1948.01.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 34η

Δευτέρα 12 Ἰανουαρίου 1948

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 7 μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ συνάδελφος κ. Ἐμμανουὴλ Γρηγορίου, ὅπως προσέλθῃ καὶ δώσῃ τὸν νενομισμένον ὅρκον. (Προσέρχεται ὁ βουλευτὴς κ. Ἐμ. Γρηγορίου καὶ δίδει τὸν νενομισμένον ὅρκον ἔχοντα οὕτω κατὰ τὸ κάτωθι παρατιθέμενον πρωτόκολλον).

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΝ ΟΡΚΩΜΟΣΙΑΣ

Ἐν Ἀθήναις σήμερον τὴν δωδεκάτην (12) τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου τοῦ χιλιοστοῦ ἐννεακοσιοστοῦ τεσσαρακοστοῦ ὀγδόου (1948) ἔτους ὁ κατὰ τὰς ἐκλογὰς τῆς 31ης Μαρτίου 1946 ἐκλεγεὶς βουλευτὴς τῆς περιφερείας Ἀρκαδίας Ἐμμανουὴλ Γρηγορίου, καταλαβὼν τὴν θέσιν τοῦ ἀποβιώσαντος βουλευτοῦ τῆς ἰδίας περιφερείας Θεοδώρου Μανέττα, προσελθὼν ἐν τῷ Βουλευτηρίῳ καὶ παρουσίᾳ τοῦ Προέδρου κ. Ἰωάννου Θεοτόκη καὶ τῶν Γραμματέων κ. κ. Γ. Βογιατζῆ καὶ Μ. Σγουρόγλου, ἔδωκεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος, δημοσίᾳ συνεδριάζοντος, τὸν παρὰ τοῦ Συντάγματος ὁριζόμενον ὅρκον ἔχοντα, οὕτω: «Ὀμνύω εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου καὶ Ἀδιαιρέτου Τριάδος νὰ φυλάξω πίστιν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ εἰς τὸν Συνταγματικὸν Βασιλέα, ὑπακοὴν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς Νόμους τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἐκπληρώσω εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά μου». Ἐφ’ ᾧ συνετάγη τὸ παρόν.

Ὁ Πρόεδρος

ΙΩ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

Οἱ Γραμματεῖς

Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

Μ. ΣΓΟΥΡΟΓΛΟΥ

Ὁ ὁρκισθεὶς

ΕΜΜ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, μετὰ βαθυτάτης λύπης ἀγγέλλω εἰς τὸ Σῶμα τὸν θάνατον τοῦ Βουλευτοῦ Κιλκὶς Χρήστου Πίψου. Τὸ Προεδρεῖον ἔστειλε συλλυπητήριον τηλεγράφημα εἰς τὴν οἰκογένειάν του καὶ κατέθεσε στέφανον ἐπὶ τῆς σωροῦ του. Ἡ ἐπὶ τοῦ λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Βουλῆς 1947–1948. Οὗτος θὰ διανεμηθῇ αὔριον εἰς τοὺς κ. κ. Βουλευτὰς καὶ παρακαλῶ ὅπως ὁρισθῇ ἡ Τετάρτη διὰ τὴν συζήτησιν καὶ ψήφισιν αὐτοῦ.

