1947.12.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 22α

Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(Ὥρα 6.20′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλῶ τὸν κ. Γραμματέα ν’ ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς: Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων κ. Ν. Καζαντζῆς, καταθέτει τηλεγράφημα τῶν κατοίκων τῆς Ἐπαρχίας Πωγωνίου, πληγέντων ὑπὸ τῶν ἐαμοκομμουνιστῶν, δι’ οὗ ζητοῦσι τὴν λῆψιν συντόνων μέτρων ἀσφαλείας καὶ περιθάλψεώς των. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Ἀντωνόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν γεωργικῶν καὶ πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν τῶν χωρίων Ζαβλάνη, Καβουκάκη, Μέσα Ἔξω Ἀγιᾶς, Κάτω Συχαινῶν κλπ., ζητούντων τὴν ἄμεσον κατάργησιν τῶν Κοινωνικῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Στεργιόπουλος καὶ Ι. Μπερνίτσας, καταθέτουν τηλεγράφημα τοῦ Δημάρχου Ἀμφίσσης, ζητοῦντος ὅπως ἐνισχυθῶσι τὰ στρατιωτικὰ τμήματα τῆς ὡς ἄνω περιοχῆς, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ πληθυσμοῦ ἀπὸ τῆς συνεχιζομένης δράσεως τῶν ἀνταρτῶν, ἥτις παρεμποδίζει τελείως τὴν συλλογὴν τοῦ ἐλαιοκάρπου, συλλαμβανομένων ἑκάστοτε ἁπάντων τῶν ἐπιχειρούντων νὰ ἐργασθῶσιν. Οἱ ὀρυζοκαλλιεργηταὶ Μεσσηνίας ζητοῦν ὅπως, ἡ ἀποφλοίωσις τῆς ὀρύζης ἐκτελεῖται εἰς τὰ ἐν Μεσσήνῃ ὑπάρχοντα ἐργοστάσια. Ὁ Σύλλογος ἐργοληπτῶν Φθιώτιδος, διαμαρτύρεται διὰ τὸν ἀποκλεισμὸν τῶν ἐργολάβων αʹ καὶ βʹ τάξεως ἐκ τῶν δημοπρασιῶν τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἀνοικοδομήσεως καὶ ζητεῖ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 5367. Οἱ ἐξόριστοι Σαμοθράκης ζητοῦν ὅπως τὰ ἀποστελλόμενα παρὰ τῶν οἰκείων των εἴδη βιωτικῆς ἀνάγκης, φθάνουν εἰς τὸν προορισμόν των ἐγκαίρως. Τὸ Σωματεῖον μυλεργατῶν Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην ὑπαγωγὴν τῶν κεφαλαίων τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ Κλαδικοῦ Ταμείου μυλεργατῶν εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμόν. Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Σπάρτης, ζητεῖ τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου Γ.Ο.Δ. «περὶ διώξεως τῆς ληστείας» πρὸς καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τοῦ Ἐθνικοῦ συμφέροντος καὶ εἰδικώτερον τῆς ἀσφαλείας τῆς πόλεως Σπάρτης. Οἱ κτηνοτρόφοι τοῦ Δήμου Ἁγίου Δημητρίου Ἀθηνῶν, κινδυνεύοντες νὰ καταστραφῶσιν οἰκονομικῶς, ζητοῦν τροποποίησιν τοῦ Νόμου 17750]36 ἀπαγορεύοντος τὴν βοσκὴν τῶν αἰγῶν των εἰς τοὺς ἀνοικτοὺς χώρους τοῦ Δήμου Ἀθηναίων. Ὁ Σταῦρος Ἰωάννου Τριανταφύλλου, Ἀντιστράτηγος ἐ. ἀ., ἐτῶν 72 καὶ κάτοικος Ἀθηνῶν, δι’ ἀναφορᾶς του ζητεῖ ὅπως διαταχθοῦν τὰ νόμιμα καὶ ἐξαφανισθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1237 ἀπόφασις τοῦ ἐν Ἀθήναις Δικαστηρίου δοσιλόγων, δι’ ἧς κατεδικάσθη εἰς ἑξαετῆ φυλάκισιν καθ’ ὅσον ἡ ἀπόφασις αὕτη ἐστηρίχθη εἰς ἀναληθῆ καὶ πεπλανημένα περιστατικά. Ἐπίσης, ζητεῖ τὴν ἄμεσον μεταφοράν του ἐκ τῶν φυλακῶν εἰς τὴν οἰκίαν του συμφώτως τῷ νόμῳ 533]1945 περὶ τροποποιήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6]1945 Συντακτικῆς Πράξεως, καθ’ ὅσον τυγχάνει σοβαρὰ ἀσθενής. Ὁ κ. Π. Μαυρομιχάλης (Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀσκήσεως ἁρμοδιοτήτων Γενικοῦ Διοικητοῦ Κρήτης ὑπὸ τοῦ Ἐπισκόπου Κυδωνίας καὶ Ἀποκορώνου». Ὁ κ. Γ. Στρᾶτος (Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ἀποκαταστάσεως ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν ἐξελθόντων τοῦ Στρατεύματος διὰ πολιτικοὺς λόγους». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Μουτζουρίδης καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ προσθήκης διατάξεως ἐν τῷ Α. Ν. ὑπ’ ἀριθ. 1988]39 «περὶ Μετοχικοῦ Ταμείου Βασιλικῆς Ἀεροπορίας». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της α) ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ προσαρτήσεως τῆς Δωδεκανήσου εἰς τὴν Ἑλλάδα» καὶ 2) «περὶ τῆς ἰθαγενείας τῶν κατοίκων τῆς Δωδεκανήσου ἢ ἐκ ταύτης καταγομένων» καὶ β) ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Δ. 107]46 περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1746 τῆς 20]25 Μαΐου 1939 περὶ ἀπαγορεύσεως μεταφορᾶς εἰς Παλαιστίνην προσώπων μὴ ἐφωδιασμένων διὰ κανονικοῦ διαβατηρίου». (Ε.Φ.Κ. 206 Αʹ). Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Μογγογιάννης, Λ. Βρεττᾶκος, Α. Τριανταφυλλίδης, Κ. Οἰκονομίδης, Ι. Γιαννόπουλος καὶ Κ. Παπαδόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προαγωγῶν ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς».

§3Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν ἐξιστορήθησαν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν τῆς περιφερείας, τὰ γεγονότα τῆς Ἀμαλιάδος τὰ λαβόντα χώραν κατὰ τὴν ἐπίθεσιν κατ’ αὐτῆς ὑπὸ τῶν ἀναρχικῶν. Κατόπιν διαταγῆς μου πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν Πατρῶν, ὅπως ὑποβάλῃ ἔκθεσιν περὶ τῶν λαβόντων χώραν, οὗτος ἀπέστειλε τὴν ἑξῆς τηλεγραφικὴν ἀναφοράν, τὴν ὁποίαν καὶ ἀναγινώσκω, ἵνα λάβῃ γνῶσιν καὶ ἡ Βουλή: «Εἰσαγγελεὺς Ἀμαλιάδος Λάζαρης, κατὰ νύκτα 24 πρὸς 25 Νοεμβρίου, ὅτε πόλιν Ἀμαλιάδος προσέβαλον ἀναρχικοί, ἀντέταξεν ἡρωϊκωτάτην ἄμυναν κατὰ ὁμάδος ἀναρχικῶν, προσβαλόντων κατοικίαν του. Διὰ κατεχομένου ὅπλου ἐφόνευσεν ἕνα συμμορίτην, ἐπυροβόλησε δὲ κατὰ λοιπῶν ἐπιτεθέντων, ἀναγκάσας τελικῶς τούτους παραιτηθῶσι περαιτέρω κατ’ αὐτοῦ ἐπιθέσεως, ἐμψυχώσας διὰ παραδείγματός του ἀμυνομένους ἄνδρας Χωροφυλακῆς καὶ ἐπιδειξάμενος ἐξόχως πατριωτικὴν καὶ ἐθνικὴν στάσιν. Ἀμέσως διὰ 16819 τῆς 26 Νοεμβρίου ἐγγράφου μας ἐξεφράσαμεν εἰρημένῳ εἰσαγγελεῖ, πλήρη εὐαρέσκειαν καὶ συγχαρητήρια ἡμῶν, παραγγείλαντες ἅμα αὐτῷ, ὑποβάλῃ ἡμῖν λεπτομερῆ ἔκθεσιν λαβόντων χώραν γεγονότων, σχετιζομένων μὲ δρᾶσιν αὐτοῦ, ἵνα ἐπιδιώξωμεν περαιτέρω ἠθικὴν ἀμοιβήν, ἣν ἔκθεσιν μετ’ ἰδίας ἡμῶν ἀναφορᾶς θέλομεν ὑποβάλῃ ὑμῖν ἀμέσως πρὸς ἐνέργειαν καθ’ ὑμᾶς περαιτέρω δεόντων. Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν Ι. Τσαντίλας». (Χειροκροτήματα).

§4Δ. ΚΟΥΤΣΙΚΑΣ. Νὰ ἐκφράσητε κ. ὑπουργέ, τὸν ἔπαινον τῆς Βουλῆς πρὸς τὸν ἡρωϊκὸν αὐτὸν Εἰσαγγελέα.

§5Β. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ γνωρίζω τὸν ἐν λόγῳ εἰσαγγελέα, ἐπιλαμβάνομαι τῆς εὐκαιρίας, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ὅπως ἐξαντλήσῃ πᾶν ὅριον ἠθικῆς ἀμοιβῆς διὰ τὸν ἡρωϊκὸν αὐτὸν εἰσαγγελέα, ὅστις εἶναι ἐξ ἴσου ἐξαίρετος καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐπιστημονικῆς καταρτίσεως.

§6Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὁ εἰσαγγελεὺς Λάζαρης εἶναι συμπολίτης μου καὶ τὸν γνωρίζω ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων. Πλὴν τῆς ἡρωϊκῆς στάσεώς του, ἥτις ἐξαίρεται αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐπιθυμῶ νὰ διαπιστώσω, ὅτι εἶναι διακεκριμένος ἐπιστήμων καὶ ὅλαι αἱ ἐκθέσεις, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπηρεσίαν του, ὁμιλοῦν ἐπαινετικῶς. Ὀρθῶς, ὁ κ. συνάδελφος, προέτεινεν ὅπως ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τοῦ διαβιβάσῃ τὰ συγχαρητήρια τῆς Βουλῆς.

§7Χ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Εἶναι λυπηρὸν ὅτι δὲν παρευρίσκεται ὁ ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ τί κάμνει ὁ ἀνώτερος Διοικητὴς Χωρ)κῆς Πατρῶν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Τρ. Τριανταφυλλᾶκος αἰτεῖται ἄδειαν τῆς Βουλῆς ἵνα ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἄδειαν τῆς μεταβάσεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ τὸν βουλευτὴν κ. Τρ. Τριανταφυλλᾶκον.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Παρακαλῶ, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις, νὰ ψηφισθοῦν εἰς αʹ συζήτησιν, κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὰ ἀκόλουθα σχέδια νόμων; 1) «Περὶ προσλήψεως προσωρινῶν ἀναπληρωτῶν στρατευομένων ὑπαλλήλων Τ.Τ.Τ». 2) «Περὶ τηρήσεως ὑπὸ τὰ ὅπλα ἐθελοντῶν ὁπλιτῶν μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ὑποχρεώσεώς των». 3) «Περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ Σῶμα Γραμματέων Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτά.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένοντο δεκτὰ ὑπὸ τῆς Βουλῆς εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὰ ἀκόλουθα σχέδια νόμων: 1) «Περὶ προσλήψεως προσωρινῶν ἀναπληρωτῶν στρατευομένων ὑπαλλήλων Τ.Τ.Τ.». 2) «Περὶ τηρήσεως ὑπὸ τὰ ὅπλα ἐθελοντῶν ὁπλιτῶν μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ὑποχρεώσεώς των». 3) «Περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὸ Σῶμα Γραμματέων Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης». Συνέχεια συζητήσεως ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἀποστερήσεως τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας προσώπων ἀντεθνικῶς δρώντων εἰς τὸ Ἐξωτερικόν». Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας ἔχει τὸν λόγον.

§14Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, ἡ προκαταρκτικὴ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος, ἡ γενομένη ἐνώπιον τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς, κατέληξεν εἰς μίαν σπανίαν διὰ τὰ χρονικὰ τῆς Ἐπιτροπῆς καθολικὴν σύμπτωσιν γνωμῶν. Ἡ Ἐπιτροπὴ σχεδὸν κατὰ παμψηφίαν, ἐτάχθη ὑπὲρ τοῦ ψηφίσματος. Ἐπίσης καὶ κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, ὡς προκύπτει ἀπὸ τὰς γενομένας ἀγορεύσεις καὶ συζητήσεις ἡ διάθεσις τῆς Βουλῆς ἐφάνη ἀνάλογος. Ἡ ὁμόθυμος ἀποδοχὴ τῶν πρώτων Κυβερνητικῶν μέτρων πρὸς πραγμάτωσιν τοῦ ἐθνικοῦ συναγερμοῦ εἶναι ἀπὸ πολλῶν ἀπόψεων εὐχάριστος. Διαδηλοῖ τὴν πίστιν ὅλων τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Ἔθνους ὅπως ἀγωνισθοῦν ἐντατικῶς διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἀγῶνος κατὰ τῆς ἀνταρσίας. Μολονότι συμμερίζομαι τὴν διάθεσιν αὐτὴν τῆς Βουλῆς, εἶμαι τῆς γνώμης, ὅτι τὸ Ἔθνος δὲν ἀναμένει ὁμολογίας ἐθνικῆς πίστεως ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅσον ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ καταλήξουν εἰς θετικὰ καὶ πρακτικὰ ἀποτελέσματα. Δι’ αὐτὸ θὰ θελήσω νὰ ἐξετάσω τὸ συζητούμενον Ψήφισμα, ὄχι ἀπὸ τῆς ὑψηλῆς σκοπιᾶς τοῦ δι’ αὐτοῦ ἐπιδιωκομένου σκοποῦ, ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ ταπεινοῦ ἐπιπέδου τῶν πρακτικῶν καὶ πολιτικῶν συνεπειῶν, αἵτινες θὰ προκύψουν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς του. Σκοπὸς τοῦ Ψηφίσματος εἶναι ἡ πάταξις τῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ὑποστηριζόντων τὴν ἀνταρσίαν. Ἐγὼ φοβοῦμαι, ὅτι ἐφαρμοζόμενον θὰ παράσχῃ ὑπηρεσίας εἰς αὐτοὺς ἀντὶ νὰ τοὺς πατάξῃ. Δι’ αὐτό, ἐνῶ ἐπικροτῶ τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν, ἔχω ἐνδοιασμοὺς ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ Ψηφίσματος καὶ νομίζω, ὅτι ὁ σκοπὸς αὐτὸς ἔπρεπε νὰ ἐπιδιωχθῇ δι’ ἄλλων προσφορωτέρων μέσων. Ἐὰν θέλῃ τις νὰ σχηματίσῃ ψύχραιμον γνώμην ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ νοήματος, ὀφείλει νὰ σκεφθῇ καὶ νὰ ἀναλύσῃ ποῖαι θὰ εἶναι εἰς τὴν πρᾶξιν αἱ συνέπειαι ἐκ τῆς στερήσεως τῆς ἰθαγενείας. Ἀφοῦ διαπιστωθῇ ποῖαι εἶναι αἱ συνέπειαι αὗται, νὰ ἰδοῦμεν ἂν καὶ κατὰ τὴν ἐξέτασιν τῶν συνεπειῶν τούτων ἐπιβαρύνωμεν καὶ δυσχεραίνωμεν τὴν θέσιν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ θιγοῦν ἢ δυσχεραίνομεν τὴν θέσιν τὴν ἰδικήν μας. Κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην τρεῖς εἶναι αἱ συνέπειαι τῆς ἀποστερήσεως τῆς ἰθαγενείας. 1ον) Ἡ ἠθικὴ μείωσις, δηλαδὴ ἡ μείωσις τῆς προσωπικότητος τοῦ πληττομένου διὰ τοῦ μέτρου τούτου, Capitis de minucio minimum Ἡ στέρησις τῆς τιμῆς τοῦ νὰ φέρῃ τὴν ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν. 2α συνέπεια τῆς στερήσεως τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας εἶναι ἡ στέρησις τοῦ Ἑλληνικοῦ διαβατηρίου, καὶ ὅλων τῶν ἐκ τοῦ διαβατηρίου τούτου πηγαζόντων δικαιωμάτων. 3η συνέπεια εἶναι ὡρισμένα οἰκονομικὰ ἐπακόλουθα ἐπὶ τῶν ὁποίων ἂν θέλωμεν νὰ γίνῃ σοβαρὰ συζήτησις δὲν δύναται νὰ γίνῃ, παρὰ λεπτομερὴς καὶ συγκεκριμένη συζήτησις. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι, νὰ ἐξετάσω μίαν ἑκάστην ἐκ τῶν συνεπειῶν τούτων, καὶ πρῶτον, ἡ ἠθικὴ μείωσις, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστοῦν τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ πληγοῦν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος. Κύριοι φρονῶ ὅτι ἡ ἠθικὴ μείωσις ἔχει ἔννοιαν καὶ σημασίαν κυρίως δι’ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος τὴν αἰσθάνεται καὶ μόνον δι’ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὴν συναισθανθῇ, καὶ διερωτῶμαι ποῖος ἆρα γε πρόκειται νὰ αἰσθανθῇ τὴν μείωσιν αὐτήν; Οἱ μέλλοντες νὰ πληγοῦν εἶναι οἱ διαμένοντες εἰς τὸ ἐξωτερικόν, οἱ ὁποῖοι ἔφθασαν εἰς τοιοῦτον σημεῖον ἠθικῆς καταπτώσεως, ὥστε νὰ ἔχουν συμμαχήσει μὲ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Πατρίδος, ἢ οἱ ἐν Ἑλλάδι εὑρισκόμενοι οἱ ὁποῖοι ὁπωσδήποτε μάχονται ὑπὲρ τῆς προσαρτήσεως ἑλληνικῶν ἐδαφῶν εἰς τὴν Βουλγαρίαν καὶ ἄλλα Κράτη ἐχθρικά; Αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ πληγοῦν; Ποῖος πρόκειται νὰ συναισθανθῇ τὴν μείωσιν αὐτήν, οἱ μέλλοντες νὰ πληγοῦν ἐκ τοῦ Ψηφίσματος εἶναι οἱ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ καὶ οἱ ἐν Ἑλλάδι ὀπαδοί των; Νομίζω, κύριοι, ὅτι δὲν ἀποβλέπει τὸ νομοθέτημα εἰς τοῦτο, ἀλλ’ ἀποβλέπει εἰς ἕτερον ἀποτέλεσμα τὸ τῆς στερήσεως τοῦ διαβατηρίου. Καὶ ἐρχόμεθα νὰ ἐξετάσωμεν τί σημαίνει ἡ στέρησις τοῦ διαβατηρίου. Ἡ στέρησις τοῦ διαβατηρίου δὲν πρόκειται νὰ καταστήσῃ τὰ πληττόμενα αὐτὰ πρόσωπα, ξένους ὑπηκόους, φέρ’ εἰπεῖν βουλγάρους, ρώσους κλπ. Ἁπλῶς ἡ στέρησις πρόκειται νὰ τοὺς καταστήσῃ ἄνευ ἰθαγενείας Heimatlos. Καὶ τώρα πρέπει νὰ ἴδωμεν ποίας συνεπείας θὰ ἔχῃ διὰ τὸν ἑαυτόν των. Ἐγὼ νομίζω ὅτι ὄχι μόνον δὲν τοὺς θίγομεν, ἀλλὰ τοὺς ἀπονέμομεν καὶ βραβεῖα.

§15Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κατὰ τὴν συνείδησιν τῶν ὀπαδῶν των.

§16Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Εἰς τὴν ἰδικήν μας συνείδησιν, κ. συνάδελφε ἐξ Ἀθηνῶν, δὲν χρειάζεται μείωσις, διότι τοὺς ἔχομεν μειώσει εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ἐγὼ πιστεύω πρῶτον, ὅτι ἡ στέρησις τοῦ διαβατηρίου θὰ διευκολύνῃ τὴν παραμονήν των ταύτην εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω διὰ ποίους λόγους. Τὰ πρόσωπα ταῦτα διαμένουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κατὰ γενικὸν κανόνα, ὄχι ὡς ἔχοντες δικαίωμα παραμονῆς, διότι δὲν παραμένουν ὡς μονίμως ἐγκατασταθέντες, ἀλλὰ ὡς ἐπισκέπται, καὶ γνωρίζετε ὅλοι, ὅτι εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας τῆς Ἀμερικῆς ἠμπορεῖ νὰ παραμένῃ τις ὡς ἐπισκέπτης ἐπὶ ἓξ μῆνας καὶ ἕνα καὶ ἑνάμισυ ἔτος. Δὲν δύναται ὅμως νὰ παρατείνῃ τὴν παραμονήν του καὶ εἰς τὸ διηνεκές. Οἱ κύριοι αὐτοί, μεθιστάμενοι εἰς τὴν κατάστασιν τῶν ἄνευ ἰθαγενείας (Heimatlos) κατὰ τὰ διεθνῆ νόμιμα θὰ παραμείνουν οὕτω ἐπὶ ἔτη καὶ θὰ ἀποκτήσουν νόμιμον δικαίωμα παραμονῆς εἰς τὰς χώρας ὅπου φιλοξενοῦνται καὶ ὅπου δροῦν ἀντεθνικῶς ἐναντίον μας... Δὲν λέγω ὅτι δὲν ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι μέθοδοι δι’ αὐτοὺς νὰ ἀποκτήσουν τὸ δικαίωμα αὐτό. Πράγματι, δύνανται καὶ χωρὶς νὰ φέρουν τὸ Ἑλληνικὸν διαβατήριον νὰ ἰσχυρισθοῦν ὅτι ἐτέθησαν ὑπὸ πολιτικὴν δίωξιν καὶ τότε ἐναπόκειται εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Κράτους εἰς τὸ ὁποῖον φιλοξενοῦνται νὰ ἀποφασίσῃ, ἐὰν πράγματι πρόκειται περὶ πολιτικῶς διωκομένων προσώπων ἢ ἂν πρόκειται, ὅπως ἡμεῖς ἰσχυριζώμεθα, περὶ κοινῶν ἐγκληματιῶν. Ἡμεῖς, διώκοντες τοὺς κυρίους αὐτοὺς διὰ τῆς στερήσεως τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας, θὰ τοὺς καταστήσωμεν de facto ἀνεκτοὺς εἰς τὴν χώραν, εἰς τὴν ὁποίαν παραμένουν, εἰς τὰς ἐπάλξεις δηλαδὴ αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ἐνισχύουν τὸν ἀντεθνικὸν ἀγῶνα. Αὐτὴ εἶναι ἡ δευτέρα πρακτικὴ συνέπεια. Ὑπάρχει ὅμως καὶ μία ἄλλη σημαντικὴ συνέπεια. Εἰς τὰς περισσοτέρας χώρας τοῦ ἐξωτερικοῦ οἱ ἄνευ ἰθαγενείας δὲν εἶναι μία τάξις προσώπων ἀσυμπαθής, ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀντιθέτως εἶναι τάξις ἐξαιρετικῶς συμπαθὴς καὶ θὰ προσπαθήσω νὰ σᾶς ἐξηγήσω καὶ τοὺς λόγους δι’ οὓς εἶναι ἐξαιρετικῶς συμπαθής. Εἶναι γνωστὸν ὅτι κατὰ τὰς δύο τελευταίας δεκαετηρίδας κυρίως οἱ ἄνευ ἰθαγενείας ἦσαν πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἐδιώκοντο ὑπὸ ὁλοκληρωτικῶν καθεστώτων, εἴτε τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, εἴτε τῆς ἄκρας δεξιᾶς. Καὶ τὰ πρόσωπα αὐτὰ καταφεύγοντα εἰς χώρας Δημοκρατικὰς ἀπολαμβάνουν μεγάλης ἐκτιμήσεως καὶ συμπαθείας καὶ ἰδιαζούσης προστασίας, ἂν ὄχι ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, τοὐλάχιστον ἐκ μέρους τῆς κοινωνίας.

§17ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι ἡ ἰδία περίπτωσις.

§18Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Δέχομαι νὰ τὸ συζητήσωμεν αὐτό. Ἔχουν γραφῆ ὁλόκληροι φιλολογίαι, ἔχουν γραφῆ ὁλόκληροι τόμοι καὶ συγγράφονται ἀκόμη τόμοι πλήρεις συμπαθείας καὶ ἐκδηλώσεως ἀνθρωπισμοῦ, ὑπὲρ τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα στεροῦνται ἰθαγενείας, καὶ ἔχουν καταφύγει εἰς τὰς διαφόρους χώρας τὰς Δημοκρατικάς. Καὶ διερωτῶμαι, κύριοι, ἔχετε τόσην ἐμπιστοσύνην τὴν στιγμὴν αὐτὴν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν προπαγάνδα; καὶ ἔχετε λόγους νὰ πιστεύετε ὅτι θὰ πείσῃ ἡ προπαγάνδα μας ὅτι ἡ περίπτωσις τῶν ἰδικῶν μας Heimatlos εἶναι διαφορετικὴ ἀπὸ τὴν περίπτωσιν τῶν Ρώσων Ἱσπανῶν, Νοτιο– Ἀφρικανῶν κλπ.; Ἔχετε τόσην πεποίθησιν εἰς τὰς ὑπηρεσίας μας τὰς σχετικὰς μὲ τὴν προπαγάνδα; Φοβοῦμαι ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ τοῦ Τέξας καὶ τῆς Μασαχουσέτης θὰ περιπέσουν εἰς τὴν σύγχυσιν αὐτήν, διότι τὸ προπαγανδιστικὸν δίκτυον τῆς Ἑλληνικῆς προπαγάνδας δὲν θὰ φθάσῃ μέχρις ἐκεῖ τοῦ νὰ πείσῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς περὶ τούτου. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι οἱ κύριοι αὐτοῦ περιϊστάμενοι εἰς τὴν κατάστασιν τῶν ἄνευ ἰθαγενείας θὰ αὐξήσουν τὸ κῦρος των, ἡ προπαγάνδα των θὰ ἔχῃ περισσοτέραν βαρύτητα ἐκεῖ ἂν ἁπλούστατα τοὺς παρουσιάσωμεν ὅπως πράγματι εἶναι: κακούς, χειρίστους Ἕλληνας, θὰ ἔχωμεν τὴν ἐλπίδα νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ ἴσοις ὅροις μὲ αὐτοὺς τοὺς κυρίους ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης τῶν ξένων ἐθνῶν. Τὸ τέταρτον ἐπιχείρημα, διὰ νὰ ἱκανοποιήσω τὸν ἐκλεκτὸν συνάδελφον, εἶναι τὸ ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον ἀναγράφεται εἰς τὸ ἄρθρ. 3 τοῦ ψηφίσματος δηλ. ὅτι οἱ κύριοι αὐτοὶ πρόκειται νὰ διασφαλισθοῦν διὰ τοῦ ψηφίσματος τούτου ὅτι δὲν θὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ὅτι ἂν ἐπανέλθουν θὰ διωχθοῦν δυνάμει τοῦ ν. 4310 «περὶ καταστάσεως καὶ κινήσεως ἀλλοδαπῶν ἐν Ἑλλάδι κλπ.» καὶ θὰ ἀπελαθοῦν. Μὰ ἡμεῖς, κύριοι, φρονῶ, ὅτι τοὺς κυρίους αὐτοὺς θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς παρακαλέσωμεν νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ νὰ παύσουν τὸ ἔργον των τὸ ἀντεθνικὸν καὶ ἀφοῦ φθάσουν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἂν ἔχουν διαπράξει ἀδικήματα ἐναντίον τοῦ Ἔθνους νὰ τοὺς εἰσαγάγωμεν εἰς δίκην ἐπὶ ἐσχάτῃ προδοσίᾳ, ἂν θέλετε. Ἀντὶ τούτου θὰ τοὺς ἀπελάσωμεν. Μὰ κύριοι, αὐτοὶ ἀπήλασαν ἑαυτοὺς καὶ εἶναι κατενθουσιασμένοι ἐκ τῆς ἀπελάσεώς των καὶ ἡμεῖς ὑφιστάμεθα τὰ βάρη αὐτῆς τῆς ἀπελάσεως. Ἐγὼ αὐτὰς τὰς συνεπείας ἐκ πρώτης ὄψεως βλέπω ἐκ τῆς ἐνδεχομένης ἐφαρμογῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν καὶ συζήτησιν Ψηφίσματος. Φοβοῦμαι ὅτι αἱ συνέπειαι τὰς ὁποίας σᾶς ἐξέθεσα δὲν εἶναι αἱ μόναι, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι. Μὲ συγχωρεῖτε, ἐλησμόνησα νὰ εἴπω δύο λέξεις περὶ τῶν οἰκονομικῶν συνεπειῶν. Αἱ οἰκονομικαὶ συνέπειαί του εἶναι δύο εἰδῶν: Εἶναι ἐλάχισται συνέπειαι ἐπωφελεῖς. Πρέπει νὰ προσέξῃ κανεὶς πολὺ νὰ εὕρῃ ἐπωφελεῖς συνεπείας. Καὶ εἶναι καὶ πλῆθος συνεπειῶν ἐπαχθῶν. Ἡ κυρία συνέπεια τῆς στερήσεως τινὸς τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας θὰ εἶναι νὰ ἀπαλλαγῇ τῆς πληρωμῆς τῶν εἰς τὸ ἑλληνικὸν δημόσιον ὀφειλομένων φόρων. Μεγάλης εὐγνωμοσύνης θὰ εἴμεθα ἄξιοι ἂν καὶ αὐτὴν τὴν εὐκολίαν παράσχωμεν εἰς τοὺς κυρίους αὐτοὺς τοὺς διαμένοντας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δυσφημίζοντας τὴν Ἑλλάδα. Ἐγὼ πιστεύω, κύριοι, ὅτι δύνανται νὰ ληφθοῦν, καὶ θὰ προτείνω ποῖα οἰκονομικὰ μέτρα ἐναντίον αὐτῶν τῶν κυρίων. Δύνανται νὰ ληφθοῦν ἄλλα πρακτικώτερα μέτρα ἐναντίον αὐτῶν τῶν κυρίων, θεωρῶ ὅμως πλατωνικὴν τὴν ἀφαίρεσιν τῆς ἰθαγενείας τῶν προσώπων αὐτῶν. Ἀλλ’ ἐὰν ψηφισθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν καὶ συζήτησιν Ψήφισμα θὰ εὑρεθῶμεν πρὸ ἀδιεξόδου καὶ μάλιστα πρὸ ἀδιεξόδου διπλοῦ. Διότι ἓν ἐκ τῶν δύο: ἢ προτίθεται ἡ Κυβέρνησις αὐτὸ τὸ σχέδιον νὰ τὸ ἐφαρμόσῃ ἐν ἐκτάσει ἢ προτίθεται νὰ τὸ ἐφαρμόσῃ ἐν σχέσει μὲ ὀλίγα τινά πρόσωπα. Καὶ ἐρωτῶ, πρό τινος συνῆλθεν ἡ Δʹ τῶν Ἑλλήνων Ἀναθεωρητικὴ Βουλὴ καὶ ἀσκεῖ τὴν συντακτικὴν αὐτῆς ἐξουσίαν διὰ νὰ στερήσῃ τῆς ἰθαγενείας των 3 ἢ 4 ἢ 14 δημοσιογραφίσκους καὶ ἀνταποκριτίσκους τῆς ἐσχάτης μορφῆς; Ἐρωτῶ: Ἄν δὲν συνήλθωμεν, κύριοι, διὰ νὰ τιμωρήσωμεν δημοσιογραφίσκους καὶ ἂν συνήλθωμεν διὰ νὰ ἐπιβάλωμεν κυρώσεις ἐναντίον γνωστῶν καὶ σημαντικῶν, ἀπὸ ἀπόψεως κοινῆς γνώμης προσώπων, τότε πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν ποῖαι θὰ εἶναι αἱ πρακτικαὶ συνέπειαι τῶν κυρώσεων τούτων.

§19Ι. ΠΟΛΙΤΗΣ. Πόθεν συνάγετε ὅτι τὸ σχέδιον ἀφορᾷ πρόσωπα βʹ κατηγορίας;

§20Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Αὐτὸ πουθενά, τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ κατ’ ἀρχὴν πᾶν πρόσωπον τὸ ὁποῖον δρᾷ ἀντεθνικῶς εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Χθὲς ὅμως κατὰ τὴν γενομένην συζήτησιν οἱ διάφοροι παρελάσαντες ρήτορες ἐτόνισαν ὅτι τὸ σχέδιον τοῦτο πρόκειται κυρίως νὰ στραφῇ κατὰ τῶν σημαινόντων προσώπων καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης παριστάμενος δὲν ἀντέστη.

§21Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) Κανεὶς δὲν εἶπε τέτοιο πρᾶγμα, οὔτε ἠκούσθη κἂν διότι κανεὶς δὲν δύναται ἐκ τῶν προτέρων νὰ γνωρίζῃ κατὰ τίνος θὰ στραφῇ.

§22Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Δέχομαι εὐχαρίστως τὸ ἐνδεχόμενον τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. ὑπουργός. Ἑπομένως πρόκειται διὰ τοῦ σχεδίου νὰ πληγοῦν καὶ πρόσωπα σημαντικὰ καὶ πρόσωπα δευτερευούσης σημασίας, οἱοσδήποτε ἐμπίπτει. Καὶ ἐπειδὴ ἐδῶ δὲν κάμνομεν ποινικὴν δικονομίαν, ἀλλὰ πρόκειται νὰ ἔχωμεν πολιτικὰς συνεπείας, ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας ποῖα πρόσωπα ἀφορᾷ καὶ δυνάμεθα νὰ συζητήσωμεν τί θὰ συμβῇ, ἂν πρόσωπα σημαίνοντα πρόκειται νὰ πληγοῦν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ψηφίσματος. Ἐγὼ ἰσχυρίζομαι, ὅτι ἂν πρόκειται νὰ στραφῇ ἐναντίον ἀσημάντων προσώπων καλλίτερον νὰ μὴ ἀσχολῆται ἡ Δʹ Ἀναθεωρητικὴ Βουλή, καὶ μάλιστα διὰ Ψηφίσματος, περὶ εὐτελῶν ἀντικειμένων τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμμίαν πολιτικὴν σημασίαν. Σημασίαν θὰ ἔχῃ ἂν πρόκηται νὰ στραφῇ ἐναντίον σημαντικῶν προσώπων.

§23Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Οἱοσδήποτε ἐμπίπτει.

§24Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Οἱοσδήποτε ἐμπίπτει. Ἐγὼ ἰσχυρίζομαι ὅτι σημασίαν θὰ ἔχῃ μόνον διὰ τοὺς ἐμπίπτοντας εἰς τὸ Ψήφισμα καὶ τοὺς ἐξ αὐτῶν σημαίνοντας.

§25Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Πῶς εἶναι εὐτελὲς τὸ Ψήφισμα, ὅταν δέχεσθε ὅτι θὰ στραφῇ ἐναντίον σημαντικῶν προσώπων;

§26Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Θὰ τὸ ἰδῆτε.

§27Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Οἱ Ἕλληνες δὲν ἠμποροῦν νὰ χωρισθοῦν εἰς εὐτελεῖς καὶ μὴ εὐτελεῖς. Κάθε ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἔχει ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν καὶ εὑρισκόμενος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δρᾷ κατὰ τῆς Ἑλλάδος, ἐμπίπτει εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ψηφίσματος.

§28Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἰσχυρίζομαι τὸ ἑξῆς ἁπλοῦν, ὅτι τὸ Ψήφισμα ἔχει σημασίαν καὶ θὰ ἔχῃ βάρος μόνον ἐφ’ ὅσον θὰ ἐφαρμοσθῇ ἐναντίον προσώπων πολιτικῶς σημαντικῶν.

§29Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐγὼ ἰσχυρίζομαι τὸ ἀντίθετον. Ἔχετε τὴν ἰδέαν ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κάμουν ζημίαν εἶναι μόνον τὰ σημαντικὰ πρόσωπα, οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοί, νὰ εἴπωμεν, οἱ χορηγοί........ ἢ ἐπίσης κάμουν σοβαρωτάτην ἐργασίαν τὰ ὄργανα αὐτά. Καὶ ἐὰν ἔχετε αὐτὴν τὴν ἰδέαν πιστεύετε ὅτι θὰ εὑρίσκωνται εὔκολα τὰ ὄργανα τὰ ὁποῖα περνοῦν ἀπὸ τὴν μίαν χώραν ποῦ βγαίνουν εἰς τὴν ἄλλην; Αὐτὰ ἠμποροῦν νὰ τὰ κάμουν μόνον ὄχι τὰ εὐτελῆ πρόσωπα ἀλλὰ τὰ ἰσχυρά. Διότι κανεὶς δὲν μαζεύει τὸν συρφετὸν διὰ νὰ τὸν χρησιμοποιήσῃ. Καὶ τότε, ἐὰν ἐκεῖνος γνωρίζῃ ὅτι θὰ μείνῃ ἰσοβίως, θὰ τὸν χρησιμοποιήσῃ μόνον ὅσο τὸν ἔχουν ἀνάγκην, καὶ δὲν δύνανται νὰ τὸν ἔχουν ἐπ’ ἄπειρον ἀνάγκην, διότι κάποτε θὰ σταματήσῃ ἡ διαμάχη, ἢ ἔστω ἐσωτερικὴ καὶ ἐξωτερική, καὶ τότε θὰ σκεφθῇ αὐτός, ἐὰν ἠμπορῇ νὰ πωλῇ ἐπ’ ἄπειρον τὴν ἐθνικήν του ἰθαγένειαν διὰ νὰ τρώγῃ ἐπὶ 15–20 ἡμέρας καὶ θὰ ἰδοῦμε τότε ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρίσκωνται Καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου, οἱ ὁποῖοι νὰ χειροκροτοῦν τὸν Τίτο καὶ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ὑπονομευτὰς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. (Χειροκροτήματα).

§30Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Εἶναι συγκινητικὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ἀμφιβάλλω ὅμως ἐὰν πρόκειται νὰ ἔχουν οἱονδήποτε ἀποτέλεσμα. Ἰσχυρίζομαι, κύριοι, ὅτι ἐὰν διὰ τοῦ Ψηφίσματος πρόκειται νὰ πληγοῦν, ὅπως μᾶς διεβεβαίωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι θὰ πληγοῦν καὶ πρόσωπα σημαίνοντα, δὲν ἀναφέρομαι εἰς ὡρισμένα πρόσωπα, ἀλλὰ θὰ ἀναφερθῶ εἰς ἰδιότητας τινὰς τῶν προσώπων τούτων π.χ. ἐὰν πρόκειται νὰ πληγοῦν διὰ τοῦ ὑπό συζήτησιν ψηφίσματος, φέρων ὡς παράδειγμα δὲν γνωρίζω ἐὰν ὑπάρχουν πρώην ὑπουργοί....

§31ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς δὲν ὑπάρχουν!

§32Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, δυστυχῶς συμφωνῶ ὅτι ὑπάρχουν, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ τὸ εἰπῶ. Δὲν θὰ ἀναφέρω ὀνόματα, ἐὰν θέλετε νὰ ἀναφέρητε σεῖς δικαίωμά σας. Κύριοι, τὶ θὰ συμβῇ ἐὰν πληγοῦν τοιούτου εἴδους σημαίνοντα πρόσωπα; Νομίζω ὅτι τὸ θέμα δὲν πρέπει νὰ τὸ ἐξετάσωμεν ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς τοῦ τόπου εἰς τὸν ὁποῖον πρόκειται νὰ ἐπαχθοῦν τὰ ἀποτελέσματα τοῦ ὑπὸ συζήτησιν Ψηφίσματος. Καὶ διερωτῶμαι, κύριοι, ἐὰν ἕνας κάτοικος ἀπομεμακρυσμένης τινὸς πόλεως τῆς Ἀμερικῆς, ἢ ἐὰν ἀκόμη καὶ ὁ μέσος κάτοικος τῆς Νέας Ὑόρκης εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ ὅτι ὁ τάδε κύριος, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε ποτὲ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν φερ’ εἰπεῖν τῆς Ἑλλάδος, ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν λαϊκὴν ἀνταπόκρισιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅτι δὲν ἐκπροσωπεῖ ἀπολύτως τίποτε καὶ ὅτι στερούμενος τῆς ἰθαγενείας του δὲν παραβλάπτεται πολιτικῶς, ἀλλὰ ἁπλούστατα ὑφίσταται κατ’ οὐσίαν ποινικὰς συνεπείας. Σᾶς ἐρωτῶ ἠμπορεῖ νὰ πιστεύσητε ὅτι ὁ Ἀμερικανὸς ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν περίπου πληροφορίαν καὶ ὁ ὁποῖος ἁπλῶς θὰ γνωρίζῃ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ κύριος αὐτὸς ἐχρημάτισεν ἀνώτατος λειτουργὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ θὰ μάθῃ ὅτι αὐτὸς ἐπλήγη διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ, πιστεύετε ὅτι ὁ Ἀμερικανὸς αὐτὸς θὰ ἔχῃ καλὴν ἀπέναντί μας διάθεσιν καὶ δὲν πιστεύετε ὅτι ἡ θέσις τοῦ κυρίου ἐκείνου προπαγανδίζοντος ἐναντίον μας θὰ ἐνισχυθῇ;

§33Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπ. Δικαιοσ.). Ποῦ, εἰς τὴν κοινὴν γνώμην ἢ εἰς τοὺς ἐπισήμους; Ἐὰν εἶναι εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, θὰ τὸ ἀφήσω νὰ τὸ εἰπῶ εἰς ἄλλην ὥραν. Ἐὰν εἶναι εἰς τοὺς ἐπισήμους ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν διεθνῆ πολιτικήν.

§34Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Βεβαίως ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Δὲν εἶμαι τόσον ἀφελὴς ὥστε νὰ πιστεύω ὅτι αἱ σχέσεις μεταξὺ τῶν Κυβερνήσεων ρυθμίζονται ἀπὸ τόσον ἐπιπόλαια περιστατικά. Βεβαίως εἰς τὴν διεθνῆ κοινὴν γνώμην καὶ αὐτὸ εὐχαρίστως νὰ τὸ συζητήσωμεν. Ἰσχυρίζομαι λοιπὸν ὅτι ἀντὶ νὰ παραβλάπτωμεν τὴν θέσιν τῶν κύριων αὐτῶν διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ψηφίσματος, τυχὸν ἐφαρμοζομένου, θὰ ἐνισχύσωμεν τὴν θέσιν των εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐξετάσω καὶ μίαν ἄλλην συνέπειαν τῆς τυχὸν ἐφαρμογῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ψηφίσματος. Ἔχετε σκεφθῆ, κύριοι, ὅτι, ἐὰν ἕνας οἱοσδήποτε ἐκ τῶν κατ’ οὐσίαν ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ σχεδίου Ψηφίσματος προσώπων δὲν πληγῇ ἐν τῇ πράξει διὰ τὸν αʹ ἢ τὸν βʹ λόγον τὸ πρόσωπον αὐτὸ — καὶ φοβοῦμαι ὅτι δὲν θὰ εἶναι ἕνα τὸ πρόσωπον, ἀλλὰ θὰ εἶναι πολλὰ τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα θὰ πάρουν αὐτομάτως ἀπὸ τὸ Βασίλειον τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ τὴν Δʹ Ἀναθεωρητικὴν Βουλήν, ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν πιστοποιητικὸν ἐθνικῶν φρονημάτων.

§35Χ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Τὶ εἴπατε;

§36Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Θὰ τὸ ἐπαναλάβω. Ἰσχυρίζομαι, κύριε συνάδελφε, ὅτι τὸ πρόσωπον ἢ τὰ πρόσωπα, διότι φοβοῦμαι ὅτι θὰ εἶναι πολλὰ τὰ πρόσωπα τὰ ἐμπίπτοντα κατ’ οὐσίαν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν καὶ συζήτησιν Ψηφίσματος· δὲν θὰ ὑποστοῦν δὲ τὰς συνεπείας τοῦ Ψηφίσματος, διότι ἐγὼ ἰσχυρίζομαι παρ’ ὅλην τὴν διαβεβαίωσιν τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὴν ὁποίαν εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ τηρήσῃ, ὅτι δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ εἰσαγάγῃ ὅλα τὰ πρόσωπα εἰς τὴν διαδικασίαν αὐτήν.

§37Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἔκαμα τοιαύτην διαβεβαίωσιν, δὲν εἶπον ποῖον θὰ εἰσαγάγω, εἶπον ἁπλῶς ὅτι πᾶς ἐμπίπτων εἰς τὸ σχέδιον Ψηφίσματος θὰ ὑποστῇ τὰς συνεπείας. Καὶ τὸ εἶπον, διότι σεῖς περιορίζετε τὴν ἔννοιαν τοῦ Ψηφίσματος καὶ σᾶς εἶπον, διατὶ τὴν περιορίζετε;

§38Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Χθές, κ. ὑπουργέ, εἴπατε εἰς τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ὅτι εἶναι μὲν οἱ ὑπάλληλοι κατ’ ἐπίφασιν ὑποκινηταὶ τῆς διοικητικῆς, οὕτως εἰπεῖν, ἀγωγῆς, ὄπισθεν ὅμως τῶν ὑπαλλήλων ἵστανται οἱ ὑπεύθυνοι ὑπουργοὶ καὶ ἐξέλαβον σοβαρῶς τὴν παρατήρησίν σας αὐτήν.

§39Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Βάσει στοιχείων.

