1948.01.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 43η

Παρασκευὴ 23 Ἰανουαρίου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βογιατζῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§4Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τῶν ὑπουργῶν παρίσταται μόνον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Νομίζω ὅτι δὲν δύναται ν’ ἀρχίσῃ ἡ συνεδρίασις χωρὶς τοὺς κ. κ. ὑπουργούς.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰδοποιήθησαν καὶ θὰ ἔλθουν ἀμέσως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ε. Λουλακάκης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Δροσόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Α. Μαρκαούζου κατοίκου Στενῆς Τήνου, ζητοῦντος τὴν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τοὺς μὴ συμπληρώσαντας τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των Ἐπαγγελματίας ὑποδηματοποιούς. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Βάβδου–Χαλκιδικῆς, διαμαρτυρομένων διὰ τὸ κλείσιμον τοῦ ἑξαταξίου Δημοτικοῦ Σχολείου των, λόγῳ ἀποσπάσεως ἁπάντων τῶν διδασκάλων εἰς Θεσσαλονίκην. Ἡ Ὀργάνωσις Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως Κρήτης, ζητεῖ τὴν κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 Σ. Π. (περὶ διώξεως δοσιλόγων). Ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Κορινθίας, ζητεῖ ἀτελῆ εἰσαγωγὴν τῶν μεταχειρισμένων κουβερτῶν πρὸς διάθεσιν αὐτῶν εἰς τοὺς γυμνητεύοντας ἀνταρτοπλήκτους τῆς περιφερείας των. Ὁ Ἀμπελουργικὸς Συνεταιρισμὸς Μεγάρων, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην μετάθεσιν τοῦ Ἀγρονόμου Ε. Λεούση ἐκ τῆς περιφερείας του. Ὁ Ἀνθυπομοίραρχος Δ. Κουρεμπανᾶς κρατούμενος εἰς τὰς Φυλακὰς Ἀθηνῶν, ζητεῖ τὴν ἀποφυλάκισίν του καὶ ἔνταξίν του εἰς τὸν Ἐθνικὸν Στρατὸν πρὸς καταπολέμησιν τοῦ κομμουνισμοῦ. Ὁ Γυναικεῖος Χριστιανικὸς Σύλλογος Χαλκίδος (Παντάνασσα), διαμαρτύρεται κατὰ τῶν κομμουνιστικῶν μεθόδων, δι’ ὧν ζητεῖται ἡ καταράκωσις τῶν ἠθικῶν ἀξιῶν καὶ ὁ ἐξαφανισμὸς τῆς φυλῆς. Ἡ Παγκρήτιος Ἐπιτροπὴ ἐλαιουργικῶν Ὀργανώσεων, ζητεῖ καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας ἐλαίου κλπ. Ὁ Σύνδεσμος Ὑπαλλήλων Ἑστιατορίων Πατρῶν (Ἅγιος Δημήτριος), διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας ματαίωσιν τῆς συζητήσεως τῆς συλλογικῆς συμβάσεως σχέσεων ἐργασίας μεταξὺ τοῦ Συνδέσμου ὑπαλλήλων ἑστιατορίων καὶ τοῦ Συνδέσμου Καταστηματαρχῶν Ἑστιατόρων. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Πιπιλιάγκας, καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Δημάρχου Πτολεμαΐδος, τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Ἐπαρχίας Ἐορδαίας καὶ τῆς Ὀργανώσεως Ε.Σ.Ε.Α. Ἀκριτῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν σύμπτυξιν τῶν Στρατιωτικῶν Τμημάτων Βλάστης, ἐγκαταλειψάντων εἰς διάθεσιν συμμοριτῶν πόλιν Βλάστης καὶ περιφέρειαν Ἐορδαίας καὶ ζητούντων ἄμεσον ἀνάκλησιν καταστρεπτικοῦ τούτου μέτρου. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Πολυζωγόπουλος, καταθέτει τηλεγράφημα τῶν κατοίκων τοῦ τέως Δήμου Βουπρασίας, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην μετατροπὴν τοῦ ἀπὸ 25ετίας ἰσχύοντος εἰδικοῦ νόμου διέποντος τὸ Ταμεῖον τῆς Ἀστικῆς Σχολῆς καὶ τῶν Κοινωφελῶν ἔργων Μανωλάδος. Ὁ κ. Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουνίου 1947 ὑπογραφείσης μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς συμφωνίας περὶ βοηθείας πρὸς τὴν Ἑλλάδα». Οἱ κ. κ. Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν καὶ Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ προσδιορισμοῦ τοῦ μισθώματος δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν βοσκῶν ἢ λειβαδίων». Ὁ κ. Δ. ΔΙΓΚΑΣ (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ καταβολῆς προσθέτου προικὸς εἰς τὰς θυγατέρας μετόχων ἢ μερισματούχων Μ.Τ.Β.Α.» καὶ 2) «περὶ τρόπου μονιμοποιήσεως ἐφέδρων ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν Ε.Β.Α., καταβολῆς ἀποδοχῶν εἰς ἀπομακρυνθέντας καὶ ἀπομακρυνομένους ἀξιωματικοὺς καὶ ὑπαξιωματικοὺς Β. Ἀεροπορίας λόγῳ ἀποσυμφορήσεως τοῦ Σώματος καὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων τῶν περὶ ὀργανώσεως καὶ ἱεραρχίας νόμων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Γρηγορίου κοὶ Γ. Βασιλειάδης, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς ἐν ἰσχύϊ τοῦ ἄρθρου 11 § 3 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29 Σ. Π. καὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου 965 τῆς 23.2.1946». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λαυρεντίδης, Α. Ἰατροῦ, Δ. Νικολαΐδης, Β. Βασιλικὸς καὶ Ν. Κώτας, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ ἐξισώσεως τοῦ βοηθήματος ὑπαλλήλων τοῦ Ταμείου Αὐτασφαλείας τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κλπ.». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1943–44, 1944 –45, 1945–46, 1946–47 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1947–48». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Δεκεμβρίου 1947 Ν. Δ. «περὶ καλλιεργείας καπνοῦ κατὰ τὸ ἔτος 1947 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», Ἡ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ ἐκτάκτου ἐνεργείας ἐξετάσεων διὰ τὴν Σχολὴν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς» καὶ 2) «περὶ συμπληρώσεως καὶ παρατάσεως ἰσχύος διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 36 τῆς 30)31 Ἰουλίου 1946 νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 2307)1940 «περὶ Στρατιωτικῆς ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν Χωροφυλακῆς». Ἡ ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ νόμου 5237)1931 «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου «περὶ Στρατολογίας». Οἱ βουλευταὶ κ, κ, Σωτηρόπουλος, Ν. Καράμπελλας, Ν. Κώτας, Α. Ταλιαδοῦρος κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ταχ. ἀνταποκρίσεως διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Φουσιάνης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως Τ. Τ. Τ. διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σοφούλης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ἀποκαταστάσεως Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν ἐξελθόντων τοῦ Στρατεύματος διὰ πολιτικοὺς λόγους».

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὰς Ἐπιτροπὰς Οἰκονομικῶν καὶ Στρατιωτικῶν νὰ ἐπισπεύσουν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν εἰς αὐτὰς ἐκκρεμῶν νομοσχεδίων. Διότι τὴν προσεχῆ Δευπέραν θὰ ζητήσω νὰ τεθῇ μικρὰ προθεσμία μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ὁποίας θ’ ἀναγραφοῦν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν πρὸς συζήτησιν συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν.

§8Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Θὰ πρέπει ἐν τῷ Κανονισμῷ ἐφεξῆς νὰ εἴπωμεν, ὅτι εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς ὁμιλοῦν ὡρισμένα λεπτὰ τῆς ὥρας, διότι γίνεται μία ἀπέραντος συζήτησις, ἀνάλογος μὲ αὐτάς, αἱ ὁποῖαι γίνονται εἰς τὴν Βουλήν.

§9Χ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν Οἰκονομικῶν ἐργάζεται κάθε ἡμέραν. Τὰ νομοσχέδια ὅμως εἶναι σοβαρώτατα.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Παπαϊωάννου.

§11Γ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κ. βουλευταί, νὰ ἀπασχολήσω τὴν ἑσπέραν αὐτὴν τὴν Βουλὴν μὲ τὴν νέαν κατάστασιν τὴν δημιουργηθεῖσαν ἐν Αἰτωλοακαρνανίᾳ. Εἶναι καιρὸς νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχήν μας, πρὸς τὴν περιοχὴν αὐτήν, διότι τὰ ἐξελισσόμενα γεγονότα ἐπὶ τῶν ὁποίων εἶναι ἐστραμμένη ἡ προσοχὴ τῆς κοινῆς γνώμης εἶναι πανελληνίου ἐνδιαφέροντος καὶ πρέπει νὰ συγκεντρώσουν ἀμέριστον τὴν κρατικὴν μέριμναν. Καὶ θὰ ἦτο πράγματι μία παράλειψις ἀλλὰ καὶ ἀνευλάβεια πρὸς τοὺς ἡρωϊκοὺς προμαχῶνας τῆς ἐλευθερίας, ὄχι μόνον τῆς Αἰτωλοακαρνανίας, ἀλλὰ καὶ ἑνὸς μεγίστου μέρους τῆς Ἑλληνικῆς πατρίδος ὡς ἐκ τῆς γεωγραφικῆς θέσεως αὐτῆς, ὡς κόμβου ἑνοῦντος τὴν καρδίαν μέχρι τῆς ἀπωτάτης μεθοριακῆς γραμμῆς. Διὰ τοῦτο πρὸς τοὺς ἡρωϊκοὺς μαχητὰς τῆς Προστοβᾶς καὶ Δρυμῶνος Τριχωνίας τῶν ὁποίων ἡ ἄμυνα καὶ ἀντίστασις μετὰ τῆς γνωστῆς αὐταπαρνήσεως συμπέσασα μετὰ τοῦ ἔπους τῆς Κονίτσης, θὰ παραμείνουν σεμνὸν καὶ ἐπιβλητικὸν παράδειγμα εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος. Καὶ προστίθενται εἰς τὸ παράδειγμα αὐτὸ τὸ ἔπος τῶν ὑπερασπιστῶν τῆς ἡρωϊκῆς Ἀραχώβης Ναυπακτίας ἥτις ἐδέχετο τὴν ἕκτην ἐπίθεσιν ἐντὸς ἔτους καὶ ἐγένετο ὁλοκαύτωμα μιᾶς θυσίας ἀπαραμίλλου, θείας. Δύο λόχοι ἐκεῖ καὶ αὐτοὶ ἐλλιπεῖς εἰς ἔμψυχον ὑλικὸν καὶ ὁπλισμὸν ἐν συγκρίσει πρὸς τοὺς ἐπιτεθέντας συμμορίτας ἐπὶ τριάκοντα ὥρας ἠμύνθησαν εἷς πρὸς ἑπτὰ ἀγωνισθέντες μὲ τὸ αἴσθημα τῆς ὑπερτάτης θυσίας. Καὶ ἐπακολουθοῦν δραματικώτερα γεγονότα, τὰ ὁποῖα δὲν δύναται νὰ προσεγγίσῃ ἀνθρώπινος νοῦς. Καὶ μαίνονται αἱ μάχαι ἐν συνεχείᾳ καὶ νέαι ἐπιθέσεις ἐν Πλατάνῳ, Χρυσοβίτσῃ, Θέρμῳ, Προστοβᾷ ἐκδηλοῦνται καὶ ἐξελίσσονται ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς ὀρεινῆς Ναυπακτίας καὶ ἐν μέρει τῆς Τριχωνίδος. Εἰς ὅλα τὰ σημεῖα σθεναρὰ ἀντιτάσσεται ἡ ἄμυνα καὶ ἀποφασιστικότης ἐναντίον τῶν ὀρδῶν τοῦ Μάρκου, μὲ ὁλόψυχον καὶ ὁλόθερμον τὴν συνδρομὴν καὶ ὑποστήριξιν τῶν πληθυσμῶν τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος. Ἐγνώσθη ἤδη ὅτι ἐναντίον τῶν γενναίων αὐτῶν ὑπερασπιστῶν ἐπετέθη τὸ αὐτὸ συμμοριακὸν συγκρότημα μὲ ἄρτιον ὁπλισμὸν ἀποτελούμενον ἐκ πεντακοσίων σλαυομακεδόνων καὶ ἑκατὸν πεντήκοντα συμμοριτισσῶν ὅπερ κατῆλθεν ἐκ Μετσόβου, ἑνωθὲν μετὰ τῶν μονίμων συμμοριτικῶν τμημάτων Εὐρυτανίας κοὶ Φωκίδος διὰ νὰ ἀποτελέσῃ ἀξιόλογον δύναμιν δύο χιλιάδων συμμοριτῶν. Οἱ σκοποὶ τοῦ συμμοριτικοῦ τούτου συγκροτήματος δὲν διαφεύγουν τὴν ἀντίληψιν οὐδενὸς ἐνκύψαντος μὲ τὴν στοιχειώδη γνῶσιν τῆς σημασίας τοῦ κόμβου ποὺ ἀποκαλεῖται Αἰτωλοακαρνανία. Ἐπιδιώκουν νὰ ἐκμηδενίσουν τὰς ἐξωτερικὰς φρουρὰς καὶ γίνουν κύριοι αὐτῶν, καὶ φοβοῦμαι πολὺ πρὸς τὸν σκοπὸν ἐξυπηρετήσεως ἐπικειμένης ἐπιθέσεως ἐκ τῶν συνόρων. Πράγματι ἂν ἐπετύγχανον νὰ κατέλθουν εἰς Κλεισούραν καὶ ἐγίνοντο κύριοι τῆς ὁδοῦ Μεσολογγίου–Ἀγρινίου, θὰ ἦσαν οὐσιαστικῶς κύριοι τῶν συγκοινωνιῶν τῆς Ἠπείρου διὰ τοῦ Μακρυνόρους, ἐνῷ διὰ τοῦ Ἀρακύνθου θὰ εἶχον τὴν εὐχέρειαν ὑποχωρήσεως, πρὸς Παναιτωλικόν, Βελούχι καὶ Ἄγραφα, ἐν περιπτώσει ἀντεπιθέσεως τοῦ ἐθνικοῦ στρατοῦ, ἐνῷ ἐν τούτῳ τῷ μεταξὺ θὰ ἔχουν ἐπιτελέσει τοὺς ἐφημέρους ἐγκληματικούς των σκοπούς, Ἰδοὺ λοιπόν, ἡ σπουδαιότης τοῦ ἀγῶνος ἐν Αἰτωλοακαρνανίᾳ τὴν σημασίαν τοῦ ὁποίου πρῶτοι ἀντιλαμβάνονται οἱ τοπικοὶ ἡγέται Σωτηρίου καὶ Χατζῆς τοῦ ἐθνικοῦ μας στρατοῦ καὶ τῆς Βασιλικῆς Χωροφιλακῆς τοὺς ὁποίους ἐκαμάρωσα προσωπικῶς εἰς τὴν πρώτην γραμμὴν κατὰ τὰς πρώτας ἐκδηλώσεις τῶν ἐπιθέσεων. Καὶ εἶμαι καὶ πρέπει νὰ εἴμεθα ὅλοι ὑπερήφανοι διὰ τὸ πνεῦμα αὐτῶν. Ὀφείλω διὰ τοῦτο νὰ συγχαρῶ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν ἐπὶ τῶν στρατιωτικῶν, καὶ Δημοσίας Ἀσφαλείας, παρὰ τὴν ἐπαναλαμβανομένην ἀτυχίαν καθ’ ἣν αἱ ἐνισχύσεις καταφθάνουν μὲ κἄποιαν καθυστέρησιν ἢ καὶ κατόπιν ἑορτῆς. Θὰ θελήσω νὰ ἀποφύγω τὸν ἔλεγχον, ἐν τούτοις ἐξ ἀτυχῶν περιστατικῶν, διότι καὶ ἐγὼ ἀνομολογῶ καὶ ἀποδέχομαι τὴν ἀνάγκην τῆς σιωπῆς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ζητημάτων δυναμένων νὰ βλάψουν τὴν ἐθνικὴν ὑπόθεσιν. Συζήτησις ὅμως ψύχραιμος καὶ ὄχι μετὰ νευρικότητος, ἥτις εἶναι δικαιολογημένη ἔν τινι μέτρῳ λόγῳ τῶν γεγονότων, συζήτησις διεξαγομένη μετὰ τῆς ὀφειλομένης εὐπρεπείας καὶ τοῦ ὀφειλομένου σεβασμοῦ πρὸς τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἐπωμίσθησαν βαρείας εὐθύνας τοῦ ἀγῶνος, καὶ τῆς σκοπιμότητος ἕνεκεν τῶν κρισίμων περιστάσεων, τῆς κατοχυρώσεως τῆς ἀληθείας τῶν πραγμάτων, τῆς διαπιστώσεως τῆς καταστάσεως καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν ἵνα διερμηνεύσωμεν τὰ αἰσθήματα τῶν ἐντολέων μας, νομίζω ὅτι παρομοία συζήτησις προάγει τὴν ὑπόθεσιν καὶ διὰ τοῦτο ἐπιβάλλεται. Διότι θὰ ἔπρεπε, νὰ προλαμβάνωμεν τὰ γεγονότα καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὸν τομέα περὶ τοῦ ὁποίου σᾶς ἀπασχολῶ, κ. βουλευταί, καὶ εἰς ὃν τομέα θὰ ἔπρεπε νὰ τύχῃ ἐφαρμογῆς τακτικὴ ἐπιθέσεως, διότι ἐπιθετικὸν πνεῦμα ἐπικρατεῖ καὶ ὄχι φθοροποιὸς ἄμυνα. Πνεῦμα ἐπιθέσεως τονίζω κυριαρχεῖ εἰς τὴν γωνίαν αὐτὴν τῆς ἑλληνικῆς πατρίδος. Σφυριλατηθέντα μὲ τὸν ἀμόλυντον τὸν καθαρὸν ἀέρα τῶν ἀγερώχων βουνῶν τῆς Ρούμελης, μακρὰν πάσης μολύνσεως τῶν ἀστικῶν κέντρων τὰ ἰδανικὰ τῆς ὀρεινῆς Αἰτωλοακαρνανίας, εἶναι μυχιαίτατα ριζωμένα εἰς τὰς ψυχὰς ὅλων μας. Διὰ τοῦτο ἵστανται ἄντικρυ καὶ ἀντίκειται εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν τὰ μέτρα ἀμύνης, ἅτινα πρέπει νὰ ἀντικατασταθοῦν διὰ τῆς ἐπιθέσεως ἥτις θὰ ἀπέβαινε, καρποφόρος. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω μνείαν τῆς προηγηθείσης ἀνατάσεως καὶ συναγερμοῦ εἰς τὴν Ρούμελην, διότι τὸ θέαμα εἶναι φωτεινὸν καὶ συγκινητικόν. Καὶ θὰ ἤξιζεν ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ἀποσπασθῇ ἀμέριστον τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ σώματος, τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ θὰ ἐπεθύμουν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ ἐρωτήσω ὑμᾶς, ἕως πότε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξῃ ὁ πληθυσμὸς ὁλοκλήρου σχεδὸν τῆς Εὐρυτανίας καὶ ὀρεινῆς Τριχωνίδος, εἰς τὴν δοκιμασίαν του πυροπαθής, ἄστεγος, λεηλατηθεὶς γυμνητεύων καὶ πεινῶν, στερούμενος ἀπὸ τοῦ Ὀκ)βρίου καὶ αὐτοῦ τοῦ ἀλεύρου καὶ τοῦ χρηματικοῦ ἐπιδόματος ἐνῷ διατρέχομεν ἤδη τὸν μῆνα Ἰανουάριον, πληθυσμὸς ὁ ὁποῖος δύναται νὰ ἐμπνεύσῃ ἀντὶ νὰ ἐμπνευσθῇ καὶ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς ποὺ περιέπεσεν. Καὶ θὰ ἐνέπνεεν ὁ ἡρωϊκὸς λαὸς τῆς Αἰτωλοακαρνανίας τῶν θρυλικῶν τσολιάδων, ἐὰν δὲν ἀφήνετο μὲ τὴν ὀλιγωτέραν μέριμναν δι’ αὐτὸν καὶ καθ’ ἣν μάλιστα στιγμὴν ἀπεστερήθη τῶν τέκνων του, τὰ ὁποῖα πλαισιώσαντα τὸν θρυλικὸν ἐθνικόν μας στρατὸν καὶ τὴν ἡρωϊκὴν χωροφυλακὴν διεξάγουν σκληρὸν ἀγῶνα εἰς πᾶσαν γωνίαν τῆς Ἑλληνικῆς πατρίδος, κατὰ τῆς προδοτικῆς ἀνταρσίας. Διότι ἀπεστερήθη τῶν ἡρωϊκῶν παιδιῶν του καὶ ἔναντι τῶν θυσιῶν τούτων ἐκτὸς τῆς ἰδιαιτέρας των πατρίδος, τὸ γεγονὸς τοῦτο παρέχει τὸ δικαίωμα ὅλων ἡμῶν νὰ ἀξιώσωμεν τὴν ἄμεσον ἀποστολὴν ἀξιολόγων ἐπιθετικῶν δυνάμεων ἰδίᾳ τῶν Λ.Ο.Κ. ἵνα μὴ εὑρίσκουν εὐκαιρίαν οἱ συμμορίται ἕνεκεν τῆς στερήσεως αὐτῆς καὶ ἁλωνίζουν εἰς τὴν ὑπερήφανον ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον Ἐθνικόφρονα Αἰτωλοακαρνανίαν. Τὸ κήρυγμα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι πράγματι ἐξαιρετικῶς εὐχάριστον παρήγορον καὶ ἐνθαρρυντικόν, Εἶναι καὶ ἀποδοτικόν. Ἀλλ’ ὁ λαὸς τῆς Ρούμελης, τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος θὰ ἠδύνατο νὰ ἐμπνεύσῃ ἀντὶ νὰ ἐμπνευσθῇ, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν. Καὶ θὰ ἐνέπνεεν ὁ ἡρωϊκὸς λαὸς τῶν θρυλικῶν τσολιάδων ἐὰν δὲν ἀφήνετο ἀτυχῶς ἄοπλος. Χιλιάδες συμπολιτῶν μου, μὲ ἱστορίαν καὶ παράδοσιν ποὺ κατέπληξεν τὸν κόσμον ὁλόκληρον διὰ τῆς ἀστραπῆς τῆς Πίνδου, δὲν ἔχουν ἄλλον καϋμὸν παρὰ νὰ ὁπλισθοῦν καὶ ἀγωνιοῦν νὰ διώξουν τὴν ἀνταρσίαν καὶ ἀποτινάξουν τὸν ζυγὸν τῶν συμμοριτῶν, σφαγέων των καὶ ληστῶν. Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ ἔχουν τὰ ὄργανα τοῦ ἐαμοσλαυϊσμοῦ, αὐτοῦ οἱ κατσαπληάδες, εἰς πλείστας ὅσας περιπτώσεις ὡς ἀπεδείχθη, ὁπλισμὸν ὑπέρτερον τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀποδεικνύει ἠλαττωμένην ἐνεργητικότητα καὶ ἀδικαιολόγητον ἀφροντισμόν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξευρεθοῦν τὰ μέσα. Νὰ ἀναζητηθοῦν ταῦτα εἴτε ἔξωθεν, εἴτε διὰ τῆς ἐπεκτάσεως τῶν φορολογικῶν μέτρων ἅτινα ἐφηρμόσθησαν ἐν Εὐβοίᾳ, εἰς ἅπασαν τὴν Ἑλλάδα. Πρέπει νὰ διατεθοῦν τὰ πάντα διὰ τὸν ἱερὸν αὐτὸν ἀγῶνα. Καὶ τώρα, κ. βουλευταί, ἔχω μίαν ἀπορίαν, καὶ μάλιστα πιστεύω ὅτι εἰς πολλοὺς ἐξ ὑμῶν ἔχει γεννηθῆ. Διατὶ ἄραγε ἐνῷ τεράστια ποσὰ καὶ κονδύλια ἐξευρέθησαν καὶ διετέθησαν διὰ τοὺς ἀνταρτοπλήκτους, ὡς ἐπεβάλλετο, δὲν διετέθη ἕν μέρος ἐξ αὐτῶν ὅπερ θὰ ἦτο ἀρκετὸν διὰ νὰ ὁπλισθοῦν οἱ γενναῖοι μας ἀγρόται οἵτινες ἀφέθησαν εἰς τὴν τύχην των καὶ ἐγένοντο πρόσφυγες ἐγκαταλείψαντες ἀναγκαστικῶς τὰ χωρία των τὰς περιουσίας των, τὰ ὑπάρχοντά των, ἅτινα κατέστησαν εὔκολος λεία εἰς τοὺς συμμορίτας πρὸς συντήρησίν των, ἐνῷ αὐτοὶ ἐγένοντο βάρος δυσβάστακτον εἰς τὴν αἱμάσσουσαν ἐθνικὴν μας οἰκονομίαν. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω ὑμᾶς ἐὰν ὑπάρχῃ κανεὶς ἐξ ὑμῶν εὐχαριστημένος ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε ἐφαρμοζομένης τακτικῆς ἀμύνης ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ. Φοβοῦμαι μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἔχωμεν βάρος εἰς τὴν συνείδησίν μας διὰ τὰς μεγάλας θυσίας εἰς ἀνθρώπινον ὑλικὸν καὶ διὰ τὴν ἐρήμωσιν τῆς ὑπαίθρου. Καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν εἴμεθα εὐχαριστημένοι εἶχον καὶ τὴν πρόσθετον ἀπορίαν νὰ ἐρωτήσω τί ἄραγε ἐμποδίζει ἡμᾶς ἵνα ἀλλάξωμεν τακτικήν. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ παραστήσω τὸν παντογνώστην, οὔτε τὸν σοφὸν καὶ ἀκόμη περισσότερον δὲν ἐπιδιώκω νὰ ἀγρεύσω ἐντυπώσεις, ἀλλ’ οὔτε καὶ μέμφομαι οὐδενός. Ἐκφράζω τὴν γνώμην μου καὶ τὴν ἐπιθυμίαν μας νὰ ἀποτραποῦν νέα συνταρακτικὰ γεγονότα. Ἐπιθυμῶ νὰ μὴν ἐπαναλαμβάνεται ἐξακολουθητικῶς ὅτι γίνεται καὶ ὅτι ἐγένετο καὶ ἐπὶ κατοχῆς, δηλαδὴ νὰ ἱστάμεθα νὰ μᾶς μετροῦν οἱ συμμορῖται καὶ νὰ μᾶς αἰφνιδιάζουν πάντοτε δι’ ἀνωτέρων, πολλαπλασίων ἀριθμητικῶς δυνάμεων, ἐπιτιθέμενοι δολοφονικῶς. Ἐνθυμοῦμαι μάλιστα μὲ πικρίαν τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐπὶ κατοχῆς κατόπιν ἐντολῶν τοῦ στρατηγείου Μέσης Ἀνατολῆς, πρέπει νὰ ἀντιστραφοῦν οἱ ὅροι. Αἱ στρατιωτικαί μας δυνάμεις νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ ἀστικὰ κέντρα, πλὴν τῆς πρωτευούσης καὶ νὰ ἐγκατασταθοῦν ἐκεῖ, ὅπου εὑρίσκονται οἱ συμμορῖται, τοὐτέστιν ἐπὶ τῶν καιρίων σημείων πρὸς ἀντιμετώπισίν των, ἀναλαμβάνουσαι ἐπιθετικὴν πρωτοβουλίαν, φράσσουσαι τὰς εἰσόδους πρὸς τὰ ἀστικὰ κέντρα καὶ δημιουργοῦσαι δίλημμα εἰς τὰς συμμορίας ἐκείνας ποὺ θὰ ἀπετόλμουν νὰ εἰσδύσουν, διὰ τῆς ἀποκοπῆς τῶν ὁδῶν διαφυγῆς. Διὰ τῆς ἐγκαταστάσεως τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων ἐπὶ τῶν ὀρεινῶν ὄγκων, θὰ στερηθοῦν οἱ συμμορῖται τῆς εὐχερείας τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ὀρεινῶν αὐτῶν ὄγκων τοὺς ὁποίους κατέχουσιν οὗτοι καὶ ἀναδιπλοῦνται εὐχερῶς, ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν των, διὰ νὰ συγκεντρωθοῦν εἶτα ὅπου θέλουν καὶ ἐπιτεθοῦν κατ’ ἀρέσκειαν. Θὰ στερηθοῦν τῆς εὐχερείας ἀντικαταστάσεως τῶν ἀπωλειῶν των δι’ ἀθρόας βιαίας στρατολογίας, γεγονὸς σημαντικώτατον διὰ τὴν ὕπαρξίν των, καὶ τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ ἐλπίσωμεν ὅτι θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἀποκαρδίωσιν αὐτῶν καὶ τὴν διάλυσίν των. Ἀπὸ τῶν καιρίων αὐτῶν σημείων, ἐφ’ ὅσον θὰ κατείχοντο παρ’ ἡμῶν θὰ ἦτο δυνατὸν εἰς πᾶσαν στιγμὴν νὰ κατερχόμεθα εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα, ἐνῷ δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιον μὲ τὴν ἄνοδον ἡμῶν εἰς τὰ ὀρεινὰ σημεῖα τῆς ἐπαφῆς. Τὴν φρούρησιν τῶν ἀστικῶν κέντρων πλὴν τῆς πρωτευούσης ἢ καὶ Θεσσαλονίκης θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνελάμβανε ἡ ἡρωϊκὴ χωροφυλακὴ ἐπανερχομένη εἰς τὴν προτέραν της θέσιν διὰ τῆς ἐπανασυστάσεως τῶν σταθμῶν χωροφυλακῆς, πλαισιωμένη ἀπὸ ἐθνικόφρονας πολίτας οὓς θὰ ἐπιθανάγκαζεν εἰς τὸ καθῆκον, καὶ θὰ ἐστρατολόγει εὐχερῶς ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν της. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἀνεπτύσσετο καὶ τὸ αἴσθημα αὐτασφαλείας τῶν ἀστικῶν κέντρων, αἴσθημα ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ ἐξεπορεύοντο πολλά, αἴσθημα οὐσιαστικόν, κεφαλαιῶδες, ἀπαραίτητον. Πρέπει τὰ πάντα νὰ διατεθοῦν διὰ τὸν ἱερὸν ἀγῶνα, καὶ ὅλοι νὰ γίνωμεν συμπαραστάται καὶ συνεπίκουροι παρὰ τὸ πλευρὸν τοῦ μαχομένου στρατοῦ. Εἶναι καιρὸς νὰ ἐξέλθωμεν τῆς φθοροποιοῦ παθητικῆς ἀμύνης εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐνεργοῦ δράσεως εἰς τὴν λεωφόρον τῆς ἐθνικῆς ἐξορμήσεως. Τὸ πνεῦμα, ὁ παλμός, ἡ πνοή, τὸ σκίρτημα, ὁ ἐνθουσιασμὸς τῶν τόσον προθύμως προσφερομένων ἑκατοντάδων καὶ χιλιάδων γνησίων Ἑλλήνων συμπολιτῶν μου, πρέπει νὰ εὕρῃ ἄμεσον καὶ ἔμπρακτον ἀπήχησιν καὶ ἱκανοποίησιν. Ἐπὶ τέλους ἀκόμη εἶναι κατάλληλος ἡ στιγμή. Ἀργότερον δὲν γνωρίζω τὶ ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ ἐπερχομένης τῆς ἀνοίξεως.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σταμάτης ἔχει τὸν λόγον.

§13Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ πολλοῦ χρόνου ὅταν ἐνεφανίσθησαν αἱ πρῶτοι συμμοριακαὶ ἐκδηλώσεις εἰς τὸν Νομὸν Εὐρυτανίας καὶ εἰς εὐρυτέρας συσκέψεις καὶ εἰς κατ’ ἰδίαν συναντήσεις ἐπεστήσαμεν ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς λήψεως μέτρων προληπτικῶν. Ἐτονίσαμεν τότε καὶ διετυπώσαμεν τὴν πρόγνωσιν, ὅτι ἐὰν ἡ Εὐρυτανία ἀφεθῇ εἰς χεῖρας τῶν ἀναρχικῶν θὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἓν ἐκ τῶν μεγάλων προσφυγικῶν ζητημάτων, ἔτι δὲ πλέον θὰ ἔχῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ εἰς χρόνον ἄμεσον καὶ τὸ πρόβλημα ὁλοκλήρου τοῦ Νομοῦ τῆς Αἰτωλοακαρνανίας. Ἡ Κυβέρνησις διετύπωσεν τότε δυσχερείας ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ἐπαρκείας τοῦ στρατοῦ, τὰς ἀνεγνωρίσαμεν, ἀλλὰ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ὅμως ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ καταλογίσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἔλλειψιν τῆς ἀναμετρήσεως τοῦ κρισίμου τῆς θέσεως τῆς Εὐρυτανίας, εἰς τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον ἡ Ἑλλὰς διεξάγει, ἐναντίον τοῦ συμμοριτισμοῦ. Εἰς τὸ βῆμα, δὲν μὲ ἔφερεν, βεβαίως, ἡ διάθεσις τῆς ἀσκήσεως ἐλέγχου ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν. Μὲ ἔφερεν ἓν καθῆκον, διὰ νὰ ἀποτίσω φόρον τιμῆς, φόρον εὐγνωμοσύνης εἰς τοὺς ἡρωϊκοὺς μαχητάς, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν μαχόμενοι ἐπιδείξαντες ὑπέροχον πνεῦμα αὐτοθυσίας, πατριωτισμοῦ καὶ αὐταπαρνήσεως, εἰς τὰς μάχας τῆς Προστροβᾶς, τοῦ Δρυμῶνος, τοῦ Πλατάνου καὶ τῆς Ἀραχώβης. Ὑπέστημεν βεβαίως εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Προστροβᾶς μίαν ἀτυχίαν. Ὑπῆρξε δηλαδὴ τὸ τελικὸν ἀποτέλεσμα τῆς καταλήψεως τῶν χωρίων αὐτῶν ἀπὸ τοὺς συμμορίτας, ἀλλὰ ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἐξάρω τὸ ἠθικὸν μεγαλεῖον τὸ ὁποῖον ἐπεδείχθη καὶ τὸ ὁποῖον ἠθικὸν μεγαλεῖον, παρὰ τὸ ἀτύχημα τῆς Ἀράχωβας καὶ Προστροβᾶς, εἶναι ἴσον τουλάχιστον πρὸς τὸ ἠθικὸν μεγαλεῖον τὸ ὁποῖον ἐπακολουθεῖ τὰς νίκας. Τὰ τέκνα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὰ ἀποτελοῦντα τὸν στρατὸν τῆς Ἑλλάδος προέταξαν τὰ στήθη των καὶ ἀντεμετώπισαν τὰς εἰδεχθεῖς ὀρδὰς τοῦ συμμοριτισμοῦ ἀπὸ τὰ ὁρμητήρια τῆς Εὐρυτανίας, τὰ ὁποῖα δὲν ἠθέλησεν νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις ὅταν ἐπεστήσαμεν, ἐπαναλαμβάνω, ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν αὐτῆς. Ἐκινήθησαν πολυάριθμα στίφη διὰ νὰ καταλάβουν τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν καὶ διὰ νὰ δημιουργήσουν ζητήματα ὄχι μόνον διὰ τὸν πληθυσμὸν αὐτῆς ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν πληθυσμὸν τῆς Ἠπείρου, διότι τὸ σημεῖον αὐτὸ δὲν ἠθέλησεν ἰδιαιτέρως νὰ προσέξῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι ἡ Αἰτωλοακαρνανία ἀποτελεῖ καίριον στρατηγικὸν σημεῖον καὶ διὰ τὴν Ἤπειρον. Ἠγωνίσθησαν ἡρωϊκῶς καὶ ἐνεφανίσθησαν σκηναὶ ἡρωϊσμοῦ καὶ αὐταπαρνήσεως καὶ σκηναὶ μεγαλείου αἱ ὁποῖαι ἁμιλλῶνται τὰς σκηνὰς τῆς Κονίτσης. Τὸ μεγαλειῶδες θέαμα τῆς Κονίτσης ἐκάλυψε, βεβαίως, τὰς μάχας ἐκείνας ἀλλὰ τὸν στρατὸν ἐκεῖ συνέτρεξεν, ἐβοήθησεν καὶ εἷς λαὸς ἡρωϊκός, λαὸς ὁ ὁποῖος μὲ μόνον ἐφόδιον τὴν πίστιν του ἀντλουμένην ἀπὸ ἰδεολογικὰ ἐλατήρια, ἄνευ οὐδεμιᾶς ὑστεροβουλίας, ἐθεώρησεν καθῆκόν του, ἐβοήθησε, ἐνίσχυσε καὶ ἐπρόταξεν καὶ αὐτὰ τὰ στήθη του ἐναντίον τοῦ συμμοριτισμοῦ. Βεβαίως δὲν θὰ ὑπογραμμίσω τὰ σφάλματα, διότι εἰς κατ’ ἰδίαν συναντήσεις τὰς ὁποίας εἶχον μετὰ τῶν ἁρμοδίων, ἐτόνισα τὰ σφάλματα, καὶ ὑπέδειξα τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων μέτρων ὥστε νὰ μὴ ἐπαναληφθῶσιν. Εἶναι ἀνάγκη ὅμως νὰ τονίσω ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ τὸ συντομώτερον μέτρα, πρέπει νὰ διαθέσῃ δυνάμεις κρούσεως διὰ νὰ ἐκκαθαρισθῇ ὁλόκληρος ἡ Αἰτωλοακαρνανία, διὰ νὰ μὴν γεννᾶται ζήτημα διὰ τὴν Ἤπειρον καὶ τὸν Νομὸν Ἀχαΐας καὶ Ἤλιδος, διότι πάντοτε ὁ συμμοριτισμὸς ἐξέλεξεν τὴν Ἀκαρνανίαν ὡς ὁρμητήριον διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸν Νομὸν Ἀχαΐας καὶ Ἤλιδος, διὰ τὸν πληθυσμὸν αὐτὸν τὸν ταλαίπωρον τὸν δυστυχῆ πληθυσμὸν ὁ ὁποῖος ἀγωνίζεται ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν μὲ μόνον ἐφόδιον τὴν πίστιν. Ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, δὲν ζητῶ βεβαίως μὲ τὴν ἀποψινήν μου ἀγόρευσιν νὰ ταράξω τὴν μακαριότητα τῶν Ἀθηναίων, δὲν ζητῶ, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, μὲ τὴν σημερινήν μου ἀγόρευσιν νὰ ἀποτρέψω τοὺς Ἀθηναίους, ἀπὸ τοῦ νὰ ἀπολαμβάνουν τοὺς μουσικοὺς ἤχους τῶν κέντρων πολυτελείας, τὰ ὁποῖα ἀπηγόρευσεν ἐντελῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ τὰ ὁποῖα λειτουργοῦν, δὲν ζητῶ βεβαίως νὰ σταματήσουν οἱ ἐκμεταλλευταὶ καὶ οἱ κλέπται τοῦ βάμβακος, δὲν ζητῶ νὰ συνέλθουν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐπιδοθῆ εἰς τὴν κερδοσκοπίαν τῆς χρυσῆς λίρας, καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν φθάσει εἰς τὴν ὀργιώδη ἐκμετάλλευσιν τῆς δυστυχίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, (Χειροκροτήματα). Δὲν εἶναι τῆς ὥρας, κ. συνάδελφοι νὰ ἀναφέρω δραματικὰ παραδείγματα ἀσυδοσίας πλουσίων οἱ ὁποῖοι εὗρον τὴν εὐκαιρίαν τῆς προσφυγιᾶς, εὗρον τὴν εὐκαιρίαν διὰ νὰ ἐκμεταλλευθῶσιν τὴν θέσιν τῶν ἀνταρτοπλήκτων, ἠγοράσθησαν εἰς τὴν περιφέρειάν μας καὶ εἰς ἄλλας περιφερείας καπνὰ εἰς τὴν τιμὴν τῶν 2000–3000 δραχ. καὶ ἠγοράσθησαν ἀπὸ ἐμπόρους οἱ ὁποῖοι ἐνόμισαν ὅτι εὑρῆκαν τὴν εὐκαιρίαν διὰ νὰ πλουτίσουν, δὲν ζητῶ αὐτὰ εἶπον. Νὰ συνέλθουν, βλάπτουν καὶ αὐτοὶ τὸ Ἔθνος ὅσον τὸ βλάπτουν καὶ οἱ κομμουνισταί. Ζητῶ ὅμως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ τὰ μέτρα τῆς ἀνακουφίσεως, ἀπὸ τὴν δυστυχίαν, τῶν λαϊκῶν τάξεων, τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Εἰς ἕναν ὑπέροχον λόγον του, ὁ σεβαστὸς καὶ ἀγαπητὸς ἀρχηγός μου ἔλεγεν: «Ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, αἱ λαϊκαὶ μάζαι, ἀποτελοῦν τὴν ἀκένωτον δεξαμενὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν τὸ Ἔθνος ἀντλεῖ τὰς ἠθικὰς καὶ ὑλικάς του δυνάμεις». Ἡ ἀκένωτος αὐτὴ πηγὴ ἐξακολουθεῖ νὰ μεταγγίζῃ εἰς τὴν ψυχὴν τῶν στρατιωτῶν, τὴν πίστιν, τὸν ἐνθουσιασμὸν εἰς τὴν ψυχὴν τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ξέρουν νὰ ἀγωνίζωνται διὰ τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας. Ἄς προσέξῃ, λοιπόν, τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, διότι ὅταν ἀπὸ τὴν ψυχήν τῶν θὰ ἀρχίσῃ νὰ ἀναδίδεται ἡ ἀναθυμίασις τῆς ἀγανακτήσεως ἐναντίον τοῦ κράτους, τότε εἶναι κίνδυνος ἡ ἀναθυμίασις αὐτή, νὰ μεταδοθῇ εἰς τὴν ψυχὴν τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι μάχονται, τῶν στρατιωτῶν, καὶ τότε, κ. συνάδελφοι, θὰ μᾶς ἀναμένῃ ὄλεθρος καὶ καταστροφή. Κυβερνῆται, ἀναμένομεν ἀπὸ ὑμᾶς, συνέλθετε, ἔχετε ἐγκαταλείψει τὴν ἐργατικὴν καὶ ἀγροτικὴν μάζαν, τὴν ἀφήσατε εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἐπιτηδείων, τὴν ἀφήσατε ἄνευ στοργῆς καὶ προστασίας, ἔχετε ἱερὰν ὑποχρέωσιν ὁλόκληρον τὴν στοργὴν σας καὶ προσοχήν σας νὰ τὴν στρέψητε εἰς αὐτούς, ἐὰν τὴν ἀφήσητε θὰ ἐπέλθῃ ἠθικὴ κόπωσις ἡ ὁποία θὰ μεταδοθῇ εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ μαχομένου στρατοῦ καὶ τότε ἀλλοίμονον εἰς τὴν Ἑλλάδα. (Χειροκροτήματα).

