1947.12.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 33η

Παρασκευὴ 19 Δεκεμβρίου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Ταλιαδοῦρος ν’ ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Ρῖζος καὶ Ε. Καζαντζῆς καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῶν Κοινοτήτων Παχυκαλάμου καὶ Νεοχωρίου, ζητούντων τὴν ὑπὸ τῆς ἑταιρίας ΜΠΟΥΤ ἐπισκευὴν τοῦ ρήγματος τοῦ προστατευτικοῦ ἀναχώματος τοῦ ποταμοῦ Ἀράχθου πρὸς ἀποσόβησιν πλημμυρῶν. Οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων Καρδαμύλης καὶ Κάμπου διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς περιφερείας των εἰς τὴν διάθεσιν τῶν ἀνταρτῶν καὶ ζητοῦν τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας τῆς περιουσίας τῶν κατοίκων τῆς Μεσσηνιακῆς Μάνης. Οἱ ἀρτεργάται Πειραιῶς διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ ρύθμισιν τοῦ ἡμερομισθίου των καὶ ζητοῦν παῦσιν ἐκδόσεως βιβλιαρίων, λόγῳ κορεσμοῦ τοῦ ἐπαγγέλματός των, κατάργησιν ἀντιαπεργιακῶν μέτρων κ.λ.π. Ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Πατρῶν διαμαρτύρεται διὰ τὰς ἐπιβληθείσας βαρείας φορολογίας καὶ ζητεῖ τὴν ἐκ τῶν φορολογιῶν τούτων ἀπαλλαγὴν τῶν μελῶν της. Ὁ Γ. Ν. Φωτάκης, ἰατρὸς κάτοικος Ν. Μαρμαρᾶ Χαλκιδικῆς, ζητεῖ ὅπως ἐπιβληθῇ φορολογία ἐπὶ τῶν ἀγάμων καὶ ἐπὶ τῶν ἐγγάμων ἀνδρῶν ἀτέκνων, μονοτέκνων καὶ διτέκνων καὶ ληφθῶσι προστατευτικὰ διὰ τοὺς πολυτέκνους μέτρα, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς κοινωνίας καὶ τοῦ Ἔθνους. Οἱ Δήμαρχοι καὶ Κοινοτάρχαι, τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον καὶ διάφορα ἄλλα σωματεῖα Μαγνησίας, ζητοῦν ἄμεσον ἐκκαθάρισιν ὑπαίθρου ἀπὸ τοὺς συμμορίτας τῶν μετόπισθεν δημοσίους καὶ ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους, ἄμεσον ἐκτέλεσιν ἀποφάσεων Στρατοδικείων κλπ. Ἡ Ἐργαζομένη Νεολαία Ἀθηνῶν καὶ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Πειραιῶς διαμαρτύρονται διὰ τὴν ψήφισιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς τοῦ ἀντεργατικοῦ νόμου τοῦ ἀπαγορεύοντος τὰς ἀπεργίας. Οἱ Πρόεδροι τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας τοῦ Γυμνασίου Κιλκίς, τοῦ τοπικοῦ Συμβουλίου Προσκόπων, τῆς Ἑνώσεως Γονέων καὶ ὁ ἱεροκῆρυξ στρατιωτικὸς ἱερεὺς τῆς 37ης ταξιαρχίας, ζητοῦν τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ γυμνασιάρχου Καρακοτσίου διὰ τοῦ νεοδιορισθέντος γυμνασιάρχου Παπαχρήστου. Ὁ Α. Χρηστίδης, ὑπάλληλος Διευθύνσεως Ἐποικισμοῦ Γ.Δ.Μ. εἰς Θεσσαλονίκην, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ μονιμοποίησίν του καὶ προαγωγήν του. Ἐπιτροπὴ γονέων καὶ κηδεμόνων τοῦ Γυμνασίου Λεβιδίου, διαμαρτύρεται διὰ τὰς ἐναλλασσομένας μεταθέσεις καθηγητῶν τοῦ γυμνασίου καὶ ζητεῖ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου. Ὁ Π. Μικρόπουλος, βουλγαροπαθής, κάτοικος Καβάλας, διαμαρτύρεται, διότι ὁ τέως Νομάρχης Καβάλας Σπύρογλου, προέβη εἰς τὴν ἔξωσιν τῆς οἰκογενείας του ἐκ κρατικῆς οἰκίας, πρὸς στέγασιν τοῦ ἀδελφοῦ του. Ὁ Ἐθνικὸς Σύνδεσμος Σιδηροδρόμων Μακεδονίας–Θράκης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν παράνομον διαταγὴν τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως τῶν Σ.Ε.Κ., ὅπως θέση εἰς διαθεσιμότητα τοὺς ὑπερήλικας σιδηροδρομικοὺς καὶ ζητεῖ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν προστατευτικῶν ὑπὲρ τῶν ὑπερηλίκων νόμων 149)43, 472)1945, 5613)1932 καὶ 301)1936. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ἑνώσεως προσωπικοῦ τῆς ἑταιρείας ὑπονόμων Ἀθηνῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἄρνησιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ χορηγήσῃ πίστωσιν διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἔργων ὑπονόμων καὶ ζητεῖ, ὅπως συνεχισθῇ ἡ χρηματοδότησις παρὰ τοῦ Δημοσίου πρὸς ἀποπεράτωσιν τῶν ἔργων, ἵνα μὴ περιέλθωσιν εἰς τραγικὴν θέσιν οἱ ἐν τῇ ἑταιρείᾳ ταύτῃ ἐργαζόμενοι. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Κουτσοπέταλος, Ε. Μαλαμίδας, Ε. Γονῆς, Χ. Παναγιούλας, καταθέτουσιν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου βαμβακοπαραγωγῶν Λεβαδείας, αἰτουμένων χορήγησιν πιστώσεων πρὸς τὴν Ἕνωσιν παραγωγῶν Λεβαδείας καὶ Λοκρίδος διὰ τὴν ἀγορὰν βάμβακος, παραμένοντος ἀδιαθέτου. Ὁ βουλευτὴς Μαγνησίας κ. Ν. Ἀντωνόπουλος, καταθέτει τηλεγράφημα ἐπιτροπῆς κατοίκων Ριζομύλου, παραπονουμένων διὰ παρεμπόδισιν βοσκῆς ποιμνίων των εἰς ἀσφαλὲς μέρος, ὅπου καλλιεργήσιμοι ἀγροί των, ὑπὸ τὸ πρόσχημα ὅτι εἶχον ἐπιτρέψει βοσκὴν εἰς ἑτέρους κτηνοτρόφους Σαρακατσαναίους καὶ τὴν σύλληψίν των παρὰ τῆς Ἀστυνομίας. Φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς ἔγγραφον τῆς Βρεττανικῆς Πρεσβείας πρὸς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, ἔχον οὕτω: Βρεττανικὴ Πρεσβεία Ἀθῆναι Ἡ Πρεσβεία τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος προσφέρει τὰς προσρήσεις τῆς εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ παρακαλεῖ αὐτὸν νὰ λάβῃ τὴν καλωσύνην νὰ μεταβιβάσῃ εἰς τὸν κύριον Ἰωάννην Θεοτόκην, Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, τὰς εἰλικρινεῖς εὐχαριστίας τῆς Αὐτοῦ Βρεττανικῆς Μεγαλειότητος, διὰ τὰς καλὰς εὐχὰς καὶ συγχαρητήρια τῆς Ἑλληνικῆς Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν γάμων τῆς Α.Β.Υ. τῆς Πριγκηπίσσης Ἐλισσάβετ, τὰ ὁποῖα εἶχον μεταβιβασθῆ εἰς τὴν Αὐτοῦ Μεγαλειότητα διὰ τηλεγραφήματος ὑπογραφέντος ὑπὸ τοῦ κ. Θεοτόκη τὸ ὁποῖον ἡ Αὐτοῦ Μεγαλειότης ἔλαβε μετ’ εὐχαριστήσεως. Ἡ Πρεσβεία τῆς Αὐτοῦ Μεγαλειότητος ἐπωφελεῖται τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ ἐκφράσῃ ἐκ νέου εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ὑψίστης ἐκτιμήσεώς της. Ἀνακοινῶ ὡσαύτως, τὰ ἀκόλουθα: Ὁ κ. Χ. Λαδᾶς (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) καὶ Δ. Χέλμης (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν), καταθέτουν σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1943–44, 1944–45 καὶ 1945 –46, 1946–47 δαπανῶν ἁρμοδιότητος ὑπουργείου Δικαιοσύνης, καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ ὑπουργείου τούτου, οἰκονομικοῦ ἔτους 1947–48». Ὁ κ. Χ. Λαδᾶς (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδια νόμων 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. ὑπ’ ἀριθ. 912)46». Καὶ 2) «Περὶ προσωρινῆς μεταθέσεως συμβολαιογράφων, ἀνταρτοπλήκτων περιφερειῶν». Οἱ κ.κ. Θ. Κιζάνης (Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας), Σ. Στεφανόπουλος (Ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ) καὶ Δ. Χέλμης (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ὅρων προσεχοῦς ἐγκρίσεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἀγορᾶς ὑπὸ Ἑλλήνων ὑπηκόων, πλοίων ἐκποιουμένων ὑπὸ ξένων Κυβερνήσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Οἰκονόμου, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 453)1947». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἐν Βιέννῃ Γ. Προξενείου καὶ ἱδρύσεως Β. Πρεσβείας ἐν Βιέννῃ». Ἐπίσης ἀνακοινῶ τὰς κάτωθι ἀπαντήσεις διαφόρων ὑπουργείων ἐπὶ συναφῶν ἐρωτήσεων: 1) Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 45 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζη, ἔχουσα οὕτω: Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν προσηρτημένως ἀπάντησίν μας ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ τῶν Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζη. Ἀριθμὸς Βιβλίου Ἐρωτήσεων 45. Διεκπεραιώσεως 825. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1–12–47.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΡΕΝΤΗΣ

Ἀπάντησις 1) Δυνάμει τοῦ Α.Ν. 753)1945 πάντα τὰ ἀδικήματα ἐκτὸς τῶν ρητῶς ὑπὸ τούτου ἐξαιρουμένων τὰ τελεσθέντα ἀπὸ 27–4–47 μέχρι καὶ τῆς 12–2–45 θεωροῦνται παραγεγραμμένα οὕτω καὶ τὸ ἀδίκημα τῆς λιποταξίας μὴ ἀναφερόμενον εἰς ἐξαιρούμενα τῆς παραγραφῆς ἀδικήματα, θεωρεῖται παραγεγραμμένον καὶ οὐδεμία ποινικὴ ἢ διοικητικὴ δίωξις κατόπιν καὶ τῆς συμφωνίας τῆς Βάρκιζας γίνεται. Αἱ ἐνεργούμεναι ἐξετάσεις κατ’ ὀργάνων τῆς Χωροφυλακῆς δὲν ἀποσκοποῦσι δίωξιν ποινικὴν ἢ διοικητικὴν διὰ τὴν λιποταξίαν αὐτὴν καθ’ ἑαυτήν, ἀλλὰ ἀποβλέπουσιν εἰς τὴν διακρίβωσιν τῆς ἐν γένει συμπεριφορᾶς καὶ τῆς καθ’ ὅλου πολιτείας τούτων κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς. Ὁ τοιοῦτος ἔλεγχος ἐπιβάλλεται κατ’ ἐφαρμογὴν διαφόρων νόμων, εἴτε πρὸς ἠθικὴν ἐπιβράβευσιν τῶν ἐθνικῶς δρασάντων, εἴτε καὶ πρὸς κολασμὸν τῶν ἐπιδειξάντων ἐπίμεμπτον διαγωγήν, περιλαμβάνει δὲ τόσον τοὺς ἀπομακρυνθέντας τοῦ Σώματος, ὅσον καὶ τοὺς συνεχῶς ὑπηρετοῦντας. 2) Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Α. Ν. 228)1945, ὁπλῖται τῆς Χωροφυλακῆς, ἀπολυθέντες, διαρκούσης τῆς κατοχῆς, ἀνακαλοῦνται εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν καὶ ὁ διαρρεύσας ἐκτὸς τοῦ Σώματος χρόνος, θεωρεῖται ὡς τοιοῦτος πραγματικῆς ὑπηρεσίας διὰ πάσας τὰς συνεπείας. Ἐπίσης δυνάμει τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Α.Ν. 1038)1936 ὁ χρόνος λιποταξίας τῶν ὁπλιτῶν, ὁ καταλογισθεὶς ὡς τοιοῦτος δι’ ἀπουσίαν των ἐκ τῶν τάξεών των, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, ἐξαλείφεται καὶ λογίζεται ὡς χρόνος πραγματικῆς ὑπηρεσίας, ἐφ’ ὅσον οὗτοι ἐπανῆλθον εἰς τὰς τάξεις των μέχρι καὶ τῆς 2ας Μαρτίου 1946. Συνεπῶς ἡ λιποταξία ἔχει τακτοποιηθῆ καὶ ἀπὸ διοικητικῆς πλευρᾶς, ὑπάρχει ὅμως ἡ ἑξῆς ἀνωμαλία. Οἱ Α.Ν. 228)1945 καὶ 1038)1946, θεωροῦνται ὡς ἐκδοθέντες κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 49 τοῦ Συντάγματος, διότι δὲν ὑπάρχουν διὰ τούτους ἐκθέσεις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ὅπερ δὲν τοὺς ἀναγνωρίζει, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν λογισμὸν τοῦ ἐκτὸς ὑπηρεσίας διαρρεύσαντος χρόνου, ὡς συνταξίμου. Τὴν ἀνωμαλίαν ταύτην προσεπαθήσαμεν νὰ ἄρωμεν καὶ προέβημεν εἰς τὴν κατάρτισιν σχεδίου νόμου, ὅπερ ὅμως δὲν ἐπετύχομεν νὰ καταθέσωμεν ἐνώπιον ὑμῶν, καίτοι ἀπὸ τῆς συντάξεώς του παρῆλθεν ἀρκετὸς χρόνος, διότι τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν μᾶς καθυστερεῖ τὰς ἐκθέσεις τὰς προβλεπομένας ὑπὸ τῶν ἄρθρων 29 καὶ 49 τοῦ Συντάγματος. Ἀθῆναι τῇ 1ῃ Δεκεμβρίου 1947

Ὁ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Ὑπουργὸς

Κ. ΡΕΝΤΗΣ

2) Τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 54 ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ. «Ἀπόλυσις ὁπλιτῶν ἄνευ θητείας» Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν προσηρτημένως ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δημ. Τάξεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως (ἀριθ. 54]898) τοῦ βουλευτοῦ κ. Δερδεμέζη Α. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16ῃ Δεκεμβρίου 1947 Ἐντολῇ ὑπουργοῦ

Ὁ Διευθυντὴς

Μ. ΠΑΠΑΔΑΚΟΣ

Ἀντ]ρχης Ἀπάντησις α) Ἀπὸ μακροῦ χρόνου αἱ Ἀνώτεραι Διοικήσεις Χωροφυλακῆς εἶχον ζητήσει τὴν ἀπόλυσιν τῶν ἀκαταλλήλων ἄνευ θητείας ὁπλιτῶν καὶ τὴν ἀναπλήρωσίν των, διὰ κατατάξεως ἑτέρων καταλλήλων. Αἱ αἰτήσεις των αὗται δὲν ἐνεκρίθησαν, διότι δὲν ὑπῆρχον ἐφόδια πρὸς ἐφοδιασμὸν τῶν νέων κατατάξεων, δεδομένου, ὅτι ὡρισμένα εἴδη ἱματισμοῦ καὶ ὑποδήσεως ἀφίενται εἰς τοὺς ἀπολυομένους. Ἤδη μὲ τὴν διαταχθεῖσαν μείωσιν τῆς δυνάμεως διετάχθησαν αἱ Ἀνώτεραι Διοικήσεις νὰ ἀπολύσωσι κατὰ προτίμησιν τοὺς ἀκαταλλήλους. Ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ ἀκαταλλήλου θὰ γίνῃ ὑπὸ τῶν Ἀνωτέρων Διοικητῶν, οἵτινες ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τοὺς φακέλλους ἑκάστου, ἀσφαλῶς δὲν θὰ χαρακτηρίσωσιν ὡς ἀκαταλλήλους τοὺς ἔχοντας καλὴν διαγωγήν, ἀλλὰ μόνον ἐκείνους, οἵτινες λόγῳ πολεμικῆς δράσεως, διαγωγῆς καὶ παραπτωμάτων κρίνονται ἄξιοι τοιούτου χαρακτηρισμοῦ. β) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2973 ἀπὸ 21–10–1947 ἐγγράφου τοῦ ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, διεγράφησαν αἱ πιστώσεις δι’ ἀποδοχὰς καὶ λοιπὰς δαπάνας ἀπὸ 1 Νοεμβρίου, διὰ τῆς ἐγκεκριμένης δυνάμεως τῶν 30.000. Οὗτοι ἀπολυόμενοι τὴν 1ην Νοεμβρίου, θὰ ἐλάμβανον καὶ διμήνους ἀποδοχάς. Ἡ ἀπόλυσις ὅμως τούτων δὲν κατέστη ἐφικτή, διότι ἡ στρατιωτικὴ κατάστασις δὲν ἐπέτρεψε τὴν ἀπόλυσιν. Αὕτη θὰ συντελεσθῇ ἐντὸς τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου κατόπιν γενομένης συμφωνίας μετὰ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ. Αἴτησίς μας πρὸς τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν περὶ παρατάσεως τῶν πιστώσεων μέχρι τέλους Δεκεμβρίου διὰ τοὺς καθ’ ὑπέρβασιν ὑπηρετοῦντας 2.000 ὁπλίτας, διότι λόγοι δημοσίας ἀσφαλείας καὶ ἡ στρατιωτικὴ κατάστασις δὲν ἐπέτρεπον τὴν ἀπόλυσιν ἐνωρίτερον, δὲν ἐνεκρίθη. Κατόπιν τῆς μὴ ἐγκρίσεως, δὲν ὑπάρχουσι πιστώσεις διὰ καταβολὴν διμήνων ἀποδοχῶν εἰς 2.000 ἀπολυομένους ὁπλίτας, καίτοι οὗτοι δικαιοῦνται τοιούτων κατὰ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις. Οὕτω ἐπροτιμήθη ἡ μὴ καταβολὴ τοῦ διμήνου εἰς τοὺς ἀπολυομένους μὲ τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ ἀκαταλλήλου. Οὐδεμίαν ἔχομεν ἀντίρρησιν καὶ θεωροῦμεν τὴν καταβολὴν τοῦ διμήνου, ἠθικὴν ὑποχρέωσιν τοῦ Κράτους, νὰ διατάξωμεν τὴν καταβολὴν ἐφ’ ὅσον τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ἤθελε χορηγήσει τὰς ἀναγκαίας πιστώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1947

Ὁ Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως

Κ. ΡΕΝΤΗΣ

3) Τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 49]871]5–12–47 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Α. Νικολαΐδη. Ἐπὶ τῆς ἄνω ἐρωτήσεως γνωρίζεται ὅτι εὑρίσκεται εἰς τὸ Α.Σ.Σ. νόμος δι’ ἅπαντας τοὺς πολεμιστὰς ὑποψηφίους τῆς Σ.Σ. Εὐελπίδων, δι’ οὗ δημιουργεῖται ἰδιαιτέρα κατηγορία. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Δεκεμβρίου 1947

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ

4) Τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 17]748 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ἰωάν. Α. Μπουρνιᾶ. Εἰς Εὔβοιαν ἀπεστάλησαν δυνάμεις εἰς βάρος ἄλλων σοβαρωτέρων ἀναγκῶν. Ἀθῆναι τῇ 2 Δεκεμβρίου 1947

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ

5) Τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μαλινδρέτου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν τὰ ὑπ’ ἀριθ. 44667]Φ, 58735]17–11–47 καὶ 45254]11, 78735]19–11–47 ἔγγραφα τῆς Ὑποδ)σεως Γενικῆς Ἀσφαλείας Ἀθηνῶν κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6988]17–12–47 ἐγγράφου ὑμῶν. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Διευθυντὴς

Α. ΚΟΥΚΗΣ

Στρατ. Δικ. Σύμβ. Αʹ Τάξεως

Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν

(Γ.Δ.Υ.Σ]Δ 3]1)

«Περὶ τοῦ ὑποδικοκαταδίκου Κύρκου Μιχαὴλ τοῦ Κωνστ.» Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Α.Π. 5066]1 ἀπὸ 15–11–47 ὑμετέρας διαταγῆς πρὸς τὸν κ. Βασιλικὸν Ἐπίτροπον Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀναφερομένου κοινοποιηθείσης καὶ ἡμῖν, νὰ ἀναφέρωμεν, ὅτι οὗτος τόσον δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 53]1947 ἐντάλματος συλλήψεως κ. Εἰσηγητοῦ ἐκτάκτου Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, ὅσον καὶ δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2269]8–11–47 κατ’ ἀντιμωλίαν ἀποφάσεως τοῦ ἐνταῦθα 5μελοῦς Ἐφετείου, δι’ ἧς κατεδικάσθη εἰς φυλάκισιν ἕξ μηνῶν ἐπὶ ἐξυβρίσει διὰ τοῦ τύπου, ἐφυλακίσθη εἰς τὰς φυλακὰς Βούρλων Πειραιῶς, εἰς ἃς καὶ κρατεῖται ἤδη. Ἀθῆναι τῇ 19 Νοεμβρίου 1947

Ὁ Διοικητὴς

Ν. ΤΣΑΟΥΣΗΣ

Ἀστυν. Διευθυντὴς Βʹ. Πρὸς τὸν κ. Διευθυντὴν Φυλακῶν Βούρλων–Πειραιῶς Εἰς Πειραιᾶ. Διαβιβάζοντες συνημμένως τὴν ὑπ’ ἀριθμ. 103623) 15–11–47 διαταγὴν τοῦ ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν συνοδείᾳ τὸν Κῦρκον Μιχαὴλ τοῦ Κωνσταντίνου καὶ τῆς Ζωοπηγῆς, ἐτῶν 57, ἐκ Σιδηροχωρίου Ἀνατ. Θράκης, κάτοικον ἐνταῦθα, ὁδὸς Ἀραχώβης ἀριθ. 61, δημοσιογράφον καὶ Διευθυντὴν τῆς ἐφημερίδος «Ἐλεύθερη Ἑλλάδα», συλληφθέντα τὴν 27–10–47 ὡς ἐμφαίνηται ἐκ τῆς συλλήψεως δυνάμει τοῦ προσηρτημένου ὑπ’ ἀριθ. 53]23–9–47 ἐντάλματος συλλήψεως κ. Εἰσηγητοῦ ἐκτάκτου Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, δι’ οὗ κατηγορεῖται ἐπὶ παραβάσει τοῦ Γʹ ψηφίσματος τῆς Βουλῆς καὶ καταδικασθέντα δι’ ἄλλην αἰτίαν εἰς φυλάκισιν ἕξ (6) μηνῶν δυνάμει τῆς συνημμένης ὑπ’ ἀριθ. 2269]8–11–47 ἀποφάσεως τοῦ πενταμελοῦς Ἐφετείου Ἀθηνῶν ἐπὶ ἐξυβρίσει διὰ τοῦ τύπου, ἐφ’ ἧς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1429]8–11–47 παραγγελία τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, δι’ ἧς φυλακίζεται εἰς τὰς ὑφ’ ὑμᾶς φυλακάς, συνημμένως διαβιβαζομένης καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὴν πρὸς ταύτην συμμόρφωσιν. Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ὁ εἰρημένος ἤθελε κριθῆ ἀπολυτέος δι’ οἱονδήποτε λόγον ὡς πρὸς τὴν ἀνωτέρω ἀπόφασιν, δέον νὰ μὴ ἀπολυθῇ ἐν ἀναμονῇ σχετικῆς παραγγελίας τοῦ Εἰσηγητοῦ ἐκτάκτου Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, ὑφ’ οὗ ἐξεδόθη τὸ προμνησθὲν ἔνταλμα συλλήψεως.

Ὁ Διοικητὴς

Ν. ΓΛΥΚΑΣ

Ἀστυν. Δ)ντὴς Βʹ. 6) Τοῦ αὐτοῦ ἐπίσης Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ροδόπης κ. Θ. Διακουμοπούλου. Συνετάγη τὸ σχετικὸν Β. Δ. προαγωγῆς τῶν ὑπηρετούντων ἐφέδρων ἀξιωματικῶν, ὅπερ ὑπεγραφὲν παρὰ τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως τὴν 21–11–47, ἀπεστάλη εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, διὰ τὴν ἔγκρισιν τῆς δημοσιεύσεώς του εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἀθῆναι τῇ 28 Νοεμβρίου 1947

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ

7) Τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 43 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Κ. Καλαμαρᾶ. Περὶ ἐνεργουμένου ὑπὸ τῶν ὑπαλλήλων Ἑταιρείας Ὑδάτων ἐλέγχου κατ’ οἶκον. Ἡ Ἑταιρεία ὑδάτων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Περιχώρων, ἥτις ἐνεργεῖ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ὑδρεύσεως διὰ λογαριασμὸν τοῦ δημοσίου, ἔναντι τοῦ ὁποίου καὶ ὑπέχει εὐθύνην διὰ τὴν ἀκριβῆ τιμολόγησιν τῶν καταναλώσεων, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἐπαληθεύσῃ διὰ τῶν ὑπαλλήλων της τὰς σχετικὰς δηλώσεις τῶν ὑδρευομένων ὡς πρὸς τὸν ἀριθμὸν συνοικούντων μελῶν καὶ τῶν νοσηλευομένων εἰς τὰς κλινικάς, παρακολουθεῖ ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν τὰς τυχὸν ἐπερχομένας μεταβολάς. Ἡ γνῶσις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συνοικούντων μελῶν καὶ τῶν νοσηλευομένων εἰς κλινικὰς εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν οἰκογενειῶν, τὰς ὁποίας ἀπαρτίζουν οἱ συνυδρευόμενοι, μέχρι πέντε προσώπων συνυδρευομένων, θεωρουμένων ὡς μιᾶς οἰκογενείας. Καὶ τοῦτο, διότι ἐπὶ τῶν καταναλώσεων ὕδατος ἐφαρμόζεται προοδευτικὸν τιμολόγιον ἀναλόγως πρὸς τὴν καταναλισκομένην ποσότητα, ἥτις μέχρι ὡρισμένου ποσοῦ κυβικῶν καθ’ ἑκάστην οἰκογένειαν τιμολογεῖται μὲ τὸν συντελεστὴν τῶν κατωτέρων κλιμακίων. Πάντως ἐνετάλη ἡ ἑταιρεία, ἵνα καταστήσῃ προσεκτικοὺς τοὺς ὑπαλλήλους ὡς πρὸς τὴν ἀνάγκην τῆς καλῆς καὶ ἀμέμπτου συμπεριφορᾶς κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑπηρεσίας των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1947

Ὁ Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων

Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ

8) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 21)20–11–47 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Ι. Μπουρνιᾶ. Εἰς τὸ ὑπουργεῖον ὑπεβλήθη ἀναφορὰ ὑπογραφομένη ὑπὸ τεσσαράκοντα ἐπιτηδευματιῶν κατοίκων Καρύστου, οἵτινες παραπονοῦνται, διὰ τὰς ἀποφάσεις τῆς φορολογικῆς καὶ Ἐκδικαστικῆς Ἐπιτροπῆς Ἐπιτηδευματιῶν Καρυστίας. Τὰ παράπονά των συνίσταντο εἰς τὸ ὅτι ὁ ἐπιβληθεὶς φόρος ἐπιτηδεύματος ἦτο δυσανάλογος πρὸς τὸν κύκλον ἐργασιῶν των καὶ ὅτι ἐσημειώθησαν ἀνισότητες κατὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ φόρου. Κατὰ τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου Καρυστίας ἢ ἄλλου τινὸς ἐφοριακοῦ ὑπαλλήλου, οὐδεμία αἰτίασις διετυπώθη. Τὸ ὑπουργεῖον ἀπέστειλεν Ἐπιθεωρητήν. Ἐκ τῆς παρ’ αὐτοῦ δὲ ἐνεργηθείσης ἐρεύνης διεπιστώθη, ὅτι αἱ γενόμεναι κατατάξεις ἔχουσι καλῶς, ὅτι αἱ ὑποβληθεῖσαι αἰτιάσεις ἦσαν ὅλως ἐπουσιώδεις καὶ ὄχι ἄξιαι λόγου καὶ τέλος, ὅτι κατόπιν τῶν ὑπὸ τοῦ κ. Ἐπιθεωρητοῦ δοθεισῶν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ἐξηγήσεων, διηυθετήθη τὸ ζήτημα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1947

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

9) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Πολυζωγοπούλου. Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Πολυζωγοπούλου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα. 1. Φορολογία ἐπιτηδεύματος Ἐκ τῆς παρακολουθήσεως τῆς ἐφαρμογῆς τῆς φορολογίας ταύτης εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Αʹ. Οἰκονομικῆς Ἐφορίας Βόλου δὲν διεπιστώσαμεν ὑπέρμετρον φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἐπαγγελματιῶν. Περὶ τούτου μαρτυροῦν ἐπανειλημμέναι ἐκθέσεις τοῦ ἐποπτεύοντος οἰκονομικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ εἰς τὰς ὁποίας ἀναφέρεται, ὅτι ἡ κατάταξις τῶν ἐπαγγελματιῶν Βόλου ὑπῆρξε κατὰ τὴν μεγίστην πλειονότητα λίαν ἐπιεικής. Μάλιστα δὲ ὑπερμέτρως ἐπιεικὴς ὑπῆρξεν ἡ κατάταξις τοῦ ἡμίσεος καὶ πλέον τῶν φορολογουμένων. Αἱ ἐπιεικεῖς αὗται κατατάξεις γνωσθεῖσαι διὰ τῶν τοπικῶν ἐφημερίδων καὶ εἰς τὰς ἄλλας Θεσσαλικὰς πόλεις, εἰς τὰς ὁποίας ἐπεκράτησε πνεῦμα μεγαλυτέρας προσαρμογῆς πρὸς τὰς πραγματικὰς συνθήκας, ἐδημιούργησαν δυσφορίαν καὶ ἐξέγερσιν μεταξὺ τῶν φορολογουμένων περιφερειῶν τούτων. Οἱ Οἰκονομικοὶ Ἔφοροι τῶν λοιπῶν περιφερειῶν ἔφθασαν εἰς σημεῖον νὰ προβῶσιν εἰς διατύπωσιν καὶ παραπόνων διὰ τὴν δυσχερῆ θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρέθησαν ἔναντι τῶν φορολογουμένων, ἐξέφραζον δὲ καὶ ἀνησυχίαν, ὅτι αἱ ὑπ’ αὐτῶν ἐνεργηθεῖσαι δίκαιαι καὶ σύμφωνοι πρὸς τὰ πράγματα κατατάξεις θὰ ὑποστοῦν μείωσιν παρὰ τῆς ἐκδικαστικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπηρεαζομένης ἐκ τῶν ἐπιεικῶν κατατάξεων τῆς Αʹ Οἰκονομικῆς Ἐφορίας Βόλου. Παρὰ ταῦτα, δὲν ἔλλειψαν καὶ αἱ σχετικαὶ διαμαρτυρίαι δι’ ὑπερβολικὰς κατατάξεις παρὰ τῇ Αʹ Οἰκονομικῇ Ἐφορίᾳ Βόλου, ἐκ μέρους ὡρισμένων φορολογουμένων ἢ τάξεων ἐπαγγελματιῶν ὡς τῶν ἰχθυεμπόρων, κρεοπωλῶν, μικροεμπόρων, ραπτῶν καὶ αὐτοκινητιστῶν. Δι’ ὡρισμένους ἐκ τούτων, ὡς τῶν αὐτοκινητιστῶν διεπιστώσαμεν, ὅτι ὑπερβολικὰ ἦσαν τὰ παράπονά των. Διὰ τοὺς λοιποὺς ἐὰν πράγματι ὑπῆρξαν ὑπερβολικὰ ἐλπίζομεν, ὅτι αὗται θὰ ἐκλείψωσιν ἐκ μέρους τῶν ἐκδικαστικῶν Ἐπιτροπῶν πρὸς ἃς ἐγένοντο καὶ σχετικαὶ συστάσεις. Οἱ καταστηματάρχαι μικρέμποροι διὰ σχετικῆς διαμαρτυρίας των, ὑποβληθείσης ἡμῖν μόλις πρὸς μηνός, διετύπωσαν καὶ αἰτιάσεις κατὰ τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου ἀναφερομένας εἰς κακὴν συγκρότησιν τῆς φορολογικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀκαταλληλότητα τοῦ λαϊκοῦ μέλους καὶ τὸ ὑπερβολικὸν τῆς κατατάξεώς των. Ἐπ’ αὐτῶν διετάξαμεν τὴν ἐνέργειαν διοικητικῆς ἐρεύνης. Ἐκ τοῦ πορίσματος ταύτης δὲν κρίνονται βάσιμοι αἱ αἰτιάσεις των, ὅσον ἀφορᾶ τὴν συγκρότησιν τῆς Φορολογικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὴν ἐκπροσώπησίν των, καθόσον καὶ ἡ συγκρότησις τῆς Φορολογικῆς Ἐπιτροπῆς ἐγένετο νομίμως καὶ τὸ λαϊκὸ μέλος συνεκέντρωνεν ἠθικὰ καὶ ἐπαγγελματικὰ προσόντα. Ὡς πρὸς τὸ μέρος τῆς διαμαρτυρίας των, ὅτι αἱ κατατάξεις των εἶναι ὑπερβολικαί, τοῦτο εἶναι ἐν μέρει ἀληθές. Οὐχ’ ἧττον ἡ αἰτία πρέπει νὰ ἀναζητηθῇ εἰς τὴν κάπως ἀνεπιτυχῆ καὶ ἄνισον κατάταξίν των ἐν συγκρίσει πρὸς τὰς κατατάξεις τῆς πλειονότητος τῶν ἐπιτηδευματιῶν ὡς ἐν ἀρχῇ ἐξετέθη. Πάντως αἱ τοιαῦται κατατάξεις δὲν εἶναι καὶ ὁριστικαὶ καὶ θὰ ἐπανορθωθοῦν αἱ γενόμεναι ἀδικίαι ὑπὸ τῆς ἐκδικαστικῆς Ἐπιτροπῆς, Πρόεδρος τῆς ὁποίας τυγχάνει ὁ ἐνεργήσας τὴν ἔρευναν Οἰκονομικὸς Ἐπιθεωρητὴς κ. Π. Πανταζῆς. Φορολογία πλουτησάντων Α.Ν. 182)1945. Ὁ Οἰκονομικὸς Ἐπιθεωρητὴς κ. Π. Πανταζῆς ἐν τῇ ἀπὸ 18–3–47 ἐκθέσει του ἐπιθεωρήσεως τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας Αʹ Βόλου, διεπίστωσεν ὅτι κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Ν. 1040)46, εἰς τὸν εἰδικὸν πίνακα ὡς κατ’ ἀρχὴν ὑπαγόμενοι εἰς τὴν φορολογίαν πλουτησάντων ἐνεγράφησαν 58 φορολογούμενοι. Διὰ 12 ἐκ τούτων παρεγράφη τὸ δικαίωμα τοῦ Δημοσίου πρὸς ἐπιβολὴν τοῦ φόρου, διότι δὲν ἐγένετο ἐγκαίρως ἡ κοινοποίησις τῶν ἀνακοινώσεων περὶ τῆς ἐγγραφῆς των εἰς τὸν ἀνωτέρω εἰδικὸν πίνακα. Διὰ τὴν παρατηρηθεῖσαν ὡς ἄνω παραγραφὴν τῶν 12 ὑποθέσεων ὁ Οἰκονομικὸς Ἔφορος ἐκλήθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Β 2868]12–8–47 διαταγῆς ἡμῶν εἰς ἀπολογίαν. Ἐν συνεχείᾳ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Β 4063]47 ἀποφάσεως ἡμῶν, ἐγένετο αὐτῷ παρατήρησις διὰ τὸ παρατηρηθὲν παράπτωμά του, τῆς ἀμελείας ἐν τῇ ἐκπληρώσει τῶν καθηκόντων του. Τὸ ὑπουργεῖον ἔκρινε τοῦτον ἐπιεικῶς, διότι αἱ παραγραφεῖσαι ὑποθέσεις ἀφορῶσι φορολογουμένους οὐχὶ τῆς πόλεως Βόλου, ἀλλὰ τῶν Κοινοτήτων περιφερείας Βόλου. Ἡ κρατοῦσα δὲ ἀνώμαλος κατάστασις εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἡ μὴ πλήρωσις τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν ὑπαλλήλων τῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας, μετριάζει κατὰ πολὺ τὴν εὐθύνην τοῦ Οἰκονομικοῦ Ἐφόρου, ἥτις πολὺ περισσότερον βαρύνει τοὺς Προέδρους τῶν Κοινοτήτων, οἵτινες δὲν ἐπεμελήθησαν τῆς ἐγκαίρου κοινοποιήσεως τῶν ἀποσταλεισῶν αὐτοῖς εἰδοποιήσεων. Μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ Α.Ν. 365]47 διετάχθη ὁ Οἰκονομικὸς Ἔφορος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11. 18177)15–10–47 διαταγῆς νὰ ὑποβάλῃ πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, τοῦ ἄρθρου 1, τοῦ ὡς ἄνω Α.Ν., πίνακα τῶν 12 παραγραφεισῶν ὑποθέσεων, μετ’ ἀναλυτικῆς ἐκθέσεως διὰ τὴν τυχὸν παραπομπὴν αὐτῶν εἰς τὴν φορολογικὴν ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 4, τοῦ Α.Ν. 182)45, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀξιολόγων ὑποθέσεων, ὡς δὲ ἀνέφερεν ἡμῖν οὗτος, τὰ στοιχεῖα ταῦτα ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4557)30–10–1947 ἀναφορᾶς του.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

10) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κεφαλληνίας κ. Α. Δημητράτου. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 2–12–47 ἐρωτήσεως τοῦ κ. Α. Δημητράτου βουλευτοῦ Κεφαλληνίας, σχετικῶς μὲ τὴν ρύθμισιν τῶν ἐν Κεφαλληνίᾳ ἀγροληπτικῶν σχέσεων, καταχωρηθεῖσαν εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπὸ τὸν ἀριθμὸν 46, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι κατηρτίσθη ἤδη σχετικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 183583 ἐ.ἔ. ἐγγράφου μας ἀπεστάλη εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ τὸ ὁποῖον θέλομεν καταθέσει εὐθὺς ὡς λάβομεν τὴν σχετικὴν ἔκθεσιν τῆς ὑπηρεσίας ταύτης.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ

11) Τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 34 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Τρικκάλων κ. Α. Βαμβέτσου. Κατόπιν τῆς ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Τρικκάλων κ. Α. Βαμβέτσου κατατεθείσης ἐρωτήσεως 34, ἐν σχέσει πρὸ τὸ ἐν θέσει «Πετρόπορος» περιφερείας Τρικκάλων κτῆμα τῶν κληρονόμων Μιχ. Πίχτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ. ἀριθ. 138192 ἀπὸ 21–1–1929 ἀποφάσεως ἡμῶν, τῆς ὁποίας καὶ πέμπομεν ἀντίγραφον, ἐπετράπη εἰς τοὺς κληρονόμους Μιχ. Πίχτου ἡ κατὰ τμήματα ἢ συνολικῶς ἐλευθέρα ἐκποίησις τοῦ ἐξαιρεθέντος τῆς κατὰ τὸν ἀγροτικὸν νόμον ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως τμήματος τοῦ ἐν τῷ τμήματι «Πετρόπορος» κτηματομεριδίου τῶν εἰρημένων κληρονόμων, ἀρθείσης ὡς πρὸς τοῦτο τῆς ἐκ τοῦ νόμου 3250 ὑφισταμένης ἀπαγορεύσεως. Τὸ ὡς ἄνω ἐξαιρεθὲν τῆς ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως τμῆμα ὑπὲρ τῶν ὡς ἄνω κληρονόμων Μιλ. Πίχτου, διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 21)1924 καὶ 127)1926 ἀποφάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Τρικκάλων, ἀπαρτίζεται α) ἐκ Πανδοχείου μετὰ περιοχῆς 40 στρεμμ., β) ἐκ τοῦ λειβαδίου Παλαιογαρδίκη ἐκτάσεως 320 στρεμ., καὶ γ) ἐκ τοῦ ἕλους ἐκτάσεως 2635 στρεμμάτων. Αἱ ἀνωτέρω ἐκτάσεις ἐξῃρέθησαν τῆς ἀπαλλοτριώσεως διὰ τῶν ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 21)1924 καὶ 127)1926 ἀποφάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Τρικκάλων, διότι κατὰ τὴν γνώμην της δὲν ἦσαν ἀπαραίτητοι διὰ τὴν γεωργοκτηνοτροφικὴν ἀποκατάστασιν τῶν δικαιουμένων κλήρου. Πολὺ μεταγενεστέρως καὶ δὴ διὰ τοῦ ἀπὸ 16–12–1938 Β. Διατάγματος δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 486)27– 12–1938 Φ.Ε.Κ., ἐπεξετάθησαν αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 5800 «περὶ ἐξασφαλίσεως τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου ἐπὶ τῶν ἀποκαλυπτομένων γαιῶν» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη, μεταγενεστέρως καὶ ἐπὶ τῶν ἀποκαλυπτομένων ἢ ἀποκαλυφθησεμένων γαιῶν ἐκ τῶν ἐν τῇ περιφερείᾳ τοῦ νομοῦ Τρικκάλων κειμένων ἑλῶν, συνεπείᾳ τῶν ὑπὸ τῆς ἑταιρείας ΜΠΟΥΤ γενομένων ἀποξηραντικῶν καὶ ἀποχετευτικῶν ἔργων, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ τὸ τοιοῦτον ὑπὸ τὴν ὀνομασίαν «ἕλος Βούλας», τμῆμα τοῦ ὁποίου ἀποτελεῖ καὶ τὸ κτηματομερίδιον κληρονόμων Πίχτου. Εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ ὡς ἄνω Β. Δ. ἐγένετο ὁροθέτησις τοῦ «ἕλους Βούλας» καὶ δὴ ὁ καθορισμὸς τῆς ἀνωτάτης καὶ κατωτάτης στάθμης αὐτοῦ, ἐξ ἧς ἐδέχθη, ὅτι ἔκτασις 1686 στρεμμάτων ἐκ τοῦ ὑπὲρ τῶν κληρονόμων Πίχτου ἐξαιρεθέντος ἕλους, ἐνέπεσεν ἐντὸς τῆς κατωτάτης στάθμης καὶ ἐπηκολούθησε ἀποβολὴ διοικητικῶς τῶν ἀνωτέρω κληρονόμων Πίχτου, συνταγέντος τοῦ ἀπὸ 9–6–1942 πρωτοκόλλου ἀποβολῆς αὐτῶν. Κατὰ τοῦ ὡς ἄνω πρωτοκόλλου διοικητικῆς ἀποβολῆς τῆς Γεωργικῆς Ὑπηρεσίας, οἱ κληρονόμοι Μ. Πίχτου διεμαρτυρήθησαν ἐντόνως καὶ ἐζήτησαν τὴν ἀκύρωσιν του, παραλλήλως δὲ προσέφυγον εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ μετὰ τὴν ἀπόρριψιν τῆς αἰτήσεώς των παρ’ αὐτοῦ, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 642)1942 ἀποφάσεώς του, προσέφυγον εἰς τὰ πολιτικὰ δικαστήρια. Ἀπὸ τῆς χρονολογίας ταύτης καὶ ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας τὴν ὑπεράσπισιν τῶν συμφερόντων τοῦ δημοσίου ἀνέλαβε τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους, ὅπερ καὶ τελικῶς εἰσηγήθη τὴν ὑπογραφὴν διὰ τοῦ δικαστικοῦ ἀντιπροσώπου Ι. Παγκάλου, ὡς ἐκπροσώπου τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20540)11–1– 1947 πράξεως συμβιβασμοῦ, γενομένης ἐνώπιον τοῦ συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν κ. Κ. Δ. Γιαννίτση. Ὁ σχετικὸς φάκελλος ὁ περιέχων τὴν αἴτησιν περὶ συμβιβασμοῦ καὶ ἅπαντα τὰ λοιπὰ ἔγγραφα τὰ ἀφορῶντα τὸν διεξαχθέντα δικαστικὸν ἀγῶνα μεταξὺ τῶν ἀνωτέρω ἰδιωτῶν καὶ τοῦ δημοσίου εὑρίσκεται παρὰ τῷ Νομικῷ Συμβουλίῳ τοῦ Κράτους. Τέλος προσθέτομεν, ὅτι ἀνάκλησις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 138192)1929 ἀποφάσεώς μας, δι’ ἧς ἤρθη ἡ ἐκ τοῦ νόμου 3250 ὑφισταμένη ἀπαγόρευσις ἐκποιήσεως τοῦ ἀνωτέρω κτήματος, δὲν ἐγένετο, οὐδὲ δικαιολογεῖται, δεδομένου, ὅτι πρόκειται περὶ ὑπολοίπων ἐξ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως κατὰ τὸν ἀγροτικὸν νόμον ἐκτάσεων, ἐξαιρεθεισῶν ἐκ ταύτης, ὡς μὴ ἀπαραιτήτων εἰς τοὺς ἀκτήμονας καὶ μὴ δυναμένων ἤδη μετὰ τὴν ἐκπνοὴν τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 119 τοῦ Συντάγματος 1927 τεθείσης πενταετοῦς προθεσμίας νὰ ἀπαλλοτριωθοῦν ἀναγκαστικῶς πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ

καὶ 12) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 48 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σάμου κ. Ἐμμ. Σοφούλη. «περὶ τῆς συγκοινωνίας τῆς Σάμου». Ἀπάντησις Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Σάμου κ. Μ. Σοφούλη (ἀριθ. βιβλ. Ἐρωτήσεων 48 διεκ. 870), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ μετὰ τῆς νήσου Σάμου συγκοινωνία ἐκτελεῖται ἤδη ἐκ Πειραιῶς αʹ) ἑκάστην Τρίτην πρωΐαν διὰ Κρατικοῦ ἀτμοπλοίου προσεγγίζοντος εἰς Βαθὺ καὶ Καρλόβασι, ὅπερ μετὰ τὴν εἰς Πειραιᾶ ἐπιστροφήν του, ἐκτελεῖ ἀκολούθως δρομολόγια ἑκάστην Πέμπτην διὰ Σύρον–Τῆνον–Ἄνδρον καὶ ἕκαστον Σάββατον διὰ Γύθειον–Κύθηρα βʹ) ἑκάστην Παρασκευὴν διὰ τοῦ ἀτμοπλοίου «Σοφία Τόγια» τῆς ἀτμοπλοΐας Ι. Τόγια καὶ γʹ) ἕκαστον Σάββατον διὰ τοῦ ἀτμοπλοίου «Ἡλιούπολις» τῆς ἀτμοπλοΐας Αἰγαίου. Τὰ ἀνωτέρω ἀτμόπλοια, ἐκτελοῦσι δρομολόγια εἰς τρεῖς διαφόρους γραμμὰς καθ’ ἑβδομάδα, πλοῦς δὲ αὐτῶν, μόνον ἐν καιρῷ ἡμέρας εἰς τὴν γραμμὴν Σάμου, θὰ εἶχεν ὡς ἐπακόλουθον τὴν ἀδυναμίαν, ἐλλείψει χρόνου, ἐκτελέσεως τῶν ἑτέρων δύο δρομολογίων των, πρᾶγμα ὅπερ θὰ ἦτο λίαν ἐπιζήμιον, οὐ μόνον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν καθ’ ὅλου συγκοινωνιακῶν ἀναγκῶν τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν πλοίων. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ τῶν ἐπικινδύνων, λόγῳ ναρκῶν, περιοχῶν, τοῦτο ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑπουργείου Ναυτικῶν, ὅπερ καὶ δὲν περιέλαβε τὴν περιοχὴν Ἰκαρίας–Σάμου μεταξὺ τῶν περιοχῶν ἐκείνων εἰς ἅς, λόγῳ τοῦ ἰδιαιτέρου κινδύνου, ἐφηρμόσθη ἡ ἀπαγόρευσις τῶν νυκτερινῶν πλόων. Πάντως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 61405]11372]11–12–47 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ ὑπουργεῖον Ναυτικῶν, ἐζητήσαμεν τὴν ἐπανεξέτασιν τοῦ ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11–12–47

Ὁ Ὑπουργὸς

Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου τῶν Ἑλλήνων Μεταξοσποροπαραγωγῶν Ἐδέσσης, ζητοῦντος ἐξαγωγὴν 5.000 κυτίων κουκουλοσπόρου, ἐκ τῆς περιφερείας των, εἰς Συρίαν καὶ Τουρκίαν, ὁ κ. Π. Καλλιγκάτσης ἔχει τὸν λόγον.

§5Π. ΚΑΛΛΙΓΚΑΤΣΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ ἀφορᾷ καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι ἐδῶ, δύναμαι νὰ τὴν ἀναπτύξω. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, παρακαλῶ θερμῶς νὰ συνεννοηθῆτε μὲ τὸν συνάδελφόν σας κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ τὴν διάθεσιν τοῦ κουκουλοσπόρου. Πρὸ τοῦ πολέμου, ὁ κουκουλόσπορος ἐπωλεῖτο εἰς Περσίαν, εἰς Τουρκίαν καὶ εἰς πολλὰς ἄλλας χώρας. Ἐφέτος, ἐξαιρετικῶς, ἔχει παραχθῆ μεγάλη ποσότης κουκουλοσπόρου καὶ θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον νὰ κατορθώσῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῶν ἐμπορικῶν ἀκολούθων ποὺ ἔχομεν εἰς τὰς πρεσβείας τῶν χωρῶν αὐτῶν, νὰ δυνηθῇ νὰ ἐξαγάγῃ 5–6 χιλιάδας κουκουλόσπορον, ἵνα ἀφ’ ἑνὸς μὲν προστατευθῇ ὁ κουκουλόσπορος, ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἐνισχυθῇ ἡ σχετικὴ παραγωγή.

§6Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας). Θεωρῶ ἀπολύτως δικαίαν τὴν αἴτησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ διαβιβασθῇ ἡ ἀναφορά.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Καλαβρύτων καὶ Ἀκράτας, ζητούντων ἄμεσον ἐνίσχυσιν τῆς δυνάμεως Χωροφυλακῆς καὶ λῆψιν μέτρων πρὸς ἐξόντωσιν ἐμφανισθεισῶν συμμοριῶν εἰς περιφέρειαν Καλαβρύτων καὶ Αἰγιαλείας, ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§8Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται περὶ τῶν κατοίκων τῆς Ἀκράτας, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν μίαν μεγάλην ἐπιδρομὴν τῶν ἀνταρτῶν καὶ ζητοῦν τὴν προστασίαν τοῦ Κράτους. Τὸ θέμα περιλαμβάνεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων. Θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ ἄμεσα καὶ ἀποτελεσματικὰ μέτρα διὰ τὴν πάταξιν τῆς ἀνταρσίας.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν ξυλουργικῶν ἐργοστασίων Λαμίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀνάθεσιν ἄνευ δημοπρασίας τῆς κατασκευῆς κουφωμάτων ἀνοικοδομήσεως τῆς περιφερείας των εἰς ἐργολάβους, ἐπὶ ζημίᾳ τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου καὶ δέκα ξυλουργικῶν ἐργοστασίων Λαμίας, ζητούντων ἀνάκλησιν ταύτης καὶ δημοπράτησιν τῆς ἐν λόγῳ ἐργασίας, ὁ κ. Ν. Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§10Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐλύθη τὸ ζήτημα κύριε Πρόεδρε καὶ ἡ ἐρώτησις παρέλκει.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος καὶ τῶν ὀργανώσεων Λίμνης–Εὐβοίας, ζητούντων τὴν λῆψιν μέτρων ἀσφαλείας κατ’ ἀναρχικῶν, ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§12Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστόν, ὅτι πρὸ 40 ἡμερῶν ἀπεβιβάσθη εἰς τὴν Εὔβοιαν ἕνας ἀριθμὸς 40 περίπου ἀνταρτῶν, οἱ περισσότεροι τῶν ὁποίων εἶχον τὴν ὄψιν ἀλητῶν. Ἔκτοτε, ἀφοῦ ἐφόνευσαν προέδρους Κοινοτήτων, ἱερεῖς καὶ πολίτας εἰς τὴν βόρειον Εὔβοιαν καὶ ἀφοῦ ἐλεηλάτησαν καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα αὐτήν, ἀντὶ νὰ περιορισθοῦν ἔφθασαν εἰς τὰ πρόθυρα τῆς κωμοπόλεως τῶν Ψαχνῶν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς ἀπόστασιν ὀλίγων χιλιομέτρων ἀπὸ τὴν Χαλκίδα. Ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει δυνατότης νὰ σταλῇ ἐπαρκὴς δύναμις κατωρθώσαμεν νὰ ψηφισθῇ εἰδικὸς νόμος, δυνάμει τοῦ ὁποίου ἡ Εὔβοια ἀνελάμβανε μόνη τὴν δαπάνην τῆς ἀσφαλείας της καὶ τῆς καταστολῆς τῆς ἀνταρσίας. Παρὰ ταῦτα ἡ δύναμις δὲν ἔφθασεν ἀκόμη εἰς τὴν Εὔβοιαν. Εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ σταλῇ τὸ ταχύτερον ἡ δύναμις, ἡ ὁποία προορίζεται διὰ τὴν Εὔβοιαν πρῶτον καὶ δεύτερον νὰ τονωθοῦν αἱ περιπολίαι τοῦ Εὐβοϊκοῦ, διότι ἡ τροφοδότησις τῶν ἀνταρτῶν φαίνεται, ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ γίνεται δι’ αὐτοῦ καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν δέ, κατώρθωσαν νὰ φθάσουν μέχρι τῶν προθύρων τῆς Χαλκίδος, τρίτον νὰ γίνῃ συντονισμὸς τῶν ἐνεργειῶν στρατοῦ καὶ χωροφυλακῆς καὶ τέταρτον νὰ δημιουργηθῇ ὑπηρεσία πληροφοριῶν, διότι καθ’ ὃν τρόπον ζητοῦνται αἱ πληροφορίαι ἀπὸ τοὺς χωρικούς, δὲν κάμνουν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ τοὺς ἐκθέτουν εἰς ἀμέσους ἀντεκδικήσεις. Εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἄμεσος ἐνέργεια, διότι ἄλλως θὰ φθάσωμεν καὶ εἰς τὴν Εὔβοιαν εἰς ἣν κατάστασιν ἐφθάσαμεν καὶ εἰς τὴν Πελοπόννησον μὲ τὴν ἑξῆς προσθήκην: Ὅτι διὰ τῆς Εὐβοίας κρούονται αἱ πύλαι τῆς Πρωτευούσης, διότι ἐκ τῆς Εὐβοίας θὰ φθάσουν εἰς τὴν Ἀττικήν. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω καὶ νὰ παρακαλέσω νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει τῆς Κυβερνήσεως.

§13Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Καλλίας δὲν εἶναι δυνατόν, παρὰ νὰ συμφωνήσῃ κανείς. Ἐκεῖνο ποὺ θέλω νὰ τονίσω εἶναι, ὅτι, ἀφοῦ ὁ Νομὸς ἀνέλαβεν τὰς δαπάνας ἐσπεύσαμεν νὰ ὑποβάλωμεν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τέλους, μετά τινας παρελκύσεις ἔφθασεν νὰ γίνῃ νόμος. Τὸ βάρος τῆς καθυστερήσεως αὐτῆς τὸ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐξ ἀδιαφορίας καὶ ἀμελείας ἀφῆκε νὰ περάσῃ τόσος χρόνος, ὁ ὁποῖος συνωδεύετο μὲ σημαντικὰς καταστροφὰς καὶ ἐμπρησμούς, διότι ἡ βραδύτης, ἡ ὁποία ἐπῆλθεν δὲν ἦτο ἀπότοκος τῆς ἐκεῖ καταστάσεως, ἀλλὰ τῆς ἐνταῦθα, ἂς εἴπωμεν, ἀσυνεννοησίας. Παρακαλῶ, λοιπὸν θερμῶς, ἐν ὀνόματι, τῆς Εὐβοίας νὰ γίνουν ἀμέσως αἱ ἀναγκαῖαι ἐνέργειαι, ὥστε νὰ κατορθωθῇ νὰ ἐκκαθαρισθῇ ὁ Νομὸς αὐτός, διὰ νὰ προλάβωμεν, οὕτω, ἄλλας καταστροφὰς καὶ διὰ νὰ μὴ πλευροκοπῆται καὶ ἡ Ἀττικὴ ἀπὸ τοὺς συμμορίτας, οἱ ὁποῖοι κατέρχονται εἰς τὰ νότια τῆς Εὐβοίας. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς ἓν ἀποτέλεσμα.

§14Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, ὅπως ἐπισπεύσῃ τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων μέτρων διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς Εὐβοίας ἀπὸ τοὺς ἀντάρτας. Ἐπὶ τέλους ἐψηφίσθη ὁ νόμος αὐτός, δὲν θὰ ἐφαρμοσθῇ; Πότε θὰ ἐφαρμοσθῇ; Ὅταν οἱ ἀντάρται καταλάβουν ὁλόκληρον τὴν Εὔβοιαν εἶναι περιττὸν νὰ τὸν ἐφαρμόσωμεν.

§15Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως). Τὴν Κυβέρνησιν ἀπησχόλησεν εὐθὺς ἀμέσως τὸ θέμα τῆς Εὐβοίας. Ὡς ἐνεφανίσθη μία συμμορία εἰς τὴν βόρειον Εὔβοιαν, ἐστάλησαν ἀμέσως στρατιωτικαὶ δυνάμεις, τῶν ὁποίων ἀποστολὴ ἦτο νὰ μὴ ἀφήσουν τοὺς ἀντάρτας νὰ κατέλθουν νοτιώτερον. Ἀλλὰ τὸ ἔδαφος ἦτο φαίνεται δυσχερὲς καὶ δὲν κατωρθώθη τοῦτο ἐκ μέρους τῶν δυνάμεων αὐτῶν. Ἐπεσκέφθησαν τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δημοσίας Τάξεως οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Εὐβοίας, ζητοῦντες τὴν ἀποστολὴν τμήματος χωροφυλακῆς, ἀλλὰ τὸ ὑπουργεῖον δὲν διέθετεν. Ἀπεφασίσθη τότε, ὅπως διατεθῇ ἓν τῶν ταγμάτων, τὰ ὁποῖα διελύοντο δυνάμει τῆς γνωστῆς ἀποφάσεως καὶ νὰ μεταφερθῇ τοῦτο εἰς τὴν Εὔβοιαν, τῆς δαπάνης ἀναλαμβανομένης, καταβαλλομένης, ἐξ ἄλλων πόρων τῆς νήσου. Ἐὰν ἐπῆλθε βραδύτης εἰς τὴν ἀποστολήν, εἶναι διότι ἦτο ἀπησχολημένον εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις καὶ δὲν συνεκεντρώθη κατὰ τὴν ταχθεῖσαν ἡμερομηνίαν εἰς τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ συγκεντρωθῇ. Ἤδη τὸ ἥμισυ τοῦ τάγματος συνεκεντρώθη καὶ ἐλήφθησαν μέτρα διὰ τὴν μεταφοράν του, θὰ ἀκολουθήσῃ δὲ καὶ ἡ ἀποστολὴ τῆς ὑπολοίπου δυνάμεως τοῦ τάγματος. Ἐλπίζω συνεπῶς, ὅτι πολὺ γρήγορα θὰ φθάσῃ εἰς τὴν Εὔβοιαν ἡ δύναμις, ἡ ὁποία ἔχει προορισθῆ, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν τάξιν καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς ἐκεῖ εὑρισκομένους ἀντάρτας.

§16Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Τμηματικῶς νὰ γίνῃ ἡ διαπεραίωσις.

§17Κ. ΡΕΝΤΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως). Θὰ φύγῃ τὸ ἥμισυ τοῦ τάγματος.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῶν ἀναφορῶν καὶ

ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§19Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Χαίρω πολύ, ὅτι μοῦ δίδεται σήμερον ἡ εὐκαιρία νὰ ἱκανοποιήσω τὴν ἐκδηλωθεῖσαν πρὸ ἡμερῶν ἐπιθυμίαν σας, ὅπως παραστῶ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς. Δὲν προσηρμόσθην εἰς τὴν ἐντολὴν αὐτὴν ὄχι μόνον, διότι ἤμην ἀπησχολημένος μὲ ἄλλα θέματα οἰκονομικὰ καὶ πολιτικὰ ἐξ ἴσου σοβαρά, ἀλλά, διότι εἶχον καὶ τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ ἰδική μου παρουσία ἐν τῇ Βουλῇ δὲν θὰ εἶχε τὴν δύναμιν νὰ ἐπαμβλύνῃ κἂν τὴν ὀξύτητα τῆς συζητήσεως. Παρουσιάζομαι ὅμως σήμερον αὐθορμήτως (γέλωτες) καὶ ἀπρόσκλητος, διότι ἄλλως τε ἡ παρουσία μου σήμερον ἐν τῇ Βουλῇ οὔτε νὰ προσθέσῃ, οὔτε νὰ ἀφαιρέσῃ τι ἔχει. Καὶ παρουσιάζομαι ἐνώπιον ὑμῶν, χάριτι θείᾳ, σῷος καὶ ὑγιής. (Γέλωτες). Σῷος, διότι ἐπέτυχα νὰ ξεφύγω τὸν χωροφύλακα τοῦ ἀξιοτίμου κ. βουλευτοῦ Ἀρκαδίας, σῷος καὶ ὑγιής, διότι καὶ τὰ βέλη τὰ ὁποῖα ἄφθονα ἐξηκόντισεν ἐναντίον μου ὁ πάλαι ποτὲ φίλος μου, ὁ εὐγενικὸς καὶ λεπτὸς ἀξιότιμος βουλευτὴς Ἀθηνῶν, ἦσαν βέλη κοῦφα. Ποῖον ἦτο ἀκριβῶς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησεν ἐπὶ τόσας ἡμέρας τὴν Βουλήν; Εἶναι δύσκολον νὰ καθορισθῇ σαφῶς. Ἀρχικῶς ἐτέθη ὡς ἐπερώτησις μὲ περιεχόμενον τὴν κατάστασιν τῆς δημοσίας τάξεως ἐν Πελοποννήσῳ. Ἐξειλίχθη ὅμως εἰς μίαν καθαρῶς γενικὴν πολιτικὴν συζήτησιν μὲ προσωπικὰς ἐπιθέσεις καὶ ἀντεγκλήσεις μεταξὺ τῶν βουλευτῶν τῶν δύο συνεργαζομένων Κομμάτων. Παρηκολούθησα ἐκ τῶν πρακτικῶν μετὰ πολλῆς προσοχῆς ὅλας τὰς ἀγορεύσεις κατὰ τὰς προγενεστέρας συνεδριάσεις. Δὲν ἔρχομαι νὰ κρίνω, ἀλλὰ μόνον νὰ δηλώσω, ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ καὶ ὅπου ὑπάρχει μία ἀμφισβήτησις, δὲν εἶναι ἡ σφοδρὰ ἐπίθεσις καὶ ἀντεπίθεσις, ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἀναζητηθῇ ἡ ἀλήθεια, ἀλλὰ ἡ ἀμερόληπτος καὶ ἀκριβοδικαία ἐξέτασις ἀπὸ κοινοῦ καὶ κρίσις μεταξὺ τοῦ Πρωθυπουργοῦ καὶ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ πρὸς τοιαύτην ἐνέργειαν εἶμαι πρόθυμος εἰς πᾶσαν στιγμήν. Ἔχω λόγους νὰ πιστεύω, ὅτι ἐκόπασε πλέον ἡ κρίσις τοῦ παροξυσμοῦ καὶ ἀνακτᾷ πάλιν ὅλην τὴν κυριαρχίαν της ἡ ψυχρὰ λογικὴ ἡ ὁποία θὰ σᾶς πείσῃ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσωμεν βαίνοντες εἰς μίαν κατωφέρειαν, τῆς ὁποίας τέρμα θὰ εἶναι ἀσφαλῶς μεγάλη Ἐθνικὴ ζημία, διὰ νὰ μὴ εἴπω καταστροφή. Δὲν εἶναι μόνον ἐχθροὶ τῆς Πατρίδος οἱ ξενόδουλοι ἀντάρται, ἀλλὰ καὶ ὅσοι δὲν ἔχουν ἐπίγνωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των, ἀπέναντι τῶν τεραστίων κινδύνων ποὺ περιζώνουν τὴν Πατρίδα καὶ δὲν στέργουν νὰ ὑποτάξουν κάθε ἄλλο συμφέρον καὶ πάθος εἰς τὴν σκέψιν καὶ μόνον τῆς σωτηρίας τῆς Πατρίδος. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν τοιοῦτοι εὐτυχῶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ μὲ τὴν πεποίθησιν αὐτὴν καλῶ ὅλους τοὺς ἐγγραφέντας πρὸς συνέχισιν τῆς συζητήσεως νὰ προσφέρουν τὴν μικρὰν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Πατρίδα καὶ τὴν μικρὰν θυσίαν εἰς τὸ κῦρος καὶ τὸ γόητρον τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ θεσμοῦ, δηλώνοντες, ὅτι παραιτοῦνται τοῦ λόγου, ὥστε νὰ θεωρηθῇ λήξασα ἡ ὀλεθρία αὐτὴ πολιτικὴ συζήτησις. Καὶ κάμνω ἀρχὴν ἐγὼ ὁ ἴδιος καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ διαγράψῃ ὅλους τοὺς Φιλελευθέρους, ὅσοι τυχὸν ἔχουν ζητήσει τὸν λόγον. Καὶ μίαν τελευταίαν δήλωσιν. Τὰ δυσάρεστα ἐπεισόδια ποὺ προηγήθησαν κατὰ τὰς τελευταίας συνεδριάσεις, δὲν ἐπηρέασαν καθόλου τὴν πίστιν μου πρὸς τὴν ἀναγκαιότητα τῆς Κυβερνήσεως τῶν συνεργαζομένων Κομμάτων. Δὲν ἔπαυσα δὲ εἰς κάθε εὐκαιρίαν νὰ διαβεβαιῶ πάντοτε, ὅτι ἀμοιβαία εἰλικρίνεια στηρίζει τὴν Κυβερνητικὴν συνεργασίαν, ἡ ὁποία εἰς τὸ μέλλον ἀσφαλῶς θὰ καταστῇ στενωτέρα. (Χειροκροτήματα).

§20Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κύριε Πρόεδρε. Παρεξηγήθησαν τελείως οἱ λόγοι μου. Ἔφθασα εἰς τὴν Βουλήν, ὅταν ἐγένετο συζήτησις, διατὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἐμφανίζεται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐπῆρα τὸν λόγον καὶ εἶπον τὰ ἑξῆς: Ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως βεβαίως, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔρχεται, ἀλλὰ ἔχει καὶ ἄλλας ἀσχολίας. Οὐχ’ ἧττον ἐὰν δὲν ἠμπορῇ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ παρίσταται κατὰ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, πάντως θὰ ἔπρεπε νὰ παρίσταται ἐν τῇ Βουλῇ κατὰ τὸν Κυβερνητικὸν ἔλεγχον. Ἀλλὰ ἐφόσον δὲν ἔρχεται τὶ νὰ κάμωμεν; Νὰ στείλωμεν χωροφύλακας νὰ τὸν συλλάβουν; Ὑποθέτω, πὼς ἔχει πολὺ διάφορον ἔννοιαν αὐτό. Δὲν ἠθέλησα προηγουμένως νὰ φέρω, Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα εἰς συζήτησιν καὶ διόρθωσιν καὶ χαίρω ποὺ μοῦ δίδετε τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν ν’ ἀποκαταστήσω τὴν ἀλήθειαν, διότι αἱ ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι ἐκπροσωποῦν τὰς γνώμας σας, διαρκῶς ἀσχολοῦνται μὲ τὸ ζήτημα αὐτό. Ἠξεύρετε πόσο σᾶς ἐκτιμῶ, ἠξεύρετε, ὅτι διακονοῦμεν ἐν τῷ ναῷ αὐτῷ μαζὺ ἀπὸ 30 ἐτῶν καὶ ἑπομένως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶμαι ἀνευλαβὴς πρὸς ὑμᾶς. Διαφωνοῦμεν πολιτικῶς πάντοτε καὶ ριζικῶς, ἡ ἐκτίμησίς μου ὅμως εἶναι ἀκεραία, ἑπομένως κακῶς ταῦτα ἐλέχθησαν, κύριε Πρόεδρε καὶ χαίρω πολύ, ἐπαναλαμβάνω, διότι μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ κάμω τὴν ἐπεξήγησιν αὐτήν. Σᾶς εἶμαι εὐγνώμων κ. Πρόεδρε διὰ τὴν παρασχεθεῖσαν εὐκαιρίαν. Εἶπον τὸ ἑξῆς: «Ἐφόσον δὲν ἔρχεται, τὶ νὰ κάμωμεν; Νὰ στείλωμεν χωροφύλακα νὰ τὸν συλλάβουν»; Καὶ παρακαλῶ καὶ τὴν Βουλὴν νὰ τὸ βεβαιώσῃ αὐτό.

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα. Ἔτσι εἶναι, ἔτσι εἶναι!

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κατόπιν προτάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως παρακαλῶ νὰ θεωρηθῇ λήξασα ἡ συζήτησις διὰ τὸ ζήτημα τῆς Πελοποννήσου.

§23Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§24Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, κύριε Πρόεδρε, νὰ θεωρηθῇ τερματισθεῖσα ἡ συζήτησις ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἀποδεχθῇ τοιαύτην λύσιν.

§25Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν φράσιν θὰ εἴπω διὰ τὸ προσωπικόν μου ζήτημα. Λυποῦμαι καὶ ἐγὼ βαθύτατα, διότι ἄνθρωπος τῆς ἡλικίας τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ἐξέφρασεν ἀπὸ τοῦ τετραδίου, τὸ ὁποῖον ἀνεγίνωσκε, μίαν ἀπρόσεκτον λέξιν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατόπιν τῆς προτάσεως τὴν ὁποίαν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὑπέβαλεν εἰς τὸ Σῶμα, δηλαδὴ νὰ θεωρηθῇ λήξασα ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς δημοσίας τάξεως καὶ ἀσφαλείας ἐν Πελοποννήσῳ, οἱ κ.κ. Ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων, ἐφ’ ὅσον ἐπιθυμοῦν νὰ ὁμιλήσουν, θὰ λάβουν τὸν λόγον πάντοτε ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὴν πρότασιν, ἡ ὁποία ἔγινεν. Ὁ κ. Γονατᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§27Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἔργον ὑμῶν νὰ καλοῦνται οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων νὰ ὁμιλήσουν καὶ νὰ καταργηθοῦν οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ὥστε νὰ μὴ ὁμιλήσουν ἀπὸ τοῦ βήματος ἐπὶ μιᾶς τόσον σοβαρᾶς συζητήσεως. Αὐτὸ εἶναι ἄτακτον.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε συνάδελφε, οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων λαμβάνουν τὸν λόγον καὶ ὁμιλοῦν.

§29Ν. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ. Ἐκλήθη τὸ Σῶμα νὰ ἀποφανθῇ ἐὰν ὑποτάσσητε εἰς τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως περὶ τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως.

§30ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι, θὰ ὁμιλήσωμεν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων, κύριοι συνάδελφοι, εἰς οἱανδήποτε στάσιν καὶ ἂν εὑρίσκεται ἡ συζήτησις ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ζητοῦν τὸν λόγον.

§32Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐὰν ὁμιλήσουν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων ζητῶ τὸν λόγον.

§33Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ὑποθέτω, ὅτι ἔρχεται καὶ ὡς συνέπεια τῆς προτάσεως, ἡ ὁποία ἔγινε καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος τῶν Ἐθνικῶν Φιλελευθέρων, ὑποθέτω, λέγω, ὅτι ἐξήγησα σαφῶς καὶ εἶπον, ὅτι ἐγὼ οὐδεμίαν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ θεωρηθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς Πελοποννήσου περαιωμένη, δοθέντος μάλιστα, ὅτι ἐθίγησαν τὰ περισσότερα ἐκ τῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα ἀφεώρων τὴν Πελοπόννησον, ἐφ’ ὅσον καὶ ἡ Βουλὴ καὶ κυρίως οἱ ἐγγεγραμμένοι κ.κ. βουλευταὶ θὰ ἤθελον νὰ μὲ ἀκολουθήσουν εἰς τὴν σκέψιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν διετύπωσα. Νομίζω, ὅτι δὲν ἠθέλησα ἀπὸ κανένα νὰ ἀφαιρέσω τὸν λόγον, διότι οὔτε ἐγώ, οὔτε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν θέλει νὰ ἀφαιρέσῃ τὸν λόγον ἀπὸ οἱονδήποτε τῶν μελῶν τοῦ Κοινοβουλίου. Νομίζω ἐπίσης, ὅτι ἀπόψε εἴμεθα εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν πρὸ τῶν ἑορτῶν καὶ φαντάζομαι, ὅτι ἐπιθυμία ὅλων θὰ εἶναι νὰ ἔχωμεν μίαν ἠρεμωτέραν ἀτμόσφαιραν ἐπικειμένων τῶν ἑορτῶν. (Χεροκροτήματα).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γονατᾶ, θέλετε νὰ ὁμιλήσητε;

§35Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Μάλιστα, κ. Πρόεδρε.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γονατᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§37Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Ὅταν, πρὸ ἡμερῶν, ἔκαμα τὴν πρότασιν νὰ θεωρηθῇ λήξασα ἡ συζήτησις, παραιτουμένων, ὅπως εἶχον καὶ τότε εἴπει, οἰκειωθελῶς τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς τὴν ἐπερώτησιν καὶ εἶχον ζητήσει, ὅπως ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπαντήσῃ συνολικῶς ἐπὶ τῆς ὅλης διεξαχθείσης συζητήσεως, δὲν ἐφανταζόμην ὅτι αἱ ἀναμενόμεναι, ἐναγωνίως, ἀπὸ ὅλον τὸν λαὸν δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ περιωρίζοντο εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα πρὸ ὀλίγου ἠκούσαμεν. Ἀγωνιῶδες εἶναι τὸ ἐρώτημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, περὶ τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ μόνον ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας. Καὶ νομίζω, ὅτι ἐὰν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως παρηκολούθη τὰς διεξαχθείσας ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἡμερῶν, συζητήσεις, νομίζω ὅτι δὲν θὰ περιωρίζετο εἰς τὰς δηλώσεις, τὰς ὁποίας ἀπόψε ἔκαμεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Συνάδελφοι ἡμῶν ἐλθόντες ἐκ προσφάτου περιοδείας εἰς τὰς ἐπαρχίας των, ἀπεκόμισαν καὶ ἀνεκοίνωσαν ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὰς ἐντυπώσεις τὰς ὁποίας ἐκ τῆς περιοδείας των συνήγαγον καὶ αἱ ἐντυπώσεις αὐταὶ δὲν ἦσαν τόσον ἐποικοδομητικαὶ διὰ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἐντύπωσις τὴν ὁποίαν μᾶς μετέδωσαν ἐδῶ ἦτο, ὅτι σχεδὸν ὁλόκληρος ἡ ὕπαιθρος στερεῖται ἀσφαλείας, ὅτι αἱ ὀρδαὶ τῶν συμμοριτῶν περιέρχονται ἀνενόχλητοι τὴν ὕπαιθρον ὅλην, ὅτι καὶ αὐταὶ ἀκόμη αἱ δυνάμεις, αἱ στρατιωτικαί, στεροῦνται ἐπαρκοῦς ὁπλισμοῦ, ὥστε νὰ περιορίζωνται περίπου εἰς τὰς περισσοτέρας φορὰς εἰς μόνην τὴν ἄμυναν τῶν κέντρων, ὅτι ὁ κόσμος, ὁ ὁποῖος ἤκουσεν ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως νὰ κηρύσσῃ τὸν Ἐθνικὸν συναγερμὸν—τὸν ὁποῖον μάλιστα ὑπεβλήθη εἰς τὸν κόπον νὰ μεταβῇ εἰς τὴν Πρωτεύουσαν τῆς Βορείου Ἑλλάδος νὰ τὸν κηρύξῃ—ἀνέμενεν ὁ κόσμος αὐτός, ὅτι ὡς συνέπεια αὐτοῦ τοῦ συναγερμοῦ θὰ ἦτο ἡ ἐκδήλωσις καὶ τῆς Ἐθνικῆς ἐξορμήσεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν ἀντελήφθη μέχρις αὐτῆς τῆς στιγμῆς, ἀλλ’ ἀντιστρόφως διάφοροι διαδόσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἐγὼ δὲν θέλω νὰ δώσω πίστιν, παρουσιάζουν τὴν πραγματικὴν αὐτὴν ἐξόρμησιν ὡς ἀναβαλλομένην, δι’ ἀρκετὰ ἴσως μακρὸν χρονικὸν διάστημα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐμπνέει ἐξαιρετικὴν ἀνησυχίαν εἰς τὸν λαόν. Ὄλοι ἀνέμενον, ὅπως εἶπον, νὰ ἀκούσουν δηλώσεις καθησυχαστικὰς ἐκ μέρους τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀναγγέλλοντος ἴσως μέτρα ὡρισμένα, διὰ τῶν ὁποίων θὰ πρόκειται νὰ ἀντιμετωπισθῇ κάπως ἐντονώτερον ἡ σημερινὴ κατάστασις τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας. Δὲν νομίζω, ὅτι δικαιοῦται ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐκδηλώσῃ κανένα παράπονον κατὰ τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία μετ’ ἐξαιρετικῆς προθυμίας ἐψήφισεν οἱονδήποτε μέτρον παρουσίασεν ἡ Κυβέρνησις σκοποῦν τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας, ἀπὸ τοῦ τελευταίου νομοσχεδίου μέχρι τοῦ μεγαλυτέρου ψηφίσματος. Εἰς οὐδὲν μέτρον Κυβερνητικὸν ἡ Βουλὴ ἠθέλησε νὰ φέρῃ πρόσκομμα καὶ νὰ μὴ τὸ περιβάλλῃ διὰ τῆς ψήφου της. Ἑπομένως, ἐὰν ὁ πόνος, τὸν ὁποῖον μετέφερον πολλοὶ συνάδελφοι, ὁ πόνος τῆς ὑπαίθρου καὶ τοῦ λαοῦ, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐξελήφθη ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὡς ἐκδήλωσις ἀντιπολιτευτικοῦ πνεύματος—τὸ ὁποῖον καὶ ἐὰν ἐγένετο δὲν ἔπρεπε νὰ τὸν ἔχῃ δυσαρεστήσῃ—νομίζω, ὅτι δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἐὰν κρίνω δὲ ἀπὸ τὰ κόμματα, τὰ μὴ μετέχοντα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, οὐδὲν ἐξ αὐτῶν ἐξεδήλωσεν καμμία σπουδὴν πρὸς δημιουργίαν Κυβερνητικῆς κρίσεως. Ἐὰν τὰ δύο συνεργαζόμενα Κόμματα συναντοῦν δυσκολίας ἐν τῇ συνεργασίᾳ των, εἰς αὐτὸ δὲν νομίζω ὅτι πταίει ἡ Βουλή. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ὑπάρχουν ἄλλαι δυσκολίαι ἐξ ἄλλων πλευρῶν τὰς ὁποίας ἀντιμετωπίζει ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ ἐκπληρώσῃ τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον συνεστήθη ἐκεῖ περισσότερον καὶ ἐντονώτερον θὰ ἔπρεπε νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν της, νομίζω δέ, ὅτι τῆς παρουσιάζεται μία ἐξαιρετικὴ εὐκαιρία ἤδη, ὁπότε ἐξεδηλώθη καὶ ἀπὸ ἄλλην πλευρὰν ἡ ἐπιθυμία τῆς ἐξακολουθήσεως τῆς συνεργασίας τῶν δύο αὐτῶν κομμάτων καὶ ἡ παραμονή των ἐν τῇ ἀρχῇ. Αὐτὴν τὴν εὐκαιρίαν θὰ ἠδύνατο νὰ τὴν ἐκμεταλλευθῇ ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὰ μέσα διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐκπληρώσῃ τὸν προορισμόν, διὰ τὸν ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀρχήν. Ἐὰν καὶ παρὰ τοῦτο νομίσῃ, ὅτι δὲν εὑρίσκει ἀπήχησιν παρ’ αὐτῇ, δὲν νομίζω ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ θεωρήσῃ ὡς ἐπιτακτικὴν ἐντολὴν τὴν ἐξακολούθησιν τῆς παραμονῆς της εἰς τὴν ἀρχήν. Ἐὰν ὁ κ. Πρόεδρος ἔκαμε μερικὰς συστάσεις πρὸς τὴν Βουλήν, νομίζω, ὅτι δικαιούμεθα καὶ ἡμεῖς νὰ κάμωμεν μερικὰς συστάσεις πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως· ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προσηλώσῃ ἀπολύτως καὶ μοναδικῶς τὴν προσοχήν του εἰς τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας τάξεως, παραλείπων οἱανδήποτε ἄλλην φροντίδα του, διότι αὐτὸ καὶ μόνον εἶναι τὸ κεφαλαιῶδες ζήτημα ἐκ τοῦ ὁποίου ἐξαρτῶνται ὅλα τὰ ἄλλα καὶ νὰ πεισθῇ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὴν κυρίαν καὶ μοναδικὴν αὐτὴν ἀποστολήν, ὁπότε θὰ κάμωμεν πάλιν τὴν σύστασιν πρὸς αὐτὸν νὰ ἀποσυρθῇ καὶ χάριν τοῦ Ἔθνους, ἀλλὰ καὶ χάριν τοῦ ἰδίου αὐτοῦ γοήτρου. (Χειροκροτήματα).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ἔχει τὸν λόγον.

