1948.01.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 39η

Δευτέρα 19 Ἰανουαρίου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.40 μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Βογιατζῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἀνακοινοῖ, ὅτι προέβη εἰς τὴν θεώρησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 564 ἐκ δραχμῶν 1.822.500 χρήσεως 1947–48 χρηματικοῦ ἐντάλματος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐκδεδομένου ἐπ’ ὀνόματι Νικολάου Κάνδια Γραμματέως Αʹ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, δι’ ὁδοιπορικὰ ἔξοδα καὶ ἡμερησίαν αὐτοῦ ἀποζημίωσιν παραμονῆς του εἰς Ρόδον Δωδεκανήσου. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Φωτόπουλος, διὰ τηλεγραφήματός του πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, διαμαρτύρεται διὰ τὰ ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Γρηγορίου ἀναφερθέντα, κατὰ Ἐθνικοῦ ἥρωος Ταγματάρχου Κρανιᾶ Στόπ. Ἡρωϊκοὶ ὑπὲρ Πατρίδος ἀγῶνες Ταγματάρχου Κρανιᾶ καὶ παλληκαριῶν αὐτοῦ ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν, κατέστησαν τόσον θρυλικοὶ ὥστε ἀναφερθέντα ὑπὸ συναδέλφου δὲν χρῄζουν κἂν διαψεύσεως Στόπ. Σύμπας Κυνουριακὸς λαός, θεωρῶν ἑαυτὸν ὑβριζόμενον διὰ τῶν ὑπὸ συναδέλφου ἀναφερομένων καὶ θαυμάζων ἄφθαστον πατριωτισμὸν Ἐθνικοῦ ἥρωος Κρανιᾶ, καὶ παλληκαριῶν αὐτοῦ, δηλοῖ ὅτι τίθεται παρὰ τὸ πλευρόν των, ἵνα μετ’ αὐτῶν ἀγωνισθῇ διὰ πάταξιν παντὸς ἐχθροῦ τῆς Πατρίδος. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος καὶ τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Δουμπλιῶν Χαλκιδικῆς, δι’ ἧς αἰτοῦνται ὅπως ἐκ τῆς Λιμνοβάλτης (Καρυγκιόλ) ἐκτάσεως 3.400 στρεμμάτων, παραχωρηθῇ ἀνάλογος ἔκτασις εἰς τοὺς ἀκτήμονας τῆς Κοινότητος ταύτης, καθ’ ὅσον ὁ κλῆρός των εἶναι ὁ μικρότερος ἐν τῇ περιοχῇ ταύτῃ. Ὁ Σύλλογος Σημειωτῶν Λιμένος Πατρῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ ἀναπροσαρμογὴν συμφώνως πρὸς τὴν σύμβασιν ἀπὸ 20.10.47 εἰς τὸ 70πλάσιον. Οἱ Ἀνάπηροι Φυματικοὶ ὁπλῖται Χωρ)κῆς 1940–47, ζητοῦν τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν ταχυτέραν ψήφισιν τοῦ Νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὀργανισμοῦ Χωροφυλακῆς» κλπ. Ὁ Λαὸς Μυτιλήνης διαμαρτύρεται διὰ τὰ ὑπὸ τῶν ἀναρχικῶν διαπραττόμενα ἐγκλήματα, ἐκφράζει τὸν θαυμασμόν του πρὸς τὰς Ἐθνικὰς δυνάμεις καὶ λαὸν Κονίτσης καὶ τάσσεται παρὰ τὸ πλευρὸν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως πρὸς πάταξιν τῆς ἀνταρσίας. Ὁ Σύνδεσμος Αὐτοκινητιστῶν Β. Ἑλλάδος, ὁ Σύνδεσμος Ἐργατῶν καὶ Ὑπαλλήλων Σποροελαιοτριβίων καὶ διάφορα ἄλλα Σωματεῖα Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐγκατάστασιν τῆς νομίμου διοικήσεως εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἐγκατάστασιν ταύτης. Ὁ Σύλλογος Προσωπικοῦ Κυλινδρομύλων καὶ ὁ Σύλλογος ἐργατῶν Οἰκοδομῶν Πατρῶν, ἐκφράζουν τὴν ἀποδοκιμασίαν των διὰ τὸν σχηματισμὸν τῆς ψευδοκυβερνήσεως τοῦ ἀρχισυμμορίτου Μάρκου. Ὁ Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον ψηφίσματος «περὶ παρατάσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Δημητρᾶτος, Κ. Τσᾶτσος, Π. Παπαληγούρας, Φ. Μακρῆς, Ε. Κομνηνός, Κ. Οἰκονομίδης, Μ. Βαρβιτσιώτης, Γ. Κασιμάτης, Ε. Γονῆς, Ι. Μπουρνιᾶς, κ. ἄ. καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ μετονομασίας τῆς Βαλλιανείου Σχολῆς Ληξουρίου τῶν τίτλων αὐτῆς καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2194)43, 95)46 καὶ 5860)1938 Νομοθ. Διαταγμάτων». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ κυρώσεως τῆς δι’ ἀνταλλαγῆς ἐπιστολῶν ἐπελθούσης μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἑλβετίας συμφωνίας περὶ παραχωρήσεως τῆς ρήτρας τοῦ μᾶλλον εὐνοουμένου κράτους», 2) «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 14 Ἰανουρίου 1946 συμφωνίας «περὶ συστάσεως Εὐρωπαϊκοῦ Ὀργανισμοῦ Ἄνθρακος», 3) «περὶ κυρώσεως τῆς Διεθνοῦς συμφωνίας διὰ τὴν διατήρησιν ἢ ἀποκατάστασιν τῶν δικαιωμάτων τῆς βιομηχανικῆς ἰδιοκτησίας τῆς πληγείσης ὑπὸ τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου», 4) «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας ὑπογραφείσης τῇ 5 Μαΐου 1947 συμφωνίας «περὶ ἐναερίων μεταφορῶν», 5) «περὶ κυρώσεως τῆς Διεθνοῦς Ὑγειονομικῆς Συμβάσεως τοῦ 1944 τροποποιούσης τὴν Διεθνῆ Ὑγειονομικὴν Σύμβασιν τῆς Ἀεροναυτιλίας τῆς 12 Ἀπριλίου 1933» καὶ 6) «περὶ ἀπονομῆς τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ὑποστρατήγου εἰς Ἀνωτάτους Ὑπαλλήλους Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1947–48 οἰκονομικὰ ἔτη (ἤτοι 1944–45, βʹ περιόδου, 1945–46 καὶ 1946–47) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Θρησκευμάτων καὶ Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἐξόδων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1947–48». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Βλιάμος, Ι. Σαραντάκης, Η. Ζουμπουλάκης, Μ. Βαρβιτσιώτης, Χ. Στεργιόπουλος, Δ. Βουρδουμπᾶς, Ι. Κίνιας, Χ. Τούντας, Χ. Βαλλῖνος, Γ. Τζωρτζόπουλος, Κ. Κορόζος, Θ. Κονίτσας, Ι. Μπουρνιᾶς κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς τῶν τελούντων ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ Ὀργανικῶν θέσεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Βαρβιτσιώτης, Δ. Θεοχαρίδης, Ε. Κοθρῆς, Κ. Βλαχοθανάσης καὶ Θ. Κονίτσας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν τῶν τελούντων ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ Ὀργανικῶν θέσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μογγογιάννης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προαγωγῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Σκιαδᾶς, Κ. Οἰκονομίδης, καὶ Π. Σταθόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν τῶν τελούντων ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ Ὀργανικῶν θέσεων». Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ συναφῶν ἐρωτήσεων. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Βρεττάκου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17.12.47. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως, εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς τύχης τῶν ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων ἐπὶ κατοχῆς ὑποβληθείσης ἐρωτήσεως παρὰ τοῦ βουλευτοῦ Λακωνίας κ. Λ. Βρεττάκου, ἀνακοινώσητε εἰς τοῦτον ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα τῶν ἀγοραπωλησιῶν ἀκινήτων κατοχῆς, εἰσάγουσα τὸ σχετικὸν νομοθετικὸν μέτρον κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν τοῦ Ἰανουαρίου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΛΑΔΑΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βαμβέτσου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22.12.47 Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 11.12.47 ἐρωτήσεως, τοῦ βουλευτοῦ Τρικάλων κ. Α. Βαμβέτσου, ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 57, διεκπ. 910, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀπαντήσωμεν ὡς ἀκολούθως: α) Ἡ κατανομὴ τῶν πρώτων 100 πλοίων Λίμπερτυ ἐγένετο ὑπὸ προκατόχου μου Ὑπουργοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐκ τῶν στοιχείων τῆς ὑπηρεσίας προκύπτει ὅτι αἱ συνεννοήσεις διὰ τοὺς ὅρους ἀγορᾶς τῶν πλοίων διαρκέσασαι ἐπὶ μακρὸν διεξήχθησαν μέσῳ τῆς ἐν Νέᾳ Ὑόρκῃ ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἐφοπλιστῶν κυρίως καὶ τῆς τοιαύτης ἐν Ἀθήναις, ὑπὸ τῶν ὁποίων ἐγένοντο αἱ ἀνακοινώσεις περὶ τῆς πωλήσεως Ἀμερικανικῶν πλοίων εἰς Ἕλληνας, διὰ δὲ τῆς ἐν Νέᾳ Ὑόρκῃ Ἑνώσεως τῶν Ἐφοπλιστῶν διεβιβάζοντο αἱ σχετικαὶ αἰτήσεις τῶν ἐνδιαφερομένων. Κατὰ τὸν τρόπον τοῦτον ἐγένοντο καὶ αἱ διὰ τὰ πλοῖα TANKERS ἀνακοινώσεις τοῦ Ὑπουργείου. β) Διὰ τὴν παρακολούθησιν τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ὅρων εἰσαγωγῆς συναλλάγματος ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, μεθ’ οὗ συνεργάζεται τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἐφαρμογῆς τῶν ὅρων τοῦ συμφωνητικοῦ. Σχετικῶς ἔχει εἰδοποιηθῆ παρὰ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος. Οὐδεμία αὐξομείωσις τῶν καθορισθέντων ὑπὸ τοῦ ὅρου 8 τοῦ συμφωνητικοῦ ποσῶν εἰσακτέου συναλλάγματος κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν πλοίων ἐπιτρέπεται. γ) Διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ὑπὸ ξένην σημαίαν πλοίων των εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἐκλήθησαν παρ’ ἡμῶν οἱ ἀγορασταὶ τῶν 100 Λίμπερτυς μέσῳ τῆς Ἑλληνικῆς Ναυτιλιακῆς Ἐπιτροπῆς Ν. Ὑόρκης, ὅπως ὅσοι τούτων εἶναι κύριοι πλοίων ὑπὸ ξένην σημαίαν συμμορφωθοῦν πρὸς τὴν ἀναληφθεῖσαν ὑποχρέωσιν, παρελθόντος ἤδη ἐπαρκοῦς χρονικοῦ διαστήματος διὰ τὰς ἐνδεικνυομένας διατυπώσεις καὶ ἐνεργείας πρὸς ἐπαναφορὰν τῶν πλοίων τούτων εἰς τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν. Παρερχομένης τῆς ταχθείσης πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον προθεσμίας μέχρι τέλους Φεβρουαρίου 1948 θέλουσιν ἐφαρμοσθῆ αἱ ὑπὸ τοῦ ὅρου 12 παράγρ. 2 τοῦ συμφωνητικοῦ προβλεπόμεναι κυρώσεις. δ) Ὑπὸ τῆς ὑπὸ τοῦ προκατόχου μου Ὑπουργοῦ συσταθείσης μικτῆς ἐπιτροπῆς, ἐκ τριῶν Λιμενικῶν ἀξιωματικῶν καὶ δύο ἐφοπλιστῶν, ἐκπροσώπων τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἐφοπλιστῶν καὶ τοῦ Ναυτικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ἑλλάδος κατηρτίσθησαν συμβουλευτικοὶ πίνακες τῶν αἰτησάντων καὶ προκρινομένων διὰ τὴν κατανομὴν τῶν 50 νέων Ἀμερικανικῶν πλοίων, ἅτινα ἐλπίζομεν ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις θὰ θελήσῃ νὰ διαθέσῃ πρὸς Ἕλληνας ἀγοραστάς. Οἱ πίνακες οὗτοι ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὅπερ θὰ ἀποφασίσῃ τελικῶς περὶ τοῦ τρόπου καὶ τῶν ὅρων ὑφ’ οὓς θὰ προκριθῶσιν οἱ Ἕλληνες ἀγορασταί, οἱ ὑποδειχθησόμενοι ἐν καιρῷ εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν Ἀμερικανικῶν Κρατικῶν Ἐμπορικῶν πλοίων.

Ὁ Ὑπουργὸς

Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Α) Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 42 ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Α. Δημητρακοπούλου. «Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι προκειμένου ἡ Ἀμερικανικὴ Οἰκονομικὴ Ἀποστολὴ βοηθείας, ν’ ἀναλάβῃ τὴν χρηματοδότησιν τῶν ἔργων ἀνασυγκροτήσεως ὡς καὶ τῶν τεχνικῶν ἐν γένει ἔργων, διετάχθη ἀπὸ τῆς 28 Νοεμβρίου 1947 ἡ μέχρι τοῦ ὁριστικοῦ τερματισμοῦ τῶν μετὰ τῆς ὡς ἄνω ἀποστολῆς διεξαγομένων συνεννοήσεων ἀναστολὴ περαιτέρω ἐκτελέσεως τῶν ἐν λόγῳ ἔργων, ὡς καὶ ἡ πληρωμὴ τῶν ἐκτελεσθεισῶν ἐργασιῶν μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς διακοπῆς τούτων, ἐντὸς τῶν παρ’ ἡμῶν διατεθεισῶν πιστώσεων. Ἐπίσης παρεκλήθησαν τ’ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα, ὅπως θέσωσι ὑπ’ ὄψει τοῦ τεχνικοῦ τμήματος τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς βοηθείας διὰ τὴν Ἑλλάδα, πάντα τ’ ἀπαραίτητα στοιχεῖα προκειμένου νὰ κρίνῃ αὕτη ποῖα ἐκ τῶν ἔργων τούτων θέλουσι χρηματοδοτηθῆ παρ’ αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰανουαρίου 1948

Ὁ Ὑπουργὸς

ΔΗΜ. ΧΕΛΜΗΣ»

Β) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 44 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν ἀποσταλείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δ. Παπαδημητρίου (ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 44 ἀριθ. διεκ)σεως 822), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ προσωπικὸν τοῦ Νοσοκομείου «Ἐρυθρὸς Σταυρὸς» δὲν περιελήφθη εἰς τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν, καθ’ ὅσον τὸ περὶ οὗ πρόκειται Νοσοκομεῖον ἀποτελεῖ Νομικὸν Πρόσωπον Ἰδιωτικοῦ Δικαίου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

Γʹ) Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τῶν κ. κ. βουλευτῶν Ι. Λαυρεντίδου, Χ. Κοψιδᾶ, Π. Λυκίδη καὶ Θ. Διακουμοπούλου. «Περὶ τῶν λόγων δι’ οὓς καθυστερεῖ ἡ παράδοσις τῶν ἀποστελλομένων ὑπὸ τῶν ὁμογενῶν δώρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἀπὸ τελωνειακῆς πλευρᾶς οὐδὲν πρόσκομμα ὑφίσταται διὰ τὴν ἄμεσον παράδοσιν τῶν παρὰ τῶν ὁμογενῶν ἀποστελλομένων εἰδῶν εἰς τοὺς ἐνταῦθα συγγενεῖς των πρὸς ἐνίσχυσιν. Ταῦτα ἐὰν εἶναι ἐκ τῶν εἰδῶν ἅτινα ἐκρίθησαν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὡς ἀπαλλακτέα τῶν δασμῶν καὶ κομίζονται εἰς τὰς ὑπ’ αὐτοῦ καθορισθείσας ποσότητας παραδίδονται ἀτελῶς ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τῶν Τελωνειακῶν ἀρχῶν. Τὰ εἴδη ἅτινα ἀπαλλάσσονται εἶναι τὰ ἑξῆς: αʹ) Τὰ μεταχειρισμένα εἴδη ἐνδύσεως βάρους μέχρις 8 χιλιογράμμων κατὰ παραλείπτην. βʹ) Τὰ μεταχειρισμένα ὑποδήματα εἰς ποσότητα μὴ ὑπερβαίνουσαν τὰ 4 ζεύγη κατὰ παραλήπτην. γʹ) Εἴδη ἐνδύσεως καινουργῆ ἕτοιμα ἢ μὴ (πλὴν τῶν ἐκ ζωϊκῆς μετάξης, μηλωτῆς, μαλλίνων ὑφασμάτων κλάσεως 235α ἕως γ. καὶ περικνημίδων νάϋλον) βάρους 5 χιλιογράμμων κατὰ παραλήπτην. δʹ) Ὑφάσματα μάλλινα κλάσεως 234α ἕως γʹ, ἕτοιμα ἐνδύματα ἐξ αὐτῶν εἰς ποσότητα μὴ ὑπερβαίνουσαν τὰς δύο ἐνδυμασίας κατὰ παραλήπτην. εʹ) Ὑποδήματα 2 ζεύγη κατὰ παραλήπτην ἢ ἀνάλογον ποσότητα δερμάτων. στʹ) Εἴδη κλινοστρωμνῆς ἢ λινοστολῆς τοῦ οἴκου (κλινοσκεπάσματα, σινδόνια, πεσέται κλπ.) βάρους μέχρις 5 χιλιογράμμων κατὰ παραλήπτην. ζʹ) Μικροαντικείμενα ἀτομικῆς χρήσεως μέχρι κυρίου εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ 15.000 δραχμῶν. ηʹ) Ἄλευρα εἰς ποσότητα 50 χιλιογράμμων κατ’ ἄτομον οἰκογενείας καὶ μέχρι 200 χιλιογράμμων κατ’ οἰκογένειαν. Ὁμοίως ἀπαλλάσσονται ἀποφάσει ἐπιτροπῶν λειτουργουσῶν κατὰ τελωνεῖα τὰ ἀντικείμενα τὰ ἀποστελλόμενα δωρεὰν καὶ προοριζόμενα ἀποκλειστικῶς δι’ ἀτομικὴν χρῆσιν τῶν παραληπτῶν ὡς χαρτοφύλακες, γραφίδες μελανηφόροι, ἀκουστικὰ κέρατα, λογαριθμικοὶ κανόνες, ξυριστικαὶ μηχαναί, φάρμακα κ.λ.π. παρόμοια εἴδη ἐφ’ ὅσον ὁ ἐπ’ αὐτῶν ἀναλογῶν κύριος εἰσαγωγικὸς δασμὸς δὲν ὑπερβαίνει τὰς 50.000 δραχμάς. Ἐλήφθη πρόνοια ὡσαύτως διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8429)1.8.42 ἀποφάσεως ταχείας παραδόσεως τῶν ἐπ’ ὀνόματι ἑνὸς παραλήπτου κομιζομένων εἰδῶν ἵνα διανέμωνται εἰς ἕτερα πρόσωπα. Ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ ἡ παράδοσις τῶν κομιζομένων εἰδῶν γίνεται εἰς τὸν γενικὸν παραλήπτην ἐπὶ προσωρινῇ ἀτελείᾳ καὶ προσωπικῇ ἐγγυήσει μέχρι τῆς διανομῆς εἰς τοὺς δικαιούχους ἐνώπιον ἐπιτροπῆς. Μετὰ τὴν διανομὴν κηρύσσεται ἡ ὁριστικὴ ἀτέλεια βάσει τῶν συνταγεισῶν καταστάσεων διανομῆς. Ἀθῆναι 22.12.47.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΔΗΜ. ΧΕΛΜΗΣ»

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Παπαδογιάννη. «Ἔχω τὴν τιμὴν ἀπαντῶν εἰς τὴν ἀπὸ 25.11.47 ἐρώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Ρεθύμνης κ. Ε. Παπαδογιάννη νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ὅτι εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Λεπρῶν νοσηλεύονται 200 λεπροί. Εἰς τούτους καταβάλλεται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἡμερήσιον ἐπίδομα ὅπερ ηὐξήθη τὸν Ἰούλιον 1947 ἀπὸ δραχμὰς 4.000 εἰς δραχμὰς 6.000 δι’ ἕκαστον ἄτομον οἰκογενείας, ἤτοι καταβάλλονται μηνιαίως εἰς ἕκαστον ἄτομον δραχμαὶ 180.000 ἡ δὲ μηνιαία ἐπιβάρυνσις μόνον διὰ τροφοδοσίαν ἀνέρχεται σήμερον εἰς δραχμὰς 36.000.000. Ἤδη οἱ λεπροὶ τῆς Σπιναλόγκας αἰτοῦνται τὴν αὔξησιν τοῦ ἐπιδόματος τούτου εἰς δραχμὰς 10.000. Λυποῦμαι διότι δὲν μοὶ εἶναι δυνατὸν νὰ συγκατατεθῶ εἰς τὴν αὔξησιν ταύτην ἥτις θέλει ἐπιβαρύνει τὸν Προϋπολογισμὸν μὲ μηνιαίαν δαπάνην ἐκ δραχμῶν 24.000.000 μὴ προβλεφθεῖσαν εἰς τοῦτον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1947.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΔΗΜ. ΧΕΛΜΗΣ»

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου Μυλεργατῶν Καλαμῶν διαμαρτυρομένου διὰ τὴν καθυστέρησιν καταβολῆς χρηματικοῦ ποσοῦ ὀφειλομένου εἰς τοὺς κυλινδρομύλους, ὁ κ. Λυκουρέζος ἔχει τὸν λόγον.

§6Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ τοῦ ζητήματος τῶν ἀλευρομύλων. Ὑπάρχει μία ἀναφορὰ τοῦ Σωματείου μυλεργατῶν Καλαμῶν, ἡ ὁποία ἔχει ὑποβληθῆ ἀπὸ μηνῶν ἀλλ’ ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἐπίκαιρος. Καθυστεροῦνται, κ. ὑπουργέ, εἰς ἐργατοϋπαλλήλους τῶν Καλαμῶν, διάφορα ποσά, ὡρισμένα χρηματικὰ ποσά, καὶ ἡ καθυστέρησις αὐτὴ ὀφείλεται εἰς μὴ καθορισμὸν ἀκόμη τοῦ ποσοιτοῦ κέρδους ἀπὸ ἀποσβέσεις, ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ νέα καθυστέρησις, τῶν ἀλεστικῶν καὶ καθυστεροῦνται, ὄχι μόνον τὰ ἀλεστικὰ τὰ παρελθόντα ἀλλὰ καὶ τὰ ἀλεστικὰ τῶν τρεχόντων μηνῶν, καὶ παραπονοῦνται οἱ μυλεργάται ὅτι ἡ ἐκεῖ ὑπηρεσία καθυστερεῖ τὴν ὑποβολὴν τῶν δικαιολογητικῶν καὶ δὲν γίνεται ἔγκαιρος χρηματοδότησις. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ἀπὸ ἡμερῶν ἤδη ἔχουν νὰ πληρωθοῦν οἱ ἐργατοϋπάλληλοι τῶν Καλαμῶν καὶ εἶναι ἀνάστατοι. Θὰ παρεκάλουν ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ δώσητε διαταγὴν εἰς τὸ Κέντρον διανομῆς Καλαμῶν νὰ ὑποβάλῃ τὰ σχετικὰ διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῶν ἀπὸ μηνῶν καθυστερουμένων καὶ δεύτερον νὰ ἐπιλυθῇ τὸ ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ τοῦ ποσοστοῦ κέρδους καὶ ἀποσβέσεων καὶ τρίτον θὰ παρεκάλουν νὰ ἀντιμετωπισθῇ —καὶ ὑπάρχει καὶ σχετικὸν τηλεγράφημα— καὶ τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων κατὰ 30% πέραν τῆς συλλογικῆς συμβάσεως. Βεβαίως διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀπαιτεῖται καὶ ἡ σύμφωνος γνώμη τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸ θέμα ἔχει καὶ ἐνδιαφέρον οὐσιαστικόν, παρακαλῶ ἡ ὑπηρεσία σας νὰ τὸ προωθήσῃ καὶ νὰ ἔλθῃ εἰς συμφωνίαν καὶ μετὰ τοῦ ὑπουργοῦ Ἐργασίας διὰ νὰ λυθῇ καὶ τοῦτο τὸ ταχύτερον.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Περρωτῆς ἔχει τὸν λόγον.

§8Ν. ΠΕΡΡΩΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ Κράτος ἀπὸ τοῦ 1945 ἔχει ἐπιτάξει τοὺς ἀλευρομύλους Καλαμῶν. Ἔκτοτε κατὰ διαφόρους ἐποχὰς καὶ ἰδίως ἀπὸ τοῦ 1947 ἀρνεῖται νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν λογαριασμῶν του ἀρκούμενον εἰς διαφόρους προκαταβολάς. Ἕνεκα τούτου ἔφθασε νὰ ὀφείλῃ τὸ Κράτος 150 ἑκατομμύρια τὰ ὁποῖα δίδει μὲ δόσεις καὶ μὲ μεγάλην καθυστέρησιν καὶ ὑπάρχει καὶ ἡ μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τῆς παρεχομένης ἐργασίας καὶ τῶν συνθηκῶν ζωῆς. Θὰ παρακαλέσω, τὸν κ. ὑπουργόν, πλὴν τῶν ἄλλων τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, νὰ σπεύσῃ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν λογαριασμῶν καὶ νὰ παραγγείλῃ πρὸς τοῦτο ὅπως μὴ ἐπιβραδύνεται τοῦ λοιποῦ ἡ καταβολὴ ἀποζημιώσεως, διότι εἶναι ἀδύνατον πλέον νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἐργασία εἰς τὸ μοναδικὸν ἐργοστάσιον τῶν Καλαμῶν. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, κ. Πρόεδρε, ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν εἰς δύο ἐργοστάσια ἀπησχολοῦντο πλέον τῶν 300 ἐργατοϋπαλλήλων, καὶ ἀκόμη ἀπησχολοῦντο ἐμμέσως καὶ διάφοροι ἄλλοι ὑπάληλοι ὅπως εἶναι οἱ φορτωταί, ἐκφορτωταὶ κλπ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐὰν σταματήσῃ τὸ ἐργοστάσιον θὰ πεινάσουν πλέον τῶν 200 οἰκογενειῶν. Ἀντιλαμβάνεσθε λοιπόν, κύριοι, τὸ μέγεθος τῆς καταστροφῆς· δὲν πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ αὐτὸ εἰς τὴν πεῖναν, μὲ τὸ νὰ μὴ θέλῃ ἡ ὑπηρεσία νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν δαπανῶν τοῦ ἐργοστασίου. Τὸ ὅτι δὲν προβαίνουν αἱ ὑπηρεσίαι εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν λογαριασμῶν νομίζω ὅτι τοῦτο ἀσφαλῶς δὲν τιμᾷ τὸ Κράτος, θὰ παρεκάλουν λοιπόν, κ. ὑπουργέ, νὰ ἐνεργήσητε ὅπως ἐκκαθαρισθοῦν οἱ λογαριασμοὶ καὶ τερματισθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δημητρᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§10Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ αἰτήματος τῶν ἐργαζομένων εἰς διαφόρους ἐπιχειρήσεις. Συγκεκριμένως δὲ ἡ μεταχείρισις τῶν μυλεργατῶν τῶν διαφόρων κέντρων εἶναι τελείως διαφορετικὴ ἀπὸ ἐκείνην ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ εἶναι. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς καπνεργάτας, καὶ ἔτσι ἔχομε τοῦτο τὸ φαινόμενον: Ἐνῷ τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν ἐπιβαρύνεται μὲ ὡρισμένον κόστος, τὸ κόστος τῆς ἀλέσεως καὶ τὸ κόστος τῶν μεγαλεμπόρων, ἀντὶ τὰ χρήματα αὐτὰ νὰ πηγαίνουν πρὸς ὄφελος τῶν ἐργαζομένων συμβαίνει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Τοιαύτας διαμαρτυρίας ἔχομεν ἀπὸ τὰς Πάτρας. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ τὸν ὑπουργὸν Ἐργασίας, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸν ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ νὰ προσέξουν τὰ δίκαια παράπονα τῶν ἐργατῶν αὐτῶν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κούτσικας ἔχει τὸν λόγον.

§12Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Οἱ ἐργάται τῶν ἀλευρομύλων Καλαμῶν εἶναι φυσικὰ πτωχοὶ ἄνθρωποι καὶ ὅταν ἐργάζωνται εἶναι φυσικὸν νὰ ζητοῦν νὰ ἀμειφθοῦν διὰ τὴν ἐργασίαν τὴν ὁποίαν ἀποδίδουν. Τὸ Κράτος δυστυχῶς μέχρι τοῦδε δὲν τοὺς δίδει ὅτι πρέπει ἔναντι τῆς ἐργασίας των. Ὅταν ἐλήφθη τὸ τηλεγράφημα διαμαρτυρίας ἐπῆγα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ καὶ μοῦ ὑπεσχέθησαν, καὶ πράγματι ἐστάλη τότε ἕνα ποσὸν 50 ἑκατ. ἔναντι τῶν 150 τὰ ὁποῖα ἐχρεώθη τότε τὸ Κράτος· ἀλλὰ τὸ ποσὸν αὐτὸ δὲν λύει τὸ ζήτημα, τὸ ζήτημα εἶναι ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ μία μέριμνα νὰ ἐξοφληθοῦν οἱ λογαριασμοὶ καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ πληρώνωνται τακτικὰ οἱ ἐργάται εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐργάζωνται μὲ ζῆλον καὶ νὰ ἀποδίδουν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§14Φ. ΖΑΪΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ). Τὸ παράπονον τῶν κ. βουλευτῶν, εἶναι δικαιολογημένον. Διεπίστωσα ὅτι οἱ λογαριασμοὶ γενικῶς ἐβράδυνον· οἱ λόγοι εἶναι πολλοί· ἀκριβῶς οἱ λόγοι αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι μεταξὺ τῶν ἄλλων ἔπεισαν τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἔπρεπε νὰ προβῇ εἰς ριζικώτερα μέτρα μεταρρυθμίσεως σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἀλέσεως. Εἰδικώτερον ὡς πρὸς τοὺς μυλεργάτας Καλαμῶν ἐστάλη πράγματι ἔναντι 50 ἑκατ., πρόκειται νὰ σταλῇ αὔριον ἕτερον ἐκ 50 ἑκατομ., καὶ ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν καὶ τὰ ὑπόλοιπα χρήματα. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι προχείρως πρόκειται νὰ ἱκανοποιηθοῦν τὰ αἰτήματα καὶ αἱ ἀνάγκαι τῶν μυλεργατῶν. Παραμένει ὅμως τὸ ζήτημα παρακολουθήσεως τῆς ἀλέσεως. Ὁ ἐκ τῶν βουλευτῶν κ. Λυκουρέζος, παρακαλεῖ νὰ ἐπισπευθῇ τὸ ζήτημα τοῦ ὁριστικοῦ καθορισμοῦ τοῦ ποσοῦ τῶν κερδῶν καὶ ἀποσβέσεων τῆς βιομηχανίας. Τὸ ζήτημα πράγματι ἐκρίθη ὑπὸ τοῦ Κυβερνητικοῦ Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ παρελθὸν νὰ ἔλθῃ μαζὺ μὲ τὴν ριζικωτέραν λύσιν ἡ ὁποία πρόκειται νὰ τεθῇ κατ’ αὐτὰς διὰ τὸ ὅλον ζήτημα, ὥστε ρυθμίζοντας τὸ ζήτημα τῶν ἀποσβέσεων διὰ τὸ μέλλον, νὰ ρυθμισθῇ καὶ τὸ ζήτημα ἀναδρομικῶς. Ἐὰν βεβαίως πρόκειται νὰ ἀργήσῃ ἡ γενικωτέρα ρύθμισις πρέπει νὰ ληφθῇ μία πρόνοια διὰ τὸ παρελθόν, δηλαδὴ τὸ διάστημα ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου καὶ ἐντεῦθεν. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει καὶ ἄλλο ζήτημα ἐν σχέσει μὲ τοὺς μυλεργάτας.

§15Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Διὰ τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τοῦ 30% εἰς τὸ τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἐστάλη ἀναφέρει ὅτι τοὺς ἐδώσατε ἱκανοποιητικὴν ἀπάντησιν. Ἀμέσως ἐπῆγα εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας καὶ μοῦ εἶπεν ὅτι: Λόγοι γενικώτεροι δὲν ἐπιτρέπουν ἐπὶ τοῦ παρόντος αὐξήσεις ἐπὶ τῶν μισθῶν, ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον ὅμως εἶναι διατεθειμένον νὰ δώσῃ μίαν αὔξησιν.

§16Φ. ΖΑΪΜΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ). Τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι μεταξὺ τῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα ἐκκρεμοῦν. Ἐδόθη μία προσωρινὴ λύσις ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, ἡ ὁριστικὴ λύσις πρέπει νὰ δοθῇ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας, τὰ ὁποῖα κατὰ σχετικὸν νόμον ἔχουν τὴν ὁριστικὴν ρύθμισιν ἐπὶ τῶν μισθῶν τῶν ἐργατῶν. Ἐντὸς αὐτῆς τῆς ἑβδομάδος, πρόκειται νὰ γίνῃ σύσκεψις μεταξὺ τῶν δύο ὑπουργῶν καὶ ἐμοῦ, διὰ νὰ δώσωμεν μίαν λύσιν ριζικωτέραν, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν καὶ τῶν συλλογικῶν συμβάσεων, καὶ τὰ ἐν σχέσει μὲ τὰ ἐργατικὰ ἡμερομίσθια. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ 30% ἐγὼ εἰς αὐτὸ μετὰ συμπαθείας ἀποβλέπω. Οὐχ ἧττον ὅμως ἡ ὁριστικὴ ἀπόφασις θὰ ληφθῇ διὰ συνεργασίας τῶν τριῶν συναδέλφων ὑπουργῶν.

§17Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς τὸν Νομὸν Ρεθύμνης μέχρι τινὸς ἐστάλησαν 5000 ἄλευρα ἐνῷ ἀναλογοῦν 18 χιλ. κατόπιν δὲ παραπόνων τὸ ἐδιπλασίασαν καὶ ἔγινε 10 χιλιάδ. Ὑπάρχει πάντως παράπονον ὅτι δίδεται ὀλιγώτερον ἀπὸ ὅτι ἀναλογεῖ καὶ παρακαλῶ νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα καὶ νὰ δώσητε διαταγάς.

§18Φ. ΖΑΪΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ). Θὰ τὸ ἐξετάσω αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων Ἀρδέας κλπ., ὁ κ. Καλλιγκάτσης ἔχει τὸν λόγον.

§20Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ὑπάλληλοι τῶν παραμεθορίων ἐπαρχιῶν διαμαρτύρονται διότι ὁ ἱματισμὸς δὲν ἔφθασε μέχρι τὰς περιφερείας των, αὐτὸ τὸ παράπονον δὲν εἶναι βεβαίως μόνον ὅσον ἀφορᾷ τὴν διανομὴν τοῦ ἱματισμοῦ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους, εἶναι γενικὸν τὸ παράπονον, ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰ παράπονα τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὰς παραμεθορίους ἐπαρχίας. Θὰ εἴμεθα ἀπολύτως δικαιολογημένοι ἐὰν καθυστερούσαμεν τὴν διανομὴν εἰς τὸ κέντρον προτιμοῦντες νὰ γίνῃ αὐτὴ εἰς τὰς παραμεθορίους ἐπαρχίας. Παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ τὸ φαινόμενον ὥστε νὰ μὴ παρουσιάζωνται παράπονα τοιαύτης φύσεως.

§21Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ παράπονον, κύριε ὑπουργέ, εἶναι γενικόν, ὄχι μόνον τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἀρδέας, ἀλλὰ καὶ ὅλης τῆς Βορείου Ἑλλάδος, καὶ δικαιολογημένως, διότι ἐνῷ γνωρίζουν, ἐνῷ πληροφοροῦνται ὅτι εἰς τὰ κέντρα ἐγένοντο διανομαὶ ἐπανειλημμένως, εἰς τὰς Βορείους ἐπαρχίας τουλάχιστον ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως γνωρίζομεν ὅτι ἔχουν δώσει ἕνα ζεῦγος ὑποδήματα καὶ μία φορεσιά, ἐνῷ καθημερινῶς ὑποπίπτει εἰς τὴν ἀντίληψίν μας ὅτι γίνονται διανομαί. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τὸ Κράτος πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῇ ἐξ ἴσου διὰ νὰ μὴ δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς μὲν νὰ προηγοῦνται τῶν δέ.

§22Φ. ΖΑΪΜΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ). Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως αὐτῆς ἀπήντησα μέσῳ τῆς Βουλῆς τὴν 2αν Δεκεμβρίου. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα διὰ τῆς ἐγγράφου ἀπαντήσεώς μου ἀπήντησα εἰς τοὺς κ. συναδέλφους. Εἰς τὴν Ἀρδέαν ὅπως καὶ εἰς τὰ ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος ἐστάλησαν ἀνάλογοι ποσότητες ἱματισμοῦ. Ἡ ἀξία τῶν διατεθέντων εἰδῶν κατὰ τὴν 15ην Νοεμβρίου ἀνέρχεται εἰς 35 ἑκατομμύρια δραχ. Συνεπῶς ἐὰν δὲν ἐγένοντο κανονικῶς αἱ διανομαὶ καὶ ἐὰν δὲν ἐφωδιάσθησαν καὶ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, αὐτὸ εἶναι ἕνα ζήτημα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξετασθῇ, καὶ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ παράπονον ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ θὰ τηλεφωνήσω ὥστε νὰ λάβῃ τὰ μέτρα της ἡ Γενικὴ Διοίκησις Βορείου Ἑλλάδος, καὶ νὰ γίνωνται κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον παντοῦ αἱ διανομαί. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ γενικώτερον παράπονον, δὲν εἶμαι ἕτοιμος νὰ ἀπαντήσω σήμερον, διότι εἶναι γενικὸν θέμα τὸ ὁποῖον δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὴν ἐρώτησιν, διότι ἡ ἐρώτησις δὲν ἐλέγχει, παρὰ μόνον ζητεῖ πληροφορίας.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς τῶν Ἑνώσεων Συνεταιρισμῶν τῶν Σωματείων Λέσβου κλπ. ὁ κ. Σ. Θεοτόκης ἔχει τὸν λόγον.

§24Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ κατετέθη ἐπερώτησις ἡ ὁποία ἐκκρεμεῖ.

§25Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔγραφον τότε εἰς τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν ἡ ὁποία εἶναι σχετικὴ μὲ τὴν ἐπερώτησιν τοῦ λαδιοῦ διότι συνδυάζεται, καὶ μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλείας τῆς Νήσου, νομίζω ὅτι συγχρόνως μὲ τὸ θέμα αὐτὸ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ μετὰ προσοχῆς ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας, ἡ κατάστασις τῆς ἀσφαλείας τῆς Νήσου, διότι ἐνῷ πρὸς ἑνὸς ἔτους οἱ ἀντάρται τῆς Νήσου ἀνήρχοντο εἰς 15, ἤδη ἔχουν ἀνέλθει εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 170. Ὁσάκις εἰσῆλθον εἰς χωριὰ καὶ διέπραξαν ἀδικήματα καὶ εἰδοποιήθησαν αἱ ἁρμόδιοι στρατιωτικαὶ ἀρχαί, πάντοτε ἔφθανον μετὰ 2–3 ὥρας, μετὰ τὸ διαπραχθὲν ἀδίκημα. Νομίζω ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς μέρος ὅπως ἡ Μυτιλήνη νὰ ἐξακολουθῇ ὑφισταμένη ἡ κατάστασις αὐτή. Ὀφείλομεν νὰ λάβωμεν μέτρα ἀνάλογα μὲ τὰ ληφθέντα εἰς τὴν Σάμον ὥστε νὰ περισταλῇ τὸ κακὸν εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἠμποροῦν οἱ παραγωγοὶ νὰ συγκεντρώσουν τὸν ἐλαιόκαρπόν των.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Μαλλιάκας ἔχει τὸν λόγον.

§27Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς δύο θέματα ἀναφέρεται ἡ ἐρώτησίς μου. Τὸ πρῶτον εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου διὰ τὸ ὁποῖον ἐν συνεχείᾳ κατεθέσαμεν ἐπερώτησιν ἥτις ἤρχισεν συζητουμένη. Τὸ δεύτερον ζήτημα, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως. Μέχρι πρό τινος ἡ κατάστασις τῆς δημοσίας τάξεως εἰς Λέσβον ἦτο αὐτόχρημα ἀπελπιστική. Τὸ ἕνα διεδέχετο τὸ ἄλλο τὰ κρούσματα τῆς δράσεως τῶν συμμοριτῶν, εἰς σημεῖον ὥστε ἀντιμετωπίζεται καὶ ἡ ἐγκατάλειψις τῆς ἐλαιοσυλλογῆς. Τοῦτο κατὰ τὴν γνώμην μου ὀφείλεται εἰς τὴν στάσιν τὴν ὁποίαν τηροῦν οἱ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ἐκεῖ ἑδρευούσης Ταξιαρχίας, ἐπὶ πλέον δὲ καὶ εἰς τὴν ἀλλοπρόσαλλον καὶ ἀμφίβολον γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἠκολούθη ὁ διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει πρὸ ὀλίγου ἐτοποθετήθη ὁ νέος διοικητὴς Χωροφυλακῆς, πρόσωπον κατὰ πάντα ἱκανὸν τὸ ὁποῖον ἐνέπνευσε μίαν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν κόσμον, ἔγινε μία βαρεῖα φορολογία, καὶ ἐκ τῶν χρημάτων αὐτῆς συνεκροτήθη σῶμα, ὑπὸ τὴν ἐπιμέλειαν τοῦ νέου ἀρχηγοῦ τῆς Χωροφυλακῆς. Ἡ κατάστασις αὐτὴ εἶναι ἀδύνατον νὰ συνεχισθῇ μὲ δαπάνας τοῦ λαοῦ τῆς Νήσου, καὶ ἐντὸς ὀλίγου μετὰ παρέλευσιν ἑνὸς μηνὸς ἀσφαλῶς θὰ ἐξαντληθοῦν τὰ χρήματα καὶ ὑπάρχει κίνδυνος νὰ περιέλθῃ πάλιν ἡ Νῆσος εἰς οἵαν κατάστασιν εὑρίσκετο προηγουμένως ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίας τάξεως. Νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως πρέπει νὰ λάβῃ τὰ μέτρα του, πῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ ἡ κατάστασις, πῶς θὰ συνεχισθῇ ἡ σημερινὴ ὕπαρξις τῆς δυνάμεως καὶ περὶ τῆς ἀντικαταστάσεως τοῦ σώματος τὸ ὁποῖον θὰ συνεχίσῃ τὴν ἐργασίαν του εἰς τὴν Νῆσον. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τῆς δημοσίας τάξεως εἰς Λῆμνον. Ὡς γνωρίζετε ἡ Λῆμνος εἶναι κατῳκημένη Νῆσος, ἔχει πληθυσμὸν 27–30 χιλ. κατοίκων, εἶναι δὲ ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῶν φρονημάτων ἡ πλέον παρθένος ἀπὸ ὅλας τὰς Νήσους τοῦ Αἰγαίου. Ἐν τούτοις ἐθεωρήθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὅτι εἶναι ὁ κατάλληλος τόπος ὅπως ἐγκατασταθοῦν οἱ ἐξόριστοι κομμουνισταὶ καὶ μετέφερεν 2000 κομμουνιστάς. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἐπεσκέφθην τὸν πρώην ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ ἐζήτησα τὴν ἀπομάκρυνσίν των ἐκ τῆς Νήσου καὶ παρ’ ὅλον ὅτι ἐλήφθη ἀπόφασις καὶ ἐδόθη ὑπόσχεσις, ἐν τούτοις ἐξακολουθεῖ νὰ ὑφίσταται τὰς συνεπείας τῆς δράσεως τῶν κομμουνιστῶν. Μοῦ ἐδόθη εὐκαιρία νὰ ἀναφέρω, κατ’ ἐπανάληψιν κατήγγειλα καὶ εἰς τὸν τότε ὑπουργὸν τῆς Δημ. Τάξεως καὶ εἰς τὸν νῦν, τὴν κατάστασιν, καὶ δι’ ἐπισήμου ἐγγράφου, οἵα κατάστασις ἐπεκράτει εἰς τὴν Νῆσον καὶ τὸ θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ τὸ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ τὸ ἀναγνώσω. Τὸ ἔγγραφον ἔχει ὡς ἑξῆς: «....... (ἀναγινώσκει) .................». Αὐτὰ λέγει, κύριοι συνάδελφοι, ἐπίσημος ἀνακοίνωσις ἐπισήμου ἀρχηγοῦ.

§28Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἀπὸ τοῦ Μαΐου 1946 ἔχω ὑποδείξει δι’ αὐτοὺς τὴν Μακρόνησον.

§29Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως). Ποίαν ἡμερομηνίαν ἔχει τὸ ἔγγραφον;

§30Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡμερομηνίαν Νοεμβρίου.

§31Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως). Ἔχουν ἀπομακρυνθῆ ἐκεῖθεν.

§32Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Παραμένουν 900 εἰς Μοῦδρον.

§33Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως). Διετάχθη ἡ μεταφορά των. Ἡ διαταγὴ ἦτο γενικὴ ἐκτὸς ἐὰν ἐστάλησαν νέοι ἐκτοπισμένοι.

§34Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Παραμένουν, αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια ὅπως πιστεύομεν ἀπολύτως καὶ παρακαλῶ νὰ ληφθοῦν μέτρα.

§35Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως). Παρακαλῶ νὰ μοῦ σταλῇ τὸ ἔγγραφον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον διὰ νὰ τὸ διευκρινήσω, διότι μένω μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἔχει ἐκτελεσθῆ ἡ διαταγή μου.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας εἰσερχόμεθα εἰς

τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1, ὁ κ. Κούτσικας ἔχει τὸν λόγον.

§37Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Ὀλίγας μόνον λέξεις ἔχω νὰ εἴπω, κύριοι βουλευταί, ἐν σχέσει μὲ τὸ ζήτημα τῶν ἐξετάσεων τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου. Κυρίως θ’ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ ζήτημα τῆς ὑποτιθεμένης ἀντιγραφῆς καὶ λέγω ὑποτιθεμένης, διότι καθ’ ἃ οἱ ἀξιότιμοι κύριοι καθηγηταὶ βεβαιοῦν, οὐδεὶς ἐκ τῶν ὑποτιθεμένων ὅτι ἀντέγραψε συνελήφθη ἐπ’ αὐτοφώρῳ ἀντιγράφων, καὶ ἐνῷ δὲν συνελήφθη οὐδεὶς ἐπ’ αὐτοφώρῳ ἀντιγράφων, μετὰ πολλὰς ἡμέρας ἀπὸ τοῦ ἐλέγχου τῶν γραπτῶν οἱ ἴδιοι καθηγηταὶ ἀποφαίνονται ὅτι προέκυψαν ἐνδείξεις ὅτι οἱ φοιτηταὶ τοῦ 3ου τμήματος ἀντέγραψαν καὶ στηρίζουν τὴν ἔνδειξίν των ταύτην εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι εὑρέθησαν γραπτὰ 100 περίπου φοιτητῶν ὅτι εἶναι πανομοιοτύπως γεγραμμένα ὅπως ἀκριβῶς τὰ σχετικὰ συγγράμματα. Τὸ γεγονὸς τοῦτο ἀσφαλῶς δὲν εἶναι ἐνδεικτικὸν ὅτι ἔλαβε χώραν ἀντιγραφή, διότι διὰ νὰ προβοῦν εἰς ἀντιγραφὴν 100 φοιτηταὶ ἐπιβλεπόμενοι ὑπὸ πολλῶν καθηγητῶν θὰ ἦτο ἀδύνατον ἢ ἂν συνέβη τὴν εὐθύνην ἐξ ὁλοκλήρου φέρουν οἱ καθηγηταὶ οἱ ὁποῖοι ἐπέτρεψαν τὴν ἀντιγραφήν.

§38Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε; Οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου οἱ ὁποῖοι ἐπόπτευσαν τὰς ἐξετάσεις τοῦ 3ου τμήματος μοῦ παρέσχον τὴν πληροφορίαν ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἐσημειώθη ἀντιγραφὴ καὶ μάλιστα ὁμαδικὴ ὡς ἀναληθῶς καὶ ἐσφαλμένως ὑπεστηρίχθη, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἡ βαθμολογία ὑπῆρξεν ἀπολύτως κανονικὴ καὶ πρέπουσα. Ἂν παρετηρήθη κἄποια ὁμοιότης εἰς τὰ γραπτὰ ὄχι τοῦ 3ου, ἀλλὰ πάντων τῶν τμημάτων αὕτη ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ ἐξετασθέντες φοιτηταὶ ἔχουν 2 καὶ 3 χρόνια εἰς τὰ φροντιστήρια καὶ ἦτο φυσικὸν νὰ ἀποστηθίσουν ὡρισμένας περικοπὰς τῶν συγγραμμάτων καὶ νὰ τὰς μεταφέρουν εἰς τὰ γραπτά. Ἑπομένως ἐνδείκνυται ἡ εἰσαγωγὴ ἁπάντων τῶν λαβόντων τὴν βάσιν 20 εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, διότι ἡ ὕπαιθρος ἔχει μεγάλην ἀνάγκην ἰατρῶν. Ἂν ὅμως δι’ οἱονδήποτε λόγον δὲν καταστεῖ τοῦτο δυνατὸν τοὐλάχιστον οἱ ὑπεράριθμοι πρέπει νὰ εἰσαχθοῦν.

§39Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Ἐγὼ ὑποστηρίζω καὶ κἄτι ἄλλο, ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη εὑρέθησαν γραπτὰ ὁμοιογραμμένα δὲν δύναται τοῦτο νὰ ὀφείλεται εἰς ἀντιγραφήν, διότι οἱ ἀντιγράφοντες ἔχουν τὴν πονηρίαν νὰ παραλλάσσουν τὰ ἀντιγραφόμενα ὥστε νὰ μὴ ἀποδεικνύεται ἡ ἀντιγραφή των. Ἐξ ἄλλου, ὅπως καὶ ἄλλος συνάδελφος ὑπεστήριξεν, ἐνδέχεται πολλοὶ φοιτηταὶ νὰ μελετοῦν πολὺ καὶ οὕτω νὰ ἀποστηθίζουν τὰ θέματα κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ τὰ ἀποδίδουν πανομοιοτύπως. Ὅπως γνωρίζετε οἱ ἀντιγράφοντες ἔχουν τὴν πονηρίαν νὰ ἀλλοιώνουν τὸ κείμενον, χωρὶς ὅμως νὰ ἀλλοιώνουν καὶ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον διαπραγματεύονται. Ἑπομένως, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλαβε χώραν ἀντιγραφή. Σημειώσατε, κ. συνάδελφοι, ὅπως εἶπε προχθὲς καὶ ὁ συνάδελφος κ. Καλαμαρᾶς, ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ μαθηταὶ οἱ ὁποῖοι παπαγαλίζουν καὶ δὲν ἀποκλείεται βεβαίως τὰ 100 γραπτὰ τὰ ὁποῖα φέρονται πανομοιοτύπως ἀναγεγραμμένα νὰ εἶναι τῶν μαθητῶν αὐτῶν. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὑπάρχει καὶ ἄλλη περίπτωσις. Ἡ περίπτωσις τῆς εὐθύνης τῶν κ.κ. καθηγητῶν, ἐκ τῶν ὁποίων ἴσως τινές, συμπαθοῦντες ὡρισμένους φοιτητὰς νὰ τοὺς ἔδωσαν τὰ θέματα καὶ τοιουτοτρόπως νὰ εὑρέθησαν γραπτὰ ὅμοια πρὸς τὰ σχετικὰ συγγράμματα. Δὲν ἀποκλείεται δὲ βεβαίως οἱ φοιτηταὶ αὐτοὶ νὰ ἔδωσαν τὰ θέματα καὶ εἰς ἄλλους φίλους καὶ συμφοιτητάς των καὶ τοιουτοτρόπως οἱ γνωρίζοντες τὰ θέματα καὶ γράψαντες κατὰ τὰς ἐξετάσεις πανομοιοτύπως πρὸς τὰ θέματα νὰ ἔφθασαν τὸν ἀριθμὸν τῶν 100. Διότι δὲν δύναμαι νὰ παραδεχθῶ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ λάβῃ χώραν ἀντιγραφὴ 100 φοιτητῶν ταὐτοχρόνως καὶ νὰ μὴ γίνῃ ἀντιληπτὴ ἀπὸ τοὺς ἐποπτεύοντας καθηγητάς. Ἐάν, λοιπόν, λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας ὅτι πράγματι ἀντέγραψαν οἱ μαθηταὶ καὶ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ συλληφθοῦν οἱ ἀντιγράφοντες, εὐθύνονται διὰ τοῦτο οἱ καθηγηταί. Ἐὰν πάλιν συνέβη τὸ ἄλλο νὰ εὑρέθησαν πολλοὶ παραγαλίζοντες πάλιν δὲν βαρύνονται οἱ φοιτηταί. Ἐὰν πάλιν παραδεχθῶμεν ὅτι ἔδωσαν οἱ καθηγηταὶ τὰ ἐξεταστέα θέματα πρὸς ὡρισμένους φοιτητὰς καὶ αὐτοὶ τὰ ἐκοινολόγησαν, καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ταύτην, βεβαίως, βαρύνονται πάλιν οἱ καθηγηταί. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. συνάδελφοι, τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι εὑρισκόμεθα τώρα πρὸ ἑνὸς δράματος καὶ τὸ δρᾶμα αὐτὸ εἶναι τὸ δράμα τῶν φοιτητῶν. Λαμβάνει χώραν τοῦτο εἰς βάρος ὄχι παιδιῶν πλουσίων, ἀλλ’ εἰς βάρος παιδιῶν πτωχῶν. Εἶναι παιδιὰ εἴτε ἰατρῶν, εἴτε δικηγόρων, εἴτε ἄλλων ἐπιστημόνων, εἴτε μικροαστῶν, εἴτε καὶ κυρίως παιδιὰ ἀγροτῶν. Εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι ὁ δρόμος τῆς ἰατρικῆς σχολῆς εἶναι πράγματι μακρός, ἀφοῦ ἡ φοίτησις εἶναι 11 ὁλόκληρα χρόνια. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ τὰ 11 αὐτὰ χρόνια χρειάζονται δαπάνας τεραστίας. Πέραν δὲ αὐτῶν διὰ τὴν ἐξάσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ ἰατροῦ ὑπάρχει ἀνάγκη πλουσιωτάτης βιβλιοθήκης καὶ πολλὰ ἰατρικὰ καὶ χειρουργικὰ ἐργαλεῖα. Καὶ φθάνομεν οὕτω εἰς τεράστιον ἀριθμὸν ἐξόδων.

