρων, ὁ τρόπος τῆς ἀφαιρέσεως ἀποτελεῖ κύρωσιν καὶ ἐφ’ ὅσον ἀποτελεῖ κύρωσιν τὴν ὁποίαν θεσπίζει τὸ νομοθέτημα ἀναμφιβόλως τὴν κύρωσιν αὐτὴν πρέπει νὰ τὴν ἐπιβάλῃ μία ἀρχὴ ἡ ὁποία νὰ παρέχῃ ἐγγυήσεις. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ ἀποδεχθῇ τὰς παρατηρήσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἀρχηγοῦ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, κατὰ τὰς ὁποίας θὰ ἔπρεπεν ἀναμφιμφισβητήτως τὸ δικαίωμα τοῦτο, τῆς κυρώσεως, δηλαδή, τῆς ἀφαιρέσεως τοῦ κλήρου, νὰ ἀνατεθῇ εἰς μίαν αὐστηρὰν κρίσιν, εἰς μίαν δικαίαν κρίσιν. Ἐπίσης ἀναλογιζόμενος τὸν ὑπουργὸν—συντάκτην τοῦ νομοθετήματος τούτου, δηλαδὴ τὸ τί ἐπιθυμεῖ οὗτος, διαπιστώνω ὅτι ἐπιθυμεῖ τὰς κυρώσεις κατ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπάτριδες καὶ ἔστρεψαν τὰ ὅπλα των ἐναντίον τῆς Πατρίδος των καὶ οὐχὶ κατ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀθῶοι ὄντες σύρονται ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν εἰς τὰ βουνὰ καὶ διὰ τοῦτο ἡ διαδικασία αὐτὴ πρέπει νὰ παρέχῃ ἐγγυήσεις ὅτι θέλει κριθεῖ τοῦτο ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ἀρχῆς μὲ ὅλας τὰς ἐγγυήσεις δικαίας κρίσεως. Ἐπίσης ὡς πρὸς τὴν χορήγησιν τῶν κλήρων, θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κύριον ὑπουργόν, νὰ ἀπαλλαγῇ τουλάχιστον τῆς ἐργασίας αὐτῆς διότι θὰ γεννηθῇ σάλος ὡς πρὸς τὴν διανομὴν αὐτῶν ἀναμφισβητήτως καὶ θέλω πάσῃ θυσίᾳ νὰ ἀποφύγωμεν νὰ θέσωμεν τὸ βάρος τοῦτο εἰς τοὺς ὤμους τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Κύριοι, λυποῦμαι πάρα πολὺ διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμιλήσω ἀντικειμενικῶς καὶ νὰ εἴπω πικράς τινας ἀληθείας. Οἱ ὑπουργοὶ ὑφίστανται εἰς πολλὰ ζητήματα, κακῶς, τὴν πίεσιν βουλευτῶν. Ὅταν ἐψηφίσθη καὶ παρετείνετο κατ’ ἐπανάληψιν τὸ ψήφισμα περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων —ὁ ἀναμάρτητος πρῶτος τὸν λίθον βαλέτω— ὑφίσταντο μαρτύρια οἱ ὑπουργοὶ οἱ ὁποῖοι προσεπάθουν νὰ κάμουν ἐκκαθάρισιν, τὴν ὁποίαν δυστυχῶς μέχρι σήμερον δὲν ἔφερον εἰς πέρας. Τοῦτο δὲ εἶναι πλῆγμα καὶ κατὰ τοῦ δικαίου καὶ κατὰ τοῦ συνόλου τοῦ ἐθνικόφρονος λαοῦ. Θέλετε καὶ εἰς τοῦτο τὸ σημεῖον νὰ ἐπαναληφθοῦν τὰ αὐτά; Δυστυχῶς τὰ αὐτὰ θὰ ἐπαναληφθοῦν. Δὲν ἔχομεν ἀντίληψιν οἱ πάντες ὅτι τὸ ἐθνικὸν συμφέρον καὶ τὸ κομματικὸν συμφέρον δὲν εἶναι συνυφασμένον καὶ δὲν θέλομεν νὰ ἀντιληφθῶμεν ποῖον εἶναι τὸ πραγματικὸν συμφέρον τοῦ Ἔθνους. Δὲν βλέπω λοιπόν, πῶς ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κρατήσῃ τὸ βάρος αὐτὸ εἰς τοὺς ὤμους του καὶ θὰ ἐπεθύμουν νὰ τὸ μετριάσωμεν, νὰ τὸ περιορίσωμεν νὰ τὸ ἐλαφρύνωμεν κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε ἀναμφισβητήτως νὰ ὑπάρχουν ἐγγυήσεις ὅτι θὰ προτιμηθοῦν οἱ πολεμισταὶ ὅλων τῶν πολέμων, διότι, δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω καὶ αὐτὴν τὴν διάκρισιν μεταξὺ παλαιῶν καὶ νέων πολεμιστῶν. Οἱ ἀνάπηροι οἱ στρατεύσιμοι καὶ οἱ ἀνταρτόπληκτοι ἐὰν καὶ ἐφόσον ὑπάρχῃ περίσσια γῆς εἰς τὰς περιοχὰς ἐκείνας εἰς τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ ἐγκατασταθοῦν καὶ δὲν ἔχουν ἐγκατασταθῆ οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς, διὰ νὰ μὴ γεννήσωμεν καὶ ἄλλην τινὰ προστριβὴν ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προκαλέσῃ τὴν ἐξέγερσιν τοῦ τοπικισμοῦ, ἐὰν θελήσωμεν νὰ ἀκολουθήσωμεν τὸ σύστημα τοῦτο τῆς ἀφαιρέσεως καὶ τῆς διαθέσεως τοῦ κλήρου ἀναμφισβήτητα θὰ ψηφίσωμεν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἱκανοποιεῖ πλήρως τὸ αἴσθημα καὶ τὸν δίκαιον, ἐπαναλαμβάνω, πόθον τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, μὲ τὴν παθολογικὴν ἐπιείκειαν νὰ προχωρήσωμεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ μὲν ἐπαναστατοῦντες νὰ σφάζουν ἡμεῖς δὲ νὰ προσπαθοῦμεν νὰ περιφρουρήσωμεν ἢ δυνατὸν τὰ δίκαια τῶν ἐπαναστατῶν, τὰ ἀνύπαρκτα δίκαια αὐτῶν. Δι’ αὐτὸ λέγω ὅτι τὸ λαλεῖν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου εἶναι εὔκολον, τὸ κρίνειν καὶ ἀποφαίνεσθαι εἶναι δύσκολον καὶ δι’ αὐτὸ λέγω εἰς τὸν ἀξιότιμον ἐκ Τρικάλων βουλευτήν, ὅτι δὲν εἶναι εὔκολον τὸ λαλεῖν ἀλλὰ τὸ κρίνειν. Τὸ αἴσθημα τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου καὶ τοῦ δικαίου ἀξιοῦν εἰλικρινῶς τὴν πάταξιν τῶν ἀναρχικῶν καὶ τὴν ὑποστήριξιν τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου καὶ τοῦ δικαίου καὶ ἐπὶ τούτοις περαίνων παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ τὰς τροποποιήσεις αὐτὰς ὡς πρὸς τὴν ἀφαίρεσιν καὶ τὴν διάθεσιν τοῦ κλήρου καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ταχέως τὸ ὁποῖον νομοσχέδιον ἀναμφισβητήτως τιμᾷ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, τιμᾷ καὶ τὴν Βουλὴν ἡ ὁποία θὰ τὸ ψηφίσῃ καὶ ἱκανοποιεῖ τὸ αἴσθημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κώττας ἔχει τὸν λόγον.

§27Ν. ΚΩΤΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ σχέδιον τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος ἔρχεται εἰς τὴν Βουλὴν μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου περὶ δημεύσεως καὶ μεσεγγυήσεως τῶν περιουσιῶν τῶν ἀντεθνικῶς δρώντων Ἑλλήνων πολιτῶν. Ὄχι μόνον εἶναι ἀπαραιτήτως ἀναγκαῖον νὰ ψηφισθῇ ἀλλὰ θεωρῶ ὅτι ἀποτελεῖ ὄχι συμπλήρωσιν μέτρου τὸ ὁποῖον ἐπεβάλετο πρὸ παντὸς ἀλλὰ καὶ μέτρον τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναμφισβητήτως ἀποτελεσματικὸν καὶ δίκαιον. Δὲν διακρίνει κατηγορία πολιτῶν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, δὲν ἀφορᾷ κατηγορίαν πολιτῶν καὶ δὴ τῶν ξενοφώνων ὡς ἐλέχθη πιθανῶς, ἀλλὰ ἀφορᾷ τὴν κατηγορίαν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀπεκατεστάθησαν ὡς κληροῦχοι ἐν μέρει ἢ ἐν ὅλῳ. Ἡ ἀποκατάστασις αὐτῶν, ὅπως γνωρίζετε, ἔγινε διὰ τῆς Ε.Α.Π., διὰ τοῦ κράτους καὶ τελευταίως διὰ μιᾶς εἰδικῆς νομοθεσίας διὰ τὰς ἀποστραγγιζομένας γαίας. Ἔχουν ἐν συνόλῳ, ἀποκατασταθῇ ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει, περίπου διακόσιες εἴκοσι χιλιάδες οἰκογενειῶν δηλαδὴ ἄνω τοῦ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἑκατομμυρίου προσώπων, περίπου ἑπτακόσιαι χιλιάδες γεωργοί, ἄνθρωποι καλλιεργηταί. Ἐξ αὐτῶν ἡ μειοψηφία τὴν ὁποίαν πιθανῶς θὰ ὑπαινίσσετό τις, εἶναι ἐλάχιστοι. Οἱ ξενόφωνοι τοὺς ὁποίους θὰ θίξῃ τὸ μέτρον δὲν εἶναι ὀλίγοι, διότι εὐτυχῶς, εἶναι μικρὰ ἡ μειονότης τῶν ξένων ἐν Μακεδονίᾳ καὶ εὐτυχῶς εἶναι ἐλάχιστοι ἐκεῖνοι εἰς τοὺς ὁποίους ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ τις μίαν κατηγορίαν ὅτι εἶναι Βούλγαροι καὶ ὅτι ἐπρόδωσαν τὴν Πατρίδα, ὑπάρχουν ἀναμφισβητήτως πολλοὶ ἐξ αὐτῶν καὶ περὶ αὐτῶν προνοεῖ τὸ σχέδιον τοῦ ψηφίσματος. Εἶναι λυπηρόν, κ. βουλευταί, ὅτι ἐδημιουργήθη ἐν Μακεδονίᾳ, ὕστερα ἀπὸ πενῆντα ἐτῶν ἀγῶνα, Ἑλληνική, δῆθεν τάξις Σλαυομακεδόνων, δὲν ὑπάρχουν Σλαυομακεδόνες, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε τοὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ξενόφωνοι ὅτι εἶναι Σλαυομακεδόνες καὶ εἶναι λυπηρὸν ὅτι ἀβασανίστως γίνεται χρῆσις τῆς λέξεως αὐτῆς καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐν Μακεδονίᾳ διῃρέθησαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ ἀσπασθοῦν τὸ βουλγαρικὸν δόγμα καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι Βούλγαροι, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ πᾶνε μὲ τοὺς Σέρβους, οἱ ὁποῖοι εἶναι Σέρβοι, οἱ Ρουμανίζοντες, οἱ Ἀλβανίζοντες, καὶ οὕτω καθ’ ἑξῆς. Πάντως Σλαυομακεδόνες δὲν ὑπῆρξαν καὶ οὗτοι εἶναι δεκτοὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν ὑπάρχει τοιαύτη μειονότης. Τὸ σχέδιον ψηφίσματος δὲν ἀφορᾷ καμμίαν μειονότητα, ἀφορᾷ μίαν κατηγορίαν ἰδιοκτησίας ἢ μᾶλλον κατηγορίαν περιουσίας ἡ ὁποία νομίζω ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀφαιρεθῇ ἄλλως ἢ διὰ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος. Πρόκειται περὶ τῶν γαιῶν ἐκείνων αἱ ὁποῖαι εἴτε ἐδόθησαν εἰς τὴν Ε.Α.Π. εἴτε ἐν συνεχείᾳ τῆς Ε.Α.Π. παρελήφθησαν ὑπὸ τοῦ κράτους διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ὁλικὴν ἢ μερικὴν τῶν γεωργῶν καὶ ἡ ἀποκατάστασις αὐτὴ ἔγινε καὶ ὑπῆρξε ἀναμφισβητήτως ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἔργα τῆς συγχρόνου Ἑλλάδος. Ἀναμφισβητήτως ἀποτελεῖ τιμὴ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ γεωργικοῦ νόμου διὰ τοῦ ὁποίου ἀπεκατεστάθησαν ἄνω τῶν τριακοσίων ἕνδεκα χιλιάδων γηγενῶν ἐν Μακεδονίᾳ. Ἡ περιουσία αὐτὴ ἡ ὁποία ἐτέθη εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὑπερβαίνει τὰ εἴκοσι ἑκατομμύρια στρέμματα ἐκ τῶν ὁποίων δώδεκα ἑκατομμύρια περίπου εἶναι αἱ καλλιεργήσιμοι γαῖαι. Δι’ αὐτῶν τῶν γαιῶν ἠσκήθη μία κοινωνικὴ πολιτικὴ πρώτης γραμμῆς εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ πρώτη εἰς τὸν κόσμον, διότι ἐπὶ τῶν ἀπαλλοτριώσεων αἱ ὁποῖαι ἐπηκολούθησαν καὶ εἰς τὰ ἄλλα κράτη ἡ Ἑλλὰς ἔρχεται πρώτη εἰς τὴν ἀναδιανομὴν τῆς γῆς μὲ 44.9% ἐπὶ τῆς ὅλης καλλιεργησίμου ἐκτάσεως. Θέλω νὰ εἴπω καὶ τὸ τονίζω αὐτό, διὰ νὰ διακρίνω τὴν περιουσίαν ἡ ὁποία εἶναι ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ. Ἐδῶ πρόκειται νὰ ἀφαιρεθοῦν οἱ κλῆροι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποδειχθοῦν ὅτι δροῦν ἀντεθνικῶς. Ἡ ἐργασία αὐτῆς τῆς ἀποκαταστάσεως, ἐγένετο διὰ τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀπαλλοτριώσεως κατὰ παραπομπὴν πάντοτε τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ὁ ὁποῖος προβαίνει εἰς ἀπαλλοτρίωσιν τῶν κτημάτων καὶ ὑπὸ τῆς Ε.Α.Π. ἀρχικῶς καὶ ἐν συνεχείᾳ ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν ἀπαλλοτριώσεως αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται καὶ σήμερον. Ὑφίσταται δὲ καὶ σήμερον ἡ ἀγροτικὴ νομοθεσία, νόμος ἀναμφισβητήτως ἐν πολλοῖς σοφὸς διότι περιέχει καὶ μίαν διάταξιν σοφὴν ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ ἔχῃ γαίας τὰς ὁποίας δὲν καλλιεργεῖ καὶ ὁ ὁποῖος ἐξακολουθεῖ νὰ διαχειρίζεται ὄχι τὸ σύνολον τῶν κτημάτων αὐτοῦ, ἀλλὰ τὸ σύνολον τῶν κτημάτων τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδιάθετα. Διὰ τῶν ἀδιαθέτων αὐτῶν σήμερον, γίνεται ἡ διαρκὴς ἀποκατάστασις ὅλων τῶν καλλιεργητῶν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀποκατασταθῆ μέχρι τοῦδε. Διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως ἐδόθησαν γαῖαι εἰς κληρούχους πρόσφυγας καὶ γηγενεῖς, ὁλοκληρωτικῶς μὲν εἰς τοὺς πρόσφυγας, ἐν μέρει δὲ εἰς τοὺς γηγενεῖς. Εἶναι δυστύχημα ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ ἀναμφισβητήτως θὰ πλήξῃ καὶ πρόσφυγας, διότι ἀτυχῶς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ εἴπωμεν ὅτι πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν παρὰ τὸ συμφέρον των, ἰδίως εἰς τὰς ἀκριτικὰς περιοχάς, ἐξυπηρέτησαν τὸ Ε.Α.Μ. κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ σήμερον ἀτυχῶς ἐξυπηρετοῦν τὸν Σλαυοκομμουνισμόν, καὶ ἔχουν, δὲν ξέρω πῶς τὸ ἀντιλαμβάνονται, δοσοληψίας μὲ τοὺς Βουλγάρους, οἱ ὁποῖοι ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἐπικρατήσουν αὐτοί, τοὺς πρώτους ποὺ θὰ διώξουν θὰ εἶναι αὐτοὶ οἱ ἴδιοι. Οἱ κλῆροι οἱ δοθέντες ἀρχικῶς ἐδόθησαν βέβαια ἐπὶ καταβολῇ ἑνὸς μικροῦ ἀντιτίμου, ἐξοφλητέου διὰ τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων.