§39Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἠκούσαμεν μὲ ὅλην τὴν προσοχὴν τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν καὶ πρὸς τὴν ἡλικίαν καὶ πρὸς τὴν θέσιν του, τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἐκφράζομεν τὴν ἀπορίαν καὶ τὴν λύπην μας διὰ τὸ ἀτυχὲς καὶ ἀνεπαρκὲς κείμενον, τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κηρύξας τὸν συναγερμὸν ἐκτὸς τῆς Βουλῆς προσῆλθεν ἀπόψε, διὰ νὰ κηρύξῃ τὸν κατευνασμὸν ἐντὸς τῆς Βουλῆς. (Γέλωτες). Φαίνεται ὅμως ὅτι, ὅπως ὁ κατευνασμὸς ἐκτὸς τῆς Βουλῆς δὲν εἶχε καμμίαν χρήσιμον ἀπόδοσιν, ἐπίσης δὲν εἶχε χρησιμότητα καί ἐντὸς τῆς Βουλῆς. Διότι, κατὰ τὴν ἰδικήν μας γνώμην, οἱ ὁποῖοι εὑρισκόμεθα συνεχῶς ἐντὸς τῆς Βουλῆς, πέραν ἐντελῶς μεμονωμένων περιστατικῶν, ἡ Βουλὴ παρουσιάζει πράγματι τὸ θέαμα ἐθνικῆς ἑνότητος εἰς τὸ πλευρὸν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐδικαιούμεθα, ἑπομένως νὰ ἀναμένωμεν ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἔξαρσιν τοῦ ἐξαιρετικοῦ αὐτοῦ γεγονότος, τῆς ἐθνικῆς ἑνότητος τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία δὲν γνωρίζει πλέον Συμπολίτευσιν καὶ Ἀντιπολίτευσιν. Θέλομεν νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἀρκεσθῇ εἰς τὰς δηλώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἀπὸ τὸν κ. Πρωθυπουργόν, ἀλλὰ θὰ προβῇ εἰς γενικωτέρας ἀνακοινώσεις πρὸς τὸ Σῶμα, πρὸ τῶν διακοπῶν. Διότι πράγματι καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς θέλουν νὰ ἀκούσουν λόγους ἐνθαρρύνσεως, λόγους αἰσιοδοξίας, ἐὰν πράγματι ἡ Κυβέρνησις πιστεύῃ, ὅτι τὰ δεδομένα ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται, δικαιολογοῦν ὑποσχέσεις αἰσιοδοξίας. Ἀνεγνώσαμεν εἰς δημοσιογραφικὰς ἀνακοινώσεις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἐπεκαλέσθη συμμαχικὴν ἐνίσχυσιν, διὰ νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸν ἐφοδιασμὸν τοῦ Στρατοῦ μας καὶ νὰ ὁδηγήσῃ τὸν ἀγῶνα εἰς αἴσιον ἀποτέλεσμα. Ἐπιθυμοῦμεν νὰ δηλώσωμεν, ὅτι πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην ἀνέκαθεν εἴχομεν καὶ ἡμεῖς καταβάλει πᾶσαν προσπάθειαν καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ περιέλθῃ πλέον εἰς τὴν δημοσιότητα ἡ ἰδική μας Κυβερνητικὴ διακοίνωσις τῆς 7ης Αὐγούστου, ἡ ὁποία ἔθεσεν ἐνώπιον τῶν Συμμάχων ὁλόκληρον τὸ Ἐθνικὸν μας ζήτημα καὶ ἐζήτησε τὴν πλήρη ἐνίσχυσιν τῶν ἐνόπλων μας δυνάμεων. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, ἐπαναλαμβάνομεν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι θὰ ἔχῃ τὴν ἀμέριστον ἐπικουρίαν μας, καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἀπευθυνόμενοι πρὸς τοὺς Μεγάλους Συμμάχους μας, ἑνώνομεν τὴν φωνήν μας, διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἐνόπλου ἀγῶνος. Δὲν ζητοῦμεν ἡμεῖς, ἀπὸ τοὺς Μεγάλους Συμμάχους μας ἐπικουρίαν εἰς ἄνδρας. Γὸ Ἔθνος διαθέτει ἄνδρας καὶ ἱκανοὺς καὶ ἐπαρκεῖς διὰ τὴν νίκην. Ὅ,τι ζητοῦμεν, εἶναι ὁ ὑλικὸς ἐφοδιασμός, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ ἐντὸς τῆς χώρας. Ἀλλὰ τὸν ὑλικὸν αὐτὸν ἐφοδιασμὸν ὀφείλουν νὰ μᾶς παράσχουν οἱ Σύμμαχοι. Διότι, ἄλλως, ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ παραπονούμεθα καὶ ἐνώπιον αὐτῶν, καὶ ἐνώπιον τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης, ὅτι μὲ ἀνεπαρκῆ μέσα μάχεται τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος ἐναντίον τῆς προδοσίας, ἐπικουρουμένης ἀπὸ τὴν βοήθειαν τῶν συνόρων. Ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ ὑπολογίζῃ εἰς τὴν ἀμέριστον ἠθικήν μας ἐπικουρίαν, ὑψώνουσα τὴν φωνὴν καὶ διεκδικοῦσα, ἐν ὀνόματι τῆς ζωῆς τοῦ Ἔθνους, πλήρη ἐνίσχυσιν! Εἰς δημοσιογραφικάς του δηλώσεις, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, κρίνων τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς, ἐπανέλαβε, καὶ ἔκτοτε τοῦτο ἐπανελήφθη καὶ εἰς πολλὰ δημοσιογραφικὰ ὄργανα, ὅτι οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους θὰ ἦτο καλύτερον νὰ ἐγκαταλείψουν τὰς συζητήσεις αὐτῆς τῆς αἰθούσης καὶ νὰ μεταβοῦν πρὸς συνάντησιν τοῦ μαχομένου λαοῦ διὰ τὴν παραμυθίαν του, διὰ τὴν ἐνίσχυσίν του. Διαμαρτυρόμεθα δι’ αὐτὴν τὴν ἐσφαλμένην ἀντίληψιν. Ἀποτελεῖ ἔλλειψιν ἀληθοῦς κατανοήσεως τοῦ προορισμοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἡ σύστασις νὰ ἐγκαταλείψουν τὰς θέσεις των, διὰ νὰ ἐπιδοθοῦν εἰς ἐπιτέλεσιν ἄλλου καθήκοντος οἱ βουλευταί. (Χειροκροτήματα). Ἐφ’ ὅσον ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία λειτουργεῖ τὸ καθῆκον τῶν βουλευτῶν εὑρίσκεται εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν. (Χειροκροτήματα). Ὅσοι τὴν ἐγκαταλείπουν, δὲν ἐπιτελοῦν καθῆκον. Τὸ παραβιάζουν. Ἐγκαταλείπουν τὴν θέσιν των. Ἕκαστος εἰς αὐτὸν τὸν ἀγῶνα, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀγὼν ὁλοκληρωτικός, ἔχει νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ ἴδιον καθῆκον. Τὸ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ κυβερνᾷ, τὸ καθῆκον τῆς Βουλῆς εἶναι νὰ νομοθετῇ καὶ νὰ ἐλέγχῃ. Ἐγκατάλειψις αὐτῆς τῆς ἀποστολῆς εἶναι παράβασις καθήκοντος. Καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἀποδεχόμεθα τὴν Κυβερνητικὴν σύστασιν, ἡ ὁποία, μάλιστα, προσέλαβε καὶ χαρακτῆρα μομφῆς. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν, βεβαιότατα, ἀποτελεῖ καθῆκον ἐπιβεβλημένον τῶν μελῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰς ἐπαρχίας των, νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὸ πλευρὸν τῶν ἀγωνιζομένων ἀνδρῶν, νὰ μελετοῦν τὰς ἀνάγκας, νὰ προσφέρουν καὶ νὰ λαμβάνουν ἐμπνεύσεις ἀπὸ τὸν ἀξιοθαύμαστον, δοκιμαζόμενον λαὸν καὶ τὸν ἡρωϊκόν μας στρατόν. Ἀλλὰ κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ἐδῶ εἶναι τὸ ἔργον μας, διότι εἴμεθα συνεργάται τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν νομοθεσίαν καὶ ἀσκοῦμεν τὸν ἔλεγχον, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ καὶ ὁδηγὸν καὶ χαλινὸν τῶν Κυβερνήσεων. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τοῦ λόγου μου θὰ ἐπεθύμουν νὰ προσθέσω, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐπεβάλλετο νὰ λεχθῇ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν εἶναι, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν ἐπιτέλεσιν τοῦ ἰδιαιτέρου καθήκοντός της. Ὑπάρχει βαρὺ καὶ κύριον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀμελήσει, εἶναι ἡ ἀναθεώρησις τοῦ Συντάγματος. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, δύο ἔτη μετὰ τὰς ἐκλογὰς Ἀναθεωρητικῆς Συνελεύσεως, νὰ μὴ ἔχωμεν οὐδόλως ἀσχοληθῆ μὲ τὸ κύριον αὐτὸ ἔργον μας. Θλίβομαι διὰ τὴν διαπίστωσιν αὐτὴν καὶ τὴν εὐθύνην καταλογίζω εἰς τὴν ἡγεσίαν. Διότι καὶ τὰ κόμματα καὶ αἱ βουλαί, δὲν εἶναι ἄθροισμα ἀσυντάκτων μονάδων. Ὑπὸ τοιαύτην μορφὴν θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ λειτουργήσουν καὶ νὰ ἀποδώσουν. Ἀποτελοῦν συντεταγμένας δυνάμεις, εὑρισκομένας ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τῶν Ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων, τῶν Ἀρχηγῶν τῆς πλειοψηφίας, οἱ ὁποῖοι προσδιορίζουν, οἱ ὁποῖοι κατευθύνουν τὸ ἔργον τῶν ὁμαδικῶν αὐτῶν Σωμάτων. Εἰς ὅλας τὰς μεγάλας περιόδους τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ βίου, οὐδέποτε ἐγκατελείπετο ἡ Βουλή. Πάντοτε κατηυθύνετο. Δὲν ἐζήσαμεν τὴν ἐποχὴν τοῦ Χαριλάου Τρικούπη. Ἐζήσαμεν τὴν ἐποχὴν τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου καὶ ἐνθυμούμεθα, ὅτι ἡ Βουλὴ κατηυθύνετο, ὅπως κατευθύνονται ὅλα τὰ ὁμαδικὰ Σώματα καὶ ἔτσι μόνον κατευθυνόμενα ἀποδίδουν. Ἡ σημερινὴ Βουλὴ μᾶς παρέχει τὴν ἐντύπωσιν ἐγκαταλείψεως εἰς τὰς ἀτομικὰς πρωτοβουλίας τῶν μελῶν της. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν εἶναι δίκαιον νὰ ζητοῦνται εὐθῦναι ἀπὸ τὴν Βουλήν. Αἱ εὐθῦναι βαρύνουν ἀκεραίως τὴν ἡγεσίαν. (Χειροκροτήματα). Ἀλλὰ δὲν θὰ ἀρκεσθῶ εἰς ἁπλῆν ὑπόμνησιν τοῦ θέματος τοῦ Συντάγματος. Πρὶν ἀποφασίσωμεν ἀπόψε τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν μας, ὑποβάλω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὰς ἀκολούθους συγκεκριμένας προτάσεις: 1) Ὅπως δοθῇ ἐντολὴ εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπήν, ἵνα ἐντὸς τῶν διακοπῶν περατώσῃ ὁλοσχερῶς τὸ ἔργον της, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται περίπου εἰς τὸ τέρμα. 2) Ὅπως ἀπὸ τῆς προσεχοῦς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν μας, δύο ἡμέραι διατεθοῦν καθ’ ἑβδομάδα ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος. 3) Ὅπως, ἐγκριθῇ τότε εἰδικὸς κανονισμός, εἴτε τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, εἴτε ἄλλως, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν πρόοδον τῶν συζητήσεων καὶ τὴν σύντομον περάτωσιν τοῦ ἔργου τῆς ἀναθεωρήσεως. Θὰ ἔχωμεν τοιουτοτρόπως ἐπιτελέσει ἓν ἀπὸ τὰ κύρια ἔργα μας καὶ θὰ ἔχωμεν οὐσιωδῶς συμβάλλει εἰς τὴν παγίωσιν ὁμαλοῦ πολιτικοῦ βίου, προϋπόθεσις τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ ἀσφάλεια καὶ τὸ Σύνταγμα. Ἐπὶ τῆς προτάσεως αὐτῆς, πρὸ τοῦ πέρατος τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως, θὰ ἀναμείνωμεν καὶ τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς.

§40Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Νομίζω, ὅτι ἡ πρότασίς σας βασίζεται ἐπὶ τῆς σχεδὸν τερματισθείσης ἐργασίας τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀφοῦ εἴπατε καὶ σεῖς, ὅτι σχεδὸν ἐπερατώθη τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ παρακολουθεῖ καὶ ἀναμένει τὸν τερματισμὸν τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ νὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπροτείνατε καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα γίνονται, ὅταν γίνεται ἀναθεώρησις τοῦ Συντάγματος.

§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἐπεθύμουν περισσοτέραν σαφήνειαν, τὴν ὁποίαν πάντοτε ἐπιδιώκω κατὰ τὰς συνεννοήσεις μας... (Γέλωτες). Προέβην εἰς συγκεκριμένας προτάσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἀναμένω καὶ τὴν ἰδικήν σας σαφῆ γνώμην καὶ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. Ἡ ἔννοια τῆς προτάσεώς μου, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἡ ἑξῆς: 1) Ἀνακοίνωσις πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Συντάγματος τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, ὅπως ἐπισπεύσῃ τὸ ἔργον της καὶ τὸ περατώσῃ ἐντὸς τοῦ χρόνου τῶν διακοπῶν.

§42Ε. ΓΟΝΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς ἄνευ σχεδίου καὶ ἄνευ προγράμματος;

§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπὶ δύο ἔτη ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Συντάγματος ἐργάζεται κατὰ ἕνα ὡρισμένον τρόπον, ἐὰν ἦτο ἢ ὄχι ἐπιτυχὴς εἶναι ἄλλο θέμα, ἀλλὰ εἶναι τώρα ἀδύνατον νά μεταβάλωμεν τὸ πρόγραμμα τῶν ἐργασιῶν της. Γνωρίζω, ὅτι τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ ἔργου της ἔχει συντελεσθῆ καὶ διὰ τοῦτο ἐπρότεινα νὰ ἀνακοινωθῇ ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἡ παράκλησις, ὅπως ἐπισπεύσῃ τὸ ὑπολειπόμενον ἔργον της ἐντὸς τοῦ χρόνου τῶν διακοπῶν.

§44Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Αὐτὸ εἶπε καὶ ἡ ἰδία Ἐπιτροπή.

§45Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς παρίστανται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ λαμβάνουν τώρα γνῶσιν τῆς γενικῆς ἐπιθυμίας. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν σύστασιν τῆς συνελεύσεως.

§46Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἀφέθη ἀπολύτως ἀκαθοδήγητος, τὰ δὲ κόμματα, ὡς ὤφειλον, δὲν ὑπέβαλον ἓν σχέδιον μὲ τὰς ἀπόψεις των.

§47Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔχετε δίκαιον. Ἀφοῦ ὅμως τοῦτο δὲν ἔγινεν ὡς τώρα, δὲν ἠμπορεῖ πλέον νὰ γίνῃ.

§48Χ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπετέλουν ἕνα χρήσιμον ὁδηγόν, οὔτε κἂν ἤρχισαν ἐκτυπούμενα, κατὰ συνέπειαν ἀντιλαμβάνεσθε ποὺ εὑρισκόμεθα.

§49Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σᾶς εὐχαριστῶ δι’ αὐτὴν τὴν ἀνακοίνωσιν, ἡ ὁποία μοῦ δίδει ἀφορμὴν νὰ παρακαλέσω νὰ ληφθῇ ἀπόφασις, ὅπως παρακληθῇ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ μὲ τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον διὰ τὴν ταχυτέραν ἐκτύπωσιν τῶν πρακτικῶν.

§50Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Ὑπάρχουν ὁλόκληρα τμήματα συγκεκροτημένα τοῦ Συντάγματος ἕτοιμα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι δυνατὸν παραλλήλως πρὸς τὰς ἐργασίας τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον ἐργασίας τῆς Βουλῆς.

§51Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ γνωρίζω. Ἐφ’ ὅσον ὅμως τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς δύναται νὰ περατωθῇ ὁλοσχερῶς ἐντὸς τῶν διακοπῶν, δὲν ὑπάρχει λόγος ν’ ἀρκεσθῶμεν μόνον εἰς τὰ αὐτοτελῆ αὐτὰ κεφάλαια. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ πρὸ τῶν διακοπῶν νὰ δώσωμεν εἰς τὸ Ἔθνος μίαν ἱκανοποίησιν, ἀνακοινοῦντες ὅτι ἀπεφασίσαμεν τὴν σύντομον περάτωσιν τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος.

§52Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Αὐτὸ νομίζετε ὅτι εἶναι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν; Πρῶτα ἡ Ἑλλάς, κύριε Πρόεδρε, καὶ μετὰ τὸ Σύνταγμα.

§53Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μάλιστα κύριε συνάδελφε, τὸ πρῶτον καὶ τὸ μέγιστον θέμα τοῦ Ἔθνους εἶναι ἡ ἀσφάλεια. Δὲν ὑπάρχει κανείς, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ τὸ θέτῃ ὑπὸ ἀμφισβήτησιν. Μόνον ἀφελεῖς ἄνθρωποι εἶναι δυνατὸν νὰ νομίζουν, ὅτι ὑπάρχει ἄλλο θέμα ὑπεράνω τῆς ἀσφαλείας τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς τάξεως. Ἐπιτελοῦντες ὅμως ἀκέραιον τὸ καθῆκον μας διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐλευθερίας τοῦ Ἔθνους μας, παραλλήλως ἐπιτελοῦμεν καὶ τὰ ἰδιαίτερα καθήκοντά μας. Ἀποτελεῖ δὲ παράγοντα ὁμαλότητος διὰ τὴν χώραν, παραλλήλως πρὸς τὸν ἀγῶνα τῆς ἀσφαλείας καὶ ἡ σταθερότης μιᾶς πολιτικῆς καταστάσεως, διὰ τὴν ὁποίαν ἐλάβομεν κυρίαν ἐντολὴν καὶ ἐξελέγημεν ὡς συνέλευσις. Ἄν ἡ παράλειψις αὐτὴ τοῦ καθήκοντος ἦτο ἀπαραίτητος προϋπόθεσις διὰ τὴν ἀσφάλειαν, τότε καὶ αὐτὸ τὸ καθῆκον καὶ ὅλα τὰ ἄλλα θὰ εἴμεθα πρόθυμοι νὰ θυσιάσωμεν. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἡ μὴ ἐπιτέλεσις τοῦ καθήκοντός μας διὰ τὴν ἀσφάλειαν δὲν παρεμποδίζεται ἀπὸ τὴν ἐπιτέλεσιν καὶ ὅλων τῶν ἄλλων ἰδιαιτέρων μας καθηκόντων, φθάνει νὰ καταβάλωμεν μίαν πληρεστέραν ἐπιμέλειαν, μὲ ποίαν δικαιολογίαν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ ἐγκαταλείψωμεν ἐπὶ διετίαν εἰς τὸ παρελθόν, καὶ ἐπὶ ἄγνωστον χρόνον εἰς τὸ μέλλον; (Χειροκροτήματα).

§54Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὀρθὸν θὰ ἦτο ὅπως κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν ἐλαττωθῇ ὁ ἀριθμὸς τῆς ἀπαρτίας, διὰ νὰ ἐπιταχυνθῇ τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι πολλοὶ συνάδελφοι θὰ ἀπουσιάζουν εἰς τὰς ἐπαρχίας των.

§55Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Χαίρω, κύριοι συνάδελφοι, διότι συναντῶ, ὅπως ἄλλωστε ἀνέμενον, μίαν καθολικὴν ἐπιδοκιμασίαν τῆς προτάσεώς μου καὶ ἐπανέρχομαι πάλιν εἰς τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Θεωρῶ καθῆκόν μου νὰ διακηρύξω, ὅτι, αἱ εὐθῦναι διὰ τὴν πορείαν τῆς καταστάσεως δὲν βαρύνουν τὴν Βουλήν, δὲν εἶναι «ὀλέθριαι», ὅπως τὰς ὠνόμασεν ὁ κ. Πρωθυπουργός, αἱ συζητήσεις τῆς Βουλῆς, αἱ ὁποῖαι ἐκφράζουν τὸν πόνον τῶν δοκιμαζομένων ἐπαρχιῶν. Ὀλέθριαι εἶναι αἱ διαφωνίαι τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ εὐθύνη δὲν εὑρίσκεται εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν, εὑρίσκεται εἰς ἄλλην αἴθουσαν, εὑρίσκεται εἰς τὴν αἴθουσαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Δὲν βαρύνει τοὺς βουλευτάς, βαρύνει τοὺς Κυβερνήτας. Καὶ ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἀναγνώσαντες σήμερον τὰς ἀνακοινώσεις τῶν ἐκπροσώπων τῶν Μεγάλων Συμμάχων μας, ἐξετιμήσαμεν τὴν φιλικὴν πρόθεσιν, ἡ ὁποία τὰς ἐνέπνευσεν, ἀλλὰ καὶ συγχρόνως ἐθλίβημεν, διότι ἐκρίθη, ὅτι καθίσταντο ἀπαραίτητοι ἀπὸ τὴν πολιτείαν τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ λαός μας, κατὰ τὴν κρισιμωτάτην αὐτὴν ὥραν τῆς ἱστορίας μας, ἀποδεικνύεται πράγματι ἄξιος τῆς αἰωνίας Ἑλλάδος καὶ ὁ στρατός μας, ἐπίσης εἶναι ἀπαράμιλλος. Δὲν ὑπάρχει ἱστορικὴ περίοδος, ἡ ὁποία νὰ εὑρίσκεται ὑπεράνω τοῦ ὕψους, τῆς γενναιότητος, τοῦ ἐνθουσιασμοῦ, τῆς αὐτοθυσίας τῶν σημερινῶν τέκνων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὰ ὁποῖα μάχονται καὶ θυσιάζονται. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα). Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ ἀποδώσω ἐπίσης δίκαιον ἔπαινον καὶ εἰς τὴν ἡγεσίαν του. Δὲν εἰσέρχομαι εἰς συζήτησιν τῆς τακτικῆς, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ μᾶλλον ἀλλότριον θέμα. Γνωρίζω ὅμως, ὅτι τὸ ἠθικὸν τῶν στρατιωτῶν ἐκφράζει τὴν πίστιν τῆς ἡγεσίας του, γνωρίζω ὅτι εἰς τὰ στήθη τῶν ἀνδρῶν μεταγγίζεται ἡ ψυχὴ τῆς ἡγεσίας, ἡ ψυχὴ τῶν ἀξιωματικῶν των. Καὶ γνωρίζω, ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι σήμερον οἱ στρατῶνες ἀποτελοῦν θερμοκήπια πίστεως καὶ ἐξάρσεως καὶ αὐτοθυσίας. Χωρὶς πίστιν εἰς τὴν ψυχὴν τῆς ἡγεσίας δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἡ ὁμαδικὴ αὐτὴ ἔξαρσις τοῦ ἀγωνιζομένου Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν θεωρῶ καθῆκον μου νὰ ἀποδώσω τιμὴν εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἡγοῦνται τοῦ μαχομένου Ἔθνους καὶ ἀποδεικνύονται ἄξιοι τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος. Ἀλλ’ ἐκείνου τοῦ ὁποίου ἐπίσης, καὶ κατ’ ἐξοχήν, ἔχει ἀνάγκην ἡ χώρα, ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, εἶναι Κυβέρνησις ἀξία καὶ τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ στρατοῦ μας. Καὶ εἰς αὐτὸ τὸ καθῆκον καλεῖσθε, ἡγέται τοῦ Ἔθνους, σήμερον. Ἡ πορεία τῶν τεσσάρων μηνῶν δὲν ἔπεισεν οὔτε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, οὔτε τὸ Ἔθνος, ὅτι ἐφθάσατε εἰς τὴν ἐπιτέλεσιν τοῦ ἀκεραίου καθήκοντός σας, ὅτι ἀπεδώσατε ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους, ὅσα ὑπεσχέθητε καὶ ὅσα ὀφείλετε νὰ ἀποδώσητε. Καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς τὴν σημερινὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνεγνώσατε καὶ σεῖς ἕνα σκληρὸν κείμενον, κατόπιν τοῦ ὁποίου διεπιστώσατε, ὅτι ἔχετε ὁμοφωνίαν, εἶναι θλιβερὸν καὶ μᾶς ὑποχρεώνει νὰ σᾶς καταλογίσωμεν διὰ τοῦτο βαρείας εὐθύνας. Ἀπὸ σήμερον ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ τὸ Ἔθνος ἀποκομίζουν τὴν ἀπογοήτευσιν, ὅτι δὲν ὑπάρχει πλέον Κυβέρνησις τῆς χώρας. Ὑπάρχει ὁμοίωμα Κυβερνήσεως εἰς τὴν κρισιμωτάτην ὥραν τῆς Ἱστορίας μας. Κυβερνῆται τῆς χώρας, ἀναμετρήσατε τὰς εὐθύνας σας!... Ἢ ἠμπορεῖτε νὰ ἀποκαταστήσετε μίαν πλήρη ψυχικὴν ἑνότητα καὶ νὰ γίνετε ἀληθὴς Κυβέρνησις τῆς χώρας, κάτω ἀπὸ τὰς σημαίας τῆς ὁποίας ἡμεῖς, καταργοῦντες πᾶσαν διάκρισιν συμπολιτεύσεως καὶ ἀντιπολιτεύσεως, θὰ εἴμεθα πιστοὶ στρατιῶται, ἤ, ἐὰν δὲν δύνασθε, λάβετε τὸ θάρρος τῆς διαλύσεως μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία διατηρεῖ ἁπλῶς τὴν ἐξωτερικὴν παράστασιν Κυβερνήσεως, ἐνῶ κατ’ οὐσίαν ἔπαυσε νὰ ὑπάρχῃ. Διὰ νὰ βαδίσωμεν πρὸς τὴν δημιουργίαν μιᾶς ἀληθοῦς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία καὶ θὰ δύναται καὶ θὰ πιστεύῃ ὅτι θὰ σώσῃ τὴν χώραν!... (Χειροκροτήματα ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα).

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος κ. Ν. Ζέρβας, ἔχει τὸν λόγον.

