1947.12.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 31η

Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.35′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλῶ τὸν κ. Γραμματέα ν’ ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ἐμμ. Λουλακάκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Η. Διαλυνᾶ λοχαγοῦ, ἐν πολεμικῇ διαθεσιμότητι δυνάμει τοῦ νόμου 4506 Δ. Μ. 10673, κατοίκου Ἡρακλείου Κρήτης, ζητοῦντος νὰ ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα, ὥστε νὰ δυνηθοῦν οἱ ἐκπροθέσμως ὑποβαλόντες αἰτήσεις ἀξιωματικοὶ νὰ τύχουν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ ἀνωτέρου νόμου 4506. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. Β. Κρῖκος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀνταρτοπλήκτων προσφύγων Φωκίδος διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐπίταξιν τῶν ὑποζυγίων των ὑπὸ τοῦ διοικητοῦ τάγματος Ἐθνοφρουρᾶς Ἀμφίσσης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολιδοκορινθίας κ. Π. Μουτζουρίδης καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ ἐν ἀποστρατείᾳ ὑπομοιράρχου Η. Ζαρόκωστα, κατοίκου Κορινθίας, διαμαρτυρομένου διότι ἐξελθὼν τῶν τάξεων τοῦ Σώματος Χωροφυλακῆς τὸ ἔτος 1928 διὰ πολιτικοὺς λόγους, δὲν συμπεριελήφθη καὶ οὗτος εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος τῆς 4)4 Ἰουνίου 1935 «περὶ ὑλικῆς καὶ ἠθικῆς βελτιώσεως τῆς θέσεως τῶν ἀξιωματικῶν τῶν ἐξελθόντων τοῦ στρατεύματος διὰ πολιτικοὺς λόγους. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Μπινόπουλος καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Λεχώβου περιφερείας Καστοριᾶς διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν παρὰ τῶν ἐπιτοπίων στρατιωτικῶν καὶ ἀστυνομικῶν ἀρχῶν τῆς διανομῆς τῶν τροφίμων καὶ κρατικῶν ἐφοδίων καὶ ζητοῦντος τὴν διανομὴν τῶν εἰδῶν τούτων εἰς τοὺς κατοίκους τῆς κοινότητος, καθ’ ὅσον οὗτοι διατελοῦσιν ἐν ἀπογνώσει. Ἐπιτροπὴ ἀπολυθέντων ἐθελοντῶν ὑπαξιωματικῶν τοῦ στρατοῦ ζητοῦν, ὅπως τοποθετηθῶσιν εἰς διαφόρους Κρατικὰς ὑπηρεσίας, καθ’ ὅσον τυγχάνουσιν ἀνταρτόπληκτοι καὶ ἄνεργοι. Ἡ Ἕνωσις Βιοτεχνῶν Ὑποδηματοποιῶν Πειραιῶς ζητεῖ ἀπαλλαγὴν τῶν ὑποδηματοποιῶν ἐκ τῶν νέων φορολογιῶν ὡς καὶ τὴν μὴ εἰσαγωγὴν ἑτοίμων ὑποδημάτων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κλπ. Ὁ ἐν Ἀθήναις σύνδεσμος λεπρῶν τοῦ ἀντιλεπρικοῦ σταθμοῦ «Ἁγίας Βαρβάρας» διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐν γένει κακὴν διαβίωσιν καὶ συντήρησιν τῶν ἐν τῷ ἱδρύματι τούτῳ εὑρισκομένων ἀσθενῶν καὶ ζητεῖ οἰκονομικὴν καὶ ἰατρικὴν ἀρωγὴν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Ὁ Π. Σάλπης κάτοικος Πολυγύρου διαμαρτύρεται κατὰ τοῦ διοικητοῦ τοῦ 33ου τάγματος Ἐθνοφρουρᾶς διότι διέταξε τὴν ἔξωσιν τῆς δωδεκαμελοῦς οἰκογενείας του, ἐκ τῆς οἰκίας του καὶ τὴν προφυλάκισιν τοῦ υἱοῦ του, χαρακτηρίσαντος τοῦτον ὡς δοσίλογον κλπ. Ὁ Δ. Καλλονᾶς τέως διευθυντὴς τοῦ ἐν Κερκύρᾳ Ἐκκλησιαστικοῦ Φροντιστηρίου διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησίν του. Ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Ἀρδέας–Ἀλμωπίας ζητεῖ μείωσιν εἰς τὸ ⅓ τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1946–47 καὶ τὴν πληρωμὴν τούτου κατὰ δόσεις κλπ. Τὸ Ἐθνικὸν Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Ἄργους, διαμαρτύρεται διὰ τὴν γενομένην ὑπὸ τῶν ἀνταρτῶν ἐπίθεσιν κατὰ τοῦ χωρίου Λυρκείας καὶ ζητεῖ ἄμεσον λῆψιν στρατιωτικῶν μέτρων πρὸς ἐμπέδωσιν τῆς τάξεως. Ὁ ἰατρὸς Ρόδου Ἀνδρόνικος Παπανδρέου διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην δίωξιν τῶν λαβόντων τὴν μεγάλην Ἰταλικὴν Ἰθαγένειαν Δωδεκανησίων, ἐνῷ μεταξὺ αὐτῶν ὑπάρχουν καὶ πολῖται παρασχόντες ἀναμφισβητήτως ἐθνικὰς ὑπηρεσίας. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Μαλαμίδας, Π. Χρυσοχέρης καὶ Γ. Βασιλειάδης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Λερίων, Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐπικρατοῦσαν ἐν τῇ νήσῳ Λέρῳ οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν, τὴν ἀνεργίαν, τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἐλευθέρας ἐμπορικῆς ἐπικοινωνίας μετὰ τῆς λοιπῆς Ἑλλάδος, τὴν βαρεῖαν φορολογίαν κλπ.

§3Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Ἐπ’ αὐτῆς τῆς κατατεθείσης ἀναφορᾶς, ἐπειδὴ ἔλαβον καὶ ἐγὼ ἀνακοίνωσιν παρὰ τοῦ Δημάρχου Λέρου, θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτραπῆ νὰ εἴπω δύο λέξεις λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος.

§4Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐστάλη τηλεγράφημα νὰ ἀνασταλῇ, διότι δὲν ἠξεύρομεν κατὰ πόσον εἶναι νόμιμον, μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τῶν νόμων. Ἔστειλα τηλεγράφημα νὰ τὸ ἀναστείλῃ μέχρι τέλους Ἰανουαρίου.

§5Σ. ΓΟΝΑΤΑΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς ἤθελον νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἶναι λυπηρόν, ὅτι ἔρχονται παράπονα ἐκ μέρους τῶν Δωδεκανησίων, ἀντὶ νὰ ἔρχωνται εὐχαριστίαι διὰ τὴν μεταχείρισιν μετὰ τὴν Ἕνωσιν μὲ τὴν Μητέρα Ἑλλάδα. Ἰδίως ἡ νῆσος Λέρος, ἡ ὁποία, ὡς εἶναι γνωστόν, ὑπέστη ἐκ τοῦ βομβαρδισμοῦ τὰς μεγαλυτέρας καταστροφάς, οἱασδήποτε ἄλλης νήσου ἐκ τῶν Δωδεκανήσων, διότι ἦτο, ὡς γνωστόν, τὸ πολεμικὸν ὁρμητήριον τῶν Ἰταλῶν. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων παραπόνων λέγουν, ὅτι ἔχουν φθάσει εἰς τοιαύτην ἀθλιότητα, οὕτως ὥστε μέγα μέρος τῶν κατοίκων νὰ μὴ δύνανται οὔτε τὸ δελτίον τοῦ ἄρτου νὰ πληρώσῃ. Τοὺς ἐπεβλήθη, ἐκ μέρους τοῦ στρατιωτικοῦ διοικητοῦ, μία φορολογία ἀνάλογος περίπου μὲ τὴν τῶν πλουτισάντων ἐδῶ, ἡ ὁποία διὰ τὴν Λέρον ἀνέρχεται εἰς πλέον τοῦ ἑνὸς δισεκατομμυρίου. Οἱ ἴδιοι λέγουν, ὅτι ἐὰν πωλήσητε ὅλην τὴν Λέρον, ἐφ’ ὅσον εἶναι κατεστραμμένη, δὲν θὰ ἠμπορέσητε νὰ εἰσπράξητε ὅλον αὐτὸ τὸ ποσόν. Βεβαίως, αὐτὸ θὰ στηρίζηται εἰς τὸ ὅτι θὰ εἶχε τὸ δικαίωμα ὁ στρατιωτικὸς διοικητὴς νὰ ἐπιβάλλῃ φορολογίας δυνάμει τῆς συμβάσεως τῆς Χάγης. Ἀλλ’ ἡ κατοχὴ ἡ ἰδική μας ἔπρεπε νὰ θεωρηθῇ, ὡς ἀπελευθέρωσις καὶ ὄχι ὡς πίεσις. Ὁρίζει δὲ ἡ διαταγὴ αὐτή, ὅτι ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ ἀρχίσουν νὰ ἐκδίδωνται ἐντάλματα προφυλακίσεως δι’ ὅσους δὲν καταβάλλουν τὸν φόρον. Νομίζω, ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἀναστείλῃ τὰ μέτρα αὐτά.

§6Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὴν ἀναφορὰν τὴν ὁποίαν ἀνεγνώσατε εἰς τὴν Βουλήν, τὴν ἔλαβε καὶ ἡ Κυβέρνησις. Τυχαίως δὲ εὑρέθην παρὼν καθ’ ἣν στιγμὴν ἐγένετο τηλεγράφημα τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοῦ ὁποίου διετάχθη ὁ στρατιωτικὸς Διοικητὴς νὰ ἀναστείλῃ μέχρι τέλους Ἰανουαρίου τὴν φορολογίαν αὐτήν. Πέραν αὐτοῦ δὲν γνωρίζω τίποτε ἄλλο.

§7Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὸ σταλὲν τηλεγράφημα ἀφορᾷ μόνον τὴν νῆσον Λέρον ἢ ὅλας τὰς νήσους;

§8Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅλας τὰς νήσους. Τὸ τηλεγράφημα εἶναι τοῦ συλλόγου Λερίων.

§9Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι, θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ μία σύστασις εἰς τὸν ναύαρχον κ. Ἰωαννίδην, ὅτι ἐπικειμένης τῆς καθόδου πολιτικοῦ Διοικητοῦ, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἐπιλαμβάνεται τοιούτων ζητημάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπασχολήσουν τὸν πολιτικὸν διοικητὴν τῶν Νήσων. Καὶ δὲν θὰ πρέπῃ νὰ ἔρχωνται εἰς θέσιν οἱ κάτοικοι τῶν Δωδεκανήσων νὰ ἐπικαλοῦνται τὴν προστασίαν τῶν συμβάσεων τῆς Χάγης.

§10Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἀνοφορᾶς αὐτῆς θὰ εἶχα νὰ συστήσω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν κάποιαν καλυτέραν μεταχείρισιν πρὸς τὸ τμῆμα αὐτὸ τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον μόλις ἀπηλευθερώθη καὶ ἀπὸ ἀπόψεως φορολογιῶν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως αὐστηροτήτων κλπ. εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ δοκιμάσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τὰ πρῶτα Χριστούγεννα μὲ τὴν πίεσιν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι διερμηνεύω τὸ φρόνημα ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς, νὰ συστήσῃ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καλυτέραν μεταχείρισιν πρὸς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι θὰ κάμουν ἐφέτος τὰ πρῶτα ἐλεύθερα Χριστούγεννα.

§11Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ συστηθῇ καλυτέρα μεταχείρησις, διότι δὲν ἔκαμε καμμίαν μεταχείρισιν ἡ Κυβέρνησις. Ὁ στρατιωτικὸς διοικητὴς ἐπέβαλε μίαν φορολογίαν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀμέσως διέταξε τὴν ἀναστολὴν τοῦ φόρου. Κατὰ τὰ ὑπόλοιπα ἐγένετο ἡ διαταγὴ περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ὡμίλησα. Οἱ Δωδεκανήσιοι εἶναι τὰ προσφιλῆ τέκνα τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἔχουν καλυτέραν μεταχείρισιν ἀπὸ τοὺς ὑπολοίπους.

§12Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω δύο λέξεις διὰ τὰ πρακτικά. Εἶμαι ὑπερήφανος, διότι ἀναγινώσκω τὰ πρακτικὰ καὶ ἑπομένως εἰς τὴν χθεσινήν μου ἀγόρευσιν δὲν εὑρίσκω οὔτε μίαν ἀποκλειστικῶς λέξιν ὑβριστικήν. Τίποτε ἄλλο. Εἶμαι ὑπερήφανος δι’ αὐτό.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὰ ἑξῆς: Ἡ ἐπὶ τῶν Τ.Τ.Τ. Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ὑπηρεσίας ἡμερομισθίου προσωπικοῦ Ταχυδρομικῶν Δεμάτων». Ἡ ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς τῶν τελούντων εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων». 2) «περὶ προαγωγῶν ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς» καὶ 3) «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Χωροφυλακῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Σαγιᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτάκτου ἐνεργείας ἐξετάσεων διὰ τὴν Σχολὴν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Παπαρρηγόπουλος καὶ Γ. Μπακόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς, τῶν τελούντων εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐκτὸς ὑπηρεσίας καὶ ὀργανικῶν θέσεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προαγωγῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Παπαδόγιαννης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 320 τῆς 19)19 Ἀπριλίου 1947 Ν. Δ. «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀνθυπομοιράρχων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Βογιατζῆς, Ι. Δούμπας, Γ. Θεμελῆς, Μ. Βολουδάκης, Π. Ντεντιδάκης, Γ. Φιλιππίδης, Π. Παπαδόπουλος, Δ. Βουρδουμπᾶς, Ν. Ἀντωνόπουλος Ι. Πολυχρονόπουλος κ, ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 320 τῆς 19)19 Ἀπριλίου 1947 Ν. Δ. «περὶ τακτοποιήσεως τῆς θέσεως τῶν Ἀνθυπομοιράρχων».

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Θ. Κώης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου θυμάτων ἀναπήρων καὶ βασανισθέντων ὑπὸ τοῦ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας ζητούντων ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὰς χήρας καὶ ὀρφανά, ἰατρικὴν περίθαλψιν καὶ χορήγησιν ἱματισμοῦ.

§15Θ. ΚΩΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀναφορὰ ἀφορᾷ τὰ θύματα, ἀναπήρους καὶ βασανισθέντας ὑπὸ τοῦ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας, τὰ ὁποῖα ζητοῦν ἀπονομὴν συντάξεως εἰς τὰς χήρας καὶ ὀρφανά, ἰατρικὴν περίθαλψιν καὶ χορήγησιν ἱματισμοῦ. Βεβαίως τὸ Κράτος εἰς ὃ σημεῖον περιῆλθεν ἡ κατάστασις, λόγῳ τῶν ὀγκουμένων καθημερινῶς ἀναγκῶν του, θὰ εὑρεθῇ πρὸ ἀδυναμίας. Ὑπάρχουν ὅμως τὰ μέσα. Νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ δύναται νὰ λυθῇ κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον: Ὅσοι δὲν ἔχουν ἐνισχυθῆ κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις δύνανται νὰ προστατευθῶσι κατ’ ἄλλον τρόπον, νὰ ἐπιβληθῇ μία φορολογία καὶ μάλιστα φορολογία φθάνουσα μέχρι δημεύσεως, ὅταν πρόκειται περὶ παρανόμου κτήσεως. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἠδύναντο νὰ θεραπευθῶσι πολλαὶ ἀνάγκαι, τόσον τῶν θυμάτων, περὶ ὧν ἡ ἀναφορά, ὅσον καὶ τῶν πυροπαθῶν καὶ τῶν ἀστέγων. Ἀντὶ τούτου προεκρίθη τὸ σύστημα νὰ παραμερισθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ δημοσίου. Καὶ ἄλλα μέτρα ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ ἐξεύρῃ εἰς βάρος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπέστησαν ζημίας κατὰ τὴν περίοδον τοῦ πολέμου, ὥστε νὰ εὑρεθῶσιν οἱ πόροι διὰ τὰ θύματα.

§16Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ εἶναι σοβαρὰ καὶ ἔπρεπε νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν. Ἡμεῖς ἀπὸ καιροῦ ἔχομεν κατ’ ἐπανάληψιν κάμει συστάσεις πρὸς τοῦτο. Ἀπουσιάζει ὅμως σήμερον ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ μόνος ἁρμόδιος διὰ τὸ θέμα αὐτό. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, νομίζω, ὅτι πρέπει ἡ συζήτησις τῆς ἀναφορᾶς νὰ ἀναβληθῇ καὶ νὰ ὁρισθῇ μία εἰδικὴ συνεδρίασις διὰ τὴν ἀναφορὰν αὐτήν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἡρ. Μπάτζιος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Μοτοσυκλετικοῦ ὁμίλου Βορείου Ἑλλάδος διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν ὑπὸ τοῦ ὑπουργείου Μεταφορῶν τῆς κυκλοφορίας τῶν μοτοσυκλετῶν.

§18Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Μεταφορῶν ἀπηγόρευσεν εἰς τὸν Μοτοσυκλετικὸν ὅμιλον Θεσσαλονίκης τὴν κυκλοφορίαν τῶν μοτοσυκλετῶν. Δὲν γνωρίζω τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου αὐτοῦ. Πάντως ἐὰν τοῦτο ὑπηγορεύθη ἐκ λόγων οἰκονομίας βενζίνης, τότε πληροφοροῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Μεταφορῶν, ὡς καὶ τὸν παριστάμενον ἀπόψε ὑπουργὸν Βορείου Ἑλλάδος, ὅτι πρόκειται περὶ 100 περίπου μοτοσυκλετῶν, αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν μᾶλλον εἰς διαφόρους τεχνίτας ἐπαγγελματίας χρησιμοποιροῦντας αὐτὰς διὰ τὰς ἐπαγγελματικάς των, κυρίως, ἀσχολίας. Τὴν στιγμὴν δέ, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπερπληθώρα λιμουζινῶν κυλοῦν καθημερινῶς εἰς τὴν Πρωτεύουσαν καὶ δὴ κατὰ τρόπον τόσον προκλητικόν, δὲν νομίζω, ὅτι δικαιολογεῖται τὸ ὑπουργεῖον νὰ ἐπιζητῇ περιορισμὸν καταναλώσεως βενζίνης διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως κυκλοφορίας μοτοσυκλετῶν, αἱ ὁποῖαι ἐλαχίστην ἄλλωστε ποσότητα βενζίνης καταναλίσκουν. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς ἄρσεως τοῦ ἀδίκου αὐτοῦ ἀπαγορευτικοῦ μέτρου.

§19Α. ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ. (Ὑπουργὸς–Γενικὸς Διοικητὴς Βορείου Ἑλλάδος). Πληροφορῶ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι θὰ χορηγήσω βενζίνην μόνον εἰς τοὺς πραγματικῶς ἐπαγγελματίας καὶ ὄχι εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κάμνουν ἐκδρομάς, χάριν ψυχαγωγίας μὲ τὰς μοτοσυκλέτας των.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου τῶν συνταξιούχων τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου Σκοπέλου, ζητοῦντος τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεών των κλπ., ὁ κ. Πάντος ἔχει τὸν λόγον.

§21Ι. ΠΑΝΤΟΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐνισχύει τοὺς ἐφοπλιστάς, νὰ προστατεύσῃ καὶ τοὺς συνταξιούχους ναυτεργάτας, ἐνισχύουσα καὶ πλουτίζουσα τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον ἐργατῶν θαλάσσης.

§22Ι. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 44 ἀναφορὰ εἶναι τῆς αὐτῆς φύσεως, παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ ἀναφορὰ αὐτὴ καὶ νὰ αὐξηθοῦν αἱ συντάξεις.

§23Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Τὸ αἴτημα, τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὰς συντάξεις τῶν ἐργατῶν θαλάσσης τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου, εἶναι εὔλογον καὶ δίκαιον. Παρέχω τὴν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δι’ ἀποφάσεώς μου, ἡ ὁποία ἐξεδόθη πρὸ τριημέρου ἐδόθη μία ριζοσπαστικὴ λύσις εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Ηὐξήθη ἡ εἰσφορὰ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν καὶ ἀπὸ τῆς 1ης Φεβρουαρίου πρόκειται νὰ χορηγηθῇ διπλασία σύνταξις εἰς τοὺς μετόχους τοῦ Ναυτικοῦ Ἀπομαχικοῦ Ταμείου. (Χειροκροτήματα).

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς δι’ ἀναφορὰς καὶ ἐρωτή-

σεις καθωρισμένης ὥρας, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Παρακαλῶ, ἐὰν δέχεται ἡ Βουλή, νὰ διεξέλθωμεν τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν καὶ ὅσα ἐκ τῶν νομοσχεδίων δὲν ἔχουν συζήτησιν νὰ τὰ κάμωμεν ἀποδεκτά.

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 ἀναβάλλεται. Ἐπίσης τὰ ὑπ’ ἀριθ. 2, 3, 4, 5, 6 καὶ 7 ἀναβάλλονται. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8 συζητεῖται. Μόνη κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως ἐνίων προθεσμιῶν τοῦ Ν.Δ. 229]47», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς.

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως ἐνίων προθεσμιῶν τοῦ Ν.Δ. 229]47», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς.

§29Γ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ. Ἔχω νὰ ὑποβάλω, κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς, διαμαρτυρίαν ἐκ μέρους τοῦ Κοινοβουλίου, ὅτι δὲν τηρεῖται ὁ Κανονισμὸς κατὰ τὴν ψήφισιν τῶν νομοθετημάτων καὶ δὲν δυνάμεθα, ὑπὸ τὴν ὀχλαγωγίαν αὐτήν, νὰ λαμβάνωμεν γνῶσιν τῶν ψηφιζομένων νομοθετημάτων. Ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει, ὅτι μετὰ τὴν εἰσήγησιν, ἔστω καὶ βραχεῖαν, πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ἐρωτᾶται διὰ τὴν ἀποδοχὴν ἢ μὴ τοῦ νομοθετήματος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρακολουθήσωμεν τὰ ψηφιζόμενα αὐτὰ νομοθετήματα καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὴν τακτικὴν ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται, παρὰ τὸν Κανονισμόν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπανειλημμένως παρεκάλεσα τοὺς κ. κ. βουλευτὰς νὰ τηροῦν ἡσυχίαν, ὥστε νὰ μὴ δημιουργῆται θόρυβος. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ψήφισιν τῶν νομοσχεδίων ἡ Βουλὴ ἐδέχθη τὴν πρότασίν μου, ὅπως διεξέλθωμεν τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν καὶ ψηφίσωμεν ὅσα δὲν ἔχουν συζήτησιν Πάντως, ὡς ἀντελήφθητε, ἐκρατήθησαν ὅλα τὰ νομοσχέδια τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως πλὴν ἑνὸς τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη.

§31Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Παρακαλῶ νὰ συζητηθῇ πρῶτον τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2, διότι εἶναι ἐπεῖγον καὶ διότι ἔρχονται Χριστούγεννα καὶ νὰ ἐπακολουθήσῃ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς ἀπολύσεως καταδίκων». Ἐπειδὴ ὁ εἰσηγητὴς εἶναι ἀπών, κατὰ τὸν Κανονισμόν, δέον τὴν εἰσήγησιν νὰ κάμῃ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός.

§33Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅταν εἰσηγούμην τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀμνηστίας ἐν Κρήτῃ, κύριοι βουλευταί, ὅπως ἐνθυμῆσθε τότε, ὁ κ. Κονίτσας, ὁ κ. Βαρβιτσιώτης καὶ ἄλλοι, εἶχον ὑποβάλει τροπολογίαν, δυνάμει τῆς ὁποίας οἱ καταδικασμένοι εἰς ἐλαφρὰς ποινὰς ἔπαιρναν καὶ αὐτοὶ ἀμνηστίαν. Εἶπον τότε, παρεκάλεσα τότε τοὺς συναδέλφους καὶ ἀπέσυραν τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ ἐγὼ ἀνέλαβον ἀπέναντι τῆς Βουλῆς τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ὑποβάλω σχέδιον νόμου ἐπιεικείας διὰ τοὺς ἔχοντας νὰ ἐκτίσουν μικρὸν ὑπόλοιπον ποινῆς. Εἰς ἐκτέλεσιν αὐτῆς τῆς ὑποχρεώσεώς μου, φέρω τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔχετε ὑπὸ τὴν κρίσιν σας καὶ τὸ ὁποῖον συζητεῖται. Πρέπει νὰ ἠξεύρετε, ὅτι ἡ κανονικὴ κίνησις τῶν φυλακῶν ἐκυμαίνετο μεταξὺ 5 καὶ 6 χιλιάδων καταδίκων κρατουμένων. Κάθε ἑβδομάδα σχεδὸν λαμβάνω εἰδικὴν κατάστασιν δυνάμεως τῶν κρατουμένων. Λοιπόν, ἡ τελευταία κατάστασις τοῦ μηνὸς τούτου, εἶναι ὅτι οἱ κρατούμενοι εἰς τὰς φυλακὰς εἶναι 20.953 ὅλοι, ὅλοι. Μὴ σᾶς κάμῃ ἐντύπωσιν ὅτι εἶναι ὀλίγοι, διότι μόνον σὲ 15 ἡμέρες ηὐξήθη κατὰ 1000 ὁ ἀριθμὸς τῶν κρατουμένων. Ἐδῶ τοὺς ἔχω κατὰ κατηγορίας. Ὅλοι–ὅλοι εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουν 122 ὀφειλέται τοῦ Δημοσίου εἰς τὰς φυλακάς. (Ἀναγινώσκει). Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ὅλοι οἱ κατάδικοι, εἰς τοὺς ὁποίους περιλαμβάνονται καὶ οἱ ὀφειλέται τοῦ Δημοσίου εἶναι 20.153. Ἦτο ἀνάγκη νὰ ἀκουσθῇ ὁ ἀριθμὸς αὐτός, διὰ νὰ λήξουν ἐπὶ τέλους αὐταὶ αἱ διαβολαί, αἱ ὁποῖαι γίνονται ἔξω τῶν συνόρων τῆς Ἑλλάδος, ὅτι δῆθεν ὑπάρχουν δεκάδες χιλιάδων ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακάς. Ὅλοι οἱ κατάδικοι καὶ ὑπόδικοι τῆς 10 Δεκεμβρίου 1947, διότι κάθε 10 ἡμέρας ἔχω κατάστασιν τῶν φυλακῶν καὶ ἑπομένως γνωρίζω πόση εἶναι ἡ δύναμις τῶν φυλακῶν, εἶναι 20.153. Εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν περιλαμβάνονται καὶ οἱ κατάδικοι καὶ ὑπόδικοι τῶν πολιτικῶν ποινικῶν Δικαστηρίων καὶ οἱ κατάδικοι καὶ ὑπόδικοι τῶν Στρατοδικείων, τὸ τονίζω δὲ αὐτὸ ἰδιαιτέρως. Ἐννοεῖται, ὅτι δι’ αὐτὸν τὸν ἀριθμὸν εἶναι ἀνεπαρκεῖς αἱ φυλακαί, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ περιλαμβάνουν 5–6000 φυλακισμένους.

§34Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Δοσίλογοι πόσοι εἶναι;

§35Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κατάδικοι 1.999 καὶ ὑπόδικοι 696. Αὐτὸς εἶναι ὅλος ὁ ἀριθμὸς τῶν δοσιλόγων, διὰ τοὺς ὁποίους τόσος γίνεται θόρυβος, καθ’ ἣν στιγμὴν εἰς τὴν Ὁλλανδίαν εἶναι 100.000. Ὑποθέτω, κύριοι βουλευταί, ὅτι διὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου δὲν θὰ ὑπάρχῃ καμμία ἀντίρρησις.

§36Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§37Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐγὼ δὲν θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἐὰν θέλετε νὰ μείνουν ὅλοι εἰς τὰς φυλακάς, τίποτε εὐχερέστερον τούτου, ἀλλὰ δὲν νομίζω σωστὸ νὰ βγαίνῃ ἕνας, ὁ ὁποῖος ἐφόνευσε καὶ νὰ μένῃ ἕνας μὲ ἑξάμηνον φυλάκισιν. Ἐγὼ θὰ εἴπω ποίας τροπολογίας δέχομαι τῆς Ἐπιτροπῆς.

§38Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ὑπάρχουν καὶ μερικοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι μέσα κατόπιν συκοφαντικῶν μηνύσεων.

§39Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὸ θὰ τὸ κρίνῃ τὸ Δικαστήριον, διότι οὔτε ἡ ἰδική σας βεβαίωσις εἶναι ἀρκετή. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 § 1 ἡ ἐπιτροπὴ τῆς Δικαιοσύνης εἶπε: «Μετὰ τὰς λέξεις «ἐκτίοντες ποινὴν» προστίθενται αἱ λέξεις «ἢ ὑπόλοιπον ποινῆς». Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν δέχομαι. Ὑπάρχει καὶ μία τροπολογία, ἡ ὁποία δὲν φαίνεται ὑποβεβλημένη εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, δι’ ὅσους καταδικασθοῦν εἰς ποινὴν κατωτέραν τοῦ ἑνὸς ἔτους, δι’ ἀδίκημα τελεσθὲν μέχρι σήμερον.

§40Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν φυλακὴν ὡρισμένοι ἄνθρωποι ἔχοντες μικρὰς ποινάς. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἕνας εἶχεν ἕνα χρόνον καὶ τρεῖς μῆνας καὶ ἔχει ἐκτίσει τὸ ἕνα ἔτος καὶ τοῦ ὑπολείπονται τρεῖς μῆνες, θὰ μείνῃ μέσα, ἐνῶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἶχεν ἕνα ὁλόκληρον ἔτος, θὰ ἐξέλθῃ τῶν φυλακῶν; Θὰ ἔλεγον νὰ ἔχωμεν ἕνα διάστημα τριῶν μηνῶν, τεσσάρων μηνῶν, ἕξ μηνῶν, ὅπως θέλετε, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ὅσοι ἔχουν ἕνα μικρὸ ὑπόλοιπον νὰ βγαίνουν καὶ αὐτοί.

§41Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Θὰ τὸ συζητήσωμεν αὐτό. Ἡ Ἐπιτροπὴ λέγει ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρ. 1. §. 1. «εἰς τὴν αὐτὴν παράγραφον προστίθεται δεύτερον ἐδάφιον ἔχον οὕτω: «Τοῦ ἀνωτέρω εὐεργετήματος τυγχάνουσι καὶ οἱ ἐρήμην καταδικασθέντες εἰς κράτησιν ἢ φυλάκισιν οὐχὶ ἀνωτέραν τοῦ ἔτους».... Δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν νὰ προσχωρήσω εἰς τὴν ἄποψιν αὐτὴν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐπίσης ἡ Ἐπιτροπὴ εἶπε διὰ τὸ ἄρθρ. 1: «Ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρ. 1 καὶ αἱ λέξεις αὐτῆς «ἀνωτέραν τοῦ μηνὸς» ἀντικαθίσταται διὰ τῶν λέξεων «ἀνωτέραν τῶν τριῶν μηνῶν».... Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι δικαία καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή. Ἡ Ἐπιτροπὴ διέγραψεν ἕνα εἰδικὸν παράβολον 10.000 δραχ. Νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνετε εἰς τὴν διαγραφὴν αὐτήν, 10.000 δὲν εἶναι τίποτε, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἕνα ποσὸν τοὐλάχιστον διὰ τὰ ἔξοδα. Ἠμποροῦμεν τὸ πολὺ νὰ ἐξαιρέσωμεν τοὺς ἀπόρους. Ἀλλὰ ποῖος ἄπορος εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἔχῃ 10.000 δραχμάς. Γὸ παράβολον εἶναι διὰ λόγους ἀρχῆς, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ νοηθῇ τοιοῦτον μέτρον καὶ νὰ μὴ καθιεροῦται παράβολον.