§40Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Οὐδεὶς τὸ ἀμφισβητεῖ αὐτό. Διὰ τοῦ σχεδίου Ψηφίσματος, κύριοι, φρονῶ ὅτι μόνον φραστικῶς ἐντείνεται ὁ ἀγὼν ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν. Καὶ ἡ ἔντασις αὐτὴ ἔχει ὅλας τὰς δυσμενεῖς συνεπείας τῆς οἱασδήποτε ἐντάσεως χωρὶς νὰ ἔχῃ καὶ τὰς εὐμενεῖς συνεπείας πάσης ἐντάσεως, ἐχούσης πρακτικὰ ἀποτελέσματα. Διότι ἀξίζει κανείς, κύριοι, νὰ κάμῃ ἔντασιν τοῦ ἀγῶνος, ἔστω καὶ περιφρονῶν κατὰ ἕνα ποσοστὸν τὴν διεθνῆ κοινὴν γνώμην, δὲν ἀξίζει ὅμως νὰ περιφρονῇ τὴν δημοσίαν κοινὴν γνώμην καὶ νὰ μὴ ἐπιφέρῃ κανὲν πρακτικὸν ἀποτέλεσμα. Τὰ Κράτη, κύριοι, τὰ εὐνομούμενα τιμωροῦν, ἐὰν ἠμποροῦν, τοὺς ἐγκληματίας καὶ δὲν τοὺς ἀποκηρύσσουν. Πρέπει νὰ λάβωμεν μέτρα πρακτικά, ὅπου δυνάμεθα νὰ λάβωμεν τοιαῦτα καὶ θὰ ἴδωμεν ὅτι εἰς τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν δυνάμεθα νὰ λάβωμεν πρακτικὰ μέτρα καὶ ἰδοὺ ποῖα.

§41Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὸ πρακτικὸν εἶναι νὰ χαρακτηρισθοῦν αὐτοὶ ὡς διεθνεῖς ἀπατεῶνες.

§42Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τὰ πρακτικὰ μέτρα, κύριοι, τὰ ὁποῖα δύνανται εὐκόλως νὰ ληφθοῦν εἶναι τὰ ἑξῆς: Πρῶτον νὰ ὑπάρξῃ περισσοτέρα προσοχή, περὶ τὴν χορήγησιν, καὶ περὶ τὴν ἀναθεώρησιν τῶν διαβατηρίων. Καὶ δεύτερον, νὰ εἰσαχθοῦν οἱ κύριοι αὐτοί, εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, σημαντικάς, εἰς δίκην, κατὰ εἰδικὴν ἔστω διαδικασίαν, ἐπὶ συγκεκριμένων τινῶν κατηγοριῶν, ὅπως γίνεται πάντοτε εἰς Κράτη εὐνομούμενα καὶ νὰ καταδικασθοῦν ἔστω ἐρήμην, καὶ νὰ γίνῃ κατόπιν τῆς καταδίκης των, δήμευσις τῆς περιουσίας των. Αὐτὰ εἶναι, κύριοι, τὰ πρακτικὰ ἀποτελέσματα. Ὑπεστηρίχθη, ἐξ ἄλλου εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὑπεβλήθη παρ’ ἐκλεκτοῦ καὶ ἀξιοτίμου συναδέλφου τροπολογία. Κατὰ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ὁ κ. συνάδελφος, θέλει νὰ συμπεριλάβῃ καὶ τὰ πρόσωπα αὐτά, τὰ στερούμενα τῆς ἰθαγενείας, καὶ τοὺς κεφαλαιούχους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διὰ μεθόδων παρανόμων, ἐξήγαγον συνάλλαγμα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ προβλέπει διὰ τῆς τροπολογίας του, ὁ ἐκλεκτὸς συνάδελφος, πλὴν τῆς ποινῆς τῆς στερήσεως τῆς ἰθαγενείας, τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου καὶ παραλλήλως καὶ ἐμμέσως, διότι θὰ συνδεθῇ καὶ μὲ τὸ δεύτερον ὑπὸ συζήτησιν Ψήφισμα, διὰ τὸ ὁποῖον συγχαίρω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, δήμευσιν τῆς περιουσίας των. Θὰ συνεφώνουν κατ’ ἀρχὴν μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. συναδέλφου, ἐκτὸς τῆς ἀπόψεώς του, τῆς σχετιζομένης, μὲ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς ἰθαγενείας. Διότι δυοῖν θάττερον, φρονῶ ὅτι, ἢ οἱ κύριοι αὐτοὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὁπότε ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου εἶναι ἐπαρκής, ἢ δὲν εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁπότε, ἔχουν ἤδη ἐξαγάγει τὰ περιουσιακά των στοιχεῖα, ἔχουν δηλαδὴ διαδηλώσει τὴν πρόθεσίν των, νὰ διακόψουν τὰς σχέσεις των μὲ τὴν Ἑλλάδα, καὶ θὰ τοὺς παράσχωμεν μίαν σπουδαίαν ὑπηρεσίαν ἀπαλλάσσοντες αὐτοὺς τῆς ἰθαγενείας. Κύριοι, ἐὰν ἠμποροῦμεν νὰ εὕρωμεν μέτρα πρακτικά, διὰ νὰ ἐπανέλθουν τὰ ὑπὸ Παναμαϊκὴν σημαίαν πλοῖα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν, ἂς τὰ λάβωμεν. Ἐὰν ὅμως, πρόκειται νὰ κάνωμεν φραστικὰς διατυπώσεις, αἱ ὁποῖαι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιοῦν τὴν πολιτικήν μας συνείδησιν, δὲν πρόκειται ὅμως νὰ ἱκανοποιοῦν τὴν πρακτικὴν ἀνάγκην, εἶναι περιττά. Νομίζω ὅμως, ὅτι, ἀνεξαρτήτως πρὸς τὸ εἰδικὸν αὐτὸ θέμα, θὰ ἔπρεπεν ἀμέσως νὰ συσταθῇ, καὶ προτείνω νὰ συσταθῇ, ἐξεταστικὴ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπή, μὲ δύο συγκεκριμένας ἀποστολάς, τὰς ἑξῆς: Πρῶτον νὰ διευκρινίσῃ ἀκριβῶς τί συνέβη, νὰ ἐξετάσῃ, ἐντὸς βραχέος χρονικοῦ διαστήματος, καὶ νὰ ἀποσαφηνίσῃ πρὸς τὴν Βουλὴν τί ἀκριβῶς συνέβη, ποῖα κεφάλαια ἐξήχθησαν, πῶς ἐξήχθησαν, καὶ τίνες τὰ ἐξήγαγον. Καὶ δεύτερον, ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη νὰ προβῇ εἰς ἐμπεριστατωμένην μελέτην, τῶν προσφόρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ἀδικήματος τούτου μέτρων τῶν οἰκονομικῶν καὶ τῶν ποινικῶν συνεπειῶν, τὰς ὁποίας πρέπει ἐπίσης νὰ συνεπαχθοῦν. Ἔχω ὅμως τὴν γνώμην, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀνεξαρτήτως τῆς εἰδικῆς ταύτης περιπτώσεως, ἡ Κυβέρνησις, καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἰδικώτερον, πρέπει νὰ ἀσχοληθοῦν τάχιστα μὲ τὴν λῆψιν ἑνὸς γενικωτέρου, ἑνὸς δρακοντείου μέτρου, ἐν ἀνάγκῃ ἑνὸς μέτρου αἱματηροῦ, ἐναντίον οἱουδήποτε, ὁ ὁποῖος ὑπὸ τὰς σημερινὰς κρισιμωτάτας περιστάσεις, ἐκμεταλλεύεται, εἰς βάρος τοῦ Ἔθνους τὴν οἰκονομικήν του ἰσχύν. Κύριοι, ὁ ἐθνικὸς ἀγών, ἐναντίον τῶν προδοτῶν, ὁ ἐθνικὸς ἀγὼν ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν δὲν θὰ ἐπιτύχῃ, παρὰ ἐὰν θεσπίσωμεν τὴν ἴσην μεταχείρισιν τῶν εὐθέως πληττόντων τὸ Ἔθνος στασιαστῶν καὶ τῶν καπηλευομένων τὴν ἐθνικοφροσύνην των, μεγάλων κεφαλαιούχων. (Χειροκροτήματα). Ἡ ἐθνικὴ ἀντοχὴ τοῦ λαοῦ κάμπτεται, κύριοι, ἀπὸ τὸ βάρος τῶν παρανόμως κτηθέντων θησαυρῶν.

§43Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν κάμπτεται, ὀργίζεται.

§44Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ὁ Ἐθνικὸς συναγερμός, δὲν δύναται νὰ συντελεσθῇ, κύριοι, διὰ λόγων πανηγυρικῶν θὰ ἀρχίσῃ, καὶ εἶναι πεζὴ ἡ διαπίστωσις, παραλλήλως μὲ τὴν αὔξησιν τῶν ἐσόδων τῶν ταμείων τοῦ Κράτους, θὰ ἐντείνεται, κύριοι, ἀναλόγως τῆς αὐξήσεως τῶν ἀμέσων φόρων, καὶ ἀναλόγως τῆς αὐστηρότητος τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ μὴ ἐπιρριφθοῦν οἱ φόροι ἐπὶ τῆς καταναλώσεως, διὰ νὰ μὴ συμβῇ νὰ πληρώνουν τοὺς φόρους τῶν ὀλίγων καὶ πλουσίων, οἱ πολλοὶ καὶ οἱ πένητες. Ὁ συναγερμὸς θὰ ὁλοκληρωθῇ, ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μᾶς φέρουν πρὸς ψήφισιν, ἓν μελετημένον σχέδιον Ψηφίσματος, ἢ ἓν μελετημένον σχέδιον νόμου, συστηματικόν, συγκεκροτημένον, ἰσορροπημένον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιβάλλωνται ἐξοντωτικαί, δημευτικαί, καὶ προσωπικαὶ περιουσιακαὶ ποιναί, κατὰ παντὸς ἐκμεταλλευτοῦ καὶ καπήλου. Καὶ ἐδῶ ὅμως, χρειάζεται προσοχὴ καὶ μελέτη, καὶ ὀργάνωσις τῶν σχετικῶν ὑπηρεσιῶν, χρειάζεται ὀλιγώτερον πάθος καὶ περισσότερον φρόνησις. Καί, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, τὸ μὲν ἐθνικόν του πάθος, τὸ ἐξεδήλωσε διὰ τῆς ὑποβολῆς τοῦ ὑπὸ τὴν κρίσιν μας σχεδίου ψηφίσματος, τοῦ συζητουμένου, τὴν δὲ ἐθνικήν του φρόνησιν τὴν ἐξεδήλωσε, διὰ τοῦ εὐθὺς μετὰ ταῦτα συζητηθησομένου ψηφίσματος.

§45Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Καὶ κάτι ποιὸ μπροστά.

§46Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Λοιπόν, ἰσχυρίζομαι ὅτι τὴν ἐθνικήν του σωφροσύνην ὁ κ. ὑπουργός, τὴν διεδήλωσε κυρίως διὰ τοῦ δευτέρου ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου ψηφίσματος. Κύριε ὑπουργέ, σέβομαι βαθύτατα, τὸ ἐθνικὸν πάθος, καὶ τὸ ἰδικόν σας καὶ ὅλων τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ ὁμολογῶ ὅτι, ἐὰν σᾶς συγχαρῶ, καὶ θὰ σᾶς συγχαρῶ ὁλοψύχως, δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ κάμω, παρὰ μόνον διὰ τὴν ἐθνικὴν φρόνησιν, τὴν ὁποίαν ἐδείξατε ὑποβαλόντες τὸ δεύτερον νομοσχέδιον.

§47Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Διότι ἔχετε κληρονομήσει ἕνα μέγα ὄνομα νομικοῦ, ποινικολόγου, ἔχετε τὴν ἰδέαν ὅτι ἡ στέρησις τῆς ἰθαγενείας—ὑποθέτω ὅτι ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι, ὅτι πρόκειται περὶ ποινῆς—ἐπιβάλλεται μόνον κατασταλτικῶς, ἢ διὰ διὰ νὰ σταματήσῃ διὰ τοῦ ἐκφοβισμοῦ τὰς περαιτέρω ἐνεργείας.

§48Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Βεβαιότατα καὶ διὰ τοῦ ἐκφοβισμοῦ.

§49Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Νομίζετε, ὅτι δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι προσφεύγουν καὶ δροῦν ἀντεθνικῶς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν θὰ εἶναι ἕνα ἀντίρροπον βάρος καὶ τὸ γεγονός, ὅταν θὰ ἔχουν καὶ ἕνα ἴχνος φιλοτίμου, ὅτι θὰ στιγματισθῶσι μεταβαλλόμενοι εἰς διεθνεῖς τυχοδιώκτας, ὁσονδήποτε καὶ ἂν θεωρηθῇ, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄνευ ἰθαγενείας εὑρίσκονται εἰς καλυτέραν θέσιν ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἰθαγένειαν. Ἐνθυμεῖσθε ὅλοι τὸν Τρότσκυ καὶ τὰ ταξείδιά του.

§50Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς μοῦ ἀπηύθυνε μίαν ἐρώτησιν καὶ ὑποθέτω ὅτι ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ ἀπαντήσω. Ἡ ἀπάντησίς μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Βεβαίως ὑπάρχει τοῦτο τὸ ἐπιχείρημα τοῦ φόβου, δυστυχῶς ὅμως οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν ἤδη θέσει τὸν ἑαυτόν των καὶ τὸν ἔχουν θέσει ἀπὸ πολλοῦ εἰς τὴν παρανομίαν καὶ ἑπομένως δὲν θὰ φοβηθοῦν τόσον τὴν ἀπειλήν σας. Δὲν λέγω ὅτι καὶ τὸ ἰδικόν σας ἐπιχείρημα δὲν ἔχει βάρος, ἰσχυρίζομαι ὅμως ὅτι ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα φέρω ἐγώ, δυστυχῶς, ἔχουν μεγαλύτερον βάρος. Κύριοι, ἐγὼ εἶμαι κατὰ τῆς θεωρητικῆς, τῆς φρασεολογικῆς, κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην, στερήσεως τῆς ἰθαγενείας καὶ τάσσομαι ἀνεπιφυλάκτως ὑπὲρ τῆς πρακτικῆς, τῆς θετικῆς καὶ τῆς καρποφόρου λύσεως. Ἐὰν πρόκειται ἡ Συνέλευσις νὰ δεχθῇ τὸ σχέδιον ψηφίσματος κατ’ ἀρχήν, θὰ ἐπιφυλαχθῶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, νὰ κάμω ὡρισμένας λεπτομερειακὰς παρατηρήσεις. (Χειροκροτήματα).

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μογγογιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§52Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀγωνίζεται διὰ τὸν ὑπὲρ τῶν ὅλων ἀγῶνα, καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μάχεται διὰ τὴν ἐλευθερίαν του, διὰ τὴν ὕπαρξίν του, δὲν εἶναι ὀρθόν, δὲν εἶναι δίκαιον, ἄτομα τινὰ τὰ ὁποῖα ἀκούουν εἰς τὸ ἱερὸν ὄνομα τοῦ Ἕλληνος καὶ τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται προσωρινῶς ἢ μονίμως εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν νὰ βυσοδομοῦν κατὰ τῆς Πατρίδος μας, νὰ συκοφαντοῦν αὐτὴν καὶ νὰ ἐγκληματοῦν κατ’ αὐτῆς πρὸς ὄφελος τῶν ἐχθρῶν μας. Ἐάν, δηλαδή, ὑπάρχουν τοιοῦτοι Ἕλληνες, ὅπως ἡ Κυβέρνησις λέγει, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβληθοῦν αἱ δέουσαι κυρώσεις. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης μὲ εὑρίσκει σύμφωνον τὸ ψήφισμα τοῦτο. Δὲν θὰ εἶχον ἐπίσης οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ὅσον ἀφορᾷ τὸ δικονομικὸν μέρος τοῦ ψηφίσματος, φοβοῦμαι ὅμως ὅτι θὰ γίνῃ κατάχρησις τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ, διότι αἱ Ἐπιτροπαὶ ὡς ὁρίζονται ἐκ τοῦ ψηφίσματος δὲν παρέχουν ἐπαρκῆ ἐγγύησιν διὰ τὴν ὀρθὴν καὶ δικαίαν κρίσιν. Ὅπως βλέπετε εἰς τὸ ψήφισμα, εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ ψηφίσματος, καθορίζονται δύο Ἐπιτροπαί. Ἡ πρώτη ἀποτελεῖται ἀπὸ ἕνα Ἀρεοπαγίτην, ἕνα Διευθυντὴν τῆς Ἀστυνομίας καὶ ἀπὸ ἕνα ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, αὐτὴ ἀποφασίζει, καταρτίζει τὸν φάκελλον καὶ παραπέμπει τὸν φάκελλον αὐτὸν εἰς τὴν ἄλλην ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς Ἰθαγενείας, Καὶ αἱ δύο αὗται Ἐπιτροπαὶ δὲν εἶναι ἀνεξάρτητοι, τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα τὰς ἀπαρτίζουν ἐπηρεάζονται, εἶναι πρόσωπα ἐξαρτώμενα καὶ φοβοῦμαι μήπως γίνῃ κατάχρησις τοῦ Ψηφίσματος αὐτοῦ, εἰς τρόπον ὥστε πρόσωπα, τὰ ὁποῖα πολιτικῶς διΐστανται πρὸς τοὺς ἑκάστοτε κρατοῦντας, νὰ στερηθῶσι τῆς ἰθαγενείας των. Νομίζω, καὶ τὸ λέγω τοῦτο, ὅτι αἱ ποιναὶ τὰς ὁποίας συνεπάγεται τὸ Ψήφισμα εἶναι βαρεῖαι, εἰς δὲ τὸ δεύτερον Ψήφισμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἦλθεν ἀκόμη, καθορίζεται καὶ ἡ ποινὴ τῆς δημεύσεως τῆς περιουσίας. Τὸ πρῶτον Ψήφισμα ἐπιβάλλει ἔτι μεγαλυτέραν ποινήν, τὴν ποινὴν τῆς στερήσεως τῆς ἰθαγενείας, διότι ἡ ἠθικὴ ποινὴ εἶναι μεγαλυτέρα τῆς σωματικῆς καὶ περιουσιακῆς τοιαύτης. Ὅταν οἱ ἀρχαῖοι Ἀθηναῖοι ἐτιμώρουν τοὺς Κλαζομενίους διὰ τοῦ γνωστοῦ ἠθικοῦ ἐπιτιμίου «ἔξεστι Κλαζομενίοις ἀσχημονεῖν», εἶχον ὑπ’ ὄψει των, ὅτι ἡ ἠθικὴ τιμωρία, τὴν ὁποίαν ἐπέβαλον εἰς αὐτοὺς ἦτο βαρυτέρα. Εἶναι, λοιπόν, βαρεῖα ἡ ἠθικὴ τιμωρία τῆς στερήσεως τῆς ἰθαγενείας, διότι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος στερεῖται τῆς ἰθαγενείας εἶναι πολιτικῶς νεκρός. Νομίζω, ὅτι ἡ ἔγκλησις πρέπει νὰ γίνῃ ἀπὸ Ἐπιτροπὴν ἀποτελουμένην ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διότι τὴν πολιτικὴν εὐθύνην ἔχει ἡ Κυβέρνησις, νομίζω δέ, ὅτι τὴν ἀπόφασιν πρέπει νὰ ἐκδίδῃ τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον ἡμῶν ὁ Ἄρειος Πάγος. Τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸν Ἄρειον Πάγον, εἶναι δικασταὶ καὶ ὡς ἐκ τῆς πείρας των καὶ ὡς ἐκ τῆς μορφώσεώς των, ἀλλὰ καὶ ὡς ἐκ τῆς Συνταγματικῆς κατοχυρώσεώς των, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἀποτελοῦν ἀσφάλειαν διὰ τὴν δικαίαν κρίσιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ ἤθελον κατηγορηθῆ, ὡς ἀντεθνικῶς δρῶντες εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἶμαι σύμφωνος λοιπὸν μὲ τὴν γνώμην τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος κ. Παπανδρέου. Δὲν εἶμαι ὅμως σύμφωνος καὶ λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι ἐδῶ, μὲ τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπε σχετικῶς, ὅσον ἀφορᾷ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκω καὶ ἐγώ, ὅτι δηλαδὴ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἠμπόδισε τὴν ἐφαρμογὴν τῆς πολιτικῆς του. Βεβαίως ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀπήντησε καταλλήλως, πάντως λυποῦμαι ποὺ δὲν εἶναι ἐδῶ, διότι θὰ ἔλεγον εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Σοσιαλιστικοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὅτι ἐὰν μὲ ἔπειθεν ὅτι πραγματικῶς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, τὸ ὁποῖον πάντοτε ὑπεράνω τῶν κομματικῶν του συμφερόντων ἔθεσε τὸ συμφέρον τῆς χώρας, ἐὰν μὲ ἔπειθεν, ὅτι ἡ ἡγεσία τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἀντιπολιτεύθη τὴν Κυβέρνησιν ἢ καὶ ἡ τωρινὴ ἡγεσία τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων δὲν εἶναι ἡ ἐνδεδειγμένη, ἐγὼ δὲν θὰ ἤμην ὁ τελευταῖος εἰς τὰς τάξεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι μόνον δρῶντες ἀντεθνικῶς, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα πρόσωπα τὰ ὁποῖα δροῦν ἀντεθνικῶς εἰς τὸ ἐσωτερικόν, καὶ μάλιστα αἱ πράξεις αὐτῶν εἶναι κατὰ πολὺ χειρότεραι ἀπὸ τὰς πράξεις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δροῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δροῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δροῦν μὲ λόγια ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἐνῷ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δροῦν εἰς τὸ ἐσωτερικόν, δροῦν μὲ πράξεις, οἱ πρῶτοι δροῦν φανερά, οἱ δεύτεροι εἰς κρυφὰ καὶ ἠξεύρετε, ὅτι τὸ κακὸν τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς τὰ κρυφὰ εἶναι πολὺ χειρότερον τοῦ κακοῦ τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς τὰ φανερά. Ἐδιαβάσατε ὅλοι εἰς τὰς ἐφημερίδας πρὸ ἡμερῶν ὅτι ἐφυγαδεύθησαν κεφάλαια ἀρκετῶν ἑκατομμυρίων δολλαρίων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὅπου μετεφυτεύθησαν καὶ βιομηχανίαι αἱ ὁποῖαι ὑπῆρχον εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ πρᾶξις αὐτὴ εἶναι βαρυτάτη, καὶ ἔσεισε τὰ θεμέλια τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας. Γνωρίζετε ὅλοι ὅτι τὰ κεφάλαια αὐτὰ μαζὶ μὲ τὴν ἐργασίαν ἀποτελοῦν τοὺς μόνους συντελεστὰς τῆς παραγωγῆς τῶν οἰκονομικῶν ἀγαθῶν, τὰ ὁποῖα ἔχει ἀνάγκην ὁ ἄνθρωπος διὰ νὰ ζήσῃ. Ὁ τρίτος συντελεστής τῆς παραγωγῆς, ὁ ἐπιχειρηματίας, εἶναι γνωστόν, ὅτι κατόπιν τῶν ἀναγκῶν καὶ τῶν νέων συνθηκῶν αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν ἐξέλιπε καὶ παρέμεινεν ἡ ἐργασία, δηλαδὴ οἱ ἐργάται καὶ τὸ κεφάλαιον. Ἡ Ἑλλὰς ἔχει ἀνάγκην κεφαλαίων. Καθ’ ἣν στιγμὴν τείνει χεῖρα βοηθείας, εἶναι βεβαίως ἐγκληματικὸν καὶ πολὺ ἐγκληματικὸν μάλιστα, τὸ νὰ ἐνεργῆται διοχεύτευσις, μεταφορὰ κεφαλαίων ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν· εἶδον εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι ἐπελήφθη τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐρωτῶ: Ποῖοι εἶναι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἐτόλμησαν νὰ διαπράξουν ἓν τόσον μέγα κακὸν ἐναντίον τῆς Πατρίδος μας, ὑπὸ τὰς σημερινὰς μάλιστα περιστάσεις; Εἶναι γνωστοὶ κύριοι. Εἶναι ἡ λεγομένη οἰκονομικὴ ὀλιγαρχία, εἶναι ὀλίγα πρόσωπα 50, 60, 70. Εἶναι οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν κατοχὴν ἀφαίμαξαν τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, συνεργασθέντας μάλιστα, πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, καὶ μὲ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Ἑλλάδος. Καὶ εἶναι ἀληθές, ὅτι καίτοι ἠθέλησεν ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ τὸν νόμον περὶ πλουτισάντων, ὅλοι αὐτοί, διέφυγον καὶ κατώρθωσεν ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὰς δεκάδας ἑκατομμυρίων λιρῶν τὰς ὁποίας ἐκέρδισαν οὗτοι κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς, μόλις κατώρθωσε, λέγω, ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσπράξῃ 10 δισεκατομμύρια. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἶναι οἱ μεγάλοι ἐγκληματίαι οἱ ὁποῖοι καὶ κατὰ τὸ μεταπολεμικὸν διάστημα κατώρθωσαν πάλιν νὰ ἐμποδίσουν τὴν οἰκονομικήν μας ἀνασυγκρότησιν Ἐλέχθη ἐπανειλημμένως ἐδῶ ὅτι κατώρθωσαν νὰ μονοπωλήσουν καὶ τὰς πρώτας ὕλας καὶ νὰ προκαλέσουν τὴν ἔλλειψιν, ἡ ὁποία ἐπέφερε τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν συνεπείᾳ τῆς ὁποίας συνεσώρευσαν αὐτοὶ πλούτη ἀμύθητα. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ Ἑλλὰς κατώρθωσεν νὰ ἀναπτύξῃ ἀρκετὰ μεγάλην βιομηχανίαν καὶ ἰδίως μετὰ τὴν ἔλευσιν τῶν προσφύγων τὸ 1922. Αἱ προϋποθέσεις τῆς βιομηχανικῆς μας ἀποκαταστάσεως ὑπῆρχον μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσίν μας. Καὶ αἱ βιομηχανικαὶ ἐγκαταστάσεις ὑφίσταντο καὶ πρῶται ὗλαι ὑπῆρχον καὶ ἐργάται ἐπίσης· ἐν τούτοις οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ἐγκληματίαι αὐτοὶ κατώρθωσαν, δὲν ἠξεύρω πως, νὰ μονοπωλήσουν τὰ εἴδη αὐτὰ καὶ νὰ παραγάγουν ὅσας ποσότητας ἤθελον διὰ νὰ κρατήσουν τὰς τιμάς. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ πρᾶξις αὕτη δὲν πρέπει νὰ μείνῃ ἀτιμώρητος καὶ ὅτι τὸ Σῶμα ὀφείλει νὰ λάβῃ μέτρα, διότι ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ διοχέτευσις τοῦ κεφαλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀσφαλῶς τὸ Κράτος δὲν θὰ ἀνθέξῃ καὶ ἡ καταστροφὴ θὰ εἶναι πλήρης. Αὐτὰ ἔχων ὑπ’ ὄψει, κ. συνάδελφοι, ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ Ψηφίσματος τούτου τροπολογίαν ἔχουσαν οὕτω. «Ἐξομοιοῦνται μὲ τὰ πρόσωπα τὰ ἀντεθνικῶς δρῶντα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δύνανται νὰ ἀποστερηθῶσι τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας αὐτῶν, δημευομένης ἁπάσης τῆς κινητῆς καὶ ἀκινήτου περιουσίας των, βιομήχανοι καὶ ἐν γένει ἕλληνες κεφαλαιοῦχοι, οἵτινες μετέφερον κατὰ τὸ ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον χρονικὸν διάστημα ἢ μεταφέρουν τὰ κεφάλαιά των ἢ μέρος αὐτῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Διὰ τοὺς μεταφέροντας τὰ κεφάλαιά των μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ παρόντος ἐπιβάλλεται ἐπὶ πλέον καὶ ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου.» Ἡ διαπίστωσις τῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μεταφορᾶς κεφαλαίων γίνεται δι’ ἐγκλήσεως, παρ’ οἱουδήποτε ἐγχειριζομένης ἐνώπιον τοῦ Εἰσαγγελέως τῶν Πλημμελειοδικῶν ἢ καὶ αὐτεπαγγέλτως ὑπὸ τοῦ ἰδίου ὡς ἄνω εἰσαγγελέως. Ἁρμόδιον πρὸς ἐκδίκασιν τῆς μηνύσεως εἶναι τὸ Πενταμελὲς Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν.» Ἐπὶ πλέον προσθέτω, κύριοι συνάδελφοι, ἵνα μὴ θεωρηθῇ ὅτι προσδίδεται ἀναδρομικὴ ἰσχὺς εἰς τὴν ποινὴν τῆς δημεύσεως, προσθέτω τὰ ἑξῆς: «Οἱ μεταφέροντες κεφάλαια εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μέχρι σήμερον ἀπαλλάσσονται πάσης ποινῆς, ἐφ’ ὅσον ἐντὸς δύο μηνῶν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος ἐπιστρέψωσι ταῦτα εἰς τὴν Ἑλλάδα........». Μάλιστα προσθέτω, ὅτι ἀπαλάσσονται πάσης ποινῆς διότι ὑπάρχουν καὶ σήμερον νόμοι περὶ συναλλάγματος, οἱ ὁποῖοι προβλέπουν καὶ τὴν ἐπιβολὴν χρηματικῆς ποινῆς, διπλασίας τοῦ ἐξαχθέντος συναλλάγματος, διὰ νὰ κατορθώσωμεν δὲ νὰ ἐπαναφέρουν τὰ κεφάλαιά των τοὺς ἀπαλάσσομεν μέχρι σήμερον καὶ τῶν ἄλλων ποινῶν.

§53Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδ.) Κάμνετε δηλαδὴ μίαν ἐσκεμμένην ὑποχώρησιν τοῦ νομοθέτου.

§54Ι. ΜΟΓΓΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐγὼ τὸ θέμα αὐτὸ τὸ θεωρῶ σοβαρώτατον καὶ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν, καθ’ ἣν στιγμὴν εἰς ἄλλα παιδιὰ τὰ ὁποῖα ἀπεπλανήθησαν ἐξ ὑπαρχῆς ἐπιβάλλεται ἡ ποινὴ τοῦ θανάτου, νομίζω κύριοι, ὅτι δὲν πρέπει νὰ διστάσωμεν νὰ τιμωρήσωμεν καὶ τοὺς κυρίους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι διὰ τῶν πράξεών των σείουν τὰ θεμέλια τῆς κοινωνίας (χειροκροτήματα).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαρρηγόπουλος.

§56Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἂς ἐπιτραπῇ καὶ εἰς ἐμὲ νὰ ἐκφράσω τὴν ἀπόλυτον ἱκανοποίησίν μου διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος ὡς καὶ τοῦ νέου τοιούτου περὶ δημεύσεως τῶν περιουσιῶν τῶν συμμετεχόντων εἰς τὴν συμμοριακὴν δρᾶσιν. Συγχαίρω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διότι διὰ τῶν ψηφισμάτων αὐτῶν πραγματοποιοῦνται δύο σοβαρὰ βήματα πρὸς ἱκανοποίησιν τοῦ ἐξαγγελθέντος συναγερμοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, παρηκολούθησα μετ’ ἰδιαιτέρας προσοχῆς τὰς συζητήσεις τόσον τὴν χθεσινὴν ὅσον καὶ τὴν σημερινήν, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος καὶ ὁμολογῶ ὅτι μοῦ ἐνεποίησε ποιάν τινα ἀπογοήτευσιν ἡ μεγάλη προσπάθεια ἡ ὁποία κατεβλήθη ὅπως ἐξασφαλισθοῦν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλύτεραι ἐγγυήσεις κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου τούτου, ὑπὲρ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι μόνοι των ἀπεχώρησαν ἑαυτοὺς ἀπὸ τὸ Ἐθνικὸν Σῶμα. Ὁμολογῶ, κύριοι, ὅτι ἐγὼ τουλάχιστον δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω πῶς ὁ ἁπλοῦς συμμορίτης, ὁ συμμετέχων εἰς τὴν συμμοριακὴν δρᾶσιν καταδικάζεται ὑπὸ τοῦ ἐκτάκτου Στρατοδικείου διὰ ταχυτάτης διαδικασίας εἰς θάνατον χωρὶς νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα τῆς ἀσκήσεως εἰδικοῦ μέσου—καὶ ὀρθῶς —ἐνῷ διὰ τοὺς ἠθικοὺς αὐτουργοὺς τοῦ αὐτοῦ ἐγκλήματος ἀσχολούμεθα διὰ μακρῶν πῶς θὰ λάβωμεν δὲν ἠξεύρω πόσας ἐγγυήσεις διὰ τὴν ἐφαρμογὴν ἑνὸς μέτρου τὸ ὁποῖον βεβαίως εἶναι κάτι τι, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δὰ τοσοῦτον βαρὺ ὥστε νὰ τοὺς πλήξῃ ἀνεπανορθώτως· ἀγωνιζόμεθα, λέγω, διὰ τοὺς μεγάλους αὐτοὺς ἐγκληματίας τοὺς ἠθικοὺς αὐτουργοὺς διὰ νὰ τοὺς ἐξασφαλίσωμεν δικαστικὴν κρίσιν ἐὰν εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν ὁλομέλειαν τοῦ Ἀρείου Πάγου ἢ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὀφείλω, ἐγὼ τουλάχιστον, νὰ ὁμολογήσω ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνομαι τὴν προσπάθειαν αὐτήν. Κύριοι, εἰς ὅλα τὰ ἐγκλήματα ὑπάρχουν οἱ φυσικοὶ αὐτουργοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι τὰ ἁπλᾶ ὄργανα τοῦ ἐγκλήματος κατὰ τῆς πατρίδος ὑπάρχουν ὅμως ἐδῶ καὶ οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ πραγματικοὶ ἐγκληματίαι καὶ οἱ ὁποῖοι πραγματικῶς διευθύνουν τὸν ἀγῶνα. Βεβαίως εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ τοῦτο ἀκόμη τὸ παράδοξον συμβαίνει ὅπως συνέβη καὶ κατὰ τὸ Δεκέμβριον, οἱ μὲν δηλαδὴ ἠθικοὶ αὐτουργοὶ ἐξῆλθον τῶν φυλακῶν μὲ τὰ μέτρα τῆς ἀποσυμφορήσεως, ἐνῶ τὰ ὄργανα αὐτῶν εὑρίσκοντο εἰς τὰς φυλακὰς. Τὸ δὲ ἀτόπημα ἐκεῖνο συνεχίζομεν καὶ σήμερον καὶ αὐτὸ εἶναι ζήτημα εὐθύνης τῶν διαφόρων Κυβερνήσεων. Συνεχίζομεν, λέγω, καὶ σήμερον τὴν αὐτὴν τακτικήν, ὁπότε οἱ μὲν ἠθικοὶ αὐτουργοὶ δροῦν ἐλευθέρως τόσον εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ὅσον καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐλευθέρως διαπράττουν τὸ ἀδίκημα τῆς ἐσχάτης προδοσίας, οἱ ὁποῖοι τιμωροῦνται μὲ θάνατον χωρὶς κανεὶς νὰ τοὺς ἐνοχλῇ, μόνον δὲ τὰ ὄργανα, οἱ φυσικοὶ αὐτουργοί, καταδιώκονται. Καὶ ὅταν ἐπὶ τέλους ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων καὶ τοῦ ἐσχάτου κινδύνου, τὸν ὁποῖον διέρχεται ἡ Πατρὶς ἐξ αἰτίας των, ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔρχεται νὰ λάβῃ κατ’ αὐτῶν ἕνα ἐκ τῶν πλέον ἀνωδύνων μέτρον, ἡμεῖς ἀσχολούμεθα ἐδῶ πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς κατοχυρώσωμεν μὲ ὅλας τὰς ἐγγυήσεις καὶ μὲ ὅλα τὰ ἔνδικα μέσα. Ἐπιτρέψατέ μου, κύριοι, νὰ νομίζω, ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ προσπάθεια καὶ ἀψυχολόγητος εἶναι, προσβάλλουσα τὸ κοινὸν αἴσθημα καὶ ἀντίκειται εἰς τὸν σκοπὸν τοῦ Ψηφίσματος καὶ ἐὰν πραγματοποιηθῇ θὰ καταλήξῃ εἰς τὸ νὰ ἀποτελέσῃ τὸ Ψήφισμα ἐμπαιγμόν.

§57Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἁπλῶς ἠθικοὶ αὐτουργοί, κἄτι βαρύτερον, εἶναι ἀρχηγοὶ συνωμοσίας.

§58Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν Ψήφισμα ἔχει ὡς σκοπόν, πρῶτον καὶ κυριώτατα τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ἄμυναν τοῦ Κράτους, τοῦ ἀγωνιζομένου Ἔθνους ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐν τῷ ἐξωτερικῷ μονίμως διαμένοντες, δροῦν ἀντεθνικῶς. Ἡ ἄμυνα αὐτή, φυσικά, κατ’ ἐμὲ θὰ εἶναι πολὺ ἀποτελεσματική, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, στερούμενοι τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας, καὶ τοῦτο βεβαίως ἔχει μίαν ἰδιαιτέραν σημασίαν, καὶ ἔχοντες πρὸ αὐτῶν μίαν ἀπόφασιν τῆς πατρίδος των, ἡ ὁποία τοὺς ἀποβάλλει ἐκ τοῦ Ἑλληνικοῦ Σώματος, δὲν θὰ δυνηθοῦν μετὰ τῆς αὐτῆς πειθοῦς καὶ ἀξιοπιστίας νὰ συνεχίσουν δρῶντες καὶ βάλλοντες κατὰ τῆς πατρίδος των. Ἄλλος σκοπὸς τοῦ Ψηφίσματος ἢ μᾶλλον ἄλλη αἰτιολογία εἶναι ἀναμφισβητήτως ἡ ἱκανοποίησις τοῦ κοινοῦ ἐθνικοῦ αἰσθήματος καὶ εἰδικῶς τοῦ αἰσθήματος τῶν μαχομένων τέκνων τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου, ὁ ὁποῖος δὲν ἀνέχεται οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοὶ νὰ τορπιλλίζουν τὸν ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους καὶ νὰ καθιστοῦν ἐπὶ ματαίῳ τὸ αἷμα ποὺ χύνουν. Τρίτη, τέλος, αἰτιολογία εἶναι ἀναμφισβητήτως ὁ σκοπὸς τῆς ποινῆς. Ἐάν, κύριοι, αὐτοὶ εἶναι οἱ σκοποὶ τοῦ Ψηφίσματος, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς ὅσον τὸ δυνατὸν ταχυτέραν διαδικασίαν πρὸς πραγματοποίησιν τῶν σκοπῶν αὐτῶν, διότι ἄλλως ὁμολογῶ ὅτι εἰς οὐδὲν ἀποτέλεστα θὰ ἀγάγῃ. Ἐάν, πιστεύωμεν ὅπως καὶ πράγματι πιστεύωμεν, ὅτι ἡ ἀνταρσία θὰ λήξῃ εἰς χρονικὸν διάστημα ὄχι μακρόν, τότε εἶναι προφανές, ὅτι ἐὰν ἐφαρμοσθῇ βραδεῖα διαδικασία δὲν θὰ προλάβωμεν νὰ καταλήξωμεν εἰς κανένα ἀποτέλεσμα διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ψηφίσματος. Ὑπὸ τὸ πνεῦμα τοῦτο ἐξετάζων τὸ Ψήφισμα παρατηρῶ τὰ ἑξῆς. Ἐν πρώτοις, ἐφ’ ὅσον δεχόμεθα, ὅτι θὰ στερηθοῦν τῆς ἰθαγενείας πρόσωπα δρῶντα ἀντεθνικῶς νομίζω, ὅτι ἡ ἔκπτωσις τῆς ἰθαγενείας πρέπει νὰ ἐπέλθῃ αὐτοδικαίως, δηλαδὴ ὑποχρεωτικῶς, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἡ φράσις τοῦ Ψηφίσματος, καθ’ ἣν δύνανται νὰ ἀποστερηθοῦν τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας, θὰ πρέπῃ νὰ μεταβληθῇ, διότι ἐὰν διαπιστωθῇ ἡ συμμετοχὴ εἰς ἀντεθνικὴν δρᾶσιν, ἡ ἀπώλεια τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας δέον νὰ ἐπέρχεται αὐτοδικαίως καὶ ὑποχρεωτικῶς, οὐχὶ δὲ δυνητικῶς.

§59Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅσον μακρύτερον τραβᾶμε τόσον δυσκολώτερον θὰ εἶναι. Μὴ ξεχνᾶτε ὅτι πρώτην φορὰν γίνεται αὐτὸς ὁ νόμος.

§60Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν παρατήρησιν αὐτὴν ἔκαμα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἔννοιαν τῆς φράσεως αὐτῆς, καὶ εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ παρετηρήθη ἀπὸ ἕνα συνάδελφον ὅτι ἡ λέξις δύναται εἶναι ταὐτόσημος μὲ τὴν λέξιν ὑποχρεοῦται καὶ ὅτι ἀπόκειται εἰς τὴν διακριτικὴν ἐξουσίαν τῆς πρωτοβαθμίου ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἀποφαίνεται δεσμευτικῶς περὶ τῆς ἀντεθνικῆς δράσεως. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι εἶναι ὑποχρεωτική, ἐν τούτοις ὅμως ὁ κ. ὑπουργὸς αἰτιολογεῖ τὴν ἀμφιβολίαν του ὅτι ἡ λέξις «δύναται» ἔχει τὴν ἔννοιαν, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ, ἴσως, καὶ περίπτωσις καθ’ ἣν ἡ καὶ ἡ δευτέρα ἐπιτροπή, καὶ ἂν ἀκόμη διαπιστώσῃ ὅτι πρώτη ὑπάρχει περίπτωσις ἀντεθνικῆς δράσεως, διὰ τινὰς λόγους δὲν θὰ τὸν κηρύξῃ ἔκπτωτον τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας.

§61Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅταν κάμουν τὴν πρότασιν οἱ 4 Ὑπουργοὶ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν δὲν ὑπάρχει τοιοῦτος φόβος. Ἡ πρώτη ἐπιτροπὴ θὰ συγκεντρώσῃ τὰ στοιχεῖα, ἡ ἄλλη ἐπιτροπὴ θὰ κρίνῃ, διότι δὲν εἶναι μόνον ὅσοι δροῦν ἀντεθνικῶς, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐνίσχυσαν τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα.

§62Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιθυμῶ, κύριε ὑπουργέ, νὰ διευκρινίσω τοῦτο.

§63Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) Θέλετε νὰ γίνεται γρήγορα ἡ διαδικασία καὶ νὰ κατορθώσωμεν ἕνα Ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ ἐντὸς μιᾶς ἡμέρας, νὰ μᾶς ταλαιπωρῇ ἐπὶ μίαν ἑβδομάδα. Δι’ αὐτὸ οἱ ἄλλοι συνάδελφοί μου εἶναι σοφώτεροι ἐμοῦ καὶ δὲν φέρουν κανένα νομοσχέδιον.

§64Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Διότι, σεῖς ἐνοχλεῖσθε ὀλίγον, ἐνῷ οἱ ἄλλοι εἶναι ἀσεβέστατοι, εἶναι ἀνάξιοι νὰ εἶναι ὑπουργοὶ καὶ νὰ ἀποτελοῦν Κυβέρνησιν καὶ νὰ ὑβρίζουν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

§65Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§66Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἡ ὥρα κατάλληλος δι’ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον.

§67Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Πότε νὰ γίνῃ;

§68Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἰς ἄλλην ὥραν. Ζήτω ὁ Γονατᾶς. Μόνον ὁ κ. Γονατᾶς σέβεται τὴν Βουλήν.

§69Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἔχω τὴν ἑξῆς δήλωσιν. Ὅτι ἐὰν διαπιστωθῇ ἡ ἀντεθνικὴ δρᾶσις θὰ ὑποχρεοῦται ἡ ἐπιτροπὴ νὰ ἀποφασίσῃ;

§70Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐὰν διαπιστωθῇ ὅτι ἔχει τὴν εὐθύνην καὶ τὴν ἐνοχὴν αὐτὴν ἀσφαλῶς θὰ τοῦ ἐπιβληθῇ ἡ ποινὴ τῆς ἐκπτώσεως τῆς ἰθαγενείας.

§71Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περαιτέρω περιπτώσει ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαδικασίαν, ἐνόμιζον ὅτι πρέπει νὰ εἴπωμεν ὅτι στερεῖται τῆς ἰθαγενείας.

§72Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) Δὲν εἶναι νομοτεχνικὸν νὰ εἴπητε ὅτι στερεῖται, ἀφοῦ γίνεται διαδικασία. Θέλετε νὰ τὸ βάλετε, βάλετέ το, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ νομοτεχνικὸν ὅπως τὸ λέγετε διότι θὰ μὲ κοροϊδεύουν.

§73Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδ.) Μετὰ τὴν διαδικασίαν νὰ στεροῦνται.

§74Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) Δὲν εἶναι ἔκφρασις αὐτή.

§75Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διαδικασία ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ διαπιστωθῇ ἐὰν πράγματι δροῦν ἀντεθνικῶς. Ἐὰν διαπιστωθῇ ἡ ἀντεθνικὴ δρᾶσις ἐκπίπτουν ὑποχρεωτικῶς τῆς ἰθαγενείας. Ἡ διαδικασία ἔχει σκοπὸν νὰ βεβαιώσῃ τὴν ἀντεθνικὴν αὐτῶν δρᾶσιν καὶ πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ καὶ αὐτοδικαία ἡ ἔκπτωσις. Ἡ ἐπιτροπὴ τοῦ Συντάγματος συνεζήτησε καὶ ἀπεδέχθη κατὰ πλειοψηφίαν τὸ Ψήφισμα ὅπως τοῦτο ἤχθη ἐνώπιον αὐτῆς διατυπωμένον, δηλαδὴ ὑπὸ τὴν διμερῆ αὐτοῦ μορφήν, νὰ ὑπάρξῃ μία πρώτη ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ ἀπεφαίνετο περὶ τοῦ ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν πρόσωπον συμμετέσχε πράγματι καὶ δρᾷ πράγματι ἀντεθνικῶς καὶ ἡ δευτέρα ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ ἐξέδιδε περαιτέρω τὴν ἀπόφασιν τῆς στερήσεως τῆς ἰθαγενείας. Ὑπὸ τὸ πνεῦμα, κύριοι, αὐτὸ βεβαίως ἐγὼ τοὐλάχιστον ἀποδέχομαι τὴν ὕπαρξιν τῶν δύο αὐτῶν ἐπιτροπῶν, μὲ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ἡ κρίσις τῆς πρώτης Ἐπιτροπῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀντεθνικὴν δρᾶσιν τῶν κακῶν αὐτῶν προσώπων θὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ καὶ δεσμευτικὴ διὰ τὴν δευτέραν Ἐπιτροπήν.