§28Γ. ΤΖΙΡΙΔΗΣ. Ἔχετε τὴν γνώμην ὅτι οἱ πλεῖστοι τῶν προσφύγων εἶναι μὲ τὴν πλευρὰν τῶν κομμουνιστῶν;

§29Ν. ΚΩΤΤΑΣ. Δὲν εἶπον αὐτό, κ. συνάδελφε, εἶπον: πολλοὶ ἐξ αὐτῶν. Γεννᾶται, λοιπόν, τὸ ζήτημα, ἐὰν οἱ κλῆροι αὐτοὶ εἶναι κλῆροι τῶν κληρούχων πλήρως. Κύριοι, δυνάμει διατάξεως τοῦ νόμου 200, τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου, τοῦ μέτρου τῆς ἀποκτήσεως τῆς κυριότητος τὸ ὁποῖον εἰσήγαγεν ὁ Μεταξᾶς, καὶ τὸ ὁποῖον συνετέλεσεν, διὰ τῆς παραχωρήσεως τῆς κυριότητος εἰς τοὺς ἀκτήμονας ἀμέσως καὶ πρὸ τῆς πληρωμῆς, εἰς τὸ νὰ τοὺς ἐνισχύσῃ τὴν ἰδέαν τῆς ἰδιοκτησίας, τὴν ἰδέαν τῆς καλλιεργείας, δυνάμει τῆς διατάξεως αὐτῆς ἐξαιροῦνται ὅλαι αἱ ἀκριτικαὶ περιοχαὶ Σερρῶν, Φλωρίνης, Κοζάνης κλπ. εἰς τρόπον ὥστε οἱ κληροῦχοι καὶ οἱ κλῆροι ὅλων αὐτῶν τῶν περιφερειῶν καὶ σήμερον ἀκόμη εἶναι ὄχι ὑπὸ τὴν κυριότητα ἀλλ’ ὑπὸ τὴν νομὴν τῶν κληρούχων καὶ εἶναι......

§30Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Διὰ 4 ἔτη.

§31Ν. ΚΩΤΤΑΣ. Τὸ ἠξεύρω. Εἶναι ζήτημα ἀμφίβολον ἐὰν ἡ ἀναστολὴ αὐτὴ ἐμπίπτει στὸ ἐνοικιοστάσιον. Εἶναι λοιπόν, διαθέσιμοι. Ἀναμφιβόλως ἡ ἐπὶ 4 ἔτη ἀναστολὴ ὑπῆρξεν ἀναστολὴ τοῦ δικαιοστασίου, οὔτε ἦτο δυνατὸν ἀπὸ τὸ 1940 ποὺ ἐψηφίζετο, νὰ διατρέξουν τὰ 4 χρόνια τὴν περίοδον τῆς Κατοχῆς καὶ νὰ θεωρηθῇ ὅτι κατὰ τὴν κατοχικὴν περίοδον παρῆλθον, τὰ 4 χρόνια. Αὐτὴ λοιπόν, ἡ ἀναστολὴ τῆς κτήσεως τῆς κυριότητος εἶχεν ἕνα σκοπόν. Νὰ δύναται τὸ κράτος νὰ ἀλλάξῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶχον τοὺς κλήρους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι τυχὸν δὲν θὰ ἀπέβαινον ἄξιοι αὐτῶν, διότι κατὰ τὸν ἀγροτικὸν νόμον δὲν δικαιοῦνται ἀποκαταστάσεως ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐκδηλώνουν ἀντεθνικὴν δρᾶσιν. Ὑπάρχει διάταξις εἰς τὸν ἀγροτικὸν νόμον κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν δικαιοῦνται νὰ ἔχουν κλῆρον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπὶ δύο χρόνια θὰ τὸν ἐγκαταλείψουν. Ὑπῆρχεν ὑπόνοια ὅτι ἦτο δυνατὸν πολλοὶ τῶν κληρούχων, ἰδίᾳ τῶν ἀκριτικῶν περιφερειῶν, νὰ ἐγκαταλείψουν τὸν κλῆρον, ὁπότε θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ τοὺς δοθῇ κατὰ πλήρη κυριότητα τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἦσαν βέβαιοι περὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ τὸν χρησιμοποιήσουν. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι τὸ πλεῖστον τῶν ἐν Μακεδονίᾳ κλήρων εἶναι καὶ σήμερον διαθέσιμοι καὶ οὐσιαστικῶς ὑπάγονται εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ νόμου περὶ ἀπαλλοτριώσεων. Διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος θὰ εἰσαχθῇ μία δικαιολογία, ὅτι δὲν ἀφαιρεῖται ὁ κλῆρος διότι τὸν ἐγκατέλειψεν ἐπὶ δύο ἔτη, ἀλλὰ διότι ὁ κληροῦχος ἐφάνη ἀνάξιος τοῦ κλήρου αὐτοῦ ἐπιδείξας φρονήματα ἀντεθνικά, ἐγείρας τὰ ὅπλα ἐναντίον τῆς Πατρίδος του. Συνεπῶς δὲν πρόκειται περὶ δημεύσεως ἐν προκειμένῳ ἀλλὰ περὶ ἐκπτώσεως κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου δι’ ὅλους τοὺς κληρούχους τῶν ἀκριτικῶν περιφερειῶν. Δεδομένου ὅμως ὅτι, ὑπάρχει καὶ τὸ συνδυαζόμενον ζήτημα ἐὰν παρῆλθεν ἡ προθεσμία, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἀναστέλλεται καὶ σήμερον ἰσχύοντος τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἡ προθεσμία αὐτὴ ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ νόμου αὐτοῦ, καὶ ἑπομένως κατ’ αὐθεντικὴν ἑρμηνείαν ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 200 ὅλαι αὐταὶ αἱ περιουσίαι εἶναι πλέον τρόπον τινὰ διαθέσιμοι. Εἶναι δυνατὸν δηλαδὴ νὰ ἀφαιρεθοῦν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου. Τώρα γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Γεννᾶται ἐν τούτῳ ἀδικία τις; Κύριοι, τὸ μέτρον ἀφορᾷ κατὰ πρῶτον λόγον ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κατὰ περιφερείας εἶναι γνωστοὶ καὶ μεταξύ των, ἰδίως δέ, εἶναι γνωστοὶ εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς Ἀπαλλοτριώσεων καὶ τὰς γεωργικὰς ὑπηρεσίας, ὅτι ἐγκατέλειψαν τὸν κλῆρον των καὶ τὸν ἐγκατέλειψαν ὄχι διότι ἤθελον νὰ μεταφερθοῦν εἰς οἱονδήποτε ἄλλο μέρος, ἀλλὰ τὸν ἐγκατέλειψαν διὰ νὰ λάβουν τὰ ὅπλα ἐναντίον τῆς Πατρίδος των ἡ ὁποία ἠθέλησε νὰ τοὺς ἀποκαταστήσῃ. Τί ἀντίρρησιν μπορεῖ νὰ ἔχῃ κανεὶς κατὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ; Ἀναμφιβόλως ὄχι μόνον ἀντίρρησιν δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ ἔχῃ ἀλλὰ εἶναι ἐπιβεβλημένον μέτρον, δὲν ἠδυνήθην δὲ νὰ ἐξηγήσω τὰς ἀντιρρήσεις μερικῶν ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν τῆς Μακεδονίας, οἱ ὁποῖοι νομίζουν ὅτι διὰ τοῦ μέσου αὐτοῦ πρόκειται νὰ ἀδικηθῇ οἱοσδήποτε κληροῦχος. Αὐτοί, ἐν πρώτοις, εἶναι ἐλάχιστοι. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὡρισμένα χωρία τῶν ἀκριτικῶν περιοχῶν ἔχουν ἐκκενωθῆ ἐξ ὁλοκλήρου καὶ ἔχουν μεταναστεύσει εἰς Σερβίαν ἢ Βουλγαρίαν. Ἡ ἀφαίρεσις τῶν κλήρων αὐτῶν πρέπει νὰ γίνῃ. Περαιτέρω δὲν θὰ εἶναι καὶ πολλοὶ οἱ κληροῦχοι τῶν ὁποίων θὰ δημευθοῦν οἱ κλῆροι διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ. Θὰ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι γνωστοὶ καὶ οἱ ὁποῖοι συμμετέχουν εἰς τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα. Ἐὰν δὲ γίνῃ δεκτὴ ἡ διαδικασία τὴν ὁποίαν προτείνω, δεδομένου ὅτι ὁλόκληρον τὴν διαδικασίαν αὐτὴν τὴν ἔχουν ἐνεργήσει τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας διὰ τῶν Ἐπιτροπῶν καὶ ὑπάρχουν πλήρη κτηματολογικὰ βιβλία, ἡ ἀφαίρεσις τοῦ κλήρου ἀπὸ τοὺς ἐνόχους θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κατὰ βάσιν ἔργον τῶν Ἐπιτροπῶν ἀπαλλοτριώσεως, μετὰ παρέμβασιν τοῦ ὑπουργοῦ Γεωργίας καὶ τῶν νομίμων αὐτοῦ συμβούλων, τοῦ ἐποικισμοῦ καὶ πρότασιν ἢ ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀσφαλείας. Νομίζω ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐπὶ ἀπαλλοτριώσεων αἱ ὁποῖαι ἀπῄτησαν κολοσσιαίας ἐγκαταστάσεις ἐπὶ 12 ἑκατομμυρίων στρεμμάτων, θὰ εἶναι ἀσφαλῶς ἱκαναὶ ὥστε νὰ ἐνεργηθῇ ἡ ἄρσις τῶν ἐκτάσεων. Βεβαίως τὸ μέτρον δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ πλήττῃ μόνον τοὺς κληρούχους, ἐγὼ φρονῶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκτείνεται ἐξ ἀντανακλάσεως εἰς τοὺς γονεῖς διὰ τὰ τέκνα. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι ἐν τούτῳ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μία τροποποίησις τοῦ νόμου διὰ τῆς ὁποίας ἡ ἔκπτωσις νὰ κηρύσσεται μετὰ γνώμην τοῦ ὑπουργοῦ, τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀσφαλείας, καὶ γνώμην τοῦ Συμβουλίου Ἐποικισμοῦ, ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν ἀπαλλοτριώσεως. Αἱ Ἐπιτροπαὶ ἀπαλλοτριώσεως ἔχουν πλήρη αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, καὶ εἶναι εὐκολώτερον νὰ εὑρίσκῃ καὶ τοὺς ἀποκατεστημένους, καὶ τοὺς δικαιουμένους, καὶ ἐκείνους ἀπὸ τοὺς ὁποίους θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἀφαίρεσις. Ἄλλωστε ὁ ἀρχικὸς νόμος προβλέπει αὐτὴν τὴν ἄρσιν τοῦ κλήρου. Καὶ θὰ ἦτο δυνατόν, μόνον διὰ μιᾶς διατάξεως διὰ τῆς καταργήσεως τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 200 ἐφαρμοζομένου καὶ ἐπὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν τοὺς κλήρους, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ μέτρον τῆς δημεύσεως. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς ἐκ Τρικάλων κ. Χατζηγιάννης εἶπεν ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ πλήττει τοὺς ἀγρότας. Κύριοι, ὑπάρχουν ἑκατοντάδες χιλιάδων προσώπων πρὸς ἀποκατάστασιν, ἡ στενότης τῆς γῆς εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἀτυχῶς χαρακτηρίζει τὸ δρᾶμα τὸ ἀγροτικόν. Συνεπῶς ὅλοι οἱ κλῆροι τιθέμενοι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, δὲν πρόκειται παρὰ νὰ θεραπεύσουν ἀνάγκας ἄλλων καλῶν γεωργῶν, καλῶν πατριωτῶν, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἀποκατασταθοῦν. Τὸ σπουδαιότερον εἶναι ὅτι οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν ἀπὸ τοὺς ὁποίους πρόκειται νὰ ἀφαιρέσωμεν τοὺς κλήρους εἶναι κακοὶ Ἕλληνες, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ μέτρον αὐτὸ νὰ προκαλέσῃ ἐχθρότητα. Εἰς τὴν συνείδησιν τῶν ἀποκατασταθέντων, μέχρι τοῦδε, ἀκόμη ὑπάρχει τὸ αἴσθημα ὅτι ἡ περιουσία αὐτὴ εἶναι τοῦ Κράτους, διότι τὸ Κράτος διὰ τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου τοὺς ἔχει καὶ ὡρισμένας ὑποχρεώσεις. Τὸ μέτρον τῆς δημεύσεως, τὸ μέτρον τῆς ἀφαιρέσεως τῆς πραγματικῆς των περιουσίας, εἰδικῶς δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀπεκατεστάθησαν ἐν μέρει καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν μικρὰν ἰδιοκτησίαν, σπίτι, ἀχυρῶνα, καὶ ἕνα χωράφι, αὐτὸ εἶναι σκληρόν, αὐτὸ εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον δικαιολογεῖται πλήρως ἀπὸ τὴν ὅλην γεωργικὴν καὶ ἐποικιστικὴν πολιτικὴν τοῦ κράτους. Εἶναι δικαιότατον, καὶ θὰ θεραπεύσῃ ὡρισμένας προχείρους καὶ ὁριστικὰς ἀνάγκας. Τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως ἐπίσης εἶναι δυνατὸν νὰ γεννηθῇ ὅταν πρόκειται περὶ ὡριστικῆς διαθέσεως. Ἄλλωστε αὐτοὶ ἀναλαμβάνονται καὶ περιέχονται εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον ὅτι ὡς τώρα διαθέτει 150.000 στρέμματα. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι εἰς ὡρισμένα μέρη ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ δοθῇ εἰς τοὺς ἀνταρτοπλήκτους δάνειον, ἢ προσωρινὴ αὐτὴ διάθεσις κατ’ οὐδὲν μεταβάλλει τὴν ὁριστικήν των διάθεσιν. Βεβαίως δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι οἱ συμμοριόπληκτοι οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀλλοῦ ἐγκατεστημένοι, δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀποκατασταθοῦν ὁριστικῶς ἐκεῖ, διότι θὰ χάσουν τὸν κλῆρον εἰς τὸ χωριό. Ἀλλὰ εἶναι μέτρον ἐπιβεβλημένον, ὁ χωρικὸς ὁ ὁποῖος ἐξηναγκάσθη νὰ ἀφίσῃ τὸ χωριό του ἢ ὁ ὁποῖος ἐξηναγκάσθη νὰ ἀφίσῃ τὸ σπίτι του συνεπείᾳ στρατιωτικῶν μέτρων, εἶναι ἀναμφισβητήτως ἀνάγκη νὰ τύχῃ μιᾶς προστασίας, καὶ ἡ προστασία αὐτὴ θὰ εἶναι κατὰ πρῶτον λόγον, ὅπως γίνεται καὶ τώρα ἀπὸ τὰ διαθέσιμα, καὶ ὑπάρχοντα εὐτυχῶς ἀρκετὰ ἀκόμη. Θὰ ἔχωμε δὲ καὶ τὰ διαθέσιμα τὰ ὁποῖα θὰ προκύψουν ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Δὲν βλέπω λοιπόν, καὶ ἐν τούτῳ νὰ γίνεται λόγος, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ τὰς διαθέσῃ κατὰ τοῦτον ἢ ἐκεῖνον τὸν τρόπον. Διαρκούσης τῆς κατοχῆς καὶ καθ’ ὃν τρόπον εἰσέδυσαν εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν 200 χιλ. ψυχαί, πλεῖσται τούτων ἐπῆγαν καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς τὰ μέρη ὅπου ὑπῆρχε γῆ πρὸς καλλιέργειαν. Αὐτὸ θὰ γίνῃ τώρα εὐκολώτερον μὲ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν κλήρων.

§32Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μὲ πόσην προσοχὴν σᾶς προσέχουν ἰδιαιτέρως οἱ ἡγέται τῶν κομμάτων....

§33Ν. ΚΩΤΤΑΣ. Ἐγὼ ἀποτείνομαι πρὸς τὴν Βουλήν, καὶ ὁμιλῶ διὰ τὴν Βουλήν, δὲν ἠξεύρω ἐὰν παρίστανται οἱ ἀρχηγοί. Ἠθέλησα ὅσον τὸ δυνατὸν νὰ σᾶς μεταφέρω εἰς μίαν πραγματικὴν ἀντίληψιν, εἰς μίαν πραγματικότητα τὴν ὁποίαν ἐζήσαμεν καὶ τὴν ὁποίαν βλέπομεν, καὶ τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι ἐνστερνίζονται ἀπολύτως οἱ ἀρχηγοί. Νομίζω ὅτι αἱ νομοτεχνικαὶ ἀντιρρήσεις δὲν ἔχουν κανένα λόγον διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀφαιρέσεως τῶν κλήρων. Φρονῶ ὅτι δὲν πρόκειται περὶ περιουσίας τῶν κληρούχων, εἰδικῶς δὲ διὰ τὰς ἀγροτικὰς περιφερείας οὔτε εἶναι δυνατόν. Ἀτυχῶς, κ. συνάδελφοι, ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προδίδουν τὴν Ἑλλάδα, καὶ ποῖοι παίρνουν τὰ ὅπλα ἐναντίον της, εἶναι γνωστὸν καὶ ἀπὸ ἐκείνους θὰ ἀρχίσῃ τὸ μέτρον αὐτό, καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι θὰ ὑπάρξῃ κανεὶς ἀδικηθείς, θὰ ὑπάρξῃ τρόπος βραδύτερον νὰ ἐπανορθωθῇ ἡ γενομένη ἀδικία. Ἀλλὰ ἐπιβάλλεται τὸ ταχύτερον νὰ ληφθῇ τὸ μέτρον τοῦτο διότι ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὸ αἴσθημα τοῦ λαοῦ ἰδίως τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἔχει τρωθῆ, διότι τὰ κτήματα τῶν διαφόρων συμμοριτῶν μένουν ἀκαλλιέργητα, ἐνῷ αὐτοὶ δροῦν ἐναντίον τοῦ Κράτους. Τὸ μέτρον θὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς ἀκτήμονας οἱ ὁποῖοι εἶναι πολλοὶ καὶ οἱ ὁποῖοι αἰσθάνονται μίαν δικαίαν ἀγανάκτησιν, διότι τὸ Κράτος ἐξακολουθεῖ νὰ μὴ λαμβάνῃ μέτρα ἐναντίον τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα ἔχουν τεθῆ ἀντιμέτωποι αὐτοῦ. Μὲ τὸ σύστημά τους ἀπαγάγουν ἄνδρας καὶ γυναῖκας καὶ τοὺς μεταφέρουν εἰς τὴν Σερβίαν καὶ Βουλγαρίαν. Εἶναι δυνατὸν λοιπόν, νὰ δημιουργηθῇ ζήτημα Ἑλληνοφώνων, καὶ δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μείνῃ τὸ νομοθέτημα ὡς ἔχει καὶ νὰ δεχθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς μίαν μεγαλυτέραν ἐγγύησιν, νὰ εἴπῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον ὅτι πρέπει νὰ ἀποφασίζῃ μετ’ ἀπόφασιν καὶ γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀσφαλείας καὶ τοῦ Συμβουλίου Ἐποικισμοῦ. Ὑποθέτω ὅτι ὑπάρχει πλήρης ἐγγύησις διότι δὲν γίνεται τίποτα ἄλλο παρὰ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ κειμένου ἀγροτικοῦ νόμου. (Χειροκροτήματα).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἀποστόλου ἔχει τὸν λόγον.