§40Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Θέλετε, κ. συνάδελφε, νὰ μποῦν αὐτοὶ οἱ 100 οἱ ὁποῖοι ἀντέγραψαν καὶ νὰ μείνουν ἔξω οἱ ἄλλοι;

§41Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Ὅπως γνωρίζετε δὲν ἠκυρώθησαν μόνον αἱ ἐξετάσεις τοῦ Γʹ Τμήματος, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων τμημάτων, καὶ συνεστήθη δευτέρα ἐξεταστικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ὁποίαν παρεδόθησαν ἀκάλυπτα τὰ γραπτά. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη ἐβαθμολόγησεν ἐκ νέου τὰ γραπτὰ κατὰ τρόπον ὥστε νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὴν Σχολὴν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἐπροτιμῶντο. Νομίζω ὅτι εἰς τὴν Σχολὴν πρέπει νὰ εἰσέλθουν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὴν βάσιν καὶ οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς τοὺς 450 περίπου. Ἐπρόκειτο νὰ εἰσαχθοῦν 160 ἢ 180. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι πρέπει νὰ εἰσαχθοῦν ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν πρώτην ἐξέτασιν ἐπέτυχον. Διότι ἡ ὕπαιθρος, κύριοι, στερεῖται ἰατρῶν, λόγῳ τῆς κατοχῆς καὶ τῆς ἀνταρσίας, ἡ ὁποία ἠνάγκασεν ὅλους τοὺς ἰατροὺς νὰ καταφύγουν εἰς τὰς πόλεις καὶ κανένας δὲν θὰ σκεφθῇ πλέον ποτὲ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ὕπαιθρον.

§42Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Καὶ ποῖος μᾶς ἐγγυᾶται ὅτι οἱ 450 θὰ πᾶνε εἰς τὰς ἐπαρχίας των.

§43Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Διότι διὰ νὰ ἀποφασίσῃ ἕνας ἰατρὸς ὁ ὁποῖος πρωτοβγῆκε νὰ κάμῃ μίαν ἐγκατάστασιν εἰς τὰς Ἀθήνας δὲν εἶναι εὔκολον πρᾶγμα. Θὰ πᾶνε πρῶτα εἰς τὸ βουνό, θὰ ἰσχυροποιηθοῦν οἰκονομικῶς καὶ κατόπιν θὰ ἀποφασίσουν ἐὰν θὰ πᾶνε εἰς τὴν μεγαλούπολιν εἴτε εἰς τὰς Ἀθήνας. Ἄλλωστε ὑπάρχει καὶ ὁ Κῶδιξ ὁ Ἰατρικὸς ὁ ὁποῖος δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἄμεσον ἐγκατάστασιν καὶ ἄσκησιν τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος εἰς τὰς Ἀθήνας. Εἶναι ὁ Κῶδιξ ὁ ἰατρικὸς ὁ ὁποῖος δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἄμεσον ἐγκατάστασιν εἰς τὰς μεγαλουπόλεις παρὰ μόνον μετὰ πάροδον ὀλίγων ἐτῶν κατὰ τὰ ὁποῖα ὀφείλουν οἱ ἰατροὶ νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὰς ἐπαρχίας των. (Χειροκροτήματα).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Μουτζουρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§45Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως ἐκ μέρους τοῦ κυρίου Καλαμαρᾶ, Κάντζια, Κούτσικα καὶ τοῦ παρεισφρύσαντος ἀγαπητοῦ μου συναδέλφου κ. Οἰκονομίδη, θεωρῶ τὸ θέμα ἐξαντληθὲν ἐνώπιον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος διακρίνεται διὰ τὸν θετικισμόν του καὶ διὰ τὸ ἐνδιαφέρον του διὰ τὰ ζητήματα τῆς Παιδείας, ἔχω τὴν ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην ὅτι δὲν θὰ φανῇ ἄδικος πρὸς τὴν νεολαίαν, ἡ ὁποία εἶναι εἰς τὰ πρῶτα βήματά της πρὸς τὴν ἐπιστήμην. Τῆς ἐδημιουργήσαμεν ἓν δικαίωμα. Τὴν ἐκαλέσαμεν νὰ δώσῃ ὡρισμένας ἐξετάσεις. Μετέσχον τῶν ἐξετάσεων, ἐβαθμολογήθησαν καὶ ἐπῆραν ἐπιτυχῆ βαθμόν. Ἕνα τμῆμα ἐλέχθη ὅτι ἀντέγραψεν, ἐλέχθη ἄνευ ἀποδείξεων. Δὲν βλέπω τὸν λόγον διατὶ ἐνῷ ἐπῆραν τὴν Α βαθμολογίαν μὲ καλυμμένα τὰ γραπτά, κατόπιν, ὅταν ἐκρίθησαν παρὰ δευτέρας Ἐπιτροπῆς μὲ ἀκάλυπτα τὰ γραπτὰ ἐβαθμολογήθησαν αὐστηρότερον καὶ μένουν ἐκτὸς τοῦ νυμφῶνος. Ἑπομένως εἰς αὐτοὺς γεννᾶται μία πικρία μεγάλη καὶ ἡ πικρία αὐτὴ τοὺς κάνει νὰ σκέπτωνται ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ἐχθρικὸν πρὸς αὐτούς. Αὐτὴν τὴν ἄποψιν θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ ἀγαπητοῦ μου ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας καὶ περιμένω ὁ θετικισμὸς τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ δώσῃ τὴν δέουσαν λύσιν εἰς τὴν ἐπερώτησιν ταύτην.

§46Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ἡ ἡμετέρα ἐπερώτησις, συναφὴς πρὸς τὴν συζητηθεῖσαν, ἔχει κάπως διάφορον χαρακτῆρα. Καὶ εἰς τὸ πρῶτον μέρος αὐτῆς ἔχει μᾶλλον τὸν τύπον τοῦ πληροφοριακοῦ χαρακτῆρος καὶ θὰ ἐνόμιζε κανείς, μετὰ τὰς δηλώσεις εἰς τὰς ὁποίας προέβη ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Παιδείας ὑπουργὸς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου κατὰ μίαν συνεδρίασιν τῶν ἀρχῶν τοῦ Νοεμβρίου, δὲν θὰ εἶχε λόγον ὑπάρξεως. Διότι ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν ὅτι εἰς τὰς ἁμαρτωλὰς αὐτὰς ἐξετάσεις εἴτε ἐξ ἀμελείας, εἴτε ἐξ ὀλιγωρίας, εἴτε ἐξ ἄλλων λόγων εἰς τὸ Ιʹ τμῆμα, ἐκ τῶν 6 τμημάτων εἰς τὰ ὁποῖα διῃρέθησαν οἱ ἐξεταζόμενοι, ἔλαβε χώραν ἀντιγραφή. Διὰ νὰ εἴμεθα ἀκριβεῖς καὶ οἱ προλαλήσαντες δὲν ἐνόμισαν ὅτι ἠμποροῦσαν νὰ ἀποφύγουν ἀπὸ τὴν βάσιν τῆς κατηγορίας αὐτῆς, ἡ ὁποία ἐπισήμως ἐδηλώθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, διότι παρουσιάσθηκε ἡ ὁμοιομορφία εἰς τὰ γραπτὰ καὶ ἡ ἀντιγραφὴ ὡρισμένων λέξεων κατ’ ἀναγραμματισμόν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡ δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὅτι ἡ Σύγκλητος τοῦ Πανεπιστημίου λαβοῦσα ὑπ’ ὄψιν ταῦτα προέβη εἰς τὴν ἀκύρωσιν τῶν ἐξετάσεων τοῦ Γʹ τμήματος καὶ ὅτι τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τῆς Συγκλήτου τὴν ἐνέκρινε, ὁ κ. ὑπουργὸς, δὲν ὑπῆρχε θέμα πρὸς περαιτέρω συζήτησιν μὲ τὴν βαθμολογίαν τῶν ἄλλων τμημάτων, θὰ ἔπρεπε νὰ τὴν πάρουν ὡς βάσιν διὰ νὰ εἰσαχθοῦν οἱ ἐπιτυχόντες. Τοῦτο θὰ ἦτο τὸ ἄριστον πάντων διὰ νὰ τακτοποιηθῇ ἡ ὑπόθεσις. Καὶ ἐὰν θὰ ἤθελεν ἡ Βουλὴ ἢ ὁ κ. ὑπουργὸς γενναιοφρόνως φερόμενος νὰ ἐπανεξετάσῃ τοὺς μαθητὰς, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον μέρος εἰς τὸ Γʹ τμῆμα, ἦτο ἄλλο ζήτημα. Καὶ ἐὰν θὰ ἤθελε περαιτέρω νὰ εἶναι γενναιότερος καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἡ Σύγκλητος, θὰ ὤφειλον βεβαίως μὲ τὴν βαθμολογίαν ἡ ὁποία ἐτέθη καὶ ἐφ’ ὅσον φέρονται ἐπιτυχόντες περισσότεροι τοῦ ὁρισθέντος ἀριθμοῦ, νὰ εἰσαχθῶσι καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τοὐλάχιστον ἐπῆραν βαθμὸν ἄνω τῆς βάσεως. Ἀλλὰ ἀντὶ τούτου ἔλαβε χώραν κάτι ἐντελῶς παρέκτροπον. Ὄχι ἀνοίκειον ἁπλῶς, ἀλλὰ κάτι τὸ σκανδαλῶδες. Ὡρίσθη μία 3μελὴς ἐπανεξεταστικὴ ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία, χωρὶς νὰ θεωρήσῃ ἀκύρους τὰς ἐξετάσεις τοῦ Γʹ τμήματος περιέλαβε εἰς τὴν ἀναθεώρησιν καὶ ὅλα τὰ ἄλλα τμήματα καὶ ἔκαμε τὴν βαθμολογίαν κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε αὐθαιρέτως καὶ κατὰ συμφωνίαν καὶ κατὰ συνθήκην οἱ τρεῖς αὐτοί, ἔναντι τῆς γενομένης βαθμολογίας, καθώρισαν καὶ μίαν ἄλλην βαθμολογίαν καὶ περιώρισαν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐπιτυχόντων εἰς 196. Ἄστοχον καὶ ἄτοπον ἦτο τὸ μέτρον. Ἀλλ’ ἐγένετο διὰ μίαν οἰκονομίαν τῶν πραγμάτων καὶ τοῦτο διότι ἦσαν καθηγηταὶ οἱ ὁποῖοι ὀλιγώρησαν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντός των. Καθηγηταὶ οἱ ὁποῖοι ἔδειξαν ὀλιγωρίαν εἰς τὴν ἄσκησιν μιᾶς λειτουργίας ἡ ὁποία ἐπεβάλετο μετὰ λεπτότητος νὰ γίνῃ. Καὶ διὰ νὰ μὴ ζητηθῇ ἡ τιμωρία τῶν καθηγητῶν αὐτῶν εὑρέθη, ἐν ὄψει τῆς οἰκονομίας τῶν πραγμάτων, τοῦ μπαλώματος καὶ ἡ ἀνάθεσις παρὰ πάντα νόμον, παρὰ πᾶσαν λογικήν, παρὰ πᾶν δίκαιον, ἡ ἀνάθεσις εἰς ἄλλην 3μελῆ ἐπιτροπὴν τῆς ἐρεύνης τῶν βαθμῶν. Ἐτέθη ἡ βαθμολογία αὐτή. Ἔρχεται ἡ Σύγκλητος καὶ ἐκδίδει τὰ ἀποτελέσματα. Ἀκούσατε, κύριοι βουλευταί, τὸ περιεργότερον ὅλων. 114 ἐπιτυχόντες. 96 ὑπεράριθμοι ἐπιτυχόντες, ὄχι ἐπιλαχόντες. Καὶ ἐρωτᾶται, ὅταν ἡ ἰδία ἡ Σύγκλητος διὰ τῆς δευτέρας αὐτῆς βαθμολογίας ὁρίζει τοὺς ὑπολοίπους ὡς ἐπιτυχόντας ὑπεραρίθμους ποῖον εἶναι τὸ δίκαιον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ παρημπόδιζε νὰ εἰσαχθῶσιν καὶ αὐτοί;

§47Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἡ βαθμολογία τῶν 96 διαφέρει τῆς βαθμολογίας τῶν 114 μόνον κατὰ κλᾶσμα μονάδος. Ἑπομένως ἀπολύτως ἐπιβάλλεται καὶ αὐτό.

§48Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ἀφοῦ ἡ διαφορὰ εἶναι μόνον κλάσμα ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐπιλαχόντες καὶ ὄχι ὑπεράριθμοι ἐπιτυχόντες. Ἀναγνωρίζει πάντως ἡ Σύγκλητος ὅτι καὶ αὐτοὶ οἱ 96 σπουδασταὶ ἔλαβον ἐπιτυχῆ βαθμόν. Ὅταν ἔρχεται ἐπισήμως, ὅταν ἔρχεται ἐπισήμως ἡ ἀναγνώρισις τῆς Συγκλήτου, δὲν νομίζω διὰ ποῖον λόγον θὰ ἀρνηθῶμεν ἡμεῖς μίαν τοιαύτην περίπτωσιν. Διὰ τοῦτο ἔχω καταθέσει πρότασιν νόμου καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασιν καὶ νὰ τὴν συζητήσωμεν ἐπειγόντως διὰ νὰ μὴ παρέρχεται ἐπὶ ματαίῳ ὁ χρόνος, ἵνα εἰσαχθοῦν τοὐλάχιστον αὐτοὶ οἱ 96.

§49Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολ). Νὰ εἰσαχθοῦν γενικῶς ὅσοι φέρονται ἐπιτυχόντες ἀπὸ τὴν πρώτην Ἐπιτροπήν. Αὐτὸ εἶναι τὸ δίκαιον.

§50Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Δὲν θὰ ἤμην ἐγὼ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν. Τὴν ἀντίρρησιν τὴν ἔχει ἡ Σύγκλητος ἡ ὁποία ἰσχυρίζεται ὅτι ἐργαστηριακῶς δὲν δύνανται νὰ ἀσκηθοῦν ὅλοι οἱ 400 ἢ 500 οἱ ὁποῖοι θεωροῦνται ἐπιτυχόντες κατὰ τὴν πρώτην βαθμολογίαν. Ἀλλ’ ἐρωτῶ ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, ὅταν πρὸ ἐτῶν ὑπῆρχεν ἕνας μικρὸς ἀριθμὸς καθηγητῶν καὶ ὅταν ὑπῆρχον πολὺ ὀλιγώτερα τὰ μέσα ἀπὸ τὰ σημερινά, πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἀσκοῦνται 500, 600 φοιτηταὶ καὶ σήμερον μὲ πολλαπλασίους καθηγητάς, μὲ πολλαπλάσιον ἀριθμὸν ἐργαστηρίων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκηθοῦν 400 φοιτηταί; Συμβαίνει τοῦτο, κύριοι βουλευταί, διότι περισσότερον οἱ κύριοι καθηγηταὶ τῆς ἰατρικῆς ἀσχολοῦνται μὲ τὸ ἐπάγγελμα καὶ ὀλιγώτερον μὲ τὴν καθηγησίαν. Ἀλλ’ ὀφείλουν νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι τὸ κύριον ἔργον αὐτῶν εἶναι ἡ ἀποστολή των εἰς τὸ καθηγητικὸν ἔργον καὶ ὄχι εἰς τὴν συγκέντρωσιν ἀσθενῶν εἰς τὰ γραφεῖά των. Ὀφείλουν ἐκεῖ νὰ ἐπιδοθοῦν καλλίτερον διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται τὰ ἄτοπα αὐτά, δεδομένου ὅτι σήμερον παρουσιάζονται ἀνάγκαι ἐξαιρετικαί. Διότι εἰς τὴν ὕπαιθρον ἐκεῖ ὅπου ἦσαν 10 ἰατροὶ δὲν ὑπάρχει οὔτε εἷς καὶ θὰ εὑρεθῇ ἡ χώρα ἐντὸς ὀλίγου χρόνου νὰ ζητῇ ἔξωθεν ἰατρούς. Τελικῶς εἶμαι ὑπὲρ τῆς εἰσαγωγῆς ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι συνεκέντρωσαν τὴν βάσιν μὲ τὴν βαθμολογίαν τῶν πρώτων ἐπιτροπῶν ἢ τοὐλάχιστον ὑπὲρ τῆς εἰσαγωγῆς ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐθεωρήθησαν ὡς ὑπεράριθμοι ἐπιτυχόντες. Ἀφοῦ ἡ Σύγκλητος τοὺς ὀνομάζει ὑπεραρίθμους ἐπιτυχόντας, θὰ εἶναι ἄδικον καὶ ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, νὰ μὴ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις αὕτη. Κύριοι βουλευταί, τοὺς νόμους καὶ διατάγματα τὰ καθορίζοντα ποῖος θὰ εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων, δὲν τὰ ἐμελέτησα ἀπολύτως, ἐμελέτησα ὅμως ἓν ἄλλο πρᾶγμα, τὸν ἠθικὸν νόμον, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπὲρ τῶν φοιτητῶν, καὶ αὐτὸν τὸν ἠθικὸν νόμον, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸν παραβῇ κανείς.

§51Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς ἀναφορᾶς.

§52Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἐπιφυλάσσομαι νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ ζητήματος, ἀφοῦ ἀκούσω πρῶτον τὸν κ. ὑπουργόν.

§53Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἐλπίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ ὑπόθεσις ἡ προκειμένη, δὲν ἐμπίπτει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τὴν συζητήσεων τῆς Βουλῆς κατ’ ἐπερώτησιν. Παρηκολούθησα τὰς ἀγορεύσεις ὅλων τῶν ἀξιοτίμων προλαλησάντων κ. συναδέλφων, καὶ δὲν ἤκουσα ἐκ μέρους οὐδενὸς ἐξ αὐτῶν, νὰ κατατεθῇ τί τὸ συγκεκριμένον εἰς βάρος τοῦ Πανεπιστημίου. Ὀφείλω ἐνταῦθα νὰ διασαφηνίσω τὴν θέσιν μου ὡς ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Δὲν ἔρχομαι νὰ ὑπεραμυνθῶ τῶν καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου, ἔρχομαι νὰ ὑπεραμυνθῶ τοῦ Πανεπιστημίου, ὡς ἀνωτάτου ἐκπαιδευτικοῦ ἱδρύματος, τοῦ ὁποίου τὰ ἔργα ἀπροσώπως λαμβανόμενα, δὲν δύνανται νὰ θίγωνται, ἄνευ τοὐλάχιστον, τῆς γνώσεως τῶν θεμελιωδῶν διατάξεων τῶν νόμων, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἐλήφθησαν αἱ ἀποφάσεις. Ἡ ὑπόθεσις εἶναι ἁπλουστάτη. Κατ’ ἔτος, διὰ νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον σπουδασταί, δίδουν ἐξετάσεις κατὰ τὴν μίαν ἐκ τῶν δύο κρατουσῶν ἀπόψεων, τῆς ἐλευθέρας ἐγγραφῆς ἢ τῆς ἐγγραφῆς δι’ ἐξετάσεων. Προτοῦ γίνουν ἐξετάσεις ἐκδίδεται ἀπόφασις, βάσει τῶν νόμων, διὰ τῆς ὁποίας ὁρίζεται ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσαγομένων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Ἀθηνῶν, διὰ τὸ ἔτος 1947–1948, ὡρίσθη κατόπιν προτάσεως τῆς Συγκλήτου καὶ δι’ εἰδικῆς ἀποφάσεως, εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 100. Πρὸ τῆς λήψεως τῆς ἀποφάσεως, ἐμελετήθησαν, πρῶτον αἱ ἀνάγκαι τῆς χώρας, δεύτερον ἡ δυνατότης τῆς ἐκπαιδεύσεως ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ἐργαστηρίων κυρίως, καὶ παρεπομένως καὶ καθηγητῶν. Εἰς τὰς ἐξετάσεις τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς ἐνεφανίσθησαν 1140, ἐπὶ τῶν 1140 θὰ εἰσήγοντο 100 σπουδασταί. Φαντασθῆτε ὅταν κάμῃ κανεὶς κρίσιν μεταξὺ τῶν 1140 προσώπων διὰ νὰ εἰσαχθοῦν 100, πόσον ἡ κρίσις του πρέπει νὰ εἶναι ἐξιδιασμένη, πόσον ἡ προσπάθεια καὶ ἡ φροντίς του πρέπει νὰ εἶναι πλήρης καὶ ἐπιμελής. Ὅταν ἐτελείωσαν αἱ ἐξετάσεις, ὁ Πρύτανις καὶ ὁ Κοσμήτωρ τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, μὲ ἐπεσκέφθησαν καὶ μοῦ εἶπον περὶ μιᾶς ἀνωμαλίας, ἡ ὁποία εἶχε λάβει χώραν. Τοῦτο τὸ ὑπέβαλον, πλὴν τῆς προφορικῆς ἀνακοινώσεως καὶ ἐγγράφως, καὶ μετὰ τοῦτο ἠκύρωσα τὰς ἐξετάσεις τοῦ τρίτου τμήματος. Ἀλλὰ τοιαῦτα ἀτοπήματα, συμβαίνουν πάντοτε ὅταν δίδουν ἐξετάσεις 1140, διὰ νὰ εἰσαχθοῦν 100. Ἴσως ἔλαβον χώραν καὶ εἰς ἄλλα τμήματα. Καὶ κατόπιν νεωτέρας σκέψεως, ἀνεκάλεσα τὴν ἀπόφασίν μου, διὰ τὸν λόγον τὸν ὁποῖον εἷς ἐκ τῶν προλαλησάντων συναδέλφων εἶπεν, ὅτι τὰ τέκνα τοῦ λαοῦ, τὰ ὁποῖα ἐγγράφονται εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, δὲν ἀνήκουν εἰς τὴν τάξιν τῶν πλουσίων, ἀλλ’ εἶναι τέκνα ἐργατῶν, μικρῶν ἐπαγγελματιῶν, καὶ κατὰ τὸ πλεῖστον κτηνοτρόφων προερχομένων ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν. Δὲν δυνάμεθα νὰ ὑποβάλωμεν εἰς τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὸ Γʹ τμῆμα, ἐφ’ ὅσον δὲν διεπιστώθη σαφῶς ὅτι ἀντέγραψαν, τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ὑποβληθοῦν εἰς δαπάνην καὶ νὰ ἔλθουν ἐκ Κρήτης, ἐξ Ἠπείρου, ἐκ Μακεδονίας, ἐκ Θράκης, καὶ ἐξ ὅλων τῶν μερῶν τῆς Ἑλλάδος, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν τὸ ποσόν, τοὐλάχιστον τῶν 2 ἑκατομμυρίων δραχμῶν καὶ νὰ ὑποβληθοῦν εἰς νέας ἐξετάσεις, καὶ νὰ παραμείνουν εἰς Ἀθήνας, καὶ ἐφ’ ὅσον μάλιστα, δὲν ἦτο βέβαιον ἐὰν ὁ προσκαλούμενος εἶχεν ὑποπέσει εἰς ἀδίκημά τι, εἶχεν ἀντιγράψει ἢ δὲν εἶχεν ἀντιγράψει. Ἡ ἀντιγραφὴ ὅμως, καὶ ἡ μὴ καταλαμβανομένη ἐπ’ αὐτοφώρῳ, δύναται ἐκ τῆς μελέτης τοῦ ἐγγράφου νὰ τεκμαρθῇ καὶ ἐξ ἄλλων στοιχείων, διὰ τῆς ἐπιμελοῦς κρίσεως τοῦ ἐγγράφου, καὶ διὰ τοῦτο ἐγὼ μὲν ἐξετέλεσα μίαν πρᾶξιν ὑποκειμένην εἰς ......... καὶ ἀνεκάλεσα τὴν ἀπόφασιν, περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Γʹ τμήματος, ἡ δὲ Σύγκλητος, βάσει εἰδικῆς διατάξεως, χωρὶς ἡ ἀπόφασις νὰ ἐμπίπτῃ εἰς τὴν κρίσιν τοῦ ὑπουργοῦ, ἀπεφάσισεν ἅπαντα τὰ γραπτά, νὰ ὑποβληθοῦν εἰς ἐπανεξέτασιν κατὰ τὸν νόμον. Δὲν διέπραξα λοιπὸν ἀδίκημα. Παρὰ ταῦτα ἦσαν κλειστὰ τὰ ὀνόματα. Ὁ νόμος ὅμως ὁμιλεῖ περὶ ἀνοικτῶν ὀνομάτων.