§3ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§5Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Τσαλδάρης (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον Νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 1084)1946 «περὶ καταργήσεως τῆς ἐν Τόκιῳ Β. Πρεσβείας καὶ ἱδρύσεως Β. Πρεσβείας ἐν Τσοὺν–Κίν». Οἱ κ. κ. Κ. Τσαλδάρης (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), Δ. Χέλμης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), Γ. Βαρβούτης (Ὑπουργὸς Ἐθν. Οἰκονομίας), καὶ Θ. Κιζάνης (Ὑπουργὸς Ἐμπ. Ναυτιλίας) καταθέτουσι σχέδιον Νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας συμφωνιῶν ἀφορωσῶν τὰς ἐμπορικὰς συναλλαγάς». Οἱ κ. κ. Κ. Τσαλδάρης (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν), καὶ Δ. Δίγκας (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας) καταθέτουσι σχέδιον Νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπογραφείσης ἐν Ἀθήναις τὴν 8ην Ἀπριλίου 1947 συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Σουηδίας «περὶ ἐκμεταλλεύσεως τακτικῶν γραμμῶν ἐναερίου συγκοινωνίας». Ὁ κ. Χ. Λαδᾶς (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδια ψηφισμάτων 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 509)1947 Α. Ν. περὶ μέτρων ἀσφαλείας τοῦ Κράτους, τοῦ πολιτεύματος, τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος καὶ προστασίας τῶν ἐλευθεριῶν τῶν πολιτῶν». 2) «Περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 516)1948 Α. Ν. «περὶ ἐλέγχου τῆς νομιμοφροσύνης τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν». Ὁ κ. Π. Χατζηπᾶνος (Ὑπουργὸς Μεταφορῶν) καταθέτει σχέδιον Νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 890)1941 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ διατάξεων τῶν Διευθύνσεων Σιδηροδρόμων τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνίας». Ὁ κ. Α. Μπιράκης (Ὑπουργὸς Τ.Τ.Τ.) καταθέτει σχέδιον Νόμου «περὶ προσθήκης τοῦ καλωδιακοῦ πλοίου «Θαλῆς ὁ Μιλήσιος» εἰς τὸν τεχνικὸν ἐξοπλισμὸν τῆς Ὑπηρεσίας τῶν Τ.Τ.Τ. πρὸς συντήρησιν καὶ ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου Τ.Τ.Τ. καλωδίων». Οἱ κ. κ. Δ. Χέλμης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ) καταθέτουσι σχέδιον Νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 8 Φεβρουαρίου 1947 συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Α. Ε. Χημικῶν Προϊόντων καὶ Λιπασμάτων περὶ ἐκδόσεως ὁμολογιακοῦ δανείου εἴκοσι δισεκατομμυρίων δραχμῶν». Ὁ κ. Δ. Χέλμης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον ψηφίσματος «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων σχετικῶν μὲ τὰς ἐπὶ κατοχῆς μετ’ ἐχθρῶν δικαιοπραξίας, τὰς ἐχθρικὰς περιουσίας καὶ τὴν συγκέντρωσιν περιουσίας τοῦ Δημοσίου». Ὁ κ. Α. Ὀρφανίδης (Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς) καταθέτει σχέδιον Νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 552 ἔτους 1945». Ὁ κ. Κ. Ρέντης (Ὑπουργ. Δημοσ. Τάξεως) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ Α. Ν. 511)31.12.1947 «περὶ μέτρων ἀναφερομένων εἰς τοὺς ὑπὸ ἐκτόπισιν διατελοῦντας». Ὁ κ. Γ. Στρᾶτος (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «περὶ ρυθμίσεως προαγωγῶν ἐφέδρων ἐκ μονίμων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν ὑπηρετησάντων κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον 1940–1945». 2) «Περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 450)47 Ν. Δ. «περί τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ἀφορωσῶν τὴν νομοθεσίαν τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ διατάξεων». 3) «Περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ἀπὸ 10)11 Μαΐου 1946 Ν. Δ. «περὶ συστάσεως ὑπηρεσίας συγκεντρώσεως καὶ διανομῆς αὐτοκινήτων (Υ.Σ.Δ.Α.) κυρωθέντος ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 89)46». 4) «Περὶ καθορισμοῦ τῶν ἀπαιτουμένων ποσῶν προικὸς διὰ τὴν ἔκδοσιν ἀδείας νυμφεύσεως ἀξιωματικῶν, ἀνθυπασπιστῶν καὶ μονίμων ὑπαξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς καὶ παρατάσεως προθεσμίας χορηγήσεως ἀδείας νυμφεύσεως εἰς στρατιωτικοὺς» καὶ 5) «Περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1944–45 (Βʹ περιόδου) 1945–46 καὶ 1946– 1947 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ Πρ)σμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1947–48». Ἐπίσης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ ἀπονομῆς συντάξεως εἰς τοὺς τραυματίας καὶ τὰς οἰκογενείας τῶν παρὰ ληστρικῶν συμμοριῶν ἢ ἐνόπλων στασιαστῶν κλπ. φονευομένων στρατιωτικῶν, πολιτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ἰδιωτῶν ἐν γένει». Οἱ κ. κ. Α. Σακελλαρίου (Ὑπουργὸς Ναυτικῶν), Γ. Στρᾶτος (Ὑπουργὸς Στρατιωτικῶν), Δ. Δίγκας (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας), Κ. Ρέντης (Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως) καὶ Θ. Κιζάνης (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας) καταθέτουσι σχέδιον Νόμου «περὶ κρατήσεων ἐκ τῶν ἀποδοχῶν, συντάξεων, μερισμάτων καὶ βοηθημάτων τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ ξηρᾶς, θαλάσσης καὶ ἀέρος ὡς καὶ τῆς Χωρ)κῆς καὶ τοῦ Λιμενικοῦ Σώματος, πρὸς ἐξυπηρέτησιν οἰκοδομικῶν δανείων». Ὁ κ. Δ. Δίγκας (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας), καταθέτει τροπολογίαν «ἐπὶ τοῦ σχεδίου Νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. 5237)1931 «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Νόμου «περὶ στρατολογίας». Οἱ κ.κ. Α. Σακελλαρίου (Ὑπουργὸς Ναυτικῶν) καὶ Δ. Δίγκας (Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας) καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ καθορισμοῦ τῶν ἐφαρμοστέων διατάξεων τοῦ Στρατιωτικοῦ Ποινικοῦ Κώδικος κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἰσχύος τοῦ Γʹ Ψηφίσματος». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Καλλίας καταθέτει πρότασιν ψηφίσματος «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σοφούλης καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ ἄρθρου 4 παρ. 1 τοῦ Ν. Δ. 456)47 «περὶ ἐπιβολῆς ἐφ’ ἅπαξ φόρου εἰς βάρος τῶν εἰσαγωγέων διὰ τὰ εἰσαχθέντα εἴδη ἀπὸ 11)11)44 μέχρι 31)3)47» καὶ διὰ τὴν νῆσον Σάμον». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Μουτζουρίδης, Π. Λυκίδης, Ἰω. Σαραντάκης, Λ. Βρεττᾶκος, Ε. Λουλακάκης, Ι. Πολυχρονόπουλος, Ν. Σπέντζας, Π. Τσιμπιδᾶρος, Α. Περρωτῆς καὶ Σ. Κωστόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν τῆς Χωροφυλακῆς τῶν τελούντων εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Κούτσικας, Ν. Παπαγεωργίου, Μ. Βαρβιτσιώτης, Ε. Κουλουμβάκης, καὶ Α. Γιαννόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν τῆς Χωροφυλακῆς τῶν τελούντων εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μπουρνιᾶς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν τῆς Χωρορεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Δηλαβέρης, Α. Μουστρούφης, Δ. Σφαέλλος, καὶ Π. Ντεντιδάκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 7 Δεκεμβρίου 1947 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων φορολογικῶν τινῶν νόμων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Σταθόπουλος, Κ. Καλαμαρᾶς, Δ. Παπαδημητρίου, Μ. Βαρβιτσιώτης καὶ Σ. Πολυζωγόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν τῆς Χωροφυλακῆς τῶν τελούντων εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Παπαδόγιαννης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν τῆς Χωροφυλακῆς τῶν τελούντων ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων».

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, κατὰ τὰς διακοπὰς τοῦ Σώματος εἰς μίαν ἀκραίαν περιοχὴν τῆς Πατρίδος, τὴν Κόνιτσαν, μία δρὰξ ἀνδρείων Ἑλλήνων εἰς οὓς συμπεριλαμβάνονται καὶ δύο τετιμημένοι συνάδελφοί μας, ἀντεμετώπισε σοβαροτάτην ἐπιδρομὴν τῶν συμμοριτικῶν ὀρδῶν τὰς ὁποίας ἀπὸ καιροῦ ὀργανώνει καὶ στέλλει κατὰ τῆς Πατρίδος μας ὁ Βαλκανικὸς καὶ ὁ διεθνὴς Κομμουνισμὸς ἐν συμπράξει μὲ ἀσήμαντον μειονότητα ἐγχωρίων ἀναρχικῶν καὶ ἀνατροπέων. Καὶ τὴν ἀντεμετώπισε μὲ ἀδάμαστον ἀποφασιστικότητα καὶ ἀπαραδειγμάτιστον αὐτοθυσίαν καὶ τὴν ἐξουδετέρωσε καὶ ἐν συνεχείᾳ οἱ ἀνδρεῖοι αὐτοὶ ἐκκαθαρίζουν ὁλοκληρωτικῶς τὴν Ἠπειρωτικὴν περιοχὴν ἀπὸ τὸ συμμοριτικὸν ἄγος. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία τιμῶσα τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς θυσίας τῶν Προμάχων αὐτῶν τοῦ Πατρίου ἐδάφους, διαδηλώνει πρὸς αὐτοὺς τὴν εὐγνωμοσύνην της, καὶ τὴν ὑπερηφάνειάν της, διότι τὰ τέκνα τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος συνεχίζουν τοὺς αἱματοβρέκτους ἀγῶνας τοῦ Γένους ἐναντίον παντὸς ἐχθροῦ του καὶ ὑπονομέως. Πρὸς τοῦτο προτείνω ὅπως ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τιμὴν καὶ μνήμην τῶν πεσόντων ἡρωϊκῶν προμάχων μας καὶ εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην καὶ ὅπου δήποτε ἀλλοῦ ἀντιμετωπίζει ὁ Στρατός μας, τὸ Ναυτικόν μας, ἡ Ἀεροπορία μας, ἡ Χωροφυλακή μας καὶ οἱ ἐθελονταί μας τοὺς ἀναρχικοὺς καὶ δίδουν τίμημα ὑπὲρ τῆς Πατρίδος τὴν ζωήν των, τηρήσωμεν ὄρθιοι σιγὴν ἑνὸς λεπτοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ μὲ ἐξουσιοδοτήσητε ὅπως στείλω ἐξ ὀνόματος τοῦ Σώματος εἰς τὴν Ἀνδρείαν Φρουρὰν τῆς Κονίτσης καὶ τὸν συμπαραστάτην αὐτῆς ἡρωϊκὸν Λαὸν τῆς περιοχῆς θερμὸν πατριωτικὸν χαιρετισμόν, ἐπικυρωτικὸν τοῦ σταλέντος ἤδη ἐκ μέρους τοῦ Προέδρου. (Χειροκροτήματα). (Μεθ’ ὅ, ἐγείρονται ἅπαντες οἱ κ. κ. Βουλευταὶ καὶ τηροῦσιν ἑνὸς λεπτοῦ σιγήν).