§35Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Δὲν πρόκειται, κ. βουλευταί, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολὺ ἐπὶ τοῦ συζητουμένου ψηφίσματος. Ἀναχωρῶ καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὴν ἀφετηρίαν τὴν ὁποίαν καθώρισε χθὲς ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, καὶ νομίζω ὅτι οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὑπάρχει διαφωνῶν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς αὐτῆς. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι πᾶσα πολιτεία ὄχι μόνον δικαιοῦται ἀλλὰ ἔχει καὶ ὑποχρέωσιν νὰ λαμβάνῃ μέτρα καὶ νὰ θεσπίζῃ κυρώσεις, ἐναντίον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι κακουργοῦν ἐναντίον της, καὶ οἱ ὁποῖοι ἐγείρουν ὅπλα προδοτικὰ κατὰ τῆς πατρίδος των. Συμφώνως μὲ τὴν ἀρχὴν αὐτήν, ἐθέσπισεν ἤδη ἡ πολιτεία νομοθέτημα κατὰ τὸ ὁποῖον καθωρίσθησαν κυρώσεις ἐναντίον αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων. Ὡς πολιτεία δὲ συντεταγμένη καὶ Κράτος δικαίου καθώρισε καὶ τὰ ἀπαραίτητα ἐχέγγυα, προέβλεψε δὲ καὶ τὰ μέτρα ἐκεῖνα ὥστε κατὰ τὸ δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ δίκαιον καὶ ἀντικειμενικὸν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ του τὸ νομοθέτημα τοῦτο. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ ψήφισμα ἐκεῖνο τὸ ψηφισθὲν ἤδη ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἶναι ἱκανὸν νὰ κατοχυρώσῃ τὴν πολιτείαν ἔναντι τῶν ἐγκληματούντων κατ’ αὐτῆς, καὶ ἔναντι τῆς ἀνταρσίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ὅμως φρονῶν ἄλλως, εἰσάγει τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον ψηφίσματος ἐν τῷ ὁποίῳ προβλέπει τὴν δήμευσιν τῶν γεωργικῶν κλήρων ἄνευ τινὸς διαδικασίας ἢ ἐγγυήσεως, ἀλλὰ μόνον μὲ ἀποφάσεις τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀσφαλείας, πάντων τῶν ὀπωσδήποτε συντρεχόντων τὴν ἀνταρσίαν. Μὲ τοιαύτας ὅμως γενικὰς καὶ ἀορίστους διατάξεις, νομίζω ὅτι ὑπερακοντίζει τὸν σκοπόν του, προχωρεῖ πέραν αὐτοῦ, φθάνων μέχρι σημείου ἐπικινδύνου. Διότι φοβοῦμαι πολὺ ὅτι ἐὰν ψηφισθῇ τὸ μέτρον τοῦτο ὡς ἔχει καὶ ἐφαρμοσθῇ, θὰ δημιουργηθῇ ἕνας σάλος καὶ θὰ προκύψουν ζητήματα τοιαῦτα τῶν ὁποίων τὰ κακὰ ἀποτελέσματα ἠμποροῦν νὰ διαρκέσουν πολὺ περισσότερον ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα τῆς σημερινῆς ἀνταρσίας. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι τὸ ψήφισμα ἀφορᾷ κυρίως σλαυοφώνους βορείων ἐπαρχιῶν τῆς χώρας, ἀναγνώσας δὲ καὶ ἀριθμὸν ὀνομάτων κατοίκων ἑνὸς χωρίου τῆς Μακεδονίας, ὀνομάτων ξενικῶν, προσέθεσεν ὅτι ἀπὸ τὰ ὀνόματα αὐτὰ καὶ μόνον ἀποδεικνύεται ὅτι οἱ φορεῖς αὐτῶν δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι Ἕλληνες. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι ἄστοχον καὶ ἀπαράδεκτον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ἀρχὴ αὕτη, διότι ποτὲ μέχρι σήμερον κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ διεθνοῦς δικαίου δὲν ἔγινε δεκτὸν ὥστε μὲ τὰ ὀνόματα τῶν ἀτόμων νὰ κρίνεται ἡ ἐθνικότης των. Σήμερον, κ. βουλευταί, εἰς τὰς βορείους ἐπαρχίας τῆς χώρας μας δὲν ὑπάρχουν παρὰ Ἕλληνες καὶ μόνον Ἕλληνες, μέσα εἰς τοὺς ὁποίους ὅμως δυστυχῶς διὰ τὴν Ἑλλάδα, ὑπάρχουν καὶ κακοὶ Ἕλληνες. Δὲν ἠμποροῦμεν ὅμως ἐκ τούτου συζητοῦντες εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην κατὰ τρόπον ἐπίσημον, νὰ λέγωμεν ὅτι ὑπάρχουν Βούλγαροι καὶ Σλαῦοι εἰς τὰς βορείους Ἑλληνικὰς ἐπαρχίας. Ἰσχυριζόμενοι τοιαῦτα, δίδομεν ἐπιχειρήματα εἰς τοὺς ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος μας καὶ δημιουργοῦμεν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος μειονεκτικὸν ζήτημα, (χειροκροτήματα), γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἔχει λυθῆ ἀπὸ πολλοῦ καὶ εἶναι κατωχυρωμένον διὰ διεθνοῦς πράξεως. Ὅλοι ὅσοι ἐκ τῶν σλαυοφώνων ἦσαν Σλαῦοι καὶ τὴν συνείδησιν ἐδήλωσαν κάποτε τοῦτο καὶ ἀπῆλθον ἐξ Ἑλλάδος ἀποκομίζοντες καὶ τὰ ἀγαθά των, ὅσοι δὲ ἦσαν Ἕλληνες, ἐδήλωσαν τὴν Ἑλληνικότητά των κατὰ τὸν ἐπισημότερον τρόπον καὶ ἔμειναν ἐν Ἑλλάδι καὶ ἠγωνίσθησαν ὑπὲρ αὐτῆς τυχόντες τῆς αὐτῆς περιθάλψεως ἐκ μέρους τῆς Πατρίδος, τῶν αὐτῶν δικαιωμάτων μαζὶ μὲ τὰ ἄλλα της τέκνα. Ἐὰν κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν τῆς δουλείας καὶ τῆς δυστυχίας καὶ τῆς σημερινῆς ἀνταρσίας, εὑρέθησαν καί τινες μεταξὺ αὐτῶν λησμονήσαντες τὴν ὑπόστασίν των τὴν Ἑλληνικὴν καὶ τὰς ὑποχρεώσεις των, δὲν σημαίνει τοῦτο ὅτι ἠμπορεῖ, νὰ θεωρήσωμεν ὅλους ὅτι δὲν εἶναι Ἕλληνες. Ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τῶν Λαϊκῶν συναδέλφων τοῦ Βορρᾶ. Ὑπάρχουν ἀμιγῆ χωρία ἐν Μακεδονίᾳ ἀποκαλουμένων Σλαυοφώνων, μὲ ὀνόματα τοιαῦτα ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός, οἱ ὁποῖοι ὅμως ἐπέδειξαν καὶ ἐπιδεικνύουν τοιαύτην ἀνδρείαν, τοιαύτην ἀφοσίωσιν, πολεμῶντες ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν τῆς πατρίδος, ὥστε δικαίως ἀπέσπασαν τὸν θαυμασμὸν ὅλων τῶν περιφερειῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, καὶ τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Σᾶς ἀναφέρω ὡς παράδειγμα τὸ χωρίον Πρόμαχοι, εἶναι ἀμιγὲς καὶ κατοικεῖται ἀπὸ αὐτόχθονας Μακεδόνας, οἱ ὁποῖοι ἐπέδειξαν τοιαύτην ἀνδρείαν, τόλμην καὶ ἀποφασιστικότητα, καὶ ἐπολέμησαν ὑπὲρ τῆς πατρίδος τόσον γενναίως, ὥστε νὰ μὴ μποροῦν νὰ πλησιάσουν ποτὲ οἱ ἀντάρται ἐκεῖ.

§36Γ. ΜΕΛΑΣ. .... (δὲν ἠκούσθη).....

§37Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Συνεπῶς δὲν πρέπει νὰ ἰσχυριζώμεθα ὅτι οἱ ἔχοντες ξενικὰ ὀνόματα δὲν εἶναι Ἕλληνες.

§38Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ ἀποδέχομαι ὅτι τὰ ὀνόματα τὰ ὁποῖα ἀνέγνωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς, εἶναι Βούλγαροι.

§39Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν ὀνόματα Ἑλλήνων ξενόφωνα, ἀλλὰ αὐτοὶ ἐπαναλαμβάνω εἶναι Ἕλληνες.

§40Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπουργ. Γεωργ.) Δὲν ἰσχυρίσθη κανεὶς αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναφέρετε......

§41Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Χαίρω πολὺ διὰ τὴν δήλωσίν σας αὐτὴν, διότι εἶχα ἀκούσει ἀντίθετα πράγματα λεγόμενα παρ’ ὑμῶν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περιορισθῆτε εἰς τὸ θέμα σας.

§43Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Εἶμαι ἐντὸς τοῦ θέματός μου.

§44Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε μίαν προσθήκην; Εἰς τὰ 1912 ὅταν ὁ σερβικὸς στρατὸς εἰσῆλθεν εἰς Μοναστήριον, ὁ στρατηγὸς ἐνόμισεν ὅτι πρέπει νὰ κάμῃ μίαν παρέλασιν καὶ ἐντὸς τῆς ἁμάξης του συνεπορεύθη ὅλος ὁ σλαυϊκὸς πληθυσμὸς Μοναστηρίου, δηλαδὴ μία πόρνη καὶ ὁ μεσίτης της καὶ οὐδεὶς ἄλλος ἀπολύτως. Ὅλοι οἱ Κρῆτες οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν ὑπὲρ τῆς Μακεδονίας ἀπὸ τοῦ 1903–7 βεβαιώνουν ὅτι μαζὶ των ἐπολέμησαν οἱ σλαυόφωνοι Ἕλληνες Ἑλληνικώτατοι.

§45Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἰς ἐνίσχυσιν τῶν ἐπιχειρημάτων σας, φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς προσφατότατον γεγονὸς ὅτι εἰς Κόπανον Ναούσης ποὺ ἐγένετο ὁλοκαύτωμα προχθές, πρῶτοι καὶ καλύτεροι ἐπολέμησαν οἱ γηγενεῖς τῶν ὁποίων ὅλα τὰ σπίτια ἐκάησαν. (Κωδωνοκρουσίαι, θόρυβος).

§46Χ. ΠΕΤΡΟΛΙΑΣ. .... (δὲν ἀκούεται).... Βερροίας τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. συνάδελφος....... (Κωδωνοκρουσίαι, θόρυβος).

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἐπανέλθετε εἰς τὴν τάξιν.

§48Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὀρθὸς ὅρος εἶναι «ἀρνησιπάτριδες Ἕλληνες».

§49Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Δὲν πρέπει λοιπόν, νὰ γίνεται λόγος ἐνταῦθα περὶ μειονοτήτων. Ἀλλὰ νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς πλανᾶται καὶ εἰς τὸ ἕτερον ἐπιχείρημά του. Ὑπεστήριξεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, τὴν ἀρχὴν ὅτι τὸ Κράτος ἐνήργησεν εἰς τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας δωρεὰς καὶ ὅτι πρόκειται περὶ ἀνακλήσεως τῆς δωρεᾶς ταύτης ἀπὸ ὡρισμένους προδοτικῶς ἐργαζομένους καὶ ἐργασθέντας Ἕλληνας λόγῳ ἀχαριστίας. Νομίζω ὅτι πλανᾶται ὁ κ. ὑπουργός. Ὅπως γνωρίζομεν ὅλοι, κύριοι βουλευταί, ἰδίως δὲ ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Θεσσαλονίκης, ἕνα ἀπὸ τὰ φλέγοντα ζητήματα τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὰς παρελθούσας δεκαετηρίδας ἦτο καὶ τὸ ἀγροτικὸν ζήτημα. Τὸ ἀγροτικὸν αὐτὸ ζήτημα ἐγνώρισε πολλὰς φάσεις καὶ ἐλύθη τελικῶς ὅταν ἐπῆλθεν ἡ ἐθνικὴ καταστροφὴ τῆς Μ. Ἀσίας, ὅτε ὠξύνθη τὸ ὅλον ζήτημα καὶ ἔγιναν αἱ γνωσταὶ εἰς εὐρεῖαν ἔκτασιν ἀπαλλοτριώσεις κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος 1927. Τὰς ἀπαλλοτριώσεις ἐκείνας τὰς ἐνήργησε τὸ Κράτος χωρὶς προκαταβολὴν τῆς ἀξίας των, εἰς βάρος γεωκτημόνων Ἑλλήνων πολιτικῶν τῶν γεωκτημόνων καὶ ὅλας τὰς ἐκτάσεις αὐτὰς διένειμε κατόπιν εἰς τοὺς ἀκτήμονας γεωργούς, διότι ἦτο κοινὴ συνείδησις τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὁλοκλήρου ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐμόχθουν δίκην σκλάβων μέσα εἰς τὰ κτήματα αὐτά. Ἐπὶ γενεὰς ἦτο κοινὸς πόθος τοῦ Ἔθνους ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι τελικῶς ἀποκατεστάθησαν. Τὸ ἴδιον συνέβη καὶ μὲ τοὺς πρόσφυγας εἰς τοὺς ὁποίους κατὰ 90% διενεμήθησαν ἐκτάσεις τῶν ἐγκαταλειψάντων τὴν Ἑλλάδα Τούρκων ὑπηκόων, ἰδίως εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, Μακεδονίαν καὶ Θράκην.

§50Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ ἀπαλλοτρίωσις δὲν ὑπῆρξε πρᾶξις χαριστικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπῆρξε κατάκτησις τῶν ἀγροτῶν.

§51Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Αὐτὸ λέγω. Δὲν ἦτο λοιπόν, χαριστικὴ πρᾶξις τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς ἀγρότας οἱ ὁποῖοι ἐπότισαν μὲ τὸν τίμιον ἱδρῶτα των τὰ χώματα αὐτὰ ἐπὶ γενεὰς γενεῶν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§53Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἀναμφισβητήτως ἡ γενομένη ἀπαλλοτρίωσις ἡ ὁποία ἀποκατέστησε 310 χιλιάδας οἰκογενειῶν εἰς κτηματικὴν περιουσίαν, ἀποτελεῖ πρᾶξιν τιμῶσαν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀποτελῇ καὶ κατάκτησιν τῶν ἀγροτῶν οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν νὰ ἀποκατασταθοῦν, σημαίνει ὅτι εὗρε καὶ μίαν ὥριμον συνείδησιν παρὰ τῷ Ἑλληνικῷ λαῷ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τοῦτο τὸ αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Δὲν παύει ὅμως νὰ ἀποτελῇ πρᾶξιν γενναιοδωρίας διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἡ παραχώρησις αὐτῶν τῶν κτημάτων, διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι ἡ περιοχὴ ἡ ἀπαλλοτριωθεῖσα ἀνῆκεν εἰς τρεῖς κατηγορίας. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: Ὅτι ἡ ἀποκατάστασις τῶν ἀγροτῶν τιμᾷ βεβαίως τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Δὲν σημαίνει ὅμως τοῦτο ὅτι καὶ ἐπλήρωσαν, ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι βάλλουν κατὰ τοῦ Κράτους, ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὤφειλον νὰ πληρώσουν καὶ τὰ ὁποῖα πληρώνει ἤδη ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός.

§54Δ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Οἱ περισσότεροι ἐπλήρωσαν. Ὅλοι οἱ πρόσφυγες ἐπλήρωσαν, μόνον οἱ γηγενεῖς δὲν ἐπλήρωσαν.

§55Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Ἐκ μὲν τῶν τσιφλικούχων ἐπλήρωσαν ἐν συνόλῳ, ἔναντι τῶν 2.800.000.000 χρυσῶν δραχμῶν, 200.000.000, ἐξώφλησαν δὲ πλήρως τὰ χρέη των μόνον 12.000 ἐκ τῶν 130 χιλ. οἰκογενειῶν. Ἐκ δὲ τῶν ἀποκατασταθέντων διὰ τῶν ἀποξηρανθεισῶν γαιῶν οὐδεὶς ἐπλήρωσε, διότι δὲν ἐγένετο ἀκόμη οὔτε ὁ καταλογισμός. Ἐνῷ τὸ Ἑλληνικὸν δημόσιον χρεωστᾷ 5 δισεκατομ. χρυσᾶ φράγκα. Οὐδεὶς ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔχει τὴν ἀξίωσιν ὅτι, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐντίμως καὶ ἐθνικῶς ἐργάζονται, δὲν πρέπει νὰ τύχουν τῆς προστασίας τοῦ Κράτους. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἔχῃ τις τὸ παράπονον διὰ τινας ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐλησμόνησαν ὅτι εἶναι Ἕλληνες καὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀφαιρέσῃ τοὺς κλήρους.