§76Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Διατί λέγομεν τὰ ἴδια πράγματα, ὁ οἱοσδήποτε ὑπουργός, ὁ κ. Θεοτόκης, ὡς ὑπουργὸς τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, προκειμένου νὰ κάμῃ μίαν πρότασιν, περὶ ἑνὸς προσώπου θὰ προσπαθήσῃ νὰ εὕρῃ τὰ στοιχεῖα, ἄλλως κινδυνεύει νὰ ὑποβάλῃ πρότασιν ἀτελῆ. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ὑπάρχει ἡ πρώτη Ἐπιτροπὴ εἰς τὴν ὁποίαν μετέχουν ὅλα τὰ ἁρμόδια πρόσωπα διὰ νὰ συγκεντρώνουν τὰ στοιχεῖα ὅλα ἐκεῖνα ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὥστε νὰ μὴ ὑποστῇ ὁ ὑπουργὸς τὴν μείωσιν τῆς ἀπορρίψεως.

§77Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Διατί νὰ μὴ συγκεντρώνῃ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ὁ ἴδιος ὁ ὑπουργός;

§78Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν εἶναι δυνατὸν τοῦτο, ποῦ νὰ ἠξεύρετε τί κάμει ὁ Α εἰς τὴν Ἀμερικήν. Θὰ ἀναθέσῃ ὁ ὑπουργὸς εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπήν, θὰ ἐξετάσῃ τὰ στοιχεῖα καὶ θὰ ὑποβάλῃ τὴν πρότασιν. Διότι, ἐὰν φροντίσῃ μόνος του ὁ ὑπουργὸς διὰ νὰ συγκεντρώσῃ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ τὰς ἑλληνικὰς ὑπηρεσίας ἀλλοδαπῶν, θὰ παρέλθῃ πολὺ χρονικὸν διάστημα, εἴκοσι καὶ πλέον ἡμέραι διὰ κάθε ἔγγραφον.

§79Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ θὰ κάμῃ τότε τρεῖς μῆνας.

§80Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Κύριοι, ἐπὶ δύο καὶ πλέον ἔτη ἔδρων ἀντεθνικῶς τὰ διάφορα περὶ ὧν ὁ λόγος πρόσωπα, καὶ τώρα ἐὰν καθυστερήσῃ ἐπὶ 15 ἡμέρας ἡ δίωξις αὐτῶν χάθηκε ὁ κόσμος;

§81Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Θεωρῶ ὅτι ἡ πρώτη Ἐπιτροπὴ εἶναι ἡ μᾶλλον ἁρμοδία λόγῳ τῆς φύσεώς της καὶ τῆς συνθέσεώς της νὰ ἀποφανθῇ, πράγματι, ἐὰν ἕνα πρόσωπον δρᾷ ἢ ὄχι ἀντεθνικῶς. Ἡ δευτέρα Ἐπιτροπὴ λόγῳ τῆς συνθέσεώς της δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἡ καταλληλοτέρα διὰ νὰ κρίνῃ διὰ μίαν τοιαύτην συμμετοχήν, ἑνὸς προσώπου εἰς τὸν ἀντεθνικὸν ἀγῶνα καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα νὰ γνωρίζῃ καὶ νὰ κρίνῃ ἐὰν συμμετεῖχεν ἕνα πρόσωπον εἰς ἀντεθνικὸν ἀγῶνα.

§82Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Σεῖς νομίζετε ὅτι ἡμεῖς διαρκῶς θὰ νομοθετῶμεν διὰ τοὺς ἄλλους, μὴ λησμονῆτε, ὅτι αὐτὰ ποὺ νομοθετοῦμεν ἠμπορεῖ νὰ τὰ ἐφαρμόσουν καὶ ἄλλοι εἰς βάρος μας, καὶ δι’ αὐτὸ θὰ πρέπῃ νὰ τὰ ψηφίζωμεν μετὰ προσοχῆς, καὶ νὰ παρέχωμεν κάθε ἐγγύησιν ὅτι αἱ ἀποφάσεις αἱ ληφθεῖσαι θὰ εἶναι ἀποφάσεις τίμιαι. Πρέπει νὰ λαμβάνετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι νομοθετοῦμεν διὰ τὸ διηνεκὲς καὶ δι’ ὅλους μας.

§83Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ πῶς θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ κρίνῃ ὁ τμηματάρχης τοῦ Α ἢ Β Ὑπουργείου, ἂν ἕνα πρόσωπον συμμετέχῃ καὶ δρᾷ ἀντεθνικῶς. Πιστεύω ὅτι αὐτὸ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸ κρίνῃ μόνον ἡ πρώτη Ἐπιτροπὴ λόγῳ τῆς συνθέσεώς της, ἂς μὴ λησμονῶμεν ὅτι πρόκειται περὶ προσώπων τῶν ὁποίων ἡ δρᾶσις εἶναι πολυσχιδὴς καὶ δὲν ἐμφανίζεται ἐξ ἐγγράφων μόνον, καὶ ὅτι μόνον τὰ πρόσωπα τῆς πρώτης Ἐπιτροπῆς εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζουν εἰς ποίας καὶ πόσας περιπτώσεις τὰ ἐν λόγῳ πρόσωπα ἔδρασαν ἀντεθνικῶς. Κατὰ συνέπειαν, πιστεύω ἀπολύτως ὅτι ἡ ὕπαρξις τῆς πρώτης Ἐπιτροπῆς εἶναι ἀπαραίτητος ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ἡ κρίσις της θὰ εἶναι δεσμευτικὴ διὰ τὴν δευτέραν τοιαύτην. Ἡ δευτέρα Ἐπιτροπὴ θὰ λύσῃ μόνον τὸ νομικὸν ζήτημα. Ἐὰν τοῦτο δὲν συμβῇ τότε νομίζω ὅτι ἡ ὕπαρξις τῆς πρώτης ἐπιτροπῆς εἶναι περιττή. Ἑπομένως ἐμμένω εἰς τὸ σχέδιον ψηφίσματος, διαμαρτύρομαι δὲ διότι ὁ ἴδιος ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης διὰ τῆς αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως, μᾶς ἔφερε τὸ ψήφισμα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διατυπωμένον καὶ τώρα τὸ ἀλλάσσει. Ἐγὼ δὲν κάμω τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ὑποστηρίζω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁ ἴδιος ὁ κ. ὑπουργὸς εἰσήγαγεν εἰς τὴν Βουλήν. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ λυθῇ καὶ τὸ ζήτημα τῆς δημεύσεως τῆς περιουσίας τοῦ στερουμένου τῆς ἰθαγενείας. Πιστεύω, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο ἔχει θέσιν εἰς τὸ παρὸν ψήφισμα καὶ ὄχι εἰς ἄλλο, ἐὰν θέλωμεν νὰ εἴμεθα συνεπεῖς, διότι ἀφ’ ἧς ὑπῆρξεν ἀπόφασις ἀποστερήσεως τῆς ἰθαγενείας λόγῳ ἀντεθνικῆς δράσεως, θὰ πρέπῃ ὡς συνέπεια νὰ ἐπέλθῃ ἡ δήμευσις τῆς περιουσίας, ἡ δήμευσις δὲν ἔχει θέσιν εἰς ἄλλο ψήφισμα· δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχουν δύο δικαστικαὶ κρίσεις διὰ τὸ αὐτὸ πρόσωπον. Δὲν πρέπει δὲ τὰ πρόσωπα αὐτὰ νὰ κρίνῃ ὁ Πρόεδρος τῶν Πρωτοδικῶν, περὶ τοῦ ἂν δέον νὰ δημευθῇ ἡ περιουσία των. Ἡ δήμευσις πρέπει νὰ ἐπέρχεται ὡς συνέπεια τῆς στερήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας. Κατὰ συνέπειαν ἐδῶ ἔχει τὴν θέσιν της ἡ διάταξις περὶ δημεύσεως. Θὰ εἶχον νὰ εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, καὶ μίαν τελευταίαν λέξιν ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἔνδικα μέσα. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι παραδεκτὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ προσφυγῆς εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας προσώπων στερηθέντων τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας ἔστω καὶ ἂν ἡ προσφυγὴ δὲν ἀναστέλλει τὴν ἐκτέλεσιν. Διότι καθὼς γνωρίζετε ἐκ πείρας μία ἀπόφασις, ἀκόμη καὶ τελεσίδικος, δὲν ἐκτελεῖται, ἀλλὰ ἀναμένεται ἡ ἀπόφασις, ἥτις θὰ τὴν καταστήσῃ ἀμετάκλητον. Ἄς μὴ εἴμεθα ἐπιεικεῖς πρὸς τοὺς μητραλοίας καὶ ἂς μὴ ἐπιτρέψωμεν τὴν ἄσκησιν τοιούτου ἐνδίκου μέσου. Ἂς λάβωμεν μέτρα αὐστηρά, ἂς δείξωμεν ὅτι ἀμυνόμεθα, ἂς κτυπήσωμεν τοὺς ἡγέτας καὶ τοὺς ἀρχηγοὺς τῆς ἀνταρσίας καὶ ἂς μὴ ἀσχολούμεθα μόνον μὲ τὰ ὄργανά των, τοὺς ἁπλοὺς συμμορίτας. (Χειροκροτήματα).

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Τούντας ἔχει τὸν λόγον.

§85Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ σκοπὸς τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ προτεινόμενον μέτρον, εἶναι ἄριστος. Εἰς αὐτὸ συμφωνοῦμεν πάντες. Δι’ αὐτὸ καὶ ἡ ἐπὶ τοῦ Συντάγματος Ἐπιτροπή, σχεδὸν ὁμοφώνως ἐνέκρινε τὴν ἀρχὴν τοῦ Ψηφίσματος. Ἄριστος, βεβαίως, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον πλήξῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πράγματι, ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, δροῦν ἀντεθνικῶς. Τοῦτο δὲ παρὰ τὰς ἐπιφυλάξεις, τὰς ὁποίας δύναται κανεὶς νὰ ἔχῃ ὡς πρὸς τὴν λυσιτέλειαν τῶν πρακτικῶν συνεπειῶν, ποὺ ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ κατὰ τῶν ἀντεθνικῶς δρώντων, περὶ τῶν ὁποίων, ἐπιφυλάξεων, ὡμίλησε μετὰ πάσης πειστικότητος, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὁ συμπαθὴς καὶ ἀγαπητὸς ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας συνάδελφος. Ὁ θεσμός, κύριοι, εἶναι ἀπολύτως γνώριμος. Ὁ Α. Ν. 2280|40 καὶ ὁ τροποποιητικὸς αὐτοῦ 580|43 ἔχουν καθιερώσει διαδικασίαν ἐκπτώσεως ἀπὸ τῆς ἰθαγενείας, ἥτις διενεργεῖται ὑπὸ τοῦ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Ἐσωτερικῶν Συμβουλίου τῆς Ἰθαγενείας, ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου, περὶ τοῦ ὁποίου ἐγένετο λόγος καὶ περὶ τοῦ ὁποίου προβλέπει, τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον Ψηφίσματος. Ἔκπτωσις ἀπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας ἀπαγγέλλεται ὑπὸ τῶν νόμων αὐτῶν κατ’ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐπιτύχει ἀτομικὴν πολιτογράφησιν τῶν συζύγων καὶ τῶν τέκνων αὐτῶν, ὅπως ἐπίσης καὶ κατὰ τῶν ἀλλογενῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων, οἱ ὁποῖοι ἀπεμακρύνθησαν ἐκ τῆς χώρας ἄνευ προθέσεως ἐπανόδου. Εἰς ἀμφοτέρας τὰς περιπτώσεις, αἰτία τῆς ἐκπτώσεως ἀπὸ τῆς ἰθαγενείας εἶναι ἡ ἐθνικὴ ἀναξιότης. Ταύτην τὴν βάσιν τῆς ἐθνικῆς ἀναξιότητος ἔχει καὶ τὸ κρινόμενον Ψήφισμα καὶ ἐπὶ ταύτης θεμελιοῖ τὸ ἐπιζητούμενον, δηλαδὴ τὴν ἔκπτωσιν ἀπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας τῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἀντεθνικῶς δρώντων. Μετὰ τοῦτο θὰ πρέπῃ νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ, μὴ τυχὸν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ Ψηφίσματος, ὑποπέσωμεν εἰς ἀτελῆ ἐφαρμογήν του καὶ ἔχομεν οὐχὶ εὐχάριστα ἀποτελέσματα ἐκ ταύτης. Νομίζω, ὅτι καὶ ἡ περὶ τὴν διατύπωσιν τῶν διατάξεων καὶ ἡ περὶ τὴν ὁριζομένην ἐν αὐταῖς διαδικασίαν, συζήτησις δὲν εἶναι ματαία. Ἔχει ἀπολύτως οὐσιαστικὴν ἀξίαν, διότι ἡ τοιαύτη ἢ τοιαύτη διατύπωσις τῆς δικονομίας, ἡ ὁποία θὰ τηρηθῇ θὰ μᾶς προφυλάξῃ ὀλιγώτερον ἢ περισσότερον. Ἐάν, βεβαίως, εἴχωμεν τὴν ἐξ ἀποκαλύψεως ἀλήθειαν, ἐὰν τὸ ὄργανον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκαλεῖτο νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ Ψήφισμα, εἶχε τὴν ἐξ ἀποκαλύψεως ἀλήθειαν, ἐπαναλαμβάνω, πᾶν μέτρον ἐξασφαλιστικὸν θὰ ἦτο περιττὸν καὶ ὁ ἐξ Ἀχαΐας κ. συνάδελφος θὰ εἶχεν ἀπολύτως δίκαιον νὰ κατηγορῇ τοὺς μεμψιμοίρους καὶ νὰ τοὺς κατηγορῇ ὡς, τρόπον τινά, σπεύδοντας, ὅλως ἐκ περισσοῦ νὰ προτείνουν μέτρα ἐπιεικείας ὑπὲρ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τίθενται ὑπὸ τὰς κυρώσεις τοῦ Ψηφίσματος. Ἀλλά, δυστυχῶς, ἡ ἐξ ἀποκαλύψεως ἀλήθεια δὲν ὑπάρχει εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὸ συνιστώμενον διοικητικὸν δικαστήριον, ἔχει τὰς ἀτελείας του, ἐφ’ ὅσον αὐτὸ ἀποτελεῖται ἐξ ἀνθρώπων. Νομίζω περαιτέρω, ὅτι θὰ ἀνακινῆται τὸ θέμα τῶν ἀντεθνικῶς, ἐν τῷ ἐξωτερικῷ δρώντων καὶ τὰ στοιχεῖα τὰ ἀφορῶντα αὐτοὺς θὰ ἀποκαλύπτωνται κατὰ τὸ πλεῖστον ἐκ πληροφοριῶν τῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἀρχῶν μας. Εἶναι προφανές, συνεπῶς, ὅτι τὰ στοιχεῖα θὰ συγκεντροῦνται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν. Κατ’ ἀκολουθίαν θεωρῶ, ἀπολύτως ἐπιβεβλημένην τὴν ἔγκλησιν, τὴν διοικητικήν, νὰ τὴν ἀσκῇ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ ἐπειδὴ οὗτος ὡς μόνον πρόσωπον, εἶναι ἐστερημένον τῶν σχετικῶν τεχνικῶν ἱκανοτήτων καὶ δυνατοτήτων, ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ πλαισιωθῇ ἀπὸ μίαν ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία νὰ τοῦ χρησιμεύῃ ὡς συμβουλευτική, κατόπιν προβουλεύματος, τῆς ὁποίας νὰ εἰσάγῃ τὴν ὑπόθεσιν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἰθαγενείας. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ διατυπώσω μίαν τροπολογίαν τοῦ ἄρθρου 2, ἔχουσαν ὡς ἀκολούθως. Κατ’ ἀκολουθίαν δηλαδὴ τῶν ἀνωτέρω, προτείνω ὅπως τὸ ἄρθρον 2 διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς: «Ἄρθρον 2ον. 1. Τὴν κατὰ τῶν ἐν τῷ προηγουμένῳ ἄρθρῳ προσώπων ἔγκλησιν ἀσκεῖ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, μετὰ γνώμην ἐπιτροπῆς συγκροτουμένης ἐξ ἑνὸς Συμβούλου τῆς Ἐπικρατείας ἢ Ἀρεοπαγίτου, ὡς Προέδρου, ἑνὸς Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ ἑνὸς Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ, ὁριζομένων ἁπάντων δι’ ἀποφάσεων τῶν οἰκείων ὑπουργῶν, χωρούσης δὲ εἰς τὴν κρίσιν της μετ’ ἐκτίμησιν τῶν συγκεντρωθέντων καὶ ὑπ’ ὄψει της τεθέντων στοιχείων. 2. Ἡ πρότασις μετὰ τοῦ σχηματισθέντος φακέλλου, διαβιβάζεται πρὸς τὸ παρὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν Συμβούλιον Ἰθαγενείας, μετ’ ἀπόφασιν τοῦ ὁποίου ἐκδιδομένην ἐντὸς δέκα ἡμερῶν ἀπὸ τῆς εἰς αὐτὸ διαβιβάσεως συντελεῖται ἡ ἀποστέρησις τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας διὰ Β. Διατάγματος, ἐκδιδομένου προτάσει τῶν ὑπουργῶν Δικαιοσύνης καὶ Ἐσωτερικῶν». Δηλαδὴ θέλω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ὡς ἐγγύησιν διὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα συνεκεντρώθησαν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ καὶ θέλω οὗτος νὰ ἀσκῇ τὴν ἔγκλησιν.

§86Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τότε διατὶ νὰ ὑπάρχῃ ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης; Θὰ εἶναι ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ποὺ θὰ κάμῃ τὴν μήνυσιν καὶ θὰ τὸν πλαισιώνῃ ἡ Ἐπιτροπή. Τότε διατί τὸ Διάταγμα νὰ τὸ κάμῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης; Νὰ τὸ κάμῃ καὶ αὐτὸ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν.

§87Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Διότι τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τὸν θέλω ἐγὼ ἀπὸ τὰ πόσωπα τὰ ὁποῖα ὡς ὄργανα δικαστικὰ θὰ ἀποφασίσουν. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι ἀπαραίτητος καθ’ ὃ προϊστάμενος τῆς ὑπηρεσίας, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάγεται τὸ Συμβούλιον τῆς Ἰθαγενείας καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὡς πρόσθετος ἐγγύησις. Τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν τὸν θέλω ἁπλῶς καὶ μόνον νὰ εἶναι ὁ εἰσαγγελεὺς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν. Δὲν θέλω ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ ἀσκῇ μόνος του τὴν ἔγκλησιν ἀπ’ εὐθείας, ἀλλὰ ἀφοῦ τὰ στοιχεῖα τεθοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν καὶ ἐκτίμησιν ἐκείνων τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα ὡς ἐκ τῆς ἰδιότητός των εἶναι ἁρμόδια καὶ κατάλληλα νὰ κάμουν τὴν σχετικὴν ἐκτίμησιν, ὥστε νὰ χρησιμεύσουν ὡς Σύμβουλοι τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἵνα οὗτος ἔχῃ διμερῆ τὴν εὐθύνην καὶ πολιτικὴν εὐθύνην τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ τὴν διοικητικὴν εὐθύνην τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ παρίσταται παρ’ αὐτῷ. Νομίζω δὲ ὅτι ἡ πολιτικὴ εὐθύνη τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν εἶναι πλέον ἢ ἀπαραίτητον νὰ ὑφίσταται ἐν προκειμένῳ, διότι τὸ θέμα τῆς ἐγκλήσεως προσώπων εὑρισκομένων ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, δὲν εἶναι μόνον ζήτημα ἀφορῶν τὴν θέσιν τοῦ ἐσωτερικοῦ μας μετώπου, ἀλλὰ εἶναι θέμα ἀφορῶν τὴν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ παράστασίν μας καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν εἶναι καὶ ὁ ἁρμόδιος, ὁ ὁποῖος θὰ ἠμπορῇ νὰ ἐκτιμήσῃ τὰς συνθήκας τοῦ ἐξωτερικοῦ, διὰ νὰ λάβῃ τὰς δεούσας ἀποφάσεις, ἐὰν πρέπῃ δηλαδὴ νὰ χωρήσῃ ἢ ὄχι εἰς τὴν δίωξιν τῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, ἐξωτερικῷ δρώντων προσώπων. Προχωρῶν περαιτέρω νομίζω, ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ καμμία ἀμφιβολία ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἱκανότητας τοῦ Συμβουλίου Ἰθαγενείας. Ἡ πεῖρα τοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ εἶναι εἰς ὅλους μας γνωστή, ἡ σύνθεσίς του εἶναι ἀρίστη ὡς καὶ ἡ δρᾶσις του καὶ ἡ εἰδίκευσις τῶν μελῶν του εἶναι ἐξασφαλιστικὴ τῆς ἐκδόσεως μιᾶς ἀποφάσεως, ἡ ὁποία θὰ καλύψῃ τὸ Κράτος ἔναντι πάσης προσβολῆς τῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐκδοθοῦν ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ θελήσουν νὰ τὰς καταγγείλουν, ὡς ἀποφάσεις δῆθεν ἐκδοθείσας κατ’ ἐπιταγὴν τῆς διοικήσεως. Ἡ ὕπαρξις εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου καὶ τοῦ Ἀρεοπαγίτου καὶ τοῦ ἀδάμαντος ἐκείνου, ὁ ὁποῖος κοσμεῖ ὄχι μόνον τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλὰ καὶ ὅλον τὸν ὑπαλληλικόν μας κόσμον, τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν κατὰ τὴν γνώμην μου εἶναι ἐγγυήσεις, ἀρκετὰ σοβαραὶ διὰ νὰ ματαιώσουν κάθε ἀπόπειραν προσβολῆς τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, ὁ μέγας κίνδυνος ἐκ τοῦ Ψηφίσματος δὲν εἶναι ἐὰν θὰ ὑπάρχουν καί τινες ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ εἶναι ὀρθαί, αὐτὸ εἶναι ἀναπόφευκτον εἰς τὰ ἀνθρώπινα ἔργα, ὁ μέγας κίνδυνος θὰ εἶναι ἡ εὐχέρεια ἡ τυχὸν δοθησομένη εἰς τοὺς ἐχθρούς μας ἐν τῷ ἐξωτερικῷ νὰ διαβάλουν τὸ Κράτος μας ὡς Κράτος ὄχι Δικαίου. Ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἡ προσοχή μας ἀπόλυτος, πλήρης, διότι δὲν πρέπει νὰ ἐπιτρέψωμεν πλαστογράφησιν τῆς πραγματικότητος, δὲν πρέπει νὰ ἐπιτρέψωμεν νὰ κατηγορηθῶμεν καὶ νὰ συκοφαντηθῶμεν ὅτι ἐν Ἑλλάδι δὲν σεβόμεθα τὴν Δημοκρατίαν, καὶ μάλιστα ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἔργον τους πραγματικὸν τὴν προσβολὴν καὶ τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθερίας.

§88Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ νὰ νομίζῃ ὁ κόσμος ὅτι ἀποτελοῦν κέντρον καὶ ἀπόκεντρον καί παράκεντρον.

§89Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Γνωρίζετε τί ἐγένετο πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν Πολωνικὴν Βουλήν; Ἐστέρησαν ἀπὸ 150 Πολωνοὺς τὴν ἰθαγένειάν των. Αὐτὸ ἔπρεπε νὰ κάμωμεν καὶ ἡμεῖς.

§90ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Βεβαίως, βεβαίως.

§91Χ. ΤΟΥΝΤΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὴν αἰτιολογικὴν βάσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ψηφίσματος εἶναι ἀπολύτως σύμφωνος καὶ ἡ τροπολογία τοῦ συναδέλφου μας ἐξ Ἀθηνῶν κ. Μογγογιάννη, περὶ κυρώσεων ἐναντίον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δι’ ἄλλης ὁδοῦ βάλλουν πραγματικὰ κατὰ τοῦ Ἐθνικοῦ συμφέροντος. Διὰ τῆς τροπολογίας ἐκείνης ἐπιβάλλονται κυρώσεις κατ’ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐξάγουν τὰ κεφάλαια τὰ Ἑλληνικὰ εἰς τὰ ἐξωτερικὸν καὶ εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος πρὸς αὐτό. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν διαφωνῶ πρὸς τὰ προτεινόμενα μέτρα, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι διὰ τὰ παχύδερμα καὶ ἀναίσθητα ταῦτα πρόσωπα τὰ ἀδιαφοροῦντα διὰ τὴν ἠθικὴν, οὐδεμίαν σημασίαν θέλει ἔχει ἡ ἀφαίρεσις τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας, ἡ ὁποία ἀφαίρεσις ἴσως τοὺς εἶναι καὶ ὠφέλιμος, διότι μόνον τὴν περιουσιακὴν ζημίαν αἰσθάνονται. Ἐκ τοῦ ὅτι εἰσήλθομεν εἰς συζήτησιν καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ λάβωμεν μέτρα διὰ τοῦ δευτέρου κατὰ σειρὰν Ψηφίσματος περὶ δημεύσεως τῆς περιουσίας τῶν ἀντεθνικῶς δρώντων, νομίζω, ὅτι τοῦτο σημαίνει ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς ἕνα ἱκανοποιητικὸν δρόμον. Προσθέτω διὰ τούτους ὅτι δὲν εἶναι μόνον ἡ αἰτιολογία, τὴν ὁποίαν ἔθεσαν ὅσοι ὡμίλησαν περὶ αὐτῶν, ἐκείνη ἡ ὁποία πρέπει νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὴν λῆψιν μέτρων ἐναντίων των, ἀλλὰ καὶ ἡ γνῶσις τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχωμεν ὅτι εὑρισκόμεθα ἐνώπιον ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι εἶναι καθ’ ὑποτροπὴν κλέπται, διότι δὲν ἐξάγουν κἂν ἰδικά των κεφάλαια εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν ἐξάγουν κἂν τὰ κεφάλαια τὰ ὁποῖα ἀπέκτησαν μὲ τὸν ἱδρῶτα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀλλὰ ἐξάγουν τὰ κεφάλαια μὲ τὰ ὁποῖα ἡ Ἑλληνικὴ ἀγορὰ τοὺς ἐχρηματοδότησε προπολεμικῶς ἀνερχόμενα εἰς 70 δισεκατομμύρια προπολεμικῶν δραχμῶν καὶ τὰ ὁποῖα ἐνοσφίσθησαν διὰ τοῦ Νόμου 18 τοῦ 1944. Ἐὰν λάβωμεν ἐναντίον των μέτρα, ταῦτα δὲν θὰ εἶναι πολιτικά. Θὰ εἶναι μέτρα ὑπαγορευόμενα ὑπὸ τοῦ Δικαίου, μέτρα δικαιοσύνης. (Χειροκροτήματα).

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον.

§93Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Πρώην Ὑπουργός). Αἰσθάνομαι ἰδιαιτέραν ἱκανοποίησιν, κύριοι συνάδελφοι, ἐκ τῆς ὑποβολῆς πρὸς ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος Ψηφίσματος, διότι τοῦτο πολλὰ ἀγαθὰ δύναται νὰ ἀποδώσῃ εἰς τοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους προτίθεται νὰ ἐξυπηρετήσῃ. Τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον μὲ λυπεῖ εἶναι ὅτι ἡ ἐν προκειμένῳ ἐνέργεια τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τοῦτο δὲν βαρύνει τὸν σημερινὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι κάπως καθυστερημένη. Θὰ ἔπρεπε πρὸ πολλοῦ νὰ εἶχε ληφθῆ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα σήμερον εἰσηγεῖται, ὁ ἁρμόδιος ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ὑπουργός. Εὑρεθεὶς κατὰ τὰ μέσα τοῦ 1945 ἐπὶ σειρὰν μηνῶν ἐν Μακεδονίᾳ, διέκρινον σαφῶς ὅτι παρεσκευάζετο ἔκτοτε τὸ κίνημα, τοῦ ὁποίου τὰς ἐκδηλώσεις ὑφιστάμεθα σήμερον. Ἔβλεπον καθαρὰ καὶ ξάστερα τὴν ἐργασίαν, ἡ ὁποία ἐγένετο ἀπὸ μέρος ὡρισμένων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι εἶχον μὲν ἑλληνικὰ ὀνόματα πράγματι, ὅμως εἶχον βουλγαρικὴν συνείδησιν. Ἐξ αὐτοῦ προκληθεὶς εἶχον δηλώσει μερικὰς σκέψεις μου εἰς τὸ «Φῶς» τῆς Θεσσαλονίκης, αἱ ὁποῖαι σκέψεις ἀκριβῶς ἦσαν τόσον προφητικαί, ὥστε νὰ νομίζῃ κανείς, ὅτι εἶχον μπροστά μου ὁλόκληρον τὴν εἰκόνα τῆς σήμερον. Ὑπεδείκνυον δηλαδὴ εἰς τὰς ἀνακοινώσεις μου ἐκείνας, τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ἔκτοτε διὰ νὰ προληφθῇ ἡ σημερινὴ κατάστασις. «Ἐκ τῶν πληροφοριῶν τὰς ὁποίας ἔχω ἐξ ὅλων τῶν περιφερειῶν τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης ἀπεκόμισα τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν θέλῃ νὰ διασώσῃ τὴν κατάστασιν ὀφείλει πάραυτα διὰ συντακτικῆς ἀποφάσεώς της νὰ καθορίσῃ τὴν διαδικασίαν βάσει τῆς ὁποίας εἴτε τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον, εἴτε τὸ Δικαστήριον τῶν Ἐφετῶν δι’ ἀποφάσεώς των θὰ ἀποστεροῦν τῆς Ἑλληνικῆς ὑπηκοότητος καὶ τῆς ἐν Ἑλλάδι διαμονῆς των πάντας τοὺς ἐπιβουλευομένους τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα καὶ οἱ ὁποῖοι μὲ ἕνα οἱονδήποτε κατάπτυστον Ἑλληνικὸν ὄνομα, ἀλλὰ μὲ πλήρη βουλγαρικὴν συνείδησιν βάλλουν ἀνενόχλητοι ὄχι μόνον ἐναντίον τῶν τόσον δικαίων ἐθνικῶν μας διεκδικήσεων, ἀλλὰ καὶ αὐτῆς ἔτι τῆς ἀκεραιότητος τῆς χώρας· ὁμοίως νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ ταχύτερον καὶ μέχρι τῆς ἐπανόδου τοῦ Βασιλέως ὡς ἕδρα τῆς Κυβερνήσεως νὰ ὁρισθῇ ἡ Θεσσαλονίκη ὁπότε μόνον τότε θὰ ἦτο δυνατὸν ν’ ἀντιμετωπισθοῦν ἀποτελεσματικῶς τὰ ἐκδηλούμενα ἐδῶ ἀνησυχητικὰ ζητήματα». Αὐτά, κύριοι, τὰ ὑπεστήριξα τὴν 31ην Μαΐου 1945, ὅταν δὲ ἐπανῆλθον ἐκ τῆς περιοδείας μου ἐκείνης ἡ ὁποία παρετάθη σχεδὸν ἐπὶ πεντάμηνον, ἠσθάνθην ὑποχρέωσίν μου καὶ καθῆκον μου, ἵνα ἐπισκεφθῶ τὸν τότε Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ τοῦ ἐκθέσω τὰς ἀντιλήψεις μου ἐπὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἔπρεπε τὸ ταχύτερον νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι ἔβλεπον χωρὶς καμμίαν δυσκολίαν ὡρισμένους τύπους νὰ ἀπεργάζωνται τὴν ἐθνικὴν συμφορὰν καὶ τὴν καταστροφήν. Παρέχω μάλιστα τὴν πληροφορίαν ὅτι ἕνα μέρος τῶν δημοσίων ἀρχῶν ἔκτοτε ἐνίσχυεν διὰ τῆς ἀνοχῆς των, τὰς ἐνεργείας τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐπεβουλεύοντο τὴν Ἐθνικήν μας ἀκεραιότητα. Ἐπίστευον λοιπόν, ὅτι ἀντὶ νὰ περιέρχωνται ἐλευθέρως οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ νὰ ρίπτουν δηλητήριον εἰς τὰς λαϊκὰς μάζας, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἀρκετὰ καταπεπονημέναι ἀπὸ τὴν κατοχὴν καὶ ἀπὸ τὰς στερήσεις, τὰς ὁποίας εἶχε δοκιμάσει ὁ ὑπέροχος λαὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἐπίστευον ὅτι θὰ ἔπρεπεν, αὐτὰ τὰ μικρόβια τὰ ἐλευθέρως περιερχόμενα τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην νὰ συλλαμβάνωνται, καὶ ἀφοῦ ἀποστεροῦνται τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας νὰ ἀπομακρύνωνται τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους, πρὶν κατορθώσουν νὰ ὁλοκληρώσουν τὸ καταστρεπτικόν των ἔργον, τὸ ὁποῖον, ἀτυχῶς, ὡλοκλήρωσαν. Ὑπεστήριξα ἐπίσης τότε καθὼς σᾶς ἀνέγνωσα, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι παρίστατο ἀνάγκη δι’ ἕνα βραχὺ ἔστω χρονικὸν διάστημα, νὰ μεταφερθῇ ἡ ἕδρα τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ἀνέκυψε δὲ βραδύτερον ἔτι ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη τῆς μεταφορᾶς τῆς ἕδρας. Πολλαὶ δὲ συζητήσεις ἐγένοντο ἀπὸ διαφόρους ἐπισήμους κύκλους ὅτι θὰ ἦτο ἄκρως δυσχερὲς καὶ εἰς τοὺς Σλάβους νὰ πιστεύσουν ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ στρέφουν τὰ βλέμματά των πρὸς τὴν πρωτεύουσαν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Ἀτυχῶς, οὔτε ἡ σκέψις ἐκείνη βεβαίως ἐγένετο ἀποδεκτή. Ἔκτοτε δὲ καὶ μέχρι σήμερον πλειστάκις ἀνέκυψαν αἱ περιπτώσεις ἐκεῖναι καὶ πολλοὶ ἠσθάνθησαν μέσα τους μίαν τύψιν συνειδήσεως διότι δὲν ἔσπευσαν νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν σκέψιν μου ἐκείνην ἡ ὁποία τόσον ζωηρῶς θὰ ἐξυπηρέτη τὰ ἐθνικά μας συμφέροντα. Ἀλλὰ δὲν εἶναι, οὔτε τὸ πρῶτον, οὔτε τὸ ὕστατον, ὅταν εἰς πάσας μας τὰς ἐνεργείας, ὅλαι ἀδιακρίτως αἱ Κυβερνήσεις κυνηγοῦν τὸν λαγὸν μὲ τὸν ἀραμπᾶ. Καμμία ἀπόφασις δὲν λαμβάνεται ἐγκαίρως καὶ καμμία ἐνέργεια δὲν ἐκδηλοῦται ἐπικαίρως. Καὶ τὸ ἤδη εἰσηγούμενον μέτρον ἔρχεται πρὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας μὲ ἱκανὴν καθυστέρησιν, ἡ ὁποία βεβαίως οὐδόλως δύναται νὰ βαρύνῃ τὸν σημερινὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος μόλις πρὸ ὀλίγου χρόνου ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης. Τὸ σημεῖον ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον τὸ προτεινόμενον μέτρον εἶναι ὅτι τοῦτο εἶναι στενόν. Δὲν βλέπω δηλαδὴ τὸν λόγον διὰ τίνα λόγον τὸ ὑπὸ ψήφισιν Ψήφισμα νὰ ἀφορᾷ μόνον τοὺς ἐν Ἀλλοδαπῇ διατρίβοντας κακοὺς Ἕλληνας καὶ νὰ μὴ περιλαμβάνῃ τοῦτο, καὶ νὰ μὴ ἐπεκτείνεται καὶ εἰς μερικοὺς ἄλλους κακοὺς Ἕλληνας οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἤδη εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ οἱ ὁποῖοι μέχρι χθὲς ἐξέδιδον καὶ ἐδημοσίευον τὰ ἀνακοινωθέντα τοῦ Μάρκου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαδικασίαν ἐνόμιζον ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ ἐξησφάλιζε περισσοτέρας ἐγγυήσεις διὰ τὴν ἀντικειμενικωτέραν καὶ ἀδιάβλητον κρίσιν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ θελήσωμεν πάντες νὰ ἐξασφαλίσωμεν, ἐὰν δύο ἐξουσίαι ἐκ τῶν τριῶν ἐν τῷ Κράτει τόσον ἡ ἐκτελεστική, ὅσον καὶ ἡ δικαστικὴ, ἐπιληφθοῦν τῆς ἐπιλύσεως τῶν ζητημάτων ἐκείνων τὰ ὁποῖα θὰ ἀνακύπτουν. Καθὼς ἀνέφερον χθές, εἰς τὸ παρελθὸν κατὰ τὸ ἔτος 1938 ἢ 1939 ἐδιάβασα, ὅτι τὸ μέτρον εἰσήχθη εἰς τὴν Γαλλικὴν Βουλὴν· ἐνθυμοῦμαι καλῶς ὅτι περὶ τῆς τελικῆς κρίσεως ἐδέχθησαν ἐν Γαλλίᾳ ὅτι ἁρμόδιον θὰ ἦτο τὸ Συμβούλιον τῶν Ἐφετῶν. Προηγουμένως ὅμως ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐξουσιοδοτημένος ἵνα συγκεντρώσῃ τὰ στοιχεῖα ἐξ ὅλων τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, ὑποβάλλει ἔκθεσιν ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸ δὲ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἀποφασίζει τελικῶς ἐὰν θὰ πρέπῃ νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὸ Συμβούλιον τῶν Ἐφετῶν ἡ ὑπόθεσις πρὸς ἐκδίκασιν ἢ ὄχι. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον αἱ δύο ἐξουσίαι, ἡ ἐκτελεστικὴ καὶ ἡ δικαστικὴ θὰ συμπράξουν ὥστε νὰ παρέχωνται μεγαλείτεραι ἐγγυήσεις περὶ τῆς ἀντικειμενικῆς ἐρεύνης τῆς εὐθύνης οἱουδήποτε πολίτου.

§94Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δὲν χρειάζονται καὶ τόσαι ἐγγυήσεις. Πάρα πολλὴν εὐθιξίαν ἐδείξαμεν εἰς τὰ ζητήματα αὐτά.

§95Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἡ σημερινὴ πλοκὴ τοῦ σχεδίου Ψηφίσματος εἶναι τοιαύτη, ὥστε εὑρίσκει κανεὶς ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ἀνάθεσιν τοῦ ἔργου εἰς Διοικητικὰς Ἐπιτροπὰς καὶ ὄχι εἰς τὰ ὄργανα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε πράγματι νὰ ἐπιληφθοῦν διὰ τὴν ἐπίλυσιν ἑνὸς τόσον σοβαροῦ ζητήματος. Θὰ ἠδυνάμεθα συνεπῶς, ἐὰν ἐνομίζαμεν ὅτι δὲν παρέχει ἐπαρκεῖς ἐγγυήσεις τὸ Ἐφετεῖον, νὰ ἀναθέσωμεν, ὅπως καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους ὑπεστηρίχθη, εἰς τὴν ὁλομέλειαν τοῦ Ἀρείου Πάγου. Πάντως αἱ δύο ἐξουσίαι πρέπει νὰ συντρέξουν, ὥστε νὰ μὴ ἀφήνωμεν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι εἶναι δυνατὸν μία κρατοῦσα κατάστασις κυβερνητική, νὰ ἐπιδιώκῃ τὴν ἐξόντωσιν καὶ μόνον ὡρισμένων ἀντιπάλων της. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἀποφύγωμεν ὁπωσδήποτε, ἵνα μείνουν αἱ ἀποφάσεις σεβασταὶ καὶ ἀδιάβλητοι.

§96Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Περὶ ἀντιπάλων πρόκειται ἢ περὶ προδοτῶν;

§97Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐγὼ τί πιστεύω, εἶναι ἄλλο αὐτό. Τὸ τί θὰ ὑποστηρίξουν οἱ ἄλλοι, ἐξετάζω ἐν προκειμένῳ.

§98Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὅταν θὰ κριθοῦν ἀπὸ μίαν Ἐπιτροπήν, ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἰθαγενείας, τὸ ὁποῖον σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους καὶ χωρὶς νὰ γίνῃ τὸ ψήφισμα αὐτὸ δύναται δι’ αὐτὰς τὰς πράξεις νὰ τοὺς ἀφαιρέσῃ τὴν Ἑλληνικὴν Ἰθαγένειαν καὶ πᾶνε εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον ἐν ὁλομελείᾳ θὰ τοὺς κρίνῃ, ἠμπορεῖ νὰ εὑρεθῇ ἄνθρωπος σοβαρὸς ὁ ὁποῖος νὰ ζητάῃ καὶ νέας ἀκόμη ἐγγυήσεις; Εἶναι περισσότεραι ἀπὸ ὅ,τι χρειάζονται.

§99Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Σεῖς νομίζετε, ὅτι εἶναι περισσότεραι. Μάλιστα εὑρίσκετε ὅτι ἔχει διαφωτισθῆ ἐπαρκῶς ὁ κόσμος ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἀντιπάλων, ἀλλὰ περὶ προδοτῶν. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζεται ὅτι ἡ παγκόσμιος κοινὴ γνώμη ἐκινδύνευσε νὰ καταλάβῃ τί συμβαίνει εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐκινδύνευσεν ἡ Ἀμερικανικὴ κοινὴ γνώμη διὰ νὰ διαφωτισθῇ καὶ εἶναι ἀκόμη Ἑλληνικαὶ παροικίαι ἀτυχῶς εἰς τὴν Ἀμερικήν, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς πλήρη ἄγνοιαν καὶ ὁμιλοῦν διὰ τὸν καϋμένον τὸν «Δημοκρατικὸν Στρατὸν» ὁ ὁποῖος ἀγωνίζεται γιὰ τὴν Δημοκρατία! Καὶ εἴμαστε ἡμεῖς οἱ «μοναρχοφασίστα!» ὥστε διηρωτώμην, ὅταν μετεῖχον τῆς Κυβερνήσεως, τί θὰ ἔπρεπε νὰ πράττω ἵνα μὴ μὲ βαρύνῃ ὁ ὁ τοιοῦτος χαρακτηρισμός. Καὶ ὅλα αὐτὰ ἦσαν ἀποτέλεσμα τῆς ἐλλείψεως μιᾶς συστηματικῆς προπαγάνδας τὴν ὁποίαν παρέλειψαν νὰ κάμουν αἱ μεταπολεμικαὶ Κυβερνήσεις. Ὅταν μετεῖχον τῆς Κυβερνήσεως εἰσηγούμην καὶ δὲν παρέλειπον νὰ λέγω ὅτι ἡ καλλιτέρα ὑπηρεσία τὴν ὁποίαν θὰ ἠδύνατο νὰ προσφέρῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν Πατρίδα, ἀντὶ νὰ κάμῃ ἀποστολὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι δὲν κάμουν τίποτε, θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ στείλῃ ἀνθρώπους ἐμπνευσμένους καὶ ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὸ Κοινοβούλιον ἀκόμη, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ εἶχον καμμίαν ἄλλην ἐργασίαν, παρὰ νὰ περιέλθουν ὅλας τὰς Ἑλληνικὰς παροικίας τῆς Ἀμερικῆς μίαν πρὸς μίαν διὰ νὰ τὰς διαφωτίσουν.

§100Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν μετεῖχον τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως. Ποῖοι μετεῖχον τὸ γνωρίζετε. Ἐγὼ ὁ κακομοίρης δὲν μετεῖχον καὶ μοῦ κάμετε ἐμένα ἐπερώτησιν διὰ ἕνα πρᾶγμα ποὺ θὰ ἔπρεπεν ἐγὼ νὰ σᾶς ἐρωτήσω;

§101Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὅταν μοῦ λέγετε ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἀντιπάλων, ἀλλὰ περὶ προδοτῶν καὶ ὅτι σεῖς τοὺς γνωρίζετε καὶ δὲν τοὺς γνωρίζει ὁ ἄλλος κόσμος, πῶς θέλετε νὰ σᾶς ἀπαντήσω; Εὑρίσκεσθε εἰς τὰ σύννεφα.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κουλουμβάκης.