§7Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπικροτοῦμεν τοὺς λόγους σας διὰ τὴν δόξαν τῆς Κονίτσης. Ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς ὑπῆρξε πάντοτε ἄξιος τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ ἡ νίκη τῆς Κονίτσης ἔλαμψε περισσότερον καὶ ἠλέκτρισε τὸν κόσμον λόγῳ τῶν ἐξαιρετικῶν συνθηκῶν της. Ἡ αἰφνιδιαστικὴ ἐπίθεσις τῶν συμμοριτῶν ἐπεχειρήθη τὴν ἑπομένην τοῦ σχηματισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως τῆς προδοσίας καὶ ἀπέβλεπε εἰς τὴν τοπικὴν ἐγκατάστασίν της. Ἐπεχειρήθη ἐπίσης μὲ μεγάλας δυνάμεις καὶ ἐχρησιμοποίησε περισσότερον ἀπροκαλύπτως καὶ περισσότερον προκλητικῶς καὶ τὸ πολεμικὸν ὑλικὸν καὶ τὰ ἐδάφη τῶν κακῶν μας γειτόνων. Καὶ ὁ ἀπαράμιλλος ἡρωϊσμὸς καὶ τοῦ στρατοῦ καὶ τοῦ λαοῦ μας ὄχι μόνον ἐματαίωσε τοὺς σκοποὺς εἰς τοὺς ὁποίους ἀπέβλεπον οἱ ἐφιάλται καὶ οἱ κηδεμόνες των, ἀλλὰ ὡδήγησεν ἀκριβῶς εἰς τὸ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα. Παρέδωκε εἰς τὸν διεθνῆ περίγελων τὸ φάντασμα τῆς κομμουνιστικῆς ψευδοκυβερνήσεως. Ἐξ ὀνόματος τοῦ Ἔθνους, κύριε Πρόεδρε, ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων συγκεκινημένη καὶ ὑπερήφανος κλίνει εὐλαβῶς ἐνώπιον τῆς μνήμης τῶν πεσόντων ἡρώων, καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ διαβιβάσητε πρὸς τὸν Στρατόν μας, καὶ τοὺς στρατιώτας καὶ τοὺς ἡγέτας των, ὅλους ἐπίσης ἀξίους, τὸν ἀμέριστον θαυμασμὸν καὶ τὴν βαθεῖαν εὐγνωμοσύνην μας. Ἡ νίκη τῆς Κονίτσης ἀκόμη μίαν φορὰν παρέσχεν εἰς ὅλον τὸν κόσμον τὴν περιφανῆ ἀπόδειξιν ὅτι ὁ Στρατὸς τῆς Ἑλλάδος, ἐγκαίρως καὶ ἐπαρκῶς ἐφωδιασμένος, εἶναι ἀσφαλῶς εἰς θέσιν νὰ εὐοδώσῃ συντόμως τὸν ἱερὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον εἰς τὸ προχωρημένον αὐτὸ φυλάκιον τοῦ μετώπου τῆς ἐλευθερίας διεξάγει τὸ μαρτυρικὸν γένος τῶν Ἑλλήνων διὰ τὴν κοινὴν ὑπόθεσιν τῆς ἀνθρωπότητος. (Χειροκροτήματα).

