1947.11.26

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 16η

Τετάρτη 26 Νοεμβρίου 1947

Προεδρία κ. Ι. Γ. ΘΕΟΤΟΚΗ

(ὥρα 5.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλῶ τὸν κ. Γραμματέα ν’ ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. (Ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως).

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Γραμματέα ν’ ἀναγνώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰς ἀναφοράς, τηλεγραφήματα κ.λ.π.

§3Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. (Γραμματεὺς Προεδρείου). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Βόλου κ. Ν. Ἀντωνόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Βόλου ζητοῦντος μείωσιν τοῦ φόρου ἐπιτηδεύματος οἰκονομικοῦ ἔτους 1947–48, διὰ τοὺς ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας Νομοῦ Μαγνησίας, κατὰ 50%. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Φ. Μακρῆς καταθέτει ψήφισμα τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἀθηνῶν, δι’ οὗ ζητεῖται ἡ μὴ ψήφισις τοῦ εἰς τὴν Βουλὴν κατατεθέντος νομοσχεδίου «περὶ τῶν ὑπὲρ τρίτων προσθέτων φόρων». Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Χ. Καραΐσκος καταθέτει ὑπόμνημα τῆς Ἑνώσεως Φυματικῶν Συνταξιούχων Δράμας, αἰτουμένων τὴν αὔξησιν, τῶν σανατορικῶν κλινῶν καὶ τῆς παρεχομένης μερίδος τροφίμων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Χ. Καραΐσκος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐμπόρων Ὑφασμάτων καὶ Ψιλικῶν Δράμας, αἰτουμένων τὴν ἐπὶ τὸ δικαιότερον ρύθμισιν τῶν διαπυλίων φόρων κατὰ τὸν ὑπ’ αὐτῆς ὑποδεικνυόμενον τρόπον καθ’ ὅσον διὰ τῆς ἰσχυούσης καὶ ἐφαρμοζομένης ἤδη φορολογίας τῶν διαπυλίων, ζημιοῦνται τόσον οἱ Δῆμοι καὶ τὸ Κράτος, ὅσον καὶ οἱ εὐσυνείδητοι ἔμποροι. Οἱ Ἐπιμεληταὶ εἰσπράξεως Ἠπείρου ζητοῦν τὴν καλλιτέρευσιν τῆς βαθμολογικῆς των ἐξελίξεως, αὔξησιν ὁδοιπορικῶν ἐξόδων κ.λ.π. Ὁ Μοτοσυκλετιστικὸς Ὅμιλος Βορείου Ἑλλάδος (Θεσσαλονίκης) ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς κυκλοφορίας τῶν μοτοσυκλετῶν. Οἱ ἀπόστρατοι Ἀξιωματικοὶ Χανίων ἐξελθόντες τῆς ὑπηρεσίας κατὰ τὸ 1929, δυνάμει τοῦ νόμου 4191)1929 «περὶ ἐθελουσίας ἐξόδου, κλπ.» διαμαρτύρονται διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τοῦ νόμου 4191 «περὶ πλασματικῶν ἐτῶν κλπ.» Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς περιφερείας Πατρῶν, διαμαρτύρεται διὰ τὴν μὴ χορήγησιν κρατικῶν λιπασμάτων. Ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Κωνσταντίνων ἐπαρχίας Μεσσήνης διαμαρτύρεται διὰ τὴν κατάργησιν τῆς σιδηροδρομικῆς στάσεως Καλλιρρόης καὶ ζητεῖ τὴν ἀναθεώρησιν τῆς ἀποφάσεως ταύτης. Ἡ Οὐρανία Σ. Σοκόλη, κάτοικος Ἀθηνῶν, ἀδελφὴ τοῦ τέως βουλευτοῦ Κερκύρας Κων. Σοκόλη διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τῆς βουλευτικῆς χορηγίας. Ἡ Ἕνωσις Βιομηχάνων σπορελαιουργῶν Ἑλλάδος ζητεῖ τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν τῶν ἐλαιοπλακούντων καὶ ἐν γένει τῶν ἐξευγενισμένων ἐλαίων. Ὁ Θ. Πέρρος, ἐνωμοτάρχης τοῦ τμήματος ἀσφαλείας Ἀλεξανδρουπόλεως ζητεῖ τὴν προαγωγήν του διὰ τὰς μέχρι σήμερον προσφερθείσας ὑπηρεσίας εἰς τὴν Πατρίδα. Τὸ Ξενοδοχειακὸν Ἐπιμελητήριον τῆς Ἑλλάδος διαμαρτύρεται διὰ τὴν μελετωμένην τροποποίησιν τοῦ νόμου 181)1946. Ὁ κ. Α. Μπιράκης (Ὑπουργὸς τῶν ΤΤΤ.) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ταχ. Ἀνταποκρίσεως διατάξεων». Ὁ κ. Α. Παπαθανάσης (Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως τῶν δι’ ἀρδεύσεις χρησιμοποιουμένων ὑδάτων». Ὁ κ. Α. Σακελλαρίου (Ὑπουργὸς τῶν Ναυτικῶν) καταθέτει σχέδιον Νόμου «περὶ συμμετοχῆς πολιτικῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων ὑπουργείου Ναυτικῶν εἰς τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων καὶ Ταμεῖον Προνοίας Δημοσίων Ὑπαλλήλων». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ διενεργείας ἰατροδικαστικῶν πράξεων εἰς τὸ Νεκροτομεῖον Πειραιῶς», 2) «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ Α.Ν. 753)1945 ἐπὶ ἀδικημάτων διαπραχθέντων ἐν Μακεδονίᾳ καὶ Ἠπείρῳ», 3) «περὶ παρατάσεως προθεσμίας πρὸς προσέλευσιν τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 414)47», καὶ 4) «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 287 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κώδικος περὶ Δικηγόρων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κουλουμβάκης, Γ. Τζωρτζόπουλος, Α. Ἀντωνόπουλος, Π. Γύπαρης, Α. Δημητρᾶτος, Δ. Παπαδημητρίου, Ι. Ζολώτας, Σ. Πολυζωγόπουλος, Π. Λεβαντῆς, Κ. Παπακωνσταντίνου, Μ. Βαρβιτσιώτης, Γ. Γραφᾶκος, Ι. Κίνιας, Α. Κακαρᾶς, Β. Κρῖκος κ. ἄ. καταθέτουσι προσθήκην ἐπὶ τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ κυρώσεως τοῦ ἀπὸ 24)4)46 Ν.Δ. «περὶ τρόπου ἐνεργείας Στρατιωτικῶν Προαγωγῶν» καὶ τῶν εἰς ἐκτέλεσιν αὐτοῦ ἐκδοθέντων α) ἀπὸ 5)6)1946 Β. Δ. «περὶ τροποποιήσεως κλπ. τοῦ Α. Ν. 2307)1940 «περὶ στρατιωτικῆς ἱεραρχίας καὶ στρατιωτικῶν προαγωγῶν κλπ.» καὶ β) ἀπὸ 19)2)1947 Β.Δ. «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 5)6)1946 Β. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α. Ν. 2307)1940 κλπ.» καὶ ὁριστικῆς ρυθμίσεως τῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν νομοθετημάτων τούτων προκυψάντων ζητημάτων ἀφορώντων τὰ στελέχη τοῦ ἐνεργοῦ στρατοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Διακουμόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας πρὸς προσέλευσιν τῶν ὑπαγομένων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 411)1947».

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν τὰς κάτωθι ἀπαντήσεις ὑπουργείων ἐπὶ ὑποβληθεισῶν ἐρωτήσεων. 1) Τοῦ ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 20.11. 1947 ἐρωτήσεως βουλευτοῦ Ροδόπης κ. Θ. Διακουμοπούλου. Διὰ τῆς ὑπογραφείσης καὶ κοινοποιηθείσης ὑπ’ ἀριθ. 97325 τῆς 18 Νοεμβρίου 1947 κοινῆς ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐβελτιώθησαν αἱ ἀποδοχαὶ τῶν κοινοτικῶν ὑπαλλήλων καὶ ὡρίσθη ὁ βασικὸς μισθὸς τοῦ προσωπικοῦ τῶν Κοινοτήτων Θράκης καὶ Μακεδονίας μέχρι τῶν ¾ τοῦ βασικοῦ μισθοῦ τοῦ ὁρισθέντος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 87301)10.9.47 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐσωτερικῶν διὰ τοὺς δημοτικοὺς ὑπαλλήλους. Τὸ πρόσθετον ἐπίδομα 15% ἐπὶ τοῦ μισθοῦ τῶν κοινοτικῶν ὑπαλλήλων Θράκης καὶ Μακεδονίας θέλομεν καθορίσει ὅπως, διὰ νεωτέρας μας ἀποφάσεως, χορηγηθῇ εἰς τούτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1947.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ

2) Τοῦ ὑπουργείου Συντονισμοῦ ἐπὶ τῆς ἀπὸ 13.11 47 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Τρικκάλων κ. Α. Βαμβέτσου, περὶ καταγγελθεισῶν ἀνωμαλιῶν κατὰ τὴν διανομὴν ἱματισμοῦ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἐπὶ τῆς, ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως, τὰ κάτωθι: Εὐθὺς ὡς ἔλαβε γνῶσιν ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, ἐπιστολῆς τοῦ ὑπαλλήλου τοῦ Κεντρικοῦ Ταχυδρομείου Β. Μαρουλᾶ πρὸς τὴν ἐφημερίδα «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ», δημοσιευθείσης εἰς τὸ φύλλον αὐτῆς τῆς 6 Ν)βρίου ἐ.ἔ., δι’ ἧς κατηγγέλλετο ὁ ἔμπορος Ν. Βαλμᾶς, (Ντέκα 6), εἰς τὸ κατάστημα τοῦ ὁποίου ἐνηργεῖτο διανομὴ εἰδῶν ἱματισμοῦ καὶ ὑποδήσεως διὰ λογαριασμὸν τοῦ δημοσίου, δι’ ἀπόκρυψιν καὶ ἀνώμαλον διεξαγωγὴν τῆς διανομῆς τῶν εἰδῶν τούτων, διέταξε διὰ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ καὶ Ἐπιθεωρητοῦ ἐπὶ τῆς διανομῆς κ. Γ. Παπανδρέου, τὴν διενέργειαν ἐξετάσεως, ἧς τὸ πόρισμα ὑπέβαλεν οὗτος διὰ τῆς ἀπὸ 7 Ν)βρίου ἐ.ἔ. ἐκθέσεώς του. Ἐκ τοῦ πορίσματος τούτου καὶ τῆς ἐνεργηθείσης περαιτέρω ἐρεύνης προέκυψαν, ὅτι: 1) Ὁ ἐπὶ τῆς διανομῆς ἐπόπτης παρὰ τῷ ὡς ἄνω καταστήματι, καίτοι προσῆλθε καὶ ἀνέλαβεν ἐγκαίρως τὰ καθήκοντά του, περὶ ὥραν 9 30′ π.μ. τῆς 3 Ν)βρίου ἐ.ἔ ἡμέρας καθ’ ἣν προσῆλθεν ὁ καταγγέλλων εἰς τὸ ἐν λόγῳ κατάστημα, ἠναγκάσθη νὰ ἀναχωρήσῃ τῆς ὑπηρεσίας του, λόγῳ αἰφνιδίας ἀσθενείας του. 2) Ὁ ἔμπορος Ν. Βαλμᾶς ἐξηκολούθησεν, ὡς μὴ ὤφειλε, τὴν διανομὴν, ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ ἐπόπτου. 3) Ὁ ἔμπορος Ν. Βαλμᾶς, ἐχορήγησεν εἰς τὸν καταγγέλλοντα ἅπαντα τὰ παρ’ αὐτοῦ αἰτηθέντα εἴδη, πλὴν ὅμως παρέλειψε νὰ ἐπιδείξῃ εἰς τοῦτον ἑπτὰ προσόψια μεγάλου μεγέθους ὡς καὶ ἀνδρικὰ ἀδιάβροχα. Κατόπιν τούτων: 1) Διετάχθη ἀμέσως ἡ ἀπόλυσις τοῦ ἐπόπτου, διότι παρέλειψε νὰ εἰδοποιήσῃ τὴν προϊσταμένην του ἀρχὴν περὶ τῆς ἀσθενείας του, πρὸς ἀποστολὴν ἀναπληρωτοῦ του, εἰς τὸ κατάστημα. 2) Ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 016867)47 ἀπόφασις τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ δι’ ἧς κατηργήθη ὡς διανομεὺς ὁ περί οὗ ὁ λόγος ἔμπορος, τοῦ ἀφῃρέθησαν καὶ μετεφέρθησαν τὰ δελτία τῶν ἐνταχθέντων εἰς τὸ κατάστημα τούτου δικαιούχων εἰς ἕτερα καταστήματα διανομῆς. 3) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 016913 ἐ.ἔ. ἐγγράφου τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐφοδιασμοῦ, παρεπέμφθη ἡ ὡς ἄνω ὑπόθεσις εἰς τὸν Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀγορανομικοῦ Δικαστηρίου διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1947.

Ὁ Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ

Σ. ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

3) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ ἐπὶ τῆς ἀπὸ 13.11 47 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Τρικκάλων κ. Α. Βαμβέτσου, περὶ καταγγελθεισῶν ἀνωμαλιῶν κατὰ τὴν διανομὴν ἱματισμοῦ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐπὶ τῆς ἐν περιλήψει ἐρωτήσεως, τὰ κάτωθι: Εὐθὺς ὡς ἔλαβε γνῶσιν ἡ ἁρμοδία καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία, ἐπιστολῆς τοῦ ὑπαλλήλου τοῦ Κεντρικοῦ Ταχυδρομείου Β. Μαρουλᾶ πρὸς τὴν ἐφημερίδα «Ἀκρόπολις» δημοσιευθείσης εἰς τὸ φύλλον αὐτῆς της 6 Νοεμβρίου ἐ.ἔ. δι’ ἧς κατηγγέλλετο ὁ ἔμπορος Ν. Βαλμᾶς (Ντέκα 6) εἰς τὸ κατάστημα τοῦ ὁποίου ἐνηργεῖτο ἡ διανομὴ εἰδῶν ἱματισμοῦ καὶ ὑποδήσεως διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου, δι’ ἀπόκρυψιν καὶ ἀνώμαλον διεξαγωγὴν τῆς διανομῆς τῶν εἰδῶν τούτων, διέταξε διὰ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ καὶ Ἐπιθεωρητοῦ ἐπὶ τῆς διανομῆς κ. Γ. Παπανδρέου, τὴν διενέργειαν ἐξετάσεως, ἧς τὸ πόρισμα ὑπέβαλεν οὗτος διὰ τῆς ἀπὸ 7 Νοεμβρίου ἐ. ἔ. ἐκθέσεώς του. Ἐκ τοῦ πορίσματος τούτου καὶ τῆς ἐνεργηθείσης περαιτέρω ἐρεύνης προέκυψαν, ὅτι: 1) Ὁ ἐπὶ τῆς διανομῆς ἐπόπτης παρὰ τῷ ὡς ἄνω καταστήματι, καίτοι προσῆλθε καὶ ἀνέλαβεν ἐγκαίρως τὰ καθήκοντά του, περὶ ὥραν 9.30 π. μ. τῆς 3 Νοεμβρίου ἐ. ἔ. ἡμέρας καθ’ ἣν προσῆλθεν ὁ καταγγέλλων εἰς τὸ ἐν λόγῳ κατάστημα, ἠναγκάσθη ν’ ἀποχωρήσῃ τῆς ὑπηρεσίας του λόγῳ αἰφνιδίας ἀδιαθεσίας του. 2) Ὁ ἔμπορος Ν. Βαλμᾶς ἐξηκολούθησεν, ὡς μὴ ὤφειλε, τὴν διανομὴν ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ ἐπόπτου. 3) Ὁ ἔμπορος Ν. Βαλμᾶς ἐχορήγησεν εἰς τὸν καταγγέλλοντα ἅπαντα τὰ παρ’ αὐτοῦ αἰτηθέντα εἴδη πλὴν ὅμως παρέλειψε νὰ ἐπιδείξῃ εἰς τοῦτον ἑπτὰ προσόψια μεγάλου μεγέθους ὡς καὶ ἀνδρικὰ ἀδιάβροχα. Κατόπιν τούτων: 1) Διετάχθη ἀμέσως ἡ ἀπόλυσις τοῦ ἐπόπτου, διότι παρέλειψε νὰ εἰδοποιήσῃ τὴν προϊσταμένην του ἀρχὴν περὶ τῆς ἀσθενείας του, πρὸς ἀποστολὴν ἀναπληρωτοῦ του εἰς τὸ κατάστημα. 2) Ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 016867)47 ἀπόφασις ἡμῶν δι’ ἧς κατηργήθη ὡς διανομεὺς ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος ἔμπορος, τοῦ ἀφῃρέθησαν καὶ μετεφέρθησαν τὰ δελτία τῶν ἐνταχθέντων εἰς τὸ κατάστημα τοῦτο δικαιούχων, εἰς ἕτερα καταστήματα διανομῆς. 3) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 016913 ἐ. ἔ. ἐγγράφου ἡμῶν παρεπέμφθη ἡ ὡς ἄνω ὑπόθεσις εἰς τὸν Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀγορανομικοῦ Δικαστηρίου διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1947.