§57Ν. ΖΕΡΒΑΣ. Κύριοι βουλευταί, μὲ δικαιολογημένην ἀπορίαν καὶ ἀνησυχίαν τόσον ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅσον καὶ ὁ λαός, ἀνέμενε νὰ ἀκούσῃ ἀπὸ τὸ στόμα τῆς ὑπευθύνου Κυβερνήσεως ἀποφάσεις, τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησίς του ἔλαβεν ὕστερα ἀπὸ τὴν τόσον ἀγωνιώδη ἔκκλησιν τὴν ὁποίαν τὸ Σῶμα, ἀπηχῶν τὴν ἀγωνίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐπὶ σειρὰν ἡμερῶν, ἐποίει πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἀνέμενε νὰ ἴδῃ τὸν Πρωθυπουργὸν τῆς χώρας ἀνερχόμενον εἰς τὸ βῆμα καὶ ἐπιχειροῦντα νὰ δώσῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν ἀπάντησιν ἐκείνην, ἡ ὁποία καὶ αὐτὰς τὰς ἀνησυχίας θὰ ἐξηφάνιζε καὶ τοῦ λαοῦ τὴν ἀγωνίαν κατὰ ἕνα ποσοστόν, ἔστω θὰ ἐλάφρυνεν. Ἀντ’ αὐτοῦ ὁ σεβαστὸς κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀνῆλθεν εἰς τὸ βῆμα, μᾶς ἀνέγνωσεν εὐαγγελικὰς συστάσεις καὶ ἀντὶ νὰ ἀκούσωμεν ἀπὸ τοῦ στόματός του τὴν σθεναρὰν ἀπόφασιν αὐτοῦ, ὡς Κυβερνήτου, ὅτι εἶναι ἕτοιμος, ἔστω καὶ τώρα, νὰ κάμῃ τὴν ἐξόρμησιν τοῦ ἔργου καὶ νὰ παύσῃ περιοριζόμενος εἰς τοὺς λόγους, ἀντ’ αὐτοῦ ἠκούσαμεν συστάσεις πρὸς τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία, ὅπως εἶπε, δέχεται πλέον νὰ τερματισθῇ ἡ ἐλευθερία συζήτησις. Ὀλεθρίαν ἀπεκάλεσεν, κ. βουλευταί, τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐπὶ σειρὰν ἡμερῶν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἐξ ἀφορμῆς τῆς τόσης ἀγωνίας καὶ δοκιμασίας, τὴν ὁποίαν δοκιμάζει τὸ Ἔθνος καὶ τὴν ὁποίαν οἱ ἀντιπρόσωποί του ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ φέρουν ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ζητήσουν ἀπὸ αὐτὴν τὴν λῆψιν τῶν μέτρων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔθετον ἕνα ταχὺ τέρμα εἰς τὴν ἀγωνίαν καὶ τὴν δοκιμασίαν αὐτήν. Ἡμεῖς διαφωνοῦμεν ἀπολύτως μὲ τὴν γνώμην αὐτὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν θεωροῦμεν ὀλεθρίαν τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ δημιουργικὴν καὶ ἐπιβοηθητικὴν τοῦ ἔργου της. Ὄχι μόνον ἦτο ἀπαραίτητον νὰ λεχθῇ, ὅ,τι ἐλέχθη, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ νὰ τονισθῇ ἡ ἀνάγκη τῆς λήψεως, ἀμέσως, τῶν ἐπιβεβλημένων καὶ ἀναγκαίων ἐκείνων μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔλθουν νὰ θέσουν τέρμα εἰς τὴν δεινὴν δοκιμασίαν τοῦ λαοῦ μας, ἀλλὰ πιστεύομεν, ὅτι ἐὰν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία παρέβαινε τὸ καθῆκον τοῦτο, δὲν θὰ ἦτο ἀξία τῆς ἀποστολῆς της, θὰ παρέβαινεν ἐντολήν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἀπὸ τὸν λαόν. Λυποῦμαι δέ, διότι κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τόσων ἡμερῶν, καθ’ ἃς μετὰ περισσῆς σαφηνείας καὶ χωρὶς κανένα ἀντιπολιτευτικὸν πνεῦμα ἐλέχθη, ὅ,τι ἐλέχθη, διὰ νὰ συγκινήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, λυποῦμαι, διότι ὁ σεβαστὸς Πρόεδρος αὐτῆς δὲν ἐθεώρησεν ἀναγκαῖον νὰ παρίσταται κατὰ τὰς συνεδριάσεις τοῦ Σώματος. Σεβόμεθα τὴν ἡλικίαν του, ὅπως ἐπίσης δικαιολογοῦμεν, κατὰ ἕνα τρόπον, τὴν οἱανδήποτε προσπάθειαν, τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου, νὰ ἀποφεύγῃ τὰς μακρὰς ταλανίσεις. Νομίζομεν ὅμως, ὅτι εἰς ὡρισμένας περιστάσεις θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἀφήσῃ ὡρισμένα ἄλλα, κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἀντίληψιν, ὄχι τόσον σοβαρὰ καθήκοντα καὶ νὰ ἔλθῃ νὰ παραστῇ εἰς τὰς συνεδριάσεις τοῦ Σώματος, ὅπου ἡ Βουλὴ τοῦ λαοῦ διὰ τῶν ἀντιπροσώπων του, θὰ ἦτο ἱκανὴ νὰ συγκινήσῃ περισσότερον τὸν σεβαστὸν Πρόεδρον. Εἰς τὸ ἀναγνωσθὲν κείμενον ὡμίλησεν, ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, καὶ περὶ κρίσεως, ἡ ὁποία ἐκόπασεν. Ἐὰν θεωρῇ κρίσιν τὰ ὅσα ἐλέχθησαν εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους, ἐὰν αὐτὸ ἀποτελῇ τὸ στοιχεῖον τῆς κρίσεως, νομίζω ὅτι εὑρίσκεται ἐν πλάνῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, εἴτε ἀνήκοντες εἰς τὴν Συμπολίτευσιν, εἴτε ἀνήκοντες εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἔχουν καθῆκον, ἔχουν ἠθικὴν ὑποχρέωσιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος νὰ εἴπωσι πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας των, ὅ,τι ὁ πόνος, ἡ στοργή, ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν λαόν, τὸν ὁποῖον ἐκπροσωποῦν, τοὺς ἐπιβάλλει. Κρίσις δι’ ἡμᾶς δὲν ὑπῆρξεν. Ὑπῆρξεν, ἀντιθέτως, καθῆκον ἱερὸν νὰ εἴπωμεν τὴν ἀλήθειαν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ζητήσωμεν, ὄχι ἐλέγχοντες ἀπὸ πνεῦμα ἀντιπολιτευτικόν, ἀλλ’ ἐλέγχοντες μὲ πνεῦμα δημιουργικόν, νὰ εἴπωμεν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ποῖον εἶναι τὸ χρέος τῆς σήμερον. Δὲν θεωροῦμεν, ὅτι ἔχει καὶ ἄλλην ἀποστολὴν ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ ἐκείνην διὰ τὴν ὁποίαν ὁμοθύμως ἐξεδηλώθη ἡ θέλησις καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Δὲν ἔχει ἄλλο ἔργον καὶ ἄλλην ἀποστολὴν ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ ἐκείνην ἡ ὁποία ἀπασχολεῖ νύκτα καὶ ἡμέραν τὸν Ἑλληνικὸν κόσμον. Τὸ ἔργον της καὶ ἡ ἀποστολή της εἶναι νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν γαλήνην εἰς τὸν τόπον, νὰ δημιουργήσῃ καὶ πάλιν τὴν πίστιν καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ λαοῦ ἐπὶ τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας του καὶ ἐπὶ τὴν δυνατότητα τῆς ἐπιβολῆς παρὰ τοῦ Κράτους τοῦ νόμου. Καὶ οἱ λόγοι τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κατέληξαν μὲ τὴν ἀπονομὴν εὐσήμων πρὸς ἡμᾶς, πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἡ ὁποία, λέγει, εὐτυχῶς δὲν ἔχει ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, οὔτε ἕνα ἀπὸ τοὺς κακοὺς ἐκείνους Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι, κατὰ ἕνα οἱονδήποτε τρόπον, παραβλάπτουν τὰ Ἐθνικὰ συμφέροντα, ὅπως οἱ ἄλλοι, οἱ ἔξωθεν, ὅπως τοὺς κατωνόμασεν, Ἕλληνας. Ἀλλ’ οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἀναμένωμεν σήμερον ἀπὸ τὸν σεβαστὸν κ. Πρόεδρον νὰ μᾶς ἀπονείμῃ τὸ εὔσημον αὐτό. Ἡμεῖς πιστεύομεν τὸ ἐναντίον, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἔξωθεν Ἕλληνες. Ὑπάρχουν μόνον προδόται, ἐλάχιστοι εὐτυχῶς καὶ ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἀλλὰ καὶ τὸ σύνολον τοῦ λαοῦ δὲν ἔχει ἀνάγκην εὐσήμων. Τὸ ἀποδεικνύει τρανότατα, ὁ συνεχής, ὁ ἀδιάκοπος, ὁ μέχρις ἀφθάστου ἡρωϊσμοῦ ἀγὼν τοῦ συνόλου τοῦ Ἔθνους. Καὶ ἑπομένως, ὄχι μόνον παρεῖλκεν ἡ ἀπονομὴ τοιούτου εὐσήμου, ἀλλ’ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ θεωρήσω τοῦτο ὕβριν καὶ διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ διὰ τὸ σύνολον τοῦ λαοῦ. Πιθανὸν τοιοῦτον εὔσημον νὰ ἦτο ἀναγκαῖον διά τινα τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως. Πιθανὸν νὰ ἔσφαλεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἀνελθὼν εἰς τὸ βῆμα τοῦτο, πιστεύσας ὅτι ἔχει ἐνώπιόν του τινὰς τῶν συνεργατῶν του, οἱ ὁποῖοι, δυστυχῶς, ἐπιλαθόντες τῶν ὑποχρεώσεων καὶ τῶν καθηκόντων των, καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν μας ἀντίληψιν, ἴσως εἶχον ἀνάγκην καὶ τῶν συστάσεων καί τῶν εὐσήμων τούτων τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἡμεῖς πιστεύομεν, κύριοι βουλευταί, εἴτε ὡς ἀντιπολίτευσις εἴτε ὡς συμπολίτευσις, ὅτι ἐπετελέσαμεν καὶ ἐπιτελοῦμεν τὰ χρέη μας, οὐδέποτε ἐπιλαθόμενοι τῶν ὑποχρεώσεών μας, οὐδέποτε ἀποβαλόντες ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον, ἱερὰ παρακαταθήκη προγόνων, ἀλλὰ καὶ συγχρόνων συνεργατῶν καὶ ἐργατῶν τοῦ Ἔθνους, μᾶς ἀφῆκεν. Ἀναμένομεν, εἶπον, ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀνερχόμενον εἰς τὸ βῆμα, νὰ ἀκούσωμεν τὴν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν τελικῶς ἔλαβεν, ἔστω καὶ μετὰ τετράμηνον. Ἐὰν εἴπωμεν, ὅτι ὑπῆρξε δικαιολογημένη ἡ προσμονὴ του ἐπὶ δίμηνον, διὰ τοῦ βοτάνου, ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ συνάδελφός μου νὰ τὸ ἀναφέρω, διὰ τοῦ βοτάνου τοῦ κατευνασμοῦ νὰ δώσῃ εἰς τὴν χώραν τὴν γαλήνην, ἂν ἦτο δικαιολογημένη ἡ ἐπὶ δίμηνον ἀναμονή του, διότι τότε ἔτσι ἐπίστευεν, καὶ ὅτι αὐτὸ ἦτο τὸ μοναδικὸν δι’ αὐτὸν φάρμακον, ἡ ἐπὶ δίμηνον εἰσέτι ἀναποφάσιστος, ἐκ μέρους αὐτοῦ καὶ τῆς λοιπῆς Κυβερνήσεως, ἀναποφάσιστος, ὅσον ἀφορᾷ τὸ κύριον θέμα, λῆψις ὅλων ἐκείνων τῶν ἀναγκαίων μέτρων, δὲν δικαιολογεῖται. Δύο μῆνες ἄγονοι μὲ τὸν κατευνασμὸν ἦσαν πολλοὶ διὰ νὰ φθάσῃ ἡ χώρα ἐκεῖ ὅπου ἔφθασε, ἀλλὰ δύο ἔτι μῆνες ἐντελῶς ἐν ἀδρανείᾳ, ἐντελῶς καὶ ἀπολύτως ἐν πλήρει ἀνυπαρξίᾳ, ἔστω καὶ τῶν στοιχειωδῶν ἐκείνων μέτρων τὰ ὁποῖα ἐπεβάλλοντο νὰ ληφθοῦν, δὲν σημαίνει τίποτε ἄλλο, ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταί, παρὰ ἀκατανοησίαν ἀπὸ μέρους, τόσον τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου, ὅσον καὶ τῶν ὑπολοίπων συνεργατῶν του, περὶ τῆς θέσεως, τῆς τραγικῆς θέσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ χώρα μας. Καὶ ἂν ἀκόμη θὰ ἠθέλαμεν καὶ τὸ δίμηνον τοῦτο νὰ μὴ τὸ καταλογίσωμεν ὡς ἕνα ἐπὶ πλέον στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον μᾶς πείθει, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ ἐλαχίστη κατανόησις ἀπὸ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου, τῆς δραματικῆς θέσεώς μας, ἔρχεται ὅμως μία ἄλλη δυστυχῶς θλιβερά, θλιβερωτάτη διαπίστωσις, ἡ ὁποία μᾶς πείθει, ὅτι ἡ ἀκατανοησία αὐτὴ ἐγγίζει τὰ ὅρια τοῦ ἐγκλήματος, ἡ διαπίστωσις ὅτι, σχεδὸν ἀδιαμαρτυρήτως, ἡ Κυβέρνησις ἐδέχθη ὅπως καὶ πολλοὶ ἀκόμη μῆνες παρέλθουν ἐν ἀγωνίᾳ, ἐν δοκιμασίᾳ, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐκδηλώσεως ἀποφασιστικότητος ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Πληροφορούμεθα, ὅτι καὶ ὁ χειμὼν αὐτὸς θὰ παρέλθῃ ἐν ἀδρανείᾳ, ὁ χειμὼν αὐτὸς ὁ ὁποῖος καθ’ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι γνωρίζομεν τὸν ἀγῶνα τὸν σημερινόν, θὰ ἦτο ὁ μεγαλύτερος συντελεστὴς διὰ τὴν ταχυτέραν καὶ ἀποτελεσματικωτέραν ἀντιμετώπισιν τοῦ συμμοριτισμοῦ. Θὰ παρέλθῃ καὶ ὁ χειμὼν ἄγονος, ὅπως καὶ οἱ τέσσαρες μῆνες τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦτο εἶναι τὸ ὁποῖον μᾶς πληροῖ ἀνησυχίας καὶ ἀγωνίας. Καὶ πιστεύω ὅτι, μαζὶ μὲ ἐμέ, ἀγωνιᾶτε καὶ σεῖς, ὅπως ἀγωνιᾶ καὶ τὸ σύνολον τοῦ λαοῦ μας. Οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον, ἐὰν ὡς τὸ τέλος ἡ Κυβέρνησις δὲν δείξῃ ἐκείνην τὴν ἀποφασιστικότητα, ἐκείνην τὴν πνοήν, ἐκείνην τὴν θεληματικότητα, ἡ ὁποία θὰ ἠνάγκαζε ὅλους τοὺς ὑπευθύνους, ὁπουδήποτε καὶ ἂν εὑρίσκωνται οὗτοι, θὰ ἠνάγκαζε, λέγω, ὅλους τοὺς ὑπευθύνους νὰ ἀναθεωρήσουν τὴν ὀλεθρίαν, πράγματι ὀλεθρίαν, ἀπόφασίν των ταύτην. Καὶ ποιούμεθα ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως μὴ ἀφήσῃ νὰ διέλθῃ τὸ τετράμηνον αὐτὸ τοῦ χειμῶνος ἄνευ τῆς ἐπιβεβλημένης ἐκείνης δράσεως, ἡ ὁποία κατὰ τὴν ἀντίληψίν μας, λόγῳ ἀκριβῶς τοῦ χειμῶνος, θὰ ἦτο συντελεστική, θὰ ἦτο ἀποτελεσματική, ὥστε ἡ ἀγωνία καὶ ἡ δοκιμασία, νὰ παύσῃ ἀφανίζουσα τὸν ἡρωϊκόν, τὸν θαυμάσιον λαόν μας καὶ κατεξαντλοῦσα τὸν ἡρωϊκόν, τὸν ὑπέροχον στρατόν μας. Κύριοι βουλευταί, ἦλθεν ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ εἴπωμεν τὴν ἀλήθειαν. Εἰς τὸν τόπον μας αὐτὸν γνωρίζομεν καλύτερον παντὸς ἄλλου, πῶς νὰ κάμνωμεν τὸ χρέος μας. Δὲν εἶναι ζήτημα τωρινό. Χιλιάδες, χρόνια ἐκάμαμεν τὸ καθῆκον μας. Ἐβαστάσαμεν μὲ τὰς θυσίας μας καὶ τὰ ὁλοκαυτώματά μας τὴν ζωὴν τῆς χώρας μας ἐπὶ χιλιάδες χρόνια. Προχθὲς ἀκόμη ἐδιδάξαμεν ὁλόκληρον τὸν κόσμον τί ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ ἕνας λαός, ὅταν ἔχεται στερρῶς τῆς ἱστορίας του καὶ τῶν παραδόσεών του, ὅταν ἕνας λαὸς θεωρῇ τὴν ἐλευθερίαν, ὡς τὸ ὕψιστον τῶν ἀγαθῶν. Ἠνοίξαμεν ἡμεῖς τὰ μάτια εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Δὲν ἔχομεν ἀνάγκην συμβουλῶν οὔτε παρορμήσεων ἀπὸ ὁπουδήποτε. Ἀλλὰ δὲν ἔχομεν κἂν καὶ ἀνάγκην καθοδηγήσεως ἢ ποδηγετήσεως εἰς τὸ νὰ ἐκπληρώσωμεν τὰ χρέη μας. Ἄς ἀφήσουν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν οἱ φίλοι μας νὰ πράξῃ τὸ καθῆκον του καὶ νὰ εἶναι βέβαιοι, ὅτι γνωρίζει μόνος του νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον τῆς σωτηρίας του. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν ἀπὸ αὐτούς, ἂν δύνωνται νὰ τὸ δώσουν. Ζητοῦμεν ἀπὸ αὐτοὺς νὰ δώσουν ἐλάχιστα ἀντὶ ὅσων ὀφείλουν πρὸς τὴν ἀφανισθεῖσαν καὶ ὁλοκαυτωθεῖσαν αὐτὴν χώραν. Δεχόμεθα τὰς συμβουλὰς των, δεχόμεθα τὰς προτροπὰς των, ἀλλὰ ἂς μᾶς ἀφήσουν νὰ κάμωμεν τὸν πόλεμόν μας ὅπως ἡμεῖς τὸν γνωρίζομεν καὶ ὅπως αἱ περιστάσεις τὸν ἐπιβάλλουν. Εἶναι μία ἀλήθεια τὴν ὁποίαν ἀπὸ διετίας δὲν ἔπαυσα νὰ βροντοφωνῶ, μία ἀλήθεια τὴν ὁποίαν προφορικῶς καὶ ἐγγράφως ἐξέθεσα πρὸς ἐπισήμους καὶ μή. Ἀντ’ αὐτῶν δεχόμεθα διαρκῶς, δεχόμεθα ἐξακολουθητικῶς, ὄχι ἁπλῶς συμβουλὰς, ἀλλὰ παρεμβάσεις ἱκανὰς πολλάκις νὰ κλονίσουν ἀκόμη καὶ τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην, τὴν ὁποίαν τρέφομεν πρὸς τοὺς συμμάχους μας. Ἐπ’ αὐτοῦ τόσον ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅσον καὶ ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἔχουν λάβει ἀκόμη τὴν πρέπουσαν θέσιν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ὡς Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐθνικοῦ Κόμματος Ἑλλάδος καὶ Ἀρχηγὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως νὰ εἴπω πρὸς τοὺς φιλτάτους μας Συμμάχους: Δώσατε εἰς τὸν λαὸν τὰ ὑλικὰ μέσα καὶ ἀφήσατέ τον ἐλεύθερον νὰ κανονίσῃ αὐτὸς τὰ τῆς μάχης. Δὲν εἶναι ἀδαὴς ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπὸ πόλεμον. Εἰς ὅλην τὴν ἱστορικήν του σταδιοδρομίαν δὲν ἔκαμνε τίποτε ἄλλο παρὰ πόλεμον. Καὶ αὐτὴν τὴν ἀξίωσιν θὰ εἶχον σήμερον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Θὰ εἶχον τὴν ἀξίωσιν, ὅταν βλέπῃ, ὅτι παρεμβαίνει ὁ συμμαχικὸς παράγων εἰς πᾶν ἐσωτερικόν μας, οἱασδήποτε μορφῆς ζήτημα, θὰ εἶχον τὴν ἀξίωσιν ἡ παρέμβασίς του, νὰ ἦτο μόνον ἐπὶ ἐκείνου τοῦ σημείου, τὸ ὁποῖον θὰ ἀφεώρα τὴν ταχεῖαν, τὴν ταχίστην, ἀπολύτρωσιν τοῦ λαοῦ μας ἀπὸ τὴν ἀγωνίαν καὶ τὴν δοκιμασίαν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται. Εἰς μίαν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκ τοῦ συνόλου τῆς ἀνθρωπότητος, μόνον ἡ Ἑλλὰς συνεχίζει τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς δικαιοσύνης, εἰς μίαν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν ὡς σταθερά, ὡς παγία ἐμπροσθοφυλακὴ ὅλων τῶν ἐλευθέρων ἀνθρώπων, μόνον ἡμεῖς ἀγωνιζόμεθα τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν καὶ τὸν τίμιον, εἰς μίαν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν ἀθρόα πίπτουν τὰ τέκνα τῆς Ἑλλάδος, ἀγωνιζόμενα διὰ τὸν πανανθρώπινον βωμὸν τῆς ἐλευθερίας, εἰς μίαν τοιαύτην περίοδον συμβουλαὶ εἰς τοὺς Ἕλληνας μαχητὰς δὲν χωροῦν. Ἐὰν θέλουν οἱ καλοί μας Σύμμαχοι ἂς μᾶς δώσουν τὰ γλίσχρα μέσα, τὰ ὁποῖα μᾶς χρειάζονται διὰ τὸν ἀγῶνα αὐτὸν τὸν πανανθρώπινον, τὸν ὁποῖον ἡμεῖς, ὡς ἐμπροσθοφυλακή, ἀπὸ διετίας διεξάγομεν καὶ ἂς εἶναι βέβαιοι, ὅτι δίδοντες εἰς ἡμᾶς καὶ τὰ ἐλάχιστα αὐτὰ μέσα, ἡμεῖς θὰ πράξωμεν εἰς τὸ ἀκέραιον τὸ καθῆκον μας. Τοῦτο εἶναι τὸ χρέος τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι, δὲν ὑπάρχει παράδειγμα κανενὸς ἄλλου λαοῦ, ὡς τὸ ἰδικόν μας. Μεγάλοι λαοὶ μετὰ τὸ τέρμα τοῦ τελευταίου πολέμου, μεγάλοι λαοί, ἀπέκαμον καὶ σχεδὸν εἶχον φθάσει εἰς ἕνα βαθμὸν ἀποσυνθέσεως. Μόνον ὁ λαὸς αὐτός, τὸν ὁποῖον δὲν θεωροῦν ἄξιον νὰ αὐτοκυβερνᾶται, ὡς αὐτὸς νομίζει καλύτερον, μόνον ὁ λαὸς αὐτὸς συνεχίζει ἀκόμη, μὲ ἄφθαρτον τὸ ἠθικόν του καὶ ἀδιάπτωτον τὴν ἀπόφασίν του, τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, τῆς δημοκρατίας, τῆς δικαιοσύνης. Εἰς αὐτὸν τὸν λαὸν, ζητοῦμεν ἀπὸ τοὺς συμμάχους, νὰ δώσουν τὰ μέσα διὰ νὰ φέρῃ εἰς πέρας μόνος του τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἡ τύχη, ἢ μοῖρα τοῦ ἔδωκε, λόγῳ τῶν κακῶν ἀντιλήψεων αἱ ὁποῖαι κατὰ τὸ παρελθὸν ἐπεκράτησαν, πάλιν παρὰ τοῖς ἰδίοις συμμάχοις μας. Ἐὰν λοιπόν, κατὰ τὴν πάροδον αὐτὴν τῶν ὀλίγων ἡμερῶν τῶν διακοπῶν ἐβλέπαμεν τὴν Κυβέρνησιν λαμβάνουσαν μίαν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία θὰ εἶχε διὰ τὸν στρατὸν καὶ τὸν λαὸν τὴν σημασίαν τῆς κατανοήσεως τῆς θέσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ χώρα, τότε καὶ πάλιν ἡμεῖς θὰ ἐσπεύδαμεν νὰ συγχαρῶμεν τὸν Κυβερνήτην καὶ τοὺς συνεργάτας του. Ἐὰν ὅμως παρέλθουν καὶ αἱ ἡμέραι αὐταὶ ἄνευ ἀποφάσεων, ὅπως καὶ οἱ μῆνες, οἱ ὁποῖοι παρῆλθον, τότε ἐμμένωμεν εἰς τὴν ἀντίληψίν μας, τὴν ὁποίαν καὶ χθὲς ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἀνεκοινώσαμεν εἰς τὴν Βουλὴν ὡς ἀπόφασίν μας, ἐμμένομεν εἰς τὴν ἀντίληψίν μας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις αὕτη δὲν ἐκπληροῖ τὸν προορισμόν της, δὲν ἵσταται εἰς τὸ ὕψος της καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιβάληται ἀπὸ ἡμᾶς μὲ ἐκείνην τὴν ἐμπιστοσύνην, μὲ τὴν ὁποίαν περιεβλήθη ἅμα τῇ ἀνόδῳ της εἰς τὴν ἀρχήν. Ἀναμένει ὁ λαὸς νὰ ἴδῃ τὴν ἐξόρμησιν τοῦ Ἔθνους, ἀναμένει ὁ στρατός, πράγματι ἱστάμενος εἰς τὸ ὕψος του νὰ ἀκούσῃ τὴν ἐντολὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἀναμένει τὸ σύνολον τοῦ Ἔθνους νὰ ἴδῃ, τέλος, μεταφραζομένην εἰς ἔργα τὴν ἐξαγγελθεῖσαν μετὰ τόσων βαρέων τόνων, ἐξόρμησιν. Ἀναμένομεν καὶ ἡμεῖς νὰ ἴδωμεν, τέλος, τὴν Κυβέρνησιν ἀνανίπτουσαν, κατανοοῦσαν τὸ τραγικὸν τῆς θέσεως τοῦ λαοῦ, τοῦ στρατοῦ, τοῦ Ἔθνους ὁλοκλήρου. Ἀλλοίμονον ἂν παρέλθῃ καὶ ὁ χρόνος οὗτος τῶν διακοπῶν, χωρὶς τὴν λῆψιν αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως ἀπὸ μέρους της. Ἀλλοίμονον ἂν ὁ στρατὸς καὶ ὁ λαὸς διέλθουν καὶ τὰς ἁγίας αὐτὰς ἡμέρας μὲ τὴν αὐτὴν ἀγωνίαν, τὴν αὐτὴν ἀνησυχίαν, τὴν αὐτὴν δοκιμασίαν. Θέλομεν ταχεῖαν, ταχίστην τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐν τῇ ἀποφάσει αὐτῇ, βλέπομεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει καὶ πάλιν ἡ δικαίωσίς μας, δικαίωσις τὴν ὁποίαν πιστεύομεν ὡς ὅπλον πίστεως, ὅτι ἐὰν θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις μὲ πνοὴν νὰ ἀναλάβῃ τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τοῦ Ἔθνους, δὲν δύναται παρὰ ἡ ἐπιτυχία της νὰ εἶναι πλήρης. (Χειροκροτήματα).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος, κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§59Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶχον ἐγγραφῆ διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς δημοσίας τάξεως. Θὰ συνεμορφούμην καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σύστασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ὕστερα ἀπὸ τὴν συζήτησιν τόσων ἡμερῶν, προέβαινεν εἰς τὴν συναγωγὴν τῶν ἀναγκαίων συμπερασμάτων. Ἐφ’ ὅσον δὲν προβαίνει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν συναγωγὴν τῶν ἀναγκαίων συμπερασμάτων, νομίζω ὅτι δικαιοῦμαι, νὰ ἐπιχειρήσω ἐγὼ νὰ κάμω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πιστεύω ὅτι ἦτο ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, αἱ ὁποῖαι ἀφιερώθησαν εἰς τὸ πρόβλημα τῆς δημοσίας τάξεως, ἐκράτησε, πράγματι, κἄποια νευρικότης. Κατανοῶ καὶ ἐξηγῶ ψυχολογικῶς τὴν νευρικότητα αὐτὴν πλήρως, δὲν νομίζω ὅμως ὅτι δικαιοῦμαι νὰ τὴν συμμερισθῶ. Συμμερίζομαι μόνον τὴν ἀνησυχίαν, ἡ ὁποία κατέχει τὴν Βουλήν, τὴν ἀνησυχίαν, ἡ ὁποία κατέχει ἀσφαλῶς καὶ τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τὴν ἀνησυχίαν τὴν συμμερίζομαι, κύριοι βουλευταί, μόνον ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀνησυχία γόνιμος, τὴν συμμερίζομαι μόνον ἐφ’ ὅσον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ τὴν πηγὴν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἠμποροῦμεν νὰ ἀντλήσωμεν συγκεκριμένα διδάγματα, συγκεκριμένας σκέψεις. Διεπιστώθη ἐπίσης κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ ἀνησυχία ἀλλὰ καὶ ὁ ἐκνευρισμὸς ποὺ ἐκράτησαν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, συνεδυάσθησαν καὶ μὲ τὴν τάσιν πρὸς καταλογισμὸν εὐθυνῶν καὶ αὐτὸ βεβαίως εἶναι φυσικόν. Ἀλλὰ ἡ ἀναζήτησις εὐθυνῶν, κύριοι βουλευταί, ἔχει δύο φάσεις. Ἔχει καὶ ἀρνητικὴν φάσιν, ἔχει καὶ φάσιν θετικήν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ ἀκολουθήσω, εἰς τὴν ἀναζήτησιν τῶν εὐθυνῶν, τὴν ὁδὸν ἐκείνην ἡ ὁποία εἶναι ἀρνητική. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀκολουθήσω, εἰς τήν ἀναζήτησιν τῶν εὐθυνῶν, τὴν θετικὴν ὁδόν, δηλαδὴ τὴν ὁδὸν ἐκείνην ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἀνακάλυψιν τῶν σφαλμάτων, ὄχι ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ μᾶς δίδεται ἡ εὐχάριστος εὐκαιρία νὰ ἐπιρρίπτωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν εὐθύνας, ἀλλὰ διὰ νὰ μᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ διορθώνωμεν τὰ σφάλματα, τὰ ὁποῖα διαπράττομεν. Δὲν πρέπει, ἰδίᾳ κατὰ τὴν κρίσιμον καὶ μεγάλην αὐτὴν ὥραν, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀνάγωμεν πᾶν θέμα, τὸ ὁποῖον συζητεῖται ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ ἰδίᾳ τὸ θέμα τῆς δημοσίας τάξεως, εἰς ζήτημα πολιτικόν. Ἀντὶ τούτου, εἶναι ὀρθότερον νὰ ὑποδεικνύωμεν λύσεις συγκεκριμένας καὶ θετικάς. Οἱ περὶ εὐθυνῶν συλλογισμοὶ δὲν πρέπει, ἂν θέλωμεν οἱ συλλογισμοὶ οὗτοι νὰ συγκροτοῦνται εἰς τὴν συνείδησίν μας κατὰ τρόπον ἀντικειμενικὸν καὶ ἀκέραιον, δὲν πρέπει νὰ συνδυάζωνται μὲ ὑπολογισμοὺς πολιτικοὺς καὶ κομματικούς. Δὲν πρέπει ὑπὸ τὴν ἐπήρειαν τῶν συναισθημάτων μας νὰ νομίζωμεν, ὅτι ἡ εὐθύνη βαρύνει μόνον ἐκείνους μὲ τοὺς ὁποίους δὲν εὑρισκόμεθα εἰς σχέσιν στενὴν κομματικὴν ἢ ἄλλην. Πρέπει τὸ πρόβλημα τῶν εὐθυνῶν νὰ τὸ ἐξετάσωμεν κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος, πράγματι, ὁδηγεῖ εἰς λύσεις θετικάς. Ἄλλως, κύριοι βουλευταί, παίζωμεν ἁπλῶς τὸ παιχνίδι τῶν ἐχθρῶν μας, παίζομεν ἁπλῶς τὸ παιχνίδι τοῦ κομμουνισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπιζητεῖ νὰ μᾶς διασπάσῃ. Κύριον ἔργον τοῦ κομμουνισμοῦ δὲν εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖται εἰς τὴν ὕπαιθρον. Κύριον ἔργον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκεται εἰς τὴν Πρωτεύουσαν καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Ὁ πρῶτος ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τοῦ ἐχθροῦ δὲν εἶναι νὰ ἐπιτύχῃ ἐκεῖ, ὅπου προβαίνει εἰς λεηλασίας, εἰς ἐπιθέσεις, εἰς ἁρπαγάς, εἰς σφαγάς. Ὁ κύριος ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τοῦ ἐχθροῦ, εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος συνδέεται μὲ τὰς συνειδήσεις τῶν μετόπισθεν καὶ ἰδίᾳ μὲ τὰς συνειδήσεις ἐκείνων τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι διακριθέντες ὑπὸ τοῦ λαοῦ, εὑρίσκονται ὡς ἀντιπρόσωποι αὐτοῦ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ εὐθύνης, δὲν πρέπει ποτὲ νὰ λησμονῶμεν, ὅτι κύριος ὑπεύθυνος, ὁ μέγας μᾶλλον ὑπεύθυνος, δι’ ὅσα συμβαίνουν, δι’ ὅσα πάσχομεν, δι’ ὅσα πάσχει ἡ ἀνθρωπότης ὁλόκληρος καὶ κατ’ ἐξοχὴν ἡ Ἑλλάς, ἡ ὁποία εἶχε καὶ ἔχει πάντοτε τὸ προβάδισμα εἰς τὰς θυσίας, ὅτι ὁ μέγας ὑπεύθυνος εἶναι ὁ κομμουνισμός. Ὁ μέγας ὑπεύθυνος εἶναι ὁ κόσμος αὐτός, ὁ ὁποῖος ἔχων διεθνῆ τὴν ὀργάνωσίν του, ἐπιτίθεται ἐναντίον τῆς ἀνθρωπότητος ὁλοκλήρου μὲ σύστημα, μὲ ὀργάνωσιν, μὲ μέσα τὰ ὁποῖα εἶναι ἐξαιρέτως ἰσχυρὰ καὶ προβαίνει, ὄχι μόνον ἀπὸ χθές, ἀλλὰ ἀπὸ δεκαετιῶν καὶ ἰδίᾳ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, εἰς συστηματικὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐγκαθίδρυσιν τῆς ἐρυθρᾶς εἰς τὸν κόσμον ὁλόκληρον, καὶ ὁλοκληρωτικῆς δικτατορίας. Ἤδη, κατὰ τὸ διάστημα τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, ἤδη, κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς, ὁ διεθνὴς κομμουνισμὸς ἐπωφελήθη τῶν περιστάσεων, ποίων μάλιστα περιστάσεων, τῆς συμφορᾶς καὶ τοῦ κακοῦ, διὰ νὰ λειάνῃ τὸ ἔδαφος, τὸ ὁποῖον θὰ τὸν ὡδήγει πρὸς τὴν ἐξουσίαν. Δυνατὸν νὰ ἔπταισεν ὁ τάδε ὑπουργός, δυνατὸν νὰ ἔπταισεν ὁ δεῖνα στρατηγός, ἀλλὰ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ μέγας ὑπεύθυνος καὶ ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νὰ μᾶς βλέπῃ νὰ σημειοῦνται μεταξύ μας διαφοραί, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νὰ μᾶς βλέπῃ νὰ ἀναζητῶμεν τοὺς ὑπευθύνους μεταξὺ ἡμῶν καὶ ἀλλήλων, ὁ κύριος παράγων, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπεύθυνος, εἶναι ὁ ὠργανωμένος διεθνὴς κομμουνισμός. Ἔναντι αὐτοῦ τοῦ παράγοντος, ἔναντι αὐτοῦ τοῦ ἐχθροῦ, κύριοι βουλευταί, ὀφείλομεν νὰ εἴμεθα ἡνωμένοι. Πᾶσα προσπάθεια διασπάσεως τῆς ἑνότητος τῆς Ἐθνικῆς παρατάξεως, ἑνότητος ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ μὲ τόσην δυσκολίαν ἐπετεύχθη, κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας ἢ ἔστω κατὰ τὰ τελευταῖα δύο ἔτη, πᾶσα προσπάθεια πρὸς διάσπασιν τῆς ἑνότητος αὐτῆς δίδει εἰς τοὺς ἐχθροὺς τῆς Ἑλλάδος τὸ ἰσχυρότερον ὅπλον. (Χειροκροτήματα). Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐχθροῦ, ἑνὸς ἐχθροῦ τοῦ ὁποίου ἡ δύναμις εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ὅλοι γνωρίζετε, δὲν εἶναι δυνατὸν βεβαίως ἡ Ἑλλὰς νὰ προβῇ μόνη. Καὶ εὐτυχῶς δὲν προβαίνει μόνη εἰς αὐτὴν τὴν ἀντιμετώπισιν. Ἔχει συμμάχους. Μήπως εἶναι, διότι καὶ αὐτὸ ἐλέχθη συχνότατα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, μήπως εἶναι οἱ σύμμαχοι τῆς Ἑλλάδος ὑπεύθυνοι διὰ τὴν ἀνεπαρκῆ μέχρι τοῦδε μέθοδον, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνταρσίας, εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ κομμουνισμοῦ; Ἀσφαλῶς, κύριοι βουλευταί, ἡ δευτέρα εὐθύνη, διότι ἡ πρώτη εἶναι ἡ τοῦ ἐχθροῦ, εὐθύνη παραλείψεων καὶ ἐσφαλμένων ἐνεργειῶν βαρύνει, τὸ παραδέχομαι, τοὺς μεγάλους συμμάχους μας. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία, ὅτι καὶ κατὰ τὸ διάστημα τοῦ πολέμου, ἰδιαίτατα ὡς πρὸς τὴν Ἑλλάδα κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ μετὰ τὴν Βάρκιζαν, πολλὰ ὑπῆρξαν τὰ σφάλματα εἰς τὰ ὁποῖα περιέπεσαν οἱ μεγάλοι μας φίλοι. Καὶ πολλαὶ ὑπῆρξαν αἱ παραλείψεις των. Ἐνῷ ὅμως πιστοποιοῦμεν, κύριοι βουλευταί, τὴν εὐθύνην αὐτῶν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι καὶ αὐτὸ πρέπει διηνεκῶς νὰ κατέχῃ τὴν συνείδησίν μας, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τονίσωμεν, ὅτι χωρὶς τοὺς συμμάχους μας, τοὺς συμμάχους μας οἱ ὁποῖοι ἔπταισαν, τοὺς συμμάχους μας οἱ ὁποῖοι περιέπεσαν εἰς σφάλματα, ἡ Ἑλλὰς δὲν θὰ ὑπῆρχε. Χωρὶς αὐτοὺς τοὺς συμμάχους τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1944 ἡ Ἑλλὰς δὲν θὰ διεσώζετο. Χωρὶς αὐτοὺς τοὺς συμμάχους καὶ τὴν στιγμὴν αὐτήν, κατὰ τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν τὸ πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν οὐδὲ κἂν νὰ συζητῆται. (Χειροκροτήματα). Ἑπομένως, κύριοι βουλευταί, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ συμμερισθῶ τὰς σκέψεις τινῶν, εὐτυχῶς ἐλαχίστων ἐξ ὑμῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιρρίπτουν εἰς τοὺς συμμάχους μας μόνον τὴν εὐθύνην διὰ παραλείψεις καὶ ἐσφαλμένας σκέψεις, ἀλλὰ ἀποδίδουν εἰς τοὺς συμμάχους μας καὶ ἄλλας προθέσεις. Συγκεκριμένως, ἀξιότιμος συνάδελφος, τοῦ ὁποίου τὴν κοινοβουλευτικὴν δεινότητα θαυμάζω, τοῦ ὁποίου τὴν προσωπικότητα ἰδιαιτέρως τιμῶ, ἐνόμισε πρὸ ἡμερῶν, ὅτι εἶχε τὸ δικαίωμα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ διατυπώσῃ ὑπαινιγμὸν φοβερόν. Διετύπωσε, κύριοι συνάδελφοι, ὑπαινιγμὸν ἀφορῶντα τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους οἱ φίλοι μας μᾶς ὠργάνωσαν καὶ μᾶς ἐφωδίασαν καθ’ ὃν τρόπον μᾶς ὠργάνωσαν καὶ μᾶς ἐφωδίασαν. Δὲν τολμῶ, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐπαναλάβω τὸν ὑπαινιγμόν. Νομίζω, ὅτι δὲν δικαιούμεθα νὰ ὑφιστάμεθα τὴν ἐπίδρασιν τοιούτων σκέψεων. Οἱ Βρεττανοί, κύριοι συνάδελφοι, ἔδωσαν εἰς τὴν Ἑλλάδα ὅ,τι διέθετον. Ἔδωσαν εἰς τὴν Ἑλλάδα τὰ ὅπλα τὰ ὁποῖα διέθετον, τὰ συστήματα τὰ ὁποῖα διέθετον, τὰς γνώμας τὰς ὁποίας διέθετον. Καὶ δὲν πρέπει ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων ποτὲ νὰ λησμονῇ, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τῶν τριῶν τελευταίων ἐτῶν ἡ Μεγ. Βρεττανία ἐξώδευσε διὰ τὸν στρατὸν τῆς Ἑλλάδος, εἴτε διὰ τὸ ὑλικὸν τὸ ὁποῖον ἐχορήγησεν, εἴτε διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ στρατοῦ, 650 ἑκατομμύρια δολλάρια. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς Ἀμερικανούς, μᾶς δίδουν συνεχῶς καὶ μελετοῦν νὰ μᾶς δώσουν ἀκριβῶς τὸν ὁπλισμὸν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος προσαρμόζεται καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπάντησιν εἰς τὸν ὑπαινιγμὸν τοῦ ἀξιοτίμου κ. βουλευτοῦ, ὁ ὁποῖος προσαρμόζεται ἀκριβῶς εἰς τὸ Ἑλληνικὸν ἔδαφος. Ἡ μόνη λοιπὸν εὐθύνη τῶν συμμάχων μας, εἶναι ἡ ἀφορῶσα τὰ λάθη των. Μία εὐθύνη, ἡ ὁποία συνδέεται μὲ τὴν φύσιν τῶν ἀνθρώπων καὶ τὴν φύσιν τῶν λαῶν. Οἱ ἄνθρωποι καὶ οἱ λαοὶ κάμνουν καὶ λάθη. Ἡ τρίτη εὐθύνη βαρύνει ὁλόκληρον τὸν πολιτικὸν κόσμον, βαρύνει ὅλους μας. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐμφανιζώμεθα οἱ μὲν ἐπιρρίπτοντες τὰς εὐθύνας εἰς τοὺς δέ. Ὁλόκληρος, κύριοι βουλευταί, ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος εἶναι ὑπεύθυνος δι’ ὅλα, ὅσα μέχρι τοῦδε ἔγιναν κακῶς καὶ δι’ ὅλα ἐπίσης ὅσα μέχρι τοῦδε παρελείψαμεν.

§60Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Ὅσοι ἐκυβέρνησαν, κύριε συνάδελφε.

§61ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅσοι ἐκυβέρνησαν.

§62Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅσοι ἐκυβέρνησαν, κύριε ἐκπρόσωπε τοῦ Νέου Κόμματος, παραχωρῶ εἰς τὸ Νέον Κόμμα τὸ δικαίωμα νὰ μὴ συμπεριληφθῇ εἰς τὴν τιμητικὴν εὐθύνην, περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλῶ. (Χειροκροτήματα). Ὑπεύθυνοι, κύριοι βουλευταί, εἴμεθα ὅλοι μας, ἐκτὸς ἑνὸς κόμματος. Καὶ εἴμεθα ὑπεύθυνοι, διότι δὲν ἐπείσαμεν ἐγκαίρως τοὺς συμμάχους μας. (Θόρυβος ἐκ μέρους βουλευτῶν τινῶν). Νομίζω, ὅτι ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ τύχω τῆς προσοχῆς σας. Ὅταν τὴν προσοχήν σας τὴν ἐχαρίσατε εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπιτίθενται ἐναντίον ἀλλήλων, νομίζω ὅτι ἡ προσοχή σας πρέπει νὰ ἀφιερωθῇ περισσότερον εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπιτίθεται, ἢ ἐπιτίθεται σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ του. Ἡ τρίτη λοιπὸν εὐθύνη βαρύνει ὅλους μας, εἴτε, διότι δὲν κατετοπίσαμεν καὶ δὲν ἐπείσαμεν ἐγκαίρως τοὺς φίλους μας, εἴτε διότι δὲν συνελάβομεν ἐγκαίρως τὸ πρόβλημα, εἴτε διότι, συλλαβόντες τὸ πρόβλημα, δὲν κατωρθώσαμεν νὰ συλλάβωμεν ἐγκαίρως τὰ μέσα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀπαραίτητα, διὰ τὴν λύσιν τοῦ μεγάλου καὶ δυσχεροῦς προβλήματος. Καὶ πρωτίστως, κύριοι βουλευταί, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνεται ἡ διαστολὴ μεταξὺ τυπικῆς καὶ οὐσιαστικῆς εὐθύνης. Εἴτε τύποις, εἴτε κατ’ οὐσίαν ὅλοι ὅσοι ἐκυβέρνησαν τὸν τόπον μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἄλλοι ὀλιγώτερον καὶ ἄλλοι περισσότερον, ὅλοι, εἴμεθα ὑπεύθυνοι διὰ τὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει ἀχθῇ ὁ τόπος. Ἐὰν ὡρισμένοι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μετέσχον Κυβερνήσεων, ἐνόμιζον, ὅτι ἡ διαφωνία των πρὸς ἄλλους πολιτικούς, οἱ ὁποῖοι μετεῖχον τῆς Κυβερνήσεως, ἦτο τοιαύτη, ὥστε ἡ διαφωνία αὐτὴ νὰ τοὺς δίδῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἰσχυρισθοῦν κἄποτε, ὅτι ἦσαν μόνον τύποις ὑπεύθυνοι, τότε ἡ διαφωνία αὐτὴ ἔπρεπε νὰ ὁδηγήσῃ καὶ μέχρι τοῦ σημείου νὰ προβοῦν εἰς ἄλλας ἐνεργείας, τοὐλάχιστον εἰς παραίτησιν. (Χειροκροτήματα). Διότι τασσόμεθα, κύριοι βουλευταί, προκειμένου περὶ πολιτικῆς εὐθύνης, ὑπεύθυνοι ἐντὸς τῶν πλαισίων, τὰ ὁποῖα ὁρίζει τὸ Σύνταγμα, ἐντὸς τῶν πλαισίων τὰ ὁποῖα ὁρίζουν οἱ νόμοι, ἐντὸς τῶν πλαισίων, τὰ ὁποῖα ὁρίζει ἡ παράδοσις τοῦ γένους καὶ ἡ ἀτομικὴ ἑκάστου ἐξ ἡμῶν συνείδησις. Καὶ κυρίως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμμερισθῶ, εἶναι ἡ προσπάθεια τινῶν ἐκ τῶν ἐκπροσώπων τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὅπως ἐπιρρίψουν τὰς εὐθύνας εἰς τὸν Ἑλληνικὸν στρατόν, ἢ μᾶλλον εἰς τὴν ἡγεσίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ. Ὁ στρατός, κύριοι βουλευταί, μάχεται, ἔσωσε καὶ σώζει τὴν Ἑλλάδα. Τὸ ἔργον του εἶναι μέγα, ἔστω καὶ ἂν δὲν φαίνεται, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φανῇ τὸ κέρδος, τὸ μέγα κέρδος, τὸ ὁποῖον προέκυψεν ἐκ τῆς ἀποτροπῆς μεγάλων κινδύνων. Ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς κατώρθωσε κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων μηνῶν, κατὰ τὸ διάστημα μάλιστα ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους, κατώρθωσε νὰ φονεύσῃ χιλιάδας συμμορίτας, κατώρθωσε νὰ ἀποτρέψῃ καὶ ἐλπίζω κατὰ τρόπον θετικόν, ὅτι ἀπέτρεψεν ὁριστικῶς τὴν προσπάθειαν τοῦ ἐχθροῦ, ὅπως ἐγκατασταθῇ μονίμως ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους, ὅπως οὗτος στερεώσῃ εὐρὺ προγεφύρωμα ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους. Καὶ δὲν ἔχομεν δικαίωμα, ὅταν ὑπάρχῃ διὰ τὴν ἰδικήν μας διανόησιν ἡ ὁποία πρέπει νὰ λειτουργῇ κατὰ τρόπον συστηματικόν, τοιοῦτον ἀποτέλεσμα, δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ προβαίνωμεν εἰς τόσον εὔκολον ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου κριτικήν, καὶ δὲν νομίζω ἐξ ἄλλου, ὅτι ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἀποκρύπτωμεν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τὸ μέγα αὐτὸ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς οἱ ἡγέται τοῦ λαοῦ, καλούμεθα νὰ διαπιστώσωμεν, νὰ ἀναλύσωμεν καὶ νὰ προβάλωμεν εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ λαοῦ μας. Διότι εἶναι ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον δὲν συλλαμβάνεται κατὰ τρόπον ἁπτὸν καὶ πρόχειρον, καὶ κατὰ τρόπον καθημερινόν, εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ ὁποίου ἡ σύλληψις προϋποθέτει ἀκριβῶς τὰς ἀρετὰς καὶ ἱκανότητας ἐκείνας, τὰς ὁποίας ὑποτίθεται, ὅτι ἔχουν οἱ ἡγέται τοῦ λαοῦ. Κύριοι βουλευταί, ὀφείλεται λοιπὸν μεγάλη εὐγνωμοσύνη εἰς τὸν Ἑλληνικὸν στρατόν, καὶ ὅταν λέγωμεν Ἑλληνικὸς στρατός, ἐννοοῦμεν ταὐτοχρόνως καὶ τὸν στρατιώτην καὶ τὸν στρατηγόν. Σφάλματα δυνατὸν νὰ διεπράχθησαν καὶ δυνατὸν νὰ διαπράττωνται ἀκόμη. Πιθανὸν ὡρισμένα πρόσωπα μεμονωμένα, νὰ εἶναι ἀκατάλληλα, ἢ ὀλιγώτερον κατάλληλα ἄλλων. Ἀλλὰ δὲν ἔχομεν, κύριοι βουλευταί, καμμίαν βάσιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἦτο δυνατὸν προχείρως νὰ στηρίξωμεν κατηγορίας, κατηγορίας ἐπὶ οἱαδήποτε ἀνικανότητι, τῆς στρατιωτικῆς ἡγεσίας. Πάντως μικρότερα, κύριοι, εἶναι τὰ σφάλματα τῶν στρατιωτικῶν ἀπὸ τὰ σφάλματα τὰ ἰδικά μας, τῶν πολιτικῶν. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ εἰδικώτερον τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον περὶ τοῦ ὁποίου τόσα ἠκούσθησαν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, πιθανόν, δὲν θέλω προχείρως νὰ ἀποφανθῶ ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης, ἀλλὰ πιθανὸν νὰ ἀκολουθῇ εἰς ὡρισμένα ζητήματα, ἐσφαλμένην τακτικήν. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἰσχυρισθῶ, ὅτι ἀποτελεῖ τὸ μόνον σχεδὸν κρατικὸν ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ὥραν αὐτὴν ἐργάζεται τοὐλάχιστον, ἐργάζεται μὲ σύστημα, ἐργάζεται μὲ συστηματικὴν σκέψιν, ἐργάζεται μὲ μεθοδικότητα καὶ ἐργάζεται μὲ σιωπήν. Συγκρίνατε σᾶς παρακαλῶ, κύριοι συνάδελφοι, τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον π.χ. μὲ τὸ ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ.

