1948.01.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 44η

Δευτέρα 26 Ἰανουαρίου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βογιατζῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Πολυχρονόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας τέως Δήμου Θουρίας, ζητούντων τὴν ἀποστολὴν δυνάμεως πρὸς φρούρησιν τῆς περιφερείας των. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Μπέλλας, καταθέτει ἀναφορὰν διακοσίων ἐπαγγελματιῶν Θεσαλονίκης, ζητούντων ὅπως συμπεριληφθῶσιν εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Σ. Σαμαρᾶς, διὰ τηλεγραφήματός του, διαμαρτύρεται διὰ μελετωμένην σύμπτυξιν τῶν στρατιωτικῶν τμημάτων ἐκ τῆς περιφερείας Βλάστης καὶ ζητεῖ τὴν ματαίωσιν τῆς τοιαύτης συμπτύξεως. Ὁ βουλευτὴς Σάμου κ. Ι. Λάμπρου, διὰ τηλεγραφήματός του πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς διαμαρτύρεται διότι παρὰ τὰς διαβεβαιώσεις τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως, περὶ βελτιώσεως τῆς τάξεως εἰς τὴν νῆσον Σάμον συμμορῖται εἰσῆλθον εἰς Καρλόβασι λεηλατήσαντες Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ κατοίκους καὶ ζητεῖ ἐκκαθάρισιν μετόπισθεν κλπ. Ὁ Δήμαρχος Καβάλλας διὰ ψηφίσματός του δηλοῖ, ὅτι τάσσεται παρὰ τὸ πλευρὸν τῆς Κυβερνήσεως πρὸς πάταξιν τῆς ἀνταρσίας κλπ. Οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος Ἁγίου Δημητρίου Ἀθηνῶν, (Μπραχάμι) ἐκφράζουν τὴν ἀποδοκιμασίαν των διὰ τὸν σχηματισμὸν τῆς ψευδοκυβερνήσεως τοῦ ἀρχισυμμορίτου Μάρκου. Ὁ Σύλλογος Βαρέων Φορτηγῶν Αὐτοκινήτων Πατρῶν, ζητεῖ τὴν ἐγκατάστασιν φυλακίου παρὰ τὴν θέσιν Ἀραχωβίτικα τοῦ Σιδηροδρομικοῦ δυκτίου Ἀθηνῶν–Πατρῶν πρὸς ἀποφυγὴν τῶν αὐτοκινητιστικῶν ἀτυχημάτων. Ὁ Σύνδεσμος ἐλαιοπαραγωγῶν Πλωμαρίου, ζητεῖ ἄμεσον κατάργησιν τῆς εἰσφορᾶς ἐξαγωμένου ἐλαίου καὶ ζητεῖ τὴν λῆψιν μερίμνης ὅπως Μπόνα περιέλθουν εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Οἱ ἀγορασταὶ ἀκινήτων τῆς περιόδου 1941–44 Θεσσαλονίκης καὶ Ξυλοκάστρου διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 114 Σ. Π. Ὁ Σύνδεσμος Ἑλληνίδων ἐπιστημόνων Ἀθηνῶν ἐκφράζει τὴν ἀγανάκτησίν των διὰ τὰς ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν βιαίας ἀπαγωγὰς νεανίδων ἐκ χωρίων τῆς Βορείου Ἠπείρου κ. λ. π. Ἡ Ἀνδρομάχη Γεωργαντοπούλου κάτοικος Πατρῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην περικοπὴν τῶν συντάξεων τῶν ἀγάμων ἀπόρων θυγατέρων ἀδελφῶν κλπ. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Λαμίας, ζητεῖ τὴν μείωσιν τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος κατὰ 50%. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Μπουρνιᾶς, Κ. Μπακόλας, Δ. Βογιατζῆς καὶ Κ. Καλλίας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Βούνων Χαλκίδος, ὑπογεγραμμένην παρὰ τοῦ Ἱερέως τοῦ προμαντεύσαντος τὸ τέλος του καὶ σφαγέντος πρὸ τριῶν ἡμερῶν ὑπὸ τῶν ἀνταρτῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μουστρούφης δι’ ἀναφορᾶς του πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως θέσεως τῶν ἐργαζομένων τάξεων ἐν διωγμῷ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Μαλιάκας, Γ. Λαζανᾶς, Κ. Καλκάνης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐλαιοκτηματιῶν Μυτιλήνης, ζητούντων τὴν ἄνευ περιορισμοῦ ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου κλπ. Οἱ κ. κ. Π. ΧΑΤΖΗΠΑΝΟΣ (Ὑπ. Μεταφορῶν), Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ (Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων) καὶ Α. ΜΠΙΡΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Τ.Τ.Τ.), καταθέτουσι σχέδιον ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 512) 1938 Α.Ν. «περὶ μέτρων ἀσφαλείας τῶν ἑταιρειῶν κοινῆς ὠφελείας διαρκούσης τῆς ἀνταρσίας». Οἱ κ. κ. Α. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς) καὶ Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 565 καὶ 655 τοῦ 1947 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ κ. Θ. ΔΕΣΥΛΛΑΣ (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεών τινων εἰς τὸν ὑπ’ ἀριθ. 484)545 Α. Ν. «περὶ προσωρινῶν μέτρων ἀντιμετωπίσεως ἐκ τῶν πολεμικῶν γεγονότων δημιουργηθεισῶν ἀναγκῶν στεγάσεως» ὡς

ἐτροποποιήθη οὗτος διὰ τοῦ ἀπὸ 11.5.46

Ν. Δ.».

Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Νικολαΐδης, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ ὑπολογισμοῦ χρόνου ὑπηρεσίας τῶν καταληφθέντων ὑπὸ τοῦ ἀνωτάτου ὁρίου ἡλικίας ἐκπαιδεύσεως λειτουργῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 14 παραγρ. 2 τοῦ Α. Ν. 2588)1940 «περὶ ὀργανώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Ἀντιλήψεως» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1118 καὶ καθορισμοῦ τρόπου προαγωγῆς Εἰσηγητῶν Κοινωνικῆς Προνοίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορ. Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 271)1947 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 3288)1944 «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς Ν. Δοκίμους». Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 450)47 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ἀφορωσῶν τὴν Νομοθεσίαν τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Γρηγορίου καὶ Γ. Βασιλειάδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προαγωγῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Λαμπριανίδης καὶ Ν. Ἔξαρχος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24.4.46 Ν. Δ. «περὶ τρόπου ἐνεργείας στρατιωτικῶν προαγωγῶν κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Μπουρνιᾶς, Α. Θεοδωρόπουλος, Χ. Μητσιάλης, Γ. Παπαϊωάννου, Δ. Παπαδημητρίου, Π. Σπηλιώτης, Ν. Βαρβιτσιώτης, Κ. Καλκάνης, κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24.4.46 Ν. Δ. «περὶ τρόπου ἐνεργείας στρατιωτικῶν προαγωγῶν κ. λ. π.».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ξάνθης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ καταβολὴν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ταμείου Ἀνεργίας κλπ., ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§6Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας συνεστήθη ἐν Ξάνθῃ Ταμεῖον ἀνεργίας. Ἐγένετο ἡ σχετικὴ ἀπόφασις τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ διωρίσθησαν 5 ὑπάλληλοι, ἕνας Διευθυντὴς καὶ 4 ἄλλοι κατώτεροι. Ἤρξατο λειτουργοῦν τὸ Ταμεῖον ἀνεργίας. Ἔχουσι εἰσπραχθῆ περίπου 110 ἑκατομμύρια. Ἀλλὰ οἱ ὑπάλληλοι, καίτοι ἐργάζονται 10 μῆνας δὲν λαμβάνουν μίαν πεντάραν διότι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπανειλημμένως ἀπετάνθη ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς καὶ ἐζήτησε τὴν ἔγκρισιν, δὲν ἀπεφάσισε τίποτε. Κατὰ τὴν τελευταίαν μου μετάβασιν εἰς τὴν Ξάνθην οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι πτωχοὶ οἰκογενειάρχαι, μοῦ εἶπον ὅτι θὰ κάμουν ἀγωγὴν ἐναντίον τοῦ Ταμείου Ἀνεργίας. Τοὺς συνέστησα ὅτι δὲν εἶναι σωστὸ νὰ κάμουν ἀγωγὴν καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς—καὶ εἶναι τοῦτο πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη— ἔκαμε καὶ δεύτερον ἔγγραφον πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον διὰ νὰ λάβῃ τὴν σχετικὴν ἀπόφασιν. Μέχρι στιγμῆς ὅμως οὐδεμία ἐλήφθη ἀπόφασις. Θὰ παρακαλέσω θερμῶς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ὅπως λάβῃ μίαν μέριμναν δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἶναι δίκαιον, ἐφ’ ὅσον ἐργάζονται—ὑπογράφουν ὡς Διευθυντής, ταμίας, λογιστὴς κλπ.—νὰ ἀμείβωνται. Δίδονται πιστώσεις διὰ δακτυλογράφους, διὰ μηχανάς, διὰ καύσιμον ὕλην καὶ διὰ μισθὸν δὲν δίδονται. Νομίζω ὅτι εἶναι δικαιολογημένο τὸ παράπονον καὶ πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ λάβῃ τὰ ὀφειλόμενα μέτρα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μουστρούφης ἔχει τὸν λόγον.

§8Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ περίπτωσις τῆς προκειμένης ἀναφορᾶς, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὴν μὴ καταβολὴν τῶν ἀποδοχῶν ἐνίων ὑπαλλήλων ὡρισμένων ὀργανισμῶν, εἶναι μία ἐκ τῶν πολλῶν περιπτώσεων ἡ ὁποία καὶ σήμερον μὲ ἠνάγκασε νὰ καταθέσω εἰς τὸ Προεδρεῖον σχετικὴν διαμαρτυρίαν ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Πράγματι, γενικώτερα τὸ ζήτημα αὐτὸ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ζήτημα δηλαδὴ τῆς ἐκπροθέσμου καταβολῆς τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργαζομένων τάξεων. Σήμερον ἐδέχθην τὴν ἐπίσκεψιν μιᾶς Ἐπιτροπῆς Σιδηροδρομικῶν ὑπαλλήλων, τῶν Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται διότι, ἐνῷ ἐργάζονται ὑπὸ τὰς γνωστὰς συνθήκας τῶν καθημερινῶν κινδύνων καὶ ἀνατινάξεων καὶ τῶν πάσης φύσεως ἀνωμαλιῶν αἱ ὁποῖαι ἐπικρατοῦν εἰς τὴν Θεσσαλίαν, συνεπείᾳ τῶν ὁποίων ὑπάρχουν ἤδη πολλὰ θύματα καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν ἐργαζομένων ἔχουν χάσει τὴν ζωήν των καὶ ἔχουν ἀπορφανισθῆ αἱ οἰκογένειαί των, ἐν τούτοις, ἀπὸ τοῦ παρελθόντος μηνὸς καθυστερεῖται ἡ τακτικὴ καταβολὴ τῶν ἀποδοχῶν των.

§9ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὁμιλεῖτε ἐπὶ τῆς προηγουμένης ἀναφορᾶς;

§10Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Ἐξ ἀφορμῆς αὐτῆς τῆς περιπτώσεως ὁμιλῶ καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας.

§11ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι ἄλλο θέμα αὐτό. Ἀφορᾷ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Μεταφορῶν καὶ ὄχι ἐμέ.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς.

§13Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Εἶναι σχετικὸν τὸ θέμα. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ μάλιστα καὶ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος παρίσταται, νὰ δώσῃ μίαν λύσιν εἰς τὸ ζήτημα τῶν σιδηροδρομικῶν Θεσσαλίας, τῶν ὁποίων καθυστερεῖται ἡ καταβολὴ τῶν ἀποδοχῶν. Ἔχει ληφθῆ ἀπόφασις ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ καταβληθοῦν καὶ ἀκόμη δὲν κατεβλήθησαν λόγῳ ἀρνήσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§14ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι βουλευταί, τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας συνεστήθη μετὰ τὴν 21ην Ἀπριλίου 1941. Διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν ὀργανικῶν θέσεων τοῦ Ταμείου, ἀπῃτεῖτο, κατὰ μίαν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀπόφασις ἑκάστοτε τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὑπεβλήθη πράγματι πρότασις τοῦ Ταμείου διὰ τὸν διορισμὸν αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων εἰς τὸ παράρτημα Ξάνθης καθὼς καὶ εἰς ἄλλα παραρτήματα. Ἡ πρότασις αὕτη διεβιβάσθη πρὸ 6–7 μηνῶν εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν ἐνέκρινε τὴν παροχὴν χρημάτων, ἢ μᾶλλον δὲν ἀπεφάνθη ἐπ’ αὐτῆς. Ἤδη, μὲ τὴν γενικὴν ἀπαγόρευσιν, τὴν ἀναστολὴν παντὸς διορισμοῦ καὶ εἰς τὰς θέσεις τοῦ Δημοσίου καὶ εἰς τὰς θέσεις τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, ἔμεινεν ἡ ὑπόθεσις ἐκκρεμής. Ἐπειδὴ βέβαια εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ἐργάζωνται ἄνθρωποι χωρὶς νὰ πληρώνωνται, ἀπέστειλα ἐπανειλημμένως πρὸς Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἔγγραφον διὰ τοῦ ὁποίου ζητῶ νὰ γίνῃ ἐξαίρεσις αὐτῆς τῆς ἀναστολῆς, δι’ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται καθὼς ἐπίσης καὶ διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, αἱ ὁποῖαι ἐκκενώθησαν ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἀφ’ ἧς ἀνεστάλησαν οἱ διορισμοί, ὥστε νὰ παραμείνωμεν εἰς τὸ ἐπίπεδον τὸ ὁποῖον εἴχαμε. Διὰ νὰ μὴν ἔχωμεν κυρώσεις λόγῳ τῆς πληθωρικῆς ἐξόδου τῶν ὑπαλλήλων, περιμένω εἰς τὸ πρῶτον Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ εἰσαγάγω τὸ ζήτημα καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ ἐγκριθῇ.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἐμποροεπαγγελματικοῦ κόσμου Φιλιππιάδος, ζητοῦντος, τὴν ἵδρυσιν Ὑποκαταστήματος Α, Τ. Ε. μὲ ἕδραν τὴν Φιλιππιάδα, ὁ κ. Κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§16Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μία ὁλόκληρος περιφέρεια καθαρῶς γεωργική, ἡ περιφέρεια Φιλιππιάδος, δὲν ἔχει ὑποκατάστημα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Νομίζω πὼς ἡ ἀναφορὰ εἶναι ἀπολύτως δικαία, διότι ὁλόκληρος ὁ ἀγροτικὸς καὶ ἐπαγγελματικὸς καθὼς καὶ ὁ ἐμπορικὸς κόσμος μὲ ἀκλόνητα ἐπιχειρήματα, στηριζόμενα ἐπὶ τῶν πραγμάτων ἐζήτησαν τὴν σύστασιν ἑνὸς ὑποκαταστήματος. Σημειώσατε ὅτι μετέβην ὁ ἴδιος εἰς τὸν Διοικητὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τὸν κ. Βερροιόπουλον εἰς τὸν ὁποῖον ἔδειξα τὴν ἀναφορὰν εὗρε ὅτι εἶναι δικαία, ἀλλὰ λόγῳ διαφόρων ἐκκρεμοτήτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συσταθῇ τὸ ὑποκατάστημα τώρα. Ἔδωσεν ὅμως τὴν ὑπόσχεσίν του ὅτι θὰ συσταθῇ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ὅπως πραγματοποιήσῃ τοῦτο μιὰ ὥρα ἀρχύτερα, διότι ὑπάρχει ἀναπότρεπτος ἡ ἀνάγκη προκειμένου περὶ μιᾶς μεγάλης ἀγροτικῆς περιφερείας, ἡ ὁποία ἀξιοῖ δικαίως καὶ εὐλόγως τὴν σύστασιν τοιούτου ὑποκαταστήματος, τὸ ὁποῖον θὰ πραγματοποιήσῃ τὰς πραγματικὰς ἀνάγκας τῶν Γεωργῶν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γαρουφαλιᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§18Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ πολλοῦ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἶχε μελετήσει τὸ ζήτημα καὶ εἶχε καταλήξει εἰς τὴν ἀπόφασιν ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἱδρυθῇ ὑποκατάστημα εἰς τὴν Φιλιππιάδαν. Δυστυχῶς ἡ ὑπόσχεσις αὐτὴ μέχρι σήμερον ἔμεινεν ἀνεκπλήρωτος ὅπως γνωρίζῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Ὁ καλύτερος τρόπος εἶναι ὅπως ἡ Τράπεζα εὑρίσκεται πλησίον τῶν ἀγροτῶν καὶ ὄχι μακρὰν αὐτῶν. Ἡ ἐπαρχία Φιλιππιάδος ὑπάγεται εἰς τὸν Νομὸν Πρεβέζης διοικητικῶς. Ἀπὸ ἀπόψεως δὲ οἰκονομικῆς πίστεως εἰς τὸ ὑποκατάστημα Ἄρτης. Ἀντιλαμβάνεσθε, κ. ὑπουργέ, τί γίνεται ὅταν μία ἐπαρχία, ὑπαγομένη εἰς ἕναν Νομόν, ὑποχρεοῦται νὰ ὑπάγεται καὶ εἰς ἄλλον Νομὸν οἰκονομικῶς. Δεύτερον, αἱ ἀποστάσεις εἶναι μεγάλαι διότι πρόκειται περὶ ὀρεινῆς περιφερείας, ἀπέχουν 7– 8 ὥρας μὲ ἡμιονικοὺς δρόμους. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, νὰ τακτοποιηθῇ, διότι τὸ πρᾶγμα εἶναι ἐπεῖγον, ἐπειδὴ ἡ περιφέρεια αὐτὴ μαστίζεται ἀπὸ τὰς ἀποστάσεις αἱ ὁποῖαι τοὺς ἀναγκάζουν νὰ μεταβαίνουν εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἄρτης, διὰ νὰ τακτοποιοῦνται πιστωτικῶς, ἐγκαταλείποντες τὰς ἐργασίας των. Παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, νὰ θέσῃ ὁριστικὸν τέρμα εἰς τὴν ἐκκρεμότητα αὐτὴν καὶ νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἵδρυσιν ὑποκαταστήματος εἰς ἐπαρχίαν Φιλιππιάδος.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον.

§20Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Συνιστῶ, κ. Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ τὴν αἴτησιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου Φιλιππιάδος ὁ ὁποῖος ζητεῖ τὴν ἵδρυσιν ὑποκαταστήματος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Πράγματι ἡ Φιλιππιὰς ἐξυπηρετεῖ πολὺ ἀγροτικὸν κόσμον καὶ εὑρίσκεται εἰς ἕνα κόμβον συγκοινωνιακὸν εἰς τὸν κέντρον τριῶν Νομῶν. Ἀπὸ τὴν Φιλιππιάδαν διέρχεται ὁ δρόμος ἀπὸ τοῦ Νομοῦ Πρεβέζης ὁ ὁποῖος ἐξυπηρετεῖ ὁλόκληρον τὸν ὀρεινὸν πληθυσμόν. Ἡ ἀσφάλεια εἶναι ἐξησφαλισμένη διότι εὑρίσκεται 80 χιλιόμετρα νοτίως τῶν Ἰωαννίνων. Νομίζω ὅτι καλὸν θὰ εἶναι νὰ συστήσωμεν εἰς τὸν κ. Διοικητὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης νὰ δημιουργήσῃ εἰς τὴν ἐπαρχίαν Φιλιππιάδος τὸ ὑποκατάστημα τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον ἐξυπηρετεῖ τοὺς ἀγρότας, ἀλλὰ καὶ αὐτὰ τὰ συμφέροντα τῆς Τραπέζης, διότι πραγματικῶς, εἶναι ἕνα μεγάλον ἀγροτικὸν καὶ ἐμπορικὸν κέντρον.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§22Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Γνωρίζω καὶ ἐγὼ τὰς συνθήκας αἱ ὁποῖαι διέπουν τὴν περιφέρειαν Φιλιππιάδος. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὰς ἀντιλήψεις τῶν συναδέλφων, καὶ ἀντιλαμβάνομαι ὅτι λόγῳ τῆς ἐξαιρετικῆς σοβαρότητος τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ τὸ ὑποκατάστημα αὐτὸ εἶναι ἀναγκαία ἡ ἵδρυσίς του, καὶ θὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Διοικητὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τὴν σύστασιν ὑποκαταστήματος εἰς τὴν Φιλιππιάδα.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μαρινᾶκος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς δι’ ἧς ἐρωτᾶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν τίνα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς γραφειοκρατίας κλπ.

§24Ι. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ. Τὴν πληγὴν τῆς μεγάλης γραφειοκρατίας τὴν γνωρίζετε ὅλοι καὶ τὰ μαρτύρια τὰ ὁποῖα ὑφιστάμεθα ὅλοι ἐξ αὐτῆς, διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἐλαττωμάτων της. Εἶναι ἕνα μεγάλο ζήτημα τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀπασχολῇ τὴν Κυβέρνησιν, διότι εἶναι τόσα τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα δημιουργοῦνται καὶ ἀπὸ διοικητικῆς ἀλλὰ καὶ οἱασδήποτε ἀπόψεως διεκπεραιώσεως κλπ. ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόψεως συστήματος θὰ ἔπρεπε ἀναμφισβητήτως νὰ γίνῃ μία μελέτη. Γνωρίζομεν εἰς τὸ παρελθὸν ὅτι εἶχε συσταθῆ μία Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία εἶχε προβῆ εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ζητήματος, ἀλλὰ δὲν εἶχεν κατορθωθῆ νὰ ὑποβάλῃ τὸ πόρισμα καὶ συνεπῶς δὲν κατέληξεν εἰς οὐδὲν ἀποτέλεσμα. Μοῦ φαίνεται ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ ἐκλείψῃ. Ὅλοι σας θὰ ξέρετε τὸ ζήτημα τῶν συμβουλίων εἰς τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα, κατηρτίσθησαν συμβούλια διὰ τὴν διεκπεραίωσιν τῶν ὑποθέσεων. Μοῦ ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ παρατηρήσω ὅτι ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις κατόπιν διπλῆς εἰσηγήσεως εἰσηγητοῦ ὁ ὁποῖος εἶχε μάλιστα εἰσηγηθῆ τὴν ὑπόθεσιν εἰς συμβούλιον ἀπὸ ὀκτὼ μέλη καὶ ἡ ἀπόφασις αὐτὴ ἦτο πλημμελεστάτη. Δηλαδὴ ἐνῷ ὑπῆρχον ὅλα τὰ στοιχεῖα καὶ ἔπρεπε νὰ βγῇ ὁριστικὴ ἀπόφασις, βγῆκε προδικαστική. Δὲν βλέπω ὅτι ὑπάρχει κανεὶς λόγος ὁ ὁποῖος νὰ ἐπιβάλῃ τὴν λειτουργίαν τῶν συμβουλίων. Πρέπει οἱ ὑπάλληλοι νὰ ἀναλάβουν τὰς εὐθύνας καὶ νὰ ἐκδίδουν ἀποφάσεις ὑπ’ εὐθύνην των. Τὸ σύστημα τῆς διεκπεραιώσεως εἶναι πλημμελὲς πλημμελέστατον. Προχθὲς μοῦ ἐδόθη ἀφορμή. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Μία δυστυχισμένη οἰκογένεια ἑνὸς χωροφύλακος ὁ ὁποῖος ἐφονεύθη πρὸ 8)μήνου ὑπέβαλεν αἴτησιν δι’ ἀπονομὴν συντάξεως, καὶ μετὰ 8 ἀκόμη μῆνας δὲν συνεζητήθη. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ζητήματα τὰ ὁποῖα δὲν πρέπει νὰ παραβλέψωμεν, πρέπει νὰ γίνῃ μία ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπή, νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται καὶ νὰ ἰδῇ πῶς θὰ διορθωθῇ τὸ ζήτημα τῆς διεκπεραιώσεως. Μέσα εἰς τὰ Ὑπουργεῖα ἀπὸ τῆς ἡμέρας ποὺ θὰ ἔλθῃ ἕνα ἔγγραφον, μέχρι τῆς ἡμέρας ποὺ θὰ διεκπεραιωθῇ θὰ παρέλθουν τώρα 10–15 ἡμέραι. Ἀκόμη περισσότερον συγχέονται τὴ πράγματα, ὅταν ἐπικρατοῦν διάφορα συστήματα, εἰς τὰ διάφορα Ὑπουργεῖα. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν τελευταίως ἔχει καθιερώσει ἕνα νέον σύστημα τὸ ὁποῖον ἐπέφερε πλήρη σύγχυσιν. Συνιστῶ κατ’ ἀκολουθίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ σχηματίσῃ μίαν Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα.