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ

Φ. ΖΑΪΜΗΣ

Πρὸς τὴν ἐφημερίδα «Ἀκρόπολις». Ἐπὶ ἐπιστολῆς τοῦ ὑπαλλήλου τοῦ Κεντρικοῦ Ταχυδρομείου Β. Μαρουλᾶ, δημοσιευθείσης μετὰ σχετικοῦ σχολίου ὑμῶν ὑπὸ τὸν τίτλον «Παρατράγουδα», εἰς τὸ φύλλον τῆς ὑμετέρας ἐφημερίδος τῆς 6ης τρέχοντος μηνός, δι’ ἧς καταγγέλλεται ὁ ἔμπορος Ν, Βαλμᾶς, εἰς τὸ κατάστημα τοῦ ὁποίου ἐνεργεῖται διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου εἰς τὸν πληθυσμὸν τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, δι’ ἀπόκρυψιν εἰδῶν καὶ ἀνώμαλον διενέργειαν τῆς διανομῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἐκ τῆς γενομένης πρὸς τοῦτο, κατόπιν ἐντολῆς ἡμῶν, εἰδικῆς ἐξετάσεως τοῦ ζητήματος τούτου προέκυψαν τὰ κάτωθι: 1) Ὅτι ὁ ἐπόπτης τοῦ Ὑπουργείου παρὰ τῷ ὡς ἄνω καταστήματι ἀνέλαβεν ἐγκαίρως τὴν 3ην Νοεμβρίου ἐ. ἔ. ἡμέραν καθ’ ἣν προσῆλθεν ὁ καταγγέλλων εἰς τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος κατάστημα, τὰ καθήκοντά του, ἠναγκάσθη ὅμως περὶ ὥραν 9.30′ νὰ ἀποχωρήσῃ τῆς ὑπηρεσίας του, λόγῳ αἰφνιδίας ἀσθενείας του. Τούτου διετάχθη ἡ ἀντικατάστασις, διότι παρέλειψε νὰ εἰδοποιήσῃ τὴν προϊσταμένην του ἀρχὴν πρὸς ἀποστολὴν ἀναπληρωτοῦ του εἰς τὸ κατάστημα. 2) Ὅτι ὁ καταγγέλλων ἠγόρασεν εἴδη ἐκ τῶν καλλιτέρων καὶ παρουσιαζόντων ζήτησιν, μεταξὺ δὲ τῶν ἄλλων καὶ ἀδιάβροχον, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν σχετικῶν δελτίων πωλήσεως, καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὅτι εὐσταθεῖ ὁ ἰσχυρισμός του, ὅτι δὲν ἐξυπηρετήθη ἱκανοποιητικῶς. 3) Διὰ τὴν μὴ ἐμφάνισιν ὑπὸ τοῦ ἐμπόρου ὡρισμένων εἰδῶν εἰς τὸν περὶ οὗ πρόκειται δικαιοῦχον θὰ ληφθῶσι κατ’ αὐτοῦ προσήκοντα μέτρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1947.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ

Ἀντίγραφον δελτίων πωλήσεων, διὰ τὰ εἴδη ἅτινα ἐπρομηθεύθη ὁ Β. Μαρουλᾶς. 1) Ἀριθμ’ δελτίου 1126780 Μ. 137.

Ἀριθμ. δελτίου 1126781 Μ. 138.

4) Τοῦ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν εἰς ἐρώτησιν 377 τῶν Βουλευτῶν κ. κ. Θ. Διακουμοπούλου, Κ. Καλαμαρᾶ, Κ. Παπακωνσταντίνου, Ν. Κώττα, Π. Ἠλιάδη, Α. Λαδᾶ, Ε. Κομνηνοῦ, Κ. Δηλαβέρη, Μ. Βαρβιτσιώτη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεώς σας ὅτι: I) Οὐδεμία ἀπόφασις ἔχει ληφθῇ περὶ διαθεσιμότητος τοῦ Ὑποστρατήγου Μαντᾶ Χρ. ἀλλ’ ἁπλῶς οὗτος ἀντικατεστάθη ἐν τῇ Διοικήσει τῆς XV Μεραρχίας. II) Ἡ κατάθεσις τῶν σχετικῶν ἐγγράφων ὡς καὶ τῶν αἰτουμένων ἀτομικῶν φακέλλων καθίσταται ἀδύνατος, λόγῳ τοῦ ἀπορρήτου περιεχομένου των ὅπερ ἀπαγορεύεται νὰ περιέλθῃ εἰς δημοσιότητα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Σεπτεμβρίου 1947.

Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν

Γ. ΣΤΡΑΤΟΣ

5) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 19)5)47 κατατεθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Αἰτωλοακαρνανίας κ. Ἀνδρέου Ν. Στράτου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Σμυριδωρυκτῶν Νάξου οὐδένα πόρον ἐκ τῶν ὑπὸ τοῦ Καταστατικοῦ του προβλεπομένων εἰσέπραξεν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1940–46 λόγῳ τῆς ἐπελθούσης Ἐθνικῆς καταστροφῆς καὶ τῆς συνεπείᾳ ταύτης ἔκτοτε ἀνεργίας τῶν σμυριδωρυκτῶν καὶ τῆς μὴ πωλήσεως τῆς σμύριδος. Διὰ τῶν ὑπαρχόντων διαθεσίμων κεφαλαίων του τὸ Ταμεῖον κατώρθωσε νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς πρὸς τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ συνταξιούχους ὑποχρεώσεις του μέχρι τοῦ ἔτους 1942. Μετὰ τὴν εἰς τὸ Κράτος παράδοσιν ὑπὸ τῶν σμυριδορυκτῶν ἐν ἔτει 1946, 6.000 τόννων σμύριδος καὶ ἐλαχίστου ποσοῦ πωλήσεως τοιαύτης εἰς τὸ ταμεῖον τοῦ Ὀργανισμοῦ εἰσέρρευσε τὸ ποσὸν τῶν 33.000.000 δραχμῶν ποσὸν τελείως ἀνεπαρκὲς διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν πρὸς τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ συνταξιούχους ὑποχρεώσεών των. Ἤδη δι’ ἀνασυγκροτήσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ταμείου ἐπανήρχισεν ἡ λειτουργία αὐτοῦ καὶ μελετᾶται παρὰ τῆς καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τὸ ζήτημα τῆς ἐξευρέσεως τρόπου βελτιώσεως τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ ταμείου, ἵνα τοῦτο δυνηθῇ καὶ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις του.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ

6.) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 20.11. 47 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Τρικκάλων κ. Α. Βαμβέτσου: Τὰ γεγονότα τοῦ Δημοτικοῦ Βρεφοκομείου Ἀθηνῶν τὰ ἀναφερόμενα ἐν τῇ ἐρωτήσει ταύτῃ ἀνάγονται εἰς τὸν χρόνον τῆς κατοχῆς: 1.) Ὅσον ἀφορᾷ τὴν θνησιμότητα τῶν ἐν αὐτῇ βρεφῶν κατὰ τὸν χρόνον τῆς κατοχῆς δὲν παρατηρεῖται ηὐξημένον ποσοστὸν τοῦ προπολεμικοῦ τοιούτου καὶ συγκεκριμένως: Ἐπὶ δυνάμεως βρεφῶν 1652 ἔτους 1941 θανόντα 464 Ἐπὶ δυνάμεως βρεφῶν 1692 ἔτους 1942 θανόντα 754 Ἐπὶ δυνάμεως βρεφῶν 1077 ἔτους 1943 θανόντα 189 Ἐπὶ δυνάμεως βρεφῶν 1051 ἔτους 1944 θανόντα 315. 2.) Ὅσον ἀφορᾷ τὰς κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην διαχειριστικὰς ἀνωμαλίας, ἐνηργήθη διοικητικὴ ἐξέτασις καὶ δικαστικὴ δίωξις, ἠλέγχθη δι’ ὑποβιβασμοῦ καὶ μεταθέσεως ὁ τότε διευθυντὴς τοῦ Βρεφοκομείου Νικόλαος Σαραντόπουλος, ὅστις προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ ἐδικαιώθη διὰ τῆς ἀπὸ 18 Ἰουνίου 1946 ἀποφάσεώς του. Ἐπὶ τῆς ἐνεργηθείσης δὲ δικαστικῆς διώξεως ἐξεδόθη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 831 ἔτους 1946 ἀπαλλακτικὸν βούλευμα τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1947.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ

7) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 384 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Τρικάλων κ. Α. Βαμβέτσου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ἀπὸ 14 ἱσταμένου ἐρώτησιν ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ Ἐπιθεωρητὴς Ἀρεοπαγίτης κ. Βασίλειος Κυριακόπουλος, τὴν 17ην Ἰουλίου ἐ. ἔ. ὑπέβαλεν ἡμῖν φάκελλον διοικητικῆς ἀνακρίσεως κατὰ διαφόρων δικαστικῶν λειτουργῶν Θεσσαλονίκης. Τὸν φάκελλον τοῦτον ἀπεστείλαμεν τὴν ἑπομένην τῆς ὑποβολῆς του εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν Θεσ)νίκης, ἵνα διατάξῃ πάραυτα τακτικὴν ἀνάκρισιν ἐπὶ τῶν καταγγελλομένων κατὰ τῶν ἐν αὐτῷ ἀναφερομένων δικαστικῶν λειτουργῶν, ἣν ἀνάκρισιν καὶ παρήγγειλεν ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης. Διὰ σημερινῆς τηλεγραφικῆς διαταγῆς ἡμῶν πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν Θεσ)νίκης ὑπομιμνήσκομεν τὴν ὡς ἄνω παραγγελίαν ἡμῶν περὶ διενεργείας ἀμέσου τακτικῆς ἀνακρίσεως, τάσσοντες προθεσμίαν μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου 1947, ὅτε δέον ἀπροφασίστως νὰ ἔχῃ περαιωθῇ ἡ ἀνάκρισις. Ἀποστέλλομεν ὑμῖν ἀντίγραφον τῶν ἀνωτέρω παραγγελιῶν ἡμῶν ἵνα εὐαρεστούμενοι λάβετε γνῶσιν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΛΑΔΑΣ

Πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης Διαβιβάζομεν ὑμῖν συνημμένως φάκελλον διοικητικῆς ἀνακρίσεως ἐνεργηθείσης ὑπὸ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Ἀρεοπαγίτου κ. Β. Κυριακοπούλου μετὰ τοῦ σχετικοῦ ἐπ’ αὐτῆς πουρίσματος αὐτοῦ καὶ παρακαλοῦμεν, ὅπως διατάξητε τάχιστα τακτικὴν ἀνάκρισιν ἐπὶ τῶν καταγγελλομένων, κατὰ τῶν ἐν αὐτῷ μνημονευομένων, συμφώνως τῇ γνώμῃ τοῦ ἐνεργήσαντος τὴν ἐξέτασιν κ. Ἐπιθεωρητοῦ, τὴν ὁποίαν ἀποδεχόμεθα ὡς ὀρθὴν γνωρίζοντε ἡμῖν ἐν καιρῷ τὸ ἀποτέλεσμα ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰουλίου 1947

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ

Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν Θεσσαλονίκην. Ὑπομιμνήσκοντες ὁμοιάριθμον παραγγελίαν ἡμῶν παραγγέλλομεν ὅπως δι’ ἐμπιστευτικῆς ἀναφορᾶς σας ἀναφέρητε ἡμῖν ἀποτελέσματα τακτικῆς ἀνακρίσεως στόπ. Ἐὰν δὲν ἐπερατώθη αὕτη δέον, ὅπως περατωθῇ βραδύτερον μέχρι τέλους μηνὸς Ὀκτωβρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ὀκτωβρίου 1947

Ὁ Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης

Χ. ΛΑΔΑΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 1 ἀναβάλλεται, διότι ἀπουσιάζει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ὑπ’ ἀριθμ. 2 ἐπὶ τηλεγραφικῆς διαμαρτυρίας τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου κατὰ τῶν ἐμπόρων τῶν ἀγοραζόντων τὴν ὄρυζαν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς τῆς Ἠπείρου εἰς τιμὴν μικροτέραν τῆς καθορισθείσης κατὰ 1000 δραχ. Ὁ κ. Τζωρτζόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§6Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ τοῦ Ἐφοδιασμοῦ, σᾶς εἶναι γνωστὸν τὸ ζήτημα τῆς ὀρύζης, διὰ τὸ ὁποῖον ὅλοι οἱ βουλευταὶ τῆς Ἠπείρου σᾶς ἀπησχόλησαν. Ἡ μὴ ἔγκαιρος συγκέντρωσις ἠνάγκασε τοὺς παραγωγοὺς νὰ πωλοῦν τὸ προϊόν των εἰς τιμὴν κάτω τῆς ὁρισθείσης τιμῆς συγκεντρώσεως. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι πωλοῦν μὲ 2.500 δραχμ., ἐνῷ ἡ τιμὴ τῆς συγκεντρώσεως εἶναι 3.800, εἰς τοῦτο δὲ συνετέλεσαν καὶ αἱ διάφοροι ἄδειαι, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς πολλοὺς ἐμπόρους τῶν Ἀθηνῶν, καὶ οἱ ὁποῖοι ἐξεμεταλλεύθησαν τοὺς παραγωγοὺς, θὰ σᾶς παρακαλέσω πολὺ ἐὰν εἶναι δυνατὸν ἡ συγκέντρωσις νὰ ἀρχίσῃ τὸ συντομώτερον. Ἐπίσης οἱ παραγωγοὶ παραπονοῦνται διὰ τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως, ἡ ὁποία ὡρίσθη καὶ ἡ ὁποία εἶναι κατωτέρα τῆς τιμῆς ἐκείνης ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τὴν ὄρυζαν τῆς Μεσσήνης. Ἡ ἀπόδοσις εἶναι σχεδὸν ἡ αὐτὴ καὶ κακῶς τὸ ὑπουργεῖον ἐκανόνισεν αὐτὴν τὴν τιμήν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μεριμνήσῃ, ὥστε νὰ δοθῇ ἡ τιμή, ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τοὺς παραγωγοὺς Μεσσήνης, καὶ εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῆς Ἠπείρου.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§8Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, καὶ προφορικῶς εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρὸν διὰ τὸ ζήτημα αὐτό. Ὑπάρχει μία διαταγὴ τοῦ Γεν. Διοικητοῦ Ἠπείρου, ἡ ὁποία ἀπαγορεύει τὴν ἐξαγωγὴν ὀρύζης καὶ νομίζω ὅτι δὲν στηρίζεται εἰς κανένα νόμον ἡ διαταγὴ αὐτή, ἐπιπροσθέτως δὲ ἔφερε μίαν τρομερὴν ζημίαν εἰς τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ὄρυζαν ὡς μοναδικὸν προϊόν των. Πρόκειται περὶ μιᾶς περιφερείας πτωχῆς, ἡ ὁποία δὲν ἔχει καμμίαν ἀρωγὴν ἀπὸ τὸ Κράτος, ἀλλὰ δὲν ἔχει καὶ καμμίαν ἄλλην παραγωγήν. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δοθοῦν τὰ μέσα εἰς τοὺς παραγωγοὺς αὐτούς, ὥστε νὰ ἔρχεται ἐδῶ ἀποφλοιωμένον τὸ ρύζι καὶ νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ληφθῇ τοιοῦτον μέτρον, ὥστε ἡ διαταγὴ αὐτὴ τοῦ Γεν. Διοικητοῦ Ἠπείρου, ἡ ὁποία ἔφερε τρομερὰς ζημίας, νὰ ἀνακληθῇ, διότι οἱ παραγωγοὶ ἀναγκάζονται νὰ δίδουν τὸ ρύζι εἰς μικροτέραν τιμήν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δερδεμέζης ἔχει τὸν λόγον.

§10Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐφοδιασμοῦ ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος, διότι προσφάτως ἤμην εἰς Ἤπειρον καὶ ἔκαμα ἐκεῖ διαφόρους συσκέψεις διὰ τὸ ζήτημα τῆς ὀρύζης. Αἱ συσκέψεις αὐταὶ δὲν ἔφθασαν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν καθ’ ὅσον δὲν ὑπῆρχον ὁδηγίαι ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ. Τὸ παράπονον τῶν παραγωγῶν τῆς Ἠπείρου, τὸ ὁποῖον ἀντελήφθην προσωπικῶς, εἶναι ὅτι ἐτηρήθησαν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Ἐνῶ δηλαδὴ εἰς τοὺς παραγωγοὺς Μεσσήνης καὶ τῶν ἄλλων περιοχῶν ὡρίσθη τιμὴ ἀγορᾶς 4.300 δραχ. εἰς τὴν Ἤπειρον ὡρίσθη 3.800. Ἐπὶ πλέον τὸ ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, δὲν γνωρίζω διὰ ποίους λόγους ἐφωδίασε πολλοὺς ἐμπόρους μὲ ἀδείας καὶ μὲ τιμὴν 2.100 ἐπῆραν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς τὸ προϊόν των. Τρίτον ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ πλέον τοὺς παραγωγοὺς αὐτούς, εἶναι καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἐκκοκκίσεως τῆς ὀρύζης, καθ’ ὅσον δὲν ἐπιτρέπεται εἰς αὐτοὺς νὰ τὸ μεταφέρουν εἰς τοὺς μύλους ἔξω τῆς περιφερείας των. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν μεταφορὰν τουλάχιστον ἐντὸς τῆς ἰδίας περιοχῆς, ἵνα δύνανται οἱ παραγωγοὶ νὰ μεταφέρουν τὸ προϊόν των εἰς τοὺς ὀρυζομύλους, διὰ νὰ κάμουν τὴν ἐκκόκκισιν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ.