§56Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ὅτι ὑπῆρξεν ἡ κατανομὴ τῶν γαιῶν αὐτῶν μία κατάκτησις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐξαρθῇ καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπῆρξε καὶ μία γενναία καὶ εὐγενὴς χειρονομία τοῦ Κράτους τοῦ Ἑλληνικοῦ, τὸ ὁποῖον προέτρεξε πολλῶν ἄλλων συγχρονισμένων κρατῶν. Τὸ Κράτος διεμοίρασε δι’ Ἐπιτροπῶν του τὰς γαίας ταύτας καὶ ἐχρέωσεν ἕνα ἕκαστον κληροῦχον μὲ τὸ τίμημα τοῦ κλήρου του εἰς λίρας Ἀγγλικάς. Οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν ἔχουν καταβάλει ἤδη τὸ χρέος των. Διὰ τοὺς πρόσφυγας εἶμαι εἰς θέσιν νὰ εἴπω, καὶ διαφωνῶ ἐν προκειμένῳ μὲ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι οἱ πλεῖστοι, τὸ 90%, ἔχουν ἐξοφλήσει τὴν ἀξίαν τῶν κλήρων των. Διὰ τοὺς γηγενεῖς δὲν γνωρίζω ἐπακριβῶς. Ἐθέσπισε δὲ τὸ Κράτος ἐν συνεχείᾳ νόμους δυνάμει τῶν ὁποίων οἱ κληροῦχοι ἀπέκτησαν καὶ τὴν πλήρη κυριότητα ἐπὶ τῶν κλήρων των εὐθὺς ὡς ἐκυρώθησαν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας αἱ γενόμεναι διανομαὶ τῶν γαιῶν. Σήμερον, λοιπόν, τὸ Κράτος δὲν δύναται, σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους ποὺ ἐθέσπισε, νὰ ὁμιλῇ περὶ κλήρων, ἀλλὰ μόνον περὶ ἰδιοκτησίας προστατευομένης ἀπὸ τὸ Σύνταγμα. Συνεπῶς τὸ μόνον τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἀξιώσῃ τὸ Κράτος εἶναι νὰ ζητήσῃ τὴν εἴσπραξιν τοῦ ὑπολοίπου τῆς ὀφειλῆς των, ὅπου ὑπάρχει τοιαύτη συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων. Ὑποστηρίζω τοῦτο διὰ νὰ ἔλθω εἰς τὴν ἐκτεθεῖσαν γνώμην μου ὅτι εἶναι ἀρκετὸν τὸ ἰσχῦον ἤδη ψήφισμα τὸ ὁποῖον κατοχυρώνει πλήρως τὴν πολιτείαν ἀπέναντι τῶν δρώντων προδοτικῶς ἐναντίον αὐτῆς. Ἐκεῖ, μάλιστα, καθορίζεται καὶ μία σύντομος, ὅσον μποροῦσε νὰ εἶναι σύντομος, διαδικασία ἀλλὰ μὲ ἐχέγγυα δικαστικά, ὥστε κανεὶς νὰ μὴ δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ τὸ ἀποτέλεσμα. Τὸ ἀντίθετον συμβαίνει εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν ψήφισμα. Ἐναντίον τῆς γενικῆς ἀρχῆς καθ’ ἣν μόνον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πταίουν πρέπει νὰ τιμωροῦνται, θεσπίζομεν αὐστηράς, αὐστηροτάτας ποινάς, δημεύσεως τῶν πάντων, εἰς τὰς ὁποίας χωρὶς ἀμφιβολίαν θὰ ἐμπλακοῦν καὶ ἄνθρωποι ἐντελῶς ἀθῷοι. Ποίους ἐννοεῖτε, κ. ὑπουργέ, «ὁπωσδήποτε συντρέχοντας τὴν ἀνταρσίαν»; Καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὡς συνήθως γίνεται τελοῦντες ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ φόβου καὶ τῆς ἀπειλῆς τῶν ἀνταρτῶν, δίδουν ἕνα πρόβατον εἰς αὐτοὺς ἢ ὀλίγον τυρὸν ἢ ἕνα σάκκον ἀραβοσίτου; Καὶ ποῖοι θὰ κρίνουν περὶ τούτων, αἱ Ἐπιτροπαὶ Ἀσφαλείας, δηλαδὴ ὁ χωροφύλαξ;

§57Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπουργ. Γεωργ.). Δὲν εἶναι ἔτσι, κ. συνάδελφε, πρόκειται περὶ τῶν ἑκουσίως μετεχόντων.

§58Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Δὲν ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιόν σας τὴν λέξιν «ἑκουσίως», ἀλλὰ τὴν λέξιν «ὁπωσδήποτε συντρέχουν». Εἴπατε ἀκόμη ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ τις ὁ ὁποῖος συνέτρεξε τοὺς ἀντάρτας καὶ εὑρίσκεται εἰς τὸ βουνὸ καὶ ὁ κλῆρος εἰς χεῖρας τοῦ πατέρα, θὰ τοῦ ἀφαιρέσητε τὸν κλῆρον.

§59Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Ὄχι, κ. συνάδελφε.

§60Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Δυστυχῶς ὑπάρχουν καὶ πατέρες οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸν ἕνα υἱὸν εἰς τοὺς ἀντάρτας τὸ δὲ ἕτερον εἰς τὸν ἐθνικὸν στρατόν. Δι’ ὅλα ὅσα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον ὑμῶν, κ. βουλευταί, παρακαλῶ ὅπως γίνῃ δεκτὸν τὸ σχέδιον τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιτυγχάνεται καλλίτερον ὁ σκοπὸς περὶ προστασίας τῆς πολιτείας κατὰ τῆς ἀνταρσίας. Δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ, κ. βουλευταί, εἰς τὸ δεύτερον μέρος τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν διάθεσιν τῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ κενωθησομένων κλήρων. Τὸ μέρος τοῦτο ἀποτελεῖ πολιτικήν, ἐπὶ τῆς ὁποίας, ὡς ἐδήλωσε, θὰ ὁμιλήσῃ ἐκτενῶς ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. (Χειροκροτήματα).

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ὑπενθυμίζω ὅτι ἀπὸ χθὲς ἰσχύει ὁ περιορισμὸς τῶν ἀγορεύσεων εἰς τὸ τέταρτον. Ἑπομένως νὰ ἐλλείψουν αἱ διακοπαί. Ὁ κ. Α. Νικολαΐδης ἔχει τὸν λόγον.