§103Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Θὰ παρακαλέσω πρῶτον τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ ἐπιτρέψῃ διακοπὰς εἰς πάντα συνάδελφον, ἀλλὰ παρακαλῶ ὅλους τοὺς συναδέλφους νὰ μὲ διακόπτουν ἀνὰ εἷς, ὄχι ἀνὰ πέντε, ἀνὰ δέκα, ἀνὰ δεκαπέντε. Κύριοι, ἡ Πατρὶς κινδυνεύει καὶ ἐνῷ ἡ Πατρὶς κινδυνεύει, συζητοῦμεν πῶς θὰ τὴν σώσωμεν. Εἶναι δυνατὸν εἷς ἄνθρωπος νὰ φαντασθῇ, ὅτι ὑπάρχει σπουδαιοτέρα ὑπόθεσις δι’ ἓν Ἔθνος ἀπὸ τὸ νὰ συζητῇ ἡ Ἀντιπροσωπεία τοῦ Ἔθνους αὐτοῦ πῶς θὰ τὸ σώσῃ ἀπὸ τὸν ἱστορικὸν θάνατον; Καὶ ἐν τούτοις, οἱ ὑπεύθυνοι Κυβερνῆται τοῦ Ἔθνους δὲν παρακολουθοῦν τὴν τοιαύτην συζήτησιν, δὲν συντελοῦν νὰ σχηματισθῇ καὶ ἐδῶ καὶ ἐκεῖ, καὶ ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ, ἀνὰ τὸ Ἔθνος ἅπαν, ἡ ψυχολογία τοῦ καλουμένου συναγερμοῦ. Εὑρίσκονται βεβαίως οἱ δύο κατὰ τὴν ὥραν αὐτὴν κατὰ τὴν ὁποίαν διεξάγεται ἡ τοιαύτη συζήτησις, πάντως ὅμως δὲν ἔχουν καμμίαν ἀντίληψιν, οἱ κυβερνῆται, τοῦ καθήκοντός των πρὸς τὴν Πατρίδα καὶ τοὺς καταγγέλλω ὡς ἀσεβεῖς πρὸς τὴν Πατρίδα, πρὸς τὸν κίνδυνον αὐτῆς. Ἔχω, κύριοι βουλευταί, τὸ θάρρος, τὴν τόλμην ἐὰν προτιμᾶτε, νὰ ἀξιῶ παρ’ ὑμῶν, ὅπως ἀναγνωρίσητε, ὅτι ἴσως μοναδικὴν ἀποτελῶ ἐξαίρεσιν, ἀδιαλείπτως φωνάζοντος ἀπὸ τριετίας νὰ ἐφαρμοσθοῦν αὐστηρὰ μέτρα, ἀνάλογα μᾶλλον μέτρα, δίκαια μέτρα, ἐναντίον τῶν προδοτῶν τῆς Πατρίδος. Ἀπὸ μιᾶς τριετίας εἰς τὰς στήλας τοῦ Τύπου, εἰς τὰ δικαστήρια, μετὰ ταῦτα καὶ ἐνταῦθα, φωνάζω ἀδιαλείπτως, ὅτι δὲν ἐφαρμόζεται ὁ σπουδαιότερος νόμος παντὸς πεπολιτισμένου Κράτους, ὁ νόμος ὁ Ποινικὸς καὶ μένουν ἀτιμώρητοι, ἐλεύθεροι εἰς τὴν δρᾶσιν των οἱ προδόται τῆς Πατρίδος. Χαίρω διότι, τέλος πάντων, φαίνεται κάποια ἀνατολὴ φωτός, κάποια ἀρχὴ ἐκτελέσεως τοῦ καθήκοντος. Καὶ ἐπιτρέψατέ μου νὰ ἐκφράσω, ὅτι αἰσθάνομαι καὶ μίαν ἱκανοποίησιν, διότι αὐτὴν τὴν ἀρχὴν τὴν ὀφείλομεν εἰς τὸν θετόν μου υἱόν. Ἔπρεπεν ὁ θετός μου υἱὸς νὰ ἀρχίσῃ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς τῆς πολιτικῆς. Ἀλλὰ παραπονοῦμαι ἐναντίον του, διότι δὲν ἐζήτησε τὴν συνδρομὴν τοῦ θετοῦ του πατρὸς τοῦ ἀναπτύξαντος, τοῦ διατυπώσαντος, διακριβώσαντος ἀκόμη τὴν ἐφαρμοστέαν πολιτικήν. Διότι, κύριοι, ἐγὼ δὲν προτίθεμαι νὰ καταψηφίσω τὸ Ψήφισμα, ἀλλὰ λέγω πρὸς ὑμᾶς. Ἡ Ἐθνοσυνέλευσις τοῦ 1862 δι’ ἑνὸς Ψηφίσματός της ἐστέρησε τῆς ἰθαγενείας ὡρισμένους ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι ὑπενόμευον τὰς ἐλευθερίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, μεταξὺ αὐτῶν μάλιστα καί τινας φέροντας ἱστορικώτατα, ἐνδοξότατα ὀνόματα. Διατὶ δὲν θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ ψηφίσωμεν καὶ ἡμεῖς ἓν Ψήφισμα καὶ νὰ εἴπωμεν εἰς τὸ Ψήφισμά μας, ὅτι στεροῦνται ἰσοβίως τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας ὡρισμένοι προδόται; Διατὶ φοβούμεθα νὰ ἀναφέρωμεν τὰ ὀνόματα αὐτῶν; Ἀλλὰ νομίζομεν, ὅτι εἶναι εὐπρέπεια νὰ ἀποκρύπτωμεν τὰ ὀνόματα αὐτῶν; Στεροῦνται ἰσοβίως τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας ὁ Σβῶλος, ὁ Γιαρτσαλίδης, Ζαχαριάδης, Πορφυρογέννης, Γονατᾶς, Λούλης, Μιχαλόπουλος, Πιστολάκης, Βλαβιανός, Κόκκαλης, Τσιριμῶκος, Κῖρκος καὶ μερικοὶ ἄλλοι; Ἀπὸ ἐκεῖ ἔπρεπε νὰ ἀρχίσῃ ἡ τιμωρία. Ἐὰν ἐγίνετο δεκτὴ ἡ πρότασίς μου, ἀπὸ τὰς 20 Ὀκτωβρίου 1944, πρὸς τὸν τότε Πρωθυπουργόν, νὰ συλλάβῃ 6 ὑπουργοὺς καὶ 25–30 ἄλλους τοιούτους προδότας, δὲν θὰ εὑρισκώμεθα σήμερον ἐνώπιον τῶν κινδύνων ὅπου εὑρισκόμεθα. Ἀλλὰ ἤρχισαν ἀπὸ τοῦ Καΐρου νὰ συκοφαντοῦν τὰς δυνάμεις τὰς πατριωτικάς, αἱ ὁποῖαι μᾶς ἔσωσαν καὶ εὑρισκόμεθα ἐνταῦθα ἐν Ἐθνοσυνελεύσει.

§104ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις.

§105Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Πρὸ ὀλίγου, ἀπὸ τῆς θέσεώς μου, κύριε συνάδελφε, τὰς κατηγόρησα ἁπάσας καὶ χθὲς πολὺ περισσότερον, ἁπάσας οὐδεμιᾶς ἐξαιρουμένης. Καὶ διὰ τοῦτο καὶ τὴν στιγμὴν ταύτην δὲν ἔρχονται νὰ συζητήσουν μεθ’ ἡμῶν, ἀλλὰ μικρολογοῦν εἰς τὸ Συμβούλιον, διότι βλέπετε ἔχομεν τὸ ξέσχισμα τοῦ Πολιτεύματος, Πολιτικὸν Συμβούλιον, Συντονιστικὸν Συμβούλιον, παρασυμβούλιον, διὰ τὰ ψηφίσματα καὶ τὰ παρόμοια. Δὲν ἀντιμετωπίσαμεν, λοιπόν, τὸν κίνδυνον τῆς Πατρίδος μας καθὼς ἔπρεπε καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐξετάσω τὸ θέμα καὶ ἀπὸ τῆς ἐπιστημονικῆς του ἀπόψεως. Διατὶ ψηφίσματα; διατὶ ἔχομεν δύο ψηφίσματα καὶ οὐχὶ δύο σχέδια νόμου; Διατί; Διότι τὸ ἄρθρον 18 τοῦ Συντάγματος λέγει: (Ἀναγινώσκει): «................» Λοιπόν, νόμοι θὰ ἀντετίθεντο εἰς τὰς διατάξεις αὐτὰς καὶ θὰ ἦσαν ἀπαράδεκτοι. Διὰ τοῦτο λοιπὸν ψηφίσματα. Μάλιστα Ψηφίσματα, τὰ ὁποῖα ἀνατρέπουν θεμελιωδεστάτας διατάξεις τοῦ ἡμετέρου Συντάγματος, διατάξεις τὰς ὁποίας ὑπηγόρευσαν αἱ περὶ ἠθικῆς καὶ δικαίου ἀρχαὶ τοῦ ἀνωτέρου πολιτισμοῦ. Καὶ εἶναι διὰ τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, θεμελιωδέσταται. Καὶ ἀποδεικνύεται πόσον ἐσφαλμένη, πρόχειρος καὶ ὕποπτος ἦτο ἡ προεκλογικὴ καὶ ἡ μετεκλογικὴ πρότασις καὶ ἐπιβολή, ὅπως θεωρηθῶμεν Συνέλευσις Ἀναθεωρητικὴ καὶ οὐχὶ Συντακτική. Μία Ἀναθεωρητικὴ Συνέλευσις δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ ἀνατρέπῃ διατάξεις, τὰς ὁποίας ἐπέβαλλον αἱ περὶ ἠθικῆς καὶ δικαίου ἀντιλήψεις καὶ γνῶμαι τοῦ ἀνωτέρου πολιτισμοῦ τῆς ἀνθρωπότητος.

§106Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἡμᾶς νὰ χαρακτηρίσωμεν ἀναθεωρητικὴν ἢ Συντακτικὴν τὴν συνέλευσιν;

§107Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐξαρτᾶται λέγουν οἱ μεγάλοι συνταγματολόγοι ἀπὸ μίαν ἁπλῆν Βουλὴν νὰ ἔχῃ ἐν τῇ συνειδήσει ὅτι ἐκπροσωπεῖ τὴν γνώμην καὶ θέλησιν τοῦ λαοῦ νὰ κηρύξῃ ἑαυτὴν Συντακτικὴν Συνέλευσιν. Ἀλλὰ εἶναι ἐπίσης πλάνη, πλάνη μεγάλη ὅτι τάχα ἡ Συντακτικὴ Ἐθνοσυνέλευσις εἶναι παντοδύναμος καὶ ὁ Θεὸς νὰ φυλάῃ. Καμμιὰ συντακτικὴ Ἐθνοσυνέλευσις δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀνατρέπῃ διατάξεις τοῦ Συντάγματος, τὰς ὁποίας ἐπιβάλλει ἡ συνείδησις ἑνὸς ἐλευθέρου καὶ πολιτισμένου λαοῦ, οἷαι εἶναι Ἀρχαὶ θεμελιώδεις δικαίου καὶ ἠθικῆς διατυπωθεῖσαι εἰς διατάξεις Συνταγματικάς. Λοιπὸν ἕνεκα τῶν λόγων τούτων ἐχρειάσθη νὰ συζητοῦμεν τώρα. Θὰ παρακαλέσω, κ. συνάδελφοι, νὰ περιμένετε ὀλίγον διότι χθὲς εἶπον ὅτι δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ λέγωνται νομικοὶ καὶ θὰ εἴπω μετ’ ὀλίγον ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ σχίσωμεν τὰ πτυχία των τῆς Νομικῆς, ὅταν τοὺς ἀκούωμεν ἐνταῦθα ὑποστηρίζοντας γνώμας, αἱ ὁποῖαι ἀντίκεινται πρὸς τὰς στοιχειωδεστάτας νομικὰς ἀντιλήψεις. Ψηφίζομεν, λέγω, ψηφίσματα τοιαῦτα, διότι ὑπέρταται εἶναι αἱ ἀνάγκαι, μέγιστοι εἶναι οἱ κίνδυνοι οἱ ἀπειλοῦντες τὴν Πατρίδα μας. Ἀλλὰ ἂς ἐξετάσωμεν τὸ θέμα, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, νομικώτερον. Ἀκούσατε κύριοι συνάδελφοι: Εἶναι ὁ Ποινικὸς Νόμος. Λέγει ὁ Ποινικὸς Νόμος εἰς τὸ ἄρθρον 4 «ἐγκληματικαὶ ποιναὶ εἶναι: 1) θάνατος, 2) δεσμὰ διὰ βίου, 3) δεσμὰ πρόσκαιρα, 4) εἱρκτή. Κατόπιν ἐπανορθωτικαὶ ποιναί, φυλάκισις, χρηματικαὶ ποιναί, ἀστυνομικαὶ ποιναί, κράτησις, πρόστιμον. Καὶ προχωρεῖ ὁ Ποινικὸς Νόμος εἰς τὸ ἄρθρον 5 «Ἡ θανατικὴ ποινὴ ἐκτελεῖται διὰ τῆς λαιμητόμου ἢ διὰ τυφεκισμοῦ» Προσέξατε εἰς τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι: «Ἡ περιουσία τοῦ εἰς θάνατον καταδικασθέντος ἅμα δημοσιευθείσης τῆς τελεσιδίκου ἀποφάσεως, ἀνήκει εἰς τοὺς κληρονόμους του, ὁ ἴδιος δὲ, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ταύτης, καθίσταται ἀνίκανος νὰ διαθέτῃ καὶ πᾶσα πρᾶξις ἀφορῶσα συμβόλαιον μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τρίτου, εἶναι ἄκυρος» Ἡ περίπτωσις αὐτὴ τοῦ ἄρθρου δὲν ἰσχύει. Εἶναι περίπτωσις πολιτικοῦ θανάτου, ὁ δὲ πολιτικὸς θάνατος κατηργήθη κατὰ τὸ 1862 διὰ τοῦ Ψηφίσματος τῆς τότε Συνελεύσεως τῆς 31ης Ὀκτωβρίου. Ἄρθρον 6. Ἄρθρον 7: Εἶναι, εἰς τὴν σημερινὴν ἔκδοσιν τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, διαγεγραμμένα, δὲν ὑπάρχουν, διότι κατὰ τὸ ἄρθρον, ὅπως εἴπομεν 18 τοῦ Συντάγματος ὁ πολιτικὸς θάνατος, καταργεῖται καὶ ὁ καταδικασθεὶς εἰς ἰσόβια δεσμά, θεωρεῖται ὡς μὴ ζῶν, ὡς μὴ ὑπάρχων, ὅθεν καὶ ἡ περιουσία του περιέρχεται εἰς τοὺς κληρονόμους αὐτοῦ, ὁ γάμος αὐτοῦ θεωρεῖται διαλελυμένος, δὲν δύναται νὰ διακατέχῃ ἢ νὰ κτᾶται οὐδὲ νὰ ἐμφανίζεται εἰς τὸ δικαστήριον ὡς διάδικος ἢ ὡς μάρτυς. Ἄλλη περίπτωσις πολιτικοῦ θανάτου. Καὶ διὰ τοῦτο ἐθεωρήθη τὸ ἄρθρον 7 τοῦ Π.Ν. μὴ ἰσχῦον, ἕνεκεν τοῦ Ψηφίσματος αὐτοῦ τῆς 31ης Ὀκτωβρίου 1862, τῆς τότε Ἐθνοσυνελεύσεως. Λοιπόν, ὀρθότατα εἶπεν ἐκεῖνος, τὸν ὁποῖον θὰ ἐπεθύμουν περισσότερον ἀπὸ ὅλους σας, νὰ μὴ χειροκροτήσω ποτέ, ὀρθότατα ἀπεδέχθη ἐκεῖνο, τὸν ὁποῖον προηγουμένως εἶπον ἐγώ, ὅτι καὶ ἡ στέρησις τῆς ἰθαγενείας εἶναι μία περίπτωσις πολιτικοῦ θανάτου. Καὶ ὅπως λέγουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐθέσπισαν τοιαύτας περιπτώσεις ποινικάς, π.χ. εἰς τὴν Γαλλίαν, πολιτικὸς θάνατος σημαίνει, ὅτι ὁ καταδικασθεὶς θεωρεῖται μὴ ὑπάρχων εἰς τὰ ὄμματα τῆς κοινωνίας, θεωρεῖται πρόσωπον ἀνύπαρκτον. Ἑπομένως εἴχομεν δίκαιον ὅσοι ὑπεστηρίξαμεν χθές, ὅτι πρόσωπον ἀνύπαρκτον δὲν δύναται ν’ ἀσκήσῃ προσφυγὴν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Οἱ λέγοντες τὸ ἀντίθετον πρέπει ν’ ἀκούσουν ἄλλην μίαν φορὰν τὴν συμβουλήν μου, ὅτι καὶ ὁ πολυμαθέστατος τῶν πολυμαθεστάτων, περισσότερα ἀγνοεῖ ἐκείνων τὰ ὁποῖα γιγνώσκει, ὅτι δὲ ὁ περισσότερον ἄσοφος εἰς τὸν κόσμον τοῦτον εἶναι ὁ Δοκισίσοφος, καὶ ἄν ἐγὼ εἶχον ἐξουσίαν, θὰ τοῦ ἔσχιζον χθὲς τὴν ἑσπέραν τὸ πτυχίον τῆς Νομικῆς. Ἐγὼ βέβαια εἶμαι καὶ γηραιὸς συνάδελφος, ἀλλὰ διατὶ δὲν εἶναι καὶ ἐκεῖνος γηραιός, ὁ ἔχων συμπληρώσει τὸ 60όν; Γηραιὸς εἶναι καὶ ἐκεῖνος, ἄν δὲν ἔχῃ ἀντιληφθῇ τοῦτο, ὁ κακομοίρης. Ἄν δὲν τὸ ἔχῃ ἀντιληφθῇ δὲν εἶναι κουκουές, ἀλλὰ πιθανὸν νὰ εἶναι κουτεντές! (γέλωτες). Κύριοι ἐγὼ πιστεύω εἰς τὸν κόσμον τοῦτον, εἰς τὰς λαϊκὰς παροιμίας. Ὑπάρχει μία λαϊκὴ παροιμία, ἡ ὁποία λέγει: «Μὴ διστάσῃς νὰ ρίψῃς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος δὲν διστάζει νὰ σὲ παλαίψῃ» Δὲν ἔχουν κανὲν δικαίωμα ἐδῶ νὰ ἔρχωνται μὲ ἐγωϊσμούς. Κύριοι, θεωρῶ καύχημά μου, ὑπερηφάνειάν μου νὰ δεχθῶ τὴν γνώμην οἱουδήποτε συναδέλφου, ἀλλ’ οὐδέποτε ἐπίστευσα ὅτι εἶμαι ἱκανός, ὅτι ἔχω τόσας ἱκανότητας νὰ συζητῶ εἰς ὅλα τὰ νομοσχέδια, εἰς ὅλα τὰ ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, εἰς ὅλας τὰς παραγράφους τῶν νομοσχεδίων. Λοιπόν, προχωρῶ εἰς τὸν Ποινικὸν Νόμον, κύριοι διὰ νὰ ἀποδείξω εἰς τὸν διακεκριμένον συνάδελφον καὶ εἰς δικηγορίαν, τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, τὸν κατ’ ἐξοχὴν σήμερον δραστικὸν ὑπουργόν, ὡς πρέπει νὰ τὸν χαρακτηρίσωμεν ὅλοι, διὰ νὰ εἴπω εἰς αὐτὸν ὅτι, ἴσως εἶναι περιττὸν τὸ Ψήφισμα τοῦτο. Τὸ ἄρθρον 21 τοῦ Π.Ν. λέγει: (ἀναγινώσκει) «Ἡ διὰ τελεσιδίκου δικαστικῆς ἀποφάσεως....»

§108Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν στερεῖται ὅμως τῆς ἰθαγενείας.

§109Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Περιμένετε. Διότι ἄν τις στερεῖται ὁλοκλήρως χρημάτων, τοῦτο σημαίνει ὅτι στερεῖται καὶ λιρῶν καὶ δολλαρίων καὶ δραχμῶν.

§110Χ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ. Ἐκτὸς ἂν τὰ ἔχῃ εἰς αὐτούσιον χρυσὸν τὰ κεκτημένα, ὁπότε δὲν τὰ στερεῖται.

§111Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν βάλλω ταύτην τὴν στιγμὴν κατὰ τοῦ ἑτέρου Ψηφίσματος περὶ δημεύσεως. Προσέξατε εἰς αὐτό. Ἄρθρον 23 (ἀναγινώσκει): «.....». Λοιπὸν στερεῖται οὐσιαστικῶς ὅλων τῶν δικαιωμάτων τοῦ πολίτου, στερεῖται καὶ τῆς διαχειρίσεως τῆς περιουσίας του.

§112Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν στερεῖται ὅμως τοῦ διαβατηρίου.

§113Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον εἶναι εἰς τὰς φυλακὰς στερεῖται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει περιμένετε, θὰ συμπληρώσω ἐγὼ τὰ κενά. Στερεῖται τοῦ ἐκλέγειν καὶ ἐκλέγεσθαι. Στερεῖται πάσης ὁμοιότητος πρὸς τοὺς συμπολίτας του, πρὸς τοὺς συγγενεῖς του, ἀκόμη κατὰ μίαν πιθανότητα καὶ τῆς φροντίδος περὶ τῶν τέκνων του.

§114Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). (Μειδιῶν) Θεωρεῖται καὶ διαζευγμένος.

§115Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὄχι θεωρεῖται. Ἔπρεπε τὸ Ψήφισμα νὰ περιέχῃ ὅλας τὰς περιπτώσεις τοῦ πολιτικοῦ θανάτου.

§116Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Νὰ μὴ τοῦ κάμωμεν αὐτὴν τὴν χάριν.

§117Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐγὼ γνωρίζω, ὅτι ὡς ἀληθῶς θετὸς υἱός μου, εἶσθε καὶ ὡς οἰκογενειάρχης, κύριε ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης καλὸς καὶ εἶσθε ἀφοσιωμένος εἰς τὴν σύζυγόν σας καὶ τὴν θυγατέρα σας. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν εἶναι αὐταὶ αἱ ποιναί, ἀντὶ νὰ τοὺς στερήσωμεν τῆς ἰθαγενείας καὶ νὰ ἔχουν πᾶσαν ἐλευθερίαν κινήσεως εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τὸ ἐξωτερικόν, δὲν θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ τοὺς καταδικάσωμεν εἰς ἰσόβια δεσμὰ τοὐλάχιστον, διότι θὰ ἠδυνάμεθα νὰ τοὺς καταδικάσωμεν καὶ εἰς θάνατον, διότι εἶναι ἔνοχοι συνθέτων ἀδικημάτων. Εἶναι κατὰ τὸ ἄρθρον 66 τοῦ Ποινικοῦ Νόμου καὶ τὰ μετ’ αὐτοῦ συνεφαρμοζόμενα, ἀρχηγοὶ συμμορίας, ἡ ὁποία διέπραξε καὶ ἐσχάτην προδοσίαν καὶ κλοπὰς καὶ ἐμπρησμοὺς καὶ δολοφονίας κατὰ μυριάδας. Καὶ λέγουν τὰ συνεφαρμοζόμενα πρὸς τὸ ἄρθρον 66 ἄρθρα, ὅτι καὶ ἐὰν δὲν συμπράξουν εἰς μίαν ἐγκληματικὴν πρᾶξιν, ὡς ἀρχηγοί, τιμωροῦνται μὲ τὴν ἀνωτάτην ποινήν. Λοιπὸν δὲν θὰ ἦτο καλλίτερον ἐὰν εἴμεθα Ἐθνοσυνέλευσις ἀντιμετωπίζουσα τοὺς κινδύνους τῆς πατρίδος μας....

§118Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§119Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εὐχαρίστως.

§120Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω ἐάν ἐκ συμπτώσεως ἢ ἐξ ἐπιτυχοῦς σκέψεως τῆς Κυβερνήσεως τὸ Ψήφισμα αὐτὸ εἶναι προωρισμένον νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἕνα ὡρισμένον καὶ συγκεκριμένον σκοπόν· δηλαδὴ νὰ στερήσῃ τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας τοὺς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ἀντεθνικῶς δρῶντας, ἵνα μὴ ἡ συκοφαντία των ἔχει τοιαύτην ἐπίδρασιν, οἵαν θὰ εἶχεν, ἐὰν ἦσαν Ἕλληνες.

§121Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶπον ἀρχόμενος τοῦ λόγου μου, ὅτι ἐγὼ δὲν προτίθεμαι νὰ δηλώσω ὅτι καταψηφίζω τὸ Ψήφισμα, ἀλλὰ συζητῶ τὴν ὑπόθεσιν εὐρύτερον.

§122Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιστημονικῶς.

§123Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὄχι μόνον ἐπιστημονικῶς, ἀλλὰ καὶ πολιτικῶς. Ἀφοῦ ἐντὸς τριῶν ἐτῶν δὲν κατωρθώθη νὰ γίνῃ τὸ πρέπον καὶ ἐπιβαλλόμενον, κατ’ ἀνάγκην θὰ ψηφίσω ὑπὲρ αὐτοῦ, ἀλλὰ ἀγωνίζομαι μὲ ὅλας μου τὰς δυνάμεις, ἐὰν μοῦ τὸ ἀναγνωρίζετε καὶ μὲ κινδύνους, ἰδίως πρὸ τριετίας, νὰ συντελέσω καὶ ἐγὼ εἰς τὴν δημιουργίαν μιᾶς κοινῆς ψυχολογίας εἰς ὅλον τὸν ἑλληνικὸν λαὸν ἡ ὁποία νὰ ἐπιβληθῇ καὶ εἰς ἡμᾶς καὶ ἐφαρμόζοντες ἔστω τὸ παρὸν ψήφισμα νὰ προετοιμασθῶμεν ὅπως ἐκτελέσωμεν τὸ καθῆκον μας πληρέστερον.

§124Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Θεωρεῖτε ὅτι ὡρισμένα ἀδικήματα μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι πολλὰ ἀπὸ ἐκεῖνα νὰ ὁποῖα συνηθέστατα διαπράττουν οἱ περὶ ὧν ὁ λόγος κύριοι ἔχουν ὡς νομικὴν προϋπόθεσιν τὴν Ἑλληνικὴν Ἰθαγένειαν διὰ νὰ εἶναι ἀδικήματα;

§125Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Προϋπόθεσιν; Ὄχι βέβαια, ἀλλὰ δὲν ἐννοῶ τὴν διατύπωσιν τῆς φράσεώς σας.

§126Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ἡ ἐσχάτη προδοσία. Π.χ. ἠμπορεῖ νὰ διαπράξῃ Βούλγαρος ὑπήκοος ἐσχάτην προδοσίαν κατὰ τῆς Ἑλλάδος.

§127Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κατὰ τῆς Ἑλλάδος; Ὄχι.

§128Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Τὰ πρόσωπα ταῦτα στερούμενα τῆς ἰθαγενείας καὶ διαπράττοντα ἐσχάτην προδοσίαν δύνανται νὰ τιμωρηθοῦν ἐνδεχομένως ὑπὸ τοῦ Ποινικοῦ δικαστηρίου ἐὰν πέσουν εἰς τὴν ἔμπρακτον δικαιοδοσίαν των.

§129Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐὰν προηγουμένως στερηθῇ τῆς τῆς ἰθαγενείας; Ἐὰν προηγουμένως στερηθοῦν τῆς ἰθαγενείας καὶ διαπράξουν ἐσχάτην προδοσίαν κατὰ τῆς Ἑλλάδος ἐν οἱ Ἑλλάδι εὑρισκόμενοι τιμωροῦνται.

§130Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. Ὄχι ἐν Ἑλλάδι.

§131Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐὰν δὲν εὑρίσκωνται ἐν Ἑλλάδι δὲν τιμωροῦνται.

§132Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Διότι τὰ ὅρια τοῦ νόμου δὲν ἐκτείνονται πέραν τῶν ὁρίων τῆς Ἐπικρατείας.

§133Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὄχι μόνον δὲν ἐκτείνονται ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῆς Ἐπικρατείας, ἀλλὰ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκταθοῦν. Εἶναι μία περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ὡραιότατα ἀρχίσατε, κ. Παπαληγούρα, ἀλλὰ μετὰ ταῦτα ἐπέσατε εἰς ὑπερβολήν. Πάντως μοῦ δίδετε ἀφορμὴν νὰ σημειώσω ὅτι εἶσθε ἄξιος ἐπαίνου καὶ διὰ τοῦτο ἐγὼ εἶπον καὶ ἐνταῦθα καὶ διὰ τῶν ἐφημερίδων, ὅτι ἡ σημερινὴ Βουλὴ περιέχει νέους ἐπιστήμονας ἀξίους πάσης τιμῆς καὶ ἐμπνέοντας πολλὰς ἐλπίδας μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶσθε καὶ ὑμεῖς. Ἀλλὰ εἶσθε ἄτυχος, διότι ἡ ἡγεσία τῆς σημερινῆς Βουλῆς εἶναι ἀξία αὐστηροτάτης κατακρίσεως, ἐξαιρουμένου μόνον τοῦ κ. Γονατᾶ, ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ τὰς συνεδριάσεις ἐνῶ, οὐδεὶς ἄλλος ἀπὸ τοὺς ὄντας ἢ αὐτοκαλουμένους ἡγέτας πράττει τοῦτο.

§134Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἠρώτησεν ὁ κ. Παπαληγούρας συφώτατα καὶ ἀπαντήσατε ὀρθῶς, ἐπιστημονικῶς ὅπως διετυπώσετε τὴν ἀπάντησιν ἔτσι εἶναι. Σᾶς ἐρωτῶ ὅμως καὶ ἐγώ: Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τώρα τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν καὶ διέπραξαν ὅλα αὐτὰ τὰ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα διέπραξαν εἰσήχθησαν εἰς δίκην καὶ σκέπτεται κανεὶς τὰ τοὺς εἰσαγάγῃ εἰς δίκην;

§135Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αὐτὸ λέγω τόσην ὥραν τώρα, ὅτι δὲν εἰσήχθησαν εἰς δίκην.

§136Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ συλλαμβανόμενος ἐν Ἑλλάδι τιμωρεῖται ἢ δὲν τιμωρεῖται;

§137Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Βεβαιότατα τιμωρεῖται, ἀλλ’ ἐὰν ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐὰν διαπράξῃ ἔγκλημα κατὰ τῆς Ἑλλάδος ἢ κατὰ Ἑλλήνων;

§138Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἴτε ἔχει ἰθαγένειαν, εἴτε δὲν ἔχει, ἅμα ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα θὰ τιμωρηθῇ.

§139Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἐὰν δὲν ἔλθῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐκδίδεται ἢ ὄχι;

§140Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὄχι.

§141Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἄρα ἐπιστημονικῶς δὲν τιμωρεῖται.

§142Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω καὶ τονίζω, ὁ ἀλλοδαπός, ὁ ὁποῖος θὰ διαπράξῃ ἔγκλημα κατὰ τῆς Ἑλλάδος, ἢ κατὰ Ἑλλήνων πολιτῶν, ὁπουδήποτε καὶ ἂν εὑρίσκεται ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ἀτιμώρητος.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐτελείωσε τὸ φροντιστήριον;

§144Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ οἱ ἀγορεύοντες καὶ οἱ διακόπτοντες ἔχουν δικαίωμα ἐνίοτε πρὸς ἀστειότητας, ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς οὐδέποτε, ἀπαγορεύεται αὐστηρότατα. Εἴπατε μίαν λέξιν...

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωρήσατε εἰς τὴν ἀγόρευσίν σας.

§146Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Βεβαίως, διότι εἶναι καθῆκον μου νὰ προχωρήσω, ἀλλὰ ὅπως εἶναι καὶ δικαίωμά μου νὰ κάμω τὴν παρατήρησιν. Λοιπόν, ἐδῶ λέγει τὸ Ψήφισμα, στεροῦνται τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀνακαλυφθοῦν ἔνοχοι αὐτῆς τῆς πράξεως. Λοιπόν, παύουν νὰ εἶναι Ἕλληνες πολῖται. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, θὰ διαμένουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὁτιδήποτε καὶ ἂν πράξουν, δὲν ἔχουν νὰ μᾶς λογαριάσουν.

§147Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης), Ὄχι, τὸ τιθέμενον ζήτημα εἶναι ἐὰν μὲν εἶναι εἰς τὸ ἐσωτερικόν, εἴτε ἔχει ἰθαγένειαν, εἴτε δὲν ἔχει, τὸν πιάνομεν, ἅμα εἶναι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸ ζήτημα τίθεται ἀρνητικῶς, δηλαδὴ ἔχει δὲν ἔχει ἰθαγένειαν ἠμπορεῖς νὰ τὸν πιάσῃς;

§148Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Νὰ τὸν ἐκδώσουν.

§149Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι πολιτικὸν ἀδίκημα καὶ δὲν ἐκδίδεται, δὲν ὑπάρχει σύμβασις. Ὅταν ἔλθῃ εἰς τὰς Ἀθήνας, οὕτως ἢ ἄλλως, θὰ δικασθῇ.

§150Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὑποθέσατε, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ πολιτικοῦ ἀδικήματος, ἀλλὰ δολοφονεῖ δέκα ἕλληνας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δύνασθε νὰ ζητήσητε τὴν ἔκδοσίν του;

§151Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ναί, ἐὰν ὑπάρξῃ σύμβασις ἐκδόσεως.

§152Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ;

§153Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργολιδοκορινθίας). Ὅταν ἔλθῃ ἐδῶ.

§154Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Δὲν τὸν θέλομεν.

§155Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Οὔτε ἐγὼ τὸν θέλω.

§156Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μὰ τρελλὸς εἶναι νὰ ἔλθῃ ἐδῶ;

§157Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Νὰ τὸν καταδικάσωμεν ἐρήμην εἰς θάνατον.

§158Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ποῖος σᾶς εἶπεν, ὅτι δὲν τὸν ἔχουν εἰσαγάγει, διότι κανεὶς δὲν δύναται νὰ σᾶς δώσῃ πληροφορίας ἐὰν εἰσήχθησαν εἰς δίκην.

§159Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριοι, ἐπικαλοῦμαι μίαν ἄλλην δημώδη παροιμίαν «μαζὶ κουβεντιάζουμε καὶ χώρια καταλαβαίνουμε». Ἐνῷ εἴμεθα σύμφωνοι εἰς τὸ ζήτημα τὸ νομικὸν διαφωνοῦμεν εἰς τὸ πραγματικὸν καὶ λέγομεν ἐὰν τοὺς θέλωμεν ἢ δὲν τοὺς θέλωμεν. Τὸ ζήτημα εἶναι τοῦτο ὑπὸ οὐσιαστικὴν ἔποψιν, ὅτι τὸ Ψήφισμα δὲν ἔχει τόσον μεγάλην ἀποτελεσματικότητα. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα καὶ διὰ τοῦτο ἐγὼ εἶπον, μολονότι δὲν μὲ ἐνθουσιάζει πολύ, ἁπλῶς μὲ ἐνθουσιάζει, διότι βλέπω μίαν πρόθεσιν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, τὴν ὁποίαν δυστυχῶς δὲν βλέπω εἰς τοὺς ἄλλους ὑπουργοὺς καὶ δὲν εὑρίσκω λόγους νὰ διαφωνῶ κατ’ ἀρχὴν εἰς αὐτό, θὰ τὸ ψηφίσω, ἀλλὰ δὲν ἀποδέχομαι, ἀποκρούω μάλιστα ζωηρῶς τοῦτο, ὅτι τάχα ψηφίζεται κάποιο Ψήφισμα μὲ πολὺ μεγάλην σημασίαν, τὸ ὁποῖον μεταβάλλει τὴν κατάστασιν εἰς τὴν Πατρίδα.

§160Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ποῖος τὸ εἶπεν αὐτό. Ὄχι ἀπὸ ἡμᾶς.

§161Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὄχι, ἀπὸ σᾶς δὲν τὸ εἶπε κανείς, ἀλλ’ ἐγὼ ἔχω δικαίωμα νὰ κάμω χαρακτηρισμὸν καὶ μάλιστα διὰ νὰ εἶναι οἱ χαρακτηρισμοὶ ὅπως πρέπει καὶ νὰ ἐπιφέρουν τὸ ἀποτέλεσμα τῆς δημιουργίας τῆς ψυχολογίας, τὴν ὁποίαν ποθοῦμεν ὅλοι, πρέπει νὰ διεξαγάγωμεν τὰς συζητήσεις μὲ ὀλιγωτέρας διακοπάς, μὲ ὀλιγώτερον θόρυβον καὶ ἐκ μέρους τῶν βουλευτῶν καὶ μάλιστα ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Διότι διακόπτει ὁ κ. ὑπουργὸς πολὺ συχνά, εἶναι ἡ ἰδιότης τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἡ παρατηρουμένη ἀκόμη καὶ εἰς τὰ δικαστήρια, εἰς τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἔχω ἀπαγγείλει δι’ αὐτὸν ὕμνους καὶ διὰ τοῦτο εἶμαι ὑπερήφανος, διότι μοῦ κάμει τὴν τιμὴν νὰ ἀποδέχεται νὰ τὸν ἀπαγγέλλω θετὸν υἱόν. Ἀλλ’ ἔχω καὶ ἐγὼ ὀλίγον δικαίωμα, ἴσως περισσότερον, νὰ λέγω περισσότερα εἰς αὐτὸν ὑπερβολικά, ἐφ’ ὅσον μάλιστα ἐδήλωσα ὅτι ἐγὼ θὰ ψηφίσω τὸ Ψήφισμά του, μάλιστα ἐὰν θὰ μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ ἀποδεχθῇ μερικὰς μικρὰς τροπολογίας. (Ἀναγινώσκει τροπολογίαν): «Ἕλληνες ὑπήκοοι διαμένοντες προσωρινῶς ἢ μονίμως εἰς τὸ ἐξωτερικόν...». Ἀφοῦ ἐφάνη ὅτι εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι ὅτι διεπράχθη λάθος διότι δὲν ἐπεβλήθησαν αὐστηρόταται τιμωρίαι κατὰ τῶν προδοτῶν, αὐτῶν, ἀφοῦ ὠνόμασα τὰ ὀνόματα τῶν εὑρισκομένων εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἐφάνη ὅτι ηὐχαριστήθητε διὰ τοῦτο, διατί, σᾶς ἐρωτῶ, ἐρωτῶ καὶ τὸν κ. ὑπουργόν, χωρὶς νὰ ἐπιθυμῶ ἄμεσον ἀπάντησιν, διὰ νὰ μὴ ἐπέλθῃ σύγχυσις διὰ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Παναγίας, διατὶ μόνον οἱ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ εὑρισκόμενοι καὶ διατὶ ὄχι καὶ οἱ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ;

§162ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ αὐτοί.

§163Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Κύριοι, μὲ διακόψατε πρὸ ὀλίγης ὥρας καὶ δὲν διετύπωσα ἕνα μεγάλο παράπονον ἐν ὀνόματι τῆς πατρίδος τὸ ὁποῖον ἄλλοτε εἶχον διατυπώσει. Φθονῶ κ. συνάδελφοι τὸν ἡγέτην τῆς Γʹ Διεθνοῦς καὶ σημερινὸν Πρωθυπουργὸν τῆς Βουλγαρίας, ἀλλὰ καὶ τὸν ζηλεύω διότι εἶπεν: «εἰς πάντα τὰ Κράτη, εἰς ὅλους τοὺς ὀργανισμοὺς ἡ Βουλγαρία, κύριοι, ἔχει νόμους, καὶ ἐφαρμόζει τοὺς νόμους της» καὶ ὅταν ἡ Βουλγαρία ἐφαρμόζει τοὺς νόμους της δὲν ἔχει νὰ δώσῃ λόγον εἰς κανένα. Εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος καὶ ἔχω λόγους σπουδαιοτάτους νὰ πιστεύω, τοὺς ἀνεκοίνωσα δὲ ἄλλοτε καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου κατ’ ἐπανάληψιν ὡς προερχομένους ἀπὸ ἐπισημοτάτας πηγάς, ὅτι ὁσάκις ὡμίλησαν οἱ Κυβερνῆται μας ὄχι ὡς ἀνδράποδα, ἀλλὰ ὡς Κυβερνῆται τοῦ Ἔθνους, τὸ ὁποῖον ἐδίδαξεν εἰς τὴν ἀνθρωπότητα τὴν ἀνωτάτην ὑπόστασιν τοῦ ἀνθρωπισμοῦ, τὴν ἀνωτάτην ἔννοιαν τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας, ὁσάκις, λέγω, ὡμίλησαν ὡς τοιοῦτοι Κυβερνῆται τοιούτου λαοῦ ἐγένοντο ἀκουστοὶ καὶ ἔτυχον συγχαρητηρίων. Ἀλλὰ βεβαίως σημειοῦνται κάποτε παρεκτροπαί, διότι ὑπάρχει ἐπιθυμία νὰ διορίζωνται Κυβερνήσεις εἰς τὴν πατρίδα μας ὄχι κατὰ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Κοινοβουλίου, ἀλλὰ κατὰ τὴν εὔνοιαν ὑπαλλήλων πρεσβειῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ κακὴν ἐντύπωσιν καὶ κακὴν ἀντίληψιν περὶ τῆς Ἑλλάδος. Ὅταν συζητοῦνται εἰς τὴν Βουλὴν τοιαῦτα θέματα καθὼς τὸ συζητούμενον καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπουσιάζει, ἡ ὑπόληψίς μας ὑφίσταται μείωσιν καὶ πολιτικὴν καὶ Κοινοβουλευτικήν. Δὲν τὸ πιστεύω ἐγὼ ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἐμπόδιον νὰ τιμωρηθοῦν οἱ προδόται τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία παρέσχε τὴν ὑψίστην ὑπηρεσίαν εἰς τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τῆς ἀνθρωπότητος, εἰς τὸν ἀγῶνα, εἰς τὸν ὁποῖον προΐσταται ἡ μεγάλη καὶ Κοινοβουλευτικὴ πολιτεία τῆς ἀνθρωπότητος, ἡ πολιτεία τῆς Μεγάλης Βρεττανίας, ἡ Κυβέρνησις τῆς μεγαλυτέρας Δημοκρατίας τοῦ κόσμου, εἰς τὴν ὁποίαν ὀφείλομεν τόσην εὐγνωμοσύνην καὶ ἡ ὁποία θὰ ἦτο εὐχαριστημένη νὰ ὁμιλῶμεν εἰς αὐτὴν μὲ ὅλην τὴν ἀλήθειαν, καὶ μόνον τὴν ἀλήθειαν περὶ τῶν παρ’ ἡμῶν προσώπων, πραγμάτων καὶ θεσμῶν. Εἴμεθα λοιπὸν, κύριοι, ἡμεῖς ὑπεύθυνοι καὶ αἱ Κυβερνήσεις ὅταν μένῃ μέχρι τοῦδε ἀτιμώρητος ἡ προδοσία. Δὲν ὑπάρχουν ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος ὑπαίτιοι καὶ ὑπεύθυνοι. Ἐδῶ εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι. Πολλοὶ ἐξ ἡμῶν ἔχουν συναντηθῆ μὲ πρόσωπα τῆς μεγάλης φίλης Δημοκρατίας καὶ ἐρχόμενοι ἐδῶ εἰς τὴν πατρίδα μας λέγουν ὅτι ἀδιστάκτως ἡ ἀλήθεια θὰ ἐπεβάλλετο καὶ ἡ ὑπόληψις τῆς πατρίδος μας θὰ ἐξυψοῦτο, καὶ θὰ ἐξυπηρετοῦντο τὰ συμφέροντά μας καὶ θὰ ἀπετρέποντο οἱ κίνδυνοι, οἱ ὁποῖοι σήμερον μᾶς ἀπειλοῦν, καὶ δὲν θὰ εὑρισκόμεθα εἰς αὐτὴν τὴν ἀμηχανίαν περὶ τοῦ ποῖος εἶναι ὁ καλύτερος νόμος, ποῖον εἶναι τὸ καλύτερον Ψήφισμα· διότι ἐὰν ὑπῆρχον τοιαῦται Κυβερνήσεις νὰ λέγουν τὴν ἀλήθειαν θὰ εἶχον ἐξασφαλισθῇ τὰ σύνορά μας καὶ ἡ καταστολὴ τοῦ ἀναρχικοῦ ὄχλου θὰ ἦτο ζήτημα ὀλίγων ἡμερῶν. Τὸ ἄρθρον τοῦ Ψηφίσματος λέγει τὰ ἑξῆς: (ἀναγινώσκει) Τί θὰ πῇ δύναται; ἂς δοθῇ μία ἑρμηνεία τοῦ πῶς ἀποστεροῦνται τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας.

§164Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἔννοια τὸ «δύναται» εἶναι ὅτι ὑποχρεοῦται.

§165Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἔτσι τὰ πράγματα διότι οἱ δρῶντες ἀντεθνικῶς στεροῦνται κλπ.

§166Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τὸ «δύναται» σημαίνει ὅτι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ Συμβούλιον.

§167Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι θὰ εἶναι ὀρθοτέρα ἡ διατύπωσις ἂν διαγραφῇ ἡ λέξις «δύναται». Καὶ τώρα ἐρχόμεθα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ θέμα διὰ τὸ ὁποῖον ἐχειροκρότησα χθὲς ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον θὰ ἐπεθύμουν νὰ χειροκροτήσω ὀλιγώτερον ἀπὸ ὅλους τοὺς Ἕλληνας.

§168Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν σᾶς πάει νὰ λέτε αὐτὰ τὰ πράγματα· σεῖς εἶσθε ἀνώτερος ἄνθρωπος κ. Κουλουμβάκη.

§169Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ καταρτισθῇ Ψήφισμα ὅτι στεροῦνται τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας ὁ Α., Β., Γ., Δ. διὰ νὰ μὴ βλέπω τὴν ἀνάγκην συμφώνου γνώμης ἐπιτροπῶν καὶ ὑποεπιτροπῶν. Βέβαια. Ἀφοῦ λοιπὸν δὲν ψηφίζομεν ἡμεῖς τοιοῦτον Ψήφισμα, ἀλλὰ ψηφίζομεν ὅμως νὰ στερηθοῦν τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας, οἱ ἄξιοι αὐτῆς τῆς τιμωρίας, διατὶ δὲν ἀναλαμβάνει τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ Ψηφίσματος, ἡ ὑπεύθυνος πολιτικὴ ἐξουσία, ἡ Κυβέρνησις; Ἀπὸ τοῦ Α μέχρι τοῦ Ω, χωρὶς οὐδεμίαν Ἐπιτροπήν; Διότι, κύριοι συνάδελφοι, συζητοῦμεν, ὡς ἄνδρες, ὡς τίμιοι ἄνθρωποι, ὡς δεχόμενοι τὴν ἀλήθειαν ἄνθρωποι. Ναὶ ἢ ὄχι; Ἐὰν ναί, ὑπάρχει μεταξὺ ἡμῶν ὑπάρχει εἷς καὶ μόνος ὁ ὁποῖος νὰ ἀγνοῇ, ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ προδόται ὀνομαστί;

§170Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει τὸ θάρρος. Διατὶ νὰ μὴ τὸ πάρῃ αὐτὸ τὸ θάρρος ἡ Βουλή, καὶ νὰ τὸ ἀποφασίσῃ;

§171Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν τὸ εἶπον; Καταρτίσατε ψήφισμα, κύριε συνάδελφε. Ἐὰν ὅμως κάμωμεν τοιοῦτον Ψήφισμα, θὰ ἔλθουν ἐκεῖνοι καὶ θὰ ἀρχίσουν νὰ ἀντιδροῦν.

§172Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. Συνήθως κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, διὰ πράξεις αἱ ὁποῖαι βαρύνουν τὴν Βουλήν.