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Λεονάρδος ἔχει τὸν λόγον.

§15Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ζήτημα ἀσφαλείας ἀντιμετωπίζουν ὅλαι αἱ ἐπαρχίαι, καὶ εἰς τὴν Κεφαλληνίαν τὸ ἴδιο γίνεται, ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅμως ὅλοι περιμένομεν τὴν σειρὰν τῆς ἡμερησίας διατάξεως καὶ δὲν ἀσχολούμεθα τρεῖς ὥρες τώρα πρὸ τῆς ἡμερησίος διατάξεως.

§16Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς τὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν τελευταίως εἰς Αἰτωλοακαρνανίαν, καὶ ἐκ τῶν ὁποίων πρόκειται νὰ ὠφεληθῇ ὁ κ. συνάδελφος. Εὐλαβοῦμαι καὶ ἐγὼ τὴν μνήμην τῶν πεσόντων εἰς τοὺς ἀγῶνας, ἐν Τριχωνίᾳ, Ναυπακτίᾳ, ὅπως ἐπίσης εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ νὰ κατηγορήσω τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἐπρόλαβεν μίαν ἀτυχίαν ἐνῷ ἦτο εἰς θέσιν καὶ ἠδύνατο νὰ τὴν προλάβῃ. Εἰς τὸ Κεφαλόβρυσον ὁ ἐχθρὸς ὁ ὁποῖος εἶναι ἐντοπισμένος ἀπὸ πολλῶν μηνῶν, ἀποτελεῖ μίαν δύναμιν περίπου 3–4 ταγμάτων τῶν ὁποίων ἡ δύναμις φθάνει μέχρι 300 ἀνδρῶν ἑκάστου, καὶ τὰ ὁποῖα τάγματα διοικοῦνται ἀπὸ ἐμπειροπολέμους συμμορίτας. Οὗτοι ἔχουν καταλάβει τὸν ὀρεινὸν ὄγκον τῆς Εὐρυτανίας, κινοῦνται δὲ ἀπὸ τὸ Μεγάλο χωριό, δύο ὥρας ἔξωθι τοῦ Καρπενησίου καὶ φθάνουν εἰς τὸ Κεφαλόβρυσον καὶ μέχρι Κονίτσης. Εἶναι ἐλεύθεροι, νὰ κινοῦνται στρατιωτικῶς, διοικοῦν τὰ χωρία καὶ ἐπιτίθενται ἐλευθέρως μὲ ἀπόλυτον πρωτοβουλίαν. Ἡ πρώτη κίνησίς των ἦτο ἐναντίον τοῦ Θέρμου, ἡ ὁποία καὶ ἐσημείωσεν ἐπιτυχίαν. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς συμπλοκῆς αὐτῆς ἦτο εἷς ταγματάρχης, εἷς ἀξιωματικὸς καὶ ἀρκετοὶ στρατιῶται, νὰ αἰχμαλωτισθῶσι καθὼς ἐπίσης εἷς ἀξιωματικὸς διὰ νὰ μὴ πέσῃ εἰς χεῖρας των νὰ αὐτοκτονήσῃ. Μετὰ τὴν ἐπίθεσίν των αὐτὴν συνεκεντρώθησαν, ἑτοιμάσθησαν καὶ ἐστράφησαν κατὰ τῆς Ἀραχώβης. Ἐτέλει ἐν γνώσῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Στρατιωτικῶν, διότι ἐγὼ δὲν θὰ ἀκολουθήσω τὴν σειρὰν τῶν ἄλλων οἱ ὁποῖοι ἐκατηγόρησαν τὴν ἡγεσίαν. Ἐγὼ κατηγορῶ τὸν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν ὡς ὑπεύθυνον ἀπέναντι ἡμῶν διὰ τὴν ἐν γένει δρᾶσιν τοῦ στρατεύματος. Ἐτέλει ἐν γνώσει ὁ κύριος ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, τῆς στρατιωτικῆς καταστάσεως τῆς Ἀραχώβης; Ἐὰν ναὶ τὶ ἐνήργησεν διὰ νὰ προλάβῃ τὴν καταστροφήν, ἐὰν ὄχι εἶναι ἐπίσης σφάλμα του. Ἀτυχῶς ὅμως διὰ τὸν κ. ὑπουργόν, ἐτέλει ἐν γνώσει καὶ οὐδὲν προληπτικὸν μέτρον ἔλαβεν. Ὑπῆρχον δύο μόνον λόχοι Ἐθνοφρουρᾶς ἀμυνόμενοι εἰς Ἀράχωβαν, διοικούμενοι ἀπὸ στρατιωτικοὺς σκληρῶς ἀγωνισθέντας, ἀλλὰ ἦσαν δύο λόχοι Ἐθνοφρουρᾶς μόνον. Ἐναντίον τῶν δύο αὐτῶν λόχων καὶ ἑνὸς τμήματος χωροφυλακῆς ἀπὸ τῆς 10ης Ἰανουαρίου ἐπετέθη ὁ ἐχθρὸς μὲ δύναμιν τριῶν ταγμάτων. Τὶ ἠθέλατε νὰ γίνῃ; 180 ἐν συνόλῳ μαχηταὶ ἐκυκλώθησαν ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα, ἠγωνίσθησαν γενναίως ὡρισμένας ὥρας ἀλλ’ ὑπέκυψαν. Πέντε ἀξιωματικοὶ γενναῖοι εὗρον τὸν θάνατον καὶ ἀρκετοὶ στρατιῶται, Οἱ δύο λόχοι αὐτοὶ ἠγωνίσθησαν ὅσον ἦτο δυνατὸν ἀνθρωπίνως καὶ ὑπέκυψαν πρὸ τοῦ ὄγκου τῶν ἀνταρτῶν, καὶ δὲν θὰ προχωρήσω περαιτέρω διότι ὁ κύριος ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν γνωρίζει τὴν συνέχειαν τῆς ἥττης αὐτῆς. Πρέπει νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος ὅπως ἑωρτάσαμεν τὴν νίκην τῆς Κονίτσης, νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ἐδῶ συνεπείᾳ σφαλμάτων μας ἡττήθημεν. Καὶ τὸ λέγω τοῦτο, μολονότι γνωρίζω ὅτι ἡ κατὰ τῆς ἡγεσίας τοῦ στρατεύματος ἐπίθεσις εἶναι ἀδικαιολόγητος. Δὲν πταίουν οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ οἱ στρατιῶται εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ὀφείλω, ἀντιθέτως, νὰ τονίσω τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου Στρατηγοῦ Γιατζῆ, τοῦ ὑπαρχηγοῦ κ. Τσακαλώτου, καὶ τοῦ διοικητοῦ τοῦ τμήματος ἐπιχειρήσεων συνταγματάρχου κ. Λάμαρη, οἱ ὁποῖοι καίτοι δὲν εἶχον ἰδίαν δικαιοδοσίαν ἐν τούτοις διέταξαν, ἀλλὰ διὰ νὰ ἰσχύσῃ ἡ διαταγή των, ἔπρεπε νὰ συμφωνήσῃ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, καὶ ὁ κ. διοικητὴς τοῦ σώματος στρατοῦ καὶ μετὰ ταῦτα νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐκτέλεσίς της. Καὶ οὕτω, μετὰ τὰς συνεννοήσεις αὐτὰς, αἵτινες ἀπέρρευσαν καὶ ἐκ τῆς ἰδικῆς μου συστάσεως, ἐστάλη πρὸς βοήθειαν ἕνα τάγμα στρατοῦ καὶ οὕτω ἐσώθη ὁ ἡρωϊκὸς συνταγματάρχης Κόρκας, ὁ ὁποῖος ἐπὶ κεφαλῆς ὀλίγων ἀνδρῶν ἠγωνίζετο εἰς τὸν Πλάτανον κατὰ ὑπερτέρου ἐχθροῦ. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπε πρὸ ἡμερῶν, ὀρθῶς, ὅτι χρειάζονται 14 στρατιῶται διὰ νὰ καταβάλλουν ἕνα συμμορίτην, καὶ ὅτι αὐτὸ εἶναι συμπέρασμα τὸ ὁποῖον ἐξάγεται ἀπὸ τοὺς ἀνταρτοπολέμους οἱ ὁποῖοι διεξάγονται καὶ εἰς ἄλλα κράτη. Μάλιστα αὐτὸ συμβαίνει ὅταν πρόκειται νὰ διώξουν τοὺς ἀντάρτας τοὺς ἀποκρυπτομένους εἰς τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων καὶ ἀλλαχοῦ. Ἀλλὰ ὅταν, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ἐχθρὸς σημειώνει τὴν παρουσίαν του ἐπὶ ὁλόκληρον ἔτος εἰς τὸ αὐτὸ σημεῖον, διατὶ δὲν σπεύδετε νὰ ἐπωφεληθῆτε τῆς παρουσίας του διὰ νὰ τὸν καταπολεμήσητε καὶ τὸν ἐξοντώσητε, διαθέτοντες πρὸς τοῦτο τὰς ἀναγκαίας δυνάμεις; Διατὶ δὲν σπεύδετε νὰ ἀπαλλάξετε τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν τοῦ κινδύνου αὐτοῦ, τί εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς ἐμποδίζει; Δὲν πταίει, κ. ὑπουργέ, ἡ ἡγεσία τοῦ στρατοῦ πταίει τὸ σύστημα, αὐτὸ τὸ γνωρίζεται, ἀξιότιμε κ. ὑπουργὲ τῶν Στρατιωτικῶν. Ἐρωτᾶται: Ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ διατάξητε ἐὰν κινδυνεύουν αἱ Ἀθῆναι νὰ μετατεθῇ ἕνα τάγμα πρὸς βοήθειαν ἐκ τῆς 71ης Ταξιαρχίας; Ὄχι. Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου δικαιοῦται νὰ διατάξῃ τὸ Αʹ σῶμα στρατοῦ ἵνα μετακινήσῃ ἐκ τῆς ταξιαρχίας ἥτις εὑρίσκεται περὶ τὴν Σπερχειάδα ἕνα τμῆμα αὐτῆς πρὸς βοήθειαν ἄλλου; Ὄχι. Τὸ διατὶ δὲν δύνασθε, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὸ εἴπω. Θὰ ἤθελον νὰ γίνῃ μία μυστικὴ συνεδρίασις διὰ νὰ λεχθοῦν τὰ σφάλματα αὐτὰ διότι ἂν δὲν ὑπέστημεν ἐξευτελισμὸν καὶ εἰς τὸν Πλάτανον, ὀφείλεται τοῦτα εἰς γεγονὸς τυχαῖον. Ὀφείλεται εἰς τὴν ἀποστολὴν εἰς βοήθειαν ἑνὸς τάγματος καὶ γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργὸς πῶς ἐγένετο ἡ ἀποστολὴ αὐτοῦ τοῦ τάγματος. Τερματίζων, ἐπιθυμῶ νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν τὸν ὁποῖον δὲν ἠμπορῶ νὰ κατηγορήσω ὡς ἀπολύτως καὶ αὐτὸν μόνον ὑπεύθυνον, νὰ τὸν παρακαλέσω ὡς Αἰτωλοακαρνᾶνα, ἵνα δι’ ὅλων τῶν δυνάμεών του προσπαθήσῃ νὰ διορθώσει τὸ ἰσχῦον σύστημα καὶ νὰ συνεννοηθῇ ταχέως μετὰ τῶν ἁρμοδίων ὥστε νὰ ἀποσταλλῶσιν, καὶ ἐνισχυθῶσι τὰ μαχόμενα τμήματα, εἰς τὸν ὀρεινὸν ὄγκον Ναυπακτίας. Ταχέως ἀξιῶ, ἐφ’ ὅσον ταῦτα εὑρίσκονται εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν ἐχθρὸν μέχρι πλήρους ἐξοντώσεώς του; Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐπαναλαμβάνω, ὑποστηρίζει ὅτι 14 ἄνδρες χρειάζονται διὰ νὰ διώξουν ἕναν συμμορίτην. Ἰσχύει τοῦτο φυσικὰ ἐὰν κρύπτεται οὗτος. Ἀλλὰ ὅταν, κ. Ἀντιπρόεδρε, ὁ ἐχθρὸς σημειώνῃ διαρκῶς τὴν παρουσίαν του, δὲν χρειάζονται τοιαῦται δυνάμεις, διότι δύναται καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀποτελεσματικῶς δι’ ὀλιγωτέρων δυνάμεων. Πρέπει συνεπῶς νὰ μελετήσωμεν τὸ σύστημα τῆς διοικήσεως καὶ τῆς μετακινήσεως τῶν τμημάτων. Πρέπει τέλος νὰ μελετήσωμεν γενικώτερον τὸ ζήτημα, τῆς διοικήσεως ἐφόσον ὑπάρχει καιρός, διὰ νὰ μὴν ὑποστῶμεν μεγαλυτέρας συμφορὰς ἀργότερον. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, κ. συνάδελφοι. (Χειροκροτήματα).

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Στράτος ἔχει τὸν λόγον.

§18Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἀκούσατε ἀπὸ ὅλους τοὺς προλαλήσαντας τὰ ἐν τῇ Αἰτωλοακαρνανίᾳ συμβαίνοντα, συνεπῶς πᾶσα τυχὸν μακρηγορία μου, δὲν θὰ εἶχε· παρὰ ὡς ἀποτέλεσμα νὰ σᾶς κουράσῃ. Θὰ ἐπιτρέψητε καὶ εἰς ἐμὲ νὰ ἐκφράσω τὴν εὐγνωμοσύνην τὴν ὁποίαν ἠσθανόμεθα ὅλοι οἱ Αἰτωλοακαρνᾶνες διὰ τὰ ἡρωϊκὰ κατορθώματα τὰ ὁποῖα λαμβάνουν χώραν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Τὸ ὅτι ἡρωϊκῶς ἐπολέμησεν ὁ ἐθνικὸς στρατὸς καὶ ἡ χωροφυλακή, τοῦτο δὲν ἐξέπληξε· κανένα διότι ὁ στρατὸς καὶ ἡ χωροφιλακὴ πολεμοῦν γενναίως καὶ ἀνεδείχθησαν ἄξια παιδιὰ τῆς πατρίδος των. Ἀλλὰ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐπολέμησε· καὶ ὁλόκληρος ὁ πληθυσμός. Ἐπειδὴ διὰ πρώτην φορὰν τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν τὴν ὑπερήσπισεν ὁ Ἑλληνικὸς στρατός, μέχρι σήμερον, τὴν ὑπερασπίζοντο καὶ τὴν ἐκράτησαν ἐλευθέραν ἡ χωροφυλακὴ καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Αἰτωλοακαρνανίας, θέλω καὶ ἐγὼ νὰ ἑνώσω τὴν φωνήν μου μαζὺ μὲ τοὺς ἄλλους συναδέλφους πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ δώσῃ προσοχὴν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὁ ὁποῖος μέχρι σήμερον ἔμεινεν ἐλεύθερος ἀπὸ τὸ μίασμα τῆς προδοσίας, καὶ νὰ καταβληθῇ μία προσπάθεια, ὅπως οἱ χῶροι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔμειναν ἐλεύθεροι νὰ μείνουν ἐλεύθεροι. (Χειροκροτήματα).

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χούτας ἔχει τὸν λόγον.

§20Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας νὰ ἐκφράσω καὶ ἐγὼ τὸν ἄπειρον θαυμασμόν μου καὶ τὴν ἄπειρον εὐγνωμοσύνην μου πρὸς τοὺς ἡρωϊκοὺς ὑπερασπιστὰς τῶν κωμοπόλεων καὶ χωρίων, τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν τὴν τελευταίαν ἐπιδρομὴν τῶν ἀναρχικῶν. Πράγματι οἱ ὀλίγοι ὑπερασπισταὶ τοῦ Πλατάνου, τῆς Ἀραχώβης καὶ τῆς Προστάβας καὶ τοῦ Θέρμου ἐξετέλεσαν πλήρως τὸ καθῆκον των. Ἠγωνίσθησαν γενναίως ὡς Ἕλληνες, Ἕλληνες γνήσιοι ἀπόγονοι τῶν ἡρωϊκῶν των προγόνων. Ἀλλ’ ἐκτὸς τούτου εἶμαι ὑποχρεωμένος ἐν ταυτῷ νὰ ἐκφράσω καὶ τὴν βαθεῖαν θλῖψιν καὶ πικρίαν μου ἰδιαιτέρως διὰ τὰ γεγονότα τῆς Ἀραχώβης, ἡ ὁποία παρὰ τὸν ἀπαράμιλλον ἡρωϊσμόν, αὐταπάρνησιν καὶ αὐτοθυσίαν τῆς μικρᾶς φρουρᾶς της ἔπεσε καὶ ὁλοσχερῶς κατεστράφη ἀπὸ τὸν ἐχθρόν. Καὶ λέγω τὴν πικρίαν μου διότι ἡ πτῶσις καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς Ἀραχώβης ὀφείλεται καὶ πάλιν εἰς τὴν ἐσφαλμένην ἐκείνην ἀντίληψιν, ἡ ὁποία ρυθμίζει τὴν σημερινὴν τακτικὴν τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ. Μία διλοχία ἐθνοφρουρᾶς ἐγκατεστάθη εἰς τὴν κωμόπολιν αὐτὴν ἀπὸ 2μήνου. Δὲν εἶχε καὶ αὐτὴ ἡ διλοχία τὴν πρωτοβουλίαν κἂν τῆς μετακινήσεως, δὲν εἶχεν οὐδεμίαν ἄλλην ἐντολὴν πλὴν τοῦ νὰ ἀμυνθῇ ὅταν ὑποστῇ τὴν ἐπίθεσιν τὴν ὁποίαν φυσικὰ θὰ τὴν ὑφίστατο ὅταν ὁ ἐχθρὸς μὲ ὅλην τὴν ἄνεσίν του θὰ τὴν παρεσκεύαζε. Καὶ χάρις εἰς αὐτὴν τὴν τακτικήν, εἰς αὐτὴν τὴν γενικὴν ἐντολὴν τῆς ἀπολύτου παθητικῆς καὶ στατικῆς ἀμύνης, χάρις εἰς αὐτὴν καὶ μόνην καὶ παρὰ τὸν ἡρωϊσμὸν τῶν ὑπερασπιστῶν τῆς Ἀραχώβης, ἡ Ἀράχωβα ἔπεσε καὶ ὁλοσχερῶς κατεστράφη καὶ ἀκόμη νομίζω ὅτι κρατεῖται παρὰ τοῦ ἐχθροῦ.

§21ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἤκουσα, κρατεῖται;

§22Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κρατεῖται· τὸ εἶπον ὑπὸ τύπον ἐρωτήσεως πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, διότι μένω μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι κρατεῖται εἰσέτι ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ, καίτοι ἀποτελεῖ στρατηγικώτατον σημεῖον καὶ ἔδει ἡ ἀνωτέρα διοίκησις νὰ σπεύσῃ εἰς τὴν ἔγκαιρον ἀνακατάληψιν τούτου.

§23Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρ.). Εἶναι πρὸς βορρᾶν τῆς Ἀραχώβης.

§24Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἀνεκατελήφθη ὑπὸ τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων ναὶ ἢ οὔ;

§25Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρ.). Δὲν κατέχεται. Πληροφορίας ἔχετε.

§26Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Κατέχεται.

§27Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρ.). Δὲν κατέχεται.

§28Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν κατέχεται. Θὰ ἀπετέλει προδοσίαν νὰ δώσῃ ἄλλας πληροφορίας, ὁ κ. ὑπουργός. Σᾶς λέγει δὲν κατέχεται, δὲν δύνασθε νὰ ζητῆτε νὰ κατατεθοῦν γεγονότα, τὰ ὁποῖα βλάπτουν τὸν ἀγῶνα.

§29Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἀπὸ ἡμᾶς θὰ πληροφορηθῇ ὁ ἐχθρὸς ποῦ εὑρίσκεται ὁ στρατός; Κύριοι συνάδελφοι, εἶπον ὅτι εἰς τὴν Ἀράχωβαν εἶχεν ἐγκατασταθῆ μία διλοχία, ἡ ὁποία παρέμεινε στατικῶς ἐν ἀμύνῃ ἐπὶ 2μηνον. Ὁ ἐχθρός, ὡς ἦτο φυσικόν, ὡς ὅλοι ἀντιλαμβάνεσθε, εἶχε ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ πληροφορηθῇ τὰ τῆς δυνάμεως τῆς στρατιωτικῆς, ἡ ὁποία ὑπερήσπιζε τὴν Ἀράχωβαν τὰ τῆς δυνάμεως καὶ θέσεως τῶν φυλακίων καὶ ὅλας τὰς λεπτομερείας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι τὸν ἐνδιέφερον. Εἶχε δὲ ἐπὶ πλέον τὴν εὐχέρειαν χάρις εἰς τὴν στατικὴν τακτικὴν τοῦ στρατοῦ μας νὰ παρακολουθῇ ἐν ταυτῷ καὶ τὰ ἄλλα στρατιωτικὰ τμήματα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο εἰς παραπλησίους περιοχάς, καὶ ἀφοῦ συγκεντρώσει τὰς δυνάμεις του καὶ νὰ ἐπιτεθῇ. Συνεπῶς, διὰ πάντα ἄνθρωπον ἔχοντα κοινὸν νοῦν ἦτο γνωστὸν ἐκ τῶν προτέρων ὅτι ἡ Ἀράχωβα θὰ ὑφίστατο τὴν ἐπίθεσιν ἀλλὰ καὶ θὰ ὑπέκυπτε ὁπωσδήποτε. Δι’ αὐτὸ καὶ κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν ὅτι χάρις εἰς τὴν ἰδικήν της καὶ μόνον ὀλιγωρίαν ἡ Ἀράχωβα ὑπέκυψε καὶ ὁ πληθυσμός της σχεδὸν ὁλοσχερῶς ἐξωντώθη. Ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι πιστεύομεν ὅτι μὲ μίαν ἀναπροσαρμογὴν τῆς ὅλης τακτικῆς τοῦ ὑπάρχοντος ἑλληνικοῦ στρατοῦ θὰ ἦτα δυνατὸν νὰ ἀπεφεύγοντο τὰ πλήγματα αὐτά, διότι καὶ ἐδῶ περὶ πλήγματος πρόκειται, τὰ ὁποῖα ὑφιστάμεθα, ὅπως πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν Ἀράχωβαν, ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι πλὴν τούτου πιστεύομεν ὅτι μὲ μίαν γενικὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς τακτικῆς τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ, μὲ μίαν ἀναπροσαρμογὴν τοιαύτην ὥστε νὰ ἀρχίσῃ μία συνεχὴς ἀδιάλειπτος, νυχθημερὸν καταδίωξις τῶν συμμοριακῶν συγκροτημάτων, ὁ ἐχθρὸς θὰ συνετρίβετο, ἡμεῖς ἀδυνατοῦμεν νὰ δικαιολογήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν πτῶσιν τῆς Ἀραχώβης, ἀδινατοῦμεν νὰ δικαιολογήσωμεν αὐτὴν διὰ τὰ καθημερινὰ πλήγματα ποὺ ὑφιστάμεθα λόγῳ τῆς ἐσφαλμένης τακτικῆς εἰς τὴν ὁποίαν δυστυχῶς μὲ ἐγκληματικὴν πραγματικῶς ἐπιμονὴν ἐμμένει ἡ Κυβέρνησις. (Χειροκροτήματα).

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ἀλετρᾶς.

§31Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Ἐφόσον τόσον ἑλληνικὸν αἷμα ἐχύθη εἰς τὰ ἐδάφη τῆς Αἰτωλοακαρνανίας κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτὰς ὑποχρέωσις τῶν Αἰτωλοακαρνάνων βουλευτῶν, φρονῶ ὅτι εἶναι νὰ ἀποδώσουν τιμὴν εἰς τὰ ἡρωϊκὰ τέκνα τῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα ἐξακολουθοῦν νὰ διατηροῦν ἄσβεστον τὸ πῦρ καὶ τὴν φλόγα τοῦ πατριωτισμοῦ ἀλλὰ καὶ τὴν θέλησιν καὶ τὴν δύναμιν νὰ ὑπερασπίζουν συνεχῶς τὸ πάτριον ἔδαφος ἐναντίον τῶν ἐξωτερικῶν καὶ ἐσωτερικῶν τῆς χώρας ἐχθρῶν. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ αὐτή, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Νομὸς Αἰτωλοακαρνανίας ὑπέστη τόσην ἀγρίαν ἐπίθεσιν ἐκ μέρους τῶν συμμοριτῶν. Ἀπὸ τῆς 25 Δεκεμβρίου μέχρι τῆς 25 Ἰανουαρρίου ἐσημειώθησαν 4–5 τοιαῦται ἐπιθέσεις. Εἶχε δίκαιον, ὁ κύριος συνάδελφος, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι τυχαῖα ἦσαν ἐκεῖνα τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἄφηκαν τὴν ὑπερηφάνειαν τῆς νίκης εἰς τὰ ἑλληνικὰ ὅπλα, διότι ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν δύναμαι νὰ ἀποδώσω τιμὴν εἰς τὴν ἡγεσίαν τὴν στρατιωτικὴν καὶ τὴν ἡγεσίαν τὴν πολιτικήν. Βεβαίως ἐκράτησαν τὰ ἑλληνικὰ ὅπλα ἀλλὰ μόνον χάρις εἰς τὴν τὴν φιλοτιμίαν καὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν προσωπικῶς μὲ τὸ ὅπλον εἰς τὰς χεῖρας κατὰ τὴν μάχην ἐκείνην. Κανεὶς ὅμως δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι τόσον ἡ πολιτικὴ ὅσον καὶ ἡ Στρατιωτικὴ ἡγεσία προσέφερον ἔστω καὶ τὴν ἐλαχίστην συμβολὴν εἰς τὸ νικηφόρον ἀποτέλεσμα τῆς μάχης αὐτῆς. Ἀντιθέτως δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐνῷ ἡ Ἀράχωβα εἶχε καταληφθῆ ἀπὸ τοὺς ἀντάρτας ἀεροπλάνα ἑλληνικὰ ἔκαμον ρίψεις πολεμικῶν ὅπλων καὶ πολεμοφοδίων ἐντὸς τοῦ χωρίου τούτου.

§32ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς εἶναι δυνατόν!

§33Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Μάλιστα, κύριε συνάδελφε, εἶναι ἀληθέστατον.

§34Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Δὲν εἶναι ἀκριβὴς ἡ πληροφορία.

§35Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Τὴν πληροφορίαν τὴν ἔχω ἀσφαλῆ καὶ πλήρη. Ἔκαμον τὰ ἀεροπλάνα ρίψεις εἰς τὴν Ἀράχωβαν καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ ἀντάρται εὑρίσκοντο ἐντὸς τῆς Ἀραχώβης.

§36Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Λυποῦμαι διότι εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ σᾶς διαψεύσω.

§37Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβής.

§38ΣΤ. ΧΟΥΤΑΣ. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι δὲν εἶναι ἀληθὴς καὶ πράγματι δὲν ἐφωδίασαν τὰ ἑλληνικὰ ἀεροπλάνα τοὺς ἀντάρτας.

§39Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Δὲν εἶπον ὅτι ἐν γνώσει τους ἐφωδίασαν, κύριοι συνάδελφοι, εἶπον ἁπλῶς ὅτι αἱ ρίψεις ἐγένοντο εἰς τὴν Ἀράχωβαν καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ ἀντάρται εὑρίσκοντο ἐντὸς τῆς Ἀραχώβης.

§40Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Ἐπαναλαμβάνω ὅτι λυποῦμαι διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαψεύσω τὸν ἀξιότιμον ἀγορητὴν ὅσον ἀφορᾷ τὸ λεχθὲν διὰ τὴν Ἀεροπορίαν. Εἶναι λυπηρὸν ἕνα ὅπλον, τὸ ὁποῖον προσφέρει μεγίστας ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα νὰ κατηγορῆται ἀπὸ τοῦ βήματος ἐκείνου ὅτι ἐφωδίασε τοὺς ἀντάρτας.

§41Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Κάμνετε ἠθελημένως λάθος κ. ὑπουργέ, καὶ παρεξηγῆτε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἠθέλησα νὰ εἴπω. Καὶ εἶπον ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν εἶχε ἐγκαταλειφθῇ ἡ Ἀράχωβα ἀπὸ τὰ ἐθνικὰ στρατεύματα ἐγένοντο ρίψεις ἀπὸ τὰ ἀεροπλάνα. Ἐπαινῶ τοὺς ἀεροπόρους, ἐπαινῶ τὴν αὐτοθυσίαν των, δὲν ἐπαινῶ ὅμως ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε νὰ γνωρίζουν καὶ ἐν τούτοις δὲν ἐγνώριζον ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐγένοντο αἱ ρίψεις ἡ Ἀράχωβα δὲν κατείχετο ἀπὸ τὰ ἐθνικὰ στρατεύματα, ἀλλ’ ἀπὸ τοὺς ἀντάρτας. Κατὰ ποῖον καλύτερον τρόπον θὰ ἠθέλατε νὰ ἐκφρασθῶ; Διὰ νὰ μὲ ἐννοήσῃ ὁ κ. ὑπουργός; Πολλάκις ἐσημειώθησαν τοιαύτης φύσεως σφάλματα δὲν εἶδον ὅμως κανένα ἕως τώρα νὰ καθήσῃ εἰς τὸ Στρατοδικεῖον, διὰ νὰ δώσῃ λόγον δι’ αὐτά.

§42Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Τοιαῦτα σφάλματα εἶναι δυνατὸν νὰ συμβοῦν. Δὲν πρέπει νὰ ἀποδίδωμεν σημασίαν μεγάλην.

§43Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Ὁ σκοπός μου, κύριοι, ὅταν ἔλαβα τὸν λόγον ἦτο νὰ ἀποδώσω τιμὴν εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν, εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐντίμως ἔφερον τὰ ἑλληνικὰ ὅπλα κατὰ τὴν μάχην ἐκείνην, ἀξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας. Ὁ σκοπός μου ἐπίσης ἦτο νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, ἐπὶ τοῦ ἑξῆς σημείου: Θὰ γνωρίζετε βεβαίως κ. ὑπουργέ, ὅτι ὑπάρχουν εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην περὶ τοὺς 1500–2000 ἀντάρται. Γνωρίζετε ἐπίσης ὅτι εἶναι ἄστεγοι, πειναλέοι καὶ ξυπόλητοι ἐντελῶς, καὶ γνωρίζετε ἀκόμη ὅτι τὰ μέρη ἐκεῖ εἶναι πλούσια καὶ ἐφωδιασμένα πλήρως. Πρέπει λοιπόν, ἐντὸς τῶν ἡμερῶν νὰ ἀναμένετε νέας ἐπιθέσεις. Καὶ ἐὰν τὰς ἐπιθέσεις αὐτὰς δὲν φροντίσετε ἀπὸ τοῦδε νὰ τὰς ἀντιμετωπίσητε δεόντως, τότε, βεβαίως, κ. ὑπουργέ, αἱ εὐθῦναι θὰ εἶναι βαρύταται καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν καὶ διὰ τὴν στρατιωτικὴν ἡγεσίαν. Καὶ ἕνα ἄλλο κ. ὑπουργέ. Ἐὰν τὸ Ἀγρίνιον καταληφθῇ μίαν ἡμέραν ἀπὸ τοὺς ἀντάρτας χάνετε ὁλόκληρον τὴν Ἤπειρον καὶ ἐὰν χαθῇ ἡ Ἤπειρος, ἔ, τότε αἱ εὐθῦναι σας δὲν θὰ περιορισθοῦν ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης. Αὐτὸ θὰ παρακαλέσω νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις. (Χειροκροτήματα).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ τῆς ἀντικανονικῆς αὐτῆς ὁμιλίας τῶν διαφόρων κ. κ. συναδέλφων, 1½ ὥρα κατηναλώθη ὑπὸ τοῦ Σώματος ἐκτὸς τοῦ κανονισμοῦ. Θὰ παρεκάλουν....