§62Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι εἷς ἐκ τῶν εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν μετ’ ἄλλων Θεσσαλῶν ἀγωνισθέντων ἐπὶ μακρὸν ὑπὲρ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων γεωργῶν. Ἐφυλακίσθην, προεφυλακίσθην καὶ ὑπέστην τὰ πάνδεινα, διότι ἐπίστευον ὅτι πρέπει οἱ λευκοὶ δοῦλοι νὰ ἀποκατασταθοῦν εἰς τὰς γαίας διὰ τὰς ὁποίας ἠγωνίσθησαν καὶ οἱ πρόγονοί των, τὰ ἐκαλλιέργησαν καὶ τὰ ἐπότισαν μὲ τὸν ἱδρῶτα τοῦ προσώπου των ἵνα ἀποδώσουν πλείονας καρπούς. Εἶμαι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι, εὐθὺς ὡς κατηρτίσθη εἰς Σῶμα ἡ παροῦσα Βουλή, ὑπέβαλον πρῶτος ψήφισμα ἵνα ἀνασταλῇ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος καὶ ἀποκατασταθῶσι καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἀκτήμονες ἀγρόται. Σήμερον ὅμως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συμφωνήσω μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν ψήφισμα καθόσον, ἐνῷ διὰ τῆς ἀπαλλοτριώσεως ἀποκατεστάθησαν οἱ πραγματικοὶ Ἕλληνες ἀγρόται οἱ πιστεύοντες καὶ ἐμμένοντες εἰς τὰ πάτρια, οἱ ἐκπληροῦντες τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὴν πατρίδα, οἱ μένοντες πιστοὶ εἰς τὴν θρησκείαν τῶν πατέρων των, οἱ σεβόμενοι τὴν Ἑλληνικὴν οἰκογένειαν καὶ τὴν Ἑλληνικὴν τιμήν, εὑρέθησαν σήμερον ἀγρόται κακοί, ἀγρόται ἀγνώμονες πρὸς τὴν Πατρίδα, ἡ ὁποία ἀπὸ δούλους λευκοὺς τοὺς κατέστησε κτηματίας, τοὺς ἐνίσχυσε δι’ ἀροτριώντων κτηνῶν, τοὺς ἐνίσχυσε διὰ μηχανημάτων γεωργικῶν, ἵδρυσε δι’ αὐτοὺς Ἀγροτικὰς Τραπέζας, ἐφήρμοσε τὸν σωτήριον νόμον τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου, τὸν προστατευτικὸν καὶ ἄριστον ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἀγροτικὸν νόμον, καὶ ἔστρεψαν σήμερον τὰ ὅπλα ἐναντίον τῆς εὐεργέτιδος Πατρίδος, λησμονήσαντες τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας εἶχον πρὸς τὴν Πατρίδα, συνεμάχησαν μετὰ τῶν Σλαύων, μετὰ τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος καὶ ἀγωνίζονται σήμερον ἄλλοι μὲν εἰς τὰ βουνά, ἄλλοι δὲ εἰς τὰ μετόπισθεν διὰ νὰ προδώσουν τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ μᾶς ἀφαιρέσουν τὴν ὡραίαν Μακεδονίαν διὰ τὴν ὁποίαν ἐχύθησαν ποταμοὶ αἱμάτων καὶ ἐδαπανήθησαν δισεκατομμύρια λιρῶν, νὰ μᾶς ἀφαιρέσουν τὴν πλουτοφόρον Θράκην, καὶ τὴν ἡρωϊκὴν καὶ μαρτυρικὴν Ἤπειρον. Καὶ ἐνῷ οἱ κακοὶ ἀγρόται συνεργάζονται μετὰ τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος καὶ συνωμοτοῦν κατ’ αὐτῆς, ἡμεῖς ἐδῶ συζητοῦμεν, ἐὰν πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ψήφισμα τοῦτο ἢ νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ προηγούμενον, διὰ νὰ διαφύγουν μερικοὶ τὰς συνεπείας. Περιῆλθον, κύριοι συνάδελφοι, πρό τινος ὁλόκληρον τὸν Νομὸν Λαρίσης, ἀπὸ τῶν Φαρσάλων μέχρι τῶν προπόδων τοῦ Ὀλύμπου, καὶ ἀπὸ τῶν προπόδων τοῦ Ὀλύμπου μέχρι τῶν προπόδων τοῦ Κισσάβου, ἐπεκοινώνησα μετὰ τοῦ στρατοῦ, ἐπεκοινώνησα μετὰ τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἀγροτῶν καὶ εἶδον μετ’ ὑπερηφανείας ὅτι στρατὸς καὶ λαός, ἔχουν ἀπόλυτον τὴν πεποίθησιν διὰ τὴν ὁριστικὴν νίκην, καὶ ἤκουσα ἀπὸ αὐτούς, ὅτι ἠσθάνθησαν μεγίστην χαρὰν ὅταν ἀνέγνωσαν ὅτι ἐλήφθησαν ἐνταῦθα παρ’ ἡμῶν μέτρα δρακόντεια ἐναντίον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι μάχονται κατὰ τῆς Πατρίδος, ὅταν ἤκουσαν μετ’ ἐνθουσιασμοῦ ὅτι οἱ ἀξιότιμοι ὑπουργοὶ τῆς Γεωργίας καὶ τῆς Δικαιοσύνης ὑπέβαλον ψήφισμα διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀφαιρεθοῦν οἱ κλῆροι ἀπὸ τοὺς κληρούχους οἱ ὁποῖοι μετέχουσι τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος καὶ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐνισχύοντες αὐτόν. Οἱ ἀνταρτόπληκτοι, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διὰ τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ καυχᾶται ὁ Ἑλληνισμός, οἱ ὁποῖοι ἐπροτίμησαν νὰ ἴδωσι τὰ παιδιά των σφαζόμενα, τοὺς γονεῖς των καιομένους ζωντανούς, τοὺς ἀδελφούς των γδερομένους, τὰς γυναῖκας των κατατεμαχιζομένας διὰ νὰ ἴδωσιν οἱ ἀπαίσιοι κακοῦργοι ἂν ἔφερεν εἰς τὴν κοιλίαν ἄρρεν ἢ θῆλυ, τὰς περιουσίας των παραδιδομένας εἰς τὰς φλόγας καὶ τὰ ὑπάρχοντα διαρπαζόμενα, καὶ ἐπροτίμησαν νὰ γυρίζουν πειναλέοι, γυμνοὶ καὶ ἄστεγοι, εἰς τὰς πόλεις καὶ τὰς κωμοπόλεις, παρὰ νὰ προσχωρήσουν εἰς τὸν κομμουνισμὸν καὶ νὰ προδώσουν τὴν Πατρίδα, αὐτοὶ ὅλοι οἱ ἀληθεῖς πατριῶται ἀγρόται, ἠσθάνθησαν ἀγαλλίασιν διότι εἶδον ὅτι τὸ Κράτος ἀπεφάσισε πλέον ἀμειλίκτως νὰ κτυπήσῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δρῶσιν εἰς τὰ βουνὰ καὶ τὰ μετόπισθεν. Ἄλλοι μὲν ἐξ αὐτῶν εὑρίσκονται εἰς τὰ χωρία των καὶ δρῶσιν ἐκ τοῦ ἀφανοῦς ἀλλὰ λίαν ἐπικινδύνως. Αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰ χωρία καὶ τὰ μετόπισθεν καλλιεργοῦν τοὺς κλήρους των, τὸ δὲ εἰσόδημα τὸ ἀποστέλλουν ἐκεῖ εἰς τὰ βουνά, ἵνα συντηροῦνται οἱ κομμουνισταί, οἱ κομμουνισταὶ οἱ μαχόμενοι κατὰ τῆς Πατρίδος. Αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὁδηγοῦν τοὺς κομμουνιστὰς εἰς τὰ χωρία ὅταν ἀπομακρύνεται ὁ στρατὸς καὶ διαπράττουν τὰ φρικιαστικὰ ἐγκλήματα καὶ φονεύουν τοὺς ἀδελφούς των. Αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τοποθετοῦν τὰς νάρκας, καὶ ἀνατινάσσουν τὰς ἁμαξοστοιχίας, καὶ φονεύουν ἀθώους πολίτας. Χθὲς εἰς τὴν Θεσσαλίαν, αὐτοὶ οἱ ἴδιοι εἶναι ἐκεῖνοι οἵτινες μὲ νάρκας ἀνετίναξαν τὴν ἁμαξοστοιχίαν τοῦ Θεσσαλικοῦ καὶ 14 βαγόνια ἐξετροχιάσθησαν καὶ ὀλίγου δεῖν καὶ ἐγὼ νὰ εὕρισκον τὸν θάνατον σωθεὶς ὡς ἐκ θαύματος. Εἶναι τρομακτικὴ ἡ κατάστασις τὴν ὁποίαν δημιουργοῦν οἱ κακοὶ αὐτοὶ Ἕλληνες, καὶ ἡμεῖς ἐδῶ συζητοῦμεν καὶ ἀμφιβάλλομεν ἂν πρέπει νὰ προχωρήσωμεν, καὶ ζητοῦμεν τί; Νὰ ληφθοῦν προστατευτικὰ μέτρα, μήπως ἀδικηθῇ κανεὶς ἐξ αὐτῶν ὅστις δὲν εἶναι τόσον πολὺ φανατικὸς κομμουνιστής! Κύριοι βουλευταί, λησμονεῖτε ὅτι, τὸ σύστημα αὐτὸ ὡδήγησεν εἰς τὴν ματαίωσιν τῶν μέτρων προστασίας τοῦ Κράτους ἔναντι τῶν ἐχθρῶν τῆς Πατρίδος!! Ἐνθυμεῖσθε ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ψήφισμα τῆς ἐκκαθαρίσεως, φόβος καὶ τρόμος ἐπεκράτησεν εἰς τὰς τάξεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως μήπως ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη ἡ πρώτη τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ἐκμεταλλευθῇ τὸ ψήφισμα ὑπὲρ ἑαυτῆς καὶ καταδιώξει δημοκρατικοὺς πολίτας φίλα φρονοῦντας πρὸς τὴν ἀντιπολίτευσιν καὶ διεγράψαμεν τὰς διατάξεις, αἵτινες θὰ διευκόλυναν τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ τελείαν ἐκκαθάρισιν καὶ ἐθέσαμεν περιορισμοὺς καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο μηδέν. Οὐδείς, κύριοι, ἠδυνήθη νὰ παραπονεθῇ καὶ νὰ κατηγορήσῃ τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην, ὅτι ἠδικήθη καὶ ἀπελύθη πολιτικός σας φίλος μὴ κομμουνιστής. Τουναντίον σήμερον παράπονα καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς καὶ εἰς τὴν Βουλὴν ἠκούσθησαν ὅτι, ἡ ἐκκαθάρισις δὲν ἦτο πλήρης καὶ ἀποτελεσματικὴ καὶ ἠναγκάσθημεν δι’ ἄλλου νομοθετήματος νὰ ζητήσωμεν ἐκκαθάρισιν αὐστηροτέραν κατανοήσαντες τὸ πρῶτον μας σφάλμα!!! Τὸ αὐτὸ σφάλμα ἐρχόμεθα νὰ πράξωμεν καὶ σήμερον θέλοντες νὰ λάβωμεν μέτρα ἀσφαλείας κηρυσσόμενοι κατὰ τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας. Τὸ Συμβούλιον Ἀσφαλείας, κύριοι, φοβούμεθα ὅτι δὲν θὰ κάμῃ καλὰ τὴ δουλειά του καὶ θὰ ἀδικήσῃ ἴσως ἀγρότας τινάς!! Πλάνη κύριοι!! Πλάνη, διότι τὸ Συμβούλιον αὐτὸ ὡς τὸ καθώρισεν ἡ τότε Κυβέρνησις διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ παρεξήγησις, ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο δικαστικούς, Πρόεδρον καὶ Εἰσαγγελέα, τῶν Πρωτοδικῶν, καὶ μὲ μίαν ψῆφον τοῦ Νομάρχου, διὰ νὰ μὴν ἀποδοθῇ δικαστικὸν σχεδὸν συμβούλιον ὅτι αἱ ἐξορίαι γίνονται διὰ λόγους πολιτικοὺς καὶ ὄχι διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους. Ὅλοι γνωρίζετε, κύριοι, ὅτι ὁ δικαστὴς πολὺ ξεσκονίζει τὰ πράγματα καὶ διὰ τοῦτο εἰς τὰ χωρία καὶ τὰς πόλεις ὑπάρχουν καὶ περιφέρονται κομμουνισταί. Ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Ἀσφαλείας εἶναι δικαστική, δὲν εἶναι πολιτική, διότι τὴν πλειοψηφίαν τὴν ἔχουν οἱ δύο δικασταί. Οὐδεὶς λοιπόν, πρέπει νὰ ἔχῃ φόβον ὅτι τὸ Συμβούλιον Ἀσφαλείας θὰ προβῇ εἰς ἀδικίας καὶ θὰ ἀφαιρέσῃ τοὺς κλήρους ἀδίκως. Γνωρίζετε ὅτι ἄνθρωποι ἀθῶοι οὐδέποτε καταδικάζονται εἰς τὰ Δικαστήρια, ἐνῷ πολλοὶ ἔνοχοι καὶ κακοῦργοι διαφεύγουν! Καὶ χθὲς ἀκόμη εἰς τὸ Στρατοδικεῖον Λαρίσης εὑρέθη δικαστὴς στρατοδίκης, νὰ ζητήσῃ τὴν ἀθώωσιν καὶ νὰ ψηφίσῃ ὑπὲρ παιδίου 17 ἐτῶν, δίδων πλήρη σύγχυσιν, καίτοι συνελήφθη τὸ παιδίον αὐτὸ τὴν στιγμὴν ὅπου τραβοῦσε τὸ σχοινὶ καὶ ἀνετίνασεν τὸ τραῖνον!! Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀσφαλείας δὲν ἔπρεπε νὰ εἶναι αὐτή, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ πολιτικὰ πρόσωπα διὰ νὰ λεπτολογῇ. Οὐδεμία ἀμφιβολία δὲν πρέπει νὰ εἰσχωρήσῃ! Ἄς μὴ τρομάζωμεν, διότι οἱ κομμουνισταὶ δὲν τρομάζουν, καὶ δολοφονοῦν χωρὶς νὰ δικάζουν καὶ μὲ τὸ παραμικρὸν καταδικάζουν καὶ ἐκτελοῦν ἀθώους πολίτας, γυναῖκας καὶ παιδιὰ ἀνήλικα. Ἐδῶ, διὰ νὰ ἀφαιρεθῇ κλῆρος, πρέπει νὰ ἔχωμεν ἀπόλυτον τὴν πεποίθησιν ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Ἀσφαλείας θὰ εἶναι προσεκτική. Ἡ ταχύτης εἶναι ἀπαραίτητος διότι πρέπει ὁ κλῆρος ἀφαιρούμενος, νὰ καλλιεργηθῇ διὰ νὰ ἀποδώσῃ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν τῆς προσωρινῆς παραχωρήσεως τῶν κλήρων, ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ μίαν τροπολογίαν μου. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν ὅτι εἰς τοὺς προσωρινῶς ἐγκατασταθησομένους πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ σειρὰ τῶν στρατευομένων καὶ κατόπιν τῶν ἄλλων. Διότι οἱ στρατευόμενοι δὲν δύνανται νὰ καλλιεργήσουν προσωρινῶς τὸν κλῆρον ὡς ὑπηρετοῦντες εἰς τὸν στρατόν. Εἰς τὴν ὁριστικὴν διανομήν, συμφωνῶ ἀπολύτως νὰ ἐφαρμοσθοῦν αἱ διατάξεις τοῦ σχετικοῦ νόμου. Προσωρινὴ εἶναι ἡ παραχώρησις, ἡ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐπιστρατεύσεως ἐκμετάλλευσις τοῦ κλήρου. Διὰ τοῦτο φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ ἀποκατασταθῶσι προσωρινῶς οἱ ἀνταρτόπληκτοι, οἱ ὁποῖοι ἐθυσίασαν περιουσίαν, τέκνα, γονεῖς, ἀδελφοὺς καὶ πεινοῦν σήμερον καὶ ὑποφέρουν. Ὀφείλεται δὲ εὐγνωμοσύνη πρὸς τοὺς ἥρωας αὐτοὺς διότι ἐὰν προσεχώρουν εἰς τοὺς κομμουνιστάς, θὰ ἦσαν ἀφεντικὰ εἰς τὰ χωρία των καὶ σήμερον γυρίζουν πεινῶντες εἰς τὰς πόλεις. Ἀλλὰ δέον, πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ μία ἄλλη παράγραφος εἰς τὸ ἄρθρον δεύτερον καὶ μετὰ τοὺς ἀνταρτοπλήκτους: «Καὶ εἰς τοὺς δράσαντας εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν κομμουνιστῶν, προτιμωμένων τῶν ἐκ τοῦ ἰδίου χωρίου καταγομένων». Τουτέστιν, ἐὰν ἀφαιρεθῇ ἕνας κλῆρος ἀπὸ ἕνα κακὸν ἀγρότην ἀρνησιπάτριδα, αὐτὸς ὁ κλῆρος νὰ δοθῇ ἢ εἰς ἀνταρτόπληκτον ἢ εἰς δράσαντα, εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ, ἐκ τοῦ αὐτοῦ χωρίου. Ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ τοιοῦτος, ἐκ τοῦ ἰδίου χωρίου, τότε βεβαίως, εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ εἰς ἄλλον ἀπὸ ἄλλο μέρος. Διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν ὁ ἀνταρτόπληκτος τοῦ Αʹ χωρίου νὰ μὴ ἀποκαθίσταται προσωρινῶς εἰς τὸ χωρίον του, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἄλλοι ἀπὸ ἄλλα χωρία, θὰ ἐγκαθίστανται εἰς τὸν κλῆρον αὐτὸν τοῦ χωρίου του! Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργός, τὴν περίπτωσιν αὐτὴν πρέπει νὰ τὴν δεχθῇ. Κύριοι βουλευταί, ὅλος ὁ λαὸς τῆς Θεσσαλίας, σᾶς διαβεβαιῶ ἐγώ, ὅστις πρὸ ὀλίγου ἐπανῆλθον ἐκεῖθεν’ ὅτι, ἔχει ἐνθουσιασμόν, καὶ εἶναι ἀποφασισμένος νὰ νικήσῃ. Ὁ στρατὸς καὶ ὁ λαὸς πιστεύει εἰς τὴν νίκην, ἔχει συγκεντρωθῆ ὁλόκληρος, ἀδιαφόρως κομμάτων, ἀδιαφόρως ἄλλων προσωπικῶν διαφορῶν, κάτωθεν τῆς κυανολεύκου καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ στρατοῦ καὶ εἶναι ἕτοιμος νὰ ὑποστῇ καὶ ἄλλας ἀκόμη θυσίας, ἀρκεῖ νὰ ἐπιτευχθῇ ταχύτερον ἡ νίκη. Καὶ ἡμεῖς, ἐνῷ καὶ διὰ λόγων καὶ διὰ ψηφισμάτων, εἴπομεν ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἐξόρμησις καὶ διαφώτισις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὥστε νὰ πεισθῇ ἐπὶ τοῦ δικαίου τοῦ ἀγῶνος μας καὶ νὰ σχηματίσῃ ἀκράδαντον πεποίθησιν διὰ τὴν νίκην, καὶ ἐνῷ ἡμεῖς ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος διαφωτίζομεν τὸν λαὸν ἐπικοινωνοῦντες μετ’ αὐτοῦ καὶ ἐνισχύομεν εἰς αὐτὸν τὴν πεποίθησιν, τὴν ὁποίαν ἔχει, ὅτι ἡ νίκη εἶναι ταχεῖα καὶ ἀσφαλής, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος ἀκούονται ἀπ’ ἐδῶ φράσεις τοιαῦται, αἱ ὁποῖαι προξενοῦν ἀπογοήτευσιν. Μεγαλοποιοῦμεν μηδαμινὰ γεγονότα καὶ μηδαμινὰς ἐπιτυχίας τὰς ὁποίας ἐπιδιώκουν νὰ ἔχουν οἱ κουμμουνισταὶ ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ νὰ συγκρατήσουν τὰ στελέχη των ἅτινα διαρρέουν καὶ νὰ παρουσιάσουν μίαν ἔστω καὶ μικρὰν ἐπιτυχίαν καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ νὰ δικαιολογηθοῦν πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τοὺς μισθοδοτοῦν καὶ τοὺς ὁπλίζουν καὶ ἐνισχύουν τὸν ἀγῶνα ὅτι κάτι κάμνουν, καὶ οὕτω γενόμεθα ἀκούσιοι συνήγοροι αὐτῶν καὶ συνοδοιπόροι. Διὰ τοῦτο φρονῶ ὅτι ἐπιβάλλονται σιγὰ γιὰ ὡρισμένα γεγονότα καὶ νὰ μὴ μᾶς διαφεύγουν φράσεις οἵτινες δὲν πρέπει νὰ ἀκούωνται. Μέχρι σήμερον ὁ στρατὸς νικᾶ, παντοῦ καὶ κατασυντρίβει τοὺς συμμορίτας οὐδεμίαν πόλιν ἠδυνήθησαν νὰ καταλάβουν, οἱ ἐαμοβούλγαροι, παντοῦ ὁ στρατὸς νίκας καταγάγει νίκας ὑπερλάμπρους καὶ καταπλήσσει ὁλόκληρον τὸν κόσμον μὲ τὰς νίκας του. Πρότινος εἰς τὴν Φλώριναν καὶ Γρεββενᾶ κατόπιν εἰς τὴν Ἔδεσσαν καὶ προχθὲς εἰς τὴν Κόνιτσαν ἤρατο ὑπερλάμπρους νίκας, αἵτινες ἐχαιρετίσθησαν μετ’ ἐνθουσιασμοῦ εἰς ὁλόκληρον τὸν πεπολιτισμένον κόσμον. Παντοῦ ὁ Στρατὸς νικᾶ καὶ δὲν ἐπέτρεψεν εἰς τὴν ψευδοκυβέρνησιν τοῦ Μάρκου νὰ ἐγκαταστήσῃ τὴν κυβέρνησίν του οὐδαμοῦ. Καὶ ἐνῷ τοιούτους θριάμβους κατάγει ὁ Λαὸς ἡμεῖς φωνάζομεν, διαμαρτυρόμεθα, διότι εἰσῆλθον μερικοὶ εἰς ἕν χωρίον ἀφρούρητον καὶ μεγαλοποιοῦμεν τὰ πάντα. Ἄς προσέξωμεν κύριοι, ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου καὶ ἄς στρέψωμεν τὴν προσοχήν μας, εἰς τὸ νὰ ἐπέλθῃ ταχύτερον τὸ ἀποτέλεσμα. Ἄς συγκεντρωθῶμεν ὅλοι εἰς ἕν σύνολον. Ἄς ἀφήσωμεν κατὰ μέρος τὰς πολιτικὰς καὶ κομματικὰς διαμάχας καὶ ὅταν κατασυντριβῇ ὁ ἐχθρὸς τότε θὰ ἔλθῃ ὁ καιρὸς διὰ πολιτικὰς διαμάχας!!! Καὶ τώρα ἡνωμένοι ὅλοι μαζὺ ἄς κατασυντρίψωμεν τὸν κομμουνισμὸν καὶ νὰ σώσωμεν τὸν κόσμον καὶ πάλιν ἀπὸ τὸν κόκκινον φασισμόν, ὅπως κατὰ τὸ 1940–41 συνετρίψαμεν τοὺς Ἰταλογερμανοὺς καὶ ἐσώσαμεν τὸν κόσμον ἀπὸ τὸν μαῦρον φασισμὸν (χειροκροτήματα)!!!

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Μαρινάκης ἔχει τὸν λόγον.

§64Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ. Ἐάν, κ. βουλευταί, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τοῦτο τὸ ἔπραξα διὰ δύο λόγους. Πρῶτον διότι ........ (δὲν ἠκούσθη) ........ ................................ καὶ δεύτερον, διότι κατέχομαι ἀπὸ φόβον, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν ἀδικίαι τοιαῦται, τὴν ἔκτασιν τῶν ὁποίων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβλέψωμεν, οὔτε εἶναι δυνατὸν ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ τὰς διορθώσωμεν. Καὶ ἐπειδὴ συμφωνοῦμεν ἐξ ὁλοκλήρου, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ληφθοῦν τοιαῦτα μέτρα, τὰ ὁποῖα νὰ τείνουν εἰς τὴν ἐξασθένισιν τῶν ἀνταρτῶν, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα προσεκτικοὶ ἵνα μὴ τυχὸν οἱονδήποτε μέτρον, τὸ ὁποῖον λάβομεν ἀντὶ νὰ τείνῃ εἰς τὴν ἐξασθένισιν τοῦ Μάρκου, τείνει ἀντιθέτως, ἐν πολλοῖς καὶ εἰς τὸν πολλαπλασιασμὸν τῶν ὀπαδῶν του. Διαφωνῶ ἀρχικῶς ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔκτασιν τοῦ νομοσχεδίου. Εἰς τὴν Εἰσηγητικὴν Ἔκθεσιν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργός, θέτει δύο τάξεις. Ἡ πρώτη τάξις εἶναι τῶν κληρούχων. Ἡ δευτέρα τάξις περιορίζεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατώκησαν εἰς τὴν Βουλγαροκρατηθεῖσαν περιοχήν, εἰς τὴν περιοχήν, τὴν περιλαμβανομένην μεταξὺ τῶν ποταμῶν Στρυμῶνος καὶ Ἕβρου. Εἶπε, μάλιστα καὶ τὴν φράσιν, ὁ ἀξιότιμος, κύριος ὑπουργός, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπεδέχθησαν, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τοὺς Βουλγάρους, πρέπει νὰ τοὺς ἀφαιρεθοῦν οἱ κλῆροι. Ἔχω τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διαβεβαιώσω τὸν ἀξιότιμον, κύριον ὑπουργόν, ὅτι δὲν ὑπάρχουν σήμερον τοιοῦτοι εἰς τὴν Θράκην, διότι ἐὰν ὑπῆρξάν τινες, οἱ ὁποῖοι ὑπεδέχθησαν τοὺς Βουλγάρους καὶ ὑπῆρξαν ἐν τῇ πραγματικότητι, ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παρέμεινον καὶ μετὰ τὸ 1920, μετὰ τὴν συμφωνίαν Καφαντάρη–Μολλώφ, οἱ ὁποῖοι ὅμως ἀπεμακρύνθησαν. Τούτων δὲ ἡ περιουσία κατεσχέθη ἢ ἄλλως δυνάμει δικαστικῆς ἀποφάσεως ἀφῃρέθη, διότι πάντες ὄντες δοσίλογοι, ἐνέπεσαν εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 6 Σ.Π., ἡ ὁποία ἐκτὸς τῆς κυρίας ποινῆς ἐπιβάλλει καὶ παρεπομένην τοιαύτην, τῆς ἀφαιρέσεως τῆς περιουσίας. Ἑπομένως δὲν πρέπει νὰ περιορισθῶμεν εἰς μίαν μόνον τάξιν, τὴν τάξιν τῶν κληρούχων, διότι δὲν πρόκειται περὶ διαθέσεως, διότι ὡς τοὐλάχιστον γνωρίζω, ἡ καθιερωθεῖσα δικονομικὴ ἀρχὴ ἔκτοτε, ἦτο ὅτι, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐλάμβανε τὸ παραχωρητήριον, καθίστατο ἀπόλυτος κύριος τοῦ κλήρου, δυνάμενος καὶ νὰ τὸν διαθέσῃ εἰς τὸ μέλλον. Τοιαῦται δὲ πράξεις ἐγένοντο κατὰ τὸ πλεῖστον, ὥστε ἐξ ὑπαρχῆς κληροῦχος δὲν εἶναι σήμερον, οὔτε κάτοχος, οὔτε κύριος τοῦ κλήρου.

§65Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἀπὸ αὐτοὺς κληροῦχοι, οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν εἰς τὴν Βουλγαρίαν.

§66Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν καὶ ἔχω ἐγὼ τὴν ἰδικήν του γνώμην καὶ πιστεύω, ὅτι πάντες οἱ ἀναχωρήσαντες εἰς τὴν Βουλγαρίαν, ἐνέπεσαν εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 6 Σ. Π. εἴτε αὐτεπαγγέλτως διωχθέντες ἀπὸ τοὺς κατὰ τόπους ἐπιτρόπους, εἴτε συνεπείᾳ μηνύσεων τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ ἐξακολουθοῦν καὶ σήμερον ἀκόμη νὰ ὑπάρχουν δικογραφίαι ἐκκρεμεῖς, παρὰ τοῖς εἰδικοῖς Δικαστηρίοις τοῖς συσταθείσοις, παρὰ τῆς 6 Σ. Π., αἱ ὁποῖαι θὰ δικασθοῦν ἐντὸς ὀλίγου. Συνεπῶς ἐκεῖνοι πλέον δὲν εἶναι κύριοι τῆς περιουσίας των.

§67Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. Τὸν κλῆρον ὅμως τὸν νέμονται οἱ συγγενεῖς των.

§68Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν, διότι, ὅταν θὰ ἐκδοθῇ ἡ ἀπόφασις τοῦ δικαστηρίου, τότε θὰ ἀφαιρεθῇ.

§69Χ. ΚΑΡΑΪΣΚΟΣ. Ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις δικαστηρίου καὶ ἐν τούτοις ἐξακολουθοῦν αὐτοὶ νὰ κατέχουν τὸν κλῆρον.