§12Φ. ΖΑΪΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ). Αἱ ἀνησυχίαι τῶν κ. συναδέλφων ἦσαν πραγματικῶς δεδικαιολογημέναι. Τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως τῆς ὀρύζης παρουσιάζεται διὰ πρώτην φορὰν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ἐχρειάσθη ἀρκετὸς χρόνος συνεννοήσεων τῶν ὑπηρεσιῶν τῶν ἁρμοδίων τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τοῦ ὑπουργείου Ἐφοδιασμοῦ, διὰ νὰ καταλήξουν εἰς τὸν τρόπον τῆς καλυτέρας συγκεντρώσεως. Βεβαίως προέκυψαν ζητήματα πιστώσεων διὰ τὴν συγκέντρωσιν, τὰ ὁποῖα ἐπεβράδυναν τὴν ὅλην ὑπόθεσιν, ἀλλ’ ἤδη πρὸ 3 ἡμερῶν ὑπέγραψα τὴν σύμβασιν μὲ τὴν ΚΥΔΕΠ, μετὰ πολλὰς δυσκολίας ὁμολογῶ, καὶ διετάχθη ἡ συγκέντρωσις. Αἱ τιμαί, αἱ ὁποῖαι ὡρίσθησαν εἶναι νομίζω λίαν ἱκανοποιητικαί. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς ποιότητος Ἠπείρου καὶ τῆς ποιότητος Καλαμῶν εἶναι πραγματική, ἐὰν πιστεύσωμεν τὰς γνώμας τῶν γεωπόνων καὶ τῶν εἰδικῶν, οἱ ὁποῖοι τὰς ἐζήτησαν κατὰ τρόπον ἄρτιον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διατυπωθεῖσαν γνώμην ὑπὸ τῶν κ. ἐρωτώντων ὅτι ἐδώσαμεν ἀδείας εἰς ἐμπόρους, σᾶς λέγω ὅτι τὸ ζήτημα ἦτο δυσχερὲς εἰς τὴν λύσιν του, κατελήξαμεν δὲ εἰς τὸ ἑξῆς. Ἡ συγκέντρωσις νὰ γίνῃ καὶ κατὰ τοὺς δύο τρόπους, ὅποιος θέλει νὰ δώσῃ ἀποφλοιωμένον νὰ τὸ δώσῃ, ὅποιος παραγωγὸς θέλει, νὰ τὸ δώσῃ ἀναποφλοίωτον. Κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν καὶ οἱ τοπικοὶ διοικηταί, τόσον ἐν Ἠπείρῳ, ὅσον καὶ ἀλλαχοῦ θὰ ἠδύναντο νὰ κάμουν τὴν συγκέντρωσιν, ἀλλὰ καὶ οἱ μύλοι νὰ ἀπασχοληθοῦν, οἱ ὁποῖοι ἀπασχολοῦν ἕνα μέγαν ἀριθμὸν ἐργατῶν. Ἡ μεταφορὰ τῶν ποσοτήτων ὑπὸ ἐμπόρων, ἢ ὑπὸ γεωργῶν ἦτο ἀπαραίτητος, διότι ἦλθον μεγάλαι ποσότητες ἐδῶ καὶ κατωρθώσαμεν νὰ συγκεντρώσωμεν ἀποφλοιωμένην ὄρυζαν ἐνταῦθα περὶ τὰς 100.000 ὀκάδας, αἱ ὁποῖαι ἦσαν ἀπαραίτητοι διὰ τὰ διάφορα νοσοκομεῖα, συνεπῶς, νομίζω, ὅτι σήμερον ἡ ἐρώτησις εἶναι ἄκαιρος· πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν θὰ εἶχε τὸν λόγον της. Σήμερον, ἐφ’ ὅσον πρὸ 3 ἡμερῶν ἤδη ὑπεγράφη ἡ σύμβασις μὲ τὴν ΚΥΔΕΠ καὶ διετάχθη ἡ ἔναρξις τῆς συγκεντρώσεως, εἴτε εἰς τὰ κέντρα τῆς συγκεντρώσεως, εἴτε ἐδῶ, νομίζω, ὅτι ἱκανοποιεῖ ὅλους καὶ θὰ ἔπρεπε καὶ οἱ γεωργοὶ νὰ προθυμοποιηθοῦν νὰ δώσουν ὅσον εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὸ ρύζι, διότι ἡ ποσότης, ἡ ὁποία θὰ συγκεντρωθῇ, δὲν πρόκειται νὰ ἀχθῇ εἰς τὴν κατανάλωσιν, θὰ εἶναι τὸ πολὺ–πολὺ περὶ τὰς 700.000 ὀκάδας, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι ἐπαρκεῖς μόνον διὰ τὰ νοσοκομεῖα, σανατόρια, ὀρφανοτροφεῖα κ.λ.π. Αὐτὰ εἶχα νὰ εἴπω καὶ νομίζω ὅτι ἱκανοποιοῦνται καὶ οἱ γεωργοὶ καὶ οἱ ἔμποροι.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3 ἀναβάλλεται, διότι δὲν εἶναι παρὼν ὁ κ. ὑπουργός. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4 ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Ἡγουμενίτσης ζητούσης ὅπως ἡ συγκεντρωθησομένη ποσότης ὀρύζης ἐν τῇ περιφερείᾳ της διατεθῇ διὰ τὰς ἀνάγκας της. Ὁ κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§14Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ Γεωργικὴ Ἕνωσις Ἡγουμενίτσης, κύριε ὑπουργέ, εἶχε ζητήσει ὅπως ἡ συγκεντρωθησομένη ποσότης ὀρύζης διατεθῇ διὰ τὰς ἀνάγκας της. Ὑποστηρίζω τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν διὰ τὸν λόγον, ὡς σᾶς εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι τὸ μοναδικὸν προϊόν των εἶναι ἡ ὄρυζα καὶ θὰ εὑρεθοῦν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τὸ ἀγοράσουν εἰς τὴν τιμὴν τῶν 15.000, ἐνῷ τὸ πωλοῦν πρὸς 3.000. Αὐτὸ εἶναι κἆτι τι τὸ ἀνώμαλον, ρύζι τὸ ὁποῖον παράγει ὁ παραγωγὸς ὁ ἴδιος νὰ ὑποχρεοῦται νὰ τὸ πωλήσῃ πρὸς 3.500 τὴν ὀκᾶν καὶ νὰ ὑποχρεοῦται ταὐτοχρόνως νὰ τὸ ἀγοράσῃ πρὸς 15.000. Νομίζω ὅτι προσγίγνεται μία μεγάλη ἀδικία εἰς μίαν πτωχὴν περιφέρειαν, ἡ ὁποία εἶναι ἀξία πάσης προστασίας, διότι ὁ παραγωγὸς ἔχει ἀνάγκας, ἔχει μικρὰ παιδιὰ καὶ συνεπῶς εἶναι κατ’ ἀδήριτον ἀνάγκην ὑποχρεωμένος νὰ τὸ πωλήσῃ εἰς τὴν συγκέντρωσιν πρὸς 3.000 δραχ. καὶ τὸ ἴδιο ρύζι τὸ ἀγοράζει πρὸς 15.000. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ ὑπάρχουν καὶ ἐκεῖ ἀρκετὰ νοσοκομεῖα καὶ ἱδρύματα, εἰς τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπόλυτος ἡ ἀνάγκη νὰ δοθῇ ρύζι καὶ νομίζω ὅτι εἶναι πλέον ἢ εὔλογος ἡ αἴτησις τοῦ συνεταιρισμοῦ τῆς Ἡγουμενίτσης νὰ παραμένῃ ἡ συγκεντρουμένη ποσότης ἐκεῖ. Πρέπει νὰ δοθῇ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς μία προστασία, διότι θὰ εὑρεθοῦν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀγοράσουν τὸ ἴδιον προϊόν των. Εἶναι τοῦτο κἄτι τὸ ἀνώμαλον καὶ τὸ πρωτοφανὲς εἰς βάρος πτωχῶν ἀνθρώπων καὶ πτωχῶν γεωργῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποβλέπουν εἰς αὐτὸ τὸ προϊόν, διότι δὲν ἔχουν ἄλλο προϊόν.

§15Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§16Φ. ΖΑΪΜΗΣ. (Ὑπ. τοῦ Ἐφοδιασμοῦ). Κύριοι, ἀπὸ τὴν σκέψιν μου δὲν ἐπέρασεν αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος. Οὐδέποτε τὸ ὑπουργεῖον ἐσκέφθη καὶ ἀπεφάσισε νὰ ἀφαιρέσῃ ἐλαχίστας ποσότητας ἀπὸ τοὺς γεωργούς. Ἀντιθέτως ἔλαβε πρόνοιαν, ὥστε εἰς κάθε γεωργὸν νὰ ἀπομείνῃ μία ἐπαρκὴς ποσότης, τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος θὰ κρίνῃ πόση θὰ εἶναι. Διότι ἡ συγκέντρωσις δὲν εἶναι ὑποχρεωτική. Ἀπὸ τοῦ σημείου ὅμως αὐτοῦ μέχρι τοῦ σημείου οἱ γεωργοὶ νὰ κρατήσουν ὁλόκληρον τὸ ρύζι εἰς βάρος τῶν νοσοκομείων, ἀναρρωτηρίων κλπ., νομίζω ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν. Καὶ ἐπὶ πλέον ὑπεσχέθην ἐπανειλημμένως καὶ εἰς τὸν Γενικὸν Διοικητὴν Ἠπείρου νὰ κρατήσουν μίαν μεγαλυτέραν ποσότητα διὰ τὰ εὐαγῆ ἱδρύματα τῆς Ἠπείρου. Δι’ αὐτὸ δὲν ἠμπορῶ, παρὰ νὰ δηλώσω ὅτι ἐν μέρει ἤδη ἔχω ἀποδεχθῆ τὰ αἰτήματα τῶν συνεταιρισμῶν, διότι θὰ ἦτο ἄδικον νὰ παραμείνῃ ὁλόκληρος ἡ ποσότης ἐκεῖ εἰς βάρος τῆς ὑπολοίπου ἀσθενούσης Ἑλλάδος.

§17Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Νομίζω ὅτι ἡ προστασία αὐτὴ δὲν εἶναι τόσον ἐπαρκής. Δυστυχῶς αἱ σημεριναὶ συνθῆκαι τῆς Ἠπείρου εἶναι τοιαῦται, ὥστε θὰ ἀναγκασθῇ τὸ ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ νὰ ἐφοδιάσῃ τὴν Ἤπειρον καὶ δι’ ἄλλης ποσότητος ὀρύζης. Τὸ ἐμπορικὸν Ἐπιμελητήριον ἔχει καταστάσεις ὅπου φαίνεται, ὅτι προπολεμικῶς κατηναλίσκοντο εἰς τὴν Ἤπειρον 1.500.000 ὀκάδες ὀρύζης. Σήμερον μὲ τὴν πλέον καλυτέραν πρόβλεψιν μόνον 700.000 ὀκάδες θὰ συγκεντρωθοῦν εἰς τὴν Ἤπειρον. Αὐταὶ αἱ ποσότητες εἶναι ἀνεπαρκέσταται ὄχι μόνον διὰ τοὺς παραγωγούς, ἀλλὰ καὶ διὰ τά νοσοκομεῖα καὶ ἄλλα ἱδρύματα, δεδομένου ὅτι εἰς τὰ Ἰωάννινα λειτουργοῦν καὶ ἄλλαι 4 παιδουπόλεις αἱ ὁποῖαι ἀριθμοῦν 1500 παιδιά.

§18Φ. ΖΑΪΜΗΣ. (Ὑπουργ. τοῦ Ἐφοδιασμοῦ). Αἱ πληροφορίαι τοῦ Ὑπουργείου εἶναι ὅτι θὰ συγκεντρωθῇ μία ποσότης 300.000 ὀκ. πέραν τῶν ἀναγκῶν τῆς Ἠπείρου. Συνεπῶς εἶναι ἕνα ποσὸν λίαν ἱκανοποιητικόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2 σχέδιον νόμου «περὶ πειθαρχικῆς ἐξουσίας τῶν προϊσταμένων τῶν λιμενικῶν ἀρχῶν».

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ πειθαρχικῆς ἐξουσίας τῶν προϊσταμένων τῶν λιμενικῶν ἀρχῶν».

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1. σχέδιον ψηφίσματος. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου ψηφίσματος «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ἔκδοσιν Διαταγμάτων νομοθετικοῦ χαρακτῆρος καὶ περιεχομένου». Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§23Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί. Ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ νὰ τεθῇ εἰς ἰσχὺν κατὰ παρέκκλισιν τῆς ἀπὸ συνήθους κοινοβουλευτικῆς διαδικασίας, μία σειρὰ φορολογικῶν νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζει ἐν τῷ συνόλῳ των καὶ τὰ ὁποῖα φαίνεται νὰ θεωρῇ ὡς ἕνα ἑνιαῖον μέρος τῆς παρ’ αὐτῇ ἀκολουθουμένης Δημοσιονομικῆς πολιτικῆς. Θὰ συμφωνοῦσα εἰς τὴν παρέκκλισιν καὶ τὴν ἐξουσιοδότησιν λόγῳ τῶν σημερινῶν δυσχερῶν περιστάσεων καὶ λόγῳ τῶν ἐπειγουσῶν οἰκονομικῶν ἀναγκῶν, ἐὰν δὲν εἶχον βασικὰς κατ’ ἀρχὴν ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων τούτων. Ἀνεξαρτήτως τῆς γενικῆς κριτικῆς ποὺ ἠμπορεῖ νὰ ἀσκηθῇ ἐπὶ τῶν φορολογικῶν αὐτῶν νομοσχεδίων ποὺ δίνουν τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὸν ἀναγνώστην, ὅτι πέραν τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ὑπάρχει κανένα ἄλλο ὑπουργεῖον, οὔτε τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας, οὔτε τὸ ὑπουργεῖον Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, οὔτε τὸ ὑπουργεῖον Ἐργασίας, πέραν, λέγω τῆς γενικῆς ἐντυπώσεως τὴν ὁποίαν ἀφίνει εἰς τὸν ἀναγνώστην, ὅτι τὰ πάντα περιορίζονται, διὰ τῆς γενικῆς παραχωρήσεως εἰς τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἁρμοδιοτήτων ἄλλων ὑπουργείων θὰ εἶχον νὰ πῶ τοῦτο. Ὅτι προφανῶς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ὑποστηρίζει εἰς ἔκθεσίν του ὁ κ. Θεοφανόπουλος ἐκ μέρους τῆς ἐπιτροπῆς, ἀντιμετωπίζει ἀναγκαίας οἰκονομίας, καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι σωστὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζεται εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ ψηφίσματος ὅτι ἀνεξαρτήτως τῶν αἰτίων τῆς ἀνταρσίας καὶ τῶν ἀναγκῶν τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ, ἐπιζητεῖ τὸ Κράτος τρόπον τινὰ μίαν ἐξυγίανσιν τῶν δημοσίων οἰκονομικῶν καὶ ἐπιζητεῖ νὰ θέσῃ μίαν σειρὰν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν ἄσκησιν τῶν φορολογικῶν κενῶν. Τὸ δεύτερον μέρος τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως τοῦ ψηφίσματος ἔρχεται εἰς ἀντίφασιν, καὶ ἔρχεται εἰς ἀντίφασιν μὲ τὴν ἐν γένει θέσιν ἡ ὁποία ὑποστηρίζεται διὰ τὴν ἐξουσιοδότησιν, ἀλλὰ καὶ ἐάν, λάβῃ κανεὶς τὸ σύνολον τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν ἐξαιρέσει ἐκείνων ποὺ ἀφοροῦν τὴν πολεμικὴν εἰσφοράν, εἰσφορὰν δηλαδὴ ὑπὲρ τῶν μαχομένων δυνάμεων, ὅλα τὰ ἄλλα νομοσχέδια, εἰς τὸ σύνολόν των, εἶναι νομοσχέδια ξένα πρὸς τὸν γενικώτερον σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκουν, εἶναι νομοσχέδια ποὺ ὑποστηρίζουν ἀνασυγκρότησιν, ἀνασυγκρότησιν ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ λόγῳ τῶν πολεμικῶν συνθηκῶν καὶ ἄλλων ἀρχῆθεν κατευθύνσεων. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, μίαν ἀπὸ τὰς βασικωτέρας διατάξεις ἑνὸς νομοσχεδίου περὶ συμπληρώσεως φορολογικῶν τινων νόμων. Αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον θέτει μίαν νέαν φορολογίαν εἰς τὰ προϊόντα τῆς βιοτεχνίας. Ἠξεύρετε, κ. συνάδελφοι, ποία ὑπῆρξεν ἡ διάθεσις τῆς ἐν γένει οἰκονομίας εἰς τὴν χώραν μας. Γνωρίζετε ὅτι ἀπὸ τοῦ 1910 καὶ ἐντεῦθεν μὲ τὴν ἁλματώδη ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας ὁλόκληρος ἡ βιοτεχνία προσηρμόσθη πρὸς νέους κανόνας καὶ ἔμειναν μετρημένα τὰ βιοτεχνικὰ ἐργαστήρια. Τὰ προϊόντα αὐτὰ τῶν βιοτεχνικῶν ἐργαστηρίων τὰ ὁποῖα ἔχουν ὡς τὸ κύριον χαρακτηριστικὸν γνώρισμα τὴν ἐργασίαν τῆς χειρός, δὲν φορολογοῦνται καὶ δὲν τίθενται εἰς τὸν αὐτὸν κανόνα ποὺ τίθενται τὰ προϊόντα τῆς βιομηχανίας. Διότι τὰ μὲν προϊόντα τῆς βιοτεχνίας ἦσαν ἀσυγκρίτως ἀκριβώτερα καὶ παρήγοντο διὰ τῆς χειρός, τῆς δὲ βιομηχανίας παρήγοντο διὰ τῶν μηχανῶν. Καὶ δι’ αὐτὸ ὅπου ὑπῆρχον τὰ χειροποίητα ἔδιδον κάποιαν προστασίαν. Ἔρχεται λοιπὸν τώρα τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἐπιζητοῦν τὴν ἐξεύρεσιν φόρου καὶ τὴν ἐξίσωσιν τῶν παραγομένων βιοτεχνικῶν προϊόντων πρὸς τὰ προϊόντα τὰ παραγόμενα ὑπὸ τῆς βιομηχανίας. Καὶ θέτει τὸν αὐτὸν φορολογικὸν κανόνα, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει εἰς τὰ προϊόντα τῆς βιομηχανίας καὶ εἰς τὰ προϊόντα τῆς βιοτεχνίας. Αὐτὸ τί σημαίνει; Σημαίνει ὅτι τὸ βιοτεχνικὸν ἐργαστήριον τῆς ἐπαρχίας, τὸ βιοτεχνικὸν ἐργαστήριον εἰς τὴν πρωτεύουσαν ἀκόμη, θὰ κλείσῃ καὶ τί θὰ συμβῇ; θὰ δημιουργηθῇ μία γενικωτέρα διαταραχή, θὰ δημιουργηθῇ μία ἔκτασις ἀνεργίας καὶ ἡ βιοτεχνικὴ ἀγελάδα — νὰ τὴν ὀνομάσω ἔτσι — ὁπωσδήποτε θὰ ψοφήσῃ. Βεβαίως τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, κατὰ τὶ ἔχει νὰ ὠφεληθῇ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς εἰσπράξεως τῶν φόρων, διότι ἐφ’ ὅσον, θὰ ἐκτοπισθοῦν τὰ βιοτεχνικὰ προϊόντα, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ διατεθοῦν εἰς μεγαλυτέραν κλίμακα τὰ προϊόντα τῆς βιομηχανίας. Καὶ μὲ αὐτὴν τὴν σκέψιν μὲ αὐτὴν τὴν θεωρητικὴν ἀντίληψιν καὶ αὐτὸν τὸν πρακτικὸν σκοπὸν ἐπιδιώκεται μία τῶν σημαντικωτέρων διατάξεων τῶν ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίων. Συνεπῶς ὅλοι οἱ ἀσχοληθέντες μὲ τὰ κοινωνικὰ ζητήματα, ἐπεζήτησαν παντοῦ καὶ εἰς ἄλλας χώρας, αὐτὴν τὴν μορφὴν τὴν βιοτεχνικὴν ἡ ὁποία ἀπετέλεσε τὴν βάσιν καὶ τὸ στήριγμα εἰς τὴν ἐξέλιξιν τῆς βιομηχανίας. Νομίζω ὅτι θὰ ἔκαμνε καλὰ ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ἀπεμακρύνετο ἀπὸ τήν μονολιθικὴν πολιτικὴν τῆς ἐν συνόλῳ ὑποστηρίξεως τῶν νομοσχεδίων, καὶ διατάξεις παρεμφερεῖς, ὡς αὐτὴν τὴν ὁποίαν κατέκρινα, ἀφῃροῦντο ἀπὸ τὸ νομοσχέδια. Ἀλλ’ ἀνεξαρτήτως τῆς γενικωτέρας ἀντιλήψεως ἡ ὁποία καταδεικνύει τὴν ἀποστράγγισιν ὅλων τῶν οἰκονομικῶν πόρων ὅπου τυχὸν ὑπάρχουν περιθώρια καὶ δι’ αὐτὸ φορολογοῦνται σωματειακαὶ ἐπιχειρήσεις πάσης φύσεως, χωρὶς νὰ ἐξαιροῦνται οὔτε αἱ τυχὸν κατεστραμμέναι καὶ εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῶν στοιχείων τῶν παρεμφερῶν μὲ τὴν φορολογίαν, ἀντὶ νὰ καλοῦνται τὰ ἁρμόδια ὑπουργεῖα ὅπως εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, Ἐργασίας κ.λ.π. νὰ ἀποτελέσουν καὶ αὐτὰ ὑπὸ μορφὴν ἐκπροσωπήσεως μέλη τῶν διαφόρων ἐπιτροπῶν τῶν ὁποίων προβλέπεται ἡ ἵδρυσις, οὔτε κἂν ἐκπροσώπησιν δὲν ἔχουν εἰς τὰς συγκεκριμένας περιπτώσεις. Ἀλλὰ τὸ ἀποκορύφωμα τῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν ἀναγκῶν διὰ μέτρων ἀνάγκης εἶναι τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν εἴσπραξιν ὑπὲρ τρίτων τῶν προσθέτων λεγομένων φόρων. Αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον θίγει κατὰ βάσιν ὅ,τι ἀντιπροσωπεύει ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς κοινωνικῆς ἑνότητος τὴν σύγχρονον κοινωνίαν. Δηλαδὴ τί; Ἡ κοινωνικὴ πολιτική, ἔχει ἕνα συγκεκριμένον σκοπόν, τὴν ἑνότητα δηλαδὴ τῆς κοινωνίας καὶ τὴν διασφάλισιν ἀπὸ τοὺς κινδύνους ποὺ δημιουργοῦν οἱ ἀνταγωνισμοὶ τῶν διαφόρων συμφερόντων. Αὐτὴν τὴν βάσιν τήν ὁποίαν ἀντιπροσωπεύουν οἱ φορεῖς τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἀντιπροσωπεύει προσπαθείας ἐτῶν, ἔρχεται καὶ ἀνατρέπει κατὰ βάσιν ἡ ἐξουσιοδότησις τὴν ὁποίαν πέρνει διὰ τὸ συγκεκριμένον αὐτὸ νομοθέτημα τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει μία κοινωνικὴ ἱστορία εἰς τὸν τόπον μας, ἡ ὁποία εἶναι συνυφασμένη μὲ τὴν ἀστικὴν καὶ κοινωνικὴν ἐξέλιξιν τῆς χώρας. Ἄν κανεὶς λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον, τὸν ἀρχαιότερον ἀσφαλιστικὸν ὀργανισμόν, θὰ ἴδῃ τὸ ἑξῆς, ὅτι οἱ πρῶτοι κοινωνικοὶ πόροι ὑπὲρ τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ τίθενται ὑπὸ τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως τοῦ 1827. Ἡ πρώτη δὲ πρότασις, ἡ ὁποία γίνεται διὰ τοὺς κοινωνικοὺς αὐτοὺς πόρους γίνεται διάκρισις τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἀπομάχων ἀξιωματικῶν. Καὶ ἐρχόμεθα καὶ εὑρίσκομεν τὸ βασικὸν κεφάλαιον τῆς πρώτης κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ναυτικῶν εἰς τὰ 1861 ὅταν ἐλειτούργησεν ὁ κοινωνικὸς αὐτὸς ὀργανισμός. Καὶ ἀργότερα εἰς τὰ 1891 βλέπομεν τοὺς ναυτικοὺς νόμους τῆς Ἑλλάδος νὰ συνεισφέρουν εἰδικὸν πόρον διὰ τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον. Καὶ προχωροῦμε καὶ εὑρίσκομε καὶ ἄλλους κοινωνικοὺς πόρους ὅπως τῶν ναυαγίων καὶ ἄλλους. Ἐπέρασαν τόσαι Κυβερνήσεις, ἡ Κυβέρνησις ἑνὸς Τρικούπη, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Α. Ζαΐμη, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς εἶχεν υἱοθετήσει τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ἡ ὁποία ἀντεμετώπισε καὶ αὐτὴ κρίσιν καὶ ποτὲ καμμία Κυβέρνησις Ἑλληνικὴ δὲν διενοήθη νὰ βάλῃ χέρι εἰς τὰ χρήματα τῶν ἐργαζομένων, εἰς τὸ ὑστέρημα αὐτῶν τῶν ὀργανισμῶν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως.