§25Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Ἡ Κυβέρνησις εἶναι διατεθειμένη νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τὰς συστάσεις τοῦ κ. βουλευτοῦ καὶ ἐπὶ πλέον νὰ δηλώσω ὅτι τὸ ζήτημα γενικῶς τὸ ὑπαλληλικὸν μελετᾶται καὶ ἐλπίζω ταχέως ἐὰν ἐπιτρέπουν αἱ περιστάσεις νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν ριζικώτερον.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς δι’ ἀναφορὰς καὶ ἐ-

ρωτήσεις καθωρισμένης ὥρας, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὸ ἔλαιον. Ὁ κ. Π. Κάντζιας ἔχει τὸν λόγον.

§27Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου ἀπασχολεῖ ἤδη τὴν Βουλὴν ἐπὶ 2–3 συνεδριάσεις καὶ θὰ τὴν ἀπασχολήσῃ ἀκόμη καὶ κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν καὶ κατὰ πᾶσαν πιθανότητα τὴν ἑπομένην καὶ μεθεπομένην. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι τὸ ἔλαιον πραγματικῶς παρουσιάζει διὰ τὸν Ἕλληνα ἕνα πραγματικὸν ἐνδιαφέρον. Τὸ λάδι ἐνδιαφέρει ὄχι μόνον τὸν παραγωγικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος, ἐνδιαφέρει ἐξ ἴσου καὶ τὴν κατανάλωσιν, καὶ γενικώτερα ὁλόκληρον τὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Ὅπως εἶναι γνωστὸν τὸ ἔλαιον ἀποτελεῖ μίαν ἀπὸ τὰς κυρίας τροφάς, τὴν βασικωτέραν τροφὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ παραλλήλως μὲ τὸ ψωμὶ ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τῆς διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, ἀλλ’ ἔχει μίαν ἄλλην σημασίαν ὅτι ἐπιδρᾷ σημαντικώτατα καὶ ἐπὶ τῆς διαμορφώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ τιμαρίθμου. Ὅπως γνωρίζετε ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου καὶ τοῦ σίτου, ἐπιδρῶσιν ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν ἄλλων προϊόντων τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς. Τελευταίως, κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ μεταπελευθερωτικῶς τὸ ἔλαιον ἱκανοποίει καὶ μίαν ἄλλην οἰκονομικὴν ἀνάγκην, ἰδίως τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν. Διὰ τὸν ἐλαιοπαραγωγὸν ἀπετέλεσε καὶ μέσον ἀποθησαυρισμοῦ, καὶ μέσον ἀποταμιεύσεως. Τοῦτο παρετηρήθη εἰς τὴν Κρήτην καὶ τὴν Μυτιλήνην. Κατόπιν ζημιῶν τὰς ὁποίας ὑπέστησαν οἱ ἀγροτικοὶ πληθυσμοί, καὶ γενικώτερον οἱ πληθυσμοὶ τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν ἤρχισαν νὰ ἀποταμιεύουν τὰ διαθέσιμα εἰς ἔλαιον, ἐφ’ ὅσον ἄλλος τρόπος ἀποταμιεύσεως δὲν ὑπῆρχεν. Εἶναι καὶ αὐτὸ μία οἰκονομικὴ λειτουργία τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ τὸ ἔλαιον, ἡ ὁποία ἐπιδρᾷ σημαντικώτατα, ἐπὶ τῆς κινήσεως τοῦ εἴδους αὐτοῦ καὶ τῆς τιμῆς του, καὶ ἐν γένει ἐπὶ τῆς ἐξελίξεώς του ὡς ἀγαθὸν ἱκανοποιοῦν τὰς ἐξαγωγὰς καθὼς καὶ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, καὶ ἔχει ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν ἄλλων προϊόντων. Ἕνα τοιοῦτον λοιπὸν προϊόν τὸ ὁποῖον τοιαύτην σημασίαν ἔχει διὰ τὴν Ἑλλάδα εἶναι φυσικὸν ὅταν ἡ Κυβέρνησις πρόκειται νὰ τὸ διαχειρισθῇ νὰ θελήσῃ νὰ ἐξετάσῃ αὐτὸ ἀπὸ μιᾶς σκοπιᾶς ὑψηλοτέρας καὶ ὄχι μόνον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ παραγωγοῦ καὶ τῆς καταναλώσεως ἀλλὰ καὶ τῆς πλευρᾶς τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τῆς πλευρᾶς τῆς ἐπιδράσεως γενικώτερον ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν ἄλλων προϊόντων, καὶ τῆς ἐπιδράσεώς του ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου τῆς Ἑλληνικῆς ζωῆς. Ἐθεώρησα ἀναγκαῖον νὰ εἴπω ὅλα αὐτά, κ. συνάδελφοι, διὰ νὰ τονίσω τὸ πόσον δυσχερὴς εἶναι ἡ ρύθμισις τοῦ ζητήματος τοῦ ἐλαίου. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τὰ ἔλαια εὑρίσκοντο ὑπὸ διεθνῆ ἔλεγχον τοῦ διεθνοῦς γραφείου κινήσεως τροφίμων, καὶ δὲν διετέλουν ἐλεύθερα, ἀλλὰ ὑπὸ περιορισμούς. Συγχρόνως ὅλαι αἱ χῶραι αἱ παραγωγικαὶ αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν περίοδον τοῦ πολέμου τραγικῶς ἀντεμετώπισαν τὸ πρόβλημα τῆς διατροφῆς τοῦ λαοῦ των, δὲν ἐπέτρεψαν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, δι’ αὐτὸ ἡ Ἱσπανία, ἡ Ἰταλία, τὸ Μαρόκον, ἡ Τουρκία καὶ κατὰ μείζονα λόγον οἱ Ἕλληνες ποὺ ὑπέφεραν πολὺ κατὰ τὴν κατοχήν, δὲν ἐπέτρεψαν ἐξαγωγὴν ἐλαίου. Τοῦτα ἐπροκάλεσεν εἰς τὰς καταναλωτικὰς ἀγορὰς τοῦ ἐλαίου μίαν μεγάλην ζήτησιν τοῦ προϊόντος, διότι ἡ φροντὶς τῶν παλαιῶν καταναλωτῶν ἦτο νὰ ἀποκτήσουν τὸ ἀγαθὸν αὐτό. Κατὰ τὸ 1945–46, δὲν ἐγένετο σκέψις δι’ ἐξαγωγήν, ἐφ’ ὅσον εἰς τὸ ἐσωτερικὸν παρετηρεῖτο κάποια ἔλλειψις λίπους. Κατὰ τὸ τέλος τοῦ 1946 ἀπὸ τοῦ Στεπεμβρίου καὶ ἐντεῦθεν ὅταν ἡ διεθνὴς ἀγορὰ ἐζήτει ἐπιμόνως τὸ ἀγαθὸν αὐτὸ ἤρχισαν νὰ γίνωνται σκέψεις καὶ εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, περὶ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1946 ἀκριβέστερον, ὅταν καὶ τὰ μέλη τῶν διαφόρων ξένων οἰκονομικῶν ἀποστολῶν ἐζήτησαν τοῦτο, ἐὰν δὲν θὰ ἔπρεπεν καὶ ἡ Ἑλλὰς νὰ ἀρχίσῃ νὰ ἐξαγάγῃ τὸ προϊὸν αὐτό, διὰ νὰ ἀποκτήσῃ συνάλλαγμα ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ κατορθώσῃ διὰ τοῦ συναλλάγματος αὐτοῦ νὰ εἰσαγάγῃ ἄλλα προϊόντα, ὥστε ὅταν τυχὸν παρουσιάζωμεν ἐλλείψεις τινὰς νὰ πληροῦται ἡ ἔλλειψις διὰ ἄλλων συναφῶν προϊόντων. Αἱ προτάσεις αἱ ὁποῖαι εἶχον γίνει τότε εἰς τὴν Κυβέρνησιν, περιορίζοντο εἰς μίαν ἀνταλαγὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐλαίου μὲ σπορέλαια καὶ μὲ ἐπὶ πλέον καταβολὴν συναλλάγματος, δηλαδὴ δύο ἢ τρεῖς φορὰς πέραν τῆς ἀξίας τοῦ σπορελαίου ἐν σχέσει μὲ τὸ ἔλαιον. Ὅπως σᾶς εἶπον, αἱ προτάσεις αὐταὶ δὲν συνεζητήθησαν διότι συνεῖχεν τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς φόβος, ὅτι μία τοιαύτη ἐξαγωγὴ ἐλαίου ἐξ Ἑλλάδος, θὰ ἐδημιούργει ψυχολογικοὺς παράγοντας, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπέφερον τὴν ὕψωσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, καὶ ἡ ὁποία πάλιν θὰ εἶχεν δυσμενῆ ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου τῆς ζωῆς. Κατὰ τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1946 ἤρχισαν νὰ γίνωνται σοβαραὶ σκέψεις περὶ ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου καὶ ἤρχισαν νὰ τὸ μελετοῦν οἱ διάφοροι τότε ὑπουργοί, Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν, καὶ ὅταν κατὰ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1946 καὶ ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς καταστάσεως ἐκείνης τοῦ ἐλαίου εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, τὸ ὁποῖον ἐζητεῖτο κατὰ τρόπον τόσον ἔντονον, ὥστε νὰ φθάσῃ ἡ τιμὴ εἰς τὰς 2.200 δολλάρια κατὰ τόννον, ἀπεφάσισαν, ὅπως εἶπον, καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ πραγματοποιήσῃ μερικὰς ἐξαγωγὰς ἐλαίου, διὰ νὰ ἐνισχύσουν κυρίως τὰ συναλλαγματικά μας ἀποθέματα, τὰ ὁποῖα ἐξηντλοῦντο. Καὶ εἰς ἕνα συμβούλιον, τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1946 μετεῖχον καὶ ἐγὼ ὡς ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ καὶ διὰ πρώτην φορὰν ἔλαβον μέρος εἰς τὰς συζητήσεις αὐτάς, ὁπότε μοῦ ἀνετέθη νὰ μελετήσω τὸ ὅλον ζήτημα. Θὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλὴν μερικὰς λεπτομερείας ἐν σχέσει μὲ τὴν κατάστασιν, ὅπως παρουσιάζετο τότε, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἔλαιον. Θὰ τὰς ἀναφέρω αὐτάς, διὰ νὰ ἐξαγάγωμεν συμπεράσματα, ἐὰν πράγματι ὑπῆρχον εὐθῦναι διὰ τὴν κακὴν διαχείρισιν καὶ τὴν ἀπώλειαν μιᾶς εὐκαιρίας ἀποκτήσεως σημαντικοῦ ποσοῦ συναλλάγματος, ἀλλὰ καὶ ἐνισχύσεως συγχρόνως καὶ τοῦ παραγωγικοῦ μας κόσμου. Μοῦ ἀνετέθη, ὅπως εἶπον, νὰ μελετήσω τὸ ὅλον ζήτημα καὶ νὰ ὑποβάλλω σχετικὰ συμπεράσματα εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον καὶ μετὰ εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἐκ παραλλήλου παρηκολούθει τὸ ζήτημα ἐπειδὴ εἶχε σχέσιν μὲ τὰ ζητήματα τῆς ἁρμοδιότητός της. Τὸ ζήτημα παρουσίαζεν, ὅπως σᾶς εἶπον, κύριοι συνάδελφοι, τὰς ἑξῆς πλευράς, ὅτι θὰ ἔπρεπε, ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἐπιτύχωμεν τὰς ὑψηλὰς αὐτὰς τιμὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς τὸ λάδι, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ συγκρατήσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἀλλὰ καὶ συγχρόνως νὰ ἐνισχύσωμεν, ἐὰν ἦτο δυνατόν, μὲ τὴν διαφορὰν αὐτὴν τῶν ὑψηλῶν τιμῶν, μεταξὺ ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς ἀξίας τοῦ ἐλαίου, νὰ ἐνισχύσωμεν τοὺς ἐνδιαφερομένους παραγωγούς. Ἐὰν ἀφήναμεν λοιπὸν τελείως ἐλευθέραν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, δὲν θὰ ἐπετυγχάναμεν κανένα ἀπὸ τοὺς σκοποὺς μας. Δηλαδὴ ἐὰν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐπετρέπετο νὰ ἐξαχθῇ τὸ ἔλαιον ἐλευθέρως, οὔτε τὴν μεγάλην τιμήν, ἡ ὁποία ἐσημειοῦτο τότε εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν θὰ κατώρθωνε νὰ ἀπολαύσῃ τὸ ἔλαιον, οὔτε καὶ τὴν συγκράτησιν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν τῶν τιμῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχωμεν, καὶ τελικῶς, οὔτε οὐδεμίαν ἐνίσχυσιν εἰς τὰς παραγωγικὰς τάξεις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσφέρωμεν καὶ τοῦτο διότι ἕνας ἐλεύθερος συναγωνισμός, μὲ τὴν ἐπιθυμίαν μάλιστα ὅλου τοῦ παλαιοῦ ἐξαγωγικοῦ κόσμου, νὰ ἐπαναλάβῃ τὰς ἐργασίας του, αἱ ὁποῖαι ἐπὶ ἑπταετίαν εἶχον διακοπῆ θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν ἀθρόαν προσφορὰν πρὸς τὸ ἐξωτερικόν, ἐπηρεασμὸν τῆς τιμῆς τῆς ὑψηλῆς, τῆς εὐαισθήτου ἐκείνης τιμῆς, καὶ πτῶσιν ἑπομένως τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μᾶς διαφύγῃ σημαντικὴ διαφορὰ εἰς δολλάρια ἀλλὰ καὶ συγχρόνως θὰ ἐπηρέαζε καὶ τὰς ἐσωτερικὰς τιμάς, καὶ θὰ συναντῶντο βεβαίως αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς ἓν σημεῖον, ποὺ διὰ μὲν τὸ ἐξωτερικὸν θὰ ἦτο εὐθηνόν, διὰ δὲ τὸ ἐσωτερικὸν πολὺ ἀκριβόν.

§28Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Μήπως εἶσθε ἐν γνώσει, ὅτι καθ’ ὅλον τὸ ἔτος 1945–1946 διεξήγετο ἔντονον λαθρεμπόριον ἐξαγωγῆς ἐλαίου εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν καὶ Τουρκίαν;

§29Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Θὰ τὸ ἀναφέρω αὐτό, κύριε συνάδελφε. Συγχρόνως ἡ παραγωγὴ δὲν θὰ εἶχε τίποτε νὰ ἀπολαύσῃ ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν διαδικασίαν. Ἀπεκλείετο λοιπόν, ἡ ἐλευθέρα ἐξαγωγή. Ἐὰν ἐπεβάλαμεν μίαν ὑψηλὴν εἰσφορὰν κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, ὑπὸ τὴν μορφήν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν τὴν ἐπιβάλλει σήμερον ἡ Κυβέρνησις, ἦτο φυσικὸν πάλιν αἱ προσφοραὶ νὰ γίνουν συγχρόνως ἀπὸ πολλοὺς παραγωγοὺς καὶ ἐξαγωγεῖς καὶ θὰ προεκαλεῖτο μία τεχνητή, ἐὰν θέλετε, προσφορὰ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, πέραν τῶν δυνατοτήτων ἀκόμη τῆς ἐξαγωγῆς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, μὲ ἄμεσον συνέπειαν τὴν πτῶσιν τοῦ λαδιοῦ εἰς τὴν ἐξωτερικὴν ἀγοράν. Πρέπει νὰ σημειώσετε, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 2.200 δολλαρίων ἦτο τιμὴ ἐξαιρετικῶς ὑψηλή, ἀσυνήθης, ἀδικαιολόγητος, τὸ ὕψος τῆς ὁποίας ἐδικαιολογεῖτο τότε, ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν τὴν μεγάλην, τῶν παλαιῶν καταναλωτῶν τοῦ λαδιοῦ νὰ ξαναδοκιμάσουν τὸ προϊόν αὐτό. Ἐπιθυμία ζωηρά, ἡ ὁποία ἐξειλίχθη εἰς ὑστερισμόν, ἐὰν θέλετε, ὅπως συνέβη μὲ ἡμᾶς, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν μὲ τὴν μπύραν. Ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς αὐτῆς, τῶν 2.200 δολλαρίων μὲ τὰ σπορέλαια, τὰ ὁποῖα τότε εἶχον φθάσει ἀπὸ ἀπόψεως Βιομηχανικῆς εἰς μίαν δυνατότητα πρωτοφανῆ, ὅσον ἀφορᾷ τὰ προηγούμενα ἔτη, δὲν ἐδικαιολογεῖτο, διότι ἡ προπολεμικὴ διαφορὰ ἦτο ἕνα πρὸς δύο, δηλαδὴ 100% ἀκριβώτερον τὸ ἔλαιον τὸ τυποποιημένον τῆς Μεσογείου, ἀπὸ τὴν τιμὴν τῶν σπορελαίων. Τώρα ἔχομεν 400% διαφοράν, διότι τὰ σπορέλαια ἐτιμῶντο τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν 450 δολλάρια. Δὲν ἐδικαιολογεῖτο ἡ τιμὴ αὐτή. Ἦτο φυσικὸν λοιπόν, ὅτι μὲ ἕνα κακὸν χειρισμὸν ἡ ὑψηλὴ αὐτὴ τιμὴ μοιραίως θὰ ἐξέπιπτε, καὶ ὡς συνέπειαν θὰ εἶχε καὶ ἀπώλειαν σοβαροῦ συναλλάγματος διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Ἔπρεπε λοιπόν, ὁ χειρισμὸς νὰ γίνῃ κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ μὴν παρουσιάσωμεν ἀθρόαν προσφορὰν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἡ ὁποία θὰ εἶχεν ἀσφαλῶς ἄμεσον ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν τιμῶν τῆς ἐξωτερικῆς ἀγορᾶς. Ἡ εἰσφορὰ λοιπόν, ἀπεκλείετο μὲ ἐλευθέραν ἐξαγωγήν. Ἀπέμενεν ἄλλος τρόπος, εἰς τὸ νὰ γίνῃ ἀνταλλαγὴ ἐλαίου μὲ σπορέλαιον, ἀλλὰ τοῦτο θὰ εἶχε τὰς αὐτὰς συνεπείας, ὅσον ἀφορᾷ τὰς τιμὰς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ. Σπορέλαια τότε δὲν προσεφέροντο ἐλευθέρως. Ὑπῆρχον μὲν εἰς τὴν ἀγορὰν εἰς ἀθρόας ποσότητας, ἀλλὰ ὑπῆρχε μία δυσκολία εἰς τὴν μετακίνησίν των, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν διότι τὰ σπορέλαια εὑρίσκοντο ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν τοῦ Διεθνοῦς Γραφείου τροφίμων, τὸ ὁποῖον καθώριζε καὶ τὰς allocasion καὶ αὐτὸς ἦτο ἕνας λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον εὑρίσκετο εἰς τόσον χαμηλὸν ἐπίπεδον ἡ τιμὴ τοῦ σπορελαίου τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἐγένετο μία σκέψις νὰ ἀναλάβῃ τὴν διαχείρισιν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Ἐπειδὴ τὸ ζήτημα ἦτο ἐξαιρετικῶς λεπτόν, ἀπαιτοῦσε μεγάλην δραστηριότητα, ἀλλὰ ἀπαιτοῦσε συγχρόνως καὶ τὴν ἐπανεμφάνισιν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν τῶν παλαιῶν ἐκείνων τύπων, οἱ ὁποῖοι εἶχον ζητηθῆ ἰδίως ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν ἀγοράν. Ἐνομίσαμεν, τουλάχιστον ἐγὼ ἐνόμισα τότε, εἰς τὸ σχέδιον τὸ ὁποῖον ὑπέβαλα καὶ εἰς τὸ ὁποῖον σημαντικώτατα μὲ ἐβοήθησαν οἱ κ.κ. βουλευταί, τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ὅτι ἔπρεπε νὰ προτείνω ἕνα ἄλλον τύπον ὀργάνου, συλλογικοῦ, ὀργάνου ὅμως μοναδικοῦ, εὐκινήτου, καταλλήλου καὶ ἁρμοδίου διὰ τὴν ἐπιτέλεσιν τῆς δυσχερεστάτης πράγματι αὐτῆς ἐξαγωγικῆς προσπαθείας, τῆς τοποθετήσεως τοῦ ἐλαίου εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ ἰδίως εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῶν Νοτιοαμερικανικῶν Δημοκρατιῶν. Μετὰ πολλὰς διαπραγματεύσεις, κύριοι συνάδελφοι, μετὰ πολλὰς συζητήσεις, μὲ τοὺς συνεταιρισμοὺς τοὺς ἀγροτικούς, μὲ τὸ συλλογικόν των οἰκονομικὸν ὄργανον, τὴν ΚΥ-ΔΕΠ, μὲ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, μὲ ἐνδιαφερομένους βουλευτάς, κατελήξαμεν εἰς ἕνα συμπέρασμα, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ δημιουργηθῇ μία ἕνωσις τῶν παλαιῶν ἐξαγωγέων καὶ ἐμπόρων, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ συμμετεῖχον καὶ οἱ Συνεταιρισμοὶ τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν κατὰ 50%. 50% οἱ Συνεταιρισμοί, 50% οἱ παλαιοὶ παραγωγοί, μὲ ἕνα συμβούλιον τὸ ὁποῖον θὰ διευθύνετο ἀπὸ ἀντιπροσώπους τῶν ἐξαγωγέων καθὼς καὶ τῶν Συνεταιρισμῶν. Τὸ ὄργανον αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ προηδρεύετο ἀπὸ ἕνα Πρόεδρον, τὸν ὁποῖον θὰ διώριζεν ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ διὰ κοινῆς ἀποφάσεως, καὶ ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο ἀπὸ τοὺς παλαιοὺς δεδοκιμασμένους ἐξαγωγεῖς τοῦ ἐλαιολάδου.....

§30ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἕνα εἶδος κοινοπραξίας.