§42Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀνήθικον νὰ ζητῇ τὸ Κράτος 10.000 δραχ., βάλετε 100.000.

§43Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐγὼ νομίζω ὅτι διὰ λόγους ἀρχῆς πρέπει νὰ μπῇ ἕνα παράβολον ὁσονδήποτε μικρὸν καὶ ἂν εἶναι.

§44Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ ἀνταρτόπληκτοι νὰ ἐξαιρεθοῦν.

§45Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ νομοσχέδιον εἶχεν ἐξαιρέσεις τινὰς καὶ νομίζω ὅτι αἱ ἐξαιρέσεις αὐταὶ ἦσαν δικαιολογημέναι ἀπολύτως. Λέγει δηλαδὴ ὅτι «τῆς κατὰ παρὸν τὸ ἄρθρον ἀπολύσεως (ἀναγιγνώσκει) ... Ἡ Ἐπιτροπὴ τὸ ἐτροποποίησεν οὕτω: (Ἀναγιγνώσκει). ... Νομίζω ἐγὼ τοὐλάχιστον ὅτι τοιαύτην τροποποίησιν τοῦ ἀρχικοῦ σχεδίου νόμου, ἡ ὁποία τροποποίησις ἀνατρέπει τελείως τὸν σκοπὸν τοῦ νόμου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν δεχθῶ, διότι πόση εἶναι ἡ φυλάκισις τὴν ὁποίαν συνήθως ἐπισύρει ἡ νόθευσις τοῦ Ἐθνικοῦ νομίσματος; Πέντε ἕως ἕξ μῆνας. Νὰ βγοῦν λοιπὸν ὅλοι αὐτοὶ ἀπὸ τὴν φυλακήν; Ποτὲ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν ἕως ἐκεῖ. Τὸ λαθρεμπόριον; αὐτὸ νὰ τὸ ἀφήσωμεν ἀτιμώρητον ἐντελῶς; τὰ ναρκωτικὰ νὰ τὰ ἀφήσωμεν; Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6 Σ.Π. ἔχει τροπολογίας.

§46Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ζωοκτονίαν, θὰ τὴν ἀφήσετε;

§47Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δι’ αὐτὸ θὰ συμπληρώσω ἀργότερον. Λέγω, λοιπόν, ὅτι δὲν τὰς δέχομαι αὐτὰς τὰς τροπολογίας ἔτσι καὶ προτιμῶ τὰς ἰδικάς μου, διότι μὲ σφίξιμον πολὺ κατώρθωσα νὰ περιορίσω τὰς ἐξαιρέσεις ἐκεῖ καὶ ἐὰν ἔβαλα τὴν κλοπὴν καὶ ὑπεξαίρεσιν, ὀφείλω νὰ ἐξομολογηθῶ πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι τὰς ἔβαλα, διότι συμβαίνει νὰ εὑρίσκωμαι εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν κόσμον αὐτὸν τῶν ἐγκληματιῶν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν καὶ γνωρίζω, ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, παρουσιάσθησαν τὰ ἑξῆς καταπληκτικὰ φαινόμενα. Εἶναι πολλοὶ καταδικασμένοι ἐπὶ συνεργίᾳ κλοπῆς. Θὰ σᾶς εἴπω ἓν παράδειγμα, ὄχι καθαρά, ἀλλὰ θὰ τὸ καταλάβετε. Ἕνας ξένος, ἔκλεψεν ἀπὸ ἀποθήκην, κάποιο πρᾶγμα καὶ τὸ ἔδωσεν εἰς Ἕλληνα. Καὶ ὁ μὲν ξένος παραδοθεὶς εἰς τοὺς συμπατριώτας του, δὲν ὑπέστη οὐδεμίαν ποινήν, ὁ δὲ Ἕλλην συνεργὸς ἐτιμωρήθη καὶ ἐφυλακίσθη. Αὐτὰ δὲ τὰ φαινόμενα, εἶναι πάρα πολλὰ εἰς τὰ δικαστήρια. Λοιπόν, δὲν ἦτο λογικόν, ἐὰν αὐτὸς ἔχῃ ὑπόλοιπον ποινῆς κάτω τοῦ ἑνὸς ἔτους καὶ τοῦ ἐχαρακτηρίσθη ἡ πρᾶξις του, ὡς συνεργία, μὲ σφίξιμον πάντοτε, δὲν εἶναι δίκαιον, καίτοι ἔχει δικασθῆ δι’ ἀδίκημα τοιοῦτον, νὰ πάρῃ τὴν ἀναστολὴν διὰ τὸν ἕνα αὐτὸν χρόνον; Δι’ αὐτὸ σᾶς εἶπα, ὅτι ἐδέχθην νὰ βάλω τὴν κλοπὴν καὶ ὑπεξαίρεσιν. Ἄλλως θὰ τὰς ἐξῄρουν καὶ αὐτὰς ἐντελῶς. Μία παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν, ὁ ἀξιότιμος βουλευτής, κ. Γιαννόπουλος, εἶναι πολλοῦ λόγου ἀξία. Πρέπει νὰ ἠξεύρετε, ὅτι ἰδίως εἰς τὴν ὕπαιθρον ἡ ζωοκτονία καὶ ἡ ζωοκλοπὴ εἶναι ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον ἐπιπολάζει καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι σοβαρώτατον ἀδίκημα, διότι ἀποτελεῖ τὴν βάσιν περαιτέρω ἀδικημάτων, ἀντεκδικήσεων καὶ τῶν γνωστῶν ἀδικημάτων. Ἐνθυμοῦμαι δὲ ὅτι, ἀκριβῶς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπέδειξεν τὴν ὕπαρξιν δικαιοσύνης ὁμαλῶς λειτουργούσης κατὰ μίαν περίοδον τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, ἦτο ὅτι κατωρθώθη νὰ παταχθῇ ἡ ζωοκλοπή. Καὶ ἔλεγεν ἐκεῖνος ποὺ ἄφηνε τὰ ζῶα του ἀφύλακτα, λέγουν, ὅτι ἔλεγε «τὸ φυλάει ὁ..... Πρωτοδίκης», λέγω Πρωτοδίκης διὰ νὰ μὴ εἴπω τὸ ἄλλο «τὸ φυλάει ὁ Βενιζέλος» καὶ ἔτσι ἀπὸ τότε δὲν ὑπῆρχον ζωοκλοπαί.

§48Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. «Ὁ Δημητρακόπουλος».

§49Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀλλὰ συνέβη τὸ ἑξῆς κατὰ τοὺς τελευταίους αὐτοὺς καιρούς. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνθυμηθῶμεν τὴν ζωοκτονίαν καὶ τὴν ζωοκλοπήν, ὅταν ξεριζώθηκαν ὁλόκληρα χωρία καὶ γίνονται ἁρπαγαὶ καὶ πωλήσεις ἀντὶ ἐλαχίστων δραχμῶν, μέχρις σημείου, ὥστε, δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ εἴπω, προκαταβολικῶς, ἀλλὰ ἂς εἶναι, ἔχω ἑτοιμάσει εἰδικὸν νομοθετικὸν μέτρον δι’ αὐτά. Ὅταν ἔρχεται ἓν νομοθετικὸν μέτρον τοιοῦτον, ἔκτακτον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, μελετᾶται ἀπὸ ὅλες τὶς μεριὲς καὶ συζητεῖται μὲ πολλούς, πολλοὺς ἀνθρώπους καὶ πολλοὺς ἐπιστήμονας καὶ πολλοὺς μὴ ἐπιστήμονας. Πολλάκις δὲ καμμιὰ φορὰ μᾶς βλέπετε νὰ μὴ ἔχωμεν τὴν δυνατότητα καθ’ ἣν στιγμήν, εὑρισκόμεθα εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ἀποδεχθῶμεν ὡρισμένας τροπολογίας, διότι ἐκ τῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία ἔχει προηγηθῆ ἢ μᾶλλον ἐκ τῆς προεργασίας καὶ τῆς μελέτης ἔχομεν πεισθῆ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῶμεν αὐτὰς τὰς τροπολογίας. Λοιπόν, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ ἤθελον νὰ περιορισθῇ, ὡς πρὸς τὴν διατύπωσιν τὸ νομοσχέδιον, εἰς τὴν διατύπωσιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸ σχέδιον τοῦ ὑπουργείου. Τώρα εἶδον καὶ μίαν ἄλλην τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν δὲν εἶχον ἰδῆ προηγουμένως.

§50Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμιλεῖτε διὰ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἄλλη μία, τὴν ὁποίαν παρελείψατε, εἰς τὸ ὑπ’ ἄρθρον 3.

§51Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Θὰ σᾶς εἴπω ἀμέσως. Ἐδῶ εἶναι μία ἄλλη τροπολογία τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν, ἡ ὁποία λέγει: «Ἀναστέλλεται πᾶσα δίωξις... (Ἀναγινώσκει)......................». Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἔξω τοῦ σκοποῦ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Λοιπὸν ὑποθέτω, ὅτι αὐτὴ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ δεκτή, ἀλλὰ πρέπει νὰ σημειωθῇ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου δὲν εἶναι νὰ ἀναστέλλῃ δίωξιν, ἀλλὰ νὰ ἀναστέλλῃ τὴν περαιτέρω ἐκτέλεσιν ποινῆς καταδικασθέντος ἤδη, διότι ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου εἶναι, νὰ εἶναι αὐτὸς πάνω ἀπὸ τὸν καταδικασθέντα καὶ νὰ τοῦ εἴπῃ: ἐὰν κάνῃς ἄλλο ἀδίκημα, θὰ ξανακάμῃς τὴν ποινὴν τῆς φυλακίσεως. Ἑπομένως, αὐτὸ εἶναι δίκαιον. Διατί ἕνας, ὁ ὁποῖος ἔχει ὑπόλοιπον ἑνὸς ἔτους νὰ βγαίνῃ ἀπὸ τὴν φυλακὴ καὶ νὰ μὴ ἀναστέλλεται ἡ δίωξις ἡ ἀρξαμένη, μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου; Ὀρθὸν εἶναι καὶ αὐτό, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, ὅτι εἶναι ἐντελῶς διαφορετικὴ ἡ βάσις, διότι εἰς τὴν ἀναστολὴν προϋποτίθεται ἡ ἐπανέκτισις τῆς ποινῆς, ἐν περιπτώσει κατὰ τὴν ὁποίαν, ὁ τυχὼν τοῦ εὐεργετήματος, ὑποπέσει εἰς ἄλλο ἀδίκημα. Πάντως δὲν ἀποτελεῖ τίποτε τὸ ἀντιτιθέμενον εἰς τὸ χρονικὸν διάστημα, πέραν τοῦ ὁποίου ὁ νόμος θέλει νὰ φανῇ ἐπιεικής.

§52Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ νομοσχέδιον, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ αἴσθημα τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εὑρίσκομεν, εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι ἔχει στενὴν τὴν βάσιν, ἐνῷ τοιαῦτα νομοθετήματα, ἡμεῖς θὰ τὰ ἠθέλαμεν μὲ πολὺ εὐρυτέραν τὴν βάσιν, ἔχοντες ὑπ’ ὄψει μας πάντοτε, τὰς ὁποίας χάριτας καὶ τὰς ἀμνηστίας τὰς ὁποίας ἐδώκαμεν διὰ τρομακτικὰ ἀδικήματα. Ἐνῷ ἀμνηστεύονται τέρατα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν εἰς τὰς φυλακὰς ἀνθρώπους διὰ μηδαμινὰ πράγματα. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελον τὴν ἀπάντησιν.

§53Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριοι βουλευταί, ἔσπευσα νὰ τὸ εἴπω προκαταβολικῶς, διὰ νὰ μὴ εὑρεθῶ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τὸ εἴπω ἐρωτώμενος ὅτι, ὅ,τι νομοσχέδιον ἐγὼ τοὐλάχιστον φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, τὸ ἔχω διαβάσει ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ἕως τὸ τέλος καὶ τὸ ἔχω ἰδῆ μὲ χίλια μάτια. Πέραν τῶν δυνατοτήτων τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ δὲν νομίζω, ὅτι αἱ παροῦσαι περιστάσεις ἐπιτρέπουν εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ δεκτὴν καμμίαν ἄλλην εὐνοϊκὴν περίπτωσιν. Εἶναι πιθανὸν ἀργότερον νὰ γεννηθῇ περίπτωσις νὰ τὸ κρίνωμεν πάλιν, ἀλλ’ ἐπὶ τοῦ παρόντος πρέπει νὰ περιορισθῶμεν εἰς τοῦτο, ἀπόδειξις ὅτι οἱ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὴν τροπολογίαν διὰ τὴν ἀμνηστίαν τῆς Κρήτης καὶ μὲ τὴν ὑπόσχεσίν μου πρὸς τὴν Βουλὴν ἐδέχθησαν νὰ τὴν ἀποσύρουν τότε καὶ αὐτοὶ εἶχον περιορισθῆ εἰς αὐτὰ τὰ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν μικρὰν ποινήν. Τόσον πολὺ ἔχω πεποίθησιν νὰ μὴ σβύσωμεν τὰς ἐξαιρέσεις αὐτάς, ὥστε θὰ ἐπροτιμοῦσα νὰ βγάλω ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν περισσότερον ἀπὸ ἕναν χρόνο καὶ ποτὲ νὰ βγάλω ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι κατηγοροῦνται διὰ ναρκωτικὰ καὶ διὰ λαθρεμπόριον. Δὲν μὲ ἐμποδίζει τὸ πόσον ἔχουν καταδικασθῆ, μὲ ἐμποδίζει ἡ ποιότης τοῦ ἀδικήματος, διότι βέβαια ἔγιναν διάφορα ἄλλα πράγματα, Βάρκιζα καὶ ἀποσυμφορήσεις καὶ ἀμνηστίαι, αὐταὶ ἦσαν καταστάσεις ἀνάγκης. Ἐγὼ θέλω νὰ κάμω ἕνα ἴσον μέτρον, τὸ ὁποῖον νὰ τὸ ἐπιβάλῃ ἡ κατάστασις ἀνάγκης, ὅπως θὰ ἐγένετο ἄλλοτε ποὺ θὰ ἐπηγαίναμεν εἰς τὸν Βασιλέα καὶ θὰ ἐλέγαμεν, δῶστε μίαν χάριν κάτω τοῦ ἑνὸς ἔτους, ἐὰν εἴχαμεν τὴν γνώμην, ὅτι ἠδύνατο νὰ δοθῇ τοιούτου εἴδους χάρις.

§54Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συνηγορήσω δι’ αὐτοὺς τοὺς λαθρεμπόρους, ἀλλ’ ὅταν ἐγὼ ἐζήτησα εὐρυτέραν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐννοοῦσα τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας τῶν ταγμάτων ἀσφαλείας καὶ ἐν γένει τοὺς ἐθνικόφρονας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακάς, ἐπικειμένων δὲ τῶν μεγάλων μας χριστιανικῶν ἑορτῶν ἐπιβάλλεται νὰ λάβωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν ἐπιεικέστερα μέτρα, ἀλλὰ ἐπικειμένων καὶ ἄλλων τρικυμιῶν διὰ τὴν Πατρίδα μας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάθωνται εἰς τὰς φυλακὰς οἱ στρατηγοὶ τοῦ Ἀλβανικοῦ ἔπους καὶ νὰ εἶναι ἔξω ὁ Μάρκος καὶ ὁ Πέρδικας καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ τέρατα. Περὶ αὐτοῦ ὡμίλησα καὶ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἐζήτησα καὶ ἰδιαιτέραν συνέντευξιν καὶ ἀναμένω μίαν ἀπάντησιν. Ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο ἰσχυρὰ κόμματα, Κυβέρνησις, ἡ ὁποία προεδρεύεται ἀπὸ πολιτευτὴν τοῦ κύρους τοῦ κ. Σοφούλη, Κυβέρνησις ἡ ὁποία εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἀντιμετωπίσῃ μετὰ θάρρους τὸ ζήτημα αὐτό. Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ἐθνικόφρονες πολῖται νὰ τίθενται εἰς κατωτέραν μοῖραν ἀπὸ τοὺς σφαγεῖς καὶ τοὺς ἐκδορεῖς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§55Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριοι βουλευταί, ἀναλαμβάνομεν τὴν εὐθύνην καὶ εὐθαρσῶς λέγομεν, ὅτι δὲν δεχόμεθα τοιαύτην τροπολογίαν, διότι ἐὰν ἐθνικοφροσύνη σημαίνει δοσιλογία, τοιαύτη τροπολογία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτή. (Χειροκροτήματα).

§56Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐγὼ δὲν ὡμίλησα περὶ δοσιλογίας, ἐγὼ εἶπον συγκεκριμένως, ὅτι οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ Ἀλβανικοῦ ἔπους, οἱ στρατηγοί, οἱ ὁποῖοι ἐδόξασαν τὴν Ἑλλάδα, κάθονται εἰς τὰς φυλακὰς, καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ σφαγεῖς εἶναι ἔξω. Ὅπου ὑπάρχει δοσιλογία, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν ποινικὴν τοῦ νόμου, αὕτη εὑρίσκεται εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ ὄχι εἰς τοὺς ἥρωας αὐτούς. (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§57Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Εἴπατε ὅτι δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ πατριωτισμὸς ἡ δοσιλογία. Πιστεύετε ὅτι ὅλοι, ὅσοι δὲν ἦσαν κομμουνισταί, κατηγοροῦνται ὡς δοσίλογοι;

§58Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὄχι ὅλοι. Πιστεύω, ὅτι ὑπῆρξε καὶ ἐκμετάλλευσις καὶ δι’ αὐτὸ θὰ τὰ εἴπω εἰς τὸ ἄλλο νομοσχέδιον καὶ ἐκεῖ θὰ δεχθῶ μίαν τροπολογίαν, διὰ νὰ μὴ γίνῃ ἐκμετάλλευσις.

§59Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅλοι οἱ πραγματικοὶ Ἕλληνες νὰ κατηγοροῦνται, ὅτι εἶναι δοσίλογοι.

§60Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). 1699 κατάδικοι καὶ 696 ὑπόδικοι, αὐτοὶ εἶναι ὅλοι οἱ Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς τὰς φυλακὰς καὶ διὰ τοὺς ὁποίους ζητοῦνται μέτρα ἐπιεικείας. Μὲ αὐτό, ποὺ ζητεῖτε, χαλοῦμεν ἀκόμη καὶ οἱανδήποτε προσπάθειαν, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ καταβληθῇ ἐκ λόγων ἐπιεικείας δι’ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ὑπέπεσαν εἰς παράπτωμα, ἀλλ’ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι πάσης ἐπιεικείας.

§61Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ τῶν προσώπων, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακὰς καὶ διὰ τὰ ὁποῖα, πρόσωπα, αὐτὸς ὁ Πρόεδρος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας προσῆλθον μάρτυρες ὑπερασπίσεως καὶ εἶπον, ὅτι ὑπηρέτησαν τὴν Πατρίδα. Λέγω, ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν Προεδρεύει τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ὁ κ. Σοφούλης, ὁ ὁποῖος κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὡμίλησεν περὶ αὐτῶν, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ μένουν αὐτοὶ οἱ ἥρωες εἰς τὰς φυλακὰς.

§62Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κατὰ ποῖον τρόπον νομικόν, θὰ ἀποχωρισθοῦν αὐτοὶ ἀπὸ τοὺς λοιποὺς δοσιλόγους; Θέλω νὰ μοῦ ἀπαντήσητε.

§63Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸν νόμον αὐτὸν περιλαμβάνονται καὶ οἱ καταδικασθέντες ὑπὸ στρατοδικείων. Ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς εἴπητε πόσοι εἶναι αὐτοί, διότι μοῦ φαίνεται, ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§64Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἠξεύρω πόσοι εἶναι. Ἔχετε διαβάσει καμμίαν ἀπόφασιν στρατοδικείου, ἡ ὁποία νὰ δικάζῃ κάτω τοῦ ἔτους; Ἐὰν τὸν ἐδίκασαν τὰ στρατοδικεῖα ἕνα χρόνο, τότε θὰ πῇ, ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἠμπορεῖ νὰ ἀπολαύσῃ τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ, διότι τὸ στρατοδικεῖον δικάζει περισσότερον ἀπὸ ἕνα χρόνον.

§65Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅλοι αὐτοὶ συνελήφθησαν τελευταίως διὰ τοιχοκολλήσεις, συνθήματα κλπ. καὶ παρεπέμφθησαν εἰς τὸ στρατοδικεῖον, τὸ ὁποῖον τοὺς ἐδίκασεν ὀλιγώτερον τοῦ ἔτους.

§66Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Πέντε χρόνια δικάζει τὸ στρατοδικεῖον, δὲν ὑπάρχει ἄλλη ποινὴ φυλακίσεως. Ἐὰν θέλητε, διὰ λόγους φιλολογικοὺς νὰ ἐξαιρέσωμεν τοὺς καταδικασθέντας ἀπὸ τὰ στρατοδικεῖα, νὰ τὸ κάμωμεν, ἀλλὰ θὰ εἴπω, ὅτι ἀποδέχομαι ἰδικήν σας τροπολογίαν, δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι ὑπέγραψα τοιαύτην τροπολογίαν. Αὐτὸ δὲν τὸ δέχομαι. Ἐὰν τὸ θέλητε διὰ λόγους ἐντυπωσιακούς, τέσσαρες φορὲς νὰ τὸ κάμω ὄχι μίαν.

§67Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὑπάρχουν;

§68Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅπως ἔκαμα ἐγὼ τὸ νομοσχέδιον δὲν ὑπάρχουν. Ὅπως τὸ ἐκάματε εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν. Σεῖς ἐβάλατε «ἐὰν ὑπάρχῃ ὑπόλοιπον ποινῆς», ἐγὼ λέγω «ἐὰν ἔχῃ καταδικασθῇ». Ἐὰν γίνῃ δεκτὸν ὅπως τὸ ἔχω ἐγώ, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ γράψω διὰ τὸ στρατοδικεῖον. Ἐὰν εἶναι ὅπως τὸ ἔβαλε ἡ ἐπιτροπή θὰ ἠμποροῦσε νὰ γραφῇ, ἀλλὰ μόνον διὰ λόγους ἐντυπώσεως καὶ διὰ λόγους φιλολογίας.

§69Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Νὰ εἴπωμεν «οἱ καταδικασθέντες βάσει τῆς Γʹ Συντακτικῆς Πράξεως».

§70Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Καλά· ἀλλὰ θὰ μᾶς λένε, ὅτι βγάζουμε τέτοιους ἀνθρώπους, ἐνῶ τέτοιους δὲν ἔχουμε νὰ βγάλουμε. Εἶναι ζήτημα ἄλλως τε ἐὰν θὰ φθάσουν τοὺς 1000. Δι’ αὐτὸ εἶπον, ὅτι προτιμῶ νὰ αὐξηθῇ τὸ ὅριον, ἀλλὰ ὄχι νὰ αὐξηθοῦν αἱ ἐξαιρέσεις. Καὶ μία τελευταίαν τροπολογίαν ἔχει ἡ ἐπιτροπὴ διὰ τῆς προσθήκης παράγρ. 2 εἰς τὸ ἄρθρ. 1 ἐχούσης οὕτω: (Ἀναγινώσκει)................ Πρὶν σᾶς εἴπω, κύριοι βουλευταί, ἐὰν τὴν δέχομαι ἢ ὄχι, θὰ σᾶς διαβάσω μίαν γνωμάτευσιν τοῦ εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἡ ὁποία ἀπευθύνεται πρὸς τὸν Δικηγορικὸν σύλλογον Καλαμῶν. Ὅπως γνωρίζομεν, ὅλοι οἱ δικηγόροι τοῦ Δικηγορικοῦ συλλόγου Καλαμῶν, διακρίνονται ἀνέκαθεν διὰ τὴν μόρφωσίν των καὶ τὴν ἐπιμέλειαν μετὰ τῆς ὁποίας ἐπεξεργάζονται τὰ νομικὰ ζητήματα. Ἡμεῖς οἱ παλαιότεροι δικηγόροι ἐνθυμούμεθα, ὅτι οἱ δικηγόροι τῶν Καλαμῶν καὶ τῶν Πατρῶν ἦσαν πάντοτε τὰ ἀγλαΐσματα τοῦ δικηγορικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος.

§71Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἡ παράδοσις συνεχίζεται.

§72Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐνθυμεῖσθε οἱ παλαιότεροι, ὅτι καὶ εἰς τὰ νομικὰ περιοδικὰ αἱ μελέται αἱ ὁποῖαι προήρχοντο ἀπὸ μερικὰ ἐπαρχιακὰ πρωτοδικεῖα ἔδειχναν, ὅτι οἱ δικηγόροι ἐκεῖ δὲν ἀπησχολοῦντο πάρα πολὺ μὲ τὰ ζητήματα μὲ τὰ ὁποῖα ἀπησχολοῦντο οἱ ἄλλοι, ἀλλ’ ἐθεράπευον τὴν Θέμιδα ἐφ’ ὅλων τῶν ἀπόψεων. Ὁ Δικηγορικὸς σύλλογος λοιπόν, τῶν Καλαμῶν, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ ἐφαρμοσθῇ, τὸ ψήφισμα ἀπηυθύνθη εἰς τὸν εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ ὁ εἰσαγγελεὺς τοὺς ἔδωσεν τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς διαβάσω, διότι ἴσως δίδεται δι’ αὐτῆς ἡ λύσις τῆς τροπολογίας ἡ ὁποία δὲν ἔχει θέσιν εἰς τὸ ψήφισμα αὐτό, δι’ οὓς λόγους θὰ σᾶς εἴπω. Λέγει λοιπὸν ἡ ἀπάντησις. «Κατὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ψηφίσματος ΚΘʹ (Ἀναγινώσκει)... τοῦ ἀμνηστευομένου ἀδικήματος». Εἶναι δηλαδὴ ad hoe, ἀκριβῶς ἡ ἔννοια τῆς τροπολογίας. «Ἡ ἔννοια αὐτὴ (συνεχίζει τὴν ἀνάγνωσιν)...». Ἑπομένως τώρα, ἔχοντες αὐτὰ ὑπ’ ὄψει, θὰ κατανοήσητε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ ψήφισμα αὐτὸ νὰ περιληφθῇ ἡ τροπολογία αὐτή. Πρέπει νὰ ληφθῇ εἰδικὴ νομοθετικὴ μέριμνα δι’ ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἐκ τῆς ἀμνηστίας, διότι παρ’ ὅλον ὅτι ἐρρίφθησαν μῦδροι ἐναντίον τῆς ἀμνηστίας,—διὰ νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς μεταξὺ ἡμῶν καὶ ἀλλήλων —ὠφελήθησαν ἀπὸ αὐτήν, ὄχι μόνον οἱ μὲν ἢ μᾶλλον περισσότερον οἱ μὲν καὶ ὄχι οἱ δέ. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι, ὅτι κατὰ τὰς καταστάσεις τοῦ ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως ὑπάρχουν 10.000 περίπου ἄνθρωποι—δὲν θέλω νὰ κάμω διαχωρισμόν, οὔτε ἄλλως τε μὲ ἐνδιαφέρει, οὔτε εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχωμεν διαρκῶς διαταραχὰς—οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐπωφεληθῆ τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἀμνηστίας. Τώρα παρακαλῶ νὰ μὲ παρακολουθήσητε. Ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι βέβαιον, ὅτι ἕνα ποσοστόν, κατὰ τὸ ἐλάχιστον ὅριον καὶ μὲ πολὺ ἐπιείκειαν, τὸ ½, ἔχουν εἰς βάρος των καὶ ἄλλα ἀδικήματα. Ἡ ἀμνηστία εἶχε διατυπωθῆ κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ προσέλθουν αὐτοὶ νὰ ἀποσυμφορηθῇ ὁ ἀνταρτικὸς ἀγὼν ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ εὕρισκον τὴν εὐκαιρίαν νὰ φύγουν καὶ νὰ λυθῇ καὶ ἡ καταδίωξις τῶν ἀντισυμμοριτῶν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ἅμα ἐτελείωναν ὅλα αὐτὰ θὰ ἐλάμβανε χώραν νομοθετικὴ μέριμνα, διὰ νὰ λύσῃ ἐκεῖνο ποὺ λέγει «ἀπολύονται» ἔστω καὶ ἐὰν ἔχουν διαπράξει ἀδικήματα μὴ ἀμνηστευθέντα. Δὲν λέγει ὅμως τὶ γίνεται παρὰ κάτω, διότι αὐτὸ εἶχε τεθῆ, ὅπως ὀρθῶς λέγει ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ ἀναφέρεται εἰς ἀγόρευσίν μου καὶ τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ ἐκ Τρικάλων, εἶχεν ἀφεθῆ ἐπίτηδες κενὸν τὸ σημεῖον τοῦτο καὶ εἶχεν ἀφεθῆ διὰ νὰ ὑπονοηθῇ, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ λάβῃ χώραν νέα νομοθετικὴ μέριμνα, ἡ ὁποία θὰ ἐκανόνιζε τὰ ζητήματα, τὰ προκύπτοντα ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἀμνηστίας ἐπὶ ἀδικημάτων μὴ ἀμνηστευομένων. Ποῖα ἦσαν ἐκεῖνα τὰ ἀδικήματα ποὺ δὲν ἠμνηστεύοντο; Ἦσαν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον σχέσιν μὲ τὸν συμμοριακὸν καὶ τὸν ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα.

§73Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ γνωμάτευσις τοῦ Εἰσαγγελέως εἶναι ὀρθοτάτη.

§74Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅταν δὲν πρόκειται περὶ ἀδικημάτων ἐχόντων σχέσιν μὲ τὸν συμμοριακὸν ἢ ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα, δὲν ὑπάρχει ἀμνηστία, π.χ. ἐὰν πρόκειται περὶ μιᾶς κλοπῆς, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν εἰς τὴν πλατεῖαν Συντάγματος. Πρέπει δὲ νὰ ἠξεύρετε, ὅτι πολλοὶ τέτοιοι πῆγαν εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν καὶ εἶπον, ὅτι ἦσαν στὸ βουνὸ καὶ καταδιώκονται καὶ ἦλθον διὰ νὰ τύχουν τῆς ἀμνηστίας. Ἔστω, ὅτι παρέδιδον καὶ ἕνα πιστόλι, τὸ ὁποῖον ἠγόραζον ἀπὸ γνωστὰς πηγάς. Ἄλλοι ἦσαν θαρραλεώτεροι καὶ ἔλεγον ὅτι δὲν ἔχουν πιστόλι. Ὅλοι αὐτοὶ ἔπαιρναν τὰς βεβαιώσεις των, νομίζοντες, ὅτι θὰ ἔπαυεν ἡ ποινικὴ δίωξίς των διὰ τὰ ἄλλα ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον σχέσιν μὲ τὸν συμμοριακὸν ἢ ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα, ἐνῷ εἶχε δηλωθῆ καὶ ἀπὸ ἐμένα καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον βουλευτὴν Τρικάλων, ὅτι διὰ τὰ ἄλλα ἀδικήματα θὰ ἀφήνοντο μὲν ἐλεύθεροι, ἀλλὰ θὰ εἶναι προσωρινὸ αὐτὸ μέχρις ὅτου ληφθῇ μέριμνα νομοθετική, ἡ ὁποία θὰ ἐρρύθμιζε τὸ ζήτημα αὐτό.

§75Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ἐσήμαινεν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ προχωρήσῃ ἡ ποινικὴ δίωξις.