§173Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀρχὴ τοῦ πολιτισμοῦ ἀρχίζει ἀπὸ τὸν αὐτοσεβασμὸν καὶ τὸν ἀμοιβαῖον σεβασμὸν τῶν ἀνθρώπων. Σέβομαι ἕκαστον τῶν κ.κ. βουλευτῶν, ἀλλὰ μὲ ὅλον αὐτὸν τόν σεβασμόν, δὲν δυσκολεύομαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι διὰ νὰ συντάξω ἐγὼ αὐτὸ τὸ Ψήφισμα, νὰ ἔχω αὐτὴν τὴν πρωτοβουλίαν, δὲν σᾶς ἐμπιστεύομαι. Κάμετέ το ἐσεῖς, καὶ ἐγὼ θὰ τὸ ὑπογράψω.

§174Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν κατετέθη Ψήφισμα νὰ τεθῇ τὸ Κ.Κ.Ε. ἐκτὸς νόμου καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν τὸ φέρει πρὸς συζήτησιν;

§175Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀκούσατε, κύριε συνάδελφε. Ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ τὸ Ψήφισμα; Τὸ Ψήφισμα λέγει. «Τὸ Κ.Κ.Ε. τίθεται ἐκτὸς νόμου.» Τὶ πρέπει νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις; Τὸ ἐπῆρεν ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς καὶ τὸ ἔστειλεν εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τὸ ἐξετάσῃ καὶ θὰ καθορίσῃ καὶ θὰ εἰπῇ «τίθεται ἐκτὸς νόμου». Ἄλλως κάμομεν χαρτοπόλεμον. Ἐγὼ μάλιστα ὅταν τὸ ἤκουσα δὲν τὸ εἶχον ἰδῆ, τὸ ἐζήτησα νὰ τὸ διαβάσω καὶ εἶπον νὰ πάῃ εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ ἰδοῦμεν τὶ θὰ εἴπῃ αὐτή. Ὅταν ἀγωνιζόμεθα, ἱδρώνομεν, φωνάζομεν, καυγαδίζομεν, σκοτωνόμεθα, διὰ νὰ φέρωμεν τὸν νόμον αὐτόν, αὐτὸ τοῦτο τὸ Κ.Κ.Ε. ἔχει θέσει τὸν ἑαυτόν του ἤδη ἐκτὸς νόμου. Πρέπει λοιπὸν νὰ ἐξηγήσωμεν τὶ θὰ εἴπῃ αὐτό.

§176Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Λοιπόν, ἔχω καὶ ἐγώ, κύριοι, διαφωνίας τινὰς εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ Ψηφίσματος ἐκείνου. Ἀλλὰ διατί, κύριοι, — ἀπευθύνομαι ἤδη δι’ ὑμῶν πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν — διατὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἤρχετο πρὸς συζήτησιν καὶ νὰ συμπληρωθῇ, νὰ τροποποιηθῇ, νὰ καταρτισθῇ τελείως;

§177Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Εἶναι εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπήν.

§178Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μήπως σᾶς λέγω, αὐτὸ τὸ «ἐκτὸς νόμου», κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν ἔννοιαν, ὅτι καταδικάζονται ὑπὸ τῆς Βουλῆς, διὰ Ψηφίσματός της, εἰς πολιτικὸν θάνατον; Αὐτὸ εἶναι. Αὐτὸ ἐγένετο εἰς Ἑλβετίαν. Ἐκηρύχθησαν ἐκτὸς νόμου. Ἐγώ, βέβαια ὁ ὁποῖος δὲν θέλω νὰ κηρυχθοῦν, ἐκτὸς νόμου, ὅλα τὰ πλήθη τῶν παραπλανημένων ἀνθρωπίσκων, βεβαίως δὲν θὰ τὸ ἐπιθύμουν, ὡς γενικὴν διάταξιν. Ἐγὼ ἐπεθύμουν καὶ ἐπιθυμῶ καὶ ἐπρότεινον, πρὸ ὀλίγου, νὰ τεθοῦν ἐκτὸς νόμου, νὰ στερηθοῦν τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας, ὁ Α, ὁ Β, ὁ Γ, ὁ Δ, ὀνομαστὶ οἱ ἀρχηγοὶ τῆς ἀτιμοτέρας προδοσίας. Λοιπὸν θὰ ἠδύνατο ἀξιόλογα νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν καὶ τὸ ψήφισμα ἐκεῖνο καὶ νὰ τροποποιηθῇ καὶ εἰς τὰς λεπτομερείας καὶ κατὰ βάσιν, καὶ κατ’ ἀρχήν.

§179Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Διὰ νὰ γίνῃ αὐτό, πρέπει νὰ τὸ υἱοθετήσῃ ἡ Κυβέρνησις.

§180Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Νὰ τὸ υἱοθετήσῃ ἡ Κυβέρνησις, διότι ἄλλως ἂς μὴ πλανώμεθα, δὲν γίνεται τίποτε ἐὰν δὲν τὸ υἱοθετήσῃ. Νομίζω λοιπὸν ὅτι...

§181Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μὰ χρειάζεται...

§182Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐγὼ σᾶς τὸ εἶπον αὐτό. Μὴ ἐπαναλαμβάνετε, ὅτι σᾶς εἶπον καὶ ἐγὼ δὲν ἤμην σύμφωνος μὲ τὴν διατύπωσιν καὶ τὸ πρᾶγμα, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ τὸ διακριβώσωμεν ἐδῶ. Ἂς ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν.

§183Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Μίαν διακοπήν, παρακαλῶ, ἐν εἴδει παρατηρήσεως. Ὑποθέτω, ὅτι τὸ ὑπὸ συζήτησιν Ψήφισμα, δὲν ἀφορᾷ τὸ Κ.Κ.Ε., οὔτε τοὺς κομμουνιστάς, διότι ἐκεῖνοι οἴκοθεν ἔχουν τεθῆ ἐκτὸς νόμου. Καὶ λέγουν οἱ κομμουνισταὶ ὅτι μπήκανε εἰς τὴν παρανομίαν. Οἱ ὠργανωμένοι εἰς τὸ Κ.Κ.Ε. ἀνέκαθεν τὸ λέγουν καὶ ἔχει γράψει ἐπ’ αὐτοῦ, τὸ 1928 ὁ καθηγητὴς τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου, ὁ ἀείμνηστος Ἡλιόπουλος. Διατὶ γίνεται ἡ συζήτησις περὶ θέσεως τοῦ Κ.Κ.Ε. ἐκτὸς νόμου, ἐνῶ τὸ Κ. Κ. Ε. δηλοῖ ὅτι εἶναι ἐκτὸς τοῦ ἀστικοῦ νόμου; Ὑπάρχουν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ τὸ λάβῃ ὑπ’ ὄψει, μοῦ ἔλεγον ἀνώτεροι Δικαστικοί, ὑπάρχουν δικασταί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τεθῆ εἰς διαθεσιμότητα καὶ οἱ ὁποῖοι δηλώνουν ὅτι ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ ἀσκοῦμεν τὰ καθήκοντά μας ὡς δικασταὶ εἰς τὸ ἀστικὸν καθεστώς, διότι δὲν πιστεύομεν εἰς τὸ ἀστικὸν καθεστώς. Αὐτοὶ εἶναι δύο Εἰσαγγελεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐτέθησαν εἰς διαθεσιμότητα καὶ παίρνουν τὸν μισθόν των· αὐτὸ ὅμως εἶναι ἄλλο θέμα. Σήμερον τίθεται τὸ ζήτημα, ὅπως εἶπον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ πρόσωπα τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι κομμουνισταί. Λέγουν, ὅτι εἶναι σοσιαλισταί, ἐλδικοί· δὲν ἠξεύρω καὶ γὼ τὶ εἶναι· σαλταδόροι εἶναι καὶ λέγουν εἰς ἄρθρον, εἰς τὴν προχθεσινὴν «Μάχην» ὅτι ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος, ὁ Ἐθνικὸς ἄνθρωπος, ὁ γέρω–Σοφούλης, εἶναι ὁ Πεταὶν τῆς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος προδίδει τὴν Ἑλλάδα καὶ δὲν θὰ νικήσῃ ποτέ, διότι ὁ λαὸς θὰ νικήσῃ καὶ λέγουν καθαρὰ καὶ ξάστερα, ὅτι εἶναι συνοδοιπόρος καὶ σύμμαχος τοῦ Μάρκου. Αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν καὶ μάρτυρες εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν διεθνῆ ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος. Δὲν χρειάζεται νὰ εἶναι εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἶναι καὶ οἱ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ δρῶντες καὶ ἐνισχύοντες τὴν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ ἀντεθνικὴν δρᾶσιν, δι’ ἀνταποκρίσεων, συνεντεύξεων κ.τ.λ.

§184Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὶ ἐννοεῖτε λέγοντες «ἐκτὸς νόμου»;

§185Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Λοιπὸν σᾶς ἀπήντησα τὶ ἐννοοῦμεν λέγοντες «ἐκτὸς νόμου», ναὶ ἢ ὄχι; Ἐὰν δὲν σᾶς ἀπήντησα θὰ σᾶς ἀπαντήσω:

§186Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Θὰ σᾶς παρεκάλουν.

§187Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Σᾶς εἶπον ρητότατα τὶ ἐννοοῦμεν. Ἐννοοῦμεν, ὅτι ἐπιβάλλεται κατ’ αὐτῶν πολιτικὸς θάνατος.

§188Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἔχουν καταδικασθῆ τετράκις εἰς θάνατον καὶ δὲν τοὺς ἐκτελοῦμεν καὶ τώρα ὁμιλοῦμεν φιλολογοῦντες. Εἶναι φοβερὸν αὐτό. Αὐτὰ εἶναι τὰ σπουδαιότερα καθήκοντα ἡμῶν.

§189Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Αὐτὸ τὸ εἶπον καὶ ἐγώ. Θεωρεῖται ὅθεν ὅτι «ἡ περιουσία του περιέρχεται εἰς τοὺς κληρονόμους. «... (ἀναγινώσκει)...» Ἂν μάλιστα τεκνοποιήσῃ μετὰ τῆς τέως συζύγου του, τὰ γεννώμενα τέκνα θεωροῦνται νόθα. Λοιπόν, κύριοι, συνάδελφοι ἂν σᾶς ἐκούρασα δὲν πταίω ἐγώ τουλάχιστον κατὰ τὸ ὅλον, κατὰ τὸ μεγαλείτερον μέρος πταίετε σεῖς. Δὲν εἶναι δὲ ἐδῶ ὁ δοκισίσοφος, ἀλλὰ πιστεύω νὰ ἀντιληφθῇ ὅτι δὲν πρέπει νὰ τὸ ἐπαναλάβῃ, διότι θὰ πάθῃ χειρότερα ἀπὸ ὅσα ἔπαθε.

§190ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἔφυγε.

§191Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καλὰ ἔκαμε καὶ ἔφυγε καὶ δὲ ἔπρεπε νὰ εἶναι μέλος τῆς Βουλῆς. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ τοῦ εὔχομαι ὅταν θὰ φθάσῃ μετὰ 3–4 ἔτη εἰς τὴν ἡλικίαν μου νὰ ἔχῃ τὴν ἀντοχήν μου. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπιτρέψατε εἰς ἕνα ἀληθῶς γηραιὸν καὶ εἰς τὴν φυσικὴν καὶ εἰς τὴν πολιτικὴν ἡλικίαν νὰ εἴπῃ πρὸς ὑμᾶς ὅτι δὲν ἀντιμετωπίζομεν μὲ ὅσην ἔπρεπε γενναιότητα, ἀφοσίωσιν καὶ αὐταπάρνησιν τὰ καθήκοντά μας. Ἡ Πατρὶς μας κινδυνεύει. Ὅλοι ἔχομεν πληροφορίας περὶ τοῦ κινδύνου, ὅλοι ἔχομεν πληροφορίας περὶ τῆς ἐξαρθρώσεως, ἀλλὰ δὲν κάμωμεν ὅ,τι πρέπει. Θέλουν νὰ μᾶς ἀποστομώσουν μὲ μερικὰ κοινοτοπικὰ λογίδρια. Σᾶς ἐρωτῶ γνωρίζετε κανένα παῖδα 8ετῆ ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ εἴπῃ: «Ὅταν ἡ Πατρὶς κινδυνεύῃ, ἐγὼ κηρύττω συναγερμόν, ἄνδρες, γυναῖκες καὶ παιδιὰ νὰ ἐργασθῶμεν»; Ὑπάρχει παιδίον τῆς Ἑλλάδος 8 ἐτῶν, ἐπαναλαμβάνω, τὸ ὁποῖον ἀδυνατεῖ νὰ εἴπῃ αὐτὴν τὴν φράσιν; Ὁ λόγος σπουδαῖος! καὶ κατὰ τὰς συζητήσεις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας οὐδεὶς ἐδῶ. Ὁ κ. Πρωθυπουργὸς σήμερον καὶ χθὲς εἶχε μεταβῆ εἰς μίαν διάλεξιν τῆς Ἀκαδημίας, ἀλλὰ εἰς τὴν Βουλὴν δὲν προσέρχεται. Ἐν ὀνόματι τῆς Πατρίδος λέγω πρὸς ὑμᾶς ὅτι παραβαίνομεν τὸ καθῆκον μας διότι δὲν καταψηφίζομεν τοιαύτην Κυβέρνησιν. (Χειροκροτήματα)

§192Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, ἀλλὰ πρὸς ποίους θὰ ὁμιλήσω; Θὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις;

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρέπει νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε τὸ σχέδιον.

§194Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶμαι σύμφωνος νὰ προχωρήσωμεν. Ὅταν οἱ χωρικοὶ τὴν ἡμέραν ἐργάζονται καὶ τὴν νύκτα ξενυκτοῦν μὲ τὸ ὅπλο στὸ χέρι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ μὴ ἐργασθῶμεν ἡμεῖς.

§195Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει δίκαιον ὁ κ. συνάδελφος ἀγανακτῶν, διότι παρουσιάζεται τὸ θέαμα αὐτὸ καθ’ ἣν στιγμὴν ἄλλοι ἀγρυπνοῦν ἡμέραν καὶ νύκτα ἐργαζόμενοι, ἀλλὰ δυστυχῶς, εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι κενή. Θέλετε νὰ συζητηθῇ ἕνα Ψήφισμα τοιαύτης σημασίας πρὸ κενῶν ἑδωλίων; Νὰ τὸ συζητήσωμεν. Ἡμεῖς παραπονούμεθα κατ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν θέλουν νὰ ὑποστοῦν τὴν μικρὰν θυσίαν νὰ παρίστανται κατὰ τὰς συζητήσεις. Γεγονὸς ὅμως εἶναι ὅτι ἐκ σεβασμοῦ πρὸς τὸ Ψήφισμα καὶ τὴν Βουλὴν δὲν πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, διότι οἱ λόγοι μας πρέπει νὰ ἀκουσθοῦν καὶ ἐντὸς καὶ πέραν τῆς Βουλῆς, διότι πρέπει νὰ ἀκουσθοῦν οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι δικαιολογοῦν τὸ Ψήφισμα αὐτό. Θὰ ἔπρεπε καὶ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ εἶναι ἐδῶ, διὰ νὰ δώσῃ τὸν τόνον τοῦ ἐνδιαφέροντος.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μιχαλακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§197Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αἰσθάνομαι βαθύτατα τὴν κόπωσιν τοῦ Σώματος, ἀλλ’ ὅπως πρὸ ὀλίγου ἔλεγεν ὁ συνάδελφος κ. Μπακόπουλος ἡ σοβαρότης τοῦ θέματος εἶναι τοιαύτη, ὥστε ἀναγκάζει πολλοὺς ἐξ ἡμῶν διὰ νὰ ἐπιτύχουν περισσότερον οἱ σκοποὶ τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει νὰ λάβωμεν τὸν λόγον καὶ νὰ ἀναπτύξωμεν καὶ ἡμεῖς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζομεν ὅτι θὰ τὸν καταστήσῃ...

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κλητῆρες, νὰ πάρετε τὸν κατάλογον καὶ νὰ εἰδοποιήσετε τοὺς κ. βουλευτὰς νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν Βουλήν.

§199Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. .. ὥστε, λέγω, ἐπιβάλλεται νὰ ἀκουσθῇ ἡ γνώμη παντὸς διὰ νὰ καταστοῦν οἱ σκοποὶ τελειότεροι καὶ νὰ λείψουν αἱ διαβολαὶ τὰς ὁποίας οἱ θιγόμενοι ἀπὸ τὸ Ψήφισμα θὰ ἐπιχειρήσουν νὰ ἐξασκήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Παρ’ ὅλα ὅμως ταῦτα θὰ εἶμαι πολὺ σύντομος, διότι κατ’ ἀκολουθίαν ἑνὸς Ἀγγλικοῦ ρητοῦ ὅτι—ἡ συντομία εἶναι ἡ ψυχὴ τοῦ πνεύματος—νομίζω ὅτι ἡ συντομία εἰς τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὸ Σῶμα εἶναι ἡ ψυχὴ τοῦ Σώματος, εἶναι ἡ ψυχὴ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ λοιπὸν παρὰ μόνον ἐπὶ τῶν γενικῶν γραμμῶν τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ψηφίσματος. Οἱ σκοποὶ αὐτοὶ καὶ ἡ ὠφέλεια ἡ ἐθνικὴ ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ ἀνωμολογήθη ἀπὸ ὅλον τὸ Σῶμα, ἀλλὰ διατὶ διετυπώθη τὸ ψήφισμα ὅπως διετυπώθη; Ὑπάρχει πράγματι ἕνα Συμβούλιον Ἰθαγενείας, τὸ ὁποῖον ἠδύνατο αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκεται διὰ τοῦ Ψηφίσματος νὰ τὸ ἐπιτύχῃ· ἀλλὰ ὅσοι τυχὸν δὲν ἠσχολήθησαν ποτὲ μὲ τὴν διαδικασίαν αὐτὴν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἰθαγενείας, πρέπει νὰ γνωρίζουν ὅτι οὔτε ἡ ταχύτης, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται ἐν προκειμένῳ, ἀλλὰ οὔτε ἡ ἀκρίβεια τῶν πραγματικῶν γεγονότων, ἡ συλλογὴ τῶν πραγματικῶν γεγονότων δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἰθαγενείας. Εἶναι δὲ αὐτὰ πράγματα τὰ ὁποῖα ἀναμφισβητὼς πρέπει νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ἐν προκειμένῳ, ὑφ’ ἣν κατάστασιν σήμερον εὑρισκόμεθα. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἰθαγενείας, ἐὰν ὑπεβάλλετο εἰς αὐτὸ μία αἴτησις, προεδρευομένου ἀπὸ τὸν γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν τὸν κ. Λιανόπουλον, θὰ ἀποτείνετο εἰς τὰς διαφόρους Ὑπηρεσίας διὰ νὰ συγκεντρώσουν τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων θὰ ἐξεδίδετο ἡ ἀπόφασις. Γνωρίζομεν δὲ ὅλοι ὅτι διὰ τῆς ἐγγράφου αὐτῆς ἐπικοινωνίας μὲ τὰς διαφόρους Ὑπηρεσίας τοῦ κέντρου ἀλλοδαπῶν καὶ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, δεδομένου ὅτι παραλλήλως τὰ ὄργανα τοῦ Συμβουλίου Ἰθαγενείας, ἐξασκοῦν καὶ ἄλλα καθήκοντα, θὰ ἦτο ἡ ὑπηρεσία χρονίζουσα. Εἶναι λοιπὸν ὀρθὴ ἡ διατύπωσις τοῦ νομοσχεδίου ὅπως τὴν ἔχει ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τῆς ὁποίας ἱδρύεται μία Ἐπιτροπὴ τριμελὴς παρέχουσα ὅλα τὰ ἐχέγγυα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ καταστήσουν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἰθαγενείας καὶ τὸ διάταγμα τοῦ ὑπουργοῦ μετὰ ταῦτα ἀδιάβλητον. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ὅπως λέγῃ τὸ Ψήφισμα ἀπαρτίζεται, ἀπὸ ἕνα Σύμβουλον τῆς Ἐπικρατείας ἢ ἀπὸ Ἀρεοπαγίτην, ὡς πρόεδρον. Θὰ ἤθελον νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως κατὰ τὴν συγκρότησιν τῆς Ἐπιτροπῆς ἡ ἐκλογὴ τοῦ προέδρου, Συμβούλου τῆς Ἐπικρατείας, ἢ Ἀρεοπαγίτου, γίνεται ὄχι παρὰ τῷ Ἀρείῳ Πάγῳ ἢ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἀλλὰ διὰ κλήρου. Καὶ τοῦτο, διότι εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνα στοιχεῖον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀποφευχθῇ τυχὸν ἀνάμιξις οἱουδήποτε πολιτικοῦ. Ἕν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχει ἕνα κενὸν τοῦ νόμου τὸ ὁποῖον δὲν λέγει πῶς θὰ διορίζεται ὁ Ἀρεοπαγίτης καὶ τὸ μέλος τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ ψήφισιν Ψηφίσματος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν Συνταγματικὴν ἐνόμισα ὅτι δὲ ἔπρεπε νὰ ἀφαιρεθῇ ἡ ἄσκησις τῆς διοικητικῆς ἀγωγῆς ἀπὸ οἱονδήποτε πολίτην. Ἐτάχθην δηλαδὴ μὲ τὴν γνώμην αὐτὴν καὶ ὄχι μὲ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ἡ πλειοψηφία τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι ἡ ἄσκησις τῆς διοικητικῆς ἀγωγῆς ἔπρεπε νὰ ἀσκηθῇ μόνον ἀπὸ τοὺς τέσσαρας ὑπουργούς. Τοῦτο διότι ἤθελον νὰ λήγῃ ἐν προκειμένῳ τὸ διαβλητὸν τῆς ἀσκήσεως τῆς διοικητικῆς αὐτῆς ἀγωγῆς, ὥστε πᾶς πολίτης νὰ δύναται νὰ ὑποβάλλῃ εἰς τὸν πρόεδρον τῆς ἐπιτροπῆς αὐτῆς τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θὰ εἶχε καὶ ἂν ὁ πρόεδρος καὶ ἡ ἐπιτροπὴ ὁλόκληρος ἐνέκρινεν ὅτι τὰ στοιχεῖα αὐτὰ εἶναι τοιαῦτα, ὥστε νὰ ἐμπίπτουν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ψηφίσματος, θὰ ὑπεβάλλετο εἰς τὴν συλλογὴν τῶν στοιχείων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ ὑπέβαλλεν ἔπειτα πλήρη, εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἰθαγενείας. Ἐπίσης εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Συντάγματος εἶπον ὅτι φρονῶ, ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς πρώτης ἐπιτροπῆς δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἰθαγενείας, καὶ χαίρω πολὺ διότι ὁ κ. ὑπουργὸς διώρθωσε τὴν σχετικὴν διάταξιν ἰσχυριζόμενος μάλιστα ὅτι ὑπάρχει εἰς τὸ σχέδιον αὐτό, ὅτι δὲν εἶναι ὑποχρεωτική. Ἐνόμιζον δηλαδὴ ὅτι τὸ καθῆκον τῆς πρώτης ἐπιτροπῆς εἶναι νὰ συλλέξῃ τὰ πραγματικὰ στοιχεῖα, τὰ πραγματικὰ ἐκεῖνα γεγονότα ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ στηριχθῇ ἡ δευτερεύουσα ἐπιτροπή, ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Ἰθαγενείας ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἐπίσης σωστὴ καὶ ἀδιάβλητος νὰ ἀποφασίζῃ περὶ τῆς ἐκπτώσεως. Διότι ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Ἰθαγενείας ἀποτελεῖται ἀπὸ ἐννέα μέλη τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ ὅλας τὰς διοικητικὰς ὑπηρεσίας, εἶναι μέσα εἰς αὐτὴν καὶ ἡ δικαστική, ὥστε ἡ ἀπόφασις θὰ ἔχῃ περισσοτέρας ἐγγυήσεις. Ἐπίσης ἐρρίφθη ἡ ἰδέα εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἰθαγενείας δύναται νὰ ἀποφασίζῃ διὰ τεσσάρων μόνον μελῶν, ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι νομίζω ὀρθόν, διότι ὁ θεσμὸς τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἰθαγενείας ὁρίζει ὅτι τοῦτο διὰ νὰ εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ πρέπει νὰ ὑπάρχουν τοὐλάχιστον 5 μέλη. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀνατρέψωμεν τὰς ἰσχυούσας διατάξεις διὰ τῆς συνθέσεως τοῦ Συμβουλίου. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον νὰ προστεθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον, διότι ἔλαβον ἀφορμὴν ἐκ τούτου, εἶναι ὅτι αἱ ἰσχύουσαι διατάξεις περὶ Συμβουλίου Ἰθαγενείας, δὲν καθιστοῦν τὴν ἀπόφασίν του ὑποχρεωτικὴν διὰ τὸν ὑπουργόν. Διότι λέγει ὁ σχετικὸς νόμος «ὄχι μετὰ σύμφωνον γνώμην» ἀλλὰ μὲ τὴν γνώμην τοῦ Συμβουλίου Ἰθαγενείας ὅτι ἠδύνατο ὁ ὑπουργός—καὶ ἐγένετο τοῦτο εἰς τὸ παρελθὸν ἐπὶ τῆς ὑπουργίας τοῦ Καλκάνη—δύναται ὁ ὑπουργὸς νὰ ἔχῃ ἀντίθετον γνώμην πρὸς τὸ Συμβούλιον Ἰθαγενείας, διότι πρόκειται περὶ καθαρῶς διοικητικῆς πράξεως.

§200Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ Ψήφισμα λέγει μετ’ ἀπόφασιν.

§201Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ νὰ μὴ γεννηθῇ κανὲν ἀπολύτως ζήτημα, ὀφείλομεν νὰ θέσωμεν διάταξιν ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἰθαγενείας εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸν ὑπουργόν.

§202Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). «Τῆς ἀντεθνικῆς δράσεως κατὰ τὸ προηγούμενον ἄρθρον, (ἀναγινώσκει)......................». Καὶ οἱ 4 μαζὶ θὰ κάμουν τὴν μήνυσιν καὶ τελειώνει ἡ ἱστορία.

§203Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἰθαγενείας ἡ ἀπόφασις τῆς 3μελοῦς Ἐπιτροπῆς. Ἡ ἀπόφασις ὅμως τῆς 3μελοῦς Ἐπιτροπῆς ὅσον ἀφορᾷ τὰ πραγματικὰ γεγονότα πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἰθαγενείας, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ νὰ ἐξετάσῃ τὸ νομικὸν ζήτημα, ἐὰν τὰ πραγματικὰ γεγονότα τὰ συλλεγόμενα ἐμπίπτουν εἰς τὺς διατάξεις τοῦ Ψηφίσματος ἢ τοῦ νόμου τοῦ ἄλλου τοῦ 1939.

§204Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Πρόκειται περὶ ἑνὸς μέτρου τὸ ὁποῖον θὰ δοκιμασθῇ. Διότι ποτὲ εἰς τὴν Ἑλλάδα... καλλίτερα ἂς μὴ τὸ εἰπῶ. Διότι τί κάμομεν ἔτσι; Ἀμέσως ἀρχίζομεν νὰ βάλλωμεν, ὅπως εἰς τὸ ἐνοικιοστάσιον ἀπὸ κάτω, νὰ σκάπτωμεν τὰ θεμέλια προκαταβολικῶς καὶ δὲν ἀφήνωμεν νὰ ἐφαρμοσθῇ. Νὰ εἴπωμεν ὅτι ὑπάρχει κάποιο λάθος, τὸ διορθώνομεν ἐπὶ τέλους. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον χρειάζεται, εἶναι νὰ πᾶμε γρήγορα. Δὲν πρόκειται περὶ ἑνὸς μόνον Ψηφίσματος τὸ ὁποῖον θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ νὰ κατασταλῇ ἡ ἀνταρσία. Τὸ Ψήφισμα αὐτὸ πρόκειται νὰ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ μέτρα.

§205Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅπως διατυποῦται τὸ Ψήφισμα, νομίζω ὅτι κατ’ ἀρχὴν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§207Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Αὐτὸ τὸ Ψήφισμα, ὅταν ὑπεβλήθη, ἐκηρύχθη κατεπεῖγον. Ὁλόκληρον τὸ Σῶμα ἤθελεν ἐσπευσμένως νὰ ψηφισθῇ καὶ νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογήν. Δὲν νομίζετε ὅτι ἀρκετὰ ἐφωτίσθημεν καὶ ὅτι πρέπει νὰ τελειώσωμεν;

§208Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Νὰ συμφωνήσωμεν ὅτι αὔριον δὲν θὰ ἀρχίσῃ ὁ ἔλεγχος πρὶν τελειώσωμεν τὸ Ψήφισμα.

§209ΦΩΝΑΙ. Ὄχι, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτό.

§210Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνῶ μὲ τὸν διακόψαντα ὅτι ἡ Βουλὴ φαίνεται ὅτι ἐφωτίσθη. Τοῦτο ἄλλωστε ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ τὰ κενὰ ἐδώλια. Ἐφωτίσθησαν καὶ ἀπῆλθον οἴκαδε! Ὡς ἐκ τούτου θεωρῶ ἐμαυτὸν ἀπηλλαγμένον νὰ μακρυγορήσω ἐπὶ τοῦ Ψηφίσματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ὄντως εἶναι ὑψίστης σημασίας. Εἶχον ὑπ’ ὄψει μου, κύριε Πρόεδρε, νὰ μακρυγορήσω· προσεκόμισα δὲ καὶ ὡρισμένα στοιχεῖα διὰ νὰ καταδείξω ὅτι τὸ Ψήφισμα αὐτὸ συνάδει καὶ πρὸς τοὺς ἀγράφους νόμους καὶ πρὸς τοὺς ἠθικοὺς νόμους, πρὸς τοὺς νόμους τῶν ὁποίων ἡ ἐφαρμογὴ ἀποβλέπει εἰς τὴν σωτηρίαν μιᾶς πολιτείας. Ἀλλ’ ἡ ἀνάπτυξις τῶν στοιχείων αὐτῶν ἀπαιτεῖ τὴν παρουσίαν ἐδῶ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Προπαγάνδας καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν διὰ νὰ τοὺς ἔλεγον ἐξ ὅσων πληροφοριῶν ἔχω καὶ δὴ ἐξ Ἀμερικῆς, ὅπου ὀργιάζει ἡ προπαγάνδα ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος, ὅτι μόνον τὸ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ὀρθὸν κατ’ ἐμὲ μέτρον, δὲν ἀρκεῖ νὰ ἐπιτύχωμεν τὸν σκοπόν μας. Πρέπει νὰ πλαισιωθῇ καὶ μὲ ἄλλας ἐνεργείας ἀναγομένας εἰς τὸ πεδίον τῆς προπαγάνδας, τῆς ὁποίας στερούμεθα παντελῶς εἰς τὴν Ἀμερικήν. Θὰ ἔλεγον εἰς τοὺς ἁρμοδίους καὶ θὰ ἔλεγον εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἀτυχῶς καὶ κατὰ τρόπον ἄδικον οἱ ἰθύνοντες τοῦ λαοῦ, οἱ κυβερνῶντες, δὲν κρίνονται ἀπὸ τὴν καλὴν θέλησιν, ἀλλὰ ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα καὶ τὰ ἀποτελέσματα ἐπὶ τοῦ πεδίου αὐτοῦ τῆς τελευταίας μάχης, τὴν ὁποίαν διεξάγομεν, δὲν μὲ ἐνθαρρύνουν εἰς τὸ νὰ ἀπονείμω ἔπαινον εἰς τὰς μεταπολεμικὰς Κυβερνήσεις. Κύριε Πρόεδρε, διεξάγεται ἡ τελευταία μάχη, ἡ μάχη ἡ ὁποία ἤρχισε μὲ τὸν τελευταῖον πυροβολισμὸν εἰς τὰ πεδία τοῦ πολέμου. Τὴν μάχην αὐτὴν κατὰ μέγα μέρος τὴν ἐχάσαμεν καὶ τὴν ἐχάσαμεν χάρις εἰς τὴν ἀνικανότητα τῶν μεταπολεμικῶν Κυβερνήσεων καὶ εἰς τὴν προπαγάνδα αὐτῶν τοὺς ὁποίους ἀφορᾷ τὸ Ψήφισμα. Ἡ προπαγάνδα αὐτῶν ὑπῆρξεν ὕπουλος, ἄτιμος, τὰ μέγιστα ἐπιζημία διὰ τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα. Ἐχρησιμοποιήθησαν ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τῆς Ἑλλάδος. Ἐχρησιμοποιήθησαν ἀπὸ τοὺς Σλαύους. Οἱ Σλαῦοι καὶ οἱ κομμουνισταὶ Σλαῦοι εἶναι ἀριστοτέχναι εἰς τὴν προπαγάνδα καὶ ἀριστοτέχναι εἰς τὴν ἱκανότητα ἐξευρέσεως ὀργάνων ὑποστηρίξεώς των. Πᾶν ὅ,τι ἐλέγετο ἀπὸ Ἕλληνας ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος, ἦταν περισσότερον πιστευτὸν παρ’ ὅτι ἐὰν ἐλέγετο ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς μας. Καὶ δι’ αὐτὸ ἔχει ὑψίστην σημασίαν νὰ στερηθοῦν αὐτοὶ τῆς ἰθαγενείας, ἵνα τουλάχιστον ὡς μὴ Ἕλληνες προπαγανδίζουν ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος. Αἱ μικρολεπτομέρειαι τῆς δικονομικῆς διαδικασίας τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ψηφίσματος εἶναι ἄνευ σημασίας. Καὶ τὸ Ψήφισμα τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι τέλειον καὶ τῆς ἐπιτροπῆς τελειότερον. Θὰ ἤθελον μόνον μίαν ὑπόδειξιν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν — δὲν εἶναι λεπτομέρειαι, δι’ αὐτὸ τὰς ἀναφέρω— νὰ διαγράψῃ τὴν τελευταίαν γραμμὴν τοῦ ἄρθρου 3, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι αὐτοὶ «καταλαμβανόμενοι ἐν Ἑλλάδι ἐκδιώκονται» ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ παραπέμπωνται...

§211Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἀκοῦστε πῶς τὸ ἔχω διατυπώσει; «οἱ κατὰ τὰς διατάξεις (ἀναγινώσκει)».

§212Γ. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι τότε.—Ἕνα μόνον πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ εἶναι ὑψίστης σημασίας καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ περιβάλωμεν μὲ μεγαλειτέραν προσοχήν. Ἐγὼ διαμαρτύρομαι ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις αἱ μεταπολεμικαὶ ἀφῆκαν τελείως ἀνυπεράσπιστον τὴν Ἑλλάδα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐναντίον τῶν ἑλληνικῆς προελεύσεως ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὐτῆς.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τουρκοβασίλης ἔχει τὸν λόγον.

§214Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ψηφίσματος, μὲ μίαν μόνον ἐπιφύλαξιν ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ φθάσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, πολὺ ἐνωρίτερον καὶ ὄχι μὲ τόσην καθυστέρησιν. Τὴν εὐθύνην, ἐννοεῖται, διὰ τὴν καθυστέρησιν δὲν τὴν φέρει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν παροῦσαν της μορφήν, ἀλλὰ ὅλαι αἱ ἄλλαι μετεκλογικαὶ Κυβερνήσεις ἔχουσι καὶ τὴν εὐθύνην αὐτήν, ἐκτὸς τῶν τόσων ἄλλων τραγικῶν εὐθυνῶν μὲ τὰς ὁποίας βαρύνονται ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τὸ νομοθέτημα τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε ἔλθη τοὐλάχιστον μετὰ ὀλίγους μῆνας, ὄχι περισσοτέρους τῶν τριῶν, ἀφ’ ἧς ἐσχηματίσθη ἡ πρώτη Κυβέρνησις ἡ μετεκλογική. Ἡ εὐθύνη καὶ διὰ τὴν καθυστέρησιν αὐτοῦ, ἐπαναλαμβάνω, βαρεῖα βαρυτάτη, ἀνήκει κυρίως, εἰς τὸ Λαϊκὸν κόμμα, διότι μὲ βάσιν τὸ Λαϊκὸν κόμμα ἐσχηματίσθησαν αἱ μετεκλογικαὶ Κυβερνήσεις. Ἀλλ’ ἤκουσα τὸν συνάδελφον κ. Γ. Μπακόπουλον, ἀνήκοντα εἰς τὰς τάξεις τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, νὰ διαμαρτύρεται καὶ αὐτὸς διὰ τὴν τοιαύτην καθυστέρησιν μὲ βαρείας μάλιστα ἐκφράσεις, ἀλλά, κύριοι, ὅταν διαφωνῇ τις τόσον ριζικῶς μὲ τὸ κόμμα εἰς ὃ ἀνῆκεν ἀποχωρεῖ αὐτοῦ, ἐὰν ὄντως πιστεύῃ ὅτι αἱ παραλείψεις τοῦ Κυβερνῶντος κόμματος ἀπεργάζονται συμφορὰς διὰ τὴν χώραν. Καὶ τὰς αὐτὰς παραλείψεις τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, ἀφ’ ἧς ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἔχομεν ἐν πυκνῇ ἀλληλουχίᾳ, δυστυχῶς. Κύριοι βουλευταί, δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν διαδικασίαν τὴν ὁποίαν καθιεροῖ τὸ ἐν λόγῳ Ψήφισμα· τὴν εὑρίσκω ὅτι εἶναι πολυτελής, καθιεροῦσα τρεῖς βαθμοὺς διαδικασίας. Διότι, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐκκρεμῇ ἡ ἀπόφασις εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου ἐπιτρέπεται προσφυγή, οὐσιαστικῶς θὰ ἀναστέλλεται, δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἐκτέλεσις τῆς ἀποφάσεως.

§215Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὄχι, ἐκδίδεται τὸ διάταγμα.

§216Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τυπικῶς δὲν ἀναστέλλεται, οὐσιαστικῶς ὅμως; Ἐγὼ θὰ εἶχον νὰ προτείνω ὅπως παραχωρήσῃ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν Κυβέρνησιν σχετικῶς δικτατορικὴν ἐξουσίαν, ἵνα ἀναλάβῃ ἡ ἰδία τὴν εὐθύνην νὰ ἀποφασίζῃ ποῖα πρόσωπα πρέπει νὰ ὑποστῶσιν αὐτὴν τὴν ποινὴν τῆς στερήσεως τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας, ἀντὶ ἄλλης τινὸς διαδικασίας. Ἡ Κυβέρνησις διατί ἠθέλησε νὰ λάβῃ ὅλας αὐτὰς τὰς ἐγγυήσεις; Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι ὅσαιδήποτε καὶ οἱαιδήποτε ἐγγυήσεις καὶ ἐὰν τεθοῦν, τὰ μέτρα αὐτὰ θὰ διαβληθοῦν ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμφέρον νὰ διαβάλλουν κάθε μέτρον ὅπερ κατατείνει εἰς τὴν ματαίωσιν τοῦ ἀπαισίου ἔργου των, ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουσι τὸν διάβολον μέσα των δηλ. ἀπὸ τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Οὐάλλας, τοῦ Τόμας, τοῦ Ζιλιάκους καὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ροῦσβελτ. Οἱαδήποτε μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, μὲ ὁσασδήποτε ἐγγυήσεις καὶ προφυλάξεις καὶ ἂν ληφθοῦν, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι θὰ ἐπικριθοῦν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβον τὸ ἔργον τῆς καταστροφῆς τοῦ πολιτισμοῦ, τοὺς ἀνθρώπους τοῦ τύπου τῶν ἀνωτέρω μνημονευθέντων. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ, ὅτι πρέπει νὰ τονίσω ὅτι παρὰ πολὺ προσέχομεν τοὺς ξένους καὶ τὰς γνώμας των. Εἶναι καιρὸς νὰ σταματήσωμεν τὸν κατήφορον αὐτὸν εἰς τὸν ὁποῖον φερόμεθα καὶ νὰ προσέχωμεν τοὺς ξένους καὶ τὸ ἀριστερὸν κλῖμα γενικώτερον καὶ νὰ προσέξωμεν περισσότερον τὴν Ἑλλάδα, καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅστις ὑποφέρει ἐπὶ μίαν 7ετίαν συνεχῶς καὶ εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν τὴν ἀθλίαν συνετέλεσαν ὄχι ὀλίγαι συμβουλαί, διὰ νὰ μὴ εἴπω πιέσεις, ἐπὶ τῶν συμμάχων μας τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὴν Ἀγγλικὴν Βουλήν, φερ’ εἰπεῖν, ἐγένετο πρὸ ἡμερῶν μακρὰ συζήτησις διὰ τί νομίζετε; ἄκουσον! ἄκουσον!! διὰ τὰς ὠμότητας δῆθεν ἐκ μέρους τοῦ Στρατοῦ μας κατὰ τῶν κομμουνιστῶν. Δηλαδὴ κατ’ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀνεξαρτήτως τοῦ φρικιαστικοῦ παρελθόντος καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἢ μᾶλλον πρὸ ἑνὸς ἔτους καὶ πλέον ἐπέβαλον τὸν φρικωδέστερον τῶν πολέμων κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος σφάζεται ἄοπλος καὶ ἀνηλεῶς παρὰ τῶν τεράτων αὐτῶν, λεηλατεῖται ἡ περιουσία του καὶ πυρπολοῦνται αἱ οἰκίαι του. Καὶ ἐνῷ ὑφιστάμεθα τὰ σκάνδαλα ἐκ μέρους τῶν κομμουνιστῶν, τῶν κακῶν αὐτῶν ἑλλήνων, τῶν μισθωτῶν ὀργάνων τῶν Σλαύων, τῶν προδοτῶν, ἐνῷ ἡ Πατρίς μας συνταράσσεται ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἔχει ὅπλα ν’ ἀμυνθῇ, ὑπαιτιότητι τῶν συμμάχων μας, οἱ ὁποῖοι μᾶς παραχωροῦν ὅπλα μὲ τὸ σταγονόμετρον, ἐνῷ ἀντιθέτως ὁ Σλαυϊσμὸς ἐξοπλίζει τοὺ συμμορίτας μὲ τὸν βαρύτερον ὁπλισμὸν τοῦ τελευταίου συστήματος καὶ μέχρις ὀδόντων, ἐνῷ, λέγω, συμβαίνουσιν αὐτὰ ἐν Ἑλλάδι, ἐν Λονδίνῳ καὶ ἐν τῇ Βουλῇ φίλου καὶ συμμάχου Κράτους, χάριν τοῦ ὁποίου ὁ Ἑλληνικὸς Λαός, ὡλοκαυτώθη καὶ δὲν ἐγνώρισεν ἀπὸ τοῦ 1940 μέχρι σήμερον ἡσυχίαν, ἐν καταπληκτικῇ ἀντιθέσει πρὸς ὅλους τοὺς ἄλλους λαοὺς τῆς γῆς, παρὰ μάχεται συνεχῶς ἐπὶ ἑπτὰ ἔτη, ἐν τῇ Βουλῇ λέγω τῶν Κοινοτήτων, αὐτὴν τὴν στιγμὴν γίνονται συζητήσεις περὶ ὠμοτήτων τοῦ ἐθνικοῦ στρατοῦ κατὰ τῶν συμμοριτῶν δῆθεν. Δὲν συνεκινήθησαν οἱ προκαλέσαντες τὴν συζήτησιν βουλευταὶ ἀπὸ τὰς ὠμότητας τῶν κομμουνιστῶν κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, τὸν ὁποῖον ἔσφαζαν συνεχῶς καὶ συστηματικῶς ἐπὶ 3½ ἔτη διαρκούσης τῆς κατοχῆς μὲ ἀποκορύφωμα τὸ κίνημα τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1944 κατὰ τὸ ὁποῖον ἐσφάγησαν κατὰ τὸν τραγικώτερον τρόπον μὲ τενεκέδες ἀπὸ κονσέρβες ὑπὲρ τὰς τριάκοντα χιδιάδας Ἑλλήνων Ἐθνικοφρόνων, εἰς δεκάδας δὲ χιλιάδας ἀνῆλθεν ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁμήρων, οἵτινες ἐσύρθησαν εἰς τὰ βουνὰ ἐν ὥρᾳ χειμῶνος ὑπὸ χιόνα ἱκανοῦ ὕψους, νηστικοί, γυμνοί, ἀνυπόδητοι, πλεῖστοι τῶν ὁποίων ἀπέθανον ἐκ τῶν κακουχιῶν ἢ ἐξετελέσθησαν καθ’ ὁδὸν λόγῳ τῆς ἀδυναμίας των νὰ συνεχίσωσι τὴν μαρτυρικήν των πορείαν. Δὲν συνεκινήθησαν, λέγω, οἱ ρήτορες τῆς Ἀγγλικῆς Βουλῆς ἀπὸ τὰς ὠμότητας τῶν κομμουνιστῶν, τὰς ὁποίας καὶ διεπίστωσαν, ἐλθόντες εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀμέσως, καὶ ὁ τότε πρωθυπουργὸς τῆς Ἀγγλίας κ. Τσῶρτσιλ καὶ ἡ ὑπὸ τὸν κ. Σιτρίν, ἀρχηγὸν τοῦ συνδικαλισμοῦ ἐν Ἀγγλίᾳ, ἐπιτροπὴ συνδικαλιστῶν ἐντεταλμένοι πρὸς τοῦτο καὶ ἡ ὁποία ἐπιτροπὴ διὰ λεπτομεροῦς ἐκθέσεώς της, ἡ ὁποία τὴν τιμᾷ, ἐπιστοποίησεν ὅλας τὰς θηριωδίας τῶν κομμουνιστῶν. Δὲν συνεκινήθησαν, ἐπαναλέγω, οἱ εὐφραδεῖς ρήτορες τῆς Βουλῆς τῶν Κοινοτήτων καὶ προστάται τῶν κομμουνιστῶν ἐνταῦθα ἀπὸ τὰς τόσας ὠμότητας τῶν ὁμοϊδεατῶν των ἐν Ἑλλάδι, ὠμότητες, αἵτινες ἀθροιζόμεναι καὶ τιθέμεναι ἡ μία ἐπὶ τῆς ἄλλης θ’ ἀποτελέσουν πυραμίδα τῆς ὁποίας ἡ κορυφὴ θὰ ἔφθανε μέχρι τοῦ οὐρανοῦ, συνεκινήθησαν ὅμως τὰ πουλάκια μου, οἱ περίφημοι αὐτοὶ ἄνθρωποι, διὰ νὰ μὴ τοὺς κολακεύσω μὲ βαρύτερον χαρακτηρισμόν, ἀπὸ τὰς ὠμότητας τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ κατὰ τῶν κομμουνιστῶν. Εἶναι ἐντροπή, τὸ βροντοφωνῶ κύριοι, ἐν τῇ Βουλῇ φίλου καὶ συμμάχου Κράτους νὰ γίνωνται, εἰς αὐτὴν τὴν στιγμὴν μάλιστα, τοιούτου εἴδους συζητήσεις, νὰ ἐπιτραποῦν τοιούτου εἴδους συζητήσεις. Πόσον εἶναι ἀποκαρδιωτικὸν τὸ τοιοῦτον δι’ ἡμᾶς τοὺς Ἕλληνας καὶ πόσον μᾶς πληγώνει! Καὶ ἐὰν τὸ κακὸν περιωρίζετο ἕως ἐδῶ, δηλαδὴ εἰς τὸ νὰ γίνῃ συζήτησις, θὰ ἔλεγε κανείς: Ἔστω, εὑρέθη εἷς ἢ περισσότεροι ἀνισόρροποι—διὰ νὰ μὴ τοὺς κολακεύσω, ἐπαναλέγω — μὲ βαρύτερον χαρακτηρισμὸν — οἱ ὁποῖοι ἀσχημονοῦντες προυκάλεσαν αὐτὴν τήν, ἂς τὴν εἴπωμεν, φαιδρὰν συζήτησιν. Τὸ καταπληκτικὸν ἔγκειται ἀλλοῦ. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας, ὅτι αἱ, τὸ ὀλιγώτερον, ἀνήθικοι αὐταὶ συζητήσεις εὗρον ἀπήχησιν καὶ εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀπήντησε δυστυχῶς—τὸ λέγω μὲ πόνον ψυχῆς—ὅτι ἐγένοντο συστάσεις καὶ ὑποδείξεις πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν σχετικῶς. Ἀκούσατε, κύριοι βουλευταί; Μᾶς ἐγένοντο καὶ συστάσεις ὅπως ἀμυνόμενοι κατὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ εἴμεθα ἁβρότεροι τοῦ συμμοριτισμοῦ, τὸν ὁποῖον ἐξέθρεψαν καὶ ἐγιγάντωσαν οἱ σύμμαχοί μας, δυστυχῶς, μὲ τὰς διαφόρους ἀμνηστίας, τὰς ὁποίας μᾶς ἐπιβάλλουν νὰ χορηγῶμεν ἀπὸ τῆς ἑπομένης τῆς καταστολῆς τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος μέχρι σήμερον συνεχῶς, διὰ νὰ παραλείψω τὰς ἐνισχύσεις εἰς χρῆμα καὶ ὁπλισμὸν τῶν συμμάχων πρὸς τοὺς συμμορίτας. Ἴσως ποτὲ δὲν ἐφιλοδόξησα νὰ διευθύνω τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος. Ὅμως θὰ ἐπεθύμουν σφόδρα νὰ διετέλουν ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ὅταν, ἐκ μέρους τῶν ἀντιπροσώπων τῆς μεγάλης μας συμμάχου Βρεττανικῆς Αὐτοκρατορίας, ἐγένοντο αἱ ὑποδείξεις καὶ συστάσεις περὶ ὀφειλομένης ἁβρότητος πρὸς τοὺς συμμορίτας ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ στρατοῦ. Πολὺ φοβοῦμαι ὅτι δὲν θὰ ἠδυνάμην νὰ συγκρατηθῶ εἰς τὰ ὅρια τῆς ὀφειλομένης εὐπρεπείας ἔναντι τοῦ διαβιβάζοντος τὰς συστάσεις τῆς Ἀγγλικῆς Κυβερνήσεως διπλωμάτου. Ἡ ἀγανάκτησίς μου θὰ ἦτο τοιαύτη καὶ ἑπομένως καὶ τὸ ὕφος μου, ὥστε θὰ ἐπροξένουν βαθυτάτην λύπην εἰς τὸν ὑψηλὸν ἀντιπρόσωπον καὶ θὰ ἐνεθυμεῖτο διὰ πολὺν καιρὸν τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον θὰ τὸν ἐδεχόμην, τρόπον ἥκιστα ἁβρόν.