§31Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Θὰ ἦτο ἕνα εἶδος κοινοπραξίας, ἡ ὁποία θὰ ἀνελάμβανε τὴν ἀγορὰν τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐσωτερικόν, καθὼς καὶ τὴν τοποθέτησίν του εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κατ’ οὐσίαν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους. Διότι εἰς τὸ ὄργανον αὐτὸ τὸ συλλογικόν, δὲν ἐπετρέπετο ἐμπορικὸν κέρδος, παρὰ μία προμήθεια καθοριζομένη ἐκ τῶν προτέρων καὶ μὲ ἕνα ἀνώτατον ὅριον συλλογικοῦ κέρδους ἐτησίου. Οἱ ἐξαγωγεῖς εἰς τὴν ἀρχὴν ἐδυστρόπησαν, εἶπον θὰ γίνωμεν ὑπάλληλοι τοῦ Κράτους; Τοὺς εἶπον καὶ ἐγώ: Θὰ γίνετε ὑπάλληλοι τοῦ Κράτους, περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχομεν ἀνάγκην συναλλάγματος καὶ προσφεύγομεν εἰς τὴν εἰδικότητά σας, εἰς τὴν πεῖραν σας, εἰς τὰς γνώσεις σας, διὰ νὰ τοποθετηθῇ τὸ ἔλαιον εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατὰ τὸν καλλίτερον δυνατὸν τρόπον, διὰ νὰ ἀπολαύσῃ ἡ χώρα τὸ συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀνάγκην καὶ συγχρόνως νὰ ἐπανεμφανισθῇ τὸ ἔλαιον εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ποὺ λείπει ἀπὸ 4–5 ἔτη, καὶ τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν ἤρχισε νὰ χάνῃ τὴν συνήθειαν τῆς καταναλώσεως τοῦ ἐλαιολάδου, καὶ θὰ εἶναι τοῦτο καὶ δι’ ἐσᾶς ἕνα μελλοντικὸν κέρδος, διότι θὰ ξανασυνηθίσουν οἱ πελάται σας νὰ ξαναγοράζουν τὸ ἐκλεκτὸ αὐτὸ προϊὸν τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς καὶ ἐπὶ πλέον θὰ τοποθετήσητε καὶ τὶς μάρκες σας. Διότι ἔβαζα διάταξιν ὅτι θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα τὸ συλλογικὸν αὐτὸ ὄργανον νὰ τοποθετῇ τὸ ἔλαιόν του μὲ τοὺς διαφόρους τύπους τῶν ἐξαγωγέων τῶν προπολεμικῶν, καὶ τοῦτο διὰ νὰ διευκολύνωμεν τὴν ἐξαγωγήν, ἐπειδὴ ἡ ἀμερικανικὴ ἀγορὰ ἦτο εἰθισμένη νὰ ἀγοράζῃ ἔλαιον ὡρισμένων τύπων συσκευασμένον εἰς μπιτόνια, πολλοὶ δὲ ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς τύπους εἶχον θαυμάσια τοποθετηθῆ εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν ἀγοράν, εἰς βαθμὸν τοιοῦτον ὥστε νὰ κτυπήσουν τὸ Ἰταλικὸν ἔλαιον, τὸ ὁποῖον μέχρι τότε εἶχε τὴν ἀπόλυτον προτίμησιν τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει των καὶ τὰ ὀφέλη, τὰ ὁποῖα μελλοντικῶς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπολαύσουν, οἱ ἐξαγωγεῖς ἐδέχθησαν τὰς προτάσεις, αὐτάς, νὰ ἀναλάβουν δηλαδὴ μαζὺ μὲ τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς, νὰ ἀναλάβουν τὴν ἀγορὰν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καὶ τὴν τοποθέτησιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, μὲ ἕνα εἶδος μικρᾶς προμηθείας διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῆς προσωπικῆς των ἐργασίας. Ἐγεννήθη ὅμως τὸ ζήτημα, τὸ τί θὰ γίνεται ἡ τεραστία αὐτὴ διαφορά, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τῶν 3.500 ὡς 4.000 δραχ. κατὰ κιλόν, ὅπου ἐδημιουργεῖτο μεταξὺ τιμῆς ἐσωτερικῆς καὶ τιμῆς ἐξωτερικῆς. Ἕνας ἀγὼν ζωηρὸς ἤρχισε μεταξὺ τῶν διαφόρων ἐνδιαφερομένων καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν βεβαίως, ὡς εἶναι φυσικόν, λόγῳ τῶν δυσκολιῶν τὰς ὁποίας ἀντιμετώπιζε τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἤθελεν ὅλην αὐτήν τὴν διαφορὰν νὰ τὴν κρατήσῃ ὑπὲρ τοῦ προϋπολογισμοῦ. Μετὰ πολλὰς συζητήσεις, καὶ τῇ ὑποδείξει μάλιστα τῇ ἰδικῇ μου, κατελήξαμεν εἰς τὸ ὅτι, τὸ ⅓ νὰ πάρῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὑπὸ μορφὴν φόρου, καὶ τὰ ⅔ νὰ ἀφεθοῦν ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν πληθυσμῶν. Ἀλλὰ πῶς ἔπρεπε νὰ διατεθοῦν τὰ ⅔ αὐτά; Συγκεντρουμένου ἑνὸς ποσοῦ 45 ἕως 50 δισεκατ., ἀναλόγως τῆς ἐξαγωγῆς, πῶς θὰ διετίθεντο τὰ ⅔, ἀφοῦ ἡ ἀγορὰ θὰ ἐγίνετο, εἴτε εἰς χεῖρας ἐπαρχιωτῶν παραγωγῶν, εἴτε εἰς χεῖρας βιομηχάνων, εἴτε εἰς χεῖρας οἱουδήποτε ἄλλου, ὁ ὁποῖος θὰ τὸ προσέφερεν εἰς τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν θὰ θεωροῦσε συμφέρουσαν ἡ Κοινοπραξία αὐτή; Ἡ πρότασις ἡ ἰδική μου ἦτο νὰ ἀγοράσουν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, εἴτε ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, εἴτε ἀπὸ τὴν διεθνῆ ἀγορὰν εἰς ἀναλόγους τιμὰς..... (δὲν ἠκούσθη) καὶ νὰ διανεμηθοῦν εἰς ὅλον τὸν πληθυσμὸν τῶν ἐλαιοπαραγικῶν περιφερειῶν, δηλαδὴ εἰς ὅλους τοὺς παραγωγοὺς ἐλαιολάδου, οὕτω θὰ ἱκανοποιοῦντο εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν οἱ παραγωγοὶ τοῦ ἐλαίου, ἀσχέτως ἀπὸ ποῦ θὰ ἠγοράζετο τὸ λάδι, διότι οἱ παραγωγοὶ εἰς ἀριθμὸν θὰ ἦσαν ἀκόμη περισσότεροι καὶ ἐὰν ἠθέλαμεν μόνον ἀπὸ παραγωγοὺς νὰ ἀγοράσωμεν τοὺς 10.000 τόννους, ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ κατώρθωνον νὰ προσφέρουν τὸ ἐλαιόλαδον εἰς τὸν ὀργανισμὸν αὐτόν. Αἱ προβλέψεις δυνατότητος ἐξαγωγῆς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, χωρὶς βλάβην, χωρὶς ζημίαν τῆς ἰσορροπίας τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, κατ’ ἐμὲ ἦσαν οἱ 10.000 τόννοι.

§32Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πότε;

§33Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κατ’ Ὀκτώβριον–Ἰανουάριον 1946 1947. Ἐκ τῆς ἐρεύνης, τὴν ὁποίαν ἔκαμα καὶ ἐκ τῶν πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας εἶχον, τὰ ἀποθέματα τοῦ ἐλαίου εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καὶ εἰς χεῖρας ἄλλων κατόχων ἦσαν 25.000 τόννοι. Οἱ 10.000 τόννοι δὲν ἦτο ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν ἰσορροπίαν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως καταναλώσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν, ἐφ’ ὅσον ἡ διαχείρισις θὰ ἐγίνετο, καθ’ ὃν τρόπον ὑπεστήριζον, μὲ ἓν ὄργανον συλλογικὸν καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀγορὰν καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ πώλησιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ διευθυνόμενον κυρίως ἀπὸ ἀνθρώπους εἰδικούς. Εἰς τὰς σκέψεις καὶ ἀποφάσεις αὐτὰς συνεφώνησαν ὅλοι οἱ παριστάμενοι, δηλαδὴ οἱ ἀντιπρόσωποι ὅλων τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, συνεταιρισμῶν καὶ ἄλλων ὀργανώσεων παραλλήλων καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς ΚΥΔΕΠ. Ὑπῆρχον βέβαια κατὰ τὴν συζήτησιν μερικαὶ ἀντιρρήσεις, αἱ ὁποῖαι ὅμως δὲν ἔθετον τὰ ζητήματα τῆς ὅλης διαχειρίσεως τοῦ ἐλαίου κατὰ τρόπον σαφῆ, δὲν διεσαφηνίζοντο αἱ ἀντιρρήσεις των κατὰ τρόπον ὥστε νὰ μπορέσουν νὰ ἐξετασθοῦν. Αἱ ἀντιρρήσεις αὐταὶ ἠγείροντο ἀπὸ ἕνα–δύο συνεταιρισμοὺς ὄχι ἀπὸ πολλούς, τὸ τονίζω ἰδιαιτέρως, καὶ ἐνίοτε, ἀλλὰ ὄχι κατὰ τρόπον σαφῆ καὶ κατηγορηματικὸν καὶ συνεχῆ, ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς ΚΥΔΕΠ. Αἱ διαπραγματεύσεις αὐταὶ διήρκεσαν ἐπὶ ἑνάμισυ μῆνα καὶ ὅταν τὸ σχέδιον ἦτο πλέον ἕτοιμον τὸ ὑπέβαλα εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον τὸ υἱοθέτησε. Τὸ ὑπέβαλα καὶ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τῆς νέας Κυβερνήσεως, διότι μετέσχον διὰ μερικὰς ἡμέρας τῆς νέας Κυβερνήσεως τῆς Ἐθνικῆς Συνεργασίας καὶ υἱοθετήθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, διότι ἐκρίθη ὅτι δὲν εἶχε τι τὸ τρωτόν, δὲν ἄφηνε κενά, δὲν ἄφηνε ἀσθενεῖς πλευράς. Ἀλλὰ τὴν περίοδον αὐτήν, καθ’ ἣν τὸ πρᾶγμα ἐφαίνετο ὅτι ἦτο ἀποφασισμένον, ἔλαβον τηλεγραφήματα ἐκ μέρους ὡρισμένων γεωργικῶν συνεταιρισμῶν καὶ παρετηρήθη μία ἐξέγερσις ἔντονος ἐκ μέρους ὡρισμένων γεωργικῶν συναιτερισμῶν, ὅλως ἀπροόπτως, καὶ μία ἔντονος ἀντίδρασις ἀπὸ τὸ συλλογικὸν ὄργανον τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν, τὴν

ΚΥΔΕΠ.

Ἐνθυμοῦμαι μάλιστα ὅτι ἐλάβομεν ὁμοιότυπα τηλεγραφήματα καὶ ἐγὼ καὶ ὅλη ἡ Κυβέρνησις τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον συνταχθῆ ἀπὸ ἕναν ἄνθρωπον, ἦσαν διαμαρτυρίαι κτλ. χωρὶς ὅμως νὰ λεχθῇ καὶ διατί, κυρίως, ὅμως, αἱ διαμαρτυρίαι περιορίζοντο εἰς τὸ ὅτι ἀδικεῖται κυρίως ὁ παραγωγός, μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου, ἐνῷ αὐτὸ τὸ σύστημα ἀπέβλεπε, κατὰ βάσιν, εἰς βοήθειαν τοῦ παραγωγοῦ, διότι ἄλλος τρόπος δὲν ὑπῆρχε διὰ νὰ ἐνισχυθῇ ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἔγινεν ἡ κατάργησις τῶν Ὑπουργείων καὶ ἀπεχώρησα τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ζήτημα τὸ διεχειρίζοντο, βεβαίως, οἱ ὑπουργοὶ καὶ τὸ διεχειρίζοντο ὑπὸ τὴν πίεσιν αὐτὴν τὴν ἐντονωτάτην, ἡ ὁποία μάλιστα ἔφθασεν εἰς τὸ νὰ ἐκδηλωθοῦν καὶ ἀγροτικαὶ ἀπεργίαι διὰ πρώτην φοράν, ἴσως, ἐν Κρήτῃ καὶ νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ εἶσθε τὴν ἐποχὴν ἐκείνην κάτω καὶ θὰ τὸ παρακολουθήσατε. Ἡ ἀντίδρασις αὐτὴ ἡ ζωηρά, ἡ ὁποία ἔφθασε μέχρις ἀγροτικῆς ἀπεργίας, κατέστησε τὴν Κυβέρνησιν δυστακτικὴν καί, ἀπὸ ἀναβολῆς εἰς ἀναβολήν, ἔφθασε τὸ ζήτημα μέχρι τοῦ Μαΐου, χωρὶς νὰ λυθῇ. Καὶ ἡ λύσις ποὺ ἐδόθη, κατὰ τὸν Μάϊον καὶ ἐφηρμόσθη καὶ ἤρχισε καὶ ἐγένετο ἡ ἔναρξις τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ τρόπου τῆς ἐξαγωγῆς κατὰ τὸν Ἰούλιον, ἦτο ὄχι ἡ ἐνδεδειγμένη. Αὐτὰ τὰ ἀναφέρω, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῦ ὑπάρχουν εὐθῦναι. Εὐθῦναι νομίζω ὅτι ὑφίστανται ἀσφαλῶς καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἡ ὁποία ἔδειξε τὴν διστακτικότητα ἐκείνην, ἀλλὰ ὑφίσταται καὶ εἰς βάρος, δύναται νὰ διαπιστωθῇ εὐθύνη καὶ εἰς βάρος τῶν διοικούντων τὴν ΚΥΔΕΠ. Διότι διὰ λόγους φιλοδοξίας, ἂν μὴ τὶ ἄλλο, ἱκανοποιήσεως ἐγωϊσμοῦ, διότι ἄλλος λόγος δὲν ὑπῆρχεν, ἐπέμειναν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν ἑνὸς ἄλλου σχεδίου, τὸ ὁποῖον δὲν εἶχε καθορισθῇ κἄν. Ἐπρότειναν, βεβαίως, διάφορα σχέδια, ἀτελῆ ὅμως, ἢ σχέδια τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν κἄν καθωρισμένα, ὅπως ἀπεδείχθη ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ συστήματος ποὺ προεκρίθη, καὶ ἐγένετο τοῦτο διὰ λόγους φιλοδοξίας, διὰ νὰ φαίνεται ὅτι λύει ὅλα τὰ γεωργικὰ ζητήματα, ὅτι ὅλα τὰ διαχειρίζεται καὶ ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντιλήπτωρ καὶ προστάτρια τῶν ζητημάτων αὐτῶν. Ἐδημιουργήθη μία ἀντίδρασις ἐκ μέρους ὡρισμένων συνεταιρισμῶν καὶ προεκάλεσαν τὴν δυστακτικότητα τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα νὰ ἀπολέσωμεν ἕνα μεγάλον καὶ σημαντικὸν ποσὸν συναλλάγματος, ἀλλὰ καὶ νὰ ζημιώσωμεν σοβαρώτατα τοὺς παραγωγοὺς διὰ τοὺς ὁποίους ὑποτίθεται ὅτι ἐνδιαφέρεται ἡ Κυβέρνησις.

§34Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐπέτυχεν, δηλαδή, ἡ ΚΥΔΕΠ νὰ υἱοθετηθοῦν αἱ ἀπόψεις της ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς βουλευτάς.

§35Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν εἶχε συγκεκριμένας ἀπόψεις. Πάντως ὑπεστήριξεν ὅτι ἔπρεπε νὰ συγκεντρώσωμεν τὸ λάδι καὶ νὰ τὸ ἐξαγάγωμεν καὶ νὰ κρατήσῃ ἕνα ἀπόθεμα διὰ τὸ ἐσωτερικὸν καὶ νὰ τὸ διανείμῃ.

§36Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ συγκέντρωσις τῶν συνεταιρισμῶν ποὺ ἐφηρμόσθη καὶ τὸ κέρδος ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, ἦτο μία ἄποψις τὴν ὁποίαν υἱοθετήσαμεν καὶ ἡμεῖς οἱ βουλευταί.

§37Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἡ ΚΥΔΕΠ ἐπολέμησεν ἀνενδότως καὶ μετὰ φανατισμοῦ, τὴν δημιουργίαν τῆς κοινοπραξίας, τοῦ συλλογικοῦ αὐτοῦ ὀργάνου, τοῦ ὀργάνου τοῦ Κράτους μὲ τοὺς διαφόρους εἰδικούς.

§38Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Μὴ τοὺς ἀδικῆτε, εἶναι μία ὁλόκληρος τάξις, ἐξυπηρετοῦσα τὰ συμφέροντα τῶν γεωργῶν.

§39Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν εἶναι τάξις ἡ ΚΥΔΕΠ. Ἡ ΚΥ-ΔΕΠ εἶναι ἓν συλλογικὸν ὄργανον, τὸ ὁποῖον ἐκπληροῖ σημαντικὴν κοινωνικὴν ἀποστολήν. Ἀλλὰ δὲν σημαίνει ὅτι τὸ ὄργανον αὐτὸ θὰ πρέπει κατὰ τὴν ἀντίληψίν του, νὰ ἐπιβάλῃ τὰς ἀπόψεις του εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τόσον ἐντόνως μάλιστα καὶ μὲ τρόπον μὴ ἐνδεδειγμένον, ἐφ’ ὅσον ἔχει τοιαύτην ὑπόστασιν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ὥστε νὰ ἔχῃ πλήρη τὴν ἐλευθερίαν δράσεως εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς οἰκονομίας καὶ δὲν ἐπετρέπετο μία τοιαύτη μετὰ φανατισμοῦ ἀντίθεσις εἰς ἕνα σχέδιον, τὸ ὁποῖον κυρίως ἐξυπηρετεῖ τοὺς γεωργοὺς καί, κατὰ βάσιν τοὺς γεωργούς, καὶ ἐκ παραλλήλου, ἐπιδιώκει τὴν λύσιν τοῦ συναλλαγματικοῦ μας ζητήματος.

§40Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ σχέδιον ἦτο πλῆρες, ἀλλὰ ἐὰν ἀπέτυχεν, ἀπέτυχε διότι ἐφηρμόσθη ἀργά.

§41Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἀπέτυχε λόγῳ τῆς σοβαρᾶς ἀντιδράσεως τὴν ὁποίαν ἐσημείωσεν ἡ ΚΥΔΕΠ. Καὶ ἕνα ἄλλο ἤθελα νὰ προσθέσω: Διατί ὁ τόσος φανατισμὸς τῆς ΚΥΔΕΠ διὰ τὴν δημιουργίαν......

§42Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Ἡ ΚΥΔΕΠ δὲν ἀντέδρασεν, διότι τὰ χρήματα ἦσαν τοῦ Κράτους. Ποία θὰ ἦτο ἡ συμβολὴ τῶν ἐμπόρων;

§43Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Οἱ ἔμποροι δὲν θὰ κατέθετον χρήματα.

§44Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Θὰ τὰ κατέθετε τὸ Κράτος.

§45Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Οὔτε οἱ ἔμποροι ἐλάμβανον τίποτε προμήθειαν. Ἄλλως τε, δὲν πρόκειται περὶ τῶν ἐμπόρων. Ἐδημιουργήθη συλλογικὸν ὄργανον διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ γεωργικὰ συμφέροντα. Οἱ ἔμποροι δὲν θὰ ἀπεκόμιζον οὐδὲν ἐμπορικὸν κέρδος. Μίαν προμήθειαν μόνον διὰ τὴν προσωπικήν των ἐργασίαν θὰ ἐλάμβανον καὶ περιωρισμένην μὲ τεθιμένον ἀνώτατον ὅριον. Αὐτοί, δὲν θὰ ἐμπορεύοντο διὰ λογαριασμόν των, ἀλλὰ θὰ ἐμπορεύοντο διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους καὶ τῶν παραγωγῶν ἐν συνεργασίᾳ καὶ κοινοπραξίᾳ μὲ τοὺς παραγωγούς. Δὲν ὑπάρχει ζήτημα ἐμπόρων.

§46Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Εἶναι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὅ,τι δήποτε καὶ ἂν ἐπεδίωξεν ἡ ΚΥΔΕΠ ἢ οἱ ἔμποροι, ἡ εὐθύνη ἀνήκει εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§47Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐκεῖ θὰ καταλήξω. Καὶ τὰ ἀναφέρω αὐτὰ ἐν πλάτει, διότι ἴσως μᾶς ἀπασχολήσει τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ θὰ ἤθελον ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι νὰ τὸ συζητήσωμεν τὸ ζήτημα μὲ ὅλην τὴν εὐρύτητα καὶ μὲ ὅλην τὴν ἐπιστημονικότητα, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται διὰ νὰ εὕρωμεν τὴν καλυτέραν λύσιν. Ἀντέδρασε, λοιπόν, τὸ οἰκονομικὸν αὐτὸ ὄργανον τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ συνεταιρισμοὶ δὲν ἀντέδρασαν καθόλου καὶ μάλιστα οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν ἐπείσθησαν. Εἶπεν εἷς τῶν κ. συναδέλφων ὅτι ἡ ΚΥΔΕΠ ἐκπροσωπεῖ τοὺς παραγωγούς. Δὲν ἐκπροσωπεῖ τοὺς παραγωγούς. Εἶναι τὸ ὄργανον, τὸ συλλογικὸν οἰκονομικὸν ὄργανον τῶν παραγωγῶν. Ἔχουν τὴν Συνομοσπονδίαν των οἱ συνεταιρισμοὶ καὶ εἶχον συμφωνήσει οἱ συνεταιρισμοί.

§48Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Εἶχε γίνει μία Ἐπιτροπὴ ἐλαίου καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν ἦσαν ἐκπρόσωποι τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν ἑνώσεων.

§49Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Οἱ παραγωγοί, ὄχι ὅμως ἡ ΚΥΔΕΠ. Ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅτι διὰ λόγους φιλοδοξίας ὡρισμένων προσώπων, προεκλήθη ἡ ἀντίδρασις αὐτὴ ἡ μετὰ φανατισμοῦ ἐκδηλωθεῖσα καὶ ἡ ὁποία ἔφθασεν εἰς τὸν βαθμὸν ὥστε νὰ δημιουργήσῃ καὶ γεωργικὰς ἀπεργίας, κάτι τὸ πρωτότυπον καὶ πρωτοφανὲς διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν κόσμον ὅλον. Ἡ Κυβέρνησις εὐθύνεται, διότι ἠνέχθη αὐτὴν τὴν πίεσιν καὶ ὑπέστη αὐτὴν τὴν πίεσιν καὶ ὑποχωροῦσα ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν δὲν ἔδιδε λύσιν εἰς τὸ ζήτημα. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέφερα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ΚΥΔΕΠ, αὐτὰ μὲ ἔκαμαν πράγματι νὰ παρακολουθήσω τὴν δρᾶσιν της καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων ἐξηγέρθησαν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, συνάδελφοι ἀνήκοντες εἰς ὅλα τὰ κόμματα καὶ ἐξεδηλώθημεν εἰς βαθμὸν ποὺ νὰ παρεξηγηθῶμεν, μὲ τὸ θάρρος ἐκεῖνο τὸ ἀνδρικόν, νὰ παρεξηγηθῶμεν ἀπὸ τοὺς παραγωγούς. Καὶ ἠξεύρετε πόσην ἐπιρροὴν ἔχουν οἱ συνεταιρισμοὶ εἰς τὰς γεωργικὰς περιφερείας. Καὶ ἐσυκοφαντοῦντο ἀκόμη οἱ συνάδελφοι εἰς τὰς περιφερείας ἐκείνας καὶ διὰ τοῦ τύπου ἀκόμη. Αὐτὰ μοῦ ἔδωσαν ἀφορμὴν νὰ ἴδω τί ὀργανισμὸς εἶναι αὐτὸς καὶ τί ἐπιτελεῖ καὶ ὑπὸ ποῖον ἔλεγχον λειτουργεῖ. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι αὐτὰ τὰ ἀναφέρω διὰ νὰ μᾶς δώσουν ἀφορμὴν εἰς τὸ νὰ μελετήσωμεν τὸ ζήτημα καὶ νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς ἄλλην συνεδρίασιν, ὅταν κάποια σχετικὴ ἐπερώτησις περὶ αὐτῆς θὰ συζητηθῇ. Καὶ ὁμολογῶ ὅτι δὲν κατώρθωσα νὰ εὕρω στοιχεῖα. Ἀπολογισμὸν δὲν εὗρον κανένα. Μοῦ εἶπον ὅτι ἕνας ἀπολογισμὸς ἔγινε τὸ 1947 εἰς τὸν «Ἀπόλλωνα» χωρὶς νὰ παρίστανται δημόσιοι ὑπάλληλοι ὑπάλληλοι ἢ ἀντιπρόσωποι τοῦ Κράτους ἀλλὰ εἰς ἕνα περιωρισμένον κύκλον τῶν παραγωγῶν.

§50Κ. ΜΠΕΛΛΑΣ. Παρευρέθησαν ὅλοι οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου.