§54Δ. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ. Ὅταν ἔδωσαν τὴν πρώτην φορὰν ἐξετάσεις τὰ ἄλλα τὰ τμήματα, ἦσαν ἀνοικτὰ ἢ ὄχι;

§55Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ὅλα ἦσαν κλειστά.

§56Δ. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ. Τὸ τρίτον τμῆμα ἀπέτυχε, καὶ ἡ λογικὴ καὶ ἡ ἠθικὴ λέγουν....

§57Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ὁ νόμος περιέχει μίαν διαφορετικὴν ἠθικήν. Οὐδὲν ἦτο ἀνοικτόν, ἅπαντα ἦσαν κλειστά. Παρὰ ταῦτα ἅμα διαβάσετε, ὁ νόμος λέγει τὰ ἑξῆς, ἴσως ὁ κ. Φουσιάνης θὰ σᾶς εἶπε πῶς ἔχει τὸ πρᾶγμα. Λέγει ὁ νόμος: Ὅταν δὲν συμφωνήσῃ ὁ Πρύτανις λόγῳ τῆς ἀνομοιομορφίας τῆς βαθμολογίας μετὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ πίνακος συγκροτεῖται τριμελὴς Ἐπιτροπή. Παρὰ ταῦτα τὰ γραπτὰ ἦσαν κλειστά, κατὰ συνέπειαν τὸ σφάλμα, τὸ ὁποῖον ἐγένετο, εἶναι σφάλμα ὑπὲρ τῶν ἀπόψεών σας. Ἴσως νὰ ἐγένετο σφάλμα ὑπὲρ τοῦ δικαίου, τοῦ ἀορίστου δικαίου, ὅτι πρέπει νὰ δίδωνται κλειστὰ καὶ γραπτά. Ἅπαντα ἐβαθμολογήθησαν μὲ κλειστὰ τὰ γραπτά. Ἀσθενὴς ὢν ἠναγκάσθην νὰ ἔλθω ἐδῶ νὰ σᾶς εἴπω αὐτὰ τὰ πράγματα διὰ νὰ πεισθῆτε καὶ σεῖς ὅτι δὲν ἠμπορεῖ τὰ ζητήματα τοῦ Πανεπιστημίου νὰ κρίνωνται ἀπὸ ἡμᾶς, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐμπίπτουν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Βουλῆς, δοθέντος ὅτι πρόκειται περὶ βαθμολογίας, ἡ ὁποία πάντοτε παρέμεινε καὶ παραμένει ἀτομικὴ ἀπολύτως. Ὅταν ἐζήτησα τὰ 1140 γραπτὰ καὶ τὰ ἐμελέτησα εἶδον ὅτι, καὶ ἂν ἤμην καθηγητὴς τὸ ἴδιον θὰ ἔκαμα, διότι ἡ μόρφωσις τῶν Ἑλληνοπαίδων, ἡ σχετικὴ ἀγραμματοσύνη εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει μεγάλην διαφοράν, οὔτε παρουσιάζει κλίμακας ἀνόδου καὶ καθόδου, ἐφέτος ὅμως κατὰ τὸ πλεῖστον ἦσαν καλλίτεροι ἀπὸ πέρυσιν, ἀπόδειξις ὅτι ἐργάζονται τὰ σχολεῖα καὶ τὰ Πανεπιστήμια. Πάντως δὲν ἦσαν τοιοῦτοι ὥστε ἐκεῖνοι ποὺ τὰ ἔγραψαν νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον πρὸ μιᾶς δεκαετίας. Πάντως ἐβαθμολογήθησαν ὁπωσδήποτε ἐπιεικῶς καὶ δύνανται νὰ εἰσαχθοῦν σήμερον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν εἰσακτέοι. Συνεπῶς δὲν δυνάμεθα νὰ κρίνωμεν ποία εἶναι ἡ σχέσις ἐκείνη ἡ θετική, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελέσῃ τὸ κριτήριον τῆς ὀρθῆς σκέψεως τοῦ καθηγητοῦ. Ἐὰν εἷς ἐκ τῶν κυρίων βουλευτῶν θὰ ἐβαθμολόγει, θὰ ἐβαθμολόγει κατὰ τὸν Α τρόπον, ὁ Β κατὰ τὸν Β τρόπον καὶ ὁ Γ κατὰ ἄλλον τρόπον.

§58Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. ...... (δὲν ἠκούσθη) ....

§59Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἡ κρίσις εἶναι ὑποκειμενική. Κατὰ συνέπειαν, κύριε Παπαδημητρίου, ἐὰν σᾶς ἤθελον κάμει τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἔδιδον τὸ βάρος νὰ κρίνετε, ἡ κρίσις βεβαίως θὰ ἐγένετο μὲ τὴν κρίσιν τὴν ἰδικήν σας, ἐξ ὑποκειμένου, ὅπως δικάζει ὁ δικαστής, ἐξ ὑποκειμένου. Πρὸς τί λοιπὸν συζητῶμεν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Ὑπάρχει τις, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε περὶ δεκασμοῦ καθηγητοῦ, ὑπάρχει τις, ὁ ὁποῖος ὡμίλησε περὶ πράξεως ἐμπιπτούσης, ὄχι ἁπλῶς εἰς τὰ ὅρια τοῦ Ποινικοῦ νόμου, ἀλλὰ εἰς τὰς πειθαρχικὰς διατάξεις; Κατὰ συνέπειαν εἶπον εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὅτι ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ καταρρίπτῃ τὸ γόητρον τῆς Βουλῆς, τῆς ὁποίας αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ ἔργον δὲν εἶναι νὰ ἀσχολῆται μὲ τοὺς φοιτητάς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι φοιτηταί, μὲ μαθητὰς τῶν Γυμνασίων, ἐφ’ ὅσον μάλιστα πρόκειται περὶ ἐπιεικείας ὄχι περὶ δικαιοσύνης. Φεύγομεν ἀπὸ τὴν δικαιοσύνην, διότι δὲν δυνάμεθα νὰ ὁμιλῶμεν ὅτι πρόκειται περὶ δικαιοσύνης, ὅταν οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν δὲν ἔγραψε χωρὶς ὀρθογραφικὰ λάθη. Δὲν θέλω, διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ θίξω οὐδένα, διότι πολλοὶ ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι πολὺ ὀρθῶς ἐνδιαφέρονται δι’ ὡρισμένους ὑποψηφίους, καὶ ἔχουν ὅλην τὴν συμπάθειάν μου, δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀναγνώσω γραπτὰ διὰ νὰ ἴδητε τί θὰ ἐκάματε σεῖς ἐὰν ἦσθε καθηγηταὶ καὶ τί βαθμολογίαν θὰ ἐβάζατε. Ἡ ὅλη ὑπόθεσις ἔφθασεν εἰς τὸ ἑξῆς: Ἐσχηματίσθη μία τριμελὴς Ἐπιτροπὴ ἀπὸ καθηγητάς, εἰς τοὺς ὁποίους ἐγὼ δὲν εὗρον τίποτε τὸ μεμπτὸν καθ’ ὅλον τὸν μακρόν των βίον τὸν ὑπηρεσιακόν, καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἐξέδωκεν τὰ ἀποτελέσματα πολὺ σᾶς λέγω ἐπιεικῶς δι’ ὅλους ὑμᾶς τοὺς περισσοτέρους ποὺ ἐπεράσατε ἀπὸ γυμνάσια πρὸ 30–35 ἐτῶν. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι εἰσάγονται 116, διότι 100 εἶναι εἰσακτέοι. Κατὰ συνέπειαν ποῦ βλέπετε τὸ σφάλμα, ἀντὶ 100 εἰσήχθησαν 114, διότι κατὰ τὸν νόμον εἰσάγονται καὶ οἱ ἰσοψηφοῦντες.

§60Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἀντελήφθημεν τὸ θέμα, τὸ τελικόν σας συμπέρασμα ποῖον εἶναι;

§61Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἡ τελικὴ βαθμολογία, ἡ κατ’ ἀναθεώρησιν, γενομένη βάσει κειμένων νόμων καὶ ρητῆς διατάξεως ἐκ τῆς ὁποίας, οὔτε πρὸς κύρωσιν, οὔτε πρὸς ἀκύρωσιν ἔχει ὁ ὑπουργὸς δικαίωμα, ἀλλὰ ὁ Πρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου. Ἡ ἐπιτροπή, λοιπόν, ἡ ἀναθεωρητικὴ ἐξέδωκε τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα: 114 φοιτηταὶ εἰσάγονται εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἀντὶ 100.

§62Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διατί;

§63Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ (Ὑπ. Παιδ.). Διότι οἱ ἰσοψηφοῦντες μὲ τὸν τελευταῖον νόμον, εἰσάγονται εἰς ὅλας τὰς σχολάς. 114 θεωροῦνται ἐπιτυχόντες ἐπὶ τῇ βάσει τῆς προκηρύξεως τῶν ἐξετάσεων, πέραν ὅμως αὐτῶν, εἶναι καὶ ἄλλοι 96 ἐπιλαχόντες. Τὴν ἔννοιαν τοῦ ἐπιλαχόντες τὴν διαστέλλομεν ὡς ἑξῆς: Ὅταν ἔχουν ἐπιτύχει ὑπὲρ τὴν βάσιν, λέγομεν ὑπεράριθμοι. Ἔχομεν λοιπὸν καὶ ἄλλους 96. Ἤδη ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νόμων εἰσάγονται 114 φοιτηταί, ἐπειδὴ ὅμως ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς ἐδήλωσα πρὸ δύο μηνῶν ὅτι ἡ κρίσις περὶ τοῦ εἰσακτέου ἀριθμοῦ τῶν φοιτητῶν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον πρέπει νὰ εἶναι εἰς χεῖρας τῆς Συγκλήτου, τῆς κοσμητείας καὶ τοῦ Συλλόγου τῶν καθηγητῶν, μεταβάλλονται δὲ τὰ πράγματα ἐκ τῶν ὑστέρων ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ἀναγκαιότητος ἐπιστημόνων καὶ τῆς ἐπαρκείας τῶν ἐργαστηρίων, θὰ ἦτο δυνατὸν οἱ καθηγηταὶ καὶ ἡ Σύγκλητος νὰ ὑποβάλῃ πρότασιν εἰς τὸν ὑπουργὸν ὅπως ὁ ὑπουργὸς ἐγκρίνῃ καὶ εἰσαχθῇ μείζων ἀριθμὸς τῶν ἀρχικῶς προκηρυχθέντων 100 καὶ ἐὰν θελήσῃ τὸ Πανεπιστήμιον νὰ μοῦ εἰσηγηθῇ ὅτι οἱ 96 ἐπιλαχόντες πρέπει νὰ ἐγγραφοῦν, ἐγὼ ἀσμένως θὰ τὸ ἐδεχόμην. Ὅμως ἡ ἁρμοδιότης τοῦ ὑπουργοῦ ἐν τῷ Πανεπιστημίῳ, εἶναι ἁρμοδιότης θεωρητικὴ καὶ δὲν εἶναι ἁρμοδιότης ἐκπαιδευτική. Εἰς οὐδὲν Πανεπιστήμιον τοῦ κόσμου εἰσάγει ἡ Πολιτεία φοιτητὰς καὶ ἐὰν σεῖς θὰ ἀναφέρετε ἕνα Πανεπιστήμιον τῆς Εὐρώπης, τῆς Ἀμερικῆς, τῆς Ἀφρικῆς ἢ τῆς Ἀσίας, κατὰ τὴν Νομοθεσίαν τῶν ὁποίων χωρῶν, ὑπάρχει Πανεπιστήμιον εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Πολιτεία εἰσάγει ἀριθμὸν φοιτητῶν, τότε θὰ σᾶς εἴπω: εἴτε σεῖς ἀπατᾶσθε εἴτε ἐγὼ ἐν τῇ μελέτῃ τοῦ πράγματος.

§64Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Δὲν ζητοῦμεν ἡ Πολιτεία νὰ εἰσαγάγῃ τοὺς φοιτητὰς καὶ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ τελικὴ ἀναθεωρητικὴ βαθμολογία, δὲν ἐγένετο ὑπὸ τριῶν καθηγητῶν, ἀλλὰ μόνον ὑπὸ ἑνός. Διότι δὲν φέρει τρεῖς βαθμολογίας, ἀλλὰ μόνον μίαν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ καταθέσητε εἰς τὸ Προεδρεῖον τὰ γραπτὰ καὶ τότε θὰ πεισθῆτε.

§65Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Τὰ γραπτὰ τὰ ἔχω.

§66Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Νὰ τὰ καταθέσετε εἰς τὸ Προεδρεῖον.

§67Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἔχω μερικά, κ. Βασιλειάδη, τὰ ὁποῖα τὰ καταθέτω.

§68Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἡ βαθμολογία ἐγένετο ὑπὸ ἑνὸς ἢ ὄχι;

§69Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδ.). Εἶναι 3 βαθμοί.

§70Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ὁ Πρύτανις λείπει εἰς τὴν Εὐρώπην. Πῶς ἐξηγεῖται ἡ διαφορὰ τῆς βαθμολογίας, ἐνῷ δύα φοιτηταὶ εἶχον 23 βαθμοὺς εἰς τὴν πρώτην βαθμολογίαν καὶ ἔλαβον 16 εἰς τὴν δευτέραν;

§71Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Εἶσθε ἐπιστήμων καὶ μάλιστα τῆς εἰδικότητος αὐτῆς, καὶ ἐλᾶτε αὔριο τὸ πρωΐ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὅπου εἶναι τὰ 4800 γραπτὰ νὰ τὰ βαθμολογήσετε σεῖς.

§72Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ τοιαύτη διαφορά;

§73Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ὁ Κοσμήτωρ τῆς ἰατρικῆς σχολῆς, κ. Λοῦρος, μᾶς εἶπεν, εἰς μίαν Ἐπιτροπὴν ποὺ τὸν ἐπεσκέφθημεν, ὅτι τὸ Πανεπιστήμιον θεωρεῖ εὐχερέστερον νὰ ἐκπαιδεύσῃ κατώτερον ὅριον φοιτητῶν, 200 φοιτητάς, δύναται ὅμως καὶ μεγαλύτερον ἀριθμὸν νὰ ἐκπαιδεύσῃ καὶ 300 καὶ 400. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ἐκεῖ. Μᾶς εἶπεν ὅτι δὲν πρέπει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μεταθέτῃ ἰδικάς του εὐθύνας εἰς ἡμᾶς.

§74Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Δὲν ἔχω οὐδεμίαν εὐθύνην ἀπολύτως. Ἴσως ἔχουν ἄλλοι τὰς εὐθύνας καὶ ὄχι ὁ ὑπουργός.

§75Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Οἱ καθηγηταὶ μᾶς εἶπον ὅτι εὐχερῶς ἡμεῖς δυνάμεθα νὰ πάρωμεν τοὺς ἐπιλαχόντας καὶ μεγαλύτερον ἀριθμόν. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Πανεπιστημίου ἦτο ὅμως κατώτερος ἀριθμός, εἶναι 200.

§76Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Διατὶ κουράζεσθε, κ. Οἰκονομίδη, σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: (δὲν ἠκούσθη).

§77Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἑπομένως εἶναι ζήτημα ἰδικόν σας, διὰ τοὺς ἐπιλαχόντας, οἱ ὁποῖοι κρίνονται ὑπεράριθμοι ἐπιτυχόντες. Εἶναι καθαρῶς ζήτημα ἰδικόν σας.

§78Δ. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ. Ἤθελα νὰ τονίσω ὅτι αὐτὸ ἀποδεικνύει ὅτι ἡ συζήτησις εἰς τὴν Βουλήν, ἀπέναντι τῆς κοινῆς γνώμης, συμβάλλει, διότι ἔξω θρυλλεῖται ὅτι οἱ πτωχοὶ δὲν εὑρίσκουν τὸ δίκαιον καὶ ὅτι οἱ ἐπιτήδειοι πάντοτε ἐπιτυγχάνουν. Ἐγὼ δὲν ἐνδιαφέρομαι διὰ κανένα, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἤκουσα τὴν κοινὴν γνώμην καὶ ἤκουσα τὰς συζητήσεις, σᾶς πληροφορῶ ὅτι εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἰς οὐδὲν Πανεπιστήμιον δὲν δύναται νὰ ἐπεμβαίνῃ ὁ ὑπουργός, διότι ἐκεῖ τὰ Πανεπιστήμια δέχονται τοὺς φοιτητὰς ὅταν εἶναι τελειόφοιτοι τοῦ Γυμνασίου.

§79Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Δὲν ζητεῖται, ὑπὸ οὐδενός, νὰ εἰσέλθουν ἀποτυχόντες εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Πρόκειται περὶ ἐπιτυχόντων.

§80Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Σεῖς εἶσθε εἰς τὴν Εὐρώπην ὅπου μετέβητε καὶ ἐπανήλθατε. Σᾶς παρακαλῶ νὰ μοὶ εἴπητε, συγκεκριμένως, ποῖον Πανεπιστήμιον δέχεται νὰ καθορίσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων φοιτητῶν, βάσει νόμου ἢ διατάγματος.

§81Δ. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ διατάγματος.

§82Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἐπειδὴ ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἀντιλαμβάνομαι ὅτι ἔχει καὶ πλευρὰς εὐπαθεῖς, τὰς ὁποίας, κατὰ τὸ δυνατόν, ἐὰν μοῦ ἦτο εὐχερὲς θὰ τὰς ἐπηνώρθουν, αἱ εὐπαθεῖς αὗται πλευραὶ δὲν πρέπει νὰ ἀγάγουν τὴν Βουλὴν εἰς τὸ σημεῖον ὥστε αὔριον νὰ λεχθῇ ἐκ μέρους τοῦ Πανεπιστημίου, ἢ ὁλοκλήρου τοῦ κόσμου ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐργάζεται ὑπὲρ τοῦ διανοητικοῦ προλεταριάτου, εἶναι ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων καὶ ἀφήνει αὐτὸ τὸ βάρος εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, τὸ ὁποῖον καὶ ἁρμόδιον εἶναι ἐκ τοῦ νόμου καὶ ἐκ τῆς μέχρι σήμερον κρατησάσης τακτικῆς. Ἐμὲ προσωπικῶς ὡς ὑπουργὸν τῆς Παιδείας καὶ σᾶς, δὲν θὰ σᾶς θίξῃ ἐὰν κάμωμεν ἕνα νόμον, ὅτι εἰσάγονται 400, θὰ σᾶς θίξῃ ὅμως ὁ ἀντίκτυπος τῆς βάσεως αὐτῆς καὶ ὅταν σᾶς εἴπουν ὅτι δὲν ἔπρεπε ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ τοιούτους νόμους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀφίστανται τῶν προσωπικῶν παραχωρήσεων καὶ τῶν προσωπικῶν ἐν γένει αἰτημάτων. Πρέπει νὰ συζητῶμεν μετὰ μεγάλης περισκέψεως καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἐγώ, καθήμενος ἐκεῖ, δὲν ἀντέκρουσα κανένα ἐκ τῶν συναδέλφων. Ἐὰν αὔριον ἀκούσητε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγεται σήμερον, ὅτι ἡ Ἑλλὰς πάσχει ἀπὸ τὴν τάξιν, ἐν γένει, τοῦ λεγομένου πνευματικοῦ προλεταριάτου καὶ.... (δὲν ἀκούεται)........ νὰ διαπράττῃ τὰς ἀδικίας τὰς ὁποίας διαπράττει, ὑπάρχει τὸ ἐλαφρυντικὸν ὅτι τέλος πάντων ἔχει... .... (δὲν ἀκούεται) ....... Ἀλλὰ λέγεται ὅτι ἡμεῖς οἱ πολιτικοὶ κάμνομεν τοὺς ἐπιστήμονας, ἐνῷ ἡμεῖς δὲν εἴμεθα Πανεπιστήμιον καὶ ἐγὼ ἐν τῇ ἁρμοδιότητί μου δὲν εἶμαι τὸ Πανεπιστήμιον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀναπτερώνει τὸ αἴσθημα τοῦ λαοῦ, εἶναι νὰ μὴν γίνωνται ἀδικίαι, καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος ἐπεμελήθην καὶ νομίζω ὅτι δὲν ἐγένετο οὐδεμία ἀδικία, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι μερικοὶ γνωστοί μου ἄνθρωποι ἀπέτυχον. Ἀφοῦ δὲν ἔγραψαν, βέβαια, ἀπέτυχον. Σᾶς λέγω ὅτι πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ἵσταται εἰς ἕνα ὕψος εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἵσταται καὶ νὰ μὴ καταφεύγῃ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοιούτων νόμων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καὶ κάποιο προσωπικὸν ἐλατήριον, ἀθῷον ἐννοεῖται, πάντως θὰ λεχθῇ αὔριον, ὅτι ἐπέρασεν ὁ νόμος ἐπειδὴ δὲν ἐπέτυχον ὁ Α καὶ ὁ Β καὶ αὐτὸς ὁ ἀντίκτυπος θὰ ἐπιπίπτῃ εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι, οὔτε πολιτικὰς εὐθύνας ἔχουν, οὔτε θὰ κριθοῦν ἀπὸ τὸν λαὸν ὅπως θὰ κριθῶμεν ἡμεῖς. Ἐμελέτησα ἓν δοκίμιον Ἄγγλου νομομαθοῦς ἀκμάσαντος κατὰ τὸν 16ον αἰῶνα ὁ ὁποῖος ...... (δὲν ἀκούεται)...... εἰς τὴν κύρωσιν τῶν νόμων ποὺ ψηφίζει, εἶναι ἐπίσης ἄξιον πάσης τιμῆς. Κατὰ συνέπειαν ἐὰν ἡμεῖς θελήσωμεν νὰ ψηφίσωμεν νόμον μόνοι μας νὰ εἰσαγάγωμεν τὸν Α ἢ τὸν Β, θὰ λεχθῇ ἀσφαλῶς ὅτι ἐνδιαφερόμεθα ἡμεῖς, ἡμεῖς δὲ νομίζω ὅτι, ὡς βουλευταί, πρέπει νὰ ἐνδιαφερώμεθα διὰ τὸ δίκαιον.

§83Κ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Οἱ ἐπιτυγχάνοντες πάντοτε εἰσήρχοντο.

§84Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ὑπεστήριξεν, ὅτι πρέπει ἡ ἰατρικὴ σχολὴ νὰ ὑποδείξῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων. Αὐτὸ δὲν συνέβαινε ποτέ. Μέχρι τῆς ἐποχῆς τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας καὶ τῆς ἰδικῆς μου —δὲν ἠξεύρω ἂν εἶμαι νεώτερος ἢ γεροντώτερος— ὅταν ἐπαίρναμεν ἓν ἀπολυτήριον Γυμνασίου εἴχαμε δικαίωμα νὰ ἐγγραφῶμεν εἰς οἱανδήποτε σχολὴν ἠθέλαμε. Συνεπῶς τὸ πρᾶγμα ἔγκειται εἰς τοῦτο: Ἡ Πολιτεία θὰ καθορίσῃ πόσους θέλει νὰ μποῦν, τὸ δὲ Πανεπιστήμιον ποῖοι ἐπέτυχον καί συνεπῶς, δικαιοῦνται νὰ εἰσαχθοῦν. Δὲν θὰ περιμένετε νὰ σᾶς πῇ τὸ Πανεπιστήμιον πόσους θέλει νὰ βάλετε. Ἕως ἐκεῖ, κ. ὑπουργέ. Παραπέρα ἀναλαμβάνετε τὰς ἰδικάς σας εὐθύνας.

§85Ι. ΠΑΝΤΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε, κ. ὑπουργέ, νὰ ὁμιλῆτε περὶ πνευματικοῦ προλεταριάτου ὅταν τὰ χωριὰ καὶ αἱ ἐπαρχίαι στεροῦνται ἰατρῶν.

§86Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λόγια μόνον ν’ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν. Ἤθελα τὸ ἑξῆς: Ὁ κ. ὑπουργὸς οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, εἶπε κακῶς ἐγένετο ἡ ἐπερώτησις, διότι μειώνει τὸ κῦρος τῆς Βουλῆς. Ἐπειδὴ εἶμαι μεταξὺ τῶν ἐπερωτώντων ἤθελα, ἀφ’ ἑνός, νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν, ἀλλὰ νὰ ἐκφράσω καὶ τὴν ἔκπληξίν μου διὰ τὴν πρωτοφανῆ αὐτὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Καταπλήσσομαι εἰλικρινῶς μὲ τὴν ἀντίληψιν αὐτὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι μειώνει τὸ κῦρος τῆς Βουλῆς μία τοιαύτης φύσεως ἐπερώτησις. Ἡμεῖς δὲν ἐπερωτῶμεν δι’ ἄλλον λόγον, εἰ μὴ μόνον διότι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἐπεμβαίνει, ἐν τῇ ἁρμοδιότητί του, εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ὁ κ. ὑπουργός, μάλιστα, ὑποστηρίζει, ὅτι ἡ ἐπερώτησις δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ, διότι δὲν ἔχει καμμίαν ἁρμοδιότητα, ὡς ὑπουργὸς τῆς Παιδείας νὰ παρέμβῃ εἰς τὰ Πανεπιστημιακὰ πράγματα! Δηλαδὴ τὸ Πανεπιστήμιον εἶναι κάτι τὸ αὐτοτελὲς καὶ δὲν ἐποπτεύεται ἀπὸ κανένα; Ποῖος εἶναι ὁ ἐποπτεύων ὑπουργὸς τὸ Πανεπιστήμιον; Ὁ ὑπουργὸς τῆς Παιδείας. Ἐκτὸς ἐὰν εἶναι ὑπουργὸς τῆς Βενεζουέλας καὶ ὄχι τῆς Ἑλλάδος, ὁπότε ἀναρμοδίως ὑπεβάλομεν τὴν ἐπερώτησιν. Λυποῦμαι, κ. Ὑπουργέ, διότι καὶ ἁρμοδιότητα ἔχετε καὶ καλῶς ἐγένετο ἡ ἐπερώτησις. Σεῖς ἐποπτεύετε τοῦ Ἀνωτάτου Ἐκπαιδευτικοῦ Ἱδρύματος. Τὸ ζήτημα εἶναι, ἐὰν ὑπῆρξεν ἢ ὄχι παρανομία. Καὶ παρανομία ὑπῆρξε. Τὸ ὡμολόγησε καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι ὁ νόμος ἐπιβάλλει ὅπως, προκειμένου νὰ γίνῃ ἀναθεώρησις, ἀνοιχθοῦν τὰ γραπτά, ἐνῷ τοῦτο δὲν ἐγένετο. Μόνος σας, κ. ὑπουργέ, διεπιστώσατε μίαν παρανομίαν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς.