§76Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Παρακαλῶ νὰ μὴ διακόπτητε. Θὰ συμφωνήσωμεν ἀπολύτως. Ἐὰν μὲν πρόκειται περὶ συμμοριακοῦ ἢ ἀντισυμμοριακοῦ ἀγῶνος εἶναι ἀμνηστευμένοι. Ἐὰν δὲν εἶναι συμμοριακὸς ἢ ἀντισυμμοριακός, τότε δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐμπίπτῃ ἐδῶ. Ἐὰν εἶναι ἕνας, ὁ ὁποῖος ἔχει φονεύσει 100 ἀνθρώπους θὰ τὸν ἀμνηστεύσωμεν τώρα ἐδῶ; Διότι τὸ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ τὰς συνεπείας τῆς ἀμνηστίας, δὲν ἔχει νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα μόνον αὐτό, ἀλλὰ ἔχει νὰ λύσῃ πολλὰ ἄλλα ζητήματα. Πρῶτον, ποῖος εἶναι ἁρμόδιος νὰ εἴπῃ ὅτι ὑπάγεται τὸ ἀδίκημα εἰς τὸν συμμοριακὸν ἢ ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα, ἢ νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα ἑνὸς ἀδικήματος, τὸ ὁποῖον καίτοι χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν 6ην Συντακτικὴν πρᾶξιν, ἐν τούτοις ἀμνηστεύεται, διότι οὐσιαστικῶς δὲν εἶναι παράβασις τῆς 6ης Συντακτικῆς πράξεως, διότι εἶναι πρᾶξις ἀντισυμμοριακή. Ὑπῆρξαν Εἰσαγγελεῖς, οἱ ὁποῖοι εἶπον, ὅτι εἶναι πρᾶξις διοικητικὴ καὶ αὐτὸ θὰ τὸ εἴπῃ ἡ διοίκησις. Δι’ αὐτὸ ὁ δικηγορικὸς σύλλογος Καλαμῶν ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου...

§77ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐὰν καταδικασθῇ τί θὰ γίνῃ, κύριε ὑπουργέ;

§78Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐὰν δὲν εἶναι συναφὴς μὲ τὸν συμμοριακὸν ἢ ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα νὰ καταδικασθῇ. Ἡμεῖς ἐδῶ αὐτὰ θέλωμεν: Πρῶτον................................ Δεύτερον: Διατὶ νὰ ἐμποδίσωμεν ἡμεῖς ἕνα ἄνθρωπον ὁ ὁποῖος γνωρίζει, ὅτι δὲν ἔχει τίποτε νὰ φοβηθῇ, παρουσιαζόμενος εἰς τὸ δικαστήριον νὰ τοῦ εἴπωμεν, σοῦ ἀφήνομεν ἐπὶ τρία ἔτη τὴν ἐκκρεμότητα. Σημειώσατε, ὅτι παρουσιάσθη εἰς τὸ ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἄνθρωπος διαμαρτυρόμενος, ὅτι εἶχε διωχθῆ δυνάμει ἐντάλματος συνωνύμου. Ὑπάρχουν πολλὰ συνώνυμα. Κάποτε ἦτο ἕνας, ὁ ὁποῖος εἶχε τὸ ἴδιον ὄνομα καὶ ἐπώνυμον καὶ ὄνομα πατρὸς μὲ ἕτερον. Καὶ ἐνῶ αὐτός, ὁ ὁποῖος ἐδιώκετο ἦτο 45 ἐτῶν, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐζήτει τὸ πιστοποιητικὸν ἦτο 11 ἐτῶν. Ὁ γραμματεύς, λοιπόν, τῆς Εἰσαγγελίας δὲν ἤθελε νὰ δώσῃ πιστοποιητικόν. Ἐννοεῖται, ὅτι ἐγὼ εἶπον πὼς πρέπει νὰ φορέσῃ γυαλιὰ ὁ ὑπάλληλος, διὰ νὰ ἰδῇ, ὅτι ἐδιώκετο ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἦτο 45 ἐτῶν, ἐνῶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐζήτει τὸ πιστοποιητικὸν ἦτο 11 ἐτῶν, καὶ πρὸ 6 ἐτῶν, ὅπου εἶχε διαπραχθῆ τὸ ἀδίκημα, ὁ 5 ἐτῶν τὸ πιστοποιητικὸν θὰ ἦτο 5 ἐτῶν. Διὰ ποῖον, λοιπόν, λόγον ἐγὼ ὁ νομοθέτης νὰ στερήσω τοῦ δικαιώματος ἕνα ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἔχει συνωνυμίαν νὰ ξεκαθαρισθῇ ἡ ὑπόθεσις; Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἠξίωσαν νὰ πᾶνε εἰς τὰ δικαστήρια, διὰ νὰ ἀποδείξουν, ὅτι ἐσυκοφαντήθησαν καὶ συκοφαντῶνται καὶ ἐγὼ εἶπον: Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ πᾶτε, θὰ σᾶς τὸ δώσῃ ἡ Βουλή. Ἀλλὰ πῶς ἐγὼ νὰ ἀρνηθῶ ἀπὸ ἕνα πολίτην τὸ δικαίωμα, ἐκτὸς μὲν τῆς φυλακῆς, ἀλλὰ νὰ μὴ δύναται νὰ λάβῃ διαβατήριον, νὰ μὴ δύναται νὰ λάβῃ πιστοποιητικὸν μὴ δοσιλογίας, διὰ νὰ ξεκαθαρισθῇ ἡ ὑπόθεσίς του; Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰς τὴν Σπάρτην ἐκάησαν τὰ ἀρχεῖα· ὁ γενικὸς Ἐπίτροπος διέταξε νὰ ἀνασυνταχθοῦν· ἔφθασε μάλιστα ὁ Ἐπίτροπος νὰ δημοσιεύσῃ καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας νὰ προσέλθουν νὰ ἐπαναλάβουν τὴν μήνυσιν καὶ δὲν προσῆλθε κανείς. Ὑπάρχουν, λοιπὸν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι πηγαίνουν νὰ λάβουν πιστοποιητικὸν καὶ τοὺς λέγει ὁ γραμματεὺς ὅτι ἦσαν δοσίλογοι. Μὴ ἐπιμένετε λοιπὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία. Πρῶτον, διότι θὰ ληφθῇ γενικὸν μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμίζῃ τὰς ἐκ τῆς ἀμνηστίας διατάξεις. Δεύτερον, διότι πρέπει νὰ δώσωμεν δικαίωμα εἰς τοὺς πολίτας νὰ ἀντικρύζουν τὰ δικαστήρια. Καὶ σᾶς λέγω μάλιστα, ὅτι καθημερινῶς φυλακισμένοι πηγαίνουν εἰς τὰ δικαστήρια καὶ ἀθωώνονται, ἐνῶ, ὅταν ἐπὶ διετίαν τοὺς στερήσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ πᾶνε εἰς τὰ δικαστήρια, τί θὰ γίνῃ; Πρέπει νὰ πηγαίνουν εἰς τὰ δικαστήρια, διότι τοὐλάχιστον οἱ μισοὶ κηρύσσονται ἀθῶοι καὶ γίνεται ἡ ἀποσυμφόρησις τῶν φυλακῶν φυσική, διότι οἱ φυσικοὶ δικασταὶ λέγουν, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ἀθῶοι. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν θὰ πρέπῃ νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτὴ τῆς ἐπιτροπῆς· ἔχομεν ὅλον τὸν καιρὸν καὶ θὰ πρέπῃ νὰ ρυθμίσωμεν διὰ μέτρου νομοθετικοῦ ὅλα τὰ ζητήματα τὰ προκύπτοντα ἐκ τῆς ἀμνηστίας καὶ ἐνῶ δὲν ἔχουν τὸν κίνδυνον νὰ καταδικασθοῦν.

§79Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ ἔννοια μας εἶναι ὅτι, ἂν καταδικασθοῦν, βεβαίως θὰ ἐκτίσουν τὴν ποινήν των.

§80Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶπα, ὅτι ἐὰν ἡ πρᾶξις τὴν ὁποίαν ἔχουν ἐκτελέσει δὲν ἔχει συνάφειαν μὲ τὸν συμμοριακὸν καὶ ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα νὰ καταδικασθοῦν, διότι εἶναι ἔκδηλον τῆς Βουλῆς τὸ πνεῦμα, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήνωμεν ἀτιμώρητα ἐγκλήματα, ὅταν τόσοι μῦδροι βάλλωνται κατὰ τῶν κεφαλῶν μας, διότι ἐκάμαμεν τὴν ἀμνηστίαν, ἡ ὁποία κατὰ μικρὸν ποσοστὸν ἔγινεν ὑπὲρ αὐτῶν.

§81Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὑπάρχῃ διαφωνία μὲ τὸν εἰσαγγελέα;

§82Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐὰν ὑπάρχῃ διαφωνία μὲ τὸν εἰσαγγελέα θὰ πάῃ εἰς τὸ Συμβούλιον.

§83Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Διὰ τὰ συναφῆ ἀδικήματα ἐὰν ὑπάγωνται εἰς τὸν συμμοριακὸν ἢ ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα, θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον εἰρήνης;

§84Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Βεβαίως.

§85Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ἐγὼ θέτω τὸ ζήτημα ὡς ἑξῆς: Ὁ Α συμμορίτης κρατεῖται διὰ μίαν ληστείαν, τὴν ὁποίαν διέπραξεν εἰς τὴν πλατεῖαν Συντάγματος καὶ σηκώθηκε καὶ ἔφυγε καὶ ἐμφανίζεται βάσει τοῦ ψηφίσματος. Διὰ τὴν ληστείαν θὰ κριθῇ ἂν δὲν ἦτο σχετικὴ μὲ τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα; Δηλαδὴ αὐτὴ ἡ πρᾶξις θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἐρεύνης τοῦ δικαστηρίου;

§86Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τοῦ εἰσαγγελέως.

§87Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ἡ δικογραφία ἠμπορεῖ νὰ εἶχε γίνει πρὸ τοῦ ψηφίσματος.

§88Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Θὰ τὴν πάρῃ ὁ εἰσαγγελεὺς τὴν δικογραφίαν θὰ τὴν ἀναγνώσῃ καὶ θὰ ἴδῃ, ἐὰν ἐμπίπτῃ εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ψηφίσματος.

§89Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι ἐκ τῆς δικογραφίας δὲν προκύπτει πολλὲς φορές, ἐὰν ὑπάρχῃ συνάφεια διὰ τὴν πρᾶξιν. Ἑπομένως ἐὰν ὁ εἰσαγγελεύς,.... ἐὰν τὸ Συμβούλιον τὸν παραπέμψη, τὸ δικαστήριον θὰ ἐρευνήσῃ καὶ αὐτό;

§90Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐγὼ σᾶς ἀντιστρέφω τὸ ἐρώτημα καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ἐὰν θέλετε νὰ δώσητε ἀμνηστίαν καὶ διὰ τὰ ἄλλα ἀδικήματα. Ἐὰν τὸ προτείνετε αὐτὸ νὰ τὸ συζητήσωμεν.

§91Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. .... (Δὲν ἠκούσθη)....

§92Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι πολλὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα γεννῶνται ἐκ τῆς ἀμνηστίας καὶ τὰ ὁποῖα ὅμως θὰ λυθοῦν δι’ ἰδιαιτέρου νομοθετήματος.

§93Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω, κύριε συνάδελφε, πῶς συμβαίνει τὸ πρᾶγμα εἰς τὴν πρᾶξιν.

§94ΦΩΝΑΙ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§95Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἄλλην τροπολογίαν, ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «... (Ἀναγινώσκει)......». Αὐτὴ ἀφορᾶ τοὺς στρατιωτικοὺς καὶ ὑποθέτω, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, νὰ ὑποστηρίξῃ σοβαρῶς τὴν ἀποδοχὴν τῆς προτάσεως, ἡ ὁποία ἀφορᾶ καὶ ὡρισμένην ὑπόθεσιν, ἀφορᾶ συνάδελφον, διότι ἄλλωστε, ἐὰν λάβωμεν καὶ τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ μᾶς εἴπουν ὅτι ἀμνηστεύομεν ἀδικήματα συναλλαγματικῆς φύσεως.

§96Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἤθελον νὰ σᾶς ἐρωτήσω, οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι σᾶς ὑπηγόρευσαν εἰς τὴν κατάρτισιν τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου, εἶναι ἡ ἀποσυμφόρησις τῶν φυλακῶν ἢ λόγοι πολιτικῆς σκοπιμότητος;

§97Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὰ εἶπον προηγουμένως καὶ τὰ ἀνέπτυξα αὐτά. Δὲν εἶσθε ὅμως ἐδῶ, κ. συνάδελφε. Εἶπον, ὅτι λόγοι δικαιοσύνης ἐπιβάλλουν τὴν λῆψιν μέτρων. Ὅταν ἀμνηστεύωνται ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σοβαρώτατα ἀδικήματα, πῶς θὰ ἀφήσωμεν εἰς τὰς φυλακὰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι καὶ εἰς τὰς ὁμαλὰς περιπτώσεις, εἰς τὰς ἑορτὰς τῶν Χριστουγέννων, ἐξέρχονται τῶν φυλακῶν; Δεύτερος λόγος εἶναι, ὅτι δὲν ἔχουν πλέον χῶρον εἰς τὰς φυλακὰς καὶ τρίτον.....

§98Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεοφανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§100Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἁπλοῦν, εἶναι ἀντιληπτὸν καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει ἀνάγκην πολλῶν καὶ μεγάλων συζητήσεων. Τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει κανένα λόγον, οὔτε πολιτικόν, οὔτε ἄλλον τινά, στηρίζεται ἐπὶ τῆς θεμελιώδους ἀρχῆς τῆς σωφρονιστικῆς ἐπιστήμης. Αἱ στατιστικαὶ καὶ τὰ δεδομένα ἐκ τῆς δικαστικῆς πείρας τὸ ἔχουν ἀποδείξει τοῦτο, ὅτι αἱ μικραὶ ποιναὶ δὲν ἐπιφέρουν ποτὲ κανένα εὐμενὲς ἀποτέλεσμα καὶ ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει ὁ νόμος διὰ τῆς ποινῆς δὲν ἐπιτυγχάνεται. Δόγμα τῆς σωφρονιστικῆς ἐπιστήμης εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ ἀποφεύγωνται ἐπιβολαὶ μικρῶν ποινῶν. Καὶ ἐπὶ ἕνα μῆνα κράτησις, καὶ ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας κράτησις εἰς τὰς ἐπανορθωτικὰς φυλακὰς, ἐνῶ δὲν ἔχει κανένα ἀποτέλεσμα ψυχικῆς βελτιώσεως, εἶναι βέβαιον ὅτι δύναται νὰ ἐπιφέρῃ τὴν καταστροφὴν μιᾶς ὑπάρξεως ἐκ τῆς διαρκοῦς ἐπικοινωνίας καὶ ἐπαφῆς μετὰ τῶν διεφθαρμένων, οἱ ὁποῖοι ἐκτίουν μακρᾶς διαρκείας ποινάς. Δι’ αὐτὸ ὅλα τὰ Κράτη, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἄφθονα τὰ μέσα, διὰ νὰ συντηροῦν ἄρτια σωφρονιστικὰ συστήματα, ἀνεγνώρισαν τὸν θεσμὸν τῆς ὑπὸ ὅρον ἀπολύσεως, διότι ἔχουν ὡς βάσιν, ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος μένει εἰς τὰς φυλακὰς ἔστω καὶ δι’ ὀλίγον χρόνον ὡς μοναδικὸν καὶ ἀδιάψευστον ἀποτέλεσμα θὰ ἔχῃ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὰς φυλακάς, εἴτε διὰ τὸ αὐτὸ ἀδίκημα, εἴτε δι’ ἄλλο. Συνεπῶς ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι αὐτὴ καὶ ὅ,τι ἄλλο προσέθεσεν ὁ κ. ὑπουργός. Ἀλλὰ παρέλειψε νὰ προσθέσῃ τὴν βασικὴν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἀνεγνώρισε. Δύναται δὲ νὰ θεωρηθῇ ὁ θεσμὸς τῆς ὑπὸ ὅρον ἀπολύσεως, εἴτε τῆς καταδίκης, εἴτε τῆς ἐκτίσεως τῆς ποινῆς, ὡς ἐγένετο, τὸ ὡραιότερον ἐπινόημα τῆς σωφρονιστικῆς καὶ τῆς ποινικῆς ἐπιστήμης. Εἶναι πλάνη νὰ νομίζητε, ὅπως νομίζῃ ὅλος ὁ κόσμος, ὅτι ἀπόλυσις ὑπὸ ὅρους εἶναι μία χάρις πρὸς ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον δίδεται; ὄχι, δὲν εἶναι πλάνη, δὲν εἶναι χάρις, ἀλλὰ ἀντικατάστασις τῆς σωματικῆς ποινῆς διὰ τῆς ψυχολογικῆς τοιαύτης. Πρέπει νὰ θεωρηθῇ μία εὐτυχὴς ἡμέρα, ἐκείνη κατὰ τὴν ὁποίαν ἐφηρμόσθη ὁ θεσμὸς αὐτός. Θὰ ἀντικατασταθῇ, λοιπόν, ἡ σωματικὴ ποινὴ μὲ τὴν ψυχολογικὴν τοιαύτην, διότι ἂν ὑποπέσῃ εἰς τὸ ἀδίκημα ἐκ νέου, θὰ ἐκτίσῃ τὴν παλαιὰν ποινὴν μετὰ τῆς νέας τοιαύτης. Διὰ τοῦτο σωφρονιστικῶς ὁ θεσμὸς θεωρεῖται ὄχι χαριστικός, ἀλλὰ καταθλιπτικός, δι’ ἐκεῖνον εἰς τὸν ὁποῖον δίδεται τὸ εὐεργέτημα, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ τιμωρηθῇ, ἂν ὑποπέσῃ ἐντὸς τοῦ χρόνου τῆς ἀναστολῆς εἰς νέον ἀδίκημα, μὲ τὴν ποινὴν τῆς πρώτης πράξεως, τὴν ποινὴν τῆς δευτέρας καὶ τὴν ψυχολογικὴν ποινήν, τὴν ὁποίαν ἐν τῷ μεταξὺ ὑπέστη. Διὰ τοῦτο οἱ ἀσχολούμενοι μὲ σωφρονιστικὰ ζητήματα δέχονται τὸν θεσμὸν ὡς καταθλιπτικὸν καὶ ἀντιστρατευόμενον πρὸς τὸν κανόνα non bis in idera. Ὥστε τὸ νομοσχέδιον εἶναι καθαρῶς ἐπιστημονικὸν καὶ σωφρονιστικὸν καὶ εἶναι εὐτύχημα, ὅτι ἐξυπηρετεῖ συγχρόνως καὶ ἄλλον σκοπὸν ἰδίως τῶν φυλακῶν. Τὸ κατάντημα τῶν φυλακῶν εἶναι κατὰ παντὸς ὁρίου. Δυστυχῶς τὰ μέσα τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους εἶναι τοιαῦτα ὥστε δὲν δίδεται ἡ εὐκαιρία εἰς τὸ τόπον αὐτὸν νὰ ἀρχίσῃ νὰ ἐφαρμόζῃ ἕνα σωφρονιστικὸν σύστημα. Εἰς τὰς φυλακάς μας ἁπλῶς στέλλεται ὑλικὸν διὰ νὰ ἐξέλθῃ ἕτοιμον καὶ παρασκευασμένον διὰ τὴν διάπραξιν τῶν αὐτῶν ἢ καὶ βαρυτέρων ἀδικημάτων. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας πρέπει νὰ εὐρύνωμεν τὰ ὅρια τῆς ὑπὸ ὅρων ἀναστολῆς διὰ νὰ μὴ εἰσέρχωνται διὰ μικρὰς ποινὰς εἰς τὰς φυλακάς. Ἄν εἶναι ἀληθὴς ἡ βάσις αὐτὴ τότε ὅλαι αἱ ἐξαιρέσεις πρέπει νὰ γίνουν δεκταὶ κατὰ τὰς ὑποδείξεις τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὄχι κατὰ τοὺς φόβους τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Δὲν σημαίνει τίποτε τὸ λαθρεμπόριον, τίποτε ἡ ζωοκλοπή, τίποτε αἱ παραβάσεις αἱ νομισματικαί, ὅταν τὸ Δικαστήριον διὰ τῆς ἀποφάσεώς του ἔδωσε τὸ μέτρον τῆς βαρύτητος τῆς πράξεως. Ἐφ’ ὅσον διὰ πρώτην φορὰν κατεδικάσθη ἔστω καὶ διὰ ναρκωτικά, εἶναι συμφέρον τῆς κοινωνίας νὰ τὸν βγάλῃ τῶν φυλακῶν καὶ νὰ τοῦ ἀναστείλῃ τὴν ποινὴν καὶ νὰ τοῦ εἴπῃ «κύτταξε καλὰ ἂν βγῇς ἀπὸ τὰς φυλακὰς καὶ ξαναπάρῃς ναρκωτικὰ θὰ ἐκτίσῃς καὶ τὰς δύο ποινάς». Ἄν αὐτὴ ἡ βάσις εἶναι ἀληθὴς τότε πρέπει δι’ ὅλα τὰ ἀδικήματα ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως νὰ δεχθῶμεν τὴν ἀπόλυσιν ὑπὸ ὅρον, διότι βάσις εἶναι, ὅτι ἂν πάῃ εἰς τὰς φυλακὰς θὰ βλάψῃ καὶ τὸν ἑαυτόν του καὶ τὴν κοινωνίαν. Πρέπει ὅμως νὰ ἔχωμεν μίαν δικλεῖδα ἀσφαλείας καὶ τοιαύτη εἶναι ἡ προηγουμένη καταδίκη εἰς 6μηνον φυλάκισιν. Τὸ ὅριον ἦτο τρίμηνον ἡ ἐπιτροπὴ τὸ ἐπεξέτεινεν εἰς ἑξάμηνον λόγῳ τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν εἰς τὰς ὁποίας διατελεῖ ἡ χώρα, λόγῳ τῆς ἀναταραχῆς. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει λέγομεν, δὲν σοῦ δίδομεν τὴν ὑπὸ ὅρον ἀναστολήν, διότι δὲν ἐβελτιώθη· εἶναι ἐπίτροπος καὶ ἡ βάσις τῆς κρίσεως εἶναι διαφορετική. Διὰ τοὺς λόγους τούτους ἡ ἐπιτροπὴ ἐπεξέτεινε τὸ νομοσχέδιον καὶ δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐκτίουν ὑπόλοιπον ποινῆς κάτω τοῦ ἔτους. Ἐδῶ, κύριοι, εἶναι ἡ ἐπιείκεια πλέον. Παύει ἡ ἐπιστήμη καὶ ἔρχεται ἡ ἐπιείκεια, ἡ κοινωνικὴ ἐπιείκεια, ἡ πολιτικὴ ἐπιείκεια, διότι τέλος πάντων, κύριοι ἂν ἐδικάσθη δὲν ἐδικάσθη εἰς θάνατον, διότι εἰς θάνατον καταδικάζεται ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἶναι σήμερον εἰς τὰς φυλακὰς. Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς ἐρήμην δικασθέντας. Τὸ μέτρον νομίζω, πρέπει νὰ τὸ βλέπωμεν μετ’ ἰδιαιτέρας χαρᾶς. Ἡ Βουλὴ σπανίως εὑρίσκεται εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ υἱοθετήσῃ νομοσχέδιον στηριζόμενον εἰς τὴν ἐπιστήμην καὶ ἰδιαιτέρως τὴν σωφρονιστικὴν ἐπιστήμην. Ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας διὰ νὰ εἴπω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐξήρεσε τοὺς καταδικασθέντας δι’ ἀναξιότητα. Διαβλέπω τὴν εὐθυξίαν τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπέναντι τῶν νόμων καὶ τοῦ Συντάγματος. Ὁσάκις μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία χειροκροτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν μετὰ προθυμίας καὶ ἰδιαιτέρας εὐχαριστήσεως εἰς παρομοίας περιπτώσεις, καθ’ ἃς ἀποκηρύσσει πράξεις ἀντισυνταγματικὰς καὶ παρανόμους. Ὁ ὑπουργὸς ὅμως τοιαύτας εὐθιξίας θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ τὰς προσέξῃ, διότι ἀπὸ διετίας παραβιάζονται ὄχι μία, ὄχι δύο, ἀλλὰ ἐννέα διατάξεις τοῦ Συντάγματος κατὰ τὴν ὁμολογίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ σύμφωνα μὲ τὸ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη εἰς τὴν Βουλήν. Μία Βουλὴ τῆς περιωπῆς τῆς ἡμετέρας, ἡ ὁποία περικλείει τόσους κυρίους οἱ ὁποῖοι ἔδειξαν τέλειον σεβασμὸν πρὸς τὸ Σύνταγμα, Βουλὴ ἡ ὁποία συνεδρίασεν ἐπὶ 4 ἡμέρας, διότι δὲν ἠνείχετο παραβίασιν τοῦ ἄρθρου 49 τοῦ Συντάγματος, διότι παρ’ ὅλας τὰς ἀντιρρήσεις ἤθελεν ἡ ἰδία νὰ τὸ συζητήσῃ. Ὁ κύριος ὑπουργὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ, ὅτι οἱ Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι ἐγκλημάτησαν εἰς μίαν περίοδον κατοχῆς καὶ σκότους, θὰ πρέπῃ νὰ μὴ δικάζωνται συμφώνως μὲ τὰς διατάξεις τὰς ὁποίας καθιεροῖ τὸ Σύνταγμα, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι εἴτε Ἕλληνες εἴτε μὴ Ἕλληνες δὲν δικάζονται κατὰ τὰς διατάξεις ἐκείνας τὰς ὁποίας τὸ Σύνταγμα ἔχει καθιερώσει, κατὰ παράβασιν μίας ἀρχῆς, τῆς ἀρχῆς τῆς ἰσότητος. Δὲν ἐνδιαφέρομαι διὰ κανένα. Δὲν γνωρίζω ἐὰν λέγεται δοσίλογος, δὲν γνωρίζω τὶ λέγεται, ἐὰν ἡμάρτησε. Ἕνα μόνον λέγω, ὅτι πρέπει νὰ δικασθῇ σύμφωνα μὲ τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος τὸ ὁποῖον ἀπαγορεύει ἀπολύτως τὴν σύστασιν ἐπιτροπῶν, ἐπιτροπῶν οἱωνδήποτε καὶ μόνον ἀπὸ δικαστήρια. Καὶ εἶναι τὸ δυστύχημα, ὅτι οἱ Ἕλληνες αὐτοί, δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι πολλοὶ ἢ ἕνας, ἐὰν εἶναι καὶ ὁ χειρότερος, οὐδέποτε θὰ ἐδέχοντο νὰ δικασθοῦν κατὰ σύστημα ἐπιτροπῶν λειτουργουσῶν κατὰ τρόπον τυραννικόν, ἀνελεύθερον, τοιοῦτον, τὸν ὁποῖον οὐδέποτε ἡ Ἑλλὰς ἐγνώρισε κατὰ τὴν μακραίωνα κοινωνικὴν καὶ πολιτικήν, ἀλλὰ περιπετειώδη ζωήν της. (Χειροκροτήματα). Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀπομακρυνθῶ τῆς Βουλῆς ἐὰν δὲν ἰδῶ συντελουμένην τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ Συντάγματος. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ποῖοι θὰ ἐπωφεληθοῦν τῆς τοιαύτης ἀρχῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν παράπονα Ἑλλήνων οὕτως πως ἀδικουμένων. Ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι θὰ ἰδῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ εἰσάγῃ σχετικὴν διάταξιν, νὰ ἐπαναφέρῃ ἐν ἰσχύϊ τὰς διατάξεις αὐτὰς τὰς ὁποίας, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι κατὰ σύστασιν τῶν ξένων καὶ φίλων παρατηρητῶν τῆς Δικαιοσύνης συνεστήθη τοῦτο ἀπὸ ἔλλειψιν κάποτε θάρρους μέσα εἰς τὴν Βουλήν. Εἶναι ἀδύνατον ἡ Βουλὴ νὰ μὴν ἠσθάνθη εὐθιξίαν διὰ τὴν παράβασιν 11 διατάξεων τοῦ Συντάγματος. Θὰ σᾶς χειροκροτήσω καὶ πάλιν ὅταν θὰ εἰσαγάγητε τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι. (δὲν ἠκούσθη) διέπραξαν ἐγκλήματα, κατὰ τῆς Πατρίδος, ὄχι δοσιλόγων κατὰ τὸ κομμουνιστικὸν σύστημα τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη, διὰ νὰ δηλητηριάσῃ τὴν ἀστικὴν τάξιν καὶ τὴν στρατιωτικὴν τάξιν καὶ νὰ καταδείξῃ εἰς τὸν κόσμον, ὅτι ἡ Ἑλλάς, ὁ τόπος τῆς δόξης καὶ τῆς προόδου εἶναι ὁ τόπος τῆς προδοσίας καὶ τῶν προδοτῶν. (Χειροκροτήματα). Διὰ μίαν ἄλλην ἐπίσης τροπολογίαν θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, τὴν ὁποίαν καὶ τοῦ παραδίδω.