§51Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν εἶδον κανένα ἀπολογισμὸν λεπτομερῆ καὶ ἄξιον τοῦ μεγέθους ἑνὸς τοιούτου ὀργανισμοῦ, δὲν εὗρον ἀπολογισμὸν λεπτομερῆ καὶ ἀνάλογον τῆς σοβαρότητος ἑνὸς τοιούτου ὀργανισμοῦ. Τοῦτο μὲ κάμει νὰ πιστεύω ὅτι εἶναι ἀνάγκη καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως νὰ γίνῃ μία ἔρευνα ὅσον ἀφορᾷ τὴν λειτουργίαν τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ. Πάντως εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὴν θεωρῶ ὑπεύθυνον διὰ τὴν ἀπώλειαν ἑνὸς μεγάλου μέρους συναλλάγματος καὶ τῆς ζημίας τῶν παραγωγῶν. Ὑπεύθυνος, βεβαίως, κατὰ κύριον λόγον, εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἀνέβαλε τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος ἐπὶ 6 μῆνας......

§52ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς διαχειρίσεως τοῦ ἐλαίου, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἦτο κυρίως ἡ αἰτία ποὺ δὲν εἴχομεν ἀποτελέσματα. Εἶναι γνωστὸν καὶ εἰς σᾶς, ὅτι μεταξὺ ἐμπόρων καὶ παραγωγῶν ὑπάρχει πάντοτε μία ἀπόστασις καὶ οἱ μὲν ὑποβλέπουν τοὺς δέ. Ἦτο φυσικὸν νὰ μὴ καταλήξουν εἰς συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα νὰ εἶναι σύμφωνα πρὸς τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἠθέλησαν ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ παραγωγοί.

§53Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ κατέληξεν εἰς ἕνα σχέδιον. Τὸ σχέδιον προεκρίθη ἀπὸ ὅλους, ἀπὸ τὸ Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καί, κατόπιν, ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν, ἐσημειώθη ὅμως ἀντίδρασις τὴν τελευταίαν στιγμήν, χωρὶς κανένα λόγον, ἀφοῦ οἱ Πρόεδροι τῶν Συνεταιρισμῶν συνεφώνησαν καὶ ἐλέχθη, μάλιστα, τότε, ὅτι οἱ συνεταιρισμοὶ εἶναι ὠργανωμένοι καὶ θὰ ἀνελάμβανον αὐτοὶ τὴν ἀγοράν. Πάντως σᾶς ἀνέσυρα ἐλαφρῶς μίαν πτυχήν, ἡ ὁποία καλύπτει ἕνα ζήτημα μεγάλο, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει ὅλοι ἀπὸ κοινοῦ νὰ τὸ συζητήσωμεν ἐν καλῇ πίστει, διὰ νὰ δώσωμεν τὰς κατευθύνσεις ποὺ πρέπει νὰ πάρῃ ἡ λειτουργία αὐτῶν τῶν Ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι, πράγματι, ἔχουν εὐρυτάτην κοινωνικὴν ἀποστολήν. Δι’ αὐτὸ τὸ ἔθιξα τὸ ζήτημα. Καί, μὲ τὴν πάροδον τοῦ καιροῦ, ἐρχόμεθα εἰς σᾶς, κ. ὑπουργέ. Ἀνεβάλατε τὸ ζήτημα καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸν Μάϊον τοῦ 1946. Τότε διὰ μιᾶς ἀποφάσεως, τῆς 367, ἀπεφασίσθη ἡ ἐξαγωγὴ 10.000 τόννων ἐλαίου ὑπὸ τὸ σύστημα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξαν ὅλοι οἱ προλαλήσαντες κκ. συνάδελφοι καί, διὰ τοῦτο, δὲν νομίζω, ὅτι χρειάζεται ἐν ἐκτάσει νὰ σᾶς τὸ ἀναπτύξω καὶ ἐγώ. Συνεστήθη, δηλαδή, μία Ἐπιτροπή, ἀποτελουμένη ἀπὸ ἀντιπροσώπους τῶν παραγωγῶν, τῶν ἐμπόρων καὶ τοῦ Κράτους, ἐνώπιον τῆς ὁποίας διεξήγετο ἕνα εἶδος πλειοδοτικοῦ διαγωνισμοῦ εἰς συνάλλαγμα καὶ εἰς αὐτόν, ὁ ὁποῖος προσέφερε τὴν ὑψηλοτέραν τιμήν, ἐδίδετο ἄδεια ἐξαγωγῆς. Τὸ σύστημα ἦτο μοιραίως καταδικασμένον νὰ ἀποτύχῃ. Κατὰ τὴν σύστασίν του ἀκόμη ἐφαίνετο, ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἀποδώσῃ τοὺς καρπούς, ποὺ ἤλπιζεν ἐξ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις. Καὶ δὲν ἐφαίνετο ὅτι θ’ ἀπέδιδε καρπούς, διότι ἡ διεθνὴς ἀγορὰ ἦτο ἐξαιρετικὰ εὐαίσθητος ὅσον ἀφορᾷ τὸ εἶδος αὐτό. Αἱ τιμαὶ ἦτο δυνατὸν νὰ μειωθοῦν, κατὰ τρόπον, μάλιστα, ραγδαῖον, ἀπὸ ἕνα ἀτυχῆ χειρισμόν, ἀπὸ μίαν προσφορὰν κάπως μεγαλυτέραν. Διότι, ὅπως εἶπον, ἡ διεθνὴς ἀγορὰ δὲν ἐτροφοδοτεῖτο εἰς ἔλαιον κατὰ τρόπον ὁμαλόν, ἐτροφοδοτεῖτο μόνον ἀπὸ ἓν εἶδος λαθρεμπορίου, τὸ ὁποῖον διεξήγετο εἰς τὴν Μεσόγειον.

§54Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Αὐτὸς ἦτο ἕνας λόγος ἐπὶ πλέον ποὺ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἐξαγωγή.

§55Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὁ κ. Μαλλιάκας παρηκολούθησε τότε τὸ ὅλον ζήτημα καί, πράγματι, τὸ κατέχει ὅσον ὀλίγοι, διότι προέρχεται καὶ ἀπὸ περιφέρειαν ἐλαιοπαραγωγικήν, καί, ἐνθυμοῦμαι, ὅτι τὸ ἐχειρίζετο κατὰ τρόπον ἀριστοτεχνικόν. Δι’ αὐτὸ εἴμεθα σύμφωνοι εἰς τὰς περισσοτέρας ἀπόψεις καὶ προτάσεις, ποὺ ὑπεβάλατε κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Ἐτροφοδοτεῖτο, λοιπόν, εἰς ἔλαιον ἡ διεθνὴς ἀγορὰ ἀπὸ ἕνα λαθρεμπόριον, τὸ ὁποῖον διεξήγετο καὶ ἀπὸ τὰς Ἑλληνικὰς θαλάσσας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλας χώρας. (Ἰταλία, Τύνις). Αἱ ποσότητες, αἱ ὁποῖαι ἐξήγοντο λαθρεμπορικῶς — καὶ τὸ λαθρεμπόριον τὸ ἐνίσχυον αἱ ὑψηλαὶ τιμαὶ τοῦ λαδιοῦ —δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτιμηθοῦν. Πάντως τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἡ διενέργεια αὐτοῦ τοῦ λαθρεμπορίου μᾶς ἔκαμε νὰ πιστεύωμεν, ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν 2.200 δολλαρίων ἐπραγματοποιοῦντο εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, δὲν ἦσαν ἐντελῶς φανταστικαί, διενηργοῦντο πράξεις βάσει τῶν τιμῶν αὐτῶν. Δι’ αὐτὸ ἐχρειάζετο ὁ συνετὸς ἐκεῖνος χειρισμὸς τοῦ ζητήματος ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ὥστε νὰ ἐξακολουθήσῃ τὸ ἔλαιον ν’ ἀπολαύῃ τῶν ὑψηλῶν αὐτῶν τιμῶν.

§56Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Μέχρι ποίας χρονολογίας ἦτο αὐτό;

§57Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Μέχρι τὸν Μάϊον τοῦ 1947. Πάντως αἱ τιμαὶ ἀπεδεικνύετο, ὅτι ἦσαν ἐφικταὶ καὶ πραγματοποιήσιμοι. Διὰ τοῦτο ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι μεγαλυτέρα, διότι ἀφῆκε τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν νὰ ἀπολεσθῇ ἀνεπανορθώτως. Πρὶν ἀκόμη συστήσῃ τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν ἡ Κυβέρνησις, τὸ Ἐπιμελητήριον Πειραιῶς, δηλαδὴ ἐγὼ προσωπικῶς, εἶχον ἀσχοληθῆ μὲ τὸ ζήτημα καὶ ἔβλεπα, ὅτι διεξήγετο τὸ λαθρεμπόριον, εἶχε συλληφθῆ, μάλιστα, ὁλόκληρον ἀτμόπλοιον ἐν ἀνοικτῷ πελάγει νὰ φορτώνῃ ἔλαιον. Ἐζήτησα τότε ὅπως λυθῇ ὁριστικῶς τὸ ζήτημα τοῦ λαδιοῦ, καὶ κατὰ τὸν ταχύτερον τρόπον, ἐτόνισα δὲ ἰδιαιτέρως ἐπανειλημμένως, ὅτι αἱ τιμαὶ αὐταὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συγκρατηθοῦν, θὰ πέσουν, καὶ ἡ Ἑλλὰς θὰ χάσῃ ἀνεπιστρεπτεὶ μίαν εὐκαιρίαν ποὺ τῆς δίδεται, ἀφ’ ἑνὸς, νὰ ἀποκτήσῃ συνάλλαγμα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ν’ ἀρχίσῃ τὴν τοποθέτησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐλαίου εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν ἀγοράν, νὰ ἐπαναρχίσῃ τὰς σχέσεις της μὲ τὰς μεγάλας καταναλωτικὰς ἀγοράς. Δυστυχῶς δὲν ἔγινε τίποτε σοβαρὸν παρὰ μόνον ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ 367, ἡ ὁποία ἀπετελεῖτο ἀπὸ ἀξιολόγους ἀνθρώπους καὶ ἐλειτούργησεν ἀξιολογώτατα, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὑπεύθυνος ἐὰν ἀπέτυχε τὸ σύστημα, διότι ἡ ἀγορὰ ἦτο μὲ τάσιν ὑποτιμητικὴν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἔπρεπε κάθε προσφορὰ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν νὰ γίνεται ἀμέσως δεκτὴ καὶ νὰ φορτώνεται τὸ ἐμπόρευμα. Ἀτυχῶς θὰ ἔπρεπε νὰ περιμένῃ ὁ ἐξαγωγεὺς τὴν ἔγκρισιν τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ προβῇ εἰς τὸ κλείσιμον τοῦ λαδιοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, μία χρονοτριβὴ 2 –3 ἡμερῶν, ποὺ δὲν τὴν ἠνείχετο ὅμως ἡ τότε κατάστασις. Ἀπηυθύνετο ὁ ζητῶν ν’ ἀγοράσῃ λάδι εἰς ἄλλας ἀγορὰς —διότι ὑπῆρχον καὶ ἄλλαι χῶραι, ποὺ ἐξῆγον λάδι— καὶ ἱκανοποίει τὰς ἀνάγκας του ἀπ’ ἐκεῖ, ἀφήνων κατὰ μέρος τὴν Ἑλληνικὴν ἀγοράν, Ἐπανειλημμένως διεμαρτυρήθημεν τότε καὶ ἐντονώτατα ὑπεστηρίξαμεν τὴν ἀλλαγὴν τοῦ συστήματος, ὄχι, βέβαια, διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ ἄλλο σύστημα, τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέφερα, ἐκεῖνο ἦτο δι’ ὡρισμένην περίοδον καὶ δι’ ὡρισμένον σκοπόν. Ἐφόσον ἡ ἀγορά, ἡ σημερινή, ἤρχισε νὰ διαμορφοῦται εἰς τιμὰς ὑψηλοτέρας εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τὸ ἐξωτερικόν, δὲν ἐχρειάζετο ἡ διαδικασία αὐτή, ποὺ προβλέπεται ἀπὸ τὴν Κοινοπραξίαν. Συνεστήσαμεν ἄλλα μέτρα. Δὲν ἔλαβε κανὲν ὑπ’ ὄψει της ἡ Κυβέρνησις, ἀλλ’ ἄφησε τὸ ζήτημα καὶ κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὸ ἐχειρίσθη, ὥστε νὰ ἐξαχθοῦν καθ’ ὅλην τὴν περίοδον αὐτήν, μέχρι τοῦ Νοεμβρίου, περὶ τοὺς 290 τόννοι μόνον......

§58ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐδόθησαν ἄδειαι πολλαί,

§59Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Πολλές, ἀλλὰ τὸ σύστημα ἦταν τέτοιο, ὥστε δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ πρᾶξις. Ὁ Ἀμερικανὸς ἀγοραστὴς δὲν ἔδιδε opsion τόσον μακράν, ὅσην ἀπήτει ἡ διαδικασία ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ αἱ ἄλλαι γραφειοκρατικαὶ διατυπώσεις, Προέβαινεν εἰς ἀγορὰν ἀπὸ ἄλλας χώρας, ὅπου εὐχερῶς κατώρθωνε νὰ ἐξευρίσκῃ τὸ λάδι. 290 τόννους, λοιπόν,......

§60Ε. ΚΟΘΡΗΣ. 200 τόννοι ἐξήχθησαν εἰς τὴν Ἀγγλίαν.

§61Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. 290 τόννους ἐξηγάγομεν εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν ἀγοράν. Αὐτὴ ἦτο ὁλόκληρος ἡ ποσότης, ἡ ἐξαχθεῖσα κατὰ τὸ ἔτος 1946, μέχρι τοῦ Νοεμβρίου, καὶ ἕνα ποσὸν 350 τόννων εἰς τὴν Ἀγγλίαν, ἓν ποσόν, τοῦ ὁποίου ἡ ἐξαγωγὴ εἶχεν ἐπιτραπῆ δι’ εἰδικῆς ἀδείας ὑπὸ τοῦ Κράτους πρὸ ἑνὸς ἔτους καὶ ἐξήχθη ἀπὸ τὴν ΚΥΔΕΠ. Μία ὑπόθεσις, ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ὅτι εἶναι ὁμαλὴ ἐξαγωγή.

§62Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εὐτυχῶς ὅτι βοηθεῖ ἡ λαθρεμπορία καὶ ἐξάγεται περισσότερον.

§63Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ναί. Ἄρα ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων προκύπτει ἀναμφισβητήτως, καὶ θὰ ἠμποροῦσε κανεὶς ἀνενδοιάστως νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ ἐλαίου μέχρι τοῦ Νοεμβρίου, ἀπέτυχεν ὁλοκληρωτικῶς, καὶ τὴν εὐθύνην τὴν φέρει βεβαίως κατὰ κύριον λόγον ἡ Κυβέρνησις. Ἦλθεν ἡ νέα Κυβέρνησις τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1947, Ἦτο φυσικὸν βέβαια ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καὶ οἱ ἄλλοι ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι ἀνελάμβανον τὰ Ὑπουργεῖα, ἐκείνην τὴν περίοδον, ἀκατατόπιστοι ἐπὶ τῆς ὅλης πολιτικῆς τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως εἰς τὰς λεπτομερείας, νὰ θελήσουν κἄποιον χρόνον διὰ νὰ κατατοπισθοῦν, καὶ νὰ μελετήσουν τὰ προβλήματα αὐτά, τὰ διάφορα, τὰ εἰσαγωγικὰ καὶ ἐξαγωγικά, καὶ δι’ αὐτό, τὸν μῆνα Σεπτέμβριον δὲν ἐλήφθη κανὲν μέτρον, ἀλλ’ ἔμεινε τὸ παλαιὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον μᾶς ὡδήγησεν εἰς τὴν πλήρη ἀποτυχίαν τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέπτυξα. Σεπτέμβριον, Ὀκτώβριον, καὶ ἀρχὰς Νοεμβρίου, ἀφοῦ ἐπανειλημμένας συνεδριάσεις ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔκαμε, καὶ ἀφοῦ συνεβουλεύθη τοὺς εἰδικοὺς κατὰ τὸν Νοέμβριον, ἐξέδωσε μίαν ἀπόφασιν, καταργοῦσαν τὸ παλαιὸν σύστημα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου, καὶ καθιέρωσε ἓν νέον σύστημα, μὲ διατίμησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἀγορὰς ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν, ὡς πρὸς τοὺς ἐξαγωγεῖς, καὶ μὲ διατίμησιν συγχρόνως ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀξίαν εἰς συνάλλαγμα, Κατὰ τὰ ἄλλα βέβαια, ἁπλοποίησε τὰς διατυπώσεις. Οὔτε δημοπρασίαν, οὔτε τίποτε, δὲν περιελήφθησαν εἰς τὴν νέαν ἀπόφασιν. Ἀλλὰ οἱ δύο αὐτοὶ περιορισμοί, τοὺς ὁποίους ἔθεσεν, ἦσαν πολὺ χειρότεροι τῶν προηγουμένων, καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἀπέδωσε τὸ νέον σύστημα. Καίτοι δὲ ἐξεδόθησαν διὰ 1500 τόννους ἄδειαι, μόνον 300 τόννους ὑπολογίζω, διότι δὲν ἦλθον ἀκόμη τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τῶν ἐπαρχιῶν, ὅτι ἐξήχθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δηλαδὴ καὶ πάλιν πλήρης ἀποτυχία ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου. Ὁ κ, ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς φίλος, ὑποστηρίζει ὅτι τὰ μέτρα αὐτά, ἦσαν τὰ μόνα ἐνδεδειγμένα, καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλη λύσις, καὶ ὅτι τὸ κατώτερον ὅριον τῶν 5.200 μὲ τὴν καθωρισμένην τιμήν, τῆς εἰς συνάλλαγμα πωλήσεως, δὲν ἦτο ἐμπόδιον. Κύριε ὑπουργέ, ἦτο ἐμπόδιον, ἦτο ἐμπόδιον τοιοῦτον, ὥστε δὲν ἀπέδωσε τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα ἀνεμένοντο, Τώρα ὑποστηρίζεται βεβαίως, ὅτι παρετηρήθη ὕφεσις εἰς τὰς ἀγορὰς καὶ αἱ ζητήσεις δὲν εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ἦσαν τὸν Ἰανουάριον, Φεβρουάριον. Μάρτιον, Ἀπρίλιον τοῦ 1947. Πράγματι παρετηρήθη κἄποια ὕφεσις, διότι ἡ διεθνὴς ἀγορὰ ἐκορέσθη ἀπὸ τὰ ἐλαέλαδα, τὰ ὁποῖα μὲ τόσην ζωηρότητα ἐζήτησε ἅμα τῇ ἀπελευθερώσει. Ἐκορέσθη καὶ ἀπὸ λαθρεμπορικὰς ἐξαγωγάς, καὶ ἀπὸ ἐξαγωγὰς τῆς Ἱσπανίας καὶ τῶν Μεσογειακῶν χωρῶν, διότι ὑπολογίζω, ἀπὸ τὰς πληροφορίας μου ὅτι 5 χιλ.–6 χιλ, τόννοι ἐξήχθησαν, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἀπὸ τὴν Ἱσπανίαν.

§64Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κατὰ ποίους μῆνας τοῦ ἔτους;

§65Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Φεβρουάριον, Μάρτιον καὶ Ἀπρίλιον τοῦ παρελθόντος ἔτους. Ἀλλὰ καὶ κατὰ τοὺς μῆνας τοῦ φθινοπώρου τοῦ 1947, ἐξήχθησαν, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐξηκριβωμέναι αἱ συνολικαὶ ποσότητες. Πάντως 5–6 χιλ. ἐξήχθησαν ἀπὸ τὴν Ἱσπανίαν, τὴν Ἰταλίαν, τὴν Τουρκίαν καὶ τὸ Μαρόκον. Τὰ ποσὰ αὐτά, δὲν κατώρθωσα, καίτοι τὰ ἐζήτησα, νὰ τὰ ἔχω, διότι εἶναι δυσχερὲς νὰ ἐπικοινωνήσω μὲ τὰς ξένας ἁρμοδίας ἀρχάς, Ἀλλά, καὶ ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν ποὺ ἐζήτησα, ἀπὸ τὴν εἰσαγωγικὴν ὑπηρεσίαν, τῆς Ἀμερικανικῆς Ὑπηρεσίας πληροφορίας, ἀκόμη δὲ μοῦ ἀπήντησαν, διότι καὶ ἐκεῖ φαίνεται δὲν τὰ συνεγκέντρωσαν ἀκόμη τὰ στοιχεῖα. Τέλος ἀκόμη δὲν μοῦ ἐκοινοποιήθησαν ὅλα τὰ σχετικὰ στοιχεῖα.

§66Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἔχει σημασίαν κατὰ ποίους μῆνας ἐγένετο ἡ ἐξαγωγή.