§24Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Κανεὶς δὲν βάζει χέρι εἰς τὸ ὑστέρημα τῶν ἠσφαλισμένων. Τὸ νομοσχέδιον δὲν ὁμιλεῖ περὶ τῶν εἰσφορῶν οὔτε τῶν ἠσφαλισμένων, οὔτε τῶν ἐργοδοτῶν, ὁμιλεῖ περὶ τῶν φόρων μόνον, ἐκείνων τῶν φόρων, οἱ ὁποῖοι λαμβάνονται ἀπὸ τὸ σύνολον διὰ νὰ ἐπικουρήσουν ὡρισμένα ταμεῖα. Καὶ τί λέγει; Οὔτε κἂν πέρνει τοὺς φόρους αὐτοὺς ὑπὲρ τοῦ δημοσίου, ἀλλὰ θέλει νὰ γνωρίσωμεν ποῖοι εἶναι οἱ φόροι αὐτοὶ καὶ κατόπιν νὰ κρίνῃ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἂν δικαιολογῆται ἡ συνέχισις τῆς καταβολῆς τοῦ φόρου ἢ ὅπου εὕρει ἀδικαιολόγητον νὰ τὴν πάρῃ ἀπὸ τὸ ἕνα ταμεῖον καὶ νὰ τὴν δώσῃ εἰς ἄλλο τὸ ὁποῖον βγαίνει πέρα. Αὐτὴν τὴν κατανομὴν καὶ αὐτὴν τὴν ἐργασίαν θὰ κάμωμεν, ἡ ὁποία εἶναι λογικὴ καὶ σύμφωνος πρὸς τὴν κοινωνικὴν δικαιοσύνην. Αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει τὸ σχέδιον. Ἑπομένως μὴ λέγετε ὅτι βάλαμε χέρι εἰς τὰ ταμεῖα καὶ εἰς τὸ ὑστέρημα τοῦ κόσμου.

§25Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἂν εἶσθε ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ἐδίδατε μίαν τοιαύτην ἀπάντησιν ἀσφαλῶς τὴν ἀπάντησίν σας αὐτὴν θὰ τὴν χειροκροτοῦσα, διότι τὸ ἔργον τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας εἶναι ἡ διαρρύθμισις τῶν πόρων πάσης φύσεως τῆς κοινωνικῆς εἰσφορᾶς καὶ ἡ ἐξυγίανσις τῶν κοινωνικῶν ὀργανισμῶν...

§26Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔγινε αὐτό;

§27Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Μάλιστα. Ἄν οἱ νόμοι δὲν ἐλειτούργησαν, δὲν πταίομεν ἡμεῖς. Ὑπάρχει ὁ νόμος 591)37 ὁ ὁποῖος προβλέπει τὴν λογιστικὴν μελέτην καὶ συγκέντρωσιν τῶν ἀσφαλιστικῶν στοιχείων καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ζητηθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα τῶν ταμείων. Τί ζητεῖτε διὰ τοῦ σχεδίου ὅταν ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν σας; Μήπως αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἐργασίας, δὲν ἐλέγχουν ὅλα αὐτὰ τὰ πάσης Ταμεῖα φύσεως, τοὺς κοινωνικοὺς φόρους, τοὺς εἰδικοὺς φόρους; Ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτό, κύριε Ὑπουργέ. Ὑπάρχει, ὑποθέτω, κἄτι ἄλλο εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν, ὑπάρχει μία ἀρχή. Τὸ 1936 τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἵδρυσε μίαν Διεύθυνσιν Νομικῶν Προσώπων καὶ ἐπέτυχε τότε, ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ κ. Ζαβιτσιάνου, ὅπου, ἐτέθησαν ὡρισμέναι ἀρχαὶ ἀφορῶσαι τὴν λειτουργίαν τῶν Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου, νὰ πάρῃ πρὸς στιγμὴν αὐτοὺς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Ἀλλ’ ἐπειδὴ οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοὶ πρέπει διαρκῶς νὰ προσαρμόζωνται πρὸς τὰς κοινωνικὰς ἀνάγκας, πρὸς τὰς συνεπείας τοῦ ἐπαγγελματικοῦ πληθωρισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐνδεχομένως νὰ δημιουργηθῇ εἰς ἕνα ἐπάγγελμα ἢ πρὸς τὰς συνεπείας μιᾶς ὁμαδικῆς ἀνεργίας δὲν ἦτο δυνατὸν ὑπὸ τὴν μορφὴν τὴν στενὴν τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν νὰ γίνῃ ἡ παρακολούθησις τῶν Ὀργανισμῶν αὐτῶν. Καὶ ὁ ἴδιος ὁ Ζαβιτσιάνος ἐδέχθη μετὰ ὅλοι οἱ ὀργανισμοὶ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων νὰ ὑπαχθοῦν ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ ὑπουργείου τῆς Ἐργασίας. Καὶ ἐγένετο τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὁ νόμος ὑποθέτω 487 τοῦ 1937. Ἔκτοτε ὅλοι οἱ ὀργανισμοὶ τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων περιῆλθον εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας, διότι φορεῖς τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς ἦσαν αὐτοὶ οἱ ὀργανισμοί. Καὶ συνέβη τοῦτο κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπειδὴ τὸ Κράτος εἶχεν οἰκονομικὰς ἀνάγκας ἀπηυθύνθη πρὸς τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ὀργανισμῶν, ὅπως καὶ σήμερα κάλλιστα ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπευθυνθῇ, ἵνα τύχῃ τῆς βοηθείας των δι’ ἕνα μεγάλον σκοπόν, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν μιᾶς πραγματικὰ τραγικῆς καταστάσεως. Ἀλλὰ δὲν ἐπῆρε τότε τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Τί ἔκαμε; Ἱδρύθη ἕνα ἀνώτατον Συμβούλιον. Εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτὸ τὴν βαρύνουσαν γνώμην εἶχεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μετεῖχον ὅμως καὶ ἐκπρόσωποι τῶν ὀργανισμῶν ὡς καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος.

§28Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Διὰ τοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ εἶχον διοχετευθῆ παλαιότερον δάνεια πρὸς τὸ Κράτος κι’ ἔτσι τὰ ἔχασαν τὰ λεπτὰ τους οἱ ὀργανισμοί.

§29Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Λυποῦμαι πάρα πολύ, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν λέγετε ὅτι κακῶς ἐχορηγήθησαν τότε δάνεια πρὸς τὸ Κράτος, καὶ ὅτι κακῶς ἔγιναν ἐπενδύσεις μέρους τῶν κεφαλαίων τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν εἰς κρατικὰ χρεώγραφα. Διότι τὰ κεφάλαια τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων καὶ ἰδίως τοῦ κλάδου τῶν συντάξεων πρέπει νὰ ἐπενδύωνται εἰς μακρυπρόθεσμα δάνεια, ὡς τὰ χορηγούμενα μὲ τὴν ἐγγύησιν τοῦ Κράτους καὶ ὄχι εἰς κερδοσκοπικὰς ἐπιχειρήσεις, Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλεια στηρίζει τὰς ἐλπίδας της εἰς τὰς ἐπενδύσεις.

§30Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ οὐσία εἶναι νὰ τὰ πάρουν πίσω τὰ λεπτὰ των οἱ Ὀργανισμοί.

§31Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἡ οὐσία εἶναι ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἢ μᾶλλον ὅλαι αἱ μεταπολεμικαὶ κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ ὑπερασπίσουν ἐνώπιον τῶν ἡττημένων καὶ εἰς τὰς διεθνεῖς συσκέψεις τὰ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων, τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα οἱ ἐργαζόμενοι εἶχον διαθέσει εἰς τὸν πόλεμον, δὲν τὰ ὑπερήσπισαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις, κ. Ὑπουργέ. Καὶ προχωρῶ. Αὐτὸς ὁ νόμος ἀνετράπη. Ἀνετράπη ὅμως εἰς μίαν ἀνώμαλον περίοδον, διαρκούσης τῆς κατοχῆς καὶ ἀντιστάσεως μὴ οὔσης. Τότε ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν Τσιρονῖκος ἔκαμεν ἕνα νόμον, τὸν νόμον 787)1943 καὶ οἱ ὀργανισμοὶ καὶ τὰ κεφάλαια αὐτῶν περιέρχονται ξανὰ εἰς τὸ Κράτος. Ποῦ; εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ πότε ἀνατρέπεται ὁ νόμος αὐτός; ἅμα τῇ ἀπελευθερώσει καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διότι σκοπός μου δὲν εἶναι νὰ κάμω ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ νὰ βοηθήσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Αἱ ὀργανώσεις τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων καὶ γενικῶς τῶν ἐνδιαφερομένων ἐπέτυχον τὴν ἐπαναφορὰν τῶν ὀργανισμῶν τούτων διὰ τοῦ Νόμου 580 τοῦ 1945 εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας. Πάντοτε, ὁσάκις τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας ἔφθανεν εἰς τὸ ὕψος τῆς περιωπῆς του, ἦταν δηλαδὴ συνυφασμένον μὲ τὴν παραγωγικὴν μηχανήν· πάντοτε οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοί, ὄργανα ἀσκήσεως τῆς ἐργατικῆς πολιτικῆς, ὑπήγοντο εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑπουργείου Ἐργασίας. Διότι ποῖον λόγον ὑπάρξεως ἔχει τὸ ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας ὅταν τὴν μὲν προμετωπίδα θὰ φέρῃ αὐτό, τὸ δὲ περιεχόμενόν του, τὴν ζωήν του, τὸν προορισμόν του θὰ τὸν ἔχῃ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, διατὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος καὶ δραστηριότητα δεικνύει καὶ μόρφωσιν ἔχει καὶ ἱκανότητα καί, πρὸς τιμήν του, ἀντιπροσωπεύει τρόπον τινὰ μίαν προσπάθειαν συνεπείας εἰς ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τῆς δημοσίας ζωῆς, θέλει νὰ ἀποσπάσῃ τοὺς ὀργανισμοὺς αὐτοὺς πάλιν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν; Κύριε ὑπουργέ, ἀνεξαρτήτως ὅλων τῶν ἀνωτέρω, ὑφίσταται δι’ ὅλους ὅσοι ὑπερέτησαν τὴν ἑλληνικὴν κοινωνικὴν ὑπόθεσιν καὶ ἠγωνίσθησαν διὰ τὴν ἄνοδον τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων τάξεων, ἕνα ζήτημα ἠθικὸν καὶ πολιτικόν. Εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γεννᾷ ἡ ἀντίθεσις πρὸς τὴν κομμουνιστικὴν θεωρίαν καὶ πρᾶξιν. Εἶναι ἡ ἱστορία καὶ οἱ ἀγῶνες διὰ τὴν κοινωνικὴν μεταρρύθμισιν, ἡ ὁποία συνυφασμένη μὲ τὴν ἵδρυσιν καὶ τὴν λειτουργίαν τῶν πλείστων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοί, ἀντιπροσωπεύουν μίαν μεγάλην προσπάθειαν μὲ σκληροὺς κοινωνικοὺς ἀγῶνας κατὰ τὴν διαρρεύσασαν 4ετίαν. Κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία ἐχωρίσθη εἰς δύο ἐργατικὰς καὶ πολιτικὰς τάσεις. Εἰς τὴν τάσιν ἡ ὁποία ἀντιπροσώπευε τὰς κοινωνικὰς μεταρρυθμίσεις εἰς τὸ ἐργατικὸν κίνημα καὶ εἰς τὴν τάσιν ἡ ὁποία ἀντιπροσώπευε τὴν ἐπανάστασιν. Ὅλοι οἱ ὀπαδοὶ τῶν κοινωνικῶν μεταρρυθμίσεων ὑπεστήριξαν τοῦτο, ὅτι ὁ σύγχρονος πολιτισμὸς ὀλίγον κατ’ ὀλίγον πρέπει νὰ γίνῃ κτῆμα τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, καί ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον, κύριε Ὑπουργέ, ἐν ὀνόματι αὐτῶν τῶν κοινωνικῶν ἀγώνων, νὰ ἐξασφαλίσωμεν τοὺς ἐργαζομένους ἐκ τοῦ κινδύνου τοῦ γήρατος, τῆς ἀνικανότητος, τοῦ ἀτυχήματος, τῆς μητρότητος, τῆς ἀσθενείας. Καὶ αὐτὰς ὅλας τὰς κατευθύνσεις ἀντιπροσώπευον οἱ ὀπαδοὶ ἐκείνου τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος, οἱ ὁποῖοι θεωρητικῶς καὶ πρακτικῶς ἦσαν ἀντίθετοι τῆς κομμουνιστικῆς τακτικῆς, θεωρητικῶς καὶ ἰδεολογικῶς ἐπολέμησαν καὶ ἀφώπλισαν τὸν κομμουνισμόν. Καὶ ἐρχόμεθα σήμερον αὐτὸ τὸ ἀντικείμενον τῶν μεγάλων ἀγώνων καὶ προσπαθειῶν, αὐτὸν τὸν φορέα τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς νὰ τὸν πάρωμε καὶ νὰ τὸν πᾶμε εἰς ἕνα ὑπουργεῖον φύσει ἀντίθετον πρὸς τὴν κοινωνικὴν πολιτικήν. Δὲν ἀμφισβητῶ τὴν καλὴν διάθεσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§32Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ὑπάρχει διάταξις ἡ ὁποία νὰ λέγῃ, ὅτι μεταφέρονται αὐτὰ τὰ πράγματα εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν;

§33Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὄχι, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως. Οἱ κοινωνικοὶ πόροι, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὴν ὁμαδικὴν ἐργασίαν καὶ ἀπὸ τὴν κατὰ τόννον ἀμοιβὴν τῶν φορτοεκφορτωτῶν, πηγαίνουν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τίθενται ὑπὸ ἐξάρτησιν.