§101Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Θέλω νὰ κάμω μίαν δήλωσιν, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι ἐντὸς ὀλίγου θὰ κατατεθῇ νομοσχέδιον σχετικὸν πρὸς τὴν καλουμένην δοσιλογίαν, παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§102Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καλῶς ὁ κ. ὑπουργὸς ἔπραξεν ἀνελθὼν εἰς τὸ βῆμα προκαταβολικῶς διὰ νὰ καθορίσῃ ποίας ἐκ τῶν τροπολογιῶν ἐκείνων ποὺ ὑπεβλήθησαν ἀποδέχεται. Τὸ τοιοῦτον μὲ ἀπήλλαξεν ἀπὸ τὸν κόπον νὰ μακρυγορήσω. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἐνέχει τόσον ὑποκειμενικὸν ὅσον καὶ ἀντικοινωνικὸν χαρακτῆρα. Ἡ κειμένη νομοθεσία, κύριοι συνάδελφοι, προβλέπει καὶ τὰς περιπτώσεις τῆς ἀναστολῆς τῶν ποινῶν· δηλαδὴ οἱ ὑφιστάμενοι νόμοι καὶ εἰδικῶς ὁ νόμος 801, ὁ ὁποῖος ἐξακολουθεῖ νὰ ἐφαρμόζηται, εὑρίσκεται ἐν ἰσχύϊ καὶ ὁ ὁποῖος καθορίζει, ὅτι τὰ δικαστήρια δύνανται εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις νὰ χορηγοῦν ἀναστολὰς ποινῶν εἰς καταδικαζομένους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν προηγουμένως καταδικασθῆ δι’ ἄλλας ὑποθέσεις. Σήμερον ὅμως, εἰσάγεται ἕνα νομοθέτημα εὐρυτέρας ἐκτάσεως, ὄχι δηλαδὴ μὲ τὸν νόμον 801, ἀλλὰ ἕνα νομοθέτημα τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει ὅλους τοὺς καταδικασθέντας καὶ ἐκείνους ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπέπεσαν προηγουμένως εἰς ἄλλα ἀδικήματα παλαιότερα. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἀναμφισβητήτως μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον. Εἰς ὥρας καὶ στιγμὰς καὶ εἰς ἡμέρας κατὰ τὰς ὁποίας τόση ἐλαστικότης καὶ τόση ἐλευθεριότης ἐνεφανίσθη ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως πρὸς πάντας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀδικοπράγησαν, εἴτε ἐναντίον τοῦ Ἔθνους, εἴτε ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων, ἀναμφισβητήτως διὰ τὰ ἀδικήματα αὐτά, τὰ μικρᾶς ἐκτάσεως καὶ σημασίας, ἐπιβάλλεται μία τοιαύτη νομοθετικὴ μέριμνα. Εἶμαι εὐτυχής, διότι εὗρον τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ἀπολύτως σύμφωνον εἰς τὴν ἀποδοχὴν ὡρισμένων τροπολογιῶν καὶ ἐκείνων ἀκριβῶς τὰς ὁποίας καὶ ἐγὼ ἐσκεπτόμην νὰ ἀποδεχθῶ καὶ δὲν εὑρέθη σύμφωνος πρὸς ὡρισμένας τροπολογίας, τὰς ὁποίας καὶ ἐγὼ ἤμην διατεθειμένος νὰ ἀποκρούσω. Δι’ αὐτὸ θὰ εἶμαι σύντομος. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω τὴν ἀπορίαν μου, διότι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἰσηγήθη ἐνώπιον τοῦ Σώματος μίαν τοιαύτην τροπολογίαν, ὡς ἐκείνη, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὰ ἄλλα ἀδικήματα, τὰ τελεσθέντα ὑπὸ τῶν αὐθορμήτως προσελθόντων. Τοῦτο θὰ ἐσήμαινεν, ὅτι ἡ Συνέλευσις ἀποδέχεται, ὅτι ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀμνηστεύονται ὡς μετασχόντες εἰς τὸν συμμοριακὸν ἢ ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνι ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι διώκονται καὶ δι’ ἄλλα ἀδικήματα καὶ διὰ τὰ ἀδικήματα ταῦτα ἀμνηστεύονται. Καὶ ἐρωτῶ διὰ ποῖον λόγον νὰ ὑπάρξῃ ὡς διάκρισις μόνον διὰ τοὺς συμμορίτας καὶ ὄχι διὰ πάντας τοὺς Ἕλληνας τοὺς ἀδικοπραγήσαντας. Ἀλλὰ γεννᾶται καὶ ἓν ἄλλο ζήτημα ἐκ τῆς περιπτώσεως αὐτῆς. Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διωχθοῦν μεταγενεστέρως ὄχι δι’ ἀδικήματα, τότε κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἰσχύσῃ ἡ διάταξις αὐτή. Ἐν τῇ πράξει τὸ ψήφισμα περὶ ἀμνηστίας ἐκφράζεται κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον. Ὅταν τις παρουσιασθῇ ἐνώπιον τοῦ Εἰσαγγελέως καὶ δηλώσει ὅτι εἶναι συμμορίτης, ὁ Εἰσαγγελεὺς τὸν ἐφοδιάζει μὲ ἕνα χαρτὶ καὶ τὸν ἀφήνει ἐλεύθερον. Ἐπίσης καὶ ὅταν εἶναι ἀντισυμμορίτης. Ἐν τούτοις ὅμως ἐὰν ὑπάρχῃ εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν ἢ εἰς τὸ Δικαστήριον, εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν μὲν μὴ εἰσαχθεῖσα εἰς τὸ Συμβούλιον, εἰς τὸ Δικαστήριον δὲ ἐπεξεργασθεῖσα ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου, ὑπάρχει δικογραφία ἐναντίον των, ἡ δικογραφία αὕτη ἐξακολουθεῖ νὰ συνεχίζεται ἐπεξεργαζομένη μέχρι τῆς στιγμῆς καθ’ ἣν θὰ εἰσαχθῇ ἐνώπιον τοῦ ποινικοῦ Δικαστηρίου. Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἡ δικογραφία αὐτὴ καὶ τὰ ἀδικήματα αὐτὰ ὑπάγονται εἰς τὴν ἀμνηστίαν, δηλαδὴ εἶναι σχετικὰ μὲ τὸν συμμοριακὸν καὶ ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ μὲν Συμβούλιον τὰς ἐπιστρέφει αὐτοβούλως εἰς τὸν Εἰσαγγελέα, ἢ ἐὰν δὲν εἶναι ὥριμα πρὸς συζήτησιν εἰσάγονται εἰς τὸ Δικαστήριον, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ ἐπίσης ἐπὶ τῆς οὐσίας ἐὰν εἶναι σχετικὴ μὲ τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα. Πρὸς ποῖον λοιπὸν λόγον γίνεται ἡ συζήτησις; Τὸ ζήτημα αὐτὸ σήμερον ἔχει λυθῆ ἐν τῇ πράξει. Ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν ἢ τοῦ Ἀρείου Πάγου, δὲν ἀναμένει νέαν νομοθετικὴν ἐπεξεργασίαν διὰ νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὰ ζητήματα αὐτά. Λύει τὰ ζητήματα τελειωτικῶς, κατὰ τρόπον ἄριστον, κατὰ τρόπον ἀπολύτως νόμιμον. Ὁ κ. ὑπουργὸς ὀρθῶς ἀποκρούει τὴν τροπολογίαν καθ’ ἥν ζητεῖται νὰ ὑπάγωνται εἰς τὴν ἀμνηστίαν καὶ τὰ ἀδικήματα τῆς κλοπῆς καὶ τῆς ἀπάτης. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο ἀδίκημα, τῆς πλαστογραφίας, τὸ ὁποῖον καὶ αὐτὸ ἐθεωρήθη ὡς ἀτομικὸν ἀδίκημα καὶ πρέπει νὰ συμπεριληφθῇ.

§103Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ μὲ πείσητε, τὸ γνωρίζω καὶ θὰ τὸ συμπεριλάβω.

§104Χ. ΑΛΕΤΡΑΣ. Ἐπὶ πλέον, κ. ὑπουργέ, δὲν φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ καὶ ὅλοι οἱ αἰσχροκερδεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται ἀντιμέτωποι πρὸς πᾶσαν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπομυζοῦν τὸ αἷμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§105Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δέχομαι νὰ συμπεριληφθῇ ἡ πλαστογραφία καὶ αἱ παραβάσεις τοῦ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος.

§106Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης ἐκηρύχθησαν κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δικαιολογήσω τὴν γνώμην μου ἐκείνην. Ὀφείλω δὲ νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ διεξαχθεῖσα συζήτησις καὶ ἡ εἰσήγησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, δὲν μὲ ἔπεισε νὰ μεταβάλω γνώμην. Τοὐναντίον ἡ δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι εἰς τὴν δοθησομένην ἀναστολὴν θὰ συμπεριληφθοῦν μόνον 1.000 κατάδικοι, καταρρίπτει τὴν μίαν βάσιν ἐπὶ τῆς ὁποίας στηρίζεται τὸ νομοσχέδιον τῆς ἀποσυμφορήσεως, δηλαδὴ τῶν φυλακῶν, ἀφοῦ κατὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐκ τῶν 27 χιλιάδων κρατουμένων μόνον 1.000 πρόκειται νὰ ἐξέλθουν βάσει τοῦ νομοσχεδίου. Κύριοι βουλευταί, εἶχα τὴν ὑπομονὴν νὰ ἐρευνήσω τοὺς τόμους τῶν νόμων τῆς τελευταίας πενταετίας καὶ διεπίστωσα, ὅτι ἔχουν ἐκδοθῆ 27 νομοθετήματα παρέχοντα ἀμνηστίαν, παραγραφήν, ἀναστολὴν κλπ. οὕτως ὥστε καθιερώθη παγίως πλέον ἡ ἀτιμωρησία τῶν ἐγκληματιῶν ὥστε νὰ ἐξευτελίζεται τὸ Κράτος καὶ νὰ δημιουργῆται ἡ ἐντύπωσις εἰς τὸν ἐγκληματίαν, ὅτι δύναται ἀτιμωρητὶ νὰ ἐγκληματῇ ἀφοῦ ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ δοθῇ παραγραφὴ ἢ ἀναστολὴ ὑπὸ χίλια δύο προσχήματα καὶ ὑπὸ χιλίας δύο προφάσεις.

§107Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μήπως εἴχατε τὴν φιλοπονίαν νὰ διαβάσητε πόσα νομοθετήματα ἔβγαλεν ἡ Γαλλικὴ ἐθνοσυνέλευσις; Διαρκῶς θέλομεν νὰ παριστάμεθα μελετημένοι· τί κάνει ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις; Σᾶς ἐρωτῶ νὰ μοῦ πῆτε πόσα νομοθετήματα ἔβγαλε ἡ Ἀγγλική, ἡ Γαλλική, ἡ Βελγικὴ καὶ ἡ Ὁλλανδικὴ Συνέλευσις μόνον τώρα.

§108Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἰς τὴν Γαλλίαν αἱ δίκαι περὶ δοσιλόγων ἀναθεωροῦνται ὅλαι διὰ νόμου, ὅσαι ἔγιναν ὑπὸ ἐκτάκτων δικαστηρίων.

§109Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν δοσιλόγων. Ὁμιλῶ περὶ τῶν κοινῶν κακοποιῶν, ὁμιλῶ περὶ τῶν κοινῶν ἐγκληματιῶν, ὁμιλῶ περὶ τῶν κακούργων, περὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐπεβουλεύθησαν τὴν Πατρίδα, ὁμιλῶ περὶ τῶν προδοτῶν, τῶν κοινῶν λῃστῶν καὶ λέγω, ὅτι ἐπὶ μίαν πενταετίαν δὲν κάμνομεν ἄλλο, παρὰ νὰ ἀμνηστεύωμεν, νὰ παραγράφωμεν καὶ νὰ χαρίζωμεν τὰ ἀδικήματα.

§110Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶναι αἱ ἀνώμαλοι περιστάσεις τὰς ὁποίας διερχόμεθα πρὸ δεκαετίας.

§111Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ἀναπτύσσω τὰς γνώμας μου. Ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ καὶ ἑπομένως νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐκθέσω τὰς γνώμας μου. Ἔχει δικαίωμα ὁ καθένας νὰ διαφωνήσῃ. Ἐγὼ εὑρίσκω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἐντελῶς ἐπιβλαβές. Ὀφείλω νὰ διακηρύξω, ὅτι εἶναι ἐπιζήμιον καὶ θὰ ἀποτελέσῃ τὸ τελευταῖον πλῆγμα τὸ ὁποῖον θὰ κατενεχθῇ ἐναντίον τῆς ἐννοίας τῆς Δικαιοσύνης. Ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, εἰς τοῦ ὁποίου καὶ τὴν νομικὴν κατάρτισιν καὶ τὴν νομικὴν μόρφωσιν πιστεύω, ἀνέμενον, ὅτι δὲν θὰ εἰσῆγεν ἕνα τοιοῦτον νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ συνεχίζετο ἡ παροῦσα κατάστασις τῆς ἀτιμωρησίας. Ἀντιθέτως μάλιστα αἱ σημεριναὶ κρίσιμοι περιστάσεις τὰς ὁποίας διέρχεται ἡ Πατρίς, κατὰ τὰς ὁποίας παλαίει αὕτη ἀγωνιωδῶς κατὰ τοῦ ἐγκλήματος, ἀκριβῶς λέγω αἱ σημεριναὶ περιστάσεις ἐπιβάλλουν νὰ εἴμεθα φειδωλοὶ εἰς τὸ ἄνοιγμα τῶν φυλακῶν ἄνευ οὐδενὸς μέτρου.

§112Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συμμερίζομαι τὴν ἀγανάκτησίν σας· ἀλλ’ ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νενομοθετημένη, ὑπάρχουσα.

§113Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κύριον εἰσηγητὴν—ὁ ὁποῖος γνωρίζει ἄριστα πόσον σέβομαι καὶ τὸν ἴδιον καὶ πρὸ παντὸς τὰς γνώμας του—ὑπεστηρίχθη, ὅτι δικαιολογητικὸς λόγος τοῦ μέτρου αὐτοῦ τοῦ σημερινοῦ—συμβαίνει νὰ ἔχωμε 4–5 νομοθετήματα κατ’ ἔτος, κάθε 3 μῆνας ἔχομεν ἕνα νομοθέτημα ἀποσυμφορήσεως τῶν φυλακῶν, ἀμνηστία, ἀνατολή, παραγραφή, χάρις, ὅ,τι θέλετε—ἐπαναλαμβάνω, δικαιολογητικὸς λόγος τοῦ μέτρου αὐτοῦ εἶναι: πρῶτον ἡ ἀποσυμφόρησις τῶν φυλακῶν, ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον καταπίπτει, διότι μόνον 1.000 λέγει ὁ ὑπουργὸς θὰ ἐξέλθουν τῶν φυλακῶν ἐκ τῶν 20 χιλιάδων κρατουμένων. Τὸ δεύτερον ἐπιχείρημα εἶναι, ὅτι πρόκειται περὶ μικρῶν ποινῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐξυπηρετοῦν τὴν ἔννοιαν καὶ τὸν σκοπὸν τῆς ποινῆς· τοὐναντίον ἄγουν εἰς ἀποτέλεσμα ἀντίθετον τοῦ ἐπιδιωκομένου. Ἀλλ’ ἡ νομοθεσία, κύριοι, ἔχει παγίας διατάξεις, ὅσον ἀφορᾷ τὰς περιπτώσεις αὐτῶν τῶν μικρῶν ποινῶν. Ἔχει τὰς παγίας διατάξεις περὶ μετατροπῆς τῶν ποινῶν, ἔχει τὰς παγίας διατάξεις περὶ ἀναστολῆς τῶν ποινῶν, τὴν ὁποίαν κρίνει τὸ Δικαστήριον καὶ αἱ ὁποῖαι πάγιαι διατάξεις εἶναι ἀπολύτως ἀρκεταὶ διὰ νὰ προστατεύσουν τὰς περιπτώσεις περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ κ. εἰσηγητής. Δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ κάμωμεν ἡμεῖς ἕνα εἰδικόν, ἐξαιρετικὸν νομοθέτημα, κατ’ ἐξαίρεσιν τῶν παγίων διατάξεων, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἀνοίξωμεν τὰς φυλακὰς ἐν συνεχίᾳ τῶν ὅσων μέχρι σήμερον διεπράχθησαν εἰς βάρος τῆς ἐννοίας τῆς Δικαιοσύνης, εἰς βάρος τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ Κράτους, εἰς βάρος καὶ τῶν κρισιμωτάτων στιγμῶν, τὰς ὁποίας διέρχεται ἡ Πατρίς μας, ἡ ὁποία εἶναι ὑποχρεωμένη, ἐὰν πρόκειται νὰ σωθῇ, νὰ διακηρύξῃ ὅτι τὸ ἔγκλημα θὰ τιμωρηθῇ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀναστείλῃ τὴν καταπληκτικὴν πρόοδόν του. Κύριοι βουλευταί, εἶναι τόσον—ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις—ἀδόκιμος ἡ ἀντίληψις, ὅτι πρόκειται περὶ μικρῶν ποινῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐξυπηρετοῦν τάχα τὴν σκοπιμότητα τῆς ποινῆς, ὥστε ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐζήτησε καὶ ἔλαβε τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ περιληφθοῦν ὄχι μόνον αἱ μικραὶ ποιναί, αἱ ὁποῖαι ἐπεβλήθησαν ὑπὸ τοῦ Δικαστηρίου μέχρις ἑνὸς ἔτους, ὁπότε δὲν ὑπῆρχεν ἔστω ἡ δικαιολογία, ἀλλ’ ἐζήτησε καὶ ἐγένετο δεκτὸν νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἀμνηστία καὶ διὰ τοὺς ἐκτίοντας ὑπόλοιπον ἔστω καὶ μεγαλυτέρας ποινῆς. Γνωρίζετε δὲ τί εἶναι τὸ ὑπόλοιπον τῆς ποινῆς. Ἐὰν φύγωμεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ πᾶμε εἰς τὸ ὑπόλοιπον τῆς ποινῆς, φεύγομεν ἀπὸ τὴν βάσιν του.

§114Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἔχετε διαβάσει τὸν νόμον 811 περὶ ἀναστολῆς τῆς ποινῆς; Τί λέγει ὁ νόμος αὐτός; Διὰ νὰ καταλάβουν καὶ μερικοὶ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι νομικοί: Ὑπάρχει ἕνας νόμος, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ἐὰν κάμῃς τὰ ⅔ τῆς ποινῆς νὰ βγῇς ἀπὸ τὴν φυλακήν. Καὶ ἠμπορεῖ τὰ ⅔ νὰ εἶναι πέντε καὶ ἕξ χρόνια. Καὶ λέγετε σεῖς τώρα, ὅτι εἶναι σωφρονιστικὴ πολιτικὴ νὰ βγοῦν ὅσοι ἔχουν 6 χρόνια ὑπόλοιπον καὶ νὰ μὴ βγῇ, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔχει 6 μῆνας.

§115Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ὁ νόμος 811 τὶ χρεία ὑπάρχει νὰ μὴ τοὺς βγάλητε κατὰ τὸν νόμον αὐτὸν καὶ νὰ εἰσάγηται ἐξαιρετικὸν νομοθέτημα; Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, κύριοι. Ἐδῶ πρόκειται, διὰ τῆς ἐπεκτάσεως ἡ ὁποία ζητεῖται, νὰ ἐξέλθουν τῶν φυλακῶν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν εἰς μεγάλας ποινὰς καὶ τῶν ὁποίων ἡ ποινὴ διὰ τῶν διαφόρων ἀνασταλτικῶν μέτρων καὶ διὰ τοῦ μέτρου τῆς χάριτος ἔχουν περιορισθῆ εἰς ποινὰς κάτω τοῦ ἑνὸς ἔτους. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς ἐπεκτάσεως. Ἐγκληματίαι καταδικασθέντες διὰ σειρὰν ἐγκλημάτων δὲν πρόκειται νὰ καθήσουν εἰς τὴν φυλακὴν οὔτε δύο μῆνας. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ὑπεστηρίχθη ἐπὶ πλέον, ὅτι πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν ἐρήμην καταδικασθέντων. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι οἱ ἐρήμην καταδικασθέντες, αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔδειξαν περιφρόνησιν εἰς τὴν δικαιοσύνην τῆς Πατρίδος των, αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν προσῆλθον νὰ δικασθοῦν ἐξομοιοῦνται, ἂν δὲν τίθενται εἰς προνομιακὴν μοῖραν. Ἀλλὰ ζητεῖται καὶ κάτι ἄλλο παραπάνω.

§116Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐὰν πράγματι εὑρισκώμεθα εἰς καλὴν κατάστασιν θὰ συνεφώνουν ἀπολύτως εἰς ὅ,τι λέγετε. Ἀλλὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἐξῆλθον τῶν φυλακῶν ἠθικοὶ αὐτουργοὶ φόνου. Συζητοῦμεν σήμερον δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 3–6 μῆνας ποινήν, ἐνῶ βγάλαμεν ἀπὸ τὰς φυλακὰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διέπραξαν τερατώδη ἐγκλήματα. Ἐὰν εἶχον καλῶς τὰ πράγματα, θὰ εἴχατε δίκαιον.

§117Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Πρέπει νὰ σημειώσητε καὶ τὸ ἑξῆς: Ὅτι συνήθως κρατοῦνται κάτω τοῦ ἔτους ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ μετατρέψωσι, διότι δὲν ἔχουν χρήματα νὰ μετατρέψωσιν. Οἱ πλούσιοι μετατρέπουν τὰς ποινάς. Οἱ πτωχοὶ ὅλοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν νὰ πληρώσουν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἄλλος πληρώνει μὲ τὸν παρᾶ του. Θέλετε νὰ μείνῃ ἐκεῖνος, διότι εἶναι πτωχὸς καὶ δὲν ἔχει νὰ πληρώσῃ;

§118Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλὰ ζητεῖτε, κύριοι, διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἐπεκταθοῦν ἀκόμη παραπέρα τὰ μέτρα. Ζητεῖτε δηλαδὴ νὰ δοθῇ ἀναστολὴ καὶ ἐπὶ ἐκείνων τῶν ἀδικημάτων, τὰ ὁποῖα δὲν ἐξεδικάσθησαν καὶ διὰ τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζομεν ποία ποινὴ θὰ ἐπιβληθῇ. Λέγομεν, ὅτι καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ δικασθοῦν εἰς τὸ μέλλον ἐὰν καταδικασθοῦν κάτω τοῦ ἑνὸς ἔτους, θὰ τοὺς εἴπῃ τὸ δικαστήριον: δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν ἡ ποινὴ ποὺ σᾶς ἐπέβαλα. Βγᾶτε ἔξω ἀπὸ τὶς φυλακές. Νομίζετε, ὅτι τοῦτο εἶναι ἐξυπηρετικὸν τῆς ἐννοίας τῆς Δικαιοσύνης; Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀξιοπρέπεια καὶ κῦρος δικαστηρίου καὶ δικαστοῦ δικάζοντος ἀπὸ τῆς ἕδρας ὅταν, ἀφοῦ βγάλει τὴν ἀπόφασιν, θὰ τοῦ εἰπῇ ὁ κατηγορούμενος «καλημέρα σας, κύριε Πρόεδρε»; Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι τοιαύτη ἀντίληψις τῆς δικαιοσύνης ἐξυπηρετεῖ τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει ἡ Πολιτεία; Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι τοῦτο ἐξυπηρετεῖ τὴν ἔννοιαν τῆς δικαιοσύνης, ὅτι ἐξυπηρετεῖ τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει ἡ Πολιτεία διὰ τῆς ἐπιβολῆς τῆς ποινῆς; Εἶναι δυνατόν, κύριοι, νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς, ὅτι πρέπει νὰ ἀφεθοῦν ἐλεύθεροι οἱ ἐκτίοντες ποινὴν κάτω τοῦ ἔτους δι’ ἀγορανομικὰς παραβάσεις; Διότι τοιοῦτον τι ἐπροτάθη ἀπὸ τὴν ἐπιτροπὴν τῆς Δικαιοσύνης καὶ εὐτυχῶς ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπε νὰ μὴ γίνουν αὐταὶ αἱ ἐξαιρέσεις. Ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι, ὅτι πρέπει νὰ ἀφήσωμεν ἐλευθέρους ἐκείνους τοὺς μαυραγορίτας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καταδικασθῆ εἰς μίαν ποινὴν μέχρις ἑνὸς ἔτους καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ τὴν ἐξαγοράσουν, διότι τὸ δικαστήριον ἀπέρριψε τὴν αἴτησιν ἐξαγορᾶς.

§119Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγκληματίας κοινοὺς τοὺς ἠμνηστεύσαμεν καὶ δὲν συνεκινήθητε.

§120Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κύριε συνάδελφε, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κάμωμεν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἀνοίξωμεν τὰς φυλακὰς καὶ νὰ τελειώσῃ ἡ ὑπόθεσις. Ἐπίσης, διὰ μίαν ἄλλην ἐξαίρεσιν, ὁ κ. ὑπουργὸς ἔκαμε μίαν δήλωσιν, μίαν ἐπεξήγησιν, ἡ ὁποία ὅμως δὲν μοῦ εἶναι ἐπαρκής, διότι ἐδῶ πρόκειται, γενικῶς, εἴτε περὶ ὑπολοίπου ποινῆς ἑνὸς ἔτους, εἴτε περὶ μικροτέρας τοῦ ἑνὸς ἔτους τοιαύτης. Ὑπάρχουν δὲ τοιαῦται ποιναί, ἀναγόμεναι εἰς τὴν παράβασιν τοῦ ψηφίσματος «περὶ μέτρων τάξεως». Ὑπάρχουν τοιαῦται ποιναί. Δεδομένου μάλιστα, ὅτι εἰς αὐτὰς περιλαμβάνονται, κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ νόμου, πάντα τὰ ἀδικήματα τὰ μέχρι σήμερον ἐκτελεσθέντα, ἐρωτῶ: εἶναι δίκαιον νὰ ἐλευθερωθοῦν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐγύριζαν καὶ ἐτοιχοκολλοῦσαν συνθήματα ἐπαναστατικά, οἱ ὁποῖοι ἐμοίραζαν φυλλάδια προπαγανδιστικά; Εἶναι δίκαιον, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, νὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ τῆς ἀναστολῆς; Ἐξυπηρετεῖ αὐτὸ πραγματικῶς τὸν ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον διεξάγει σήμερον τὸ Ἔθνος; Πάντως ὅμως ὀφείλω νὰ τονίσω, ὅτι καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἡ πλειοψηφία τῆς ἐπιτροπῆς νομίζω, ὅτι ἔσφαλε νὰ ζητήσῃ τὴν ἐξαίρεσιν, ἐντελῶς, ὅλων αὐτῶν τῶν ἐξαιρέσεων, οὕτως ὥστε νὰ ἐξέλθουν τῶν φυλακῶν οἱ καταδικασθέντες δυνάμει τοῦ νόμου «περὶ ναρκωτικῶν», ὅλοι οἱ πρεζάκηδες καὶ οἱ ζωοκλέπται. Ἐπίσης νομίζω ὅτι, μία ἑτέρα ἀκόμη προταθεῖσα προσθήκη δι’ ἐξαίρεσιν τῶν ἀδικημάτων, τῶν διαπραχθέντων ὑπὸ τῶν ἀμνηστευθέντων, τῶν μὴ ὑπαγομένων εἰς τὴν ἀμνηστίαν, νομίζω ὅτι, δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή, ὄχι μόνον διότι δὲν ἔχει θέσιν ἐδῶ, ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ἀλλὰ καὶ διότι τὸ τοιοῦτον εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ ἀποτελεῖ συγχρόνως καὶ μίαν ἀνακολουθίαν διὰ τὸ Κράτος. Διότι, ἐνῶ χθές, καταθέτων ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τὸ ψήφισμα περὶ ἀμνηστίας, ἐξεδήλωνε ρητῶς τὴν πρόθεσίν του νὰ ἐξαιρέσῃ ἀπὸ αὐτὴν τὰ ἀδικήματα τὰ μὴ ἔχοντα σχέσιν μὲ τὴν ἀνταρσίαν, ἔρχεται σήμερον, μετὰ ἕνα μῆνα καὶ λέγει: «εἶπα–ξεῖπα» καὶ ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τὰ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν συμμοριτικὴν δρᾶσιν. Ὡμίλησεν ὁ κ. ὑπουργὸς δι’ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν 50%. Ἐγὼ δύναμαι νὰ τὸν βεβαιώσω, ὅτι εἶναι πάρα πάνω, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι παρουσιάσθησαν, ἀλλὰ δὲν εἶχον οὔτε συμμοριτικὴν δρᾶσιν οὔτε ἀνεμίχθησαν εἰς τὴν ἀνταρσίαν, ἀλλ’ εἶναι κοινοὶ ἐγκληματίαι, οἱ ὁποῖοι προσῆλθον μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ δείξουν, ὅτι τάχα εἶχον ἀναμιχθῆ καὶ ἔτσι νὰ ἀποφύγουν τὴν τιμωρίαν διὰ τὰ ἄλλα ἀδικήματά των, περὶ τῶν ὁποίων ἤδη ὑπάρχουν καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις. Πρόκειται περὶ ἐγκληματιῶν τοῦ αἰσχίστου εἴδους καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐξαιρεθοῦν τοῦ παρόντος ψηφίσματος. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους κηρύσσομαι κατ’ ἀρχὴν ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη ἡ Βουλὴ ἤθελε καταλήξει εἰς τὸ νὰ ἀποδεχθῇ τὸ νομοσχέδιον, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ περιορισθῇ τοῦτο εἰς τὴν ἀρχικήν του διατύπωσιν, ἄνευ τῆς ἐπεκτάσεως, τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κώης ἔχει τὸν λόγον.

§122Θ. ΚΩΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τασσόμεθα καὶ ἡμεῖς μὲ τὴν γνώμην τοῦ προλαλήσαντος συναδέλφου, τὴν γνώμην δὲ ἡμῶν ταύτην στηρίζομεν ἐπὶ τῶν ἑξῆς λόγων: Ἡ περίοδος τῆς κατοχῆς ἐδημιούργησε συνθήκας καταλλήλους εἰς τὴν αὔξησιν τῆς ἐγκληματικότητος, οὐ μόνον δὲ κατ’ ἀριθμόν, ἀλλὰ κατ’ ἔντασιν. Ὁ ποινικὸς νόμος δὲν ἐφηρμόζετο πλήρως κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, τὰ ἐγκλήματα τὰ διαπραττόμενα ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ, εὕρισκον μιμητὰς εἰς τοὺς στερουμένους ἠθικῆς ἀντιστάσεως, ὁ ἀθέμιτος πλουτισμὸς ἐξεδηλώθη πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν. Τὰ αἴτια ταῦτα μετ’ ἄλλων συνετέλεσαν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐγκληματικότητος εἰς εὐρυτάτην κλίμακα. Αἱ Κυβερνήσεις, αἱ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ ἰδίως αἱ μετὰ τὴν καταστολὴν τοῦ κινήματος, ὤφειλον ν’ ἀντιμετωπίσωσι τὸ θέμα τῆς ἐγκληματικότητος, ἔπρεπε ν’ ἀντιμετωπίσωσι τὴν ἐμφανισθεῖσαν ἠθικὴν κρίσιν διὰ μέτρων συστηματικῶν, ἅτινα παρέλειψαν. Τὸ πρῶτον ἐπιβαλλόμενον μέτρον ἦτο ἡ ἠθικὴ διαπαιδαγώγησις τοῦ λαοῦ, ἠθικὴ διαπαιδαγώγησις, ἡ ὁποία δέον νὰ προέρχηται, κατὰ πρῶτον λόγον, ἐξ αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως ὡς ὑποδείγματος, ἐξ αὐτῆς ταύτης τῆς ἡγέτιδος τάξεως. Πρὸς συγκράτησιν τοῦ ἐγκλήματος ἡ ὀρθοτέρα σωφρονιστικὴ πολιτικὴ ἦτο ἡ ἐφαρμογή, μετὰ φανατισμοῦ, τῆς κοινωνικῆς ἀρχῆς, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς περιόδους ἐθνικῆς περιπετείας, ἄλλοι μὲν νὰ ὑφίστανται τὰ πάνδεινα, ἄλλοι νὰ χάνουν προσφιλῆ των πρόσωπα, ἄλλοι τὰς περιουσίας των, ἄλλοι δὲ νὰ πλουτίζουν ἢ καὶ οὐδεμίαν θυσίαν νὰ ὑφίστανται. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐφήρμοζε τὴν ἀρχὴν ταύτην πρὸς κατὰ τὸ δυνατὸν ἐπιμερισμὸν τῶν θυσιῶν ἐπὶ τοῦ συνόλου θὰ ἦτο τοῦτο τὸ ἰσχυρότερον εἰρηνικὸν τότε μέσον κατὰ τῆς ἀνταρσίας καὶ κατὰ τῆς ἀνομίας ἐν γένει. Ἐάν τις ἐρευνήσῃ τὴν νομοθεσίαν τῶν τελευταίων ἐτῶν καὶ τῶν κοινοβουλευτικῶν ἔτι Κυβερνήσεων, δὲν θὰ εὕρῃ περίπτωσιν νὰ σταθῇ πρὸ νομοθετήματος κοινωνικῆς πολιτικῆς. Θὰ εὕρῃ νομοθετήματα, ὡς πρὸς τὸ περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἐφοπλιστῶν ἐξ ἐπιτάκτων πλοίων τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1946, κατ’ ἐξαίρεσιν τοῦ νόμου 18, θὰ εὕρῃ ἄλλα παρομοίας φύσεως νομοθετήματα, ἀλλ’ οὐδὲν νομοθέτημα θὰ εὕρῃ, τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ κοινωνικὴν ἀντίληψιν, κοινωνικὸν περιεχόμενον. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, κύριοι, δὲν καταπολεμεῖται ὁ κομμουνισμός, διότι ὁ κομμουνισμὸς καὶ ὅταν ἀκόμη δὲν κινῆται ἀντεθνικῶς καὶ ὅταν δὲν μετέρχηται βίαν ἢ ἀπάτην, ἀσκεῖ ὅμως κριτικὴν ἐπὶ τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος καὶ ἀποκαλύπτει τὰς ἀτασθαλίας καὶ τὰς ἐκμεταλλεύεται. Ἡ ἀποκάλυψις δὲ τῶν ἀτασθαλιῶν προκαλεῖ εὐήκοον τὸ οὖς παρὰ τῷ λαῷ καὶ οὕτω γίνονται πολλοὶ εὔκολος λεία τῆς προπαγάνδας αὐτοῦ. Αἱ Κυβερνήσεις, λοιπόν, παρέλειψαν μέτρα ἠθικῆς διαπαιδαγωγήσεως τοῦ λαοῦ. Πᾶσαι ἀληθῶς αἱ Κυβερνήσεις παρέλειψαν τὰ μέτρα τῆς ἠθικῆς ἀνασυγκροτήσεως, ἄνευ δὲ τῆς ἀνασυγκροτήσεως τῆς ἠθικῆς, οὐδεμία ἄλλη ἀνασυγκρότησις εἶναι δυνατή. Βεβαίως, τοιαύτη προσπάθεια καὶ συστηματοποιημένη ἀπαιτεῖ χρόνον, ἵνα ἀποδώσῃ. Τὶ ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ γίνῃ παραλλήλως κατὰ τὸν ἐνδιάμεσον χρόνον; Ἡ ποινικὴ πολιτικὴ ἔπρεπε νὰ ἦτο ἡ ἐφαρμογὴ αὐστηρῶν ποινῶν, εἰς τρόπον ὥστε τὸ ἔγκλημα νὰ ἀκολουθῇ ἀμέσως ἡ ποινή. Ἀντὶ τούτου ὅμως ἐπρόκειντο νόμοι πάντοτε ἐπιεικεῖς, ἐπιεικῶς ἐφαρμοζόμενοι. Δὲν ὑπαινίσσομαι ταῦτα λέγων τοὺς νόμους τῆς ἀμνηστίας, τοὺς ἐκ πολιτικῆς ἀνάγκης ὑπαγορευθέντας. Ἀλλὰ πρὸ ἡμερῶν ἠκούσατε, ἐξ ἐπισήμων χειλέων, ὅτι βιομήχανοι, λαβόντες πιστώσεις παρὰ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, τὰς διέθεσαν εἴτε εἰς ἐμπορεύματα, τὰ ὁποῖα ἀπέκρυψαν, εἴτε διὰ τὴν ἀγορὰν ἀλλοδαποῦ συναλλάγματος. Καὶ ἐρωτῶ: Ποία δίωξις ἠσκήθη κατ’ αὐτῶν; Καὶ διατί ἡ Κυβέρνησις δὲν εἰσηγήθη σκληρὰ νομοθετικὰ μέτρα στρεφόμενα κατὰ τῶν κερδοσκόπων αὐτῶν τῆς ὁδοῦ Ἀριστείδου, εἰς βάρος τοῦ Ἐθνικοῦ νομίσματος, οἵτινες οὐδὲ κἂν διώκονται, ὅπερ εὔκολον καὶ ταῦτα καθ’ ἣν στιγμὴν προτίθεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀνταρσίαν διὰ συναγερμοῦ, ὡς διελάλησεν. Αὐτὸς ὁ ἀγορανομικὸς κῶδιξ, τροποποιηθείς, ἐπέτρεψε τὴν μετατροπὴν τῆς ποινῆς ἐπ’ εὐνοίᾳ τῶν αἰσχροκερδῶν, ἐνῶ πρόκειται περὶ εἰδεχθεστάτου ἀδικήματος. Ἀλλ’ ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας...