§217Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Σήμερον κατέσχομεν εἰς τὸ Ταχυδρομεῖον ἐφημερίδας, αἱ ὁποῖαι περιγράφουν ὡς ὠμότητας τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑπὸ τῶν Στρατοδικείων καταδικασθέντων δύο στασιαστῶν. Λέγουν, «ἀγριότητες ἐν Ἑλλάδι τελούμεναι» καὶ εἶναι ἡ φωτογραφία, ὅπου ὁ λοχίας δίδει τὴν χαριστικὴν βολὴν εἰς δύο καταδικασθέντας παληανθρώπους.

§218Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἔχει σημασίαν ἡ ἐρώτησις αὐτὴ ἡ ὁποία ἐγένετο ἐκ μέρους ἑνὸς Ἄγγλου βουλευτοῦ τοῦ τύπου ἐκείνου ποὺ σᾶς ἀνέφερα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καταγγέλλω καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει μεγάλην σημασίαν εἶναι ὅτι ἐκ μέρους τῆς Ἀγγλικῆς κυβερνήσεως ἐδόθη ἡ ἀπάντησις ὅτι ἐλήφθη πρόνοια καὶ ἐπεστήθη ἡ προσοχὴ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Ποτὲ δὲν ἤθελα νὰ εἶμαι Κυβέρνησις εἰς αὐτὰς τὰς περιστάσεις, ἀλλ’ αὐτὴν τὴν φορὰν θὰ ἤθελα νὰ εἶχα τὴν τιμὴν νὰ ἤμην ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ θὰ ὑπεδείκνυα εἰς τὸν Πρεσβευτήν, ὁ ὁποῖος θὰ μὲ ἐπεσκέπτετο διὰ νὰ μοῦ εἴπῃ αὐτά, τὰ καθήκοντά του κατὰ τρόπον ποὺ θὰ τὸ ἐνεθυμεῖτο. Ἀκοῦστε, κύριοι, συστάσεις εἰς ἕνα ἀγωνιζόμενον Ἔθνος! Αὐτὴ ἡ ψοφοδεὴς στάσις, τὸ πτωχοπροδρομικὸν ὕφος τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ λείψῃ. Προσέχομεν πολύ, κ. βουλευταί, τοὺς ξένους. Ἐγὼ θέλω νὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἐπιβάλλωμεν τὴν τάξιν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ οἱ ξένοι ἂς μᾶς κατηγοροῦν ὡς ἀντιδραστικούς, ὡς φασίστας.

§219Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Πῶς νὰ ἐπιβληθῇ ἡ τάξις ὅταν δὲν ἐκτελοῦνται αἱ ἀποφάσεις;

§220Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Διὰ νὰ ἀνασταλῇ ἡ ἐκτέλεσις ἀποφάσεως τοῦ Στρατοδικείου πρέπει ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν νὰ ἔχῃ πρότασιν τοῦ Ἐπιτρόπου καὶ ἡ ἀπόφασις νὰ εἶναι διὰ ψήφων 3 κατὰ 2.

§221Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐξ ἀφορμῆς, ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Εἰς τὴν Τρίπολιν κατεδικάσθη μία λυσσασμένη γυναῖκα καὶ ἡ ἐκτέλεσις ἀνεστάλη.

§222Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐπειδὴ ἠξεύρω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἀναστέλλει μόνον ὅταν ὑπάρχῃ ἀπόφασις διὰ ψήφων 3 κατὰ 2 καὶ πρότασις τοῦ κ. Ἐπιτρόπου, ἠρώτησα νὰ μάθω τὶ ἔγινε, ἀλλὰ λείπει ὁ κ. ὑπουργός. Πάντως δὲν ἔχομεν βεβαίωσιν ὅτι ἀνεστάλη.

§223Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Πρὸ μιᾶς ὥρας ἐπληροφορήθην τηλεφωνικῶς ἐκ Τριπόλεως ὅτι τὸ ἐκεῖ Στρατοδικεῖον κατεδίκασεν εἰς θάνατον μίαν λυσσασμένην κομμουνίστριαν ὀνόματι Μικίκου διδασκάλισσαν ἐκτελέσασαν ἰδίᾳ χειρὶ ἕνα σημαντικὸν ἀριθμὸν χωροφυλάκων ἐμπεσάντων εἰς παγίδα καὶ συλληφθέντων αἰχμαλώτων καὶ ὅτι ἡ ποινὴ αὕτη ἀνεστάλη, καὶ ἡ πόλις τῆς Τριπόλεως εἶναι ὅλη ἀνάστατος διὰ τὸν λόγον αὐτόν.

§224Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὴ φέρεται ὅτι ἐδολοφόνησεν 17 χωροφύλακας, δι’ αὐτὸ ἐζήτησα καὶ ἐδιάβασα τὸν φάκελλον.

§225Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ἐξεδήλωσε τὴν ἀγανάκτησίν της ὁλόκληρος ἡ πόλις διὰ τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐκτελέσεως αὐτῆς, ἔγιναν συλλαλητήρια καὶ διαδηλώσεις καὶ ἐπικρατεῖ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐρεθισμὸς μέγας.

§226Ν. ΜΑΛΙΝΔΡΕΤΟΣ. Μίαν πληροφορίαν, κύριοι. Εἰς τὸ Στρατοδικεῖον Καβάλλας κατεδικάσθησαν 12, καὶ ὅπως εἶδον εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν ἐτηλεγράφησε διὰ τὴν ἀναστολὴν τῆς ποινῆς. Λέγεται ἀπὸ τὴς κακὲς γλῶσσες τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἐπειδὴ ἐπῆγεν ὁ ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ὡς μάρτυς τῆς ὑπερασπίσεως, δι’ αὐτὸ ἐφρόντισε ν’ ἀνασταλῇ.

§227Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό, διότι κατὰ κανόνα, ὅταν ἡ καταδίκη εἶναι διὰ ψήφων 3 κατὰ 2 καὶ ὁ ἐπίτροπος δὲν ἔχει προτείνει τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου, ὁ ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν κατὰ κανόνα ἀναστέλλει· καὶ δικαίως ἀναστέλλει. Εἶναι τόσοι πολλοὶ αὐτοὶ ποὺ ἐκτελοῦνται.

§228Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Δὲν εἶναι πολλοὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦνται.

§229Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἐπειδὴ δὲν γράφονται; Καθημερινῶς γίνονται ἐκτελέσεις εἰς ὅλα τὰ μέρη. Σφαγεῖον ἔχει γίνει ἡ Ἑλλάς.

§230Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, αὐτὴ ἡ τακτική, ἡ ὁποία ἐτηρήθη ἀπὸ ὅλας τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις, νὰ μὴ ἐκτελοῦνται αἱ ἀποφάσεις, καὶ νὰ λαμβάνωμεν πρόνοιαν πῶς θὰ εἴμεθα εὐχάριστοι εἰς τοὺς ξένους κουκουεδίζοντας, μᾶς ἔφερεν εἰς τὸ κατάντημα, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρισκόμεθα σήμερον. Προσέξατε, νὰ βάλωμεν τὰ πράγματα εἰς τὴν σειράν των. Διὰ νὰ φανῶμεν εὐχάριστοι εἰς τοὺς ξένους ἐκάμαμεν τὴν συμφωνίαν τῆς Βάρκιζας, αὐτὸ τὸ αἶσχος, μὲ τὸ ὁποῖον τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ὑπέστη τὴν μείωσιν, καὶ τὴν ταπείνωσιν, νὰ συνθηκολογήσῃ μὲ τέρατα καὶ προδότας, τοὺς ὁποίους θὰ ἔπρεπε νὰ δικάζῃ καὶ ὄχι νὰ συνθηκολογῇ μαζί τους. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο. Ἡ αἰσχρὰ καὶ ἐπονείδιστος αὐτὴ συνθήκη ἡ ὁποία ἀπετέλεσε τὴν ἀπαρχὴν τοῦ σημερινοῦ μας καταντήματος ὑπεχρέωσε τὸ Κράτος νὰ καταργήσῃ τὸ σπουδαιότερον κεφάλαιον τοῦ Ποινικοῦ Νόμου, ἤτοι τὴν ἠθικὴν αὐτουργίαν, καὶ οὕτω ἔμειναν ἀκαταδίκαστοι οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ κινήματος ὥστε νὰ γυρίζουν ἐλεύθεροι καὶ νὰ ἀνεβοκατεβαίνουν τὰς κλίμακας τῆς Ἀντιβασιλείας καὶ τὰ Ὑπουργεῖα. Ποῖοι; Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὤθησαν καὶ ἐκίνησαν ὅλην αὐτὴν τὴν Δεκεμβριανὴν τραγῳδίαν ἐναντίον τῆς χώρας. Ἐν συνεχείᾳ μιᾶς ἄλλης τραγῳδίας κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ διαρκούσης ἐπὶ 3½ ἔτη, ὁπότε ἐσφάζετο καὶ ἐλεηλατοῦτο συνεχῶς ἡ ὕπαιθρος ὑπὸ τῶν αἱμοσταγῶν αὐτῶν τεράτων ἐπωφελουμένων τῆς κατοχῆς. Μετὰ τὴν Βάρκιζαν ἔχομεν τὸν νόμον περὶ ἀποσυμφορήσεως, ἄλλο αἶσχος κατὰ τῆς χώρας καὶ τὸν ὁποῖον νόμον ἐθέσπισεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Σοφούλη, ἤτοι τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ κόμματος, εἰς ὃ ἀνήκει ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος φαίνεται—τὸ λέγω πρὸς τιμήν του, πρὸς μεγάλην του τιμὴν—ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν, μὰ ἀπολύτως καμμίαν, μὲ τὴν ἀκατανόμαστον πολιτικὴν τοῦ κόμματος τὸ ὁποῖον ἀκολουθεῖ. Ποῖον τὸ ἀποτέλεσμα; Νὰ ἐνισχυθοῦν καὶ νὰ ἐπανιδρυθοῦν αἱ συμμορίαι τῶν ἀποσυμφορηθέντων τεράτων. Δεύτερον αἶσχος μετὰ τὴν Βάρκιζαν ἐπιβληθὲν ἀπὸ τοὺς συμμάχους μας, καὶ γενόμενον ἀποδεκτὸν ἀπὸ μίαν ἀνυπερήφανον Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Διατί; Διὰ νὰ εὐχαριστηθοῦν καὶ πάλιν οἱ κουκουεδίζοντες ξένοι, διὰ νὰ φανῶμεν εὐχάριστοι εἰς αὐτούς. Ἐπηκολούθησαν ἐν συνεχείᾳ αἱ ἀμνηστίαι καὶ αἱ χάριτες μὲ ἀποκορύφωμα τὸν διαβόητον κατευνασμὸν τοῦ κ. Σοφούλη. Ὅλα αὐτά, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ μᾶς φθάσουν εἰς τὸ σημερινὸν πανάθλιον καὶ πλῆρες κινδύνου σημεῖον; Ἡ ἔκδοσις τῶν ἐφημερίδων τοῦ κομμουνιστικοῦ τύπου, παρακαλῶ πότε ἐσταμάτησεν; Πότε ἔκλεισεν ὁ ἡμερήσιος τύπος τῶν Προδοτῶν, ἐὰν ὄντως ἔκλεισε; Διότι, ἐξακολουθεῖ νὰ ἐκδίδεται καὶ ἡ «Μάχη» καὶ ἡ «Ἐλευθερία». Οἱ ἐκδόται ἀμφοτέρων τῶν ἐφημερίδων δουλεύουν εἰς τὸν κομμουνισμὸν ὡς γνωστόν. Κάμνομεν, κ. Βουλευταί, ἕνα ἀγῶνα, τὸν ὑπὲρ Πάντων, καὶ ἀφήνομεν, δυστυχῶς, τὰ ὄργανα τῶν ἐχθρῶν, ἀφήνομεν τὴν ἡγεσίαν αὐτῶν, πρὸ παντὸς, ἀδίωκτον τελείως καὶ δρῶσαν ἐν μέσαις Ἀθήναις. Ἐφωνάζαμεν κατὰ κόρον καὶ ἐτονίζαμεν ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι σᾶς τὸ λέγουν σαφῶς καὶ τὸ διακηρύσσουν μὲ στεντορείαν τὴν φωνὴν—δὲν τὸ ἀποκρύπτουν—μάλιστα εἰς μίαν ἀνακοίνωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμον τελευταίως, σᾶς εἶπον ὅτι, «ἡμεῖς εἴμεθα οἱ ἡγέται, ὄχι μόνον οἱ πολιτικοί, ἀλλὰ καὶ οἱ στρατιωτικοὶ» τοῦ διεξαγομένου ἀγῶνος. Διὰ τῆς ἀνακοινώσεώς των αὐτῆς ἐκτὸς ἄλλων καλοῦν τοὺς συμμορίτας ἀπὸ τὰ βουνὰ νὰ μεταφέρουν τὸν ἀγῶνα εἰς τὰς πόλεις, καὶ νὰ ξεπεράσουν μάλιστα τὴν καθυστέρησιν ἡ ὁποία παρετηρήθη. Τί ἄλλο περιμένετε νὰ σᾶς εἴπῃ ἡ κομμουνιστικὴ ἡγεσία διὰ νὰ λάβεται ἐναντίον των μέτρα; Διατί δὲν διαφωτίζει ἡ Κυβέρνησις τοὺς ξένους σχετικῶς. Ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἶναι βαρυτάτη. Οἱ ἡγέται ὅλων τῶν Κυβερνήσεων ἔπρεπε νὰ κρεμασθοῦν πρῶτοι, διότι τόσον πολὺ παρέλειψαν τὸ καθῆκον των ἔναντι τοῦ Ἔθνους, θὰ τὸ παραλείψῃ ἐν συνεχείᾳ καὶ ἡ Βουλή; Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ ἀνέχεται αὐτὰς τὰς νεροβράστους Κυβερνήσεις; Κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἐγκληματεῖ καὶ ἡ Βουλὴ ἐναντίον τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Χύνεται αἷμα κρουνηδὸν καὶ χύνεται ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ 7ετίας. Καὶ ὅμως ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει εἰς τὸν νοῦ της τίποτε ἄλλα, παρὰ τὸ πῶς νὰ μὴ εἶναι δυσάρεστος εἰς τοὺς ξένους, ἐνῷ θὰ ἔδει νὰ τοὺς διαφωτίζῃ σχετικῶς καὶ ἐν ἀνάγκῃ νὰ παρῃτεῖτο. Μοναδικὸς σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὄχι νὰ ὑπηρετήσῃ τὴν πατρίδα, ἀλλὰ πῶς θὰ διατηρηθῇ ἐν τῇ ἐξουσίᾳ, ἀδιαφοροῦσα ἐὰν βλάπτῃ τὴν Πατρίδα αὐτῆς διὰ τῆς τοιαύτης παραμονῆς της εἰς τὴν Ἀρχήν. Οἱ ξένοι περισσότερον θὰ μᾶς ἐξετίμων ἐὰν ἐδεικνύομεν κἄπως περισσότερον ἀνδρικὴν στάσιν ἔναντι αὐτῶν καὶ δὲν εἴμεθα εἰς αὐτὸν τὸν βαθμὸν πτωχοπρόδρομοι. Τὸ εἶπον καὶ εἰς τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ τοῦ Βήματος αὐτοῦ: πρέπει νὰ ἔχῃς σθένος περισσότερον ἔναντι τοῦ συμμαχικοῦ παράγοντος. Νὰ λέγῃς κάποτε ὄχι, νὰ θελήσῃς νὰ εἶσαι Κυβέρνησις πραγματικὴ καὶ ὄχι μαργιονέτα. Ἐκπροσωπεῖς τὴν Ἑλλάδα. Δυστυχῶς, ὅμως, δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει τὰς πατριωτικὰς αὐτὰς συστάσεις μου, καὶ οὕτω ἐφθάσαμεν ἐδῶ ποὺ εἴμεθα ν’ ἀπειλῆται δηλαδὴ ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὰς αὐτὴ αὕτη ἡ ὑπόστασις τῆς Φυλῆς. Αἱ ὑποχωρήσεις τῶν Κυβερνήσεων ἔναντι τοῦ συμμαχικοῦ παράγοντος εἶναι ἡ κυρία αἰτία τοῦ καταντήματος. Δὲν ἐννοῶ θρασεῖαν στάσιν ἔναντι τῶν συμμάχων, κάθε ἄλλο. Ἐννοῶ, λέγων ὅσα εἶπον, τὴν κατατόπισιν τῶν συμμάχων μας ἐπὶ τῆς Ἑλληνικῆς πραγματικότητος ἐκ μέρους τῆς ψοφοδεοῦς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν οὕτω πολιτευομένην εἶμαι βέβαιος ὅτι οὐδόλως θὰ ἐκτιμᾷ καὶ ὁ συμμαχικὸς παράγων. Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ λησμονῇ ἡ Κυβέρνησις ὁμιλοῦσα πρὸς τοὺς συμμάχους ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἔκαμεν ἔναντι ὅλων τὸ καθῆκον της καὶ εἰς τὸ ἀκέραιον. Καὶ ἤδη ἂς ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ θέμα μας: Διατί αὐτὴ ἡ πολυτελὴς δικονομία; Διατί; διὰ νὰ ἔχωμεν τρεῖς βαθμοὺς διαδικασίας; ὄχι ἀσφαλῶς διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς ἀποφάσεις ἀδιαβλήτους, διότι αὐτὸ δὲν θὰ ἀντιταχθῇ εἰς τοὺς κακῆς πίστεως συζητητάς, καὶ ὅλοι οἱ τοῦ φυράματος αὐτοῦ εἶναι κακῆς πίστεως, κακίστης πίστεως καὶ χειρίστης ποιότητος ἄνθρωποι. Διὰ νὰ εἴμεθα εὐχάριστοι εἰς τοὺς ξένους; μὰ περὶ αὐτοῦ ὡμίλησα, ἴσως ὅμως εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸ ἐπαναλάβω ἀκόμη μίαν φοράν: Εἶναι καιρὸς νὰ προσέξωμεν περισσότερον τὴν Πατρίδα μας καὶ ἡ Πατρίς μας αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρίσκεται ἐν κινδύνῳ. Λυποῦμαι εἰλικρινῶς, διότι συνέπεσε νὰ μὴ ἔχω ἐπαφὴν μὲ τοὺς ξένους, ὅπως δὲν ἔχετε καὶ οἱ περισσότεροι ἐξ ὑμῶν. Ἐπαφὰς μὲ τοὺς ξένους τεχνικοὺς Συμβούλους ἔχει μόνον ἡ Κυβέρνησις. Ὅσοι δὲν ἐλάβομεν μέρος εἰς τὰς μεταπολεμικὰς Κυβερνήσεις, ὅπως ἐγώ, φερ’ εἰπεῖν, δὲν ἔσχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν φίλων καὶ συμμάχων μας. Τὰ ὀνόματα π. χ. Λῆπερ, Μὰκ Βῆ, Νόρτον, Ρῶλινγκς, Χέντερσον, Γκρίσγουωλντ, Λάϊφ Λέϊ, ὅλα αὐτὰ τὰ ὀνόματα, ἀνήκοντα εἰς τοὺς διακεκριμένους ἀντιπροσώπους τῶν συμμάχων μας, τὰ γνωρίζω μόνον ἀπὸ τὰς ἐφημερίδας, ὅπως θὰ συμβαίνῃ καὶ μὲ τοὺς περισσοτέρους ἀπὸ σᾶς. Θὰ ἐπεθύμουν ὅμως πάρα πολὺ νὰ γνωρίσω τινὰς ἐξ αὐτῶν καὶ νὰ γίνω πρὸς αὐτοὺς ὁ διερμηνεὺς τῶν αἰσθημάτων ἀφοσιώσεως ὁλοκληρωτικῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς αὐτούς, ἀλλὰ ταυτοχρόνως καὶ τοῦ πόνου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τῶν αἰσθημάτων ἀγανακτήσεως αὐτοῦ καὶ ὀδύνης διὰ τὴν παράτασιν τῶν μαρτυρίων του ὀφειλομένων, βεβαίως, καὶ κατὰ πρῶτον λόγον εἰς τὴν ἀναξίαν Κυβέρνησίν του, ἀλλὰ καὶ κατὰ ἕν ποσοστόν, ὄχι βεβαίως μικρόν, καὶ εἰς τοὺς συμμάχους του, ὅπως ἀφίνει νὰ ἐννοηθῇ ἡ Κυβέρνησις τοὐλάχιστον, οἱ ὁποῖοι σύμμαχοί μας, κάμνοντας τὴν ἰδικήν των πολιτικήν, διὰ νὰ εἶναι εὐχάριστοι εἰς τὴν ἰδικήν των, κατὰ τύπους, κοινὴν γνώμην, ἀδιαφοροῦσι διὰ τὰ δεινοπαθήματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, κατὰ τὸ γνωμικὸν ὅτι χίλιοι ραβδισμοὶ εἰς ξένα ὀπίσθια οὐδεμίαν προκαλοῦν ἀλγηδόνα. Καὶ ὅμως αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν, οὔτε δίκαιον, οὔτε καὶ ἀνθρώπινον· διότι ὁ Λαὸς αὐτὸς εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ καμφθῇ καὶ νὰ ὑποκύψῃ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν συμφέρει τοὺς συμμάχους μας, οὔτε τὴν ὑστεροφημίαν των. Ἐλπίζω ὅτι ἐὰν εἶχον ἐπαφὴν μὲ τοὺς ξένους δὲν θὰ τοὺς ἄφινα ἀσυγκινήτους σχετικῶς. Δὲν μοῦ ἔκαμαν ὅμως ποτὲ τὴν τιμὴν νὰ μὲ καλέσουν διὰ νὰ ἀκούσουν τὴν γνώμην μου. Νὰ ὑπάγω μόνος μου δὲν τὸ εὑρίσκω οὔτε ὀρθόν, οὔτε ἀξιοπρεπές. Ἐὰν μὲ ἐκάλουν θὰ ἔσπευδον προθύμως καὶ θὰ ὡμίλουν πρὸς αὐτοὺς εἰλικρινῶς. Καὶ τὸ παράπονον αὐτὸ τὸ ἔχω — διὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινὴς — διότι ἐκλήθησαν ἄλλοι, μὲ μικροτέραν κοινοβουλευτικὴν δύναμιν ἀπὸ ἐμέ. Δὲν σημαίνει ὅμως ἢ μᾶλλον κάτι σημαίνει, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν παραπονοῦμαι, δὲν θέλω νὰ παραπονοῦμαι καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ τοὺς δικαιολογῶ τοὺς ξένους ἀντιπροσώπους, Κύριος οἶδεν, τί εἴδους συκοφαντίαι καὶ διαβολαὶ θὰ ἔχουν γίνει πλησίον τῶν ξένων καὶ διὰ λογαριασμόν μου. Ἡ δὲ Κυβέρνησις δὲν λαμβάνει τὸν κόπον νὰ κατατοπίζῃ τοὺς ξένους εἰλικρινῶς ἐπὶ τοῦ χαρακτῆρος τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν τῆς χώρας καὶ ἀφήνει τὴν συκοφαντίαν νὰ ὀργιάζῃ εἰς βάρος των. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι ὑποθάλπει ἡ Κυβέρνησις τὴν κατάστασιν αὐτήν, ἀλλὰ δὲν ἀντιδρᾷ ὡς ὤφειλε. Καίτοι θὰ ἠδύνατο νὰ ὑποστηριχθῇ καὶ τὸ ἀντίθετον, ὁπωσδήποτε δὲν εἶναι μακρὰν ὁ χρόνος κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ σκεφθῶσιν ἅπαντες περὶ τῆς ἀξίας τῆς πραγματικῆς ἑνὸς ἑκάστου τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν τῆς χώρας. Εἶμαι ἤρεμος, διότι πάντοτε ἔκαμον τὸ καθῆκον μου ὅπως τὸ ἀντιλαμβάνομαι. Οὔτε θὰ ἤθελον νὰ ἤμην εἰς καμμίαν ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις τὰς μεταπολεμικάς, αἱ ὁποῖαι βαρύνονται μὲ τραγικὰς εὐθύνας διὰ τὴν ἐγκληματικὴν αὐτὴν γενικῶς στάσιν, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἠδυνάμην νὰ συντελέσω εἰς τὴν μεταβολὴν τῆς κακῆς αὐτῆς πολιτικῆς. Ὁπωσδήποτε ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον, νὰ ἀνεχώμεθα αὐτὴν τὴν κατάστασιν ἐπ’ ἄπειρον. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τὸν ὁποῖον ὄχι μόνον γνωρίζω ἀπὸ πολλὰ ἔτη, ἀλλὰ καὶ ἐκτιμῶ αὐτόν, τὸν ἐκτιμῶ δὲ περισσότερον, πολὺ περισσότερον, ἀφ’ ἧς διευθύνει τόσον ἐπαξίως εἰς τόσον κρισίμους στιγμὰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, κατανοήσας τὸν πόνον τοῦ βασανιζομένου λαοῦ μας, εἰσηγήθη εὐθαρσῶς μερικά τινα δραστικὰ μέτρα, ἀνταποκρινόμενα εἰς τὸ αἴσθημα τοῦ λαοῦ. Κατὰ ταῦτα ἐφιμώθη ἐν μέρει ὁ κομμουνιστικὸς τύπος, γίνονται μερικαὶ ἐκτελέσεις τῶν τεράτων αὐτῶν, ἐχόντων καταδικασθῇ πολλάκις εἰς θάνατον καὶ γενικώτερον λαμβάνονται μερικὰ μέτρα νομοθετικὰ ἀνάλογα τῶν κρισίμων στιγμῶν, ἃς διανύει τὸ Ἔθνος. Ἡ Κυβέρκησις, ἀπὸ τὸν λήθαργον τὸν μεγάλον εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκετο, ἤρχισε κἄπως χάρις εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ ἀφυπνίζεται, ἀλλὰ θὰ συνεχίσῃ; πολὺ τὸ ἀμφιβάλλω. Καὶ τὰ πράγματα ἔφθασαν ἐπὶ ξυροῦ ἀκμῆς, ὁ κόσμος ἔφθασεν—ὅπως λέγομεν συνήθως—εἰς τὸ κτένι, οἱ κίνδυνοι οἱ ὁποῖοι μᾶς περιβάλλουν εἶναι πολλοί, εἶναι μεγάλοι, παμμέγιστοι, ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν, ἡ κατάστασις χειροτερεύει, καὶ δὲν ἠξεύρομεν ποῦ θὰ σταματήσωμεν. Εἶναι λοιπὸν δυνατόν, ὅταν ἔχωμεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν, νὰ μὴ σπεύδωμεν μετὰ ἠλεκτρικῆς ταχύτητος νὰ λαμβάνωμεν ἔκτακτα μέτρα; Τί χρειάζονται λοιπὸν οἱ τόσοι βαθμοὶ διαδικασίας διὰ νὰ στερηθῇ τῆς ἰθαγενείας ἕνας προδότης, ἕνα τέρας, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἢ ὁπουδήποτε ἀλλοῦ, ἐν τῇ ξένῃ ἢ ἐδῶ καὶ ὁ ὁποῖος, ὁ ἄτιμος, ἀλησμόνησεν ὅτι εἶναι Ἕλλην; Θὰ ἤθελον μόνη ἡ Κυβέρνησις νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν πρᾶξιν αὐτὴν τῆς στερήσεως τῆς ἰθαγενείας ἄνευ ἐπεμβάσεως οὐδενὸς ἄλλου ὀργάνου καὶ ὑπὸ μόνην τὴν εὐθύνην της νὰ ἀποφαίνεται μόνον ἡ Κυβέρνησις, ἔχουσα ὄπισθεν ὁλόκληρον τὴν Βουλὴν καὶ δὲν πρέπει ὡρισμένοι ἄνθρωποι ἐπιλήσμονες τῶν πρὸς τὴν Πατρίδα ὑποχρεώσεών των νὰ φέρουν τὴν Ἑλληνικὴν Ἰθαγένειαν. Καὶ ἐὰν δὲν ἔχῃ τὸ ἀνάλογον θάρρος ἡ Κυβέρνησις, νὰ εἰσηγῆται τὰ ζητήματα ἐκπτώσεως Ἰθαγενείας ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Βουλὴ προθύμως θὰ ἔσπευδεν νὰ κάμῃ τό καθῆκον της ἔναντι τῶν τεράτων αὐτῶν καὶ θὰ τοὺς ἐστέρει τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας. Διότι, πρέπει νὰ τὸ εἴπω, ὅτι ἡ Βουλὴ πρὸς τιμήν της δὲν ἠρνήθη ποτὲ μέτρα αὐστηρὰ ἐναντίον τῶν συμμοριτῶν. Ἡ Βουλή, τοὐναντίον, πλειοδοτεῖ εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἦλθον ἐνώπιόν της ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως· καὶ διὰ τοῦτο, αἱ αἰτιάσεις κατὰ τῆς Βουλῆς, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ τοὐλάχιστον, δὲν εἶναι βάσιμοι. Εἰς ἄλλα σημεῖα, ἡ Βουλὴ βεβαίως ἠμπορεῖ νὰ εἶναι κατακριτέα, ὡς σύνολον ὅμως ποτέ. Οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἐπαρουσίασεν ἡ παροῦσα Βουλὴ εἰς τὴν λῆψιν μέτρων κατὰ τῶν συμμοριτῶν. Τὰ πάντα ἐδέχθη, καὶ μάλιστα μετὰ προθυμίας. Κύριοι βουλευταί, σᾶς λέγω εἰλικρινῶς, τὸ εἶπον καὶ εἰς ἄλλην μου ὁμιλίαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὅπως ἔχει, δὲν μοῦ ἐμπνέει καμμίαν ἀπολύτως ἐμπιστοσύνην. Ἡ ὅλη Κυβέρνησις ἐν τῷ συνόλῳ της δὲν ἀπεδείχθη καὶ δὲν εἶναι ἀξία τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Βουλῆς. Δι’ ἐμὲ προσωπικῶς δὲν ἔχει τὸ πρᾶγμα σημασίαν, διότι ἐγὼ ἦρον τὴν ἐμπιστοσύνην ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅταν συνεζητοῦντο αἱ Κυβερνητικαὶ ἀνακοινώσεις πρὸ 2 μηνῶν. Μετὰ δύο μῆνας ἀπὸ τῆς ἀνόδου εἰς τὴν ἐξουσίαν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἐπείσθημεν, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ κυβερνήσῃ τὴν χώραν. Ὄχι μόνον δὲν ὠφελεῖ τὴν χώραν ἡ περαιτέρω παραμονή της, ἀλλὰ βλάπτει τὴν χώραν καὶ τὴν βλάπτει κατὰ γεωμετρικὴν πρόοδον. Αὐτὴ τοὐλάχιστον εἶναι ἡ γνώμη ἡ ἰδική μας, χωρὶς καμμίαν ὑστεροβουλίαν ἢ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν. Οὐδαμοῦ παρετηρήθη βελτίωσις. Τοὐναντίον ἐπιδείνωσις. Βλέπων δὲ τὴν ἐπιμονὴν τῶν συμμάχων μας διὰ τὴν διατήρησιν τοῦ παρόντος Κυβερνητικοῦ σχήματος καὶ ἔχων ὑπ’ ὄψει μου, ὅτι δέον νὰ προσέχωμεν καὶ τὸν συμμαχικὸν παράγοντα, προσπαθῶ νὰ ἀνεύρω πράξεις τῆς Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι νὰ μοῦ ἐπιτρέπουν τοὐλάχιστον νὰ ἀνέχωμαι αὐτὴν καὶ δὲν εὑρίσκω καμμίαν ἀπολύτως. Οὐχ ἧττον καὶ πάλιν ἐρωτῶ καὶ διερωτῶμαι μήπως ἐν τῷ μεταξὺ ἐμεσολάβησαν γεγονότα Κυβερνητικῆς δράσεως τοιαῦτα τὰ ὁποῖα νὰ ἠμποροῦν νὰ ἀτονήσουν τοὺς λόγους ἐκείνους ἕνεκα τῶν ὁποίων ἡμεῖς ἤραμεν πρὸ δύο μηνῶν τὴν ἐμπιστοσύνην μας ἀπὸ τὴν κυβέρνησιν; Δυστυχῶς δὲν ὑπάρχουν τοιαῦτα γεγονότα. Βεβαίως ἐν τῷ μεταξὺ εἴδομεν τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος μετέβη εἰς Θεσνίκην καὶ ἐκήρυξεν ἀπ’ ἐκεῖ τὸν ἐθνικὸν συναγερμὸν καὶ τὸν ἐκήρυξε μὲ εἰλικρίνειαν ἀληθῶς καὶ μὲ συγκίνησιν τὴν ὁποίαν μετέδωσεν εἰς τὸν λαὸν τῆς Β. Ἑλλάδος, ἀλλὰ ταυτοχρόνως μὲ τὴν μετάβασιν τοῦ Πρωθυπουργοῦ εἰς Θεσ)νίκην ἔλαβε χώραν καὶ ἡ μετάβασις ἄλλων προσώπων ἐκεῖ τὰ ὁποῖα ἐνέπνευσαν ἀνησυχίαν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Πρωτευούσης, ἀνησυχία ἡ ὁποία ἐξεδηλώθη ἐναργέστερον εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τῆς καταθέσεως καὶ σχετικῆς ἐπερωτήσεως. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτὸ ὅταν ὡμίλουν πρὸ ὀλίγου περὶ τῆς ἀναστολῆς ἢ μᾶλλον διεμαρτυρόμην διὰ τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐκτελέσεως τῆς θανατικῆς ποινῆς, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη εἰς κἄποιο κακόθηκες καὶ λυσσασμένο θηλυκό ὅπερ ἔσφαξεν ἰδίᾳ χειρὶ τοὺς χωροφύλακας τοῦ λόχου «Παναγία» πρὸ δύο μηνῶν, εἷς ἐκ τῶν συναδέλφων ὡμίλησε, περὶ ἄλλης διαταχθείσης ἀναστολῆς ἀποφάσεως τοῦ Στρατοδικείου Καβάλλας. Ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἐγὼ θὰ ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω τὰ ἑξῆς: Εἷς ὑπουργὸς καθ’ ὅλα συμπαθέστατος, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων ἔσπευσεν εἰς τὴν Καβάλλαν διὰ νὰ βοηθήσῃ τὸ ἔργον τῆς ὑπερασπίσεως ἑνὸς ἀνθρώπου κατηγορουμένου διὰ προδοσίαν, ὄχι τοῦ ἀπωτέρου, ἀλλὰ τοῦ ἐγγυτέρου παρελθόντος. Καὶ ὁ ὑπουργὸς αὐτὸς ἀπολογούμενος ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης εἶπεν, ὅτι ἐνόμιζεν, ὅτι ἦτο καθῆκον του ἡ ὑπεράσπισίς του καὶ ἦτο καθῆκον του, κυρίως, διότι ἐπρόκειτο περὶ ἑνὸς τέως Φιλελευθέρου. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων γνωρίζει καὶ κανένα ἡγετικὸν στέλεχος τοῦ ΕΑΜ, εἴτε στρατιωτικόν, εἴτε πολιτικόν, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ εἶναι τέως Φιλελεύθερος; Ὅλοι αὐτοὶ οἱ τέως Φιλελεύθεροι ἀρχηγοὶ τοῦ συμμοριακοῦ ἀγῶνος κατὰ τὴν λογικὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων πρέπει νὰ ὑποστηριχθῶσιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν; Πῶς εἶναι δυνατόν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην εἰς παρομοίαν Κυβέρνησιν; Καὶ διὰ τοὺς ἄλλους ὑπουργοὺς ἐπίσης, πολλὰ ἔχομεν νὰ εἴπωμεν. Ἀτυχῶς, ἐπὶ τοῦ κεφαλαίου αὐτοῦ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἀεροπορίας, φερ’ εἰπεῖν, ἠκούσατε ὅτι παρεχώρησεν ἀεροπλάνον διὰ τὴν Θεσσαλονίκην εἰς πρόσωπον τοῦ ὁποίου ἡ μετάβασις προεκάλεσε τὰς ἀνησυχίας τὰς ὁποίας εἴπομεν προηγουμένως. Παραλείπω παρεκτροπὰς μικροτέρας σημασίας, ἄλλων ὑπουργῶν τῆς Φιλελευθέρας Κυβερνητικῆς πτέρυγος. Καὶ ἂς μὴ ἐπανέλθω εἰς τὰς ἀκατανομάστους καὶ ἀχαρακτηρίστους πράξεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, αἱ ὁποῖαι ἀπετέλεσαν καὶ τὴν κυρίαν ἀφορμὴν νὰ ἄρωμεν πρῶτοι τὴν ἐμπιστοσύνην μας ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ὥστε βλέπετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἔχομεν πράξεις ἐν πυκνῇ ἀλληλουχίᾳ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι μᾶς ἐμπνέουν ἀνησυχίας σοβαράς. Τί ἠμπορεῖ νὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις τώρα; Πῶς εἶναι δυνατὸν εἰς μίαν τοιαύτην Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία παρουσιάζει τοιαύτας πράξεις, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην ὅτι θὰ ἐφαρμόσῃ τὸν Ἐθνικόν μας συναγερμόν, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸ τελευταῖον ἀτοῦ τοῦ Κράτους; Ὅμως ἐννοεῖται οἴκοθεν ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἢ παροῦσα ἀποτύχῃ καὶ οἱαδήποτε ἄλλη διάδοχός της ἀποτύχῃ καὶ αὐτή, μὴ νομίζετε ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς πρόκειται οὔτε νὰ γονατίσῃ, οὔτε νὰ καμφθῇ. Ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς θὰ εὕρῃ τὸν τρόπον νὰ συγκεντρωθῇ καὶ νὰ συσπειρωθῇ εἰς μίαν ἡγεσίαν Δυναμικὴν ἐκ τῶν σπλάχνων του, θὰ κάμῃ τὸν ἀγῶνα, θὰ ἐπικρατήσῃ καὶ θὰ ἀνασυγκροτήσῃ τὴν Ἑλλάδα καὶ ἡμεῖς θὰ τεθῶμεν κατὰ μέρος, διότι ὑπήρξαμεν ἀνάξιοι τῶν προσδοκιῶν τοῦ Λαοῦ μας. Καὶ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἕνα ζωντανὸν παράδειγμα ἐκ τοῦ λίαν προσφάτου παρελθόντος. Ὅταν οἱ Γερμανοὶ ἡττηθέντες εἰς ὅλα τὰ μέτωπα κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ 1944, ἦσαν ἕτοιμοι νὰ ἀποχωρήσουν ἐξ Ἑλλάδος, εἰς τὴν Μακεδονίαν οἱ Ἐαμο–ἐλασσῖται μὲ τοὺς Βουλγάρους ἐν ἀγαστῇ συνεργασίᾳ, ἦσαν ἕτοιμοι νὰ καταλάβουν τὴν ἀρχήν, ἀλλὰ οἱ χωρικοὶ τῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης κατιδόντες τὸν κίνδυνον, χωρὶς νὰ ἔχουν καθοδήγησιν καμμίαν ἀπὸ τὸν ἐξαφανισθέντα πολιτικὸν κόσμον, ἐσχημάτισαν ἕνα τεῖχος ἀρραγές, τὸ ὁποῖον ἤρχετο ἀπὸ τοῦ Ὀλύμπου καὶ κατέληγεν εἰς τὰς ἐσχατιὰς τῶν συνόρων τῆς Θράκης καὶ χάρις εἰς τὸν πατριωτισμὸν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἡ Μακεδονία, ἐσώθη καὶ ἔμεινεν Ἑλληνική. Ἄνευ τῆς δράσεως τῶν ἐνόπλων χωρικῶν δὲν ἠξεύρω, ἐὰν δὲν θὰ ἦσαν ἀκόμη Βούλγαροι. Ἐπῆραν ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς καὶ ἀπὸ τοὺς Ἰταλοὺς καὶ ἀπὸ τὸν Σατανᾶν ἀκόμη καὶ ἀπὸ ὅπου ἀλλοῦ εὕρισκαν ὅπλα καὶ ἔσωσαν τὴν Πατρίδα μας. Ἄλλο τὸ ζήτημα ἐὰν ἀκόμη καὶ σήμερον κατηγοροῦνται, ὑβρίζωνται καὶ προπηλακίζωνται οἱ γενναῖοι αὐτοὶ χωρικοί, διότι ἐπῆραν ὅπλα ἀπό τοὺς Γερμανούς. Αὐτὸ ἀνάγεται εἰς ἓν ἄλλο κεφάλαιον, ὅπερ ἐπιγράφεται «ἠλιθιότης τῶν μετεκλογικῶν Κυβερνήσεων». Δὲν ἔχομεν συνείδησιν ἀκόμη τῆς ἐννοίας τῆς λέξεως «ἐχθρός». Βεβαίως οἱ Γερμανοὶ ἦσαν ἐχθροί, καὶ ἐχθροὶ βάρβαροι. Οἱ ἐαμοσλαῦοι τί ἦσαν παρακαλῶ; μήπως ἦσαν φίλοι; Ἀλλ’ ὁ ἐχθρὸς ὁ ὁποῖος ἀνέτειλε τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἦτο κατὰ πολὺ χειρότερος ἀπὸ τὸν ἐχθρὸν ὁ ὁποῖος ἔδυεν ἀκόμη καὶ ὅμως σήμερον δὲν ἐγένετο ἀντιληπτὸν τοῦτο ἀπὸ τοὺς διαφόρους θερμοκεφάλους ὑπερπατριώτας ἢ ὀρθότερον ἀνεγκεφάλους κατηγόρους, οἱ ὁποῖοι βλέπουν εἰς τὸ γεγονὸς αὐτό, ὅτι ἐπῆραν ὅπλα ἀπὸ τοὺς Γερμανούς, τότε ἡττημένους, διὰ νὰ κτυπήσουν τὸν αἱμοδιψῆ κομμουνισμόν, συνεργάτας μὲ τὸν ἐχθρὸν δῆθεν. Καί, δυστυχῶς, τοιαῦται ἀσχημίαι καὶ βδελυγμίαι ἠκούσθησαν καὶ ἀπὸ στόματα ἀρχηγῶν κομμάτων. Φαντασθῆτε ὁποίαν κατανόησιν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν τοῦ Ἑλληνικοῦ δράματος καὶ τῆς Ἑλληνικῆς πραγματικότητος! Χαρακτηρίζεται συνεργασία μὲ τὸν ἐχθρόν, τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπῆραν ὅπλα ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς διὰ νὰ κτυπήσουν τὸν κομμουνισμόν, ὁ ὁποῖος ἐν ἀγαστῇ συμπνοίᾳ μὲ τοὺς κατακτητὰς ἐπεδίωξε ν’ ἀντικαταστήσῃ αὐτούς, φεύγοντας, ἐν τῇ δουλείᾳ τοῦ Ἔθνους. Τὸ ἴδιον συνέβη, ὅ,τι δηλαδὴ συνέβη μὲ τοὺς ἐνόπλους χωρικοὺς Μακεδόνας καὶ Θράκας καὶ μὲ τὰ Τάγματα Ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα ἔσωσαν τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ βεβαίαν κομμουνιστικὴν ἐπικράτησιν καὶ εἰς τὰ ὁποῖα ὀφείλεται ἰδιάζουσα τιμή, καθὼς καὶ εἰς τὸν ἱδρυτὴν αὐτῶν ἀείμνηστον Ἰωάννην Ράλλην, καθὼς καὶ εἰς τοὺς συγκροτήσαντας αὐτὰ γενναίους ἀξιωματικοὺς στρατηγοὺς Β. Ντερτιλῆν καὶ Ἰωάννην Πλυντζανόπουλον. Καὶ ὅμως οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ οἱ ὁπλῖται τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας κατηγορήθησαν ἅπαντες ὡς συνεργάται τῶν Γερμανῶν. Πολλοὶ ἐξ αὐτῶν εὑρίσκονται ἀκόμη εἰς τὰς φυλακάς. Πιστεύω, κύριοι, ἀδιστάκτως, ὅτι ἄνευ τῆς δημιουργίας τῶν Ταγμάτων Ἀσφαλείας καὶ ἄνευ τῆς δράσεως αὐτῶν, ὄχι μόνον ἡμεῖς δὲν θὰ εἴμεθα ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἀλλὰ δὲν θὰ ὑπῆρχεν οὔτε Ἑλλὰς σήμερον. Ἔχομεν δύο ἐτῶν περίπου κοινοβουλευτικὸν βίον καὶ δὲν κατενοήσαμεν ἀκόμη τοῦτο, παρὰ τὰς ἰδικάς μου συνεχεῖς διαμαρτυρίας καὶ ἐπὶ τοῦ κεφαλαίου αὐτοῦ.