§63Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν ἐρώτησιν, διότι θέλω νὰ διαφωτισθῶ διὰ κἄποιον ζήτημα;

§64Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν δέχομαι καμμίαν διακοπήν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐμμείνω εἰς τὴν ἀρχὴν νὰ μὴ δεχθῶ διακοπὰς καθόλου. Θὰ ἤμην πολὺ εὐτυχής, νὰ ἀκούσω τὴν ἰδικήν σας ἐρώτησιν, ἀλλὰ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ πληθυνθοῦν αἱ διακοπαί, καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς Βουλῆς, δὲν νομίζω δέ, ὅτι πρέπει νὰ κουράσωμεν τὴν Βουλήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι βουλευταί, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ ἰσχυρισθῶ, εἶναι, ὅτι δὲν πρέπει νὰ προβαίνωμεν εἰς τὴν διατύπωσιν κατηγοριῶν, κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι λελογισμένος, προσεκτικός, καὶ δὲν γνωρίζω κἂν ἐὰν αἱ κατηγορίαι εἶναι ὀρθὸν νὰ διατυπώνωνται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Νομίζω μᾶλλον, ὅτι αἱ οἱαιδήποτε διαφωνίαι καὶ κατηγορίαι, πρέπει νὰ διατυποῦνται εἰς κύκλον στενώτερον, μεταξὺ τῶν ἀπολύτως ἁρμοδίων, τῶν ἁρμοδίων ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς πολιτικῆς εὐθύνης, καὶ τῶν ἁρμοδίων ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ὑπηρεσιακῆς, τῆς στρατιωτικῆς εὐθύνης. Καὶ ἀντὶ τῶν φράσεων αἱ ὁποῖαι κατὰ κόρον ἠκούσθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, καὶ αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἁπλῶς καὶ μόνον ἀρνητικαί, ἀντὶ τῶν φράσεων αὐτῶν νομίζω, ὅτι εἶναι καθῆκον τῶν βουλευτῶν, νὰ προβαίνουν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, εἰς θετικὰς καὶ συγκεκριμένας ἐπὶ τῶν ζητημάτων ὑποδείξεις. Καὶ ἀφοῦ ἡ συζήτησις ἐγενικεύθη, καθ’ ὃν τρόπον ἐγενικεύθη, καὶ προσέλαβε μάλιστα καὶ μορφὴν ὀξεῖαν, ὁ δὲ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀναμένει μίαν ἔκβασιν τῆς συζητήσεως αὐτῆς ὄχι τεχνητήν, ἀλλ’ οὐσιαστικήν, νομίζω καθῆκον μου νὰ προβῶ εἰς ὡρισμένας ὑποδείξεις, συμπληρῶν ὡρισμένας σκέψεις τὰς ὁποίας εἶχον διατυπώσει εἰς μίαν τῶν προηγουμένων ἀγορεύσεών μου. Πρὶν ἐξετάσω ὅμως κύριοι βουλευταί, τὸ ζήτημα τῆς διεξαγωγῆς τοῦ ἀγῶνος, νομίζω χρήσιμον νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἐπὶ τοῦ θεμελιώδους θέματος, τὸ ὁποῖον συνήθως δὲν ἐξετάζομεν καὶ δὲν ἔχομεν ἐν ὄψει, ἐπὶ τοῦ ἑξῆς θέματος: Πῶς δρᾷ ὁ ἐχθρός; Πῶς δρᾷ ἀκριβῶς τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα; Κύριοι βουλευταί, τὸ Κ.Κ.Ε. 1) Δρᾷ ὡς μυστικὸς παράνομος ὀργανισμός. 2) Ὡς ἔνοπλος ἀνταρσία, δηλαδὴ ὡς φανερὸς παράνομος ὀργανισμὸς καὶ 3) Ὡς προπαγάνδα. Ὡς μυστικὸς παράνομος ὀργανισμὸς ἐργάζεται τὸ Κ.Κ.Ε. νυχθημερόν, μὲ μεθοδικότητα καὶ σύστημα. Διευθύνει καὶ συντονίζει ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις μὲ ἓν ἑνιαῖον εἰς τὸ κέντρον γενικὸν στρατηγεῖον, τὸ ὁποῖον γνωρίζει πάντοτε τὶ θέλει. Μὲ ἄλλας λέξεις τὸ Κ.Κ.Ε. ὡς παράνομος μυστικὸς ὀργανισμὸς προσπαθεῖ ἀρνητικῶς μὲν νὰ ἐξαρθρώσῃ τὸν κρατικὸν μηχανισμὸν ὑπεισερχόμενον εἰς ὅλας τὰς λειτουργίας τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, προσπαθεῖ νὰ ὑποσκάψῃ καὶ νὰ διαλύσῃ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, προσπαθεῖ νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἀπαθλίωσιν τὰς μάζας διὰ τῆς συρροῆς τῶν προσφύγων καὶ δι’ ἄλλων φαινομένων, προσπαθεῖ δηλαδὴ νὰ ὑποσκάψῃ τὴν δύναμιν τοῦ ἀντιπάλου διὰ τῆς διασπάσεώς της. Θετικῶς ὁ παράνομος μυστικὸς ὀργανισμὸς τοῦ Κ.Κ.Ε. προσπαθεῖ νὰ συντηρήσῃ καὶ νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς συμμορίτας εἰς ἄνδρας καὶ ὑλικόν, ὑποδέχεται καὶ ἀξιοποιεῖ τὸ ὑλικὸν τὸ ὁποῖον ἀποστέλλεται ἔξωθεν, συλλέγει πληροφορίας περὶ τῶν προθέσεων καὶ τῶν μελλοντικῶν κινήσεων τῶν ἐνόπλων μας δυνάμεων, συμπράττει περιστατικῶς εἰς ὡρισμένους τομεῖς μὲ τὴν ἔνοπλον ἀνταρσίαν καὶ τέλος ὀργανώνει τὸν ἐφεδρικὸν ἐκεῖνον στρατόν, ὁ ὁποῖος θὰ χρησιμοποιηθῇ κατὰ τὴν τελευταίαν φάσιν τοῦ ἀγῶνος, ὅταν θὰ ἀποφασίσῃ πλέον τὴν ὁριστικὴν ἐπίθεσιν πρὸς κατάληψιν τῆς ἐξουσίας. Ὡς προπαγάνδα, κύριοι βουλευταί, τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα—καὶ αὐτὸ τὸ θεωρῶ καθῆκόν μου νὰ τὸ τονίσω, διὰ νὰ καταστῇ συνειδητὴ καὶ ἡ ἰδική μας ἀποστολή, ἐν σχέσει πρὸς τὸν τομέα τῆς προπαγάνδας,—ὡς προπαγάνδα τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα ἀκολουθεῖ πολλὰ μέσα. Ἔντυπα μυστικά, ἔντυπα νόμιμα, νομιμοφανῆ. Κατορθώνει, ἐπίσης νὰ ὑποβάλλῃ εἰδήσεις καὶ πληροφορίας εἰς τὸν ἰδικόν μας Τύπον, ὀργανώνει δίκτυον ὁλόκληρον προσώπων, τὰ ὁποῖα κυκλώνουν πάντα ξένον, ἀφικνούμενον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὀργανώνει καὶ προπαγανδίζει εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὀργανώνει τέλος τὴν προπαγάνδαν καὶ διὰ πράξεων ἐμφανῶν εἰς τὰς ὁποίας προβαίνει. Ὡρισμέναι ἐκ τῶν ἐπιθέσεων, αἱ ὁποῖαι προκαλοῦν συνήθως τὴν σύγχυσιν ἐν τῇ Βουλῇ ταύτῃ, σήμερον εἰς τὴν Ἀταλάντην, αὔριον εἰς τὴν Ἀμαλιάδα, μεθαύριον εἰς τὸν Μῶλον, ὡρισμέναι ἐκ τῶν ἐπιθέσεων αὐτῶν δὲν ἔχουν ἀντικειμενικὸν σκοπόν, ὑπὸ τὴν στενὴν ἔννοιαν, στρατιωτικόν, ἀλλὰ ἔχουν ἀντικειμενικὸν σκοπὸν συνδεόμενον μὲ τὴν μάχην τοῦ ἠθικοῦ, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ κομμουνισμός. Καὶ ἔχει μεγίστην σημασίαν τὸ γεγονός, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, δὲν ἔχομεν ἀκόμη κατανοήσει, ὅτι δηλαδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξάγεται ἡ μάχη τῶν ὅπλων, χωρὶς νὰ εἶναι ἀρρήκτως συνυφασμένη καὶ μὲ τὴν μάχην τοῦ ἠθικοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ νὰ ἔχωμεν τὸ Ἐπιτελεῖον τοῦ Στρατοῦ, ἢ τὸ ὑπουργεῖον τῆς Δημοσίας Τάξεως καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριά, τελείως μακρὰν καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ χώρου καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ πνεύματος καὶ τῆς ψυχῆς, νὰ ἔχωμεν τὸ ὑφυπουργεῖον τοῦ Τύπου καὶ τῆς Διαφωτίσεως. Ὅπως ὁ κομμουνισμὸς συνδυάζει καὶ συντονίζει τὰς ἐνεργείας τῆς προπαγάνδας, μὲ τὰς καθαρῶς στρατιωτικὰς ἐνεργείας, οὕτω, ὀφείλομεν καὶ ἡμεῖς νὰ συντονίζωμεν τὸν τομέα τῆς στρατιωτικῆς δράσεως μὲ τὸν τομέα τῆς διαφωτίσεως. Ὡς ἔνοπλος, τέλος, ἀνταρσία, κύριοι βουλευταί, ὁ κομμουνισμὸς δὲν ἀκολουθεῖ ἑνιαίαν τακτικήν. Ἀκούονται συνήθως εἰς τὴν Βουλὴν ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι μερικῶς ὀρθαί, ἀλλ’ ἀναγόμεναι εἰς διατύπωσιν, ἀπόλυτον, δὲν νομίζω ὅτι εὐσταθοῦν. Ἀκούεται ἡ ἄποψις ὅτι τὸ ἀνταρτικὸν κίνημα ἀντιμετωπίζεται μόνον δι’ ἀντιανταρτικοῦ ἀγῶνος. Αὐτὸ εἶναι μερικῶς ὀρθόν. Ἀλλὰ μήπως ὁ κομμουνισμὸς ἀκολουθεῖ μόνον τὸν ἀνταρτικὸν ἀγῶνα; Ὁ κομμουνισμὸς κύριοι βουλευταί, τουλάχιστον τρεῖς μορφὰς τακτικῆς ἀκολουθεῖ τὴν στιγμὴν αὐτήν. Ἡ μία μορφὴ ἀκολουθεῖται εἰς τὸν Γράμμον, ἡ δευτέρα μορφὴ ἀκολουθεῖται εἰς τὰ σύνορα τῆς Βουλγαρίας, καὶ ἡ τρίτη μορφὴ ἀκολουθεῖται εἰς τὰ μετόπισθεν, εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Ἑλλάδος. Εἰς τὸν Γράμμον οἱ κομμουνισταὶ ἀκολουθοῦν εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις των τακτικὴν παραδεδομένην, καθαρῶς στρατιωτικὴν καὶ προσπαθοῦν διὰ μέσων τὰ ὁποῖα διέπονται ὑπὸ τῶν δογμάτων καὶ τῶν ἀρχῶν τῆς παραδεδομένης στρατιωτικῆς ἐπιστήμης, νὰ δημιουργήσουν ἕνα σταθερὸν προγεφύρωμα, προσπαθοῦν νὰ ἑδραιώσουν προγεφύρωμα καὶ ὁ στρατὸς μας μέχρι τοῦδε ἔχει κατορθώσει καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι μέχρι τέλους θὰ κατορθώσῃ νὰ ματαιώσῃ τὴν ἰσχυρὰν καὶ σοβαρὰν αὐτὴν προσπάθειαν. Πλησίον τῶν συνόρων, συγκεκριμένως εἰς τὴν Θράκην καὶ τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν, ἐκεῖ ἀκολουθεῖται ἄλλη τακτική, συνδεομένη καὶ μὲ τὸ ὀρεινὸν βάθος τῶν πρὸς τὴν Βουλγαρίαν συνόρων μας. Καλυπτόμενος εἰς τὰ νῶτα, προβαίνει εἰς ὡρισμένας ἐνεργείας διεπομένας ὑπὸ διαφόρων μεθόδων, καὶ μικτῶν μάλιστα μεθόδων, ἔναντι τῶν ὁποίων πρέπει καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ τὸ Ἑλληνικὸν Ἐπιτελεῖον, νὰ ἀκολουθήσουν ἰδιότυπον τακτικήν. Τέλος εἰς πολλοὺς τομεῖς τοῦ ἐσωτερικοῦ, ἔχει ἀκολουθήσει ὁ Κομμουνισμὸς τὴν τακτικὴν τοῦ καθαρῶς καὶ στενῶς ἀνταρτικοῦ ἀγῶνος, μὴ ἐγκαθιστάμενος οὐδαμοῦ κατὰ τρόπον μόνιμον, μὴ δημιουργῶν μόνιμα στρατόπεδα, ὅπως ἔχει δημιουργήση ἀλλοῦ, καὶ προβαίνει εἰς ἐνεργείας αἱ ὁποῖαι, ἔχουν κυρίως σημασίαν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἀποβλέπει εἰς τὴν καταπτόησιν ἡμῶν, εἰς τὴν δημιουργίαν συγχύσεως, εἰς τὴν δημιουργίαν τῆς ἀτμοσφαίρας ἐντὸς τῆς ὁποίας συζητοῦνται εὐθῦναι, εἰς τὴν δημιουργίαν τοῦ χάους, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου ἔχομεν εὑρεθῆ κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας. Κύριοι βουλευταί, ἡ πρώτη καὶ κυρία ἐνέργεια εἰς τὴν ὁποίαν ὀφείλει τὸ Κράτος νὰ προβῇ, εἶναι ἡ συστηματοποίησις τοῦ ἀγῶνος κατὰ τοῦ μυστικοῦ παρανόμου μηχανισμοῦ. Μέχρι τοῦδε, ἔχομεν ὡρισμένας προσπαθείας. Δὲν θέλω οὐδαμῶς νὰ μειώσω τὴν ἀξίαν τῶν προσπαθειῶν αὐτῶν, καὶ τῶν ὑπηρεσιακῶν προσπαθειῶν ἐν τῷ ὑπουργείῳ Δημοσίας Τάξεως, καὶ τῶν πολιτικῶν ἐπίσης προσπαθειῶν τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀκόμη ἡ συστηματοποίησις ἐκείνη, ἡ ὁποία εἶναι ἐπιβεβλημένη. Πρέπει μὲ σύστημα αὐστηρὸν καὶ μὲ μέθοδον νὰ ἐξασφαλίσωμεν δύο τινά. Πρῶτον μὲν νὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ἀσφάλειαν τοῦ κρατικοῦ μας μηχανισμοῦ. Αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἐξαιρετικῶς ἱκανὴν ἀντικατασκοπείαν. Καὶ δεύτερον, νὰ εἰσδύσωμεν εἰς τὴν σφαῖραν τοῦ ἐχθροῦ, νὰ εἰσδύσωμεν εἰς τὸν μηχανισμὸν τοῦ ἀντιπάλου, καὶ αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἐξαιρετικῶς ἱκανὴν κατασκοπείαν. Μέχρι τοῦδε, πολλαὶ ἐκ τῶν συλλήψεων, αἱ ὁποῖαι γίνονται, δὲν λέγω ὅλαι, ἀλλὰ πολλαὶ εἶναι σχεδὸν τυχαῖαι, βασίζονται ἐπὶ παλαιῶν πληροφοριῶν, βασίζονται ἐπὶ στοιχείων τὰ ὁποῖα δὲν ἐλέγχονται, βασίζονται ἐπὶ ὑποθέσεων. Δὲν ὑπάρχει ἐπιστημονική, ὅπως ὑπάρχει ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ κομμουνισμοῦ, ἀντιμετώπισις τοῦ δυσχερεστάτου αὐτοῦ προβλήματος. Ὑπάρχει περιπτωσιολογικὴ ἀντιμετώπισις, δηλαδὴ ἀπὸ περιπτώσεως εἰς περίπτωσιν ἀντιμετωπίζεται τὸ πρόβλημα καὶ ἀντιμετωπίζεται μὲ προχείρους σκέψεις καὶ αἰσθήματα, μὲ αἰσθήματα περισσότερον καὶ ὀλιγώτερον μὲ σκέψεις. Ἐὰν μάλιστα ὑπάρχῃ ἕνας τομεύς, εἰς τὸν ὁποῖον ἡ προσπάθεια τῆς ἐκκαθαρίσεως ἑνὸς Κρατικοῦ μηχανισμοῦ, ἐγένετο κατὰ τρόπον σχεδὸν ἐπιτυχῆ, αὐτὸς ὁ τομεὺς εἶναι μόνον ὁ τομεὺς ἐκεῖνος, κατὰ τοῦ ὁποίου συνήθως στρεφόμεθα καὶ κατὰ τοῦ ὁποίου συνήθως ἐπετιθέμεθα, εἶναι ὁ τομεὺς τοῦ στρατοῦ. Κατὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τοῦ 1946, ἐγένετο ὑπὸ τῶν ἡγετῶν τοῦ στρατοῦ, τινὲς τῶν ὁποίων ἀπεμακρύνθησαν μετὰ ταῦτα ἀπὸ τὴν θέσιν των, ἐγένετο ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν ἀνδρῶν ἐξαιρετικῆς ἐθνικῆς σωφροσύνης, ἡ ἐκκαθάρισις τοῦ στρατοῦ, καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔχομεν σήμερον στρατόν. Ἐὰν ὁ στρατὸς αὐτὸς ἀπὸ τὸ καλοκαῖρι τοῦ 1946 ἐξήρχετο εἰς καταδίωξιν τοῦ ἀντιπάλου, ἔστω καὶ ἂν ἦτο ὁ ἀντίπαλος τότε ἀριθμητικῶς μικρός, δὲν γνωρίζω, κύριοι βουλευταί, ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ δρᾶσις τοῦ στρατοῦ νὰ εἶναι ἀπερίσπαστος ἀπὸ ἐσωτερικὰς διαταραχάς, τὰς ὁποίας εἶχε ἀσφαλῶς προετοιμάσει ἄγρυπνος πάντοτε ὁ κομμουνισμός. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς προπαγάνδας, κύριοι βουλευταί, τῆς προπαγάνδας τοῦ ἐχθροῦ, πρέπει νὰ ἐπιδοθῶμεν μὲ σύστημα καὶ μὲ φανατισμόν. Μέχρι τοῦδε, εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ἐλάχιστα ἐπράξαμεν, καὶ πρέπει, κύριοι βουλευταί, μὲ τὴν εἰλικρίνειαν ἐκείνην, ἡ ὁποία ὀφείλει νὰ διακρίνῃ τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας κατὰ τὰς ὥρας τὰς ἐξαιρετικῶς κρισίμους, νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι τὴν πρώτην μάχην τοῦ ἠθικοῦ τὴν ἐχάσαμεν καὶ τὴν ἐκέρδισαν οἱ κομμουνισταί. Καλούμεθα λοιπὸν νὰ κερδίσωμεν τὴν δευτέραν μάχην τοῦ ἠθικοῦ. Διὰ τῆς συρροῆς τῶν προσφύγων, διὰ τῆς ἀδημονίας τοῦ λαοῦ εἰς τὰς πόλεις διὰ τοῦ διαρκοῦς ἐρωτήματος ἐνώπιον τοῦ ὁποίου εὑρισκόμεθα, εἰς πόλεις καὶ ἐπαρχίας, τοῦ ἐρωτήματος ποῦ πᾶμε, πῶς δὲν τελειώνει αὐτὴ ἡ δουλειά, κύριοι βουλευταί, τί ἀποδεικνύεται; Ἂς ἔχωμεν τὸ θάρρος, καὶ μόνον μὲ τὸ θάρρος ἀντιμετωπίζονται αἱ κρίσιμοι περιστάσεις, νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι δι’ ὅλων αὐτῶν τῶν ἐκδηλώσεων ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐχάσαμεν τὴν πρώτην μάχην, ἢ ἔστω τὴν πρώτην φάσιν τῆς μάχης τοῦ ἠθικοῦ. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸν καθαρῶς στρατιωτικὸν ἀγῶνα κατὰ τῆς ἀνταρσίας, καὶ αὐτὸς θέλει βασικὴν μεταρρύθμισιν καὶ ἀναπροσαρμογὴν βάσει τῶν σκέψεων τὰς ὁποίας ἐν γενικωτάταις γραμμαῖς, προηγουμένως ἀνέπτυξα. Ἀφοῦ τοὐλάχιστον τρίπτυχον τακτικῆς παρουσιάζει ὁ ἀγὼν ἐκ μέρους τῶν κομμουνιστῶν, τοὐλάχιστον τρίπτυχον τακτικῆς πρέπει νὰ παρουσιάσῃ καὶ ἡ ἰδική μας στάσις καὶ ἡ ἰδική μας τακτικὴ θέσις καὶ σκέψις ἀπέναντι τῶν κομμουνιστῶν. Δὲν χρειαζόμεθα σχέδια ἀλύγιστα. Πρέπει νὰ ἀποφεύγωμεν καὶ ἡμεῖς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἀλλὰ καὶ οἱ στρατιωτικοί, συλλογισμοὺς μονοσημάντους. Δεύτερον πρέπει νὰ γενικευθῇ τὸ πνεῦμα τῆς ἐπιθετικότητος καὶ τῆς εὐλυγισίας, τὸ πνεῦμα τῆς ἀναλήψεως εὐθυνῶν, κρισίμων καὶ ἐπικινδύνων, ἐκ μέρους τῶν ἁπανταχοῦ στρατιωτικῶν ἡγετῶν οἱουδήποτε βαθμοῦ. Ἐξετίμησα ἰδιαιτέρως τὴν πρωτοβουλίαν, τὴν ἐπιθετικότητα καὶ τὴν εὐλυγισίαν τῶν τμημάτων εἰς τὴν Θρᾴκην καὶ τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν, συγκεκριμένως εἰς τὸν τομέα τῆς Κομοτινῆς–Ξάνθης, κατὰ τὴν τελευταίαν μου ἐπίσκεψιν. Πληροφοροῦμαι ὅτι ἐπιτυχῶς ἐξεδηλώθησαν αἱ ἀρεταὶ αὗται, αἱ ἀρεταὶ τῆς ἐπιθετικότητος καὶ τῆς εὐλυγισίας καὶ τῆς ἠθικῆς τῶν ἡγετῶν πρωτοβουλίας καὶ εἰς τὴν Ἤπειρον κατὰ τὰς τελευταίας αὐτὰς ἑβδομάδας. Τρίτον, χρειάζεται σύστημα πληροφοριῶν εἰς τὸν στρατόν, τὸ ὁποῖον νὰ ἀποτρέπῃ συστηματικὰς ἐπιχειρήσεις εἰς περιοχὰς ὅπου δὲν ὑπάρχουν στρατόπεδα τῶν ἀνταρτῶν. Δὲν πρέπει νὰ χάνωμεν χρόνον, δὲν πρέπει νὰ ἐξοδεύωμεν ἐνεργείας, ἄνευ συγκεκριμένου πάντοτε ἀντικειμενικοῦ σκοποῦ. Τέταρτον, συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ ὅ,τι ἡ Κυβέρνησις ἐπανειλημμένως ἔχει τονίσει, ὅτι πρέπει οἱ μεγάλοι μας φίλοι καὶ Σύμμαχοι νὰ ἐνισχύσουν τὸν στρατόν μας, διὰ νὰ καταστήσουν δυνατὴν καὶ τὴν αὔξησιν τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων, ἀλλὰ καὶ τὴν αὔξησιν τῶν ὅπλων καὶ ὄχι μόνον τὴν αὔξησιν τῶν ὅπλων, ἀλλὰ καὶ συγκεκριμένως τῶν ὅπλων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶναι μᾶλλον πρόσφορα εἰς ἀγῶνα ἐπὶ τοῦ ἀνωμάλου Ἑλληνικοῦ ἐδάφους. Ἐλπίζω, εἶμαι σχεδὸν βέβαιος, ὅτι τὸ πνεῦμα τῆς ἀνάγκης αὐτῆς, ἡ ὁποία προκύπτει ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν γῆν, τὸ συμμερίζονται ἤδη ἢ θὰ τὸ συμμερισθοῦν πλήρως ἐντὸς ὀλίγου οἱ μεγάλοι μας Σύμμαχοι. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὅλοι μας δικαιούμεθα νὰ ἔχωμεν τὴν προοπτικὴν αὐτήν. Ἐὰν χρειάζεται ὁ στρατὸς αὔξησιν τοῦ ὁπλισμοῦ, χρειάζεται ὄχι μόνον διὰ νὰ αὐξηθῇ ἀπολύτως, δηλαδὴ ἐν σχέσει πρὸς τοὺς ἤδη στρατευθέντας ὁ ἀριθμὸς τῶν στρατιωτῶν, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ἀλλοιωθῇ, ὅπως ἀπαιτεῖ ὀρθῶς ἡ Βουλή, ἡ σύνθεσις τῶν Μονάδων. Συμμερίζομαι ἀπολύτως τὴν ἄποψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν, ὅτι τὸν ὀργανισμὸν τοῦ στρατοῦ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς μάχης, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν μεταβάλωμεν, ἐξ ἄλλου ὅμως τὴν σύνθεσιν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν καὶ εἶναι ἐπιβεβλημένον τάχιστα νὰ ἀλλοιώσωμεν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν προέβη εἰς τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι σημειοῦται ἤδη ὅ,τι εἶναι ἀναγκαῖον πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν.

§65Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἠξεύρετε ποία διαφορὰ ὑπάρχει μεταξὺ ὀργανισμοῦ καὶ συνθέσεως; Ὅταν λέγωμεν ὀργανισμὸν ἐννοοῦμεν τὸ σύνολον τοῦ στρατοῦ, σύνθεσιν δὲ τὴν κατ’ ἰδίαν συγκρότησιν τῶν Μονάδων.

§66Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀπασχολήσωμεν τὴν Βουλὴν ἐπ’ αὐτοῦ. Εἴτε τὸ ὀνομάσωμεν ὀργανισμόν, εἴτε σύνθεσιν, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπιβεβλημένον, εἶναι ἡ ἀνάγκη τῆς ἀλλοιώσεως τῆς ἐσωτερικῆς συνθέσεως τῶν διαφόρων Μονάδων καὶ δὴ τῶν ταγμάτων, διότι εἶχα τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀντιληφθῶ, ὅτι εἶναι δυσανάλογος ὁ ἀριθμὸς μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τάσσονται εἰς καθαρῶς πολεμικὴν ἀποστολὴν καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν τάσσονται εἰς καθαρῶς πολεμικὴν ἀποστολὴν καὶ οἱ ὁποῖοι στεροῦνται καὶ ὅπλων. Ὡς ἐκ τούτου νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ συνδυασθοῦν τὰ δύο αὐτὰ θέματα εἰς τὰς σκέψεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως, οἵτινες πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ προβοῦν εἰς τὰς ἀναγκαίας ἀλλοιώσεις τῆς συνθέσεως. Ὑποβάλλω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀσκήσῃ ὅλην τὴν ἐπιρροήν της, οὕτως ὥστε τὸ ταχύτερον νὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀλλοίωσις τῶν Μονάδων πρὸς ὄφελος τοῦ ἀγῶνος. Πάντως ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐν γενικαῖς γραμμαῖς σᾶς ἀνέπτυξα, νομίζω, ὅτι μᾶς ὁδηγοῦν εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἦτο τὸ συμπέρασμα μιᾶς προηγουμένης μου, ὁμιλίας, ὅτι δηλαδὴ ἔχομεν ἀνάγκην (ὅπως εἶχεν ἀνάγκην καὶ ὁ ἐχθρός, ὅστις τὸ ἔχει πρὸ πολλοῦ πραγματοποιήσει) ἑνὸς κέντρου, τὸ ὁποῖον νὰ κατευθύνῃ κατὰ τρόπον ὑπεύθυνον τὸν ἀγῶνα εἰς ὅλας αὐτοῦ τὰς φάσεις. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον εἶναι ὀργανισμὸς εἰρηνικός, ὅπως εἶναι καὶ ἡ Βουλή. Μὴ ἀπορεῖτε, ἀμφότεροι εἶναι ὀργανισμοὶ εἰρηνικοὶ ἀπὸ ἀπόψεως δυνατότητος δράσεως, δὲν δροῦν ἀμέσως, δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα ἐκδόσεως ἀμέσων διαταγῶν. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον δὲν εἶναι ὄργανον ἀμέσου δράσεως, εἶναι ὄργανον ἐμμέσου δράσεως, ἑπομένως ἐν καιρῷ πολέμου δὲν δύναται νὰ δώσῃ τὰς ἀμέσους διαταγάς, μὲ τὰς ὁποίας πρέπει νὰ εἶναι συνυφασμένη ἡ διεξαγωγὴ τοῦ πολέμου. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ αὐτὸ συνέρχεται, ὅπως καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρόν, ἑπομένως διὰ τὸν αὐτὸν λόγον—οἱαδήποτε καὶ ἐὰν διατυποῦται διαφωνία εἰς τὴν φυσιογνωμίαν ἑνὸς ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων—καὶ αὐτὸ εἶναι ὄργανον εἰρήνης. Συνέρχεται ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρόν, ἐποπτεύει, ζητεῖ ἐξηγήσεις, καὶ τὸ πολὺ–πολὺ ἐγκρίνει ὡρισμένα σχέδια ἢ μεταβάλλει, ὡρισμένα πρόσωπα εἰς τὴν ἀνωτάτην ἡγεσίαν. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ γίνῃ τὸ ταχύτερον, ὅπως πρέπει, Κυβέρνησις πολέμου, πρέπει νὰ ἱδρύσῃ ἑνιαῖον Στρατηγεῖον τοῦ ὁποίου ὡρισμένοι ὑπουργοὶ νὰ μετέχουν καὶ τὸ ὁποῖον θὰ συντονίσῃ τὰ ἐπιτελεῖα τὰ πολεμικά, τὴν ὑπηρεσίαν πληροφοριῶν, τὴν ἑνιαίαν καὶ κεντρικήν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ὀργανωθῇ διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς ἀντικατασκοπείας καὶ κατασκοπείας τὸ ὑφυπουργεῖον Τύπου καὶ Διαφωτίσεως, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ καθημερινὴ καὶ ὑπηρεσιακὴ συνοχὴ μεταξὺ τῶν στρατιωτικῶν καὶ τῶν ἠθικῶν δυνάμεων τοῦ ἀγῶνος καὶ τέλος ὅλα αὐτὰ πρέπει νὰ συντονισθοῦν μὲ τὴν ὑπηρεσίαν προνοίας τῶν θυμάτων τῶν συμμοριτῶν. Διότι οἱ συμμορῖται προκαλοῦν θύματα εἴτε ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται τὴν ἐπιστράτευσιν λόγῳ τοῦ ἀγῶνος, εἴτε ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν προσφύγων, εἴτε ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν οἰκογενειῶν αἱ ὁποῖαι κλαίουν τὸν θάνατον προσφιλῶν προσώπων των. Οἱ συμμορῖται προκαλοῦντες τὰ θύματα αὐτὰ προβαίνουν εἰς ἀγῶνα, μάχονται, εἶναι πράξεις, πολεμικαὶ εἰς τὰς ὁποίας προβαίνουν καὶ πρέπει καὶ ἡμεῖς ἰδιότυπα μέτρα νά προβαίνωμεν εἰς τὴν περίθαλψιν καὶ τὴν προστασίαν τῶν ἰδιοτύπων αὐτῶν θυμάτων. Ἐπικεφαλῆς τοῦ ἑνιαίου Γενικοῦ Στρατηγείου, πρέπει νὰ εἶναι ὁ Πρωθυπουργὸς ἢ κἄποιος ἐκ τῶν ὑπουργῶν ἀντ’ αὐτοῦ. Εἰς τὸ Στρατηγεῖον αὐτὸ πρέπει νὰ συνεργάζωνται, κατὰ τρόπον μόνιμον, καθημερινῶς, ὑπηρεσιακῶς εἰς ὡρισμένον χῶρον, τὰ ἐπιτελεῖα τοῦ πολέμου, οἱ ὑπουργοὶ τῶν Πολεμικῶν ὑπουργείων, τὸ ὑφυπουργεῖον Τύπου καὶ Διαφωτίσεως, ἡ ὑπηρεσία πληροφοριῶν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ συντονίσῃ ὅλα τὰ σκόρπια γραφεῖα πληροφοριῶν καὶ τέλος ἡ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία θὰ ἀντιμετωπίζῃ τὰ ἔκτακτα προβλήματα τῆς προνοίας, τὰ προκύπτοντα ἐκ τῆς δράσεως τῶν συμμοριτῶν. Ἐὰν δὲν γίνῃ αὐτό, ἐὰν δὲν συγκροτήσωμεν ἑνιαῖον Κεντρικὸν Στρατηγεῖον τοῦ ἀγῶνος, τὸ ὁποῖον νὰ συνδυάζῃ ὅλα αὐτὰ τὰ προβλήματα, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα, θὰ εἶναι πολὺ δύσκολος, ἀσυγκρίτως δυσκολώτερος ὁ ἀγὼν καὶ θὰ καταστῇ, ἀσυγκρίτως δυσκολωτέρα ἡ νίκη. Μόνον ἐὰν ὀργανωθῇ, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἡ σχέσις τῆς Κυβερνήσεως μὲ τὸν ἀγῶνα, μόνον τότε θὰ μεταβληθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς Κυβέρνησιν πολέμου. Μέχρι σήμερον εἴχομεν καὶ ἔχομεν Ὑπουργικὰ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα διέπονται ἀπὸ τὰς αὐτὰς ἀνησυχίας καὶ ἀπὸ τὰς αὐτὰς ἀπορίας, ἀπὸ τὰς ὁποίας διέπονται καὶ τὰ μέλη τῆς Βουλῆς. Αὐτὸ δὲν ἀρκεῖ, αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ. Δὲν ἀρκεῖ νὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐπιθυμίαν καὶ τὴν θέλησιν τῆς νίκης. Σέβομαι ἀπολύτως τὴν ἐπιθυμίαν καὶ τὴν θέλησιν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐμπιστεύομαι ἀπολύτως εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν διαχείρισιν τῆς Ἐθνικῆς μας ὑποθέσεως, ἀλλὰ δὲν ἀρκεῖ ἡ ἐπιθυμία καὶ ἡ θέλησις διὰ τὴν νίκην. Χρειάζεται ἡ Κυβέρνησις ν’ ἀποκτήσῃ τὴν ἰδιότυπον μορφὴν καὶ νὰ ἀποκτήσῃ καὶ τὰ ἰδιότυπα ἐκεῖνα μέσα διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀποκτήσῃ καὶ τὴν μέχρι τοῦδε ἀνύπαρκτον συγκεκριμένην εὐθύνην διὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ ἀγῶνος καὶ διὰ τὴν ἐπέλευσιν τῆς νίκης.

§67Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἀρχίσατε ἀντιθέτως, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐλέγχωμεν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τώρα τῆς ἐπιτίθεσθε.

§68Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, νομίζω, ὅτι δὲν προβαίνετε εἰς διατύπωσιν, ἡ ὁποία ἀνταποκρίνεται εἰς τὰ πράγματα, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρατηρῶ εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ὄχι μόνον τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ ἀφορᾷ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις καὶ δὴ καὶ ἐκείνην, τῆς ὁποίας μετεῖχον. Νομίζω δέ, ὅτι αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον ἀποτελοῦν διαπίστωσιν ὡρισμένων ἐλλείψεων μὴ ὀφειλομένων εἰς ἀνικανότητα ἢ ἀνεπαρκῆ προθυμίαν ἢ ἀνεπαρκῆ πατριωτισμόν, ἀλλὰ ὀφειλομένων πιθανὸν μόνον καὶ μόνον εἰς τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ἐσκέφθη ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς θέσιν νὰ σκεφθῇ καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ πραγματοποιήσῃ. Ἑπομένως πρόκειται περὶ γονίμου κριτικῆς, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ πραγματικήν, νομίζω, ἐθνικὴν συνεργασίαν. Πάντως, κύριοι βουλευταί, πρέπει ὅλοι νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν νίκην, καὶ ἂν ἀκόμη προβῶμεν εἰς τὴν συστηματοποίησιν τοῦ ἀγῶνος, ἡ ὁποία θὰ ἐπιταχύνῃ τὴν ἔλευσιν τῆς νίκης, ὁπωσδήποτε θὰ χρειασθῇ χρόνος καὶ μεγάλος μόχθος. Διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν νίκην πρέπει νὰ ἀναδειχθῶμεν ἄξιοι, ὅπως ὑπομείνωμεν καὶ ὑπερνικήσωμεν πιθανὸν καὶ ἄλλους παροδικοὺς σταθμοὺς ἀτυχιῶν καὶ δοκιμασιῶν. Κύριοι βουλευταί, ἄνευ τῆς πρώτης μάχης τοῦ Μάρνη, δὲν θὰ εἶχεν ὑπάρξει καὶ ἡ δευτέρα μάχη τοῦ Μάρνη. Ἄνευ τῆς Δουνγκέρκης δὲν θὰ ὑπῆρχε τὸ Ἐλ–Ἀλαμέϊν. Καὶ ὅσοι δὲν εἶναι ἄξιοι νὰ ἀνεχθοῦν καὶ νὰ ὑποστοῦν ψυχραίμως μίαν Δουνγκέρκην δὲν ἐκλέγονται καὶ ὑπὸ τῆς ἱστορίας, διὰ νὰ χαροῦν τὴν ἡμέραν τοῦ Ἐλ–Ἀλαμέϊν. (Χειροκροτήματα ζωηρά).

§69Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα.

§71Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὸ ἐξηγήσω. Ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, ἀξιότιμος ἐξ Ἀχαΐας συνάδελφος, θελήσας νὰ διαδηλώσῃ ἅπαξ ἔτι τὰ ψυχικά του αἰσθήματα πρὸς κύκλον ἐξωελληνικὸν καὶ ἐσωελληνικόν, ἐθεώρησεν ὡς καταλληλότερον πρὸς τοῦτο μέσον, τὸ νὰ ἐπιτεθῇ ἐναντίον ἐκείνων τὰ ὁποῖα δῆθεν εἶπον ἐγὼ πρὸ εἰκοσαημέρου. Ἀλλὰ φαίνεται, ὅτι τὸ διαρρεῦσαν διάστημα, ὑπῆρξε τοσοῦτον, ὥστε νὰ μὴ ἐνθυμῆται ὅλην τὴν ἔννοιαν καὶ τὴν σημασίαν τῶν λόγων μου. Εἶπον τότε, κύριε Πρόεδρε, τὰ ἑξῆς: Ὅτι πρέπει νὰ διακρίνωμεν ἀφ’ ἑνὸς τὰ ἀναλλοίωτα αἰσθήματα φιλίας καὶ εὐγνωμοσύνης ἡμῶν πρὸς τὴν ξένην χώραν, διὰ τὰς θυσίας τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἐν τῇ ὀργανώσει τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὰ λάθη τῶν ἐνταῦθα ἐκπροσώπων αὐτῆς ἐξ ἀτόμων τὰ ὁποῖα πληρώνομεν τοσοῦτον ἀκριβά. Διέστειλα δηλαδὴ σαφῶς τὸν ἐκπρόσωπον τῆς χώρας πρὸς τὰ λάθη τοῦ προσώπου. Ὑπῆρξε μακρὰν ἐμοῦ κάθε διάθεσις νὰ ἀποδώσω ὕποπτον τινὰ πρόθεσιν πρὸς τὴν χώραν. Εἶπον μόνον, ὅτι ὅταν ὁ ἐνταῦθα ὀργανωτὴς τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ ἔκαμε τὴν οἵαν ἔκαμεν ὀργάνωσιν ἓν ἐκ τῶν δύο, εἴτε ἀπέβλεψεν εἰς τὴν ἐγκατάλειψιν τοῦ πατρίου ἐδάφους καὶ εἰς ἄμυναν ἄλλης χώρας διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐπήρκει μία πεδινὴ σύνθεσις τοῦ στρατοῦ, εἴτε ὅτι ἐσκέφθη κατὰ τρόπον οὐχὶ λογικὸν καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐπιμένω ἀπολύτως. Πιστεύω, ὅτι ὁσαιδήποτε καὶ ἂν ἦσαν αἱ θυσίαι τῆς χώρας του, αἱ θυσίαι τῆς χώρας ἡμῶν ἐκ τοῦ λάθους τοῦ ἐνταῦθα ἐκπροσώπου της ὑπῆρξαν πολλαπλάσιαι καὶ τὰς ἐπληρώσαμεν ἀκριβώτατα καὶ εἰς αἷμα καὶ εἰς ἀξίας. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τοὺς ἐσωελληνικοὺς κύκλους, εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι βαρυτάτη ἡ εὐθύνη αὐτῶν, πρῶτον διότι ἀδιαμαρτυρήτως ἐδέχθησαν τὴν ἐφαρμογὴν ὀργανισμοῦ τοῦ στρατοῦ, καταστρεπτικοῦ διὰ τὴν χώραν ἡμῶν καὶ ἑπομένως, ὅτι ἔχουν εὐθύνην καὶ διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ στρατοῦ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου καὶ διὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ἐδέχθησαν νὰ ἐκτελέσουν ξένα σχέδια ἐν τῇ καταπολεμήσει τῆς ἀνταρσίας. (Χειροκροτήματα).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀλεξανδρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§73Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ. Ὀλίγας λέξεις θὰ εἴπω, κύριοι βουλευταί, περιοριζόμενος ἀποκλειστικῶς εἰς τὰς δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Αἱ δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἔρχονται νὰ θέσουν τέρμα εἰς μίαν ἀτμόσφαιραν συγκινήσεως, ἀτμόσφαιραν ἀνησυχίας, ἡ ὁποία ἐπεκράτησε κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως τῶν κυρίων συναδέλφων σχετικῶς μὲ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν ἐν Πελοποννήσῳ. Πλέον τοῦ χαρακτηρισμοῦ τούτου τῆς ἀτμοσφαίρας συγκινήσεως καὶ νευρικότητος, δὲν ὑπάρχει δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἄλλος, ὁ ὁποῖος νὰ εἶναι δίκαιος χαρακτηρισμός. Ὅτι εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ ἦτο ὀλεθρία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρῃ εἰλικρινῆ ἀπήχησιν εἰς τὰς καρδίας ὅλων ἡμῶν. Εἶναι ὄχι δικαίωμα, ἀλλὰ καθῆκον τῶν κυρίων βουλευτῶν νὰ φέρουν εἰς τὸ Σῶμα τὰς πληροφορίας ἐκείνας τὰς ὁποίας ἤντλησαν ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως καὶ ἀπὸ ἀνακοινώσεις ἄλλων συμπολιτῶν των. Εἶναι δικαίωμα καὶ καθῆκον αὐτῶν νὰ κάμουν τὴν ἐπίκρισιν τῶν μέτρων ἐκείνων τὰ ὁποῖα τινὲς ἐκ τῶν ἐκτελούντων τὰς ἀποφάσεις τῆς Κιβερνήσεως στρατιωτικῶν καὶ πολιτικῶν παραγόντων, νὰ μὴ ἐθεώρουν, ὅτι ἦσαν ἀληθῶς εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς των. Εἶναι, λέγω, καθῆκον αὐτῶν νὰ ψέξωσι τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν θὰ συνέτεινον εἰς τὴν καταστολὴν τοῦ μεγάλου αὐτοῦ κακοῦ τῆς ἀνταρσίας. Ὅπως ἐπίσης δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ ψεκτὸν εἰς τὴν ἀπάντησιν τῶν ἀξιοτίμων ὑπουργῶν οἱ ὁποῖοι ἠνοίχθησαν εἰς τὴν συζήτησιν ἕνεκα τῆς Κυβερνητικῆς αὐτῶν ἁρμοδιότητος ἀπάντησιν ἡ ὁποία ἔκαμε τὴν σύστασιν εἰς τοὺς κυρίους βουλευτάς, νὰ εἶναι προσεκτικοὶ κατὰ τὴν ἐξέτασιν τοῦ θέματος τῆς στρατιωτικῆς ὑποθέσεως. Ἀπάντησιν ἀκόμη, ἡ ὁποία ἀνέλαβε τὴν ἄμυναν πολλῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν γνώμην αὐτῶν κατεκρίθησαν ὑπερβολικὰ ἢ ἀδίκως καὶ ἀκόμη τὴν ἄμυναν ἐκείνην ὅπως ἐξαιρέσουν τοὺς ἑαυτούς των ἀπὸ τῆς εὐθύνης, τὴν ὁποίαν ἠθέλησαν νὰ ἀποδώσουν εἰς αὐτοὺς καὶ τὴν ὁποίαν εὑρίσκω, ὅτι δὲν δικαιολογεῖται. Ὅλα αὐτὰ καὶ ἐκ μέρους τῶν ἰδίων συναδέλφων, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπερώτησιν καὶ ἐκ μέρους τῶν κυρίων ὑπουργῶν ἦσαν ἐντὸς τῆς νομιμότητος τῆς κοινοβουλευτικῆς. Καὶ ἂν ὑπῆρξαν κατὰ τὴν συζήτησιν ἀκρότητες τινὲς ἢ ἐὰν ὑπῆρξαν κατὰ τὴν συζήτησιν ἀδεξιότητες καὶ διαφυγαὶ πέραν τοῦ πρέποντος κατὰ τὰς ὥρας αὐτὰς τοῦ ἀγῶνος, τοῦτο εἶναι σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως, διότι ὤφειλεν αὕτη νὰ γνωρίζῃ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς μίαν τοσαύτην συζήτησιν νὰ μὴ ὑπάρξουν καὶ τοιαῦται παρεκτροπαὶ καὶ ὤφειλε νὰ κάμῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συμβαίνει εἰς ὅλα τὰ πολιτισμένα Κράτη, εἰς τὰς τοιαύτας συζητήσεις νὰ μὴ ἐπιτρέπωσι τὴν δημοσίαν συζήτησιν, ἀλλὰ νὰ προτιμοῦν τὴν μυστικὴν τοιαύτην. Ὅλα τὰ πολιτισμένα Κράτη, τὰ ὁποῖα εὑρέθησαν εἰς πολεμικὰς ἐπιχειρήσεις προσεπάθησαν πάντοτε τὰς τοιαύτας συζητήσεις νὰ τὰς περιωρίσουν ἐντὸς τοῦ τείχους τοῦ Κοινοβουλίου. Τοῦτο δὲν ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις καὶ κατόπιν αὐτοῦ δὲν δύναται νὰ παραπονῆται, ὅτι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὑπῆρξαν ἀληθῶς παρεκτροπαί τινές, τὰς ὁποίας ὠνόμασεν ὀλεθρίαν συζήτησιν. Δὲν ἔπραξε τοῦτο, διότι ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ κάμῃ ἀνακοινώσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἦσαν πενιχρόταται, ὅπως αἱ ἀνακοινώσεις αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο σήμερον πρὸς τὸ Σῶμα. Δὲν ἐπερίμενε τὸ Σῶμα τὰς ἀνακοινώσεις αὐτάς, διότι εἶναι πολὺ κατώτεραι ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ὤφειλον νὰ δοθῶσιν εἰς ἀπάντησιν τῶν παρατηρήσεων τῶν κυρίων συναδέλφων. Ἀλλ’ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὠνόμασε τὴν συζήτησιν ταύτην ἀλληλοσπαραγμὸν τῶν δύο κομμάτων. Ἔπρεπε νὰ ὁμολογήσῃ τοὐλάχιστον, ὅτι ὁ ἀλληλοσπαραγμὸς αὐτὸς ἦτο ἀρκετὰ ἀκίνδυνος καὶ εἶχε τοῦτο τὸ εὐχάριστον, ὅτι δὲν ὑπῆρξαν θύματα. Θῦμα ἴσως νὰ ἦτο ἡ Κυβέρνησις αὐτή. Εἰς τὴν συζήτησιν αὐτὴν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ καμμία ἀπολύτως μομφὴ διὰ τὰ κόμματα τὰ ὁποῖα δὲν συμμετέχουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι τὰ κόμματα ταῦτα δὲν προσῆλθον εἰς τὴν συζήτησιν. Ἐδήλωσαν μόνον, ὅτι δὲν δίδουν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδοθῇ εἰς κομματικοὺς λόγους, διότι ἡ ἀντιπολίτευσις, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὴν δύναμιν νὰ ρίψῃ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν ἐπρόκειτο ἡ Κυβέρνησις σήμερον νὰ ἀπέλθῃ τῆς ἐξουσίας θὰ ἀπήρχετο μόνον ἐκ τῆς ψήφου τῶν δύο κομμάτων τὰ ὁποῖα ἀπαρτίζουν τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλὰ τὰ κόμματα ταῦτα εὐτυχῶς δὲν ἔφθασαν εἰς τοιαύτας συνεπείας. Καὶ ὤφειλε πραγματικῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐκφράσῃ τὰς εὐχαριστίας του εἰς τὰ κόμματα αὐτά. Διότι ἐὰν πραγματικῶς ἔφθαναν νὰ ἄρουν τὴν ἐμπιστοσύνην των, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ, ὅτι αὐτὸ θὰ ἐγένετο ἐν γνώσει τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν ἐξουσίαν εἶχε τὸ μέσον τῆς παραιτήσεως. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀφ’ ἑτέρου θεωρῇ, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐξακολουθήσῃ τὴν συνεννόησιν μὲ τὴν συνεργασίαν τὴν σημερινήν, δὲν ὤφειλε νὰ εἴπῃ πρὸς τὸ Σῶμα, ὅτι προσεπάθησε διὰ τῆς συζητήσεως αὐτῆς νὰ φέρῃ δυσκολίας εἰς τὴν Κυβέρνησιν μέχρι ἀνατροπῆς αὐτῆς. Διότι νομίζω, ὅτι εἶναι κατώτερον τοῦ χαρακτῆρος τοῦ πολιτικοῦ κόσμου νὰ θέλῃ νὰ ἐπιρρίψῃ τὰς εὐθύνας του εἰς τὸ Σῶμα, ἐνῶ εἶχε τὸ μόνον ἔντιμο μέσον καὶ τὸ μόνον ἀξιοπρεπὲς νὰ ἀπέλθῃ τῆς ἐξουσίας. Τί παρέμεινε, λοιπὸν ἀπὸ τὴν συζήτησιν; Παρέμεινε, κατὰ τὴν γνώμην ἡμῶν τὸ μέγα ἀγαθόν, ὅτι ὑπεδείχθησαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ὤφειλε νὰ λάβῃ, ἐὰν ἐπεθύμει πραγματικῶς νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὴν ἀνταρσίαν. Ὑπεδείχθησαν ἀκόμη παρεκτροπαὶ αἱ ὁποῖαι ἐσημειώθησαν. Ἐὰν δὲ πραγματικῶς ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ, ὅτι εἶναι εἰς τὸ ὕψος τῆς θέσεώς της ὤφειλε νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὰ μέτρα ταῦτα καὶ νὰ ἐνεργήσῃ ὅ,τι ἐπιβάλλεται, καὶ τότε ἡ συζήτησις θὰ εἶχε τὴν ἀξίαν της καὶ θὰ συνέβαλεν εἰς τὸ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν δοκιμασίαν ταύτην, τῆς ὁποίας ὁμοίαν μέχρι τοῦδε δὲν ἐδοκίμασεν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. (Χειροκροτήματα).