§123Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ Βουλὴ δὲν ἐψήφισεν αὐτὴν τὴν διάταξιν. Ἐλύθη ἡ συνεδρίασις καὶ ἐψηφίσθη ἐξ ὑφαρπαγῆς.

§124Θ. ΚΩΗΣ. Ἀληθές, ἀλλὰ καὶ χαρακτηριστικόν. Ὡς εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, γίνεται διαρπαγὴ τοῦ δημοσίου πλούτου πρὸς πᾶσαν ἔκτασιν. Τὸ ψήφισμα περὶ κολασμοῦ τῶν ἀδικημάτων τούτων εἶναι τώρα ἀνεπαρκές. Ἔπρεπε νὰ εἰσαχθῇ νομοθετικὸν μέτρον σοβαρὸν μὲ κυρώσεις ἀνηλεεῖς κατ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διαπράττουσι οἱονδήποτε ἀδίκημα νοσφισμοῦ κατὰ τῆς περιουσίας τοῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπιδιωχθῇ καὶ ἡ ἐφαρμογὴ αὐτῶν. Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν διάθεσις πρὸς ἐπιβολὴν τοῦ νόμου καὶ δὲν ὑπάρχει διάθεσις κἂν πρὸς ἄρσιν τῶν αἰτιάσεων, διότι ὡς γνωστὸν ἀκούονται αἰτιάσεις ἐντὸς καὶ ἔξω τῆς Ἑλλάδος, ὅτι ἐν Ἑλλάδι ὑπάρχει κεφαλαιοκρατικὴ κλίκα, ἡ ὁποία ἐπηρεάζει τὰς Κυβερνήσεις εἰς τὴν μὴ λῆψιν ἀποφάσεων καὶ μέτρων ὑπὲρ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Ἐλπίζω λοιπόν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ θελήσῃ νὰ λάβῃ νομοθετικὰ μέτρα ἀπαγγέλλοντα αὐστηροτάτας κυρώσεις κατὰ τῶν διαληφθέντων ἀδικημάτων. Ἐξ ὅλων αὐτῶν εὐκόλως συνάγεται, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ εἶμαι ὑπὲρ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν μέτρου τῆς προσωρινῆς ἀπολύσεως. Ἀνέγνωσα τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ βλέπω, ὅτι οἱ λόγοι τοὺς ὁποίους ἐπικαλεῖται οὐδόλως εὐσταθῶσιν. Λέγει ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐγκληματίαι καὶ κακοῦργοι ἀπελύθησαν τῶν φυλακῶν ἐκ λόγων πολιτικῆς σκοπιμότητος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνουν ἄλλοι ἐν αὐταῖς «παραβάται ἐλαφρῶν ἀδικημάτων». Ἀλλὰ τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ δὲν ἔχει προφανῶς ἀξίαν. Ἡ δοθεῖσα ἀμνηστία ἐχορηγήθη ἐκ λόγων πολιτικῆς ἀνάγκης καὶ ἐκ λόγων πολιτικῆς σκοπιμότητος, διότι τὸ συμφέρον τοῦ Κράτους, ὡς ὑπετέθη, ὑπηγόρευσε τοῦτο. Οὐδεμίαν σημασίαν ἔχει διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἐὰν ἐκεῖνοι οἱ ἐγκληματίαι διὰ λόγους πολιτικῆς ἀνάγκης ἀπελύθησαν τῶν φυλακῶν, σημασίαν ἔχει, ἐὰν ὑπάρχωσι λόγοι δικαιολογοῦντες τὴν ἀπόλυσιν τῶν ἐγκληματιῶν περὶ τῶν ὁποίων τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, συνεπῶς νομίζω, ὅτι τὸ ἐπιχείρημα δὲν εὐσταθεῖ. Τὸ ἕτερον ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται ἐν τῇ αἰτιολογικῇ ἐκθέσει, εἶναι, ὅτι τὰ ἀδικήματα αὐτὰ εἶναι ἐλαφρά. Ἀλλ’ ἐκ τῆς πρακτικῆς τῶν Δικαστηρίων εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ ποιναὶ ἀπὸ 6 μηνῶν ἕως ἑνὸς ἔτους, ἀφορῶσι βαρέα ἀδικήματα, ἀλλὰ τὰ Δικαστήρια ἔχοντα ὑπ’ ὄψει τὰς σημερινὰς συνθήκας ἐπιδεικνύουσι πάντοτε ἐπιείκειαν. Πρόκειται δὲ ἄλλως καὶ περὶ ὑπολοίπου ποινῆς βαρέων ἐγκλημάτων. Εἷς περαιτέρω ἐκ τῶν λόγων τοῦ νομοσχεδίου εἶναι, ὅτι ὁ χῶρος τῶν φυλακῶν δὲν εἶναι ἐπαρκής. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντικρούσωμεν τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο. Ἀλλ’ εἶναι σοβαρὸν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι κατὰ τὴν διατύπωσιν αὐτοῦ, οἱ μὲν ἤδη ἐκτίοντες ποινὴν μέχρι τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου γινομένου νόμου ἀπολύονται, οἱ δὲ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον πράξαντες ἀξιοποίνους πράξεις καὶ δικαζόμενοι ἐν τῷ μέλλοντι δὲν ἀπολαμβάνουσι τοῦ εὐεργετήματος.

§125ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὸ ἐδέχθη.

§126Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ δεχθῶ, διότι κατὰ τὸν πρῶτον χρόνον καὶ ἐπὶ ἓξ μῆνας, ἐὰν μετατραπῇ πρέπει νὰ ἠξεύρετε, ὅτι τὰ ἔσοδα τῆς μετατροπῆς εἶναι λογαριασμός. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰς τὴν Πρέβεζαν ὑπάρχει ἕνας Εἰσαγγελεύς, ὁ ὁποῖος ἠναγκάσθη μίαν ἡμέραν νὰ κάμῃ Δικαστήριον μονομελὲς εἰς μίαν περιοχήν. Μόνον ἡ συνεδρίασις μιᾶς ἡμέρας ἀπέφερεν ἀπὸ τὰς μετατροπὰς τὸ ποσὸν τῶν 6 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Νὰ εἴπωμεν λοιπὸν ὅτι θὰ στερηθῶμεν ὅλων τῶν ἐσόδων τῆς μετατροπῆς, ὅταν ἔχωμεν ἀνάγκην καὶ τῆς τελευταίας πεντάρας;

§127Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ τὸ ἀποσύρετε ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον.

§128Θ. ΚΩΗΣ. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιθυμῇ νὰ δώσῃ ἐπιστημονικὴν βάσιν εἰς τὸ νομοσχέδιον, δύναται νὰ πράξῃ τοῦτο εὐκόλως. Ὑπάρχει ὁ νόμος περὶ «ἀναστολῆς τῆς ἐκτελέσεως τῶν ποινῶν» ΓΩΙΗ]1911, ὡς ἰσχύει νῦν. Ὁ νόμος οὗτος ἐξαρτᾷ τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐκτελέσεως ἐκ τριῶν προϋποθέσεων: 1) Ἡ καταδίκη ἀπαιτεῖται νὰ μὴ εἶναι εἰς ποινὴν μείζονα τοῦ ἑξαμήνου. 2) Ὁ καταδικασθεὶς νὰ μὴ ἔχῃ ὑποστῆ πρότερον ἄλλην καταδίκην ἐπὶ πλημμελήματι ἢ κακουργήματι καὶ 3) Νὰ πεισθῇ τὸ Δικαστήριον ἐκ τῆς ἐρεύνης τῶν περιστάσεων, ὑφ’ ἃς ἐτελέσθη ἡ πρᾶξις περὶ τοῦ χαρακτῆρος καὶ τοῦ ἐν γένει βίου τοῦ καταδικασθέντος καὶ ὅτι οὗτος εἶναι ἄξιος τοῦ εὐεργετήματος τούτου. Παρέχεται δὲ τὸ εὐεργέτημα ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅπως οὗτος μὴ διαπράξῃ εἰς διάστημα 3–5 ἐτῶν νέον πλημμέλημα ἢ κακούργημα. Ὁρίζει, λοιπόν, τὸ νομοσχέδιον, ὅτι ἀπολύονται οἱ ἐκτίοντες ποινὴν μέχρις ἑνὸς ἔτους. Ἂν ὁρισθῇ, ὅτι ἡ ἀπόλυσις γίνεται ὑπὸ τὰς ὑπὸ τοῦ νόμου ΓΩΙΗ)1911 προβλεπομένας προϋποθέσεις, ἐφ’ ὅσον δηλαδὴ δὲν ἔχουσι καταδικασθῆ προηγουμένως, εἴτε ἐπὶ πλημμελήματι, εἴτε ἐπὶ κακουργήματι, τότε τὸ νομοσχέδιον ὑπ’ ὄψει τῶν σημερινῶν συνθηκῶν λαμβάνει ὁπωσδήποτε ἐπιστημονικὴν βάσιν. Εἰσερχόμενος εἰς τὰς κατ’ ἰδίαν διατάξεις ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Ἡ προτεινομένη τροπολογία τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως τὴν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος, ἐὰν μὲν ἔχῃ τὴν ἔννοιαν, ὅτι τὸ ὑπόλοιπον ποινῆς ἀφορᾷ τὸ ἔτος εἶναι περιττή, διότι εἶναι σαφὴς ἡ διάταξις τοῦ σχεδίου, ἐὰν ὅμως ἀφορᾷ καταδικασθέντας εἰς μεγαλυτέρας ποινάς, ἐπειδὴ πρόκειται νῦν νὰ ἐκτίωσιν οὗτοι μέγεθος ποινῆς κατώτερον τοῦ ἔτους εἶναι ἀπαράδεκτος, προφανῶς δέ, διότι βαρεῖαι πρόκεινται ἐγκληματικαὶ πράξεις.

§129Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἐδέχθη αὐτὸ ὁ κ. ὑπουργός.

§130Θ. ΚΩΗΣ. Ἡ ἄλλη τροπολογία, ἡ προτεινομένη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς «τοῦ ἀνωτέρω εὐεργετήματος τυγχάνωσι καὶ οἱ ἐρήμην καταδικασθέντες εἰς κράτησιν ἢ φυλάκισιν οὐχὶ ἀνωτέραν τοῦ ἔτους...» εἶναι ἐστερημένη πάσης οὐσιαστικῆς δικαιολογίας καὶ πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου ἐν οὐδεμιᾷ λογικῇ συναρτήσει εὑρίσκεται. Ἐφ’ ὅσον κατεδικάσθησαν ἐρήμην δὲν εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακὰς καὶ δὲν πρέπει μετὰ τὴν τελεσιδικίαν νὰ ἀπολυθῶσιν. Διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἔπρεπε διὰ λόγους νομικῆς ἰσότητος καὶ ἴσης μεταχειρίσεως τὸ εὐεργέτημα νὰ ἐπεκταθῇ ἐπὶ ὅλων τῶν διαπραξάντων ἀδικήματα κατὰ τὴν αὐτὴν περίοδον. Ὅσον ἀφορᾷ, κύριοι βουλευταί, τὰς κατ’ ἰδίαν περιπτώσεις ἐξαιρέσεων, τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός, θέλω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ γνωρίζωμεν τὶ ψηφίζομεν. Τῆς ἀπολύσεως ἐξαιροῦνται οἱ ἐκτίοντες ποινήν: Α) Ἐπὶ κλοπῇ καὶ ἀπάτῃ, ἐφ’ ὅσον ἔχουσι προηγουμένην καταδίκην ἐπὶ τῷ αὐτῷ ἀδικήματι. Β) Ἐπὶ παραβάσει α) τῶν νόμων περὶ λαθρεμπορίας, β) περὶ ζωοκλοπῆς καὶ ζωοκτονίας, γ) περὶ μονοπωλίου τῶν ναρκωτικῶν φαρμάκων καὶ τοῦ ἐλέγχου αὐτῶν, δ) περὶ προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος καὶ ε) οἱ καταδικασθέντες βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6, τοῦ 1945, Συντακτικῆς πράξεως, ὡς αὕτη ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως. Δηλαδή, ἐάν τις ἔχῃ καταδικασθῆ εἰς ποινὴν κακουργήματος, ἐπὶ ληστείᾳ καὶ ὑπέπεσεν εἰς τὸ ἀδίκημα τῆς κλοπῆς, οὗτος ἀπολύεται. Δὲν εἶναι νομοσχέδιον αὐτὸ ἄξιον νὰ ψηφισθῇ, πρόκειται δι’ αὐτοῦ ψηφιζομένου, νὰ ἀπολυθῶσιν ἐκ τῶν φυλακῶν κακοποιοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι βεβαρημένον τὸ ποινικὸν μητρῶον, πρὸς ἀποκαρδίωσιν τῶν καταδιωκτικῶν καὶ τῶν δικαστικῶν ἀρχῶν. Διότι ἐὰν μὲν πρόκειται περὶ ἑξαμήνου φυλακίσεως ἐπιτρέπεται, κατὰ τὰς προϋποθέσεις τῶν κειμένων νόμων, ἡ ἀναστολὴ ἢ ἡ μετατροπή. Νῦν πρόκειται περὶ ἐγκλημάτων, ἐφ’ ὧν ἀπηγγέλθη καταδίκη εἰς ποινὰς ἄνω τῶν 6 μηνῶν, μέχρις ἑνὸς ἔτους.

§131Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Σεῖς εἴπατε, ὅτι ἄνθρωποι ποὺ ἐδικάσθησαν εἰς θάνατον, κατεδικάσθησαν κακῶς καὶ πρέπει νὰ πάρουν χάριν.

§132Θ. ΚΩΗΣ. Ἡ αἴτησις χάριτος, εἶναι ἄσκησις οἱονεὶ ἐνδίκου μέσου, ἀποτελεῖ τυπικῶς ἄσκησιν δικαιώματος δημοσίου δικαίου καὶ δὲν πρέπει νὰ προκαλῆτε ἐντυπώσεις λέγοντες, ὅτι ἔχω ὑποβάλει αἴτησιν χάριτος πρὸς μετριασμὸν τῆς ποινῆς καταδικασθέντος. Γνωρίζετε καλῶς, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ κοινοῦ διαβήματος μετὰ τῶν συναδέλφων κ.κ. Παπαρρηγοπούλου, Οἰκονομίδη καὶ ἄλλων τοῦ Νομοῦ Ἀχαΐας, ἐξ εἰδικῶν καὶ γενικῶν λόγων ἀφορώντων τὴν πολυπαθῆ ἐπαρχίαν τῶν Καλαβρύτων.

§133Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Σεῖς εἴπατε αὐτὸ καὶ ἐγὼ λέγω ὅτι, ὅταν ὁμιλοῦμεν δι’ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δικάζονται καὶ γίνεται νόμος διὰ νὰ πάρουν χάριν, δὲν δύνασθε νὰ μοῦ λέγητε ὅτι, ὅταν ἐγὼ θέλω νὰ βγάλω ἀπὸ τὴν φυλακὴν ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν ἑξάμηνον φυλάκισιν, παραβιάζω κανένα ὑπέρτατον νόμον.

§134Θ. ΚΩΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπανερχόμεθα. Ἐὰν ἔχῃ καταδικασθῆ εἷς ἐπὶ ληστείᾳ προηγουμένως ἢ εἰς ἐγκληματικὴν ποινήν, λόγῳ π.χ. φόνου, ὑπὸ εἰδικὰς συνθήκας, ἀπολύεται τῶν φυλακῶν;

§135Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐὰν ἔχῃ ὀλιγώτερον τοῦ ἑνὸς ἔτους, ἀπολύεται. Διότι ἠμπορεῖ, ὁ εἷς δικαστής, νὰ δικάσῃ τὸ ἴδιον ἀδίκημα διαφορετικὰ ἀπὸ ἕνα ἄλλον δικαστήν. Δὲν δύνασθε νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι θὰ χαλάσῃ ὁ κόσμος ὅταν βγάλω ἀπὸ τὰς φυλακὰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν δύνανται νὰ πληρώσουν.

§136Θ. ΚΩΗΣ. Συντόμως εἰπεῖν, ἀντιτίθεμαι κατὰ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἐξευτελίζει τὴν ἔννοιαν τῆς ποινῆς. Ἐὰν ἐπιμένῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἠδύνατο νὰ εὐρύνῃ τὴν διάταξιν τοῦ νόμου Γ.Ω.Ι.Η., ὥστε νὰ ἀπολύωνται ἐκ τῶν φυλακῶν οἱ ἐκτίοντες ποινὴν μέχρις ἑνὸς ἔτους, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουσι καταδικασθῆ προηγουμένως ἐπὶ ἄλλῳ πλημμελήματι ἢ κακουργήματι καὶ ἐκρίθησαν ἄξιοι τοῦ εὐεργετήματος ὑπὸ τοῦ Δικαστηρίου, ἐξαιρεθῶσι δὲ καὶ τὰ ἀγορανομικὰ ἀδικήματα. Ἀντιτίθεμαι ἐπίσης, κατὰ τῆς διατάξεως, ἥτις ὁρίζει, ὅτι οἱ ἤδη ἀπολυόμενοι ἐκ τῶν φυλακῶν, θὰ ἐκτίωσι καὶ τὴν παλαιὰν ποινήν, ὅταν ὑποπέσωσιν εἰς ἀξιόποινον πρᾶξιν συνεπαγομένην ποινὴν στερητικὴν τῆς ἐλευθερίας ἀνωτέραν τοῦ μηνός, κατὰ τὸ σχέδιον τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ ἢ κατὰ τὴν ἐπιτροπήν, ἀνωτέραν τοῦ τριμήνου. Αὐτὸ εἶναι ὅλως ἀσυνεπές, ἀλλὰ καὶ ἄνισον. Οἱ τυγχάνοντες τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἀναστολῆς, δυνάμει δικαστικῶν ἀποφάσεων κατὰ τὸν νόμον Γ.Ω.Ι.Η., διότι κατεδικάσθησαν μέχρις 6μήνου, ἐὰν ὑποπέσωσιν εἰς νέον ἀδίκημα ἐπαγόμενον φυλάκισιν, συνεκτίουσι τὴν παλαιὰν καὶ τὴν νέαν ποινήν. Οἱ κατὰ τὸ νομοσχέδιον ἀπολυόμενοι συνεκτίουσι τὴν ποινήν, ἂν καταδικασθῶσιν εἰς ποινὴν στερητικὴν ἐλευθερίας ἀνωτέραν τοῦ μηνὸς ἢ τοῦ τριμήνου, τίθενται δηλαδὴ οὗτοι εἰς κρείσσονα μοῖραν τῶν τοῦ νόμου Γ.Ω.Ι.Η.

§137Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ὀρθόν.

§138Θ. ΚΩΗΣ. Ἐκ τοῦ νόμου τοῦ ἰσχύοντος περὶ ἀναστολῆς τῆς ἐκτελέσεως τῆς ποινῆς, ἐξῃρέθησαν οἱ πρότερον καταδικασθέντες εἰς ἐπανορθωτικὴν ἢ ἐγκληματικὴν καὶ οἱ ἐν γένει κρινόμενοι ὑπὸ τοῦ Δικαστηρίου ἀνάξιοι τοῦ εὐεργετήματος.

§139Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ νόμος περὶ ἀναστολῆς, ὁ ἐφαρμοσθεὶς πρὸ ἐτῶν, ἀπέδωσεν;

§140Θ. ΚΩΗΣ. Βεβαίως ἀπέδωσεν, ὁ νόμος ἐκεῖνος, διότι ἦτο ἐπιστημονικώτατος.

§141Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Πότε; Διότι ἔχομεν τὰ ἑξῆς δεδομένα. Ὅτι ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἔτυχον ἀναστολῆς, καὶ ἀναφέρομαι εἰς τὴν πεῖραν τὴν δικηγορικήν, φοβοῦνται νὰ κάμουν τὸ παραμικρὸν παράπτωμα ἔχοντες ὑπ’ ὄψει των ὅτι θὰ ἀναζήσῃ ἡ παλαιὰ ποινή. Οἱ προηγούμενοι νόμοι περὶ ἀναστολῆς, ἔδωσαν θαυμάσια ἀποτελέσματα. Διατί, σήμερον, ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας, θέλομεν νὰ καταδικάσωμεν ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν Δικαιοσύνην;

§142Θ. ΚΩΗΣ. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔτυχον τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἀναστολῆς, ἦσαν ἐγκληματίαι οὐχὶ καθ’ ἕξιν, ἀλλὰ κατὰ περίστασιν, δὲν εἶχον προηγουμένην καταδίκην καὶ ἐκρίθησαν ὑπὸ τοῦ Δικαστηρίου ἄξιοι τοῦ εὐεργετήματος καὶ ἐπὶ ἐλαφρῶν ἀδικημάτων. Τὸ νομοσχέδιον, παρέχει τὴν ἀναστολὴν εἰς βαρέα ἀδικήματα ἐπὶ καθ’ ἕξιν ἐγκληματιῶν, τῶν ὁποίων τὸ ποινικὸν μητρῷον εἶναι βεβαρημένον καὶ ἐπὶ τῶν ἀναξίων τούτου ἔτι. Ταῦτα ἐνόμισα νὰ ἐκθέσω ὑμῖν.

§143Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχεται καθεὶς καὶ νὰ λέγῃ, ὅτι προστατεύει τὴν ἔννοιαν τῆς Δικαιοσύνης.

§144Ε. ΓΟΝΗΣ. Κάθε βουλευτὴς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ καὶ νὰ ἐκθέτῃ τὴν γνώμην του.

§145Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Τὸ νομοθέτημα εἶναι ἄξιον πάσης ἐξάρσεως.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν διὰ 10 λεπτά.

(Ὥρα 9.20′ μ.μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 9.40′ μ.μ.)

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Κουτσοπέταλος ἔχει τὸν λόγον.

§148Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, δὲν πρόκειται νὰ ὁιλήσω, ἀλλὰ μόνον θὰ ζητήσω μερικὰς διευκρινήσεις ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, διότι προκειμένου νὰ ἐφαρμόσουν τὸν νόμον εἰσαγγελεῖς, οἱ ὁποῖοι εἶναι προσηλωμένοι εἰς τὴν τυπικότητα, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία ὡρισμένη διάταξις, σχετικῶς πρὸς τοὺς ἐρήμην καταδικασθέντας.

§149Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἔχομεν βάλει διὰ τοὺς ἐρήμην.

§150Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἐρήμην καταδικασθέντας θεωρεῖτε τοὺς φυγοποίνους, ἐκείνους τῶν ὁποίων αἱ ἐρήμην ἀποφάσεις κατέστησαν τελεσίδικοι;

§151Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅλους τοὺς ἐρήμην καὶ ὅσους ἔχουν κάνει ἔφεσιν καὶ παραιτοῦνται ἢ ἀπορρίπτεται.

§152Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μεταχειρισθέντες τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἐφέσεως, ἐδικάσθησαν ἐρήμην καὶ ἀπερρίφθη ἡ ἔφεσίς των. Καὶ μίαν τελευταίαν παρατήρησιν. Φρονεῖτε, ὅτι τοὺς καταδικασθέντας δι’ ἀγορανομικὰ ἀδικήματα, δὲν πρέπει νὰ τοὺς ἐξαιρέσητε, ὅπως ἐξαιρεῖτε τὴν ζωοκλοπὴν κλπ.

§153Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐδέχθην τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἀλετρᾶ καὶ τὰ προσέθεσα, ὅτι ἐξαιροῦνται καθὼς καὶ διὰ πλαστογραφίαν.

§154Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι αἱ ὀλίγαι ἀντιρρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν ἐδῶ, μοῦ ἔκαναν τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὴν τρικυμιώδη ἐποχήν, εἰς τὴν ὁποίαν ζῶμεν, τῆς οὐρᾶς τοῦ ὑπομονητικοῦ αὐτοῦ ζώου, ἡ ὁποία θὰ στάξῃ ἐνδεχομένως μέσα εἰς τὸ πηγάδι. Εἶμαι λοιπόν, ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐγώ. Προκειμένου περὶ τῶν ἐρήμην δικασθέντων, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ νὰ προστεθῇ, ὅτι οἱ ἐρήμην δικασθέντες, οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως, θὰ ὑποχρεωθοῦν εἰς τὴν ἐπανέκτισιν τῆς ποινῆς, μετὰ τὴν ἀναβίωσιν τῆς παλαιᾶς ποινῆς, νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐνδίκου μέσου, τὸ ὁποῖον ἐνδεχομένως δὲν ἤσκησαν.

§155Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὄχι, νὰ γνωρίζῃ αὐτός, ὅτι, ὅταν ξαναϋποπέσῃ εἰς ἀδίκημα, θὰ κάμῃ τὴν ποινὴν καὶ τῶν δύο ἀδικημάτων.

§156Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ πρόβλημα ἔτσι εἶναι, ἀλλ’ ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι, ἀσκῶν τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀνακοπῆς, θὰ ἐτύγχανεν ἀπαλλαγῆς, διατὶ θὰ τὸν στερήσωμεν τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ; Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ ἄποψις. Καὶ τελευταῖον, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω δύο λέξεις, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀντίρρησιν, τὴν ὁποίαν φέρει ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τὴν τροπολογίαν τῆς μειοψηφίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς Δικαιοσύνης. Ὁ σκοπός, τὸν ὁποῖον ἔθεσεν ἡ τροπολογία αὐτὴ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, εἶναι σοβαρός. Ἐδέχθη ἡ Ἐπιτροπή, ὅτι εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπακούσαντες εἰς τὴν πρόσκλησιν τῆς Κυβερνήσεως περὶ ἀμνηστίας, προσῆλθον καὶ παρεδόθησαν αὐθορμήτως ἐντὸς τῆς προθεσμίας, τὴν ὁποίαν τάσσει τὸ Ψήφισμα περὶ ἀμνηστίας, εἴτε ἀπὸ τὴν ἀριστεράν, εἴτε ἀπὸ τὴν δεξιάν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀσφαλίσωμεν τὴν ἥσυχον διαμονὴν καὶ τὴν μὴ περιπλοκὴν εἰς νέας δικαστικὰς περιπετείας, διὰ πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἀνάγονται εἰς τοιαύτας τοῦ συμμοριακοῦ ἢ ἀντισυμμοριακοῦ ἀγῶνος καὶ ἡ ὑπόσχεσις, τὴν ὁποίαν ἔδωσε τότε ἡ πολιτεία, θέτει σήμερον τὴν Βουλὴν εἰς ἕνα ἠθικὸν δίλημμα, διότι ἡ Βουλὴ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἀσφαλίσῃ εἰς ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἐκάλεσε καὶ οἱ ὁποῖοι ὑπήκουσαν εἰς τὴν πρόσκλησίν της ἕνα ἥσυχον καὶ ἀνενόχλητον, ἀπὸ δικαστικὰς περιπετείας, βίον. Ἡ σκοπιμότης ἔγκειται ἐν τούτῳ, ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ἐὰν δὲν ἔχουν τὴν συναίσθησιν, ὅτι ἐρχόμενοι ἐδῶ, θὰ εἶναι ἥσυχοι ἀπὸ τῶν περιπετειῶν αὐτῶν καὶ ὅτι δὲν θὰ διατρέχουν τὸν κίνδυνον νὰ συλληφθοῦν ἐκ νέου καὶ νὰ καταδικασθοῦν διὰ μίαν παλαιοτέραν πρᾶξιν, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ξαναπᾶνε, εἴτε εἰς τὸ δεξιὸ βουνό, εἴτε εἰς τὸ ἀριστερὸ βουνό. Αὐτὴ ἦτο ἡ σκοπιμότης, εἰς τὴν ὁποίαν ἀπέβλεψεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς δικαιοσύνης. Καὶ πόσοι ἦσαν αὐτοί; 10.000 ἄνθρωποι καὶ ὅπως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Τάξεως 6.000 ἀπὸ τὰς δεξιὰς συμμορίας καὶ 4.000 ἀπὸ τὰς ἀριστεράς. Πόσοι ἀπ’ αὐτοὺς πρέπει νὰ διώκωνται δι’ ἀδικήματα πρὸ τῆς συμμοριακῆς δράσεως; Ἕνα 50% ἢ ἕνα 40%. Τὶ εἴδους ἀδικήματα εἶναι αὐτά; Ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον θὰ εἶναι μικρά, ἀλλὰ καὶ μερικὰ μεγάλα, ἀλλ’ ἐδῶ δὲν ἀποβλέπομεν εἰς τὸ μέγεθος τοῦ ἀδικήματος. Ἐὰν αὐτὴ ἡ σκοπιμότης, μᾶς διέπει, θὰ πρέπῃ διὰ νὰ τοὺς κρατήσωμεν αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὑπήκουσαν εἰς τὴν πρόσκλησιν τῆς ἀμνηστίας, νὰ τοὺς ἐξασφαλίσωμεν ἀπὸ μελλοντικὰς δικαστικὰς ταλαιπωρίας. Δὲν ἔχει σημασίαν τὸ γεγονός, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ προχωρήσωμεν ἀκόμη εἰς τὴν ἀμνήστευσιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προσῆλθον, διότι δὲν προχωροῦμεν εἰς τὴν ἀμνήστευσιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν προσῆλθον. Θὰ εἴπουν, διὰ ποῖον λόγον αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἤκουσαν τὴν πολιτείαν καὶ ἦλθον νὰ μείνουν ἥσυχοι εἰς τὸ σπίτι των, θὰ πρέπῃ νὰ τοὺς πιάσῃ αὔριον ὁ Εἰσαγγελεὺς καὶ νὰ τοὺς εἴπῃ, σᾶς ξαναβάζω εἰς τὰς φυλακάς, διότι διεπράξατε πρὸ 5–6 ἐτῶν ἕνα ἀδίκημα; Καὶ ἐὰν εἶναι ἕνας φόνος καὶ ἕνα ἀδίκημα βαρύτερον, συνεχωρήσαμεν διὰ τὴν σκοπιμότητα αὐτὴν τόσα τραγικὰ ἀδικήματα, ὥστε θὰ ἦτο ἔλλειψις συνεπείας πρὸς τὴν γραμμὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐὰν θὰ ἐδιστάζομεν καὶ πρὸ τῶν ἐλαχίστων ἴσως βαρέων ἀδικημάτων, τὰ ὁποῖα εἰς τὸ παρελθὸν ἔγιναν.