§70Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ. Τότε πταίουν τὰ ἁρμόδια ὄργανα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐξετέλεσαν τὰς ἀποφάσεις. Εὑρισκόμεθα λοιπόν, κύριοι, ἀπέναντι ἰδιοκτητῶν καὶ κυρίων. Ἀλλὰ περιορίζομεν τὸ σχετικὸν ψήφισμα, εἰς τὴν τάξιν τῶν κληρούχων. Δὲν τὸ θεωρῶ αὐτὸ ἀπολύτως δίκαιον, διότι ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι οἱ νόμοι πρέπει νὰ περιβάλλωνται ὑπὸ γενικότητος, νὰ θίγουν δηλαδὴ πάντα πολίτην, ὁ ὁποῖος παρέλειψεν τὸ καθῆκόν του.............. ............. (δὲν ἠκούσθη)............... Ἐπιμένω ἐπὶ τῆς ἀπόψεως, ὅτι πᾶσα ἐπιτροπή, ἐφόσον δὲν καθιεροῦται μάλιστα διὰ τοῦ ψηφίσματος δεύτερος βαθμὸς διαδικασίας, εἴτε θὰ ἐμπέσῃ εἰς πλάνην, εἴτε εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ παρασυρθῇ πρὸς οἱανδήποτε ἄποψιν. Καὶ ὅμως ἐνῷ συνεστήσαμεν τὰς Ἐπιτροπὰς Ἀσφαλείας ἐπὶ τῷ σκοπῷ, νὰ ἐξορίσουν τοὺς ὑπόπτους, εἰς τούτους δίδομεν τὸν δεύτερον βαθμὸν τῆς διαδικασίας, δηλ. τῆς προσφυγῆς ἐνώπιον δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου! Ἐνῷ λοιπὸν ἐκεῖ εἰς τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν διαπραχθῇ οἱονδήποτε σφάλμα ἐξ οἱουδήποτε λόγου, δύναται νὰ διορθωθῇ, ἐδῶ παίρνομεν τὴν περιουσίαν ὁλόκληρον ἑνὸς ἀτόμου καὶ δὲν τοῦ δίδομεν τὸ δικαίωμα νὰ προσφύγῃ εἰς δευτέραν ἐπιτροπήν. Εἶμαι ὅμως ὑποχρεωμένος, χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω οὐδένα, νὰ εἴπω, ὅτι ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον εἰσάγονται αἱ ὑποθέσεις ἐνώπιον τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀσφαλείας, δὲν παρέχει ἐγγυήσεις καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ κάμω μίαν μικρὰν ἀνασκόπησιν τοῦ θέματος. Εὑρίσκεται ἐν ἀπολύτῳ καλῇ πίστει ὁ Διοικητὴς τῆς χωροφυλακῆς, εἴτε ὁ Διοικητὴς τμήματος Ἀσφαλείας ὁσάκις εἰσάγει ἐνώπιον τῆς ἐπιτροπῆς, τῆς ἀποτελουμένης ἀπὸ τὸν πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν, ἀπὸ τὸν Νομάρχην καὶ τὸν Εἰσαγγελέα καὶ ἐκτοπίζεται αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος. Δὲν ὑπάρχει ὅμως ἀντιδικία καὶ ἐνῷ ἔχομεν δόγμα νομικὸν, κατὰ τὸ ὁποῖον οὐδεὶς δύναται νὰ δικασθῇ ἀνήκουστος —«μηδένα δικάζειν ἀνήκουστον»—εἰς τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ κλήρου, δικάζεται ἀνήκουστος καὶ ὁ ὕποπτος ὑπὸ ἐκτόπισιν, ὁ ὁποῖος δὲν παθαίνει τίποτε, διότι θὰ πάῃ μόνον 5 μῆνες εἰς τὴν ἐξορίαν καὶ θὰ γυρίσῃ, δικαιοῦται νὰ ἐφεσιβάλῃ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν εἰς τὴν δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπὴν καὶ νὰ προτείνῃ τὰ μέσα πρὸς ὑπεράσπισίν του καὶ τὰ μέσα τὰ ἀποδεικνύοντα τὴν ἀθῳότητά του. Τί θὰ κάνωμεν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὅταν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος δὲν παρέχεται οὐδὲν ἔνδικον μέσον εἰς τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους τῶν ὁποίων θὰ ἀφαιρεθῇ ὁ κλῆρος; Ἔχετε τὴν ἀντίληψιν, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, δὲν θὰ ἀπογοητεύσωμεν ὡρισμένους ἀνθρώπους; Ἡμεῖς κατοικοῦντες εἰς τὴν Βορειοτάτην Ἑλλάδα μέσα εἰς τοὺς ἴδιους συνοικισμοὺς ἔχομεν τοὺς γηγενεῖς καὶ τοὺς πρόσφυγας. Καὶ οἱ μὲν γηγενεῖς ἔχουν τὴν περιουσίαν των, εἴτε ἐκ κληρονομίας, εἴτε ἐξ ἀγορᾶς, οἱ δὲ πρόσφυγες ἔχουν τὸν κλῆρον των, τὸν ὁποῖον τοὺς παρέσχον οἱ νόμοι τοῦ Κράτους. Θὰ συμβῇ τὸ ἑξῆς: Ἐνῷ τόσον ὁ γηγενής, ὅσον καὶ ὁ πρόσφυξ θὰ εὑρίσκωνται ὑπὸ τὴν ἰδίαν κατηγορίαν, ὅτι ὑπονομεύωσι τὸ Κράτος, καὶ βοηθῶσι τοὺς ἀντάρτας, ἀπὸ μὲν τὸν πρόσφυγα θὰ ἀφαιρῆται ἡ περιουσία, ἀπὸ τὸν γηγενῆ ὄχι. Πατέρες ἐτέθησαν ὑπὸ τὴν προστασίαν τοῦ Ἀνωτέρου Διοικητοῦ Χωροφιλακῆς μὲ τὸν ἰσχυρισμὸν ὅτι ἐπρόκειτο νὰ ἐκτελεσθοῦν ἀπὸ τὰ παιδιά των, καὶ ὅταν ὁ Ἀνώτερος Διοικητὴς Χωροφυλακῆς ἐξηκρίβωσε ὅτι ἦτο τοῦτο πραγματικότης, ἐπεμελήθη τῆς ἀσφαλείας των. Ἀλλὰ θὰ ἔλθῃ καὶ ὁ κακὸς δαίμων, θὰ ἔλθῃ ὁ καλοθελητής, ὁ ὁποῖος θὰ εἰσηγηθῇ εἰς τὸν Διοικητὴν τοῦ τμήματος Ἀσφαλείας, ὅτι τὸ παιδί του ἦτο μὲ τοὺς ἀντάρτας, καὶ θὰ πάρῃ τὴν περιουσίαν ἐκείνου, τοῦ ὁποίου ἡ καρδία σχίζεται διπλά, πρῶτον διότι τὸ παιδί του λείπει καὶ δεύτερον διότι τοῦ παίρνουν τὴν περιουσίαν του. Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ποία θὰ εἶναι ἡ ψυχική του γαλήνη; Ἄλλη ἀπορία, κύριοι, τὸ πρῶτον ἐδάφιον τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου λέγει τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει) «.................. .............................................. .............................................. ..............................................». Ἐὰν καλῶς ἑρμηνεύω τὴν σχετικὴν διάταξιν, νομίζω ὅτι οἱ τρίτοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπέκτησαν τὰ δικαιώματά των καθ’ οἱανδήποτε παραχώρησιν. Θὰ συμβῇ ἑπομένως ἕνας, ὁ ὁποῖος εἶναι στρατιώτης καὶ ὑπηρετεῖ εἰς τὸ μέτωπον ἐναντίον τῆς ἀνταρσίας, νὰ τοῦ ἀφαιρεθῇ ὁ κλῆρος ἐκεῖνος, εἶναι τοῦτο ὀρθόν; Ἔχομεν κατόπιν ἐν συνεχείᾳ τὴν διάθεσιν τῶν κλήρων, Ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος ἔδωκε χθὲς μίαν καλὴν ἀρχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν, εἰς ἣν περίπτωσιν ἐψηφίζετο τὸ Νομοσχέδιον, παρὰ τὰς οἰκονομικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι τὸ ἐμποδίζουν ἀπὸ τοῦ νὰ ψηφισθῇ, θὰ πρέπει εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὁ κλῆρος νὰ δοθῇ εἰς τοὺς κατοίκους τοῦ χωρίου, ἢ εἰς τοὺς κατοίκους τῆς ἰδίας κοινότητος διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐξέθηκε ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Ἐγὼ θὰ φανῶ τολμηρότερος, διότι εἰς ἣν περίπτωσιν τοῦτο πρέπει νὰ γίνῃ, δὲν θὰ ἐπείραζε νὰ ἐπεκταθῶμεν εἰς τὴν ἐπαρχίαν, εἴτε καὶ εἰς τὸν Νόμον. Πέραν ὅμως τούτου οὔτε κατὰ μίαν γραμμήν, διότι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ θεωρηθῶσι, ὡς συνέβη ἄλλοτε, ὡς ἐπήλυδες ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐξ ἄλλων μερῶν ἤρχοντο νὰ καταλάβουν τοὺς κλήρους, ἢ θὰ θεωρηθοῦν ὡς ἅρπαγες βοηθούμενοι ὑπὸ τρίτων. Παίζομεν μὲ τὴν ἀντίληψιν τοῦ κάτω λαοῦ, ἐὰν ἤθελε ὑποτεθῇ....... (δὲν ἠκούσθη)............ ..............................................

§71Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Δὲν νομίζετε ὅτι ὅταν βγαίνομεν ἀπὸ τὸ ὅριον τοῦ χωρίου καὶ πηγαίνομεν εἰς τὸν Νομόν, ὁ ὁποῖος εἶναι εὐρύτερος εἰς τὰ ἰδικά μας μέρη καὶ περιλαμβάνει ἑκατοντάδας χωρίων, θὰ δημιουργηθῇ μεγάλη ἀναστάτωσις;

§72Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ. Σύμφωνος εἶμαι, ἀλλὰ ὅταν λέγω τοῦτο, ἐὰν φανῶμεν τολμηρότεροι νὰ φθάσωμεν μέχρι τῆς ἐπαρχίας, καὶ τολμηρότεροι μέχρι τοῦ Νομοῦ, ἐγὼ δὲν καθιερῶ ἀρχήν, ἀλλὰ ὑποβάλλω ὡρισμένας σκέψεις, αἱ ὁποῖαι νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθαί.

§73Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Μέχρι τῆς ἐπαρχίας καὶ ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν.

§74Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Τὸ σοβαρώτερον εἶναι ποιὸς θὰ τὰ μοιράζῃ.

§75Ε. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ. Ἐπειδή, κύριοι συνάδελφοι, λόγῳ τῶν δημιουργουμένων καταστάσεων ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς κατοχῆς, ὑπῆρξαν ἐν τῇ Πατρίδι μας ἐγκληματίαι, πράγματι τὸ Κράτος ἔλαβε μέτρα διὰ νὰ τιμωρήσῃ τοὺς προδότας ἐκείνους τῆς Πατρίδος, ὅπως προσεπαθήσαμεν νὰ λάβωμεν μέτρα καὶ ἐναντίον τῶν σημερινῶν. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6 Συντακτικὴ Πρᾶξις καθιεροῖ καὶ παρεπομένην ποινήν, τὸ Γʹ ψήφισμα καθιεροῖ καὶ παρεπομένην ποινήν, ταῦτα εἶναι νόμοι γενικοί, οἱ ὁποῖοι θίγουν πάντα Ἕλληνα. Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον μόνον ἐὰν ὑπάρχῃ δικαστικὴ ἀπόφασις, κατὰ τὴν ἀντίληψιν τὴν ἰδικήν μου, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφαιρεθῇ ὁ κλῆρος, ἢ ἡ ἰδιοκτησία τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἡ δὲ δικαστικὴ ἀπόφασις πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ ἔχῃ ὡς προϋπόθεσιν ὅτι εἶναι ἔνοχος διαπράξεως ἀδικήματος, καὶ δὲν εἶναι ὀλίγοι οἱ Νόμοι ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται ὁ δικαστὴς διὰ νὰ ἐκδώσῃ τὴν ἀπόφασίν του. Ἔχομεν καὶ τὸν Νόμον «περὶ ἰδιωνύμου», ὁ ὁποῖος ἐπανῆλθεν ἀπὸ τῆς 27 Δεκεμβρίου 1947 εἰς ἰσχύν. Ἑπομένως οἱ Νόμοι εἶναι ἱκανοὶ νὰ κτυπήσουν καὶ τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐστράφησαν ἐναντίον τοῦ Κράτους, εἴτε ἐβοήθησαν τοὺς συμμορίτας. Διὰ τοῦτο φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα φειδωλοὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐκδόσεως Νόμων, οἱ ὁποῖοι ☐ ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει θὰ ὑπάρξῃ κίνδυνος, ἀντὶ ὅπως προεῖπον ἐν ἀρχῇ, νὰ καταστείλωμεν τὴν ἐπανάστασιν διὰ τῆς ἐλαττώσεως τῶν ὀπαδῶν τοῦ Μάρκου, νὰ αὐξήσωμεν τὴν ἐπανάστασιν διὰ τῆς αὐξήσεως τῶν ὀπαδῶν τοῦ Μάρκου. (Χειροκροτήματα).

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§77Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν γεννᾶται ἀμφιβολία ὅτι μία τοιαύτη κατάστασις ἀφαιρέσεως περιουσίας θὰ γεννήσῃ κάποιον σάλον, ἀλλὰ τοτῦο θὰ γίνῃ καὶ μὲ τὸ ψήφισμα τὸ ὑπάρχον τῆς δημεύσεως. Φρονῶ ὅμως, ὅτι τὸν σάλον ἐὰν τὸν ἐδημιουργήσῃ τι, δὲν θὰ εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ αὐτῶν τῶν ψηφισμάτων, ἀλλὰ εἶναι οἱ τάφοι, αἱ πυρκαϊαί, οἱ φωτιές, καὶ ὁ σίδηρος, ὁ ὁποῖος ἐρήμωσε τὰ μέρη αὐτὰ καὶ τὰ διάφορα χωριά. (Χειροκροτήματα). Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπειδὴ βλέπω ὅτι ἡ Βουλὴ ἀποδίδει ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὸ ζήτημα τῶν ἐγγυήσεων τῆς ἀφαιρέσεως τοῦ κλήρου, τοῦ κλήρου, ὁ ὁποῖος κατ’ ἐμὲ ἐξακολουθεῖ νὰ ἀποτελῇ χαριστικὴν πρᾶξιν τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας πρὸς αὐτούς, καὶ κυρίως πρὸς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὰ ὅπλα ἐναντίον τῆς Πατρίδος, θὰ ἤμην, κύριοι, διατεθειμένος νὰ προτείνω, ἐὰν θὰ εἶσθε σύμφωνοι, πρὸς κατοχύρωσιν αὐτῶν τῶν ἐγγυήσεων, ὑπὲρ τῶν ὁποίων ὡμίλησε ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, διὰ τὰς ὁποίας ἐκράτησα σημειώσεις ἀπὸ χθές, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν δὲν προέβην εἰς δηλώσεις περὶ τῶν τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας εἶμαι διατεθειμένος νὰ δεχθῶ, διότι ἀνέμενον νὰ ἀκούσω καὶ τὰς ἀπόψεις πολλῶν ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, τίνες εἶναι αἱ τροπολογίαι αὐταί. Ἀτυχῶς δὲν ἤκουσα συγκεκριμένας τροπολογίας οὕτως ὥστε νὰ δύναμαι νὰ συναγάγω ποῖαι ἐξ αὐτῶν θὰ ἐξασφαλίζουν περισσοτέρας τὰς ἐγγυήσεις περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε.

§78Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Ἀνεφέρθημεν εἰς τὰς τροπολογίας τῆς ἀπὸ τοῦ Συντάγματος Ἐπιτροπῆς.

§79Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν ὁμιλῶ περὶ αὐτῶν. Αὐτὰς τὰς ἔχω ὑπ’ ὄψει μου. Ἡ τροπολογία, ἡ ἰδική μου, συνίσταται εἰς τοῦτο: Τὴν μὲν ἀφαίρεσιν τῆς νομῆς τοῦ κλήρου νὰ τὴν ὑπαγάγωμεν εἰς πρότασιν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ιʹ ψηφίσματος καὶ εἰς ἀπόφασιν ὄχι τοῦ ὑπουργοῦ, ἀλλὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεως.

§80Ι. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ. Δηλαδὴ νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Ἀγροτικὸς νόμος.

§81Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Βεβαίως. Τὴν δὲ ὁριστικὴν ἔκπτωσιν τοῦ κλήρου νὰ τὴν ὑπαγάγωμεν εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄλλου ψηφίσματος «περὶ δημεύσεως». «Κληροῦχοι ἀποκατασταθέντες γεωργικῶς ἢ κτηνοτροφικῶς κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς κειμένης νομοθεσίας ......... (ἀναγιγνώσκει) ............................. κηρύσσονται ἔκπτωτοι τοῦ ἐπὶ τῆς νομῆς τοῦ κλήρου δικαιώματός των δι’ ἀποφάσεως ἐκδιδομένης ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεως κατόπιν, προτάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρ. 2 τοῦ Μʹ ψηφίσματος «περὶ δημεύσεως περιουσιῶν κ.λ.π.». Δηλαδὴ ἀντικαθιστῶ τὸν ὑπουργόν, διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεως ὅσον ἀφορᾷ τὴν νομήν. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὁριστικὴν ἔκπτωσιν, τὴν ὑπαγάγω εἰς τὴν διαδικασίαν τοῦ Μʹ ψηφίσματος, δηλ. τοῦ Πρωτοδικείου κ.λ.π.