§67Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἡ Ἱσπανία ἔκαμε τὰς ἐξαγωγάς της καθ’ ὅλον τὸ ἔτος 1947. Ἡ Τουρκία καὶ ἡ Ἰταλία κατὰ τὸ φθινόπωρον, Σεπτέμβριον, Ὀκτώβριον, Νοέμβριον, Δεκέμβριον, ἐξήγαγον σημαντικὰς ποσότητας τὰς ὁποίας δὲν δύναμαι νὰ ἐκτιμήσω. Πάντως ἀνέρχονται εἰς 5–6 χιλ. τόννους. Ἐὰν ὅμως δὲν ἐξήγαγον μεγάλα ποσά, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὰς αὐστηρὰς διατυπώσεις, τὰς ὁποίας ὑπέβαλον αἱ χῶραι αὗται, ἀναλόγως μὲ τὰς ἰδικάς μας, ἀλλὰ τοῦτο δὲν σημαίνει ὅμως ὅτι ἐπειδὴ ἦσαν σχολαστικαί, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐφαρμογὴν ὡρισμένων διατάξεων, αἱ ὁποῖαι παρεκώλυον τὴν ἐξαγωγήν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀκολουθήσωμεν καὶ ἡμεῖς τὸ ἴδιον παράδειγμα, τὴν αὐτὴν πολιτικήν. Θὰ ἠμπορούσαμεν ὡς λαὸς εὐφυέστερος, νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν πολιτικὴν ἐκείνην ἡ ὁποία ἦτο ἐνδεδειγμένη διὰ νὰ κατορθώσωμεν νὰ τοποθετήσωμεν, ἔστω καὶ ἀργά, μερικὰς ποσότητας ἐλαιολάδου, διὰ νὰ ἐνισχύσωμεν τὸ συναλλαγματικόν μας ἀπόθεμα, καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ νὰ ἐλαφρύνωμεν, τὸ βαρῦνον τοὺς παραγωγούς μας, μέγα ἀπόθεμα ἐλαίου. Ὑπάρχει, λοιπόν, κύριε ὑπουργέ, ἓν λάθος, λάθος σημαντικόν, καὶ εἰς τὸ προηγούμενον σύστημα, καὶ εἰς τὸ σημερινόν. Καθωρίσατε 5200 ὡς τιμὴν συγκεντρώσεως δηλαδὴ αὐτὴν τὴν τιμὴν δικαιολογεῖται εἰς τοὺς ἐμπόρους διὰ νὰ τοὺς καθωρίσετε τὴν εἰσφορὰν τῆς ἐξαγωγῆς, αὐτὴν τὴν τιμὴν ἐπιτρέψατε. Συγχρόνως τοὺς εἴπατε 3% κέρδος, καὶ τὴν διαφορὰν θὰ τὴν καταβάλλουν ὡς εἰσφοράν. Εἶναι δυνατόν, κύριε ὑπουργέ, μὲ τέτοιους λογαριασμούς, οἱ ὁποῖοι ναί μὲν δείχνουν ὅτι εἴμεθα πολὺ αὐστηροί, εἴμεθα ἄτεγκτοι ἀπέναντι τῶν ἐμπόρων, ἀπέναντι τῶν ἐξαγωγέων, εἰς τοὺς ὁποίους δίδεται πολὺ μικρὸν ποσοστὸν κέρδους, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν πραγματικὴν ἀνακούφισιν τῆς οἰκονομίας μας, νὰ ἔχωμεν πραγματικὴν προσπάθειαν δημιουργικὴν ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαγάγουν αὐτὸ τὸ λειτούργημα, τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου; Τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον, δὲν εἶναι ἁπλῆ ὑπόθεσις κύριοι συνάδελφοι. Δὲν εἶναι εὔκολον πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ τὸ κάμῃ ὁ καθείς. Χρειάζεται πεῖραν μακράν, γνῶσιν τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, γνῶσιν τῶν συνηθειῶν καὶ τῶν ἀτόμων, τῶν διαφόρων ἀγορῶν, χρειάζεται μίαν ἐπαφὴν μὲ τὰ μεγάλα σπίτια τὰ εἰσαγωγικά, ἐπαφὴν ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ προηγηθῆ, καὶ νὰ ἔχῃ ἀποκτήσει κάποια ἐμπιστοσύνη, ἀλλὰ χρειάζεται καὶ κάποια ὑπάρχουσα παλαιὰ γνῶσις τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, τῶν διαφόρων τύπων καὶ φιρμῶν, καὶ ἐπωνυμιῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ παρελθὸν κατώρθωσαν νὰ τοποθετήσουν τὰ προϊόντα των εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διότι, δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγῃ ὅτι μέχρι τοῦ 1930 ἡ Ἑλλὰς δὲν προέβαινεν εἰς πραγματικὰς ἐξαγωγὰς ἐλαιολάδου, δηλαδὴ εἰς πραγματικὰς τοποθετήσεις τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ἡ Ἑλλὰς ἔκαμεν ἐξαγωγὴν ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ἑνὸς ἐλαίου ἀκατεργάστου, ἑνὸς ἐλαίου 5 βαθμῶν, εἰς τὴν Ἰταλικὴν μόνον ἀγοράν, εἰς τὴν Ἰταλικὴν βιομηχανίαν, ὄχι διὰ τὴν Ἰταλικὴν κατανάλωσιν, ἡ ὁποία τὸ ἠγόραζεν, ἐβελτίωνε τὴν ποιότητα τῶν ἰδικῶν της ἐλαιολάδων, καὶ τυποποιούμενα τὰ ἰδικά της ἐλαιόλαδα ἐξήγοντο εἰς τὴν διεθνῆ καταναλωτικὴν ἀγοράν. Αὐτὸς ἦτο ὁ τρόπος τῆς ἐξαγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν ἐλαιολάδων προπολεμικῶς. Ἀπὸ τοῦ ἄλλου πολέμου ἤρχισαν αἱ πρῶται δειλαὶ προσπάθειαι τῶν Ἑλλήνων ἐξαγωγέων, ἤρχισαν τὰ πρῶτα ταξείδια, πρὸς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, καὶ τὴν Νότ. Ἀμερικήν, τὴν Βραζιλίαν, τὴν Ἀργεντινήν. Ἐκεῖ, ἐγκατέστησαν ἀντιπροσώπους καὶ ἤρχισαν τὰς μικρὰς ἐξαγωγάς, τυποποιημένας ἀλλ’ ἀτελῶς βέβαια, διότι αἱ βιομηχανίαι δὲν εἶχον ἐξελιχθῆ εἰς βαθμὸν ὥστε, νὰ βγάζουν τύπους, ἀλλ’ οὔτε ἦσαν γνωσταὶ οἱ μάρκες αὐτὲς καὶ αἱ ἐπωνυμίαι. Ἤρχισεν ἀπὸ τὸ 1930 νὰ παρουσιάζεται ζωηροτέρα κίνησις, ἀλλ’ ὅσοι ἐπεχείρησαν τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἀπὸ τὸ 1930–1932, εἶχον συνεχεῖς ζημίας. Ἔτυχε νὰ ἤμην Πρόεδρος τοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ παρηκολούθησα τὴν ἐξέλιξιν αὐτήν, καὶ τὴν παρηκολούθησα ἀπὸ ἓν ἐνδιαφέρον γενικόν, ὅπως κάθε Ἕλληνα τὸν ἐνδιαφέρουν τὰ σοβαρὰ προϊόντα, τὰ κύρια προϊόντα τῆς Ἑλληνικῆς γῆς. Παρηκολούθησα λέγω, τὰς συνεχεῖς ζημίας, τὰς ὁποίας ὑφίσταντο, καὶ ἄλλοι ἀπογοητευθέντες ἀπεχώρησαν, ἄλλοι δὲ ἐπιμονώτεροι, ἐπέμεινον καὶ συνέχισαν τὴν προσπάθειαν αὐτήν, ἕως ὅτου κατὰ τὸ 1933, ἐπεβλήθησαν ὁριστικῶς εἰς τὰς ἀγορὰς τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, καὶ τῶν Νοτιοαμερικανικῶν Δημοκρατιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀγοραὶ ἦσαν σοβαραί. Ἐπὶ 160 χιλ. τόννων ἐλαιολάδου εἰς ὅλον τὸν κόσμον, ἠγόραζον περὶ τοὺς 6 χιλ. τόννους. Ἡ προσπάθεια αὐτή, ἡ ὁποία ἔγινεν, ἀπέδωσε τοὺς καρπούς της ἀργότερον. Ἡ μὲν ἀγγλικὴ ἀγορὰ συνήθισε τὰ ἐλαιόλαδα καὶ ἤρχισε νὰ ζητῇ μέχρι τοῦ 1940 τὰ Ἑλληνικὰ ἐλαιόλαδα. Διεφαίνετο μία ἐλπὶς εὐρυτέρα καὶ ἠνοίγετο ἕνας ἐξαγωγικὸς δρόμος εἰς τὸ σπουδαῖον αὐτὸ προϊόν μας σημαντικώτατος, διότι καὶ προπολεμικῶς πολλοὶ συνάδελφοι ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν γνωρίζουν ὅτι τὸ προϊόν αὐτὸ πάντοτε πτωχὸν ἦτο διὰ τὸν παραγωγὸν εἰς βαθμὸν μάλιστα, ποὺ εἰς τὴν Κρήτην ὡρισμένας ἐκτάσεις μὲ ἐλαιόδενδρα νὰ τὰς ἐκριζώσουν οἱ παραγωγοὶ καὶ νὰ φυτέψουν σουλτανίναν καὶ παρετήρησα ἐγὼ ὁ ἴδιος αὐτὴν τὴν μεταβολὴν τῆς καλλιεργείας ὅταν ἐπῆγα κάτω. Ἤρχισε, λοιπόν, νὰ ἀνοίγεται ἕνας νέος δρόμος μὲ καινούργιες ἐλπίδες διὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν ἐλαιολάδων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ ἦλθεν ὁ πόλεμος καὶ ἐσταμάτησεν αὐτὴν τὴν πρόοδον καὶ φθάνομεν εἰς τὸ μεταπολεμικὸν καθεστώς, ποὺ ἀνέπτυξα προηγουμένως. Τὸ 5200, κύριε ὑπουργέ, ἀφορᾷ τοὺς κινδύνους τοῦ ἐξαγωγέως. Τοῦ λέγετε 5200, βέβαια ἠμπορεῖ ὁ ἐξαγωγεὺς νὰ ἀγοράσῃ ἐπὶ πλέον, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ χρεώσῃ περισσότερον ἀπὸ 5.200. Τοῦ ἀφήνετε 3% κέρδος, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῇ κανεὶς ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναλάβῃ ἐξαγωγεὺς ἢ οἱοσδήποτε ἄνθρωπος νὰ ἐξαγάγῃ ἐλαιόλαδον μὲ 3%, ἀφοῦ μὲ τὸ ποσοστὸν αὐτὸ οὔτε ὁ μεσίτης διὰ τὴν μεσιτείαν του, διὰ τὴν ἀγοραπωλησίαν οἱουδήποτε προϊόντος δὲν παίρνει 3%. Ἄς ἀφήσωμεν τοὺς ἄλλους ἐμπορικοὺς κινδύνους καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἔχω νὰ σᾶς ἀναφέρω τὴν ἑξῆς συγκεκριμένην περίπτωσιν. Προχθὲς μία ποσότης ἐλαιολάδου ἡ ὁποία ἐπωλήθη εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ἐπρόκειτο περὶ 5–8 τόννων μοῦ φαίνεται, εὑρίσκετο εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς καὶ ἐπρόκειτο νὰ φορτωθῇ ἐπὶ ἑνὸς ἀτμοπλοίου. Ἐν τῷ μεταξὺ ἄδειαν ἐξαγωγῆς τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἔδωσεν, οὔτε ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ἔφυγε τὸ πλοῖον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἐφορτώνετο τὸ ἐλαιόλαδον, καὶ ἔμεινε τὸ ἐμπόρευμα εἰς τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς. Τί ἔξοδα ἔχει αὐτὸ τὸ ἐμπόρευμα, κύριε ὑπουργέ, ἐπὶ τόσας ἡμέρας ποὺ θὰ παραμείνῃ ἐκεῖ διὰ νὰ εὕρῃ ἄλλο πλοῖον νὰ φορτωθῇ, ἢ διὰ νὰ τὸ ἀποσύρῃ ἀπ’ ἐκεῖ ὁ ἔμπορος;

§68Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νὰ μοῦ δώσετε τὰ στοιχεῖα τῆς ὑποθέσεως νὰ τὴν ἐξετάσω. Ἐὰν μοῦ τὸ ἔλεγον τηλεφωνικῶς θὰ διέτασσα τὴν χορήγησιν τῆς ἀδείας.

§69Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Νομίζετε ὅτι κάθε ἰδιώτης εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ σᾶς; Ἔχετε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐγώ, ποὺ εἶμαι βουλευτὴς καὶ πρόεδρος τοῦ Ἐπιμελητηρίου, ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἴδω; Διὰ νὰ εἰσέλθῃ κανεὶς μέσα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας χρειάζεται νὰ εἶναι γενναῖος παλαιστής. Ἐὰν κάμετε μίαν βόλτα τὰς ἡμέρας ποὺ δέχεσθε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, θὰ ἴδητε ὅτι χρειάζεται πολὺ μεγάλος ἀγὼν διὰ νὰ φθάσῃ κανεὶς μέχρι τοῦ γραφείου σας. Τὸ ἔπαθα ἐγὼ καὶ δὲν ἠμποροῦσα νὰ βγῶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον. Βέβαια ἔχετε πράγματι τὴν διάθεσιν νὰ δέχεσθε ὅλον τὸν κόσμον, ἀλλὰ ἐδῶ δὲν εἶναι ἕνας ἄνθρωπος, εἶναι χιλιάδες οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἔρχονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ εἰς τὸ γραφεῖόν σας καὶ οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ λυθοῦν αἱ ὑποθέσεις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἁπλῶς μὲ τὴν διάθεσίν σας. Πρὸ ἡμερῶν, λοιπόν, ἦλθα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ὅταν προσεπάθησα νὰ ἐξέλθω ἐπὶ τρία τέταρτα τῆς ὥρας δὲν κατώρθωνα νὰ περάσω ἀπὸ τὸν διάδρομον. Ἦσαν κύματα ἀνθρώπων καὶ εἰς τὸν διάδρομον καὶ εἰς ὅλα τὰ γραφεῖα τῶν ὑπαλλήλων. Εἰς τὴν σκάλαν, ἡ ὁποία ἦτο ἐντελῶς ἀδιάβατος, ἦτο γενικὴ οὐρά, ἄλλαι ἦσαν εἰδικαὶ οὐραί. Ἐσκεπτόμην, λοιπόν, πῶς θὰ βγῶ ἀπὸ ἐδῶ μέσα. Περίμενα 5–10 λεπτὰ μήπως τυχὸν καὶ ἀραιώσῃ αὐτὸ τὸ πλῆθος τὸ ἀγωνιζόμενον νὰ εἰσέλθῃ. Διότι, σημειώσατε, δὲν ἐπρόκειτο, ὅπως εἰς ἄλλα Ὑπουργεῖα περὶ ἐπιτροπῶν, ἐδῶ ἐπρόκειτο περὶ ἀνθρώπων, ἕκαστος τῶν ὁποίων εἶχε καὶ ἀπὸ μίαν ὑπόθεσιν. Τελικῶς μοῦ ἄνοιξαν μίαν πόρταν καὶ μαζὺ μὲ ἄλλους ἐβγήκαμεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις τοῦ Ὑπουργείου σας καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ, τοῦτο δὲ εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς συγκεντρωτικῆς πολιτικῆς σας ἐπὶ τοῦ ὅλου συστήματος τῆς οἰκονομίας μας. Κύριε ὑπουργέ, πρέπει νὰ ἀλλάξετε τὸ σύστημα, διότι ἐὰν δὲν τὸ ἀλλάξετε θὰ τὸ ἀλλάξουν τὰ πράγματα.

§70Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐὰν περάσετε τώρα θὰ ἰδῆτε ὅτι ὁ συνωστισμὸς δὲν ὑφίσταται, διότι λειτουργεῖ γραφεῖον πληροφοριῶν καὶ ὁ κόσμος λαμβάνει τὰς πληροφορίας του ἀπ’ ἐκεῖ.

§71Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὸ γραφεῖον πληροφοριῶν ἔχει μόνον θεωρητικὴν καὶ ὄχι πρακτικὴν ἀξίαν. Ἡ ἀνάγκη θὰ σᾶς ὑποχρεώσῃ νὰ ἀλλάξετε τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον σήμερον δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν οἰκονομίαν μας.

§72Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δι’ ἐμὲ δὲν ὑπάρχει πιὸ εὐχάριστον πρᾶγμα νὰ ὑπάρχῃ ἐλευθερία εἰσαγωγῶν, ἀλλὰ δυστυχῶς αἱ δυσχερεῖς σημεριναὶ περιστάσεις δὲν ἐπιτρέπουν τοῦτο.

§73Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι μὲ τὸ γραφεῖον πληροφοριῶν δὲν πρόκειται νὰ κάμετε τίποτε. Τὸ γραφεῖον πληροφοριῶν οὔτε σᾶς θὰ ἐξυπηρετήσῃ, οὔτε τὴν κοινωνίαν γενικώτερον. Ἔχω τόσην πεῖραν τῶν ζητημάτων αὐτῶν καὶ σᾶς τὸ λέγω μετὰ βεβαιότητος.

§74Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἔχουν λειτουργήσει τοιαῦτα γραφεῖα πληροφοριῶν καὶ ἀπέτυχον οἰκτρῶς.

§75Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Λοιπὸν μὲ τὸ 3% καὶ μὲ τὸ 4% δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐξαγωγή, οὔτε κανεὶς σοβαρῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναλάβῃ τὴν προσπάθειαν μὲ τοὺς ὑφισταμένους κινδύνους καὶ μὲ τὰ ποσοστὰ αὐτά. Σεῖς νομίζετε ὅτι μὲ τὸ 3% παραχωρεῖτε πολλὰ κέρδη εἰς τοὺς παραγωγούς, ἀλλὰ σᾶς λέγω ὅτι μὲ τὸ 3% κανένας δὲν ἀποφασίζει τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ἔστω καὶ ἂν ἠγόρασεν εἰς κατωτέραν τιμὴν τῶν 5.200.

§76Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Πρέπει νὰ ἔχωμεν ἕνα μίνιμουμ τιμῆς διὰ τὸν παραγωγὸν καὶ ἕνα μίνιμουμ κέρδους διὰ τὸν ἔμπορον. Τὸ ἄθροισμα αὐτῶν τῶν 2 τιμῶν εἶναι τοιοῦτον, ὥστε νὰ καλύπτῃ τὴν τιμὴν τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς;

§77Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Σᾶς εἶπον ὅτι ἔχομεν καὶ τιμὴν διεθνοῦς ἀγορᾶς, ἢ μᾶλλον τιμὴν συναλλάγματος.

§78Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τὸ 5.200 τὸ ἐλέγχετε ὡς μικρὰν τιμὴν ἢ ὡς μεγάλην;

§79Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Διὰ τὸν παραγωγὸν εἶναι μικρά, διὰ τὸν ἐξαγωγέα δὲν ἔχει σχέσιν, διότι εἶναι τὸ ζήτημα τῆς εἰσφορᾶς.

§80Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο. Διὰ τὸν ἐξαγωγέα εἶναι μεγάλη τιμή;

§81Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Διὰ τὸν ἐξαγωγέα δὲν εἶναι, οὔτε μεγάλη, οὔτε μικρή. Διὰ τὸν παραγωγὸν εἶναι χαμηλή. Οἱ κ. συνάδελφοι, τὸ ἐξήντλησαν τὸ θέμα. Ἦτο 5.800 τὸν Μάρτιον–Ἀπρίλιον. Πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπῃ εἰς τὸν παραγωγὸν 5200; Ἄλλη ἦτο ἡ βάσις τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τὸν ἐξαγωγέα ἡ τιμὴ δὲν ἦτο οὔτε μικρὰ οὔτε μεγάλη. Διότι τοῦ ἔλεγεν 5.200 τὸ λάδι, 1.500 τὰ ἔξοδα, καὶ 3% τὸ κέρδος σύνολον 6900. Παίρνεις 10.000 δῶσε μου 4.000 διὰ εἰσφοράν.

§82Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ποῖος τὴν πέρνει τὴν διαφοράν;

§83Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὸ Δημόσιον. Τὴν ἔχει ἐγγράψει ὡς φόρον ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§84Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὄχι ὁ παραγωγός;

§85Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν παραγωγὸν δὲν ἔχει.

§86Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐρωτῶ, διὰ νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ἀπάντησις.

§87Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὸν ἐξαγωγέα τί τὸν ἐνδιαφέρει ἐὰν εἶναι μικροτέρα ἢ μεγαλυτέρα ἡ τιμή; Τὸν ἐξαγωγέα τὸν περιορίζει ἡ εἰσφορά. Ἀλλὰ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἐλέγετο: Μὰ ἐὰν ἄφηνα διαφορὰν μεγαλυτέραν καὶ ἐὰν ἡ εἰσφορά μου δὲν ἦτο τόσον μεγάλη 4.000 ἢ 5.000 θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ ἐκμεταλλευθῇ ὁ ἐξαγωγεύς. Δι’ αὐτὸ ἔβαλα 5.200, χαμηλὴν τιμὴν ὥστε τὴν διαφορὰν νὰ τὴν πέρνῃ ὄχι ὁ ἔμπορος ἀλλὰ τὸ Κράτος. Δι’ αὐτὸ βάζω 5.200 καὶ διότι δὲν ἐπιτρέπει ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ κτλ. κτλ. ποὺ δὲν ἔχει καὶ τόσην σημασίαν διότι θὰ μποροῦσε κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ βοηθηθῇ ὁ παραγωγός. Ἂς ἴδωμεν τώρα, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἐξαγάγωμεν τὰ συμπεράσματα, πῶς ἦτο ἡ κατάστασις τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς κατὰ τὴν νέαν περίοδον τοῦ ἐλαίου, δηλαδὴ Ὀκτώβριον–Νοέμβριον. Ὅταν ἤνθησεν ἡ ἐλαία καὶ ἔδεσεν ὁ καρπός, ἤρχισε νὰ προβλέπεται μεγάλη ἐσοδεία ἐλαιολάδου. Ἔφθασεν ὁ Αὔγουστος καὶ ἦτο πλέον βεβαία ἡ παραγωγή, ἐκτὸς βέβαια τῆς περιπτώσεως γεγονότος τινος καιρικοῦ ποὺ μποροῦσε νὰ ἀνατρέψῃ τοὺς ὑπολογισμοὺς αὐτούς. Εὐτυχῶς τοιαύτη ἀνατροπὴ δὲν ἐπῆλθε, διότι καὶ ὁ δάκος ἐφάνηκε πόσην ζημίαν θὰ κάμῃ καὶ αὐτός. Ὀλίγην.

§88Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἔκανεν ὁ δάκος ζημίας μεγάλας.

§89Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἰς ὡρισμένας μόνον περιφερείας. Διὰ τὰς μεγάλας παραγωγικὰς περιφερείας ἐφάνη ὅτι ἡ παραγωγὴ θὰ πήγαινε καλά. Ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ προβλέψῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι τὸ διοικητεῖν εἶναι προβλέπειν, ὅτι οἱ παραγωγοὶ ἔχουν ἤδη ἀποταμιεύσει λάδι ἀπὸ τὸν περασμένον χρόνον διότι εἶπον, καὶ προηγουμένως, ὅτι τὸ λάδι σήμερον ἱκανοποιεῖ καὶ αὐτὴν τὴν ἀνάγκην τῆς ἐξασφαλίσεως, τῶν δραχμῶν, ἰδίως δὲ εἰς τὴν Κρήτην καὶ τὴν Μυτιλήνην. Λοιπόν, εἶχον τὰ βυτία των γεμᾶτα οἱ παραγωγοί, ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ προβλέψῃ τί θὰ γίνῃ τὸ λάδι τῆς νέας ἐσοδείας διότι ἕνας λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἔπεσαν αἱ τιμαὶ κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἐκθλίψεως ἦτο —κατὰ ἕνα μέγα ποσοστόν, ὄχι ὁ μοναδικὸς λόγος— ἦτο ἡ ἔλλειψις δοχείων. Διεπίστωσα πολλὰς περιπτώσεις παραγωγῶν οἱ ὁποῖοι τὸ μόνον ποὺ μοῦ ἐζήτησαν ἦτο ἡ ἐξεύρεσις δοχείων, βαρελίων, οἱωνδήποτε διὰ τὴν ἀποθήκευσιν τοῦ ἐλαίου. Πλεῖστοι ὅσοι Μεγαρίνες παραγωγοὶ ἦσαν εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν. Αὐτὸ ἦτο τὸ μεγαλύτερον ρουσφέτι. Ἀπὸ τὸν Πόρον ἐπίσης. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι οἱ παραγωγοὶ εὑρέθησαν πρὸ μεγάλων δυσχερειῶν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποθήκευσιν τοῦ ἐλαίου, καὶ δι’ αὐτὸ ὑπῆρξε μία σημαντικὴ προσφορὰ καὶ ἐσημειώθησαν αἱ τιμαὶ τῶν 4.500–4.600. Διότι ἕνας παραγωγὸς προκειμένου νὰ τὸ χύσῃ τὸ λάδι ἢ νὰ ἁλατίσῃ τὶς ἐληές, ὁπότε θὰ εἶχε ζημίαν ἀπὸ τὸ σύστημα αὐτό, ἐπροτιμοῦσε νὰ τὸ δώσῃ ὅσο–ὅσο. Κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην λοιπόν, μερικοὶ ἐξαγωγεῖς ἠγόρασαν λάδι εἰς εὐθηνὰς τιμὰς καὶ κατώρθωσαν νὰ κάμουν ἐξαγωγὰς μὲ 5.200 κατώτερον ὅριον. Μάλιστα καὶ ἀπὸ τὴν Λευκάδα εἰδικῶς ἔγιναν μερικαὶ ἐξαγωγαί. Κατόπιν ὅμως ὅταν πέρασε ἡ πρώτη πίεσις ὅταν πέρασαν αἱ πρῶται μεγάλαι ἀνάγκαι τῶν παραγωγῶν καὶ ἐξοικονόμησαν κάπως τὰ μέσα ἀποθηκεύσεως, ἦτο φυσικὸν νὰ μὴ προσφέρεται τὸ λάδι πλέον εἰς τὰς τιμὰς αὐτάς. Τί ἔπρεπε νὰ γίνῃ διὰ νὰ συγκρατηθοῦν ἐξ ἀρχῆς αἱ τιμαί; Ἡ διευκόλυνσις τῶν παραγωγῶν ἀπὸ ἀπόψεως δοχείων, ἡ ὁποία δὲν ἦτο τόσον δύσκολος, διότι ὑπῆρχον πολλὰ καὶ εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους καὶ εἰς χεῖρας ἄλλων ὀργανώσεων, ἀλλὰ τοὐλάχιστον καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν ἦτο δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ ἡ ἀνάγκη αὐτὴ τῶν παραγωγῶν. Εἶναι λοιπόν, καὶ αὐτὸ μία εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ἄφησε νὰ διαφύγῃ τὸ λάδι ἐκ τῶν χειρῶν τῶν παραγωγῶν εἰς τὰς δυσκόλους αὐτῶν στιγμὰς κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς ἐκθλίψεως. Λοιπόν, κύριε ὑπουργέ, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσετε τὴν ἐξαγωγήν, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν διὰ τὸν ἐξαγωγέα νὰ προβῇ εἰς ἐξαγωγὴν μὲ βάσιν τὸ 5200 κατ’ ἀνώτατον ὅριον, καθωρισμένον ὅριον τιμῆς συναλλάγματος καὶ τὴν εἰσφορὰν τὴν προσθέτετε τὴν τόσον ὑψηλὴν 3200 ἕως 3400. Καὶ ἂν ἔγιναν μερικαὶ ἐξαγωγαὶ ἔγιναν ἀπὸ τοὺς πολὺ μεγάλους ἐξαγωγεῖς οἱ ὁποῖοι ἀδιαφοροῦν ἐὰν θὰ κερδίσουν τώρα, διότι θέλουν νὰ ἀνασυνδέσουν τὰς παλαιὰς σχέσεις των, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ κερδίσουν εἰς τὸ μέλλον ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν εἰς ὡρισμένας περιφερείας λάδι εἰς χαμηλὰς τιμάς. Διότι, κύριε ὑπουργέ, εἰς πολλὰς περιπτώσεις ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν καθωρίσατε διὰ τῆς ἀποφάσεώς σας τῶν 1070 μέχρι 1230 ἦτο ὑψηλοτέρα ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς. Τὴν ἡμέραν ποὺ ἔγινεν ὁ καθορισμὸς αὐτὴ ἦτο ἡ τιμή, ἀλλά, τὴν μεθεπομένην ὑπέστη ὑποτίμησιν. Ἡ Ἱσπανία καθώρισε 1020 καὶ ὅσον νὰ ἀντιληφθῶμεν ἡμεῖς τὴν νέαν πολιτικὴν τῆς Ἱσπανίας καὶ νὰ πληροφορηθῶμεν τὸν καθορισμὸν τῆς νέας τιμῆς τῶν Ἱσπανικῶν ἐλαιολάδων προέβησαν αὐτοὶ εἰς ἐξαγωγάς.