§231Η. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Κύριε Τουρκοβασίλη, ἐπιτρέπετε μίαν ἐρώτησιν; Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε νὰ ἀφοροῦν τὸ περίφημον Γερμανικὸν Τάγμα τοῦ ἐγκληματίου Πούλου, τὸ ὁποῖον δὲν ἔκαμε τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἐκτελῇ Ἐθνικόφρονας πολίτας μεταξὺ τῶν ὁποίων συμπεριλαμβάνεται καὶ ὁ ὑπερεθνικόφρων ἀδελφός μου, τὸν ὁποῖον κατεκρεούργησαν.

§232Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Λυποῦμαι πάρα πολὺ διὰ τὸν θάνατον τοῦ ἀδελφοῦ σας, λάθη δυνατὸν νὰ ἐγένοντο καὶ ἀσφαλῶς ἐγένοντο πολλά. Ἠμπορεῖ νὰ ἔπαθον καὶ ἐθνικόφρονες πολῖται, ἡ κεντρικὴ ἰδέα ὅμως εἶναι, ὅτι προσέφερον ὑπηρεσίας ἐθνικὰς ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ὡπλίσθησαν ἀπὸ τοὺς Γερμανούς. Ἀγνοῶ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖτε καὶ δέχομαι τὴν ἀντίρρησίν σας, γενικῶς ὅμως ὅλοι αὐτοὶ ὠφέλησαν τὴν χώραν διότι ἀντέδρασαν μὲ πολλὴν γενναιότητα κατὰ τῶν καταχθονίων σχεδίων τῶν ἐαμοσλάβων. Τὴν σύγχυσιν αὐτὴν περὶ συνεργασίας μετὰ τοῦ ἐχθροῦ τὴν προεκάλεσαν οἱ κομμουνισταὶ ἐπίτηδες καὶ εἰς τὴν παγίδα των ἔπεσαν καὶ πολλοὶ Ἐθνικόφρονες. Ἔκαμα ἰδιαιτέραν μνείαν περὶ τῶν ἐνόπλων χωρικῶν τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θράκης, οἱ ὁποῖοι ἄνευ ἡγεσίας, ἀλλὰ μὲ ἀρχηγοὺς ἐκ τῶν σπλάγχνων των ἔσωσαν τὴν Μακεδονίαν ἢ ὀρθότερον ἔσωσαν τὴν Ἑλλάδα διότι δὲν νοεῖται Ἑλλὰς ἄνευ Μακεδονίας. Καὶ εἷς ἐκ τούτων τῶν ἀρχηγῶν ἐκτὸς τῶν Ἀντ. Φωστερίδη κτλ. ἦτο ὁ Μιχαλάγαγας, ὁ ὁποῖος κατώρθωσε μὲ πραγματικὸν ἀγῶνα στῆθος πρὸς στῆθος νὰ ἀπαλλάξῃ τὴν δυτικὴν καὶ κεντρικὴν Μακεδονίαν. Πολὺ λυποῦμαι διότι ὁ Μιχαλάγαγας δυστυχῶς δὲν ὑπάρχει σήμερον εἰς τὴν ζωὴν ἀπὸ ἕνα τυχαῖον γεγονός. Πόσας ὑπηρεσίας δὲν θὰ προσέφερε σήμερον εἰς τὸν ἀγῶνα ὁ ἀληθὴς αὐτὸς Ἐθνικὸς ἥρως τοῦ ὁποίου ἡ μνήμη ἂς εἶναι αἰωνία! Τελευτῶν, κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης νὰ δεχθῇ τὴν τροποποίησιν αὐτὴν τοῦ νομοσχεδίου του ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἀποκτήσῃ ὅλην τὴν ἐξουσίαν ἡ Κυβέρνησις καὶ μόνη νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν στέρησιν τῆς ἰθαγενείας ἄνευ μεσολαβήσεως οὐδενὸς συμβουλίου. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ παραπέμπεται τὸ ζήτημα αὐτὸ εἰς ἐπιτροπὰς ἀπὸ ὑπαλλήλους καὶ οἱ ὑπάλληλοι νὰ προβαίνουν εἰς ἔργα διὰ τὰ ὁποῖα ἡμεῖς διστάζομεν. Ὅλην τὴν πολιτικὴν εὐθύνην πρέπει νὰ τὴν ἔχῃ ἀκεραίαν ἡ Κυβέρνησις καὶ πρὸς τοῦτο δέον νὰ ἔχῃ τὸ ἀνάλογον ἀνδρικὸν σθένος. Ἐὰν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἀνελάμβανον μόνος μου τὸ ἔργον αὐτό, χωρὶς νὰ ἔχω ἀνάγκην οὐδενὸς συμβουλίου, ἐκτὸς διὰ τὴν συλλογὴν πληροφοριῶν. Δὲν πρέπει κατὰ ταῦτα νὰ διστάσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ πάρῃ τὴν εὐθύνην καὶ ἡ ἰδία νὰ κάμῃ τὰς διαγραφάς. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἔχει δισταγμοὺς ἡ Κυβέρνησις, ἂς φέρῃ τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς ἐθνοσυνελεύσεως. Δὲν θὰ ὑπάρξῃ κανεὶς ἐκ τῶν μελῶν τῆς ἐθνοσυνελεύσεως νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ καθήκοντος αὐτοῦ. Καὶ ἄλλοτε τὸ εἶπον, ὅτι ἡ Βουλὴ αὐτή, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, εἶναι ἡ καλλιτέρα Βουλὴ τὴν ὁποίαν ἠμποροῦσε νὰ ἐλπίσῃ τὸ Ἔθνος, εἶναι ὅλοι οἱ βουλευταὶ ἐθνικόφρονες καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ καὶ κανεὶς κρυπτοκουκουὲς—καὶ ὑπάρχουν τινὲς—ὅμως αὐτοὶ δὲν τολμοῦν νὰ ἐμφανισθῶσι. Δι’ αὐτὸ ἡ παροῦσα Βουλὴ ἀποτελεῖ ἐγγύησιν. Αἱ στιγμαὶ ἃς διανύομεν, κ. βουλευταί, εἶναι ἐκτάκτως κρίσιμοι καὶ ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν καθίστανται κρισιμώτεραι, αἱ δὲ εὐθῦναι τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῆς χώρας εἶναι μεγάλαι καὶ πρέπει νὰ λάβῃ μέτρα ραγδαῖα ριζικὰ καὶ κεραυνοβόλα. Πρέπει νὰ εὑρίσκεται ἡ Κυβέρνησις ἐν πλήρει ἐγρηγόρσει καὶ ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, διότι οἱ κίνδυνοι οἱ ἀπειλοῦντες τὴν Πατρίδα μας εἶναι πολλοὶ καὶ μεγάλοι. Δὲν ἐπιτρέπεται ραθυμία οἱ καιροὶ οὐ μένουσι τὴν ἡμετέραν βραδύτητα. Μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ θὰ νικήσωμεν. Ἄνω σχῶμεν τὰς καρδίας. (Χειροκροτήματα).

§233Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὁ σκοπὸς τῶν ἀγορεύσεων εἶναι ὅπως πεισθοῦν οἱ βουλευταὶ ἐὰν πρέπῃ νὰ δεχθοῦν τὸ Ψήφισμα ἢ ὄχι. Νομίζω ὅτι τὸ θέμα τελείως ἐξηντλήθη. Εἶναι ἀνάγκη ἀπαραίτητος νὰ ψηφίσωμεν τὸ Ψήφισμα ἀπόψε. Θὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ παραιτηθοῦν, διότι ἐπείσθημεν πλέον, διὰ νὰ ἐκφέρωμεν γνώμην. Δὲν πρέπει νὰ καταπονούμεθα περισσότερον. Καὶ νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος ἄλλων ἀγορεύσεων.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπάτζιος ἔχει τὸν λόγον.

§235ΗΡ. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Ἐξέλιπεν ὁ σκοπὸς τῶν ἀγορεύσεων, ὑποστηρίζει ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Νικολαΐδης, διότι ἡ Βουλὴ ἐπείσθη. Θὰ μᾶς ἐπιτραπῇ νὰ φρονῶμεν, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος διατυπώνει γνώμην ἀτομικήν. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τούτου κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν νομοσχεδίων ἀνακοινοῦνται πολλάκις καὶ θέματα παρεμφερῆ, διὰ τὴν ἐξιχνίασιν τῶν ὁποίων ὁ κανονισμὸς τῆς Βουλῆς δὲν παρέχει τόσον εὐκόλως καὶ ἐπικαίρως εὐκαιρίας συζητήσεων.

§236Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὅταν συζητοῦνται νομοσχέδια δὲν πρέπει νὺ παρεμβάλλωνται ἄλλα θέματα.

§237ΗΡ. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Ὅταν ὅμως τὰ θέματα δὲν εἶναι ξένα ἀλλ’ ἔχουν ἄμεσον συνάφειαν μὲ τὰ συζητούμενα νομοσχέδια, τότε, νομίζομεν, ὅτι ἡ συσχέτισις καὶ ἡ ἀναδίπλωσίς τον, δὲν ἐνδείκνυται ἁπλῶς, ἀλλὰ καὶ ἐπιβάλλεται, διότι ἄλλως τὰ πλεῖστα τῶν θεμάτων θὰ ἔπρεπε ν’ ἀναμένωμεν νὰ συζητηθοῦν καὶ λυθοῦν διὰ τῶν ἀναφορῶν, ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων. Δεδομένης ὅμως τῆς χελωνοειδοῦς βραδύτητος μετὰ τῆς ὁποίας ἔρχονται πρὸς συζήτησιν τὰ θέματα αὐτὰ τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου ἐπιβεβλημένη καθ’ ἡμᾶς καθίσταται ἡ συσχέτισις καὶ συζήτησις κατὰ τὴν ψήφισιν τῶν νομοσχεδίων καὶ παντὸς ἄλλου συναφοῦς θέματος. Ἀλλ’ ἂς εἰσέλθωμεν, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ θέμα διὰ τὸ ὁποῖον ἐκλήθημεν εἰς τὸ βῆμα νὰ διατυπώσωμεν καὶ ἡμεῖς τὴν γνώμην μας ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ψηφίσματος περὶ στερήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας τῶν ἀντεθνικῶς δρώντων εἰς τὸ ἐξωτερικὸν Ἑλλήνων. Δὲν διστάζομεν, κύριοι, νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ἦτο πράγματι καιρὸς πλέον ν’ ἀρχίσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ λαμβάνῃ ὅλα τὰ μέτρα κατὰ τῶν ἐπιβουλευομένων παντοιοτρόπως τὴν ὑπόστασιν τοῦ Ἔθνους. Ἐπιβεβλημένην θεωροῦμεν καὶ ἡμεῖς τὴν θέσπισιν τοῦ προκειμένου Ψηφίσματος, ὅπως ἀποστερηθῶσι τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας οἱ κακοὶ ἐκεῖνοι Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι δροῦν ἀντεθνικῶς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὑποσκάπτοντες διὰ τῆς ἐγκληματικῆς κατὰ τῆς Ἑλλάδος προπαγάνδας των τὰ θεμέλια τοῦ Κράτους. Ὅπως ὅμως ὀρθότατα μᾶς ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ–Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος κ. Παπανδρέου καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι διὰ νὰ καταστοῦν ἀδιάβλητοι αἱ ἀποφάσεις στερήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας ἀπὸ τοὺς ἀντεθνικῶς δρῶντας εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ἀσυνειδήτους Ἕλληνας, δέον νὰ παρασχεθοῦν εἰς αὐτοὺς διὰ τοῦ Ψηφίσματος, ὅλαι αἱ ἐνδεδειγμέναι ἐγγυήσεις. Καὶ τοῦτο διότι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπαναληφθοῦν τὰ λάθη τοῦ παρελθόντος, ὡς συνέβη μὲ τὰ Ψηφίσματα ἐξυγιάνσεως τῶν Δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Διότι καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν Ψηφισμάτων ἐκείνων, ἐτόνισα ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ἐξαιρετικὴ προσοχὴ εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐξυγιάνσεως, ἵνα μὴ αὕτη προσλάβῃ τὴν μορφὴν διωγμοῦ κατὰ τῶν ἱκανῶν, ἀκεραίων, παρεξηγημένων καὶ συκοφαντουμένων Κρατικῶν μας λειτουργῶν. Ἡ ἐφαρμογὴ τῶν Ψηφισμάτων ἐκείνων ἐδικαίωσεν ἀτυχῶς τοὺς φόβους μου, διότι πλεῖστοι πραγματικοὶ κομμουνισταὶ ἐξακολουθοῦν τὸ διαβρωτικόν των ἔργον μέσα εἰς τὰς Δημοσίας ὑπηρεσίας, ἐνῷ πολλοὶ ἄλλοι προοδευτικοὶ καὶ συγχρονισμένοι ὑπαλληλικοὶ τύποι, τιμῶντες τὸν κλάδον εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκουν, ἀπελύθησαν συκοφαντηθέντες ἀσφαλῶς καὶ ὑπονομευθέντες ὑπὸ διαφόρων ἐπιτηδείων κομμουνιστῶν, ἴσως συναδέλφων των ἢ μή. Ὅλοι μας ἀναμφιβόλως ἔχομεν τοιαῦτα παραδείγματα ἀδικιῶν πολλά. Ἀναφέρω συγκεκριμένως τὸ παράδειγμα ἀπολυθέντος καθηγητοῦ τῆς φιλολογίας Θεσ)νίκης κ. Ι. Καλλαντζῆ, ἀρίστου καθ’ ὅλα ἐκπαιδευτικοῦ κατὰ τὰς μαρτυρίας καὶ ὁμολογίας ὅλων τῶν συναδέλφων του, ἀλλὰ καὶ ὅλων ἐκείνων ποὺ ἐγνώρισαν καὶ ἐξετίμησαν ἀπὸ κοντὰ τὸ ἔργον του. Ὁ ὑπάλληλος οὗτος, ποὺ τιμᾷ ὁμολογουμένως τὴν ἐκπαίδευσιν, ἐσυκοφαντήθη καί, παρὰ τὴν ἀνατροπὴν τῶν κατηγοριῶν του, παραδόξως ἀπελύθη. Προσήχθησαν μεταγενεστέρως πλεῖστα ὅσα στοιχεῖα συνηγοροῦντα περὶ τῶν ἐθνικοφρόνων αἰσθημάτων του, ὡς πιστοποιητικὸν ἀσφαλείας κ.λ.π. καὶ ὅμως ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἐνῷ πρὸ ἡμερῶν ἀνεκάλεσεν ἕξ ἄλλους καθηγητάς, παρέλειψε νὰ ἀνακαλέσῃ καὶ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ κ. Καλλαντζῆ, παρὰ τὴν πρὸς τοῦτο ὑπεύθυνον γνώμην πολλῶν ἐξ ἡμῶν, τῶν βουλευτῶν τοῦ νομοῦ Θεσσαλονίκης. Ἐλπίζομεν, βεβαίως, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς κατόπιν τῆς ἐπισταμένης μελέτης τῶν στοιχείων αὐτῶν ἄνευ ἀναβολῆς πλέον θὰ ἀποκαταστήσῃ ἀσφαλῶς τὸν ἀδικηθέντα ἐθνικόφρονα καθηγητήν. Ἀλλὰ διατί νὰ μὴ κατωχυρώνοντο διὰ τῶν περὶ ἐξυγιάνσεως Ψηφισμάτων καὶ τὰ δικαιώματα τῶν κατηγορηθέντων καὶ δὴ κατὰ τρόπον ὥστε νὰ δύνανται οὗτοι νὰ λαμβάνουν γνῶσιν τοῦ φακέλλου, διὰ νὰ εἶναι εἰς θέσιν ν’ ἀντικρούουν κατηγορίας συγκεκριμένας καὶ οὐχὶ γενικὰς καὶ ἀορίστους, τροφοδοτουμένας πολλάκις καὶ ἀπὸ κακοβούλους εἰσηγήσεις καὶ συκοφαντικὰς δυσφημήσεις διαφόρων καλοθελητῶν; Ἰδοὺ διατὶ κρίνω ὡς λογικὰς καὶ δικαίας τὰς ὑποδείξεις τοῦ ἀρχηγοῦ κ. Παπανδρέου. Ἐκτὸς ὅμως αὐτοῦ ἐζήτησα τὸν λόγον, διὰ νὰ ὑποστηρίξω ὡσαύτως καὶ τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Μογγογιάννη, διὰ τὴν ὁποίαν ἀξίζει ν’ ἀποννεμηθῇ ὁ δίκαιος ἔπαινος. Μ’ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον, ὅπως ἀποστερηθοῦν τῆς ἑλληνικῆς ἰθαγενείας, ἐξομοιούμενοι πρὸς τὰ πρόσωπα τὰ ἀντεθνικῶς δρῶντα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ οἱ Ἕλληνες ἐκεῖνοι κεφαλαιοῦχοι οἱ ὁποῖοι μετέφερον ἢ μεταφέρουν τὰ κεφάλαιά των εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κεφάλαια ἄλλως τε, τὰ ὁποῖα ἀπεκτήθησαν κατὰ τὸ πλεῖστον διὰ τῆς ἀπομυζήσεως τοῦ αἵματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ἔθνος μας διεξάγει τὸν ὑπὲρ ὅλων ἀγῶνα.

§238Γ. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπιτρέψατέ μου, κ. ρήτωρ, νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ ἐκτοξεύωμεν κατηγορίας βάσει φημῶν καὶ διαβολῶν τοῦ δρόμου, ἐναντίον ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε ἔπταισαν, ἐναντίον πολιτῶν οἱ ὁποῖοι πάντοτε ἐσεβάσθησαν τοὺς νόμους. Προχθὲς ἀκόμη ἠκούσαμεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅτι δαπανῶνται ἐτησίως 56 ἑκατομ. δολλάρια διὰ τὰς παντοειδεῖς ἀποστολάς μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ἡ καταγγελία αὕτη ἐλεγχθεῖσα ἀπεδείχθη ὅτι οὔτε εἰς τὸ δέκατον, οὔτε εἰς τὸ εἰκοστὸν εἶναι ἀληθής. Καὶ δὲν ἐντρεπόμεθα ἡμεῖς οἱ ἴδιοι, διότι τὰ λέγομεν καὶ τὰ πιστεύομεν. Καὶ δὲν συλλογιζόμεθα ὅτι εἶναι ἐντροπή μας νὰ ρίπτωμεν βορὰν τοῦ πεζοδρομίου ἀνθρώπους ἐργασθέντας ἐντίμως, ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι προήγαγον διὰ τῆς πρωτοβουλίας καὶ τῆς ἐργασίας των τὸν τόπον. Πρὸς Θεοῦ πλέον, κ. συνάδελφοι, ἂς σοβαρευθῶμεν καὶ ἂς ζυγίζωμεν τοὺς λόγους μας, μὴ φονεύοντες ἠθικῶς τιμίους καὶ ἐκλεκτοὺς πολίτας.

§239ΗΡ. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Οὐδεμίαν πρόθεσιν, κ. συνάδελφοι, εἴχομεν ἢ ἔχομεν νὰ δυσφημήσωμεν τὸ ἑλληνικὸν κεφάλαιον ἢ τοὺς πατριώτας κεφαλαιούχους τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμεν καὶ ν’ ἀφήσωμεν νὰ παρέλθῃ ἀπαρατήρητος ἡ προδοτικὴ στάσις τῶν μεμετρημένων ἔστω ἐκείνων Ἑλλήνων κεφαλαιούχων, οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν νὰ διατηροῦν ἀνηρτημένην ξένην σημαίαν εἰς τὰ πλοῖα των, καὶ ἐναντίον τῶν ὀλίγων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μηχανεύονται παντοίους τρόπους διὰ τὴν μεταφορὰν τῆς περιουσίας των ἐκτὸς τῶν ἑλληνικῶν ὁρίων. Αὐτὸς οὗτος ἄλλως τε ὁ ἀξιότιμος ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Κ. Τσαλδάρης, μήπως ἀγνοεῖτε, ὅτι ἐδήλωσεν ἐσχάτως εἰς τὸν τύπον ὅτι ἡ «φυγάδευσις συναλλάγματος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀποτελεῖ πρόκλησιν»; Διατὶ λοιπὸν αἰτιᾶσθε ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι σχολιάζομεν θέμα τὸ ὁποῖον τόσον ἐπισήμως καὶ κατηγορηματικῶς ἔθεσεν αὐτὸς οὗτος ὁ ἀρχηγός σας; Καὶ θὰ ἐπεθύμουν νὰ παρευρίσκετο κατὰ τὴν σημερινὴν συζήτησιν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ τὸν ἐρωτήσω: Ἀφοῦ ἐλάβατε, κύριε Ἀντιπρόεδρε, γνῶσιν τῆς φυγαδεύσεως, τῆς ἐγκληματικῆς αὐτῆς φυγαδεύσεως τῶν κεφαλαίων αὐτῶν, ποῖα μέτρα ἐλάβατε ἐναντίον τῶν ἀνελλήνων αὐτῶν κεφαλαιούχων καὶ πῶς δὲν ἐπρολάβατε τὴν φυγάδευσιν;

§240Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὸ δὲν σᾶς τὸ εἶπε κανείς.

§241ΗΡ. ΜΠΑΤΖΙΟΣ. Αἱ δηλώσεις αὐταὶ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, κ. ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, σᾶς πληροφορῶ ὅτι εἶδον τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν «Βραδυνήν». Εἶναι λοιπὸν καιρός, κύριοι βουλευταί, νὰ συναισθανθοῦν ἢ μᾶλλον νὰ ἐξαναγκασθοῦν νὰ συναισθανθοῦν τὴν θέσιν των οἱ περίφημοι αὐτοὶ Barons du fromage ὅπως εἶχον ἀποκληθῆ οὗτοι κατὰ τὸν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον ὑπὸ τοῦ μεγάλου Κλεμανσώ, ὅτι δὲν ἔχουν μόνον δικαιώματα, ἀλλὰ καὶ ὑποχρεώσεις, ὑποχρεώσεις μάλιστα βαρυτάτας ἔναντι τοῦ Ἔθνους. Ὁ μεγάλος εὐεργέτης τοῦ Ἔθνους, ὁ Κορυτσαῖος Μπίγκας, ὄχι μόνον τὴν περιουσίαν του ὁλόκληρον ἐθεώρει ὡς περιουσίαν τοῦ Ἔθνους του, ἀλλὰ ἐστεροῦσε καὶ τὸν ἑαυτόν του ἀκόμη διὰ νὰ ἐξοικονομήσῃ, καὶ περισσεύσουν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα ποσὰ δι’ αὐτό. Εἰς τοὺς διαποροῦντας δὲ φίλους του διατὶ αὐταὶ αἱ στερήσεις τὴν στιγμὴν ποὺ αὐτὸς ἔπλεεν εἰς πελάγη πλούτου ἀπήντα: «Ἐγὼ καὶ ἡ περιουσία μου ἀνήκομεν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Κάθε τι ποὺ ξοδεύω διὰ τὸν ἑαυτόν μου τὸ κλέπτω ἀπὸ τὸ Ἔθνος». Αἱ ὧραι ποὺ διερχόμεθα, κύριοι, εἶναι κρίσιμοι. Μπροστὰ στοὺς κινδύνους τοὺς μεγάλους ποὺ διέρχεται τὸ Ἔθνος μας ἀπὸ τὴν Σλαυοκομμουνιστικὴν ἐπιβολήν, τὴν ὁποίαν ἀτυχῶς πατρωνάρει ἡ Ἐρυθρὰ σφὶγξ τῶν στεππῶν τοῦ Βορρᾶ, ἢ ἄλλοτε δῆθεν προστάτρια τῆς Χριστιανωσύνης καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ὀφείλομεν ὅλοι μας νὰ κηρύξωμεν πραγματικὸν συναγερμὸν τῶν συνειδήσεών μας. Ἕν σύνθημα σήμερα πρέπει νὰ κυριαρχῇ ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τοῦ Πανελληνίου «Ὅλοι καὶ ὅλα γιὰ τὴν Ἑλλάδα». Καὶ ἂς μὴ λησμονῶμεν ὅτι οἱ Ἕλληνες ὑπῆρξαν ἀνέκαθεν δαμασταὶ τῆς δόξης καὶ ὄχι ζηλωταὶ τοῦ πλούτου. (Χειροκροτήματα).

§242ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μελᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§243Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς πᾶσαν ἀντίθεσιν, εἰς πᾶσαν πάλην, εἰς πάντα πόλεμον, ἰσχυρὸς δὲν εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος διαθέτει τὰ περισσότερα ὑλικὰ μέσα, ἀλλὰ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος διαθέτει τὴν περισσοτέραν ψυχραιμίαν. Καὶ φοβοῦμαι ὅτι τὸ παρὸν Ψήφισμα δὲν εἶναι προϊὸν τῆς ἐνδεδειγμένης ψυχραιμίας. Τὸ Ψήφισμα ἠθικῶς ἀφορᾷ τὴν capitis diminutio maxima, ἡ ὁποία δι’ ἐκείνους ποὺ ἔχουν πλήρη αἴσθησιν τῆς ὑψηλῆς ἰδιότητος τοῦ Ἕλληνος πολίτου, εἶναι ποινὴ ὑπερτέρα τῆς ποινῆς τοῦ θανάτου. Εἰς πᾶσαν χώραν, ἀπὸ ἀπόψεως ἐκτιμήσεως τῶν τιμωριῶν, ὑπάρχουν τρεῖς γενικαὶ κατηγορίαι πολιτῶν. Μία κατηγορία εἶναι ἐκείνη—καὶ ἡ μεγαλυτέρα—ἡ ὁποία ὑπολογίζει ἐξ ἴσου καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν ποινήν. Δευτέρα κατηγορία εἶναι ἐκείνη ποὺ ὑπολογίζει μόνον τὴν τιμὴν καὶ ἀδιαφορεῖ διὰ τὴν ποινήν. Καὶ ὑπάρχει καὶ ἡ τρίτη κατηγορία, ἡ ὁποία ἀδιαφορεῖ διὰ τὴν τιμὴν καὶ ὑπολογίζει μόνον τὴν ποινήν. Ὑποθέτω ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν ἡμῶν Ψήφισμα ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐπιβολὴν ποινῆς εἰς τὴν κατηγορίαν ἐκείνων τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀδιαφοροῦντες διὰ τὴν τιμὴν ὑπολογίζουν μόνον τὴν ποινήν. Καὶ προβάλλει τότε τὸ ἐρώτημα: Ἀποτελεῖ διὰ τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν πολιτῶν, ποινήν, τὸ τιθέμενον ἐν τῷ Ψηφίσματι μέτρον; Νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ πιστεύω ὅτι ἀντιθέτως, ἀποτελεῖ ἐπιβράβευσιν τῆς προσδοκίας των. Ἡ ὥρα εἶναι προχωρημένη, καὶ θεωρῶ περιττὴν τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐπιχειρημάτων, τὰ ὁποῖα ἐξετέθησαν ἤδη, καλῶς, ἀπὸ τὸν ἐκλεκτὸν ἐξ Ἀργολιδοκορινθίας συνάδελφον. Θὰ ἐπεθύμουν ὅμως νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς, μίαν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μία εὐτυχῶς ἐλαχίστη μειοψηφία, πάντως μία ποσότης Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι καταστάντες πολῖται τοῦ κεφαλαίου, δηλαδὴ κοσμοπολῖται, ἀπολυτρωμένοι, ὅπως θεωροῦν αὐτοί, ἀπὸ τὴν «πρόληψιν» τῆς Πατρίδος, προσφέρονται νὰ θεωρήσουν τοὺς ἑαυτούς των πολὺ ὑποχρεωμένους εἰς ἐκείνους ποὺ θὰ τοὺς ἀπήλασσον ἀπὸ τὸ «ἄχθος» αὐτό, ὅπως ἔφθασαν νὰ θεωροῦν τὴν ἀνυπέρβλητον ἰδιότητα τοῦ πολίτου τῆς Ἑλλάδος.

§244Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Νὰ ξέρατε πόσα πληρώνουν διὰ νὰ ἀποκτήσουν τὴν ἑλληνικὴν ὑπηκοότητα. Ἐπισκεφθεῖτε τὸ Συμβούλιον Ἰθαγενείας νὰ ἰδῆτε πόσαι αἰτήσεις ὑποβάλλονται διὰ νὰ κερδήσουν κάτι φορολογίες...

§245Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, πιστεύω ὅτι ἔχει δημιουργηθῆ ἤδη εἰς ἡμᾶς ἡ ἐντύπωσις ὅτι, ὅ,τι λέγω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, προέρχεται ἀπὸ πεποίθησιν.

§246Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Πληροφορίαν σᾶς δίδω, τὴν ὁποίαν σεῖς δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἠξεύρετε. Σᾶς λέγω λοιπὸν ὅτι ἀφθονοῦν αἱ αἰτήσεις διαφόρων ξένων ὑπηκόων, οἱ ὁποῖοι ἄλλοτε ἦσαν Ἕλληνες, διὰ νὰ ἀποφύγουν μερικοὺς φόρους καὶ μερικὰς κακομεταχειρίσεις περιουσιῶν αἱ ὁποῖαι θὰ γίνουν.

§247Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Αὐτὰ δὲν ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον.

§248Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Λέγω, λοιπόν, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι νὰ θέλουν νὰ χάσουν τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν.

§249Ι. ΜΕΛΑΣ. Εἶμαι εὐτυχὴς διὰ τὴν πληροφορίαν τὴν ὁποίαν παρέχει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διότι ἂν ἠλήθευεν ἡ ἰδική μου πληροφορία, θὰ εὑρισκόμεθα πρὸ τῆς συνεπείας νὰ ἴδωμεν ὅτι τὸ ὑπὸ τὴν κρίσιν μας Ψήφισμα παρέχει εἰς τούτους εὐκαιρίαν μοναδικήν. Οὐδεὶς βεβαίως ἔχει ἀντίρρησιν, κύριοι βουλευταί, νὰ τεθοῦν ἐκποδὼν καὶ μακρὰν τοῦ Σώματος τῆς πατρίδος, ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι περιπεσόντες εἰς σκέψεις καὶ ἀποφάσεις ἐπὶ τῶν σχέσεων μετὰ τῆς πατρίδος, τοσοῦτον ξένας πρὸς τὰς παγίας ἀντιλήψεις τῶν πατριωτῶν, ἔφθασαν εἰς τὴν κατάστασιν νὰ ἀποτελοῦν ἀχρήστους πολίτας. Ὑπάρχει ὅμως τὸ ἕτερον θέμα. Συγκεντρωμένοι ἐδῶ, ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, ἔχομεν βεβαίως ὡς κυρίαν ἀποστολὴν νὰ περιφρουρήσωμεν καὶ νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν συνέχειαν τῆς φυλῆς, ἀλλὰ μαζὺ μὲ τὴν συνέχειαν, ἔχομεν καὶ τὴν ἀποστολὴν νὰ διασφαλίσωμεν καὶ τὴν ἀριθμητικὴν ὑπόστασιν τοῦ Γένους, καθόσον διαχειριζόμεθα τὴν Μοῖραν μεγάλης, ἀλλὰ ὀλιγαρίθμου, Φυλῆς καὶ ὀφείλομεν νὰ ἐπιδείξωμεν μεγαλυτέραν προσοχὴν εἰς τὰ θέματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσουν περαιτέρω ὄξυνσιν τῶν ἀντιθέσεων, εἰς τοὺς κόλπους τοῦ Ἔθνους. Μὲ φοβίζει, κύριε ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, ἡ εὐρύτης, κυρίως, τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀφορῶντος τὸ ὑποκείμενον τοῦ ἐγκλήματος.

§250Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ «ἢ ἐνισχύει καθ’ οἱονδήποτε τρόπον τὸν συμμοριακὸν ἀγῶνα»;

§251Ι. ΜΕΛΑΣ. Τὸ «καθ’ οἱονδήποτε τρόπον», φραστικῶς, νομίζω ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνον.

§252Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δι’ αὐτό, εἶπα, ὅπως καὶ νὰ τὸ κάμῃς, πάντοτε θὰ ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις. Δι’ αὐτὸ ἔχομεν τοὺς 4 ὑπουργούς, ποὺ θὰ κάμουν τὴν ἔγκλησιν. Ὕστερα, ἄλλη ἐπιτροπή, ἡ ὁποία πρέπει ἐντὸς τόσων ἡμερῶν, νὰ κάμῃ τὴν συγκέντρωσιν τῶν στοιχείων καὶ ἡ ἐπιτροπὴ ἰθαγενείας ἡ ὁποία σὲ 10 ἡμέρες θὰ βγάλῃ τὴν ἀπόφασιν. Τέλος πάντων, ὅλοι οἱ ὑπουργοὶ θὰ ἔχουν συνωμόσει καὶ ὁ ὑπάλληλος τοῦ ὑπουργείου θὰ ἔχῃ συνωμόσει καὶ ὁ Ἀρεοπαγίτης καὶ ὅλον τὸ Συμβούλιον τῆς Ἰθαγενείας, πλὴν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, διὰ τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατ. Σοσιαλιστικοῦ κόμματος ἠξίωσε νὰ κάμῃ μὲ τὴν πρώτην, ὅλοι αὐτοὶ θὰ ἔχουν συνωμόσει; Διότι τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας τὸ θεωροῦν κάτι τὸ τρομερόν! Διότι ἠξεύρετε τί εἶναι οἱ Σύμβουλοι τῆς Ἐπικρατείας. Αὐτοὶ δὲν ἐδίστασαν νὰ ἀκυρώσουν ὁλόκληρον νομοθεσίαν, ἡ ὁποία ἀφεώρα δικαστάς.

§253Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Ὅταν ἔχῃ ἐπὶ κεφαλῆς ἕνα πρόεδρον σὰν τὸν Πουλίτσαν!

§254Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Γενικώτερον, καὶ τὸν Τριανταφυλλᾶκον καὶ τὸν Ρακτιβάν. Λοιπόν, ἀντὶ νὰ πηγαίνῃ κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο ὑπεραρκετὸν ὅταν εἰσάγωνται ὡρισμένα νομοθετήματα, θὰ πηγαίνῃ εἰς τοὺς 4 ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὴν πολιτικήν. Λοιπὸν κανεὶς ὑπουργός, ὄχι τέσσαρες, οὔτε ἕνας, δὲν τολμᾷ νὰ κάμῃ τέτοιο πρᾶγμα, διότι ὅταν πάῃ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, κινδυνεύει τὴν ἄλλην ἡμέραν νὰ φύγῃ. Ἀπὸ ἐκεῖ θὰ πάῃ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τὴν πρώτην, ὕστερα θὰ πάῃ εἰς τὴν ἐπιτροπὴν Ἰθαγενείας, καὶ ἀπ’ ἐκεῖ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κάμῃ προσφυγὴν ἐπὶ τῆς ἀκυρώσεως ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Πρέπει νὰ εἶναι πολὺ χυδαῖος ὁ διαβολεὺς διὰ νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν ἐλήφθησαν ὅλαι αἱ ἐγγυήσεις καὶ κατὰ τοῦτο εἶχε δίκαιον ὁ κ. Τουρκοβασίλης, ἀλλὰ ποὺ δὲν δύναμαι νὰ ὑποχωρήσω ἕως ἐκεῖ, διότι ἐδόθησαν πολλαὶ ἐγγυήσεις.

§255Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Διατί τὴν στέρησιν τῆς ἰθαγενείας τὴν ἐχαρακτηρίσατε ὡς διοικητικὴν πρᾶξιν, ἐνῷ εἶναι καθαρῶς πολιτικὴ πρᾶξις καὶ θὰ ἔπρεπε μία ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ στερῇ τὰς ἰθαγενείας. Ἡ στέρησις ἀπὸ τὴν ἰθαγένειαν τῶν κυρίων αὐτῶν, εἶναι καθαρῶς πολιτικὴ πρᾶξις. Τί τὸ θέλετε τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ τὰς ἐπιτροπάς; Μόνον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τὸ Ψήφισμα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἦτο μεμπτόν.

§256Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ θεωρηθῇ φιλοφρόνησις πρὸς ὑμᾶς ὅταν εἴπω ὅτι διὰ τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν θὰ μετεῖχον εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν Ἐξουσίαν, ὑπουργοὶ τῆς ἰδικῆς σας σημασίας, ἴσως νὰ μὴ ἔθιγον τὸ ζήτημα, ἀλλὰ ὅπως γνωρίζετε καὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ αἱ κυβερνήσεις εἶναι παροδικοί.

§257Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Μὰ καὶ τὸ μέτρον αὐτὸ εἶναι παροδικόν.

§258Ι. ΜΕΛΑΣ. Καὶ ἐπειδὴ ἴσως καὶ τὸ κριτήριον ἀκόμη, καὶ τὸ γνωρίζετε σεῖς καλύτερον, κύριε ὑπουργέ, διότι ὑπήρξατε μεταξὺ τῶν προσώπων ἐκείνων, ποὺ ἔζησαν ἐντονώτερον καὶ ἐπὶ μακρότερον χρόνον τὰς ἐθνικὰς περιπετείας, θέλω νὰ εἴπω ὅτι καὶ τὸ θέμα τοῦ κριτηρίου δὲν εἶναι ἀπολύτως καθωρισμένον. Δηλαδὴ οἱ ἄνθρωποι καὶ οἱ πολῖται μιᾶς χώρας ὑφίστανται μίαν πλάνην περὶ τὴν ἐκτίμησιν καὶ αὐτῶν ἀκόμη τῶν μεγάλων καὶ θεμελιωδῶν ἀξιῶν.

§259Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ἡ πλάνη αὐτὴ πόσα χρόνια πρέπει νὰ διαρκέσῃ, κύριε συνάδελφε;

§260Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι τὸ θέμα ἐὰν μία πρᾶξις εἶναι ἐθνικὴ ἢ ἀντεθνική, εἶναι συζητήσιμος, διότι δὲν ὑπάρχουν κριτήρια ἀπόλυτα. Αὐτὴ ἦτο ἡ παρατήρηυις τὴν ὁποίαν κάμνω ἐνώπιον τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἐπίσης εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπὴν συνεζητήθη, ἐξ ὑπερβάλλοντος βεβαίως ζήλου, ἐὰν θὰ ἔπρεπεν ἡ δίωξις νὰ γίνῃ ἀπὸ οἱονδήποτε πολίτην, δηλαδὴ νὰ μεταβληθῇ τὸ θέμα εἰς λαϊκὴν ἀγωγήν, εἰς actio popularae. Μὲ καταλαμβάνει πραγματικὴ φρίκη, ἐπὶ τῇ ἰδέᾳ ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ πείσμων ὑπεράσπισις τῆς προτάσεως. Εὑρισκόμεθα πρὸ προσφάτων περιπτώσεων, κατὰ τὰς ὁποίας εἶχον ἐμπιστευθῆ εἰς τὴν λαϊκὴν ἀγωγήν, μὴ ἐξελθόντες δὲ ἀκόμη τοῦ δαιδάλου τὸν ὁποῖον ἐδημιούργησαν, γνωρίζομεν τὰς ἀντιθέσεις ποὺ ἐπεσώρευσαν. Ἄς ἐπιτραπῇ εἰς ἡμᾶς ποὺ πιστεύομεν ὅτι ἡ ἀφαίρεσις τῆς ἰθαγενείας ἀποτελεῖ τὸν βαθύτερον ἠθικὸν τραυματισμόν, νὰ ἔχωμεν τὴν γνώμην ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη ἀπεφασίζετο νὰ γίνῃ χρῆσις τοῦ μέτρου, νὰ ἐγίνετο μὲ τὴν μεγαλυτέραν δυνατὴν προσοχήν, μὲ τὴν μεγαλυτέραν δυνατὴν φειδώ. Διότι οὐδεὶς ἐπὶ τέλους ἠρώτησε τοὺς ἀπογόνους ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ στερηθοῦν τῆς ἰθαγενείας των καὶ τῆς Πατρίδος των, οὐδεὶς τοὺς ἠρώτησε διὰ τὰς συνεπείας τὰς ἠθικὰς ποὺ θὰ ὑποστοῦν ἀπὸ τὸν καυτὸν σίδηρον, οἱ ζῶντες τώρα πρόγονοί των. Ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συγχωρήσουν τὴν πρᾶξιν αὐτὴν αἱ ἐπερχόμεναι γενεαί, ποὺ διὰ τοῦ μέτρου τούτου καλοῦνται καὶ αὐταὶ νὰ ἀπορφανισθοῦν ψυχικῶς ἀπὸ τὴν Πατρίδα, ποὺ ἐνδεχομένως θὰ ἀδικήσῃ. Ἔχομεν παραδείγματα ἀνθρώπων ἑλληνικῆς προελεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἡμάρτησαν κατὰ τὴν Μεγάλην μας Ἐπανάστασιν. Ἀλλὰ οἱ ἀπόγονοί των σήμερον φρικιοῦν καὶ καταρῶνται διότι κατάγονται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους.

§261Γ. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ὁ μόνος, ποὺ ἔκαμε τὴν λεπτὴν αὐτὴν παρατήρησιν καὶ ἔχετε ἀπόλυτον δίκαιον.

§262Ι. ΜΕΛΑΣ. Καταλήγοντες, κύριοι βουλευταί, πιστεύομεν ὅτι οἱ κείμενοι νόμοι, ἐν συσχετισμῷ μὲ τὸν νόμον περὶ ἰθαγενείας καὶ μὲ τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ διαβατηρίου εἶναι ἡ σκοπιμωτέρα καὶ ἡ καλυτέρα ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος. Ἐν τῇ συναισθήσει τῆς εὐθύνης τὴν ὁποίαν φέρομεν, ὀφείλομεν νὰ ἐπισημάνωμεν τοὺς φόβους μας, ὅτι τὸ παρὸν Ψήφισμα εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ καταλήξῃ ἐκ τῶν πραγμάτων εἰς ἀχρησίαν καὶ τότε θὰ εἴχομεν τὸ ἀποτέλεσμα ἄλλων Ψηφισμάτων, ποὺ ἦλθον ἐδῶ μὲ πολὺν στόμφον καὶ μὲ τεραστίας ὑποσχέσεις, χωρὶς νὰ ἐπιτύχουν τὰς συνεπείας τὰς ὁποίας ἐπεδίωξαν· καὶ ἡ ἀχρηστία καὶ ἡ ἀστοχία μεγάλων ὑποσχέσεων καταλήγουν ἐπὶ ζημίᾳ τοῦ ἀγῶνος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον φοβοῦμαι περισσότερον εἶναι μὴ τυχὸν γινομένης ἐσφαλμένης μεταχειρίσεως τοῦ Ψηφίσματος, ὑπὸ ἐμπαθῶν ἀνθρώπων, ποὺ δὲν ἔχουν τὴν τελείαν αἴσθησιν τῆς ἀνάγκης τῆς ἐθνικῆς ἑνότητος, καταλήξει νὰ χρησιμοποιήσουν τὸ Ψήφισμα καὶ τὴν δύναμιν τοῦ Ψηφίσματος εἰς πολιτικὰς ἀντεκδικήσεις μεταξὺ τῶν ἐθνικῶν πολιτικῶν μερίδων.

§263Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) Ἐλήφθησαν ὅλαι αἱ ἐγγυήσεις καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν αὐτά.