§157Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἡ Βουλή, ἐὰν θέλῃ, ἂς τὴν ἀποδεχθῇ.

§158Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐμεσολάβησε μία ὁλόκληρος κοσμογονία, διαρκούσης τῆς ἀνταρσίας καὶ τοῦ Δεκεμβρίου. Ἡ κοσμογονία αὐτὴ θὰ ἐξακολουθήσῃ καὶ δικαιολογεῖ νομίζω, ἀκόμη καὶ τὴν λησμοσύνην καὶ τῶν κοινῶν ἀδικημάτων, τὰ ὁποῖα ἐνδεχομένως διεπράχθησαν.

§159Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν μεμονωμένην λύσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Εἶναι πολλὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα γεννῶνται ἐκ τῆς ἀμνηστίας.

§160Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν λέγω ἀμνηστίαν.

§161Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς, τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς βεβαιώσῃ ὁ βουλευτὴς κ. Καλκάνης. Ἡ Κυβέρνησις Τσαλδάρη ἔδωσε μίαν ἀναστολήν, ἀλλὰ δὲν ἔφθασε μέχρι τοῦ σημείου νὰ μὴ τοὺς βάλῃ εἰς τὰς φυλακάς. Δὲν ἤθελον νὰ τὸ ἀναφέρω προχθές, διὰ νὰ μὴ γεννηθῇ ζήτημα, ὅτι θέλω νὰ ἐλαφρώσω ἄλλον ὑπουργόν. Οἱ Νομάρχαι, οἱ ἀστυνομικοὶ Διοικηταὶ τῆς Χωροφυλακῆς, ὁ Μητροπολίτης, ὁ παπᾶς καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ἀσφαλείας ὁλόκληρος, ἐβγῆκαν εἰς τὰ βουνά, συνήντησαν τοὺς ἀντάρτας, ἔκαμαν πρωτόκολλον καὶ οἱ ἀντάρται παρέδωσαν 150 ὅπλα καὶ δὲν ἠξεύρω πόσους τόννους δυναμίτιδος, μὲ τὴν ὁποίαν ἠμποροῦσε νὰ ἀνατιναχθῇ ὁλόκληρος ἡ Λευκὰς εἰς τὸν ἀέρα. Ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε λησμονηθῆ νὰ γραφῇ, ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ οὕτω παραδιδόμενοι, θὰ ἠμνηστεύοντο. Καὶ ἡσύχασε μὲν ἡ Λευκάς, ἀλλὰ τὸ κακουργιοδικεῖον Ἀγρινίου δὲν ἡσύχασε καὶ ἐπῆρε δύο καὶ τοὺς ἐδίκασεν εἰς θάνατον. Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ Νομάρχης Λευκάδος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς καλυτέρους Νομάρχας, καταδιώκεται καὶ δικαίως, ἀπὸ ὅλους τοὺς συγγενεῖς αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι λέγουν: Εἴπατε νὰ παραδοθῶμεν καὶ τώρα δικαζόμεθα εἰς θάνατον. Αὐτὸ ἀφορᾷ μίαν μόνον περιφέρειαν. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι θέλοντας καὶ μὴ νὰ φέρωμεν νομοθετικὸν μέτρον, διὰ νὰ ρυθμίσωμεν ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα τὰ προκύπτοντα ἐκ τῆς ἀμνηστίας.

§162Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκάμαμεν τὴν ἀμνηστίαν.

§163Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ναί, ἀλλὰ εἴπομεν, ὅτι τὰ ἀμνηστευόμενα ἀδικήματα τὰ σχετικὰ μὲ τὸν συμμοριακὸν καὶ ἀντισυμμοριακὸν ἀγῶνα. Τώρα ζητεῖτε νὰ δώσω ἀναστολὴν διώξεως δι’ ὅλα τὰ ἀδικήματα.

§164Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ ἀσφαλίσητε τὴν σκοπιμότητα τῆς παραμονῆς ἐδῶ τῶν ἀνθρώπων, τοὺς ὁποίους ἐκαλέσατε καὶ οἱ ὁποῖοι ὑπήκουσαν εἰς τὴν πρόσκλησιν τῆς Πατρίδος.

§165Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἰς τοιοῦτον νομοθέτημα δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τοιαύτην τροπολογίαν.

§166Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ Συντάγματος, εὑρέθη ὑποχρεωμένη νὰ δεχθῇ τὴν διάταξιν αὐτήν, κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἐὰν διώκωνται δι’ ἄλλα ἀδικήματα θὰ ἀπολύωνται. Τὸ ἐβάλαμε δὲ διὰ νὰ τοὺς ἐξασφαλίσωμεν τὴν χωρὶς περιπετείας παραμονήν.

§167Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μὰ δὲν θὰ εἴμεθα συνεπεῖς μέ ἐκεῖνα ποὺ ἐψηφίσαμεν. Εἴπαμε νὰ βάλωμε τελεία μέχρι τῆς ἡμέρας ποὺ θὰ τελειώσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις.

§168Μ. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ. Νὰ περιορισθῇ ὁ χρόνος τῆς ἀναστολῆς εἰς ἕνα χρόνον.

§169Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἕνας στοῦ Ζωγράφου ἐσκότωσε καὶ ἦτο κρυμμένος. Δὲν ἦτο εἰς τὸ βουνὸ καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τοῦ δοθῇ ἀμνηστία. Αὐτὸς ἦταν κρυμμένος καὶ ἐπῆγεν εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος παρεδόθη καὶ ἀπελύθη. Αὐτὸς αὔριον θά συλληφθῇ.

§170Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ὑπεστήριξα τὴν τροπολογίαν ἐκ λόγων συνεπείας. Ἡ Βουλὴ ἐὰν θέλῃ, ἂς τὴν δεχθῇ.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀν. Μιχαλακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§172Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνεξαρτήτως, κύριοι συνάδελφοι, τοῦ ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἀποτελεῖ μίαν ἐκπλήρωσιν ὑποχρεώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅταν συνεζητεῖτο ἐνώπιόν μας τὸ Θʹ ψήφισμα, βασίζεται καὶ εἰς μίαν ἠθικὴν ἀρχὴν τὴν ὁποίαν ὅλα τὰ Συντάγματα ἔχουν καθιερώσει ἀπὸ τῆς Γαλλικῆς ἐπαναστάσεως καὶ ἐντεῦθεν: Τὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι δικαιότερον μέτρον δὲν ἠδύνατο νὰ ὑποβληθῇ, δεδομένου ὅτι ἐλήφθησαν τόσα μέτρα τὰ ὁποῖα, πολὺ ὀρθῶς, ἐν συγκρίσει μὲ τὸ παρὸν ἐχαρακτήρισεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος. Διὰ νὰ κατηγορήσῃ τὸ μέτρον ὡς ἀνήθικον ἐπεκαλέσθη εἷς τῶν κυρίων συναδέλφων, τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μέχρι τοῦδε δὲν ἔλαβε μέτρα, διὰ τοὺς βιομηχάνους οἱ ὁποῖοι τυχὸν ἐδανείσθησαν χρήματα καὶ τὰ ἐκάλυψαν εἰς λίρας. Ἕτερον, ἑκάτερον. Ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἶναι μεμπτέα, διότι δὲν ἔλαβε τὰ προσήκοντα μέτρα ὥστε νὰ ἐκκαθαρίσῃ καὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ διὰ νὰ μὴ ἀποδίδεται εἰς ὁλόκληρον τὸν βιομηχανικὸν κόσμον ἡ κατηγορία αὐτή, ἥτις σείει ἐκ θεμελίων τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Διότι δὲν εἶναι δυνατόν, ὅλοι οἱ βιομήχανοι νὰ ἔδειξαν διαγωγὴν ἰδίαν. Ἔπρεπε λοιπὸν νὰ ἔχῃ καὶ τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐκκαθαρισθῆ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλὰ ἕτερον, ἑκάτερον, ἐπαναλαμβάνω. Ἡ ἠθικὴ βάσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἀναμφισβήτητος. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ἔκαμεν ὡς μέτρον ἰσότητος, ἀλλὰ μὲ τὰς διατάξεις τὰς ὁποίας δὲν παρεδέχθη καὶ τὰς ὁποίας ἐπρότεινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, νομίζω, ὅτι παρεκκλίνει ἀπὸ τὴν ἰσότητα αὐτὴν καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω μόνον δύο λέξεις, ὅσον ἀφορᾷ τὸ μέτρον αὐτό, τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ ὑποβληθῇ ὡς Κυβερνητικὸν μέτρον, ἀλλὰ ὡς μέτρον καθαρῶς κοινωνικῆς μορφῆς καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ ἀφεθῇ ἐλευθέρα ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφασίσῃ. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἐδέχθη τὰς τροποποιήσεις τῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τὸ ἄρθρον 1ον ὅπου προστίθεται παράγραφος 2 ἔχουσα οὕτω: «Ἀναστέλλονται... (Ἀναγινώσκει)...». Ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ψήφισμα τοῦτο εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Συντάγματος, εἶχον προτείνει διὰ τὰ ἀδικήματα αὐτὰ τὰ ἄσχετα, νὰ διατυπωθῇ εἰδικὴ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ τὰ ἑξῆς: «Διὰ τὰ μὴ ἀναστελλόμενα......... (Ἀναγινώσκει).........προφυλάκισις». Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἦτο δυνατὸν ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι ἕνας ὁ ὁποῖος προσῆλθεν ὡς ἀμνηστευόμενος καὶ ἠμνηστεύθη καὶ εἶχε πράξει ἄλλα ἄσχετα τελείως ἀδικήματα, θὰ ἦτο δυνατὸν ἐλευθέρως νὰ προσέλθῃ ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης τῆς Πατρίδος του καὶ νὰ προσαγάγῃ ὅλα τὰ ἀποδεικτικὰ μέτρα διὰ τὴν ἀπόσεισιν τῆς κατηγορίας καὶ παρουσιαζόμενος ἐνώπιον τοῦ κακουργιοδικείου, θὰ εἶχε πᾶσαν ἐγγύησιν, ὅτι θὰ ἐδικάζετο σύμφωνα μὲ τὸ δίκαιον. Ἀλλ’ ἀτυχῶς, ἡ πρότασις δὲν ἐγένετο δεκτή. Δὲν βλέπω τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον καὶ σήμερον, ἐφ’ ὅσον δὲν πρόκειται περὶ προσωρινῆς ἀπολύσεως, ἀλλὰ περὶ ἀναστολῆς, νὰ μὴ τεθῇ παρομοία διάταξις ὅπως ἐπρότεινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ δηλαδὴ ὄχι νὰ ἀνασταλῇ, ἀλλὰ νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ προφυλάκισις καὶ διὰ τὰ ἀδικήματα τὰ ἄσχετα πρὸς τὸ ψήφισμα ἐκεῖνο νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ποινικὴ δίωξις. Ἐπίσης δὲν βλέπω τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἐδέχθη ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν προσθήκην τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 1, ἡ ὁποία μεταβάλλεται ὅπως ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καθώρισε. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπόδοσις ἰσότητος ὅπως ἔχει διατυπωθῆ τὸ ψήφισμα. (Ἀναγινώσκει). «Ἐξαιροῦνται οἱ ἐπὶ κλοπῇ καὶ ἀπάτῃ, ἐφ’ ὅσον ἔχουν προηγουμένην καταδίκην ἐπὶ τῷ αὐτῷ ἀντικειμένῳ». Ἐὰν δηλαδὴ ἔχουν προηγουμένην καταδίκην δι’ ἓν σοβαρώτερον ἀδίκημα, τί θὰ γίνῃ; Διατί ἐπὶ τῷ αὐτῷ ἀδικήματι; Πρέπει ἡ διάταξις νὰ λέγῃ, «ἐφ’ ὅσον ἔχουν προηγουμένην οἱανδήποτε καταδίκην δι’ οἱονδήποτε ἀδίκημα καὶ νὰ ἐπεκταθῇ αὐτὸ καὶ εἰς τὰ ἄλλα ἀδικήματα. Διότι δὲν βλέπω νὰ εἶναι σοβαρώτερον τὸ ἀδίκημα ἑνὸς χωρικοῦ διωκομένου ἐπὶ λαθρεμπορίᾳ, διότι ἠναγκάσθη, καταδιωκόμενος εἰς τὴν Μακεδονίαν, νὰ πωλήσῃ τὰ καπνά του καὶ νὰ μὴ τὰ δηλώσῃ εἰς τὴν ἐφορίαν. Πρέπει νὰ εἶναι γενικὴ ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ νὰ ἀπαγορεύῃ τὴν ἀναστολὴν ὄχι μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν, ποὺ ὑπάρχουν προηγούμενα ἀδικήματα, ἀλλὰ δι’ ὅλα τὰ ἀδικήματα. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν πρέπῃ νὰ περιληφθοῦν εἰς αὐτὰ καὶ τὰ ἀδικήματα τῆς 6ης Συντακτικῆς πράξεως, ἀλλὰ ὅλα τὰ ἄλλα πρέπει νὰ περιληφθοῦν.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§174Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι Βουλευταί, δὲν εἶναι εὐχάριστος ἡ θέσις τῆς Πολιτείας, νὰ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ προβαίνῃ εἰς τοιαύτας συγκαταβάσεις, οἷα εἶναι ἡ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου προτεινομένη. Δὲν περιποιεῖ, βεβαίως, μεγάλην τιμὴν εἰς ἕνα Κράτος νὰ ἔρχεται εἰς συμβιβασμοὺς μὲ τὸ ἔγκλημα, τὸ ὁποῖον, ἄλλως τε δὲν ἀφορᾷ ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς, ἢ τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ τὴν Κοινωνίαν ὁλόκληρον. Οὐχ’ ἧττον, ἀφοῦ ἔκρινε σκόπιμον ἡ Κυβέρνησις νὰ ὑποβάλῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μὴ ἀρνηθῶ τὴν παραδοχήν του. Ἐκεῖ ὅμως ποὺ δὲν θὰ ἐδεχόμην οὐδεμίαν συγκατάβασιν, εἶναι ἡ περίπτωσις καθ’ ἣν ἡ δικαιοσύνη ἐμφανίζεται ὡς ἐφαρμόζουσα δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Θὰ ἤθελα ἡ Κυβέρνησις νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν τὴν λῆψιν τοιούτων μέτρων ἐπὶ ἄλλου ἐπιπέδου καὶ ὄχι ἐπὶ τοῦ ἀβασίμου ἢ ἀνεπαρκοῦς λόγου τῆς ὑπερπληρώσεως τῶν φυλακῶν. Τοῦτο, ἀκουόμενον ἔξω τῆς Ἑλλάδος, θὰ μᾶς κατέτασσε μεταξὺ τῶν ἀπολιτίστων λαῶν. Θὰ ἔπρεπεν ἡ δικαιολογία τῆς λήψεως τοιούτου μέτρου, νὰ τεθῇ ἐπὶ ἐπιστημονικοῦ ἐπιπέδου, ἐπὶ ἐπιπέδου ψυχολογικοῦ καὶ ἐπὶ τῆς θεωρίας περὶ ἀπονομῆς δικαιοσύνης, ἐπὶ τῆς ὁποίας βασίζονται οἱ νόμοι, οἱ ἀφορῶντες τὸ ἔγκλημα. Δὲν γνωρίζω ἂν θὰ ὑπάρξῃ ὑπουργὸς Δικαιοσύνης τοῦ ἀπαιτουμένου ἀναστήματος διὰ νὰ ἐκπονήσῃ τοιοῦτον νομοσχέδιον, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ. Γνωρίζω, ἐκ τοῦ προσφάτου παρελθόντος, ὅτι οἱ ἑκάστοτε ὑπουργοὶ τῆς Δικαιοσύνης ἐπηρεάζονται ἀπὸ διαφόρους φήμας, καθ’ ἅς, ξένοι παράγοντες ἐμποδίζουν δῆθεν τὴν λῆψιν τοιούτων ἐπιστημονικῶν καὶ γενικῶν νομοθετικῶν μέτρων. Εἶπα καὶ ἄλλοτε καὶ λέγω καὶ τώρα, ὅτι οἱ φιλοδοξοῦντες νὰ κατέχουν ἀνωτέρας θέσεις εἰς τὴν Πολιτείαν, πρέπει νὰ εἶναι παρασκευασμένοι ψυχικῶς ὅπως ἀνθίστανται εἰς οἱανδήποτε πίεσιν καὶ ὑφίστανται οἱανδήποτε ἄδικον ἐπίκρισιν, καὶ ἂν δὲν εἶναι οὕτω παρασκευασμένοι, νὰ ἀπέρχωνται οἴκαδε. Ἔπρεπε τοιαῦτα μέτρα ἡ Κυβέρνησις νὰ τὰ θέσῃ ἐπὶ τοῦ ἐπιπέδου τῆς ἀμεροληψίας καὶ τῆς μεγαλοφροσύνης. Νὰ εἴπῃ πρὸς ἡμᾶς τοὺς βουλευτάς, πρὸς τὸν λαόν του καὶ πρὸς πάντα ἄλλον, ὅτι κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθόν, καὶ δὴ κατὰ τὸν χρόνον τῆς Κατοχῆς, συνέβησαν τοιαῦτα γεγονότα ὥστε νὰ δικαιολογοῦν σύγχυσιν φρενῶν καὶ ἀναταραχὴν ψυχῶν. Νὰ εἴπῃ ἐπίσης πρὸς πάντα, ἡμεδαπὸν ἢ ἀλλοδαπόν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ δικαιοσύνη δὲν δύναται ν’ ἀποτελέσῃ πιόνι ζατρικίου τῆς διεθνοῦς πολιτικῆς, καὶ νὰ ἀναγνωρίσῃ ὡς βάσιν τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα λαμβάνει τὰ ὑπὸ τῆς ἐπιστήμης παραδεδεγμένα, κατὰ τὰ ὁποῖα οἱ τυχὸν προσκρούσαντες εἰς τοὺς νόμους τῆς Πατρίδος, δὲν εἶναι καθ’ ἕξιν ἐγκληματίαι, ἀλλὰ ἐκ περιστάσεως τοιοῦτοι καὶ ἐκ λόγων ἀνεξαρτήτων τῆς πραγματικῆς θελήσεώς των. Ἡ κατοχή, ὁ πόλεμος, ἡ πενία, ἡ καταδίωξις, ὁ διαρκὴς φόβος, τὸ ΕΑΜ, ὁ κομμουνισμός, ἐπροκάλεσαν δεδικαιολογημένην σύγχυσιν τῶν φρενῶν πολλῶν καὶ ἀναταραχὴν τῶν ψυχῶν των, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν ἀπολύτως ὑπεύθυνοι δι’ ὅ,τι ἔπραξαν. Ταῦτα ἔχουσα ὑπ’ ὄψει της ἡ Κυβέρνησις, ὤφειλε νὰ φέρῃ νομοσχέδιον γενικόν, περιλαμβάνον ὅλους τοὺς τομεῖς τοῦ ἀδικήματος κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ νὰ εἴπῃ «ἐγὼ διαγράφω ἀπὸ τὴν ἱστορία τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης τὴν περίοδον ἀπὸ 28 Ὀκτωβρίου 1940 μέχρι τῆς ἀπελευθερώσεως. Δὲν βλέπω ἐγκληματίας, ἀλλὰ δυστυχεῖς, ὑποκύψαντας εἰς τοὺς κινδύνους καὶ τὰς ἀπειλάς, καταπτοημένους, πεπλανημένους καὶ αὐτοὺς τοὺς ἀμνηστεύω ὅλους». Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δὲν θὰ εὑρίσκοντο εἰς τὴν δυσχερῆ θέσιν οἱ συνάδελφοι οἱ ἀντιστρατευόμενοι τὸ νομοσχέδιον, νὰ εἴπουν, ὅτι δι’ αὐτοὺς σπαταλᾶται ἡ ἔννοια τῆς δικαιοσύνης, ἥτις ὄντως ἀποτελεῖ τὴν συνεκτικὴν ὕλην τῆς συνυπάρξεως ἀνθρώπων ἐν τῇ αὐτῇ κοινωνίᾳ. Οὔτε θὰ ἀντέκρουον δεδικαιολογημένως νομοσχέδιον περιέχον τόσον γενικὴν καὶ ἐπιστημονικὴν ἀρχήν. Καὶ δὲν εἶναι μόνον ὑπεύθυνοι οἱ ἑκάστοτε ὑπουργοὶ διὰ τὴν ὑποβολὴν τοιούτων μεροληπτικῶν καὶ ἀνεπιστημονικῶν σχεδίων, ἀλλὰ εἶναι καὶ οἱ βουλευταὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἀφήνουν τὰς συμπαθείας των ἢ ἀντιπαθείας των καὶ τὴν προκατάληψίν των νὰ ἐπηρεάζουν τὴν κρίσιν των καὶ τὴν συνείδησίν των, καὶ νὰ προδιαθέτουν τοὺς ὑπουργοὺς πρὸς ἐσφαλμένην κατεύθυνσιν. Ἐκ τούτου ἴσως ἐπηρεαζόμενοι οἱ ὑπουργοὶ ὑποβάλλουν εἰς τὴν Βουλὴν πτωχονομοσχέδια ἀμνηστεύσεως ὡρισμένων ἀδικημάτων, ὅπως τὸ συζητούμενον, ἐνῷ θὰ ἦσαν ἐν πλήρει ἁρμονίᾳ πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς δικαιοσύνης ἐὰν ἠκολούθουν τὰς ἐπιστημονικὰς θεωρίας καὶ τὴν εὐθεῖαν ὁδὸν τῆς γενικότητος. Εἶναι, ἀσφαλῶς, ὑπεύθυνοι διὰ τοῦτο καὶ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς νομικοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι παρ’ ὅτι γνωρίζουν πολλὰ δὲν θέλουν νὰ κρίνουν τὰ πράγματα ἐπιστημονικῶς καὶ ἀμερολήπτως, μὲ εὐθύτητα καὶ νομικὴν συνείδησιν. Καὶ λέγω ταῦτα οὐχὶ ἐκ συμπαθείας πρὸς πρόσωπα, ἀλλὰ τὰ λέγω χάριν τοῦ κύρους τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς. Οὐδεὶς καλῆς πίστεως ἄνθρωπος εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ἔχω δίκαιον λέγων, ὅτι μεταβάλλομεν τὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος εἰς φοῦρνον τοῦ Νασρεδὶν Χότζα, τὸν ὁποῖον στρέφομεν κατὰ τὴν ἑκάστοτε φορὰν τοῦ ἀνέμου, ἀναλόγως τῶν συμπαθειῶν μας ἢ ἀντιπαθειῶν μας. Διατὶ δὲν ἐφαρμόζεται ἡ ἀρχὴ τῆς ἰσότητος καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν καὶ ἐφ’ ὅλων τῶν περιπτώσεων; Διατὶ ἡ μεροληψία αὐτή, ἡ ἀπαράδεκτος διὰ τὴν δικαιοσύνην; Διατί, ἀφοῦ δίδομεν ἀμνηστίαν εἰς πραγματικοὺς ἐγκληματίας, κρατοῦμεν εἰς τὰς φυλακὰς καταδικασθέντας συνεπείᾳ συκοφαντικῶν μηνύσεων, τοὺς λεγομένους πολιτικοὺς δοσιλόγους; Διατὶ νὰ μὴ πράξωμεν καὶ ἡμεῖς ὅ,τι ἐγένετο εἰς παρομοίαν περίπτωσιν ἐν ἄλλαις χώραις; Ποία δικαιολογία δύναται νὰ δοθῇ; Μόνον ἡ προκατάληψις καὶ ἡ μεροληψία. Αὐτὸ ὅμως εἶναι ἀπαράδεκτον. Αὐτὸ θίγει ὄχι μόνον τὸ κῦρος τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ τὸ κῦρος τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων.

§175Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν νομίζετε ὅτι ἡ ὀρθοτέρα ὁδὸς διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν θὰ ἦτο ὄχι ἡ κριτικὴ ἐπὶ τῆς ἐκδόσεως ἀποφάσεων, ἀλλὰ διὰ μιᾶς ἐννόμου ἀναθεωρήσεως αὐτῶν; Αὐτὸ ἐγένετο καὶ εἰς τὴν Γαλλίαν. Διότι ἄλλως εἰς ποῖον κῦρος θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ διαχωρίσουμεν τοὺς καταδικασθέντας ἐπὶ πραγματικῇ δοσιλογίᾳ μὲ τοὺς συκοφαντηθέντας;

§176Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Χαίρω πολὺ διότι ἀκούω ὁμιλοῦντα οὕτω καὶ τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον, τὸν κατὰ τὸ παρελθὸν ἐναντιούμενόν μοι κατὰ πάσης λήψεως μέτρων ὑπὲρ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν καταδικασθῆ ἐπὶ δοσιλογίᾳ. Ἀκριβῶς εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ νομομαθέστατος συνάδελφος, ἔθιξα ἐπανειλημμένως ἐνώπιόν σας καὶ ἀνέφερα διαφόρους περιπτώσεις καταφόρου ἀδικίας καὶ ὑποθέσεις κατὰ τὰς ὁποίας, ἄνθρωποι καταδικασθέντες ἐρήμην εἰς βαρυτάτας ποινὰς ἐπὶ ἁπλῇ μηνύσει τῶν ἐαμοκομμουνιστῶν, δὲν τοὺς ἐδίδετο τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκήσουν τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀνακοπῆς. Σᾶς ἀνέφερα συγκεκριμένην περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν Ἕλλην πολίτης, ἀπαχθεὶς ὡς ὅμηρος εἰς Γερμανίαν, καὶ ἐπανελθὼν εἰς Ἑλλάδα, εὗρεν ἑαυτὸν καταδικασμένον εἰς ἰσόβια δεσμὰ ἐπὶ δοσιλογίᾳ. Πληροφορηθεὶς τοῦτο καὶ ἐπιχειρήσας νὰ μάθῃ περὶ τίνος πρόκειται, συνελήφθη καὶ ἐνεκλείσθη εἰς τὰς φυλακὰς Αἰγίνης, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νά γίνῃ ἄλλως, ὡς μοῦ ἔλεγε μετὰ λύπης του ὁ διατάξας τὴν φυλάκισίν του εἰδικὸς ἐπίτροπος κ. Τσαμπάσης. Θὰ ἐνθυμῆσθε ἴσως, ὅτι πολλοὶ ἠγωνίσθημεν διὰ νὰ προστεθῇ εἴς τι σχετικὸν νομοσχέδιον διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπετράπη ἐπὶ τέλους ἡ ἄσκησις τοῦ ἐνδίκου μέσου τῆς ἀνακοπῆς. Ὡς εἶπον καὶ ἄλλοτε, ἐπὶ ὑπουργίας κ. Χατζηπάνου, ἦλθεν εἰς Ἑλλάδα Ἀγγλικὴ ἀποστολὴ ἀποτελουμένη ἀπὸ διαπρεπεῖς νομομαθεῖς καὶ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Ντόνοβαν ὅπως μελετήσῃ τὰ τῆς δικαιοσύνης μας καὶ συνέταξεν ἐμπεριστατωμένην ἔκθεσιν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλε καὶ εἰς τὸ Φόρεϊν Ὄφις. Ἐν τῇ ἐκθέσει της αὐτῇ συνιστᾷ ὅπως ὅλαι αἱ ἀποφάσεις αἱ καταδικαστικαὶ ἐπὶ δοσιλογίᾳ ἀναθεωρηθοῦν ὑπὸ Συμβουλίων ἢ Ἐπιτροπῶν. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀνέφερα κατὰ τὴν συζήτησιν σχετικοῦ νομοθετήματος καὶ τότε ἠγωνίσθην πάλιν, ὅπως πείσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ δεχθῇ προσθήκην διὰ τῆς ὁποίας ἐπετρέπετο ἡ ἄσκησις τοῦ ἐνδίκου μέσου τῆς ἀνακοπῆς ὑπὸ τῶν ἐρήμην δικασθέντων. Ἀλλὰ καὶ τοῦτο ὄχι καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν. Τῇ ἐπιμόνῳ ἐπεμβάσει τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Τρικάλων συναδέλφου κ. Βαμβέτσου, ἐξῃρέθησαν ἐκ τοῦ μέτρου αὐτοῦ οἱ καταδικασθέντες ἐρήμην ὑπουργοί. Θὰ ἤθελα νὰ μάθω πῶς δικαιολογεῖ τὴν ἐξαίρεσιν αὐτὴν ὁ κ. συνάδελφος. Ἀποτελεῖ ἢ δὲν ἀποτελεῖ τοῦτο ἐφαρμογὴν δύο μέτρων καὶ δύο σταθμῶν; Ἀσφαλῶς ἐξ αὐτοῦ προξενεῖται ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη μεροληπτεῖ.

§177Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). 1219 κατεδικάσθησαν· καὶ θὰ πῇ αὐτό, ὅτι ἐμερολήπτησεν ἡ Ἑλληνικὴ Δικαιοσύνη;

§178Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἐμερολήπτησεν ὑπὲρ τῆς ἀθωώσεως πολλῶν.