§8ΣΤ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, δι’ ὅσων εἶπε καὶ ὅσων ἐπρότεινε, νομίζω ὅτι ἀνταπεκρίθη πλήρως εἰς τὸ αἴσθημα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἡ ὁποία ἠσθάνετο τὴν ἀνάγκην καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διαδηλώσῃ πρὸς τοὺς ἡρωϊκοὺς προμάχους τῆς Κονίτσης, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον πρὸς ὅλον τὸν Ἑλληνικὸν Στρατὸν τὰ αἰσθήματα τοῦ θαυμασμοῦ καὶ τῆς εὐγνωμοσύνης διὰ τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσφέρουν προμαχοῦντες ὑπὲρ τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον ὑπὲρ τῆς δικαιοσύνης τῆς διεθνοῦς. Ἡ μάχη τῆς Κονίτσης δὲν εἶναι βέβαια τῆς ὁλκῆς ἐκείνης καὶ τῆς ἐκτάσεως, ὅπως εἶναι ὡρισμέναι μάχαι αἱ ὁποῖαι δίδουν ὁριστικὴν τροπὴν εἰς ἕνα πόλεμον· ἐν τούτοις, αἱ συνέπειαι αἱ ἠθικαὶ τὰς ὁποίας εἶχεν ἡ μάχη τῆς Κονίτσης, ἀναλόγως τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς ὑπῆρξαν πολὺ μεγαλύτεραι. Καὶ διὰ τοῦτο τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον ἠσθάνθη τὰς εὐεργετικὰς αὐτὰς συνεπείας τῆς μάχης τῆς Κονίτσης καὶ ἐξεδήλωσε τὸν θαυμασμόν του καὶ τὴν εὐγνωμοσύνην του πρὸς τὰ ἡρωϊκὰ τέκνα του καὶ τοὺς προμάχους αὐτοῦ. Ὁ ἡρωϊσμὸς ὅμως καὶ ἡ αὐτοθυσία, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξαν οἱ πολεμισταί μας ἐκεῖ ἐπάνω δημιουργοῦν καὶ ὑποχρεώσεις πρὸς τὸ Κράτος καὶ τὴν ἡγεσίαν νὰ μὴν ἐκθέτῃ τὰς ἰδιότητας αὐτῶν εἰς σκληρὰς δοκιμασίας, οἵας ὑπέστησαν οἱ προμαχοῦντες ἐκεῖ καὶ νικήσαντες, ἀλλὰ διὰ διατάξεων καὶ δι’ ὡρισμένης προνοίας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ τῆς ἡγεσίας, νὰ εὑρίσκεται ὁ Στρατός μας ὑπὸ συνθήκας ὄχι τόσον δυσχερεῖς, διὰ καταλλήλου κατανομῆς καὶ διὰ συμπληρώσεως δικτύου πληροφοριῶν. Ἡ μάχη αὐτὴ τῆς Κονίτσης, εἶχε καὶ ἓν ἄλλο εὐεργετικὸν ἀποτέλεσμα. Ἐκ τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον, διεξάγει ἡ ἄτιμος αὐτὴ ἀνταρσία τὸν πόλεμον κατὰ τῆς Ἑλλάδος ἀποφεύγουσα πάντοτε νὰ ἀντιμετωπίσῃ κατὰ μέτωπον τὰς ἐθνικάς μας δυνάμεις καὶ διὰ τῆς διολισθήσεως, τὴν ὁποίαν κάμνουν, ὅταν ἔρχωνται εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰς δυνάμεις μας ἄφησαν νὰ γεννηθῇ ἡ ἐντύπωσις, τὴν ὁποίαν αὐτοὶ διέδωσαν, ὅτι ὁ Στρατὸς εἶναι ἀπρόθυμος εἰς τὴν συντριβὴν τῆς ἀνταρσίας. Τοὺς ἐδόθη ὅμως τὸ μάθημα, ὅταν αὐτοὶ ἐνόμισαν ὅτι ἔχοντες ὑπερτέρας δυνάμεις, ἐτόλμησαν νὰ δώσουν κατὰ παράταξιν μάχην. Τοὺς ἐδόθη τὸ μάθημα, ὅτι ὁ Στρατὸς ἐμφορεῖται ἀπὸ τὸν ἀπόλυτον πατριωτισμὸν καὶ τὴν ἀπόλυτον πίστιν πρὸς τὴν Πατρίδα. Καὶ οὕτω ἐπείσθη καὶ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἰδίως μερικοὶ ἐκ τῶν ξένων, οἱ ὁποῖοι εἶχον σχηματίσει τὴν ὑποβολιμαῖαν αὐτὴν ἀντίληψιν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς εἶναι πρόμαχος ἀκλόνητος τόσον τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Ἑλλάδος ὅσον καὶ τῆς γενικωτέρας Ἐλευθερίας καὶ ὅτι ὁ Στρατὸς αὐτός, οὕτω ἀποκτήσας ἐμπιστοσύνην, εἶναι ἄξιος νὰ τύχῃ μεγαλυτέρας ὑποστηρίξεως, διὰ νὰ φέρῃ τὸ ταχύτερον εἰς αἴσιον τέρμα αὐτὴν τὴν ἀποστολήν του. Συνεπῶς δίκαιοι εἶναι οἱ ἔπαινοι, οἱ ὁποῖοι ἠκούσθησαν ἐκ μέρους τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς καὶ συμφωνοῦμεν ἀπολύτως πρὸς αὐτούς. Ἐν τούτοις θὰ ἤθελον νὰ προστεθῇ καὶ εἷς ἄλλος δίκαιος ἔπαινος, ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς τὴν Α. Μ. τὴν Βασίλισσαν, ἡ ὁποία πρώτη ἐξ ὅλων προσέτρεξεν .... (χειροκροτήματα παταγώδη ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν).... εἰς τὸ πεδίον τῆς μάχης καὶ ἔφερε τὸν χαιρετισμὸν τοῦ Ἔθνους πρὸς τοὺς μαχητὰς καὶ ἔχυσε βάλσαμον παρηγορίας εἰς τοὺς τραυματίας καὶ τοῦτο ἐν συνεχείᾳ τῆς ὅλης της προσπαθείας πρὸς ἀνακούφισιν καὶ θέρμανσίν των διὰ τῆς «Φανέλλας τοῦ Στρατιώτου», τῆς προσπαθείας της, λέγω, ἡ ὁποία ἀπετέλεσε τὸν πραγματικὸν Ἐθνικὸν Συναγερμόν, ὁ ὁποῖος ἐξεδηλώθη διὰ τῆς ἐκκλήσεώς της. Συνεπῶς συμφωνοῦμεν πρὸς τὴν πρότασίν σας καὶ προτείνομεν τὴν προσθήκην αὐτῶν. (Χειροκροτήματα).