§90Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἔκαμαν ἐξαγωγάς.

§91Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἔκαμαν καὶ μάλιστα ἀρκετῶν ποσοτήτων.

§92Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἔκαμαν τὸν Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον.

§93Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Καὶ τὸν Νοέμβριον καὶ τὸν Ὀκτώβριον.

§94Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἔκαμαν.

§95Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Βεβαίως, ὁ κ. ὑπουργός, ἀντελήφθη μετὰ ὅτι ἦσαν ὑψηλαὶ αἱ τιμαὶ καὶ προέβη εἰς τὴν νέαν διατίμησιν καὶ καθώρισε τιμὰς 980–1030. Καθώρισεν αὐτὰς τὰς τιμὰς διὰ δευτέρας ἀποφάσεώς του, ἀλλὰ ἐχάσαμεν μίαν πολύτιμον εὐκαιρίαν διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου, διότι ὅλαι αἱ χῶραι ἦσαν ἐξαγωγικαὶ καὶ προέβλεπον τὴν μεγάλην παραγωγὴν τὴν ἐφετεινήν. Καθώρισε δὲ αὐτὰς τὰς τιμὰς καὶ ἐξήχθησαν μερικαὶ ποσότητες μὲ συνέπειαν τὴν ἀποτυχίαν μεγάλης ἐξαγωγῆς ἐλαίου.

§96Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὰ ὅρια αὐτῶν τῶν τιμῶν, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλον, ἦσαν ἀναγκαῖα, ὅπως καὶ ἡ κατωτέρα τιμή. Ἦτο ἀνάγκη, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ σπάσωμεν ἡμεῖς διεθνεῖς τιμάς. Ποτὲ ὅμως δὲν ἐτηρήθησαν αὐστηρῶς, δὲν ὑπῆρξε ποτὲ κανεὶς ἔμπορος ἐξαγωγεύς, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶπεν ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξαγάγῃ μὲ αὐτὰς τὰς τιμὰς καὶ θέλει τιμὰς μικροτέρας. Μία μόνον περίπτωσις ὑπάρχει ὅπου μᾶς ἐζήτησεν ἔμπορος κατωτέραν τιμὴν καὶ τοῦ εἴπομεν ὅτι ἐὰν ἠμπορῇς νὰ λάβῃς παραγγελίαν νὰ ἐξαγάγῃς εἰς μικροτέραν τιμήν, θὰ σοῦ ἐπιτρέψωμεν καὶ εἰς αὐτὴν τὴν τιμήν. Ἡμεῖς δὲν ἠμποροῦμε νὰ σπάσωμεν τὰς τιμάς.

§97Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐὰν ἦτο ἄλλο τὸ σύστημα θὰ ἐπετυγχάνετο μεγαλυτέρα ἐξαγωγή.

§98Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ δημιουργούσαμεν ἀγοραστάς, κ. συνάδελφε;

§99Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Θὰ κατωρθώναμεν νὰ συγκεντρώσωμεν τοὺς ἀγοραστὰς αὐτούς.

§100Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Τὴν εἰσφορὰν ποῦ τὴν διαθέτει τὸ Κράτος;

§101Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὴν πήραμε ἀπὸ τὸ χέρι τῶν ἐμπόρων τὴν διαφορὰ καὶ τὴν δώσαμεν εἰς τὸ Κράτος. Ἐὰν νομίζετε ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἄλλο λαμβάνομεν μίαν ἀπόφασιν ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν.

§102Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Αὐτοστιγμὶ νὰ λάβωμεν τὴν ἀπόφασιν αὐτήν.

§103Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, προχθὲς ὁ κ. Μπακάλμπασης σᾶς εἶπεν ὅτι ὑπῆρξε προσφορὰ πρὸς ἐξαγωγὴν 500 τόννων ἐλαίου καὶ ἀπαντήσατε ὅτι δὲν δώσατε τὴν ἄδειαν διότι ἀναμένατε νὰ εὕρητε κατανομήν.

§104Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ περίπτωσις αὐτὴ τὴν ὁποίαν λέγετε δὲν ὑπεβλήθη ποτέ, οὔτε ὁ αἰτῶν ἐπέμεινεν οὔτε τιμὴ ἐξαγωγῆς καθωρίσθη, οὔτε τιμὴ ὀρυκτελαίων εἰσακτέων.

§105Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω, κ. ὑπουργέ, εἶναι ὅτι δὲν θὰ αὐξήσωμεν τὴν ἐξαγωγήν, ἀλλὰ θὰ συγκεντρώναμεν τοὺς ἀγοραστάς, μὴν νομίσητε ὅτι ὅλος ὁ κόσμος εἶναι οἱ 10 ἢ 15 ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἔρχονται εἰς τὰ γραφεῖα σας, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παθαίνουν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι διοικοῦν τὰ κράτη εἶναι ὅτι νομίζουν ὅτι ὅλος ὁ κόσμος εἶναι οἱ ἐπισκέπται τῶν γραφείων των. Ἐὰν εἴχατε ἄλλο σύστημα, θὰ πραγματοποιούσατε μεγίστας ἐξαγωγάς.

§106Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Παραμένει μία διαφωνία ριζική. Ὑμεῖς μὲν ἰσχυρίζεσθε ὅτι κατὰ τὸν Νοέμβριον ἐξακολουθοῦσαν αἱ ἐξαγωγαὶ ἐλαίου, ἠμπορεῖ, ἀλλὰ ὁ κ. ὑπουργός, λέγει τὸ ἀντίθετον.

§107Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐζήτησα πληροφορίας τὰς ὁποίας ἀκόμη δὲν ἔχω, εἶμαι βέβαιος ὅτι ἀπὸ τὴν Ἱσπανίαν γίνεται ἐξαγωγὴ καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ τὸν Νοέμβριον.

§108Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ μὲν Ἱσπανία προσεπάθησε νὰ ἐξαγάγῃ λάδι, ἐνῷ ἡμεῖς ἀντιθέτως μὲ τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον λαμβάνομεν ἀπηγορεύσαμεν τὴν ἐξαγωγήν.

§109Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἡ Ἱσπανία θέλει νὰ τοποθετήσῃ εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς τὸ τυποποιημένον λάδι, διότι θέλει νὰ ὑπερισχύσῃ πάλιν εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς Ἀμερικῆς.

§110Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. 30% ὀξυγονομένον, καὶ 78% ραφινὲ ἐξαγάγει εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας.

§111Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐπίσης καὶ μερικοὶ ἄλλοι Ἕλληνες ἐξαγωγεῖς κατώρθωσαν νὰ ἐξαγάγουν μεταχειριζόμενοι διαφόρους συνδυασμούς.

§112Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ λάδι τὸ Ἑλληνικὸν ἀγοράζεται εἰς τὴν Ἀμερικὴν κυρίως ἀπὸ Ἕλληνας. Εἰς τὴν Ἀμερικὴν ὑπάρχουν δύο ἀγοραί, εἶναι ἡ ἀγορὰ ἀπὸ τοὺς λαοὺς τῆς Νοτίου Εὐρώπης, Ἕλληνας, Ἰταλούς, Τούρκους, καὶ ἡ ἀγορὰ ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸν Ἀμερικανικὸν λαόν. Τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα καὶ ἰδίως τὸ Ἑλληνικὸν λάδι καταναλίσκητε μόνον εἰς τὴν πρώτην ἀγοράν. Ὥστε οἱ ἀγορασταὶ ποὺ ἀγόρασαν Ἱσπανικὸ λάδι δὲν ἀγοράζουν καὶ οὐδέποτε θὰ ἀγοράσουν ἀπὸ ἡμᾶς. Οἱ Ἰταλοὶ ἀγοράζουν ἰδικά μας ἔλαια, ἀλλὰ τὰ ραφινάρουν καὶ τὰ ἐξαγάγουν εἰς τὴν Ἀμερικήν. Ἐὰν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις θελήσῃ νὰ ἀσχοληθῇ ὄχι μόνον μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ ζήτημα δημιουργίας ἀγορῶν διὰ τὸ Ἑλληνικὸν λάδι, τὸ Ἑλληνικὸν λάδι θὰ εἶναι σταγὼν ἐν τῷ ὠκεανῷ, διὰ τὴν Ἀμερικανικὴν ἀγοράν. Ἀλλὰ ἐρωτῶ εἶναι συμφέρον διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ γίνῃ ἡ μεγάλη ζήτησις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαδιοῦ;

§113Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Περισσεύει, τὸ λάδι ἀπὸ τὸ ἐσωτερικόν.

§114Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ μεγάλη ἐξαγωγὴ θὰ φέρῃ ὡς ἀποτέλεσμα, μεγαλυτέρας τιμὰς εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Πρῶτα– πρῶτα ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ διασφαλίσῃ τὴν διατροφὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ ἔπειτα τὸ συνάλλαγμα. Ὥστε εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου, ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀσκήσῃ πολιτικὴν ἃς εἴπωμεν οἰκονομικήν, νὰ δημιουργήσῃ ἀγοράς, καὶ διὰ τῆς δημιουργίας οἰκονομικῶν νὰ δημιουργήσῃ τὶς κατάλληλες συσκευασίες τοῦ Ἑλληνικοῦ λαδιοῦ, τὸ ὁποῖον νὰ δύναται νὰ συναγωνισθῇ τὰ ξένα ἔλαια καὶ ὄχι νὰ τίθεται εἰς βαρέλια χονδροειδῆ. Δὲν πρόκειται ἐγὼ νὰ γίνω συνήγορος τῆς Κυβερνήσεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εὐχαρίστως θὰ τὸ ἔκανα. Σᾶς λέγω ποῖοι εἶναι οἱ ἀγορασταὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαδιοῦ εἰς τὴν Ἀμερικήν. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα μέρη, εἰς τὰ ὁποῖα ἐξάγει λάδι ἡ Ἑλλάς, ὅπως ἡ Βραζιλία. Ἀλλὰ ἐκεῖ ἐπενόησαν ἄλλας θρεπτικὰς ὕλας ἀντικαταστησάσας τὸ ἔλαιον. Ὑπῆρχε καὶ ἡ Αἴγυπτος. Ἀλλὰ ἤδη καλλιεργεῖται ἔλαιον καὶ ἐκεῖ. Ἐστένεψαν αἱ ἀγοραὶ διὰ τὰ Ἑλληνικὰ ἔλαια καὶ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ δημιουργήσῃ ἀγορὰς διὰ τὸ Ἑλληνικὸν ἔλαιον καὶ αἱ ἀγοραὶ προϊόντων δὲν δημιουργοῦνται μόνον μὲ τὰς ἀπαγορεύσεις. Χρειάζονται ἄλλα συστήματα, τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξα εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐμπορικῶν ἀκολούθων. Δὲν εἶναι τὸ ζήτημα ἀκριβῶς ἐκεῖ, ποὺ τίθεται.

§115Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐπανέλαβον καὶ οἱ ἄλλοι ρήτορες. Πάντως τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ἡ πολιτικὴ τῶν Κυβερνήσεων καὶ τῆς προηγουμένης καὶ τῆς σημερινῆς ἀπέτυχεν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου. Τώρα ὁ ἔλεγχος διὰ νὰ μὴν εἶναι στεῖρος, θὰ πρέπει νὰ συνδυάζεται καὶ μὲ μερικὰς ὑποδείξεις, τὰς ὁποίας ἐλπίζω νὰ προσέξετε, κύριε ὑπουργέ.

§116Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εὐχαρίστως.

§117Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἔτσι θὰ προσφέρω καὶ ἐγὼ μίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν προσπάθειαν τὴν ἰδικήν σας, διότι ἐὰν προσέχατε καὶ τὰς ἄλλας ὑποδείξεις, τὰς ὁποίας εἴχομεν κάνει τότε, τὸν καιρὸν ποὺ συνεζητούσαμεν τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐπιβολῆς εἰσφορᾶς, δὲν θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὸ σημεῖον ποὺ ἐφθάσαμεν σήμερον, ἀντὶ ἐνισχύσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας, νὰ φθάσωμεν κατ’ οὐσίαν εἰς ἀναπροσαρμογὴν τῆς τιμῆς τοῦ ξένου συναλλάγματος. Τότε ἐλέγομεν ὅτι μόνον εἰς εἰσαγωγὰς δευτερευούσης σημασίας, ἀλλὰ ἐσεῖς ἐπεβάλατε ἐπιβαρύνσεις, ἐφ’ ὅλων τῶν ἐξαγομένων καὶ εἰσαγομένων εἰδῶν, καὶ ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου αὐτουσίου συναλλάγματος, ὥστε κατ’ οὐσίαν μετεβάλλατε τὴν τιμὴν τῆς δραχμῆς ἔναντι τῶν ξένων νομισμάτων. Ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ συναλλάγματος ἠμπορεῖ νὰ ἀντιμετωπισθῇ μόνον μὲ ἐπιβάρυνσιν ὡρισμένων εἰδῶν δευτερευούσης σημασίας, ἡ ὕψωσις τῆς τιμῆς τῶν ὁποίων, δὲν θὰ ἐδημιουργοῦσεν αὐτὴν τὴν ἀνωμαλίαν εἰς τὸν τιμάριθμον.

§118Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐλησμόνησεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι τὰ ἀποδεικτικὰ ἀπερροφήθησαν ἀπὸ τὴν ὑπερτίμησιν τῶν τιμῶν, ὅπως τὸ εἴχομεν προείπει ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§119Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Θὰ τὸ συζητήσωμεν ἄλλοτε εὐρέως αὐτό, ἀλλὰ ἁπλῶς σᾶς ὑπενθυμίζω, ὅτι ἡ ἀποτυχία ὀφείλεται εἰς κακὸν κυβερνητικὸν χειρισμόν. Σήμερον λοιπόν, ἂς καταλήξω εἰς μερικὰς ὑποδείξεις, διὰ νὰ ἔχῃ καὶ πραγματικά, ὠφέλιμα ἀποτελέσματα, ἡ ὅλη συζήτησις, ἡ ὁποία ἀπησχόλησε τὴν Βουλήν, ἐπὶ τόσας ἡμέρας. Τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου, δὲν εἶναι τὸ πῶς δὲν θὰ τὸ ἐξάγωμεν, ἀλλὰ τὸ πῶς θὰ κατορθώσωμεν νὰ τὸ ἐξαγάγωμεν, διότι αἱ συνθῆκαι τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς ἀνετράπησαν ἐντελῶς, διότι ἡ ζήτησις ἡ ζωηρά, ἡ ὁποία παρετηρήθη τὸ 1946 εἰς τὰς ἀρχάς, ἐμειώθη ἀπὸ πολλοῦ καὶ εἶναι εἰς τοιαύτην ὕφεσιν, ὥστε νὰ μὴν ὑπάρχῃ κίνησις.

§120Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θέλω νὰ ἠξεύρω ἀπὸ πότε ἐμειώθη.

§121Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἤρχισε βραδέως ἀπὸ τὸν Μάϊον, Ἰούνιον νὰ σημειώνεται ὕφεσις σοβαρά, ἐμειώθη δὲ τελείως τώρα, κατὰ τοὺς μῆνας Ἰανουάριον ἕως Φ)άριον. Διετηρήθη ἀκόμη καὶ κατὰ τὸν Νοέμβριον καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ ἓν παράδειγμα, ἐπὶ ὑπουργίας ἰδικῆς σας —μὴ θέλετε νὰ μεταθέσετε τὰς εὐθύνας εἰς τὰς ἄλλας Κυβερνήσεις, μετέχετε τῶν εὐθυνῶν μὲ ὀλιγώτερον ποσοστόν,— σᾶς ἀναφέρω τὸ παράδειγμα, τὸν παρελθόντα Νοέμβριον σοβαρὸς ἐξαγωγεὺς, παλαιὸς εἶχε μίαν πώλησιν 50 τόννων ἐλαίου, συσκευασμένου εἰς δοχεῖα καὶ τυποποιημένου, μὲ ἄνοιγμα πιστώσεων ἐκ μέρους τοῦ εἰσαγωγέως τοῦ Ἀμερικανοῦ, μὲ τιμὴν 1500 δολλαρίων, δηλαδὴ ἡ δουλειὰ ἦτα κλεισμένη. Δὲν κατώρθωσε νὰ ἐξαγάγῃ τὸ εἶδος αὐτό, διότι δὲν κατώρθωσε νὰ ἀποδεσμεύσῃ τὸν ἀναγκαιοῦντα ντενεκέ, διὰ νὰ φτιάσῃ τὰ κυτία πρὸς συσκευασίαν τοῦ λαδιοῦ.

§122Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αὐτά, εἶναι ὑπερβολαί, κύριε συνάδελφε, τὰς ὁποίας δὲν ἐπερίμενα ἀπὸ ἐσᾶς.

§123Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Διατὶ εἶναι ὑπερβολαί, ἀφοῦ ὑπῆρχεν εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ἐμπόρους δεσμευμένος ντενεκὲς καὶ δὲν τὸν ἀπεδέσμευσαν; Δὲν ἐγένετο λοιπόν, αὐτὴ ἡ ἐξαγωγὴ κατὰ τὸν μῆνα Νοέμβριον ὅτε γενικῶς ἐσημειοῦτο ἡ τιμὴ τῶν 1500 δολ.

§124Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μὰ μᾶς κατηγορεῖτε, ὅτι ἐβάλαμεν ὑψηλὴν τὴν τιμὴν τοῦ «Ἄσσου» εἰς τὰ 1250 δολλάρια δηλαδὴ τιμὴν ἀνωτέρα, ἐνῷ ἐν τῷ μεταξὺ εἶχον πέσει, αἱ τιμαί. Ποῖον εἶναι ἀληθὲς ἐκ τῶν δύο;

§125Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὡρισμένες ἀγορὲς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγοράσουν μίαν μάρκαν, τὴν ὁποίαν γνωρίζουν, εἰς ὑψηλοτέραν τιμήν.

§126Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Χάριν τοῦ ἐξαγωγέως, χάνουν 500 δολ;

§127Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὅπως καὶ ἐσεῖς ἀγοράζετε ἕνα κρασὶ γαλλικῆς μάρκας εἰς ἀνωτέραν τιμήν.

§128Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Δὲν τὸ φαντάζομαι.

§129Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐὰν δὲν τὸ φαντάζεσθε νὰ τὸ ἐξακριβώσετε.

§130Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ἔχει μίαν διαφοράν. Ὑπάρχει Ἑλληνικὸ λάδι. Ἡ μία μάρκα θὰ ἔχῃ διαφορὰν ἀπὸ τὴν ἄλλην, ἕνα μικρὸν ποσοστόν. Δηλαδὴ ὁ Α ἐξαγωγεὺς ἐξαγάγει λάδι μὲ 1200 δολ. καὶ ὁ Β ἔμπορος ἐξαγάγει λάδι μὲ 1500 δολλάρια; Θὰ δώσῃ δηλ. 30% πάρα πάνω ὁ ἐκεῖ εἰσαγωγεύς;

§131Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Μάρκα εἶναι, βεβαίως διατὶ δὲν τὸ φαντάζεσθε. Ἁπλούστατα κατώρθωσεν ἕνας ἐξαγωγεὺς νὰ εὕρῃ ἕναν τύπον λαδιοῦ διὰ τῆς ἀναμίξεως λαδιοῦ Κερκύρας μὲ Μάνης καὶ ἄλλων προελεύσεων, νὰ τοῦ δώσῃ χρῶμα καὶ ἄρωμα τοιούτου, ὥστε νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν.

§132Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Διότι κανεὶς εἰσαγωγεύς, ἀγοραστὴς ἑλληνικοῦ λαδιοῦ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ προσφέρῃ τιμὴν μεγαλυτέραν ἀπὸ τὴν τιμήν, ἡ ὁποία εἶναι διαμορφωμένη εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ τόπου τῆς καταναλώσεως. Αἱ τιμαὶ τῶν διαφόρων προϊόντων καθορίζονται εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας. Ἐὰν ἡ τιμὴ εἶναι 1200 δολ. κανεὶς δὲν θὰ προσφέρῃ διαφορὰν χάριν τῆς φίρμας, 300 δολ. τὸν τόννον. Ἐὰν ἀγόραζε ἕνας λάδι 50 τόννους διὰ φαρμακευτικὴν χρῆσιν, αὐτὸ δὲν εἶναι τίποτε σπουδαῖον.

§133Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐξαγάγατε ἐν ὅλῳ 300 τόννους καὶ οἱ 50 εἶναι ὀλίγοι;

§134Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν κατωρθώσαμεν νὰ ἐξαγάγωμεν.

§135Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν τὸ κατωρθώσατε, διότι τοὺς ἠμποδίσατε.

§136Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν τοὺς ἠμποδίσαμεν, ἐφόσον τοὺς ἐδώσαμεν ἀδείας.

§137Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἔχει σχέσιν ὄχι μόνον ἡ τιμὴ τοῦ συναλλάγματος ἀλλὰ καὶ ἡ τιμὴ τοῦ ἐσωτερικοῦ.

§138Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Οἱ ἐξαγωγεῖς ἀπεδέχθησαν τὸ 3%, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τῆς τιμῆς φόμπ γίνεται 6% ἐκτὸς τῶν ὅσων εἰσπράττονται ἄλλων, καθ’ ὅσον δὲν εἶναι μεγάλη ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν ραφινὲ καὶ τῶν 5 βαθμῶν ὀξύτητος ἐλαίου. Τὴν στιγμὴν δὲ κατὰ τὴν ὁποίαν συνθλίβω τὸν παραγωγὸν καὶ καθορίζω 5200, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν συνθλίψω καὶ τὸν ἔμπορον καὶ καθορίσω κέρδος πλέον τῶν 10%.

§139Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐγὼ κ. ὑπουργέ, δὲν ὑποστηρίζω τὰ συμφέροντα τῶν ἐμπόρων. Ἀφήσατέ με νὰ ὁμιλήσω καὶ θὰ ἰδῆτε.