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Τουρκοβασίλης.

§75Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται ἐπὶ πολὺ νὰ σᾶς ἀπασχολήσω, διότι ἀντιλαμβάνομαι πόσον εἶναι καταπεπονημένη ἡ Βουλὴ ἀπὸ τὰς τόσας ἀγορεύσεις τὰς ὁποίας ἤκουσε. Θὰ προτιμοῦσα ἴσως καὶ νὰ μὴ ὁμιλήσω καθόλου, διότι ὁ κάματος τῆς Βουλῆς καὶ ὁ ἰδικός μου εἶναι ἔκδηλος. Θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς τὸ νὰ ἐκφράσω μίαν διαμαρτυρίαν ἔντονον καὶ νὰ ἐκδηλώσω τὴν βαθεῖαν μου θλῖψιν, δι’ ἕν ἀνακοινωθέν, τὸ ὁποῖον εἶδε τὸ φῶς σήμερον εἰς τὰς ἐφημερίδας, προερχόμενον ἀπὸ ἀντιπρόσωπον φίλης καὶ Συμμάχου μεγάλης δυνάμεως. Τὸ ἀνακοινωθὲν αὐτό, οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, εἶναι καταλυτικὸν τῆς Ἐθνικῆς μας Ἀντιπροσωπείας καὶ ὑπερηφανείας, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἀνεξαρτησίας. Δὲν εἶμαι καθόλου μάλιστα ὑπὲρ τῆς πολιτικῆς τῆς αὐτοτελείας, ἀλλ’ οὔτε καὶ τῆς ὑποτελείας. Αἰσθάνομαι σεβασμὸν μέγα πρὸς τοὺς μεγάλους μας Συμμάχους, καὶ εὐλάβειαν πολλὴν καὶ εὐγνωμοσύνην καὶ ὅ,τι ἄλλο θέλετε, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶ ἀδιαμαρτυρήτως, τὸ περιεχόμενον τοῦ ἀνακοινωθέντος αὐτοῦ καὶ ἰδίᾳ τὸν πανηγυρικὸν τρόπον τῆς δημοσιεύσεώς του. Ἄς ἐγένετο ἐπὶ τέλους ὅ,τι ἐγένετο ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀφιλοτίμως κινουμένη κατέστησε ἐπιτακτικῶς ἀναγκαῖον τὸ γενόμενον, παρεῖλκεν ὅμως ἡ δημοσίευσις. Δὲν εἶναι μόνον ὅτι, ὁ συμμαχικὸς παράγων συνιστᾷ κατὰ τρόπον ἀήθη, ἢ ὀρθότερον, ἐπέβαλε τὴν παραμονὴν τῆς Κυβερνήσεως αὐτῆς εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἀλλά, τὴν σύστασιν αὐτὴν τὴν συνοδεύει καὶ μὲ μίαν ἀπροσχημάτιστον ἀπειλὴν ὅτι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν, δὲν παραμείνει ἡ Κυβέρνησις αὕτη εἰς τὴν ἐξουσίαν, τότε, ὁ συμμαχικὸς παράγων θὰ ἀποσύρῃ—ἴσως μὲ ἄλλας λέξεις, ἀλλὰ ἡ ἔννοια εἶναι αὐτὴ—τὴν παρεχομένην εἰς τὴν Ἑλλάδα βοήθειαν. Καὶ πλέον τούτου θὰ διαγραφῇ ἀκόμη ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ τὸ Σχέδιον Μάρσαλλ παροχῆς βοηθείας πρὸς τὴν Εὐρώπην. Ὑποθέτω, κύριοι βουλευταί, ὅτι αὐτὸ ὑπερβαίνει τὰ ἐσκαμμένα. Ἡμεῖς, πρὸς τοὺς Συμμάχους μας, ἀναγνωρίζομεν, ἐπαναλαμβάνω, τὴν πλέον βαθεῖαν εὐγνωμοσύνην, ἐκτὸς ἐννοεῖται τῶν δεσμῶν οὓς ἐδημιούργησεν ἡ ροὴ κοινοῦ αἵματος, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε καὶ οἱ Σύμμαχοι ἡμῶν νὰ δεικνύουν κἄποιον μικρὸν σεβασμόν, ὅταν ἀπευθύνωνται πρὸς ἕνα λαόν, ὁ ὁποῖος εἶναι τόσον εὔθικτος, πρὸς ἕνα λαὸν ὁ ὁποῖος εἶναι εἰς τὸ ἔπακρον εὐαίσθητος, ἐκπληρώσας ἰδίᾳ τὰς πολεμικάς του ὑποχρεώσεις εἰς τὸ ἀκέραιον. Ἕν μόνον ἔχω νὰ ὑπομνήσω πρὸς τοὺς μεγάλους μας Συμμάχους. Ὄτι τὴν 28 Ὀκτωβρίου ἡ Ἑλλὰς ἐξῆλθεν εἰς ἕνα ἀγῶνα τεράστιον, χωρὶς νὰ κάμῃ παζαρεύματα, χωρὶς νὰ κάμῃ συμφωνίας, χωρὶς ὑπολογισμοὺς μὲ ἓν μόνον ἰδανικόν: Νὰ ἀγωνισθῇ ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἰδικῆς μας βεβαίως, ἀλλὰ καὶ τῶν Συμμάχων μας καὶ ἠγωνίσθη καὶ ὡλοκαυτώθη ἐπάνω εἰς τὴν ὑψηλήν, ὄντως, αὐτὴν ἰδέαν. Ἑπομένως θὰ ἔπρεπε αὐτὸ νὰ ἐκτιμηθῇ κἄπως περισσότερον καὶ νὰ μὴ λησμονῆται πρὸ παντὸς ποτέ, ὁσάκις λαμβάνονται μέτρα ἢ ὁπωσδήποτε γίνεται λόγος περὶ Ἑλλάδος. Κάμετε ὅ,τι θέλετε, τὸ δεχόμεθα ἀπὸ τοὺς Συμμάχους μας, ἀλλὰ μὴ μᾶς πατᾶτε εἰς τὸν κάλον, διότι πάτημα κάλου ἦτο ἡ δημοσίευσις τοῦ σημερινοῦ ἀνακοινωθέντος τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Ἀμερικανικῆς Συμπολιτείας. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἠρεμήσω ψυχικῶς ἀπὸ τὸ πρωΐ, ποὺ τὸ ἐδιάβασα εἰς ὅλας τὰς ἐφημερίδας ὁμοιομόρφως. Νὰ σᾶς ἐξομολογηθῶ δὲ τὴν ἁμαρτίαν μου, ἐπερίμενα κάποιον ἀναβρασμὸν ἐν τῇ Βουλῇ κατὰ τὰς συζητήσεις τῆς ἑσπέρας ταύτης. Ἀνέμενον ζωηρὰν διαμαρτυρίαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ὅμως φαίνεται ὅτι δὲν ᾐσθάνθη καὶ παρὰ πολύ, διὰ νὰ μὴ εἴπω καθόλου, τὸ κατενεχθὲν ράπισμα καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ἡ εὐθύνη της εἶναι βαρυτάτη. Ἀλλὰ ἤρεμοι, ἢ σχεδὸν ἤρεμοι, ὑπῆρξαν καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι ὁμιληταί, ἐνῶ τὸ πλῆγμα δὲν εἶναι μικρὸν καὶ ἡ μόνη του σχετικὴ δικαιολογία εἶναι, ὅτι τὸ κατέστησεν ἀναπότρεπτον ἡ τόσον ἐπιπολαίως τελευταίως ἀναπτυχθεῖσα ὀξύτης καὶ ἑκατέρωθεν ἀντεγκλήσεις τῶν ἐν τῇ Κυβερνήσει συνεργαζομένων κομμάτων, οἱ ἡγέται τῶν ὁποίων μᾶς ᾐφνιδίασαν κυριολεκτικῶς μὲ τὰς ἀνακοινώσεις των εἰς τὰς πρωϊνὰς ἐφημερίδας, ἐκ τῶν ὁποίων ἐφαίνετο ἀπειλουμένη ἡ διάσπασις τῆς Κυβερνητικῆς συνοχῆς. Αἱ ἀνακοινώσεις ἐκεῖναι ἑκατέρωθεν προεκάλεσαν τὸν Συμμαχικὸν παράγοντα εὐλόγως καὶ ὅστις ἐκ τούτου προέβη εἰς δηλώσεις, νὰ μοῦ συγχωρηθῇ νὰ εἴπω σκληρὰς δι’ ἕνα ὑπερήφανον λαόν, τοῦ ὁποίου, ἐὰν ἐλησμονήθησαν κἄπως αἱ ὑπηρεσίαι, ἃς προσέφερεν εἰς τὴν συμμαχικὴν ὑπόθεσιν καὶ τὸν συμμαχικὸν ἀγῶνα, ἐὰν ἐλησμονήθησαν καὶ αἱ θυσίαι, ἃς ὑπέστη καὶ ὑφίσταται ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ 7ετίας χωρὶς νὰ γνωρίσῃ τὰ ἀγαθὰ τῆς ἀνακωχῆς, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ λησμονῆται ὁ χρόνος, κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ Ἑλλὰς ἐξῆλθεν εἰς τὸν πόλεμον. Δηλαδή, ἐνθυμηθῆτε τὴν περίοδον ἐκείνην. Εἶναι τὸ φθινόπωρον τοῦ 1940. Ἡ Εὐρώπη ὅλη εἶχε σαρωθῆ ἀπὸ τὸν ἀξονικὸν χείμαρρον. Ἡ Γαλλία, αὐτὸς ὁ τεράστιος ὄγκος, ὁ στρατιωτικός, εἶχε διαλυθῆ, ὡς ἱστὸς ἀράχνης εἰς διάστημα 3 ἑβδομάδων. Ἡ Ἀμερικὴ ἦτο ἐκτὸς τοῦ πολέμου καὶ συνεζήτει τότε ἐὰν θὰ ἔπρεπε νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον περὶ οὐδετερότητος, ἡ δὲ Ρωσία ἦτο ἐν πολεμικῇ συνεργασίᾳ μετὰ τῆς Γερμανίας διὰ τῆς συμφωνίας Ρίμπεντροπ–Μολότωφ. Δὲν ἀπέμενε παρὰ μόνον ἡ Ἀγγλία, ἀλλὰ καὶ αὐτὴν κατεκαίετο ὡς πυροτέχνημα ἀπὸ τοὺς συνεχεῖς γερμανικοὺς ἀεροπορικοὺς βομβαρδισμούς. Ἀκριβῶς, κατ’ αὐτὴ τὴν στιγμήν, τὸ μικρὸν αὐτὸ Ἔθνος, μὲ τὴν μεγάλην ἱστορίαν, καὶ μὲ τὴν μακρὰν παράδοσιν, δὲν ἐδίστασε νὰ ἐξέλθῃ εἰς τὸν ἀγῶνα καὶ νὰ εἴπῃ τὸ ὑπερήφανον ὄντως ἐκεῖνο «Ὄχι» καὶ νὰ δώσῃ τὴν πρώτην Συμμαχικὴν νίκην εἰς τοὺς φίλους μας. Δὲν ἀγνοοῦμεν τὰς ὑποχρεώσεις μας πρὸς τοὺς Συμμάχους μας, ὅπως ἐπίσης, δὲν ἀγνοοῦμεν ὅτι πᾶσα βοήθεια ἡ ὁποία παρέχεται πρὸς ὑμᾶς, δὲν εἶναι μόνον χάριν ἡμῶν, ἀλλὰ εἶναι καὶ χάριν τῆς παρεχούσης δυνάμεως, διότι ὁ διεξαγόμενος ἐν Ἑλλάδι ἀγὼν εἶναι κοινός. Ἐν Ἑλλάδι δίδεται ἡ μάχη, ποῖος ἐκ τῶν δύο κοσμοθεωρητικῶς ἀντιτιθεμένων λαῶν θέλει κρατήσῃ ἐν Εὐρώπῃ. Αὐτὸ τὸ γνωρίζομεν καλῶς οἱ Ἕλληνες ὅπως θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ γνωρίζουν καὶ οἱ Σύμμαχοί μας, ὅτι πᾶσαν βοήθειαν, τὴν ὁποίαν μᾶς παρέχουν, τὴν λαμβάνομεν οὐχὶ ὡς ἐλεούμενοι ἐπαῖται ἀλλὰ ὡς εἷς λαὸς ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὸ καθῆκον του εἰς τὸ ἀκέραιον. Πάντοτε, ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Μαραθῶνος μέχρι σήμερον, ἀγωνίζεται ἐν συνεχείᾳ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ μοχθεῖ διὰ τὸ σύνολον τῆς ἀνθρωπότητος. Δὲν νομίζω ὅτι, ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία, ὅτι οἱ λόγοι μου δὲν προέρχονται ἀπὸ ἄλλο τι, προέρχονται ἀπὸ πόνον, τὸν ὁποῖον ᾐσθάνθην, ὡς Ἕλλην, σήμερον τὴν πρωΐαν, ὅταν ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας αὐτὸ τὸ ἀνακοινωθέν. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἠθέλησε τερματισμὸν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς σημαντικῆς αὐτῆς ἐπερωτήσεως, περὶ δημοσίας ἀσφαλείας. Ἔχει καλῶς, νὰ τερματίσωμεν τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ ποῖον τὸ ἀποτέλεσμα ἐκ τῆς συζητήσεως αὐτῆς; Ἔπειτα ἀπὸ μίαν μακρὰν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία ἀπησχόλησεν ἐπὶ 5 ἢ 6 συνεδριάσεις τὴν Βουλήν, ἠκούσατε ἀπὸ τὰ πρωθυπουργικὰ χείλη κάτι τι τὸ ἀπαντητικὸν εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἐπερώτησιν; Ποίας ὑποσχέσεις μᾶς ἔδωσεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως; Ἢ ποίαν ἐξήγησιν κατὰ τῶν διατυπωθεισῶν κατηγοριῶν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως;

§76Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Καὶ εἰς χρόνον ἄμεσον.

§77Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τίποτε ἀπ’ αὐτά· ἐκηρύχθη ὁ ἐθνικὸς συναγερμός, τὸν ὁποῖον οὐδεὶς ἠσθάνθη, οὔτε αἰσθάνεται. Ἐδῶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κατηγόρησε τὴν Βουλήν, εἰπὼν ὅτι κάμνομεν μάχην, καὶ μεταφέρομεν ἐνταῦθα τὸν ἐμφύλιον σπαραγμόν. Ἐμφύλιος σπαραγμὸς ἠμπορεῖ νὰ χαρακτηρισθῇ, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὁ πόνος καὶ ἡ ἀγωνία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ ὁποία ἐξεφράσθη διὰ τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς; Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι, δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἱκανοποιήσῃ παντάπασιν, ἡ γενομένη ἐκ μέρους τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀνακοίνωσις. Ἦτο πενιχροτάτη ἀνακοίνωσις, ἡ ὁποία δὲν ἱκανοποίησε καθ’ ὁλοκληρίαν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅλοι ὑπεστηρίξαμεν ὅτι, ἔπρεπε νὰ γίνῃ μία ἰσχυρὰ Κυβέρνησις μετὰ τὴν παραίτησιν τῆς Κυβερνήσεως ἐθνικῆς συνεργασίας, ἐκ μέρους τῶν δύο μεγάλων Κομμάτων, καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ ὅπως ἐτονίσαμεν τότε κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων, διότι θὰ ἔπρεπε τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων κυρίως νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ τοῦτο, διότι τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῶν ἐκλογῶν, ἐτήρησε μίαν στάσιν, τελείως περίεργον καὶ διάφορον ἀπὸ τὰ ἄλλα Κόμματα, μίαν στάσιν, ἡ ὁποία ἔδωσε πολλάκις ἀφορμὴν καὶ ἐπιχειρήματα εἰς τοὺς ἐχθροὺς τῆς Ἑλλάδος τόσον εἰς τὴν Διάσκεψιν τῆς Εἰρήνης, ὅσον καὶ εἰς τὰς συνεδριάσεις τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Εἴδομεν λοιπόν, ὅτι ἦτο ἀνάγκη τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι μόνον ἡ συμμετοχή του εἰς τὴν Κυβέρνησιν, θὰ καθίστα ἀδιάβλητον τὴν Πατρίδα μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀπὸ τὰς γνωστὰς ἐκείνας καὶ ἀηδεῖς κατηγορίας, περὶ μοναρχοφασισμοῦ, περὶ ἀντιδράσεως, περὶ καταπιέσεως καὶ καταθλίψεως τῶν δημοκρατικῶν πολιτῶν. Διότι, ἐφ’ ὅσον, οἱ ὑποβοηθήσαντες τὸ ἔργον αὐτό, τῆς κατασυκοφαντήσεως τῆς χώρας μας, ἐγένοντο κυβερνῆται της, φυσικὸν ἦτο, ὅτι οἱ μὲν φίλοι μας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ ἐνισχύοντο, ἐν τῇ προασπίσει τῶν δικαιωμάτων μας, ἀπὸ δὲ τοὺς ἐχθρούς, ἀφῃροῦντο τὰ ἐπιχειρήματα, ἢ ὀρθότερον τὰ προσχήματα καθ’ ἡμῶν. Διὰ τοῦτο δέ, ἐχειροκροτήσαμεν μετὰ πολλοῦ ἐνθουσιασμοῦ τὸν σχηματισμὸν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ ἐχαρακτηρίσαμεν αὐτὸν ὡς τὸ ἐπιτυχέστερον πολιτικὸν σχῆμα, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦσε νὰ δώσῃ ἡ παροῦσα Βουλή. Ἀλλ’ ὅταν, κύριοι βουλευταί, μετὰ πάροδον δύο μηνῶν ἐγένοντο αἱ Κυβερνητικαὶ ἀνακοινώσεις, ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι ἀπετέλουν τρόπον τινὰ καὶ τὸν ἀπολογισμὸν τοῦ Κυβερνητικοῦ ἔργου, λαβόντες τὸν λόγον, ἐδηλώσαμεν ὅτι, δὲν ἠσθάνθημεν καμμίαν ἱκανοποίησιν, ἀπὸ τὸ μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης συντελεσθὲν ἔργον παρὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἴπομεν ὅτι, εἶναι πλέον καιρὸς νὰ χωρίσωμεν τὰς εὐθύνας καὶ ἤρομεν τὴν ἐμπιστοσύνην μας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἔκτοτε. Ἀλλὰ ἂς ἴδωμεν ἤδη, κύριοι βουλευταί, μήπως ἐν τῷ μεταξύ, ἔλαβον χώραν Κυβερνητικαὶ ἐνέργειαι, αἱ ὁποῖαι νὰ μᾶς ὑποχρεώνουσι, ὥστε νὰ ἀναθεωρήσωμεν τὴν ἀπόφασίν μας ἐκείνην καὶ νὰ συστήσωμεν πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ παρέχουσα ἐμπιστοσύνην πρὸς τὴν Κυβέρνησιν; Λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι δὲν ὑπῆρξαν τοιοῦτοι λόγοι. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, μεταβὰς εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἐκήρυξε τὸν Ἐθνικὸν συναγερμόν, μὲ εἰλικρίνειαν πολλὴν καὶ μὲ ἱερὰν πραγματικῶς συγκίνησιν· ἀλλὰ ταὐτοχρόνως μὲ τὴν μετάβασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως εἰς Θεσσαλονίκην, μετέβησαν καὶ ἄλλα πρόσωπα ἡ συμπαράστασις τῶν ὁποίων ἐκεῖ προεκάλεσεν ἀνησυχίας εἰς τὴν κοινὴν γνώμην τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἀνησυχίας, αἱ ὁποῖαι μετεδόθησαν εἰς τὴν πρωτεύουσαν, ἀνησυχίας, αἱ ὁποῖαι ἐναργέστερον ἐξεδηλώθησαν ἐν τῇ Βουλῇ, διὰ τῆς καταθέσεως καὶ μιᾶς ἐπερωτήσεως ἐκ μέρους Κυβερνητικῶν βουλευτῶν μάλιστα. Ἄλλη πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπουργὸς καθ’ ὅλα συμπαθέστατος, ὁ ὁποῖος δεικνύει πάρα πολὺ μεγάλην ἐπιμέλειαν ἐν τῇ διαχειρίσει τοῦ λειτουργήματός του, ὁ ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, μετέβη εἰς Καβάλλαν καὶ ἠθέλησε νὰ βοηθήσῃ τὸ ἔργον τῆς ὑπερασπίσεως ἑνὸς κατηγορουμένου, ἐπὶ προδοσίᾳ, λαβούσῃ χώραν ὄχι εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθόν, ἀλλὰ προσφάτως κατηγγέλθη, ὅτι ὁ κατηγορούμενος οὗτος ἐνίσχυεν οἰκονομικῶς τὸν ἀγῶνα τῶν ἀνταρτῶν κατὰ τοῦ Ἔθνους. Τὸν ἀγῶνα αὐτὸν ὁ ὁποῖος διεξάγεται ἤδη. Καὶ ὅταν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπικριθεὶς δριμέως ἀπὸ τὴν Βουλὴν ὡμίλησε ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, εἶπεν, ὅτι μετέβη εἰς τὴν Καβάλλαν, διότι ἐθεώρησε τοῦτο ὡς ἔργον συνειδήσεως καὶ ὅτι βεβαίως, τὸ πρόσωπον αὐτὸ ἦτο μὲν ἐλασίτης ἀξιωματικὸς καὶ φρούραρχος ὡς τοιοῦτος τῆς Καβάλλας ἄλλοτε, ἀλλὰ τὸ πρόσωπον αὐτὸ ἦτο τέως Φιλελεύθερος· ἐρωτῶ λοιπὸν ἐγώ: Γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων κανένα στέλεχος ἡγετικὸν τοῦ κομμουνισμοῦ, εἴτε πολιτικόν, εἴτε στρατιωτικόν, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ εἶναι τέως Φιλελεύθερον; Καὶ ἂν ὑποτεθῇ, ὅτι τὴν ἀντίληψιν τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ἔχουν καὶ οἱ ἄλλοι ὑπουργοὶ τῶν Φιλελευθέρων ἐν τῇ Κυβερνήσει, εἶναι δυνατὸν πλέον πρὸς τὴν Κυβέρνησιν αὐτὴν νὰ ἔχῃ κανεὶς ἐμπιστοσύνην, διὰ νὰ συνεχίσῃ τὸν ἀγῶνα;

§78Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ δὲν ἐκτελεῖται ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐξεδόθη ὑπὸ τοῦ Στρατοδικείου Καβάλλας;

§79Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ ἀπόφασις ἐναντίον τοῦ προσώπου αὐτοῦ, περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖ ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, δὲν ἐξετελέσθη, διότι τοῦτο κατεδικάσθη μὲ ψήφους 3 κατὰ 2.

§80Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Τί σχέσιν ἔχει αὐτό; (Θόρυβος).

§81Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Παρακαλῶ. Ἡ γραμμὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ὅτι ὅταν ὑπάρχῃ σοβαρὰ μειοψηφία, νὰ ἀναβάλλεται, ὄχι νὰ ἀναστέλλεται, ἡ ἐκτέλεσις μέχρις ὅτου ἀποφανθῇ τὸ Συμβούλιον χαρίτων. Διὰ τοῦτο οὐδείς, ὁ ὁποῖος κατεδικάσθη μὲ 3 ψήφους κατὰ 2 ἐκτελεῖται.

§82Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Κακῶς. Τοῦτο εἶναι ἐφεύρεσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§83Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Αὐτὴν τὴν γραμμὴν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου μέχρι σήμερον. Οὐδεμία ἐξαίρεσις ἐγένετο.

§84Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀντιλαμβάνεσθε πόσον μικρά, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἐλαφρά, εἶναι ἡ δικαιολογία τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν; Ἀναστέλλεται ἡ ἐκτέλεσις τῆς ἀποφάσεως, διότι αὕτη ἐξεδόθη μὲ ψήφους 3 κατὰ 2. Οὐδαμοῦ τοῦ Πολιτεύματος ἢ εἰς τὴν νομοθεσίαν ἀναγράφεται περίπτωσις τοιαύτης ἀναστολῆς, ἐκ τοιούτου λόγου. Αἱ ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων ἐκδίδονται κατὰ πλειοψηφίαν καὶ εἶναι πᾶσαι ἐκτελεσταί. Αὐτὸ ἄλλως τε σημαίνει ἡ λέξις ἀπόφασις.

§85Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν). Ἀναβολῆς καὶ ὄχι ἀναστολῆς.

§86Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἔστω ἀναβολῆς, ἀναστολῆς, ὅπως θέλετε, τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι δὲν ἐκτελοῦνται, ἐνῶ τὸ Πολίτευμά μας ἐπιτάσσει, ὅπως αἱ ἀποφάσεις ἐκτελοῦνται ἄνευ περαιτέρω ἐρεύνης.

§87Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ Πολίτειμά μας λέγει, ὅτι, ὅταν μετὰ μίαν ἀπόφασιν ὑποβληθῇ αἴτησις χάριτος, ἀναμένομεν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος. Αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. συνάδελφος εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὄτι, ὅταν ὑπάρχῃ ἀπόφασις μὲ σοβαρὰν μειοψηφίαν, δηλαδὴ 3 κατὰ 2, ἐὰν ὁ Ἐπίτροπος εἴπῃ νὰ μὴ ἐπιβληθῇ ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου, τότε ὑπάρχει ὁ φόβος δι’ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἀσκεῖ τὴν ποινικὴν ἀγωγήν, ὅτι ἡ Α.Μ. ὁ Βασιλεὺς εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνήσῃ μὲ τοὺς δύο ἀντὶ τῶν τριῶν, καὶ δι’ αὐτὸ ἀναβάλλεται ἡ ἐκτέλεσις καὶ κατόπιν περιμένομεν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῶν χαρίτων, ἡ ὁποία σᾶς βεβαιῶ, ὅτι δὲν παραμένει οὔτε ¼ τῆς ὥρας εἰς τὸ ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης καὶ ἀποστέλλεται ἀμέσως εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν.

§88Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, βεβαίως θὰ εἶχον θέσιν, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ καταδίκων, οἱ ὁποῖοι ἐγκλημάτησαν συμπτωματικῶς, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἐγκληματιῶν τῶν ἐκ περιστάσεως τοιούτων, ἀλλά, ὅταν ἔχωμεν αὐτὰ τὰ τέρατα, τὰ ὁποῖα ἐσφαγίασαν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ μὲ τενεκέδες ἀπὸ κονσέρβες ἔκοπτον τοὺς λαιμοὺς τῶν ἐθνικοφρόνων πολιτῶν, θὰ ἔπρεπεν ἀπέναντί των νὰ τηρῶμεν ὅλας αὐτὰς τὰς λεπτότητας; Αὐτὸ ἀποδεικνύει ἔλλειψιν κατανοήσεως τοῦ ἐχθροῦ. Οἱ συμμορῖται καὶ γενικώτερον οἱ κομμουνισταὶ ἔχουν καταλάβει, ὅτι εἶναι ἀστεῖον τὸ ἀστικὸν Κράτος καὶ δι’ αὐτὸ ὀργιάζουν. Ἄν ἀντελαμβάνοντο, ὅτι ὑπάρχει ἰσχυρὸν Κράτος καὶ ἐλεύθερον, θὰ ἐβλέπατε πόσον θὰ ἦσαν ἥσυχοι. Ἡ ἀτιμωρησία τῶν κομμουνιστῶν ἀπεθράσυνεν αὐτοὺς καὶ ἐδημιούργησε τὴν σημερινὴν ἀθλίαν κατάστασιν. Ἡ εὐθύνη ἐννοεῖται εἶναι γενικωτέρα καὶ ἀφορᾷ καὶ τὸν συμμαχικὸν παράγοντα ἐπίσης.

§89Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐδῶ εἶναι ὁ Λάμπου, ὁ ὁποῖος ἔχει 30 καταδίκας καὶ ἐν τούτοις δὲν ἐκτελεῖται ἡ ἀπόφασις, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει ἀποφανθῆ ὁ Βασιλεύς.

§90Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Καλῶς δὲν ἐκτελεῖται, οὔτε πρέπει νὰ ἐκτελεσθῇ, διότι ὁ στρατηγὸς Λάμπου ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ ἐθνικὰς ὑπηρεσίας κολοσσιαίας σημασίας. Ἐβοήθησε τὴν Πατρίδα του εἰς μίαν κρίσιμον στιγμήν. Εἶναι εἷς ἐκ τῶν συντελεστῶν νὰ εἴμεθα σήμερον ἐλεύθεροι καὶ νὰ συζητῶμεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἡ καταδίκη του ὀφείλεται εἰς μηνύσεις κομμουνιστῶν, καταθέσεις κομμουνιστῶν. Ὁ στρατηγὸς Λάμπου, ἐὰν ὑπῆρχε Κράτος δικαίου δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κρατῆται εἰς τὰς φυλακάς. Αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν θὰ ἐπερίμενα διὰ τὸν γενναῖον στρατηγόν, ἀπὸ τὸν κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ὑπουργόν.

§91Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Βεβαίως δὲν θὰ ἀπαντήσω ὅταν ἠξεύρετε, ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀναμένωμεν τὸν Ἀνώτατον Ἄρχοντα νὰ μᾶς εἴπῃ τὴν γνώμην του.

§92Δ. ΣΦΑΕΛΛΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς παράσχω μίαν χρήσιμον πληροφορίαν, ἡ ὁποία μόνον ἱστορικὴν σημασίαν δύναται πλέον νὰ ἔχῃ. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην μέλος Ἐθνικῆς ὀργανώσεως ἡλικίας 20 ἐτῶν μὲ συγκεκριμένην μεγάλην Ἐθνικὴν δρᾶσιν, τὸ ὁποῖον ἔφερε μεθ’ ἑαυτοῦ μίαν χειροβομβίδα, τὸ παιδὶ αὐτὸ ἐτυφεκίσθη καὶ δὲν ἴσχυσε κανὲν μέσον, ἵνα ἀνασταλῇ ὁ τυφεκισμὸς ἁγνοτάτου ἐθνικόφρονος.

§93Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Διὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν νὰ μὴ ἐκτελοῦνται αἱ εἰς θάνατον ἀποφάσεις, ὅταν ὑπάρχῃ πλειοψηφία 3 κατὰ 2. Δι’ αὐτὸ ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις καὶ διὰ πολλὰ ἄλλα χειρότερα ἀκόμη.

§94Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Στρατιωτικῶν ἔδωκε μίαν δικαιολογίαν, ὅτι ὅταν ἡ ἀπόφασις ἐκδίδεται διὰ ψήφων 3 κατὰ 2, δὲν ἐκτελεῖται. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης παρεμβαίνων διορθώνει τὰ πράγματα. Καὶ τὶ λέγει; Ὅτι ἔπρεπε νὰ περάσουν πρῶτον ἀπὸ τὸ ἔλεος τοῦ Μεγαλειοτάτου.

§95Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Χαίρω πολύ, διότι μὲ ἀναγκάζετε νὰ τὸ εἴπω, διότι κατακλύζομαι ἀπὸ τηλεγραφήματα «ἀναστείλατε τὴν τάδε ἀπόφασιν» τηλεγραφήματα ἀπὸ βουλευτὰς ὅλων τῶν Κομμάτων. Λοιπὸν σᾶς λέγω, ὅτι ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν ἔχει κανένα δικαίωμα νὰ ἀναστείλῃ τὴν ἐκτέλεσιν ἀποφάσεων. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὴν ἑξῆς ἁρμοδιότητα: Ἐὰν μὲν πρόκειται περὶ ἀποφάσεων τῶν τακτικῶν δικαστηρίων, ἐκεῖναι δὲν ἠμποροῦν νὰ ἐκτελεσθοῦν ἐὰν δὲν περάσουν πάντοτε ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῶν Χαρίτων, ὅταν δὲ πρόκειται περὶ ἀποφάσεων τῶν στρατοδικείων ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν παίρνει τὴν δικογραφίαν εἰς τὸ ὑπουργεῖον πρὶν ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἀναβάλῃ τὴν ἐκτέλεσιν καὶ στείλῃ τὴν δικογραφίαν εἰς τὸ ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης καὶ ὅταν τελειώσῃ τὸ Συμβούλιον τῶν Χαρίτων, ὁ φάκελλος ἀποστέλλεται ἀμέσως εἰς τὰ Ἀνάκτορα.

§96Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶχε κἄποιαν μεγαλυτέραν συναίσθησιν τοῦ ἀγῶνος, τὸν ὁποῖον διεξάγει τὸ Ἔθνος, ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἐλάμβανον χώραν ὅλαι αὐταὶ αἱ πολυποίκιλοι διαδικασίαι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων κατ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔστρεψαν τὰ ὅπλα κατὰ τῆς Πατρίδος καὶ ἔχουν περιαγάγει αὐτὴν εἰς τόσον δύσκολον σημεῖον σήμερον, ὥστε ν’ ἀπειλῆται αὐτὴ ἡ ὑπόστασις τοῦ Ἔθνους.

§97Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Προγραφὰς θέλετε; Ὑπάρχουν 3 ψῆφοι κατὰ 2 καὶ ὁ Ἐπίτροπος λέγει νὰ μὴ ἐκτελεσθῇ, δηλαδὴ 3 μὲ 3. Τὶ θέλετε νὰ γίνωμεν ἀνθρωποφάγοι;

§98Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Πολὺ πλανᾶσθε νὰ τὸ νομίζετε αὐτό, ἀλλὰ ἐδῶ, ἀγαπητέ, κύριε συνάδελφε, διεξάγει τὸ Ἔθνος, ἕνα σκληρότατον ἀγῶνα, αὐτὴ ἡ τυπικότης καὶ αὐτὴ ἡ ἀνεκτικότης μᾶς ἔφερε εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ὁ πόλεμος δὲν γίνεται μὲ συντηρητικότητας, ὁ πόλεμος θέλει σκληρότητα καὶ ὁ πόλεμος θέλει ἀκαμψίαν μεγάλην καὶ ἐὰν προχωρήσωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὅπως συμβουλεύετε ὑμεῖς, σᾶς βεβαιῶ εἰλικρινῶς, ὅτι οὐδέποτε θὰ φθάσωμεν εἰς τέρμα αἴσιον. Καὶ ἐὰν ἔχω παράπονον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, αὐτὸ εἶναι τὸ παράπονόν μου ἡ συντηρητικότης τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ εὐκαμψία της. Ἔναντι τίνων παρακαλῶ; Ἔναντι τεράτων καταπροδοσάντων τὴν Πατρίδα των καὶ ἀφανισάντων τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ποῖος ὡμίλησε περὶ προγραφῶν; Ἕνας ποὺ ἦτο πρώην ἐλασίτης, ἀποσυμφορηθεὶς κατ’ ἐπανάληψιν, δίδει χρήματα καὶ ἐνισχύει τὸν ἀγῶνα ἐναντίον τοῦ Ἔθνους ἀκόμη καὶ σήμερον. Προγραφὴ ἆρα γε σημαίνει ἡ ἐκτέλεσις τῆς ἐπιβληθείσης ποινῆς δι’ ἧς κατεδικάσθη δὶς εἰς θάνατον καὶ πολλάκις εἰς ἰσόβια δεσμά; Ἐὰν προχωρήσωμεν ἐπαναλαμβάνω μὲ τὰς ἀντιλήψεις ἃς διετύπωσεν ὁ τόσον εὐγενῆ ἔχων τὴν ψυχήν, κύριος συνάδελφος, ἐκ Λαρίσης καὶ εἰς τὰς ὁποίας ὑπερβάλλει ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν κρίνωμεν ἐκ τῶν ἔργων της μέχρι σήμερον, τότε θὰ σᾶς εἴπω ποῖος θὰ δικάζεται ἐντὸς ὀλίγου. Ὁ Κλεμανσὼ ὅταν παρέλαβε τὴν Γαλλίαν εἰς χεῖρας του ράκος, ἐτυφέκισεν ὁλόκληρον σύνταγμα, ἐνέπνευσε τὸν τρόμον καὶ οὕτω ἐπέτυχε νὰ σώσῃ τὴν Γαλλίαν. Τὶ ἔκαμεν ἡ ἰδική μας Κυβέρνησις; Κοιμᾶται ὑπὸ Μανδραγόραν. Ὅλοι ὅσοι εὑρίσκονται εἰς τὰ βουνὰ συνταξιοῦχοι ἢ εἶναι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατασυκοφαντοῦντες τὴν Πατρίδα των κακοὶ Ἕλληνες, παίρνουν τὰς συντάξεις των. Ὁ Σβῶλος παίρνει σύνταξιν καὶ σύνταξιν μάλιστα ὑπουργοῦ, ὁ Πορφυρογένης παίρνει σύνταξιν ὑπουργοῦ καὶ τόσοι ἄλλοι ὧν οὐκ ἔστι ἀριθμός. Τὶ ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις σχετικῶς ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καταπροδοσάντων τὴν Πατρίδα καὶ καταπροδιδόντων ἐν συνεχείᾳ;

§99ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αἶσχος.