§34Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Οὔτε αὐτὸ εἶναι ὀρθόν, διότι δὲν πηγαίνουν εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ πηγαίνουν ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις καὶ κατόπιν εἰσηγήσεως τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ.

§35Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὄχι.

§36Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ἐκάμαμεν συνεννοήσεις καὶ ἔχουν γίνει αἱ σχετικαὶ τροποποιήσεις.

§37Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Δὲν ξέρω, ἂν τώρα ἐγένοντο τροποποιήσεις διὰ νὰ τὸ εἰσηγεῖται ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός. Ὅταν συνομιλοῦσα χθὲς μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τοῦ εἶπον ὅτι θὰ ἦτο προτιμότερον τὴν εἰσήγησιν νὰ τὴν κάμῃ εἰς τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός. Καὶ τότε μοῦ εἶπεν ...

§38Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ἔχει λυθῆ αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§39Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τὴν εἰσήγησιν εἰς τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον ὁρίζεται ὅτι θὰ τὴν κάμῃ ἢ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἢ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός, διαζευκτικῶς. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει τέτοιο θέμα.

§40Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὑπάρχει τὸ θέμα κατ’ ἀρχήν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι αἱ ἁρμοδιότητες αὐταί, αἱ ὁποῖαι περιέρχονται εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν καὶ αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὴν ἁρμοδιότητα, ἄλλου ὑπουργείου—τὸ ὁποῖον ἂν θέλετε νὰ καταργηθῇ, ἂς καταργηθῇ, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν—θίγουν κάτι ἄλλο. Θίγουν τὴν αὐτονομίαν καὶ τὴν αὐτοτέλειαν τῶν ὀργανισμῶν τῶν ἀσκούντων τὴν κοινωνικὴν πολιτικήν. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν θὰ πρέπῃ νὰ γνωρίζῃ ὅτι μία σειρὰ διεθνῶν συμβάσεων ἀνεγνωρισμένων, κατοχυρώνει τὴν αὐτοδιοίκησιν, τὴν αὐτοτέλειαν καὶ τὴν ἀπ’ εὐθείας ἐσωτερικὴν διαρρύθμισιν ὅλων αὐτῶν τῶν ὀργανισμῶν. Καὶ λέγω: Ἀξίζει μία διαταραχὴ ἡ ὁποία δίδει ἐπιχειρήματα καὶ εἰς τοὺς ἐχθροὺς τοῦ κοινωνικοῦ καθεστῶτος, ἀξίζει μία διαταραχὴ διὰ νὰ πάρῃ ἁπλῶς τὸ διαζευκτικὸν «ἢ» ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δύναται νὰ κάμῃ καὶ αὐτὸς τὴν εἰσήγησιν;

§41Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐκάμαμεν καὶ συνεννόησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν παίρνει καμμίαν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, οὔτε καταργεῖ τὴν αὐτονομίαν τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν. Αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν τὰ λέγει τὸ νομοσχέδιον. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον λέγει εἶναι τοῦτο. Γίνεται μία δήλωσις μὲ καταγραφὴν τῶν πόρων τῶν φορολογικῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν. Καὶ ἀποφασίζει τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον μὲ τὴν εἰσήγησιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἢ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ, διότι ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐνδεχόμενον νὰ μὴν ἐπιτελέσῃ τὸ καθῆκον του καὶ νὰ μὴ εἰσηγηθῇ ἐγκαίρως, ἀποφασίζει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον πρὸ ὀλίγου, δηλαδὴ μήπως εἶναι πολλοὶ οἱ πόροι, μήπως θὰ ἔπρεπε νὰ πᾶνε ἀπὸ τὸ ἕνα Ταμεῖον εἰς τὸ ἄλλο, διότι οἱ ἠσφαλισμένοι τοῦ ἑνὸς Ταμείου ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὀλιγώτεροι καὶ οἱ πόροι νὰ εἶναι πολλοί, διότι κατώρθωσε δὲν ξέρω πῶς νὰ ψηφίσῃ ἕνα νομοσχέδιον ὑπὲρ αὐτοῦ εἰς βάρος ἄλλου Ταμείου κ.τ.λ. Νὰ κάμῃ δηλαδὴ τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον μίαν κατανομὴν τῶν πόρων αὐτῶν καὶ ὄχι βεβαίως νὰ τοὺς ἀφαιρέσῃ, ἐκτὸς ἄν ὑποτεθῇ, ὅτι εἶναι κάτι τί τὸ ἀλλόκοτον, ὁπότε βεβαίως θὰ ἔλθῃ τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον μὲ τὰς εὐθύνας του καὶ θὰ εἴπῃ ὅτι τοὺς φόρους τοῦ τάδε ταμείου τοὺς ἐλαττώνω ἢ τοὺς καταργῶ. Τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἔχει καμμίαν ἐπέμβασιν. Τὴν ἐπέμβασιν τὴν ἔχει τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Καὶ ἐπειδὴ τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ἡ Κυβέρνησις, ἔχει ἀναμφισβητήτως τὴν ἀντίληψιν τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς ὅπως καὶ κάθε συγχρονισμένος ἄνθρωπος, εἶναι ἀπολύτως βέβαιον, ὅτι ἐν τῇ ἀσκήσει τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον, θὰ ἐφαρμόσῃ ἀκριβῶς τὴν ἰδίαν πολιτικὴν ὑπὲρ τῆς ὁποίας συνηγορεῖτε καὶ σεῖς.

§42Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δοθέντος ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ προκαλεῖ συζήτησιν καὶ ἀγωνίαν καὶ δοθέντος ὅτι ἐπίσης διὰ τοῦ νέου νομοσχεδίου ὅπως ἐδηλώσατε, διεγράψατε ἐκείνην τὴν διάταξιν περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ διαγραφῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀπὸ τὴν ἐξουσιοδότησιν, ἀφοῦ, ἄλλωστε, ἀπὸ τῆς 1ης Φεβρουαρίου ἀρχίζει ἡ ἐφαρμογή του. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ γίνῃ νομοθετικὸν διάταγμα.

§43Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Μέχρι τῆς 1ης Φεβρουαρίου, ἐὰν ψηφισθῇ ἐγκαίρως, θὰ ἔχωμεν τὴν κατάστασιν ὅλης τῆς φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως, τὴν ὁποίαν σήμερον δὲν γνωρίζομεν. Πρόκειται περὶ τοῦ συνόλου τῶν Ταμείων καὶ ὄχι περὶ τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων μόνον.

§44Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μετὰ τὴν 1ην Φεβρουαρίου ἔχετε πέντε μῆνας εἰς τὴν διάθεσίν σας νὰ λάβετε ἀποφάσεις. Διατί νὰ κάμετε ὅλην αὐτὴν τὴν φασαρίαν μὲ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα;

§45Δ. ΧΕΛΜΗΣ. Μετὰ πέντε ἡμέρας θὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς συζήτησιν. Ἑπομένως δὲν βλέπω τὸν λόγον διατὶ νὰ τὸ ἐξαιρέσωμεν.

§46Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Μᾶς ζητεῖτε τὸ μέτρον μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι πρόκειται νὰ ἐφαρμόσητε μίαν φορολογικὴν πολιτικὴν διὰ τὴν ἄμεσον εἴσπραξιν φόρων. Αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει αὐτὸν τὸν σκοπόν. Ἐὰν παρεκκλίνωμεν ἀπὸ τὰς συνταγματικὰς διατάξεις τὸ κάμνομεν χάριν τῆς σωτηρίας τῆς πατρίδος. Ἀλλὰ δὲν εἶναι σωστὸ νὰ παρεκκλίνωμεν καὶ διὰ νομοσχέδια ὅπως αὐτό.

§47Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὅσο ἐπισπεύσουμε τὴν συγκέντρωσιν τῶν στοιχείων αὐτῶν, τόσον περισσότερον ἐνήμεροι θὰ εἴμεθα διὰ νὰ ἐφαρμόσωμεν τὴν φορολογικὴν πολιτικὴν περὶ τῆς ὁποίας συζητοῦμεν.

§48Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει ἰδιωτικὸν ἀσφαλιστικὸν Ταμεῖον τὸ ὁποῖον εἰσέπραξε 750 ἑκατομμύρια κατὰ μῆνα Ἰούνιον εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος δὲν εἶχε εἰσαγωγάς, δὲν εἶχεν εἰσοδήματα. Καλὸν θὰ ἦτο νὰ ρυθμισθοῦν αἱ περιπτώσεις αὐταί.

§49Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἐγὼ ζητῶ καὶ νομίζω, ὅτι καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις, δὲν θὰ ἔχουν ἀντίρρησιν νὰ μπῇ μία διάταξις καὶ νὰ ἐξαιρεθοῦν οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοί. Ὁ κ. ὑπουργὸς ὑποστηρίζει ὅτι τὸ κάμνει διὰ νὰ βοηθήσῃ τὴν ἐξυγίανσιν τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ἐγὼ πλειοδοτῶ εἰς αὐτὰ καὶ λέγω ὅτι ὅταν ἔχωμεν χιλιάδας φυματικῶν ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι παίρνουν μίαν σύνταξιν 50.000 δραχ., ὅταν ἔχωμεν τοὺς μεταλλωρύχους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὸ 1861 ἠσφαλισμένοι παίρνουν μίαν σύνταξιν 35 χιλ. δρχ. δὲν εἶναι σωστὸ καὶ ἀπέναντι τῆς ἠθικῆς καὶ κοινωνικῆς ἀντιλήψεως ὀρθόν, τὸ ταμεῖον ἀσφαλίσεων ἐμπόρων νὰ ἔχῃ ἑκατομμύρια κοινωνικῶν πόρων, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ κυρίως εἰς τὰς οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρας τάξεις. Ἀλλ’ ἡ ἐπόπτευσις τῆς ἐξυγιάνσεως τὴν ὁποίαν τόσον πολὺ ὑποστηρίζει καὶ τόσον φανατικὸς ὀπαδός της εἶναι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μοῦ φαίνεται ὅτι ἀνήκει ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸ ὑπουργεῖον Ἐργασίας, τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας διὰ τοὺς ναυτικοὺς ὀργανισμούς, εἰς τὸ ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τὸ ταμεῖον τῶν Δικηγόρων. Καὶ λέγω ὅτι, ἐὰν ὑπάρχῃ περίπτωσις τέτοια νὰ θέλῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ ἀποτελέσματα νὰ φέρῃ εἰς πέρας τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον διενοήθη, ἐρωτῶ ποῖα στελέχη εἶναι πίσω ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν; Μήπως ἔχει εἰδικοὺς κοινωνιολόγους, εἰδικοὺς διὰ τὰ προβλήματα τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς, μήπως ἔχει εἰδικοὺς διὰ τὰ προβλήματα τῶν διαφόρων φορέων τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως; Μήπως ἔχει ἀναλογιστάς, οὕτως ὥστε...

§50Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Νομίζω, ὅτι παραγνωρίζετε τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν εἶναι ταμιευτικός. Ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι καθαρῶς ἠθικός, διὰ νὰ ἐπέλθῃ, μὲ μίαν σχετικὴν προεργασίαν, μιά ἰσότης περὶ τὴν φορολογικὴν δικαιοσύνην. Σήμερον, ὅπως τὸ ἠξεύρετε καλλίτερον ὑπάρχει σωρεία φόρων, οἱ ὁποῖοι διαφεύγουν τοῦ προϋπολογισμοῦ, καὶ οἱ ὁποῖοι, τέλος πάντων, ἐπιβαρύνουν τὸν ἑλληνικὸν λαὸν καὶ θὰ πρέπῃ νὰ ἐπιδιώξωμεν, κατὰ ποῖον τρόπον πρέπει νὰ ὑπολογίσομεν, ποία εἶναι ἡ ἐκεῖθεν προερχομένη ἐπιβάρυνσις; Λοιπὸν τὸ νὰ κάνῃ μίαν διὰ τοῦ νομοσχεδίου καταγραφὴν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος τοὐλάχιστον ἐν προκειμένῳ ἔχει καὶ μίαν ἁρμοδιότητα, ἐπὶ τῇ βάσει αὐτῆς τῆς φορολογικῆς ἰσότητος, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι κακόν. Οὐδὲν κοινωνικὸν δικαίωμα θίγεται διὰ τοῦ ψηφίσματος αὐτοῦ καὶ οὔτε ὑπάρχει κανεὶς εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὁ ὁποῖος νὰ εἰσηγεῖται, αὐτὸ ποὺ ἰσχυρίζεσθε σεῖς, ὅτι πρόκειται νὰ γίνῃ. Οὔτε ὑπάρχει διάταξις, ἐκ τῆς ὁποίας νὰ συνάγεται τὸ πρᾶγμα αὐτό. Πρέπει μόνον νὰ ἐξεύρῃ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μὲ τί τέλος πάντων ἐπιβαρύνεται ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Διότι πιστεύεται ὅτι θὰ ἐξευρεθῇ ἄλλος ἕνας προϋπολογισμός. Καὶ αὐτὸς εἶναι, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος συγκεντρώνεται ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ ταμεῖα. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου καθαρῶς ἠθικός, ἀπογραφικὸς ἐὰν θέλετε.

§51Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Δέχομαι λοιπόν, τὴν τόσον κατηγορηματικὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὡς πρὸς τοὺς σκοποὺς τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ διὰ λόγους ἠθικούς, διὰ λόγους σχετιζομένους μὲ τοὺς μακροὺς ἀγῶνας, ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κάτι ἔχουν προσφέρει εἰς τὸ κοινωνικὸν καθεστώς, διὰ λόγους σχετιζομένους μὲ ὅλους τοὺς ἐργατικούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὀπαδοὶ τῶν διαφόρων πολιτικῶν κομμάτων, τῶν μὴ κομμουνιστικῶν κομμάτων, δι’ ὅλους, λέγω, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀντεπροσώπευσαν μίαν πρωτοπορείαν ἀπὸ ἀπόψεως ἰδεῶν ἀσφαλιστικῶν, ἀπὸ ἀπόψεως ἀδυναμιῶν τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀνωτέρων κοινωνικῶν σχέσεων, θὰ παρακαλοῦσα τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, αὐτὸ ποὺ θέλει νὰ κάνῃ, ἂς τὸ κάνῃ, ἐὰν θέλῃ ἂς βάλῃ τὸν κ. Χέλμην καὶ πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀλλὰ ἂς τὸ κάνῃ μέσῳ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργείων, ἂς μὴ μειώσῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει δημιουργηθῆ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς κοινωνικῆς πίστεως. Ἂς μὴ σκοτώσωμεν τὴν κοινωνικὴν πίστιν τῶν ἐργαζομένων ἐκείνων, ποὺ ἔχουν ἀντίθετον θεωρητικὴν βάσιν, πρὸς τὸν κομμουνισμόν, ἂς μὴ σκοτώσωμεν τὴν ἐλπίδα τῶν ἐργαζομένων δι’ ἕνα καλλίτερον κοινωνικὸν μέλλον, ἂς μὴ δώσωμεν τὸ ἐπιχείρημα εἰς τὸν κομμουνιστήν, οὔτε εἰς τὸν οἱονδήποτε κακόπιστον ἄνθρωπον, νὰ ἐμφανισθῇ αὔριον μεταξὺ τῶν ἐργαζομένων μαζῶν καὶ νὰ εἴπῃ: ἴδετε, ὁ κ, Σοφούλης, ὁ κ. Τσαλδάρης, ἡ Κυβέρνησις, σᾶς παίρνει, αὐτὸ ποὺ ἔχετε, σᾶς βάνει χέρι. Καὶ ἔχετε πικρὰν πεῖραν ὅτι, ὅ,τι ἐμπῆκεν, εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, οὐδέποτε ἀπεδόθη. Ἐδῶ πρέπει ὅλα τὰ ἠθικὰ ἀτοῦ εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτόν, τὸν ὁποῖον διεξάγει τὸ Ἔθνος, νὰ τὰ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις. Δὲν ὑποστηρίζω τὰς ἀπόψεις οὐδενὸς πολιτικοῦ Κόμματος. Σᾶς βεβαιῶ, ὅτι δὲν ἔχω οὐδεμίαν διάθεσιν, οὔτε καὶ τὴν ἀντίληψιν νὰ ἀσκήσω ἀντιπολίτευσιν. Ζητῶ μόνον νὰ κατανοήσητε τὸν πόνον τῶν ἐργαζομένων. Ἂς φροντίσῃ εἰς τὸ ἰδιαίτερόν του γραφεῖον, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἴδῃ χιλιάδες ψηφισμάτων, διαμαρτυριῶν καὶ τηλεγραφημάτων πάσης φύσεως, ὑπὲρ τῶν ἀπόψεων, τὰς ὁποίας ἐγὼ ὑποστηρίζω.