§140Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Φυσικὰ δὲν εἶναι ἀρκετὸν τὸ 3% ἐπαναλαμβάνω, οὔτε τὸ 5200 διὰ τὸν παραγωγόν· ἐφ’ ὅσον ὅμως συνθλίβω τὸν παραγωγὸν καὶ δὲν τοῦ δίδω τιμὴν ἀνάλογον τῶν ἐξωτερικῶν περιστάσεων θὰ συνθλίψω καὶ τὸν ἔμπορον.

§141Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι νὰ μὴν συνθλίψητε τὸν ἔμπορον ἀλλὰ νὰ συνθλίψητε τὸν παραγωγὸν καὶ τὴν οἰκονομίαν, διότι αὐτὸ συμβαίνει εἰς τὴν πραγματικότητα.

§142Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐμπόρων σᾶς ἐπαναλαμβάνω ἐδέχθησαν τὸ 3%.

§143Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Αἱ μικραὶ ποσότητες ἐλαίου ἱσπανικῆς προελεύσεως, αἱ ὁποῖαι κατηναλώθησαν εἰς τὰς Ἡνωμένα Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς εἰς μικρὰ δοχεῖα, εἶχον τιμὴν 30% ἀνωτέραν, μεγαλυτέραν τῆς τιμῆς τῆς ἀγορᾶς· ἦσαν δὲ κατὰ ποσοστόν, 30% φυσικοῦ ἐλαίου καὶ 70% ραφινὲ καὶ εἶχον αὐτὴν τὴν διαφοράν.

§144Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Πράγματι τὸ ἔλαιον εὑρίσκεται εἰς δυσχερῆ θέσιν, διότι ἐν τῷ μεταξὺ καὶ εἰς ἄλλας χώρας ἐλαιοπαραγωγοὺς προέβησαν εἰς μεγάλας προσπαθείας ἐξαγωγῶν, προσέφερον μεγάλας ποσότητας ἐλαιολάδου συμπιέζοντας τὰς τιμάς, εἰς τρόπον ὥστε νὰ φθάσουν σχεδὸν 20% μόνον, μόνον ἐπὶ πλέον τῶν τιμῶν τοῦ σπορελαίου, τὸ ὁποῖον ἐν τῷ μεταξὺ ἀνετιμήθη ἀπὸ 450 δολλάρια τὸν τόννον καὶ ἔφθασεν εἰς 780–800. Ἡ τιμὴ τοῦ σπορελαίου ὀφείλεται εἰς τὴν ὕψωσιν ὅλων τῶν εἰδῶν ἐν τῇ Ἀμερικῇ καὶ εἰς κάποιαν ἐλευθερίαν ὅπου ἄφησαν αἱ διάφοροι Κυβερνήσεις. Φθάσαμεν λοιπὸν νὰ ἔχωμεν ὕψωσιν τοῦ σπορελαίου. Τοῦτο ἔχει σημασίαν. Τὸ λάδι στοιχίζει ἀναλόγως τῆς ποιότητος ἀπὸ 950 μέχρι 1080 δολλάρια κατὰ τόννον τὸ τυποποιημένον. Ὁ συναγωνισμὸς θὰ εἶναι ἰσχυρότερος καὶ ἡ τοποθέτησις πολὺ δυσχερής. Προπολεμικῶς ἡ διεθνὴς ἀγορὰ κατηνάλισκεν 160.000 τόννους. Ἐφέτος δὲν ἔχει τοιαύτην προοπτικὴν διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ Νότιος Ἀμερικὴ δηλαδὴ ἡ Βραζιλία–Κολομβία–Ἀργεντινὴ κ.λ.π. χῶραι ἀπηγόρευσαν τὴν εἰσαγωγὴν ἐλαίου, οὕτω δὲ ἐχάθη μία μεγάλη πελάτης ποὺ κατηνάλισκε 40.000 τόννων τὸν χρόνον, αἱ δὲ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι τῆς Ἀμερικῆς σκέπτονται νὰ θέσουν ὑπὸ allocation τὸ προϊὸν αὐτὸ καὶ νὰ τὸ περιορίσουν εἰς 40.000 τόννους, ἔναντι τῶν 60.000 τῶν προπολεμικῶν, δηλαδὴ νὰ μειώσουν τὴν εἰσακτέαν ποσότητα κατὰ τὸ ⅓ τῆς προπολεμικῆς.

§145Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐγὼ θὰ ἔβλεπον λίαν εὐχαρίστως ἐφαρμοζόμενον τὸ σύστημα τῆς allocation διὰ τὸ λάδι, διότι ἔτσι ὄχι μόνον θὰ καθορισθοῦν ὡρισμέναι ποσότητες ἐξαγωγῆς καὶ θὰ ἠξεύραμε τί ἠμποροῦμε νὰ ἐξαγάγωμεν, ἀλλὰ ὅπερ καὶ σπουδαιότερον θὰ καθορίσουν καὶ αἱ χῶραι ἀπὸ ποὺ θὰ ἀγοράζουν τὸ λάδι.

§146Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ναί, ἀλλὰ εἰς τὰς τιμὰς τοῦ σπορελαίου τότε.

§147Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Διὰ τοῦ συστήματος allocation θὰ κρατηθοῦν αἱ τιμαί, ἐνῷ διὰ τῆς ἀθρόας προσφορᾶς θὰ ἐπέπιπτον αἱ τιμαί.

§148Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ ὅτι δὲν ἐξήχθησαν ἀρκεταὶ ποσότητες ἀπὸ οἱανδήποτε ἐλαιοπαραγωγὸν χώραν, ὀφείλεται εἰς τὴν ἑξῆς κατάστασιν. Οἱ ἀγορασταὶ ἐλαίου ἐγνώριζον ὅτι θὰ ὑπάρχῃ μεγάλη προσφορὰ τοῦ προϊόντος καὶ δὲν ἔδιδον τιμάς. Τώρα ὅμως ποὺ θὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ σύστημα τῆς allocation κανεὶς δὲν θὰ προσφέρῃ περισσότερον, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ εἰσαχθῇ μεγαλυτέρα ποσότης εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, ἀπὸ ἐκείνης, ἡ ὁποία θὰ καθορισθῇ. Θὰ ἤμην δὲ εὐτυχὴς ἐὰν ἀπὸ τὸ καθορισθησόμενον ποσόν, καθορισθῇ ἕνα καλὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἀγορασθῇ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ἕνα 15% ἀπὸ τὴν καθορισθησομένην ποσότητα πρὸς εἰσαγωγήν. Μακάρι νὰ καθιερωθῇ τὸ σύστημα αὐτὸ τῆς allocation· ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐργάζεται διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸ σύστημα αὐτό. Ἐὰν ἐπιτύχωμεν νὰ ἐξαγάγωμεν 15.000 τόννους θὰ εἶμαι ἐξαιρετικὰ εὐτυχής.

§149Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἶπον λοιπὸν ὅτι οἱ 160 χιλ. τόννοι ποὺ εἰσήγοντο προπολεμικῶς, περιωρίσθησαν εἰς 6–70 χιλιάδας τόννους καὶ τοῦτο διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ Νότιος Ἀμερικὴ ἀπηγόρευσε τὴν εἰσαγωγήν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ Ἀγγλία ἤρχισε νὰ χρησιμοποιῇ σπορέλαιον, τὸ ὁποῖον κατὰ τὸν πόλεμον τὸ ἀνέπτυξεν εἰς μέγιστον βαθμόν. Κατώρθωσε μάλιστα νὰ παρασκευάσῃ τύπους ἐκλεκτοὺς σπορελαίου, τόσον ὥστε νὰ μὴν ἠμπορῆτε νὰ τοὺς διακρίνετε ἀπὸ τὸ βούτυρον π.χ. τὸ ἀραβοσιτέλαιον, τὸ ὁποῖον παράγει εἰς μίαν τόσον ἐξαιρετικὴν ποιότητα, καὶ δὲν διακρίνεται ἀπὸ τὸ βούτυρον. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρόοδος τῶν σπορελαίων εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Οἱ περιορισμοὶ τοὺς ὁποίου ἔθεσεν ἡ Νότιος Ἀμερική, οἱ ὅροι οἱ ὁποῖοι ἀνεπτύχθησαν εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Δημοκρατίαν, καὶ ὅλα ὅσα εἶπον προηγουμένως ἔφερον τὸ λάδι εἰς δυσχερῆ θέσιν. Πρέπει λοιπὸν καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ μεριμνήσῃ, ὥστε νὰ τοὺς δώσῃ τὰ μέσα νὰ τοποθετήσουν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον, καὶ ὅσον τὸ δυνατόν, κατὰ τρόπον ποὺ νὰ κατακτήσῃ τὴν κατανάλωσιν, νὰ τὸ συνηθίσῃ ὡς εἶχεν συνηθίσει πρὸ τοῦ πολέμου ὡρισμένους τύπους, τοὺς ὁποίους καὶ ἐπροτίμησεν. Μὲ τὴν δημιουργουμένην λοιπὸν κατάστασιν καὶ ἐφ’ ὅσον, κύριοι, ἐφαρμοσθῇ ἡ allocation δὲν ἀπομένει παρὰ νὰ καταργήσωμεν κάθε περιορισμόν, καὶ τὸ 5200 καὶ τὸ 3%.

§150Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ 5200 εἶναι ἡ κατωτάτη τιμή.

§151Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὁ παραγωγὸς τώρα πλέον δὲν ἔχει ἀνάγκην προστασίας, διότι κατώρθωσε νὰ ἀποθηκεύσῃ καὶ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ λάδι του, καὶ δὲν ἔχει ἀνάγκην τῶν 5200.

§152Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Θέλετε νὰ μὴ κανονισθῇ κατώτατον ὅριον τιμῆς διὰ τὸν παραγωγόν;

§153ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ τὸ βάλωμε 6000 κατ’ ὀκᾶν.

§154Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Λέγων νὰ καταργήσωμεν τὸ 5.200 ὁμιλῶ διὰ τὸν ἐξαγωγέα ἐγώ, δὲν ὁμιλῶ διὰ τὸν παραγωγόν. Τὸν παραγωγὸν τὸ 5200 δὲν τὸν ἐξυπηρετεῖ.

§155Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ τιμὴ τῶν 5200 εἶναι ἡ κατωτάτη διὰ τὸ ἔλαιον τῆς κατωτάτης ποιότητος, δὲν ἀπαγορεύεται ἡ ἀγορὰ εἰς ἀνωτέρας τιμάς, ἂν ἀγορασθῇ εἰς ἀνωτέραν τιμήν, θὰ ὑπολογισθῇ. Ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς ὅμως ἀκούονται παράπονα ὅτι τὸ λάδι εἶναι κάτω τῶν 5.000.

§156Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἰς τὴν Κέρκυραν εἶναι 4.200, σᾶς τὸ λέγω ἐπισήμως.

§157Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νὰ διαπιστώσωμεν ὡρισμένα πράγματα. Ἐδῶ ἐλέχθη ἀπὸ συναδέλφους ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ λαδιοῦ εἶναι 4200 εἰς Κέρκυραν, Λευκάδα καὶ Κρήτην. Σεῖς λέγετε καὶ δὲν τὸ ἀμφισβητῶ ὅτι εἰς ἄλλας περιφερείας ἡ τιμὴ ἐπέρασε τὰ 5200. Διὰ τὰς περιφερείας τῶν 4.000 ἡ τιμὴ 5.200, συνοδευομένη ἀπὸ συγκέντρωσιν διὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο χρηματοδότησις, εἶναι προστατευτική. Διὰ τὰς περιφερείας ὅπου ἡ τιμὴ ἐπέρασε τὰς 5200 δὲν ἀπαγορεύομεν τὴν ἀγορὰν εἰς μεγαλυτέραν τιμήν, διότι ἡ τιμὴ τῶν 5200 εἶναι κατωτάτη δι’ ἔλαιον κατωτάτης ποιότητος. Καὶ τὸ ἔλαιον τῶν 5 βαθμῶν ἂν τὸ ἀγοράσῃ ἕνας ἔμπορος περισσότερον θὰ λογαριασθῇ ἡ πραγματικὴ τιμὴ τῆς ἀγορᾶς. Αὐτὴν τὴν διασάφησιν κάμνω. Ἂν ἔχετε ὑποδείξεις θὰ τὰς ἀκούσω εὐχαρίστως.

§158Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Θέλω νὰ ξεχωρίσω τὴν προστασίαν τοῦ παραγωγοῦ ἀπὸ τὴν προσπάθειαν πρὸς ἐξαγωγήν. Εἶναι δύο τιμαὶ τελείως διαφορετικαὶ καὶ ξεχωρισταί. Διὰ τὸν παραγωγὸν ὄχι μόνον νὰ μὴ καταργήσητε τὸ 5200 ἀλλὰ καὶ ἂν βάλετε τὴν τιμὴν ἀσφαλείας 6.000 πάλιν ἐλαχίστη προσφορὰ θὰ παρουσιασθῇ.

§159Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). (Δὲν ἠκούσθη) (Κωδωνοκρουσίαι).

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπαγορεύει ὁ ρήτωρ τὰς διακοπάς. Μὴ κάμνετε διαλογικὰς συζητήσεις.

§161Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, ἰσχυρίζεται ὅτι ἡ διαφορὰ εἶναι κυμαινομένη εἶναι ἀκριβὲς αὐτὸ ἢ ὄχι;

§162Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Μόνον μὲ τὰ λόγια εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ἐξαγωγικὴ προσπάθεια καὶ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον μὲ διαφόρους τιμάς. Νὰ διαχωρίσωμεν τὰ συμφέροντα τοῦ παραγωγοῦ ἀπὸ τὰ συμφέροντα τῆς ἐξαγωγῆς. Τὸν παραγωγὸν πρέπει νὰ τὸν προστατεύσετε διότι τὸ λάδι εὑρίσκεται εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα. Νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ λάδι ἐντὸς ὀλίγου θὰ εἶναι ἄνω τῶν 6.500. Μπορεῖτε χάριν προστασίας τοῦ παραγωγοῦ νὰ βάλετε τὰς 6.000 δρχ.

§163Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἶναι ἀργὰ γιὰ τὰς 6000. Σήμερον ἔχει 8.000 πραγματικά.

§164Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἀλλ’ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγὴν πρέπει νὰ τὴν ἀφήσετε τελείως ἐλευθέραν. Αὐτὸ ποὺ λέγετε «ἂν τὸ ἀγοράσῃς πάρα πάνω ἔλα νὰ σοῦ κανονίσω περισσότερα», θὰ εἰπῇ ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ δράκου ρίζα...

§165Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἄν μοῦ εἰπῇ ἕνας ἔμπορος ὅτι ἠγόρασε τόσο θέλετε νὰ βασισθῶ στὸ λόγο του καὶ μόνον;

§166Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἶναι ἀπραγματοποίητον.

§167Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τί νὰ κάμω;

§168Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Αὐτὸ θὰ σᾶς πῶ: Πρῶτον νὰ ἐξασφαλίσετε τοὺς παραγωγοὺς καὶ διὰ λόγους ἐντυπωσιακοὺς ἀκόμη. Δεύτερον νὰ ἀφίσετε ἐλεύθερον τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον μὲ μίαν εἰσφορὰν 1000–1500 δρχ. ἀναλόγως τοῦ τύπου, διότι τὸ 6.500 ποὺ θὰ πάῃ τὸ λάδι....

§169Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἄν πάῃ 6.500 τὸ λάδι δὲν μένει περιθώριον διὰ καμμίαν εἰσφοράν. (Θόρυβος).

§170Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. (Δὲν ἀκούεται) (κωδωνοκρουσίαι).

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ δέχεσθε διακοπάς.

§172Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Μὲ μίαν εἰσφορὰν 1000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν τελειώνουν ὅλα τὰ ἄλλα. Καὶ ἂν θελήσουν μερικοὶ νὰ κάμουν χρῆσιν τῶν περιθωρίων αὐτῶν.... Ἑπομένως καταχρήσεις μεγάλαι οὔτε εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν οὔτε εἰς βάρος τοῦ Κράτους εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν μὲ τὴν ἀπόκτησιν ὑπερόγκων κερδῶν. Διότι τὰ περιθώρια στενεύουν καὶ θὰ ἐκλείψουν συντομώτατα καὶ θὰ φθάσωμεν εἰς πλήρη ἰσορρόπησιν. Ἀφήσατε, λοιπόν, ἐλεύθερα τὰ πράματα αὐτὰ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ὅταν τὸ ἑλληνικὸν ἔλαιον ἔχῃ χάσει τὴν πελατείαν του, νὰ κατωρθώσωμεν τώρα ποὺ εἶναι ἀκριβὰ τὰ σπορέλαια, νὰ ἀποσυμφορήσωμεν τὴν παραγωγὴν ἀπὸ τὸ βάρος τῶν ἀποθεμάτων.

§173ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῦ εὑρίσκονται σήμερον τὰ λάδια.

§174Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Σήμερον ἔχουν 650–800 δολλάρια, ἀναλόγως τῆς ποιότητος. Ἑπομένως δὲν ἔχετε, κ. ὑπουργέ, παρὰ νὰ ἀρχίσετε τὸ λάδι νὰ πωληθῇ εἰς χαμηλὰς τιμὰς ἐφόσον εἶναι ὑψηλὸν τὸ ἐπίπεδον τῶν τιμῶν τοῦ σπορελαίου, μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι θὰ κατορθώσῃ νὰ ἐπανακτήσῃ πολλὴν πελατείαν. Καὶ μὲ ὅλες αὐτὲς τὶς εὐκολίες μὴ νομίζετε ὅτι θὰ ἔχωμεν μεγάλην ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου, διότι, ὅπως ἀνέπτυξα, εἶναι βεβαρυμένη ἡ διεθνὴς ἀγορὰ ἀφ’ ἑνὸς μὲ πολλὰ σπορέλαια καὶ ἀφ’ ἑτέρου μὲ ὡρισμένους περιορισμούς.

§175ΓΕΡ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Διατὶ νὰ μὴν ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγὴ μὲ ἀνταλλαγάς.

§176Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Αὐτὸ εἶναι, εὔκολον κ. συνάδελφε, ὑπάρχει καὶ λειτουργεῖ ἐπιτροπὴ ἀνταλλαγῶν. Χωρὶς νὰ διστάσετε, κ. ὑπουργέ, ἀπὸ αὔριον ἢ μεθαύριον ἢ συντομώτατα, ἀλλάξατε καὶ τὸ σύστημα τὸ ὑφιστάμενον σήμερον, τὸ ὁποῖον μόνον δυσχερείας ἔφερεν καὶ ὡδήγησεν εἰς ἀποτυχίαν ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν παραγωγὸν καθωρίσατε μίαν τιμὴν προστασίας 6–6½ χιλ. δρχ. καὶ μὴ συνδέσετε τὴν τιμὴν αὐτὴν μὲ τὴν τιμὴν τῆς ἐξαγωγῆς, διότι ἡ σύνδεσις αὐτὴ δυσκολεύει τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου. Ἐὰν αὐτὲς οἱ ἁπλές, οἱ πρακτικὲς ἀποφάσεις ληφθοῦν, αἱ ὁποῖαι καίτοι φαίνονται πρακτικαὶ εἶναι ἠλεγμέναι ἀπὸ ἕνα φῶς ἐπιστημονικὸν καὶ ἀπὸ μίαν μελέτην ἐπιστημονικὴν νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι θὰ προσφέρετε μίαν ὑπηρεσίαν ἀκόμη εἰς τὸν τόσον κατεστραμμένον παραγωγικὸν κόσμον τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ἀλλὰ καὶ θὰ ἐνισχύσετε ὅσον εἶναι δυνατὸν τὴν προσπάθειαν τῶν ἐξαγωγέων διὰ τὴν ἀπόκτησιν συναλλάγματος πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριοι βουλευταί, ὅπως μὴ γίνωνται διακοπαί, διότι εἶναι ἀκόμη πολλοὶ ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν καὶ θὰ πρέπει ἔπειτα νὰ ἀπαντήσουν καὶ οἱ ὑπουργοί.

§178ΑΛ. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν νομίζετε ὅτι, ἐκ τῶν μέχρι τοῦδε λεχθέντων, τὸ θέμα ἀνεπτύχθη εὐρέως, ὥστε σχεδὸν ἡ Βουλὴ ἐφωτίσθη; Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ εἶναι σκόπιμον ἐφεξῆς ὁ λόγος νὰ περιορισθῇ εἰς ἐλάχιστον χρονικὸν διάστημα διὰ νὰ τερματισθῇ ἡ ἐπερώτησις αὐτή, ἡ ὁποία τόσον χρόνον ἐκράτησε.

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑποβλήθη πρότασις δεόντως ὑπογεγραμμένη περὶ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου ἀγορεύσεως εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας. Δέχεται ἡ Βουλή;

§180ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτὴ ἡ πρότασις.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§182Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν μπορεῖ ἕνας βουλευτὴς ἐφόσον ὑπεβλήθη μία τοιαύτη πρότασις νὰ ἀγορεύσῃ ὡς αὔριον τὸ πρωΐ.

§183ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις, κ. συνάδελφοι, ὑπεβλήθη καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ ρήτωρ ὡμίλει ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν καὶ κανονικὸν νὰ διακόψω τὸν ρήτορα καὶ νὰ ἀναγνώσω τὴν πρότασιν.