§179Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Λέγω εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι καὶ ἂν εἶναι ἀληθὴς ὁ ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον ἀνέφερε, τοῦτο δὲν ἔχει οὐδεμίαν σημασίαν. Καὶ εἷς ἂν κατεδικάσθη παρὰ τοὺς νόμους θίγεται ἡ δικαιοσύνη. Ἡ δικαιοσύνη εἶναι ἡ ἡγεμονὶς τῶν Κρατικῶν ὑπηρεσιῶν, ἀκτινοβολοῦσα ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην, καὶ τοῦτο αἰσθάνονται περισσότερον οἱ ἔχοντες ὑγιᾶ τὴν συνείδησιν, ἡ ὁποία δὲν ἀπορρέει μόνον ἀπὸ νομικὰς γνώσεις. Ἀλλὰ τὰ διάφορα μέτρα σας καὶ αἱ διάφοροι συντακτικαὶ πράξεις τὴν ἀμαυρώνουν. Σεῖς κύριε ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης......

§180Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐὰν συμφωνοῦμεν εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἀναθεωρήσεως γιατὶ νὰ μὴ γίνῃ αὐτή;

§181Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Χαίρω διότι κατώρθωσα νὰ μεταπείσω καὶ τὸν ἀξιότιμον ἐκ Τρικάλων συνάδελφον καὶ νὰ παραδεχθῇ, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ τοὐλάχιστον ἀναθεώρησις τῶν ὑποθέσεων αὐτῶν. Ἀλλὰ πρὶν αὐτὸ γίνῃ, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθοῦν ἀπὸ τοῦδε πρόχειρα τινὰ μέτρα, ὅπως π. χ. νὰ καταργηθῇ τὸ ἄρθρον 25 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 Συντακτικῆς Πράξεως καὶ νὰ ἐπανέλθῃ ἐν ἰσχύϊ. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὁ νόμος 811, κατὰ τὸν ὁποῖον οἱ ἔχοντες ἐκτίσει τὰ ⅔, νομίζω, τῆς ποινῆς των καὶ πάσχοντες ἀπὸ «ἀνήκεστον», ὡς λέγει ὁ νόμος, νόσον νὰ ἐξέρχωνται τῶν φυλακῶν. Διατὶ ὁ κ. Β. Καραπᾶνος, μετὰ τοῦ ὁποίου οὐδέποτε ἐγὼ εἶχον πολιτικὸν ἢ ἄλλον τινα σύνδεσμον, ὁ χωλὸς καὶ τίμιος ἐκεῖνος ἄνθρωπος, καὶ ὁ ὁποῖος ἔχει ἤδη ἐκτίσει τὸ μέγιστον μέρος τῆς ποινῆς του, νὰ σήπεται εἰς τὰς φυλακὰς πάσχων δεινῶς; Εἶναι γνωστόν, ὅτι οὗτος τὰ μέγιστα ἐξυπηρέτησε τὸν λαὸν κατὰ τὸν χρόνον τῆς κατοχῆς. Ἐὰν ἠθέλατε νὰ ἀναφέρω μία περίπτωσιν θὰ ἐβλέπατε ποία ὑπῆρξεν ἡ δρᾶσις του κατὰ τὴν ὑπουργίαν του ἐπὶ κατοχῆς.

§182ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ τὸ πῆτε.

§183Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὸν χρόνον ἐκεῖνον μ’ ἐπεσκέφθησαν εἰς τὸ γραφεῖον μου δύο ἀνώτεροι ἀξιωματικοὶ τοῦ Β. Ν. οἱ κ. κ. Τσάφος καὶ Ἄγγελος Μπακόπουλος, καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι εἶναι ἀνάγκη κἄποια δημοσία ἀρχὴ νὰ θέσῃ εἰς τὴν διάθεσίν των ὀλίγα χρήματα ἵνα, ἐὰν τυχὸν συλληφθοῦν διανέμοντες βοηθήματα εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἐν τῇ Μέσῃ Ἀνατολῇ ἀγωνιζομένων ναυτικῶν διὰ χρημάτων στελλομένων ἐκεῖθεν, νὰ ἰσχυρισθοῦν, ὅτι τὰ χρήματα διέθεσεν ἡ ἀρχὴ ἐκείνη ἐκ φιλανθρωπίας. Ἐσκέφθην τὸν ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Προνοίας. Δὲν εἶχα, ὡς εἶπον, ἰδιαίτερον σύνδεσμον, ἀλλὰ ἐγνώριζα τὸν ἄνδρα. Τὸν ἐπεσκέφθην μετὰ τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τοῦ εἶπον ἂν μπορῇ νὰ διαθέσῃ 2 ἑκατομμύρια, πληθωρικὰ τότε, δι’ ἕνα φιλανθρωπικὸν σκοπόν. Σὺν τῇ συζητήσει καὶ εἰς μίαν γωνίαν τῆς αἰθούσης ὅπου ἀπεσύρθημεν, τοῦ εἶπον τὸν πραγματικὸν σκοπὸν τῶν χρημάτων. Ἐξεπλάγη διὰ τὸ εὐτελὲς τοῦ ποσοῦ. Ἐν πλήρει μυστικότητι ἀπὸ τοὺς περὶ ἑαυτόν, διὰ νὰ μὴ τὸ μάθουν οἱ Γερμανοί, ἐνήργησε καὶ διετέθησαν πολλὰ ἑκατομμύρια διὰ τὸν ἱερὸν αὐτὸν σκοπόν.

§184Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κατετέθη εἰς τὸ δικαστήριον αὐτὸ κ. συνάδελφε;

§185Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, κατετέθη, καὶ κατετέθησαν καὶ ἄλλα πολλὰ κ. συνάδελφε. Ἀκούσατε τὶ κατετέθη διὰ τὸν ναύαρχον Γέροντα, ἂν θέλετε ν’ ἀκούσητε.

§186ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§187Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατετέθη καὶ ἀπεδείχθη κατὰ τρόπον ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ γνωστὸς ναύαρχος Γέροντας, τοῦ ὁποίου ἡ οἰκογένεια ἐπὶ γενεὰς ἀγωνίζεται διὰ τὸν τόπον αὐτόν, εἶχε διαθέσει τὸ αὐτοκίνητόν του κατὰ τὸν χρόνον τῆς ὑπουργίας του, ὅπως δι’ αὐτοῦ μεταφέρωνται κρυφίως εἰς τοὺς λιμένας ἐπιβιβάσεως οἱ ἀναχωροῦντες διὰ Μέσην Ἀνατολὴν στρατιωτικοὶ ὅπως ἀγωνισθοῦν κατὰ τῶν Γερμανῶν καὶ Ἰταλῶν. Καὶ ἐν τούτοις ὁ μέγας αὐτὸς πατριώτης εὑρίσκεται εἰς τὰς φυλακὰς ἐπὶ ἐσχάτῃ προδοσίᾳ!

§188Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ποίαν ἀκριβῶς ἐποχήν;

§189Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὸν χρόνον τῆς κατοχῆς, ὅτε ἦτο ὑπουργὸς καὶ εἶχεν εἰς τὴν διάθεσίν του αὐτοκίνητον.

§190Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Νὰ ὑποβάλῃ αἴτησιν χάριτος εἰς τὸ ὑπουργεῖον.

§191Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκούσατε ἐπίσης τὶ κατετέθη, καὶ τὸ ὁποῖον ἄλλωστε εἶναι γνωστὸν ἀπὸ τὴν ἱστορίαν τοῦ τελευταίου πολέμου, διὰ τὸν στρατηγὸν Κατσιμῆτρον. Οὗτος, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐχθροπραξιῶν, εἶχε λάβει διαταγὴν νὰ ὑποχωρήσῃ μετὰ τῆς 8ης μεραρχίας του 130 χιλιόμετρα εἰς τὸν Ἄραχθον καὶ ἐκεῖ νὰ ἀναμένῃ τοὺς Ἰταλούς. Ἀλλὰ αὐτός, σταθμίσας τὴν κατάστασιν, παρέμεινεν εἰς τὴν παρὰ τὸ Καλπάκι θέσιν του ἀντιμετώπισε τοὺς Ἰταλοὺς ἀνέτρεψεν αὐτοὺς καὶ τοὺς ἔτρεψεν εἰς φυγήν, δώσας οὕτω τὴν πρώτην νίκην εἰς τὸν ὅλον συμμαχικὸν ἀγῶνα.

§192Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Καὶ ὁ στρατηγὸς Μουτούσης;

§193Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατετέθη, ὅτι αὐτὸς ἀντιμετώπισεν ἡρωϊκῶς ὄχι μόνον τοὺς Ἰταλούς, ἀλλὰ καὶ τοὺς πρώτους εἰσβαλόντας Γερμανοὺς καὶ ἀνεχαίτισεν ἐπὶ πολλὴν ὥραν τὴν προέλασιν αὐτῶν. Κατετέθη ἐπίσης, τὸ γνωστὸν ἄλλωστε, ὅτι ὁ καθηγητὴς κ. Λούβαρης, ὁ ὑπέροχος ἐκεῖνος ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐγκλείει εἰς τὴν ψυχήν του τὴν ἀνωτερότητα καὶ τὴν Ἑλλάδα, ὁ ἐν ταῖς φυλακαῖς ἀκόμη συγγράψας τὸ περισπούδαστον ἔργον «τὸ Πνεῦμα τοῦ Γκαῖτε» ἠναγκάσθη νὰ λάβῃ μέρος εἰς τὴν Κυβέρνησιν πιεσθεὶς ὑπὸ τοῦ μετέπειτα Ἀνωτάτου Ἄρχοντος, κατέχοντος τότε ἀνωτάτην θέσιν ἐν τῇ ἱεραρχίᾳ τῆς Ἐκκλησίας.

§194Α. ΛΑΔΑΣ. Μοῦ δίδετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἀφάνταστοι αἱ ὑπηρεσίαι τὰς ὁποίας προσέφερεν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, διαρκούσης τῆς κατοχῆς, ὁ κ. Λούβαρης. Εἴχομεν μία φιλανθρωπικὴν ὀργάνωσιν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ὁσάκις εἴχομεν ἀνάγκην νὰ ἐξυπηρετήσωμεν τὸν πολυπαθῆ κόσμον τῆς Μακεδονίας κατεφεύγομεν εἰς Ἀθήνας. Ὁ μόνος ὑπουργός, ὁ ὁποῖος μᾶς ἤκουε καὶ προσέφερεν ἀληθεῖς καὶ πραγματικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὴν Μακεδονίαν ἦτο ὁ κ. Λούβαρης καὶ πράγματι ἀποτελεῖ ἔγκλημα ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ὁ ὁποῖος τόσας ὑπηρεσίας προσέφερε διαρκούσης τῆς κατοχῆς, νὰ εὑρίσκεται εἰς τὰς φυλακάς.

§195Π. ΜΟΥΤΖΟΥΡΙΔΗΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος). Εἶναι γνωστὰ αὐτὰ διὰ τὸν κ. Λούβαρην.

§196Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Χαίρω πολὺ ἀκούων τὸν ἐκ Μακεδονίας συνάδελφον νὰ ὑποστηρίζῃ εὐθαρσῶς τὴν ἀλήθειαν. Φοβοῦμαι ὅμως μήπως ἔκαμα κατάχρησιν τῆς ὑπομονῆς σας. Λέγω ὅλα αὐτά, διότι νομίζω, ὅτι τοιουτοτρόπως ἐνισχύω καὶ τὴν ἐνδόμυχον πεποίθησιν τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος πιστεύει κατὰ βάθος, ὅπως πιστεύει καὶ ὁ σεβαστὸς Ἀρχηγός του καὶ νῦν Πρωθυπουργός, ὁ ὁποῖος ἐπὶ πολλὰς δεκάδας ἐτῶν ἀγωνίζεται ἐπὶ τῶν ἐπάλξεων τοῦ πατριωτισμοῦ, ὅτι ἀδίκως εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακὰς οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Καὶ δὲν ἐδίστασε νὰ προσέλθῃ καὶ ὡς μάρτυς κατὰ τὴν δίκην καὶ νὰ εἴπῃ μετὰ παρρησίας, ὅτι οἱ κατηγορούμενοι προσέφερον μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα. Οὐδεὶς καλῆς πίστεως ἄνθρωπος δύναται ν’ ἀρνηθῇ, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Ἀλλὰ μήπως κατὰ τὴν δίκην δὲν ἐβεβαιώθη, ὅτι καὶ ὁ στρατηγὸς Τσολάκογλου προσέφερε μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος;

§197Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἐντροπὴ νὰ λέγεται εἰς Ἑλληνικὴν Βουλήν, ὅτι παρέσχον ὑπηρεσίας αὐτοὶ οἱ ὑπηρέται τῶν Γερμανῶν. Εἶναι ἐντροπή. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀκούωνται εἰς Ἑλληνικὴν Βουλὴν ἀδιαμαρτυρήτως αὐτὰ τὰ πράγματα, διότι ἐὰν ἐνίκα ἡ Δύναμις τὴν ὁποίαν αὐτοὶ ὑπηρέτουν οὔτε σεῖς οὔτε ἡ Ἑλλὰς θὰ ὑπῆρχε.

§198Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ κραυγαί, ὁσονδήποτε ἰσχυραὶ καὶ ἂν εἶναι, δὲν δύνανται νὰ καταπνίξουν τὴν φωνὴν τῆς πραγματικῆς ἀληθείας, ἀληθείας τὴν ὁποίαν ἀναμφιβόλως θὰ δεχθῇ ἡ ἀπροκατάληπτος ἱστορία.

§199Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλήθεια εἶναι, ὅτι ἡ νίκη τῶν συμμάχων σᾶς ἔφερεν εἰς τὸ βῆμα.

§200Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως κρίνετε ὅλα τὰ πράγματα μετὰ μεγάλης εὐκολίας, οὕτω καὶ τὰ συγχέετε σεῖς, κύριε συνάδελφε. Ὅταν πάντες εἶχον λιποψυχήσει καὶ εὑρεθέντες πρὸ σκληροῦ διλήμματος ἐτράπησαν πρὸς τὴν σιωπήν, εὑρέθη ἕνας ἄνθρωπος καὶ εἶπεν, ὅτι ἀντὶ ν’ ἀφήσω τὸν ἔνδοξον Ἑλληνικὸν στρατὸν νὰ μεταβληθῇ εἰς συρφετόν, θὰ συνθηκολογήσω. Καὶ αὐτὸς ἦτο ὁ στρατηγὸς Τσολάκογλου.

§201Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκυβέρνησεν ὅμως κατ’ ἐντολὴν τῶν Γερμανῶν τὴν Ἑλλάδα.

§202Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ναί, καὶ αὐτό, κατὰ τὴν γνώμην πλείστων, ἐν οἷς καὶ ἐγώ, ἀποδεικνύει αὐταπάρνησιν καὶ πατριωτισμόν. Κατετέθη καὶ ἀπεδείχθη κατὰ τὴν δίκην, ὅτι ἐπιμόνως τοῦ ἐπροτάθη παρὰ τῶν Γερμανῶν νὰ συγκροτήσῃ λεγεῶνα καὶ νὰ τὴν στείλῃ εἰς τὸ Ρωσικὸν μέτωπον, ὅπως ἔκαμαν καὶ ἄλλα καταληφθέντα Κράτη. Ὁ Τσολάκογλου ὅμως ἠρνήθη διακινδυνεύσας τὰ μέγιστα. Εἶναι πολὺ δυσχερὲς νὰ ἀντιμετωπίζῃ τις τὴν προκατάληψιν.

§203Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Σᾶς ἀκούομεν μὲ ὅλην τὴν προσοχὴν τῆς ὁποίας εἶσθε ἄξιος, ἀλλὰ μὴ ζητῆτε τώρα ἀναθεώρησιν τῆς δίκης τῶν δοσιλόγων. Ὁ Πεταὶν εἶναι ἀκόμη εἰς τὰς φυλακάς.

§204Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἐν Γαλλίᾳ ἐλήφθησαν κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθὸν μέτρα ὑπὲρ τῶν λεγομένων δοσιλόγων.

§205Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Μὲ ποῖον νόμον ἐδικάσθησαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί;

§206Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ τὸν νόμον τῆς νίκης.

§207Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν Γαλλίᾳ ὡς σεῖς γνωρίζετε ὅλαι αἱ θανατικαὶ ποιναί, ἐπιβληθεῖσαι εἰς δοσιλόγους, ἐμετριάσθησαν, καὶ μελετῶνται καὶ ἄλλα μέτρα πρὸς ἀπονομὴν πραγματικῆς δικαιοσύνης.

§208Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ναί, ἀλλὰ τοὺς ἔχουν ἐκτελέσει ἐν τῷ μεταξύ, κ. συνάδελφε, ἐνῶ ἡμεῖς δὲν τοὺς ἔχομεν ἐκτελέσει.

§209Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἀνήκετε εἰς ἕνα κόμμα. Ἄν πιστεύῃ τὸ κόμμα σας αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε, ἂς φέρῃ ψήφισμα. Διατὶ ἀπευθύνεσθε εἰς τὴν Βουλήν;

§210Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Οὐδεὶς ἐκπροσωπεῖ τὴν γνώμην τοῦ κόμματος σχετικῶς.

§211Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐκπροσωπῶ κανένα κόμμα, οὔτε τώρα οὔτε καὶ ὅταν ἄλλοτε ὁμιλῶ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, καὶ λυποῦμαι ὅταν ἀκούω διακεκριμένους συναδέλφους νὰ ἀνάγουν τὰ πάντα εἰς τὸ κόμμα. Δι’ ἐμέ, προκειμένου νὰ ὑποστηρίξω μίαν ἀλήθειαν, δὲν ὑπάρχει κόμμα, ὑπάρχει Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, εἰς τὴν ὁποίαν καὶ μόνον ἀνήκω καὶ ἐν τῇ ὁποίᾳ ἐκπροσωπῶ κατὰ τὸ Σύνταγμα τὸ Ἔθνος. Εἶμαι, βεβαίως, φίλος τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, διότι εὑρίσκω ὅτι τοῦτο σέβεται τὰς ἠθικὰς ἀρχάς, αἱ ὁποῖαι ἀνταποκρίνονται πρὸς τὰς πεποιθήσεις μου. Ὁ σεβασμὸς πρὸς τὴν δικαιοσύνην καὶ πρὸς τὴν ἐνώπιον αὐτῆς ἰσότητα εἶναι ὑποχρέωσις παντὸς ἀσχολουμένου μὲ τὰ κοινά, τοῦ βουλευτοῦ, τοῦ ὑπουργοῦ, τοῦ δικαστοῦ, οἱ μὴ ἐκ τούτων σεβόμενοι τὰς ἀρχὰς αὐτὰς ἀποβλέπουν εἰς ἰδιοτελῆ σκοπὸν καὶ ὄχι εἰς ἐξυπηρέτησιν αὐτῶν, εἶναι ἐπιχειρηματίαι...

§212Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἔχουν ἁπλῶς διαφορετικὴν ἀντίληψιν ἀπὸ τὴν ἰδικήν σας.

§213Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται εἰς ἄνδρας βουληφόρους ὅπως ὑμεῖς...

§214Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἴπατε δηλαδή, ὅτι ὅποιος δὲν ἀγορεύει ὑπὲρ τῶν δοσιλόγων εἶναι ἐπιχειρηματίας;

§215Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ μὴ σεβόμενοι ἠθικὰς ἀρχάς, γενικῶς παραδεδεγμένας ὡς τοιαύτας, πᾶν ἄλλο δύνανται νὰ εἶναι παρὰ δημόσιοι ἄνδρες. Ἡ λέξις «ἐπιχειρηματίας» ἐδῶ δὲν ἔχει τὴν σημασίαν ποὺ θέλετε ἴσως νὰ ἀποδώσητε εἰς τὴν σκέψιν μου. Ἐὰν δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψει μου τὴν σκοπιμότητα τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἀντέκρουον αὐτὸ πάσῃ δυνάμει, διότι δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν γενικότητα τῆς δικαιοσύνης καὶ εἰς τὴν ἰσότητα ἔναντι αὐτῆς. Εἶναι νομοσχέδιον ἀτελέστατον καὶ βασίζεται εἰς δικαιολογητικὸν λόγον ἐστερημένον πάσης πνοῆς. Ἐὰν ἠθέλατε, κ. ὑπουργέ, νὰ φέρητε νομοσχέδιον ἀνταποκρινόμενον πρὸς τὴν γενικότητα τῆς δικαιοσύνης καὶ τὴν ἰσότητα ἔναντι αὐτῆς καὶ τοῦ νόμου, ὠφείλατε νὰ ἐκπονήσητε τοιοῦτον ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὰς βασικὰς αὐτὰς ἀρχάς. Οἱ μὴ δυνάμενοι νὰ κατανοήσουν τὸ ἐλατήριον τῶν ὅσων λέγω, ὑποπτεύονται, ὅτι συνηγορῶ ὑπὲρ τῶν δοσιλόγων. Εἰς τοῦτο δὲν πταίω ἐγώ. Ἐγὼ δύναμαι νὰ διακηρύξω μόνον, ὅτι δὲν θὰ ἐδεχόμην οὐδεμίαν ἐπιείκειαν δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, ἐπωφελούμενοι τῆς τραγικῆς καταστάσεως τῆς Πατρίδος μετῆλθον ἀνήθικον τρόπον πρὸς πλουτισμόν, δι’ ἐκείνους ποὺ ἐπάτησαν ἐπὶ τοῦ πτώματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ νὰ ἀποκτήσουν πολυκατοικίας. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς διακρίσεις καὶ δικαστικὰς ἀνισότητας, διαπραττομένας ὑπὸ τῆς Νομοθετικῆς ἐξουσίας. Ἀλλὰ ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου: Ἡ περίπτωσις τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 1 εἶναι ἐσφαλμένη, ὁρίζει δὲ τὸ ἑξῆς: «...(Ἀναγινώσκει)...». Ἀλλὰ δὲν εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου αὐτός. Τὸ πνεῦμα αὐτοῦ εἶναι διάφορον. Θὰ ἔπρεπε νὰ διατυπωθῇ οὕτως: «Ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος......».

§216Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ὄχι· κατὰ τὴν ἔναρξιν.

§217Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. «Κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἰσχύος», συμφώνως πρὸς ὅσα εἴπαμε, κ. ὑπουργέ, πρέπει ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 1 ἐπίσης νὰ διατυπωθῇ ἐν πληρεστέρᾳ ἁρμονίᾳ πρὸς τὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος ἔναντι τῆς δικαιοσύνης. Καὶ πρὸς τοῦτο πρέπει νὰ διαγραφῇ τὸ ἐδάφιον ζ τοῦ ἄρθρου 3, διὰ τοῦ ὁποίου ἐξαιροῦνται τῶν εὐεργετικῶν μέτρων οἱ δυνάμει τῆς ἀντισυνταγματικῆς ἐκείνης ὑπ’ ἀριθ. 6)1945 Συντακτικῆς Πράξεως καταδικασθέντες καὶ τοῦτο χάριν τῆς εὐπρεποῦς ἐμφανίσεως τοῦ νόμου, διότι ἐν τῇ πράξει εἰς οὐδὲν ἔχει νὰ ὠφελήσῃ ἡ τοιαύτη παράλειψις, δεδομένου, ὅτι οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ὀφείλει ὑπόλοιπον ποινῆς ὀλιγώτερον τοῦ ἑνὸς ἔτους. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἡ ἐκτιομένη ποινὴ εἶναι μικροτέρα τοῦ ἑνὸς ἔτους, διατὶ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ διάκρισις; Ἐπίσης ἀπαράδεκτος εἶναι κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ἰσότητος καὶ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 25 τῆς πράξεως αὐτῆς, ἡ ὁποία καταργεῖ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου 811. Κατὰ τὸν νόμον αὐτόν, χαρίζεται τὸ ὑπόλοιπον τῆς ποινῆς εἰς τὸν ἔχοντα ἐκτίσει μὲν μέρος αὐτῆς καὶ πάσχοντα ἀπὸ ἀνήκεστον νόσον. Πρὸς ἐπανόρθωσιν ἓν μέρει τοῦ ἀδίκου, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ καταργήσωμεν τὴν διάταξιν αὐτὴν 25, διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ ἐν προκειμένῳ ὁ νόμος 811. Ἐπίσης προτείνονται καὶ ἄλλαι τροπολογίαι τοῦ νομοσχεδίου ὑπὸ συναδέλφων, ἀναπτυχθεῖσαι ὑπὸ τῶν ἰδίων. Εἶναι κατὰ μέγα μέρος ὀρθαί. Ζητῶ συγγνώμην, διότι ἀπησχόλησα τὴν Βουλὴν μὲ ζητήματα οὐχὶ ἀπολύτως σχετικὰ μὲ τὸ θέμα μας, ἀλλὰ τοῦτο ἔπραξα μὲ τὴν ἄδειαν σας. (Χειροκροτήματα).

§218Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Βάσει τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεώς σας ἀντιλαμβάνομαι τὴν ἀφορμὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὴν ὅλην σκέψιν σας. Σᾶς τονίζω ὅμως τοῦτο, κατὰ ποίαν ἄποψιν δικαίου εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαιροῦνται ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρετε ὡς ἐξαίρεσιν εἰς τὴν παράγραφον 3, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς γνωρίζει, ὅτι μόλις προχθές, σεῖς καὶ ὅλοι εἴπομεν, ὅτι δὲν καταλαμβάνονται ἀπὸ τοὺς νόμους, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι σκοτώνουν, δηώνουν, καίουν κλπ. Ἀναφέρετε εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καταδικασθῆ μὲ ποινὴν ἔτους. Γνωρίζετε καλῶς, ὡς ἐκ τῆς μακρᾶς καὶ ἐνδελεχοῦς σας πείρας, ὅτι ὅταν τὰ ποινικὰ Δικαστήρια διὰ μίαν κλοπὴν ἐπιβάλλουν ποινὴν ἔτους ἢ δύο ἐτῶν, ἐμφανίζονται ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου 1) ἡ συμπεριφορὰ τοῦ κατηγορουμένου καθ’ ὁλόκληρον τὸν βίον του καὶ 2) τὸ μὴ πλήρως ἀποδεδειγμένον τοῦ κατηγορουμένου. Ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα συγκεκριμένως ἀπὸ τὰ ἑξῆς δύο περιστατικά: Πολῖται δύο μὲ συνήντησαν προχθὲς καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι διερχόμενοι τοῦ φόρου Ἀθηνῶν, διότι δὲν ἐδήλωσαν δύο δοχεῖα τοματοπελτέ, κατεδικάσθησαν ὡς λαθρέμποροι εἰς 4 μηνῶν φυλάκισιν. Ἀσκοῦν τὸ ἔνδικον μέσον τῆς ἀνακοπῆς ἐνώπιον τοῦ Γραμματέως τοῦ Δικαστηρίου, οὐχὶ τοῦ δικάσαντος. Κατὰ τὸν νόμον ἡ ἀνακοπὴ δικάζεται ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου τὴν πρώτην δικάσιμον μετὰ πάροδον 20 ἡμερῶν ἀπὸ.......... Ὁ Εἰσαγγελεὺς πλημμελειοδικῶν Ναυπλίου δὲν ἐγνώριζε ποία ἡμέρα εἶναι. Ἡ ἐδῶ Εἰσαγγελία Ἀθηνῶν ἐνόμιζεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ. Καὶ ἀπορρίπτεται ὡς ἀστήρικτος ἡ ἀνακοπή. Καὶ ἐρωτῶ: Εἶναι λαθρέμποροι οὗτοι, ὡς τοὺς ἐννοεῖ ὁ κ. ὑπουργός;

§219Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν θὰ τὸ κάμω Βʹ πίνακα τῆς Χωροφυλακῆς. Θὰ τὸ πάρω καὶ θὰ φύγω. Ἢ θὰ τὸ δεχθῆτε ἔτσι ποὺ εἴπομεν ἢ θὰ φύγω. Βʹ πίναξ Χωροφυλακῆς δὲν θὰ γίνῃ.

§220Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι μᾶς ὑπεσχέθητε ἠρεμίαν ἐπὶ τῶν ὅσων θὰ σᾶς εἴπωμεν.

§221Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν ἁρμόζει τὰς ὑποθέσεις τῶν δικηγορικῶν γραφείων νὰ τὰς μεταφέρωμεν ἐδῶ. Διότι ἀπερρίφθη μία ἀνακοπὴ πρέπει νὰ ἀναστατώσωμεν ἕνα νομοσχέδιον.

§222Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Σᾶς γνωρίζω, ὅτι πόρρω ἀπέχει τοῦ νὰ εἶμαι ὑπερασπιστὴς τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Φρονῶ ὅμως, ὅτι ὁσάκις ὑποστηρίζω τι, τὸ ὐπυστηρίζω μὲ δύναμιν τοιαύτην—διότι πιστεύω εἰς τὴν ἀλήθειαν—τὴν ὁποίαν θὰ ζηλεύητε πολλὰς φορὰς καὶ σεῖς.

§223Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἀτομικαὶ διατάξεις δὲν πρέπει νὰ τίθενται ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων. Ὑπάρχει μάλιστα περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν βουλευτὴς παρουσιάσθη εἰς τὸ Δικαστήριον καὶ εἶπεν, ὅτι εἶμαι δικηγόρος, εἶμαι καὶ βουλευτής. Ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Βαμβέτσου.

§224Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν εἶναι ὁ κύριος νομικός!

§225Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Εἶμαι δικηγόρος! Καὶ ὅταν ἐξελέγην βουλευτὴς ἐθεώρησα καθῆκον μου νὰ κλείσω τὸ δικηγορικόν μου γραφεῖον. Διότι ὑποστηρίζω, ὅτι οἱ βουλευταὶ δὲν πρέπει νὰ δικηγοροῦν. Εἶναι ἀσυμβίβαστον τὸ βουλευτικὸν ἀξίωμα πρὸς τὸ δικηγορεῖν. Δὲν εἶναι ὀρθὸν ὁ βουλευτὴς νὰ παρουσιάζηται εἰς τὰ Δικαστήρια νὰ δικηγορῇ καὶ κατόπιν νὰ προσέρχηται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ζητῇ νὰ τίθενται εἰς τὰ νομοσχέδια διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχέσιν μὲ τὰς ὑποθέσεις, τὰς ὁποίας εἰς τὰ Δικαστήρια ὑπερασπίζει. (Χειροκροτήματα).

§226Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Σᾶς λέγω, ὅτι εἶναι χαλεπὸν ὁ δικηγόρος νὰ εἶναι δικηγόρος. Κύριε ὑπουργέ, μέσα εἰς τὸ θέμα σας περὶ λαθρεμπορίας εὑρίσκετε ὡς λαθρέμπορον τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον;

§227Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπ. τῆς Δικαιοσύνης). Θέλετε δηλαδὴ νὰ ὑποστηρίξητε αὐτοὺς ποὺ κλέβουν τοὺς φόρους; Διότι αὐτοὶ εἶναι τὰ 50%. Γνωρίζετε ἄριστα, ὅτι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ γίνεται ληστεία κυριολεκτικὰ τοῦ Δημοσίου, παρὰ ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα μπαίνουν λαθραίως. Καὶ θεωρῶ, ὅτι θὰ εἶναι κατώτερον τῆς Βουλῆς νὰ μὴ ἐξαιρέσῃ τοὺς λαθρεμπόρους.

§228Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ καταστρατήγησις εἶναι φοβερὰ καὶ διὰ τοὺς δήμους.