§52Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρ. τῆς Κυβερνήσεως). Ἐδῶ ἐγένετο μία παρανόησις. Καὶ ἦλθον εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἐργατικούς, τοὺς τὸ ἐξήγησα καὶ νομίζω ὅτι ἔγινα ἀντιληπτός, ἐν προκειμένῳ. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία θέλησις τῆς Κυβερνήσεως, κατὰ τὸ κοινῶς λεγόμενον «νὰ βάλῃ χέρι» εἰς αὐτὰ τὰ χρήματα. Οὐδεμία ἀπολύτως...

§53Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, διατὶ διστάζετε νὰ δεχθῆτε αὐτὸ τὸ ὁποῖον στηρίζεται καὶ ἀπὸ ἀπόψεως λογικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικοῦ περιεχομένου; Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκετε νὰ κάνετε....

§54Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρ. τῆς Κυβερνήσεως). Ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον πρὸς συζήτησιν, θὰ ἐπιφέρετε τὰς σχετικὰς τροπολογίας. Σήμερον δὲν συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ οὐσίαν ὁ εἰδικὸς σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου.

§55Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δέχομαι αὐτὰ τὰ ὁποῖα μᾶς εἴπατε. Δέχομαι ἀκόμη, ὅτι μετὰ τὰς ἐξηγήσεις ποὺ ἐδόθησαν, δὲν ὑπάρχει ὁ κίνδυνος ἐκεῖνος ποὺ ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ φόβου, ἤδη σήμερον, διατρέχει παντοῦ τὰ ἐργοστάσια καὶ ὅπου ὑπάρχουν ἐργαζόμενοι. Δέχομαι ἀκόμη, ὅτι θὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν Βουλὴν μεθαύριον, νὰ πραγματοποιήσῃ τὰς εὐχάς μας, μὲ τὴν βοήθειαν τὴν ἰδικήν σας, διότι, Κύριε Πρόεδρε, εἶσθε ἀρχηγὸς τῆς πλειοψηφίας καὶ χωρὶς τὴν ἰδικήν σας βοήθειαν, αἱ ἀπόψεις αἱ ἰδικαί μας ἠμποροῦν νὰ ἀντιπροσωπεύουν εὐχὰς ἁπλῶς, ἀλλὰ δὲν μεταβάλλονται εἰς νόμους. Λέγω δέχομαι ὅλα αὐτά, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ ἀρχὴ τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς, ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς αὐτονομίας καὶ τῆς αὐτοδιοικήσεως, θὰ πρέπῃ νὰ παραμείνῃ σεβαστή. Νομίζω, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι μετὰ τὰς δηλώσεις σας, τοιοῦτος κίνδυνος δὲν ὑπάρχει, ὅτι τὸ σύνολον τῶν ὀργανισμῶν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, οἱ ὁποῖοι ὀργανισμοὶ ἔχουν ἀσφαλῶς ἀνάγκην ἀνασυγκροτήσεως, ἔχουν ἀσφαλῶς ἀνάγκην ἀναδιοργανώσεως, ἔχουν ἀνάγκην ἀσφαλῶς νὰ ὑποστοῦν μίαν μεταρρύθμισιν τῶν πόρων, εἰς ὄφελος τῶν οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρων τάξεων, ἀκόμη καὶ οἱ ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν τὰ ἐλευθέρια ἐπαγγέλματα, ὅπως εἶναι τὸ ταμεῖον Ἀσφαλίσεων Ἰατρῶν, τὸ ὁποῖον ἔχει ὑπὸ τὴν μορφὴν κοινωνικῆς εἰσφορᾶς ἓν ἰατρόσημον, ὅπως εἶναι τὸ ταμεῖον τῶν δικηγόρων, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ αὐτὸ ἔνσημον, λέγω, καὶ οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠμποροῦν ἀκόμη νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν κάλυψιν στοιχειωδῶν ἀναγκῶν ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν συντάξεων, ἀσφαλῶς ἔχουν ἀνάγκην ἀναδιοργανώσεως καὶ ἀνασυγκροτήσεως. Ἐὰν δὲ εἰς τὸ ψήφισμα, τὸ ὁποῖον ἔφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἶχε τεθῇ μιὰ εἰδικὴ διάταξις, ἡ ὁποία θὰ ἀφοροῦσε τὴν ἀνασυγκρότησιν τῶν ὀργανισμῶν, ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς διατυπώσεως γνώμης ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων τάξεων, τῶν τάξεων τῶν ἐπαγγελματιῶν, τῶν ἐργατῶν, τῶν ἰατρῶν καὶ ἐργοδοτῶν πάσης φύσεως, ἀλλὰ καὶ τῆς τάξεως τῶν μισθωτῶν, ἐὰν ὅλα αὐτὰ ἐγένοντο, τότε θὰ ἐπείθετο καὶ ὁ πλέον δύσπιστος, ὅτι κύριος σκοπὸς εἰς τὸν ὁποῖον ἀποβλέπει τὸ ψήφισμα, εἶναι κατὰ μὲν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ ἐξυγίανσις, κατὰ δὲ τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἁπλῆ στατιστικὴ συγκεντρώσεως τῶν διαφόρων στοιχείων, τῶν σχέσιν ἐχόντων, μὲ τοὺς ὀργανισμοὺς αὐτούς. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀντιλαμβάνεται τὸ ὅ,τι ὅταν οἱ κομμουνισταὶ ἐμφανίζωνται καὶ λέγουν ὅτι ἀδιαφορήσατε διὰ τὰ συμφέροντα οἱασδήποτε ἄλλης τάξεως καὶ φροντίσατε μόνον διὰ τὰ συμφέροντα τῆς ἐργατικῆς τάξεως, διότι αὐτὴ ἡ τάξις ἀντιπροσωπεύει τὸ κοινωνικὸν μέλλον, ἔχουν πλήρη συνείδησιν τοῦ τί λέγουν. Ξέρουν πολὺ καλά, ὅτι ὁ παραγωγικὸς μηχανισμὸς τῆς χώρας ἡμῶν, ἡ παραγωγικὴ λειτουργία ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς ἐργαζομένας τάξεις καὶ συνεπῶς ἀντὶ πάσης θυσίας τὸν ἠθικὸν καὶ δυναμικὸν αὐτὸν παράγοντα, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς ζωῆς, τὸν ἐπιζητοῦν, ἀντὶ πάσης θυσίας. Αὐτὸν τὸν κοινωνικὸν καὶ οἰκονομικὸν παράγοντα, σήμερον ἡμεῖς, ἀρνούμεθα ὅτι τὸν ἀντιπροσωπεύει ὁ κομμουνισμός, τὸν ἀντιπροσωπεύει ἡ παροῦσα Βουλὴ καὶ ἐν ὀνόματι αὐτῆς τῆς ἀντιλήψεως καὶ μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι αὐτὸν τὸν παράγοντα τὸν ἀντιπροσωπεύει ἡ Βουλή, ζητῶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀπευθύνω ἐπὶ τέλους ἔκκλησιν, νὰ ἐξαιρέσῃ ὅλους τοὺς ὀργανισμοὺς τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς ἀπὸ τὰ φορολογικὰ νομοσχέδια. Ἄλλο φορολογικὴ πολιτική, ἄλλο κοινωνικὴ πολιτική, ἄλλο ἐργατικὴ πολιτική. Καὶ μὲ τὴν πεποίθησιν αὐτήν, ὅτι καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν, θὰ καταπέσῃ τὸ «οὐ μὲ πείσῃς κἂν μὲ πείσῃς», μὲ τὴν πεποίθησιν αὐτήν, ὅτι μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἔπαυσε νὰ ὑπάρχῃ περιεχόμενον εἰς τὴν γενίκευσιν τοῦ ζητήματος, ὡς πρὸς τοὐλάχιστον τοὺς ὀργανισμοὺς τῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, τοὺς ἀσκοῦντας ἐργατικὴν καὶ κοινωνικὴν πολιτικήν, ἔχω λέγω τὴν βεβαιότητα, ἂν δὲν ἐξακολουθήσῃ τὸ δόγμα αὐτὸ «οὐ μὲ πείσῃς κἂν μὲ πείσῃς», μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἐξαιρεθοῦν ὁλοσχερῶς οἱ ἐργάται τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν καὶ γενικῶς οἱ ὀργανισμοὶ οἱ ἀσκοῦντες καὶ κοινωνικὴν πολιτικήν. Εἶναι σήμερον ὁ μόνος τρόπος ποὺ θὰ ἀποδείξωμεν ἄλλην μίαν φοράν, ὅτι τὰ συνθήματα, τὰ ὁποῖα λανσάρουν οἱ κομμουνισταί, ἓν ἐκ τῶν ὁποίων λέγει ὅτι «ἐκεῖνος ποὺ σπιτώνει πληρώνει καὶ τὰ ἔξοδα ἐκείνης ποὺ σπιτώνεται», δὲν εἶναι ὀρθά, δὲν εἶναι ἠθικὰ καὶ κατὰ συνέπειαν ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις, οἱ ἐργατικοὶ ἀγωνισταί, τὰ ἐργατικὰ στελέχη, αἱ ἐπαγγελματικαὶ καὶ βιοτεχνικαὶ ὀργανώσεις, τὰ προεδρεῖα τῶν ἐπιστημονικῶν ὀργανώσεων, νὰ ξετινάξουν τὰ κομμουνιστικὰ συνθήματα καὶ νὰ γκρεμίσουν πέρα γιὰ πέρα, ὅτι δημιουργεῖ ἡ πολιτικὴ τῶν κομμουνιστῶν, δὲν ἔχει νὰ κάμῃ τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἐξαιρέσῃ τοὺς ὀργανισμοὺς αὐτοὺς ἀπὸ τὰ φορολογικὰ νομοσχέδια, διότι ἄλλως δὲν ἔχει καμμίαν ὑπόστασιν, καμμίαν σχέσιν ἡ φορολογικὴ πολιτικὴ μὲ τὴν κοινωνικὴν πολιτικήν. (Χειροκροτήματα).

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μακρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§57Φ. ΜΑΚΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ὁ προλαλήσας συνάδελφος ἀνεφέρθη εἰς τὴν περίοδον ἐκείνην κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσῃ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν καὶ οἱ ἀσφαλιστικοὶ αὐτοὶ ὀργανισμοὶ ἔσπευσαν νὰ βοηθήσουν τὸ Κράτος, ἐχαρακτήρισε δὲ τὸ γεγονὸς αὐτὸ ὁ προλαλήσας συνάδελφος ὡς ἐπένδυσιν εἰς κρατικὰ χρεώγραφα τῶν κεφαλαίων τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀπήντησε μὲ ἕνα μειδίαμα, τὸ ὁποῖον ὅσοι τὸ συνέλαβαν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσουν τί ἔλεγε· τί ἔλεγε, ἀλλὰ νὰ τί ἔλεγε· ὅτι ἦτο μία ἁρπαγὴ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους τῶν κεφαλαίων τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν. Μὲ τὸ αὐτὸ μειδίαμα, κύριοι βουλευταί, δυστυχῶς ὑποδέχεται ὁ κόσμος τῶν ἠσφαλισμένων, αἱ χιλιάδες τῶν ἐργατῶν τῆς κοινωνικῆς εἰρήνης καὶ εὐημερίας, τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, τοὐλάχιστον καθ’ ὅ,τι ἀφορᾷ τοὺς ἀσφαλιστικούς των ὀργανισμούς. Νομίζω δὲ ὅτι εἶναι εὔλογος ἡ στάσις αὐτὴ μὲ τὴν ὁποίαν ὑποδέχεται ὁ κόσμος τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Τοῦτο δὲ ἀποδεικνύεται ἐκ τοῦ ἑξῆς γεγονότος: Ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τροποποιήσῃ τὸ ἀρχικὸν σχέδιον καὶ νὰ καταθέσῃ ἄλλο νομοσχέδιον δεύτερον κατὰ σειράν, ἤδη δὲ ἐκ τῶν δηλώσεων, τὰς ὁποίας ἔκαμεν οὗτος διακόψας τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον, εὑρισκόμεθα καὶ πρὸ τρίτου σχεδίου. Ποίαν τεραστίαν σημασίαν ἔχουν διὰ τὴν κοινωνικήν μας εἰρήνην οἱ ἀσφαλιστικοὶ αὐτοὶ ὀργανισμοί, τὴν ἱστορίαν τῶν ὁποίων ἐξέθεσεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος, γνωρίζομεν ὅλοι καλῶς. Ποία δὲ πράγματι ὑπῆρξεν ἡ ἐξέγερσις, τὴν ὁποίαν προεκάλεσεν εἰς τὰς χιλιάδας τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τὸ νομοσχέδιον αὐτό, σᾶς εἶναι γνωστή, κύριοι βουλευταί, ἐκ τῶν καταφθανόντων καθημερινῶς εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς διαμαρτυριῶν. Ἀλλὰ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐδήλωσαν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ ἀποδιδομένη πρόθεσις ἢ ἀπειλὴ φαλκιδεύσεως τῶν πόρων τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, τῶν χαρακτηριζομένων ὡς κοινωνικῶν. Ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθὲς καὶ δεδομένου, ὅτι διὰ τοὺς ἐλαχίστους ἐκ τῶν ὑπαρχόντων ἐργατοϋπαλληλικῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, δηλαδὴ περίπου διὰ τὸ ¼ ἐξ αὐτῶν, ὑφίστανται τοιοῦτοι πόροι, οἱ ὁποῖοι εἶναι συγκεκριμένοι καὶ γνωστοὶ ἤδη εἰς τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας, θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ ὅπως εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον ἢ Ν. Δ. καὶ δι’ εἰδικῆς διατάξεως, τὰ πρὸς φορολογικὴν ἐνημέρωσιν στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτεῖ τὸ σχέδιον νόμου, προκειμένου περὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν αὐτῶν ὀργανισμῶν, ληφθοῦν παρὰ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργείου τῆς Ἐργασίας, τὸ ὁποῖον κατὰ τρόπον ὑπεύθυνον καὶ ἐπίσημον θὰ θέση ταῦτα εἰς τὴν διάθεσιν, εἴτε τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐν δεδομένῃ στιγμῇ ἐνώπιον τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§58Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σᾶς ἱκανοποιεῖ τὸ νὰ ὑποβληθοῦν τὰ στοιχεῖα ἐκ μέρους τῶν ἐνδιαφερομένων ταμείων, διὰ τοῦ ὑπουργείου τῆς Ἐργασίας ἢ καὶ ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Ἐργασίας; Τὰ ἄλλα εἶναι λεπτομέρειαι· νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι ἡμεῖς τὰ στοιχεῖα θέλομεν νὰ πάρωμεν. Εἶπον, καὶ θὰ ἤθελον πάλιν νὰ κάμω μίαν δήλωσιν, ὅτι δὲν συζητοῦμεν τὰ νομοσχέδια, ὥστε νὰ μποῦμε εἰς τὰς λεπτομερείας τῶν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔλθουν εἰς συζήτησιν μετὰ 5 ἡμέρας. Ἐδῶ συζητοῦμεν κατ’ ἀρχὴν τὸ θέμα.

§59Φ. ΜΑΚΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ ζήτημα δὲν εἶναι τυπικόν, ὅπως τοὐλάχιστον ἐγὼ τὸ ἀντιλαμβάνομαι καὶ ὅπως εἶναι εἰς τὴν σκέψιν καὶ τὴν συνείδησιν τῶν ἐνδιαφερομένων. Εἶναι ζήτημα οὐσιαστικὸν καί, ὅπως προεῖπον, μὲ τὸ μειδίαμα αὐτὸ μὲ τὸ ὁποῖον ὑπεδέχθητε τὴν ἀναδρομὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου διὰ τὴν «ἐπένδυσιν», μὲ τὴν αὐτὴν σκέψιν ὑποδέχεται ὁ κόσμος τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ τὴν σημερινὴν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, δὲν θέλω νὰ χαρακτηρίσω τὴν πρᾶξιν ὡς ἁρπαγήν, ἀλλὰ τοὐλάχιστον ἀπειλήν, ἐναντίον τῶν ἀσφαλιστικῶν αὐτῶν ὀργανισμῶν. Λέγω, ὅτι ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου ἀποσκοπεῖται ἡ ἐνημέρωσις τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῆς ὑφισταμένης φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως προκειμένου περὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ὑπάρχουν κατὰ τρόπον ἐπίσημον καὶ ὑπεύθυνον εἰς τὸ ἁρμόδιον ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας. Συνεπῶς δύναται τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τὰ ἔχῃ ἐκεῖθεν. Πιστεύω δέ, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τοὐλάχιστον, ὁ κόσμος τῶν ἐνδιαφερομένων ἀφοπλίζεται ὅπως σήμερον ἐμφανίζεται τὸ νομοσχέδιον, ἀπὸ τὸν τὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι ἀποτελεῖ ἀπειλὴν ἐναντίον τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Θὰ ἤθελον καὶ ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἔχωμεν μίαν δήλωσιν σαφῆ, ἐὰν δέχεται τὴν προταθεῖσαν τροπολογίαν εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ἵνα τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ληφθοῦν ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς μέχρι τοῦδε ἐργασίας, ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τούτου. Δέχεται ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν τροποποίησιν αὐτήν;

§60Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Θὰ εἶναι ὑποχρεωτικὰ διὰ τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν;

§61Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εἶναι στοιχεῖα διὰ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν· δὲν εἶναι ὑποχρεωτικά.

§62Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Συζητοῦμεν τὰ νομοσχέδια ἢ τὸ ψήφισμα; διότι νομίζω ὅτι εἴμεθα ἐκτὸς τοῦ θέματος ἂν συζητοῦμεν ἓν ἕκαστον νομοσχέδιον ἕν, ἕκαστον ἄρθρον, ὁπότε ἡ συζήτησις θὰ εἶναι καὶ ἀτέρμων. Ἐὰν πρόκειται νὰ συζητοῦμεν τὰ νομοσχέδια, νὰ τὸ γνωρίζωμεν, ἀλλὰ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ συζητοῦμεν μόνον τὰ ἀναγεγραμμένα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ τὸ ἐτόνισε καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

§64Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν). Ὅλοι τὸ ἀντιλαμβανόμεθα, ἀλλὰ ἐντὸς πάντοτε τοῦ θέματος.