§45Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι ἡ ὥρα αὕτη κατηναλώθη ἐπὶ ματαίῳ.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ μὴ γίνωνται ὁμιλίαι πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§47Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ γενικῶς τοιαύτη ἀπόφασις. Δὲν δυνάμεθα νὰ γνωρίζωμεν ἐξαιρετικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐνδεχομένως συμβαίνουν. Νὰ μὴν εἶναι σύνηθες γεγονός, μάλιστα, εἴμεθα σύμφωνοι.

§48Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ μία τοιαύτη πρότασίς σας; Ἀπὸ σᾶς ἐξαρτᾶται νὰ δίδετε τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Συνεπῶς σᾶς βαρύνει ἡ πρᾶξις.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω ὅτι ὅταν πρόκειται περὶ ζητημάτων, τὰ ὁποῖα ἀνάγονται εἰς τὴν δημοσίαν τάξιν, καλὸν εἶναι νὰ ληφθῇ ἀπόφασις νὰ μὴ γίνεται συζήτησις πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§50Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Τουναντίον αὐτὰ εἶναι ποὺ πρέπει νὰ συζητοῦνται.

§51Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Νὰ σημειωθῇ ὅτι δὲν ἐλήφθη τοιαύτη ἀπόφασις.

§52Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Κύριοι βουλευταί, εἶναι δικαιολογημένον νὰ λαμβάνεται ὁ λόγος πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ὅταν πρόκειται περὶ ἀτυχημάτων καὶ κακῶν ἐνεργειῶν. Ἀλλ’ ἀπορῶ εἶπα εἰς τὸ ζήτημα τῆς Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας, ἡ ὁποία πράγματι, ἐπὶ μακρὸν χρόνον μέχρις τῆς 24 Δεκεμβρίου, ὅπως εἶπεν ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος, ἔμεινεν ἀλώβητος καὶ ἡ ὁποία ὑπέστη πραγματικῶς τρεῖς ἐπιθέσεις κατὰ συνέχειαν, αἱ ὁποῖαι ὅμως ἐτερματίσθησαν ἐπιτυχῶς, πλὴν τοῦ ἐπεισοδίου τῆς Ἀραχώβης, δὲν ἐννοῶ, καὶ ἐγὼ, διατὶ αὐτὴ ἡ ἐξέγερσις. Διότι ἡ μάχη, κυρίως, τοῦ Πλατάνου πρέπει νὰ ἐξαρθῇ εἰς σημεῖον πολὺ ἀνώτερον τῆς Κονίτσης, διότι ἡ μάχη αὐτὴ ἐκερδήθη τακτικῶς. Διότι ὁ Διοικητὴς τοῦ Σώματος Στρατοῦ, εὑρεθεὶς ἐκεῖ αὐτοπροσώπως διοίκησε τὴν μάχην μόνος καὶ μόνος διέταξε τὰς κινήσεις καὶ οἱ συμμορίται, οἱ ὁποῖοι εἶχον κυκλώσει τὸν Πλάτανον ἀπεχώρησαν, διότι ἐκινδύνευον νὰ κλεισθοῦν. Πῶς εἶναι λοιπὸν δυνατὸν, νὰ ἀκούωνται ἐπικρίσεις ἐντεῦθεν.

§53Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δὲν μπορεῖτε νὰ λέτε τέτοια πράγματα, διότι γνωρίζετε καλῶς πῶς ἐξεδόθη ἡ διαταγή. Εἶναι γεγονὸς τυχαῖον.... (θόρυβος—κωδωνοκρουσίαι).

§54Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔγκαιρον ἄφιξιν τῶν δυνάμεων, ὀφείλουν νὰ γνωρίζουν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ἐκ τῶν μακρῶν συζητήσεων, αἱ ὁποῖαι στεγάζονται καθ’ ἑκάστην εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ στρατός, παρὰ τὰς γνώμας ἐνίων συναδέλφων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, δὲν εἶναι ἐπαρκὴς νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα, ἀριθμητικῶς, διότι δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἀναλογίαν τῶν συμμοριτῶν καὶ τοῦ στρατοῦ ἡ ἐξόρμησις αὐτή, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἐπιφάνειαν, ἀπὸ τὸν χῶρον τὸν ὁποῖον ἔχει νὰ καλύψῃ ὁ Ἑλληνικὸς Στρατός.

§55Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐφόσον πρόκειται νὰ ἀμύνεται, τότε ἔχει σημασίαν ὁ χῶρος.

§56Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ (Ὑπ. Στρατ.)............... Συνεπῶς, κύριοι, δὲν εἶναι εὔκολον ἐπειδὴ ὑποθέτομεν ὅτι κάπου θὰ γίνῃ μία ἐπίθεσις νὰ σπεύσωμεν διὰ νὰ κάνωμεν ὄγκον ἐθνικῶν δυνάμεων. Διότι παντοῦ εἴμεθα ἐκτεθειμένοι καὶ παντοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μία ἐπίθεσις. Διὰ τοῦτο δικαίως παραπονοῦνται, οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι, καὶ κατηγοροῦν τὴν Κυβέρνησιν διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προλάβῃ τὰ πάντα.

§57Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καθῆκον ἐπιτελοῦν καὶ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον τῆς νίκης.

§58Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Πολλάκις τὸ εἶπον, κύριε πρόεδρε, ὅτι αἱ κατηγορίαι ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι καθῆκον τῶν βουλευτῶν καὶ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως.

§59Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Οἱ κύριοι βουλευταί, ἐπετέλεσαν καθῆκον, ὅπως καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ ἰδικόν της καθῆκον, τῆς Νίκης.

§60Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Εἴμεθα σύμφωνοι.

§61Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ ἐὰν τοῦτο δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ φύγῃ.

§62Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Ἡ Κυβέρνησις καταβάλλει πᾶσαν προσπάθειαν ἵνα ταχέως ὁ στρατὸς ἐφοδιασθῇ διὰ τῶν καταλλήλων ἐφοδίων καὶ διὰ νὰ αὐξήσῃ τὴν ἀριθμητικὴν δύναμιν τοῦ Στρατοῦ, ἡ ὁποία εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι εἶναι μικρὰ διὰ τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας ἔχει ὁ στρατός. Διὰ τοῦτο θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ συμβάλῃ εἰς τοῦτο τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως καὶ νομίζω ὅτι τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς Βουλῆς εἶναι πρὸς τοῦτο σύμφωνος.

§63Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θέλω, κύριε ὑπουργέ, νὰ σᾶς δώσω ἀφορμὴν νὰ ἐξάρετε ἀκόμη μίαν φορὰν τὸ θαῦμα τοῦ ἡρωϊσμοῦ καὶ τῆς αὐτοθυσίας τῆς ἀπαραμίλλου Ἑλληνικῆς Ἀεροπορίας. Ἀποτελεῖ καθῆκον τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Βουλῆς νὰ ἐκφράσῃ ἀμέριστον τὸν θαυμασμὸν καὶ τὴν εὐγνωμοσύνην πρὸς τὴν ἡρωϊκὴν ἀεροπορίαν μας διὰ τὴν ἀπαράμιλλον συμβολήν της εἰς τὸν ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους.

§64Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.). Κύριε Πρόεδρε, μὲ ἐπρολάβατε, διότι ἀκριβῶς ἤθελα πρῶτα νὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὴν ἔνδοξον Ἑλληνικὴν Βασιλικὴν Χωροφυλακήν, τὴν ὁποίαν δὲν ἐχώρισα ἀπὸ τὰς στρατιωτικὰς δυνάμεις εἰς τὰ συγχαρητήρια, τὰ ὁποῖα ἔστειλα εἰς τὸν Διοικητὴν τοῦ Αʹ Σώματος Στρατοῦ.

§65Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὡμίλησα διὰ τὴν Ἀεροπορίαν.

§66Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπ. Στρατ.) Θὰ ἠρχόμην κατόπιν εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς Ἀεροπορίας διὰ τὴν ὁποίαν ἐγὼ τοὐλάχιστον, ὡς ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν, δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο παρὰ μόνον ἐπαίνους νὰ ἀπονείμω, διότι μόνον θριάμβους ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ συμμοριτικοῦ ἀγῶνος ἔκαμε μέχρι σήμερον. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Ἐπίσης, κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ ἐξάρω τὴν γενναιότητα καὶ τὸ θάρρος καὶ τὴν αὐτοθυσίαν τῶν Αἰτωλῶν καὶ Ἀκαρνάνων, οἱ ὁποῖοι μετὰ τοσαύτης αὐταπαρνήσεως ἐπολέμησαν ὡς λέοντες κατὰ τὴν φράσιν τοῦ ἡγέτου παρὰ τὸ πλευρὸν τοῦ Στρατοῦ (ζωηρὰ χειροκροτήματα). Περαίνων, κύριοι, θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ δώσῃ βοήθειαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἵνα ταχύτατα αὐξηθῶσιν τὰ ἐφόδια καὶ ἡ ἀριθμητικὴ δύναμις τοῦ στρατοῦ (χειροκροτήματα).

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὴν συγκέντρωσιν καὶ ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου. Ὁ κ. Ν. Μαλλιάκας ἔχει τὸν λόγον.

§68Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ Ἐθνική μας Οἰκονομία πάσχει ἀπὸ ἔλλειψιν εἰσοδημάτων. Ἡ ἔλλειψις εἰσοδημάτων πρὸς τοποθέτησιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἔχει ὡς συνέπειαν τὴν μὴ εἰσαγωγὴν συναλλάγματος τόσον ἀπαραιτήτου καὶ διὰ τὴν σταθεροποίησιν τοῦ ἐθνικοῦ μας νομίσματος καὶ διὰ τὴν χρησιμοποίησίν του ὡς τροχοπέδης κατὰ τῆς ἀνόδου τοῦ τιμαρίθμου, τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. Τὴν ἀτυχίαν μας αὐτὴν προνόησε νὰ θεραπεύσῃ ὁ καλὸς Θεὸς τῆς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ηὐλόγησε τὴν ἐφετεινήν μας ἐλαιοπαραγωγήν, τὴν ὁποίαν κατέστησε πλουσιωτάτην, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐξησφάλισε ἀρίστας τιμὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κατὰ τὸ 1946, διὰ νὰ ἀπολαύσωμεν ὅλας τὰς ἐντεῦθεν ὠφελείας. Πῶς ὅμως ἡμεῖς ἐξεμεταλλεύθημεν καὶ ἀξιοποιήσαμεν τὴν εὔνοιαν αὐτὴν τοῦ Θεοῦ; Δυστυχῶς, κατὰ τὸν χειρότερον τρόπον! Ἐμωράνθημεν! Πρὶν ἢ εἰσέλθω εἰς τὸ καθ’ αὐτὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως, θεωρῶ ἀναγκαῖον, καὶ χάριν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ διὰ πολλοὺς ἐκ τῶν συναδέλφων εἰς τοὺς ὁποίους δὲν ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἐνδιαφερθοῦν καὶ νὰ μελετήσουν τὸ ζήτημα, νὰ ἀναπτύξω δι’ ὀλίγων, ποία εἶναι ἡ θέσις τῆς Ἑλληνικῆς ἐλαιοπαραγωγῆς εἰς τὸ πλαίσιον τῆς παγκοσμίου τοιαύτης, ὑπὸ ποίας συνθήκας εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὰς διεθνεῖς ἀγοράς, δεδομένων τῶν σημερινῶν ἀρνητικῶν παραγόντων ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς, ποῖαι εἶναι αἱ σημεριναὶ πιθαναὶ ἀγοραὶ καταναλώσεως καὶ ποῖαι αἱ ἀγοραὶ εἰς τὰς ὁποίας δυνάμεθα νὰ ἀποβλέψωμεν μελλοντικῶς, διότι πάντα ταῦτα εἶναι σχετικὰ πρὸς τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Αἱ παραγωγικαὶ καὶ ἐξαγωγικαὶ ἐλαιολάδου χῶραι εὑρίσκονται κυρίως περὶ τὴν Μεσόγειον. Εἶναι ἡ Ἱσπανία, ἡ Ἰταλία, ἡ Ἑλλάς, ἡ Τουρκία, ἡ Συρία, τὸ Γαλλικὸν Μαρόκον, τὸ Ἀλγέριον, ἡ Τυνησία. Ἀναφορικῶς πρὸς τὴν Ἰσπανίαν, αὕτη, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου διῆλθεν ὀξεῖαν κρίσιν ἐλαιολάδου, καὶ ἠναγκάσθη νὰ εἰσαγάγῃ φυτικὰ ἔλαια κατωτέρας ποιότητος, διὰ ν’ ἀνταπεξέλθῃ εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως. Ἡ ἐτησία της παραγωγὴ προπολεμικῶς ἀνήρχετο εἰς 400 –500 χιλ. τόννους. Ἡ περυσινή της παραγωγὴ ὑπελογίσθη εἰς 440.000 τόννους. Ἡ ἐφετεινή της ὑπολογίζεται ὀλίγον μικροτέρα τῆς περυσινῆς, καίτοι ὑπάρχουν ἐμπορικαὶ πληροφορίαι κατὰ τὰς ὁποίας ἡ ἐφετεινή της παραγωγὴ θὰ ἀνέλθῃ εἰς 500 χιλ. τόννους περίπου. Ἐν Ἱσπανίᾳ ὑπάρχει παράδοσις μεγάλης ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐλαιολάδου καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου δὲν ὑπάρχει ἀνάλογος πρὸς τὴν παραγωγήν της ἐξαγωγή. Ἡ ἐξαγωγὴ ἐν Ἱσπανίᾳ κυμαίνεται μεταξὺ τῶν 50–100 χιλ. τόννων ἐλαιολάδου ἐτησίως. Τὸ ἐλαιόλαδον τὸ ὁποῖον ἐξάγει εἶναι πάντοτε ἐξαιρετικῆς ποιότητος. Ἐφέτος ἐξήχθησαν μικραὶ ποσότητες εἰς ὅλως ἐξαιρετικὰς τιμάς, εἰς καλὰς ποιότητας καὶ ἐντὸς μικρῶν δοχείων, εἰς τὰς Ἡν. Πολιτείας. Ἡ Γαλλία καὶ ἡ Ἰταλία κατ’ ἀρχὴν δὲν πρέπει νὰ θεωροῦνται ὡς χῶραι ἐξαγωγικαὶ ἐλαιολάδου. Ἐν τούτοις ἔχουν ἐξαγωγὴν ἐτησίαν ἑκάστη ἐξ αὐτῶν μεγαλειτέραν ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας. Τοῦτο διότι προμηθεύονται ἔλαια κατωτέρας ποιότητος ἐκ τῶν Μεσογειακῶν χωρῶν, ἰδίως τῆς Τυνησίας, τοῦ Γαλλικοῦ Μαρόκου, τοῦ Ἀλγερίου, τῆς Συρίας, τῆς Τουρκίας καὶ παρ’ αὐτῆς ταύτης τῆς Ἑλλάδος εἰς σημαντικὰς μάλιστα ποσότητας, τὰ ὁποῖα ἐπεξεργάζονται καὶ τὰ ἐξάγουν ἀκολούθως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὡς ἰδικά των ἐλαιόλαδα. Ἡ Τουρκία εἶχε περυσινὴν παραγωγὴν περὶ τοὺς 30.000 τόννους. Ἡ ἐφετεινή της ὑπολογίζεται μεταξὺ 40– 50.000 τόννους. Ἡ Τουρκία, ἀναλόγως πρὸς τὸν πληθυσμόν της, δὲν ἔπρεπε νὰ εἶναι χώρα ἐξαγωγικὴ ἐλαιολάδου. Ἐν τούτοις κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου ἐχρησιμοποίησε τὸ λινέλαιον καὶ τὸ ἡλιέλαιον εἰς εὐρεῖαν κλίμακα καὶ ἐκ τοῦ λόγου τούτου θὰ παρουσιάσῃ καὶ ἐφέτος δυνατότητα ἐξαγωγῆς μιᾶς ποσότητος 10–15 χιλιάδων τόννων. Ἡ Τουρκία κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου ἀπηγόρευσε τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου, ὡς καὶ μέχρι πρό τινος. Ἀντιθέτως μάλιστα διηκόλυνε τὴν εἰσαγωγὴν Ἑλληνικῶν ἐλαιολάδων διὰ τὴν πάταξιν τῆς αἰσχροκερδείας. Ἡ Συρία ἔκαμε μικρὰς ἐξαγωγὰς ἐλαιολάδου, εἰς βαρέλια τῶν 200 ὀκάδων, εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἄνευ ἀνταλλαγῆς. Διὰ τὰς λοιπὰς χώρας τῆς Μεσογείου, τὰς Ἀφρικανικὰς ἰδίως, δὲν θὰ ὁμιλήσω, διότι, κυρίως, τὰ ἔλαιά των διοχετεύονται εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ Ἰταλίαν καὶ ἐξάγονται ἀκολούθως παρ’ αὐτῶν, ὡς ἰδικά των. Ἡ Ἑλληνικὴ ἐλαιοπαραγωγὴ ἀνέρχεται ἐτησίως εἰς 70–80 χιλιάδας τόννους μέχρι 180.000 τόννους, εἰς ὃ ποσὸν ἔφθασε τὸ 1937 καὶ ἐσημείωσε ρεκόρ. Τὰ περυσινά μας ἀποθέματα ὑπολογίζονται περίπου εἰς 25–30.000 τόννους. Ἡ ἐφετεινή μας παραγωγὴ θὰ ἀνέλθῃ τὸ ὀλιγώτερον εἰς 150.000 τόννους, ἂν δὲ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐτησίως χρειαζόμεθα δι’ ὅλας τὰς χρήσεις περὶ τοὺς 100.000 τόννους, μᾶς μένει ἕνα περιθώριον 50–80.000 τόννων πρὸς ἐξαγωγήν. Βεβαίως ἡ ποσότης αὐτὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαχθῇ ἐφέτος, οὔτε δέ, καὶ ἂν ἀκόμη ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξαχθῇ, ἦτο σκόπιμον νὰ ἐξαχθῇ, διότι ἀναμένομεν ἀφορίαν κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος καὶ ἑπομένως θὰ χρειασθῇ καὶ διὰ τὰς ἐσωτερικὰς ἀνάγκας ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἕνα ἀπόθεμα, πρὸς ἐξαγωγὴν ὅταν αἱ τιμαὶ θὰ εἶναι καλύτεραι. Ἡ ἐξαγωγή, τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιήσωμεν, ὑπὸ τὰς συνθήκας αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν, θὰ εἶναι μεταξὺ τῶν 20–30.000 τόν. Ἐπειδὴ ἐφέτος ἡ παραγωγή, γενικώτερον, ἦτο πλουσία, τὸ ἑπόμενον ἔτος δὲν ἀναμένεται παραγωγή. Ἐξαίρεσιν ἀπετέλεσε μόνον ἡ Ἱσπανία, ἡ ὁποία καὶ πέρυσι καὶ ἐφέτος ἔδωσε περὶ τὰς 400–500.000 τόννους. Συλλήβδην ὅλαι αἱ μεσογειακαὶ χῶραι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαγάγουν ἐφέτος περισσοτέρους τῶν 150.000 τόννους συνολικῶς. Δηλαδὴ ὑπολογίζεται, ἡ Ἑλλάς, Γαλλία καὶ Ἰταλία περὶ τοὺς 30.000 τόννους ἑκάστη, ἡ Τουρκία περὶ τοὺς 10.000 τόννους καὶ ἡ Ἱσπανία περὶ τοὺς 50.000 τόννους. Ποῖαι εἶναι αἱ προβλέψεις διὰ τὴν ἐξαγωγήν; Ὑπάρχουν ἐνθαρρυντικαὶ συνθῆκαι διὰ νὰ ἐξαχθῇ τὸ Ἑλληνικὸν ἔλαιον εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Οὐδέποτε ἡ διεθνὴς κατανάλωσις ὑπῆρξεν εὐνοϊκὴ διὰ τὴν τοποθέτησιν ἐλαιολάδου. Ἦτο πάντοτε λίαν περιωρισμένη καὶ μάλιστα εἰς ἐπίπεδα πολὺ χαμηλώτερα ἀπὸ τὰς διαθέσεις τῶν χωρῶν ποὺ ἐξάγουν ἔλαιον. Εἰδικῶς ὅμως ἐφέτος, λόγῳ τῆς τεραστίας παραγωγῆς ἡ ὁποία προεβλέπετο εἰς τὴν Μεσόγειον, ἡ διεθνὴς ἀγορὰ ἦτο λίαν ἐπιφυλακτική, διότι ἐπερίμενε μεγάλας πτώσεις τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαιολάδου. Ἐκτὸς τούτου, κατὰ τὴν διάρκειαν ἰδίως τοῦ πολέμου, αἱ περισσότεραι χῶραι ἐσυνήθισαν νὰ καταναλίσκουν σπορέλαια, τὰ ὁποῖα εὑρίσκουν ἀσυγκρίτως εὐθηνότερα, διότι μέχρι πρό τινος ἡ ἀξία τοῦ ἐλαιολάδου ἐν σχέσει πρὸς τὸ σπορέλαιον ἦτο 1 πρὸς 3, εἰς δὲ τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας 1 πρὸς 5. Αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι καταναλίσκουν κατὰ τὸ πλεῖστον ἔλαιον Σόγιας. Ἡ Ἀγγλία ἔλαιον τεΐου καὶ ἀμυγδαλέλαιον. Ἡ Ὁλλανδία ἔλαιον σόγιας, τὰ Σκανδιναυϊκὰ κράτη ἔλαιον ρέγγας καὶ ἔλαιον σόγιας, ἡ Τουρκία ἐν πολλοῖς ἡλιέλαιον καὶ λινέλαιον, ἡ Αἴγυπτος βαμβακέλαιον κ.ο.κ. Ἐκτὸς τούτου δὲν πρέπει νὰ ὑπολογίζωμεν ὡς καταναλωτικὰς χώρας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ὄπισθεν τοῦ σιδηροῦ παραπετάσματος. Ἐννοῶ τὴν παρὰ τῶν Σοβιὲτ κατεχομένων Γερμανίαν, ἐπίσης τὴν Ρουμανίαν καὶ τὴν Βουλγαρίαν, αἱ ὁποῖαι ἄλλοτε ἀπετέλουν χώρας καταναλωτρίας ἐλαιολάδου. Ἀλλὰ καὶ ἡ Κεντρο–Δυτικὴ Εὐρώπη εὑρίσκεται μετὰ τὸν πόλεμον εἰς τοιαύτην οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν, ὥστε εἶναι ἀδύνατον νὰ ζητήσῃ τὰ ἰδικά μας ἐλαιόλαδα, ἐφ’ ὅσον ἔχει συνηθίσει εἰς τὰ σπορέλαια καὶ τὰ εὑρίσκει εὐθηνότερα. Πλὴν τούτου, πλεῖσται χῶραι ἔχουν ἀπαγορεύσει τὴν εἰσαγωγὴν ἐλαιολάδου καὶ ἄλλαι τὴν ἐπιτρέπουν ὑπὸ ὡρισμένους περιορισμοὺς καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς ἀνταλλαγῆς μετ’ ἄλλων ἰδικῶν των προϊόντων. Αὐτοὶ εἶναι, κύριοι, οἱ ἐξωτερικοὶ ἀρνητικοὶ συντελεσταὶ ἐξαγωγῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐλαιολάδου. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ οἱ ἐσωτερικοὶ ἀρνητικοὶ συντελεσταί, ὅπως ἡ ἔλλειψις ἀποθηκῶν ἐναγόγων, πρὸς ἐναποθήκευσιν τοῦ ἐλαιολάδου. Ἔχομεν τηλεγραφήματα ἐξ ἐλαιοπαραγωγῶν περιφερειῶν, κατὰ τὰ ὁποῖα οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ζητοῦν ἅλας πρὸς ἅλισιν τῶν πρὸς ἔκθλιψιν ἐλαιῶν διὰ νὰ τὰς ἐκθλίψουν ἀργότερον, ὅταν κενωθοῦν αἱ ἀποθῆκαι των. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἐν γένει συμμοριακὴ δρᾶσις ἐπιδρᾷ δυσμενῶς εἰς τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου. Χῶραι, ἑπομένως, εἰς τὰς ὁποίας θὰ ἀποβλέψωμεν ἤδη, ὡς καὶ μελλοντικῶς διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαίου εἶναι ἡ Βόρειος καὶ ἡ Νότιος Ἀμερική, εἶναι ἡ Αἴγυπτος, εἶναι ἡ Νοτιοαφρικανικὴ Ἕνωσις καὶ ἡ Αὐστραλία. Ἐκ τῆς Ν. Ἀμερικῆς θὰ ἐξαιρέσωμεν τὴν Ἀργεντινήν, διότι ἡ Ἀργεντινὴ καὶ πρὸ τοῦ πολέμου ἤρχισε νὰ καλλιεργῇ τὴν ἐλαίαν μὲ ἄριστα ἀποτελέσματα καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου καὶ σήμερον πρὸς προστασίαν τῆς ἐντοπίου ἐλαιοπαραγωγῆς, ἀπαγορεύει τὴν εἰσαγωγὴν ἐλαίου. Ἐρχόμεθα τώρα, εἰς τὸ καθ’ αὐτὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεώς μας: Ποία ἦτο ἡ πολιτικὴ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως καὶ ποία τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ ζητήματος τοῦ ἐλαίου; Ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις καλῶς μελετήσασα καὶ καλῶς τοποθετήσασα τὸ ζήτημα, συνέστησεν εἰδικὴν Ἐπιτροπὴν ἐλαίου, ἡ ὁποία ἀπηρτίζετο ἀπὸ ἀντιπροσώπους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ καὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ἀντιπροσώπων τῶν ἐξαγωγέων καὶ τῶν βιομηχάνων. Ἑπομένως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθοῦν ἐν πάσῃ ἀντικειμενικότητι ὅλα τὰ θέματα, ποὺ ἀφεώρουν τὸ ἐλαιόλαδον, καὶ νὰ δοθῇ ἑκάστοτε ἡ ἐμπρέπουσα καὶ ἡ ὀρθὴ λύσις. Διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς ἐξησφάλισεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν παραγωγὸν μίαν ἱκανοποιητικὴν τιμήν, 5850 διὰ τὴν Μυτιλήνην, 5550 διὰ τὴν Κέρκυραν καὶ Ζάκυνθον καὶ 5400 δραχμῶν διὰ τὴν Κρήτην. Ἀντελήφθη δηλαδὴ ὅτι ἡ ποιότης τοῦ ἐλαίου δὲν ἐξαρτᾶται μόνον ἀπὸ τοὺς βαθμοὺς ὀξύτητος, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν γεῦσιν καὶ ἀπὸ τὸ ἄρωμα καὶ ἀπὸ τὸ χρῶμα καὶ ἀπὸ τὴν ρευστότητα αὐτοῦ. Ἐπίσης τὴν διαφορὰν ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὴν ἐξασφαλίσῃ ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, ἔκαμε δὲ καὶ τὴν ἀρχὴν συγκεντρώσεως καὶ ἐξαγωγῆς. Εἰς τὴν κατανάλωσιν ἐξησφάλισε τὸ ἥμισυ τῆς ἐκ τῆς συγκεντρώσεως ποσότητος μὲ τιμὴν κτήσεως ηὐξημένην κατὰ 50 δραχ. κατ’ ὀκᾶν δι’ ἔξοδα συγκεντρώσεως καὶ μεταφορᾶς. Εἰς τὸ Δημόσιον τὴν ὠφέλειαν ἐκ τοῦ συναλλάγματος ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς, καὶ εἰς τοὺς ἐξαγωγεῖς ἔδιδεν ἐργασίαν. Αὐτὰ εἶναι τὰ ὑπὲρ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ἔχει καὶ τὰ κατά. Τὰ κατὰ εἶναι δύο τεράστια σφάλματα, τὰ ὁποῖα διέπραξε. Τὸ πρῶτον σφάλμα, εἶναι τοῦτο: Ὅτι ἐνῷ αἱ συζητήσεις περὶ τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου ἤρχισαν τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1946, ὅταν ἡ τιμὴ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἦτο 2000–2200 δολλάρια κατὰ τόννον καὶ ὑπῆρχε σοβαρὰ ἡ πρότασις τῆς ἀποστολῆς Πόρτερ, περὶ ἐξαγωγῆς 10.000 τόννων ἐλαίου, μὲ τὰς ἀτελειώτους συζητήσεις, παρισταμένη ὡς ἁπλοῦς θεατὴς εἰς τὰς διαμάχας μεταξὺ τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν ἐξαγωγέων, ἀφῆκε νὰ παρέλθῃ ὅλος ὁ πολύτιμος χρόνος, ἄνευ οὐδεμιᾶς σοβαρᾶς ἀποφάσεως. Πρέπει νὰ κάμω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ μίαν ἐξαίρεσιν διὰ τὴν κατανόησιν, τὴν ὁποίαν εὕρομεν εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ τότε ὑπουργοῦ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, βουλευτοῦ ἐκ Πειραιῶς, κ. Κάντζια, ὁ ὁποῖος πράγματι, ὡς ἔμπορος, εἶχεν ἀντιληφθῆ τὴν σπουδαιότητα καὶ τὴν ἐξαιρετικότητα τῆς εὐκαιρίας, ἡ ὁποία μᾶς παρείχετο, καὶ μὲ ὅλας του τὰς δυνάμεις προσεπάθησε νὰ πείσῃ ἀμφότερα τὰ μέρη καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἦτο ἀνάγκη νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου, διότι οἱ τιμαὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμένουν πάντοτε εἰς τὰ ὑψηλὰ αὐτὰ ἐπίπεδα. Δυστυχῶς, ὡς γνωστόν, μία χελιδὼν δὲν φέρει τὴν ἄνοιξιν. Δὲν ἔγινεν ἀπολύτως τίποτε καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸν Μάϊον τοῦ 1947, χωρὶς νὰ γίνῃ καμμία ἐξαγωγὴ ἐλαίου. Καὶ ἐλήφθησαν τότε αἱ ἀποφάσεις περὶ ἐξαγωγῆς. Καὶ μὲ τὰς ἀποφάσεις πάλιν αὐτὰς κατωρθώθη νὰ γίνῃ ἡ συγκέντρωσις μόνον 1900 τόννων ἐλαιολάδου καὶ ἐξ αὐτῶν μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου 1947 νὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν 171½ τόννοι. Τὸ ἄλλο σφάλμα τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως εἶναι τοῦτο, ὅτι ἔκαμε τὴν ἐξαγωγὴν διὰ τῆς δημοπρασίας. Τὸ σύστημα αὐτὸ πραγματικὰ ἀπέτυχε ἐξ ὁλοκλήρου. Ἀλλ’ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, στερουμένη πολιτικῆς ἐλαίου παραπέει ἀπὸ παραλογισμοῦ εἰς ἀσυνέπειαν. Πρῶτον: Κατήρτησε τὴν Ἐπιτροπὴν ἐλαίου, ἐνῷ ἦτο τὸ μόνον συμβουλευτικὸν ὄργανον, ἀδάπανον δέ, διότι οὐδόλως ἐπεβάρυνε τὸν Προϋπολογισμόν, καὶ τὸ ὁποῖον ἐν πάσῃ περιπτώσει καὶ ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν εἶχεν εἰς τὴν διάθεσίν της καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ὄργανον πράγματι ἐμελετῶντο καὶ ἐλαμβάνοντο αἱ πρέπουσαι ἀποφάσεις καὶ ἐλύοντο αἱ διαφοραὶ μεταξὺ τῶν ἀντιτιθεμένων συμφερόντων. Δεύτερον, ἐφήρμοσε τὸ σύστημα τῆς εἰσφορᾶς. Διὰ τοῦ συστήματος αὐτοῦ ὁ ἐλαιοπαραγωγός, ὁ ὁποῖος καλλιεργεῖ καὶ ἀναλαμβάνει τὰς δαπάνας ἐξ ὁλοκλήρου, καὶ τῆς συλλογῆς καὶ τῆς ἐκθλίψεως καὶ τῆς μεταφορᾶς καὶ τῆς ἐναποθηκεύσεως καὶ τῆς πληρωμῆς τῶν γενικωτέρων καὶ τοπικῶν φόρων, λαμβάνει τὸ ½ τῆς τιμῆς κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου, τὸ δὲν ἕτερον ½ λαμβάνει τὸ Κράτος. Δηλαδὴ εἰς τὴν Λεόντειον αὐτὴν Ἑταιρίαν ὁ παραγωγὸς συνεισφέρει τὸν μόχθον καὶ τὰς δαπάνας, τὸ δὲ ἀμφίβολον δι’ αὐτὸν κέρδος περιέρχεται ὡς καθαρὸν κέρδος εἰς τὸ Δημόσιον. Τὸ γεγονὸς εἶναι πρωτοφανές. Δὲν ἔχομεν βεβαίως ἀντίρρησιν ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας τὰς ὁποίας διερχόμεθα ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ λῆψις καὶ τῶν πλέον καταθλιπτικῶν μέτρων, διὰ νὰ ἀνταπεξέλθωμεν εἰς τὸν θανάσιμον ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον διεξάγει ἡ Πατρίς μας. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ μεταβιβάσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὰ ἐλαιοκτήματά μας ἀκόμη, καὶ αὐτὰς τὰς οἰκίας μας, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅμως ὅτι αὐτὸ ἐπιβάλλει ἡ ὑπερτάτη ἐθνικὴ ἀνάγκη, καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ἐπίσης, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς ὅλας τὰς παραγωγικὰς τάξεις καὶ ὄχι μόνον εἰς τὴν τάξιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπιτρέπει οὔτε τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ μικροῦ ἀποθέματος τῆς παλαιᾶς ἐσοδείας—εἶναι ἕνα ποσὸν περὶ τοὺς 1500 περίπου τόννους— καὶ ἐπιβάλλει καὶ δι’ αὐτὸ εἰσφορὰν καὶ εἰς τὴν τιμὴν τῶν 5200, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ ἔλαιον αὐτὸ ἠγοράσθη εἰς τὴν Μυτιλήνην μὲ τιμὴν 5850, εἰς τὴν Κέρκυραν καὶ Ζάκυνθον μὲ 5550, καὶ εἰς Κρήτην μὲ 5400.

§69Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐν πρώτοις ἤθελον νὰ εἴπω ὀλίγα λόγια σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς εἰσφορᾶς. Ἡ εἰσφορὰ ἐμφανίζεται ἀπὸ ὅλους τοὺς χειρισθέντας ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου ὡς βάρος ἐπὶ τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Τοῦτο εἶναι πλάνη, τοὐλάχιστον πλάνη. Ἡ εἰσφορὰ δὲν εἶναι βάρος ἐπὶ τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Ἡ ἐπιβολὴ τῆς εἰσφορᾶς σημαίνει, ὅτι τὸ προϊόν αὐτὸ δὲν εἶχεν ἀνάγκην πριμοδοτήσεως διὰ νὰ ἐξαχθῇ. Τὸ σύστημα τῆς πριμοδοτήσεως ἐτέθη διὰ νὰ ἐνισχυθοῦν ἐκεῖνα τὰ προϊόντα, τῶν ὁποίων αἱ τιμαὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀπήτουν καὶ ἐπέβαλον τὴν ἐνίσχυσιν αὐτήν. Τὸ ἔλαιον, ὅταν ἐπεβλήθη ἡ εἰσφορὰ αὐτή, εἶχε τιμὴν τοιαύτην, ὥστε νὰ μὴ ἐπιβάλλεται ἡ θυσία τῆς πριμοδοτήσεως. Δεδομένου ὅτι τὸ σύστημα τῶν ἀποδεικτικῶν συναλλάγματος ἦτο ἑνιαῖον, καθιερώσαμεν τὸ σύστημα τῆς εἰσφορᾶς διὰ νὰ κάμωμεν ἐλαστικὴν τὴν πριμοδότησιν, ὥστε ἡ εἰσφορὰ διὰ τὸ ἔλαιον νὰ φθάνῃ μέχρι τοῦ σημείου, ποὺ ἀπήτουν αἱ τιμαὶ ποὺ ὑπῆρχον εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Σήμερον, ποὺ αἱ τιμαὶ κατέθηκαν πολύ, ἡ εἰσφορὰ θὰ εἶναι μηδαμινὴ ἢ καὶ ἀνύπαρκτος. Δὲν πρόκειται, λοιπόν, περὶ φορολογίας ἐπιβληθείσης εἰς τὴν παραγωγήν, ἀλλὰ περὶ γενικῆς ἀρχῆς ἀπέναντι ὅλων τῶν προϊόντων. Εἰς τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα εἶχον τιμὰς μικρὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δὲν ἠδύναντο νὰ ἀποδώσουν εἰς τὸν παραγωγόν, ὅπως συμβαίνει μὲ τὸν καπνόν, ὁ ὁποῖος δὲν ἀποδίδει οὔτε τὸ 100πλάσιον τῆς προπολεμικῆς τιμῆς, ἐδίδετο ὁλόκληρος ἡ εἰσφορά. Εἰς τὸ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἠδύνατο νὰ ἐξαχθοῦν, ἄνευ πριμοδοτήσεως, ἐπεβλήθη εἰσφορά, ἡ ὁποία ἐσήμαινεν, ὅτι ἐλαττώνεται ἡ πριμοδότησις μέχρι τοῦ σημείου ποὺ ἀπήτει ἡ τοποθέτησις τῶν προϊόντων αὐτῶν. Διὰ τὸ ἔλαιον ἡ τιμὴ τῶν 5.200 δραχ. παριστάνει, καθ’ ὑμᾶς, 180 φορὰς τὴν προπολεμικὴν τιμήν, κατὰ τὴν Κυβέρνησιν δὲ καὶ τὰς ἐπισήμους στατιστικὰς 195 φορὰς. Ὁ καπνὸς σήμερον, παρ’ ὅλην τὴν πριμοδότησιν, δὲν ἀποδίδει πέραν τῶν 100–130 τῆς προπολεμικῆς τιμῆς, εἶναι δὲ ὁ καπνὸς προϊόν, πού, ἂν δὲν πωληθῇ, δὲν δύναται νὰ συντελέσῃ εἰς τὴν διατροφὴν τοῦ παραγωγοῦ, ἐνῷ τὸ ἔλαιον ἀποτελεῖ τροφήν. Ὅταν ὁμιλῆτε περὶ ἰσότητος δι’ ὅλας τὰς παραγωγικὰς τάξεις, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐννοῆτε τίποτε ἄλλο παρὰ ἡ προστασία δι’ ὅλους τοὺς παραγωγούς, εἴτε τῆς σταφίδος, εἴτε τοῦ καπνοῦ, εἴτε τοῦ ἐλαίου, νὰ εἶναι ἴση καὶ νὰ στηρίζεται ἐπὶ ἴσης βάσεως. Ἂν ἐπιβάλλωνται θυσίαι, αἱ θυσίαι πρέπει νὰ εἶναι γενικαὶ δι’ ὅλους. Ἂν ὑπάρχουν πλεονεκτήματα, ἐπίσης ν’ ἀφοροῦν ὅλους. Αὐτὰ διὰ τὸ ζήτημα τῆς εἰσφορᾶς. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως τῆς προηγουμένης παραγωγῆς. Αὐτὴ δὲν κατωρθώθη νὰ ἐξαχθῇ ἐπὶ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως καὶ δι’ αὐτὸ δὲν εὐθυνόμεθα ἡμεῖς. Μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ὑπεβλήθη οὐδεμία αἴτησις διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαίου. Αὐτὴν τὴν πληροφορίαν εἶχον νὰ δώσω σχετικῶς μὲ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου. Ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά μου θὰ ἐξετάσω τὴν δυνατότητα τῶν ἐξαγωγῶν, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν ὅταν ἐγένετο ἡ συγκέντρωσις τοῦ ἐλαίου.