§100Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Βεβαίως αἶσχος. Οἱ ἀντάρται συλλαμβάνουν ὡς ὁμήρους διαφόρους οἰκογενείας τῶν βιαίως στρατολογηθέντων ἐθνικοφρόνων. Καὶ οἱ βιαίως στρατολογηθέντες δὲν δύνανται νὰ ἐγκαταλείψουν τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα παρὰ τὴν ἐπιθυμίαν των, διότι φοβοῦνται διὰ τὴν ζωὴν τῶν οἰκογενειῶν των. Ἔλαβεν ἀνάλογα μέτρα ἡ Κυβέρνησις διὰ τὰς οἰκογενείας τῶν εὑρισκομένων εἰς τὰ βουνὰ καὶ καταπολεμούντων τὴν Πατρίδα; Αἱ οἰκογένειαι τῶν συμμοριτῶν παραμένουν ἐδῶ ἐλεύθεροι, ἀπολαμβάνουν ὅλων τῶν ἀγαθῶν καὶ τῆς προστασίας τοῦ μωροῦ ἀστικοῦ Κράτους καὶ χρησιμεύουν ὡς πληροφοριοδόται τῶν βουνῶν. Θὰ ἔπρεπεν αὐστηρὰ μέτρα νὰ ληφθοῦν, πιεστικὰ ἐναντίον τῶν οἰκογενειῶν τῶν προδοτῶν καὶ ἄρσις τοῦ ἐνοικιοστασίου ἀκόμη νὰ γίνῃ. Ὅσοι ἔχουν μέλη εἰς τὰ βουνὰ νὰ μὴ προστατεύωνται ἀπὸ τὸ ἐνοικιοστάσιον, νὰ μὴ τυγχάνουν οὐδεμιᾶς προστασίας ἀπὸ τὸ Κράτος, νὰ τοὺς ἀφαιρεθοῦν τὰ δελτία, νὰ μὴ μετέχουν εἰς διανομάς. Θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν μέτρα σκληρά, ἐπαναλαμβάνω, διότι διεξάγει τὸ Ἔθνος ἀγῶνα ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐξαρτᾶται ἡ ὑπόστασις τῆς φυλῆς. Αὐτὸ εἶναι τὸ παράπονόν μου κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Νὰ τὴν ἐνισχύσωμεν, νὰ τῆς παράσχωμεν οἱανδήποτε θέλει βοήθειαν, ἀλλὰ νὰ ἴδωμεν Κυβέρνησιν μὲ πυγμήν, Κυβέρνησιν ζωντανήν. (Χειροκροτήματα). Ἐπῆγεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἐκήρυξε τὸν ἐθνικὸν συναγερμόν, καλῶς. Ποῖος ὅμως τὸν ἠσθάνθη; Τὶ ἔγινε πέραν αὐτοῦ; Πέραν ὡρισμένων φραστικῶν κορωνῶν ἔγινε τίποτε ἄλλο ποὺ νὰ δεικνύῃ, ὅτι τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον, αἰσθάνεται τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον διεξάγει. Ἐὰν ἐξαιρέσῃ τις τὸν στρατόν, τὸ πνεῦμα τῆς θυσίας τοῦ ὁποίου εἶναι ὑπέροχον καὶ συγκινητικὸν καὶ τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου, ὅλοι ἡμεῖς οἱ ἄλλοι δὲν ἔχομεν συναίσθησιν τοῦ ἀγῶνος. Ἐρωτῶ ποὺ εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτόν; Ποῦ εἶναι τὸ φλογισμένο ράσο τῆς Ἑλληνικῆς παραδόσεως; Ποῦ εἶναι ἡ οἰκονομικὴ ἡγεσία τοῦ τόπου; Ποῦ εἶναι ἡ πνευματικὴ ἡγεσία τοῦ τόπου; Τοὐναντίον εἴδομεν δημοσιευόμενον εἰς τὰς ἐφημερίδας ἀνακοινωθὲν τῆς ἑταιρείας τῶν λογοτεχνῶν καὶ ἠξεύρετε τὶ λέγει;

§101Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Λογοτέχνιδων.

§102Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τί νομίζετε ὅτι λέγει; Ὅτι ὁ ἀγὼν αὐτὸς δὲν εἶναι δουλειὰ δική μας, ὅτι εἶναι πολιτικὴ ὑπόθεσις. Ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι βουλευταί, τὶ μεγάλοι πατριῶται εἶναι οἱ λογοτέχναι μας, ὅταν τὸν ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους τὸν ἐκλαμβάνουν ὡς πολιτικὴν ὑπόθεσιν καὶ ἑπομένως, ὅτι δὲν εἶναι ἰδική τους δουλειά. Καὶ δὲν εὑρέθη ὑπουργὸς νὰ τοὺς ἁρπάξῃ τοὺς περιφήμους αὐτοὺς λογοτέχνας ἢ ὀρθότερον κακοτέχνας, νὰ τοὺς ὑποδείξῃ τὰ καθήκοντά των ἔναντι τῆς πατρίδος, κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος νὰ τοὺς εἶναι πάρα πολὺ δυσάρεστος. Πρόκειται ἀσφαλῶς, ὄχι περὶ λογοτεχνῶν, ἀλλὰ περὶ κουκουέδων ἢ κουκουεδιζόντων τὸ ὀλιγώτερον. Διότι δὲν ἐξηγεῖται ἄλλως ἡ ἔλλειψις κατανοήσεως τοῦ ἀγῶνος, ἀφορῶντος τὴν ὑπόστασιν τῆς φυλῆς καὶ χαρακτηριζομένου ὡς πολιτικῆς ὑποθέσεως ἢ κομματικῆς, πάντως ὅτι δὲν εἶναι ἰδική των ὑπόθεσις. Τί σημαίνουν ὅλα αὐτά; Πρῶτον, ἔλλειψιν Κυβερνήσεως ἱκανῆς νὰ δώσῃ πνοὴν εἰς τὸν λαόν. Νὰ καταστήσῃ εἰς ὅλους συνειδητὸν τὸν ἀγῶνα, τὴν σημασίαν αὐτοῦ. Ἐρωτῶ πῶς εἶναι δυνατόν, πῶς εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ παράσχωμεν ἐμπιστοσύνην καὶ νὰ ἐπιτρέψωμεν συνέχισιν τοῦ ἀγῶνος ἀπὸ μίαν τοιαύτην Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία δεικνύει αὐτὴν τὴν πλαδαρότητα καὶ αὐτὴν τὴν χαλαρότητα ἐν τῇ διεξαγωγῇ τοῦ ἀγῶνος, ἀπὸ τὴν ἔκβασιν τοῦ ὁποίου ἐξαρτῶνται τὰ πάντα; Διὰ νὺ ἀντιληφθῆτε δὲ τὴν παχυδερμίαν τῆς Κυβερνήσεως, ἀρκεῖ νὰ ὑπενθυμίσω ἐκεῖνο, ὅπερ τόσον ὀρθῶς ἐλέχθη κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως περὶ δημοσίας τάξεως τῆς Πελοποννήσου, ὅτι σχετικῶς αἱ εὐθῦναι τῆς Κυβερνήσεως εἶναι μεγάλαι, παμμέγισται, καὶ τοιαῦται, ὥστε ἀποτελοῦν ἐθνικὸν ἔγκλημα. Καὶ τὸν βαρύν, ἀλλὰ δίκαιον αὐτὸν χαρακτηρισμὸν δὲν τὸν ἔδωσαν ἀντιπολιτευόμενοι τὴν Κυβέρνησιν βουλευταί, ἀλλὰ κυβερνητικοὶ τοιοῦτοι. Καὶ εἰς τὴν βαρυτάτην αὐτῶν κατηγορίαν οὐδεμίαν ἀπάντησιν εὗρεν ἀναγκαῖον νὰ δώσῃ ἡ Κυβέρνησις. Εἶναι ἆρα γε ὑπερβολὴ νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ παχυδερμία τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἔχει ὅρια;

§103Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νὰ φοβούμεθα καὶ νὰ ἀπεχθανόμεθα περισσότερον τοὺς κρυπτοκουκουέδες ἀπὸ τοὺς κουκουέδες.

§104Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, δὲν νομίζετε ὅτι δι’ ὑμῶν θὰ εἶχον τὸ θάρρος νὰ ζητήσω καὶ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ποῖα εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι τηλεγραφικῶς κόπτονται ὑπὲρ τῆς ἀναβολῆς ἐκτελέσεως καταδικαστικῶν ἀποφάσεων εἰς θάνατον;

§105Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν εἶπον αὐτό. Εἶπον, ὅτι στέλλονται τηλεγραφήματα πρὸς τοὺς βουλευτάς.

§106Δ. ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε.

§107Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Πῶς λαμβάνετε γνῶσιν;

§108Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Διότι στέλλονται ὡς ἑξῆς: Πρόεδρον Κυβερνήσεως, Ἀντιπρόεδρον Κυβερνήσεως, Ὑπουργὸν Δικαιοσύνης, Ὑπουργὸν Στρατιωτικῶν, Βουλευτὰς τάδε καὶ τάδε, ἐφημερίδας τάδε καὶ τάδε. Καὶ ἐρωτῶ: Τί μοῦ τὰ στέλλετε, ἀφοῦ τὰ στέλλετε εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν;

§109Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μὴ κάμετε διακοπάς, ὥστε νὰ προκαλῆται τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος ἀπεδείχθη, ὅτι εἰς μίαν διακοπὴν ἑνὸς λεπτοῦ δύναται νὰ ὁμιλῇ δέκα λεπτὰ ὁ ἴδιος. Κύριοι βουλευταί, ἐπανερχόμενος ἐπὶ τοῦ ζητήματος, λέγω ὅτι καὶ ἄλλος ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως ἐπίσης σεμνός, ὁμοίως συμπαθής, ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας δὲν ἐδίστασε νὰ παραχωρήσῃ ἀεροπλάνον ἢ θέσιν εἰς ἀεροπλάνον τοῦ στρατοῦ εἰς τὸ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον μετέβη εἰς Θεσσαλονίκην καὶ προεκάλεσε τὰς γνωστὰς ἤδη ἀνησυχίας. Βλέπετε, ὅτι ἔχομεν ἐν πυκνῇ ἀλληλουχίᾳ Κυβερνητικὰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι ὄχι μόνον δὲν μᾶς ὑποχρεώνουν νὰ ἀναθεωρήσωμεν προγενεστέραν μας ἀπόφασιν περὶ ἄρσεως ἐμπιστοσύνης πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ τοὐναντίον τονώνουν αἱ τοιαῦται πράξεις τῆς Κυβερνήσεως τοὺς λόγους, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἤρομεν τὴν ἐμπιστοσύνην μας. Δι’ ὅλων αὐτῶν θέλω νὰ συμπεράνω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει καμμίαν συναίσθησιν τοῦ ἀγῶνος, τὸν ὁποῖον διεξάγει καὶ νομίζω, ὅτι πολὺ κακὴν ὑπηρεσίαν μᾶς προσέφερεν ὁ συμμαχικὸς παράγων μὲ τὸ νὰ ἀξιώσῃ—διὰ νὰ μὴ εἴπω ἐπιβάλῃ—τὴν παραμονήν της ἐν τῇ Ἀρχῇ. Φοβοῦμαι δέ, ὅτι πολὺ ἐνωρὶς θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν δυσάρεστον θέσιν νὰ διαπιστώσωμεν ἔτι πλέον καὶ ἡμεῖς καὶ ὁ συμμαχικὸς παράγων τὴν ἀλήθειαν αὐτήν. Κύριοι βουλευταί, ἔχω ἀπείρους ἀφορμὰς διὰ νὰ κρίνω τὴν ἔλλειψιν κατανοήσεως τοῦ διεξαγομένου ἀγῶνος ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἑκάστη παρερχομένη ἡμέρα παρουσιάζει καὶ νέας ἀφορμάς. Τὸ ζήτημα τῶν ἀνταρτοπλήκτων, φερ’ εἰπεῖν, εἶναι μικρὰ ὑπόθεσις; 400–500 χιλιάδες ἄνθρωποι ἐγκατέλειψαν τὰ χωρία των καὶ εὑρίσκονται εἰς τὰ κέντρα τῶν ἐπαρχιῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν μεταβάλει εἰς προσφυγουπόλεις. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ στεροῦνται στέγης, ἱματισμοῦ, ὑποδήσεως, ὑπόκεινται εἰς νόσους μολυσματικάς, εἰς κρυολογήματα κλπ. Δὲν λέγω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν κατέβαλε σχετικῶς προσπαθείας. Κατέβαλε μίαν προσπάθειαν καὶ ἰδιαίτατα ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, ἀλλὰ τὰ προβλήματα εἶναι μεγάλα καὶ ἀντὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ θέσῃ εἰς τοὺς συμμάχους μας ὠμῶς πῶς ἔχουν τὰ πράγματα τὰ ἰδικά μας καὶ νὰ εἴπῃ πρὸς αὐτοὺς ὅτι «Κύριοι ἔχομεν αὐτὰς τὰς ἀνάγκας καὶ αὐτὰ τὰ προβλήματα, βοηθήσατέ μας», τί παρατηροῦμεν; Παρατηροῦμεν μίαν συμπίεσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ καθ’ ὑπόδειξιν τῶν συμμάχων μας καὶ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε κινδυνεύομεν νὰ πάθωμεν ἀσφυξίαν. Σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι βουλευταί, ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπὸ τὰς ἐξαιρετικὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας τελεῖ, νὰ ἀπολύῃ 15.000 ὑπαλλήλους, τὸ ὁποῖον σημαίνει καταδίκην εἰς θάνατον 50.000 ἑλληνικῶν ψυχῶν; Ὅλοι γνωρίζομεν, ὅτι μετὰ τοὺς πολέμους εἴθισται νὰ γίνωνται περικοπαὶ δαπανῶν καὶ νὰ ἀπολύωνται ὑπάλληλοι, ἀλλὰ εἰδικῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔπρεπε νὰ ἐπιτραπῇ νὰ ἀπολυθοῦν 15.000 ὑπάλληλοι; Ἀλλὰ καὶ μόνον τοῦτο; Περικόπτονται συντάξεις θυγατέρων συνταξιούχων, αἱ ὁποῖαι οὐδένα ἄλλον ἔχουσι πόρον ζωῆς καὶ εὑρίσκονται εἰς προβεβηκυῖαν ἡλικίαν, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ ἐργασθοῦν.

§110Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Νὰ ἀπολυθοῦν ἀριστεροὶ ὄχι 15.000, ἀλλὰ 30.000.

§111Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δυστυχῶς, αὐτοὶ δὲν ἀπολύονται, ἀλλὰ περικόπτονται συντάξεις ἀπὸ χήρας καὶ ὀρφανά. Διατί; Διὰ νὰ ἰσοσκελισθῇ ὁ προϋπολογισμός. Μὰ ποῖος προϋπολογισμὸς καὶ τίνος Κράτους; Ἑνὸς Κράτους τὸ ὁποῖον ἐξῆλθεν ἀπὸ ἕναν πόλεμον, εἰσῆλθεν εἰς μίαν μακρὰν κατοχήν, διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς νέον φρικώδη ἀτελεύτητον πόλεμον. Αὐτοῦ τοῦ ταλαιπώρου Κράτους θέλετε σήμερον νὰ ἰσοσκελίσητε τὸν προϋπολογισμόν; Καὶ δὲν εὑρέθη κανεὶς νὰ τὰ εἴπῃ εἰς τοὺς συμμάχους μας; Μὰ εἶναι δυνατόν, ἐὰν ἐκτεθοῦν τὰ πράγματα ὅπως εἶναι νὰ μὴ γίνουν δεκτὰ παρὰ τῶν συμμάχων μας; Καὶ ὁ πλέον παράλογος οἰκονομολόγος θὰ συγκινηθῇ, εἶμαι βέβαιος, ἐὰν μάθῃ τὴν ἑλληνικὴν οἰκονομικὴν πραγματικότητα. Ἀλλὰ χρειάζεται νὰ τεθοῦν τὰ πράγματα ὠμῶς πρὸς τοὺς συμμάχους μας μὲ ἀξιοπρέπειαν πάντοτε, μὲ εὐλάβειαν, ἀλλὰ καὶ ὀλίγον σθένος. Ἡ Κυβέρνησις εἰς ὅλας τὰς ἐνεργείας της, ἔχει κάτι τι τὸ πτωχοπροδρομικόν, τὸ ψοφοδεές. Οἱ σύμμαχοι ἔχουν καλὴν διάθεσιν, ὅμως ἡ διάθεσις αὐτὴ ἐκδηλοῦται κατὰ ἕνα τρόπον καὶ ρυθμόν, ὁ ὁποῖος δὲν ἐπιτρέπει ριζικὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων μας, τῶν ἀναγκῶν μας. Οὔτε ἀκόμη ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ ἐξοπλισμοῦ τοῦ στρατοῦ μας, ὁ ὁποῖος ὑπολείπεται εἰς ὁπλισμὸν τοῦ συμμοριακοῦ στρατοῦ. Διότι οἱ προστάται τῶν συμμοριτῶν, προσέχουν περισσότερον, ἀπὸ ὅτι προσέχουν οἱ ἰδικοί μας προστάται τὸν Ἐθνικόν μας στρατόν, ὁ ὁποῖος διεξάγει κοινὸν δι’ ὅλους τοὺς συμμάχους ἀγῶνα. Εἶναι θλιβερὰ ἡ διαπίστωσις τῆς ἀληθείας αὐτῆς. Καὶ τὰς εὐθύνας φέρει εἰς τὸ ἀκέραιον ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐν ἀνάγκῃ θὰ ἔδει καὶ νὰ παραιτηθῇ. Δὲν κατώρθωσεν οὔτε τοὺς συμμάχους μας νὰ κατατοπίσῃ ἀκόμη ἐπὶ τῶν ἀναγκῶν μας, διὰ νὰ παραλείψω τὰς κολοσσιαίας εὐθύνας τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὰς ποσότητας τροφίμων αἵτινες ρίπτονται εἰς τὴν θάλασσαν διὰ τὴν μὴ ἔγκαιρον διανομὴν αὐτῶν, εἰς ἕνα λαὸν πεινῶντα. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι καὶ τόσον εὔκολον νὰ ἐπικρίνεται ἡ Κυβέρνησις, ἐκ μέρους ὅλων ἐκείνων, ὅσοι παρῆλθον κατὰ τὴν ἑσπέραν ταύτην, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Διότι ὅλοι οἱ ὁμιλήσαντες ἔλαβον μέρος εἰς τὰς μεταπολεμικὰς Κυβερνήσεις καὶ ἑπομένως εἶναι κάπως περιωρισμένον τὸ δικαίωμά των νὰ ἐλέγχουν, διότι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀπόψε ἔλεγον ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ἐλέγχοντες τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν θὰ ἠμποροῦσαν ὡς μέλη τῶν τέως Κυβερνήσεων νὰ τὰ ἐπιβάλουν ἢ τοὐλάχιστον νὰ τὰ εἰσηγηθοῦν καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι δὲν ἐγένοντο δεκτὰ θὰ ἔπρεπε νὰ παραιτηθοῦν διὰ τὸν λόγον αὐτόν. Ἀλλὰ οὐδεὶς ὡς γνωστὸν παρῃτήθη ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ. Ἄλλοι λόγοι ὤθησαν αὐτοὺς εἰς παραίτησιν, ἡ ἔρευνα τῶν ὁποίων δὲν εἶναι τοῦ παρόντος. Ἡμεῖς μόνον, εὐτυχῶς ἢ δυστυχῶς—δὲν γνωρίζω—εἴμεθα ἀπηλλαγμένοι ἀπὸ μετεκλογικὰς Κυβερνητικὰς εὐθύνας. Ὅλα τὰ ἄλλα Κόμματα, εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὰ μικρὰ καὶ τὰ μεγάλα καὶ τὰ παλαιὰ καὶ τὰ νέα μετέχουν οὐσιαστικῶς καὶ τῶν εὐθυνῶν, διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν τῆς χώρας ὡς μετασχόντα μετεκλογικῶν Κυβερνήσεων, αἵτινες ἐσχηματίσθησαν πάντοτε μὲ βάσιν βεβαίως τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, τὸ ὁποῖον συνεκέντρωσε τὴν μεγαλυτέραν ἔκφρασιν τῆς λαϊκῆς ἐμπιστοσύνης εἰς τὰς ἐκλογὰς τῆς 31 Μαρτίου 1946. Ἑπομένως ὅλα τὰ Κόμματα ἔχουν οὐσιαστικὴν εὐθύνην καὶ μάλιστα εὐθύνην βαρεῖαν, ἀλλὰ σήμερον δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ πολιτικῆς εὐθύνης Κομμάτων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Διότι μόνον ἡ Κυβέρνησις φέρει πολιτικὴν εὐθύνην, ἡ ὁποία ἐὰν διαπιστωθῇ ἐκ τῆς ἀσκήσεως ἐλέγχου, ὅτι εἶναι βαρεῖα ἄγει εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἄρσεως τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Βουλῆς καὶ ἑπομένως εἰς τὴν ἀνατροπὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἐπερώτησις δὲ αὕτη, ἥτις ἀνεπτύχθη τόσον εὐρέως καὶ μετὰ τόσης πειστικότητος καθ’ ὅλην τὴν προηγουμένην καὶ τὴν τελευταίαν ἑβδομάδα ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν τῆς Πελοποννήσου εἶχε ἕνα ἀποκλειστικὸν σκοπόν, νὰ διαπιστώσῃ τὴν κολοσσιαίαν πολιτικὴν εὐθύνην τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία καὶ ἀπεδείχθη κατὰ τρόπον σαφῆ καὶ ἑπομένως ἔδει νὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα—ἐὰν ἐννοεῖται τὸ πολίτευμά μας ἐλειτούργει κανονικῶς καὶ ἐὰν ὑπῆρχεν ὀλίγη εὐθιξία—τὴν παραίτησιν τῆς Κυβερνήσεως μετὰ τὴν ἄρσιν τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Βουλῆς, ἥτις κατ’ ἀναπόδραστον ἀνάγκην θὰ ἐπηκολούθει. Κύριοι βουλευταί, καὶ ἓν ἄλλο βαρὺ παράπονον ἔχω ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Παράπονον; Ἄπειρα παράπονα θὰ ἠμποροῦσε νὰ διατυπώσῃ κανεὶς κατὰ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ὁ ἀγὼν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀνταρτοπλήκτων παραμένει τελείως ἄγνωστος ὄχι μόνον διεθνῶς, ἀλλὰ φοβοῦμαι πῶς εἶναι ἄγνωστος ἀκόμη καὶ εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς χώρας μας. Ἐνῶ θὰ ἔπρεπε νὰ διασαλπισθῇ εἰς ὅλον τὸν κόσμον, διὰ νὰ φανῇ τὸ μεγαλεῖον τοῦ ἀγῶνος μας αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Τὸ τί ὑφίσταται ὁ κόσμος τῶν ἀνταρτοπλήκτων εἶναι δύσκολον νὰ παρασταθῇ. Χίλια ἴσως καὶ πλέον χωρία τὴν στιγμὴν αὐτὴν εἶναι ἔρημα κατοίκων. Ἐπροτίμησαν οἱ χωρικοὶ νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ πάντα, βωμοὺς καὶ ἑστίας διὰ νὰ ἀποφύγουν τὰς θηριωδίας τοῦ αὐτοκαλουμένου δημοκρατικοῦ στρατοῦ μὴ θέλοντες νὰ ὑποκύψωσιν εἰς τὰ συνθήματά του καὶ νὰ συμμερισθῶσι τὰς ἰδέας των. Τὰ 1.000 αὐτὰ κενὰ χωρία δίδουν ἀνάγλυφον τὴν εἰκόνα τοῦ ἠθικοῦ ποιοῦ τοῦ λαοῦ μας, τῆς ἀνεξαντλήτου ψυχικῆς αὐτοῦ ἀντοχῆς καὶ τῆς ἀγάπης του πρὸς τὴν ἐλευθερίαν, ἀντιθέτως δὲ παρέχουν ἀνάγλυφον τὴν εἰκόνα τῆς βαρβαρότητος τοῦ περιφήμου δημοκρατικοῦ στρατοῦ τοῦ καπνεργάτου Μάρκου. Καὶ ὅμως καὶ ὁ ἀγὼν αὐτὸς τοῦ λαοῦ μας, παράπλευρος πρὸς τὸν ἀπαράμιλλον ἀγῶνα τοῦ στρατοῦ μας εἶναι καὶ παραμένει ἄγνωστος, εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως.

§112Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ὕπαιθρος δὲν ἔχει ἡττηθῆ ἀπὸ τὸν ἐχθρόν, τὸν ὁποῖον διαρκῶς ὅλοι ἐπικαλούμεθα. Λέγομεν, ὅτι ἡττήθημεν ἀπὸ τοὺς συμμορίτας, ἐνῶ κατ’ οὐσίαν δὲν ἡττήθημεν. Κατὰ τὴν κατοχὴν, αὐθορμήτως, ἡ ὕπαιθρος ἔλαβε τὸ τουφέκι εἰς τὸ χέρι καὶ ἐπολέμησε τὸν ἐχθρόν, τὸν ὁποῖον ἤδη τὸ Κράτος πολεμᾶ σήμερον. Ἐπολέμησεν ἡρωϊκώτατα, ἐνίκησε καὶ ἐδημιουργήθησαν θύματα. Ἦλθε κατόπιν, μεταγενεστέρως ἡ Κυβέρνησις—ἡμεῖς δηλαδὴ—εἰς τὴν Ἀρχὴν καὶ δὲν ἔδωσε προσοχὴν εἰς τὰ θύματα. Εἰς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν, ἐβασανίσθησαν καὶ σκοτώνονται μέχρι σήμερον, ἀκόμη δὲν ἐδώσαμεν καμμίαν προσοχήν. Καὶ ἦλθον μὲ τὴν προπαγάνδαν των οἱ κομμουνισταὶ καὶ τοὺς λέγουν: Τὶ μέτρα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὰ θύματα τῆς Κατοχῆς; Οὐδέν. Ἑπομένως μὴ σκοτώνεσθε. Καὶ ἔτσι ὁ καθ’ ἕνας τρέχει νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ κέντρον καὶ τοιουτοτρόπως ἡμεῖς οἱ ἴδιοι ἐδημιουργήσαμεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν τῶν ἀνταρτοπλήκτων καὶ ὄχι οἱ ἐχθροί μας.