§65Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Παρακαλῶ νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμός, διότι συζητοῦνται τὰ νομοσχέδια ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶναι ἐγγεγραμμένα εἰς τὴν Ἡμερησίαν διάταξιν ἡ ὁποία γράφει: «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως, πρὸς ἔκδοσιν διαταγμάτων νομοθετικοῦ χαρακτῆρος καὶ περιεχομένου», πέραν τούτου οὐδὲν πλέον. Συνεπῶς τόσον ὁ ρήτωρ ὅσον καὶ οἱ ἑπόμενοι ρήτορες, νομίζω ὅτι ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ περιορισθοῦν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Αὐτό, κ. Πρόεδρε εἶναι ζήτημα Κανονισμοῦ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ὁποίου ἐξαιτοῦμαι παρ’ ὑμῶν.

§66Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Νομίζω πῶς ὁ κ. συνάδελφος δὲν ἔχει δίκαιον, διότι ἐφ’ ὅσον συζητοῦμεν τὸ ψήφισμα διὰ τὴν ἔκδοσιν ὡρισμένων νομοθετικῶν διαταγμάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῶν διαταγμάτων τὰ ὁποῖα θὰ ἐκδοθοῦν.

§67Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ναί, ὄχι ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν.

§68Φ. ΜΑΚΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω συνείδησιν τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ πιστεύω ὅτι πέραν τοῦ τυπικοῦ μέρους, ὑπάρχει πάντοτε ἡ οὐσία καὶ ἐὰν ἐπιμένω νὰ ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς οὐσίας, αὐτὸ εἶναι ἀκριβῶς, διότι θέλω νὰ συμβάλω καὶ ἐγώ, ἀπὸ τῆς θέσεώς μου αὐτῆς, διὰ νὰ προλάβωμεν γενικωτέρας κοινωνικὰς ἀνωμαλίας, διότι θὰ εἶσθε εἰς θέσιν νὰ γνωρίζετε ποίαν ἀκριβῶς ἀγανάκτησιν ἔχει προκαλέσει εἰς τὰς χιλιάδας τῶν ἐργαζομένων τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον εἶδε τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος.

§69Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀγανάκτησιν, εἶναι κατηγορηματικαὶ αἱ δηλώσεις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νομίζω, ὅτι παρέλκει πᾶσα συζήτησις.

§70Φ. ΜΑΚΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπέβαλον μίαν συγκεκριμένην πρότασιν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ ὁποία ἐὰν γίνῃ ἀποδεκτή, θὰ θεωρήσω λῆξαν τὸ ζήτημα καὶ θὰ σᾶς ἀπαλλάξω τῆς παρουσίας μου, διὰ νὰ προχωρήσῃ ἡ Βουλὴ εἰς τὸ ἔργον της.

§71Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Μᾶς εἶναι εὐάρεστος ἡ ὁμιλία σας, ἀλλὰ ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν νὰ λάβετε τὸν λόγον ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα.

§72Φ. ΜΑΚΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἠδυνάμην πολλὰ νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ θιγομένου θέματος, ἐν τούτοις, ἠθέλησα ἀπ’ ἀρχῆς, νὰ περιορίσω τὸν λόγον μου καὶ νὰ βοηθήσω καὶ ἐγὼ τὴν Κυβέρνησιν, ἐπειδὴ διεπίστωσα πράγματι καλὴν διάθεσιν καὶ πίστιν εἰς αὐτήν, νὰ βοηθήσῃ εἰς τὸ νὰ δώσῃ μίαν λύσιν ἡ ὁποία θὰ ἐθεωρεῖτο ἱκανοποιητικὴ διὰ τὸν κόσμον τὸν θιγόμενον ἐκ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπιμένω δὲ ἐπὶ τῆς ἀνάγκης αὐτῆς, διότι ἐπαναλαμβάνω, εἶναι τεραστία ἡ ἐξέγερσις τὴν ὁποίαν ἔχει προκαλέσει μεταξὺ τοῦ ἐνδιαφερομένου κόσμου. Θὰ ἐπεθύμουν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δηλώσῃ, ἐὰν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀναλάβῃ αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσιν, δηλαδὴ τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς οἱ ὁποῖοι ἔχουν κοινωνικοὺς πόρους, νὰ τεθοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, διότι ὅπως προεξετέθη, οὗτος εἶναι ὁ πλέον ἁρμόδιος διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς ἀσφαλιστικῆς πολιτικῆς.

§73Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σύμφωνος.

§74Φ. ΜΑΚΡΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θεωρῶ ὅτι ἡ δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἀποτελεῖ μίαν ἐγγύησιν καὶ θέλω νὰ πιστεύω...

§75Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Δὲν θὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ ἔκθεσις τὴν ὁποίαν θὰ λάβῃ.

§76Φ. ΜΑΚΡΗΣ. Μετὰ γνώμην τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Ἄλλωστε ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προέβη εἰς δηλώσεις, ὅτι οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ δὲν ἔχουν νὰ θιγοῦν τὸ παράπαν. Θεωρῶ κατόπιν τούτων ὅτι πράγματι ἡ ἐντύπωσις τῆς ἀπειλῆς ἐναντίον τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, ἐκλείπει μετὰ τὴν ἐπίσημον αὐτὴν δήλωσιν ἡ ὁποία ἐγένετο καὶ ἀπὸ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§77Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Μὲ μίαν μόνον προσθήκην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ δὲν πρόκειται νὰ μείνῃ ἐπὶ μίαν ἑκατονταετίαν.

§78Φ. ΜΑΚΡΗΣ. Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν ἔχω παρὰ νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ τὴν περίπτωσιν, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, θὰ πρέπῃ, βεβαίως, οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ κινήσουν τὸ ταχύτερον τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ὥστε νὰ διασφαλίσουν καὶ κατ’ οὐσίαν τὴν ὑπόθεσίν των. (Χειροκροτήματα).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαγιάννης ἔχει τὸν λόγον.

§80Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, συμφωνῶν πρὸς ὅσα, σχετικῶς μὲ τὸ ψήφισμα, ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς καὶ συνταγματικῆς, ἀνέφερεν ὁ ἐκ Κερκύρας συνάδελφος κ. Σπ. Θεοτόκης, θὰ περιορισθῶ εἰς ὀλίγας παρατηρήσεις αἵτινες ἐπιβάλλουν κατ’ ἐμὲ τὴν ἀπόρριψιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος ἀπὸ πλευρᾶς οἰκονομικῆς καὶ κοινωνικῆς. Καὶ πρῶτον θὰ σημειώσω ὅτι ἡ διὰ νομοθετικῶν διαταγμάτων ἐπιβολὴ τῶν φορολογικῶν νομοσχεδίων — δὲν θὰ διαλάθῃ τῆς προσοχῆς οὐδενὸς ἐξ ἡμῶν — θὰ δημιουργήσῃ τετελεσμένα γεγονότα. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν, ἀφοῦ ταῦτα θὰ ἔχουν προηγουμένως ἐπιβληθῆ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ τοὺς καρποὺς τοὺς ὁποίους βεβαίως θὰ ἀπέδιδεν ἡ ἐκ τῶν προτέρων λεπτομερειακὴ ἐπεξεργασία τῶν ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς. Εἶναι φυσικόν, ὁσονδήποτε ἐπιτυχὴς καὶ ἐὰν εἶναι μία σημαντικὴ παρατήρησις, ἡ ὁποία ἐκ τῶν ὑστέρων θὰ γίνῃ κατὰ τὴν λεπτομερειακὴν συζήτησιν τῶν νομοθετημάτων αὐτῶν τῶν φορολογικῶν, νὰ συναντήσωμεν τὴν ἀπάντησιν ὅτι ἤδη εὑρισκόμεθα πρὸ τετελεσμένου γεγονότος, τὰ νομοθετήματα ἔχουν ἐπιβληθῆ, αἱ δηλώσεις τῶν φορολογουμένων ἔχουν ὑποβληθῆ, πρὸς τὰς φοροτεχνικὰς ὑπηρεσίας καὶ ἑπομένως θὰ εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐπικίνδυνον νὰ ἀνατρέψωμεν τὴν ὑπάρχουσαν κατάστασιν. Ἄλλωστε καὶ ἡ κεχωρισμένη κρίσις ἑνὸς ἑκάστου ἐκ τῶν νομοσχεδίων, πρὸς τὴν ὁποίαν συρόμεθα, θὰ ἀποτρέψῃ τὴν γενικωτέραν συζήτησιν τῆς ὅλης οἰκονομικῆς ἢ εἰδικώτερον, φορολογικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Πρέπει νὰ ὑπενθυμίσω πρὸς ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, ὅτι οὔτε ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1946–1947, οὔτε ὁ προϋπολογισμὸς 1947–1948 συνεζητήθησαν ἀκόμη ἐνταῦθα. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κατέθεσε μὲν τοὺς προϋπολογισμοὺς αὐτοὺς καὶ τοὺς ἐφήρμοσε, δὲν ἐδόθη ὅμως μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἡ εὐκαιρία εἰς τὸ σῶμα νὰ ἐκφράσῃ τὴν γνώμην του ἐπὶ τῶν προϋπολογισμῶν τῶν δύο αὐτῶν χρήσεων καὶ ἑπομένως τῆς φορολογικῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζουν αἱ μετεκλογικαὶ Κυβερνήσεις. Θὰ ἦτο ἑπομένως δυνατὸν νὰ συζητήσωμεν γενικώτερον τὸ φορολογικὸν πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν δὲν ἠκολουθεῖτο ἡ ἔκτατος σημερινὴ τακτική. Σημειῶ ἀκόμη ὅτι τὰ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ὑπὸ ὁμαδικὴν ψήφισιν θὰ ἠδύναντο ἀναμφισβητήτως νὰ συζητηθοῦν καὶ ψηφισθοῦν διὰ τῆς κανονικῆς διαδικασίας. Μέρος τῶν νομοσχεδίων τούτων κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν ἀπὸ ἑξαμήνου καὶ πλέον. Ἡ καθυστέρησις ὅμως περὶ τὴν ψήφισίν των δὲν βαρύνει, παρὰ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Κύριοι, ἐξετοξεύθη ἐναντίον τοῦ Σώματος ἡ κατηγορία ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἱκανὸν νὰ κρίνῃ — ἐν χρόνῳ χρησίμῳ — τὰ οἰκονομικὰ νομοσχέδια. Ἡ κατηγορία αὐτὴ εἶναι ἀπολύτως ἀστήρικτος. Ἀπὸ ἕνα πίνακα τὸν ὁποῖον ἐζήτησα νὰ μοῦ καταρτίσῃ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς, προκύπτει ὅτι ἑκατοντάδες ὁλόκληροι νομοσχεδίων ἐψηφίσθησαν εἴτε ἀπὸ τὴν Βουλήν, εἴτε ἀπὸ τὰς ἐπιτροπὰς ἐξουσιοδοτήσεως τὰς ὁποίας ἡ Βουλὴ ἑκάστοτε κατήρτιζεν. Ἄλλωστε καὶ ἀπὸ αὐτὰ τὰ νομοσχέδια τοῦ κ. ὑπουργοῦ, 67 τὸν ἀριθμόν, ἐξ ὧν 7 ἀπεσύρθησαν, τὰ τεσσαράκοντα ἐψηφίσθησαν ἤδη ἀπὸ τὴν Βουλήν, καὶ εἴκοσιν ἐκκρεμοῦσι χωρὶς νὰ κριθοῦν ἀκόμη. Τοῦτο δὲ ὀφείλεται, ὡς ἐνθυμοῦνται οἱ ἐκ τῶν συναδέλφων μετέχοντες εἴτε εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν εἴτε εἰς τὰς ἐπιτροπὰς ἐξουσιοδοτήσεως, εἰς τὸ γεγονός, ὅτι παρετηρήθη ἀπροθυμία τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ μετέχῃ τῶν ἐργασιῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς καὶ νὰ παρίσταται εἰς τὴν Βουλήν. Θὰ προσέθετα ὅτι 6 ἀπὸ τὰ ὑπὸ ὁμαδικὴν ἐπιβολὴν νομοσχέδια ἦσαν, ὅπως εἶπα ὑποβεβλημένα ἀπὸ μακροῦ χρόνου καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν ἤδη ψηφισθῆ. Ἐκ τῶν ὑπολοίπων ἑπτὰ ἁπλῶν νομοθετημάτων, πολλὰ εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἐφαρμοσθοῦν ἀπὸ τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1948 καὶ ἐκεῖθεν; ἑπομένως οὐδεμία δυσχέρεια θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προκύψῃ ἐκ τῆς μὴ ὁμαδικῆς ἐπιβολῆς των. Καταλήγω, κύριοι, εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι τὸ ψήφισμα ἐξασφαλίζει, ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα περιλαμβάνει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, συγκεκριμένως δύο τινά: Πρῶτον εἰς τοὺς ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν καὶ Συντονισμοῦ τὴν δυνατότητα νὰ ἀποφύγουν τὴν γενικὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ φορολογικοῦ των προγράμματος εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ δεύτερον εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ συνεχίσῃ τὴν ἐπίδειξιν τῆς ἀδιαφορίας, ἡ ὁποία—κατὰ γενικὴν διαπίστωσιν—τὸν χαρακτηρίζει, ἔναντι τοῦ σώματος. Θὰ ἐξετάσω τώρα, κ. συνάδελφοι, τοὺς ἐπιδιωκομένους ὑπὸ τῶν νομοσχεδίων σκοπούς. Φυσικὰ ἐπιφυλάσσομαι νὰ ὑποβάλλω πρὸς ὑμᾶς τὰς παρατηρήσεις μου ἐπὶ τῶν νομοσχεδίων ὅταν ἓν ἕκαστον αὐτῶν ἔλθῃ εἰς συζήτησιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Οἱ προβαλλόμενοι σκοποὶ τῶν νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἐπιβάλλωμεν ἀπόψε εἶναι τρεῖς: α) Ἡ ἄμεσος ἐξεύρεσις πόρων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνταρσίας καὶ λοιπὰς ἐπιτακτικὰς κρατικὰς ἀνάγκας, β) ἡ ἰσοσκέλισις τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ γ) ἡ συγκράτησις τῶν τιμῶν διὰ περιέργου τρόπου, διὰ τῆς ἀφαιρέσεως δηλαδὴ τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ. Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ τονίσω εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὅτι δὲν εἶναι πάντοτε ἀπαραίτητον νὰ ἐπιβάλλωμεν νέους φόρους διὰ νὰ αὐξήσωμεν τὰ ἔσοδα τοῦ Δημοσίου. Εἶναι πολλάκις δυνατὸν νὰ αὐξήσωμεν τοὺς πόρους τούτους διὰ τῆς καλυτέρας καὶ ἐπιμελεστέρας ἐφαρμογῆς τῶν ὑφισταμένων φορολογιῶν. Αἱ πολλαὶ φορολογίαι ὑπενθυμίζουν, ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω, τὸ λαϊκὸν γνωμικὸν «τοῦ τρελλοῦ τοῦ ράφτη μὲ τὴ μακρυὰ κλωστή»! Εἶναι βέβαιον ὅτι ὑπάρχουν κείμεναι φορολογίαι, ὅπως ἡ φορολογία καθαρᾶς προσόδου, ἀναλυτικὴ καὶ συνολική, καὶ ἡ φορολογία κύκλου ἐργασιῶν, αἱ ὁποῖαι καλῶς ἐφαρμοζόμεναι θὰ ἠδύναντο ἀναμφισβητήτως νὰ ἀποδώσουν εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον πολὺ μεγαλύτερα ποσὰ τῶν προβλεπομένων διὰ τῶν νέων ὑποβαλλομένων φορολογιῶν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ φόρος καθαρᾶς προσόδου σχεδὸν δὲν ἐφαρμόζεται. Ὡς δικαιολογία προβάλλεται, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν αἱ φοροτεχνικαὶ ὑπηρεσίαι εἶναι ἀνοργάνωτοι, διαλελυμέναι καὶ ἀφ’ ἑτέρου οἱ φορολογούμενοι δὲν τηροῦν βιβλία. Καὶ εἰς τὰ δύο αὐτὰ ἐπιχειρήματα, κατὰ κόρον πλὴν ἀνεπιτυχῶς προβαλλόμενα παρὰ τῶν ὑπευθύνων, ἀπαντῶν ἀναφέρω, ὅτι αἱ φοροτεχνικαὶ ὑπηρεσίαι θὰ ἔπρεπεν ἤδη νὰ ἔχουν ὀργανωθῆ. Παρήλθον δύο ἔτη ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ εἶναι βέβαιον ὅτι ὑπάρχουν καλοὶ φοροτεχνικοὶ ὑπάλληλοι καὶ ἑπομένως οὐδεμία δικαιολογία εἶναι δυνατὸν νὰ προβληθῇ ἐναντίον τῆς κατηγορίας, ὅτι δὲν κατεβλήθη ἐγκαίρως προσπάθεια, ὥστε νὰ ἀναδιοργανωθοῦν αἱ φοροτεχνικαὶ ὑπηρεσίαι, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν εἴσπραξιν τῶν πόρων τοῦ Δημοσίου. Ἄλλως τε ἡ μὴ ἱκανοποιητικὴ βεβαίωσις καὶ ἀπόδοσις τῆς φορολογίας καθαρᾶς προσόδου εἶναι ἕνα φαινόμενον, τὸ ὁποῖον ἐν μέρει ὑφίστατο ἐν Ἑλλάδι καὶ προπολεμικῶς. Ἐνῷ πρόκειται περὶ φόρου ἀμέσου, ὁ ὁποῖος ἐπιπίπτει ὀλιγώτερον παντὸς ἄλλου ἐπὶ τῆς καταναλώσεως καὶ εἰς τὴν εὐρεῖαν ἐφαρμογὴν τοῦ ὁποίου ἔδει νὰ καταβάλλεται ἰδιαιτέρα προσπάθεια. Ἀκόμη ἦτο καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ φόρος τῆς καθαρᾶς προσόδου καὶ χωρὶς οἱ φορολογούμενοι νὰ ἔχουν βιβλία. Ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος συγκεντρώνει στοιχεῖα, βάσει τῶν ὁποίων καταρτίζονται φύλλα ἐλέγχου κρινόμενα ἀπὸ φορολογικὰς ἐπιτροπὰς καὶ ὁ φόρος ἐπιβάλλεται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων τούτων εἰς βάρος ἐκείνων, οἵτινες δὲν παρουσιάζουν εἰλικρινῆ βιβλία καὶ οἵτινες ἀποδεικνύεται ὅτι ἔχουν εἰσόδημα μεγαλύτερον ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἐδήλωσαν. Ἡ μέθοδος αὕτη ἐφηρμόζετο καὶ πρὸ τοῦ πολέμου.