§70Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ θεωρητικὴ πλευρὰ τοῦ θέματος. Ἡ οὐσία εἶναι ὅτι ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς λαμβάνει τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας τοῦ ἐλαίου καὶ τὸ ἕτερον ἥμισυ τὸ λαμβάνει τὸ Κράτος. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὸν δαίδαλον τῶν σκέψεών σας. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι πράγματι διὰ τῆς ἐπιβολῆς αὐτοῦ τοῦ συστήματος, ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς σήμερον λαμβάνει μόλις τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας τοῦ προϊόντος του, διότι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ μὲ τὴν σημερινὴν πτῶσιν τοῦ ἐλαιολάδου, πρέπει νὰ ἔχῃ τιμήν, ἐὰν δὲν εἴχωμεν τὴν εἰσφοράν, 9000– 10.000 δραχμῶν. Καὶ ἐπιμένετε εἰς τὸ νὰ λαμβάνῃ 5.200 ἐνῷ ἡ τιμὴ αὐτὴ δὲν ἐπαρκεῖ διὰ τὴν καλλιέργειαν, διὰ τὴν συλλογήν, καὶ διὰ τὴν ἔκθλιψιν τοῦ καρποῦ.

§71Γ. ΛΑΖΑΝΑΣ. Εἴπατε ὅτι ἡ πριμοδότησις γίνεται διὰ νὰ βοηθήσητε τὰ παθητικὰ προϊόντα. Σᾶς ἐρωτῶ, ἐὰν ἕνας ἐφοπλιστὴς ἔστελλε χρήματα ἀπὸ τὴν Ἀγγλίαν, θὰ τοῦ ἐδίδετο τὸ πρὶμ ἢ ὄχι; ἢ ἐὰν ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴν ἔστελλε δολλάρια θὰ τοῦ ἐδίδετο τὸ πρὶμ ἢ ὄχι; Εἶναι λάθος νὰ ὑποστηρίζετε μίαν οἰκονομολογικὴν ἀντίληψιν πεπλανημένην. Ἐκάματε ἀναπροσαρμογὴν τοῦ νομίσματος καὶ τίποτε ἄλλο. Δὲν δίδετε πρὶμ διὰ τὰ προϊόντα. Τὸ δολλάριον ἔχει σήμερον 9.000 καὶ ὄχι 5.000 καὶ ἡ λίρα ἔχει 27.000 καὶ ὄχι 20.000 δὲν ἠξεύρω πόσον θὰ ἔχῃ αὔριον.

§72Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δυστυχῶς οἱ ἐφοπλισταὶ δὲν εἰσάγουν τὸ συνάλλαγμα διὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος.

§73Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἐνομίσατε, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι τὸ ἔλαιον εἶναι ἕνα ἐξαιρετικῶς εὐτυχὲς προϊὸν ἐφέτος καὶ ἐστηρίξατε τὰς οἰκονομικάς σας προσόδους, τὰς ὁποίας καθ’ ὑμᾶς θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπολαύσῃ τὸ Κράτος καὶ τὰ λοιπὰ παθητικὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα παρουσιάζετε ὡς παθητικά, εἰς τὸ ἔλαιον, εἰς τὴν ἀπορρόφησιν ὅλης τῆς οἰκονομικῆς ἰκμάδος, τὴν ὁποίαν θὰ ἠδύνατο νὰ ἀφίσῃ τὸ ἔλαιον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, διὰ τὴν ποσότητα τῶν 1500 τόννων ἐλαιολάδου, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐξαχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐξαχθῇ δι’ οὓς λόγους ἀνέφερα. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὑπάρχει καὶ μία ἀσυνέπεια τῆς Κυβερνήσεως διότι τὰ ἔλαια ταῦτα διὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Μαΐου τοῦ 1947, δὲν ἐπρόκειτο νὰ ὑποβληθοῦν εἰς εἰσφοράν, ἀλλ’ ἀντιθέτως, ἀνέλαβε τὸ Κράτος τὴν διαφορὰν κέρδους τὴν ὁποίαν θὰ ἐπραγματοποίει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ τὴν ἔδιδεν εἰς τοὺς παραγωγούς.

§74Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἤθελον νὰ μᾶς ἀπαντήσητε εἰς μίαν ἐρώτησιν: Ὁ παραγωγὸς σήμερον παίρνει διὰ τὸ λάδι του τὴν τιμὴν τοῦ ἐξωτερικοῦ αὐτὴν ποὺ ὑπάρχει;

§75Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ὄχι, τὸ ἥμισυ.

§76Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸ εἶναι ὅλο τὸ θέμα.

§77Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Καὶ ἀπὸ τὸ ἥμισυ αὐτὸ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ συντηρηθῇ καὶ τὸ ἑπόμενον ἔτος ποὺ θὰ ἔχῃ ἀφορίαν. Ἑπομένως κατ’ οὐσίαν παίρνει τὸ ἓν τέταρτον.

§78Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θέλετε νὰ σᾶς ἀπαντήσω; Φρονεῖτε ὅτι ἂν ὁ παραγωγὸς ἀπελάμβανε διὰ τὴν ἐξαγωγὴν 10.000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, ἡ τιμὴ ἡ ἐδῶ τοῦ ἐλαίου δὲν θὰ ἦτο 12.000 διὰ τὸν καταναλωτήν;

§79Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ποτέ. (Θόρυβος).

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία.

§81Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, φοβοῦμαι ὅτι κινδυνεύει νὰ συμβῇ καὶ ἀπόψε ὅ,τι καὶ εἰς ἄλλην μας συνομιλίαν, νὰ θέτω ἄλλην ἐρώτησιν καὶ νὰ δέχομαι ἄλλην ἀπάντησιν. Διότι τὴν στιγμὴν αὐτὴν τὸ θέμα εἶναι αὐτό, ἐξεπορεύθη δὲ ἀπὸ τὰς διαπιστώσεις τὰς ὁποίας ἐκάματε: Πράγματι ὑπάρχει δικαιοσύνη ἀπέναντι τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ; Ἡ δικαιοσύνη θὰ συνίστατο εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς παίρνει τὴν πραγματικὴν τιμὴν τοῦ εἴδους του. Αὐτὸ λέγεται δικαιοσύνη. Ἐβεβαιώσατε ὅτι ὑπάρχει. Ὑπεστηρίξαμεν ὅτι δὲν ὑπάρχει. Τὰ πράγματα ἀποδεικνύουν ὅτι δὲν ὑπάρχει. Ἔχετε ἐπιχειρήματα διὰ νὰ ἐξηγήσητε διατὶ δὲν ὑπάρχει. Εἴμεθα πρόθυμοι νὰ τὰ συζητήσωμεν. Ἡ διαπίστωσίς μας εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχει, ὅτι ὁ παραγωγὸς δὲν παίρνει τὴν ἀξίαν τοῦ εἴδους του, παίρνει ὀλιγώτερα. Ἔπειτα θὰ ἔλθωμεν εἰς τὰ ἄλλα ζητήματα, διατὶ δὲν παίρνει καὶ πῶς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πάρῃ. Εἶναι περαιτέρω θέματα αὐτά. Τὸ πρῶτον ἦτο ἐκεῖνο καὶ πρέπει νὰ διευκρινισθῇ, πράγματι ὁ παραγωγὸς τοῦ ἐλαίου δὲν παίρνει τὴν ὑπάρχουσαν τιμὴν τοῦ εἴδους του, παίρνει ἀπείρως πολὺ ὀλιγώτερα. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον, περαιτέρω θὰ προχωρήσωμεν.

§82Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς δώσω μίαν ἀπάντησιν. Ὅλοι οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ καὶ παρόντες εἶναι οἱ ἐκπρόσωποί των, λόγῳ τῆς μεγάλης ἐσοδείας τοῦ ἐλαίου ἐζήτησαν τιμὴν ἀσφαλείας ἡ ὁποία σημαίνει ὅτι ἂν δὲν τεθῇ ἡ τιμὴ ἀσφαλείας ἐξασφαλιζομένη μὲ τὴν συγκέντρωσιν, ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου θὰ ἔπιπτε καὶ κάτω ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς ἀσφαλείας. (Θόρυβος). Ἔχετε ὀλίγην ὑπομονήν. Ὅταν ὑπάρχει μία ἐσοδεία τόσον μεγάλη ὅπως ἡ ἐσοδεία αὐτὴ τοῦ ἐλαίου καὶ ὅταν ὑπάρχει προοπτικὴ οἵαν σᾶς ἀνέπτυξε μὲ πλήρη ἀντικειμενικότητα ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος ὅτι δὲν ὑπάρχει ζήτησις εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τοῦτο τί σημαίνει; Ὅτι ἡ τιμὴ θὰ πέσῃ κατ’ ἀνάγκην. Καὶ διὰ τοῦτο ὀρθῶς οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν ἐζήτησαν διὰ τοῦ καθορισμοῦ κατωτάτης τιμῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς συγκεντρώσεως προστασίαν. Ἡ πραγματική, λοιπόν, τιμὴ τοῦ ἐλαίου, ἀξιότιμε κ. ἀρχηγὲ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, θὰ ἦτο ἡ τιμὴ ἡ ὁποία θὰ διεμορφοῦτο ἐκ τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως. Καὶ ἡ πραγματικὴ αὐτὴ τιμή, ἐὰν δὲν ἐπενέβαινε τὸ Κράτος, δὲν θὰ ἦτο ἱκανοποιητική, διὰ τὸν παραγωγόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φαντασθῆτε τιμὴν τοῦ ἐλαίου τοῦ ἐξαγωμένου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διαφορετικὴν ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου τοῦ πωλουμένου εἰς τὸ ἐσωτερικόν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον τὴν ἐξαγωγὴν δὲν τὴν κάμνει ὁ παραγωγός, ἀλλὰ τὴν κάμνει ὁ ἔμπορος. Ἐὰν ἀφήναμεν ἐλεύθερον τὸ ἔλαιον, καὶ δὲν καθωρίζαμεν κατωτάτην τιμὴν ἀσφαλείας, ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου θὰ ἔπιπτεν ἀκόμη περισσότερον, διότι ἡ παραγωγὴ εἶναι μεγίστη, ἡ δὲ ζήτησις ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι ἐλαχίστη.

§83Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Δὲν θέλετε νὰ θέσετε εἰς λειτουργίαν τὴν συγκέντρωσιν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§84Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τὴν συγκέντρωσιν καὶ τὴν ἐξαγωγὴν τὴν ἐζήτησαν οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, διὰ νὰ μὴ ἐξαχθοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὰ ἀποθέματα τῶν μεγαλεμπόρων. Αὐτὸ κυρίως τοὺς ὤθησεν εἰς τὸ αἴτημά των.

§85Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Καὶ θέλετε εἰς τὰ ἀποθέματα τῶν μεγαλεμπόρων, τὰ ὁποῖα ἠγόρασαν μὲ 4000 δρχ. νὰ μὴ ἐπιβάλλω εἰσφοράν; Ποῖος θὰ ἐκέρδιζεν; Ὁ παραγωγὸς ἢ ὁ μεγαλέμπορος μὲ τὰ ἀποθέματα του;

§86Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ πραγματικότης εἶναι ὅτι σήμερον πλήσσεται ὁ μικροπαραγωγός, διότι ὁ μεγαλέμπορος, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἶναι εἰς θέσιν, ἔχει πίστωσιν χρόνου νὰ κρατήσῃ τὸ ἔλαιόν του καὶ διὰ τὸ ἐπιὸν ἔτος, διότι τὰ ἔλαια παραμένοντα εἰς τὰς ἀποθήκας δὲν καταστρέφονται, δὲν ἀλλοιοῦνται. Πᾶτε νὰ κτυπήσετε τὸν μεγαλέμπορον καὶ κτυπᾶτε ἀπ’ εὐθείας τὸν μικροπαραγωγόν.

§87Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὄχι, διότι ὁ μεγαλέμπορος ἐξάγει καὶ ὄχι ὁ παραγωγός.

§88Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἰς τὸν ἑξῆς παραλογισμὸν ἐπίσης, ἤχθη ἡ Κυβέρνησις. Ἐνῷ τὸ θέρος τοῦ 1947 ἡ τιμὴ τῆς χρυσῆς λίρας ἦτο 130,000 δρχ. καὶ ὁ τιμάριθμος τῆς ζωῆς ἦτο κατὰ 30–35% μικρότερος, τοῦ σημερινοῦ, ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ ἐλαίου εἶχε κανονισθῆ εἰς τιμὴν περὶ τὰς 5.850, εἰς τὴν Μυτιλήνην, 5.550 Κέρκυραν, Ζάκυνθον καὶ 5.400 διὰ τὰ λοιπὰ μέρη. Ἔρχεται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις μὲ τιμὴν λίρας 230.000 δρχ., μὲ τιμάριθμον ηὐξημένον κατὰ 30–35% καὶ ὁρίζει τιμὴν ἀσφαλείας 5.200. Κάνει ὅμως καὶ μίαν ἄλλην ἀσυνέπειαν. Κατόπιν μακρᾶς συσκέψεως ὑπουργῶν, βουλευτῶν, ἀντιπροσώπων ἐλαιοπαραγωγῶν κτλ. ἐλήφθη μία ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, πρὸ τῶν ἑορτῶν, ἡ ὁποία ὥριζε τιμὴν ἀσφαλείας 5.900. Μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ἡ Κυβέρνησις φέρει τὴν ἀπόφασιν εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἀπορρίπτει αὕτη τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐδικαιολογήθη ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ὡς γνωστὸν ἀποτελεῖται ἀπὸ κατοίκους τοῦ Ἄρεως, ξένους τελείως πρὸς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα καὶ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν, ἀπέρριψε τὴν ἀπόφασιν της, ἐνῷ ἐκείνη εἶχε πράγματι ὅλας τὰς ἀγαθὰς διαθέσεις ἔναντι τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Δυστυχῶς, εἶπεν, τὴν ἀπόφασιν μου, τὴν ἀπέρριψεν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή. Δηλαδὴ ἔνιψεν ὡς ὁ Πιλᾶτος τὰς χεῖρας της ἀπὸ τοῦ αἵματος τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ εἶπεν εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν. «Ὑμεῖς ὄψεσθε». Μὲ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας, κύριοι βουλευταί, τὴν ὁποίαν ὥρισεν ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἐξαγωγήν, τῶν 5.200, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐπιτύχῃ ἐξαγωγὴν διότι μὲ τὴν τιμὴν τῶν 5,200, δὲν πωλεῖται τὸ ἔλαιον εἰς ὅλας τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας. Λόγου χάριν εἰς Μυτιλήνην σήμερον, ἔχει 5,350 κατ’ ὀκᾶν. Ποῖος λοιπὸν, κύριε ὑπουργέ, τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἔμπορος θὰ ἀποφασίσῃ νὰ ἀγοράσῃ ἔλαιον πρὸς 5,350; Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἶχεν 5,550. Καὶ ἐὰν κάμῃ ἐξαγωγήν, ποῖος θὰ πληρώσῃ τὴν διαφοράν, ποῖος θὰ πληρώσῃ τὰ ἔξοδα μεταφορᾶς καὶ ἐξαγωγῆς, ποῖος θὰ πληρώσῃ τοὺς φόρους, οἱ ὁποῖοι ἐπιβαρύνουν τὸ εἶδος;

§89Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ἡ τιμὴ ἀσφαλείας εἶναι κατωτέρα τιμή. Προστίθενται ὅλα τὰ κέρδη καὶ σημαίνει ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ κατέλθῃ ἡ τιμὴ κάτω ἀπὸ αὐτήν.

§90Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἐρωτᾶται μὴ ἔχουσα καὶ στοιχειώδεις γνώσεις περὶ τῆς ποιότητος τοῦ ἐλαίου. Ὥρισε τιμὴν ἀσφαλείας 5.200, δι’ ὅλας τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας τοῦ Κράτους, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ ποιότης τοῦ ἐλαίου δὲν στηρίζεται μόνον εἰς τὸν βαθμὸν ὀξύτητος ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἄρωμα καὶ τὴν γεῦσιν καὶ τὸ χρῶμα, καὶ τὴν ρευστότητα.

§91Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ἡ τιμὴ ἀσφαλείας εἶναι κατωτέρα. Ἀγνοεῖτε τὰ πράγματα. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι τὸ κάνετε σκοπίμως. Ὅταν λέγωμεν κατ’ ὀκᾶν τιμὴν σημαίνει, ὅτι ἀνωτέρα ἐπιτρέπεται, κατωτέρα δὲν ἐπιτρέπεται.

§92Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Οὔτε ἀνωτέρα ἐπιτρέπεται. Ἐφόσον ὑπάρχει διαφορὰ ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ ἡ τιμὴ ἀσφαλείας εἶναι εἰς βάρος τοῦ παραγωγοῦ. Ἐπιτρέπεται νὰ πάρῃ τιμὴν ἀνωτέραν τῶν 5,200 ὁ παραγωγός;

§93Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Πῶς δὲν ἐπιτρέπεται.

§94Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἀφοῦ ὅλην τὴν διαφορὰν μεταξὺ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐσωτερικοῦ τὴν παίρνει τὸ Κράτος;

§95Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ποῖος τὸ ἀπηγόρευσεν;

§96Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐσεῖς τὸ Κράτος.

§97Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχῃ κάτω τῶν 5,200. Ἐπιτρέπεται ἄνω τῶν 5,200, διότι ὅπως τὸ εἴπομεν ἐπανειλημμένως αἱ 5,200 εἶναι κατωτάτη τιμή. (Θόρυβος — κωδονοκρουσίαι).

§98Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἶναι ἁπλούστατον. Ἡ κατωτέρα τιμὴ εἶναι διὰ τὴν ἐξαγωγήν, ὄχι διὰ τὴν ἀγορὰν καὶ τὸν ἐλαιοπαραγωγόν. Πλανᾶσθε, κύριε ὑπουργέ.

§99Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὅταν ἐξάγει λάδι ὁ παραγωγὸς ἢ ὁ ἔμπορος, τοῦ ἐπιτρέπεται νὰ δικαιολογήσῃ εἰς τὸ τιμολόγιόν του, τιμὴν ἀνωτέραν τῶν 5200;

§100Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐθνικ. Οἰκον.). Ἐὰν πράγματι ἠγόρασε μὲ ἀνωτέραν τιμήν, ναί.

§101Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Δὲν ἐγκρίνεται τὸ τιμολόγιόν του.

§102Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐγὼ θὰ παρεκάλουν νὰ ἀποκατασταθῇ μία ἠρεμία πρὸς οὐσιαστικὴν διευκρίνησιν τῶν φαινομενικῶς ἐπιμάχων θεμάτων, διότι ἐπὶ τέλους, αὐτά, τὰ ὁποῖα πρόκειται τώρα νὰ διευκρινισθοῦν ἠμπορεῖ ἀντικειμενικῶς νὰ διαπιστωθοῦν. Πέραν αὐτοῦ θὰ ἀρχίσῃ ἡ ὑποκειμενικὴ ὑποστήριξις γνωμῶν, ἐὰν εἶχον καλῶς ἢ ὄχι. Εἴμεθα εἰς τὸ πρῶτον στάδιον καὶ ἀτόπως ἐμφανίζονται τὰ θέματα ἐπίμαχα. Πρέπει ἀντικειμενικῶς νὰ διαπιστωθοῦν πῶς ἔχουν καὶ κατόπιν νὰ ἀρχίσῃ ἡ κριτική των. Τὸ ἀτύχημα εἰς τὴν διαχείρισιν τῆς συζητήσεως, εἶναι ὅτι ἐπὶ ἀντικειμενικῶν θεμάτων, ἐμφανίζονται διαμάχαι. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀτύχημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ λήξῃ. Μὲ τὸν κ. ὑπουργόν, εἰς ἤρεμον τόνον καὶ ὁ ρήτωρ καὶ οἱ διακόπτοντες, καλὸν θὰ εἶναι νὰ διαπιστώσουν τὰ ἀντικειμενικὰ δεδομένα πῶς ἔχουν καὶ κατόπιν νὰ ἀρχίσῃ ἡ διαμάχη. Ἡ διαμάχη ἀρχίζει προώρως ἐπὶ τῶν ἀντικειμενικῶν δεδομένων, καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν δυσχεραίνεται ἡ ἤρεμος συζήτησις.

§103Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ὄχι, πρὸς τὸ σύνολον.

§104Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐὰν ἀγοράσῃ κανεὶς πάρα πάνω ἀπὸ 5.200, τὸ τιμολόγιόν του, θὰ ἐγκριθῇ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν;

§105Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ παράκλησίς μου, κύριε ὑπουργέ, εἶναι νὰ διευκρινήσητε τὴν ἔννοιαν τῆς εἰσφορᾶς. Ὁ κ. ὑπουργός, ὑπεστήριξεν, ὅτι δὲν πρόκειται ὁ παραγωγὸς νὰ ἀδικηθῇ εἰς τὴν τιμὴν τοῦ εἴδους του καὶ ὑπεστήριξε προσθέτως, ὅτι ἡ ὕπαρξις τιμῆς ἀσφαλείας, ἐγγυᾶται εἰς τὸν παραγωγὸν τὴν πλήρη ἀπολαβὴν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου. Αὐτὸ εἶναι θέμα πρὸς ἀντικειμενικὴν διευκρίνησιν. Νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ ἐπιθυμίαν τῆς Βουλῆς νὰ διευκρινήσητε αὐτὸ τὸ θέμα, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ποὺ τὸ ὑπεστηρίξατε, εἰς ποῖον δηλαδὴ βαθμὸν ἡ εἰσφορὰ ἀποτελεῖ πραγματικὴν εἴσπραξιν τοῦ Κράτους ἀντὶ εἴσπραξιν τῶν παραγωγῶν καὶ κατόπιν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς περαιτέρω συζήτησιν, ὅτι ἑπομένως δὲν ὑπάρχει δικαιοσύνη ἀπὸ τὸν θεσμὸν τῆς εἰσφορᾶς. Ἄλλο δηλαδὴ εἶναι τὸ θέμα τῆς τιμῆς ἀσφαλείας ὡς κατωτέρας τιμῆς καὶ ἄλλο εἶναι τὸ θέμα τῆς εἰσφορᾶς ἑνὸς τμήματος τῆς τιμῆς ὑπὲρ τοῦ Κράτους, ἀντὶ τοῦ παραγωγοῦ. Εἶναι δύο τὰ θέματα πρὸς διευκρίνησιν.

§106Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος θέλει νὰ γίνῃ ἀντικειμενικὴ συζήτησις, διὰ νὰ γίνουν ἀντικειμενικαὶ διαπιστώσεις. Αὐτὴν τὴν τακτικὴν τὴν ἐπικροτῶ ἀπολύτως, αὐτὴν ἐτήρησα ἀπὸ τὴν ἔναρξιν τῆς συζητήσεως. Ἤκουσα μὲ πᾶσαν ἀντικειμενικότητα καὶ συνεζήτησα μὲ ὅλους τοὺς ἀγορητάς. Ἤθελον ὅμως νὰ παρατηρήσω εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ὅτι δὲν ἔθεσεν ὀρθῶς τὰς ἀπόψεις μου. Εἶπεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς, «ὑποστηρίζει ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ, ἐξασφαλίζει τὴν πλήρη τιμὴν τοῦ ἐλαίου».

§107Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν εἶπον ἐγώ ............

§108Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Αὐτὸ εἴπατε.

§109Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ διευκρινισθῇ. Κύριε ὑπουργέ, πρέπει νὰ διευκρινισθῇ ἐπὶ τέλους ἕν θέμα εἰς ἤρεμον τόνον μεταξύ μας. Ὑπεστηρίξαμεν ὅτι τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζεται καὶ τὸ ὁποῖον συνίσταται ἀπὸ δύο συντελεστὰς τιμὴ ἀσφαλείας καὶ εἰσφορά, νομίζω ὅτι τὸ σύστημα αὐτὸ ὡς σύνολον ἐξασφαλίζει δικαίαν τιμήν, δηλαδὴ τὴν πλήρη τιμὴν εἰς τὸν ἐλαιοπαραγωγόν.

§110Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Δὲν διαφωνοῦμεν, ἀλλὰ δὲν εἶπον αὐτό. Ποία εἶναι ἡ πλήρης τιμὴ τοῦ ἐλαίου ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ τὸ εἴπητε; Πλήρης τιμὴ εἶναι ἡ τιμὴ ἡ διαμορφουμένη ἀπὸ τὴν τιμὴν τῶν οἰκονομικῶν παραγόντων, ἀπὸ τὸν νόμον τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως, διὰ πάντα ἔχοντα στοιχειώδη γνῶσιν τῶν οἰκονομικῶν νόμων καὶ περισσότερον δι’ ὑμᾶς, κύριε Ἀρχηγέ, τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος. Ἐδῶ οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἀπηυθύνθησαν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἶπον ὅτι ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ τοῦ ἐλαίου εἶναι πολὺ μεγάλη καὶ ὑπάρχει κίνδυνος πτώσεως τῶν τιμῶν, διότι καὶ ἡ ζήτησις εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι μικρά. Ἐζήτησαν λοιπὸν, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ καθορίσῃ τιμὴν ἀσφαλείας, διὰ νὰ τοὺς ἐξασφαλίσῃ ἀπὸ τὸν κίνδυνον τῆς πτώσεως τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαίου. Καὶ πράγματι εἰς τὰς παραμονὰς τῆς νέας ἐσοδείας ἐσημειώθησαν τιμαὶ ἐλαίου 4.000–4.300 δραχμῶν.

§111Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ποῦ;

§112Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Καὶ εἰς τὴν Μυτιλήνην καὶ εἰς τὴν Κρήτην.

§113Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ κατωτέρα τιμὴ ποὺ παρουσιάσθη ἐφέτος εἰς Μυτιλήνην εἶναι 5.300 δρχ. κατ’ ὀκᾶν.

§114Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Αὐτὸ ποὺ λέγει, ὁ κ. ὑπουργός, εἶναι ἀκριβές. Ὑπῆρξε καὶ τιμὴ 4.300 δρχ. λόγῳ βαθμοῦ ὀξύτητος καὶ ποιότητος εἰς τὴν Λευκάδα.

§115Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Εἶπον ὅτι ἐσημειώθη πτῶσις τῶν τιμῶν κατὰ τὴν νέαν ἐσοδείαν καὶ τοῦτο εἶναι ἀκριβὲς καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Καλκάνη, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι εἰς τὴν Λευκάδα ἡ τιμὴ ἦτο 4.200–4.300.

§116Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἰς τὸ ἐσωτερικόν;

§117Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Μάλιστα εἰς τὸ ἐσωτερικὸν, διότι μεταξὺ τοῦ παραγωγοῦ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμεσολάβει ὁ ἐξαγωγεύς. Ἡ πραγματικὴ τιμὴ τοῦ ἐλαίου εἶναι διαμορφωμένη ἀπὸ τοὺς οἰκονομικοὺς παράγοντας. Αὐτὴ εἶναι ἡ πλήρης τιμή, ἡ ὁποία πλήρης τιμὴ δὲν ἐκρίθη ἐπαρκὴς ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς παραγωγοὺς καὶ ἐζήτησαν νὰ ὁρίσῃ τὸ Κράτος πλασματικὴν τιμήν, τὸ δὲ Κράτος τοὺς ἀπήντησε διὰ τοῦ στόματος τοῦ ὑπουργοῦ, τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι ἡ πλασματικὴ τιμὴ εἶναι 5.200 ὡς κατωτάτη τιμὴ καὶ ἐὰν εἶναι δι’ ἔλαιον 5 βαθμῶν ὀξύτητος, ἐὰν εἶναι ἔλαιον καλυτέρας ποιότητος ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ μεγαλυτέραν τιμήν, διότι ἔλαιον καλυτέρας ποιότητος θὰ ἔχῃ ἀσφαλῶς καλυτέραν τιμήν. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις εἶπεν εἰς τοὺς παραγωγοὺς ὅτι οἱαδήποτε προστασία, ἄνευ δυνατότητος συγκεντρώσεως, εἶναι προστασία θεωρητικὴ καὶ ἀνύπαρκτος, ὡς πᾶς τις κατανοεῖ. Εἰς τὴν ἀπαίτησιν τῶν παραγωγῶν νὰ αὐξήσωμεν τὴν τιμὴν εἰς 5.900 ἐγὼ ἀπήντησα ὅτι θὰ τὴν ηὔξανον ἐὰν εἶχον τὴν δυνατότητα τῆς συγκεντρώσεως καὶ προτιμῶ νὰ σᾶς δώσω πραγματικὴν τιμὴν 5.200 ἀντὶ τῆς θεωρητικῆς τιμῆς τῶν 5.900, διότι εἰς τὴν τιμὴν τῶν 5.200 δύναμαι νὰ κάμω συγκέντρωσιν καὶ νὰ ἐξασφαλίσω τὸν παραγωγὸν ἀπὸ τοὺς ὄνυχας τοῦ ἐμπορίου, ἐνῷ εἰς τὴν τιμὴν τῶν 5.900 δὲν δύναμαι νὰ κάμω συγκέντρωσιν καὶ αὐτὴ ἡ τιμὴ τῶν 4.000–5.000 ἀνήκει εἰς τὸν παραγωγὸν ἀναλόγως τῶν περιφερειῶν. Καὶ τὸ Κράτος ἐπενέβη καὶ καθώρισε κατωτάτην τιμὴν 5.200 καὶ ἔδωσε τιμὴν μεγαλυτέραν ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν διεμόρφωνον αἱ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι καὶ ἡ τιμὴ τῶν ἐμπόρων.

§118Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνέπτυξε πλήρως τὸ θέμα ὡς ἐὰν ἐπρόκειτο μόνον περὶ τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς. Παρέβλεψε τὸ οὐσιῶδες, τὸ ὁποῖον ἀκριβῶς ἀποτελεῖ καὶ τὸ ἀντικείμενον τῆς συζητήσεως, τὴν διεθνῆ τιμὴν τοῦ ἐλαίου, περὶ τῆς ὁποίας γίνεται λόγος. Ὁ κ. ὑπουργὸς, εἶπεν ὅτι, διὰ ποίους λόγους ἀπεφασίσαμεν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου καὶ εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἰσχύουν ἐπὶ ὅλων τῶν προϊόντων καὶ ὑπαγόρευσαν τὴν ἀνάγκην τῆς συγκεντρώσεως. Ἡ ἀπάντησίς μου εἶναι διπλῆ. Πρῶτον, ἡ τιμὴ τοῦ ἐσωτερικοῦ, ἡ ὁποία ἔβαινεν ἐλαττουμένη. Ὑφίστατο αὐτὴν τὴν ἐλάττωσιν, διότι δὲν ἐλειτούργουν οἱ οἰκονομικοὶ νόμοι, κύριε ὑπουργέ, τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διότι ἀπαγορεύετο ἡ ἐξαγωγή.

§119Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Δὲν εἶναι ἀληθές. Οὐδέποτε ἐπὶ τῆς ὑπουργίας μου ἀπηγορεύθη ἡ ἐξαγωγή.

§120Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθητε, ἀφοροῦν τὴν ἀρχὴν τῆς συγκεντρώσεως, δηλαδὴ εἶχεν ἡ Κυβέρνησις λόγον νὰ καθιερώσῃ τὴν ἀρχὴν τῆς συγκεντρώσεως; Καὶ ἐδώσατε τὴν ἀπάντησιν ὅτι ὄντως ὑπῆρχε λόγος, λόγῳ καὶ τῆς μεγάλης προσφορᾶς, ἡ ὁποία ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν μὴ ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, ἑπομένως πρὸς τὴν μὴ λειτουργίαν τοῦ συνόλου τῶν οἰκονομικῶν νόμων, ἐκινδύνευεν ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου νὰ κατέλθῃ εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα καὶ ἐδώσατε ἕνα ἐλάχιστον ὅριον, τὸ ὁποῖον ἦτο ἐπὶ πλέον τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία ἐκινδύνευε νὰ εἶναι ἐκ τῆς μεγάλης προσφορᾶς χαμηλή. Αὐτὸ ἀφορᾶ τὴν ὑπόθεσιν τῆς συγκεντρώσεως. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἠρχίσαμεν νὰ συζητῶμεν, ὑπῆρξε τὸ θέμα τῆς εἰσφορᾶς, ὑπῆρξε τὸ θέμα τῆς δικαίας τιμῆς τοῦ ἐλαίου καὶ δικαία τιμὴ τοῦ ἐλαίου ἐπὶ ἑνὸς εἴδους, τὸ ὁποῖον ἐξάγεται, κύριε ὑπουργέ, τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἶναι ἡ διεθνὴς τιμὴ τοῦ ἐλαίου καὶ ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς δικαίας τιμῆς ἐξαγομένου εἴδους, ὁμιλοῦμεν περὶ διεθνοῦς τιμῆς. Ἡ παρανόησις εἶναι ὅτι ἔχετε ἐν νῷ τὴν ἐσωτερικὴν τιμήν, τὴν ὁποίαν ἠλάττωσεν ἡ μεγάλη προσφορὰ λόγῳ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς ἐξαγωγῆς καὶ ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν τὴν πραγματικὴν διεθνῆ τιμὴν τοῦ ἐλαίου. Καὶ λέγομεν ὅτι, ὅταν ἓν εἶδος ἔπειτα ἀπὸ μακρὰν δυστυχίαν εὑρίσκει μίαν σύμπτωσιν μοναδικὴν ὄχι μόνον δι’ ὁλόκληρον τὸ ἔτος, ἀλλὰ δι’ ἐλάχιστον συγκεκριμένον χρόνον εὑρίσκει μίαν διεθνῆ τιμήν, τότε σπεύδει τὸ κράτος τὴν τιμὴν αὐτὴν νὰ τὴν φαλκιδεύσῃ, εἴτε ὑπὲρ ἑαυτοῦ, εἴτε ὑπὲρ ἄλλων εἰδῶν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν εἶναι δικαία ἡ τιμὴ αὐτή, ἡ ὁποία εἶναι μία εὐμενὴς τιμὴ ἀπέναντι ἑνὸς δυστυχοῦς εἴδους, τὸ ὁποῖον ὑπέστη ζημίαν ἐπὶ μακρὸν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἄγνωστον εἰς τὸ μέλλον ἐπὶ πόσον. Ποία δικαιοσύνη ἐπέτρεψε νὰ ἐπέμβῃ τὸ κράτος καὶ νὰ κρατήσῃ εἰσφορὰν ὑπὲρ τῶν ἄλλων γενικωτέρων ἢ εἰδικωτέρων σκοπῶν; Καὶ ἐπανερχόμεθα εἰς τὸ σημεῖον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐξεπορεύθη ἡ συζήτησις, ὅταν ὑπεστηρίξαμεν ὅτι δὲν παρέχετε δικαιοσύνην εἰς τὸν ἐλαιοπαραγωγικὸν κόσμον, διότι δὲν ἀπολαμβάνει τὴν διεθνῆ τιμὴν τοῦ εἴδους του, ἀλλὰ πᾶσα ἐπὶ πλέον τιμὴ ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως κρατεῖται ἀπὸ τὸ κράτος ὡς εἰσφορά, τότε ἀποδεικνύομεν ὅτι πράγματι τὸ κράτος ἠδίκησε τὸν ἐλαιοπαραγωγὸν καὶ ὅτι ἑπομένως ὁ κόσμος τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν διαμαρτυρόμενος ἔχει δίκαιον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψίς μας.