§87Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Δὲν εἶναι παρανομία.

§88Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Εἶναι εὔκολον νὰ διαπιστωθῇ ἐὰν εἶναι παρανομία ἀπὸ μίαν Ἐπιτροπὴν τῆς Βουλῆς. Θέλετε νὰ εἴπητε ὅμως ὅτι ἡ παρανομία ἐξασφαλίζει τὸ ἀπόρρητον τοῦ ἐλέγχου. Δηλαδὴ ἡ δευτέρα Ἐπιτροπή, ποὺ ἔκαμε τὴν ἀναθεώρησιν, ποῖον ἤλεγξε; Τοὺς προηγουμένους συναδέλφους της! Κύριε ὑπουργέ, εἴπατε καὶ κἄτι ἄλλο, ὅτι ἡ συζήτησις ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ μειώνει τὸ κῦρος τοῦ Πανεπιστημίου. Τὸ κῦρος τοῦ Πανεπιστημίου δὲν τὸ μειώνουν τοιαῦται συζητήσεις, ἀλλά, τουναντίον, τὸ ἐξυψώνουν. Τὸ κῦρος τοῦ Πανεπιστημίου τὸ θίγουν μόνον ἀκριβῶς τοιαῦται πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὁδηγήσει εἰς τοιαύτην ἀνωμαλίαν καὶ ἀδιέξοδον εἰς πολλὰ περιπτώσεις, ὥστε τὰ μυστικὰ αὐτὰ νὰ περιέλθουν εἰς γνῶσιν τῆς κοινῆς ἀντιλήψεως. Ὅπως τὸ ἠξεύρετε καὶ σεῖς πολὺ καλλίτερα, κ. ὑπουργέ, αἱ τοιαῦται ἀνωμαλίαι καὶ αἱ τοιαῦται ἀλληλοσυγκρουόμενοι ἀποφάσεις τῆς Συγκλήτου, ἐμείωσαν σοβαρώτατα τὸ κῦρος τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἐπροκάλεσαν τοιαύτης φύσεως διενέξεις, ὥστε νὰ γίνουν γνωσταὶ πολὺ πέραν τοῦ περιβόλου τοῦ Πανεπιστημίου. Αὐτὰ μειώνουν τὸ κῦρος τοῦ Πανεπιστημίου, κ. ὑπουργέ, καὶ ὄχι ἡ ἐπερώτησις αὐτή, ἡ ὁποία ὄχι μόνον καλῶς ἐγένετο, ἀλλά, νομίζω, ὅτι καὶ ἱερὸν καθῆκον ἐπετελέσαμεν ὅσοι τὴν ὑπεβάλομεν.

§89Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Δὲν ἀπηύθυνα κατηγορίαν κατ’ οὐδενός. Εἶπον μόνον, ὅτι θίγεται τὸ κῦρος τῆς Βουλῆς ὅταν εἰσάγωνται καὶ συζητοῦνται ζητήματα ὄπισθεν τῶν ὁποίων ὑπάρχουν ἄτομα ἐνδιαφερόμενα.

§90Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δι’ οὐδὲν ἄτομον ἐνδιαφέρομαι. Καὶ ἀφοῦ κάμνετε αὐτὸν τὸν ὑπαινιγμόν, ἔχω νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ ἐπερώτησις ἐγένετο τῇ ὑποδείξει σας. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§91Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἔννοια τῆς ἐπερωτήσεως εἶναι ἡ ἄσκησις ἐλέγχου ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως ἢ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ. Τὸ θέμα ὅμως τοῦτο εἶπον, ὅτι δὲν ἐμπίπτει εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητά μου. Μεταξὺ ἡμῶν καί τινων τῶν ἀξιοτίμων κ. βουλευτῶν ὑπάρχει ἡ ἑξῆς ἀντίθεσις σκέψεως καὶ ἀντιλήψεως ἐπὶ τῶν πραγμάτων τῶν Πανεπιστημιακῶν ἤ τινων τῶν ζητημάτων, τῶν ὑποκειμένων εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας. Καὶ ἡ ἀντίθεσις ἔγκειται εἰς τοῦτο, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς μίαν Πολιτείαν δημοκρατικήν, δρῶσαν βάσει τῶν κειμένων νόμων καί, ἑπομένως, ὁ ὑπουργὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνεργῇ κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτῷ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν θέλω νὰ μεταθέσω τὸ βάρος εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Δύναμαι μόνος νὰ κρατήσω τὸ βάρος τοῦτο. Ἀλλὰ δὲν θέλω ἡ Βουλὴ νὰ θιγῇ ἐκ μιᾶς πράξεως......

§92ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν θίγεται.

§93Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Θίγεται κατὰ τοῦτο, κ. συνάδελφε, ὅτι γνωρίζει ὁ πολίτης ὅτι ὄπισθεν ἐμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀγορεύω, εἶναι ὁ Α ἢ ὁ Β ἐξάδελφος ἢ ἀδελφὸς ἢ φίλος. (Διαμαρτυρίαι, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§94Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Γενικῶς ὁμιλοῦμεν. Ἐδῶ, κ. Πρόεδρε, ἔχω τηλεγράφημα ἀπὸ ὅλην τὴν Ἑλλάδα, ποὺ τὸν κ. ὑπουργὸν τὸν λένε «ἄκαμπτον» καὶ ἐρωτοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τί θὰ κάμουν τὰ παιδιά τους.

§95Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἐγὼ σᾶς λέγω τοῦτο, ὅτι, κατὰ τὰ εἰωθότα καὶ ἵνα μὴ καθίστανται διαβληταὶ αἱ πράξεις τοῦ ὑπουργοῦ, τὸ Πανεπιστήμιον ὑποβάλλει μίαν γνώμην, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἀποδεχόμεθα. Τὸ Πανεπιστήμιον ἐλπίζω ὅτι καὶ ἐν προκειμένῳ θὰ ὑποβάλῃ πρότασιν αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων, τὴν ὁποίαν θὰ ἀποδεχθῶμεν. Οἱαδήποτε ἄλλη ἐνέργεια ἐκ μέρους ἡμῶν, αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ, θὰ καθίστατο διαβλητὴ καί νομίζω, ὅτι ἔχομεν τὴν ὑποχρέωσιν ν’ ἀποφεύγωμεν νὰ προβαίνωμεν εἰς τὴν ἐνέργειαν τοιούτων πράξεων.

§96Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ὑποστηρίζομεν οὔτε παιδιά, οὔτε ἀνεψιούς, οὔτε τίποτε. Ὑποστηρίζομεν τὰ παιδιὰ τοῦ λαοῦ, τὰ ὁποῖα ὑπεβλήθησαν εἰς δαπάνας διὰ νὰ ἔλθουν νὰ δώσουν ἐξετάσεις. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιστοποίησεν ἕνα σκάνδαλον, τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν ἀπὸ αὐτὸν νὰ ἐπανορθωθῇ. Τίποτε πέραν αὐτοῦ.

§97Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἡ ἀντίθεσίς μου, εἶναι, ὅτι δὲν ὑπάρχει σκάνδαλον.

§98Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις θεωρεῖται λήξασα, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2.

§100Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ ἀφαιρέσητε τὸν λόγον. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τὸν λόγον.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡμιλήσατε, κ. συνάδελφε.

§102Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ὅσον καὶ ἐὰν ὡμίλησα ἔχω νὰ ἀπαντήσω εἰς κατηγορίας, αἱ ὁποῖαι ἀπηυθύνθησαν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§104Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης προέβη εἰς ὀλίσθημα. Τὸ ὀλίσθημά του ἦτο τοῦτο. Ὅταν πρὸ τριμήνου ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς ἐδήλου κατηγορηματικῶς πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Σύγκλητος τοῦ Πανεπιστημίου, ἐνώπιόν του ἐμφανισθεῖσα, ἠκύρωσε τὰς ἐξετάσεις τοῦ τρίτου τμήματος, ὁ κ. ὑπουργὸς κατά τινα δήλωσίν του ἐνέκρινε τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν περὶ ἀκυρώσεως τῶν ἐξετάσεων. Καὶ ἐρωτᾶται, κατὰ ποίαν διάταξιν τοῦ νόμου, ἠδύνατο ἡ Σύγκλητος νὰ ἐπανέλθῃ αὐτὴ ἐπὶ τοῦ ἐγκύρου τῶν ἐξετάσεων, τὰς ὁποίας ἐθεώρησεν ἀκύρους; Καὶ ἰδοὺ ὁ ἔλεγχος κατὰ τοῦ ὑπευθύνου ὑπουργοῦ.

§105Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Δὲν σᾶς εἶπον εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὅτι ὑπάρχει μία γενικὴ παρανόησις; Δὲν πρόκειται περὶ ἀκυρώσεως ἐξετάσεων;

§106Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Μᾶς ἐδηλώσατε ὅτι ἠκυρώθησαν αἱ ἐξετάσεις τοῦ τρίτου τμήματος λόγῳ ἀντιγραφῆς.

§107Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἐδήλωσα τοῦτο, ὅτι κατόπιν καταγγελιῶν ἠκύρωσα τὰ ἀποτελέσματα τοῦ τρίτου τμήματος. Κατόπιν ὅμως μελέτης, ἰδίας μελέτης καὶ ἐξετάσεως τῶν πραγμάτων, ἀνεκάλεσα τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν καὶ κατὰ συνέπειαν εἰς τὴν Σύγκλητον ἐπανῆλθον ὅλα τὰ γραπτά.

§108Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κατ’ ἀπόφασιν ὅμως ἰδικήν σας. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, κύριε ὑπουργέ, ποῖον ἦτο τὸ κριτήριον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐβασίσθητε, διὰ νὰ θεωρήσητε ἐγκύρους τὰς ἐξετάσεις τοῦ τρίτου τμήματος, τὰς ὁποίας ἠκυρώσατε; Καὶ διατὶ δὲν δίδετε κριτήριον εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ μὴ σᾶς εἴπωμεν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σᾶς λέγομεν, ὅτι ἐλέγχομεν τὴν τριμελῆ δευτέραν Ἐπιτροπήν, ὅτι ἐπλανήθη εἰς τὴν βαθμολογίαν ἐν τῇ ἐπαναβαθμολογήσει, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν αὐτὴ προσωπικῶς, ἐπὶ τῶν βαθμῶν, τοὺς ὁποίους ἔδωσεν ἡ πρώτη Ἐπιτροπή;

§109Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἐγὼ εἶμαι ἐλεγκτέος κοινοβουλευτικῶς καὶ ἀπὸ πάσης ἀπόψεως, διὰ τὴν ἀκύρωσιν, ἀλλὰ οἱ καθηγηταὶ διὰ τὴν βαθμολογίαν, κατὰ τίνα τρόπον, εἶναι ἐλεγκτέοι; Ἐὰν καὶ ’σεῖς ἐβαθμολογούσατε, θὰ ἐβαθμολογούσατε ὑποκειμενικῶς;

§110Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Μὲ τέτοιες διαφορὲς μεγάλες εἰς τὴν βαθμολογίαν;

§111Κ. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Σεῖς ἐκάνατε αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν τῆς ἀκυρώσεως. Κατὰ τίνα διάταξιν τοῦ νόμου, δύναται ἡ Σύγκλητος νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ κῦρος τῶν γραπτῶν ἐκείνων καὶ νὰ τὰ θέσῃ ὑπὸ τὴν κρίσιν μιᾶς ἄλλης Ἐπιτροπῆς; Ἰδοὺ ὁ ἔλεγχος ὁ καθ’ ὑμῶν. Καὶ ἐὰν αὐτὸ θέλετε νὰ τὸ ἀποφύγετε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι διὰ λόγους προσωπικούς, διὰ νὰ ὑπερασπίσωμεν τὸν Α ἢ Β λέγομεν ταῦτα. Δὲν ὑπερασπιζόμεθα κανένα, ἀλλὰ τὸ δίκαιον καὶ τὰς ἐλευθερίας τοῦ λαοῦ καὶ τὰς ἐλευθερίας τῶν παιδιῶν αὐτῶν. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς ὑπουργὸν ἀδικήσαντα, νὰ ἔρχεται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ νὰ ρίπτῃ μομφὰς κατὰ βουλευτῶν, ὅτι ὄπισθεν προσωπικῶν ζητημάτων κινοῦνται καὶ ἐπιδιώκουν τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν ἀδικημάτων χάριν προσωπικῶν λόγων; Ἔχετε ὑποχρέωσιν τὴν δήλωσιν ταύτην, νὰ τὴν ἀνακαλέσετε.

§112Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Ἐγὼ δὲν σᾶς εἶπον ὅτι ἵσταται ὄπισθεν τούτων κανεὶς βουλευτής, ἀλλὰ σᾶς εἶπον, ὅτι δὲν ἔχομεν ἁρμοδιότητα νὰ κρίνωμεν ἡμεῖς τὰ γραπτὰ καὶ δὲν ὑπάρχει περίπτωσις προσώπου, τὸ ὁποῖον νὰ ἔλθῃ νὰ κρίνῃ τὰ γραπτὰ ἑνὸς ἄλλου, ἐὰν δὲν εἶχεν ὡς προϋπόθεσιν τὸ δίκαιον.

§113Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν κάνῃ πρότασιν ἡ σχολή, θὰ τὴν δεχθῆτε;

§114Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἐδημιουργήθησαν παρεξηγήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἀπαραίτητοι. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἐθεώρησεν ἐπικίνδυνον διὰ τὴν Βουλήν, νὰ συζητήσῃ τὸ θέμα, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι, ὅταν κυκλοφορῇ ἡ πρώτη φήμη, ὅτι ἐγένετο ἀντιγραφή, ὅταν ὁ ἴδιος, ὑπὸ τὸ κράτος τῶν πρώτων ἐντυπώσεων, προβαίνει εἰς ἀκύρωσιν τῶν ἀποτελεσμάτων, ὅταν κατόπιν μελέτης, ὅπως εἶπεν, ἀκυρώνῃ τὴν ἀκύρωσιν, ὅταν κατόπιν τὸ Πανεπιστήμιον ὁρίζει νέαν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία προβαίνει εἰς ἀναθεώρησιν τῆς πρώτης βαθμολογίας, ὅλων τῶν τμημάτων καὶ ὅταν ἡ διαφορὰ τῶν βαθμολογιῶν, μεταξὺ τῆς πρώτης καὶ τῆς δευτέρας Ἐπιτροπῆς τοῦ Πανεπιστημίου εἶναι ὑπέρμετρος, κυμαίνεται μεταξὺ «ἄριστα» καὶ «σχεδὸν καλῶς», δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας νὰ ἀπορῇ διὰ τὴν συγκίνησιν καὶ τῆς κοινῆς γνώμης καὶ τῆς Βουλῆς.

§115Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Δὲν ἤκουσα αὐτό, κύριε Πρόεδρε, διὰ τὴν βαθμολογίαν ἤκουσα.

§116Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν λαμβάνω τὸν λόγον μὲ πρόθεσιν ἐλέγχου. Ἁπλῶς προβαίνω εἰς διαπιστώσεις, διὰ νὰ καταλήξω εἰς συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα ἐλπίζω, νὰ εἶναι ὁμόφωνα. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἑπομένως ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας νὰ ἀπορῇ διὰ τὰς παρεξηγήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπηκολούθησαν, διὰ τὴν συγκίνησιν, ἡ ὁποία προεκλήθη εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἐνδιαφερομένων φοιτητῶν. Διότι εἶναι φυσικόν, κύριε ὑπουργέ, αἱ οἰκογένειαι καὶ οἱ ἐξεταζόμενοι νὰ ἀποκομίσουν τὸ αἴσθημα, ὅτι ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας δὲν ὑπῆρξε δικαία ἡ κρίσις ὅτι ὑπῆρξε μεροληψία. Δὲν θέλω νὰ πιστεύσω, ὅτι ὑπῆρξεν, ἀλλὰ ἡ πρόκλησις τοιαύτης ἐντυπώσεως, ἔπειτα ἀπὸ τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα, ἐσημειώθησαν, ἦτο εὔλογος. Καὶ εἶναι ἀληθῶς ἀτύχημα, ὅτι ἡ ἐμπιστοσύνη εἰς τὴν δικαίαν κρίσιν τοῦ Πανεπιστημίου ἐκλονίσθη εἰς τὴν συνείδησιν καὶ τῶν ἐξεταζομένων καὶ τῶν οἰκογενειῶν των καὶ τῆς κοινῆς γνώμης, καὶ ἡ εὔλογος αὐτὴ συγκίνησις ἦτο φυσικὸν νὰ ἐκδηλωθῇ καὶ διὰ τῆς Βουλῆς ἡ ὁποία εἶναι φορεὺς τῆς κοινῆς γνώμης, ὄχι τῶν προσωπικῶν ἐπιδιώξεων, κύριε ὑπουργέ, ἀλλὰ τῶν δικαίων αἰτημάτων τοῦ λαοῦ. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ταύτην ἡ Βουλὴ ἐπιτελεῖ καθῆκον καὶ δικαιοῦται εἰς ἀναγνώρισιν. Ὄχι εἰς μομφὴν καὶ ἐπίκρισιν διὰ τὴν ἐπιτέλεσιν τοῦ ἔργου της. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Καὶ ταῦτα, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀτυχῆ ὑπόθεσιν τῶν διαδοχικῶν καὶ ἀντιφατικῶν ἀποφάσεων. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ συμπέρασμα, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἀνέφερεν, ὅτι εἰς ἄλλα Πανεπιστήμια δὲν ὑπάρχει περιωρισμένος ἀριθμὸς εἰσακτέων. Ἀλλὰ γνωρίζει, ποῖοι λόγοι ὡδήγησαν εἰς τὴν ἀνάγκην τοῦ καθορισμοῦ ἀριθμοῦ. Ὁ ἀριθμὸς ὡρίσθη εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς ἰδικῆς μου ὑπουργίας, καὶ ἦτο ἀποτέλεσμα ἐπισταμένης σταθμίσεως τῶν πραγμάτων τῆς χώρας μας. Ὁ ἀριθμὸς τῶν φοιτητῶν θὰ πρέπει νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ δύο παράγοντας: Πρῶτον, ἀπὸ τὴν ἐπάρκειαν τοῦ Πανεπιστημίου διὰ τὴν μόρφωσιν τῶν φοιτητῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἀριθμὸς τῶν φοιτητῶν νὰ εἶναι ἀπεριόριστος, ὅταν αἱ δυνατότητες τῆς ἐκπαιδεύσεως δὲν ὑπάρχουν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν χιλιάδας φοιτητῶν τῆς ἰατρικῆς σχολῆς χωρὶς ἐργαστήρια, χωρὶς κλινικὰς καὶ νὰ ἐκπαιδεύωνται ὅπως εἶχον εἴπει τότε εἰς τὴν Βουλήν, οἱ ἰατροί μας ὡς δικηγόροι, δι’ ἀγορεύσεων. Κριτήριον ἑπομένως πρῶτον εἶναι ἡ ἐπάρκεια τῶν ἐπιστημονικῶν μέσων τοῦ Πανεπιστημίου, εἰς τρόπον ὥστε νὰ εἶναι ἀληθῶς ἐπιστήμονες, ὅσοι ἐξέρχονται ἀπὸ τὴν ἀνωτάτην σχολήν μας. Καὶ δεύτερον κριτήριον εἶναι τὸ ποσὸν τῶν ἐπιστημόνων μας, διότι ἡ Ἑλλὰς πάσχει ἀπὸ πληθωρισμὸν ἐπιστημονικοῦ προλεταριάτου, καὶ δὲν προσφέρομεν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν νεότητα ὅταν τὴν παραδίδωμεν εἰς αὐτὴν τὴν δυστυχίαν, καὶ ὅταν δημιουργοῦμεν μὲ τὰ Πανεπιστήμια τὴν τραγικὴν γενεὰν τῶν ὑποψηφίων γραφέων εἰς τὰς ἐξετάσεις τοῦ Κράτους. Αὐτοὶ ὑπῆρξαν οἱ δύο λόγοι, οἱ ὁποῖοι ὡδήγησαν εἰς τὴν ἀνάγκην τοῦ καθορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ. Δὲν εἶναι σήμερον ἡ ἡμέρα πρὸς ἐξέτασιν γενικωτέραν τοῦ θέματος. Κατὰ τὴν γνώμην μου τὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα θὰ πρέπει νὰ ἀρχίζουν ἐνωρίτερον, ἀπὸ τὴν μέσην παιδείαν, ἀλλὰ τὸ θέμα θὰ ἐξετασθῇ εἰς ἄλλην περίπτωσιν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπεθύμουν ἁπλῶς νὰ τονίσω σήμερον, εἰς ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, εἶναι ὅτι, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπρόκειτο νὰ ἐπέλθῃ μεταβολὴ εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων φοιτητῶν, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ προκύψῃ διαμάχη μεταξὺ τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, διότι οἱ κείμενοι νόμοι ὁρίζουν τὸν τρόπον, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων καθορίζεται ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσαγομένων. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας εἶπεν, ὅτι οἱ κείμενοι νόμοι ὁρίζουν γνωμοδότησιν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἀπόφασιν τοῦ ὑπουργοῦ. Εἶναι, κύριε ὑπουργέ, αὐτοὶ οἱ κείμενοι νόμοι;

§117Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Μάλιστα.

§118Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κύριοι βουλευταί, διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς μεταβολῆς θὰ τηρηθοῦν ἁπλῶς αἱ κείμεναι διατάξεις. Ὁ κ. ὑπουργός, θὰ ἀναμείνῃ τὴν γνώμην τοῦ Πανεπιστημίου καὶ θὰ ἐκδώσῃ τὴν ἰδικήν του ὑπεύθυνον ἀπόφασιν. Ἀδίκως, ἑπομένως, ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ὑπάρχει πίεσις τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ διὰ νὰ ὑποκύψῃ εἰς προσωπικὰς ἀξιώσεις. Τὸ συμπέρασμα εἶναι ὅτι θὰ πρέπει νὰ τηρηθοῦν αἱ κείμεναι διατάξεις, συμφώνως πρὸς τὰς ὁποίας τὸ Πανεπιστήμιον ἐκτιμῶν τὴν διαμορφωθεῖσαν κατάστασιν, θὰ προβῇ εἰς γνωμοδότησιν, καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ἀσκῶν τὸ δικαίωμά του, θὰ ἐκδώσῃ ἀπόφασιν. Ἰδοὺ διατί, δὲν ὑπάρχει ἐπίμαχον θέμα. (Χειροκροτήματα).

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§120Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριοι βουλευταί, ἀναμφισβητήτως, ἐνεφιλοχώρησε μεταξὺ ἡμῶν μία ἀταξία εἰς τὴν ἀμοιβαίαν κατανόησιν τῶν πραγμάτων. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξα, δὲν εἶναι ὅτι εἶναι ἀναρμοδία ἡ Βουλὴ νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος, ἀπ’ ἐναντίας εἶναι ἁρμοδία ἐπὶ παντὸς ζητήματος ἐλέγχου Κυβερνήσεως ἢ ὑπουργοῦ πέραν δὲ τούτου εἶναι ἁρμοδία νὰ ἐπικρίνῃ τὸν ὑπουργὸν καὶ νὰ ἐλέγχῃ τὸν ὑπουργόν, ὅταν οἱ ὑπουργοὶ διέπραξαν πράξεις παρανόμους. Ἀπόδειξις εἶναι ὅτι εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Σταμούλην, εἶπον ὅτι ἐγὼ ὡς ὑπουργὸς εἶμαι ἐλεγκτέος διὰ τὴν ἀνάκλησιν μιᾶς διοικητικῆς πράξεως, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγὼ προέβην μετὰ τὴν μεταγενεστέραν μελέτην καὶ ἐξέτασιν τῆς ὑποθέσεως. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἠθέλησα νὰ γίνῃ κατανοητὸν ὄχι ἐν τῇ Βουλῇ, ἀλλὰ ἐν τῷ Ὑπουργείῳ καὶ ἁπανταχοῦ, εἶναι ὅτι δὲν δύναται οὔτε ἡ Βουλή, οὔτε κανεὶς ἄνθρωπος νὰ κρίνῃ τὴν κρίσιν προσώπων. Καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι ἐκ τῆς ἀτελοῦς ἐκθέσεως τοῦ πράγματος ἐγένετο ἡ παρανόησις, διότι τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν πιστεύω ὅτι τὴν γνωρίζομεν ὅλοι. Τονίζω καὶ πάλιν καὶ ἐν τῷ Ὑπουργείῳ καὶ ἐν τῷ γραφείῳ μου καὶ ἐνταῦθα ὅτι ἠνωχλήθην πάρα πολὺ καὶ μετὰ φορτικότητος καὶ προεκλήθη ἡ προσοχή μου ἐπὶ ἑνὸς ζητήματος, ὅτι δηλαδὴ ὁ Α φοιτητὴς ἔλαβε τὴν Α βαθμολογίαν καὶ τὴν Β βαθμολογίαν ἕτερος. Σᾶς εἶπον ὅμως ὅτι δι’ αὐτὸ δὲν εἶμαι ἐλεγκτέος, διότι ἡ κρίσις τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῶν σκέψεων, ὡς αὗται ἐκτίθενται εἰς ἓν φύλλον χάρτου, τρίτου προσώπου θὰ εἶναι πάντοτε διάφορος καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ ὁμοιομορφία. Ἀπόδειξις ὅτι καὶ οἱ τρεῖς καθηγηταί, οἱ ὁποῖοι βαθμολογοῦν, δὲν βάζουν τὸν ἴδιον ἀριθμόν. Ἐγὼ δὲν εἶπον, οὔτε ἠθέλησα νὰ εἴπω ὅτι ὄπισθεν ἑνὸς ἑκάστου τῶν φουτητῶν ἵσταται εἷς ἀντιπρόσωπος τοῦ λαοῦ. Ἐγὼ εἶπον τοῦτο ὅτι, ἐὰν θελήσωμεν νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τοιαύτας λεπτομερείας, θὰ προκληθῇ ἡ ἐντύπωσις αὐτή, διότι ἴσως–ἴσως προεκλήθη καὶ ἡ ἐντύπωσις αὐτή. Διὰ τοῦτο καὶ ἡ Πολιτεία ἐκ τῶν προτέρων ἐξετάζουσα τὸ ζήτημα θέτει ὡς βάσιν καὶ ὡς κριτήριον τὴν πρότασιν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ εἶτα τὴν ἀπόφασιν τοῦ ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν τῆς σχολῆς, ἡ ὁποία σχολὴ τεκμαίρεται ὅτι καὶ περισσότερον ἀπροσώπως ἐξετάζει τὰ πράγματα, καὶ θὰ κρίνῃ κατὰ πόσον ὑπάρχει ἀναγκαιότης ἐπιστημόνων καὶ δεύτερον κριτήριον εἶναι ἐὰν ὑπάρχῃ ἐπάρκεια ἐπιστημονικῆς καταρτίσεως. Αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ ἀνέπτυξα εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ τὰ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα. Δὲν δύναται νὰ λεχθῇ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ κόμματος, ὅτι ἴσως ὑπῆρχεν ἡ ἔννοια τῆς ὑπόπτου μεροληψίας.