§9Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Ἡ ἡμέρα αὐτή, ἡμέρα πανηγυρισμοῦ διὰ τὸ Σῶμα, ὀφείλει νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἡμέρα πανηγυρισμοῦ δι’ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἡ νίκη τῆς Κονίτσης ἀνήκει καθ’ ἡμᾶς εἰς τὸ σύνολον τοῦ λαοῦ μας. Ἀπεδείχθη ὁ λαὸς ὁ Ἑλληνικὸς οἷος πράγματι ὑπῆρξεν εἰς ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τῆς ζωῆς τῆς χώρας μας. Ὁ Στρατός, τέκνον τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, ἀπεδείχθη ὑπέροχος. Πάντοτε εἰς ἡμᾶς ὑπῆρχεν ἡ ἀκλόνητος πίστις, ἡ σταθερὰ πεποίθησις, ὅτι ὁ Στρατὸς τῆς Ἑλλάδος, δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ τὴν ὥραν αὐτὴν νὰ μὴ φανῇ, οἷος αἱ παραδόσεις καὶ ἡ ἱστορία τῆς χώρας μας τὸν ἐπόθησαν καὶ τὸν ἀνέδειξαν. Κατὰ τὴν μάχην τῆς Κονίτσης, ὁ Ἑλληνικὸς Στρατὸς παρ’ ὅλας τὰς μειονεκτικὰς δι’ αὐτὸν συνθήκας ὑφ’ ἃς εὑρέθη ἐφάνη ὑπέροχος. Ἦλθε στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν εἷς Ἕλλην μαχητὴς ἐμάχετο κατὰ δεκάδος συμμοριτῶν. Καὶ ἦλθε τοῦτο τὸ γεγονὸς νὰ ἀνατρέψῃ τὸ λεγόμενον ἀπὸ ξένους ὅτι ἀπαιτοῦνται δέκα μαχηταὶ δι’ ἕνα συμμορίτην. Διὰ τοῦ ἡρωϊσμοῦ των, τῆς αὐτοθυσίας των καὶ διὰ τῆς πίστεως καὶ τοῦ φανατισμοῦ των οἱ Ἕλληνες μαχηταὶ ἀνέτρεψαν ὅλα τὰ προηγούμενα. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς στρατιωτικῆς ἐπαρκείας ἀπέδειξεν ἑαυτόν, ὁ Στρατὸς ἱκανὸν νὰ ἀντιπαλαίσῃ τελεσφόρως καὶ ἀποτελεσματικῶς κατὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ. Κατὰ τὰς τρεῖς πρώτας ἡμέρας τῆς μάχης τῆς Κονίτσης, κύριοι βουλευταί, τὰ ἡρωϊκὰ τάγματα, τὰ ὁποῖα ὑπερήσπιζαν τὴν Κόνιτσαν, ἀντεπάλαισαν κατὰ ὑπερπενταπλασίων δυνάμεων καὶ ἦλθε μία στιγμή, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἀναλογία τῶν δυνάμεων, ἦτο ὅπως προεῖπον, εἷς μαχητὴς πρὸς δέκα συμμορίτας. Ἰδοὺ διατὶ λέγομεν ὅτι ἡ πίστις μας καὶ ἡ πεποίθησίς μας ἐπὶ τὸν Ἐθνικὸν Στρατὸν ἐπηλήθευσαν! Ἰδοὺ διατὶ ἐξακολουθητικῶς ἐπιμένομεν νὰ ὑποστηρίζωμεν, ὅτι ὁ Στρατός μας εἶναι ἱκανὸς καὶ εἶναι ἐπαρκὴς νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον τοῦ ἔχει ἀνατεθῇ. Παράπλευρα ὅμως πρὸς τὸν Στρατόν, ὁ λαὸς τῆς Ἠπείρου καὶ γενικῶς τὸ σύνολον τοῦ Ἔθνους, τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, μετὰ τοῦ ἰδίου φανατισμοῦ, μετὰ τῆς αὐτῆς πίστεως ἐξεπλήρωσαν τὸ χρέος των. Ἡ ὥρα αὐτή, εἶναι ὥρα ἐξάρσεως τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ἐξάρσεως ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐξέλθῃ τῶν συνόρων τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ ἀντιληφθοῦν τέλος οἱ σύμμαχοί μας, ὅτι κακῶς νομίζουν, ὅτι ὁ Ἕλλην στρατιώτης καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπέκαμον. Πρέπει νὰ δεχθοῦν ὅτι ὅλως τὸ ἀντίθετον συμβαίνει. Ὅτι δηλαδὴ Λαὸς καὶ Στρατὸς ἐμμένουν σταθερῶς ἐπὶ τῆς ἀποφάσεώς των νὰ περιφρουρήσουν τὴν ἀνεξαρτησίαν καὶ τὴν ἀκεραιότητα τοῦ Κράτους καὶ νὰ σταθοῦν ἀκολούθως ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν ἐπάλξεων. Νὰ ἴδουν, λέγω ὅτι Στρατὸς καὶ λαὸς εἶναι ἕτοιμοι εἰς πᾶσαν στιγμὴν νὰ πράξουν τὸ χρέος των, χρέος ὅπερ ἔχουν ὄχι ἁπλῶς καὶ μόνον ὡς Ἕλληνες μαχηταί, ἀλλὰ ὡς πρωτοπορία, ὡς πανανθρωπίνη ἐμπροσθοφυλακὴ μαχομένη τὸν ὑπέρτατον ὑπὲρ τοῦ ἀνθρώπου ἀγῶνα. Πρέπει οἱ σύμμαχοί μας νὰ πεισθοῦν ἐκ τοῦ ἐξαιρετικοῦ αὐτοῦ γεγονότος ὅτι δίδοντες τὰ μέσα εἰς τοὺς Ἕλληνας, εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς Ἑλλάδος, ὅτι δίδοντες τὰ μέσα εἰς τὸν λαὸν αὐτὸν καὶ τὸν Στρατὸν αὐτόν, δὲν πράττουν τίποτε ἄλλο παρὰ τὸ χρέος των πρὸς αὐτοὺς τοὺς ἰδίους καὶ πρὸς τὸν ἐλεύθερον ἄνθρωπον γενικῶς. Εἶναι ἀνάγκη, οἱ σύμμαχοί μας ἐκ τοῦ γεγονότος αὐτοῦ νὰ πεισθοῦν, ὅτι εἶναι δίκαιον καὶ εὔλογον τὸ παράπονον, τὸ πικρόν μας παράπονον, ὅτι δὲν μᾶς θεωροῦν ἱκανοὺς νὰ ἐπιβάλλωμεν τὴν θέλησίν μας ἐπὶ τοῦ συμμοριτισμοῦ, ὅτι εἴμεθα ἀνίκανοι νὰ δώσωμεν ἡμεῖς τὴν μάχην τοῦ ἀνθρώπου καὶ νὰ νικήσωμεν τὴν νίκην αὐτήν. Νὰ νικήσωμεν τὴν νίκην τῆς ἐλευθερίας. Θὰ ἠδύνατό τις, κύριοι βουλευταί, ἄνευ κινδύνου νὰ διαστείλῃ τὸ ἔργον τοῦ ἀγωνισθέντος εἰς Ἤπειρον Στρατοῦ ἀπὸ ὡρισμένας, ἔστω ἀθελήτους, ἔστω ἀτυχεῖς, σφαλερὰς ἀντιλήψεις ἡγητόρων τινῶν. Ἡ μάχη τῆς Κονίτσης ἦλθε νὰ ἀποδείξῃ ὅτι, ὁ σημερινὸς πόλεμος εἶναι ἐκεῖνος τὸν ὁποῖον ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι ὀφείλει νὰ κάμῃ ὁ Στρατός μας. Εἶναι ὁ πόλεμος τῶν ἡγητόρων τῶν μικρῶν μονάδων, εἶναι ὁ πόλεμος ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει νὰ ἀφεθῇ, νὰ δοθῇ πλήρης πρωτοβουλία εἰς τοὺς ἡγήτορας τῶν μικρῶν μονάδων. Ὁ Δόβας, ὁ Παλαντᾶς, ὁ Τζουβάρας, ὁ Περίδης, ὁ Λυγεράκης, ὁ Χονδρός, διὰ νὰ μὴ ἀναφέρωμεν καὶ ὅλους τοὺς ἄλλους ἡγήτορας μικρῶν μονάδων, ἀνέπτυξαν θαυμαστὴν πρωτοβουλίαν καὶ ἔδωσαν τὴν ὡραίαν αὐτὴν νίκην εἰς τὴν Ἑλλάδα μας. (Χειροκροτήματα). Δὲν τοὺς ἐχρειάσθη κανενὸς ἀπολύτως ἡ σοφία, ἡ συμβουλὴ καὶ ἡ ἔμπνευσις. Κατὰ κακὴν συγκυρίαν μάλιστα καὶ αἱ δοθεῖσαι ὁδηγίαι καὶ συμβουλαὶ δὲν ἦσαν κἂν ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι. Καὶ ἐν τούτοις ἡ νίκη ὑπῆρξε μοναδική, ὑπῆρξε πλήρης, ὑπῆρξεν ὑπέροχος. Ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας ὡρισμένας ἐπιταγὰς καὶ ἐντολὰς αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν. Δὲν θέλομεν σήμερον κατὰ τὴν ὥραν αὐτὴν τοῦ ἐνθουσιασμοῦ καὶ τῆς χαρᾶς νὰ φέρωμεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν, λέγω, αὐτῆς, τὰς σφαλερὰς ὁδηγίας καὶ ἐντολὰς καὶ τὰς βλαβερὰς ἀντιλήψεις, τῆς Ἀνωτάτης ἡγεσίας καὶ τοῦτο διότι ἡ ὥρα αὐτὴ εἶναι, ὡς προεἶπον, ὥρα χαρᾶς. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον νομίζομεν ὅτι ὀφείλομεν νὰ τονίσωμεν καὶ ὅπερ θεωροῦμεν ὡς ὑποχρέωσίν μας, εἶναι ὅτι, παρ’ ὅλον ὅτι ἡ διοίκησις ἡ ἀνωτάτη δὲν διεῖδεν ἐγκαίρως τὸν κίνδυνον, καίτοι καὶ ἡμεῖς ἐγκαίρως ἐπισημάναμεν αὐτόν, ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀκόμη εἶχε σύμφωνον μὲ ἡμᾶς γνώμην, παρά, λέγω, τὰ χαρακτηριστικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα προηγήθησαν τῆς ἐπιθέσεως κατὰ τῆς Κονίτσης, ἐν τούτοις, οἱ μαχηταὶ τῆς Ἑλλάδος ἐστάθησαν εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς των. Ὀφείλει νομίζομεν ἐπίσης ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ εἶναι ὑπερήφανος διότι μεταξὺ τῶν μαχητῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνέδειξαν ἑαυτοὺς ἀξίους τῆς Πατρίδος, ὑπάρχουν καὶ δύο οἵτινες ἀνήκουν εἰς τὴν Ἐθνικήν μας Ἀντιπροσωπείαν, εἶναι οὗτοι οἱ βουλευταὶ Παπαδόπουλος καὶ Ἰωάννου. (Χειροκροτήματα). Θὰ ἦτο ἐξ ἄλλου παράληψις ἀπὸ μέρους τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος Ἑλλάδος νὰ μὴ τονίσω τὸ ἐξαιρετικὸν πράγματι γεγονὸς τῆς ἀμέσου μεταβάσεως εἰς τὴν Ἤπειρον καὶ καθ’ ἣν ὥραν μάλιστα ἐξηκολούθει ἡ μάχη τῆς Κονίτσης τῆς Α. Μ. τῆς Βασιλίσσης τῆς Ἑλλάδος. Ἐκφράζομεν τὴν εὐγνωμοσύνην καὶ τὸν θαυμασμόν μας πρὸς τὴν Βασίλισσαν, (χειροκροτήματα), ἡ ὁποία, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶχεν ἀσθενῆ τὸν Ὑψηλόν της σύζυγον, παρὰ τὸ ὅτι ἡ ἰδία δὲν ἔπαυσεν οὐδ’ ἐπὶ στιγμὴν κατὰ τὰς τελευταίας αὐτὰς ἡμέρας νὰ ἀσχολῆται μὲ τὴν ἐξεύρεσιν καὶ ἀποστολὴν εἰδῶν ὠφελίμων διὰ τὸν Στρατὸν καὶ τοὺς ἀνταρτοπλήκτους, ἐν τούτοις ἐγκατέλειψε τὸ προσκεφάλαιον τοῦ Ὑψηλοῦ της συζύγου καὶ ἔσπευσεν ἐκεῖ, ὅπου ὁ πόνος καὶ ἡ στοργὴ διὰ τὸν Στρατὸν καὶ Λαόν. Τὴν ἤθελαν. Ἔσπευσε παρὰ τὸ προσκεφάλαιον τοῦ πόνου τῶν τραυματιῶν καὶ ἀσθενῶν τόσον τοῦ λαοῦ ὅσον καὶ τοῦ στρατοῦ μας. (Χειροκροτήματα). Εἴμεθα συνεπῶς καὶ ἡμεῖς σύμφωνοι, κύριοι βουλευταί, μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὅπως δίκαιος ἔπαινος ἐκφρασθῇ ἀπὸ μέρους τοῦ Σώματος πρὸς τοὺς μαχητὰς τῆς Κονίτσης, ἔπαινος, ὁ ὁποῖος παρακαλοῦμεν νὰ ἐκταθῇ καὶ ἐπὶ τοῦ λαοῦ αὐτῆς. Ὅταν μίαν ἡμέραν θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ νὰ ὁμιλήσωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ τότε θὰ ἴδητε, θὰ παραδεχθῆτε, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ Ἠπειρωτικὸς λαὸς ὑπῆρξεν ὑπέροχος κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην τῆς ἀγωνίας καὶ τῆς δοκιμασίας του αὐτῆς. (Χειροκροτήματα).