§121Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε......

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ. Θέλει νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργός.

§123Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἴπομεν: θὰ κάμωμεν ἀντικειμενικὴν συζήτησιν. Ὡς ὑπεύθυνος ὑπουργὸς ἐλεγχόμενος εἶμαι ὑπεχρεωμένος νὰ ἀπαντήσω καὶ νὰ τοποθετήσω τὰ πράγματα, διότι ἴσως ἐκ πλάνης ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος τὰ ἐτοποθέτησεν ἀλλοῦ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ἀρχηγὸν τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος νὰ ἐρωτήσῃ ἕνα ἐκ τῶν ἐπερωτώντων, ἔμπορον, τὸν κ. Κάντζιαν, τὸν ὁποῖον ἐγὼ προκαλῶ νὰ ἀπαντήσῃ, ἐὰν ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ τιμῆς εἰς τὴν ὁποίαν ὁ παραγωγὸς οἱουδήποτε προϊόντος πωλεῖ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς χώρας ἐννοεῖ τὴν τιμὴν τὴν διεθνῆ ἢ τὴν τιμὴν ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἐάν, κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὁ παραγωγὸς ἐξῆγεν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸ προϊόν του καὶ ὅλον του τὸ προϊόν καὶ ἐὰν ἐρρυθμίζαμεν ἡμεῖς, κυριαρχικῶς τὴν ζήτησιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ εἴχατε δίκαιον, τοῦτο ὅμως δὲν συμβαίνει ποτέ, καὶ ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ τιμῆς ἐννοοῦμεν τὴν ἐσωτερικὴν τιμὴν διότι αὐτὴν ἀπολαμβάνει ὁ παραγωγός. Τώρα διατὶ ἐτέθη ἡ εἰσφορά, κ. ἀρχηγὲ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος; Ὡς ὁ φίλος σας, ἀντικειμενικώτατα ὑπεστήριξεν —καὶ δὲν θὰ τὸν ἀποδοκιμάσετε διότι ταύτην τὴν γνώμην εἶχεν— ὑπῆρχον ἀποθέματα κολοσσιαῖα τῶν ἐμπόρων.

§124Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ὄχι κολοσσιαῖα.

§125Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σεῖς εἴπατε «κολοσσιαῖα», ἐγὼ λέγω «ἀποθέματα». Οἱ ἔμποροι τὰ ἀποθέματα αὐτὰ τὰ ἠγόρασαν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν τιμὴν καὶ δὴ κατωτέραν τῶν 5200, δηλαδὴ τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος καθώρισεν. Ἐὰν δὲν ἐπέβαλε τὴν εἰσφορὰν τὸ Κράτος, θὰ εἰσέπραττε τὴν διαφορὰν ὁ παραγωγός; Ἢ θὰ τὴν εἰσέπραττε εἰς βάρος καὶ τῆς ὁλότητος καὶ τοῦ παραγωγοῦ ὁ ἔμπορος; Ὅταν λοιπὸν ὁμιλοῦμεν περὶ τιμῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοοῦμεν ἄλλην, κατὰ τοὺς στοιχειώδεις οἰκονομικοὺς νόμους, παρὰ τὴν ἐσωτερικὴν.......

§126Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Εἶναι πλάνη αὐτό. Τὴν ἐσωτερικὴν τιμὴν ἐν συναρτήσει πρὸς τὴν ἐξωτερικήν.

§127Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὴν ἐξωτερικὴν τιμὴν δὲν τὴν ρυθμίζομεν ἡμεῖς οὔτε τὴν κατευθύνομεν ἡμεῖς. Ἡ ἐξωτερικὴ τιμὴ εἶναι θεωρητική. Ἀπόδειξις εἶναι ὅτι ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως εἰς ἣν μετεῖχε ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος —καὶ δὲν τὸ λέγω τοῦτο διὰ νὰ σᾶς μεμφθῶ, κ. ἀρχηγὲ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος—δὲν ἐξήχθησαν παρὰ 171 τόννοι ἐλαίου, εἰς ἕναν χρόνον ὁλόκληρον καὶ δὲν ἐξήχθησαν διότι δὲν ὑπῆρχε ζήτησις, ὅπως καὶ σήμερον δὲν ὑπάρχει, εἰς ἐξωτερικόν. Δὲν κυριαρχοῦμεν ἡμεῖς τὴν ἐξωτερικὴν ἀγοράν, κυριαρχεῖ ἡ ἐξωτερικὴ ἀγορὰ τῆς ἐσωτερικῆς καὶ ἡ ἐσωτερικὴ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἐνδιαφέρει τὸν παραγωγόν. Πρέπει λοιπὸν νὰ καθορίσωμεν τὸ σημεῖον τοῦτο ἀντικειμενικῶς. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ τιμῆς ἐννοοῦμεν τὴν ἐσωτερικὴν τοιαύτην. Σᾶς ἀπήντησα σαφῶς, τὴν ἐξαγωγὴν τὴν κάμνει ὁ ἔμπορος ὁ ὁποῖος ἀγοράζει τὸ προϊόν εἰς ὡρισμένας τιμὰς ἀπὸ τὸν παραγωγόν. Ἐὰν ὁ ἔμπορος ἀγοράζῃ τὸ προϊόν εἰς τὴν τιμὴν τῶν 5.200 καὶ τὸ πωλεῖ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς τὴν τιμὴν τῶν 12.000 σᾶς ἐρωτῶ, ποῖος θὰ καρποῦται τὴν διαφοράν; Ὁ ἔμπορος.

§128Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Τοῦτο θὰ συνετέλει εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ.

§129Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. ὑπουργέ, οὐδεμία ἐξαγωγὴ ἔγινε μέχρι τοῦδε σοβαρὰ καὶ ἑπομένως οὔτε οἱ ἔμποροι, τοὺς ὁποίους ἀπεβλέψατε νὰ φορολογήσετε ἰδιαιτέρως, φορολογοῦνται, οὔτε ὁ παραγωγὸς καρποῦται μίαν καλὴν τιμήν. Κατὰ πρότασιν τοῦ ἀρχηγοῦ μου εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν τὸν ἀπολογισμὸν ἐκ τῆς εἰσφορᾶς. Ἔχω ἕνα παράδειγμα ἑνὸς τόννου, ἐλαίου ἀξίας 1200 δολλαρίων ὁ ὁποῖος ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου αὐτοῦ ἀνέρχεται εἰς τὰς 12.750 κατ’ ὀκᾶν. Ἀπὸ τὰς 12.750 δραχμάς, ὁ παραγωγὸς λαμβάνει τὰς 5.200. Τὰ ἔξοδα εἶναι 3080 μαζὺ μὲ τὸ κέρδος καὶ ἡ εἰσφορὰ ἀνέρχεται εἰς 4.470 δραχμάς.

§130Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν λέτε ἀκριβῆ πράγματα.

§131Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τὰ ἤλεγξα ἐγὼ προσωπικῶς καὶ ἀφοῦ εἴπομεν ὅτι θὰ ὁμιλήσωμεν ἀντικειμενικῶς ἐπιβάλλεται νὰ εἶναι ἀντικειμενικὴ ἡ συζήτησις. Δι’ αὐτὸ τὰ ἤλεγξα, διὰ νὰ μὴ κάμω λάθος οὔτε μιᾶς δραχμῆς. Λοιπὸν 5.200 πέρνει ὁ παραγωγός......

§132Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν θὰ εἶναι 5 βαθμῶν.

§133Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. ..... ἀπὸ τὰς 12.750. Τὰ ἔξοδα καὶ τὸ κέρδος τοῦ ἐξαγωγέως εἶναι 3080 καὶ 4.470 εἶναι ἡ εἰσφορά. Ἑπομένως 4.470 πέρνει τὸ δημόσιον καὶ 5.200 ὁ παραγωγός. Δι’ αὐτὸ εἴπομεν ὅτι μὲ τὴν εἰσφορὰν τὰ μοιράζονται. Ἢ μᾶλλον δὲν τὰ μοιράζονται διότι ὁ παραγωγὸς συνεισφέρει κάματον καὶ μόχθον καὶ τὰ ἔξοδα τῆς ἀξιοποιήσεως τοῦ εἴδους του ποὺ πολλὲς φορὲς καταστρέφεται καὶ ζημιοῦται καὶ μπαίνει καὶ μέσα μὲ τὴν τιμὴν τῶν 5.200 ἐνῷ ἔρχεται τὸ δημόσιον καὶ παίρνει ὡς καθαρὸν κέρδος τὸ ἥμισυ τῆς ἐκ τῆς πωλήσεως ἀξίας του.

§134Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπόθεσις.

§135Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, καὶ 10 ὥρας καὶ ἂν ὡμιλήσετε, δὲν θὰ μᾶς μεταπείσετε. Θὰ ἀναγκασθῶμεν τελικῶς νὰ ζητήσωμεν νὰ παραιτηθῶμεν τῆς προστασίας αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ὀνομάζετε «προστασία». Δὲν ἀντιλαμβάνεσθε λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν «προστασία» νὰ σημαίνῃ νὰ τοῦ πέρνετε τὸ μισὸ ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου ἀξίας του;

§136Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Γίνεται πλέον θανάσιμος ὁ ἐναγκαλισμός!

§137Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ζήτημα αὐτὸ περιῆλθεν εἰς τελείαν ἀποτελμάτωσιν. Ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς πιεζόμενος ὑπὸ τῶν ἀναγκῶν του καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἐξαγωγή, πωλεῖ τὸ ἔλαιόν του εἰς εὐτελεστάτας τιμάς, πωλεῖ ὅπως–ὅπως, ἀντὶ πινακίου φακῆς. Ἄδειαι δίδονται πράγματι, ἀλλὰ ἐξαγωγή, διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀνέφερα, δὲν πραγματοποιεῖται καμμία. Ἐὰν γίνῃ καμμία, γίνεται ἀπὸ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν εἰς πολὺ μικρὰς τιμάς. Διευκολύνεται διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ὁ μεγαλέμπορος ὁ ὁποῖος ἔχει περιθώριον κέρδους, διότι ἠγόρασε, τὸ ἔλαιον εἰς τιμὰς κάτω τῶν 5.200 καὶ ἑπομένως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαγάγῃ τὸ ἐμπόρευμά του εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἀλλὰ ὁ παραγωγὸς καὶ αἱ ὀργανώσεις αἱ ὁποῖαι κάμουν τὴν συγκέντρωσιν μὲ τιμὰς ἄνω τῶν 5.200 δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμουν ἐξαγωγήν. Τὸ σπουδαιότερον δὲ καὶ τραγικώτερον εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ ὑπουργὸς ὁ ὁποῖος τὴν ἐκπροσωπεῖ σεμνύνεται διὰ τὴν ὀρθὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ! Αὐτὸ εἶναι τρομερόν.

§138Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὅπως καὶ ὑμεῖς σεμνύνεσθε διὰ τὴν ὀρθότητα τῶν ὅσων ὑποστηρίζετε. Τοῦτο σημαίνει ὅτι πιστεύομεν εἰς τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς κάμω μίαν ἐρώτησιν. Τί ποσότητας ἐξήγαγεν ἡ Ἱσπανία; Ἐπειδὴ ὁμιλεῖτε περὶ δυνατοτήτων ἐξαγωγῆς τὰς ὁποίας δὲν ἐπραγματοποίησεν ἡ Κυβέρνησις.

§139Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἐξήγαγεν εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας καὶ τὴν Βραζιλίαν.

§140Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πόσην ποσότητα;

§141Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Δὲν ἔχω πλήρη στοιχεῖα. Ἀλλὰ ἡ Ἱσπανία καταβάλλει προσπαθείας νὰ κάμῃ ἐξαγωγήν, ἐνῷ...

§142Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἔχετε στοιχεῖα διότι δὲν ἐξήγαγε μεγάλας ποσότητας. Μήπως ἀπὸ ἐσφαλμένην πολιτικήν; Διότι εἴπατε ὅτι ἡ πολιτική μας ἐμποδίζει. Δὲν ἔγινεν ἐξαγωγὴ ἀπὸ καμμίαν ἐλαιοπαραγωγὸν χώραν πλὴν ἐλαχίστων ἑκατοντάδων τόννων.

§143Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἐνῷ ἡμεῖς ἀπαγορεύομεν τὴν ἐξαγωγὴν διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν. Ὑπάρχει τεραστία διαφορὰ τῆς θέσεως τὴν ὁποίαν σεῖς λαμβάνετε.

§144Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν ἐξήχθησαν, κύριε ὑπουργέ;

§145Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ προσπαθήσῃ νὰ συντονίσῃ τὰς σκέψεις καὶ τὰς ἐνεργείας της, διότι θὰ ἀντεμετωπίσαμεν πράγματι πολὺ σοβαρὸν ζήτημα. Δὲν πρόκειται νὰ περισωθῇ τίποτα ὄχι μόνον διὰ τὴν ἐλαιοπαραγωγήν, ἀλλὰ οὔτε διὰ τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ πολιτικὴ ἐλαίου ὅπως ὑπάρχει πολιτικὴ ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν καὶ στρατιωτικῶν ζητημάτων. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ παγία πολιτικὴ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Διότι τρία εἶναι ἐν ὅλῳ τὰ ἐθνικὰ προϊόντα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κανονίζωμεν τὴν ἐπ’ αὐτῶν πολιτικήν μας ἑκάστοτε κατὰ τὸ δοκοῦν. Κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἔστω καὶ τὴν τελευταίαν αὐτὴν στιγμὴν νὰ λάβῃ τὰ μέτρα της. Τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἡμεῖς τῆς συνιστῶμεν εἶναι τὰ ἑξῆς: Νὰ προβῇ εἰς συνεννοήσεις μετὰ τῶν λοιπῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν χωρῶν διὰ μίαν κοινὴν πολιτικὴν ἐλαίου. Νὰ ἐπανασυστήσῃ τὴν εἰδικὴν ἐπιτροπὴν ἐλαίου — ἡ ὁποία σημειωτέον δὲν ἐπιβαρύνει τὸν Προϋπολογισμόν, — μὲ τὸ περιεχόμενον καὶ μὲ τὴν ἁρμοδιότητα τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐπὶ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, διότι ἐκεῖ εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθοῦν ὅλαι αἱ ἀπόψεις καὶ Κυβερνήσεως καὶ παραγωγῶν καὶ νὰ βγῇ μία ἀπόφασις ἀντικειμενική. Νὰ διευκολύνῃ τὰς ἐξαγωγὰς διὰ παντὸς τρόπου καὶ νὰ καταργήσῃ τὸν δαίδαλον τῶν διατυπώσεων τὸν ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐννοήσωμεν οὔτε ἡμεῖς οὔτε οἱ εἰδικοὶ περὶ τὸ ἔλαιον κύριοι βουλευταί, οὔτε ἡ Βουλή.

§146Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δαίδαλος δὲν εἶναι, ἴσως νὰ εἶναι πεπλανημένη ἡ σκέψις σας.

§147Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Προσεπάθησα, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ εἰσέλθω εἰς τὰς σκέψεις σας. Νὰ καθορισθῇ τιμὴ ἀσφαλείας ἡ ὁποία θὰ ἀνταποκρίνεται καὶ πρὸς τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαίου, καὶ πρὸς τὸν τιμάριθμον τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, καὶ νὰ συνεχίσῃ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου. Νὰ καταργήσῃ τὸ σύστημα τῆς εἰσφορᾶς ἢ νὰ μειώσῃ ταύτην, τοὐλάχιστον εἰς τὸ τρίτον. Ἄλλως νὰ ἐπιβάλῃ μίαν φορολογίαν ἡ ὁποία ὁσονδήποτε μεγάλη καὶ ἂν εἶναι, δὲν δύναται ν’ ἀνέλθῃ πέραν τοῦ 20–30%, οὐδέποτε ὅμως εἰς τὰ 90–100% ὅπως γίνεται μὲ τὴν εἰσφοράν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ ἀπαλλάξῃ τῆς εἰσφορᾶς τὰ ὑπόλοιπα τῶν προγενεστέρων χρόνων τὰ ὁποῖα εἶναι περίπου 1500 τόννοι. Διότι πλὴν τῶν ἄλλων, αὐτὰ ἠγοράσθησαν μὲ τιμὰς πολὺ ηὐξημένας καὶ ἐπὶ πλέον ὑπάρχει ἀνειλημμένη ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως δι’ αὐτούς, νὰ καρπωθοῦν καὶ τὴν διαφορὰν τοῦ κέρδους ἐκ τῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοποθετήσεώς των.

§148Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα.

§149Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Οἱ 1500 τόννοι ποῦ εὑρίσκονται;

§150Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἄλλοι εἰς τὸ Τελωνεῖον καὶ ἄλλοι πρὸς ἐξαγωγήν, εἰς τὴν ΚΥΔΕΠ.

§151Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους, διότι ἡ ΚΥΔΕΠ εἶναι μὲ χρήματα τοῦ Κράτους.

§152Α. ΜΠΑΚΑΛΜΠΑΣΗΣ. Μὲ χρήματα τῶν συνεταιρισμῶν.

§153Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ Κυβέρνησις δέον νὰ παράσχῃ διευκολύνσεις διὰ τὴν εἰσαγωγὴν κενῶν βαρελίων. Ὑπάρχει πράγματι τεραστία ἔλλειψις. Ὁμιλοῦμεν περὶ ἐξαγωγῶν καὶ δὲν ἔχομεν βαρέλια νὰ βάλωμεν τὸ λάδι διὰ νὰ τὸ ἐξαγάγωμεν. Νὰ λάβωμεν δραστικώτατα μέτρα κατὰ τοῦ λαθρεμπορίου διότι πράγματι ἐσχάτως ἔχει ὀργιάσει τὸ λαθρεμπόριον καὶ αὐτὸ βεβαίως πρὸς ζημίαν τοῦ κράτους. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ πολιτικὴν προστασίας τοῦ ἐλαίου καὶ ὄχι δημεύσεως αὐτοῦ. Καὶ τότε θὰ εὐεργετήσῃ καὶ τοὺς παραγωγοὺς καὶ τὸν προϋπολογισμόν. Ἀλλὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ὑπεδείξαμεν πρέπει νὰ τὰ λάβῃ τὸ ταχύτερον καὶ ἄνευ δισταγμοῦ. (Χειροκροτήματα).

§154Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ἠξεύρω σήμερον τὸ λάδι κατὰ ποσότητας εἰς χεῖρας τίνος εὑρίσκεται;

§155Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἀκόμη εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τοῦ παραγωγοῦ ἀλλὰ μετ’ ὀλίγον δὲν θὰ εὑρίσκεται.

§156Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Ἐὰν πρόκειται νὰ τὸ ἀγοράσουν οἱ ἔμποροι καὶ νὰ καρπωθοῦν αὐτοὶ τὴν εἰσφορὰν ἂς μείνῃ ὡς ἔχει.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἐξ Εὐβοίας συνάδελφος κ. Καλλίας κατέθεσε δήλωσιν διαμαρτυρίας διὰ τὴν μὴ ἵδρυσιν ἐν Εὐβοίᾳ τάγματος ἐθνοφρουρᾶς.

ΔΗΛΩΣΙΣ

Παρὰ τὰς δοθείσας ὑποσχέσεις ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. ἐπὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπουργοῦ, πρὸ διμήνου, ὁ λαὸς τῆς Εὐβοίας μὲ ὀδύνην καὶ κατάπληξιν ἐπληροφορήθη σήμερον ὅτι καὶ πάλιν δὲν θὰ ἱδρυθῇ Τάγμα Ἐθνοφρουρᾶς εἰς τὴν Εὔβοιαν. Ἡ ἀπόφασις τῶν ἁρμοδίων ἐλήφθη τὴν αὐτὴν ἡμέραν καθ’ ἣν εἰσῆλθον, ἐφόνευσαν γυναῖκας, ἀπήγαγον πολίτας καὶ ἐλεηλάτησαν οἰκίας καὶ καταστήματα οἱ συμμορίται εἰς τὰ χωρία Ἄτταλη, Μακρυκάππα, Ἀσμένιον, Κοκκινομηλιά, κλπ. Μαζὺ με τὴν διαμαρτυρίαν μου διὰ τὴν τοιαύτην ἀπόφασιν ἐφιστῶ καὶ πάλιν τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδίων ἐπὶ τῶν κινδύνων τοὺς ὁποίους ἐγκλείει ἡ παραμέλησις τῆς Εὐβοίας καὶ ἀπευθύνω ἔκκλησιν ἀμέσου ἱδρύσεως Τάγματος Ἐθνοφρουρᾶς εἰς Εὔβοιαν. Ἀθῆναι 23 Ἰανουαρίου 1948.

ΚΩΝΣΤ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΣ

Βουλευτὴς Εὐβοίας Ὁ κ. Σ. Θεοτόκης ἔχει τὸν λόγον.

§158Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὅσοι, κ. βουλευταί, ἠθελήσατε νὰ ἀναγνώσητε εἰς τὰ πρακτικὰ τῶν ἐπερωτήσεων τὸ κείμενον τῶν ὑπὸ συζήτησιν συναφῶν ἐπερωτήσεων, θὰ ἐσχηματίσατε νομίζω τὴν γνώμην ὅτι τὸ θέμα καὶ εὐρὺ εἶναι καὶ ἀφορᾷ τὴν συλλογικὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐπιθυμῶ ἐξ ὑπ’ ἀρχῆς νὰ ἀποσαφηνίσω ὅτι ὅταν κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου θὰ μνημονεύω τοὺς ἑκάστοτε κ. ὑπουργούς, τοῦτο δὲν ἀποτελεῖ προσωπικὴν ἐναντίον τῶν ὑπουργῶν ἐπίθεσιν, ἀλλὰ ἀποτελεῖ ἔλεγχον τῆς συλλογικῆς εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα ἐν τῷ συνόλῳ του, κ. βουλευταί, ἔχει κατὰ τὴν κρίσιν μας πέντε ξεχωριστοὺς τομεῖς. Ὁ πρῶτος εἶναι ὁ τομεὺς τῆς ἐξαγωγῆς, ὁ δεύτερος τὸ θέμα τῆς καταναλώσεως, τὸ τρίτον ἡ σοβαρωτάτη ἄποψις τῶν παραγωγῶν, τὸ τέταρτον ἡ τοποθέτησις τοῦ κράτους ὡς fiscua ἔναντι τοῦ ὅλου ζητήματος τοῦ ἐλαιολάδου, καὶ τὸ πέμπτον τὸ κατ’ ἐξοχὴν πολιτικόν, πρόβλημα, τὸ ὁποῖον προκαλεῖται ἐκ τῆς ὅλης διαχειρίσεως τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις τῆς ἐθνικῆς συνεργασίας συνέστησε δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου μίαν ἐπιτροπὴν ἐλαίου. Ἁρμοδιότης τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς ἦτο ἡ ἔρευνα ὅλων τῶν θεμάτων τῶν συνδεομένων μὲ τὴν ἐν γένει διαχείρισιν τοῦ ζητήματος τοῦ ἐλαίου. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἀπεφάνθη ὅτι ὤφειλε νὰ δοθῇ δικαίωμα συγκεντρώσεως 10.000 τόννων ἐπὶ τῷ τέλει 5.000 μὲν τόννοι νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν ἐξαγωγήν, οἱ δὲ ἄλλοι 5.000 τόννοι ὡς δυνατότης εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ μεταχειρίζεται τὴν ποσότητα αὐτὴν διὰ τὴν ρύθμισιν τῆς ἐσωτερικῆς τιμῆς τῆς καταναλώσεως τοῦ ἐλαίου. Ἔχει ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ εἰς τὸ παρελθὸν κάποιαν σημασίαν, καὶ θὰ ὁμιλήσωμεν μετ’ ὀλίγον διὰ τὴν ἄποψιν αὐτήν, ὅταν κατωτέρω ἐξετάσωμεν τὴν ἐξέλιξιν τῆς διαχειρίσεως τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν πορείαν τῆς συγκεντρώσεως τῶν 10.000 τόννων ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν σήμερον μετὰ βεβαιότητος ὅτι ἀπέτυχεν. Καὶ ἀπέτυχεν διότι τὸ ὄργανον τὸ ὁποῖον ἐπεφορτίσθη ὑπὸ τοῦ Κράτους νὰ κάμῃ τὴν συγκέντρωσιν δὲν εἶχε τὸν ἀπαιτούμενον διοικητικὸν καὶ ἐσωτερικὸν οἰκονομικὸν ἐξοπλισμὸν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν συγκέντρωσι τοῦ ἐλαίου. Καὶ ἀπὸ ἄλλης ἀπόψεως ἡ ἐξαγωγὴ ἀπέτυχε διότι πάλιν τὸ ἴδιον συλλογικὸν ὄργανον δὲν εἶχε τὸν ἀπαιτούμενον ἐξωτερικὸν διοικητικὸν καὶ οἰκονομικὸν ἐξοπλισμὸν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, ἐὰν δὲ συνδυάσωμεν τὰ πραγματικὰ αὐτὰ περιστατικὰ μὲ τὰς ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι ἐπικρατοῦν εἰς τὰς ἀγορὰς καταναλώσεως τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ εἰς τὰς χώρας αἱ ὁποῖαι ἀνέκαθεν συνηγωνίζοντο ἡμᾶς εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, προκύπτει ὡς συμπέρασμα ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ διαδικασία ἀπαιτεῖ ἐξαιρετικὴν τὴν μέριμναν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀδιάλειπτον παρακολούθησιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἀκριβῶς παράλειψιν εἰς τὸν τομέα τῆς ἐξαγωγῆς τὴν ἐλέγχομεν τὴν στιγμὴν αὐτήν. Ἐλέγχεται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, κ. βουλευταί, διὰ τὰς παραλείψεις του αὐτὰς καὶ μᾶς λέγει ὅτι δὲν ἀπηγόρευσε τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, καὶ τοῦ ἀπαντῶμεν, δὲν τὴν ἀπηγορεύσατε ρητῶς, δὲν ἐλάβατε ὅμως τὰ προσήκοντα μέτρα νὰ ἀρθῇ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας ἡ προϋφισταμένη ἀπαγόρευσις καὶ ἑπομένως δὲν ἐπράξατε τὸ καθῆκόν σας. Καὶ ἐγὼ θὰ διαψεύσω τὴν σχετικὴν διάψευσίν σας διότι μέχρι τῆς 8 Νοεμβρίου 1947, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐξηκολούθει νὰ ἰσχύῃ ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου, ἀπαγόρευσις ἡ ὁποία ἐτέθη ἀπὸ τῆς ἐποχῆς κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις εἶχεν ἀποφασίσει τὴν συγκέντρωσιν τῶν 10.000 τόννων ἐλαίου καὶ ἡ ὁποία καὶ ὡς ἐξήγησα ἀπέτυχεν.

§159Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν εἶναι ἀληθῆ καθόλου αὐτά. Ἐγὼ μόλις ἀνέλαβον εἶπον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν νὰ καταρτίσῃ τὸ σύστημα διαχειρίσεως καὶ ἐκάλεσα τὴν ΚΥΔΕΠ νὰ προβῇ ἡ ἰδία ἀπ’ εὐθείας εἰς ἐξαγωγὴν ἐλαίου καὶ ἐδήλωσα ὅτι ἄδειαι θὰ ἐχορηγοῦντο εἰς πάντας.

§160Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Μέχρι τῆς 9 Νοεμβρίου εἰς οὐδένα ἐδώσατε ἄδειαν ἐξαγωγῆς, κύριε ὑπουργέ.

§161Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἐζήτησε κανείς.

§162Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, ἐπιμένομεν ὅτι ἡ ἀπαγόρευσις ὑπῆρχε καὶ ὁ κύριος ὑπουργὸς ἂς μᾶς διαψεύδῃ. Ὅμως πλανᾶτε, ἐὰν νομίζῃ ὅτι τὸν ἐλέγχομεν εἰς τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς μόνον ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Τὸ ἐλέγχομεν κυρίως ἐπὶ ἄλλου σημείου. Ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸν τομέα τῆς ἐξαγωγῆς, ὄχι διότι μόνον διετήρησε τὴν ἀπαγόρευσιν, ἀλλὰ διότι ἐχάσαμεν τὴν ἐξαιρετικὴν εὐκαιρίαν ἱκανοποιητικῶν τιμῶν τοῦ πολυτίμου αὐτοῦ προϊόντος εἰς τὰς ἐξωτερικὰς ἀγοράς. Δὲν ἀνέλαβε, δηλαδή, ἡ Κυβέρνησις, γενικὴν σταυροφορίαν διὰ νὰ αὐξήσῃ εἰς τὸ Maximum τὰς ποσότητας τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου. Δὲν εἶναι, λοιπόν, ἡ θετικὴ πρᾶξις ἢ ἡ παράλειψις τῆς Κυβερνήσεως ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀπαγόρευσιν ἡ ὁποία εἶναι τὸ σημεῖον ἐπὶ τοῦ ὁποίου κυρίως τὴν ἐλέγχομεν, ἀλλὰ καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐκ τῆς μακαριότητος καὶ τῆς ἀδρανείας της ἡ Κυβέρνησις ἐπέτρεψε νὰ διαφύγῃ ἡ περίπτωσις ἱκανοποιητικῶν τιμῶν ἀπὸ ἀπόψεως ἐξαγωγῆς καὶ ἔφθασεν ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου ἡ τιμὴ τοῦ τόννου τοῦ ἐλαίου 5 βαθμῶν ἡ ὁποία ἦτο τότε ἀκόμη εἰς τὰ ἐπίπεδα τῶν 1300 δολλαρίων φόμπ, εἰς τὴν σημερινὴν τιμήν, ὅπου μετὰ βίας φθάνει τὰ 820, θέλετε δὲ νὰ ἴδητε, κ. βουλευταί, μεταφραζόμενα αὐτὰ εἰς ἀριθμοὺς κατὰ προσέγγισιν τὶ σημαίνουν; Ἀκούσατε: Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ἰσχυρισθῶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠδύνατο ἐὰν εἶχεν ἀναλάβει αὐτὴν τὴν σταυροφορίαν νὰ ὑπερβῇ τὸν μέσον ὅρον τῶν ἐξαγωγῶν τῶν καλῶν ἐσοδειῶν τοῦ παρελθόντος. Ἀλλὰ δέχομαι ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ πλησιάσῃ τοὺς 20.000 τόννους. Δὲν ὑποθέτω ὅτι αὐτὸς εἶναι ὑπερβολικὸς ἀριθμός. Λοιπόν, ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τοὺς ἀριθμούς. Νομίζω καὶ ἀποδεικνύει ὅλος ὁ κύκλος ὁ οἰκονομικὸς αὐτῆς τῆς ἐργασίας, ὅτι κατὰ τὰ προπολεμικὰ ἔτη ἐκ τῶν ἐπισήμων ἀριθμῶν ποὺ ἔχω ἐδῶ ὑπερέβη πάντοτε εἰς τὰς καλὰς ἐσοδείας τὴν ἐξαγωγὴν τῶν 20 χιλιάδων τόννων. Οἱ ἀριθμοὶ λοιπὸν εἶναι οἱ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ......». Ἑπομένως ὅταν εὑρισκώμεθα ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν 20.000 τόννων μὲ τιμὴν 1.300 δολλάρια, ὅπως εἶχε τὸν Νοέμβριον,—καὶ δὲν λαμβάνω τὰς τιμὰς τοῦ Αὐγούστου ἢ τοῦ Σεπτεμβρίου, ὅπου εἴχομεν τιμὴν ἄνω τῶν 1400– 1500 δολλαρίων,— τοῦτο σημαίνει οὔτε ὀλίγον οὔτε πολὺ 26.000.000 δολλάρια. Ἡ διαφορὰ ἐκ τῆς πτώσεως τῆς τιμῆς ἀπὸ Νοεμβρίου μέχρι Ἰανουαρίου εἶναι 500 δολλάρια κατὰ τόννον. Τοῦτο σημαίνει 10.000.000 δολλάρια θετικὴν καὶ ἀναμφισβήτητον ζημίαν.

§163Γ. ΜΕΛΑΣ. Κύριε, συνάδελφε, ἔκαμεν ἄλλοτέ ποτε τὸ Κράτος ἐξαγωγὴν ἐλαίου; Λέγετε πράγματα περίεργα.

§164Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὑποθέτω, κύριε συνάδελφε, ὅτι εἶμαι ἀρκετὰ σαφής. Ἐγὼ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου δὲν εἶπον ὅτι τὸ Κράτος ὤφειλε νὰ κάμῃ τὸ ἴδιον ἐξαγωγήν, ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἔχον ὑπ’ ὄψιν τὸ Κράτος τὰς ἐξαιρετικὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τιμάς, τὴν πεῖραν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Ἐπιτροπῆς ἐλαίου καὶ τῆς συγκεντρώσεως τῆς γενομένης πρὸ ὀκταμήνου πρὶν σχηματισθῇ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ὤφειλε μὲ τὰ δεδομένα αὐτὰ ν’ ἀναλάβῃ τὴν ἐκστρατείαν διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ κάμῃ τὸ πᾶν διὰ νὰ αὐξήσῃ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀνέφερα ὡρισμένους ἀριθμοὺς οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιδέχονται ἀμφισβήτησιν διὰ νὰ ἀποδείξω ποίαν ζημίαν εἰς συνάλλαγμα ὑπέστη ἐν τῷ συνόλῳ ἡ Ἐθνικὴ Οἰκονομία ἐκ τῆς κακῆς διαχειρίσεως τῆς ὑποθέσεως τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Τώρα τί συνέβη ἄραγε καὶ ἔπεσαν αἱ τιμαί; Ἰδού: Αἱ ἀγοραὶ καταναλώσεως παρακολουθοῦν τὴν κατάστασιν τῆς παραγωγῆς. Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζητε ὅτι ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαίου εἶναι ἐξαιρετικὰ εὐπαθής. Διότι ἐνῷ ἵσταται ἀκόμη ἡ ἐσοδεία εἶναι δυνατὸν τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ καταστραφῇ. Ὅταν, λοιπόν, ἐφάνη εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὅτι ἡ ἐσοδεία τοῦ ἐλαίου ἦτο ἐξησφαλισμένη ἐν Ἑλλάδι τότε ἀμέσως ἤρχισεν ἡ πτῶσις τῶν τιμῶν. Διότι δὲν ὑπῆρχε πλέον φόβος νὰ μὴν ὑπάρξῃ προσφορὰ ἐλαίου. Ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχε ἐκκρεμότης περὶ τὴν βεβαιότητα τῆς ἀποδόσεως τῆς παραγωγῆς, δηλαδὴ τῆς ἐπιτυχίας της ἢ ὄχι, ἦτο ἡ προσφορὰ τῶν ἀγοραστῶν, τῆς καταναλώσεως δηλαδὴ βεβαία. Καὶ δι’ αὐτὸ ὀρθῶς ἰσχυρίζοντα οἱ ἐξαγωγεῖς ὅτι εἶχον τὴν δυνατότητα νὰ προβοῦν εἰς ἐπιτυχεῖς ἐξαγωγὰς ἐλαίου. Ὅταν ὅμως ἤρχισε νὰ φαίνεται ὅτι ἡ ἐσοδεία εἶχεν ἐξασφαλισθῆ, τότε φυσικὰ ἐφάνη ὅτι θὰ ὑπῆρχεν ἀνάγκη ἡ Ἑλλὰς νὰ ἐξαγάγῃ ἔλαιον καὶ ὡς ἐκ τούτου αἱ ἀγοραὶ καταναλώσεως ὄχι μόνον ἔγιναν ἐφεκτικαί, ὄχι μόνον ἠκολούθησαν τὴν τακτικὴν τῆς ἀναμονῆς, ἀλλὰ καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ τηροῦν τὴν αὐτὴν στάσιν. Καὶ ἐκ τῆς αἰτίας αὐτῆς ἔχομεν πτῶσιν τῆς τιμῆς ἐξαγωγῆς. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, πᾶσαν αἴτησιν ἐξαγωγῆς ἐδέχθη εὐμενῶς, θὰ ἤθελα νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι συνδυάζει αὐτὰς καὶ μὲ τὸν καθορισμὸν κατωτάτου ὁρίου τιμῆς ἐξαγωγῆς. Δηλαδὴ λέγει ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἰς τοὺς ἐξαγωγεῖς: Σᾶς δίδω τὴν ἄδειαν ἐξαγωγῆς, ἀλλὰ νὰ μοῦ φέρεται τὸ συμβόλαιον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ καθορίζεται ὅτι θὰ ἐξαγάγητε τὸ ἔλαιον εἰς τὴν τάδε τιμὴν ἢ ὄχι κάτω τῆς ὑπ’ ἐμοῦ καθορισθείσης τιμῆς. Καὶ ἰσχυρίζεται ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ τὸ ἔλαβε διὰ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ πτῶσις τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, δηλαδὴ διὰ νὰ ἐλέγχῃ τὰς τιμάς. Καὶ ἐρωτῶ ἐγὼ τώρα, τί εἴδους ἔλεγχος τιμῶν εἶναι αὐτός; Τῆς ἐσωτερικῆς τιμῆς; Αὐτὴν δὲν τὴν ἐλέγχει τις δι’ αὐτῆς τῆς μεθόδου, ἀλλὰ τὴν ἐλέγχει διὰ τῆς ἄλλης μεθόδου, τὴν ὁποίαν ἄλλη προκάτοχος Κυβέρνησις ἐφήρμοσε, διὰ τοῦ συστήματος τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου, ὁπότε ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα πάντοτε εἰς χεῖρας της μίαν προσφορὰν ἐλαίου, ἐλέγχει πράγματι τὰς τιμάς.