§264Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅλα εἶναι ἐνδεχόμενα καὶ ὅλα ἠμποροῦν νὰ ἀποκλείωνται. Εὔχομαι ὅπως ἡ πεποίθησίς σας ἀποτελέσῃ καὶ τὴν πραγματικότητα. Ἀλλὰ ὡρισμέναι ἤδη ἐφημερίδες, αἱ ὁποῖαι ἔφθασαν δυστυχῶς μέχρι τοῦ σημείου νὰ ἀναφέρουν καὶ τὰ ὀνόματα ποὺ δῆθεν ἀποτελοῦν τοὺς ὑποκειμένους αὐτοῦ τοῦ Ψηφίσματος, δημιουργοῦν ἐθνικὴν ἀπελπισίαν. Διότι ὅταν εὑρισκώμεθα πρὸ ἑνὸς ἐθνικοῦ διχασμοῦ, ἡ δημιουργία ἐθνικοῦ τριχασμοῦ ἀποτελεῖ τὴν ἐπικινδυνωδεστέραν περίπτωσιν.

§265Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Δὲν εὑρισκόμεθα πρὸ διχασμοῦ, κύριε συνάδελφε. Πρόκειται περὶ ἐξωτερικῶν ἐχθρῶν, Βουλγάρων, Σλαύων, καὶ ἄλλων, οἱ ὁποῖοι ἐπιτίθενται ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος.

§266Ι. ΜΕΛΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἔχετε τὰς γνώμας σας· ἀφίσατε, νὰ ἔχωμεν καὶ ἡμεῖς τὰς ἰδικάς μας. Ὅταν ὄπισθεν τῆς ἀνταρσίας ὑπάρχει ἕνας ἀριθμὸς Ἑλλήνων πολιτῶν, ἑλληνικῆς προελεύσεως καὶ καταγωγῆς, εὑρισκόμεθα πρὸ διχασμοῦ, ἐὰν θέλετε ἐπὶ τέλους διχασμοῦ ἰδιομόρφου. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχει μία ποσότης Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἀντιμέτωποι τῆς Πατρίδος.

§267Ι. ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ. Σφάλλετε κύριε συνάδελφε!

§268Ι. ΜΕΛΑΣ. Τὸ πλανᾶσθαι εἶναι ἀνθρώπινον.

§269Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Αὐτοὶ εἶναι οἱ ζητωκραυγάζοντες ὑπὲρ τοῦ Τῖτο.

§270Ι. ΜΕΛΑΣ. Ὑπάρχουν, κύριε ὑπουργέ, νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἐξέρχονται ἐξ ἀγαθῆς χειρός, ἐξ ἀγαθοῦ συνειδότος, ἐξ ἀγαθῆς σκέψεως, ἀλλὰ ἔχουν μίαν μοῖραν, ἡ ὁποία δημιουργεῖ ἕνα φαῦλον κύκλον, τὸν ὁποῖον οἱ νομοθέται δὲν προέβλεψαν. Ἐπὶ τῶν νομοθετημάτων αὐτοῦ τοῦ εἴδους πίπτουν αἱ φοβεραὶ σκιαὶ τοῦ Μαρίου καὶ τοῦ Σύλλα. Ἐν τῇ ψηφίσει των, ὀφείλομεν, νὰ τοὺς ἔχομεν πάντοτε ὑπ’ ὄψιν μας.

§271ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§272Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι, ἀντιπροσωπεύω ἓν διαμέρισμα τῆς χώρας, τὸ ὁποῖον κατ’ ἐξοχὴν δοκιμάζεται ἀπὸ τὴν ἀνταρσίαν καὶ ἔχει δικαίωμα νὰ ἀκουσθῇ. Θεωροῦμεν, ὅτι τὸ μέτρον αὐτό, τὸ ὁποῖον εἰσηγεῖται τὸ Ψήφισμα εἶναι βαρύ, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει τίποτε βαρύτερον, ἀπὸ τὴν δοκιμασίαν, ποὺ δοκιμάζει, ὁ Ἕλλην. λαὸς τῆς ὑπαίθρου, δὲν ὑπάρχει τίποτε βαρύτερον ἀπὸ τὸν κίνδυνον τῆς καταστροφῆς τῆς Ἑλλάδος. Ἠκούσαμεν τὴν συζήτησιν, ἠκούσαμεν τὴν ἀπήχησιν τῆς ξένης κοινῆς γνώμης, τὴν ἀπήχησιν τῶν ὀπαδῶν τῶν κακῶν Ἑλλήνων. Ἀλλὰ κανεὶς δὲν μᾶς εἶπε διὰ νὰ ἀκούσωμεν, τὴν ἀπήχησιν τῶν ἀνθρώπων, ποὺ δοκιμάζονται, τῶν ἀνθρώπων ποὺ μάχονται. Κύριοι, εἶμαι κατ’ ἀρχὴν ὑπὲρ τοῦ σχεδίου Ψηφίσματος. Τὰς ἀπόψεις καὶ τὴν διαδικασίαν του, τὰς ἀνέπτυξε χθὲς ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Σοσιαλιστικοῦ Κόμματος, ὥστε δὲν ὑπάρχει λόγος, νὰ ἐπανέλθω. Θὰ ἔκαμα μίαν ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος ἀπεδέχθη τὴν πρώτην πρότασίν μου, τῆς ἀσκήσεως, ἂς εἴπωμεν, τῆς διοικητικῆς αὐτῆς ἀγωγῆς ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῶν 4 ὑπουργῶν, νὰ ἐδέχετο καὶ τὴν δευτέραν πρότασίν μου, ὅπως εἰς ἕνα καὶ μόνον βαθμόν, κρίνει τὸ ζήτημα, ὕστερα ἀπὸ τὴν εἰσήγησιν τῶν ὑπουργῶν, ἡ ὁλομέλεια τοῦ Ἀρείου Πάγου ἢ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας διὰ νὰ ὑπάρχουν αἱ κυρώσεις αἱ δικαστικαί.

§273Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ἔχω καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, διὰ τὴν προσφυγήν.

§274Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ ἔχετε διὰ τὴν προσφυγήν. Ἐὰν θέλετε, κ. ὑπουργέ, σᾶς λέγω, ὅτι ὅπως τίθεται ἡ διάταξις περιέχει, μίαν παρὰ πολλὴν προσπάθειαν, ἡ ὁποία δὲν ἀπέχει ἀπὸ τὴν κατηγορίαν τῆς ἀτολμίας. Κύριοι, διεξάγομεν πόλεμον, ὁ πόλεμος θέλει μέτρα ἔκτακτα συνεπῶς καὶ τὰ μέσα θὰ εἶναι ἔκτακτα. Ὅταν ἀρνεῖσθε, εἰς τοὺς καταδικαζομένους εἰς τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου τὴν ἄσκησιν ἐνδίκου μέσου καὶ ἐκτελεῖται ἡ ἀπόφασις μετὰ 5 ἡμέρας καὶ ἡ ἐκτέλεσις εἶναι ἀνεπανόρθωτος, ἀποτελεῖ μεγάλην σπουδὴν ἡ προσπάθεια, μὴ τυχὸν ἀδικηθῇ κανεὶς καὶ μὲ τὴν προσπάθειαν αὐτήν, τοῦ νὰ μὴ ἀδικηθῇ κανεὶς ἀπὸ μίαν ποινήν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι καὶ ἀνεπανόρθωτος, διότι δύναται νὰ ἐπανέλθῃ, δύναται νὰ ἀποκατασταθῇ, ἀφοῦ λήξει ὁ ἐμφύλιος σπαραγμός, θὰ διαιωνίζεται ἡ ἐκτέλεσίς της ἀπὸ τὴν διαδικασίαν καὶ ἀπὸ τὴν ἐκκρεμότητα εἰς τὴν ὁποίαν θὰ εὑρίσκεται ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου, ὥστε κατ’ οὐσίαν, ἐνῶ θὰ ὑπάρχῃ τὸ διάταγμα, ποὺ θὰ ἀφαιρῇ τὴν ἰθαγένειαν, ἀπὸ ὡρισμένα πρόσωπα, θὰ ὑπάρχῃ ἡ ἰδέα ἔξω, ὅτι ἐκκρεμοῦν αἱ ἀποφάσεις αὐταί, τὰ διατάγματα ταῦτα, ἀπὸ τὴν ἐκκρεμοῦσαν προσφυγὴν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Δι’ αὐτὸ ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι θὰ εἶναι προσφορώτερον τὸ μέτρον, ἐὰν ἡ ἀπόφασις ἐξαρτᾶται μόνον ἀπὸ τὸν Ἄρειον Πάγον ἢ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ἅμα λήξῃ ὁ πόλεμος, θὰ εὑρεθοῦν τὰ μέσα νὰ ἀποκατασταθοῦν αἱ ἀδικίαι. Κύριοι, ἐγὼ τὸ Ψήφισμα αὐτό, τὸ θεωρῶ, ὡς ἕνα μέρος ἑνὸς συνολικοῦ προγράμματος τὸ ὁποῖον κατευθύνεται, εἰς τὸ νὰ ἐξοπλίσῃ καὶ ἠθικῶς τὴν Ἑλληνικὴν Δημοκρατίαν εἰς τὴν ἄμυνάν της ἐναντίον οἱουδήποτε ἐχθροῦ, εἴτε ἐξωτερικοῦ, εἴτε ἐσωτερικοῦ. Εἶναι ἀναγκαῖον, αὐτὴ ἡ προσπάθεια μαζὶ μὲ τὸν ὑλικὸν ἐξοπλισμόν, νὰ δώσῃ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Δημοκρατίαν καὶ τὸν ἠθικόν της ἐξοπλισμόν. Δὲν εἶναι μόνον ἡ ποινὴ ἢ ἡ ἀπειλὴ τῆς ποινῆς ἐναντίον ἐκείνων κατὰ τῶν ὁποίων στρέφεται, εἶναι καὶ ἡ ἐνθάρρυνσις, ἡ ἱκανοποίησις τῶν πληθυσμῶν εἰς τοὺς ὁποίους θὰ εἴπωμεν ὅτι λαμβάνομεν πᾶν μέτρον τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ. Ἀπ’ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς, δηλαδὴ τοῦ ἠθικοῦ ἐξοπλισμοῦ τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας ἀποδίδω σημασίαν καὶ εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μογγογιάννη. Δὲν μ’ ἐνδιαφέρει ἐὰν ὑπῆρξαν ἢ ἐὰν θὰ ὑπάρξουν κακοὶ Ἕλληνες οἱ ὁποῖοι τὴν ὥραν αὐτὴν τοῦ κινδύνου φυγαδεύουν τὰ κεφάλαιά των εἰς τὴν ξένην, θὰ ηὐχόμην νὰ μὴ ὑπάρχουν, ἀλλὰ ὁ νόμος ἀντιμετωπίζει τὴν περίπτωσιν καὶ ἐὰν ὑπάρξουν θὰ ἐμπέσουν εἰς τὰς διατάξεις του. Ἐφ’ ὅσον τὸ ζήτημα, εἴτε εὐστόχως εἴτε ἀστόχως, ἦλθεν εἰς συζήτησιν καὶ ἐλέχθη μάλιστα ὅτι ἐπελήφθη ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τοῦ ζητήματος, πρέπει νὰ λάβωμεν μίαν θέσιν καὶ ποία εἶναι ἡ θέσις τῶν πολιτῶν αὐτῶν οἱ ὁποῖοι εἴτε φυγαδεύουν εἴτε θὰ φυγαδεύσουν κεφάλαια εἰς τὴν ξένην. Τὸ ζήτημα αὐτὸ ἀπηχεῖ βαθύτατα ἐπὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ὁ νόμος τοῦ Λυκούργου δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο, παρὰ ποινὴ εἰς παρομοίαν περίπτωσιν. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὁ Λεωκράτης, ἐν ὥρᾳ κινδύνου τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, ἀπῆλθε μὲ τὰ ὑπάρχοντά του καὶ ἐγκατεστάθη εἰς Ρόδον, ὅπου παρέμεινεν ἐπὶ 5ετίαν, μετέπειτα εἰς τὰ Μέγαρα ὅπου παρέμεινε ἐπὶ 3ετίαν. Μετὰ τὴν πάροδον τῆς 8ετίας ἦλθεν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἤρχισε νὰ ἀναμιγνύεται εἰς τὴν πολιτικὴν καὶ εἰς τὰς συζητήσεις. Αὐτὸ περιῆλθεν εἰς γνῶσιν τοῦ ρήτορος Λυκούργου καὶ χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ λόγος ἄλλος, ἀλλὰ μὲ τὸ αἴσθημα τῆς φωνῆς τοῦ ἀγῶνος τὸν ἐνήγαγεν εἰς τὴν Πνύκα καὶ ἐζήτησε τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου διότι εἰς ὥραν κινδύνου ἀντὶ νὰ μείνῃ ἐδῶ ἐγκατέλειψε τὴν Πατρίδα.

§275Γ. ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐσεῖς, θέτετε ὀρθῶς τὸ ζήτημα· λέγετε ὅτι δὲν γνωρίζητε ἐὰν ὑπάρχουν τοιοῦτοι Ἕλληνες, ἀλλὰ θέλετε τὴν διάταξιν διὰ τὴν περίπτωσιν ποὺ θὰ ὑπάρξουν.

§276Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ ἦτο ἐδῶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐμπ. Ναυτιλίας διὰ νὰ ἀκούσῃ. Ἐδόθησαν 100 λίμπερτυ, εἰς Ἕλληνας ἐφοπλιστὰς καὶ ἀνεκοινώθησαν καὶ τὰ ὀνόματά των. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ μάθω ἐὰν μεταξὺ τῶν 100 αὐτῶν ἐφοπλιστῶν ὑπάρχουν τινὲς καὶ ποῖοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καὶ ἄλλα πλοῖα, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχουν ὑψώσει ξένην σημαίαν, Παναμαϊκὴν ἢ ἄλλην. Ἐὰν ὑπάρχουν τοιοῦτοι Ἕλληνες καὶ ὑπῆρξεν Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἡ ὁποία ἔδωκε τὴν ἐγγύησίν της διὰ τὰ ¾ τῆς ἀξίας τῶν λίμπερτυ, ἐγὼ τὴν ψέγω καὶ λέγω ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν εἶναι πλέον ζήτημα ἠθικοῦ ἐξοπλισμοῦ, ἀλλὰ εἶναι ἠθικοῦ ἀφοπλισμοῦ διὰ τὴν Ἑλλάδα. Πρέπει τὰ μέτρα μας νὰ πείσουν, ἰδίως τὴν χειμαζομένην Ἑλληνικὴν κοινὴν γνώμην, ὅτι εἶναι μέτρα ὄχι Κράτους εἰς τὸ ὁποῖον βασιλεύει τὸ προνόμιον τῶν ὀλίγων, ἀλλὰ Κράτους εἰς τὸ ὁποῖον βασιλεύει ἡ Δημοκρατία καὶ Δημοκρατία σημαίνει ἰσότης ἀπέναντι τοῦ νόμου, ἰσότης ἀπέναντι τῶν θυσιῶν. Ὅταν οἱ χωρικοὶ τῆς ὑπαίθρου δίδουν τὴν ζωήν των ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος, δὲν εἶναι ἠθικὸν ἄλλοι Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι οὔτε στρατεύονται καὶ ἔχουσι ἀνταλλάγματα, ἀπὸ τὰς θυσίας τῶν ἄλλων, νὰ στέλλουν τὰς περιουσίας των εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ τὰς διασφαλίσουν. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς θὰ ἤθελα, καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ Λαοῦ τῆς ὑπαίθρου, ἐὰν δὲν τεθῇ τροπολογία εἰς τὸ παρὸν Ψήφισμα, νὰ μὴ τὴν ρίψωμεν εἰς τὰς καλένδας, ἀλλὰ νὰ τεθῇ ἡ διάταξις εἴτε τώρα, εἴτε εἰς ἄλλο Ψήφισμα, ἀλλὰ ταχύτατα νὰ ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα διὰ νὰ ἀποδείξωμεν εἰς ὅσους μάχονται, ὅτι δὲν μάχονται διὰ τὰ προνόμια τῶν ὀλίγων, ἀλλὰ μάχονται διὰ τὴν Ἑλλάδα, διὰ τὴν Δημοκρατίαν. (Χειροκροτήματα).

§277Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, καὶ ἄλλας φορὰς μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ψηφίσωμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα διὰ νὰ μᾶς δοθοῦν τὰ μέσα, ὥστε ὅσοι ἔβλαψαν τὴν Πατρίδα των εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ πληρωθοῦν ἀναλόγως τῶν πράξεών των ἐκείνων. Σήμερον, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Πατρὶς μας, διεξάγει ἕναν πόλεμον ἄνευ προηγουμένου, καὶ εἰς τὸν πόλεμον αὐτόν, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι μέχρι σήμερον διεξήγαγον καὶ τοὺς ἄλλους πολέμους, ἔχουν ταχθῆ νὰ διεξαγάγουν καὶ τὸν σημερινόν. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι καὶ ἄλλοτε ἀπέφευγον νὰ δώσουν ἐνίσχυσιν εἰς τοὺς ἄλλους πολέμους σήμερον ὄχι μόνον ἀποφεύγουν, ἀλλὰ καὶ προδίδουν τὴν Πατρίδα των. Φεύγουν διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ζωὴν τὴν ἰδικήν των καὶ τῶν τέκνων των, συναποκομίζοντες μάλιστα καὶ τὰ κεφάλαιά των. Κατ’ ἐπανάληψιν εἴπομεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὅτι διὰ νὰ κατασταλῇ ἡ ἀνταρσία, πρέπει νὰ πολεμηθῇ μὲ βίαια μέσα. Καὶ ἐνθυμεῖσθε ὅλοι, ὅτι ἴσως πολλὰς φοράς, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, εἶπον ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις πταίει καὶ τὸ Σῶμα. Διότι ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐνισχύεται ἡ ἀνταρσία. Ἀλλὰ καὶ ἔξω τῆς αἰθούσης αὐτῆς ὑπάρχουν, ὄχι μόνον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς πόλεις τῆς Ἑλλάδος, ἄνθρωποι ποὺ ἐνισχύουν παντοειδῶς τὴν ἀνταρσίαν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἶναι ἄξιος συγχαρητηρίων, διότι σήμερον ἀποτελεῖ ἐπίλεκτον μέλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ διότι ἔφερεν ἔστω καὶ ἀργὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ εἶναι μόνιμος νόμος τοῦ Κράτους πρὸ πολλοῦ καὶ νὰ ξέρουν οἱ κακοὶ Ἕλληνες ὅτι θὰ τιμωρηθοῦν ἐὰν βλάψουν τὴν Πατρίδα των ὄχι μόνον ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ ἐκτὸς ταύτης. Θὰ εἶχον δὲ ἀποτραπῆ πολλὰ κινήματα, πολλαὶ στάσεις καὶ ἐπαναστάσεις. Ἀλλὰ ὅ,τι δὲν ἔγινε, δὲν πρέπει νὰ ἐξακολουθῇ ἐπ’ ἄπειρον νὰ μὴ γίνεται. Τὸ νομικὸν μέρος τοῦ νομοσχεδίου ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους ἐξητάσθη ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ φοβίζει, κ. ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι τὸ ἑξῆς: «Ἡ πολυτέλεια τῶν ἐγγυήσεων», ποὺ ἐβάλατε μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Καὶ τοῦτο τὸ ἐκάματε ἀπὸ μεγάλην εὐθιξίαν, διὰ νὰ μὴ ποῦν τίποτα οἱ ξένοι διὰ τὴν Πατρίδα μας, εἰς στιγμὴν ποὺ ἡμεῖς ἔχομεν ὅλους τοὺς λόγους νὰ ποῦμε ὅ,τι εἶναι δυνατὸν διὰ τοὺς ξένους αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι κάθονται σήμερον καὶ ἀκούουν τί θὰ γράψουν ἄλλα ρυπαρὰ φύλλα ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ἐφαρμόζει τὸ δημοκρατικώτερον πολίτευμα, ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα πολιτεύματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν ὅλαι αἱ Δημοκρατίαι τοῦ κόσμου. Καὶ εἰς οἱανδήποτε πόλιν, ἢ χωριό, ἢ κωμόπολιν τῆς Ἑλλάδος, ἠμπορεῖ νὰ ἔρχεται ὅποιος θέλει ὄχι Ἕλλην, ἀλλὰ ξένος, εἴτε δημοσιογράφος, εἴτε ἄλλος, διὰ νὰ περισυλλέγῃ πληροφορίας νὰ τὰς τηλεγραφῇ καὶ νὰ τὰς ἀποστέλλῃ ἔξω, συκοφαντῶν τὸ μέρος αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγεται Ἑλλάς. Θὰ ἤθελον λοιπὸν τὴν στιγμὴν αὐτὴν ποὺ τὸ Κράτος παλαίει μὲ τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Μάρκου, ὄχι μόνον ὅσοι κατοικοῦν εἰς τὸ Κράτος αὐτό, ἀλλὰ καὶ πάρα ἔξω, νὰ πεισθοῦν ὅτι ὁ ἀγὼν ὁ ἰδικός μας δὲν εἶναι μόνον ἐναντίον τῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ Ἐαμοσλαύων Ἑλλήνων, ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τῶν κακῶν γειτόνων μας καὶ ἐναντίον ὁλοκλήρου τοῦ Σλαυϊκοῦ συγκροτήματος. Δὲν εἶναι λοιπὸν δυνατὸν νὰ λαμβάνῃ ὑπ’ ὄψιν ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης καὶ αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις τὸ «χρῶμα καὶ τὸ κλῖμα», τὸ ἔξω καὶ τὸ τὶ θὰ ποῦν οἱ ξένοι διὰ τὴν πατρίδα μας, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡμεῖς πληρώνομεν μὲ ἑκατόμβας αἵματος τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον διεξάγομεν διὰ τὴν πατρίδα μας καὶ διὰ τὰ ἄλλα κράτη, τὰ ὁποῖα κάνουν τόσον θόρυβον διὰ τὴν κεφαλὴν ἑνὸς ἀντάρτου καὶ δὲν ὁμιλεῖ κανεὶς ἀπὸ αὐτοὺς μέσα εἰς τὰς συγκεντρώσεις εἰς τὰ Κοινοβούλια διὰ τὰ τόσα φοβερὰ καὶ ἀνήκουστα ἐγκλήματα ποὺ διέπραξαν καὶ διαπράττουν οἱ κακοὶ Ἕλληνες μὲ τοὺς συμμάχους των τοὺς Σλάβους. Καὶ θέτει, διὰ νὰ μὴ παρεξηγηθῇ, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπιτροπὴν πρωτοβάθμιον. Θέτει συμβούλιον τῆς ἰθαγενείας. Θέτει συμβούλιον τῆς ἐπικρατείας. Θέτει τόσας καὶ τόσας ἐγγυήσεις.

§278ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Βάζει καὶ Ὑπουργούς.

§279Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν τοὺς βάζω ἐγώ.

§280Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Παρακαλῶ μὴ μὲ διακόπτετε, διότι δὲν πρόκειται νὰ εἴπω πολλὰ ἀκόμη. Ἐγὼ εἶχον ὀλίγας διαπιστώσεις νὰ κάνω διὰ τὸ ζήτημα τῆς συντομίας. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ ἠθικὸν μέρος, ὅλοι εἴπαμε τὸ ἴδιο. Δὲν πρόκειται ἡ στέρησις τῆς ἰθαγενείας νὰ τοὺς κάνῃ ἐντύπωσιν· αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ξέρετε, διότι ὅταν ἔχουν τὴν προθυμίαν νὰ προδίδουν τὴν πατρίδα των, τὴν Ἑλλάδα, δι’ αὐτοὺς δὲν εἶναι τίποτα ἡ στέρησις τῆς ἰθαγενείας. Πάντως ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἀπὸ χθὲς ἔπρεπε νὰ καθίσωμεν νὰ τὸ περάσωμεν ἀμέσως τὸ νομοσχέδιον. Ἑπομένως ἐγὼ εἶμαι ἐν τάξει ἀπέναντι καὶ τοῦ Σώματος καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ μόνον τὸ Σῶμα δὲν εἶναι ἐν τάξει, ἀλλ’ οὔτε καὶ ἡ Κυβέρνησις, πλὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος εἶναι παρών. Οἱ κύριοι προδόται οἱ ὁποῖοι θὰ ὑποστοῦν τὸ πλῆγμα αὐτό, δὲν θὰ τὸ καταλάβουν καθόλου. Ἀλλὰ γεννᾶται τὸ ἑξῆς: Ἔξω, εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν ἠμποροῦν νὰ παρουσιάζωνται ὡς Ἕλληνες καὶ νὰ συκοφαντοῦν τὴν Ἑλλάδα, καὶ μάλιστα πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, εἰς τοὺς ὁποίους τὸ Κράτος ἔδωσε βαπόρια μὲ τὴν ἐγγύησίν του, καὶ ἄλλοι προικοθῆραι, οἱ ὁποῖοι ἐγκατεστάθησαν ἐκεῖ, ἔχουν τὴν δύναμιν νὰ κατορθώνουν νὰ ἐξοδεύουν ἀμύθητα ποσά, διὰ νὰ συκοφαντοῦν τὴν πατρίδα των, νὰ συκοφαντοῦν τὸ Κράτος τοῦ ὁποίου φέρουν τὸ ὄνομα καὶ τὴν ὑπηκοότητα. Καὶ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ἠμπορεῖ τὸ Κράτος, μὲ τὰ μέσα ποὺ διαθέτει, διπλωματικὰ καὶ ἄλλα, νὰ τοὺς ἀφαιρέσῃ τὴν ὑπηκοότητα, νὰ τοὺς ἀποξενώσῃ ἀπὸ πᾶσαν ἀνθελληνικὴν κίνησιν στρεφομένην κατὰ τῆς Πατρίδος μας. Καὶ συζητοῦντες τώρα διὰ τὴν ἰθαγένειαν νὰ μὴ εὑρίσκωνται συνάδελφοι ποὺ νὰ λέγουν, ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα ἐπιεικεῖς.

§281ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐζήτησαν ἐπιείκειαν.

§282Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ὡρισμένοι εἶπον, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν δίδει τὰς ἐγγυήσεις καὶ ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ὑποβληθῇ τὸ Ψήφισμα αὐτό. Ἐγὼ τοὐλάχιστον ἔτσι τὸ ἀντελήφθην. Περαίνων τὴν ἀγόρευσίν μου λέγω, ὅτι ὅταν ὁ κ. Λαδᾶς ἀνῆκεν εἰς τὸ Κέντρον, ἐπίστευον ὅτι εἶχεν ἄλλας ἀντιλήψεις καὶ ἐγὼ ἔβλεπον διαφορετικὰ τὰ πράγματα. Καὶ πρὸ πολλοῦ ὑπεστήριζα νὰ ἀναλάβῃ καὶ αὐτό, ὅπως ἀνέλαβον καὶ οἱ ἄλλοι, ὅλοι δὲ μαζὶ νὰ σχηματίσουν τότε τὴν Κυβέρνησιν τῆς ἐθνικῆς συνεργασίας, ὥστε νὰ εἶχε μπῇ τὸ κόμμα τῶν Φιλελευθέρων μέσα πρὸ δεκαμήνου, ὁπότε τὰ πράγματα θὰ ἦσαν πολὺ διαφορετικά. Καὶ θὰ ἦσαν διαφορετικά, διότι ἡνωμένος ἐν τῷ συνόλῳ του ὁ λαὸς θὰ ἠμποροῦσε νὰ κάνῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον σήμερον κάμνουν αἱ ἔνοπλοι τῆς πατρίδος μας δυνάμεις καὶ θὰ ἔφερον τὸ ἀποτέλεσμα πολὺ συντομώτερον καὶ θὰ ἔλλειπον ὅλαι αἱ θυσίαι αἵματος καὶ αἱ καταστροφαὶ καὶ νὰ μὴ παραπονοῦνται, δικαίως, τινὲς συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑποστῆ φανερὰ τὸν ἀντίκτυπον τῶν καθαρμάτων αὐτῶν. Εὔχομαι δὲ ὅπως τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μὴ εἶναι σἂν τὸ Ψήφισμα τῆς ἐξυγιάνσεως, διότι τότε θὰ φθάσωμεν Κυβέρνησις καὶ Βουλὴ νὰ ἐξαπατῶμεν τὸν δύσμοιρον Ἑλληνικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος δὲν κάνει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ὑφίσταται τὴν θυσίαν τοῦ αἵματος καὶ τῶν ὑλικῶν καταστροφῶν. (Χειροκροτήματα).

§283ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κίνιας.

§284Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριοι Βουλευταί, τὸ Ψήφισμα αὐτὸ δὲν ἔπρεπε νὰ προκαλέσῃ καμμίαν συζήτησιν ἀλλὰ ἔπρεπεν εὐθὺς ἀμέσως νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἐπειδὴ ὅμως ἀποτελεῖ ἕνα μέρος τοῦ ὅλου συγκροτήματος τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογήν, θὰ ἔπρεπε νὰ προκαλέσῃ συζήτησιν καὶ λυποῦμαι πολὺ διότι ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, οὔτε παρίσταται, οὔτε συζητεῖ, οὔτε ἡ Κυβέρνησις εἶναι παροῦσα ἵνα ἀκούσῃ γνώμας καὶ ἀντιλήψεις σχετικάς, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συμβάλουν ὁπωσδήποτε εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν σκοπῶν τοῦ Ψηφίσματος. Ἠκούσθη διαμαρτυρία ἐκ μέρους βουλευτῶν τῆς πλειοψηφίας ὅτι δὲν ἔπρεπε κἂν νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀλλὰ ἔτσι νὰ ψηφισθῇ· θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅμως νὰ εἴπω, ὅτι ἡ μειοψηφία ἔπρεπεν νὰ κάμῃ σύστασιν εἰς τὴν πλειοψηφίαν καὶ νὰ συστήσῃ εἰς αὐτὴν ὄχι μόνον νὰ παρίσταται, ἀλλὰ καὶ νὰ συζητῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, τὸ ὁποῖον τιμᾷ πράγματι τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Τὸν ἔφερεν ἀπὸ τὰς ὀπισθοφυλακὰς εἰς τὴν ἐμπροσθοφυλακὴν καὶ μάχεται μεθ’ ὅλων ἡμῶν συμπαριστάμενος εἰς τὴν μάχην ταύτην. Ἐλέχθη πάλαι ποτὲ ὅτι μετὰ τὴν τρικυμίαν ἐπακολουθεῖ γαλήνη· ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀνέστρεψε τὸ ρητὸν τοῦτο καὶ ἔτσι μετὰ τὴν γαλήνην ἀκολουθῇ τρικυμία· μετὰ τὸν κατευνασμόν, θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπανέλθῃ κάποια θεραπεία εἰς τὸ κακόν. Χαίρω πολὺ διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἦλθεν εἰς τὴν γραμμὴν ἐκείνην εἰς τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ εἶναι πάντες οἱ ἐθνικόφρονες ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν. Δὲν θέλω νὰ πικράνω κανένα, βεβαιωθῆτε, ὅτι ὅ,τι λέγω τὸ λέγω ἀπὸ τὴν συνείδησίν μου. Δὲν ἀντιπολιτεύομαι κανένα, ἀλλ’ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι δὲν λαμβάνονται τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς. Εἴμεθα δοσίλογοι ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους καὶ μίαν ἡμέραν θὰ ζητηθῶσι παρ’ ἡμῶν ἐκ μέρους τοῦ λαοῦ καὶ τῆς ἱστορίας εὐθῦναι. Δὲν γνωρίζω ποῦ βαδίζομεν. Εὔχομαι νὰ εἶμαι μάντις κακὸς καὶ ὄχι μάντις κακοῦ. Πολιτεία εἰς τὴν ὁποίαν ὑψοῦται ἡ σημαία τῆς παρακμῆς καὶ ἰσχύει τὸ ρητὸν «ἔστω τοὺς νόμους καθεύδειν» δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ἀποδώσῃ τοὺς σκοποὺς καὶ τὸν προορισμόν της. Ἠκούσθη εἰς μίαν διακοπήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμον εἰς τὸν κ. Τουρκοβασίλην, ὅτι δὲν ἐκτελοῦνται αἱ ἀποφάσεις τῶν Στρατοδικείων, μία φωνὴ ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι δὲν ἐκτελοῦνται αἱ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν μειοψηφίαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πανοπλία, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ παρουσιάσωμεν ἡμεῖς, ἵνα τονώσωμεν τὸ φρόνημα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ...

§285Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Ὄχι ἐγώ, διότι ὅταν ἀπορρίπτωνται αἱ αἰτήσεις χάριτος τὰς στέλλουν πρὸς ἐκτέλεσιν.

§286Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ναί, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν. Εἶναι φοβερὰ τοιαύτη κατάργησις τοῦ νόμου καὶ τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων, ἀσέβεια πρὸς τὰς δικαστικὰς ἀποφάσεις, περιφρόνησις πρὸς τὸν ἑλληνικὸν λαόν. Κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν, διότι τοιαύτη πολιτικὴ προδίδει τὸ Ἔθνος καὶ προδίδει τὴν ζωὴν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πῶς θέλετε νὰ ἀχθῶμεν εἰς συμπεράσματα νίκης ὅταν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐργαζώμεθα; Ἡ ἐκτέλεσις τῶν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων τῶν Στρατοδικείων εἶναι καθῆκον παντὸς καὶ ἀσέβεια καὶ παρανομία καὶ μὴ ἐκπλήρωσις καθήκοντος ἡ μὴ ἐκτέλεσις αὐτῶν. Ὁ περίφημος Μπατῆς ὁ ἥρως τῶν σφαγῶν τῆς Λεβαδείας κατεδικάσθη εἰς θάνατον κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ἐνεκλείσθη εἰς τὰς φυλακὰς καὶ ἐδραπέτευσε καὶ τέλος κατεδικάσθη ἀπὸ τὸ Στρατοδικεῖον Θηβῶν εἰς θάνατον καὶ ἀκόμη δὲν ἐξετελέσθη.

§287Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τώρα ἀκόμη;

§288Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Μάλιστα. Καὶ ἕτερος δολοφόνος, ἐνῶ ἐσφάγησαν 20 στρατιῶται καὶ ὑπέστημεν τὸ ἀτύχημα ποὺ ὑπέστημεν, κατεδικάσθη εἰς θάνατον καὶ ἐν τούτοις ἀνεστάλη ἡ ἐκτέλεσίς του. Δὲν θέλω νὰ προχωρήσω, ἂν ἀνέφερα τὰ γεγονότα αὐτά, τὰ ἀνέφερα ἐνδεικτικῶς μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἰδῆτε, κύριοι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἀποκόπτει ἀπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ κορμοῦ τοὺς προδότας δὲν πράττει ἄλλο τι εἰ μὴ νὰ προσθέτῃ τὸν τύπον, διότι αὐτοὶ ἔχουν ἀποκοπῆ πρὸ πολλοῦ καὶ ἐνταχθῆ εἰς τὸν ὀργανισμὸν τῶν σλαύων. Ἐκάμαμε λάθη ὡς πολιτευταί, ἐκάμαμε λάθη ὡς βουλευταί, ἐκάμαμε λάθη ὡς Κόμματα, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ λογοδοτήσωμεν εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαόν. Ἦτο πλάνη ὁ κατευνασμός, κ. ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης. Ὅταν ἐγένετο ἡ συζήτησις ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐπέμεινα νὰ μὴ γίνῃ παράτασις ἐπὶ δίμηνον, δυστυχῶς διεφωνήσαμεν, ὡς ἐνθυμεῖσθε, διότι ἐνῶ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς προσεχώρησεν εἰς τὴν ἀντίληψίν μου, σεῖς παρενέβητε καὶ ἐγένετο ἡ προθεσμία δίμηνος. Ἐθνικὸς συναγερμὸς σημαίνει ἐθνικὴν καὶ ἠθικὴν καὶ ὄχι κομματικὴν μάχην καὶ ὅταν ἐκτρεπώμεθα τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ καὶ ὑπολογίζωμεν μόνον εἰς τὸ Κόμμα, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης δὲν ἀκολουθοῦμεν τὴν Ἐθνικήν, ἀλλὰ τὴν κομματικὴν μάχην. Ναί, προχθὲς ἀκόμη ὁ κ. Κονίτσας ἀνέγνωσε τηλεγράφημα διὰ τὴν τοποθέτησιν τοῦ περιφήμου Μπελῆ, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ ἔθυσε καὶ ἀπώλεσεν εἰς Θράκην ἐγκατεστάθη εἰς Λεβάδειαν καὶ ἀνεκοινώθη ὅτι...

§289Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν πταίω ἐγώ; δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός μου.

§290Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ ἀντιπαρέρχομαι. Ἐὰν λοιπὸν θέλετε νὰ σώσωμεν τὴν Πατρίδα ἡμῶν ἢ ἀκριβέστερον εἰπεῖν τὰς κεφαλὰς ἡμῶν, πρέπει νὰ ἐκτελέσωμεν τὸ καθῆκόν μας. Βεβαίως ἡ Ἑλλὰς μόνη δὲν δύναται νὰ πολεμήσῃ κατὰ τοῦ σλαυϊσμοῦ καὶ οὐδεὶς ὠνειρεύθη τοιοῦτον τι καὶ ὅστις τὸ ὀνειρευθῇ βεβαίως πλανᾶται. Ἀλλ’ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν μέτωπον εἶναι ὑπεύθυνος ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔναντι τοῦ λαοῦ καὶ πρέπει νὰ ἐπιτελέσωμεν τὸ καθῆκόν μας. Περαίνων λέγω τοῦτο, διότι δὲν θέλω νὰ κουράσω κανένα, ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα τῶν ἐπερωτήσεων θὰ εἴπωμεν τὰ δέοντα. Κύριοι βουλευταί, ἕνα εἶναι γεγονός, ὅτι πρέπει πάντες νὰ συγκεντρωθῶμεν ὑπὸ τὴν σημαίαν τῆς γλυκειᾶς μας Πατρίδος, πρέπει πάντες νὰ συμμορφωθῶμεν, ὄχι ὡς συνοδοιπόροι κουκουέδων, ἀλλ’ ὡς συνοδοιπόροι εἰς τὸν ἐθνικὸν ἀγῶνα, πρέπει πάντες νὰ συμπολεμήσωμεν κατὰ τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἑλλάδος, πρέπει πάντες νὰ αἰσθανθῶμεν ὅτι πρέπει ἐντὸς τοῦ χειμῶνος νὰ κατορθώσωμεν νὰ συγκροτηθῇ ὁ στρατὸς ἡμῶν ὡς δεῖ καὶ νὰ προχωρήσωμεν ἀνεπηρέαστοι ἀπὸ κομματικοὺς ὑπολογισμούς, διότι κόμμα καὶ Πατρὶς εἶναι ἕνα πρᾶγμα. Πρέπει πάντες νὰ συναδελφωθῶμεν καὶ πρέπει πάντες νὰ συμπολεμήσωμεν κατὰ τοῦ ἐχθροῦ, ὁ ὁποῖος δὲν πράττει ἄλλο τί παρὰ νὰ ἐπιβουλεύεται τὴν πατρίδα καὶ τὴν ζωὴν ὅλων μας. Πράγματι, δὲν ὑπάρχει καμμία ἐπίκρισις νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ὑπεδείχθη τροπολογία τις εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον ὑπουργόν. Δὲν φαντάζομαι ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ ὑπεδείχθη ἐξ ἐπιεικείας πρὸς αὐτούς, ἀλλ’ ἐξ ἄλλου τινὸς ὑπολογισμοῦ. Κύριοι, ἐπάθαμε πολλά. Ὁ Ἡσίοδος λέγει, ὅτι ὁ ἄνθρωπος διδάσκεται ἢ ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῆς ἱστορίας ἢ ἐκ τῶν παθημάτων. Ἂς διδαχθῶμεν καὶ ἡμεῖς τοὐλάχιστον ἐκ τῶν παθημάτων μας.

§291Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§292Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἐδιδάχθημεν πολλά, κύριε Καλκάνη, καὶ νὰ μὴ εἶσθε ἀμαθὴς μαθητής. Ἐδιδάχθημεν τοῦτο, ἀξιότιμε κύριε πρώην ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ὅτι καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν — τὸ ἐσωτερικὸν τὸ ἀφήνω — ἔχουν ἀρτίαν προπαγάνδαν. Κατώρθωσαν νὰ παρουσιάσουν τὴν βίαν ὡς Δημοκρατίαν, κατώρθωσαν νὰ παρουσιάσουν τὸ ἔγκλημα ὡς νόμον, τὴν Δημοκρατίαν ὡς πολίτευμα ἰδικόν των. Ἐρωτῶ: εἰς αὐτὰ ὅλα πῶς ἀπηντήσατε; Ἀπηντήσατε ὡς ἀπηντήσατε καὶ ἐπράξατε ὡς ἐπράξατε, καὶ θερίζομεν τοὺς καρποὺς τῶν ὅσων ἐπράξαμεν, διὰ νὰ βάλω καὶ τὸν ἑαυτόν μου μέσα. Λοιπόν, ἐὰν ὑποδεικνύωμεν μίαν τροπολογίαν, νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνωνται μὲ ἕνα καὶ μόνον βαθμὸν καὶ ἄνευ προσφυγῆς ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον τοῦ Ἀρείου Πάγου, δὲν τὸ κάμνομεν διὰ νὰ τοὺς ἐξυπηρετήσωμεν, οὔτε διότι συμπαθοῦμεν τοὺς ἀντιπάλους, ἀλλὰ τὸ κάμνομεν μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ τοὺς ἀφαιρέσωμεν τὸ ὅπλον τῆς προπαγάνδας. Διότι ὡς προχθὲς τὰ συνδικάτα τῆς Βουλγαρίας, τῆς Γιουγκοσλαυΐας καὶ τῆς Ἀλβανίας ἐτηλεγράφουν ὅτι οἱ «μοναρχοφασῖσται» τῆς Ἑλλάδος κατέπνιξαν «τὸν Δημοκρατικὸν λαὸν» καὶ τὸν «Δημοκρατικὸν Στρατόν» τοῦ Μάρκου, θὰ εἴπουν αὔριον προπαγανδίζοντες, «τοὺς ἐντίμους δημοκρατικοὺς πολίτας». Καὶ ὁ Καθηγητὴς Κόκκαλης, ἐν Βελιγραδίῳ εὑρεθείς, ὡμίλησε πρὸς τὸν πληθυσμὸν κατὰ τῆς πατρίδος του, ὅτι δηλαδὴ ἐδῶ ἔχομεν μοναρχοφασισμὸν καὶ διώκομεν τοὺς δημοκρατικοὺς πολίτας.

§293Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης) Τόσον δὲ ὡμίλησεν ὑπὲρ τῶν Βουλγάρων, ὥστε προσέφερεν ὑπηρεσίας ἐξ ἀντιθέτου ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος. Διότι πράγματι ἀπεδείχθη διὰ τοῦ λόγου τοῦ Κόκκαλη ἡ πλήρης σύμπραξις τῶν ἑλλήνων κομμουνιστῶν μετὰ τῶν Βουλγάρων καὶ τῶν Γιουγκοσλαύων.

§294Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Λοιπόν, αὐτοὶ οἱ κύριοι, οἱ ὁποῖοι περιοδεύουν εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν ἐξ ἀμελείας ἡμῶν, θὰ μᾶς χαρακτηρίζουν ὡς μοναρχοφασίστας, οἱ ὁποῖοι ἐψηφίσαμεν ἕνα νόμον καταχθόνιον κατὰ δημοκρατικοῦ λαοῦ καὶ στρατοῦ. Διὰ τοῦτο θέλομεν νὰ εἴμεθα ἐν τάξει, ὄχι ἀπέναντι αὐτῶν, ἀλλ’ ἀπέναντι τῶν ξένων, οἱωνδήποτε ξένων, καὶ νὰ δυνάμεθα νὰ τοὺς εἴπωμεν ὅτι ἐν Ἑλλάδι, ἐν Ἀθήναις ὑπῆρχε Δικαστήριον ἀνώτατον, ὁ Ἄρειος Πάγος τῆς ἀρχαιότητος καὶ ὁ Ἄρειος Πάγος τῶν Ἀθηνῶν τῆς παρούσης ἐποχῆς. Καὶ ἐκεῖ, ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ Δικαστηρίου ἐδικάσθησαν καὶ κατεδικάσθησαν ὡς προδόται· καὶ προδόται εἶναι ἀπέναντι τῆς Πατρίδος αὐτῶν καὶ ὡς τοιούτους πρέπει νὰ τοὺς μεταχειρίζεσθε· καὶ τὴν μὲν προδοσίαν οἱ Σλαύοι ἠγάπησαν, τοὺς δὲ προδότας ἀσφαλῶς τοὺς μισοῦν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπιμένομεν εἰς τὴν τροπολογίαν. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἂς σκεφθῇ καὶ ἂς πράξῃ. Πάντως εὔχομαι ἡ Ἑλλὰς νὰ νικήσῃ καὶ νὰ ζήσῃ ἀφοῦ πάντες ἀπεφασίσαμεν νὰ συνοδοιπορήσωμεν εἰς τὸν ἱερὸν ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους.

§295ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δημητρᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§296Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἀντὶ ἀγορεύσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος, ἔχω νὰ κάμω μίαν σύστασιν εἰς τὸ Προεδρεῖον, ὅπως δηλ. προμηθευθῇ ἓν φωνοληπτικὸν μηχάνημα, τὸ ὁποῖον νὰ ἐπαναλαμβάνῃ τὰς γενομένας ἀγορεύσεις τῶν βουλευτῶν, τὰς ἀκροῶνται, καὶ πάλιν, οἱ ἐκφωνήσαντες αὐτὰς καὶ ὕστερον καταχωροῦνται εἰς τὰ πρακτικά.

§297ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμένων ἵνα ὁμιλήσουν ρητόρων, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ Ψηφίσματος. Ἐρωτῶ τὴν Βουλὴν δέχεται τὸ Ψήφισμα ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη;

§298Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Τὸ «δύναται» δὲν ἀφορᾷ τὸ δικαστήριον, τὸ ὁποῖον ὑποχρεοῦται εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως, ἐὰν ὑπάρχουν αἱ προϋποθέσεις.

§299Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Πρέπει νὰ τεθῇ προθεσμία εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας.

§300Χ. ΛΑΔΑΣ. (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Ἑνὸς μηνός.

§301ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν ὑπὸ τῆς Βουλῆς εἰς μόνην, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν τὸ σχέδιον Ψηφίσματος «περὶ ἀποστερήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Ἰθαγενείας προσώπων ἀντεθνικῶς δρώντων εἰς τὸ Ἐξωτερικόν», ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως. (Ὥρα 12.20′ πρωϊνή).