§10Σ. ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ. Συμμεριζόμεθα καὶ ἡμεῖς πλήρως ὅσα ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εἶπεν διὰ τὴν Κόνιτσαν καὶ τοὺς ἡρωϊκοὺς μαχητάς της. Εἴμεθα εὐτυχεῖς διότι ἡ Κόνιτσα ὑπῆρξεν ἀφορμὴ διὰ νὰ ἀκουσθοῦν εἰς ὅλον τὸν ἐλεύθερον κόσμον ἄξιοι λόγοι διὰ Στρατὸν καὶ Λαόν, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τόσων χρόνων προμαχεῖ εἰς σκληρόν, ἀλλ’ ἀπαραβιαστικὸν ἀγῶνα προασπίσεως, ὄχι ἁπλῶς τῆς ὑπάρξεως τῆς Ἑλληνικῆς Φυλῆς, ἀλλὰ τῶν ἀνωτέρων ἀνθρωπίνων ἰδεωδῶν τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθερίας. Χαίρομεν προσέτι, διότι ἡ Κόνιτσα ἀποτελεῖ ζωντανὸν παράδειγμα τοῦ τί δύναται νὰ ἐπιτελέσῃ στρατός, διοικούμενος ἐπαξίως, πιστεύων εἰς τὸν ἀγῶνα καὶ ἀποφασισμένος νὰ νικήσῃ καὶ θὰ εἴμεθα κάποτε εὐτυχέστεροι ὅταν δυνηθῶμεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι καὶ ἡμεῖς ἐδῶ, ἀντάξιοι τῶν μαχητῶν ἐκείνων, δυνηθῶμεν νὰ προσφέρωμεν εἰς τὸν ἀγῶνα τὴν στρατηγικὴν νίκην, δηλαδὴ τὴν τελικὴν νίκην. Ἀλλὰ σήμερον, ἡμέραν πανηγυρισμοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἡ ἡμέρα κριτικῆς. Ἄς περιορισθῶμεν εἰς τὴν χαράν, τὴν ὁποίαν ὁ ἡρωϊκὸς στρατὸς καὶ ὁ λαὸς τῆς Κονίτσης μᾶς προσέφεραν εἰς τὴν ἔναρξιν τοῦ ἔτους αὐτοῦ καὶ ἄς ἐκφράσωμεν καὶ ἡμεῖς τὴν βαθεῖαν τοῦ Ἔθνους εὐγνωμοσύνην. (Χειροκροτήματα).