§82Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἀπὸ ἀπόψεως ἐγγυήσεων εἶναι πλῆρες, φοβοῦμαι ὅμως ὅτι θὰ ἔχετε μεγαλυτέραν χρονοτριβήν. Διότι μὲ τὴν ἀπόφασιν τὴν ἰδικήν μας ἀμέσως στερεῖται τῆς νομῆς, εἰς ἕνα μῆνα δὲ στερεῖται τῆς κυριότητος.

§83Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Εἶναι 95 ἡμέρες διὰ τὴν ὁριστικὴν ἔκπτωσιν τοὐλάχιστον ἂν δίδωνται τὰ χαρτιὰ ἀπὸ χέρι σὲ χέρι. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάθεσιν «Αἱ οὕτω προκύπτουσαι διαθέσιμοι ἐκτάσεις........ (ἀναγιγνώσκει). Ἐὰν ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν εἶσθε σύμφωνοι....

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μογγογιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§85Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν κατάγομαι ἀπὸ ἀγροτικὴν περιφέρειαν καὶ δὲν ἔχω, ὡς ἐκ τούτου, ἰδίαν ἀντίληψιν τῆς καταστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ κληροῦχοι, περὶ τῶν ὁποίων τὸ παρὸν ψήφισμα. Πάντως ὅμως ἤκουσα μετὰ προσοχῆς τὰς ἀγορεύσεις τῶν κ. κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι κατάγονται ἀπὸ ἀγροτικὰς περιφερείας καὶ ἐμόρφωσα τὴν γνώμην, ὅτι τὸ δίκαιον εὑρίσκεται μὲ τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἐτάχθησαν κατὰ τοῦ ψηφίσματος, χωρὶς, ἐν πάσῃ περιπτώσει, νὰ εἶχον μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης ὑπ’ ὄψιν των τὰς πρὸ ὀλίγον ὑποβληθείσας τροπολογίας ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Τάσσομαι, λέγω, μὲ τὰς ἀπόψεις αὐτῶν οὐχὶ τυχαίως, ἀλλὰ διότι ἔχω μελετήσει καλῶς τὰ ἐποικιστικὰ ζητήματα, ἔχω ἰδίαν γνώμην ἐπὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων, τῶν ἐλθόντων ἐνταῦθα μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφὴν καί, ὡς ἐκ τούτου, συμφωνῶ μὲ τὰς ἀπόψεις τῶν συναδέλφων καὶ εἶμαι καὶ ἐγὼ κατὰ τοῦ παρόντος ψηφίσματος. Εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἤγειρον τὰ ὅπλα ἐναντίον τῆς πατρίδος μας καὶ ἔθεσαν χεῖρα βέβηλον κατ’ αὐτῆς, ὅτι πρέπει νὰ τιμωροῦνται αὐστηρότατα καὶ νὰ ἐπιβάλλωνται αἱ ποιναί, ὡς αὗται καθορίζονται ὑπὸ τοῦ ποινικοῦ μας Νόμου καὶ ἀπὸ τὰ διάφορα ψηφίσματα, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ἐψηφίσαμεν–καὶ δὴ τὸ τελευταῖον. Εἰς τὴν ἀρχήν, λοιπόν, εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβάλλωνται αὐστηραὶ ποιναί, ὅπως ἡ δήμευσις τῶν περιουσιῶν, ἀλλ’ ἀπὸ ἀπόψεως δικονομικῆς, ἀπὸ ἀπόψεως διαδικασίας, δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον τὸ παρὸν ψήφισμα. Ἔχει πολλὰ ἐλαττώματα. Τὸ πρῶτον ἐλάττωμα του εἶναι, ὅτι δὲν λαμβάνεται καμμία ἐγγύησις διὰ τὴν δικαίαν κρίσιν. Διότι, κατὰ τὸ ψήφισμα, κ. συνάδελφοι, δημεύεται ἡ περιουσία τῶν κληρούχων κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας τῇ προτάσει τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀσφαλείας. Ἀλλὰ σᾶς εἶναι γνωστὸν, κ. βουλευταί, ὅτι αἱ Ἐπιτροπαὶ Ἀσφαλείας ἀποτελοῦνται κυρίως ἀπὸ τὰ ὄργανα τῆς τάξεως, εἶναι δὲ γνωστόν, ἐπίσης, ὅτι ὑπάρχει μία ἀντιδικία τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως μὲ ἕνα μέρος τῶν κακῶν ἐκείνων Ἑλλήνων ἢ καὶ καλῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι παρεσύρθησαν καὶ συνετάχθησαν μὲ ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἀντεθνικαί, χωρὶς νὰ εἶναι ὅμως ὁ σκοπός των φανερός. Σημειώσατε, ἐπὶ πλέον, ὅτι αἱ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι λαμβάνονται ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀσφαλείας, λαμβάνονται βάσει καταθέσεων τῶν ὀργάνων τῆς δημοσίας τάξεως, ἅτινα πάλιν καταθέτουν οὐχὶ ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως, ἀλλὰ βάσει πληροφοριῶν ἄλλων. Ἐννοεῖται, συνεπῶς, ὅτι ἡ κρίσις αὐτῶν δὲν εἶναι πάντοτε δικαία. Δι’ αὐτὸ παρετηρήθη τὸ φαινόμενον, νὰ διωχθοῦν καὶ νὰ ἐξορισθοῦν ἐθνικόφρονες πολῖται, διότι τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα εἶχον ἐπιδείξει ζῆλον ὑπερβολικόν. Δεύτερον ἐλάττωμα τοῦ παρόντος ψηφίσματος, κ. βουλευταί, εἶναι, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἐγγυήσεις δικαστικῆς φύσεως. Eἶναι γνωστόν, ὅτι, ὅσον μεγαλύτερον εἶναι τὸ ἀδίκημα, τόσον καὶ αἱ ἐγγυήσεις πρέπει νὰ εἶναι περισσότεραι. Αὐτὸ εἶναι ἀξίωμα, στηριζόμενον εἰς τὰς γενικὰς ἀρχὰς τοῦ δικαίου. Ὑπάρχουν τὰ διάφορα ἔνδικα μέσα κ.ο.κ. Ἐνταῦθα ὅμως οὔτε ἐγγυήσεις δικαστικῆς φύσεως ὑπάρχουν, οὔτε ἔνδικα μέσα προβλέπονται. Ἕτερον μειονέκτημα τοῦ ψηφίσματος εἶναι, κ. βουλευταί, ὅτι ὁ κλῆρος ἀφαιρεῖται καὶ ἀπὸ τρίτα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα εἶχον δικαίωμα, ἐπ’ αὐτοῦ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ κληροῦχοι κατὰ τὸ πλεῖστον, κατὰ τὰ 80%, εἶναι πρόσφυγες, οἱ ὁποῖοι ἐγκατεστάθησαν ἐν Ἑλλάδι μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφήν, Πόντιοι, Θρᾶκες καὶ Μικρασιᾶται. Ὅταν ἐγκατεστάθησαν ἐδῶ, τὸ 1923, ἐδόθη ὁ κλῆρος εἰς ἓν πρόσωπον, τὸν ἀρχηγὸν τῆς οἰκογενείας, οὐσιαστικῶς ὅμως ἐδόθη εἰς ὅλα τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας, διότι ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ὁ ἀριθμὸς τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας, ὥστε, ἐὰν εἶχε τις περισσότερα μέλη θὰ ἐλάμβανε περισσότερον κλῆρον. Ἀπὸ τὸ 1923 μέχρι σήμερον παρῆλθον 25 ἔτη καὶ ἐδημιουργήθησαν νέαι οἰκογένειαι, διότι ὁ ἀρχηγὸς τῆς οἰκογενείας διένειμε τὸ κλῆρον εἴτε εἰς τὰ παιδιά του εἴτε, εἰς τοὺς γαμβρούς του, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν καὶ ἐξώφλησαν τὸν κλῆρον αὐτὸν καὶ οὕτω, ἀπὸ ἕνα κλῆρον ἐδημιουργήθησαν 4 ἢ 5 κλῆροι. Τὸ παρὸν ψήφισμα λέγει «κατὰ πρότασιν τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς Ἀσφαλείας.................. ............................................. ............................. (ἀναγιγνώσκει). Ἄν δηλαδὴ ὁ κλῆρος αὐτὸς διενεμήθη καὶ ἂν ὁ υἱὸς ἀπόκτησε δικαιώματα, διότι εἰργάσθη τὸν κλῆρον αὐτόν, ὁ κλῆρος ἀφαιρεῖται. Δηλονότι, ἐὰν μία οἰκογένεια, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ 4 ἢ 5 ἄτομα, τύχει νὰ ἔχῃ ἕνα παιδί, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναρχικός, τὰ ἄλλα δὲ παιδιὰ νὰ εἶναι ἐθνικόφρονα, καὶ μάλιστα πολλὰ ἐξ αὐτῶν νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὸν στρατόν, κατὰ τὸ ψήφισμα, ἐὰν ἕνα παιδὶ ἐξ αὐτῶν κηρυχθῇ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀσφαλείας ὅτι δρᾷ ἀντεθνικῶς, ἀφαιρεῖται ὁ κλῆρος καὶ ἀπὸ τὰ ἄλλα πρόσωπα. Αὐτὸ βέβαια δὲν εἶναι δίκαιον.

§86Ν. ΚΩΤΤΑΣ. Δὲν τὰ λέγει αὐτά.

§87Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τὰ λέγει διότι γράφει: «Διαλυομένων αὐτοδικαίως καὶ οἱονδήποτε παραχωρηθέντων δικαιωμάτων εἰς τρίτους». Ὁ ἀρχηγὸς τῆς οἰκογενείας φέρει τὸν τίτλον, δηλαδὴ φέρεται ἐγκατεστημένος ὁ πατήρ, ὡς ἀρχηγὸς τῆς οἰκογενείας, διένειμεν τὸν κλῆρον. Ἐπὶ τοῦ κλήρου αὐτοῦ ἐδημιουργήθησαν δικαιώματα τρίτων, πιθανὸν κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, καὶ τὸν διέθεσεν, εἴτε διὰ συμβολαίου, εἴτε διὰ δωρεᾶς, εἴτε διὰ προικός. Πάντως αὐτὰ εἶναι δικαιώματα τρίτων, κατὰ τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου. Ἡ ἐπιβαλλομένη λοιπὸν ἀδικία εἶναι μεγάλη. Ἕνα παιδὶ ἠθέλησε νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς μίαν ὀργάνωσιν, τοῦ Ἐὰμ π.χ. ἢ τοῦ ΕΛΑΣ καὶ πιθανὸν αὐτὸ τὸ παιδὶ νὰ ἐπῆγε καλῇ τῇ πίστει ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Ἔκτοτε ἐδημιουργήθη μία ἀντιδικία. Κρύπτεται. Ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀσφαλείας μανθάνει ὅτι λείπει ἕνα παιδὶ καὶ λέγει: διὰ νὰ λείπῃ, σημαίνει ὅτι εἶναι κομμουνιστής. Ἠμπορεῖ ὅμως αὐτὸς νὰ μὴν εἶναι κομμουνιστὴς καὶ νὰ μὴν ἔχει μεταβῆ εἰς τὸν Μάρκον. Ἐν τούτοις τότε, κατὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς ἀφαιρεῖται ὁ κλῆρος. Αὐτὸ εἶναι μεγάλη ἀδικία, Τὸ γράμμα τοῦ νόμου εἶναι σαφὲς καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Κουλουμβάκην, ὅστις εἶναι νομικός, νὰ τὸ διαβάσῃ διὰ νὰ μὲ δικαιώσῃ. Τὰ 90% τῶν κλήρων ἔχουν διανεμηθῆ εἰς παιδιὰ καὶ εἰς τρίτους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἀνταρσίαν, εἶναι ἐθνικόφρονες, καλλιεργοῦν τὸ ἔδαφός των, εἶναι οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι στηρίζουν τὸ κράτος ὁλόκληρον, δηλ. οἱ ἀγρόται οἱ ὁποῖοι παράγουν τὰ ἀγαθὰ ποὺ ἔχομεν ἀνάγκην διὰ νὰ ζήσωμεν. Ἄλλο, κύριοι, μειονέκτημα, εἶναι ἡ διάθεσις τοῦ κλήρου. Διατίθεται ὁ κλῆρος εἰς τοὺς ἀνταρτοπλήκτους. Οἱ ἀνταρτόπληκτοι, βέβαια, δὲν εἶναι ἀπὸ τὰς περιφερείας τὰς ὁποίας ἐλέγχει τὸ Κράτος. Ὑπάρχουν περιφέρειαι, αἱ ὁποῖαι ἐλέγχονται ἀπὸ τοὺς ἀντάρτας καὶ περιφέρειαι αἱ ὁποῖαι ἐλέγχονται ὑπὸ τοῦ Κράτους. Οἱ ἀνταρτόπληκτοι εἶναι ἀπὸ τὰς περιφερείας τὰς ὁποίας ἐλέγχει ἡ ἀνταρσία. Τὸν πέρνομεν καὶ τὸν ἐγκαθιστῶμεν (διότι ἐννοῶ μόνιμον ἐγκατάστασιν) εἰς ἕνα κλῆρον ἀπὸ αὐτούς. Τί γνώμην θὰ σχηματίσῃ αὐτός; Ἀσχέτως πρὸς τὸ γεγονὸς ὅτι αὐτὸς ἔχει ἰδιόκτητον περιουσίαν, διότι ζῇ στὸ χωριό του, ὅπου ἔχει ἐγκατασταθῆ ὅπου ἐγεννήθη. Τὸν ἀπομακρύνομεν ἀπὸ ἐκεῖ, καὶ τοῦ βάζομεν τὴν ἰδέαν ὅτι ὁ ἀγὼν αὐτὸς θὰ εἶναι μακροχρόνιος. Καὶ εἰς ἡμᾶς ἀκόμη δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως νὰ ἐγκατασταθοῦν, εἰς τοὺς κλήρους οἱ ὁποῖοι θὰ διανεμηθοῦν, ἀνταρτόπληκτοι, δηλαδὴ νὰ ἐγκατασταθοῦν ἄνθρωποι ἀπὸ ἄλλας περιφερείας εἰς μίαν κοινότητα, ἡ ὁποία ἔχει τὴν συνοχήν της. Ἄλλο ἐπίσης μειονέκτημα, τὸ ὁποῖον καθιεροῖ τὸ παρὸν ψήφισμα, εἶναι ἡ ἀνισότης τὴν ὁποίαν ἐπιβάλλει μεταξὺ τῶν ἀστῶν καὶ τῶν ἀγροτῶν. Ὑπάρχει, κύριοι, ἕνα ἄλλο ψήφισμα, τὸ ψήφισμα Μ, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ δήμευσιν τῶν περιουσιῶν τῶν συμμετεχόντων. Ὑπάρχει, κύριοι, ἕνα ἄλλο ψήφισμα, τὸ ψήφισμα Μ, συμμοριακὸν ἀγῶνα καὶ εὑρίσκονται εἰς τὰς πόλεις. Δι’ αὑτοὺς ὑπάρχουν καὶ δικαστικαὶ ἐγγυήσεις ἔχουν μάλιστα τὸ δικαίωμα νὰ κάμουν καὶ ἀναψηλάφησιν τῆς δίκης, ἐνῷ διὰ τοὺς δυστυχεῖς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι χύνουν τὸ αἷμά των καθημερινῶς ὑποφέρουν περισσότερον ἀπὸ ἡμᾶς ποὺ εἴμεθα εἰς τὰς πόλεις, δὲν ὑπάρχουν αὐταὶ αἱ ἐγγυήσεις.

§88Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐδέχθη τροπολογίαν ὁ κ. ὑπουργός.

§89Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἐπροσέξαμεν ὅμως ἐὰν ἡ τροπολογία λέγῃ αὐτά. Ἐγὼ θέλω νὰ εἴπω ὅτι τὸ ψήφισμα ὡς ἔχει, καὶ τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ἐπιβάλλει τὴν ἀνισότητα μεταξὺ τῶν κατοίκων τῶν πόλεων καὶ τῶν ἀγροτῶν. Διότι, τὸ μὲν ἕνα ψήφισμα εἶναι ἕνα ψήφισμα, τὸ ὁποῖον παρέχει μεγάλας ἐγγυήσεις δικαστικὰς καὶ τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀναψηλαφήσεως, ἐνῷ τὸ ἄλλο, τὸ παρὸν ψήφισμα, δὲν παρέχει τοιαύτας ἐγγυήσεις ἀλλ’ ἐπαφίεται εἰς τὴν κρίσιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀσφαλείας.

§90Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπ. Γεωργ.). Δηλαδὴ διὰ τοὺς συμμετέχοντας εἰς τὸν ἀγῶνα ἀστοὺς λαμβάνονται περισσότεραι ἐγγυήσεις ἀπὸ ἐκείνας αἱ ὁποῖαι λαμβάνονται διὰ τοὺς συμμετέχοντας ἀγρότας εἰς τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τοῦ Κράτους.