§165Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μήπως, ἐπειδὴ ἐρωτᾶται, θέλετε νὰ σᾶς ἀπαντήσω;

§166Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Νὰ μοῦ δώσητε τὴν ἀπάντησιν, ὅταν μὲ διαδεχθῆτε εἰς τὸ βῆμα. Θέλετε νὰ ἰσχυρισθῶμεν ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καθώρισε τὴν τιμὴν διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς τῆς ἐξαγωγῆς;

§167Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διατὶ δὲν θέλετε νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐγὼ εἰς τὴν ἀπορίαν σας ἀλλὰ κάθεσθε καὶ κουράζεσθε μὲ σκέψεις καὶ ὑποθέσεις;

§168Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Προκειμένου νὰ κάμω κριτικὴν τῆς πολιτικῆς σας δὲν κουράζομαι καθόλου, διότι ἡ κριτικὴ διευκολύνεται ἀπὸ τὴν σωρείαν τῶν εὐθυνῶν.

§169Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αἱ πληροφορίαι ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι ὅτι δὲν ὑπῆρχε ζήτησις ἐλαίου. Αἱ πληροφορίαι ἀπὸ τὸ ἐσωτερικὸν εἶναι ὅτι θὰ ἐγίνετο ἀθρόα προσφορὰ ἐλαίου. Ἡ πεῖρα ἐκ τῆς ἀκολουθηθείσης τακτικῆς εἰς τὸ παρελθὸν εἶναι ὅτι πολλὲς φορὲς οἱ ἔμποροι πωλοῦν εἰς μεγαλειτέρας τιμὰς καὶ.... (δὲν ἠκούσθη).... εἰς μικροτέρας. Δὲν ἤθελα νὰ ἀφήσω τοὺς ἐμπόρους νὰ κάμουν ἀθρόαν προσφορὰν καὶ εἰς τιμὰς χαμηλάς. Τοὺς ἀφήνομεν ἐλευθέρους, ἀλλὰ καθορίζω ἕνα κατώτατον ὅριον τιμῆς διὰ νὰ μὴ ρίξουν τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαίου.

§170Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ποῦ νὰ τὶς ρίξουν;

§171Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§172Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἔχετε τὴν ἀντίληψιν ὅτι οἱ Ἕλληνες ἐξαγωγεῖς εἶναι εἰς θέσιν νὰ ρίξουν τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ ἢ ἀντιστρόφως;

§173Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ κ. Κάντζιας ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου θὰ ἠμποροῦσε νὰ σᾶς δώσῃ ἀπάντησιν. Ἐὰν οἱ Ἕλληνες ἐξαγωγεῖς προσέφερον 10 χιλ. τόννους τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ὑπῆρχον ἀγορασταὶ 10.000 τόννων θὰ ἔπιπτεν ἡ τιμὴ ἢ ὄχι;

§174Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἰς ποίαν τιμήν;

§175Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὰς τιμὰς ποὺ θὰ προσέφερον. Ἐὰν οἱ Ἕλληνες ἐξαγωγεῖς ἔκαμαν προσφορὰς 5 χιλ. τόννων εἰς τὴν τιμὴν τῶν 800 δολλαρίων, ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου τῆς Ν. Ὑόρκης δὲν θὰ ἐμειοῦτο; Ναὶ ἢ ὄχι; Μὴ ἀγωνίζεσθε νὰ εὕρητε τὴν αἰτίαν. Ὁ λόγος εἶναι αὐτός. Ἐνῷ ἐπὶ ἕνα χρόνον ἡ Ἑλλὰς δὲν ἐξήγαγε καθόλου ἔλαιον, τὸν Δεκέμβριον ἐξήγαγε ἄνω τῶν 1.100 τόννων ἐλαίου, καμμία ἄλλη χώρα δὲν κατώρθωσε νὰ ἐξαγάγῃ ἔλαιον πουθενὰ πλὴν τῆς Ἑλλάδος, διότι δὲν ὑπῆρχε ζήτησις.

§176Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τότε δὲν εἶστε εἰς θέσιν νὰ ἐλέγξητε τὴν τιμήν.

§177Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Διὰ νὰ τὴν ἐλέγξω καθορίζω κατωτάτην τιμήν. Διότι ἐὰν ἄφηνα τὸν ἔμπορον ἐλεύθερον, θὰ ἐπωλοῦσε 1.200 δολλάρια καὶ τὰ 700 θὰ τὰ ἔβγαζε ἔξω διὰ νὰ κάμῃ ἐργοστάσια ὅπως ἔκαμαν πολλοὶ ἄλλοι. Καλὸν εἶναι νὰ ἐπικρίνητε, κύριε συνάδελφε, ἀλλὰ πρέπει νὰ συλλάβητε, καὶ εἶστε εἰς θέσιν καὶ ἔχετε τὴν πεῖραν, τὸ ὅλον πρόβλημα.

§178Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον ὅτι, εἴτε δὲν ἔχετε τὴν στελέχωσιν νὰ ἐλέγξητε τὰς ἐξαγωγὰς ὅπως θέλετε, εἴτε διότι ἐλάβατε μέτρα τὰ ὁποῖα δὲν ἔπρεπε νὰ λάβετε, εἴτε διότι ἀκόμη δὲν ξεκινήσατε μὲ τὴν σκέψιν τῆς σταυροφορίας, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησα καὶ διὰ τὴν ὁποίαν σᾶς ἐλέγχω αὐστηρῶς, ἐχάθη ἡ εὐκαιρία τῆς ἐξαγωγῆς. Καὶ ἐὰν ὑπολογίσωμεν περὶ τοὺς 20 χιλ. τόννους, τοῦτο σημαίνει 26 ἑκατομμύρια δολλάρια εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, εἰς βάρος δηλαδή, τοῦ συνόλου τοῦ λαοῦ.

§179Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κάνετε λογαριασμοὺς τοὺς ὁποίους ἔπρεπε νὰ κάνουν οἱ Ἱσπανοὶ καὶ ὄχι ἡμεῖς.

§180Γ. ΜΕΛΑΣ. Εἶναι οἱ φυσικοὶ νόμοι τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως οἱ ὁποῖοι καθορίζουν μόνοι των τὰς τιμὰς καὶ ὄχι αἱ τυχαῖαι παραλείψεις.

§181Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κύριος βουλευτὴς ἐξ Ἀθηνῶν, θελήσῃ νὰ παρακολουθήσῃ......

§182Γ. ΜΕΛΑΣ. Σᾶς παρακολουθῶ.

§183Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. ... ὑποθέτω ὅτι δὲν θὰ εἶχεν ἐπιχείρημα νὰ μοῦ εἰπῇ. Ἐπὶ μίαν συναπτὴν 10ετίαν οἱ Ἕλληνες ἐξήγαγον περισσοτέρους τῶν 20 χιλ. τόννων.

§184Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἴπατε ὅτι ἐχάσαμεν εὐκαιρίαν. Χάνει κανεὶς μίαν εὐκαιρίαν ὅταν τὴν ἔχει ἐκμεταλλευθῆ ἕνας ἄλλος. Ἐὰν ἐχάσαμε τὴν εὐκαιρίαν, καὶ ὑπῆρχον ἀγορασταὶ—λάδι προσφέρουν ἄλλαι 5 χῶραι τὰς ὁποίας ἐμνημόνευσεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος— θὰ εἶχον ἀγοράσει ἀπὸ αὐτάς. Σᾶς ἐρωτῶ: Ἠγόρασαν; Δὲν ἠγόρασαν. Καὶ ἐὰν δὲν ἠγόρασαν ποίαν εὐκαιρίαν ἐχάσαμε; Ἐχάσαμε τὸν ἀνύπαρκτον ἀγοραστήν;

§185Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐὰν ἐπιμένετε σεῖς ὅτι οἱ δῆθεν ἀνύπαρκτοι ἀγορασταὶ ἠμποροῦν νὰ δικαιολογήσουν αὐξομειώσεις ὑπαρκτῶν τιμῶν, τότε δικαίωμά σας.

§186Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Αὐτὴν τὴν ἑβδομάδα ἐξεδόθησαν ἄδειαι. Διὰ συνδυασμῶν τοὺς ὁποίους ἔκαμα ἐπέτρεψα τὴν ἀνταλλαγὴν ἐλαίου μὲ ξυλείαν ἡ ὁποία ξυλεία ἀγοράζεται ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολὴν καὶ θὰ μᾶς πληρώνεται εἰς δολλάρια διὰ σκοποὺς ἀνοικοδομήσεως.

§187Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἰς ποίας τιμάς;

§188Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τιμὰς τὰς ὁποίας καθωρίσαμεν ἡμεῖς, τῶν 1050, 1150 καὶ 1250 δολλαρίων ἀναλόγως τῆς ποιότητος.

§189Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Δὲν ἐπιτρέψατε, κύριε ὑπουργέ, τὴν ἀνταλλαγὴν μὲ ὀρυκτέλαια.

§190Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ποῖος ἐζήτησεν ἀνταλλαγὴν μὲ ὀρυκτέλαια;

§191Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Τὸ γνωρίζετε πολὺ καλά.

§192Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰλικρινῶς σᾶς λέγω, ὅτι δὲν τὸν γνωρίζω.

§193Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Εἰς τὸν κ. Φραγκίσταν.

§194Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐὰν ἔδιδον ἄδειαν εἰς τὸν Φραγκίσταν θὰ κατηγορούμην ὅτι ἔκανα μαύρην ἀγοράν. Ἀπέφυγα νὰ ἐξυπηρετήσω τὰ συμφέροντα τῶν εἰσαγωγέων.

§195ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰ γενικώτερα συμφέροντα τοῦ τόπου προέχουν.

§196Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἂς προχωρήσωμεν διὰ νὰ ἐξετάσωμεν δι’ ὀλίγων καὶ τὴν ἄποψιν τῆς καταναλώσεως. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας μᾶς εἶπεν ὅτι ἐὰν τὴν ἐξαγωγικὴν εἰσφορὰν τὴν ἐπέτρεπε καὶ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν τιμὴν ὥστε τὸ ἔλαιον νὰ τιμᾶται εἰς τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς 9 καὶ 10 χιλ. δραχ. κατ’ ὀκᾶν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ εἶχε τὸν ἀντίκτυπον ἐπὶ τῆς καταναλώσεως καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ ἔλαιον εἶναι εἶδος πρώτης ἀνάγκης καὶ παίζει σπουδαιότατον ρόλον εἰς τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ τιμαρίθμου, θὰ εἴχομεν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου καὶ ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ τιμαρίθμου τὰς γνωστὰς γενικωτέρας συνεπείας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνήσωμεν μὲ τὴν ἄποψιν αὐτὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, διότι εἶπον καὶ προηγουμένως καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πάντοτε ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν κατὰ τὴν ὥραν τῆς προσφορᾶς προέβαινεν εἰς τὸν σχηματισμὸν τῶν ἀναγκαίων ρυθμιστικῶν ἀποθεμάτων, θὰ ἦτο εἰς θέσιν πάντοτε νὰ εἶναι ρυθμιστὴς τῆς ἐσωτερικῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου. Τοῦτο ἔπραξε καὶ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἄλλη Κυβέρνησις καὶ ἀπέβη ἀποτελεσματικὸν τὸ μέτρον ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1946 μέχρι τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1947. Δύναται ἑπομένως ἡ προστασία τῆς καταναλώσεως νὰ γίνῃ κατὰ πολὺ ἀρτιώτερον τρόπον, ἂν πράγματι ὑπάρχουν ἀποθέματα ἐλαίου εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ ἐπεμβαίνῃ ἑκάστοτε ρυθμιστικῶς εἰς τὴν τιμὴν τῆς καταναλώσεως. Ἀλλ’ ἡ προστασία τῆς καταναλώσεως......

§197Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς ποίαν τιμὴν θὰ τὸ ἠγόραζεν; Εἰς τὴν τιμὴν ποὺ θὰ ἔδιδεν εἰς ὅλους τοὺς παραγωγούς. Θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀγοράσῃ ἀπὸ ἄλλους εὐθηνότερον καὶ ἀπὸ ἄλλους ἀκριβώτερον;

§198Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω καὶ τὴν ζημίαν τὴν ὁποίαν θὰ ὑφίστασθε ποὺ θὰ τὴν ἐπερρίπτατε, ὅταν θὰ ἐξετάσωμεν τὴν ἄποψιν τῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ ἡ προστασία τῆς καταναλώσεως, λέγω, δὲν συνίσταται μόνον εἰς τὴν προστασίαν ἑνὸς ἐκ τῶν κυρίων προϊόντων, τὰ ὁποῖα ἀσκοῦν ἐπίδρασιν ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου. Ἔχει πολὺ μεγαλυτέραν ἀξίαν ἡ δυνατότης τῆς συγκρατήσεως ἐν γένει τῶν τιμῶν καὶ ἑπομένως τῆς ἐπιτυχοῦς συμπιέσεως τῶν τιμῶν, ὅπως λέγει ἡ Κυβέρνησις καὶ πιστεύω καὶ ἐγώ. Ἀνεξαρτήτως ἂν καὶ πάλιν μὲ ἀντικρούσῃ ὁ κ. ὑπουργός, μὲ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ ἀνυπάρκτου ἀγοραστοῦ, ἂν ὄχι εἰς τοὺς 20.000 τόννους, ἀλλὰ συγκαταβατικώτερον εἰς τοὺς 10.000 τόνους προωθῆτο ἔκτοτε, δηλαδὴ κατὰ τοὺς 2 πρώτους μῆνας τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἡ ἐξαγωγὴ εἰς τὰς τότε τιμάς, ὁπότε θὰ εἴχομεν 10.000 τόννους πρὸς 1.300 δολλάρια ἤτοι 13 ἑκατομ. δολλάρια, αὐτὰ τὰ 13 ἑκατομμύρια δολλάρια......

§199Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κατὰ ποῖον μῆνα φαντάζεσθε ὅτι θὰ ἐγίνετο ἡ ἐξαγωγή, κύριε συνάδελφε;

§200Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Σᾶς ἀπαντῶ: Ἡ Κυβέρνησίς σας ἐσχηματίσθη τὸν Σεπτέμβριον. Ἔπρεπε νὰ συνεχισθῇ ἡ πολιτικὴ τῆς προωθήσεως τῶν ἐξαγωγῶν. Ἐλέγχεσθε, διότι δὲν δυνάμεθα τὴν στιγμὴν αὐτὴν νὰ ἐλέγξωμεν καὶ τὴν προκάτοχόν σας Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ φέρει σοβαρὰς εὐθύνας διὰ τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα. Ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι εἰς τοὺς μῆνας Σεπτέμβριον, Ὀκτώβριον καὶ Νοέμβριον, ὅταν εἴχατε τὴν τιμὴν τῶν 1300 δολλαρίων καὶ περισσότερον, διότι τὸν Σεπτέμβριον ἦτο 1400 δολλάρια, δὲν ἐκάματε τὴν προσπάθειαν τῶν ἐξαγωγῶν. Καὶ ἐπειδὴ μοῦ εἴπατε ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἀγοραστής......

§201Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ὑπῆρχεν ἄλλο λάδι πλὴν τῶν 1500 τόννων ποὺ εἶχεν ἡ

ΚΥΔΕΠ.

§202Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐδῶ εἶναι, κύριε ὑπουργέ, τὸ μεγάλο σας λάθος. Διότι, δὲν περιμένει κανεὶς τὴν πραγματοποίησιν τῆς ἐσοδείας διὰ νὰ κάμῃ τὴν προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν, ἀλλὰ ἐμπνέει καὶ δίδει θάρρος εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κάμουν αὐτὴν τὴν ἐργασίαν διὰ νὰ ἀναλάβουν τὴν εὐθύνην ἑνὸς «συμβολαίου ἐξαγωγῆς», πρὶν ἢ ἐὰν πραγματοποιηθῇ ἡ παραγωγή, πρὸς τὸ ὁποῖον συμβόλαιον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι συνεπής, ἔστω καὶ μὲ ἀνωτέραν τιμὴν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων ἐν τῇ χώρᾳ ἀποθεμάτων. Αὐτὴ θὰ ἦτο πολιτικὴ γραμμὴ ἐπὶ τοῦ θέματος.

§203Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐννοεῖτε προπώλησιν τῆς ἐσοδείας; Ποῖος θὰ τὴν ἔκαμνε;

§204Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τί θὰ ἐκέρδιζεν ὁ παραγωγός, ἐὰν ἔβγαιναν τὰ ἀποθέματα τῶν ἐμπόρων; Ἡμεῖς ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὸν παραγωγόν.

§205Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. ... (δὲν ἠκούσθη).

§206Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ κ. Κάντζιας μετέσχε Κυβερνήσεως ὡς ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ καὶ ἔχει ἀπόλυτον πεῖραν. Ἐὰν κατηγορῇ ἡμᾶς διότι ἀπὸ τὰ μέσα Σεπτεμβρίου, ὁπότε εἰσήλθομεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, μέχρι τῆς 8ης Νοεμβρίου δὲν ἐκάμαμεν ἐξαγωγὴν ἐλαίου, τότε τί πρέπει νὰ εἴπωμεν διὰ τὴν Κυβέρνησιν τῆς ὁποίας διετέλεσε μέλος, ἡ ὁποία ἐπὶ ἕνα ὁλόκληρον χρόνον δὲν ἔκαμεν ἐξαγωγὴν λαδιοῦ;

§207Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Διὰ μὲν τὴν Κυβέρνησιν τὴν προηγουμένην, τὴν ἐλέγχομεν ἀκόμη περισσότερον ἀπὸ τὴν σημερινήν, διότι ἡ ἐξαγωγὴ ἔπρεπε νὰ γίνῃ, διὰ νὰ ἐπέλθῃ ὕψωσις τῆς τιμῆς κατὰ τὸν Φεβρουάριον–Μάρτιον. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς εὐθύνας τὰς ἰδικάς μου, κύριε ὑπουργέ, ἀπὸ τοῦ βήματος θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ σᾶς εἴπω πῶς ἐχειρίσθην τὸ ζήτημα.

§208Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μοῦ ζητεῖτε εὐθύνας διότι ἀπὸ τῆς 13 Σεπτεμβρίου, ὅτε εἰσῆλθον εἰς τὴν Κυβέρνησιν μέχρι τῆς 8ης Νοεμβρίου δὲν ἐγένετο ἐξαγωγή.

§209Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἐὰν ἔχετε εὐθύνας σεῖς, περισσοτέρας ἔχει ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις.

§210Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μὴ τὸ λέγετε ἐξ ἁβρότητος. Ὡς γνωρίζετε, τὸ Κράτος δὲν εἶναι ἐξαγωγεῖον. Τὸ Κράτος προωθεῖ τὰς ἐξαγωγὰς καὶ βοηθεῖ τοὺς ἐξαγωγεῖς. Ἐὰν ἔχετε περιπτώσεις ἐξαγωγέων, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν τὴν ἐνίσχυσίν μας δι’ ἐξαγωγὴν καὶ δὲν τοὺς τὴν παρέσχομεν, θὰ ἠμπορούσατε νὰ μοῦ ζητήσητε εὐθύνας. Σᾶς λέγω καὶ πάλιν καὶ εἶναι γνωστὸν καὶ τὸ ἠξεύρει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ὅτι ἐπανειλημμένως ἐκάλεσα τὴν ΚΥΔΕΠ καὶ τῆς εἶπον νὰ μοῦ φέρῃ νὰ τῆς δώσω νὰ τὸ βγάζῃ τὸ λάδι.

§211Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐδίδατε, κύριε ὑπουργέ, ἄδειαν νὰ βγῇ τὸ λάδι, χωρὶς νὰ πληρώσῃ τὴν εἰσφοράν.

§212Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ὑπῆρχεν εἰσφορὰ τότε. Ἡ εἰσφορὰ ἐπεβλήθη τὸν Δεκέμβριον. Αὐτὰ ποὺ σᾶς λέγω συνέβησαν τὸν Σεπτέμβριον καὶ Ὀκτώβριον.

§213Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ὑποθέτω ὅτι δὲν πρόκειται καὶ σεῖς νὰ συγκινηθῆτε, ὅπως καὶ ἐγώ, ἐκ τῶν τυχὸν διαφωνιῶν, περὶ τὰς Κυβερνητικὰς εὐθύνας τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, μεταξὺ τοῦ συναδέλφου κ. Κάντζια καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Τὸ γεγονὸς πάντως εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτό, ὅτι δηλαδὴ ἐχάθη ἡ εὐκαιρία τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου. Ὅτι ἐκ τῆς ἀπωλείας αὐτῆς τῆς εὐκαιρίας ἐπῆλθεν οὐσιαστικὴ ζημία.

§214Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). ...... (Δὲν ἠκούσθη).

§215Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει τί κάμνει ἡ Ἱσπανία. Μᾶς ἐνδιαφέρει ὅτι ἀπωλέσθησαν ἱκανὰ ἑκατομμύρια δολλάρια, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς εἴπω τί θὰ ἔπρεπε νὰ τὰ κάμετε, ἂν θὰ εἴχατε φροντίσει νὰ τὰ ἔχετε ἐξασφαλίσει διὰ τὸν τόπον αὐτόν. Ἐπειδὴ λέγετε ὅτι προστατεύετε τὴν κατανάλωσιν, θὰ ἔπρεπε πραγματικῶς νὰ τὴν προστατεύετε ἰδοὺ δὲ πῶς. Δὲν ἔπρεπε ποτὲ νὰ εὑρίσκεσθε εἰς τὴν ἀνάγκην, ἐπὶ δύο μῆνας καὶ πλέον, νὰ συζητῆτε διὰ τὴν τακτοποίησιν τῆς ἀποδεσμεύσεως τοῦ χρυσοῦ τοῦ ἀνήκοντος εἰς τὸ Κράτος καὶ εὑρισκομένου ἐν Ἀμερικῇ. Τὸ δάνειον, τὸ ὁποῖον εἶχε συνάψει ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν Reserve Bank ἦτο, ἂν δὲν μὲ ἀπατᾶ ἡ μνήμη, 8 ἑκατομ. δολλάρια.

§216Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Δέκα ἑκατομμύρια.

§217Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἑπομένως δὲν ἐχρειάζετο οὔτε 10.000 τόννων ἐξαγωγὴ ἐλαίου, διὰ νὰ μπορέσετε νὰ τακτοποιήσητε τὴν σχέσιν αὐτήν, ὥστε νὰ ἔχετε τὴν ἀποδέσμευσιν τοῦ χρυσοῦ καὶ ὡς ἐκ τούτου τὴν ἐν πολλοῖς σταθερότητα τοῦ νομίσματος.

§218Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα.

§219Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συν.). Δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν τὸ ζήτημα ὅσον τὸ φαντάζεσθε, εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§220Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τοῦ Συντονισμοῦ, ὑποθέτω ὅτι δὲν εἶμαι ἐκτὸς θέματος.

§221Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Συντον.). Εἶσθε ἐκτὸς θέματος καὶ ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος.

§222Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Οὔτε ἐκτὸς θέματος εἶμαι, οὔτε καὶ ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος, διότι ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας, τελευταίως, δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, πρὶν γίνῃ ἡ τακτοποίησις τῆς ἀποδεσμεύσεως, διὰ τῶν ὁποίων ἐλέγετο ὅτι ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ ἡ ἰδία νὰ ρυθμίσῃ τὰς σχέσεις της, ὅσον ἀφορᾶ τὸ δάνειον αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶχε πάρει ἀπὸ τὴν Reserve Bank. Καὶ ἐπειδὴ ἤκουσα ὅτι πρόκειται περὶ δανείου, ἔχω πάντα λόγον νὰ πιστεύω ὅτι ἡ ἐξόφλησις τοῦ δανείου αὐτοῦ θὰ ἐπετρέπετο διὰ τοῦ ἰδίου κρατικοῦ συναλλάγματος προερχομένου ἐκ τῆς ἐπιτυχοῦς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου. Διότι νομίζω ὅτι πάντες γνωρίζουν πόσον ἡ Κυβέρνησις στερεῖται συναλλάγματος, διότι, ἂν εἶχε συνάλλαγμα θὰ μποροῦσε νὰ κάμῃ τὴν ἀποδέσμευσιν.

§223Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.).—Τὸ θέμα εἶναι πολυμερές.

§224Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὥστε, καὶ ἐὰν εἴχατε τὸ συνάλλαγμα δὲν θὰ μπορούσατε νὰ τακτοποιήσητε τὸν λογ)σμὸν αὐτόν;

§225Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Δὲν εἶναι θέμα τοῦ παρόντος.

§226Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν θέλει νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Δικαίωμά της εἶναι, ἐγὼ ὅμως διατηρῶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τὰς διατυπωθείσας γνώμας μου.

§227Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Οἱ λογ)σμοί σας περὶ τοῦ ἐξακτέου λαδιοῦ δὲν στηρίζονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν εἶσθε ἐντὸς τῆς πραγματικότητος. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, δὲν ἠδυνήθη νὰ πεισθῇ κανεὶς ἐκ τῶν παρισταμένων. Ὁ κ. ὑπουργός, τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, ἐπιμένει διὰ λογ)σμὸν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ ἦτο ἀδύνατος, ἡμεῖς ἀποδεικνύομεν ὅτι, ἦτο δυνατὴ ἡ ἐξαγωγή, ἡ ὁποία θὰ ἐξησφάλιζε μίαν σοβαρὰν ποσότητα συναλλάγματος. Ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ διατηρῇ τὴν γνώμην της, καὶ ἡμεῖς διατηροῦμεν τὰς ἰδικάς μας, καὶ τελικὸς κριτὴς τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, δὲν θὰ εἶναι βεβαίως ἄλλος ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸν λαόν.

§228Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ἐὰν ὑπῆρχον ἀγορασταὶ θὰ εἶχον ἀγοράσει ἀπὸ ἄλλους λάδι.

§229Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ἠγόρασαν.

§230Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Δὲν ἠγόρασαν.

§231Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τώρα ἂς ἔλθωμεν εἰς ζήτημα ἔτι σοβαρώτερον, εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ παραγωγοῦ. Οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἔπρεπε νὰ εἶχε καθορισθῆ τιμὴ ἀσφαλείας, χάριν τοῦ παραγωγοῦ, ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπαναληφθοῦν καὶ ἀπὸ ἐμέ, ἁπλῶς καὶ μόνον μνημονεύω τὴν ἀνάγκην αὐτήν, διότι ἄλλος τῆς ἐπερωτήσας συνάδελφος, εἰς ἄλλην συνεδρίασιν τοῦ Σώματος, ἰσχυρίσθη ὅτι κακῶς ἐζητήθη καὶ ἐθεσπίσθη τὸ μέτρον τῆς τιμῆς ἀσφαλείας. Τιμὴ ἀσφαλείας ἔπρεπε νὰ τεθῇ, ἀλλὰ τιμὴ ἀσφαλείας πρῶτον, ἱκανοποιητική, διὰ τοὺς μικροὺς παραγωγοὺς καὶ δεύτερον κύριοι βουλευταί, εἰλικρινής. Διότι δὲν εἶναι τιμὴ ἀσφαλείας ἡ δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως περὶ τοῦ ὅτι ἐὰν κατήρχετο ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου τῶν 5 βαθμῶν κάτω τῶν 5.200 θὰ παρενέβαινε, καὶ ἡ παρέμβασις, δὲν πραγματοποιεῖται. Διότι, ἡ τιμὴ ἀσφαλείας, χωρὶς τὴν δυνατότητα ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἐὰν θέλετε, τῆς συγκεντρώσεως τοῦ προϊόντος, δὲν νοεῖται. Τί θὰ πῇ τιμὴ ἀσφαλείας; Θὰ πῇ ὅτι ὁ ἀγρότης, ὁ μικρὸς παραγωγός, τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ πέσῃ κάτω τῶν 5.200 δραχ. ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου, θὰ εὕρῃ ὀργανισμὸν τινὰ εἰς τὸν ὁποῖον θὰ προσφέρῃ τὸ ἔλαιόν του, καὶ ἔναντι τοῦ προσφερομένου ἐλαίου, θὰ λάβῃ τὴν τιμήν, τὴν καθοριζομένην ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως.

§232Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Εἰς αὐτὸ συμφωνοῦμεν ἀπολύτως καὶ λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι παρὼν ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ὁ ὁποῖος ἦτο ἐναντίον τῆς τιμῆς ἀσφαλείας. Ὅταν ὑπάρχει ἀνάγκη τιμῆς ἀσφαλείας, σημαίνει ὅτι ἡ τιμὴ εἶναι κάτω.

§233Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας αὐτὴν τὴν στιγμὴν δίδει ψευδεῖς ἐντυπώσεις δὲν σημαίνει ὅτι εἶναι κάτω.

§234Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Αἱ ἐντυπώσεις δὲν δίδονται, δημιουργοῦνται. Σᾶς παρακαλῶ νὰ ἀνακαλέσητε τὴν φράσιν σας, ὄχι δι’ ἐμὲ ἀλλὰ δι’ ὑμᾶς.

§235Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἐπειδὴ ἐπεκαλέσθη τὰ λεχθέντα ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸν μου σήμερον, ὁ κ. ὑπουργός, κάμω τὴν ἑξῆς διευκρίνισιν. Ὁ κ. ὑπουργός, ἰσχυρίζεται ὅτι, ἡ τιμὴ ἀσφαλείας καθωρίσθη. Καὶ εἶναι καὶ ἐπαρκής, διότι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐλαίου εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, ἐὰν δὲν ἐλαμβάνετο αὐτὸ τὸ μέτρον θὰ ἦσαν πολὺ κατώτεραι. Εἰς αὐτὸ εἴμεθα σύμφωνοι, ἀλλὰ ὁ κ. Παπανδρέου σᾶς εἶπεν ὅτι ἐὰν ὑπῆρχεν ἡ εὐχέρεια τῆς ἐξαγωγῆς, καὶ ἐὰν δὲν παρενεβάλλοντο αἱ δυσχέρειαι, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν, αἱ τιμαὶ καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικόν, θὰ ἦσαν ἐνδεχομένως ἀνώτεραι.

§236Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τιμὴ λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ἀσφαλείας εἰλικρινής, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ὅταν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δηλώνῃ εἰς τὸν παραγωγικὸν κόσμον, ὅτι ὑπάρχει τιμὴ ἀσφαλείας, δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὸ ἐν τοῖς πράγμασιν νὰ διαψεύδεται καὶ νὰ ἀποδεικνύεται ὅτι δὲν ὑπάρχει. Διότι, τὸν Νοέμβριον, ἡ τιμὴ ἀσφαλείας καθωρίσθη εἰς 5.200 δρχ. διὰ τῆς σχετικῆς Κυβερνητικῆς ἀποφάσεως ἐπηκολούθησε πτῶσις εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν, καὶ σᾶς δηλώνω ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμήν, μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῆς δηλώσεως τῶν 5.200, τιμᾶται τὸ ἔλαιον τῶν 5 βαθμῶν δρχ. 4.850 εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, χωρὶς νὰ γίνῃ ἡ συγκέντρωσις, ἄρα χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ τιμὴ ἀσφαλείας, ἄρα καὶ ψευδὴς ἡ βεβαίωσις τῆς Κυβερνήσεως.

§237Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον,). Δὲν εἶναι ψευδής, διότι ἐξεδόθη καὶ μὲ ἀπόφασιν χρηματοδοτήσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς.

§238Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τότε διατὶ δὲν παίρνει ὁ παραγωγὸς τὴν τιμὴν ἀσφαλείας; Τὸ λέγω μὲ τὸν ἐπισημότερον τρόπον ὅτι δὲν τὴν παίρνει.

§239Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Καὶ ὁ δικός σας εἶναι ἐπίσημος, καὶ ὁ δικός μας εἶναι εἰλικρινής. Θὰ σᾶς εἴπω τὴν ἱστορίαν τῆς χρηματοδοτήσεως: Ὅταν ἀπεφασίσθη ἡ τιμὴ τῶν 5.200, συναπεφασίσθη συγχρόνως εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, παρισταμένου καὶ μέλους τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ χρηματοδότησις, μὲ πρώτην δόσιν 10 δισεκατομμυρίων, καὶ διεπιστώθη ὅτι ἡ χρηματοδότησις εἰς μεγαλυτέραν τιμήν, δὲν εἶναι δυνατή. Οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν παραγωγῶν δὲν τὸ ἐδέχθησαν, καὶ ἠγωνίζοντο νὰ ἐπιτύχουν τὴν τιμὴν τῶν 5.900. Τοὺς ἐδήλωσα δὲ ἐπανειλημμένως ὅτι, μὴ ἀγωνίζεσθε διὰ τὴν τιμὴν αὐτήν, διότι καὶ ἐὰν τὸ ἐπιτύχητε ἐκ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς χώρας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ συγκέντρωσις, διότι ἡ τιμὴ αὐτὴ δὲν εἶναι εἰλικρινής. Ἡ Κυβέρνησις εἶπε· τὴν εἰλικρινῆ τιμὴν τῶν 5.200, καὶ ὅταν ἐψηφίσθη ἀπὸ τὸ Ὑπ. Συμβούλιον ἡ τιμὴ τῶν 5.200, ἀπουσίᾳ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργῶν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ ὑπῆρχε παρὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἡ δυνατότης τῆς χρηματοδοτήσεως, ἐπανελήφθη καὶ πάλιν, ἡ ἀπόφασις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, περὶ χρηματοδοτήσεως εἰς τὴν τιμὴν τῶν 5.200. Ἀλλά, δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ μέτρον μόνον· ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, κατέβαλε δάνεια, ἐπ’ ἐνεχύρῳ, 3.200 δραχ. κατ’ ὀκᾶν.

§240Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐὰν πρόκειται νὰ ἀγορεύσητε σεῖς, νὰ κατέλθω ἐγώ.

§241Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Μὲ ἐρωτήσατε.

§242Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν ἔκαμα καμμίαν ἐρώτησιν. Ἐπαναλαμβάνω. Καὶ ἐγὼ πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως τῶν 5.200 δρχ. ὡς τιμὴ ἀσφαλείας, ὑπῆρξε κατὰ τὴν 8 Νοεμβρίου, ὁπότε τὸ πρῶτον ἐγένετο, ἀναληθής, καὶ ἐξακολουθεῖ καὶ τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἀκόμη, νὰ εἶναι τοιαύτη, καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, παρέχω τὴν ρητὴν πρὸς τὴν Βουλὴν διαβεβαίωσιν, καὶ ἀναλαμβάνω καὶ πλήρη τὴν εὐθύνην τῆς πληροφορίας.

§243Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Δὲν εἶναι ἀκριβής, εἶναι ἀναληθῆ ὅσα ὑμεῖς λέγητε, διότι ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς χρηματοδοτήσεως, καὶ ἐὰν παρημποδίσθη ἡ συγκέντρωσις, παρημποδίσθη ἐκ τῆς ἀντιθέσεως τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐδέχθησαν τὴν τιμὴν τῶν 5200. Ἡ Κυβέρνησις, ἐκπροσωπουμένη ἀπὸ τὸν ὁμιλοῦντα αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπουργόν, δὲν ἔκαμε ποτὲ ἀναληθῆ δήλωσιν. Ἐπικαλούμεθα δὲ τὴν βεβαίωσιν τῶν ἀντιπροσώπων τῶν παραγωγῶν εἰς τοὺς ὁποίους ἐπαναλαμβάνω εἶπον, «νὰ σᾶς δώσω τιμήν, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ἐξησφαλισμένη ἡ χρηματοδότησις». Παρακαλῶ τὸν κ. Καλκάνην, παρακαλῶ τὸν κ. Κοθρῆν, παρακαλῶ τὸν κ. Μητσοτάκην.

§244Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἔτσι εἶναι.

§245Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Δι’ ὅ,τιδήποτε ἄλλο, δύνασθε νὰ κατηγορῆτε τὴν Κυβέρνησιν, ἐκτὸς ἀπὸ ἔλλειψιν εἰλικρινείας.

§246Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δηλαδὴ δηλώνετε ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῶν παραγωγῶν ἡ χρηματοδότησις, μὲ τιμὴν 5.200 δρχ;

§247Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Βεβαίως εἶναι. Πηγαίνετε εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ πάρετε τὴν ἀπόφασιν.