§121Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐκ τῆς ἐναλλαγῆς τῶν ἀποφάσεων.

§122Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε, οὔτε καὶ ἐγὼ ἠμποροῦσα νὰ τὸ φαντασθῶ, ἀλλὰ σᾶς εἶπον ὅτι ἡ ἔννοια τοῦ ἐννόμου συμφέροντος πολλάκις σχολιάζεται δυσμενῶς.

§123Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὅσα συνέβησαν ἐδικαιολόγουν τὰς παρεξηγήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην.

§124Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Καὶ σεῖς, κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχετε πλέον ἄμεσον σχέσιν μὲ τὸ Ὑπουργεῖον αὐτό, μὲ τὸ ὁποῖον εἴχατε κἄποτε σχέσιν, ὅπως ἐγὼ ἔχω καθημερινὴν σχέσιν. Ἐὰν καὶ σεῖς εἶσθε θὰ ἐβλέπατε ὅτι δὲν εἶναι τόσον τραγικὰ τὰ πράγματα καὶ δὲν εἶναι δρᾶμα ἡ ὑπόθεσις αὐτή, ὡς εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Κούτσικας, διότι ποῖον εἶναι τὸ δρᾶμα ὅταν δίδουν 1146 ὑποψήφιοι διὰ 100 θέσεις καὶ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν τὴν μειῶ ἐγὼ καὶ λέγω ὅτι εἶναι 141 διὰ 10. Ξεύρετε πόσον δύσκολος εἶναι ἡ κρίσις; Τὸ γνωρίζετε διότι ὅλοι σας ἐπεράσατε ἀπὸ σχολὰς καὶ ἀπὸ Πανεπιστήμια, ἴσως καὶ ἀνώτερα τοῦ ἐθνικοῦ μας Πανεπιστημίου καὶ ἐπειδὴ οἱ πλεῖστοι ἀπὸ ὑμᾶς εἶναι δικηγόροι, γνωρίζομεν πῶς γίνετε ἡ κρίσις εἰς ὅλα τὰ Πανεπιστήμια τοῦ κόσμου, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ φέρετε εἰς τὴν κρίσιν τοῦ δικαστηρίου, διότι ἄλλως θὰ κρίνῃ ὁ ἕνας καὶ ἄλλως ὁ ἄλλος. Συνεπῶς πάρετε τὴν βάσιν αὐτὴν καὶ ὡς κριτήριον. Μὴ πέρνετε τὸν ἀριθμὸν 1146. Πάρετε τὸν ἀριθμὸν 140 καὶ ἔπειτα θὰ βαθμολογίσετε 10 ἢ περισσοτέρους καὶ θὰ ἰδῆτε πῶς κατόπιν θὰ ἔλθετε νὰ δικαιολογήσετε ἐν μέρει ἂν ὄχι ἀπολύτως τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου. Διότι ἐγὼ δὲν θέλω νὰ δικαιολογήσω τοὺς κ.κ. καθηγητάς, ἀλλὰ ἐὰν ἀγορεύω ἐδῶ, ἀγορεύω δικαιολογῶν κάποιαν ἔννοιαν ὑψηλοτέραν καὶ ἀπὸ τοὺς καθηγητὰς καὶ ἀπὸ πολλοὺς ἄλλους καὶ ἀπὸ μένα ἀκόμη, τὴν ἔννοιαν τῆς ἀνωτάτης ἐκπαιδεύσεως, τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους καὶ τὴν ἔννοιαν τοῦ Πανεπιστημίου. Δὲν δυνάμεθα ὅμως μὲ ἁπλᾶς πληροφορίας, μὲ ἀκριβῆ γνῶσιν τῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι σαφῶς καθορίζουν, ὅτι δικαιοῦται ὁ Πρύτανις ἄνευ οὐδεμιᾶς εἰσηγήσεως, ὅταν διαισθανθῇ, ὅταν κρίνῃ, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ βαθμολογία, νὰ διατάξῃ νέαν κρίσιν, καὶ νὰ βάλῃ μίαν νέαν τριμελῆ Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία νὰ κρίνῃ. Αὐτὴν τὴν κρίσιν τοῦ Πρυτάνεως δὲν ἠμποροῦμε νὰ τὴν κρίνωμεν διὰ τὸν λόγον, ὅτι τεκμέρεται, ὅτι ὁ Πρύτανις διὰ νὰ φθάσῃ ἐκεῖ ὅπου ἔφθασεν ἔχει ὅλα τὰ ἐφόδια, ἐὰν δὲν εἶχε τὰ ἐφόδια νὰ φθάσῃ νὰ γίνῃ καθηγητὴς καὶ Πρύτανις τότε αἴρεται ὅλη ἡ σχέσις τῆς Πολιτείας μὲ τοὺς νόμους.

§125Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τιμοῦμεν τὸ Πανεπιστήμιον καὶ θέλομεν νὰ διαφυλάξωμεν τὸ κῦρος του, ἀλλὰ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς συνιστῶμεν εἰς τοὺς καθηγητὰς μεγαλυτέραν προσοχὴν εἰς τὰς ὑπευθύνους ἐργασίας των, διότι δὲν εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι κατέβαλον τὴν ἐπιβαλλομένην προσοχήν, πρὸς ἀποφυγὴν παρεξηγήσεων.

§126Α. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Σᾶς λέγω καὶ τοῦτο. Ἔχετε ἐνκύψει πρὶν ἐγκύψω ἐγὼ εἰς τὰ πράγματα αὐτὰ καὶ θὰ εἴδατε, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔκαναν τὴν ἐξέτασιν εἶναι ἄνθρωποι ὑπερωρίμου ἡλικίας, τοὺς ὁποίους δὲν ἐβάρυνεν τίποτε. Ἀλλὰ καὶ ἡ μελέτη καὶ τὸ πλῆθος αὐτῶν τῶν γραπτῶν, ἡ ἀσυνταξία πολλῶν ἐξ αὐτῶν καὶ ἡ κακογραφία ἦτο τοιαύτη, ὥστε ἐγὼ νὰ ἀγωνίζωμαι νὰ διαβάσω μίαν ἔκθεσιν καὶ δὲν ἠμπορῶ τί βαθμολογίαν νὰ βάλλω εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς; Δὲν λέγω ὅτι οἱ καθηγηταὶ εἶναι ἐστερημένοι σφαλμάτων, τὰ σφάλματά των εἶναι πολλά, ἀλλὰ δὲν τοὺς ἀποδίδω ὅμως μεροληψίαν, δὲν τοὺς ἀποδίδω δόλον, δὲν τοὺς ἀποδίδω ἀκόμη καὶ αὐτὴν τὴν ἀμέλειαν ἡ ὁποία εἶναι ἀμέλεια κολάσιμος. Εἶναι καὶ ἡ γενικὴ ἀμέλεια τὴν ὁποίαν ἔχομεν ὅλοι μας καὶ συνεπῶς δὲν νομίζω ὅτι ὑπεραμύνομαι τῶν καθηγητῶν ἀλλὰ τοῦ Πανεπιστημίου. Διὰ τὴν πρᾶξιν αὐτὴν ἄλλως τε καὶ δι’ ὅλας ἐν γένει διετάχθη ἀνάκρισις καὶ θὰ γίνουν ὅσα πρέπει νὰ γίνουν διὰ νὰ ἴδωμεν πῶς κινεῖται τὸ Πανεπιστήμιον καὶ θὰ συστήσω εἰς ἐκεῖνο ποὺ θὰ διοικήσῃ ἐν τῷ μέλλοντι τὸ Πανεπιστήμιον νὰ μὴ βάλῃ καθηγητὰς νὰ ἐξετάζουν, διότι ἀσφαλῶς δὲν μποροῦν νὰ ἐξετάζουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν μίαν εἰδικότητα ἀλλὰ νὰ βάλῃ γυμνασιάρχας, ἐκπαιδευτικοὺς Συμβούλους, ἰδίως διὰ τὴν ἔκθεσιν, ὥστε νὰ εἶναι περισσότερον δικαία, περισσότερον σύμφωνος πρὸς τὴν μελέτην μιᾶς γλώσσης καὶ πρὸς μίαν ἔννοιαν ἀποδόσεως σκέψεως ἢ βαθμολογία. Συνεπῶς καὶ πάλιν σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι θὰ καταβληθῇ πᾶσα προσπάθεια ὥστε ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον νὰ εἶναι σύμφωνος καὶ πρὸς τὰς ἀνάγκας τῆς χώρας καὶ πρὸς τὴν ἐπάρκειαν τῶν ὀργάνων. (Χειροκροτήματα).

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφωρώσης τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου. Ὁ κ. Σ. Παπουτσάνης ἔχει τὸν λόγον.

§128Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν τὴν 9ην Νοεμβρίου παρελθόντος ἔτους ἐξηγγέλθησαν διὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας αἱ ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου εἰς ὁλόκληρον τὴν ἐλαιοπαραγωγὸν Ἑλλάδα ἐσημειώθη ἐξέγερσις καὶ ἀγανάκτησις, διὰ τὰ ἀποφασισθέντα. Ἔλαβον χώραν συνέδρια εἰς τὰ διάφορα ἐλαιοπαραγωγὰ μέρη καὶ ἐξητάσθησαν μετὰ πάσης προσοχῆς αἱ ἀποφάσεις αἱ κυβερνητικαί, ὁμόθυμος δὲ ἦτο ἡ γνώμη εἰς ἣν κατέληξαν τὰ συνέδρια καὶ αἱ συσκέψεις αὐταὶ ὅτι αἱ ἀποφάσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας αἱ προβλέπουσαι περὶ τοῦ θέματος τῆς ἐξαγωγῆς καὶ περὶ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ ἐλαιολάδου, ἦσαν ὄχι μόνον ἀντίθετοι πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀλλ’ ἔπληττον ὁλόκληρον τὴν ἐλαιοπαραγωγικὴν τάξιν καὶ ἔθεσαν ἐν διωγμῷ τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Κατόπιν τούτου ἠναγκάσθημεν νὰ ὑποβάλλωμεν τηλεγραφικῶς ἐπερώτησιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἡ ἐπερώτησίς μας αὐτὴ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 17.11.1947 καὶ λαβοῦσα ἀριθμὸν 34 εἰς τὸ βιβλίον τῶν ἐπερωτήσεων περιεῖχεν μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ αἴτημα περὶ καταθέσεως πάντων τῶν στοιχείων καὶ τῶν σχετικῶν φακέλλων, ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Οἰκονομικῶν, τῶν διαλαμβαόντων ἅπαντα τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τῆς ἐπιβληθείσης εἰσφορᾶς κατὰ τὴν ἐξαγωγήν. Παρ’ ὅλον ὅτι ἡ ἐπερώτησίς μας διεβιβάσθη ἀπὸ τὴν Βουλὴν αὐθημερὸν εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. ὑπουργοὺς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ τῶν Οἰκονομικῶν, μὲ ὡρισμένον ἀριθμὸν πρωτοκόλλου καὶ εἶναι βεβαιωμένον ὅτι ἔφθασεν εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν, μέχρι σήμερον δὲν κατετέθησαν τὰ ζητηθέντα στοιχεῖα καὶ ἠναγκάσθημεν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν νὰ ὑποβάλωμεν καὶ δευτέραν ἐπερώτησιν, διὰ τὸν λόγον τῆς μὴ καταθέσεως τῶν ζητηθέντων, ἀκριβῶς δὲ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ κρίνωμεν τὰς κυβερνητικὰς ἀποφάσεις, ἐὰν δὲν λάβωμεν πλήρη γνῶσιν τῶν κριτηρίων καὶ τῶν λοιπῶν οἰκονομικῶν παραγόντων καὶ δεδομένων τὰ ὁποῖα ὡδήγησαν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἀποφάσεων τὰς ὁποίας κρίνομεν σήμερον.

§129Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ὑπάρχει φάκελλος, οὔτε ἔγγραφα. Μόνον αἱ ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι ἀνεκοινώθησαν. Ἐγὼ εἶπον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἐὰν ζητῆτε τὰ στοιχεῖα στατιστικῆς νὰ σᾶς τὰ δώσῃ, διότι ὑπάρχουν μόνον τὰ στοιχεῖα τῆς στατιστικῆς τὰ ὁποῖα μᾶς καθωδήγησαν εἰς τὸν καθορισμὸν τῆς κατωτέρας τιμῆς καὶ τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὸ δελτίον ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου καὶ τὰ ὁποῖα συνεζητήσαμεν ὅταν ἦλθον οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν μεταξὺ τῶν ὁποίων συμπεριελαμβάνεσθε καὶ σεῖς, τὰ συνεζητήσαμεν λεπτομερῶς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι δὲν θέλω ὅταν ζητῇ κάποιος συνάδελφος οἱονδήποτε ἔγγραφον νὰ θεωρῆται ὅτι τὸ ἀρνοῦμαι. Λυποῦμαι πολὺ διότι δὲν μοῦ τὸ ὑπενθυμίσατε καὶ πρὸ 10 ἡμερῶν ὅταν εἶχεν ἐκφωνηθῆ ἡ ἐπερώτησίς σας καὶ εἴπομεν ὅτι θὰ συζητηθῇ κατὰ τὴν ἑπομένην. Ἄν καὶ δὲν ὑπῆρχον στοιχεῖα ἄλλα πλὴν τῶν ἀποφάσεων δὲν θὰ ἤθελα, ἐπαναλαμβάνω, νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις ὅτι δὲν ἤθελα νὰ σᾶς δώσω τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ κάμετε τὴν ἐπερώτησίν σας.

§130Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μὲ ὅλην τὴν ἐκτίμησιν ποὺ τρέφω πρὸς σᾶς, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω ὅτι καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας ἔχω ἀντιρρήσεις καὶ ἐπὶ τοῦ τύπου. Ἐπὶ τῆς οὐσίας μὲν ἔχω ἀντίρρησιν, διότι ὑπάρχει προϊστορία μακρὰ τοῦ θέματος καὶ ἠσχολήθη ἐπὶ μακρὸν ἁρμόδιος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐξαγωγῆς, ἔγιναν συσκέψεις. Καὶ ἐπὶ τῶν τύπων· ἀλλὰ ἐὰν θέλωμεν νὰ παραβλέψωμεν τὸ ζήτημα τοῦτο νομίζω ὅτι δυνάμεθα εὐκόλως.

§131Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Σᾶς βεβαιῶ ὅτι δὲν τὸ ἐπρόσεξα, σᾶς ἐξηγοῦμαι εἰλικρινῶς, ἐὰν νομίζετε ὅτι κἄτι σᾶς λείπει νὰ τὸ καθέσω ἀμέσως.

§132Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει μετὰ μακρὰν καὶ ἐπισταμένην μελέτην τοῦ ζητήματος καὶ συλλογὴν ὅλων τῶν ἀπαραιτήτων στοιχείων εὑρίσκομαι εἰς θέσιν νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὡς κυρίως καὶ πρωτίστως διαχειρισθέντα τὸ ζήτημα, πάντα τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ τὸν ἀγάγουν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς Κυβερνητικὰς ἀντιλήψεις ἐπὶ τοῦ θέματος.

§133Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐὰν μοῦ εἶναι δυνατὸν ἐκ τῶν ἐνόντων θὰ τὸ κάνω.

§134Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι εὔλογον βεβαίως αὐτὸ κ. ὑπουργέ, ἀλλά, ἄλλα μᾶς ἐλέγατε προχθὲς καὶ ἄλλα τώρα.

§135Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἄς πιστεύσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὅτι εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ὑπὸ κρίσιν ἐπερωτήσεώς μας δὲν εἴμεθα ἡ παλαιὰ ἀντιπολίτευσις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν.

§136Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Τὸ πιστεύω ἀπολύτως, κ. συνάδελφε.

§137Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἠσχολήθην ἐπὶ μακρὸν ἐπὶ τοῦ θέματος, καὶ ἔχων πρακτικὴν ἀντίληψιν τοῦ θέματος, νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἔσφαλεν εἰς τὴν ἐκτίμησιν ὡρισμένων οἰκονομικῶν δεδομένων καὶ παραγόντων. Βεβαίως δὲν δυνάμεθα νὰ εἴμεθα εὐχαριστημένοι περισσότερον ἀπὸ τὸν χειρισμὸν τοῦ ἐλαϊκοῦ ζητήματος, ἀπὸ ὅλας τὰς κατὰ καιροὺς κυβερνήσεις, διότι αἱ διαχειρισθεῖσαι τὸ ἐλαϊκὸν ζήτημα, δὲν εἶχον τί συγκεκριμένον, πρακτικόν τι θέμα, ἴσως δὲ καὶ διότι ἡ σύνθεσις αὐτῆς κατὰ πλειοψηφίαν ἦτο ἀπὸ παλαιολαδίτας ὑπουργούς, δὲν ἠδύναντο νὰ κρίνουν μὲ κατανόησιν τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου καὶ νὰ ἀπονέμουν πραγματικὴν προστασίαν καὶ δικαιοσύνην εἰς ὁλόκληρον τὴν ἐλαιοπαραγωγικὴν τάξιν.

§138Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Δὲν εἶναι διάκρισις αὐτὴ ἀπὸ παλαιολαδίτας καὶ νεοελαδίτας......

§139Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Θὰ σᾶς δώσω ἐξηγήσεις, ὅπως ἀντιλαμβάνομαι τὸ θέμα. Πιστεύω ὅτι τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου ἀπὸ τῆς πραγματικῆς αὐτοῦ πλευρᾶς τῆς ἐξωτερικῆς, ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ διατηρήσεως καλῶν τιμῶν πρὸς τοὺς παραγωγούς, ἔπρεπε νὰ διαχειρίζεται ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι κατάγονται ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας, καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν ζήσει τὸν πόνον καὶ τὸν μόχθον τῶν παραγωγῶν.

§140Ε. ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ σταφίδος καὶ καπνῶν θὰ ἦτο διαφορετικὸν τὸ ζήτημα.

§141Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Τὴν ἰδίαν τακτικὴν ἠκολούθησαν δυστυχῶς καὶ αἱ περισσότεραι μεταπολεμικαὶ Κυβερνήσεις αἱ ὁποῖαι ὄχι μόνον δὲν ἔθεσαν τὸν δάκτιλον ἐπὶ τὸν τύπον τῶν ἥλων καὶ δὲν ἀντιμετώπισαν τὸ ζήτημα ὡς ὤφειλον νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουν λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ἀκόμη ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου καὶ τῆς κατοχῆς οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἔφθασαν εἰς τὸ ἔσχατον σημεῖον τῆς οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως, καὶ ὅτι τὸ προϊόν των ἔγινεν ἀντικείμενον λείας ὑπὸ τῶν κατακτητῶν, χωρίς, λέγω, νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν αὐτό, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, ἀστοχήσαμεν πολιτικῶς ἀπέναντι τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Εἰδικώτερον, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν οὐσίαν. Ἰδιαιτέρως ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις ἔσφαλεν εἰς τὸν χειρισμὸν τοῦ θέματος, διότι ἐὰν ἡ συζήτησις διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς πολιτικῆς ἐλαίου ἤρχισε τὸ 1946 ἐτελείωσε τὸν Μάϊον τοῦ 1947 μὲ τὴν γνωστὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τὴν ὁποίαν ἔθεσαν εἰς ἐφαρμογὴν περὶ τὰ τέλη τοῦ ἔτους. Αὐτὸ δὲ ἔγινεν ἀφορμὴ ὥστε· ἐνῷ αἱ τιμαὶ τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ ἰδιαίτερα εἰς τὴν Ἀμερικὴν καθ’ ἣν στιγμὴν ἤρχισαν αἱ συζητήσεις, εὑρίσκοντο εἰς τὸ ὕψος τῶν 2.200 δολλαρίων, καθ’ ἣν στιγμὴν ἐτίθεντο αὐταὶ αἱ ἀποφάσεις εἰς ἐφαρμογήν, ἔφθασεν εἰς τὴν τιμὴν τῶν 1200 δολλαρίων. Ἡ βραδύτης μὲ τὴν ὁποίαν ἀντεμετώπισε τὸ ζήτημα αὐτὸ ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις συνετέλεσε νὰ ἀπωλεσθῇ πολύτιμος εὐκαιρία ἐξαγωγῆς εἰς τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας ἀνεφέραμεν τῶν 2.200–2.000 δολλαρίων. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως ἡ προεδρευομένη ἀπὸ τὸν κ. Μάξιμον ἐξετάσασα τὸ ζήτημα ἔφθασεν ἐσχάτως πρὸς τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἐξαγωγῶν καὶ τὴν μὴ εἰσαγωγὴν πολυτίμου συναλλάγματος, καὶ ἐφθάσαμεν μόνον εἰς ὡρισμένας ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι ἦσαν εὐνοϊκαὶ κάπως διὰ τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις ἔδωσε τιμὴν ἀσφαλείας 5.750 δραχ. Αὐτὸ δὲ πρὸ ἑνὸς καὶ πλέον ἔτους. Συγχρόνως διὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς συνιστᾶται ἐπιτροπὴ ἐλέγχου, καὶ προβλέπει καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν ὑπῆρχεν ὁ παράγων τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας, προβλέπει περὶ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, καὶ διὰ τῶν ἐξαγωγῶν τὰς ὁποίας ἀποφασίζει τῶν 10.000 τόννων, προβλέπει συγχρόνως εἰς ἀντίστοιχον παραχώρησιν πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν ἴσης ποσότητος διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Ἡ μὴ ἐξαγωγὴ σημαντικῶν ποσοτήτων ἐλαιολάδου κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ληφθείσης κυβερνητικῆς ἀποφάσεως διὰ τὸν λόγον ὅτι ἦτο κακὸς ὁ τρόπος τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου, διὰ τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν ἐξαγωγῶν διὰ τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον λάβει τὴν ἐντολὴν νὰ συγκεντρώσουν τὴν ποσότητα τοῦ ἐλαιολάδου, ἡ μὴ καθιέρωσις καλοῦ συστήματος καὶ ἡ μὴ ὕπαρξις ἐλευθερίας ὡς πρὸς τὴν ἐξαγωγήν, διὰ τῆς θέσεως ὡρισμένων κυρώσεων, ἔγινεν αἰτία, ὄχι μόνον νὰ στερηθῇ ἡ χώρα πολυτίμου συναλλάγματος κατὰ τὸν χρόνον τῶν ἐξαγωγῶν, ἀλλὰ συγχρόνως δὲν συνετέλεσεν εἰς τὸ νὰ ἀποσυμφορηθῇ ἡ χώρα ἀπὸ μίαν σεβαστὴν ποσότητα ἐλαιολάδου, ἡ ὁποία θὰ ἤσκη κάποιαν ἐπίδρασιν. Μέχρι τῆς στιγμῆς ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀντεμετώπιζε τὸ θέμα τοῦ ἐλαιολάδου ἀπὸ μιᾶς σκοπιᾶς. Μετὰ τὴν κάλυψιν τοῦ παράγοντος τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, λόγῳ τῆς μεγάλης ἐφετεινῆς ἐσοδείας ἡ ὁποία ὑπολογίζεται εἰς 150 χιλ. τόννους, ἔστρεψαν τὴν προσοχήν των μόνον εἰς τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τῆς ἀντιστοίχου εἰσαγωγῆς συναλλάγματος. Παρέκαμψαν ἐντελῶς τὴν προστασίαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, καὶ δὲν ἔλαβον καθόλου ὑπ’ ὄψιν των οἱ κ.κ. ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ καὶ τὰς σημερινὰς οἰκονομικὰς συνθήκας τῆς χώρας καὶ τὸν τιμάριθμον, ἀκόμη καὶ τὰ ἔξοδα καλλιεργείας, συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαιοκάρπου καὶ ἐκθλίψεως, διότι τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου δὲν εἶναι μόνον θέμα ἐξωτερικῆς καταναλώσεως καὶ εἰσαγωγῆς συναλλάγματος, ἀλλὰ εἶναι καὶ θέμα τὸ ὁποῖον ἔχει μίαν συνισταμένην πολύπλευρον, εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον κατὰ τὴν ρύθμισίν του ὀφείλει νὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς. Συνεκέντρωσα στοιχεῖα τὰ ὁποῖα εὐχαρίστως θὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διότι ἀναμφισβητήτως τὰ ἐλάβαμεν ἀπὸ τὰ ὑποκαταστήματα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἀπὸ τὰ διάφορα ἐλαιοπαραγωγικὰ μέρη, δυνάμει τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ καθορισθεῖσα κατωτάτη τιμὴ εἰς πολλὰς περιφερείας εἶναι σχεδὸν ἴση πρὸς τὰ ἔξοδα καλλιεργείας καὶ συγκομιδῆς. Συγχρόνως παρεβλέφθη τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπάρχουν περιφέρειαι ὁλόκληροι ἐλαιοπαραγωγικαὶ αἱ ὁποῖαι ἀποζοῦν μόνον ἐκ τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, καὶ ὅτι τὸ εἰσόδημα αὐτῶν τῶν περιφερειῶν εἶναι ἀνὰ δύο ἔτη. Ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς ὁ ὁποῖος θὰ συγκεντρώσῃ τὴν Α ποσότητα ἐλαίου εἶναι ὑποχρεωμένος μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν ὅλων αὐτῶν τῶν καταβλητέων ἐξόδων, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἐξόδων τῶν ἡμερομισθίων καλλιεργείας καὶ συγκομιδῆς, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ τονίσω εἰς τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς καὶ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι τὰ ἡμερομίσθια αὐτὰ εἶναι ἀνώτερα ὅλων τῶν ἄλλων, εἶναι ἡμερομίσθια τὰ ὁποῖα ἐκφεύγουν ἀπὸ τὸν γενικὸν ρυθμιστὴν τῶν ἡμερομισθίων τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, κανονιζόμενα ὑπὸ τῶν ἐργατῶν τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν ἀναλόγως τῆς προσφορᾶς καὶ ζητήσεως ἐργασίας, δεδομένου δὲ ὅτι εἰς τὰς διαφόρους ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας, καὶ ἰδιαίτερα εἰς τὴν Μυτιλήνην ἡ συγκομιδὴ ἦτο μεγάλη καὶ ἡ ζήτησις ἐργασίας ἦτο μεγίστη, οἱ ἐργάται οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὴν συγκομιδὴν καὶ τὴν καλλιέργειαν τῶν ἐλαιῶν ὅταν ἐπέστη ἡ στιγμὴ ἐπρόβαλον ἀξιώσεις πέραν τῶν κανονικῶν, ἐπρόβαλον ἀξιώσεις καταπληκτικὰς διὰ τοὺς παραγωγούς. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας εἰς τὰς διαφόρους συσκέψεις ποὺ ἔλαβον χώραν ὑπεστήριξεν, ἂς μοῦ ἐπιτρέψητε τὴν ἔκφρασιν, μὲ κάποιο πεῖσμα τὴν ἄποψιν μόνον τῆς ἐξαγωγῆς, παραβλέπων τοὺς παραγωγούς, ὠχυρώθη ὄπισθεν ἀριθμῶν οἱ ὁποῖοι εἶναι δύσκολον νὰ ἐλεγχθοῦν, ὄπισθεν στατιστικῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ποικίλουν ὄχι μόνον κατὰ περιφέρειαν ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἰδίαν ἀκόμη περιφέρειαν, ποικίλουν κατὰ τὸν χρόνον καὶ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἔλαβον αὐτὰ τὰ στοιχεῖα. Καὶ βάσει αὐτῶν τῶν στοιχείων ὑπεστήριξε τὴν ἄποψιν ὅτι ἡ καθορισθεῖσα τιμὴ τῶν 5.200 δραχμῶν ἐν σχέσει πρὸς τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς ὅτι ἦτο λογικὴ καὶ ἔφθασεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἀνταποκρίνεται κάπως καὶ πρὸς τὴν τιμαριθμικὴν τιμὴν τὴν σημερινὴν τοῦ ἐλαίου. Ἐν τῇ περαιτέρω ἀναπτύξει τῆς ἐπερωτήσεώς μας θὰ ἀποδείξωμεν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν ὅτι τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Ἢ μᾶλλον πρέπει νὰ ἐπηρεασθῶ σοβαρῶς ἀπὸ τοὺς ἄλλους παράγοντας οἱ ὁποῖοι συνδυάζονται πρὸς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ ἐλαίου. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν περὶ τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἐξήγγειλεν αὐτὴν καὶ ἐλπίζομεν ὅλοι, ἢ μᾶλλον ἡμεῖς ὄχι, ἤλπιζεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι θὰ δυνηθῇ τοὐλάχιστον νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ κύριος σκοπὸς τῆς ληφθείσης ἀποφάσεως ἤτοι ἡ ἐξαγωγὴ σημαντικῶν ποσοτήτων ἐλαιολάδου μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 30 χιλιάδων τόννων, καὶ ὅτι θὰ εἰσαχθῇ εἰς τὴν χώραν ἀνάλογον συνάλλαγμα. Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν θὰ ἐπείσθη ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐκ τῆς πορείας τῶν πραγμάτων κατὰ τὸ μεσολαβῆσαν χρονικὸν διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον ἐξήχθησαν μόνον 300 τόννοι...