§184Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Εἶσθε ἐκτὸς τοῦ κανονισμοῦ ἐὰν τὸ λέτε αὐτό.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄς ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν εὑρίσκωμαι ἐκτὸς τοῦ κανονισμοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ λόγος περιωρίσθη εἰς τὸ ἕν τέταρτον τῆς ὥρας καὶ βεβαιῶ τὴν Βουλὴν ὅτι τοῦτο θὰ ἐφαρμοσθῇ ἀπαρεγκλίτως. Ὁ κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§186Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εὐλόγως, κ. βουλευταί, τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου συγκινεῖ ὁλόκληρον τὸν γεωργικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος. Ὑπάρχουν περιφέρειαι αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὡς μοναδικὸν προϊὸν τὸ ἔλαιον. Ἀλλὰ καὶ ὅλαι γενικῶς αἱ περιφέρειαι τῆς Ἑλλάδος ἔχουσι τὸ ἔλαιον ὡς ἕνα σημαντικὸν προϊόν. Ἐκεῖ ὅμως ποὺ γίνεται μεγαλυτέρα ἡ κατανόησις τῆς σπουδαιότητος τοῦ ζητήματος τοῦ ἐλαίου εἶναι εἰς τὰς ἐπαρχίας ἐκείνας αἵτινες ἔχουσι μοναδικὸν προϊόν τὸ ἔλαιον. Καὶ ὅταν λέγωμεν ὅτι ἔχουν μοναδικὸν προϊόν τὸ ἔλαιον ἐννοεῖτε καλῶς ὅτι ἐκ τοῦ προϊόντος αὐτοῦ καὶ μόνον αὐτοῦ πρέπει νὰ συντηρηθῶσιν αἱ οἰκογένειαι τῶν παραγωγῶν. Καὶ ἔτι πρός, ἡ συντήρησις αὐτὴ θὰ πρέπει, κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα, νὰ διαρκῇ ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον διετίαν. Διότι εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστὸν ὅτι ἡ ἐσοδεία τοῦ ἐλαίου εἶναι ἀνὰ πᾶσαν διετίαν. Ὑπάρχουν χιλιάδες ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι, αἱ ὁποῖαι ἐργάζονται νυχθημερόν, ὑπὸ τὰς δυσμενεστέρας τῶν συνθηκῶν, ἐπὶ μίαν συναπτὴν διετίαν, ἵνα ἐκ τοῦ προϊόντος τὸ ὁποῖον εἰς τὸ τέλος τῆς διετίας θὰ συγκομίσωσι, συντηρηθῶσιν, ὁλόκληρα τὰ δύο αὐτὰ χρόνια καὶ πληρώσουν ὅλα τὰ ἔξοδα τῆς διετίας, πληρώσουν ὅλα τὰ χρέη εἰς τὰ ὁποῖα ἐν τῷ μεταξὺ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ὑποβάλωνται, καὶ νὰ ἀντιμετωπίσουν καὶ τὴν διατροφὴν καὶ τὴν ἔνδυσιν καὶ ἐν γένει τὴν περίθαλψιν αὐτῶν καὶ τῶν τέκνων των. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους συγκινεῖ βαθύτατα τὸν γεωργικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαιολάδου. Τὸ ἐθέσαμεν ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς καὶ ἐκρούσαμε τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου δι’ ἀλλεπαλλήλων μεταβάσεών μας, καὶ προσωπικῶς καὶ μετ’ ἄλλων βουλευτῶν τῶν ἄλλων περιοχῶν πρὸς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν Καὶ ἀλλεπάλληλα ἐγένοντο Συμβούλια καὶ διασκέψεις διὰ νὰ ληφθῇ ἐγκαίρως—καὶ τονίζω καὶ ὑπογραμμίζω καὶ ὑποσημειῶ τὴν λέξιν ἐγκαίρως—οἱονδήποτε μέτρον διὰ τὴν τύχην τοῦ ἐλαιολάδου καὶ συνεπῶς διὰ τὴν τύχην τῶν γεωργικῶν περιφερειῶν. Ἀλλεπάλληλα ἐγένοντο Συμβούλια, ἀλλεπάλληλαι ἐγένοντο συσκέψεις καὶ πρὶν ἢ ἀκόμη ἀνθίσῃ τὸ ἐλαιόδενδρον, πρὶν ἀκόμη δέσῃ ὁ ἐλαιόκαρπος, εἴχομεν ἀρχίσει. Καὶ ὅταν ἤρχισεν ἡ συγκομιδὴ ἐνετείναμεν τὰς προσπαθείας μας πρὸς πᾶσαν, ἐπαναλαμβάνω, πλευρὰν καὶ πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς προσωπικῶς τοὺς ἁρμοδίους καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν κατέστη ὅμως δυνατὸν νὰ ληφθῇ ἐγκαίρως κανένα ἀπολύτως μέτρον σωστικὸν καὶ συντελεστικὸν διὰ τὴν εὐημερίαν τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ. Καὶ λέγω, κύριοι, ἐγκαίρως, διότι οἱονδήποτε μέτρον λαμβανόμενον πλέον, δὲν θὰ εἶναι ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ γεωργοῦ, ἐπ’ ὠφελείᾳ ἰδίως τοῦ μικροῦ παραγωγοῦ. Διότι δι’ αὐτὸν καὶ μόνον κυρίως ἐνδιαφερόμεθα. Δὲν ἐνδιαφερόμεθα διὰ τοὺς μεγάλους παραγωγούς. Διότι οἱ μεγάλοι παραγωγοὶ γνωρίζουν τὴν ἀξίαν τοῦ ἐλαίου καὶ θὰ διατηρήσουν αὐτὸ μέχρις ὅτου δοθῇ μία τιμὴ μεγαλυτέρα. Ἀλλὰ ὁ δυστυχὴς μικροπαραγωγός, ὁ δυστυχὴς ἐλαιοπαραγωγός, ὁ μικρὰς ἐκτάσεις καλλιεργῶν, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει παρὰ ὀλίγα ἐλαιόδενδρα καὶ μὲ αὐτὰ προσπαθεῖ νὰ συντηρήσῃ τὴν οἰκογένειάν του, αὐτός, κύριοι, μὴ λαμβανομένων τῶν μέτρων ἐγκαίρως, δὲν εἶναι δυνατόν, κατ’ ἀναπόδραστον λογικὴν ἀνάγκην παρὰ νὰ γίνῃ θῦμα τοῦ κερδοσκόπου, τοῦ ἐμπόρου, τοῦ οἱονδήποτε ἐκμεταλλευτοῦ. Τοῦτο, δυστυχῶς, καὶ συνέβη. Ὑπάρχουν περιφέρειαι, ὅπως εἶναι ἡ περιφέρεια τῆς Λευκάδος, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ, ὅπως εἶναι ἡ περιφέρεια τῆς Πάργας, τῆς Πρεβέζης καὶ τῆς Κερκύρας, εἰς τὰς ὁποίας ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου ἔφθασε μέχρι καὶ τῶν 4 χιλ. δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Καὶ ὅταν λέγωμεν τοῦτο, κύριοι, τί ἐννοοῦμεν; Ἐννοοῦμεν ὅτι δὲν κατώρθωσεν ὁ παραγωγὸς, ὁ μικρὸς παραγωγός, ὑπὲρ τοῦ ὁποίου ὁμιλοῦμεν, διὰ τὸν ὁποῖον κοπτόμεθα, διὰ τὸν ὁποῖον προέβημεν εἰς ὅσας προέβημεν ὑποδείξεις, δὲν κατώρθωσεν ὁ παραγωγὸς ἐκεῖνος οὔτε κἂν τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας νὰ ἀποκομίσῃ. Οὔτε εὐκολίαι, οὔτε ἀποθήκειμα, οὔτε δοχεῖα εἶχεν ὁ μικροπαραγωγὸς διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ συγκεντρώσῃ τὸ λάδι. Ἀλλὰ πρὸ παντὸς καὶ κυρίως, ἐπιέζετο ἀπὸ ἀνάγκην ἀδήριτον, ἀπὸ ἀνάγκην, ἡ ὁποία δὲν ἐπιδέχεται καμμίαν ἀναβολήν. Ἀνάγκην πρῶτον τῆς διατροφῆς τῆς οἰκογενείας του. Ἀνάγκην κατόπιν νὰ πληρώσῃ τὰ διάφορα ἔξοδα εἰς τὰ ὁποῖα εὑρίσκετο διὰ τὴν διατροφὴν τῆς οἰκογενείας του καθ’ ὅλον τὸ ἔτος, διὰ τὴν ὑπόθεσιν, διὰ τὴν περίθαλψιν αὐτῆς, τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας τῶν κτημάτων. Ἐπιέζετο λοιπὸν, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον νὰ προβῇ εἰς πώλησιν τοῦ ἐλαίου καὶ προέβη καὶ προβαίνει ὁλονέν. Καὶ ἐὰν ληφθῇ τώρα οἱονδήποτε μέτρον, θὰ εἶναι ἕνα μέτρον τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἔχῃ τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν θὰ εἶχε ἐὰν ἐλαμβάνετο εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς χάριν, ἐπαναλαμβάνω, καὶ μόνον διὰ τὴν προστασίαν τοῦ μικροπαραγωγοῦ. Οἱ προηγούμενοι ρήτορες, κύριοι βουλευταί, ἐξήντλησαν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τὸ ζήτημα καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς, ἔδωσε τὰς ἀπαιτουμένας ἐξηγήσεις διατὶ δὲν κατωρθώθη νὰ ληφθῇ οἱονδήποτε μέτρον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐζήτησαν καὶ ζητοῦν ἀκόμη οἱ παραγωγοί, ἔστω καὶ τόσον ἀργά, εἶναι ἡ συγκέντρωσις τοῦ ἐλαίου παρὰ τῶν γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ὥστε νὰ μὴ εὑρίσκωνται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ γίνωνται θύματα ἐκμεταλλεύσεως οἱουδήποτε τυχόντος κερδοσκόπου. Διότι ἐνεφανίσθησαν ἀκόμη, πρὸ αὐτῆς τῆς καταστάσεως, ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε ἤσκησαν τὸ ἐμπόριον τοῦ ἐλαιολάδου· ἔχοντες οἱοδήποτε χρηματικὸν κεφάλαιον ἔσπευσαν νὰ ἀγοράσουν εἰς τὰς ἐξευτελιστικὰς ἐκείνας τιμὰς τὸ πολύτιμον προϊόν, τὸ ὁποῖον διὰ πολλοῦ ἱδρῶτος καὶ δι’ αἵματος συναπεκόμισεν ὁ παραγωγός, καὶ εὑρίσκεται ἤδη ὄχι εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ μικροπαραγωγοῦ, ὄχι εἰς τὴν κατοχὴν του, ἀλλὰ εἰς τὴν κατοχὴν τοῦ κερδοσκόπου, τοῦ ἐκμεταλλευτοῦ. Ἐκεῖνο, λοπὸν, τὸ ὁποῖον ζητεῖται, ἔστω καὶ ἀργά, εἶναι ἡ συγκέντρωσις. Καὶ εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κύριος ὑπουργὸς, ὅτι ἐγένετο πλέον ἡ συγκέντρωσις. Ἀλλὰ μέχρι τῆς στιγμῆς εἶναι γράμμα κενόν, εἶναι λέξις κενή, διότι δὲν κατωρθώθη νὰ πραγματοποιηθῇ μέχρι τῆς στιγμῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῶ πρὸς ὑμᾶς. Ἀρχικῶς ὡρίσθη ἡ τιμὴ τῶν 5.200. Κατόπιν τῶν διαμαρτυριῶν τῶν συντόνων καὶ ἐντόνων τῶν στηριζομένων εἰς τὴν ἀλήθειαν καὶ εἰς τὴν πραγματικότητα, κατόπιν λέγω τῶν διαμαρτυριῶν ὅλων τῶν ἐλαιοπαραγικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ κατόπιν τῶν διαμαρτυριῶν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κύριον πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως κατωρθώθη νὰ γίνῃ τιμὴ εἰς 5.900 δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἀλλὰ καὶ ἡ τιμὴ αὐτὴ ἔγινε μόνον πρὸς παρηγορίαν μιᾶς καὶ μόνης ἡμέρας διὰ τοὺς παραγωγούς. Διότι τὴν ἑπομένην ἐπηκολούθησαν δηλώσεις ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῇ χρηματοδότησις διὰ τὸ ποσὸν τῶν 5.900. Κύριοι, τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές. Ἐδόθησαν μόνον 10 δισεκατομμύρια. 10 δισεκ., κύριε Βαμβέτσο, ἐδόθησαν μόνον. Ἀλλὰ τὰ 10 αὐτὰ δισεκ. δὲν εἶναι ἀρκετά. Γνωρίζει ἡ Κυβέρνησις ὅτι δὲν εἶναι ἀρκετά. Εὑρίσκει ὅμως τὴν δικαιολογίαν ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καταβάλῃ μεγαλύτερον ποσόν. Ἐκεῖ ὅπου ἠθέλησεν ἡ Κυβέρνησις ἔδωσε 20 δισεκ. Εἰς μίαν ἐπιχείρησιν, ἡ ὁποία ἐπιχείρησις πᾶν ἄλλο εἶναι παρὰ χρήσιμος καὶ ὠφέλιμος διὰ τὸν παραγωγόν, ὅπως ἐν καιρῷ θὰ ἀποδείξω.

§187Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπὶ ὑπουργίας μου ὄχι!

§188Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὄχι!

§189ΑΛ. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μᾶς χρωστάει 300 ἑκατομμύρια ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου καὶ δὲν μᾶς τὰ δίδει.

§190Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἔδωσε ἑνάμισυ δισεκατομ. εἰς μίαν ἄλλην ἐπιχείρησιν, ἑνάμισυ εἰς ἄλλην, ἐν ὅλῳ ἐφθάσαμε τὰ 30 περίπου δισεκατομμύρια. Καὶ ὅταν δίδωνται 30 δισεκατομ. δραχμὲς στρογγυλὲς δι’ ὡρισμένας δῆθεν ἀνάγκας τῶν παραγωγῶν, ὅπως περισσῶς θὰ ἀποδείξω ἐν καιρῷ, δὲν ἔπρεπε νὰ δοθῇ τοὐλάχιστον τὸ ἴσον ποσὸν καὶ διὰ τὸν δυστυχῆ τὸν ἐλαιοπαραγωγόν, τὸν ταλανιζόμενον ἐπὶ μίαν διετίαν καὶ ἀποβλέπουσα ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὸ προϊόν αὐτό; Καὶ τὸ ἄλλο ζήτημα τῆς εἰσφορᾶς· κατὰ πᾶσαν λογικήν, κατὰ πᾶσαν ἀναπόδραστον ἀνάγκην, ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα προστάται τοῦ ἐλαιολάδου, τὸ ποσὸν αὐτὸ τῆς εἰσφορᾶς ὤφειλε νὰ δοθῇ εἰς τὸν ἴδιον τὸν παραγωγόν. Ἡ ἐντύπωσίς μου εἶναι ὅτι εἶναι σύμφωνος καὶ ἡ Βουλὴ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο. Διατὶ τάχα κατ’ ἐξαίρεσιν ἀπὸ ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα νὰ ὑποστῇ τοιαύτην ἀγρίαν φορολογίαν τὸ ἔλαιον, τὸ ὁποῖον κατὰ διετίαν παράγεται, διατὶ τὰ ἄλλα προϊόντα νὰ μὴ ὑποστοῦν τὴν αὐτὴν φορολογίαν; Εἰς αὐτὸ φέρεται ὡς δικαιολογία, ὅτι τὸ ἔλαιον ἦτο εὐτυχὲς διότι εἶχε μεγάλη τιμὴ εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἐκ τοῦ ὅτι λοιπὸν τὸ ἔλαιον εἶχε μεγάλη τιμὴ πρέπει νὰ ἐξαφανίσωμεν τὴν τιμὴν ἐκείνην διὰ τὸν παραγωγόν; Καὶ ἔρχεται τὸ Κράτος, ὡς μητρυιά, οὐχὶ ὡς προστάτης τῶν συμφερόντων τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ, ἀλλὰ ὡς κακὴ μητρυιά, ἡ ὁποία ζητεῖ νὰ κατατεθοῦν εἰς τὸν κορβανᾶν 60 δισεκ. ἐκ τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου. Κατὰ τίνα λογικὸν εἱρμὸν κατὰ τίνα λογικὴν σκέψιν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀφήσωμεν εἰς τὴν δυστυχίαν καὶ τὴν ἀθλιότητα τὸν παραγωγὸν καὶ νὰ τὸν ἐξωθήσωμεν εἰς ἄλλας σκέψεις καὶ εἰς ἄλλας ἀντιλήψεις, κρατοῦντος ἐκ τοῦ προϊόντος του ἕνα ποσόν, τὸ ὁποῖον νὰ ρίψωμεν εἰς τὸν κορβανᾶν τοῦ Δημοσίου;

§191Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ ποτὲ ἡ Βουλὴ νὰ γίνῃ αὐτό.

§192Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Θὰ εἶναι εὐχῆς ἔργον, καὶ εἶμαι βέβαιος ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου. Ἔλεγον λοιπόν, ὅτι ἦτο μία κακὴ πρᾶξις, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, καὶ εἶμαι εὐτυχὴς διότι βλέπω ὅτι ἀπηχῶ καὶ τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἡ πρᾶξις του νὰ στερήσῃ, διότι πρόκειται περὶ καθαρᾶς στερήσεως, ἐὰν τὸ ἔλαιον εἶχε 9.000 δρχ. τίς 4.500 δρχ. τὶς παίρνομεν ἀπὸ τὸν παραγωγὸν καὶ τὶς ρίπτομεν εἰς τὸν κορβανᾶν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος, ἄλλο μέσον, διὰ νὰ γίνῃ μία φειδωλὴ συγκέντρωσις τοῦ χρήματος, τὸ ὁποῖον διεσπαθίσθη καθ’ ὅν τρόπον διεσπαθίσθη. Ἰδοὺ λοιπὸν μία τιμή, ἡ ὁποία ὀφείλει νὰ δοθῇ εἰς τὸν παραγωγόν, καὶ δίδεται εἰς τὸ Κράτος. Ἐὰν ἐδίδετο εἰς τὸν παραγωγὸν οὐδεὶς ἀπολύτως θὰ εἶχε καμμίαν ἀντίρρησιν. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι τώρα ποὺ πίπτουν αἱ τιμαὶ δὲν ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν, διότι δὲν θὰ ὑπάρξῃ τοιαύτη διαφορά, διότι δὲν θὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις εἰσφορᾶς. Ἀλὰ ἐγὼ λέγω, διατὶ τώρα καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔβλεπε καὶ ἤκουε τὰς γοερὰς κραυγὰς τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, ὅτε διὰ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον ἐνήργουν αἱ τιμαὶ ἔπιπτον, αἱ τιμαὶ ἔφθανον εἰς τὸ ἐλάχιστον καὶ ὁ παραγωγὸς παρέμεινε νὰ μὴν ἔχῃ οὔτε τὰ ἔξοδά του; Διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ ἔξοδα τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ φθάνουν εἰς τὰς 3.100 κατὰ τὸν μᾶλλον μικρότερον ὑπολογισμὸν ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἔξοδα καὶ 4.000 περίπου εἶναι ἡ εἰσφορὰ τὴν ὁποίαν καταβάλλει.

§193Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. Ἐκτὸς τῶν ἀτομικῶν μου στοιχείων, τὰ ὁποῖα εἶχον, σήμερον τὸ πρωΐ ἐζήτησα ἐπίσημα στοιχεῖα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, πόσο στοιχίζει ἡ καλλιέργεια κατ’ ὀκᾶν τοῦ ἐλαίου. Ὁ κ. Λύχνος, ὁ ἁρμόδιος τεχνικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, μὲ ἐβεβαίωσε ὅτι τὰ ἔξοδα ἀναλογοῦν εἰς 6.300 κατ’ ὀκᾶν ἐλαίου.

§194Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Βλέπετε λοιπὸν πόσον εἶμαι συντηρητικὸς εἰς τὸ σημεῖον αὐτό.

§195Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὰ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀπέχουν πολὺ ἀπὸ τὴν πραγματικότητα, τὴν ὁποίαν σεῖς, κύριε Καλκάνη, γνωρίζετε καλύτερον.

§196Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐγὼ λέγω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ὀλιγώτερα τὰ ἔξοδα ἀπὸ 3500 κατ’ ὀκᾶν, καὶ ὅταν τὸ πωλῇ πρὸς 4000 καὶ 4200 τὴν ὀκᾶν εἶναι ἠθικόν, δὲν εἶναι καθαρὰ δήμευσις διὰ τὸν παραγωγόν; Καὶ πῶς θέλετε νὰ ἀντιληφθῇ τὴν προστασίαν τοῦ Κράτους ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀντιλαμβάνεται ὅτι, ἐνῷ δύναται νὰ πωλήσῃ τὸ προϊόν του, ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ τοῦ φορολογεῖ τὸ ποσοστὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἀνταπεκρίνετο εἰς τὸ κέρδος, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ συνετήρει ἐπὶ μίαν διετίαν τὴν οἰκογένειάν του; Ὀφείλει εὐθὺς ἀμέσως νὰ καταργηθῇ ἡ εἰσφορά. Ἡ εἰσφορὰ νὰ παραμένῃ εἰς ὄφελος τοῦ παραγωγοῦ, περὶ αὐτοῦ δὲν νομίζω ὅτι οἱοσδήποτε ὁμαλῶς σκεπτόμενος καὶ ἠρέμως, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίθετον ἀντίληψιν. Ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ ζήτημα τῆς εἰσφορᾶς διὰ τὸν ἐξαγωγέα ἐλέχθη σήμερον ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐνῷ ἀντιθέτως εἶχον τὴν πληροφορίαν προχθὲς ὅτι ἡ τιμὴ ἀσφαλείας, ἡ ὁποία εἶναι 5.200 διὰ τὴν κατωτάτην ποιότητα τοῦ ἐλαίου, πάντως αὐτὴ ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ φθάσῃ τὰς 6000, ἀλλὰ λέγει ὅτι αὐτὴ ἡ τιμὴ τῆς ἀσφαλείας, ὅπως τὸ ἀντελήφθημεν ὅλοι προηγουμένως, θὰ ἦτο μία τιμή, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ ἀγοράσῃ ὁ ἔμπορος, διότι καὶ ἂν ἠδύνατο θὰ τοῦ ὑπελογίζετο ἡ τιμὴ αὐτὴ ὅσον ἀφορᾷ τὴν κοστολόγισιν, καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰσφορὰν καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν κανεὶς ἔμπορος νὰ προβῇ εἰς τοιαύτην πρᾶξιν.

§197ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, εἶπεν ὅτι, ὅσον ἡ τιμὴ εἶναι μεγαλυτέρα, θὰ κατεβαίνῃ ἡ εἰσφορά.

§198Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ ἀντίληψις τῆς Βουλῆς ἦτο, ὅτι ὁ ἔμπορος ἀγοράζων μὲ 5200, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι ἠγόρασε μὲ 6000, διότι θὰ ἔχῃ μεγαλυτέραν εἰσφοράν. Τώρα μοῦ δίδεται ἡ διασάφησις αὐτή. Ὑποθέτω ὅμως ὅτι ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ πρέπει νὰ γίνῃ μία κοινὴ ἀπόφασις τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, καὶ ὑμῶν, ὥστε νὰ λυθῇ ἅπαξ διὰ παντὸς τὸ ζήτημα αὐτό. Θὰ παρεκάλουν ἐπίσης ἡ τιμὴ αὐτὴ τῆς ἀσφαλείας νὰ γίνῃ οὐσιαστική, νὰ παύσῃ νὰ εἶναι γράμμα κενόν, διότι ὅπως εἶναι σήμερον δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως ἀξίαν, κανὲν ἀπολύτως πρακτικὸν ἀποτέλεσμα. Πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἡ συγκέντρωσις, νὰ ἐπιταχυνθῇ καὶ νὰ μᾶς ἀφήσῃ αὐτὴ ἡ μακαριότης τοῦ νὰ σπεύδωμεν βραδέως. Πρὸ καιροῦ ἐξεδόθη ἡ διαταγὴ καὶ δὲν ἐλήφθη κανένα ἀπολύτως μέτρον, εἰς κανένα ἀπολύτως κέντρον, εἰς καμμίαν ἀπολύτως ἐλαιοπαραγωγικὴν περιφέρειαν δὲν ἤρχισε ἡ συγκέντρωσις, διότι δὲν κατέστη μέχρι τῆς στιγμῆς δυνατὴ ἡ τακτοποίησις τῶν διατυπώσεων μεταξὺ Ὑπουργείων καὶ Τραπέζης καὶ νὰ εἰδοποιηθοῦν οἱ Συνεταιρισμοί.

§199Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν εἶναι τῆς ἰδικῆς μου ἁρμοδιότητος.

§200Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ γενικῶς, δὲν ὁμιλῶ διὰ σᾶς, διότι ἐὰν θέλετε νὰ σᾶς εἴπω εὑρίσκω ὅτι σεῖς ἔχετε τὴν μικροτέραν ἐξ ὅλων εὐθύνην καὶ μάλιστα λέγω ὅτι ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου καὶ ἐντεῦθεν ποὺ ἐβάλατε μίαν γραμμήν, ἠμπορεῖ βέβαια αὐτὴ ἡ γραμμὴ νὰ μὴν εἶναι ἡ ἐνδεδειγμένη, πάντως εἶναι κάτι τι παραπάνω ἀπὸ ἐκεῖνο, τὰ ὁποῖα ἐγένοντα προηγουμένως. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σᾶς λέγω εἶναι τοῦτο, νὰ δώσητε καὶ σεῖς τὴν συνδρομήν σας καὶ νὰ ἐπιβάλετε διὰ παντὸς τρόπου, ὥστε νὰ κινηθῇ ἡ γραφειοκρατικὴ μηχανή, νὰ λάβῃ σάρκα καὶ ὀστᾶ ἡ ἀπόφασις αὐτή, ὥστε νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀρχίσῃ ἡ συγκέντρωσις διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, διότι τότε καὶ μόνον θὰ εἶναι δυνατόν, ἔστω καὶ ἀργά, νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὴν τιμὴν τῶν 4.200, ἡ ὁποία ἐξεγείρει τὴν φρίκην καὶ τὸν ἀποτροπιασμόν, ὅταν σκεφθῶμεν πόσον τὸ πωλεῖ, καὶ πόσα τὰ ἔξοδα. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, νὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο καὶ νὰ καταβληθῇ ἀμέσως ἡ εἰσφορὰ καὶ νὰ ἐκδοθῇ ἡ κοινὴ αὐτὴ ἀπόφασις.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ σοβαρότης τοῦ θέματος δὲν ἐπιτρέπει τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως εἰς τοιαύτην ὥραν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωσιν τὴν συνεδρίαν;

§202ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον 6 μ.μ. μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως Νομοθετικὴ ἐργασίαν. (Ὥρα 10 π.μ.)