§229Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δὲν ὑποστηρίζω τὴν ἄποψιν τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι κλέβουν τοὺς φόρους. Τὰ ὄργανα τῶν Δήμων εἶναι ἐκεῖνα ποὺ κλέβουν τὸν λαόν. Ὄταν ἡ δειλὴ Πολιτεία δὲν δύναται νὰ κατευθύνῃ τὴν διοίκησιν, ἀμυνόμενος ὁ λαὸς δὲν κλέβει τὸν φόρον, ἀλλὰ λέγει εἰς τὴν Πολιτείαν, ὅτι εἶναι ἄνανδρος, κατωτέρα τῆς ἀποστολῆς της. Τραυματίζεται βαθύτατα ἡ ψυχὴ τοῦ Ἕλληνος, ὅταν οἱ φονεῖς, οἱ δολοφόνοι, οἱ λησταὶ τυγχάνουν ἀμνηστίας καὶ δὲν ἀμνηστεύονται ἄλλα μικρότερα ἀδικήματα. Ποῖον βδελύσσεσαι περισσότερον ὅταν τὸν ἀτενίζῃς, τὸν φονέα, τὸν ἐμπρηστήν, τὸν προδότην, ἢ ἐκεῖνον ποὺ σᾶς εἶπον προηγουμένως; Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πλέον λέγω καὶ ἓν ἄλλο γεγονός: Στρατιώτης τις ἐκ Κοζάνης, ἄγνωστός μοι, τὸν ὁποῖον μοῦ συνέστησε πρὸ ἡμερῶν ὁ κ. Πιπιλιάγκας καὶ ὁ ὁποῖος ἤδη μάχεται τὸν ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους, ἀκούων εἰς τὰς ἐντολὰς τὰς ὁποίας τοῦ ἔδωσεν ὁ Ἀρχηγός σας σήμερον, ἦλθεν ἐκ Κοζάνης εἰς Ἀθήνας καὶ ἔλαβε παραπλανηθεὶς παρὰ πολίτου, ἕνα σακκουλάκι εἰς τὸ ὁποῖον ὑπῆρχεν ὀλίγον χασὶς καὶ ἐδικάσθη μὲ ὀκτάμηνον φυλάκισιν.

§230Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐπιτρέπεται σεῖς νὰ λέτε ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι παρεπλανήθη εἷς καὶ ἐπῆρεν ἕνα σακκουλάκι χασίς, ὅταν ἠξεύρετε πόσες λίρες κάνει καὶ ὅταν ἔχητε δεδομένον, τὴν ἀπόφασιν τοῦ δικαστηρίου, ὅτι ἔκαμε λαθρεμπόριον χασίς; Δὲν ἔχει κανεὶς τὸ δικαίωμα νὰ ὑποστηρίζῃ τὸν λαθρέμπορον. (Θόρυβος).

§231Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὅταν ὁμιλῶ, ὁμιλῶ ἐπὶ δεδομένων καὶ μὴ εἶσθε τόσον ὀργίλος καὶ εὐερέθιστος καὶ νὰ μὴ ἐρεθίζεσθε ἀπὸ τὰ ὅσα λέγομεν πρὸς ὑμᾶς, διότι ἐπαναλαμβάνω, ἐγὼ ὁμιλῶ ἐπὶ δεδομένων.

§232Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Δευτεροβάθμιον δικαστήριον θὰ γίνωμεν ἡμεῖς, θὰ ἐλέγξωμεν τὴν ἀπόφασιν ὡς πεπλανημένην; (Θόρυβος).

§233Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Πρέπει νὰ γνωρίζητε ὅτι, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ διακόπτετε διηνεκῶς, ὡς διαρκῶς πράττετε, διότι παίρνετε τὸν ρόλον τοῦ κόλακος τοῦ ὑπουργοῦ, ἐνῷ δὲν σᾶς ἁρμόζει τοῦτο.

§234Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τότε δὲν θὰ μὲ παρηκολουθήσατε.

§235Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον βγάζετε ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐρρύπανον τὴν ἱστορίαν, ἐφόνευσαν, ἐδῄωσαν καὶ ἐτάραξαν γενικῶς τὴν ἡσυχίαν τοῦ τόπου νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ βγάλωμεν καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν διὰ μικρότερα ἀδικήματα.

§236Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀπολύτως ἀποδεκτὸν καὶ ξενίζομαι, διότι ἐκ μέρους ἐνίων συναδέλφων διετυπώθη ἀντίρρησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Αἱ μικραὶ ποιναὶ ἀποτελοῦν μάστιγα, δὲν ὑπάρχει περίπτωσις νὰ βελτιώσουν τὸν ἐγκληματίαν. Ἡ μόνη ἀντίρρησις τὴν ὁποίαν ἔχω εἶναι ἡ ἑξῆς: Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 3 καθιερώνετε τὴν ἐξαίρεσιν τῆς μὴ ὑπαγωγῆς εἰς τὸ εὐεργέτημα εἰς μὲν τὴν αʹ περίπτωσιν «ἐπὶ κλοπῇ...... (ἀναγινώσκει)... ἐφ’ ὅσον ἔχουν προηγουμένην καταδίκην ἐπὶ τῷ αὐτῷ ἀδικήματι». Καθιεροῦται δηλαδὴ ἡ εἰδικὴ ὑποτροπή, ἡ καθιερωμένη εἰς τὸν Ποινικὸν νόμον. Ἐγὼ θὰ ἤθελον νὰ καθιερωθῇ ἡ ἀρχὴ τῆς γενικῆς ὑποτροπῆς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν εἷς ποὺ ἔχει κάμει 10 τραυματισμοὺς νὰ τὸν ἀφήσωμεν. Ἠξεύρετε ὅτι, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, κατὰ μαθηματικὴν ἀκρίβειαν ἐπανέρχονται εἰς τὰς φυλακάς.

§237ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἰδίως οἱ κλέπται καὶ οἱ ἀπατεῶνες.

§238Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Νομίζω καὶ προτείνω, νὰ γίνῃ δεκτή, ἡ χρῆσις τῆς γενικῆς ὑποτροπῆς ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν 3 καὶ περαιτέρω καταδίκαι, ἀδιακρίτως ἀδικήματος προτείνω νὰ μὴ τυγχάνουν εὐεργετήματος. Εἶναι μία ἄποψις ἐπιστημονικὴ καὶ πρακτική, τὴν ὁποίαν θέτω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 3 καθιεροῦται ὅτι, ὑποχρεοῦται ὁ τυγχάνων τοῦ εὐεργετήματος, νὰ καταβάλῃ ἓν διπλότυπον τῶν δικαστικῶν ἐξόδων. Αὐτὸ ἔχει καλῶς, θὰ ἔπρεπεν ὅμως περαιτέρω νὰ καταβληθοῦν καὶ αἱ ἀποζημιώσεις τοῦ παθόντος.

§239Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μὲ συγχωρεῖτε, δὲν εἶναι γραμμένον, δὲν χρειάζεται νὰ γραφῇ, διότι δὲν θίγονται αἱ ἀποζημιώσεις τοῦ παθόντος. Διὰ νὰ πληρώσωμεν τὰς ἀποζημιώσεις τοῦ παθόντος, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἰδικὴ διάταξις. Δὲν θίγει κανεὶς τὰς πολιτικὰς ἀποζημιώσεις.

§240Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Τὸ παράβολον τῶν 10.000 δρχ. ἐὰν πρόκηται νὰ πάῃ εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον ἔχει καλῶς, μήπως πάει ὅμως εἰς τὰς γνωστὰς ἐπιτροπάς.

§241Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Θὰ πάῃ εἰς τὸν προϋπολογισμόν.

§242Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι εἴμεθα μόνον 20 βουλευταὶ καὶ δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, πρέπει νὰ τὸ ἴδητε αὐτὸ μόνος.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀρθὸν εἶναι νὰ ὑποβάλητε ἔνστασιν ἀπαρτίας, πρὸς διαπίστωσιν τοῦ ἀπαιτουμένου ἀριθμοῦ, διότι ἐκ μόνης τῆς πλευρᾶς τοῦ Προέδρου, τοιαύτη διαπίστωσις εἶναι ἐπικίνδυνος. Ὑποβάλατε ἔνστασιν ἀπαρτίας.

§244Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὰ τὰ λέγω, διὰ νὰ γνωρίζουν οἱ Ἕλληνες, ὅτι ἡμεῖς ἐδῶ, ἀποφασίζομεν τὴν ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν, ἐγκληματιῶν τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου. Ἔχομεν νομοθετημένας διατάξεις περὶ μετατροπῆς, ἔχομεν νομοθετήματα περὶ ἀναστολῆς τῆς ποινῆς, ἔχομεν νομοθετημένην ἀναστολὴν ὑπὸ ὅρους, ἀκόμη, ἔχομεν νομοθετημένην μείωσιν τῶν ποινῶν καὶ ἐρχόμεθα ἔπειτα ἡμεῖς, τῇ εἰσηγήσει τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, νὰ ἐπέμβωμεν διὰ νομοθετήματος καὶ νὰ καταρρακώσωμεν τὰς δικαστικὰς ἀποφάσεις. Καὶ τοῦτο, διότι εἰς τὴν οὐσίαν δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο, μὲ τὸ νομοθέτημα αὐτό, παρά, ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον τὰ δικαστήρια ἐδίκασαν μὲ ἕνα χρόνον φυλάκισιν, κατὰ τὴν κρίσιν των, διὰ παραβάσεις αἱ ὁποῖαι θίγουν ὅλα τὰ κοινωνικὰ ἐπίπεδα, ἐρχόμεθα καὶ λέγομεν, ὅτι αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ τοῦ ἑνὸς ἔτους, δὲν ἦσαν ἑνὸς ἔτους, ὅπως ἀπεφάνθη τὸ δικαστήριον, ἀλλὰ ἑνὸς μηνὸς ἢ ἦσαν 5 μηνῶν ἢ ἦσαν 3 μηνῶν. Κύριοι, τὸ ἔργον αὐτό, τῆς ἐπεμβάσεως τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας εἰς τὸ ἔργον τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, διὰ τὴν κατάργησιν τῶν ἀποφάσεων, τὰς ὁποίας ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία καταλήγει νὰ θεωρῇ ἀνυπάρκτους, τὸ ἔργον αὐτό, λέγω, εἶναι ἀνίερον. Διότι, ἐὰν τὰ Κράτη ὑφίστανται καὶ ὑπάρχουν, ὑπάρχουν μόνον, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ποινή, ἐπιβαλλομένη θὰ ἐκτιθῇ. Θὰ δώσω μίαν πληροφορίαν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἐπειδὴ ἐπεκαλέσθη τὴν Ἀμερικήν.

§245Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐγὼ ἐπεκαλέσθην τὴν Ἀμερικήν;

§246Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ σᾶς εἶπον, ὅτι ἐπεσκέφθην ἐκεῖ τὰς φυλακὰς καὶ τὰ Δικαστήρια καὶ εἰδικῶς τὰς φυλακὰς τοῦ Νέου Γκεντίν. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ δύναμις καὶ τὸ μεγαλεῖον τῆς Συμπολιτείας αὐτῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ κόσμος προσφέρει τὴν ἡγεμονίαν, ὀφείλεται τοῦτο εἰς τὸν σεβασμὸν τῶν ἀποφάσεων τῶν Δικαστηρίων. Καὶ ἦτο Παρασκευή, ἡ ἡμέρα τῆς ἐπισκέψεώς μου, ὅταν, κύριε ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, 19 κατάδικοι κατῆλθον εἰς τὸν θάλαμον τοῦ θανάτου. Ἦτο ἡμέρα ἐκτελέσεων, ποὺ γίνονται κάθε ἑβδομάδα. Κατὰ τὴν ἐπίσκεψιν μὲ συνώδευσεν ὁ Εἰσαγγελεύς.

§247Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Πῶς εἴπατε, κ. συνάδελφε;

§248Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δύνασθε νὰ εἰρωνεύεσθε τὸν ἑαυτόν σας, ἀλλὰ ὀφείλετε νὰ μάθετε ὡρισμένα πράγματα.

§249Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Σᾶς θαυμάζω διὰ τὴν ψυχραιμίαν μὲ τὴν ὁποίαν παρηκολουθήσατε 19 ἐκτελέσεις.

§250Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, οὐδεὶς περὶ τῶν ἐκτελέσεων ἀνέγραψέν τι, οὔτε Τύπος, οὔτε ἐλέχθη οὐδέν, διότι ἡ ἐκτέλεσις τῶν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων, εἶναι ἔργον τῆς ἁρμοδίας ἀρχῆς καὶ ἡ ἀρχὴ αὐτὴ δὲν περιμένει οὔτε ἐντολὴν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, οὔτε ἄλλου, ἀλλὰ ὅπως ἐκτελεῖται ἡ ποινὴ φυλακίσεως, οὕτω ἐκτελεῖται καὶ ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου.

§251Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἦτο ἀνάγκη νὰ πᾶτε εἰς τὴν Ἀμερικὴν διὰ νὰ μᾶς εἴπητε, ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἀποφάσεων εἶναι ἔργον τῆς ἁρμοδίας ἀρχῆς; Ἀντὶ νὰ πᾶτε εἰς τὴν Ἀμερικήν, ἔπρεπε νὰ ἔλθητε εἰς τὸ ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, διὰ νὰ μάθητε ἐὰν ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν ἔκαμέ τι διὰ τὴν χορήγησιν χάριτος... (δὲν ἠκούσθη).....

§252Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὴν τὴν ἐργασίαν κάμετε καὶ ὁ τρόπος τὸν ὁποῖον μεταχειρίζεσθε........ (δὲν ἠκούσθη)........ Διότι ἐκεῖ, δὲν ἐπεμβαίνει, οὔτε ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, οὔτε κανεὶς ἄλλος, ὅπως ἐδῶ, ὅπου διὰ νὰ ἐκτελεσθοῦν αἱ καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις θανάτου, πρέπει νὰ διαβιβασθῇ ἡ δικογραφία ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης εἰς τοὺς Εἰσαγγελεῖς. Καὶ ἑκατοντάδες δικογραφιῶν παραμένουν στὰ χρονοντούλαπα τοῦ ὑπουργείου. Λοιπόν, λέγω, ὅτι εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν, ἐπεμβαίνετε σεῖς.

§253Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, πλανᾶσθε.

§254Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πλανῶμαι, διότι ἐπεμβαίνετε εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν Δικαστηρίων καὶ μὲ τοὺς 20 παρόντας βουλευτάς, νομοθετοῦντες καταργεῖτε, τὰς ἀποφάσεις τῶν Δικαστηρίων. Μὴ πλανώμεθα. Πλανώμεθα νὰ πιστεύωμεν, ὅτι ὅλα εἶναι ὀρθὰ καὶ τίμια τὰ πραττόμενα. Κύριοι, διὰ τὴν διατράνωσιν αὐτῆς τῆς πεποιθήσεως καὶ τὴν διαμαρτυρίαν διὰ τὴν κατάργησιν τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα. Ἀλλὰ καὶ δι’ ἕνα ἀκόμη λόγον, διότι ἐκ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ, ὑπῆρξεν ἀφορμὴ καὶ τὴν ἀφορμὴν τὴν ἔδωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, νὰ προταχθοῦν τροποποιήσεις ἐνώπιον τῆς Βουλῆς αὐτῆς τῶν Ἑλλήνων καὶ νὰ λεχθοῦν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἠδύναντο νὰ λεχθοῦν.

§255Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κάμνετε κάποιο λάθος.

§256Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Διότι, ἐὰν δὲν ἐφέρατε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δὲν θὰ ὑπεβάλοντο αἱ τροπολογίαι, ποὺ σᾶς ἔφερον ὡρισμένοι συνάδελφοι διὰ τοὺς δοσιλόγους, οὓς ζητοῦν νὰ ἀμνηστεύσουν.

§257Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐὰν δὲν ἔφερον τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἰς τὴν Βουλήν, πῶς θὰ μᾶς ἐλέγατε ὅτι ἐπήγατε εἰς τὴν Ἀμερικήν;

§258Π. ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτά, κύριε ὑπουργέ, μόνον εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον δύνανται νὰ λεχθοῦν. Ὄχι, κύριε ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μετατρέψητε καὶ νὰ ρίψητε τὴν συζήτησιν, διότι αὐτὸ σᾶς συμφέρει. Σεῖς, ἕνα ὀφείλετε. Νὰ τὴν κρατήσητε εἰς τὸ ὕψος της. Καὶ λέγω, ὅτι ἐδώσατε ἀφορμὴν νὰ λεχθοῦν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς τὰ ὅσα ἐλέχθησαν διὰ παράβασιν τοῦ Συντάγματος, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 Συντακτικῆς Πράξεως. Ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι ὅλα αὐτὰ δὲν δύνανται νὰ λέγωνται ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Διότι τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ἔχομεν, ὀφείλει τὴν ὕπαρξίν του εἰς πρᾶξιν διασυμμαχικήν, ἡ ὁποία ὑπεγράφη καὶ ἐγένετο δεκτόν, ὅτι θὰ ἰσχύσῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἅμα τῇ ἀπελευθερώσει. Ὀφείλει τὴν ὕπαρξίν της ἡ καθεστηκυῖα τάξις εἰς τὴν νίκην τῶν Συμμάχων καὶ ἐκεῖθεν, δηλαδὴ ἀπὸ τὴν Συμμαχικὴν νίκην, ἕλκει τὴν δύναμίν της ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6 Συντακτικὴ Πρᾶξις. Τοῦτο δὲν θὰ ἠδύναντο νὰ τὸ ἀμφισβητήσουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παρουσιάζουν δῆθεν παραβίασιν τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ἐποδοπάτησαν οἱ κατακτηταί, οἱ Γερμανοί, τὶς μπότες τῶν ὁποίων τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐκαθάριζαν οἱ ἐπικαλούμενοι τὴν προστασίαν τοῦ Συντάγματος. Δὲν γνωρίζω, οὔτε θέλω νὰ θίξω τὸν πατριωτισμὸν ἢ ὑπολήψεις ἀνθρώπων χωρὶς συγκεκριμένα γεγονότα, δέχομαι ὅμως τὴν ὕπαρξιν τῶν ἀποφάσεων τῶν Ἑλληνικῶν Δικαστηρίων ὡς δικαίαν καὶ δεχόμενος αὐτὴν τὴν ἄποψιν δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ, ὅτι κατὰ τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν δύνανται νὰ λέγωνται ὅσα λέγονται καὶ ἀπὸ βουλευτάς. Ὡς φωνὴ διαμαρτυρίας καὶ ὑπὲρ τοῦ κύρους τῶν Ἑλληνικῶν Δικαστηρίων καὶ τῶν ἀποφάσεων τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος ὑψώνω τὴν φωνήν μου λέγων ταῦτα: Κύριοι, μὴ πλανώμεθα. Ὅσα ἐδῶ λέγονται μεταφέρονται εἰς ὅλας τὰς ἄκρας τοῦ κόσμου καὶ ὄχι ὅσα λέγονται γεγονυῖα τῇ φωνῇ, ἀλλὰ καὶ ὅσα ψιθυρίζονται καὶ θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ ἐκληφθῶμεν ὅλοι ἡμεῖς, ὅτι ὑποπίπτομεν εἰς τὸ ἀτόπημα τῆς ὑπερασπίσεως τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι, ἐὰν ἐνίκα ἡ μερὶς τὴν ὁποίαν ὑπηρέτησαν θὰ ἦσαν ἐκεῖνοι κύριοι τῆς καταστάσεως καὶ δὲν θὰ ὑπῆρχεν οὔτε Σύνταγμα οὔτε Βουλή. Λοιπὸν εἰς τὰς τροπολογίας αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔφερεν ὁ κ. ὑπουργός, ἔχω νὰ προβάλω τὸ κατ’ ἀρχὴν ἀπαράδεκτον πάσης τροπολογίας σχέσιν ἐχούσης μὲ τοὺς καταδικασθέντας ἀπὸ τὸ ψήφισμα ὡς δοσιλόγους. Διότι ἐὰν καὶ ἐδῶ ποδοπατήσωμεν καὶ αὐτὰς τὰς ἀποφάσεις, τότε, κύριοι, εἶναι μεγάλον τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς τὴν Ἑλλάδα· θὰ πέσωμεν εἰς ἕνα ἀκόμη μεγαλύτερον κατήφορον διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι ἀξία. (Χειροκροτήματα).

§259ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ψαρρὸς ἔχει τὸν λόγον.

§260Χ. ΨΑΡΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι οἱ συμβιβασμοὶ τοὺς ὁποίους ἔκαμνε κάθε τόσο ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία μὲ τοὺς ἐγκληματίας, συνετέλεσαν εἰς τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν σήμερον περιήλθομεν. Αὐτὸ ὅμως πρέπει νὰ ἰσχύσῃ διὰ τὸ μέλλον. Σήμερον ζῶμεν εἰς μίαν ἐποχὴν ταραχώδη καὶ ἀναγνωρίζω τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ρυθμίζῃ τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα συνδέονται ἀπολύτως μὲ τὴν ὑπόστασιν τοῦ Κράτους. Νομίζω ὅμως εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ὅτι πρέπει νὰ ἐμφανισθῶμεν περισσότερον γενναῖοι. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ κάμωμεν τὰς ἐξαιρέσεις εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου τῆς ἀναστολῆς καὶ νομίζω, ὅτι μὲ ψυχραιμίαν πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ νὰ μὴ κάμωμεν ἐξαιρέσεις, διότι θὰ εἴπω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, διατί ἐξαιρεῖ τοὺς πλαστογράφους. Ὑπάρχει μία σωρεία περιπτώσεων ἐγκληματιῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπολαμβάνουν τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ χωρὶς νὰ εἶναι οἱ καλύτεροι ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐξαιροῦνται, ὅλοι οἱ ἐγκληματίαι εἶναι ἐγκληματίαι καὶ νομίζω, ὅτι τὰς ἐξαιρέσεις πρέπει νὰ τὰς διαγράψωμεν καὶ νὰ σκεφθῶμεν ψυχραίμως ὅτι, ὅταν πρόκειται νὰ λάβωμεν ἓν μέτρον καὶ τὸ λαμβάνομεν διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς Πατρίδος, τότε πρέπει νὰ καταλήξωμεν εἰς τὸ περίφημον ἐκεῖνο τοῦ Ἀγησιλάου, «νὰ κοιμηθοῦν οἱ νόμοι κάποτε». Δὲν ἐνδιαφέρομαι, οὔτε διὰ πρόσωπα οὔτε διὰ πράγματα, ἀλλὰ ἐνδιαφέρομαι διὰ τὴν ἰσότητα, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ βάθρον τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ. (Χειροκροτήματα).

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Οἰκονομίδης ἔχει τὸν λόγον.

§262Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἡ πρωτοβουλία νὰ εἰσαχθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἐπαινετὴ καὶ ἀξία πάσης ἐξάρσεως. Τὰ μέχρι σήμερον ἐφαρμοσθέντα παρόμοια νομοθετήματα εἶχον ἱκανοποιητικὴν ἀπόδοσιν, ὥστε νὰ δικαιολογῆται πλήρως ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἀποδέχομαι τὸ νομοσχέδιον, τάσσομαι ὅμως καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀπαλείψεως τῶν ἐξαιρέσεων, ὡς ἐπίσης τάσσομαι καὶ ὑπὲρ τῆς γενικῆς ὑποτροπῆς ἀντὶ τῆς εἰδικῆς τοιαύτης τὴν ὁποίαν ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον.

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§264Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ τὸ ψηφίσω. Ἡ ποινὴ ἔχει δύο λόγους: Πρῶτον τὴν βελτίωσιν τοῦ καταδικασθέντος καὶ δεύτερον τὴν ἄμυναν τῆς Πολιτείας. Ἐὰν ὑπάρξῃ σύγκρουσις μεταξὺ βελτιώσεως τοῦ καταδικασθέντος καὶ τοῦ συμφέροντος τῆς Πολιτείας, θὰ ἐπικρατήσῃ τὸ συμφέρον τῆς Πολιτείας, ἑπομένως, ὅταν ὁ νομοθέτης θεσπίζῃ, ὅτι συμφέρει σήμερον νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ καταδικασθέντος, ὅπου δὲν θίγεται εἰς ἕνα σημεῖον μᾶλλον ἐπικίνδυνον ἡ ἄμυνα τῆς Πολιτείας, ἡ ἀρχὴ τοῦ νόμου εἶναι ὀρθὴ καὶ δικαία. Σήμερον αἱ ποιναί, αἱ μικραί, ἀφοροῦν τὴν βελτίωσιν τοῦ καταδικασθέντος, ἀλλὰ εἰς τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἠκούσαμεν, πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ ἕνας ἄλλος λόγος, τὸν ὁποῖον ἐλησμόνησεν ἡ Βουλή. Ὑπάρχουν καὶ οἱ καθοδηγηταί, οἱ ὁποῖοι τὸν κατάδικον, τὸν μικρόν, ποὺ θὰ σταλῇ δι’ ἕξ μῆνας, διὰ νὰ βελτιωθῇ θὰ τὸν καταστρέψουν. Θὰ ἐξέλθῃ ἔξω ὀλιγώτερον πιστὸς εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Πατρίδα. Ἑπομένως εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ δὲν ἀποτελεῖ τοῦτο ἀπεμπόλησιν τοῦ κύρους τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων. Ἀλλὰ πέραν τούτου πρέπει νὰ ἀναγνωρίσωμεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν θεσπίζει ἀνισότητα. Ὅπου τὰ ἀδικήματα, καὶ ἂν δεχθῶμεν ὅτι εἶναι μικρά, θίγουσι τὴν ἀσφάλειαν τῆς Πολιτείας, ἐκεῖ θὰ προτιμηθῇ ἡ ἀσφάλεια τῆς Πολιτείας καὶ ὄχι τὸ συμφέρον τοῦ καταδίκου, δι’ αὐτὸ δὲν ἀποτολμῶ νὰ εἰσηγηθῶ ὑπὲρ ἀπαλείψεως τῶν ἐξαιρέσεων καίτοι θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἴπω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ κάποια ἐπιείκεια δι’ ἕνα χωρικόν, ἐὰν ἐπῆρε ἕνα κατσίκι.

§265Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ ἔχομεν βάλει.

§266Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Πάντως θέλω νὰ μὲ ἀκούσῃ ἡ Βουλή· ἔρχεται ἡ ἀπήχησις τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα λαμβάνομεν καὶ θὰ ἤθελον αὐτὴν τὴν ἀπήχησιν νὰ μὴ τὴν ἐπαυξήσωμεν, ὅτι τὰ μέτρα, ποὺ λαμβάνομεν εἶναι ὑπὲρ τῶν ἰσχυρῶν καὶ τῶν ὀλίγων καὶ ἐναντίον τοῦ κοινοῦ συμφέροντος καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ υἱοθετήσῃ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κώη καὶ θὰ τὴν ὑποστηρίξω δηλαδὴ (ἀναγιγνώσκει) «.»

§267Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ ἔχω βάλει.

§268Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, οἱ ἀδικοῦντες δι’ ἀδικημάτων ἀγορανομικῶν, πρέπει νὰ γνωρίζουν, ὅτι πλήσσουν καὶ τὴν ὑγείαν καὶ τὴν ζωὴν τῶν πασχόντων πολιτῶν. Ἐνῷ αὐτοὶ προστατεύονται, εἰς ὥρας κρισίμους ὡς ἡ σημερινή, προσφέρομεν κακίστην ὑπηρεσίαν καὶ εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ εἰς τὴν Πολιτείαν καὶ κάθε μέτρον ἐπιεικείας ὑπὲρ αὐτῶν, ὅπως ὑπῆρξεν τὸ μέτρον τῆς ἐξαγορᾶς τῆς ποινῆς, θὰ ἔδιδεν ἀφορμὴν παραπόνων εἰς τὰς μάζας, ἐὰν αὐτὰ τὰ μέτρα εἶχον ὡς ἀποτέλεσμα νὰ βγοῦν ἀπὸ τὰς φυλακὰς αὐτοί. Διότι δικαίως θὰ πιστεύσουν αἱ μᾶζαι, ὅτι οἱ ποιναὶ νομοθετοῦνται ὑπὲρ τῶν ἀδικοῦντων καὶ ἐναντίον τῆς μάζης. Καὶ κατὰ τοῦτο συγχαίρω τὸν ἀξιότιμον κ. Κώην καὶ τὸν κ. ὑπουργόν, διότι ἀπέσυραν τὰς τροπολογίας αὐτάς.

§269Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ἐπειδὴ ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος, διὰ τὰ ἀγορανομικά, ἔχω 2 λέξεις νὰ εἴπω. Θὰ συμφωνοῦσα ἀπολύτως μὲ τὴν γνώμην του, ἐὰν τὰ ἀγορανομικὰ ἀδικήματα ἔπλησσον τοὺς μεγάλους. Δυστυχῶς ὅπως ἐφαρμόζονται οἱ ἀγορανομικοὶ νόμοι, πλήττουν τοὺς ξυπόλητους. Συνεπῶς ὁμιλῶ, διότι πρόκειται περὶ τῶν μικρῶν ἐνδεῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακάς.

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. Κύριοι βουλευταί, δέχεσθε διὰ νὰ ἔχωμεν καὶ οἰκονομίαν χρόνου, νὰ διαβάσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τὸ νομοθέτημα μὲ τὰς τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας δέχεται;

§271ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§272ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§273Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἄρθρον 1. «... (ἀναγιγνώσκει)....».

§274Θ. ΚΩΗΣ. Αὐτὸ «τὸ ἐρήμην» εἰσάγει μίαν ἀνισότητα. «Ὅσοι ἐδικάσθησαν ἐρήμην ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου δὲν ἀπολύονται».

§275Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅπως εἴπατε οἱ μέχρι τώρα ἀπολύονται. Οἱ ἀπὸ δῶ καὶ πέρα δὲν ἀπολύονται. Ἀνισότης εἶναι αὐτὸ ἢ τέρμα;..... «Ἐὰν.... (ἀναγιγνώσκει).....».

§276Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, δηλαδὴ τῆς ἐπὶ 2 ἔτη ἀναστολῆς τῆς ποινικῆς διώξεως τῶν ἐπὶ παραβάσει τοῦ τάδε ψηφίσματος, αὐθαιρέτως προσελθόντων.

§277Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Θὰ τὸ εἴπωμεν εἰς τὸ τέλος.

§278Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὅσοι κατεδικάσθησαν καὶ ἀπελύθησαν ἐπὶ ἐγγυήσει καὶ ἤσκησαν ἔφεσιν;

§279Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ εἶπα ἐγὼ αὐτό. Ἄρθρον 3. «... (ἀναγιγνώσκει).....».

§280Α. ΦΡΑΓΚΟΥ. Δὲν ἠμποροῦν νὰ μποῦν καὶ διὰ τοὺς δημοτικοὺς φόρους ἐδῶ;

§281Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτό, κύριε συνάδελφε, «..... (ἀναγινώσκει).... παράβασιν ἀγορανομικοῦ κώδικος».

§282Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Δὲν τὸ θέλομεν ἔτσι, νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν.

§283ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ δέχεται ἡ Βουλὴ ὡς ἔχει;

§284ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§285Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). «Τῶν διατάξεων τούτων ἐξαιροῦνται οἱ καταδικασθέντες βάσει τοῦ Γʹ ψηφίσματος».

§286Ι. ΜΠΕΡΝΙΤΣΑΣ. Ὄχι μόνον ἀπὸ στρατοδικεῖα, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλα δικαστήρια. Νὰ βάλετε «βάσει τοῦ Γʹ ψηφίσματος» μόνον.

§287Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μάλιστα. «Οἱ καταδικασθέντες βάσει τοῦ Γʹ ψηφίσματος καὶ 7ον οἱ καταδικασθέντες..... (ἀναγινώσκει).....». Τώρα ἔχομεν καὶ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Στεφανοπούλου. Θὰ φέρωμεν νομοθέτημα ὁλόκληρον δι’ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν. Θέλετε νὰ ξαναέχωμεν πάλιν νέας ἐπερωτήσεις περὶ ἀσφαλείας, ἐὰν τὸ βάλωμεν;

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ σχέδιον νόμου ὡς τελικῶς διετυπώθη, ἀναγνωσθὲν ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ μὲ τὰς τροπολογίας αἵτινες ἐγένοντο τελικῶς ὑπ’ αὐτοῦ ἀποδεκταί;

§289ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσωρινῆς ἀπολύσεως καταδίκων». Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ. μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.30′ μ.μ.).