§142Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐξήχθησαν 1700 τόννοι.

§143Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἐπραγματοποιήθη ἡ ἐξαγωγή των, διότι μεταξὺ τῶν χορηγηθεισῶν ἀδειῶν ἐξαγωγῆς καὶ τῆς πραγματοποιήσεως τῆς ἐξαγωγῆς ὑπάρχει διαφορά.

§144Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπειδὴ τὸ ζήτημα εἶναι λεπτὸν ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς. Πρῶτον θὰ ἐνθυμῆται καὶ πρέπει νὰ ἐνθυμῆται ὁ κ. συνάδελφος ὅτι ποτὲ δὲν ἐξεφράσθην αἰσιοδόξως διὰ τὴν δυνατότητα μεγάλων ἐξαγωγῶν καὶ ἐπανέλαβον ἐπανειλημμένως, ὅτι ἄλλη εἶναι ἡ δυνατότης ἐξαγωγῆς διὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις πιθανὸν ἐντὸς 2–3 ἡμερῶν θὰ ἀναγγείλῃ ἄλλα μέτρα ἐν συναινέσει μὲ τὴν Ἀμερικανικὴν Κυβέρνησιν. Ἅμα ληφθοῦν τὰ μέτρα αὐτὰ θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἐξαγωγή. Ἀλλὰ θέλω νὰ σᾶς εἴπω καὶ τὸ ἑξῆς. Καθ’ ὅλον τὸ ἔτος 1946 δὲν ἐγένετο καμμία ἐξαγωγὴ ἐλαίου ἀπὸ καμμίαν ἐλαιοπαραγωγὸν χώραν πλὴν τῆς Ἱσπανίας ὅπου ἐξήχθησαν 2000 τόννοι. Δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀναπτύξω διὰ μακρῶν ποῖαι εἶναι αἱ ἐξωτερικαὶ ἀγοραὶ καὶ πῶς ἔχει τὸ ζήτημα, διότι τὸ ζήτημα εἶναι πολύπλοκον καὶ στηρίζεται εἰς τὰς δυνατότητας ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς ἀγορᾶς καὶ πρέπει νὰ τὸ συζητήσωμεν ἀντικειμενικῶς, ἔχω δὲ ὅλην τὴν διάθεσιν νὰ τὸ πράξω τοῦτο, ἀλλὰ ἄλλοτε. Ἐπαναλαμβάνω ὅμως ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου ἀντιμετωπίζεται μὲ ὅλην τὴν δέουσαν σοβαρότητα, καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω ὅτι διὰ τοῦ συστήματος τῆς Ἐπιτροπῆς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ καμμία ἐξαγωγὴ καὶ ἐκάλεσα ἐπανειλημμένως τὸν ἐκπρόσωπον τῆς ΚΥΔΕΠ καὶ τοῦ εἶπον, μὴν τηρῆται ἀπαρεγκλήτως τὰ κριτήρια καὶ χορηγεῖται ἐλευθεριώτερον ἀδείας. Κατέληξα εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἀφήσωμεν οὐσιαστικῶς ἐλευθέραν τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαίου καὶ ἀπαιτήσαμεν ἀδείας. Τὸ ἐκάμομεν διὰ νὰ μὴ γίνουν ἀθρόαι προσφοραὶ καὶ πέσουν αἱ τιμαὶ καὶ διὰ νὰ δυνάμεθα νὰ ἐλέγχωμεν τὰς τιμάς. Καὶ ἐπετρέψαμεν ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου ὄχι μόνον εἰς τοὺς ἐμπόρους, ἀλλ’ εἰς οἱονδήποτε, ἀνεξαρτήτως ἐπαγγέλματος, ὁ ὁποῖος θὰ ἠδύνατο νὰ ἔχῃ ἀπόδειξιν προσφορᾶς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§145Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἐθέσατε ὅμως προϋποθέσεις αἱ ὁποῖαι ἀποκλείουν τὴν ἐξαγωγήν.

§146Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὅσοι μᾶς ἔφεραν αἰτήσεις ἐξαγωγῆς τὰς ἐνεκρίναμεν ἀμέσως καὶ τοὺς ἐλέγομεν «φέρτε μας τὴν ὁριστικὴν προσφορὰν διὰ νὰ πάρετε τὴν ἄδειαν ἐξαγωγῆς». Διὰ τοῦτο πιστεύω —δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρακολουθήσω ἐὰν ἐξήχθησαν— πιστεύω ὅτι ἀπὸ τὰς ἀδείας διὰ 1700 τόννους, ποὺ ἐδόθησαν, αἱ περισσότεραι θὰ ἔχουν πραγματοποιηθῆ, διότι θὰ ἐδόθησαν κατόπιν ἐξακριβώσεως ὅτι οἱ ἔμποροι εἶχον προσκομίσει προσφορὰς εἶχον δηλαδὴ πραγματικὸν ἀγοραστὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τώρα ἐὰν ἡ ποσότης εἶναι ἐπαρκὴς δι’ ἕνα μῆνα, θὰ τὸ ἐξετάσω ὅταν ἀπαντήσω εἰς τὴν ἐπερώτησίν σας, ἀφοῦ σᾶς ἀκούσω καὶ θὰ ἴδητε πῶς ἔχει τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαιολάδου καὶ ἐσωτερικῶς καὶ ἐξωτερικῶς.

§147Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἡ ἀκολουθηθεῖσα πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ναὶ μὲν παρεῖχε τὴν ἐλευθερίαν ἐξαγωγῆς ὑπὸ παντός, ἀλλ’ ἔθετε ὡρισμένας προϋποθέσεις ἐκ τῶν ὁποίων κυριωτέρα ἦτο ἡ χορήγησις τῆς ἀδείας ὑπὸ τὸν ὅρον τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς πωλήσεως ἐν τῷ ἐξωτερικῷ καὶ τῆς εἰσφορᾶς κατὰ τὴν ἐξαγωγήν. Αὐτοὶ οἱ δύο παράγοντες συνετέλεσαν ὥστε νὰ μὴ πραγματοποιηθοῦν αἱ ἀναμενόμεναι ἐξαγωγαὶ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθοῦν ἐν τῷ μέλλοντι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν φθάσῃ ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι ὄχι μόνον ἐλευθέραν ἐξαγωγὴν πρέπει νὰ ἀφήσῃ καὶ τὴν χορήγησιν τῶν τυπικῶν αὐτῶν ἀδειῶν ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος κατὰ τόπους, εἰς ἣν ἀπόφασιν ἤχθη πρὸ ὀλίγου, ἀλλὰ πρέπει ἑκάστοτε, διὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ ἐξαγωγεῖς νὰ πραγματοποιήσουν ἐξαγωγὰς καὶ ἐφόσον ἔχομεν συνεχῆ ὑποχώρησιν τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν —ἐφθάσαμεν δὲ ἤδη εἰς τὰ 800 δολλάρια ἀπὸ τὰ 1200— νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέραν τὴν ἐξαγωγὴν ὄχι μόνον τυπικῶς, ἀλλὰ νὰ ἄρῃ καὶ τὰς προϋποθέσεις τὰς ὁποίας θέτει καὶ τὴν προϋπόθεσιν τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς εἰς τὴν ὁποίαν δίδεται τὸ ἐμπόρευμα καὶ τὴν προϋπόθεσιν τῆς εἰσφορᾶς κατὰ τὴν ἐξαγωγήν. Τὴν προϋπόθεσιν τῆς εἰσφορᾶς κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐντὸς ὀλίγου θὰ τὴν ἐγκαταλείψῃ ἡ Κυβέρνησις λόγῳ τῆς πτώσεως τῶν τιμῶν. Ἀλλ’ ὑπάρχει εὐθύνη κυβερνητικὴ ἐν προκειμένῳ κατὰ τοῦτο: Ὅτι ἐχάθη πολύτιμος χρόνος μὲ τὰς θεωρητικὰς αὐτὰς ἀντιλήψεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἢ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν ἢ τῶν ἁρμοδίων παραγόντων, ἐχάθη πολύτιμος χρόνος, χωρὶς νὰ πραγματοποιηθοῦν ἐξαγωγαί, χωρὶς νὰ ἀποσυμφορηθῇ ἡ χώρα ἀπὸ τὸ προϊόν, τὸ ὁποῖον σήμερον πλεονάζει καὶ ὄχι μόνον πλεονάζει, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν ἀποθῆκαι εἰς τὰ ἐλαιοπαραγωγικὰ μέρη διὰ νὰ ἐναποθηκευθῇ. Ὑπάρχει τηλεγράφημα ἐπίσημον τῆς Ἑνώσεως Γ. Σ)σμῶν Λέσβου πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα Οἰκονομικῶν καὶ Ἐφοδιασμοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου παρακαλεῖ νὰ χορηγηθοῦν 100 τόννοι ἅλατος ἐκ τῶν τοπικῶν ἁλυκῶν πρὸς βιομηχανικὴν χρῆσιν ἵνα προβοῦν εἰς ἅλυσιν ἐλαιοκάρπου καὶ προλάβουν τὴν καταστροφήν. Δηλαδὴ αὐτὸ σημαίνει ὅτι ζητοῦν ἁλάτι διὰ νὰ παστώσουν τὶς ἐληὲς καὶ νὰ καταστρέψουν τὴν ποιότητα, ὅταν ὑπῆρχε τρόπος νὰ ἐξαχθοῦν ποσότητες καὶ νὰ ἀποσυμφορηθοῦν καὶ ἐξευρεθῇ τόπος διὰ τὴν ἀποθήκευσιν τοῦ ἐλαιολάδου τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὶς παστωμένες ἐληές. Νομίζω ὅτι δι’ ἕνα κράτος, τὸ ὁποῖον στηρίζεται πρὸ παντὸς εἰς τὰ γεωργικά του προϊόντα, τὸ ὁποῖον θέλει νὰ ἀσκῇ γεωργικὴν πολιτικήν, ὅτι αὐτὸ τὸ τηλεγράφημα λέγει πολλά, ὅτι εἶναι ἕνας μπάτσος πρωτοφανὴς κατὰ τῶν κυβερνητικῶν ἀποφάσεων καὶ ὅτι ἀποδεικνύει ὅτι αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ μέχρι τώρα ἠστόχησαν καὶ ὅτι ἀπέβησαν εἰς βάρος καὶ τῆς παραγωγῆς, καὶ τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ προϊόντος καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ τῆς εἰσαγωγῆς ἐν τῇ χώρᾳ συναλλάγματος. Διὰ τῆς μὴ πραγματοποιήσεως ἐξαγωγῆς σοβαρῶν ποσοτήτων ἐλαιολάδου ἀπὸ τοῦ χρόνου τῆς λήψεως καὶ τῆς ἀναγγελίας τῶν κυβερνητικῶν ἀποφάσεων κατὰ τὴν 9ην Νοεμβρίου μέχρι σήμερον καὶ τῆς πραγματοποιήσεως ἐξαγωγῆς μόνον 500 τόννων μὲ βάσιν τιμῆς τὰ 1400 $ ἢ τὰ 1300......

§148Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ τιμὴ ἦτο ἀπὸ δολλάρια 1070 μέχρι 1250 ἀναλόγως τῆς ποιότητος. Εἰς αὐτὸ τοὐλάχιστον δὲν πλανῶμαι. 1070 $ ἦτο ἡ κατωτάτη τιμή.

§149Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Εἰς τὴν ἀπόφασίν σας, κ. ὑπουργέ, ὁμιλεῖτε διὰ φυσικὸν λάδι 0,1 ὀξύτητος πρὸς $ 1500.

§150Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὄχι, κ. συνάδελφε, $ 1200.

§151Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκ τῆς μὴ πραγματοποιήσεως σημαντικῶν ποσοτήτων ἐξαγωγῶν ἐλαιολάδου, ἡ χώρα, ὄχι μόνον ἀπεστερήθη μεγίστου ποσοῦ συναλλάγματος, ἀλλὰ καὶ ἐζημιώθη ἡ ἐλαιοπαραγωγὴ ὁλόκληρος, εἰς τρόπον ὥστε νὰ παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον αὐτὸ τοῦ νὰ σκέπτωνται οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ σήμερον νὰ παστώσουν τὶς ἐληές των.

§152ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖος εὐθύνεται δι’ αὐτό, κ. συνάδελφε;

§153Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Κατὰ τὴν γνώμην μου ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἐὰν ἀφήνετο ἐντελῶς ἐλευθέρα ἡ ἐξαγωγή.......

§154Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐννοεῖτε τὸν Δεκέμβριον;

§155Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἐννοῶ τὸν Νοέμβριον.

§156Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Νὰ κάμετε τὴν ἑξῆς διαπίστωσιν. Ὅτι καθ’ ὅλον τὸ διάστημα 1946–47, οὐδεμία ἐξαγωγὴ ἔλαβε χώραν, ἐνῷ κατὰ τὸν πρῶτον μῆνα ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου νέας ἐσοδείας καθ’ ἡμᾶς μὲν ἔγινε ἐξαγωγὴ 1700 τόννων, καθ’ ὑμᾶς δὲ 1500 τόννων.

§157Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Τότε δὲν ἔχομεν παραγωγήν, κ. ὑπουργέ.

§158Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὑπῆρχε περίσσευμα τὸ ὁποῖον συνεκεντρώνετο ὑπὸ τῆς

ΚΥΔΕΠ.

§159Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Καὶ ἡμεῖς σᾶς λέγομεν ὅτι δὲν ὑπῆρχε παραγωγή. Κύριοι, πιστύομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὐθύνεται διὰ τὸ θέμα αὐτό. Εὐθύνεται διότι ἔκαμε πολιτικὴν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ πολιτικὴν ἐξαγωγικὴν μόνον θεωρητικήν, χωρὶς νὰ ἀποβλέπῃ πῶς θὰ πραγματοποιηθοῦν αὐταὶ αἱ ἐξαγωγαί.

§160Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ὑπῆρχον περιορισμοί, τὸν Νοέμβριον;

§161Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Μάλιστα! Ὑπῆρχον.

§162Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Δὲν ἐπετρέπετο ἀκόμη καὶ εἰς τοὺς ἰδιώτας, ἔτσι δὲν εἶναι;

§163Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Μάλιστα!

§164Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἔχω ἕνα παράδειγμα ἀπὸ ἕνα φίλο μου. Ἔστειλε 4 ὀκάδες λάδι καὶ τοῦ ἦλθεν ἕνα ραδιόφωνο, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀξίαν 1 ἑκατομ. Μὲ 4 ὀκάδες λάδι θὰ ἠμποροῦσαν ὅλοι οἱ Ἕλληνες νὰ ἔχουν ἀπὸ 1 ραδιόφωνο.

§165Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Συγχρόνως διὰ τῆς ἀσκηθείσης πολιτικῆς κατὰ τὸν κρίσιμον χρόνον τῆς συγκομιδῆς τοῦ ἐλαιοκάρπου καὶ τῆς ἐκθλίψεως, συνέβη τὸ ἑξῆς ἄτοπον: Ἐκ τῆς μὴ ἀφέσεως ἀπολύτου ἐλευθερίας ὡς πρὸς τὰς ἐξαγωγὰς συνέβη τὸ ἄτοπον οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, ἰδίως οἱ μικροί, οἱ βαρυνόμενοι διὰ δανείων, νὰ ἀναγκασθοῦν νὰ σπεύσουν νὰ δώσουν τὸ πρῶτο προϊὸν τῶν ἐλαιῶν των εἰς τιμὰς πολὺ χαμηλάς, κάτω τῆς προσδιορισθείσης κατωτάτης τιμῆς, μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 4.290 δραχ.

§166Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Καὶ δι’ αὐτὸ ἐβάλαμε κατωτάτην τιμὴν 5.200 διὰ νὰ προστατευθῶμεν ἀπὸ τὴν πτῶσιν.

§167Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ὑπῆρχον προτάσεις πρὸς ἐμπόρους ἐλαιολάδου καὶ πρὸς ἐξαγωγεῖς διὰ προπώλησιν σημαντικῶν ποσοτήτων εἰς τὴν τιμὴν τῶν 1.200 δολλαρίων καὶ 1.250. Ὅταν δὲ οἱ ἁρμόδιοι αὐτοὶ παράγοντες, οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, οἱ ἔμποροι ἐξαγωγεῖς ὡμίλουν περὶ ἐξαγωγῆς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ποὺ ὑπῆρχον αὐταὶ αἱ ἀθρόαι προτάσεις, τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας δὲν εἶχεν ἀποκρυσταλλώσει ἀκόμη ἀντιλήψεις ἐπὶ τοῦ θέματος, καὶ ὅταν τὰς ἀπεκρυστάλλωσε τὰς ἀπεκρυστάλλωσε καθ’ ὃν τρόπον τὰς ἀπεκρυστάλλωσε.

§168Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὑπάρχουν ἔμποροι ζητήσαντες νὰ ἐξαγάγουν ἐλαιόλαδον μὲ τὴν τιμὴν τῶν 1.200 δολλαρίων, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας;

§169Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἐκάματε ἀτέρμονας συζητήσεις.

§170Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν πρόκειται περὶ τῶν ἀτερμόνων συζητήσεων.

§171Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Καὶ κατελήξατε εἰς ἀποφάσεις.

§172Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν πρόκειται, σᾶς λέγω, περὶ ἀτερμόνων συζητήσεων τὰς ὁποίας ἐν μέρει προκαλέσατε καὶ σεῖς. Αἱ ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ἀνεξαρτήτως τοῦ καθορισμοῦ τῆς κατωτάτης τιμῆς συγκεντρώσεως, ἦσαν εἰλημμέναι. Καὶ ἐδήλωσα εἰς ὅλους τοὺς ἐμπόρους οἱοσδήποτε ζητήσει ἄδειαν ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου, θὰ τὴν λάβουν ἐφ’ ὅσον ἡ τιμὴ δὲν εἶναι κατωτέρα τῶν 1.200 δολλαρίων. Δὲν ὑπάρχει δὲ παράδειγμα ἐμπόρου ἢ οἱουδήποτε ἀτόμου ζητήσαντος νὰ ἐξαγάγῃ ἐλαιόλαδον καὶ μὴ λαβόντος ἄδειαν. Παρακαλῶ, ἐὰν ἔχετε παράδειγμα, νὰ τὸ ἀναφέρετε.

§173Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Μετὰ τὰς 8 Νοεμβρίου. Πρὶν ὄχι.

§174Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Πλὴν τοῦ θέματος τοῦ νὰ παρέχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐξαχθοῦν ποσότητες πέραν τῆς 1ης Νοεμβρίου, ὑπάρχει καὶ ἡ προϋπόθεσις τὴν ὁποίαν ἀναφέρατε, τῆς αὐξήσεως τῶν ἀδειῶν ὑπὸ τὸν ὅρον ἡ τιμὴ νὰ μὴ εἶναι κατωτέρα τῶν 1.200 δολλαρίων, ἡ ὁποία προϋπόθεσις καθίστα ἀνέφικτον τὴν προπώλησιν ἀδειῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι ἐπικρέμαται Δαμόκλειος σπάθη ἐπὶ τοῦ ἐμπόρου ὁ ὁποῖος ἀπεφάσιζε νὰ ἐξαγάγῃ. Ἐνῷ, ἐὰν ἀφήνατε πλήρη ἐλευθερίαν καὶ τὴν εὐθύνην τῶν πωλήσεων ἢ τῶν προπωλήσεων εἰς τοὺς ἐμπόρους, θὰ ἐπραγματοποιοῦντο αἱ ἐξαγωγαί. Τώρα τί συμβαίνει; Ἦλθομεν εἰς τὸν κρίσιμον χρόνον. Ἐγγίζομεν εἰς τὰς 15 Φεβρουαρίου, ὁπότε ἡ Ἰσπανία εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν τοῦ λαδιοῦ θὰ χύσῃ τοὺς κρουνοὺς τοῦ ἐλαίου, ἡ δὲ πτωχὴ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ συναγωνισθῇ τὰ ἱσπανικὰ ἔλαια.

§175Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δὲν ἔβγαλε οὔτε ἡ Ἰσπανία λάδι.

§176Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Θὰ βγάλῃ, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι πάντοτε περὶ τὰς 15 Φεβρουαρίου προσφέρει εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν λάδι ἡ Ἰσπανία.

§177Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Μέχρι στιγμῆς δὲν ἐξήγαγε καμμία ἄλλη χώρα τῆς Μεσογείου.

§178Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ Ἰταλία δὲν ἔκαμε ἐξαγωγήν, κύριε ὑπουργέ;

§179Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ὀλίγας ἑκατοντάδας μόνον. Διὰ νὰ σᾶς βγάλω ἀπὸ μίαν πλάνην, σᾶς δίδω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν: Οἱ ἀγορασταὶ λαδιοῦ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν δὲν προέβησαν εἰς οὐσιώδεις ἀγοράς, διότι γνωρίζουν ὅτι ὑπάρχει ἐξαγώγιμον λάδι ἀπὸ τὰς Μεσογειακὰς χώρας ἄνω τῶν 150 χιλ. τόννων καὶ περιμένουν πτῶσιν τῶν τιμῶν. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ὡρίσαμε καὶ κατωτάτην τιμήν. Αὐτὸ πρὸς κατατοπισμόν σας, διότι εὐρύτερον θὰ ἀναπτύξω τὸ θέμα ὅταν ἀπαντήσω εἰς τὸν ἐπερωτῶντα.

§180ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Γνωρίζω ὅτι ἡ Ἱσπανία ἐξήγαγε ἀρκετὰς ποσότητας ἐλαίου εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ τὴν Ἀγγλίαν.