§248Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὁσασδήποτε διαβεβαιώσεις, ὁ κ. ὑπουργός, τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, καὶ ἂν δώσῃ, δὲν μεταβάλλεται ἡ οὐσία τοῦ θέματος. Ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀναληθῶς διεβεβαίωσε τὸν παραγωγικὸν κόσμον, περὶ ὑπάρξεως τιμῆς ἀσφαλείας εἰς 5.200 δρχ., ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ ὅτι ὁ παραγωγός, ἐμφανιζόμενος εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, δὲν λαμβάνει τὴν τιμὴν τῶν 5.200 δρχ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης, καὶ ἐρωτήσατε καὶ ἄλλους συναδέλφους τῶν ἐλαιοφόρων περιφερειῶν, ἐὰν θέλετε. Καὶ μετὰ τὸν καθορισμὸν αὐτῆς τῆς τιμῆς, τῆς ἀναληθοῦς ἐπιμένω, τὴν 8 Νοεμβρίου 1947, παρῆλθεν ἕν χρονικὸν διάστημα, ἀμφιταλαντεύσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ διαμαρτυριῶν, ἐκ μέρους τοῦ παραγωγικοῦ κόσμου, παρεμβάσεων τῶν πολιτικῶν ἐκπροσώπων τῶν διαφόρων ἐλαιοφόρων περιφερειῶν, ἀλλεπαλλήλων συσκέψεων ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν... καὶ τελικῶς εἴδομεν εἰς τὸν ἡμερήσιον Τύπον τὴν ἑπομένην τῆς δηλώσεως τῶν 5.200 δρχ. καὶ ἀμέσως διάψευσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἄλλως εἶχε σκεφθῆ ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, καὶ ἐὰν ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἦτο συλλογικὸν ὄργανον μὲ κυβερνητικὴν ἐξουσίαν ἀνωτέραν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἠπορήσαμεν διὰ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν καὶ ἐσκέφθημεν τί ἄραγε νὰ συνέβη. Βεβαίως ἡ συμβουλευτικὴ ἁρμοδιότης τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ἀναμφισβήτητος καὶ δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐν πολλοῖς τὸ ἔργον της ἐν Ἑλλάδι ὑπῆρξεν ἀγαθοποιόν, διότι ἠμπόδισε πολλὰ πράγματα τὰ ὁποῖα θὰ εἶχον ἐνδεχομένως συμβῆ, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχεται ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ ἀνατρέπῃ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀνακοινωθεῖσαν εἰς τὴν δημοσίαν κοινὴν γνώμην. Ἔχομεν τὴν εὔλογον ἀξίωσιν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ εἶχε προβῆ εἰς προσυνεννόησιν μετὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἂν δὲν ἦτο σχετικὴ σύμπτωσις τῶν συναφῶν ἀπόψεων, τοὐλάχιστον νὰ εἶναι ἐφεκτικὴ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς ἐπισήμους της ἀνακοινώσεις καὶ τοῦτο διὰ νὰ μὴν ὑπάρξῃ καὶ τὸ θέμα τῶν κακῶν ἐκ τῶν ἀνακοινώσεων αὐτῶν, οἰκονομικῶν συνεπειῶν. Οἱ παραγωγοὶ εἶναι πλειστάκις ἔκθετοι εἰς διάφορον εἴδους ἐκμετάλλευσιν καὶ γίνονται ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως ἄλλων τάξεων ἄλλων ἀνθρώπων καὶ ὁσάκις γίνεται μία δήλωσις κυβερνητικὴ ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν τιμῶν ἡ ἐπίδρασις αὐτὴ ἐπὶ τῶν τιμῶν κατὰ μέγα ποσοστὸν στρέφεται ἐναντίον τῶν παραγωγικῶν τάξεων, ἐναντίον τῶν μικρῶν ἐκείνων παραγωγῶν, τῶν ὁποίων ἄλλωστε καὶ τὴν προστασίαν ἡμεῖς ἐπιδιώκομεν, διότι περὶ τῶν μεγάλων παραγωγῶν δὲν ἔχομεν κανένα ἐνδιαφέρον. Τώρα ἠκούσατε καὶ ἀπόψε καὶ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ὅταν ἤρχισε ἡ σχετικὴ συζήτησις ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἐδήλωσεν ὅτι ἡ τιμὴ ἀσφαλείας θὰ εἶναι ἐξάρτησις τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς Κυβερνήσεως ἢ ἂν θέλετε τῆς οἰκονομικῆς πραγματικότητος τῶν σημερινῶν περιστάσεων. Καὶ ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦμεν νὰ κάμωμεν ἀντικειμενικὸν ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἐξετάσωμεν καὶ τὴν ἄποψιν αὐτήν, διὰ νὰ ἴδωμεν ἂν πράγματι ἡ τιμὴ τῶν 5.200 δρχ. ὑπῆρξεν ἐκείνη, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐντὸς τῆς οἰκονομικῆς πραγματικότητος. Διότι πρέπει νὰ εἴπω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ ἀντίθεσίς μας μετὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐξ ὁλοκλήρου συνίσταται εἰς τὴν διαφορὰν χιλίων μὲν δραχμῶν μὲ τιμὴν ἐπικαταλαγῆς δηλ. λίρας χρυσῆς 130–135 καὶ 1500 δρχ. σήμερον ποὺ ἔχει 220 χιλ. περίπου. Αὐτὰς τὰς 1200 δρχ. θὰ προσπαθοῦμεν νὰ διεκδικήσωμεν χάριν τῶν μικρῶν παραγωγῶν. Καὶ λέγομεν ἂν εἶναι ἀληθὴς τοὐλάχιστον τὴν φορὰν αὐτὴν ἡ δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, ὅτι δέχεται τὴν συγκέντρωσιν καὶ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τῶν 5.200 δρχ. τότε δὲν εἶναι ἡ οἰκονομικὴ ἀδυναμία δι’ ὁλόκληρον τὸ ποσὸν ἀλλ’ εἶναι διὰ τὴν ἀπόστασιν μεταξὺ 5.200 μέχρι 6.500 ἢ 6.800 δρχ. ὅπου ἡμεῖς χάριν τῶν μικρῶν παραγωγῶν θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἴδωμεν τὴν τιμὴν τῆς ἀσφαλείας νὰ ἀνέλθῃ. Καὶ λέγει, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα νὰ χρηματοδοτήσῃ τὴν συγκέντρωσιν εἰς τὰ περιθώρια αὐτὰ τῶν 6.500–6.800 δρχ. Καὶ τοῦ ἀπαντοῦμεν ὅτι ἂν συμβαίνῃ αὐτὸ ὡρισμένα ἄλλα μέτρα θὰ ἦτο δυνατὸν ἴσως ἐξ ὁλοκλήρου νὰ ἀποφύγῃ πρόσθετον νομισματικὴν κυκλοφορίαν διὰ νὰ καλύψῃ τὰς 1500 δρχ. ἐπιπροσθέτως, τὰς ὁποίας θὰ ἠθέλαμεν ἡμεῖς. Καὶ τὰ μέτρα εἶναι κατὰ σειρὰν τὰ ἑξῆς: 1) Ἐπέκτασις τῶν δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἐλαίου μὲ ἐλάχιστα ἔξοδα δανεισμοῦ.

§249ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ ἐνέχυρον ποῦ θὰ ἐκρατεῖτο;

§250Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν.

§251ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔχει δυνατότητας ἀποθηκεύσεως;

§252Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἔχει.

§253Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Τοιαῦτα δάνεια δίδει ἡ Τράπεζα.

§254Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἀλλὰ δὲν τὰ δίδει εἰς οἵαν ἔκτασιν ἔπρεπε νὰ τὰ δίδῃ. Ἐὰν τὰ ἔδιδε εἰς οἵαν ἔκτασιν ἔπρεπε, ὁ παραγωγὸς γνωρίζων ὅτι τὸ λάδι εἶναι κατ’ ἐξοχὴν πολύτιμον προϊόν, ὅτι εἶναι ἀμφίβολον ἂν θὰ ἐπακολουθήσῃ ἔστω καὶ μετρία ἐσοδεία κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος καὶ συνεπῶς ὅτι ἔχει κάθε συμφέρον νὰ κρατήσῃ τὴν ποσότητα τοῦ ἐλαίου εἰς χεῖρας του καὶ νὰ μὴ ἀπεκδυθῇ ἄνευ τῆς κυριότητος τοῦ ὑγειοῦς προϊόντος διότι τὸ λάδι εἶναι ὑγειὲς οἰκονομικὸν ἀγαθόν, θὰ ἠδύνατο νὰ πιέσῃ τὸν ἑαυτόν του καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἔστω καὶ ἐκ τῶν ἐνόντων τὰς ἀνάγκας του διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν παραμονὴν τοῦ οἰκονομικοῦ αὐτοῦ ἀγαθοῦ εἰς χεῖρας του μὲ τὴν προοπτικὴν μιᾶς βελτιώσεως τῶν τιμῶν πωλήσεως ἀργότερον.

§255Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Τοῦτο δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός μου, ἐν τούτοις σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἐφαρμόζεται τὸ μέτρον.

§256Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τότε τὸ μέτρον θὰ ἦτο λυσιτελὲς ἂν εἰς τοὺς μικροὺς παραγωγοὺς ἔδιδε 4.500 δρχ. μὲ τιμὴν 5.200 καὶ 5.500 εἰς τιμὴν 6.500. Ὅταν σεῖς, κ. ὑπουργὲ τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, λέγετε, ὅτι εἰς τὴν τιμὴν τῶν 5.200 δρ. συγκεντρώνω οἱανδήποτε ποσότητα....

§257Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ὄχι οἱανδήποτε. Μὲ συγχωρεῖτε. Οἱανδήποτε ποσότητα ἐλαίου τῶν μικρῶν παραγωγῶν.

§258Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Λέγει, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας, κ. βουλευταί, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι διατεθειμένη, προκειμένου περὶ τῶν μικρῶν παραγωγῶν, μέχρι 500 ὀκάδων, νὰ ἀγοράσῃ τὸ ἔλαιόν των πρὸς 5.200 δραχμάς.

§259Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ὅπου παρίσταται ἀνάγκη.

§260Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Προκειμένου νὰ προστατεύσητε τὸν μικρὸν παραγωγὸν, ἡ ἀνάγκη αὐτὴ ἐμφανίζεται εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα.

§261Γ. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν Σίφνον, κ. ὑπουργέ, παράγεται μία μικρὰ ποσότης ἐλαίου, ἡ ὀξύτης, τοῦ ὁποίου εἶναι μεταξὺ 3 βαθμῶν. Πῆγα εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ τὴν παρεκάλεσα νὰ κάμῃ μίαν εὐκολίαν εἰς τοὺς ἀνθρώπους, διότι τὸ ἐπώλησαν, κατὰ τὴν μεγαλυτέραν ποσότητα, πρὸς 3½–4.000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, ἡ δὲ Ἀγροτικὴ Τράπεζα μοῦ εἶπεν, ὅτι «δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ ἐκεῖ’ διότι εἶναι μικρὸ τὸ μέρος καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐπεκταθῶ».

§262Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Κακῶς σᾶς εἶπε, διότι ὑπάρχει εἰλημμένη ἀπόφασις. Δὲν εἶμαι ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἀλλὰ κακῶς σᾶς εἶπε.

§263Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν ἐλέγχεσθε προσωπικῶς σεῖς, κ. ὑπουργέ, ἀλλ’ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις.

§264Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Οἰκον.). Ὑπάρχει εἰλημμένη ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐκτελεῖται ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, νὰ δίδωνται δάνεια 3.500 δρχ. κατ’ ὀκᾶν εἰς τοὺς μικροὺς παραγωγούς. Δὲν ἠμποροῦμεν ὅμως νὰ συζητοῦμεν ἐνταῦθα ἂν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἰς τὴν Α περίπτωσιν ἔδωκε καὶ εἰς τὴν Β δὲν ἔδωκε. Δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ θέμα.

§265Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κυβερνητικὴ πρᾶξις, κ. ὑπουργέ, δὲν εἶναι νὰ ἐκδώσῃ μίαν ἀπόφασιν, ἀλλὰ νὰ παρακολουθήσῃ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ὡρισμένης της πολιτικῆς γραμμῆς. Διότι δὲν ὑποθέτω, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἠμπορεῖ νὰ εἶναι διάφορος τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Φαντάζομαι, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ συντονισμός. Ἐάν, λοιπόν, ὑπάρχῃ καταγγελία, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δὲν ἀκολουθεῖ, εἰς συγκεκριμένον παράδειγμα, τὴν κυβερνητικὴν γραμμήν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὑπεύθυνος ὡς δῆθεν αὐτοκέφαλος ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἀλλ’ ὑπεύθυνος εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἔχει τὴν ἐποπτείαν τῆς Τραπέζης.

§266Γ. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκτὸς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἔκαμα αἴτησιν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ καὶ ἀνέφερα τὰ γεγονότα αὐτά, ὅτι γίνεται ἀγρία ἐκμετάλλευσις τῶν ἀγροτῶν. Μ’ ὅλον τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον μοῦ ἀπήντησεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκταθῇ.

§267Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τῆς ἐξετάσεως, ἀφοῦ ἔλαβον καὶ κάποιαν ἔκτασιν ἡ συζήτησις τῆς πολιτικῆς τῆς παροχῆς δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἐλαίου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐν τῷ προσώπῳ του νὰ ἐλέγξω τὴν Κυβέρνησιν δι’ ἕνα ἄλλο σφάλμα, τὸ ὁποῖον θεωρῶ συναφὲς οὐσιῶδες παράπτωμα. Τὰ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἐλαίου ἐκεῖ ποῦ δίδονται αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ἀνεξαρτήτως μέχρι ποίου ὁρίου παραχωροῦνται δάνεια, ἀπὸ ἀπόψεως ὕψους αὐτῶν, ἔπρεπε νὰ εἶχον δοθῆ πρὸς τοὺς μικροὺς παραγωγοὺς ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο ἡ κατάστασις τῆς σταθερότητος τοῦ νομίσματος ἐν ἀμφιβολίᾳ. Συνέβη δὲ αὐτὸ ἀπὸ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐφάνη ὅτι ἡ σταθερότης τοῦ νομίσματος δὲν ὑφίστατο πλέον, οὔτε de jure οὔτε de facto. Ἐλέχθη δὲ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅταν συνεζητεῖτο ἐδῶ τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου», ἀπὸ πολλοὺς ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων, ἰδιαίτερα μάλιστα ἀπὸ τὸν συνάδελφον ἐξ Ἀθηνῶν τοῦ Νέου Κόμματος, κ. Παπαγιάννην ὅτι, «κύριε ὑπουργέ, δὲν ἔχετε πλέον σταθερὰν δραχμήν. Προσέξατε, τοὐλάχιστον, εἰς τὸν δρόμον αὐτὸν νὰ λάβετε τὰ πρόσθετα ἐκεῖνα μέτρα, ὥστε νὰ μὴ ἔχετε βαρυτέρας συνεπείας ἐκ τῆς ἄρσεως τῆς σταθεροποιήσεως». Καὶ ἐφ’ ὅσον αὐτὰ ἦσαν τὰ δεδομένα τὰ νομισματικά, διερωτῶμαι: Δὲν εἶχεν, ἐὰν ὄχι πολιτικὴν ὑποχρέωσιν, τοὐλάχιστον, ἠθικὴν ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις ἔναντι τοῦ μικροῦ παραγωγοῦ, νὰ τὸν ἀποτρέψῃ ἀπὸ τοῦ νὰ πωλήσῃ τὸ ἔλαιόν του, καὶ νὰ τὸν ἐνισχύσῃ εἰς τὴν γραμμὴν τῆς ἐνεχυριάσεως τοῦ ἐλαίου; Διότι διὰ τοῦ ἐνεχύρου συγκρατεῖται ὑγιὴς περιουσία εἰς χεῖράς του, τὸ λάδι του, καί, ἑπομένως, ἀποτελεῖ πραγματικὴν ἀσφάλειαν ἐναντίον τῆς αὐξομειώσεως τῆς ἐσωτερικῆς τιμῆς τοῦ νομίσματος. Ἀντιστρόφως ὁ παραγωγός, ὁ ὁποῖος ἐπώλησε πρὸς 5.200 δραχ. τὸν μῆνα Νοέμβριον τὸ λάδι του, ἔπαιρνε δι’ 25 ὀκάδας λαδιοῦ μίαν χρυσῆν λίραν ἢ τὰ ἀντίστοιχα οἰκονομικὰ ἀγαθά. Ξεύρετε αὐτὴν τὴν στιγμὴν πόσον πρέπει νὰ δώσῃ δι’ αὐτὰ τὰ οἰκονομικὰ ἀγαθά, ἢ διὰ τὴν αὐτήν, ἐὰν θέλετε, οἰκονομικὴν μονάδα εἰς χρυσόν, 45 ὀκάδας ἐλαίου!

§268Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἶναι ἀνακριβὴς ὁ λογαριασμός σας. Ἐὰν παρακολουθήσητε τὸν τιμάριθμον ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου μέχρι τώρα, θὰ ἴδετε πόσον ἀνακριβὴς εἶναι. Ἀλλὰ συνεχίσατε.

§269Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Διατὶ θέλετε νὰ μὲ διορθώνετε, κ. ὑπουργέ, διὰ πράγματα εἰς τὰ ὁποῖα ἀμέσως θὰ διαψευσθῆτε; Ἡ χρυσῆ λίρα τότε ἐτιμᾶτο 135.000 δραχμάς.

§270Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πρέπει νὰ πάρετε τὸν τιμάριθμον τῶν ἀγαθῶν. Ἡ τιμὴ τῆς χρυσῆς λίρας, εἶναι ἄσχετος πρὸς τὴν τιμὴν τῶν προϊόντων.

§271Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἶναι ἡ νέα παράδοξος θεωρία τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν τοιοῦτον ἔλεγχον ἐπὶ τῶν τιμῶν ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος, ὥστε νὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ τὰς ἐλέγξωμεν, ἀνεξαρτήτως τῆς πτώσεως τῆς ἐσωτερικῆς ἀξίας τοῦ νομίσματος. Ἐρωτήσατε ἕνα Ἕλληνα οἰκογενειάρχην, ὁ ὁποῖος ἐπιστρέφει ἀπὸ τὴν ἀγοράν, ἐὰν συμφωνῇ μὲ τὰς ἀντιλήψεις σας, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἢ μὲ τὰς ἀντιλήψεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, λέγοντος, ὅτι ἐλέγχει τὰς τιμάς, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν ἡ τιμὴ τῆς ἐσωτερικῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς ἔφθασε σήμερον τὸ 40 ἢ 50% τῆς ἀξίας τοῦ παρελθόντος Νοεμβρίου.

§272Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ ἀγοραστικὴ δύναμις τῆς δραχμῆς δὲν κρίνεται ἀπὸ τὴν ἀξίαν τῆς χρυσῆς λίρας, ἀλλὰ ἐν σχέσει πρὸς τὰς τιμὰς τῶν προϊόντων.

§273Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Αἱ τιμαὶ τῶν προϊόντων κρίνονται ἀπὸ ἐκεῖ.

§274Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἔχετε κολοσσιαῖον λάθος, διότι ὑπάρχει τιμάριθμος καὶ ὁ τιμάριθμος λέγει ὅτι ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου ἕως σήμερον, ἡ δαφορὰ δὲν εἶναι περισσοτέρα τοῦ 5–6%.

§275Ε. ΓΟΝΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§276Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὁ τιμάριθμος τὸν ὁποῖον σᾶς ἀνέφερα, εἶναι ὁ τιμάριθμος τῶν εἰδῶν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Ἐγὼ δὲν συνηθίζω νὰ λέγω πράγματα ποὺ δὲν στηρίζονται εἰς τὴν πραγματικότητα.

§277Ε. ΓΟΝΗΣ. Περὶ ποίων εἰδῶν ὁμιλεῖτε, ὅταν δὲν ὑπάρχουν; Σᾶς ὑπεδείχθη νὰ προσέξετε, κύριε ὑπουργέ, προκαλεῖτε αὔξησιν τῶν τιμῶν, χωρὶς νὰ ἐπιτυγχάνετε τὸ προσδοκόμενον ἀποτέλεσμα. Διότι ὅταν δὲν ὑπάρχουν πράγματα, συζητεῖτε περὶ τιμαρίθμου. Δὲν πᾶμε μαζὺ εἰς τὴν ἀγορὰν διὰ νὰ ἴδωμεν πόσα εἴδη ὑπαγόμενα εἰς τὸν τιμάριθμόν σας, θὰ εὕρωμεν; Δὲν ἐρωτᾶτε τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ζοῦν ἀπὸ τὸν μισθόν τους, ποῦ τοὺς καταντήσατε μὲ τὴν σοφὴν πολιτικήν σας;

§278Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Παρακαλῶ, νὰ ἐρωτήσετε τοὺς ἐργάτας, τοὺς ὁποίους ἐκπροσωπεῖτε καὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους προέρχεσθε, ἐὰν ἠκολουθοῦμεν τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν ὑποδεικνύετε, ποίαν τιμὴν θὰ εἶχεν σήμερον τὸ λάδι;

§279Ε. ΓΟΝΗΣ. Τοὺς ἀγρότας τοὺς ἔχετε κυριολεκτικῶς σκοτώσει μὲ τὴν περίφημον πολιτικήν σας. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§280Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐπιτρέψατέ μου, ἐπειδὴ ἐπιμένετε μετὰ φορτικότητος εἰς τὴν ἄποψιν ὅτι δὲν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ ρυθμίσητε τὴν τιμὴν τῆς καταναλώσεως τοῦ ἐλαίου, νὰ σᾶς εἴπω ὅτι, ἐπὶ τέλους, μὴν ἐξακολουθῆτε αὐτὸν τὸν δρόμον, διότι εὑρίσκεσθε εἰς πλάνην. Διότι ἐὰν ἀκολουθούσατε τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος, ἡ ὁποία καὶ ἄλλοτε ἐφηρμόσθη, καὶ δηλαδὴ ἐκρατούσατε μίαν ποσότητα ἐλαίου εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, θὰ εἶσθε ρυθμισταὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν.

§281Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ποίας ποσότητος;

§282Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὅπως ἐγένετο καὶ προηγουμένως. Ὥστε ἐπιμένετε ὅτι ἐὰν εἴχατε λάδι εἰς τὰ χέρια σας δὲν θὰ εἶσθε ρυθμιστὴς τῆς τιμῆς; Κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὑποτιμᾶτε τὴν νοημοσύνην τῆς Βουλῆς.

§283Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς ποίαν τιμὴν θὰ ἠγοράζετο τὸ λάδι;

§284Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐὰν συνεδυάζατε τὴν ἐξαγωγὴν ἐν σχέσει πρὸς τὴν τιμὴν καὶ ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔκαμνε ἴδιον λογαριασμὸν εἰς τὸν ὁποῖον νὰ φέρῃ ὡς ἔσοδον, τοῦ δημοσίου, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ κέρδους ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου διὰ τῆς εἰσπράξεως ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου τῶν πρίμ, ἀλλὰ τὸ κεφάλαιον τὸ οὕτω σχηματιζόμενον μεταχειρίζετο τὸ μὲν διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς μικροὺς παραγωγούς, χάριν τῶν ὁποίων κατὰ θεωρίαν τοὐλάχιστον ἐπισήμως ἐλέχθη, ὅτι ἐφηρμόσθη ὁ θεσμὸς τῆς πριμοδοτήσεως, τὸ δὲ διὰ τὰς ἐνδεχομένας ζημίας τοῦ Κράτους ἐκ τῆς παρεμβάσεως εἰς τὴν τιμὴν καταναλώσεως διὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ ἐλαίου, ποὺ τότε θὰ εἶχεν ἡ Κυβέρνησις εἰς χεῖρας της, θὰ ἐκρατούσατε τὸ ἔλαιον εἰς τιμὴν ἀνεκτὴν εἰς τὴν κατανάλωσιν, σύμφωνα μὲ τὰς ἀνάγκας τοῦ τιμαρίθμου. Σεῖς ἐπιμένετε ὅτι καὶ λάθη ἐὰν εἴχατε εἰς τὰ χέρια σας δὲν θὰ εἶσθε ρυθμιστὴς τῶν ἐσωτερικῶν τιμῶν. Ἐπ’ αὐτοῦ, δὲν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ πείσητε κανένα.

§285Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τὸ εἶπε’ προηγουμένως. Ἡ συζήτησις εἶναι περιττή, διότι ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου ἀπὸ τὴν τιμὴν ποὺ εἶναι σήμερον θὰ εἶχε’ διπλασιασθῇ.

§286Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν κατενοήσατε τίποτα.

§287Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κατενόησα.

§288Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἶπον ὅτι διὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ ἐλαίου θὰ ἦτο ρυθμιστὴς τῶν τιμῶν. Σεῖς μοῦ δίδετε ὡς ἀπάντησιν, ὅτι ἡ τιμὴ θὰ εἶχεν αὐξηθῆ.

§289Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐὰν ἡ τιμὴ θὰ εἶχε πάει πρὸς τὰ κάτω θὰ ἦτο εἰς βάρος τῆς παραγωγῆς.

§290Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς θὰ τὴν ἐπλήρωνε τὸ Κράτος ἐκ τῆς φορολογίας τῆς ἐξαγωγῆς, δηλαδὴ ἐκ τῶν εἰσπράξεων ἐκ τοῦ πρίμ.

§291Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δηλαδὴ πολιτικὴν παρεμβατισμοῦ καὶ εἰς προϊόντα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι παθητικά; Ὅταν ἔλθητε εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐφαρμόσητε αὐτὴν τὴν πολιτικήν, ὅταν ὁ προϋπολογισμὸς ἔχῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ κολοσσιαίας δαπάνας.

§292Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγώ, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, χαίρω ὅλως ἰδιαιτέρως ὅτι εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας θὰ καταχωρηθῇ ἡ δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ γενομένη δι’ ὑμῶν, ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, τὸ ἔλαιον εἶναι καθ’ ὑμᾶς αὐτοδύναμον καὶ δὲν εἶναι παθητικὸν προϊόν. Καὶ θὰ εἶμαι εὐτυχής, ἐὰν τὴν δήλωσίν σας τὴν κατανοήσουν οἱ Ἕλληνες ἀγρόται, διὰ νὰ καταλάβουν, ἡ πολιτικὴ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως πόσον πράγματι στρέφεται ἐναντίον τῶν μικρῶν παραγωγῶν.

§293Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Οὐδεὶς θὰ πιστεύσῃ ὅτι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν κάμνομεν εἶναι πολιτικὴ ἐναντίον τῶν παραγωγῶν. Κάμνομεν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν πιστεύομεν καὶ κηρύσσομεν μὲ εἰλικρίνειαν. Δὲν ἐννοοῦμεν νὰ κολακεύσωμεν οὐδεμίαν ἀδυναμίαν.

§294Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐπειδὴ εἰς τὴν δήλωσίν του ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, περὶ τῶν δυνατοτήτων τῆς χρηματοδοτήσεως καὶ συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου, ἄφησε νὰ ὑπονοηθῇ ὅτι δὲν ὑπάρχει διὰ λόγου νομισματικῆς κυκλοφορίας, ἡ δυνατότης τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως, τοῦ ἐλαίου, ἐγὼ θὰ ἤθελον, νὰ τοῦ ὑπενθυμήσω ὅτι, καθ’ ἣν στιγμήν, παρὰ τὴν Κυβερνητικὴν δήλωσιν τοῦ Νοεμβρίου, ὁ παραγωγὸς δὲν εὕρισκε τὴν δυνατότητα νὰ εἰσπράξῃ τὴν τιμὴν τῶν 5200 δραχμῶν, διότι ἡ δήλωσις αὐτὴ ὑπῆρξεν πλασματική, τὴν ἰδίαν ἐποχήν, ἡ Κυβέρνησις τῆς συνεργασίας τῶν δύο μεγάλων Κομμάτων, ἀνεκοίνου εἰς τὴν Βουλήν, χρηματοδοτήσεις, πολλῶν δισεκατομμυρίων, αἱ ὁποῖαι, ἴσως, ἔπρεπε νὰ γίνουν. Ἐπειδὴ ὅμως, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς κάμῃ νὰ πιστεύωμεν ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ κρίνεται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος διαφορετικὰ ἀπὸ ἄλλας τάξεις Ἑλλήνων, κατὰ συνέπειαν, ἐὰν εὑρέθησαν, δι’ ἄλλας τάξεις, οἱ πόροι τῆς χρηματοδοτήσεως, ἔχει τοὐλάχιστον δικαίωμα ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῶν ἐλαιοφόρων περιφερειῶν νὰ ἴδῃ τὴν αὐτὴν ἔναντι αὐτοῦ στάσιν, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ σᾶς εἴπω ἕνα παράδειγμα, ἐκ τῶν διαφόρων αὐτῶν ἀνακοινώσεων, ἐν συνόλῳ εἶναι 21 αὐταὶ αἱ ἀνακοινώσεις εἰς χρηματοδοτήσεις αἱ γενόμεναι πρὸς τὴν Βουλὴν τὴν 10 Νοεμβρίου 1947. Διὰ τῆς ἀποφάσεως ὑπ’ ἀριθμὸν 196189 τῆς 18)7)46 τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, παρέχεται ἡ ἐγγύησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν χορήγησιν πιστώσεων ἐξ 22 δισεκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς τὸ κεντρικὸν ταμεῖον γεωργίας, κτηνοτροφίας καὶ δασῶν. Ἐγὼ δὲν ἀμφισβητῶ ὅτι ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἡ ἐγγύησις διὰ τὴν χρηματοδότησιν αὐτῶν. Ἀλλὰ ἐὰν δύναται νὰ χρηματοδοτηθῇ τὸ ταμεῖον κτηνοτροφίας καὶ δασῶν μὲ 22 δισεκατομμύρια, ὑποθέτω ὅτι καὶ ἡμεῖς ἔχομεν δικαίαν ἀξίωσιν νὰ ἴδωμεν μεταβαλλομένην τὴν τιμὴν ἀσφαλείας τοῦ ἐλαίου, δικαιούμεθα νὰ ζητήσωμεν μίαν ἀνάλογον αὔξησιν τῆς χρηματοδοτήσεως διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ συγκέντρωσις, εἰς τιμὴν ἡ ὁποία, πράγματι, θὰ εἶναι ἱκανοποιητικὴ διὰ τὰς ἐλαιοφόρους περιφερείας, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως μικρῶν παραγωγῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀπέναντι τῶν παραγωγῶν πολιτικὴ θὰ ἠδύνατο νὰ ἔχῃ ἀκόμη ἕν ἄλλο συμπλήρωμα σπουδαῖον. Θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶχε καθορίσει, καὶ προσέξατέ με, κ. ὑπουργέ, εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, διότι πιθανὸν νὰ σᾶς εἶναι χρήσιμον.

§295Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐγὼ δὲν ἔχω οὐδεμίαν προκατάληψιν, ἀλλὰ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἔλεγχον. Πάντως ὅτι εἶναι χρήσιμον τὸ παραλαμβάνω.

§296Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ θὰ ἐκαθώριζον διαφορετικὰς τιμὰς συγκεντρώσεως. Καθ’ ὃν χρόνον θὰ γίνῃ ἡ ἔναρξις τῆς συγκεντρώσεως, θὰ καθώριζων π.χ. τιμὴν συγκεντρώσεως 6.200. Διὰ τὸ ἔλαιον τὸ προσφερόμενον εἰς ἀπώτερον χρόνον θὰ καθώριζον τιμὴν συγκεντρώσεως ἀνωτέρα. Θὰ εἴχατε ἐξ αὐτοῦ τοῦ τρόπου τρία βέβαια κέρδη. Πρῶτον, τὴν ἐλλάττωσιν τῆς προσφορᾶς ἐλαιολάδου καὶ ἑπομένως ἀνάγκην ὀλιγωτέρων κεφαλαίων διὰ τὴν χρηματοδότησιν αὐτοῦ. Δεύτερον, τὴν συγκράτησιν εἰς τὰς χεῖρας τοῦ μικροπαραγωγοῦ τοῦ ἐλαίου καὶ ἑπομένως τὴν ἐξασφάλισίν του, ἀπὸ μελλοντικὰς νομισματικὰς ἀσταθείας καὶ τρίτον, τὴν δυνατότητα, εἰς ἀπώτερον χρόνον, ὁπότε κατὰ λογικὴν σειρὰν ἡ τιμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ θὰ εἶναι ἀνωτέρα, ρυθμιστὴς τῆς προσφορᾶς τοῦ ἐλαίου νὰ εἶναι ἐν πολλοῖς ὁ τόπος μας καὶ συνεπῶς, τότε νὰ ἐξαχθοῦν εἰς ὄφελος τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἰς καλλιτέρας τιμάς, ποσότηται ἐλαίου.

§297Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σᾶς λέγω, πρῶτον, ὅτι μεγάλη συγκέντρωσις εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ καὶ δεύτερον ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρόβλεψιν, ὅτι αἱ τιμαὶ θὰ εἶναι ἀνώτεραι εἰς τὸ ἐξωτερικόν, αὕτη δὲν εἶναι ἀκριβής, εἶναι πεπλανημένη, διότι ὅλαι αἱ πληροφορίαι μας μαρτυροῦν, ὅτι αἱ τιμαὶ βαίνουν κατιοῦσαι εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§298Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διατὶ τέλος πάντων πρέπει τώρα νὰ συμβοῦν ὅλα αὐτά, προκειμένου, περὶ ἐλαίου; Ἐδῶ εἶναι μία κατάστασις, ἡ ὁποία ἰσχύει ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν εἰς τὴν διαχείρισιν τῆς ὑποθέσεως τοῦ ἐλαίου. Δὲν εἶναι νέα. Πάντοτε ἐπὶ μίαν 10)ετίαν εἶναι ἀποδεδειγμένον, ὅτι ὅταν ἐπακολουθῇ μία περίοδος μὴ παραγωγῆς, ἐπεκτείνεται αὕτη, ὡς μὴ παραγωγική, καὶ εἰς τὰς ὑπολοίπους χώρας.

§299Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν συμβαίνει αὐτό, κύριε συνάδελφε, ἐν τῇ πραγματικότητι. Τὸ ἐξωτερικὸν προμηθεύεται, ὅ,τι ἔχει νὰ προμηθευθῇ. Καὶ αἱ τιμαὶ ἤρχισαν ἀπὸ ὑψηλὰ καὶ κατέβηκαν χαμηλά.

§300Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν προμηθεύεται τὸ ἐξωτερικὸν διὰ δύο ἔτη, ἡ δὲ παραγωγὴ κατὰ κανόνα δὲν εἶναι ἡ αὐτὴ εἰς κάθε ἔτος. Ἕν μόνον ἔτος εἶναι μεγάλη.

§301Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§302Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Αὐτὸ συμβαίνει κατὰ κανόνα καὶ εἶναι στατιστικῶς ἀποδεδειγμένον, δι’ ὅλας τὰς χώρας τῆς Μεσογείου, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι κατ’ ἐξοχὴν παράγουν ἔλαιον πρὸς ἐξαγωγήν. Ἑπομένως ἐὰν θέλωμεν νὰ κάνωμεν ἐπιστημονικὴν συζήτησιν, προωθοῦντες τὴν ὑπόθεσιν, ἔχει καλῶς.

§303Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν εἶναι ἐπιστημονικὴ ἡ συζήτησις. Ἐγὼ θέλω νὰ κάνωμεν πραγματικὴν συζήτησιν.

§304Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Θέλετε νὰ κάνετε πραγματικὴν συζήτησιν, θέλετε νὰ τὴν ὁρολογήσετε ὅπως θέλετε, σεῖς; Δικαίωμά σας νὰ τὸ κάμετε. Ἀλλὰ τὸ νὰ ἐκκινᾶτε ἀπὸ ἀπόψεις, τὰς ὁποίας στερρῶς ἔχετε ἀποφασίσει νὰ ὑποστηρίξετε καὶ νὰ μὴν δέχεσθε κάθε ἀντίθετον γνώμην......

§305Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ποῖος σᾶς εἶπεν ὅτι δὲν δέχομαι; Ἐσεῖς ἀποκρούετε κάθε γνώμην ποὺ ἔχω ἐγώ. Καὶ τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἐσεῖς ἔχεσθε στερρῶς τῶν ἀπόψεών σας. Ἐγὼ προσέχω τὰς γνώμας σας καὶ τὰς παρατηρήσεις σας καὶ δέχομαι τὴν γνώμην τῆς συγκεντρώσεως καὶ σᾶς λέγω. Κατὰ τὴν γνώμην μου καὶ ἐκ τῶν πραγμάτων, αἱ τιμαί,— διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν πρόβλεψιν διὰ διετίαν — αἱ τιμαὶ βαίνουν τὴν κατιοῦσαν.

§306Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Καὶ σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι αἱ τιμαὶ βαίνουν τὴν κατιοῦσαν αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν ἀθρόαι προσφοραὶ λόγῳ τῆς μεγάλης παραγωγῆς. Ποτὲ ἡ παραγωγὴ δὲν εἶναι ἡ ἰδία καθ’ ἕκαστον ἔτος. Προηγούμενοι ἐξαγωγεῖς ἐλαιολάδου ἦσαν αἱ Μεσογειακαὶ χῶραι κατὰ 95%, διὰ νὰ μὴ σᾶς εἴπω, κατὰ 100%, καὶ ὅτι κατὰ συνέπειαν......

§307Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Καὶ ἐγὼ σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι βαίνουν ἐλλαττούμεναι.

§308Γ. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶχε καθορίσει, κ. ὑπουργέ, τὸ χρονικὸν ὅριον ὁ κ. συνάδελφος, καὶ εἶπεν ὅτι ἀργότερον θὰ εἶναι μεγαλύτεραι αἱ τιμαί;

§309Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πῶς ἠμπορεῖ νὰ εἶναι βέβαιος, ὅταν βλέπῃ ὅτι αἱ τιμαὶ κατεβαίνουν συνεχῶς; Καὶ ὅταν ὅλαι αἱ πληροφορίαι εἶναι ὅτι εἰς τὰς χώρας ποὺ ἐξόδευον ἄλλοτε ἔλαιον, ζήτησις ἐλαίου δὲν ὑπάρχει. Τοὺς λόγους σᾶς τοὺς ἐξήγησεν ὁ προλαλήσας τοῦ κ. συναδέλφου, διότι π.χ. ἐσυνήθισαν εἰς τὰ σπορέλαια καὶ διότι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐλαίου εἶναι ἀκριβαὶ καὶ διότι πολλαὶ χῶραι ἤρχισαν νὰ παράγουν ἔλαιον ἀπὸ διάφορα προϊόντα. Καὶ σᾶς ἀναφέρω ὡς παράδειγμα τὴν Ἀργεντινήν. Δὲν ὑπάρχουν χῶραι ποὺ νὰ ἔχουν μεγάλην ζήτησιν ἐλαιολάδου. Μετὰ ἕναν χρόνον πιθανὸν νὰ ὑπάρχῃ ζήτησις ἀλλὰ ἡ προοπτικὴ ἡ σημερινὴ ἀποδεικνύει ὅτι......