§11Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, μὲ βαθὺ αἴσθημα εὐλαβείας στρέφομεν τὴν ψυχὴν καὶ τὴν σκέψιν μας εἰς τοὺς ἀγωνιστὰς καὶ εἰς τὸν λαὸν τῆς Κονίτσης καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἠπείρου. Ἡγέται, στρατὸς καὶ πολῖται, ὅλοι ἀνεξαιρέτως ὑπερασπισταὶ τῆς ὑπερόχου ἐκείνης ἀκριτικῆς ἐπάλξεως, ἔδωσαν τὸ μέτρον τῆς Ἑλλάδος. Τὸ μέτρον τῆς Ἑλλάδος, κύριοι συνάδελφοι, εὑρίσκεται πάντοτε πέραν παντὸς μέτρου συμβατικοῦ καὶ συνήθους. Δὲν συγκρίνεται ἡ Ἑλλὰς παρὰ μόνον μὲ τὸν ἑαυτόν της καὶ διαρκῶς τὸν ὑπερβάλλει. Βαθεῖα καὶ μεγάλη ὀφείλεται εὐγνωμοσύνη πρὸς τοὺς ὑπερόχους ἐκείνους ἄνδρας οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν ἔξοδον τοῦ λήξαντος ἔτους καὶ τὴν εἴσοδον τοῦ νέου ἐχάρισαν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος τὸ δικαίωμα νὰ ἀποκτήσῃ καὶ πάλιν πλήρη τὴν συνείδησιν τῶν ἐθνικῶν του δυνάμεων. Ὅσοι ἐκ τῶν ἀνδρῶν τούτων ἔπεσαν, εἰσῆλθον εἰς τὴν αἰωνιότητα τῆς δόξης. Ὅσοι ηὐτύχησαν νὰ ἐπιζήσουν, ἂς εἶναι τιμημένοι ἐν μέσῳ τοῦ εὐγνώμονος Ἔθνους. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι εὐτυχὴς διότι πάντοτε ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ τονίσω καὶ μάλιστα εἰς ὥρας τὰς ὁποίας δὲν ἐφώτιζεν ἀκόμη τὸ νέον πυκνὸν καὶ φανερὸν φῶς τῆς Κονίτσης, πόσον μεγάλη, ἀλλὰ καὶ πόσον θετική, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν φαίνονται ἀκόμη τὰ ἀποτελέσματα, ὑπῆρξεν καὶ εἶναι ἡ συμβολὴ τῶν ἐθνικῶν μας δυνάμεων εἰς τὴν σωτηρίαν τοῦ Ἔθνους. Ἡ Κόνιτσα, κύριοι συνάδελφοι, ἀπεκάλυψε καὶ κατέδειξε, κατὰ τρόπον κτυπητὸν καὶ ἀνάγλυφον, τὰς ἀρετὰς ἐκείνας, τὰς ὁποίας ὁ στρατός μας κατόπιν ἐπιμόχθου καὶ συστηματικῆς, ὀργανωτικῆς καὶ ἐκπαιδευτικῆς προετοιμασίας εἶχεν ἤδη ἐπιδείξει εἰς πλείστας ὅσας προηγουμένας περιστάσεις π.χ. εἰς τὸ Μέτσοβον, τὴν Κομοτινήν, τὴν Νάουσαν, εἰς τὴν Φλώριναν, εἰς τὸ Κιλκίς, εἰς τὰ Γρεβενά. Ἐδημιουργήθη, κύριοι συνάδελφοι, πάλιν, καὶ σήμερον πλέον τὸ βλέπετε ὅλοι, ἕνας νέος Ἑλληνικὸς Στρατὸς ἀπολύτως καθ’ ὅλα ἀντάξιος ὅλων τῶν προηγουμένων τοὺς ὁποίους εἶχεν παρατάξει ἡ Πατρίς μας. (Χειροκροτήματα). Ἐδημιουργήθη ἕνας νέος Ἑλληνικὸς Στρατὸς ἀντάξιος τοῦ στρατοῦ τοῦ 1912 καὶ 1913, ἀντάξιος τοῦ στρατοῦ τοῦ Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου, ἀντάξιος τοῦ στρατοῦ, ὁ ὁποῖος ἔγραψε τὸ ὑπέροχον Ἔπος τῆς Ἀλβανίας. Καὶ τὸν στρατὸν τοῦτον, κύριοι συνάδελφοι, τὸν προστατεύει, μαζὺ μὲ τὸν Θεόν, ἄνωθεν, καὶ τὸν συνοδεύει, μὲ τὰ τιμημένα ἡρωϊκὰ πτερά της ἡ Ἑλληνικὴ Βασιλικὴ Ἀεροπορία, ἡ ὁποία καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Κονίτσης, ὅπως καὶ εἰς τόσας ἄλλας περιπτώσεις, ἀπέδειξεν, κατὰ τρόπον ὑπέροχον, ὅτι τὰ στελέχη της μικρὰ καὶ μεγάλα, εἶναι ἄξια τῆς Πατρίδος. (Χειροκροτήματα). Κύριοι συνάδελφοι, ἄς ἀναδειχθῶμεν ἀντάξιοι τῶν ἐνόπλων δυνάμεών μας, ἄς δανεισθῶμεν ἀπὸ τὸ παράδειγμά των αὐτό, τὴν πλουσιωτάτην αὐτὴν πηγήν, ἄς δανεισθῶμεν τὸν σιωπηλὸν πατριωτισμὸν ὁ ὁποῖος εἶναι ἀνώτερος ἀπὸ τὸν θορυβώδη, ἂς δανεισθῶμεν τὸν σεμνὸν ἡρωϊσμὸν ὁ ὁποῖος εἶναι θετικώτερος ἀπὸ τὸν ἐπιδεικτικῶς προβαλλόμενον, ἂς δανεισθῶμεν, κύριοι συνάδελφοι, τὴν ψυχραιμίαν καὶ τὸ ἦθος τῶν πραγματικῶν στρατιωτῶν καὶ πρωτίστως, ἀγαπητοὶ φίλοι, πρωτίστως, ἂς μὴν ἐπαναπαυώμεθα εἰς τὴν νίκην τῆς Κονίτσης. Τὴν μάχην τῆς Κονίτσης, τὴν ἐκερδίσαμεν, ἀλλ’ ἦτο δυνατὸν καὶ νὰ τὴν χάσωμεν, ἂν οἱ ὑπερασπισταὶ τῆς Κονίτσης δὲν ὑπεδείκνυον ἡρωϊσμὸν καὶ ἦθος, τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ εἰς τὴν συνείδησιν, ἠθικῶς, ὑπερανθρώπων. Καὶ ὅπως δὲν θὰ ἔπρεπε, εἰς ἣν περίπτωσιν ἐχάνετο ἡ μάχη τῆς Κονίτσης, νὰ πτοηθῶμεν, διότι λαοὶ μεγάλοι καὶ ἀποφασιστικοὶ δὲν πτοοῦνται ἀπὸ παροδικὰς ἀτυχίας, ἔτσι δὲν πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, καὶ νὰ παραδοθῶμεν ἀπολύτως καὶ ἀπερισκέπτως εἰς πανηγυρισμούς, διότι ἐκερδίσαμεν τὴν μάχην. Ἡ Κόνιτσα ἀποτελεῖ, χωρὶς ἄλλο, ἕνα μέγιστον σταθμόν, ἀλλὰ μὴν λησμονῶμεν ποτέ, ἂς μὴ παρίδωμεν τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ σταθμὸς αὐτὸς εἶναι εἷς ἁπλοῦς ἐκ τῶν μεγάλων καὶ πολλῶν σταθμῶν τοὺς ὁποίους ὀφείλει νὰ σημειώσῃ καὶ θὰ σημειώσῃ εἰς τὴν μαρτυρικὴν ὁδοιπορίαν του τὸ δοκιμαζόμενον Ἔθνος. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ χρειασθοῦν πολλοὶ ἀκόμη σταθμοί, θὰ ἀπαιτηθοῦν πολλαὶ ἀκόμη δοκιμασίαι. Ἡ Κόνιτσα δὲν ἀποτελεῖ ἐγγύησιν. Ἡ Κόνιτσα ἀποτελεῖ, κύριοι βουλευταί, παράδειγμα. Ἐμπνεόμενοι ἀπὸ τὸ παράδειγμα τῆς Κονίτσης, ἂς ἐπιχειρήσωμεν τὰ νέα μεγάλα, δύσκολα βήματα τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλει ἡ ἱστορία μας. (Χειροκροτήματα).