§181Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ ποσότης τὴν ὁποίαν ἐξήγαγεν εἰς τὰς Ἡν. Πολιτείας δὲν ἀνέρχεται εἰ μὴ μόνον εἰς ὀλίγας ἑκατοντάδας τόννων καὶ εἶναι συσκευασμένη εἰς μικρὰ κουτιὰ προωρισμένη διὰ φαρμακευτικὴν χρῆσιν. Καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν ἐπίσης δὲν πρόκειται νὰ ἐξαχθῇ παρὰ μόνον μικρὰ ποσότης διὰ φαρμακευτικὴν χρῆσιν. Ἀλλὰ καταλαβαίνετε ὅτι δὲν πρόκειται νὰ σώσωμεν τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν διὰ τῆς ἐξαγωγῆς μικροποσοτήτων πρὸς φαρμακευτικὴν χρῆσιν.

§182Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Σᾶς εἶπον ἐν προοιμίῳ, κύριε ὑπουργέ, δυστυχῶς ἢ εὐτυχῶς ἔχομεν καὶ κάποιαν πρακτικὴν τοῦ θέματος. Λοιπὸν σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς καὶ τὸ λέγω ὑπευθύνως καὶ ἠμπορῶ νὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω, ὅτι ὑπῆρχε προσφορὰ ἀπὸ τὴν διεθνῆ ἀγοράν, καὶ ἰδίως ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν, προπωλήσεως σημαντικῶν ποσοτήτων ἐλαιολάδου, ἐὰν ἀφῃρεῖτο ἡ προϋπόθεσις τῶν 1.200 δολλαρίων.

§183Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Τὸν κατηγορεῖτε διότι ἔφθασε σήμερον εἰς 700.

§184Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Κατηγορῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθν. Οἰκονομίας διότι, διὰ τῶν ἀποφάσεών του, καὶ τῶν ἀποφάσεων τῆς Κυβερνήσεως, ἄφησε νὰ παρέλθῃ πολύτιμον χρονικὸν διάστημα καὶ νὰ μὴ πραγματοποιηθοῦν αἱ ἐξαγωγαὶ αἱ ὁποῖαι προεβλέπετο, ὅτι θὰ ἐγίνοντο.

§185Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἶναι γεγονὸς ὅτι πέρυσιν εἶχε ζητηθῆ ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Πρεσβείαν νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγὴ 5 χιλ. τόννων ἐλαιολάδου διὰ τὴν Ἀμερικήν. Δὲν εἶσθε σεῖς ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, οὔτε ὁ κ. Στεφανόπουλος, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι γεγονός, καὶ δὲν ἐλήφθη κανὲν μέτρον διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐξαγωγὴ αὐτή, καὶ ἐπληροφορήθην ὅτι ἡ Ἰταλία ἐπωφεληθεῖσα τῆς εὐκαιρίας ἔκαμε τὴν ἐξαγωγήν.

§186Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Δι’ αὐτὸ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἔχω καμμίαν εὐθύνην ἐγώ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἔχω ἀναδρομικὴν εὐθύνην διὰ τὰς πράξεις τῶν ἄλλων.

§187Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἡ ἐπερώτησις ἀπευθύνεται ἐναντίον ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως.

§188Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔχει ζωὴν ἀπὸ τὴν 1ην Νοεμβρίου καὶ ἐφεξῆς.

§189Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἐκτὸς ὅμως τῆς τοιαύτης προϋποθέσεως, διὰ τὴν ἐξαγωγήν, τῆς προκαθορισθείσης τιμῆς, εἰς ἣν θὰ ἐπραγματοποιεῖτο ἐξαγωγὴ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὑπῆρχε καὶ ἡ προϋπόθεσις τῆς κατωτάτης τιμῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀγορὰ εἰς τὸ ἐσωτερικόν, καὶ ἡ κατωτάτη αὐτὴ τιμὴ ὡρίζετο εἰς 5.200 δραχ. Ἡ τιμὴ αὕτη ἐκτὸς τοῦ ὅτι, ὅπως εἶπον προηγουμένως, ἦτο καὶ αὐτὴ ἓν ἐμπόδιον εἰς τὴν πραγματοποίησιν τῶν ἐξαγωγῶν, θίγει συγχρόνως τὴν ὑπόθεσιν, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς προστασίας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, διότι, ὅπως εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ τονίσω καὶ προηγουμένως, τὸ θέμα δὲν εἶναι μόνον ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ἐξαγωγῆς, εἶναι καὶ θέμα προστασίας μιᾶς ὁλοκλήρου τάξεως, τῆς τάξεως τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν.

§190Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐννοεῖτε πραγματικῆς καταναλώσεως τοῦ ἐλαίου καὶ ὄχι ἐσωτερικῆς καταναλώσεως;

§191Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Τῆς πραγματικῆς καταναλώσεως. Ὑπάρχει ἡ πλευρὰ τῆς προστασίας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, καὶ ὅταν ἐξηγγείλατε τὰς ἀποφάσεις σας καὶ ἐθέσατε τὴν τιμὴν τῶν 5.200 δραχμῶν, ἡ καθορισθεῖσα αὐτὴ κατωτάτη τιμὴ ἀσφαλείας, πρῶτον, δὲν ἀνταπεκρίνετο πρὸς τὰς σημερινὰς οἰκονομικὰς συνθήκας καὶ τὰς σημερινὰς τιμάς, καὶ δεύτερον, ἡ τιμὴ δὲν ἀνταπεκρίνετο καὶ πρὸς τὰ ἐν γένει ἔξοδα τῆς παραγωγῆς. Ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος ἠγανάκτησε διὰ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν, διότι διὰ τῆς καθορισθείσης αὐτῆς τιμῆς ἐτέθη εἷς φραγμὸς εἰς τὴν ὁμαλὴν προσφορὰν καὶ ζήτησιν τοῦ ἐλαιολάδου, καὶ ἐτέθη μία κακὴ βάσις, βάσις ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ἦτο χρήσιμος εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος τῆς ἐξαγωγῆς, ἀλλὰ κακίστη διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Διότι, μὲ τὴν κατωτάτην τιμὴν τῶν 5.200 δραχ., τὴν ὁποίαν ὡρίσατε θεωρητικῶς, ὡς τιμὴν ἀσφαλείας, ὁ ἐλαιοπαραγωγός, ὁ ὁποῖος στηρίζει τὴν ὕπαρξιν καὶ τὴν ζωήν του εἰς τὸ προϊόν του μόνον, δὲν ἦτο δυνατὸν πωλῶν τὴν παραγωγήν του νὰ ἐξοικονομήσῃ τὰς βιοτικὰς του ἀνάγκας. Δὲν εἶχε τὴν ἀπαίτησιν ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ὁρίσῃ τιμὰς κατωτάτης τιμῆς ἀσφαλείας, ἀστρονομικὰς ἢ τιμὰς προνομιακὰς διὰ τὸ εἶδος, εἶχε τὴν ἀπαίτησιν πρωτίστως ἡ καθορισθεῖσα αὐτὴ κατωτάτη τιμὴ ἀσφαλείας, νὰ εἶναι λογικὴ καὶ νὰ ἀνταποκρίνεται, πρὸς τὰς σημερινὰς βιοτικὰς συνθήκας καὶ τὸν τιμάριθμον. Τοιαύτη δὲ τιμὴ ἐπίστευον ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κάτω τῶν 6.000 δραχ., καὶ συγχρόνως εἶχε τὴν ἀπαίτησιν, ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα, καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν βιοτικῶν του ἀναγκῶν, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς σχέσεως τοῦ προϊόντος του μὲ ἄλλα εἴδη πρωτίστης βιοτικῆς ἀνάγκης, τὰ ὁποῖα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προσπορισθῇ μὲ ἄλλα μέσα, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ προϊόν του. Συνέπεια τῆς τοιαύτης Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἐκτὸς τῆς μὴ πραγματοποιήσεως τοῦ σκοποῦ, διὰ τὸν ὁποῖον ἐλήφθησαν αἱ ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως, ἦτο ἡ ὑποτίμησις τοῦ προϊόντος, εἰς βαθμὸν τοιοῦτον, ὥστε εἰς τὸ μέλλον νὰ προεξοφλεῖται ἡ οἰκονομικὴ ἐξαθλίωσις τῶν παραγωγῶν. Ἕτερος παράγων ὁ ὁποῖος παρημπόδισε σοβαρῶς τὴν ἐξαγωγὴν ἦτο ἡ ἐπιβληθεῖσα εἰσφορά, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη ὡς κρατικὸν ἔσοδον. Καὶ μάλιστα εἰς τὴν ἀρχήν, εἶχεν ἐξαγγελθῆ ὅτι θὰ τὴν μετεχειρίζετο ἡ Κυβέρνησις πρὸς προστασίαν ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων. Ἡ εἰσφορὰ αὕτη, ἐκτὸς τοῦ ὅτι παρημπόδισε τὴν ἐξαγωγὴν καὶ τὴν διάθεσιν ποσοτήτων, πρὸς ἐξαγωγήν, συγχρόνως ἀποστερεῖ, κύριε ὑπουργέ, ἑνὸς κέρδους ἠθικοῦ, νομίμου τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὴν καταστροφήν των, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, εἶχον τὴν ἀξίωσιν νὰ διαθέσουν τὸ προϊόν των, ὄχι μόνον εἰς τὸ ἐσωτερικόν, εἰς τιμὰς λογικάς, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐφόσον τοὺς προσεφέρετο μία τιμὴ νὰ ἀπολαύσουν, ἡ ὁποία θὰ τοὺς ἐβοήθει οἰκονομικῶς. Ἔπρεπε ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ νὰ εἶναι πολὺ μειωμένη, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ κρατικοῦ ἐσόδου, ἀπὸ τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον καθωρίσθη, καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπέμενε εἰς τὴν εἴσπραξίν της, ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ νὰ κατετίθετο εἰς εἰδικὸν λογαριασμὸν καὶ νὰ διετίθετο καὶ πάλιν ὑπὲρ τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Ἦτο ἄδικον, ἦτο ἐναντίον τῆς ἠθικῆς, ἔσοδον ἐκ τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, ἀπὸ τὸν μόχθον τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, νὰ θελήσῃ νὰ τὸ καρπωθῇ τὸ Κράτος, ὡς κρατικὸν ἔσοδον, καθ’ ἣν στιγμήν, ὅπως σᾶς εἶπον, οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ δὲν εἶναι εἰς ἀνθηρὰν οἰκονομικὴν κατάστασιν, καὶ καθ’ ἣν στιγμήν, ἀπὸ τὸ προϊόν των αὐτὸ περιμένουν νὰ ἐξασφαλίσουν τὰ μέσα τῆς ζωῆς; ἐὰν δὲν ὡρίζετο, ὤφειλε νὰ εἶναι εἰς σημεῖον πολὺ κατώτερον τοῦ ὁρισθέντος καὶ νὰ περιέρχεται εἰς ὄφελος ὁλοκλήρου τῆς παραγωγῆς. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ ἀσκήσῃ πραγματικὴν γεωργικὴν πολιτικήν, καὶ θέλει νὰ ἐκδηλώσῃ τὸ ἔμπρακτον ἐνδιαφέρον της ὑπὲρ τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, ὀφείλει πλὴν τῆς ἀποφάσεως εἰς τὴν ὁποίαν ἤχθη, τῆς ἀφέσεως ἐλευθέρας τῆς ἐξαγωγῆς, νὰ ἀφήσῃ ἐλευθερίαν καὶ εἰς τὸ θέμα τοῦ προκαθορισμοῦ τῶν τιμῶν τῆς ἐξαγωγῆς, ἀκόμη δὲ νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ ζήτημα τῆς εἰσφορᾶς. Συγχρόνως ἐὰν θέλῃ νὰ λέγῃ, ὅτι ἀσκεῖ γεωργικὴν πολιτικήν, καὶ ὅτι προστατεύει τοὺς ἀγρότας, ὀφείλει νὰ καθορίσῃ τιμὴν κατωτάτην ἀσφαλείας, οὐχὶ κατωτέραν τῶν 6000 δραχ. καὶ ἡ τιμὴ αὐτή, κύριε ὑπουργέ, νὰ μὴ εἶναι μόνον θεωρητικὴ τιμὴ ἀσφαλείας, νὰ εἶναι ἡ ἔμπρακτος τιμὴ ἀσφαλείας, νὰ εἶναι τιμὴ ἀσφαλείας τοιαύτη, ὥστε ὁ παραγωγὸς νὰ δύναται εἰς πᾶσαν στιγμὴν νὰ δίδῃ τὸ προϊόν καὶ νὰ λαμβάνῃ τὴν ὁρισθησομένην τιμὴν ἀσφαλείας.

§192Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἐπὶ τῆς ἀνάγκης αὐτῆς συμφωνοῦμεν ἀπολύτως.

§193Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἡ διαφωνία μας, κύριε ὑπουργέ, ὅπως εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ διαπιστώσω, κατὰ τὰς σχετικὰς συζητήσεις, ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι, σεῖς νομίζατε ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ χρηματοδοτήσῃ τὴν συγκέντρωσιν ἐλαιολάδου εἰς τιμὴν ἀσφαλείας ἀνωτέραν τῶν 5.200 δραχμῶν. Νομίζω ὅτι ἐκεῖ ἔγκειται ἡ διαφωνία. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος ἀποφασίζει νὰ προστατεύσῃ τὸ προϊόν, καὶ θέλει νὰ καθορίσῃ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας βάσει τῶν σημερινῶν οἰκονομικῶν δεδομένων, βάσει τοῦ τιμαρίθμου, ὅτι ἡ τιμὴ αὐτή, ὡς ἐτόνισα προηγουμένως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κάτω τῶν 6.000 δραχ. ἀκριβῶς δὲ ἐπειδὴ ἀντελήφθη τοῦτο ἡ Κυβέρνησις καὶ μετὰ τὴν ἀντίδρασιν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς ὁλόκληρον τὴν ἐλαιοπαραγωγικὴν Ἑλλάδα, κατόπιν τῶν ὑπομνημάτων τὰ ὁποῖα ὑπεβλήθησαν, κατόπιν τῶν διαβημάτων τὰ ὁποῖα ἔκαμον οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ κατὰ τόπους, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀντελήφθη τὴν κακὴν βάσιν ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐτοποθετήθη τὸ ζήτημα, καὶ τὸ ἄτοπον τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας τῶν 5.200 δραχ. καὶ ἐδέχθη νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν τιμὴν αὐτὴν ἀσφαλείας, τὸ δὲ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ὑπεῖκον εἰς τὰς εἰσηγήσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐδέχθη τὴν ἀναθεώρησιν αὐτῆς τῆς τιμῆς ἀσφαλείας καὶ τὸν καθορισμὸν αὐτῆς εἰς 5.900 δραχ. Παραδόξως ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, εἰς τὴν ὁποίαν ἤχθη τὸ θέμα....

§194Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Ἡ χρηματοδότησις.

§195Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἡ χρηματοδότησις, τὸ θέμα, κύριε ὑπουργέ, ὅπως σᾶς ἐτόνισε προχθὲς καὶ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ κόμματος, εἶναι ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἦλθε ἁπλῶς καὶ μόνον ἡ χρηματοδότησις ἐνώπιον τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ λάβει προηγουμένως τὴν ἀπόφασιν τοῦ καθορισμοῦ τιμῆς ἀσφαλείας καὶ συγκεντρώσεως, χωρὶς νὰ εἶχεν ἀνταλάξῃ σκέψεις μὲ τοὺς ἁρμοδίους οἰκονομικοὺς παράγοντας. Ἄλλωστε ἡ σύνθεσις τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι κατὰ πλειοψηφίαν ἐξ ὑπουργῶν. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ξένοι παράγοντες. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις χαράσσει μίαν πολιτικήν, καὶ λαμβάνει μίαν ἀπόφασιν ἐπὶ τόσον σοβαροῦ θέματος, περὶ ἀπονομῆς δικαιοσύνης, εἰς μίαν μεγάλην τάξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἰς μίαν ἀγροτικὴν τάξιν, ἡ ὁποία δεινοπαθεῖ σήμερον, νομίζω ὅτι ἡ ἀπόφασις δὲν ἠμπορεῖ νὰ τορπιλλίζεται ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν. Πιστεύω δὲ αὐτό, διότι εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ κρίνω τὸ θέμα ἐν συγκρίσει πρὸς ἄλλο παρεμφερές, πρὸς τὸ θέμα τῆς παρεμβάσεως εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ χρυσοῦ ὅπου καὶ ἐκεῖ ἡ Κυβέρνησις ἐνῷ εἶχε ἀντιθέτους γνώμας πρὸς τοὺς ξένους παράγοντας, ἐπέμεινεν εἰς τὰς ἀντιλήψεις καὶ ἀποφάσεις της, καὶ τελικῶς ἐδικαιώθη. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐγκαταλείψῃ ἔκθετον τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἡ Κυβέρνησις, ἐφ’ ὅσον εἶχε φθάσει εἰς τὸ συμπέρασμα νὰ τὴν λάβῃ, διότι ἔβλεπεν ὅτι τὸ δίκαιον ἦτο μὲ τὸ μέρος τῶν παραγωγῶν. Ἐὰν θέλετε, κύριε ὑπουργέ, νὰ ἐξαχθῇ λάδι καὶ νὰ ἀποσυμφορηθῇ ὁ τόπος ἀπὸ μεγάλας ποσότητας λαδιοῦ, αἱ ὁποῖαι θὰ φέρουν καὶ ἀνάλογον συνάλλαγμα, ἔστω καὶ τὴν 12ην ὥραν, ἀφήσατε τὴν παντελῆ ἐλευθερίαν εἰς τὴν ἐξαγωγήν, χωρὶς καμμίαν ρύθμισιν, μὲ ἐγκατάλειψιν τῆς εἰσφορᾶς. Τότε μόνον θὰ ὑπάρξῃ πιθανότης λέγω, ὄχι βεβαιότης, νὰ ἐξαχθοῦν σημαντικαὶ ποσότητες, ἐν ὄψει τῆς ἀθρόας προσφορᾶς ἐλαιολάδου Ἱσπανικοῦ. Διότι τὸ θέμα πέραν τῶν ρυθμίσεων, πέραν τῆς ἀλχημείας τῶν διαφόρων ρυθμίσεων τὰς ὁποίας ἐπεκαλέσθητε, εἶναι θέμα κοινωνικόν. Σᾶς ἐτόνισα εἰς τὴν ἀρχὴν ὅτι ἄνευ οὐδεμιᾶς προκαταλήψεως θὰ σᾶς ἐκθέσω τὰς γνώμας μου.

§196Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας). Καὶ ὁμολογῶ ὅτι τὸ ἐτηρήσατε.

§197Σ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ. Ἠμπορεῖ νὰ εἶμαι ὀλίγον ὀξύς, ἀλλὰ σᾶς λέγω, ὅτι μὲ κάθε ἀντικειμενικότητα καὶ ἄνευ προκαταλήψεως ἐκθέτω τὰ πράγματα. Σᾶς λέγω λοιπὸν ὅτι πέραν τοῦ θέματος τῆς εἰσαγωγῆς συναλλάγματος, τὸ θέμα εἶναι καὶ κοινωνικόν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ ἐξετάσω ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς τῆς ἰδικῆς μου, ὡς βουλευτοῦ Λέσβου. Ἐρωτήθημεν κατ’ ἐπανάληψιν, διατὶ εἶναι ηὐξημένος ὁ ἀριστερισμὸς εἰς τὴν Νῆσον Λέσβον, διατὶ πάντοτε ἀπὸ ἐτῶν πολλῶν ὅταν δὲν ὑπῆρχε κομμουνισμὸς εἰς ἄλλο διαμέρισμα τῆς χώρας, παρουσιάζετο ἕνας σημαντικὸς ἀριστερισμὸς εἰς τὴν Νῆσον Λέσβον. Ἡ ἐξήγησις, κύριε ὑπουργέ, εἶναι μία. Ἠθελήσαμεν νὰ ἐξετάσωμεν τὸ θέμα ὡς κοινωνικόν, καὶ εἴδομεν ὅτι, ἐπειδὴ τὸ Νησὶ στηρίζεται μόνον εἰς αὐτὸ τὸ προϊόν, καὶ ἀποζῇ μόνον ἀπὸ τὸ προϊὸν αὐτό, ἡ δὲ ἐσοδεία εἶναι κατὰ διετίαν, ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς εἶναι ὑποχρεωμένος εἰς τὴν περίπτωσιν ἀφορίας κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος νὰ δανείζεται, ὅπως συνέβη ἐπὶ ἔτη πολλά, νὰ δανείζεται δὲ εἰς τὰς ἐποχὰς τὰς παρωχημένας ὅταν δὲν ὑπῆρχεν Ἀγροτικὴ Τράπεζα, μὲ τοκογλυφίαν καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶχε περισσὰ τὰ μέσα τὰ οἰκονομικὰ τῆς ἐπιστροφῆς κατὰ τὸν χρόνον τῆς νέας ἐσοδείας, ἦτο ὑποχρεωμένος τὸ κτῆμά του, τὸ μικρόκτημά του, νὰ τὸ δώσῃ πρὸς ξεχρέωσιν. Δὲν ἠξεύρω, ἂν εἰς τὴν Κρήτην ὑπάρχουν ἄλλα προϊόντα, εἰς τὴν Μυτιλήνην ὅμως εἶναι μόνον ἡ ἐληά, καὶ ἐὰν εἰς τὸν δεύτερον χρόνον ὑπάρχῃ ἀφορία, ὁ παραγωγὸς εἶναι κατεστραμμένος καὶ συνεπῶς εἶναι πλέον εὐάλωτος εἰς τὰ ἀνατρεπτικὰ κηρύγματα. Σᾶς παρέχω καὶ αὐτὴν τὴν πληροφορίαν, εὔχομαι νὰ μὲ διαψεύσουν τὰ πράγματα, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα συνέλεξα ὅταν ἤμην Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Διοικήσεως ἐπείσθην ὅτι ὁ κομμουνισμὸς τῆς Νήσου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κάτω τῶν 35 ἕως 40%, λυποῦμαι διότι τὸ λέγω. Ἐὰν σεῖς σήμερον ἐν τῇ ρυθμίσει τοῦ θέματος τῆς ἐξαγωγῆς, παραβλέψετε ἐντελῶς τὸν κοινωνικὸν παράγοντα, παραβλέψετε τὸ θέμα τὸ κοινωνικόν, παραβλέψατε τὸ ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ ρίψετε μεγάλας μάζας ἀγροτικὰς ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν εἰς τὴν ἄλλην, καὶ νὰ τὰς διώξητε ἀπὸ τὸ ἀστικὸν καθεστώς, τότε ἂς πᾶνε εἰς τὸ καλό, καὶ τὸ συνάλλαγμα ποὺ θὰ μπῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ἡ πολιτικὴ τοῦ ἐλαιολάδου, τὴν ὁποίαν θὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις μὲ τοιαῦτα κοινωνικὰ ἀποτελέσματα. Νομίζω ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν. Εἶναι θέμα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα, διότι δὲν ἔχει μόνον οἰκονομικὴν πλευράν. Ἡ Κυβέρνησις ἐὰν θέλῃ νὰ συγκρατήσῃ τὰς γεωργικὰς μάζας αἱ ὁποῖαι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἐλαιοπαραγωγήν, καὶ πολλαὶ ἀπὸ αὐτὰς ἔχουν ὡς μοναδικὸν πόρον ζωῆς, τὴν ἐλαίαν καὶ τὸ λάδι, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς ἀποφάσεις της καὶ μὲ θυσίαν τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ νὰ καθορίσῃ κατωτέραν τιμὴν ἀσφαλείας καὶ συγκεντρώσεως, μὲ χρηματοδότησιν τῆς συγκεντρώσεως, τὴν τιμὴν τῶν 5.900 δρχ. τὴν ὁποίαν ἠλαττωμένην ἐδέχθη τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Οἱ καιροί, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, εἶναι δύσκολοι. Βεβαίως οἱ ἁρμόδιοι οἰκονομικοὶ παράγοντες, οἱ ρυθμίζοντες τὴν πολιτικὴν τοῦ λαδιοῦ, ἐξετάζουν καὶ ὀφείλουν νὰ ἐξετάσουν καὶ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν τοῦ προϊόντος καὶ τὴν ἐξαγωγὴν διὰ τὸν προσπορισμὸν συναλλάγματος. Ἀλλά, συγχρόνως, σᾶς τονίζω ὅτι δὲν δύναται νὰ παρίδουν καὶ τὸν κοινωνικὸν παράγοντα. Ὅταν προέβητε εἰς τὴν ρύθμισιν αὐτήν, μὲ δυσκολίαν οἱ Κρῆτες συνάδελφοι, συνεκράτησαν, τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς μάζας τῆς Κρήτης, ἀπὸ τοῦ νὰ φθάσουν εἰς μέτρα στρεφόμενα κατὰ τοῦ Κράτους. Τὸ ἴδιον συνέβη καὶ εἰς τὴν Μυτιλήνην. Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ σκεφθῶμεν νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὴν συγκομιδὴν τοῦ ἐλαιοκάρπου ὑπὸ τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους ἔθετεν ἡ Κυβέρνησις. Νομίζω ὅτι θὰ εἶναι μέτρον προνοίας, θὰ εἶναι ἡ ἐκδήλωσις τῆς στοργῆς τοῦ Κράτους καὶ τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς τάξεις, ἐὰν ἀναθεωρηθοῦν αἱ ἐν προκειμένῳ ἀποφάσεις. Καὶ εἰς μὲν τὸ κεφάλαιον τῆς ἐξαγωγῆς νὰ ἀφήσῃ παντελῆ ἐλευθερίαν διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐξαγωγὴ καὶ νὰ εἰσέλθῃ συνάλλαγμα, εἰς δὲ τὸ κεφάλαιον τοῦ καθορισμοῦ τιμῆς ἀσφαλείας, ἔχον ὡς γνώμονα καὶ ὡς ἔνδειξιν καὶ τὸ κοινωνικὸν συμφέρον καὶ τὸ κοινωνικὸν θέμα, νὰ καθορίσῃ τοιαύτην τιμὴν ἡ ὁποία νὰ βοηθήσῃ τὸν ἐλαιοπαραγωγὸν εἰς τὴν ἔξοδόν του ἀπὸ τὴν ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει περιέλθει σήμερον. (Χειροκροτήματα).

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Π. Μουτζουρίδης Προεδρεύων Αʹ Ἀντιπρόεδρος). Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διακόπτεται διὰ νὰ συνεχισθῇ τὴν προσεχῆ Παρασκευήν. Αὔριον θὰ ἔχωμεν νομοθετικὴν ἐργασίαν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§199ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ ἀντικείμενον ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10 μ.μ.).