§113Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Συμφωνοῦμεν ἀπολύτως μὲ τὸ εὔλογον παράπονον τοῦ κ. συναδέλφου, καὶ διακεκριμένου ἀγωνιστοῦ τῆς πραγματικῆς Ἐθνικῆς μας Ἀντιστάσεως. Οὐδεμίαν προσοχὴν ἔδωσεν οὐδεμία Κυβέρνησις εἰς τὰ θύματα καὶ τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, χάρις εἰς τὰς θυσίας καὶ τοὺς ἀγῶνας τῶν ὁποίων εἴμεθα σήμερον ἐλεύθεροι καὶ συζητοῦμεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἐπανερχόμενος εἰς τὸ θέμα ὅπερ χειρίζομαι λέγω, ὅτι εἶναι Ἐθνικὴ ἀνάγκη νὰ καταδειχθῇ εἰς ὅλον τὸν κόσμον ἡ κολοσσιαία σημασία καὶ τοῦ νέου διεξαγομένου ὑπὸ τοῦ λαοῦ μας ἀγῶνος, ἤτοι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν ἀνταρτοπλήκτων ὑπὲρ τῶν ὁποίων δέον νὰ λαμβάνηται ἐπειγόντως καὶ κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα πᾶσα πρόνοια πρὸς ἀνακούφισιν αὐτῶν, διότι ἂν καμφθῇ ὁ λαός μας αὐτὸς εἰς τὴν μεγαλειώδη αὐτοῦ ἠθικὴν ἀντοχήν, δὲν γνωρίζω ἂν θὰ δύναται νὰ γίνηται λόγος πλέον περὶ ἀγῶνος. Διότι ἐκτὸς τοῦ ἡρωϊσμοῦ τοῦ στρατοῦ μας, ὁ ὁποῖος ἐκίνησε τὸν θαυμασμὸν ὅλου τοῦ κόσμου θὰ εἴχωμεν καὶ ἓν δεύτερον κριτήριον, τὸ κριτήριον τῆς ἠθικῆς καὶ ψυχικῆς ἀντοχῆς τοῦ λαοῦ μας, καὶ ἑπομένως τῆς ἀγάπης του, τῆς λατρείας του θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, πρὸς τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὰ δημοκρατικὰ ἰδεώδη. Ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ ἀπόψεως προπαγάνδας δὲν ἔχει παρουσιάσει τίποτε δυστυχῶς. Καὶ τὰ ἀνδραγαθήματα τοῦ στρατοῦ μας καὶ ὁ ἐν γένει σκληρότατος αὐτοῦ ἀγὼν παραμένουν ἐν ἀγνοίᾳ, ὅπως καὶ τὰ ἀνδραγαθήματα τοῦ λαοῦ μας ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀνταρτοπλήκτου παραμένουν ἐπίσης ἐν ἀγνοίᾳ ἀπὸ τὴν διεθνῆ κοινὴν γνώμην, καὶ τοῦτο, διότι οὐδεμία προπαγάνδα, ἀσκεῖται ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ὑπῆρχεν ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν καὶ ἑπομένως προπαγάνδα Ἑλληνικὴ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, πολλὰ δυσμενῆ σχόλια καθ’ ἡμῶν θὰ ἀπεφεύγοντο. Δι’ αὐτὸ βλέπομεν, ἀκόμη καὶ τοὺς φίλους μας, τοὺς Ἀμερικανούς, νὰ διατυπώνουν ἀπορίας διὰ τὴν βραδύτητα τῆς καταστολῆς τῆς ἀνταρσίας. Καὶ ἡ διατύπωσις ἁπλῶς τῆς ἀπορίας αὐτῆς, ἀποτελεῖ ὕβριν διὰ ἕνα στρατόν, ὁ ὁποῖος τόσα ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ κατωρθώματα. Καὶ ὅμως ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἠδράνησε τελείως. Ἐντεῦθεν καὶ ἡ εὐθύνη της εἶναι βαρεῖα ἔναντι τοῦ ἀγωνιζομένου καὶ σκληρῶς δοκιμαζομένου Ἔθνους καὶ ἡμῶν τῶν ἀντιπροσώπων του. Κύριοι βουλευταί, ἴσως δὲν πρέπει νὰ εἴπω τίποτε ἄλλο οὔτε ν’ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν σύντομον, χαριτολόγον, ἄνευ οὐδενὸς περιεχομένου, ἀνακοίνωσιν τοῦ κ. Προέδρου τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, γενομένην σήμερον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς μᾶς εἶπε μόνον, ὅτι πρέπει νὰ κατέλθωμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας μας. Καὶ ἐὰν μᾶς ἔλεγεν τοῦτο ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς τὸ πρᾶγμα θὰ εἶχεν ὁπωσδήποτε καλῶς, ἀλλὰ αὐτὸ δυστυχῶς τὸ συνέστησε πρῶτον ἀπὸ τὰς στήλας τῶν ἐφημερίδων, εἰς τὰς ὁποίας διαβάζομεν σήμερον, ἐκτὸς τῶν ἄλλων καταπληκτικῶν δημοσιευμάτων ἀπὸ τὰ ὁποῖα δὲν ἠμποροῦμεν νὰ συνέλθωμεν ἀκόμη, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι προκειμένου νὰ συζητῶμεν ἐν τῇ Βουλῇ «θὰ ἦτο καλλίτερον νὰ πηγαίναμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας μας» ἴσως διὰ νὰ μὴ τὸν ἐνοχλῶμεν διὰ τῆς παρουσίας μας ἐν τῇ Βουλῇ ἢ νὰ τὸν ἀφήσωμεν ἥσυχον καὶ ἀνεξέλεγκτον. Δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει δίκαιον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ὁμιλῇ τόσον ὑποτιμητικῶς διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἐφ’ ὅσον συνεδριάζει ἡ Βουλὴ ἡ θέσις τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους εἶναι ἐν τῇ Βουλῇ. Τῶν διακοπῶν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ὅλοι οἱ ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν καταγόμενοι συνάδελφοι ἐπωφελήθησαν, ἅπαντες σχεδὸν καὶ ἡμεῖς προσωπικῶς ἀλλὰ καὶ οἱ φίλοι μας, περιωδεύσαμεν, εἷς μάλιστα ἐκ τῶν φίλων μας—ὁ κ. Πολυχρονόπουλος—μόλις πρὸ δύο ἡμερῶν ἐπανῆλθεν ἐκ τῆς περιφερείας του, περιοδεύσας μάλιστα τὴν δυτικὴν Πελοπόννησον ὁλόκληρον. Τώρα κατὰ τὰς ἑορτάς, κύριοι βουλευταί, καὶ ἄνευ τῆς συστάσεως τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, θὰ κατέλθωμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας μας παρὰ τῷ ἀγωνιζομένῳ καὶ δοκιμαζομένῳ λαῷ. Δὲν ὑπῆρχε δι’ αὐτὸ ἀμφιβολία καμμία καὶ ἐπερίττευεν ἡ σύστασις. Ἀλλά, δὲν μᾶς εἶπεν ὁ κ. Πρωθυπουργός, τὶ θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ μεταφέρωμεν ἐνθαρρυντικὸν μεταβαίνοντες εἰς τὰς ἐπαρχίας μας; Δὲν λέγω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἀνακοινώσῃ τὰ ἐπιτελικὰ σχέδια τοῦ στρατοῦ μας, πάντως θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσῃ ἐπαναλαμβάνω εἰς τὴν ἐπερώτησίν μας διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν καὶ νὰ εἴπῃ κάτι σχετικῶς ὅπερ θὰ ἠδυνάμεθα νὰ μεταδώσωμεν μεταβαίνοντες εἰς τὰς περιφερείας μας. Λοιπὸν τελειώνομεν ἀπόψε τὴν συζήτησιν διὰ τὴν ἐπερώτησιν τῆς Πελοποννήσου καὶ τὴν τερματίζομεν βιαίως καὶ κατὰ τὸν χειρότερον τρόπον, τελειώνομεν καὶ τὰς ἐργασίας μας καὶ ἀπερχόμεθα εἰς διακοπὰς λόγῳ τῶν ἐπερχομένων μεγάλων μας Χριστιανικῶν ἑορτῶν. Φρονῶ, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἀνάγκη καὶ ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα, νὰ διαχωρίσωμεν ὁριστικῶς τὰς εὐθύνας μας ἀπὸ τὴν τόσον ἀνικανότητα, διὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ ἀγῶνος, τὴν ἐπιδειξαμένην ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἐπιτρέπεται συνέχισις ἐμπιστοσύνης πρὸς τοιαύτην Κυβέρνησιν. Ἄς τὴν κρατήσουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι νομίζουν, ὅτι εἶναι χρήσιμος. Διὰ τὸ Ἔθνος δὲν ἔχει καμμίαν χρησιμότητα. Λυποῦμαι, ὅτι κάμω αὐτὴν τὴν διαπίστωσιν, ἀλλὰ ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ τὴν κάμω, καὶ νὰ συστήσω εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἄρῃ τὴν ἐμπιστοσύνην της ἀπὸ μίαν τοιαύτην Κυβέρνησιν. Δὲν ἤρομεν τὴν ἐμπιστοσύνην μας, τότε, διὰ τὴν ἀποτυχίαν τῆς πολιτικῆς τοῦ κατευνασμοῦ, διότι περὶ τῆς ἀποτυχίας αὐτῆς εἴμεθα βέβαιοι καὶ ὅταν ἐνεκρίναμεν, διὰ τῆς ψήφου μας, τὴν ἐφαρμογήν της. Ἡ ἔγκρισις τῆς πολιτικῆς τοῦ κατευνασμοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν οὐδεὶς βουλευτὴς ἐπίστευσεν, ἦτο τὸ λύτρον διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ὅπερ διὰ τῆς πολιτικῆς ἣν ἐτήρει, παραμένον ἐν τῇ Ἀντιπολιτεύσει, ἔβλαπτε καταφώρως τὸ Ἔθνος. Ἡ πολιτική του ἐκείνη προσιδίαζεν περισσότερον καὶ ἐσυγγένευε πρὸς τὴν ἀνταρσίαν παρὰ πρὸς τὴν καθεστηκυῖαν τάξιν. Ἦτο ἀνάγκη νὰ εἰσέλθῃ καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων εἰς τὴν Ἐθνικὴν λεωφόρον, ἣν ἠκολούθουν καὶ τὰ ἄλλα ἐθνικόφρονα κόμματα καὶ ὡς λύτρον τῆς ἀλλαγῆς τῆς πολιτικῆς του αὐτῆς ἐδόθη ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἡ ἔγκρισις τῆς ἐφαρμογῆς τῆς πολιτικῆς τοῦ κατευνασμοῦ, διὰ νὰ ὁμολογηθῇ ἡ ἀποτυχία αὐτοῦ πανηγυρικῶς καὶ παρ’ αὐτῶν τῶν θιασωτῶν του, ἐὰν πράγματι καὶ ὄχι προσχήματι, ἐπίστευον εἰς τὴν ἀκατανόητον αὐτὴν πολιτικήν. Ὁμιλοῦντες, τότε, ἐπὶ τῶν Κυβερνητικῶν ἀνακοινώσεων ἐτονίσαμεν, ὅτι δὲν εἴχομεν ἀντιρρήσεις διὰ τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας ὅμως καὶ αὐτῆς οἱ καρποὶ δὲν ὑπῆρξαν τόσον χυμώδεις. Διεφωνήσαμεν ὅμως ριζικῶς διὰ τὴν ἐσωτερικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἰδίᾳ καὶ ἀποκλειστικῶς διὰ τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, ἥτις ἀπετέλει καὶ ἀποτελεῖ τὸ κύριον ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Ἔργον τοῦ πρωτίστου Κυβερνητικοῦ ἐνδιαφέροντος, ἔργον ἀπολύτου προτεραιότητος καὶ ὑποχρεώσεως διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἤρομεν τότε τὴν ἐμπιστοσύνην μας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἦτο ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἐφήρμοσε τὴν πολιτικὴν τοῦ κατευνασμοῦ καὶ ὄχι ὁ κατευνασμὸς αὐτὸς καθ’ ἑαυτόν. Ἰδιαιτέρως δὲ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον διωκήθη τὸ ὑπουργεῖον Ἀσφαλείας, τρόπος ὄχι Ἐθνικός, ἀλλὰ σαφέστατα κομματικός. Κατηγγείλαμεν τότε τὰς ἀθρόας μεταβολὰς τοῦ ὑπουργείου Ἀσφαλείας, ὑπερβαινούσας τὸν ἀριθμὸν τῶν 500 εἰς διάστημα ἑνὸς μηνός. Τὸν παραμερισμὸν ἱκανῶν ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς ἀπὸ θέσεις καιρίας καὶ τὴν διάθεσιν αὐτῶν, εἰς τὸ ὑπουργεῖον, ὅπερ ἰσοδυναμεῖ μὲ ἀχρήστευσιν αὐτῶν χάρις εἰς κομματικὰς ὑποδείξεις. Τὰς ἀθρόας ἀνακλήσεις τῶν ἐκτοπισθέντων χωρὶς μετὰ τὴν ἀνάκλησιν νὰ παρακολουθήσῃ αὐτοὺς ἡ Ἀσφάλεια καὶ οὕτω τὸ μεγαλύτερον μέρος ἐξ αὐτῶν κατέφυγεν εἰς τὰ βουνὰ πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν συμμοριτῶν συναδέλφων των, διὰ νὰ παραλείψω τὸ καταπληκτικὸν ἐκεῖνο ἔγγραφον τοῦ ὑπουργοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπεκάλει τοὺς συμμορίτας τοῦ ΕΛΑΣ ἐθνικὸν στρατόν. Ἐνθυμεῖσθε τὰς ἀναξιοπρεπεῖς προσπαθείας τοῦ ὑπουργοῦ, διὰ νὰ συγκαλύψῃ τὸ ἔγκλημά του αὐτό. Ἀλλὰ φαίνεται, ὅτι παρ’ ὅλην ἐκείνην τὴν ἄνευ προηγουμένου ἀποδοκιμασίαν τῆς Βουλῆς κατὰ τοῦ ὑπουργοῦ, ὁ ἴδιος καὶ ἀπαράλλακτος παρέμεινε καὶ εἰς τὰς μετέπειτα ἐνεργείας του. Ἐὰν κρίνῃ κανεὶς ἀπὸ τὴν ὅλην δρᾶσιν του καὶ εἰδικῶς ἀπὸ κάποιον ἀνακοινωθέν του εἰς τὰς ἐφημερίδας, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐθνικωτάτην ὀργάνωσιν Χ, τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς ἀφελέστατα καὶ ἀγνοῶν τὴν πολύτιμον ἐθνικὴν δρᾶσιν καὶ κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ μεταπελευθερωτικῶς μέχρι σήμερον, τὴν ἐξισώνει καὶ τὴν τοποθετεῖ εἰς τὴν αὐτὴν γραμμὴν μὲ τὴν προδοτικὴν ὀργάνωσιν τοῦ Ε.Α.Μ. ἀποκαλῶν τὴν μὲν πρώτην δεξιὰν παράταξιν, τὴν δὲ δευτέραν ἀριστερὰν τοιαύτην. Ἀριστερὰν παράταξιν ἀποκαλεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν προδοσίαν. Εἶναι νὰ θαυμάζῃ κανεὶς τὴν ἀντίληψιν καὶ τὴν κατανόησιν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας διὰ τὸν σκληρὸν ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον διεξάγει τὸ Ἔθνος. Δηλαδὴ κατὰ τὴν ἀφελεστάτην ἀντίληψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τὸ Ε.Α.Μ. καὶ ἡ ὀργάνωσις Χ εἶναι εἰς τὸν αὐτὸν παρονομαστήν. Παραπονεῖται μάλιστα ὁ ὑπουργὸς διατὶ ὁ Βασιλικὸς Ἐπίτροπος τοῦ Στρατοδικείου ἀπέλυσε τὰ κακῶς συλληφθέντα μέλη τῆς ὀργανώσεως Χ. Δὲν ἔχει πάρει ἀκόμη εἴδησιν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι τὸ μὲν Ε.Α.Μ. ὄχι μόνον ὑπονομεύει τὸ Ἔθνος, ἀλλὰ ἐκήρυξε τὸν πόλεμον κατὰ τοῦ Ἔθνους καὶ διὰ τῶν εἰς τὰ βουνὰ συμμοριτῶν του ἐπιδιώκει τὴν ἐξόντωσιν τῆς φυλῆς μας, ἐνῷ ἡ πατριωτικωτάτη ὀργάνωσις Χ ἐνισχύει τὸ Ἔθνος κατὰ τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ προσέφερεν ἐν συνεχείᾳ πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα, ἀντικαθιστῶσα ἐν πολλοῖς τὴν κρατικὴν ἀδυναμίαν πρὸς ἀπόκρουσιν τῆς ἐπιβουλῆς. Δὲν λέγω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἡ ὀργάνωσις Χ ἐὰν τὸ Κράτος ἦτο εἰς θέσιν καὶ ἠδύνατο νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τοὺς σκοπούς του, τῆς ἐμπεδώσεως τῆς δημοσίας τάξεως. Ἐφ’ ὅσον ὅμως τὸ Κράτος παρουσιάζει ἀδυναμίαν νὰ προστατεύσῃ τὴν ζωὴν τῶν πολιτῶν καὶ ἤρχισαν εἰς τὰς πόλεις δολοφονίαι ἀπὸ τοὺς συμμορίτας, φρονῶ ὅτι πᾶς πολίτης, ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ νὰ ὁπλοφορῇ καὶ ὅλα τὰ μέτρα ἀσφαλείας του νὰ λαμβάνῃ. Ἡ ὀργάνωσις λοιπὸν Χ, δὲν ἐπανεστάτησε κατὰ τοῦ Κράτους, τοὐναντίον ἐνισχύει τὸ Κράτος καὶ βοηθεῖ αὐτὸ εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τῶν σκοπῶν του, ἤτοι τὴν ἐπιβολὴν καὶ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς δημοσίας τάξεως. Καλῶς ὅθεν, ἄριστα, ἔπραξεν ὁ ἐπίτροπος τοῦ Στρατοδικείου, πρὸς τὸν ὁποῖον κακῶς καὶ ἀπὸ ἔλλειψιν συνειδήσεως τοῦ ἀγῶνος, παρέπεμψεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας τὰ μέλη τῆς ὀργανώσεως Χ, ἀφήσας αὐτὰ ἐλεύθερα. Ἡμεῖς δέ, ἐπωφελούμενοι τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς, συγχαίρομεν θερμῶς τὸν διακεκριμένον ἀνώτερον ἀξιωματικόν, ἀρχηγὸν αὐτῆς κ. Γρίβαν καθὼς καὶ τὰ μέλη, διὰ τὰς ὄντως πολυτίμους ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσέφερον ἀπὸ τῆς κατοχῆς μέχρι σήμερον ἀδιαλείπτως πρὸς τὴν Πατρίδα. Περὶ αὐτῆς τῆς ὀργανώσεως ὁμιλῶν ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας πρὸς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ τύπου καὶ δι’ ἐπισήμου ἀνακοινωθέντος αὐτοῦ, εἶπε τὰ κάτωθι ἀληθῶς περίεργα, πραγματικῶς ἀκατάληπτα: «Ὄτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἔχωμεν 2 μέτρα καὶ 2 σταθμά. Δὲν θὰ διώκωμεν μόνον τὴν ἀριστερὰν παράταξιν, θὰ διώκωμεν καὶ τὴν δεξιὰν παράταξιν». Αὐταὶ ἦσαν αἱ χθεσιναὶ τὸ ὀλιγώτερον ἀφελεῖς δηλώσεις του. Φαντάζεσθε, κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἠμποροῦμεν εἰς τὸν ὑπουργὸν αὐτὸν νὰ παράσχωμεν πλέον τὴν ἐμπιστοσύνην μας, διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἀγῶνος μας. Ἐθνικὸς στρατὸς οἱ συμμορῖται τοῦ Ε.Λ.Α.Σ., ἀριστερὰ παράταξις τὸ ΕΑΜ. Ὅταν ἀποκαλῇ παράταξιν ἀριστεράν, τοὺς κομμουνιστάς, τὰ τέρατα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐπέβαλον ἕνα τόσον σκληρὸν ἀγῶνα εἰς τὸ Ἔθνος διὰ τοῦ ὁποίου ἀπειλεῖται αὐτὴ αὕτη ἡ ὑπόστασις αὐτοῦ. Λέγω λοιπόν, μὲ ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας τὸν κ. ἐκ Κορινθίας πολιτευτὴν ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ τὸ ἔργον τοῦ ἀγῶνος τοῦ Ἔθνους; Πόσον ἄστοχος καὶ ἐκ τῶν προτέρων τοιαύτη, ἦτο ἡ ἀνάθεσις τοῦ βασικοῦ αὐτοῦ ὑπουργείου ἐκ μέρους τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ὡς ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, εἰς τὸν κ. ἐκ Κορινθίας συνάδελφον. Οἱονδήποτε ἄλλο μέλος ἐκ τοῦ Κόμματος ἐὰν ἀνελάμβανε τὸ ὑπουργεῖον αὐτό, τὰ ἀποτελέσματα θὰ ἦσαν διάφορα. Ἐκτὸς βεβαίως ἀπὸ κανένα κρυπτοκουκουέ. Ἐπῆγεν ὁ εὐλογημένος κ. Σοφούλης νὰ δώσῃ τὸ ὑπουργεῖον αὐτὸ εἰς ἕνα διπλωμάτην εἰθισμένον εἰς διπλωματικὰς φιλοφρονήσεις καὶ ἀποτόμως μεταβληθέντα εἰς χωροφύλακα. Τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι εὔκολον καὶ ἀναγνωρίζω ἐλαφρυντικὰς περιπτώσεις διὰ τὸν ὑπουργόν, ἐπιβαρυντικὰς δὲ διὰ τὸν Ἀρχηγόν του. Πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας πρέπει νὰ ἠξεύρητε, ὅτι ἔχω ποσοστὸν ἐκτιμήσεως, ἀλλὰ ὁ κ. πολιτευτὴς Κορινθίας ἠμποροῦσε νὰ χρησιμοποιηθῇ εἰς ἄλλο ὑπουργεῖον οἱονδήποτε, πλὴν τοῦ τῆς Ἀσφαλείας. Καὶ ἀντί, λέγω νὰ εὐγνωμονοῦμεν τὰ μέλη τῆς ὀργανώσεως Χ, ἀσκοῦμεν κατ’ αὐτῶν ποινικὴν δίωξιν κατὰ τῶν νέων αὐτῶν ποὺ ἐνισχύουν τὰ σχεδὸν ἄνευ ὅπλων ἀστυνομικὰ ὄργανα. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου σχετικὴν δήλωσιν τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ὑπουργοῦ, ὅστις εἰς μίαν συγκέντρωσιν τῶν Πελοποννησίων βουλευτῶν μᾶς εἶπεν ἄνευ περιφράσεων, ὅτι οἱ ἀστυφύλακες ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ δὲν ἔχουν ὅπλα. Φαντάζεσθε τὸ κατάντημά μας. Τὰ ὄργανα τῆς τάξεως νὰ μὴ ἔχουν ὅπλα, ἐνῷ αἱ ἀποθῆκαι τῶν συμμάχων μας καὶ ἐδῶ καὶ ἐν τῇ Μέσῃ Ἀνατολῇ εἶναι γεμᾶται παντὸς εἴδους ὁπλισμοῦ, διὰ νὰ παραλείψω τὴν εἰς ὁπλισμὸν πλουσιωτάτην λείαν τοῦ πολέμου ἐκ τῶν ἀξονικῶν Αὐτοκρατοριῶν. Νὰ μὴ ἔχωμεν οἱ Ἕλληνες ὅπλα νὰ καταπολεμήσωμεν ἐχθρόν, δημιουργηθέντα καὶ ἀναπτυχθέντα χάρις εἰς ἐγκληματικὰ σφάλματα τῶν συμμάχων μας, αὐτὸ εἶναι φοβερὸν καὶ ἀνήκουστον. Τὸ παράπονόν μας αὐτὸ θὰ παραμένῃ αἰωνίως εἰς τὰ βάθη τῆς ψυχῆς μας κατὰ τῶν συμμάχων μας. Τὴν ἔλλειψιν ἀναλόγου ὁπλισμοῦ ἔρχονται νὰ πιστοποιήσουν σημεριναὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας δηλώσεις ἀξιωματικοῦ Ἀμερικανοῦ, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ὁ ὁπλισμὸς τοῦ στρατοῦ μας δὲν εἶναι ἐπαρκής. Ἐνθυμεῖσθε μίαν ὁλόκληρον μάχην ποὺ εἴχομεν μίαν ἑσπέραν ἐδῶ μὲ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι ὁ στρατός μας δὲν ἔχει ἐπαρκῆ ὁπλισμὸν καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ἐβεβαίου τὸ ἀντίθετον. Ἰδού, ἔρχεται σήμερον ὁ Ἀμερικανός, ὁ ὁποῖος βεβαιοῖ ὅ,τι ἐγὼ ἰσχυριζόμουν τότε, ὅτι δηλαδὴ ὁ στρατός μας δὲν ἔχει ἐπαρκῆ ὁπλισμόν, οὔτε τὰ σώματα τῆς ἀσφαλείας ἔχουν ὁπλισμόν. Πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, εἰς αὐτὴν τὴν Κυβέρνησιν, τοιαύτην ἀβελτηρίαν ἐπιδειξαμένην ἐν τῇ διαγωγῇ τοῦ ἀγῶνος, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίσωμεν παρέχοντες τὴν ἐμπιστοσύνην μας; Τραγικαὶ εὐθῦναι βαρύνουν τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ ὅμως ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔθεσε ζήτημα ἐμπιστοσύνης, οὔτε ὑπαινιγμὸν τινὰ ἔκαμε σχετικῶς. Τοὐναντίον κατηγόρησεν ἡμᾶς, ὅτι θέτοντες ζήτημα ἐμπιστοσύνης, διαπράττομεν ἔγκλημα ἐθνικόν. Βεβαίως συντελεῖται κάπου ἐθνικὸν ἔγκλημα, ἀλλὰ οὐχὶ εἰς τὴν πλευρὰν τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω πῶς εἶναι δεκτὸν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις νὰ παραμένῃ ἐν τῇ ἀρχῇ χωρὶς νὰ ἀναβαπτισθῇ εἰς τὴν κολυμβήθραν τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Ἐθνικῆς μας Ἀντιπροσωπείας. Τὸ πρᾶγμα εἶναι καταπληκτικόν. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἀκεραία ἡ ὡραία πίστις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἰς τὴν αἰωνιότητα τῆς φυλῆς μας, περὶ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ἀλλ’ αὐτὸς ὁ λαὸς πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ καὶ νὰ τονωθῇ καὶ οὐδεμία προσπάθεια τονώσεως τοῦ λαοῦ μας γίνεται καὶ ἑπομένως διεξάγομεν τὸν σκληρότερον ἐξ ὅλων τῶν ἀγώνων, ποὺ διεξήγαγε τὸ Ἔθνος, διεξάγομεν ἕναν ἀγῶνα ἐναντίον βαρβάρων καὶ προσπαθοῦμεν νὰ ἀνταπεξέλθωμεν χωρὶς νὰ ἔχωμεν τὰ πρὸς τοῦτο ὑλικὰ μέσα. Πιστεύω, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ὅπως ἔχει εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀνταπεξέλθῃ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ διεξαγομένου ἀγῶνος. Παρέχοντες ἐμπιστοσύνην ἢ καὶ πίστωσιν χρόνου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, οὐδὲν ἄλλο πράττομεν παρὰ μετατοπίζομεν τὰς εὐθύνας ἀπὸ τοὺς ὤμους τῆς Κυβερνήσεως εἰς τοὺς ὤμους τῆς Βουλῆς. Ἡ Κυβέρνησις ἀπεδείχθη ἀνίκανος ὄχι ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸν διεξαγόμενον ἀγῶνα, ἀλλὰ καὶ νὰ κατανοήσῃ αὐτόν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ σκεφθῶμεν σοβαρώτερον, εἶναι ἀνάγκη ἴσως καὶ νὰ μὴ διακόψωμεν ἀπόψε τὰς ἐργασίας μας καὶ νὰ συνέλθωμεν καὶ αὔριον καὶ τὴν Δευτέραν διὰ νὰ ἐξαχθῶσι τὰ ἀπαραίτητα ἐκ τῆς συζητήσεως τῆς ἀναπτυχθείσης ἐπερωτήσεως συμπεράσματα.

§114Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Καὶ ἐὰν καταλήξῃ ἡ συζήτησις εἰς ἄρνησιν ψήφου ἐμπιστοσύνης, ποία θὰ εἶναι ἡ πρακτικὴ συνέπεια;

§115Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Νὰ καθορισθῶσιν αἱ εὐθῦναι τῶν παραγόντων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διατηροῦσι τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἀρχήν. Νὰ διαχωρισθῶσιν αἱ εὐθῦναι τῆς Βουλῆς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ἐκδηλωθῇ κατὰ διαυγῆ τρόπον ἡ διαμαρτυρία τῆς Βουλῆς διὰ τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Θὰ ψηφίσῃ ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν καὶ θὰ ἀναγραφῇ τὸ ὄνομά του εἰς τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ καταδειχθῇ ποῖοι παρέσχον καὶ ποῖοι δὲν παρέσχον ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Πιστεύω δέ, ἢ ὀρθότερον εἶμαι βέβαιος ἀπολύτως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ καταψηφισθῇ καὶ ἀπὸ ἱκανὸν ἀριθμὸν κυβερνητικῶν βουλευτῶν. Διότι βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας, οἱ ὁποῖοι ἐχαρακτήρισαν τὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως κατ’ ἐπανάληψιν ὡς Ἐθνικὸν ἔγκλημα, εἶναι δυνατὸν νὰ δώσουν ψῆφον ἐμπιστοσύνης εἰς αὐτήν; (Χειροκροτήματα).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§117Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριοι, ὑπάρχει μία ἐπερώτησις, ἡ ὁποία ἐγενικεύθη καὶ ἡ ὁποία συζητεῖται. Ἔχουν ζητήσει τὸν λόγον πολλοὶ βουλευταί, ὁ κ. Κουλουμβάκης ὡμίλησε καὶ ἠκούσθη· ἄλλοι δὲν ὡμίλησαν καὶ τὸ Προεδρεῖον περιέργως διέγραψεν ἁπαξάπαντας τοὺς λοιποὺς ἐγγεγραμμένους.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κάμνετε λάθος.

§119Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τότε πῶς θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Κουλουμβάκης;

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδῶ ὡμίλησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπήντησαν ὅλοι οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων καὶ θὰ ἀπαντήσῃ καὶ ὁ κ. Κουλουμβάκης ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§121Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐγὼ ἔχω προσωπικὸν ζήτημα.

§122Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀνεσχηματίσθη διὰ νὰ κάμῃ νέας δηλώσεις καὶ νὰ σταματήσῃ ἡ ἐπερώτησις. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπήντησεν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως· ἐὰν οἱ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν, δὲν εἶναι ἱκανοποιημένοι, θὰ περιμένουν τὴν σειράν των ἀφοῦ ἐξαντληθῇ ὁ πρῶτος κατάλογος τῶν ἐγγραφέντων βουλευτῶν. Κατὰ ποίαν ἐκδοχὴν θὰ διαγραφοῦν οἱ μὴ ὁμιλήσαντες καὶ θὰ ἐγγραφοῦν οἱ ἅπαξ ὁμιλήσαντες. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ μᾶς δοθῇ, ὁ λόγος.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ λόγος θὰ σᾶς δοθῇ, ἀλλ’ ἀφήσατε πρῶτον νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Κουλουμβάκης ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος.

§124Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Γίνεται προσπάθεια νὰ ὁμιλοῦν συνεχῶς οἱ κυβερνητικοὶ βουλευταὶ καὶ νὰ ἀποκλεισθοῦν οἱ ἀντιπολιτευόμενοι. Διαμαρτύρομαι διὰ τὸν τρόπον, ποὺ θέτει τὸ Προεδρεῖον τὰ ζητήματα καὶ διότι ἀπαγορεύεται ἡ ἄσκησις τοῦ ἐλέγχου.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡμίλησεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπήντησαν οἱ Ἀρχηγοὶ καὶ θὰ ὁμιλήσουν καὶ ὅσοι ἄλλοι ἐνεγράφησαν διὰ νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§126Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι δικαίωμα τῶν Ἀρχηγῶν νὰ ὁμιλοῦν ὁσάκις ζητοῦν τὸν λόγον, ὅπως καὶ οἱ ὑπουργοί. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει, ὅτι καὶ οἱ ἄλλοι βουλευταί, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ὁμιλήσουν εἶναι δυνατὸν νὰ διαγράφωνται.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἅμα τελειώσῃ ὁ κατάλογος τῶν ἐγγραφέντων διὰ νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸν κατάλογον τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως.

§128Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Διαμαρτυρόμεθα, διότι μᾶς ἀφαιρεῖτε τὸν λόγον. Εἶναι ἐκτὸς ἀμφιβολίας, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως εἶναι συζήτησις ἐπὶ τῆς δημοσίας ἀσφαλείας, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς ἀφαιρῆτε τὸν λόγον.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποῖος σᾶς ἀφήρεσε τὸν λόγον;

§130Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Μᾶς τὸν ἀφαιρῆτε, διότι ἐνῶ εἴμεθα ἐγγεγραμμένοι, δὲν μᾶς ἀφήνετε νὰ ὁμιλήσωμεν.

§131Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Διατί δὲν τὰ λέγατε αὐτὰ πρωτίτερα, κύριε συνάδελφε;

§132Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Πότε; Ἀφοῦ ἐν κρυπτῷ διαγράφονται οἱ ἐγγραφέντες.

§133Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐγὼ ὁ ὁποῖος ὑπέστην μίαν ἐπίθεσιν....

§134Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν λέμε διὰ σᾶς, κύριε Κουλουμβάκη.

§135Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐγὼ ὑπέστην μίαν προσωπικὴν ἐπίθεσιν.

§136Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Δὲν λέμε διὰ σᾶς. Ζητοῦμεν μάλιστα τὴν γνώμην σας, ἐὰν καταπατῆται ἢ ὄχι ὁ Κανονισμός.

§137Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ μὲ ἀφήσετε θὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις περὶ τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον εἶναι σπουδαιότερον τοῦ Κανονισμοῦ. Καὶ χαίρω πολύ, διότι προσῆλθεν ὁ διακεκριμένος καὶ παλαιὸς νομομαθής, ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναμίξῃ ὡς ἀνέμιξε τὸ ὄνομα τῆς Α.Μ. τοῦ Βασιλέως, διότι τὸ Σύνταγμα λέγει ρητῶς, ὅτι οὐδεμία πρᾶξις τοῦ Βασιλέως ἰσχύει......

§138Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ τεθῇ ἐπὶ τέλους κάποια σειρά.

§139Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. ... οὐδ’ ἐκτελεῖται, ἐὰν δὲν εἶναι προσυπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ.

§140Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Δὲν εἶναι σωστό, κύριε Πρόεδρε, αὐτό. Τί δουλειὰ εἶν’ αὐτή; (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§141Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ συνεχίσω;

§142Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Εἶναι ἀντικείμενον συζητήσεως ἡ δημοσία ἀσφάλεια, κύριε Πρόεδρε, ἢ ὄχι;

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἐξήγησα πρὸ ὀλίγου, ὅτι.......

§144Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ ἀφαιρέσῃ τὸν λόγον ἀπὸ τοὺς ἐγγραφέντας. Σεῖς τὸν ἀφαιρεῖτε καὶ διαμαρτύρομαι. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Εἶναι καταπάτησις τῶν ἐλευθεριῶν αὐτό.

§145Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Δώσατέ τους τὸν λόγον, διὰ νὰ τελειώνωμεν, κύριε Πρόεδρε. (Θόρυβος).

§146Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. (κατερχόμενος τοῦ βήματος). Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ὅταν ὁμιλήσουν ὅλοι οἱ ἐγγεγραμμένοι συνάδελφοι, παρακαλῶ νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος· καὶ ἀπὸ τώρα ὁρίζω διάρκειαν τῆς ὁμιλίας μου τὰ δέκα τὸ πολὺ λεπτὰ τῆς ὥρας.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἠξεύρω τί σύστημα εἶναι αὐτὸ ποὺ ἀκολουθεῖτε, νὰ φωνάζητε ὅλοι μαζὶ καὶ νὰ μὴ ἀκούητε τί σᾶς λέγω. Πάντως αὐτὸ τὸ σύστημα δὲν θὰ ἔχῃ ἐπίδρασιν ἐπ’ ἐμοῦ.

§148Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἠπορεῖ, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς ἀφαιρῆτε τὸν λόγον.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κανεὶς δὲν σᾶς ἀφῄρεσε τὸν λόγον.

§150Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Θέλομεν νὰ μάθωμεν ἐὰν ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἀπὸ οὐδένα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφαιρεθῇ ὁ λόγος, θὰ τηρηθῇ ἢ ὄχι;

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὴν ἀντίληψιν, ὅτι μετὰ τὴν ὁμιλίαν τῶν Ἀρχηγῶν καὶ τῶν λοιπῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν, βουλευτῶν, ἐπὶ τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, θὰ σταματήσῃ ἡ συζήτησις; Ὄχι· ἐγὼ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει πρῶτον νὰ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπ’ αὐτῶν καὶ κατόπιν νὰ συνεχισθῇ ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως.

§152Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἔγιναν ἐπὶ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ δὴ εἰς τὸ ἐγγεγραμμένον ἐν αὐτῇ θέμα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας.

§153Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Δώσατέ τους τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, διὰ νὰ τελειώνωμεν ἐπὶ τέλους.

§154Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Παρακαλῶ τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ μοῦ εἴπουν, ἐὰν δέχωνται νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν, συντομωτάτην, ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ ζητήματος.

§155ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§156Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ναί, ἀλλὰ νὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμός.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§158Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριοι, ναί. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς μὲ ἀνέφερε καὶ εἶπεν, ὅτι ἀπηύθυνα ἐναντίον του «κοῦφα βέλη». Θέλω νὰ ἀπαντήσω πρῶτον εἰς αὐτόν, ὅτι κοῦφα βέλη εἶναί τι τὸ ἀκατανόητον καὶ ἀνύπαρκτον. Κοῦφα δὲν εἶναι τὰ βέλη. Κοῦφον εἶναι τὸ ἀντικείμενον κατὰ τοῦ ὁποίου ἀπευθύνονται τὰ βέλη. (Γέλωτες). Δηλαδὴ εἶναι νοητόν. Καὶ ὅταν τρυπᾶται τὸ κοῦφον ἀντικείμενον ἐξέρχεται φρέσκος ἀέρας. (Γέλωτες).

§159Ι. ΜΕΛΑΣ. Αὐτὰ ἀποτελοῦν ἀσχημίαν καὶ δὲν νομίζω, εἰς τοιαύτας ὥρας, ὅτι εἶναι προσῆκον, διὰ τοιαῦτα ζητήματα, νὰ ἐκτοξεύωνται τοιοῦτοι κατώτεροι λόγοι, ἀπὸ Ἕλληνας βουλευτάς.

§160Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κατὰ τὰς ὥρας, κατὰ τὰς ὁποίας κινδυνεύει ἡ Πατρὶς καὶ συζητεῖ ἡ Βουλὴ ἐπὶ ἡμέρας, καὶ μάλιστα συζητεῖ σοβαρώτατα, δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας νὰ ἔρχεται ἐνταῦθα καὶ νὰ λέγῃ, ὅτι συμβαίνουν ἐπεισόδια. Δὲν συμβαίνουν ἐπεισόδια. Συνεζητεῖτο ἐπὶ ἡμέρας, σοβαρώτατα, τὸ θέμα τῆς δημοσίας τάξεως. Εἴδατε μάλιστα ποία εἶναι ἡ ἀπάντησις. Ὅτι ἐφηρμόσθη πρῶτον ἡ πολιτικὴ τοῦ κατευνασμοῦ. Καὶ τί ἐπετέλεσεν; Μηδέν. Καὶ μετὰ ταῦτα ἡ πολιτικὴ τοῦ συναγερμοῦ. Καὶ τί κατώρθωσεν; Σᾶς ἐρωτῶ. Κατώρθωσεν ἡ πολιτικὴ τοῦ συναγερμοῦ τίποτε ἐπὶ μῆνας τώρα; Οὐδέν. Λοιπὸν ἦσαν κοῦφα τὰ βέλη ἢ ἦτο κοῦφον τὸ ἀντικείμενον κατὰ τοῦ ὁποίου ἀπηυθύνοντο τὰ βέλη; Ποία εἶναι ἡ ἐπιτυχία τῆς Κυβερνήσεως; Κύριοι βουλευταί, ἐγὼ φοβοῦμαι διὰ τὴν Πατρίδα μας, πιστεύω δέ, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σώσῃ αὐτὴν τώρα μόνον ἕνα μεγάλο κόμμα πολιτικόν. Ὁ κίνδυνος ἐπιδεινοῦται καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔχω τὴν ἐπιθυμίαν νὰ παύσῃ νὰ ὑπάρχῃ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, διότι τὸ ὀλιγώτερον ἐλάττωμα τὸ ὁποῖον ἔχει εἶναι, ὅτι οἱ ὑπουργοί της ἀλληλοϋπονομεύονται. Ὑπουργοὶ Φιλελεύθεροι διατελοῦν ἐν ἀγανακτήσει, διότι ἐξακολουθεῖ νὰ μὴ παραιτῆται συνάδελφός των ἐκ τοῦ Κόμματός των.

§161Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Οὐδεὶς ὑπουργὸς δυσανασχετεῖ κατὰ συναδέλφου του. Ὅλοι ἐργαζόμεθα ἐν πλήρει ὁμονοίᾳ.

§162Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Οὐδεὶς ἀμφιβάλλει, ὅτι ὑμεῖς πράττετε τὸ καθῆκον σας, ἀλλὰ σεῖς, ὁ ὁποῖος μὲ γνωρίζετε καλύτερον παντὸς ἄλλου, ὅτι οὐδέποτε διέστρεψα τὴν ἀλήθειαν γνωρίζετε ὅτι οὐδέποτε εἶπον ἀναλήθειαν. Ἤκουσα μὲ τὰ ὦτα μου, ἀπὸ τοὺς ἰδίους, τὴν διαμαρτυρίαν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, βεβαίως, εἶναι ἀθῶος, ἀλλὰ εἶναι ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι· λοιπὸν πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι, νὰ ἐξυπηρετηθῇ εἰς τοιαύτας περιστάσεις μία χώρα, ὅταν μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως ὑπάρχει διασπαραγμός; Δὲν ἐπηνωρθώθη καὶ κατὰ τὰς συζητήσεις ἀπό τινων ἡμερῶν ἀκόμη, αὐτὸς ὁ διασπαραγμός, κύριοι. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ, ὡς τιμίους ἀνθρώπους, ἀληθεῖς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους· δὲν παρουσιάσθησαν διαφωνίαι τοιαῦται, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπιτρέπουν τὴν παραμονὴν μιᾶς τοιαύτης Κυβερνήσεως; Ἐγώ, κύριοι, πιστεύω εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα. Πιστεύω, ὅτι σήμερον τὸ Λαϊκὸν Κόμμα σώζει καὶ τὰ θεμέλια τοῦ Κράτους καὶ τὴν ἀνωτάτην τοῦ Κράτους ἀρχήν. Σώζει ἀκόμη καὶ τὴν κινδυνεύουσαν Πατρίδα μας. Ἀλλὰ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, τοῦ ὁποίου ἡ ἀποσύνθεσις θὰ ἐπιδεινώσῃ τὸν κίνδυνον, ὑφίσταται ὑπονόμευσιν. Ἐὰν θέλωμεν νὰ λέγωμεν τὴν ἀλήθειαν, διότι εἶπον προχθές, ὁ Ζαχαριάδης εἶναι εἰς τὰς Ἀθήνας, ἐνῷ εἶναι καταδικασθείς· ὁ Καραγιώργης δὲν συλλαμβάνεται, διότι, ἐνῷ εἶναι καταδικασθείς· λοιπὸν θέλετε νὰ σᾶς εἴπω ἄλλα; Εἰς τὸ σοβαρώτερον τῶν ὑπουργείων ὅλας τὰς ἡμέρας, ὅλας τὰς ὥρας εἰς τὸ γραφεῖον τοῦ ὑπουργοῦ, ἐπεμβαίνουν καὶ ἐπηρεάζουν δύο ἀπὸ τοὺς κυριωτέρους δράστας τοῦ στασιαστικοῦ κινήματος τῆς Αἰγύπτου, ὁ Δεληγιάννης καὶ ὁ Ξυπολιτᾶς.

§163ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί κάνουν;

§164Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐπεμβαίνουν χωρὶς νὰ ἔχουν καμμίαν ἐπίσημον ἰδιότητα. Λοιπὸν εἶναι Κυβέρνησις κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον Ἐθνικὴ καὶ εἶναι κοῦφα τὰ βέλη ἢ εἶναι κοῦφοι καὶ εἰς τὴν ψυχὴν καὶ εἰς τὴν δρᾶσιν των ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔκαμνον τίποτα μὲ τὸν κατευνασμὸν καὶ προσπαθοῦν νὰ ἐξευτελίσουν τώρα καὶ τὸν συναγερμόν. Καὶ ἀκόμη, κύριοι, σᾶς ἐρωτῶ· διότι μετενόησα, διότι ἐγὼ ἐπέμενον ἐπὶ ἡμέρας νὰ ἔλθῃ ἐνταῦθα ὁ κ. Πρωθυπουργός· ἦλθε ἐνταῦθα τί ἔκαμεν; Τί προσέφερεν; Ἀνέγνωσεν ἀπὸ ἕνα χειρόγραφον ὀλίγας τινὰς φράσεις αἱ ὁποῖαι εἶπον τί; Εἶπον τὶ καὶ τὸ ἐλάχιστον, κύριοι συνάδελφοι καὶ τὸ ἐλάχιστον καὶ τὸ ἐπουσιωδέστατον; Λοιπὸν ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω, τί εἶναι κοῦφον τὸ βέλος, ἢ τὸ ἀντικείμενον κατὰ τοῦ ὁποίου ἐρρίφθη τὸ βέλος; Βεβαίως εἴμεθα κύριοι, ὅλοι λυπημένοι, διότι σήμερον ἐδημοσιεύθη καὶ ἕνα ἀνακοινωθέν, τὸ ὁποῖον εἰς ἐμὲ τουλάχιστον, ἔφερε τὴν σκέψιν μου μέχρι τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 μέχρι τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940. Ἀπαγγέλλων τὴν κατηγορίαν ταύτην ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους μας, νομίζω, ὅτι δικαιοῦνται οἱ μεγάλοι μας σύμμαχοι νὰ λάβουν τὴν πρωτοβουλίαν εἰς τὴν διεξαγωγὴν τοῦ μεγάλου ἀγῶνος, τοῦ κοινοῦ ἀγῶνος. Ἀλλὰ ἡ δημοσίευσις τοιούτου ἀνακοινωθέντος θίγει τὴν ἀξιοπρέπειαν, τὴν ὑπερηφάνειαν καὶ τὴν φιλοτιμίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος, πρῶτος καὶ σπουδαιότερος ἀπὸ κάθε ἄλλον ἐθυσιάσθη εἰς τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τῶν ἐλευθεριῶν. Τοὐλάχιστον ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω, δὲν ἔπρεπε νὰ ἐδημοσίευον τὸ ἀνακοινωθὲν καὶ ἡ δημοσίευσις αὐτοῦ, ἐπέβαλε καὶ αὐτὴν τὴν παραίτησιν τῆς Κυβερνήσεως. Μὴ πράξασα τοῦτο, Κυβέρνησις μὴ παραιτηθεῖσα, δὲν ἀποδεικνύει τὴν πίστιν, τὴν φιλοτιμίαν, τὴν ὑπερηφάνειαν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχουν οἱ Κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος.

§165Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις;

§166Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὑπεβλήθη μία πρότασις, τὴν ὁποίαν ἀναμένομεν νὰ ἀναγνώσῃ ὁ κ. Πρόεδρος.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων. Ὁ κ. Σ. Θεοτόκης ἔχει τὸν λόγον. (Οἱ κ.κ. Δ. Χατζηγιάννης, Η. Λαγᾶκος καὶ Ι. Κίνιας διαμαρτύρονται διὰ τὴν παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ).

§168Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προέβη εἰς ὡρισμένας δηλώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔθιξαν γενικώτερον τὸ πολιτικὸν ζήτημα. Οἱ κύριοι Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων ἐθεώρησαν καλὸν νὰ ἀπαντήσουν ἐπ’ αὐτῶν.

§169Θ. ΣΟΦΟΥΛΗΣ. (Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως) Δὲν ὑπάρχουν δηλώσεις ἐκ μέρους τοῦ Πρωθυπουργοῦ. Πῶς ὠνειρεύθητε τοιοῦτον τι; (Οἱ κ.κ. Δ. Χατζηγιάννης καὶ Η. Λαγᾶκος ἀποχωροῦν τῆς συνεδριάσεως εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας καὶ καταθέτουν τὴν κατωτέρω δήλωσιν: Δήλωσις Δημ. Χατζηγιάννη καὶ Ἠλία Λαγάκου, βουλευτῶν. Κύριε Πρόεδρε, Κατὰ παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ κατὰ τρόπον θίγοντα τὴν ἰσότητα τῶν βουλευτῶν, ὁ λόγος δὲν ἐδόθη κατά σειράν εἰς τοὺς ἐγγεγραμμένους διὰ τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν βουλευτάς, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἴμεθα καὶ ἡμεῖς. Αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξαν ἀπάντησις εἰς τοὺς ἀγορεύσαντας ἐκ τῶν ἐπερωτώντων βουλευτῶν. Οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων, ὁμιλήσαντες, δὲν ἐδημιούργησαν νέαν σειρὰν ἐγγραφῆς ρητόρων, διότι οὗτοι ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ ἀκούονται ὁσάκις τὸ ζητήσουν. Ὁ Κανονισμὸς ὅθεν τῆς Βουλῆς παρεβιάσθη, δευτερολογοῦν οἱ ἴδιοι βουλευταὶ καὶ παρακωλυόμεθα ἡμεῖς οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ δικαιώματος ἐλέγχου. Κατόπιν τούτου, μὴ ἀνεχόμενοι ἀνισότητα μεταχειρίσεως καὶ παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ, δηλοῦμεν ὅτι ἀποχωροῦμεν τῆς συνεδριάσεως εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας. 19]12]1947

Οἱ βουλευταὶ

Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ–Η. ΛΑΓΑΚΟΣ)

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 10′

(Ὥρα 10.50′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 11.05′ μ. μ.)

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

§172Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὑπάρχει πρότασις περὶ διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ἥτις εἶναι καὶ διακοπὴ τῆς συζητήσεως. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς προτάσεως.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀναγνώσω τὴν πρότασιν. Θὰ ὁμιλήσῃ εἷς ὑπὲρ τῆς προτάσεως καὶ εἷς κατ’ αὐτῆς. Ἡ πρότασις ἔχει οὕτω: «Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Δʹ Ἀναθεωρητικῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. Πρότασις. Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὸ ἀπὸ 28)11)1)12)47 ψήφισμα ΑΣΤʹ «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ἔκδοσιν διαταγμάτων νομοθετικοῦ χαρακτῆρος καὶ περιεχομένου» καὶ συμφώνως πρὸς τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ψηφίσματος τούτου, προτείνομεν τὴν ἐπὶ 20ήμερον διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, λόγῳ τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων ἀπὸ σήμερον, ἤτοι μέχρι τῆς 12ης Ἰανουαρίου τοῦ 1948 ἔτους. Οἱ προτείνοντες βουλευταί. Γ. Ἀριστείδου, Σ. Εὐθυμιάδης, Σ. Παπάζης, Κ. Καλαμαρᾶς, Θ. Διακουμόπουλος, Δ. Νταλίπης, Ν. Καζαντζῆς, Ι. Τσιμπούκης, Β. Κρῖκος, Δ. Νικολαΐδης, Θ. Κονίτσας, Κρ. Δηλαβέρης, Χ. Παναγιούλας, Β. Ὀρφανός, Σ. Πηλείδης, Β. Μητσόπουλος, Δ. Παπανικολάου, Π. Παπαδόπουλος, Ν. Κώττας, Κ. Προκοπίδης, Κ. Σκιαδᾶς, Π. Σταθόπουλος, Θ. Πετρινός, Λ. Κουτσοπέταλος, Χ. Ψαρρός, Α. Μπακάλμπασης, Ε. Λουλακάκης, Ε. Σοφούλης, Γ. Μπακατσέλος, Γ. Μαῦρος, Π. Καλλιγκάτσης, Π. Κατσώτας, Σ. Σαββίδης, Δ. Χατζηγάκης».

§174Γ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ. (Ὁμιλῶν ὑπὲρ τῆς προτάσεως). Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι εὐτυχής, διότι ὁ κ. Πρόεδρος ἐφήρμοσε τὸν κανονισμόν. Εἶμαι ἐκ τῶν πρώτων ποὺ ὑπέγραψαν τὴν πρότασιν. Τὸ Σῶμα ἀρκετὰ κατεπονήθη καὶ ἐπικειμένων τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων, προτείνομεν ὅπως διακόψωμεν τὰς ἐργασίας μας διὰ τὴν 12ην Ἰανουαρίου τοῦ νέου ἔτους καὶ παρακαλῶ ἡ Βουλὴ ν’ ἀποδεχθῇ τὴν πρότασιν.

§175Ι. ΚΙΝΙΑΣ. (Ὁμιλῶν κατὰ τῆς προτάσεως). Πρωτοφανὲς δημιουργεῖται σκάνδαλον, ὅπερ καταγγέλλω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸ Ἔθνος. Συζητουμένης τῆς ἐπερωτήσεως περὶ τῆς δημοσίας ἀσφαλείας ἦλθεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ προέβη εἰς σχετικὰς δηλώσεις. Ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως διεπίστωσεν, ὅτι οὐδεὶς ἔχει δικαίωμα ν’ ἀφαιρέσῃ τὸν λόγον ἀπὸ τοὺς ἐγγεγραμμένους ρήτορας. Ἤδη ζητεῖτε νὰ διαγράψητε τοὺς ρήτορας διὰ ν’ ἀποφύγητε τὸν ἔλεγχον.

§176ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, θὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν διὰ τὰς 12 Ἰανουαρίου.

§177Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Διεπράξατε ὅσα διεπράξατε, περιηγάγετε τὸ Ἔθνος, λόγῳ τῶν ἐνδοκυβερνητικῶν, μικροκομματικῶν διενέξεών σας, μέχρι τῆς δεσμεύσεως ὑπὸ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν συμμάχων μας, τοῦ καθήκοντός σας ἔναντι τοῦ Ἔθνους. Εἶσθε ἄξιοι νὰ διαπράξητε καὶ αὐτὸ τὸ σκάνδαλον.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐδεὶς ἀφήρεσε τὸ λόγον οὐδενός. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται τὴν πρότασιν περὶ διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν διὰ τὴν 12ην Ἰανουαρίου; Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§179ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις ἐγένετο ἀποδεκτή. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως μὲ ἐξουσιοδοτήσῃ διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως ὑπὸ ἰδίαν μου εὐθύνην.

§180ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις καὶ διακόπτονται αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς διὰ τὴν 12ην Ἰανουαρίου προσεχοῦς ἔτους 1948, ἡμέραν Δευτέραν καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως. (Ὥρα 11.30 μ.μ.)