§12Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Ἀπευθύνομεν καὶ ἡμεῖς θερμὸν χαιρετισμὸν πλήρη βαθείας εὐλαβείας πρὸς τὴν ἀγαπητὴν πόλιν τῆς Κονίτσης καὶ τὸν Ἑλληνικὸν Στρατόν, ποὺ εὗρον τὴν εὐκαιρίαν, ἀπὸ μίαν κατάπτυστον ἐπίθεσιν προδοτῶν, νὰ γράψουν σελίδας ἀφαντάστου ἐποποιΐας, νὰ γράψουν σελίδας θυσίας εἰς τὸν βωμὸν τῆς Πατρίδος αἱ ὁποῖαι τοὺς ἀπέδειξαν ἀξίους τῆς Πατρίδος καὶ τῆς εὐγνωμοσύνης τοῦ Ἔθνους. Εἴθε, κύριε Πρόεδρε, ὅλοι μας μνήμονες τοῦ παραδείγματος τούτου τοῦ μεγάλου καὶ τοῦ ἡρωϊκοῦ, νὰ ὑπηρετήσωμεν τὴν Πατρίδα μὲ τὴν αὐτὴν αὐτοθυσίαν καὶ τὸν αὐτὸν πατριωτισμόν, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν τελικὴν νίκην κατ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι προσεπάθησαν νὰ θέσουν πόδα, ἐπὶ τῆς Πατρίδος, ἀνόσιον καὶ προδοτικόν.

§13Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερνήσεως). Κύριοι Βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις συμμερίζεται βαθύτατα καὶ αἰσθάνεται τὸν αὐτὸν παλμὸν τὸν ὁποῖον ἠσθάνθη καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Σώματος τούτου ὅταν ἐν ἀρχῇ τῆς συνεδριάσεως, ἐχαιρέτισε τὴν Βουλὴν καὶ ἐχαιρέτισε τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Κονίτσης μὲ τοὺς λόγους τοὺς θερμοὺς ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἠκούσαμεν. Δὲν εἶναι ἡ στιγμὴ πανηγυρισμῶν. Εἶναι μία ἀπὸ τὰς ὑψηλοτέρας στιγμὰς κατὰ τὰς ὁποίας τὸ Ἔθνος σύσσωμον, ὅπως ἐπανειλημμένως εἴχομεν ἀφορμὴν νὰ ἐξαγγείλωμεν, ἐργάζεται καὶ θὰ ἐργασθῇ διὰ νὰ κατακτήσῃ τὴν θέσιν ἐκείνην, ἡ ὁποία πραγματικῶς τοῦ ἀνήκει μεταξὺ τῶν πεπολιτισμένων Κρατῶν. Τὸ παράδειγμα, τὸ ὁποῖον διεγράφη εἰς τὰς κοιλάδας καὶ τὰ ὄρη περὶ τὴν Κόνιτσαν, εἶναι παράδειγμα, τὸν ὁποῖον εἶναι προωρισμένον νὰ θέσῃ βαθεῖαν τὴν σφραγῖδα εἰς τὴν νέαν μορφὴν τοῦ ἀγῶνος, εἰς τὴν ὁποίαν τὸ Ἔθνος τὴν στιγμὴν ταύτην ἀποδύεται. Τὸ πνεῦμα τὸ ὁποῖον ὡδήγησε τοὺς μαχητὰς τῆς Κονίτσης εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἱερωτάτου τῶν καθηκόντων, τὰ ὁποῖα πᾶσα Ἑλληνικὴ ψυχὴ αἰσθάνεται καὶ ἀπὸ τὰ ὁποῖα κάθε Ἑλληνικὴ καρδία πάλλεται, εἶναι ἡ ἐκτέλεσις τοῦ πρὸς τὴν Πατρίδα καθήκοντος. Καὶ ἂν ἐχαιρετίσαμεν τὴν Κόνιτσαν, χαιρετίζομεν ἐν αὐτῇ τὸ ἰδεῶδες τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἕκαστος Ἕλλην φέρει ἐν ἑαυτῷ, νὰ θυσιάζῃ τὸ πᾶν —καὶ αὐτὴν τὴν ζωήν του— εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ καθήκοντος αὐτοῦ. Ἐὰν αἱ εὐθῦναι τῆς Κυβερνήσεως μέχρι τῆς στιγμῆς ὑπῆρχον βαρεῖαι, εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, βαρύτεραι ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς καὶ πέραν. Ἐὰν ἡ μάχη τῆς Κονίτσης, ἐλθοῦσα τόσον ἐπικαίρως ἀπὸ ἀπόψεως διεξαγωγῆς τοῦ ἀγῶνος τόσον ἐν Ἑλλάδι, ὅσον καὶ πέραν τῆς Ἑλλάδος, ἔδωσε τὸ παράδειγμα αὐτό, ἡ Κυβέρνησις αἰσθάνεται βαθύτατα τὰς εὐθύνας, αἱ ὁποῖαι βαρύνουν τοὺς ὤμους της μετὰ τὴν μάχην αὐτὴν καὶ παρακαλεῖ —καὶ εἶναι βεβαία— ὅτι θὰ τύχῃ τῆς συνδρομῆς τῆς Βουλῆς ὄχι μόνον εἰς τὴν περαιτέρω διεξαγωγὴν τῶν εὐθυνῶν αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ταχεῖαν διεξαγωγὴν καὶ λῆψιν ὅλων τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις θὰ θεωρήσῃ ἀναγκαῖον νὰ λάβῃ πρὸς ἐκτέλεσιν τοῦ ὑπερτάτου αὐτοῦ καθήκοντος. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§15Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον, παρακαλῶ, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§17Ν. ΒΛΙΑΜΟΣ. Εἰς τὴν τελευταίαν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων ἦτο ἐγγεγραμμένη ἐπερώτησίς μου....

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Συνάδελφε, τώρα εἴμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἀναφορῶν.

§19Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. Κυβερν.). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι σκόπιμον θὰ ἦτο μετὰ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν ἢ νὰ διακόψωμεν ἐπί τινα λεπτὰ ἢ νὰ ἀναβάλλωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον.

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ἀναβάλωμεν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ. (Ὥρα 7.40′ μ. μ.).