§91Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν θέλω νὰ εἴπω αὐτό. Διὰ τοῦ ψηφίσματος Μ ἐπίσης διώκονται, καὶ δημεύεται ἡ περιουσία ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συμμετέχουν εἰς τὸν ἀνταρτικὸν ἀγῶνα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δι’ αὐτοὺς ὑπάρχουν δικαστικαὶ ἐγγυήσεις καὶ τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀναψηλαφήσεως. Κρίνομεν δηλαδὴ τοὺς πολίτας μὲ δύο μέτρα καὶ μὲ δύο σταθμά. Ἐγώ, κύριε ὑπουργέ, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ὅπως ἔχει τὸ ψήφισμα καὶ μὲ τὴν τροπολογίαν θὰ φέρῃ μεγάλην ἀναστάτωσιν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Νομίζω ὅτι τὸ πρῶτον ψήφισμα, τὸ ψήφισμα Μʹ, εἶναι ἀρκετὸν διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Κράτους, διότι ἐδῶ ὑπάρχει παρεξήγησις. Τὸ ψήφισμα Μʹ συμπεριλαμβάνει καὶ τοὺς κληρούχους, διότι κλῆρος δὲν εἶναι ἰδιοκτησία, κλῆρος εἶναι μία δωρεὰ, διότι οἱ κληροῦχοι εἶναι κύριοι τῆς περιουσίας των δυνάμει τοῦ νόμου 1722, διότι κατὰ τὸν νόμον αὐτόν, ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἀποπληρώσει τὸν κλῆρον των καὶ ἔγινε διανομὴ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεως, αὐτοὶ ἀπέκτησαν τὸν κλῆρον καὶ ἐξώφλησαν. Ἑπομένως εἶναι καὶ αὐτοὶ κύριοι τῆς ἰδιοκτησίας των καὶ τὸ ψήφισμα Μʹ τοὺς περιλαμβάνει. Μὴ θέλετε νὰ κρίνωμεν τοὺς πολίτας μὲ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ ἴδιον ψήφισμα, τὸ ἴδιον δίκαιον καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας, καὶ λέγω διὰ τοὺς ἀγρότας, διότι ὁ κύριος ὑπουργός, εἰς τὴν χθεσινήν του ἀγόρευσιν ἀνέφερε διὰ τοὺς κληρούχους ὅτι αὐτοὶ ἐπῆραν ἀπὸ τὸ κράτος δωρεὰν τὰς γαίας αὐτάς. Λέγω ὅτι κυρίως τὰ 90% τῶν κληρούχων, οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν γαίας μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφήν, τὰς ἐπῆραν δυνάμει συνθηκῶν, διότι ἀπεφασίσθη τότε ὅπως αἱ περιουσίαι τῶν ἀνταλλαξίμων προσφύγων παραμένουν ἐκεῖ καὶ ἔναντι αὐτῶν οἱ πρόσφυγες παρέλαβον τὰς περιουσίας τὰς ὁποίας ἐγκατέλειψαν οἱ Μουσουλμάνοι. Τὰ 20 ἑκατομμύρια στρέμματα τῆς Μακεδονίας–Θράκης ἀποτελοῦν περιουσίαν ἀνταλλαξίμων, ἡ ὁποία περιουσία ἀνῆκεν εἰς τοὺς πρόσφυγας δυνάμει τῆς συνθήκης τῆς Λωζάνης, ἑπομένως δὲν ἐγίνετο δωρεά. Ἄλλωστε ἐπῆραν μερικὰς ἀποζημιώσεις καὶ συνεψήφισαν τὰς περιουσίας αὐτὰς καὶ ὁσάκις αἱ ἀποζημιώσεις των δὲν ἦσαν ἀρκεταί, διὰ νὰ συμψηφίσουν τὴν ἀξίαν τῶν κτημάτων, ἐπλήρωνον τὸ ἐπὶ πλέον.

§92Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὥστε νὰ ἐξαιρεθοῦν αὐτοί;

§93Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν εἶπα αὐτό, ἐγὼ λέγω ὅτι δι’ ὅλους τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας καὶ μὴ πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ψήφισμα Μʹ καὶ ἐπιμένω ὅτι, τὸ πρὸ δεκαημέρου ψηφισθὲν ψήφισμα περὶ δημεύσεως τῶν περιουσιῶν τῶν συμμετεχόντων εἰς τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα, αὐτὸ ἀφορᾷ καὶ τοὺς κληρούχους, διότι οἱ κληροῦχοι εἶναι ἰδιοκτῆται καὶ ὅταν λέγετε πᾶσα περιουσία ἐννοεῖτε καὶ τὴν περιουσίαν αὐτῶν. Εἶναι περιττὸν τὸ ψήφισμα αὐτὸ καὶ δι’ αὐτὸ κάμω ἔκκλησιν πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διότι ἔχω ἰδιαιτέραν ἐκτίμησιν εἰς τὰ πατριωτικά του αἰσθήματα καὶ τὴν σωφροσύνην του, καὶ τὸν παρακαλῶ ὅπως ἀποσύρῃ τὸ ψήφισμα τοῦτο καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος, κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅτι πράττοντας τοῦτο ἐφαρμόζετε ἀπολύτως τὴν δικαιοσύνην. (Χειροκροτήματα).

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μιχαλακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§95Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶμαι καὶ ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐμειοψήφισαν εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπήν, φρονῶ ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα δὲν ἠδύνατο νὰ ἀναπληρωθῇ ἀπὸ τὸ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσαμεν ἤδη πρὸ ἡμερῶν. Ὡς παράδειγμα τῆς γνώμης μου αὐτῆς εἶπον ὅτι τὸ ψήφισμα ἐκεῖνον ἀφεώρα τὴν ἀκίνητον καὶ κινητὴν περιουσίαν, ἐνῷ τὸ παρὸν ψήφισμα ἀφορᾷ εἰδικὴν σχέσιν, τὴν σχέσιν τοῦ κληρούχου, ἡ ὁποία δὲν ἀπετέλει κινητὴν περιουσίαν, ἀλλὰ μίαν ἰδιώνυμον νομικὴν σύμβασιν, μίαν σύμβασιν μέχρις ὅτου θὰ ἀπέκτα τὴν κυριότητα, sui generis σύμβασιν, ἡ ὁποία δὲν περιελαμβάνετο εἰς τὸ ψήφισμα ἐκεῖνο. Ἐπεκράτησεν ὅμως ἡ ἄποψις ὅπως κατ’ ἀρχὴν ἀπορριφθῇ τὸ ψήφισμα καὶ δὲν εἰσῆλθον εἰς περισσοτέρας λεπτομερείας. Τοῦτο ἀναγκάζομαι νὰ πράξω ἤδη, διότι φρονῶ ὅτι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τοῦ ψηφίσματος τοῦ ὑπὸ κρίσιν καὶ τοῦ ψηφίσματος, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσαμεν, εἶναι πολὺ μεγάλη. Πρῶτον, τὸ παρὸν ψήφισμα διαφέρει ἐκείνου κατὰ τὴν χρονικὴν ἔκτασιν, διότι θέλει νὰ τιμωρήσῃ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς καὶ ἐντεῦθεν δροῦν ἀντεθνικῶς, ἐνίσχυσαν ἢ ἐνισχύουν ὑφ’ οἱονδήποτε τρόπον τὸν κατὰ τοῦ Κράτους διεξαγόμενον συμμοριακὸν ἀγῶνα, ἐνῷ τὸ ἄλλο ψήφισμα δὲν εἶχε τὴν ἔκτασιν αὐτήν, διότι λέγει «διαρκούσης τῆς παρούσης ἀνταρσίας ἀπαγγέλλεται ἡ δήμευσις ὁλοκλήρου ἢ μέρους τῆς περιουσίας, πρῶτον παντὸς συμμετέχοντος ἑκουσίως εἰς αὐτόν, δεύτερον παντὸς συλλαμβανομένου ὡς ἐνισχύοντος τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα καὶ τρίτον παντὸς στερηθέντος τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας». Δὲν εἶναι ὅμως μόνον ἡ διαφορὰ αὐτή, εἶναι καὶ εἰς τὰ πρόσωπα ἡ διαφορά. Τὸ παρὸν ψήφισμα δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ἀφαιρεθῇ ὁ κλῆρος καὶ ἀπὸ συγγενεῖς ἀκόμη, ἐνῷ τὸ ψηφισθὲν παρ’ ἡμῶν ψήφισμα περιώριζε τὸ δικαίωμα αὐτο μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς γυναικός, διότι λέγει: (Ἀναγινώσκει). «Δὲν δύναται ἡ δήμευσις νὰ ὑπερβαίνῃ τὸ σύνολον.........». ................................................ Καὶ ἐπροτάθη ὅτι, εἰς τί εἶναι δυνατὸν νὰ πταίῃ ἕνας πατέρας, διότι τὰ παιδιά του συμμετέχουν εἰς τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα. Ἀλλ’ ὡς ἔχει διατυπωθῇ τὸ ψήφισμα δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ περιλάβῃ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἐὰν ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν δὲν κριθῇ ὅτι ὁ πατὴρ αὐτὸς ἐνισχύει ὁπωσδήποτε τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα τῶν τέκνων του. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν περίπτωσις καμμία, ὥστε νὰ εἴπωμεν ὅτι τὸ παρὸν ψήφισμα δύναται νὰ ἀναπληρωθῇ ἀπὸ τὸ ἄλλο ψήφισμα. Τώρα κατὰ τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ ἐπροτάθησαν μερικαὶ ἀντιρρήσεις καὶ πρώτη ἦτο ἡ ἀντίρρησις, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπ’ ἄπειρον νὰ κάμωμεν συνταγματικὰς πράξεις. Ἀλλὰ τὸ ἀντικείμενον τῶν συνταγματικῶν πράξεων εἶναι ἡ σπουδαιότης τοῦ θέματος, ἐκεῖ πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν νὰ ἴδωμεν κατὰ πόσον πρέπει νὰ κάμωμεν συνταγματικὰς πράξεις ἢ ὄχι καὶ ἐπίσης ἐλέχθη ὅτι δὲν πρέπει νὰ κάμωμεν συνταγματικὰς πράξεις, διότι εἶναι δύσκολος ἡ μεταρρύθμισίς των. Ἀλλ’ εἶναι βέβαιον, κύριοι, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ συνταγματικαὶ πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο, ὅταν θὰ πρόκειται νὰ ψηφίσωμεν τὸ σύνταγμα θὰ λάβουν μίαν κύρωσιν διὰ τελευταίας διατάξεως τοῦ Συντάγματος καὶ θὰ κρίνωμεν ποῖαι θὰ μείνουν καὶ ποῖαι θὰ καταργηθοῦν. Ὥστε τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπιχείρημα ἐναντίον τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος. Ἄλλο ἐπιχείρημα εἶναι ὅτι διατρέχομε τὸν κίνδυνον νὰ περιλάβωμεν καὶ τοὺς ἀναγκαστικῶς στρατολογηθέντας καὶ ὅτι δὲν κάμνει διάκρισιν τὸ ψήφισμα δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐνισχύουν τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα. Ἐὰν δεχθῶμεν ὅτι ἡ διάθεσις τοῦ ἀφαιρουμένου κλήρου θὰ εἶναι μόνον προσωρινή, ἡ πρώτη ἀντίρρησις δὲν δύναται νὰ εὐσταθήσῃ, διότι ἐπιβάλλει τὸ ἐθνικὸν συμφέρον, ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία, τὰ κτήματα αὐτά, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον δύναται νὰ καλλιεργηθοῦν διὰ νέων ἀνθρώπων, νὰ καλλιεργηθοῦν προσωρινῶς ἔστω. Ἐὰν εἰς τὴν διάταξιν ἐκείνην τοῦ ἄρθρου 1 προσθέσωμεν τὴν λέξιν «ἐνίσχυσαν ἢ ἐνισχύουν «ἑκουσίως» καὶ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον» παρακάμπτεται καὶ ἡ ἑτέρα ἀντίρρησις.

§96Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὸ ἑκουσίως δὲν χρειάζεται εἰς τὴν ἐνίσχυσιν.

§97Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι ὅπως ξέρετε κατεβαίνουν εἰς τὰ χωρία καὶ τοὺς παίρνουν ὡρισμένα εἴδη ἀναγκαστικῶς, ὥστε πρὸς ἀντιμετώπισιν καὶ τῆς ἀντιρρήσεως αὐτῆς θὰ μποροῦσε νὰ προστεθῇ ἡ λέξις αὐτή.

§98Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Αὐτὴ ἡ ἔννοια εἶναι ἀκριβῶς. Καὶ σεῖς καὶ ἐγὼ ἄλλως τε ἅμα εἴμεθα εἰς τὴν ὕπαιθρο καὶ μᾶς πιάσουν, ὅ,τι ἔχουμε θὰ τὸ δώσουμε, ἐνισχύουμε τὸν ἀγῶνα ἀλλὰ τὸν ἐνισχύουμε ἀκουσίως.

§99Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀσφαλῶς ἔτσι εἶναι. Ἐπίσης μετὰ τὴν προσθήκην τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα ὁ κ. ὑπουργὸς, προσέθεσεν εἰς τὴν γνωμοδοτικὴν ἐπιτροπήν, τὰ ὁποῖα βέβαια πρόσωπα θὰ εἶναι ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκλέξῃ τὰ καλύτερα, νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς ἀπολύτως φόβος ἐὰν μάλιστα, προσθέσωμεν «μετ’ ὁμόφωνον πρότασιν τῆς οἰκείας ἐπιτροπῆς ἀσφαλείας μετεχόντων εἰς ταύτην καὶ τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός.

§100Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς, δέχεται τὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ψηφίσματος Μʹ. Σεῖς ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ βασικοῦ νομοσχεδίου ἀλλ’ ὁ κ. ὑπουργὸς, μετέβαλεν ἀντιλήψεις δεχόμενος νὰ γίνῃ ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ ψηφίσματος Μ.

§101Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν δὲν ἔχετε τόσην ἀνάγκην νὰ μὲ ἀκούσετε......

§102Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Τὸ λέγω διὰ νὰ τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας καὶ νὰ μὴ συζητοῦμεν ἀδίκως.

§103Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν μπορεῖτε νὰ μοῦ ἀφαιρέσετε τὸν λόγον. Ἐὰν δὲν θέλετε νὰ μὲ ἀκούσετε, ἰδοὺ ἡ πόρτα, ἀγαπητὲ κ. συνάδελφε.

§104Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Ἁπλῶς τὸ εἶπον διὰ νὰ τὸ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας.

§105Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιβραδύνεται δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἡ συζήτησις. Ὑπάρχει λοιπόν, κατὰ τὴν γνώμην μου καὶ ἄλλος τρόπος ἐξασφαλίσεως. Λέγει: «Μετὰ τὴν οὕτω ἀφαίρεσιν οἱ οὕτω προκύπτοντες διαθέσιμοι κλῆροι διατίθενται εἴτε προσωρινῶς.................... .......... (ἀναγινώσκει)....................».

§106Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Αὐτὸ τὸ ἐτροποποιήσαμεν.

§107Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω καὶ ἐγὼ ἐπ’ αὐτοῦ μίαν ἀντίρρησιν.

§108Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Εἶμαι διατεθειμένος νὰ σᾶς ἀκούσω ἀλλὰ ἐπὶ τροποποιουμένου νομοσχεδίου, διότι αὐτὸ τὸ μετέβαλον.

§109Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. «Μέχρι τῆς ἐκδόσεως τῆς παρὰ τοῦ ψηφίσματος ἐκείνου προβλεπομένης διαδικασίας ὁριστικῶς». Ἐὰν ἔλθῃ δηλαδὴ ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ προβλεπομένη ἀπὸ τὸ ψήφισμα ἐκεῖνο, ἡ δικαστικὴ ἐπιτροπή, καὶ εἴπῃ ὅτι πρέπει νὰ ἀφαιρεθῇ, θὰ εἶναι τότε ὁριστικὴ ἡ ἀφαίρεσις καὶ θὰ δύναται νὰ διατεθῇ κατὰ τὰς διατάξεις τῆς ἐποικιστικῆς νομοθεσίας.

§110Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν διαφέρετε οὐσιωδῶς ἀπὸ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§111Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ θέτω τὸ χρονικὸν ὅριον τῆς ἀποφάσεως τοῦ ψηφίσματος, ἀλλὰ ἡ διαδικασία τοῦ ψηφίσματος ἐκείνου παρέλειψα νὰ εἴπω ὅτι ἔχει καὶ τοῦτο τὸ ἐλάττωμα. Δὲν εἶναι μόνον τὸ τρίμηνον, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι μπορεῖ νὰ παρέλθῃ, διότι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν πρώτην οὐδεμία προθεσμία δίδεται. Μπορεῖ νὰ μείνῃ καὶ 6 μῆνας. Λέγω δηλαδή: «Ἡ κατὰ τὸ προηγούμενον ἄρθρον ........................................ (ἀναγιγνώσκει) ............................. ...........................................» ἡ ὁποία δὲν ὁρίζει προθεσμίαν ὑποβολῆς τῆς προτάσεως τῆς ἐπιτροπῆς εἰς τὴν κρίσιν τοῦ δικαστηρίου. Ἐὰν ἡ Ἐπιτροπὴ κάμῃ 6 μῆνας;

§112Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Οὔτε αὐτὸ ἔχει προθεσμίαν διὰ τὴν Ἐπιτροπήν.

§113Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀσφαλείας.

§114Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ ἰδία ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν ἔχει προθεσμίαν.

§115Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ταχυτέρα ἀπὸ τὴν ἄλλην διαδικασίαν. Ἐπίσης ἤθελον τὴν ἀκόλουθον προσθήκην εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ μόνου ἄρθρου. «Διὰ τὴν τοιαύτην προσωρινὴν παραχώρησιν ἢ διάθεσιν προτιμῶνται οἱ ἐκ τῆς αὐτῆς ἢ πλησιεστέρας περιφερείας ἀκτήμονες ἀνταρτόπληκτοι καὶ ἐκ τούτων οἱ τῆς ζώνης τοῦ πρόσω ἢ δράσαντες κατὰ τῶν συμμοριτῶν». Αὐτὰ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω ἐνώπιον ὑμῶν σχετικῶς μὲ τὸ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ λόγῳ τῆς κακῆς ἀρχῆς τὴν ὁποίαν ἐθέσαμεν ὅλοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἐξ αἰτίας τῶν ὁποίων ἡ Ἑλλὰς εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀθλιεστάτην κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται σήμερον, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ ἀνατρέψουν τὸ πᾶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθοῦν ἐκμεταλλευόμενοι τὰς περιουσίας τῶν διὰ τρίτων προσώπων.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν ἕτεροι 15 συνάδελφοι. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§117ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 9.30 μ.μ.)