§310Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Καὶ πάλιν ἡ ἐπιχειρηματολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, δὲν εἶναι ἀκριβής, διότι πράγματι αἱ συνθῆκαι, αἱ πολεμικαί, ἠνάγκασαν ὡρισμένας χώρας, αἱ ὁποῖαι ἦσαν καταναλώτριαι εἰς τὸ ἐλαιόλαδον νὰ στραφοῦν πρὸς τὴν ἀντικατάστασιν τῆς καταναλώσεως αὐτοῦ, δι’ ἄλλων προϊόντων. Ἀλλὰ αἱ χῶραι αὐταί, εἶναι χῶραι αἱ ὁποῖαι εἰσήγαγον ἐξ Ἑλλάδος ἐλαχίστας ποσότητας. Εἶναι κατ’ ἐξοχὴν αἱ Σκανδιναυϊκαὶ χῶραι καὶ ἡ Γερμανία, ὅπου ἡ ἐξαγωγὴ δὲν ἦτο ἀξία λόγου καὶ εἶναι καὶ ἔν τινι μέτρῳ καὶ ἡ Ἀργεντινή, ἡ ὁποία ὄχι μόνον παύει νὰ εἶναι καταναλώτρια ἀλλὰ γίνεται καὶ συναγωνίστρια.

§311Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Κάτι χειρότερον, δηλαδή.

§312Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει αἱ ἀγοραί, αἱ ὁποῖαι μᾶς ἐνδιαφέρουν εἶναι αἱ ἀγοραὶ τῆς Βορείου Ἀμερικῆς, αἱ ὁποῖαι εἰς προπολεμικὰ χρόνια ἔπαιρναν μέχρι 15.000 τόννους ἔλαιον. Θέλετε νὰ μὴ εἴπωμεν 15.000, 13.000, 12.000 ἔστω καὶ 10.000 τόννους.

§313Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μόνον ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα;

§314Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ναί. Εἶναι χῶραι, αἱ ὁποῖαι εἶναι καταναλώτριαι τοῦ ἐλαιολάδου ἐξ Ἑλλάδος καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὑπολογίσωμεν, ὅτι ἐξαιρετικῶς ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς θὰ παύσουν νὰ κάνουν εἰσαγωγὰς ἐξ Ἑλλάδος.

§315Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θέλετε μίαν πληροφορίαν; Ἐζητήθη ἀπὸ τὴν I. F. C. ὁ περιορισμὸς τῶν εἰσακτέων ποσοτήτων ἐλαιολάδου εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας καὶ καθωρίσθη ἡ εἰσακτέα ποσότης νὰ μὴν εἶναι ἀνωτέρα τῶν 30.000 τόννων ἀπὸ ὅλας τὰς χώρας. Αὐτὸ εἶναι περιορισμὸς εἰς τὴν κατανάλωσιν τοῦ ἐλαίου. Διατὶ δὲν θέλετε νὰ πιστεύσετε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Τηλεγραφήσατε νὰ σᾶς τὸ εἴπουν. Ἠμπορεῖ μὲν νὰ μὴν ἐμπιστεύεσθε πολιτικῶς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ὅταν σᾶς λέγει ἕνα γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, πιστεύσατέ την. Νομίζετε ὅτι εἶναι εἰς ἡμᾶς εὐχάριστον νὰ ἀρνούμεθα εἰς τὸν παραγωγὸν κάτι τι ποὺ μᾶς ζητεῖ; Ἡ πλέον εὐχάριστος καὶ εὔκολος πολιτικὴ εἶναι νὰ δίδωμεν, ὅ,τι μᾶς ζητοῦν, μὲ τὰ δύο χέρια. Δὲν εἴμεθα ἐχθρὸς τοῦ λαοῦ.

§316Ε. ΓΟΝΗΣ. Δὲν εἶναι μόνον ἡ κακὴ πίστις καὶ ἡ κακὴ θέλησις. Ὑπάρχουν καὶ τὰ σφάλματα, κύριε ὑπουργέ.

§317Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Θὰ τὰ ἀκούσωμεν εὐχαρίστως, μὲ ἠρεμίαν ὅμως, διότι ὅταν φωνάζετε δὲν σᾶς ἀκούω πολὺ καὶ μὲ ἀναγκάζετε νὰ φωνάζω καὶ ἐγώ. (Γέλωτες).

§318Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εὑρίσκομαι δυστυχῶς εἰς τὴν ἀνάγκην, κατόπιν τῆς ἀναπτύξεως, τὴν ὁποίαν ἔκανα, νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, ἡ συγκέντρωσις καὶ ἡ τιμὴ ἀσφαλείας, καὶ ἐὰν τελικῶς τηρηθῇ εἰλικρινῶς ἡ τιμὴ εἰς τὰς 5.200, θὰ ἰσοδυνάμει πρὸς σφαγὴν τῶν μικρῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Σφαγὴν καὶ ἀπόγνωσιν ἄνευ προηγουμένου. Καὶ ἐπειδή, ὅταν ἡμεῖς ὁμιλῶμεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἔχομεν πλήρη ἐπίγνωσιν τῆς βαρύτητος τῶν λέξεων καὶ τῆς σημασίας αὐτῶν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς παραθέσω ὡρισμένα στοιχεῖα, διὰ νὰ σχηματίσητε ἐσεῖς, κύριοι βουλευταί, γνώμην, ἐὰν αὐταὶ αἱ λέξεις μου, ἀποτελοῦν ὑπερβολὴν ἢ ἐὰν δὲν εἶναι κατώτεραι τῆς πραγματικότητος. Αὐτὰ τὰ στατιστικὰ δεδομένα εἶναι ἐπίσημα. Προέρχονται ἀπὸ τὰς γεωργικάς μας ὑπηρεσίας καὶ ἀφοροῦν τὴν ἰδιαιτέραν μου Πατρίδα Κέρκυραν. Ἀκούσατε. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα ὑπάρχουν ἐν συνόλῳ 12.000 συνεταιρισμένοι ἀγρόται. Ἐξ αὐτῶν οἱ 10.250 ἔχουν ἰδιοκτησίαν ἐλαιοδένδρων κατὰ μέσον ὅρον 200 ἕκαστος. Ἡ μέση ἀπόδοσις τοῦ ἐλαιοδένδρου εἰς τὴν Κέρκυραν εἶναι 3 ὀκάδων διὰ διετίαν. Κατὰ συνέπειαν ἐπὶ τῶν 10.250 αὐτῶν συνεταιρισμένων ἀγροτῶν κατὰ μέσον ὅρον ἔχομεν 600 ὀκάδας λάδι. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἅπαν τῆς παραγωγῆς. Σημειώσατε ὅτι ἐκπροσωποῦν πραγματικῶς σχεδὸν ὁλόκληρον τὸ ἐτήσιον εἰσόδημα τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, διότι ἡ διαμόρφωσις τῆς παραγωγῆς εἰς τὴν Κέρκυραν εἶναι σχεδὸν ὁλικῶς μονοκαλλιεργητική.

§319Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Πολὺ λίγο δὲν εἶναι 3 ὀκάδες τὸ δένδρο;

§320Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἶναι ἡ φύσις τῆς ἐλαίας. Αὐτὰ εἶναι τὰ στατιστικὰ δεδομένα τῶν ἁρμοδίων κρατικῶν ὑπηρεσιῶν.

§321Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Πόσες ὀκάδες ἐληὲς κάνουν μιὰ ὀκᾶ λάδι εἰς τὴν Κέρκυραν; Ἕνα δένδρον δίδει μόνον 12 ὀκάδες ἐληές;

§322Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἶναι μικρὲς ἐληές.

§323Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δηλαδὴ ἕνα ἔτος δὲν γίνεται διόλου λάδι;

§324Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Διόλου. Ὅταν λέγωμεν μηδὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν 10%.

§325Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὑπάρχει καὶ σύστημα καλλιεργείας, ποὺ ἠμπορεῖ κάθε χρόνο νὰ ἀποδίδῃ λάδι τὸ ἐλαιόδενδρον.

§326Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἐπιτρέπῃ καὶ ἡ γεωλογικὴ διαμόρφωσις τοῦ ἐδάφους.

§327Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὴν Κέρκυραν τὸ κτῆμα τοῦ κ. Μέρλιν ἀποδίδει λάδι κάθε ἔτος.

§328Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Αὐτὸ τὸ κτῆμα εἶναι εἰς τὴν πεδιάδα. Ἐὰν δεχθῶμεν τὴν καθιερωμένην ἀρχὴν τοῦ ὑπολογισμοῦ τῶν 5 ἀτόμων ποὺ ἀπαρτίζουν κατὰ μέσον ὅρον τὴν ἀγροτικὴν οἰκογένειαν, καὶ ὑπολογίσομεν ὅτι κάθε συνεταιρισμένος ἀγρότης ἐκπροσωπεῖ μίαν οἰκογένειαν κατὰ μέσον ὅρον, θὰ ἴδητε ὅτι οἱ 10.250 συνεταιρισμένοι ἀγρόται ἐκπροσωποῦν περίπου 55.000 πληθυσμόν. Ὑπολογίσατε ὅτι ὁ ἀστικὸς πληθυσμὸς τῆς Κερκύρας εἶναι 30.000 –35.000, ἐνθυμηθεῖτε ἀκόμη ὅτι ἡ τελευταία ἀπογραφὴ τοῦ 1940 ἀναβιβάζει τὸν πληθυσμὸν τῆς Νήσου ἐν συνόλῳ εἰς 116.000 καὶ θὰ ἀντιληφθῆτε ὅτι συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοὐλάχιστον διὰ τὰ ⅔ τῆς ἀγροτικῆς ὑπαίθρου τῆς Κερκύρας. Ξεύρετε τί εἶναι αἱ δαπάναι καλλιεργείας κατ’ ὀκᾶν, δηλαδὴ λίπανσις, ἄρωσις, ψίλλωμα καὶ ὅλη ἡ γεωργικὴ διαδικασία; Τὸ 25%, δηλαδὴ τὸ ¼ τῆς ὀκᾶς ἀντιπροσωπεύει τὰ ἔξοδα καλλιεργείας, λίπανσις, κλάδευμα καὶ ἄλλας συναφεῖς ἐργασίας. Ἑπομένως προκειμένου περὶ μιᾶς τιμῆς ἐλαίου 6.000 δραχμῶν ἔχομεν 1500 δραχμὰς ἔξοδα καλλιεργείας. Τώρα ἔξοδα συγκομιδῆς καὶ ἐκθλίψεως. Διότι δὲν ἀρκεῖ μόνον ἡ καλλιέργεια, πρέπει νὰ γίνῃ καὶ ἡ συγκομιδὴ τοῦ καρποῦ καὶ ἔκθλιψις αὐτοῦ, ἐκπροσωποῦν ἄλλας προσθέτους 2000 δραχμὰς ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν 6.000 δρχ. Συμπέρασμα. 1500 δρχ. τὰ ἔξοδα καλλιεργείας καὶ 2.000 δρχ. τὰ ἔξοδα ἐκθλίψεως, σύνολον δαπανῶν 3.500 κατ’ ὀκᾶν ἐπὶ τιμῆς 6.000 δρχ. Προκειμένου ἑπομένως περὶ 6.000 δρχ. θὰ ἔχωμεν ἀνεκκαθάριστον ἔσοδον 2½–3 ἑκατομμυρίων, ἀπὸ τὰ ὁποῖα θὰ ἀφαιρέσητε διὰ τὰ ἔξοδα ποὺ σᾶς εἶπον ἀνὰ ἑκάστην ἀγροτικὴν οἰκογένειαν 1.500,000 δρχ. καὶ θὰ μένῃ ὡς ἐτήσιον εἰσόδημα τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας 975.000 δραχμῶν. Διαιρέσατε αὐτὸ διὰ τοῦ 5 ὅσα κατὰ μέσον ὅρον εἶναι τὰ μέλη μιᾶς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, διὰ νὰ εὕρετε τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα καὶ θὰ φθάσητε εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι ἓν ἕκαστον μέλος μιᾶς ἀγροτικῆς οἰκογενείας τῆς Κερκύρας ἔχει ἐκ τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαίου εἰσόδημα 85 περίπου προπολεμικῶν δραχμῶν κατὰ μῆνα.

§329Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἐργάζονται οἱ ἴδιοι;

§330Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Σᾶς ἀπαντῶ ὅτι βεβαίως καὶ ἐργάζονται, ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ, ἐὰν εἰς τὸ κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα τῶν 85 δρχ. προσθέσωμεν ὡς ἔσοδον τὴν προσωπικὴν ἐργασίας, ἡ ὁποία ἐκπροσωπεῖται διὰ τῆς καλλιεργείας ἐκ μέρους τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, νομίζετε ὅτι εἶναι μεγάλο; Νομίζετε ὅτι εἶναι ἱκανοποιητικόν; Ἐγὼ ὄχι.

§331Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Εἰς ἄλλα προϊόντα τὰ ἔξοδα καλλιεργείας ἀνέρχονται εἰς 70%–95% τῆς ἐξασφαλισθείσης κατωτάτης τιμῆς.

§332Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Κύριε ὑπουργὲ τοῦ Συντονισμοῦ, δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι θὰ ὑπάρχουν καὶ αὐταὶ αἱ περιπτώσεις. Ἀλλὰ δὲν ἀμφιβάλλω ἐπίσης ὅτι πρέπει νὰ θεωρηθῇ σχεδὸν ἀδύνατος ἡ ἐκ μέρους τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν μας περιφερειῶν, ἀντιμετώπισις τῶν στοιχειοδεστέρων δαπανῶν συντηρήσεως αὐτῆς ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας. Τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν ἐγὼ συζητῶ τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου, ἐρευνῶν τὴν ἄποψιν τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ, εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἀπόκειται νὰ ἐξετάσῃ τὴν τοποθέτησιν τοῦ ἀγρότου γενικώτερον. Δὲν συζητῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ συζητῶ μίαν ἐκδήλωσιν μιᾶς ὡρισμένης κυβερνητικῆς πολιτικῆς εἰς τὸ εἰδικὸν αὐτὸ θέμα, καὶ ἀνέφερον αὐτὰ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα, διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι, ἐὰν σκεφθῆτε ὅτι ὁ ἀγρότης τῆς Κερκύρας εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ διατηρήσῃ καὶ τὴν φερεγγυότητα πρὸς τὰς ἀνειλημμένας ἔναντι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ὑποχρεώσεις του, ὅτι ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς στοιχειώδεις δαπάνας τῆς οἰκογενείας του, ἰατρικὴν περίθαλψιν κλπ. καὶ χίλια δύο ἄλλα πράγματα διὰ τοῦ εἰσοδήματος αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον σᾶς ἀπέδειξα ὅτι πρόκειται περὶ μονοκαλλιεργείας, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε, κ. βουλευταί, ὅτι ὁ ἀγὼν ποὺ κάμνομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἀναθεώρησιν τῶν σκέψεων τῆς Κυβερνήσεως, δὲν στηρίζεται τοὐλάχιστον ἐπὶ στοιχειώδους δικαίου καὶ στοιχειώδους ἠθικῆς. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς παρέταξα τὰ στατιστικὰ αὐτὰ δεδομένα, διὰ νὰ πείσω τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τῆς ἀνάγκης νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς σκέψεις της ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας. Καὶ λέγω ἀκόμη πὼς τὸ πρᾶγμα ἔχει ἀξίαν διότι ἡ διαφορὰ αὐτὴ τῶν χιλίων ἢ 1500 δραχμῶν, ποὺ ζητοῦμεν κατ’ ὀκᾶν, σημαίνει κατὰ ἀγροτικὴν οἰκογένειαν 500.000 δι’ ἓν ἔτος, ἢ 750.000 μὲ αὔξησιν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας κατὰ 1500 δραχμάς, τὸ ὁποῖον μεταφράζεται εἰς τὸ δελτίον τοῦ ἄρτου τῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας, δι’ ἓν ἔτος. Τὸ ψωμὶ δηλαδὴ δι’ ἕνα χρόνο.

§333Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Διὰ δύο ἔτη,

§334Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δι’ ἓν ἔτος. Βλέπετε ὅτι ἡ κριτικὴ καὶ ἡ εἰσήγησίς μου εἶναι κάτω τῆς πραγματικότητος, διότι ἐπὶ πλέον θὰ ἔπρεπε νὰ προσθέσω ὅτι τὸ ἐτήσιον εἰσόδημα καὶ αὐτὴ ἡ προστασία θὰ ἐδίδετο εἰς ἓν προϊόν, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν παραγωγὴν ἀνὰ διετίαν. Κατὰ κυριολεξίαν δηλαδὴ πρόκειται περὶ εἰσοδήματος ἀνὰ διετίαν. Προσθέσατε δὲ ὅτι ἡ ὅλη διαδικασία καὶ οἱ κίνδυνοι τῆς παραγωγῆς εἶναι τεράστιοι, διότι ὅπως σᾶς εἶπον ἡ αὔξησις π.χ. τῆς μυΐγας τοῦ δάκου καταστρέφει τὴν παραγωγὴν καὶ τὴν τελευταίαν ἀκόμη πρὸ τῆς συγκομιδῆς στιγμήν. Εἶναι δὲ πολλὰ τὰ παραδείγματα ὅπου κατ’ ἐπανάληψιν κατεστράφη ἡ ἐσοδεία τὴν τελευταίαν στιγμήν.

§335Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς εἴπητε πόσα ἡμερομίσθια καταναλίσκει ἡ ἀγροτικὴ οἰκογένεια τῶν πέντε μελῶν, διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν διακοσίων ἐλαιῶν καὶ τὴν συγκομιδήν;

§336Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὅσα δύναται.

§337Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πόσα χρειάζονται;

§338Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Μέχρις ὅτου συμπληρώσῃ τὴν καλλιέργειαν;

§339Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἀντελήφθητε τὴν ἐρώτησίν μου. Πόσα χρειάζονται;

§340Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν κλῆρον. Ἐὰν εἶναι ἀγροτικὴ οἰκογένεια τῶν 100 ἐλαιοδένδρων θὰ κάμῃ ὀλιγώτερα.

§341Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Εἰς τὰ 200 ἐλαιόδενδρα πόσα ἡμερομίσθια χρειάζονται;

§342Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Περὶ τὰ 100 ἡμερομίσθια τὸν χρόνον ἐκ μέρους ἑκάστης ἀγροτικῆς οἰκογενείας.

§343Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὶς ἄλλες 265 μέρες τὶ κάνουν;

§344Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Τὸ κάθε μέλος τῆς οἰκογενείας;

§345Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τὸ σύνολον.

§346Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν μπορεῖ. 100 εἶναι πολλά.

§347Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἔστω 100. Τὶς ὑπόλοιπες 265 μέρες τὶ κάνεις;

§348Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἄλλη δουλειά. Τί θέλετε νὰ κάμουν; Εἶναι μονοκαλλιέργεια ἐκεῖ.

§349Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ δέχομαι ὅτι καὶ τὰ ἡμερομίσθια αὐτὰ εἶναι ὑπερβολικὰ καὶ ὅτι καὶ ὁλόκληρος ἡ οἰκογένεια δὲν ἐργάζεται τὸν χρόνον. Ἀλλὰ καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καὶ ἐὰν κατέλθωμεν ἀκόμη χαμηλώτερα θὰ ἴδωμεν ὅτι καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἐλάχιστα κερδίζετε ἀπὸ τὴν ἐργασίαν λόγῳ τῆς φύσεως τοῦ ἐδάφους.

§350Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐὰν ἀφαιρέσετε τὰς δαπάνας λιπάνσεως τὰ ἄλλα ἀποτελοῦν ἀμοιβήν.

§351Α. ΜΟΥΣΤΡΟΥΦΗΣ. (Πρὸς τὸν κ. Θεοτόκην). Μίαν παρατήρησιν διὰ νὰ σᾶς διευκολύνω, κ. συνάδελφε. Εἴπατε ὅτι ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ ἐλαιολάδου 25% ἀντιπροσωπεύουν τὰ ἔξοδα καλλιεργείας. Αὐτὸ τὸ ποσοστὸν εἶναι πολὺ χαμηλὸν καὶ θὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω. Εἴπατε ὅτι ἀπὸ κάθε δένδρο βγαίνουν 3 ὀκάδες λάδι καὶ ἑπομένως ἀπὸ κάθε στρέμμα μὲ 10–12 δένδρα θὰ πέρνουμε 30–35 ὀκάδες. Ἕνα ὄργωμα—διότι ὅλοι δὲν ἔχουν δικά τους ζευγάρια— στοιχίζει.....

§352Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἶναι δύσκολον νὰ συμφωνήσωμεν, διότι ὑπάρχουν ἐκεῖ εἰδικαὶ συνθῆκαι καλλιεργείας. Δὲν γίνεται ὄργωμα ἐκεῖ διότι ἡ φύσις τοῦ ἐδάφους εἶναι διάφορος. Θὰ πάρῃ τὸ τσαπὶ μόνος του καὶ θὰ πάγῃ νὰ σκάψῃ. Τώρα, κύριοι βουλευταί, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐκπροσωπῶν τὴν Κυβέρνησιν ἐν προκειμένῳ κατὰ τὴν ἀποψινὴν συζήτησιν, νὰ τοῦ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Ὅλη αὐτὴ ἡ διαχείρισις τῆς ὑπαθέσεως τοῦ ἐλαίου, μοῦ δίδει τὴν ἐντύπωσιν ὅτι μᾶλλον ἐπεκράτησαν αἱ ἀπόψεις αἱ ταμιακαὶ ἀπὸ ἀπόψεως κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Διότι ἔχω τὴν ἀντίληψιν —εἶναι δὲ αὗται ἀκριβεῖς αἱ πληροφορίαι μου— ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὸν καταρτισθέντα προϋπολογισμὸν ἐνέγραψεν ἴδιον κονδύλιον ἐσόδων διὰ τῆς φορολογίας 60 δισεκατομμυρίων.

§353Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν εἶναι ἀπὸ τὸ ἔλαιον τὰ 60 δισεκατομμύρια ποὺ ὑπολογίζεται νὰ εἰσπραχθοῦν. Ὑπάρχουν ποικίλαι εἰσφοραί, ἀλλ’ ὅπως πᾶνε αἱ τιμαὶ δὲν θὰ ἀποδώσουν οὔτε δύο δισεκατομμύρια.

§354Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἶναι 60 δισεκατομμύρια, καὶ δικαιούμεθα νὰ πιστεύωμεν ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἔπραξε μίαν πρᾶξιν ἡ ὁποία, δι’ ἡμᾶς, εἶναι ἀχαρακτήριστος, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ὑπομνήσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ πολύτιμον αὐτὸ προϊόν, τὸ ἔλαιον, φορολογεῖται, ἤδη καὶ μάλιστα σκληρά. Εἰς μὲν τὴν ἠπειρωτικὴν Ἑλλάδα διὰ τῆς δεκάτης......

§355Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πόση εἶναι ἡ φορολογία;

§356Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἐγὼ γνωρίζω διὰ τὴν νησιωτικὴν Ἑλλάδα ὅτι φθάνει ὁ φόρος εἰς ὕψος καταθλιπτικόν.

§357Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). 20% ἐπὶ τοῦ ἀκαθαρίστου ἔχει ὁ Καπνός.

§358Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Θὰ ἔλεγον λοιπὸν ὅτι τὸ νὰ εἰσπράττεται χάριν τοῦ Δημοσίου, ἐπὶ πλέον τῆς ἄλλης φορολογίας, νέος πρόσθετος φόρος εἰς ἴδιον κονδύλιον, τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου ἐπιφέρει τοιαύτην μείωσιν τῆς δυνατότητος τοῦ ἀγρότου νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὰς στοιχειώδεις ἀνάγκας του, εἶναι μία πρᾶξις, ἡ ὁποία δι’ ἐμὲ εἶναι πραγματικῶς ἐγκληματικὴ καὶ ἐν τοῖς πράγμασι ἀχαρακτήριστος. Καὶ ἐπειδὴ εἶναι ἀνάγκη ἡ Βουλὴ νὰ πληροφορηθῇ ὡρισμένα πράγματα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀνακοινώσω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὸ ἑξῆς, ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀπηύθυνε καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς ἐμέ. «Πρὸς τὴν Δʹ Ἀναθεωρητικὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Τμῆμα Νομοθετικῆς Ἐργασίας. Ἀριθμὸς πρωτ. Ε.534. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 10.12.1947 ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κερκύρας κ. Σπυ. Ἰω. Θεοτόκη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐπερωτῶντα, ὅτι ἁρμοδιώτεροι ἐμοῦ νὰ παράσχωσιν ἐξηγήσεις εἶναι οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, Ἐφοδιασμοῦ καὶ Γεωργίας.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

Ὄτι ἀκριβὲς ἀντίγραφον τοῦ κατατεθέντος ἐν τῇ Βουλῇ πρωτοτύπου. Ἀριθμὸς Διεκπεραιώσεως 96. Διαβιβάζεται πρὸς τὸν βουλευτὴν κ. Σ. Θεοτόκην». Ἐγὼ ὁμολογῶ ὅτι δι’ ἐμέ, τὸ ἔγγραφον αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον. Διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.......

§359Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Πέρνω τὸ βάρος ἐπάνω μου.

§360Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. ..... ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θεωρεῖ ἡμᾶς ἀφελεῖς ἢ ἠθέλησεν ἐσκεμμένως νὰ λησμονήσῃ καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, διότι ὅταν τις ἐπερωτᾶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὡρισμένος ὑπουργὸς εἶναι ὁ ἐπερωτώμενος καὶ αὐτὸς ὡς ὑπουργὸς νομίζει ὅτι δὲν τὸν ἀφορᾷ τὸ θέμα, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἐγγράφως νὰ ἀπαντήσῃ εἰς ἐπερώτησιν, ἀλλ’ ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ἀναπτύξῃ καὶ τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους θεωρεῖ ὅτι δὲν εἶναι ὁ ἀμέσως ἁρμόδιος ὑπουργός, διὰ τὴν ὑποβληθεῖσαν ἐπερώτησιν. Ἀλλὰ τὸ νὰ σκέπτεται ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι εἶναι συνεπὴς πρὸς τὴν λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, καὶ εἶναι καὶ συνεπὴς πρὸς τὴν ἰδιότητά του, τοῦ ἐπιλέκτου στελέχους τῆς Κυβερνήσεως καὶ κοινοβουλευτικοῦ ὑπουργοῦ, μὲ τὸ νὰ μᾶς ἀπευθύνῃ ἓν ἔγγραφον καὶ διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψῃ καὶ τὴν κοινοβουλευτικήν του εὐθύνην καὶ τοῦτο εἶναι μία πρᾶξις ἡ ὁποία δι’ ἡμᾶς εἶναι ἀχαρακτήριστος, εἶναι ἀπαράδεκτος.

§361Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἀνελάβατε, κ. ὑπουργέ, καὶ τὴν προστασίαν τοῦ κ. Χέλμη;

§362Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τουλάχιστον ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀπών. Ἡ Κυβέρνησις, ἄλλως τε εἶναι ἀλληλέγγυος.

§363Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ἑπομένως, κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω καὶ πάλιν, ὅτι δι’ ἡμᾶς τοὐλάχιστον τοιαύτης συνθέσεως ἔγγραφον εἶναι ἐν παντὶ ἀπαράδεκτον. Ἡ δὲ δήλωσίς μας αὐτὴ παρακαλῶ νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά, ὥστε ἐὰν ποτὲ κοινοβουλευτικὸς τὶς ἀνὴρ εἰς τὸ μέλλον ἐρευνήσῃ τὰ τῆς ἱστορίας τῆς ἐποχῆς μας, νὰ ἀντιληφθῇ τὸ μέγεθος τῆς ἀσυδοσίας τῆς διοικήσεως εἰς ὡρισμένας ὑπηρεσίας τοῦ κράτους, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἴδῃ ὅμως καὶ ἐκ παραλλήλου ὅτι ὑπῆρξαν καὶ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὰ ὁποῖα δὲν ἐδέχθησαν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὰς ὑπηρεσίας του, πράξεις ἀσεβείας καὶ τὴν καταπάτησιν παντὸς Κοινοβουλευτικοῦ ἐθίμου, καὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κ. βουλευταί, τῆς ἀναπτύξεώς μας θὰ ἔπρεπε νὰ τερματισθῇ ἡ ἀγόρευσίς μας ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐλέγξωμεν τὴν Κυβέρνησιν ὡς ἐὰν ἦτο ἁπλῶς καμμία Ἀνώνυμος Ἑταιρεία. Ἀλλὰ ἐδῶ πρόκειται περὶ μιᾶς ὡρισμένης πολιτικῆς ἀσκηθείσης ἐκ μέρους τῆς ὑπευθύνου Κυβερνήσεως τῶν δύο ἱστορικῶν κομμάτων, δὲν εἶναι λοιπὸν δυνατὸν νὰ κατέλθωμεν αὐτὸ τὸ βῆμα, πρὶν ἐξηγήσωμεν καὶ συμπληρωματικῶς ἀκόμη δι’ ὀλίγων καὶ τὴν κοινωνικὴν ἄποψιν τοῦ ζητήματος. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστὸν τοῖς πᾶσιν ὅτι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ὅπου διερχόμεθα δυσκόλους στιγμάς, ἕνα ἐκ τῶν κυρίων ὅπλων τῶν ἀνατροπέων καὶ τῶν προδοτῶν τῶν ἐθνικῶν μας παραδόσεων, εἶναι καὶ ἡ ἐξαθλίωσις τῶν τάξεων τῶν παραγωγῶν. Εἶναι δὲ τόσον ἀληθὲς αὐτὸ ὥστε ἀναμφισβητήτως θὰ ἐνθυμῆσθε καὶ σεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις προφανῶς πολὺ ὀλιγώτερον, ὅτι πρὸ ἑνὸς μηνὸς ὅταν ἐπίλεκτον μέλος καὶ φίλτατος τοῦ Σώματος αὐτοῦ, ὁ συνάδελφος ἐξ Ἠλείας κ. Βασίλειος Στεφανόπουλος ἀνέπτυξεν ἐκτενῶς τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τῶν γεγονότων τῆς Πελοποννήσου, δὲν ἐδίστασεν νὰ εἴπῃ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι προκειμένου νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἐξαθλίωσιν τὴν ὁποίαν προκαλοῦν ἐκ δολίας προαιρέσεως οἱ ἀναρχοκομμουνισταὶ θὰ ἔπρεπεν νὰ φθάσῃ, ὄχι μόνον τὰ δικαστήρια νὰ κλείσῃ, ὄχι μόνον τὰ σχολεῖα νὰ κλείσῃ ἀλλὰ καὶ τὸν Ἑρμῆν τοῦ Πραξιτέλους ἀκόμη νὰ τὸν θεωρήσῃ ἀντικείμενον ἀγοραπωλησίας, καὶ νὰ μεταχειρισθῇ ὅλα τὰ ὑλικὰ αὐτὰ μέσα διὰ νὰ δυνηθῇ τοὐλάχιστον τὸ φαινόμενον τῆς ἐξαθλιώσεως, τῆς ἐσκεμμένης αὐτῆς πράξεως τῆς ἀνταρσίας, κατὰ τὸ δυνατὸν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ. Καὶ ἐγὼ ἐρχόμενος δύο μῆνας ἀργότερον εἰς τὸ βῆμα τοῦτο καὶ γνωρίζων ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ ὁποῖον νὰ μὴν μεταχειρίζεται ἡ προδοσία κατὰ τοῦ τόπου διὰ νὰ προκαλέσῃ τὴν ἀνταρσίαν, θλίβομαι εἰλικρινῶς διότι βλέπω ὅτι ἐνῷ ἄλλοτε ἐκατηγορήθη ἕνα σκέλος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως «ἐπὶ πολιτικῇ συνοδοιπορίᾳ» καὶ ἀντικατέστησε τὴν κατηγορίαν αὐτὴν μὲ τὸ σύνθημα «τοῦ δῆθεν ἐθνικοῦ συναγερμοῦ», θλίβομαι λέγω, διότι ἐὰν δὲν ὑπῆρξεν ἄλλοτε εἰς ἔκτασιν συνοδοιπορία πολιτική, ὑπάρχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοὐλάχιστον εἰς τὰς ἐλαιοφόρους περιφερείας, συνοδοιπορία ἐξαθλιώσεως. Δὲν ὑπάρχει ἐν τούτοις καμμία ἀμφιβολία ὅτι ὄχι μόνον τίποτε δὲν ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ ἀντιθέτως διὰ τῆς ἀσκηθείσης ἐπὶ τοῦ ἐλαίου πολιτικῆς συνετέλεσεν εἰς τὸ νὰ ὑπάρξῃ ἐν τοῖς πράγμασι αὐτὴ ἡ συνοδοιπορία τῆς ἐξαθλιώσεως, προερχομένης ἐσκεμμένως ἀπὸ ἀνεπάρκειαν ἐκ μέρους τῆς παρούσης Κυβερνήσεως τῶν δύο ἱστορικῶν κομμάτων. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, κύριοι συνάδελφοι, ὁ δρόμος διὰ τὴν Κυβέρνησιν, κατὰ τὴν κρίσιν μας, εἶναι ἕνας. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει πάραυτα νὰ προβῇ εἰς ἀναθεώρησιν τῶν ἀποφάσεών της. Νὰ σκεφθῇ ὅτι ἂν αὐξήσῃ τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου δὲν θὰ ἔχῃ νὰ ὑπολογίσῃ ταμειακῶς καὶ κυκλοφοριακῶς αὔξησιν τῆς κυκλοφορίας. Θὰ ἐπιτύχῃ δὲ τοῦτο ἂν τὸ συνδυάσῃ, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, μὲ τὰ πλασματικὰ δάνεια εἰς ἔκτασιν καὶ μὲ διαφορετικὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως. Δεύτερον νὰ κυττάξῃ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ εἶναι δυνατὸν ἔστω καὶ τὴν ὑστάτην ὥραν νὰ τονώσῃ τὰς ἐξαγωγάς, ἀλλ’ ὑπὸ τὸν ὅρον βεβαίως ὅτι αἱ τιμαὶ τῆς ἐξαγωγῆς δὲν θὰ εἶναι τοιαῦται ὥστε νὰ εἶναι ἐπωφελεῖς εἰς τὸν τόπον καὶ γενικῶς εἰς τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν. Ἄν οὔτε τὴν ἄποψιν τῆς παραγωγῆς οὔτε τὴν ἄποψιν τῆς ἐξαγωγῆς δὲν θελήσῃ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐξακολουθήσῃ νὰ ἐπιμένῃ ἐπὶ τῶν ἀποφάσεών της, τότε ἡμεῖς ἐπιτελοῦντες ἐθνικὸν καθῆκον, τῆς προλέγομεν ἀπὸ τοῦδε, ὅτι θὰ ἔχῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ διαμαρτυρίας τῶν μικρῶν ἀγροτῶν τῶν ἐλαιοφόρων μας περιφερειῶν, ἐκτάσεως ἐπικινδύνου. Πολὺ δὲ πρὶν ἔλθει τὸ 1949 ὅπου δὲν θὰ ὑπάρχει εἰς χεῖρας τῶν ἀγροτῶν ὄχι ἐλαιόλαδον ἀλλ’ οὐδὲν ἴσως οἰκονομικὸν ἀγαθόν, τότε, ἂν ἐξακολουθῶμεν νὰ ὁμιλῶμεν ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ δὲν γνωρίζω ποῖα μέτρα θὰ εἶναι τότε ὑποχρεωμένη νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὰ πράγματα. Ἡμεῖς πιστεύοντες ὅτι ὁ ἀγροτικὸς μας κόσμος, εἶναι ἄξιος γενικωτέρας προσοχῆς καὶ ἀποτελεῖ ἓν τρανὸν παράδειγμα τῶν καλῶν Ἑλλήνων, δὲν ἠμποροῦμεν εἰς τὴν γραμμὴν τῆς ὑποστηρίξεως τῶν συμφερόντων του νὰ μὴ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὰ δίκαια καὶ ἠθικὰ αἰτήματά του καὶ ὡς ἐκ τούτου εἰς τὰς διαμαρτυρίας του θὰ μᾶς εὕρῃ πάντοτε συμπαραστάτας του. Ἡ Κυβέρνησις τῶν δύο ἱστορικῶν κομμάτων ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ δώσῃ δείγματα χρηστῆς διοικήσεως καὶ καλῆς μεταχειρίσεως ἰδιαίτατα τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ, ἂς λάβῃ ὑπ’ ὄψει αὐτὰς τὰς συστάσεις διότι ἂν δὲν τὰς λάβῃ ὑπ’ ὄψει ἴσως ἀργότερα θὰ εἶναι πάρα πολὺ ἀργὰ διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ συζητῇ ὄχι περὶ οἰκονομικῆς ἀνασυγκροτήσεως, ἀλλὰ περὶ ὑπάρξεως τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα).

§364ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§365ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§366ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως ἀναφορᾶς ἐρωτήσεις καὶ Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 11.20′ μ.μ.).