§81Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Θεωρητικῶς εἶναι ὁ δικαιότερος, πραγματικῶς ὅμως εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁ φόρος τῆς καθαρᾶς προσόδου ἀπέτυχε. Νὰ βασίζωμεν λοιπὸν τὴν φορολογίαν μας εἰς ἀποτυχόντα φόρον νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν.

§82Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀπέτυχε διότι ἐλησμόνησαν οἱ διοικοῦντες ἐν Ἑλλάδι ὅτι «τὰ καλὰ κόποις κτῶνται». Κάθε φόρος ἀπαιτεῖ προσπάθειαν καὶ προσπάθεια ἀτυχῶς δὲν καταβάλλεται. Ἐὰν κατεβάλλετο προσπάθεια, τότε αἱ κείμεναι φορολογίαι δικαιότερον ἐφαρμοζόμεναι θὰ ἀπέδιδον περισσότερα χρήματα εἰς τὸ Δημόσιον καὶ στοιχειώδη δικαιοσύνην εἰς τοὺς πολίτας.

§83Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δυστυχῶς οἱ ἔμποροι ἔχουν διπλὰ καὶ τριπλὰ βιβλία. Πρέπει νὰ ὑπάρχουν ποινικαὶ κυρώσεις, τοιαῦται αἱ ὁποῖαι ὄχι μόνον νὰ ἀναγκάσουν τοὺς ἐμπόρους νὰ δηλώσουν τὰ πραγματικά των βιβλία, ἀλλὰ, νὰ δύναται ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δι’ ὅσους δὲν κρατοῦν βιβλία, νὰ δημεύσῃ τὴν περιουσίαν των, καὶ θὰ ἴδητε ὁποίαν δικαιοσύνην θὰ δώσητε.

§84Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Περιλαμβάνεται εἰς τὸ ψήφισμα αὐτό.

§85Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἀπαντῶ: Λησμονεῖτε ὅτι δὲν εἶναι μόνον οἱ ἔμποροι φορολογούμενοι, ἀλλὰ φορολογεῖται ὁ οἱοσδήποτε Ἕλλην ὁ ὁποῖος ἔχει ἕνα εἰσόδημα, καὶ ὁ ὁποῖος χρεωστᾷ ἕνα μέρος τῶν εἰσοδημάτων του νὰ τὸ καταβάλῃ εἰς τὸ Δημόσιον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου.

§86Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμιλῶ περὶ φορολογίας καθαρᾶς προσόδου.

§87Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἡ φορολογία καθαρᾶς προσόδου, κύριε συνάδελφε, δὲν ἀφορᾷ μόνον τοὺς ἐμπόρους, ὡς νομίζετε, ἀλλὰ καὶ τοὺς γεωργούς, τοὺς βιομηχάνους, τοὺς ἰατρούς, τοὺς δικηγόρους, τοὺς οἱουσδήποτε ἐπαγγελματίας καὶ γενικώτερον ὅλους τοὺς ἔχοντας ἓν ὡρισμένον εἰσόδημα. Οὐδεὶς σχεδὸν δηλώνει τὸ πραγματικόν του εἰσόδημα εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐὰν σεῖς ἐπιθυμῆτε νὰ βάλλητε ἐναντίον μιᾶς ὡρισμένης τάξεως, ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ἀπαντήσω ὅτι ἡ τάξις αὐτὴ ἐκπληρώνει πλήρως τὰς ὑποχρεώσεις της. Κάθε ἄλλο. Οὔτε ἐκδικούμενος θὰ κατηγορήσω τὴν τάξιν ἐξ ἧς προέρχεσθε. Λέγω ἀκριβῶς ὅτι ὁ ἔφορος εἶναι εἰς θέσιν βάσει τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἔχει νὰ ἐπιβάλῃ τὴν φορολογίαν τῆς καθαρᾶς προσόδου, παραβλέπων τὰ ἀνύπαρκτα τυχὸν ἢ ἀνειλικρινῆ βιβλία τῶν οἱωνδήποτε φορολογουμένων, οἵτινες προσπαθοῦν ν’ ἀποφύγουν τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών των. Τὸ ἴδιον πρέπει νὰ ἰσχύσῃ καὶ δι’ οἱανδήποτε ἄλλην φορολογίαν. Πρέπει δὲ νὰ γνωρίζετε ὅτι ἄλλαι τάξεις ὡς οἱ δικηγόροι, οἱ ἰατροί, δὲν πληρώνουν καθόλου φόρον. Εἰδικώτερον ὡρισμένοι ἰατροὶ φήμης τῶν μεγάλων ἀστικῶν κέντρων, ἔναντι τῶν ἑκατοντάδων χρυσῶν λιρῶν τὰς ὁποίας εἰσπράττουν μηνιαίως, δὲν πληρώνουν ὡς φόρον παρὰ μόνον δεκάδας τινὰς χιλιάδων δραχμῶν.

§88Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν ὅτι παλαιὸς δικηγόρος, ὡς ὁ κ. συνάδελφος, ἔχει γνῶσιν τῶν φορολογιῶν.

§89Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Λυποῦμαι διὰ τὸ μάθημα, ἀλλ’ ὁ κ. συνάδελφος εἶπεν ὅτι ἡ Φ.Κ.Π. ἀφορᾷ μόνον τοὺς ἐμπόρους.

§90Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Τότε δὲν εἶναι καλὸς δικηγόρος. (Γέλωτες).

§91Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀνέφερα κυρίως ὅτι αἱ νέαι φορολογίαι δὲν εἶναι πάντοτε ἀπαραίτητοι καὶ εἶπον ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ μεγαλυτέρα ἀπόδοσις τῶν φόρων ἐὰν καλῶς ἐφαρμοσθῇ ἡ κειμένη φορολογικὴ νομοθεσία. Θὰ εἴπω ἐπίσης ὅτι δὲν εἶναι πάντοτε ἀκίνδυνος ἡ ἐπιβολὴ νέων φορολογιῶν. Διότι, κύριοι, ἐὰν τοὐλάχιστον ἐπεβάλλοντο ἄμεσοι φορολογίαι καὶ ὑπερέβαινον τὴν οἰκονομικὴν ἀντοχὴν τῶν φορολογουμένων θὰ ἐξετελοῦντο μέν, ἀλλὰ ἀργότερον. Καὶ ἐκεῖ ὅπου ἐφθάσαμεν, ὅταν διακινδυνεύωμεν τὰ πάντα καὶ ὅταν ἀγωνιζώμεθα τὸν ὑπὲρ ὅλων ἀγῶνα, θὰ ἀδιαφορήσω ἐὰν ὑπάρξῃ μετά τι χρονικὸν διάστημα κακὸν ἀποτέλεσμα ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἀμέσων αὐτῶν φορολογιῶν. Ἀλλ’ ἐδῶ ἐφαρμόζομεν ἐμμέσους φορολογίας, αἱ ὁποῖαι πλήττουν ἀπ’ εὐθείας τὸν λαὸν καὶ ἔχουν ἀποτελέσματα ἐκδηλούμενα ἀμέσως, ἀμεσώτατα. Εἶναι ἔμμεσοι φορολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἔσχον ἤδη τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα εἴδομεν τὰς τελευταίας ἡμέρας ἐκδηλούμενα. Ἑπομένως, βλέπετε ὅτι ἡ ὁμαδικὴ ἐπιβολὴ δεκάδων φορολογιῶν εἶναι ἐπικινδυνοδέστατον ἐγχείρημα καὶ μοῦ κάμει ἐντύπωσιν πῶς μερικὰ ἀπὸ τὰ μέλη τῆς Βουλῆς, τὰ ὁποῖα διατείνονται ὅτι ἔχουν πολὺ προοδευτικὰς ἀρχὰς σπεύδουν νὰ χειροκροτήσουν καὶ νὰ ὑπερακοντίσουν τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὸ νὰ ψηφίσῃ ἀθρόους νόμους βαρύνοντας ἀμέσως, ἀμεσώτατα τὸν Λαὸν καὶ δὴ τὸν δυστυχοῦντα καὶ ὑποσιτιζόμενον Ἑλληνικὸν Λαόν. (Χειροκροτήματα). Εἶναι ἀπολύτως βέβαιον ὅτι μερικοὶ ἐξ ἡμῶν δὲν ἔχουν ἀκόμη ἀντιληφθῆ τὸ θέμα τὸ φορολογικὸν καὶ δὲν ἔχουν ὑπ’ ὄψει τὶ πράγματι γίνεται κάτω ἀπὸ τὰς πομπώδεις φράσεις τῶν νομοσχεδίων. Πρέπει ἐπίσης νὰ προσθέσω ὅτι σήμερον μόνον ὡς ἀστειότης εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν διὰ τῆς ἀφαιρέσεως ἀγοραστικῆς δυνάμεως ἀπὸ τὸν καταναλωτήν. Ποίου καταναλωτοῦ, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ποῦ εἶναι ἡ περισσεύουσα ἀγοραστικὴ δύναμις; Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ κάποια περισσεύουσα ἀγοραστικὴ δύναμις, ἀλλὰ εἰς ἐλαχίστους. Ἐνῷ σεῖς, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, φορολογεῖτε δι’ ἐμμέσων φόρων τοὺς πολλούς, τὴν μεγάλην μάζαν τῶν ὑποσιτιζομένων ἑλλήνων. Διὰ νὰ ἀφαιρέσητε τάχα τὴν περισσεύουσαν εἰς τὴν μᾶζαν τοῦ λαοῦ μας ἀγοραστικὴν δύναμιν;

§92Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπὴν διὰ νὰ ἐνισχύσω αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέτε;

§93Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Εὐχαρίστως.

§94Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὅλοι μας ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι αἱ ἐφορίαι καθώρισαν φορολογητέον ποσὸν 300.000.000 καὶ μετὰ ταῦτα ἦλθον αἱ ἐπιτροπαὶ καὶ τὸ ἔκαμαν 3.000.000.

§95Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶναι κἄτι ποὺ βεβαιώνει ὅτι ἡ ἐξαγγελία τοῦ φόρου δὲν εἶναι τὸ ἴδιον μὲ τὴν ἐφαρμογήν. Εἶναι προτιμότερον νὰ ἐξαγγέλλωνται ὀλιγώτερα καὶ νὰ ἐφαρμόζωνται καλῶς. Τὸ τρίτον σημεῖον τῶν παρατηρήσεών μου ἀναφέρεται εἰς τὸ ὅτι τὸ οἰκονομικὸν καὶ τὸ φορολογικὸν πρόγραμμα εἶναι καὶ πρέπει νὰ εἶναι τὸ κύριον μέλημα δι’ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν. Τοσοῦτον μᾶλλον καθ’ ὅσον ὁ χειρισμὸς τῶν σχετικῶν ζητημάτων ἔχει ἐξαιρετικῆς σπουδαιότητος κοινωνικοὺς καὶ οἰκονομικοὺς ἀντικτύπους. Ἀτυχῶς αἱ μεταπολεμικαὶ κυβερνήσεις, ἐξαιρέσει ὀλίγων τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ ἐκ Κερκύρας συνάδελφος, οὐδεμίαν προσπάθειαν κατέβαλον περιορισθεῖσαι εἰς μίαν ἀτυχῆ ἄλλως τε συμπτωματικὴν ἀντιμετώπισιν τῶν νοσηρῶν ἑκάστοτε ἐκδηλώσεων τῆς οἰκονομικῆς νόσου. Ἐνῶ, κύριοι βουλευταί, θὰ ἔπρεπε, δύο περίπου ἔτη μετὰ τὴν διὰ τοῦ Λαοῦ ἀνάδειξιν τοῦ Σώματος τούτου, νὰ ἔχουν πρὸ πολλοῦ ληφθῇ τὰ μέτρα τὰ ὀρθά, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν περιστείλει τὰς ἀκαταλογίστους σπατάλας αἱ ὁποῖαι ἐπὶ ἓν καὶ ἥμισυ ἔτος μᾶς διέπουν. Εἶναι ἀνάγκη, νὰ ὑπενθυμίσω τὰ ταξίδια εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὰ ὁποῖα συνεχίζονται, τὰς ἡμιμονίμους ἀπουσίας ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀσκόπως παραμένουν ἐκεῖ.

§96Χ. ΚΟΨΙΔΑΣ. Εἰς 55.000.000 δολλάρια ἀνέρχεται ἡ δαπάνη διὰ τὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀποστολάς.

§97Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀγνοῶ τοὺς σχετικοὺς ἀριθμούς. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπενθυμίσω τὰ αὐτοκίνητα τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν μόνον οἱ ὑπουργοί, ἀλλὰ καὶ ὅλαι αἱ ὑπηρεσίαι καὶ ὅλοι οἱ ὀργανισμοί. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπενθυμίσω τὴν ἀθρόαν δημιουργίαν νέων πάντοτε θέσεων εἰς τὰς διαφόρους Κρατικὰς ὑπηρεσίας. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν συμφορὰν τῶν διαφόρων «Κρατικῶν διαχειρίσεων» αἱ ὁποῖαι αὐξάνουν καθημερινῶς τὰς δαπάνας τῶν ἀνεξελέγκτων καὶ αἱ ὁποῖαι ἀπασχολοῦνται εἰς τὸ νὰ διασπαθίζουν ἓν μέγα μέρος τῶν Κρατικῶν περιουσιακῶν στοιχείων. Κύριοι, μᾶς διέκρινε καθ’ ὅλον τὸ παρελθὸν — 18 μῆνας — μιὰ ἀκαταλόγιστος σπατάλη ἡ ὁποία ἀτυχῶς συνεχίζεται καὶ ταύτην ἔπρεπε νὰ περιστείλωμεν πρὶν ἢ καταλήξωμεν πάλιν εἰς τὸ βαλάντιον τοῦ πενομένου λαοῦ. (Χειροκροτήματα). Θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχωμεν περιστείλῃ τὴν σπατάλην καὶ νὰ εἴχωμεν ἀναδιοργανώσῃ τὰς Κρατικὰς ὑπηρεσίας καὶ ἰδίως τὰς φοροτεχνικὰς τοιαύτας αἱ ὁποῖαι ἔχουν σκοπὸν τὴν ἐξεύρεσιν καὶ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν Κρατικῶν ἐσόδων, θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχωμεν ἐξακριβώσῃ τὰ περιθώρια ἀντοχῆς τῆς οἰκονομίας μας εἰς τὰς νέας φορολογίας καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχωμεν ἤδη ἀπὸ καιρὸν ἐπιβάλῃ εἰς τὸν ἕλληνα πολίτην τὸ ἀνώτατον ἐφικτὸν ὅριον τῆς συμβολῆς του εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμόν. Ἔναντι τούτων τί διεπιστώσαμεν τὰς τελευταίας ἑβδομάδας; Ἀφοῦ ἡ κυβέρνησις κατόπιν πολυωδύνων τοκετῶν εἶχε φθάσει εἰς κάποιαν σχετικὴν ἰσορρόπησιν μεταξὺ τοῦ εἰσοδήματος τῆς μεγάλης μάζης τῶν ἐργαζομένων καὶ τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, (τὰς σχετικὰς συμφωνίας ἀνεγνώσαμεν ὅλοι πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων) θὰ ἀνέμενε πᾶς τις ὅτι ἡ Κυβέρνησις αὕτη θὰ εἶχεν ὡς κύριον μέλημα νὰ παρακολουθήσῃ μετὰ προσοχῆς καὶ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν συγκράτησιν αὐτῆς τῆς ἰσορροπίας. Αἴφνης εἴδομεν τὸ πᾶν νὰ ἀνατρέπεται ἐκ πρωτοβουλίας αὐτῆς ταύτης τῆς Κυβερνήσεως! Ἐπιβολὴν νέων φορολογιῶν τὴν κρίσιμον αὐτὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν μὲ μεγάλην δυσχέρειαν εἶχεν ἐπιτευχθῆ αὐτὴ ἡ κάποια ἰσορρόπησις μεταξὺ τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ ἐργαζομένου ἐν Ἑλλάδι καὶ τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, ἐπιβολὴν νέων φορολογιῶν εἰς ἕνα τοιοῦτον κρίσιμον σημεῖον θὰ ἦτο δυνατὸν ν’ ἀντιμετωπίσῃ κανεὶς μόνον, ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο περὶ ἀμέσων φορολογιῶν πληττουσῶν τοὺς ἐκ τῶν πολιτῶν εὐπορωτέρους οἱ ὁποῖοι τυχὸν ἠδύναντο νὰ φέρουν βάρη. Καὶ λέγω τοὺς ἐκ τῶν πολιτῶν εὐπορωτέρους, διότι αὐτοὶ ἀναμφισβητήτως πρέπει νὰ βαστάσουν τὰ ἔκτακτα βάρη τῆς στιγμῆς. Ἡ Κυβέρνησις ὁπωσδήποτε, κύριε ὑπουργέ, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποφύγῃ δύο τινά: Πρῶτον τὴν ἐπιβολὴν ἐμμέσων φορολογιῶν αἱ ὁποῖαι διαταράσσουν τὴν ἰσορροπίαν τὴν ὁποίαν ἀνέφερον καὶ καθιστοῦν ἄχρηστον τὴν πριμοδότησιν ἡ ὁποία, μετὰ τόσους μῆνας συζητήσεων, ἐφηρμόσθη τέλος διὰ νὰ ἀνακουφίσῃ ὀλίγον τὸν γεωργικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος καὶ καταστήσῃ δυνατὴν τὴν ἐξαγωγὴν ἑλληνικῶν προϊόντων καὶ τὴν ἔναντι τῆς ἀξίας αὐτοῦ εἰσαγωγὴν ἄλλων προϊόντων. Δεύτερον, νὰ ἀποφύγῃ ὁπωσδήποτε τὴν δημιουργίαν τῶν δυσαρέστων ἐκείνων ψυχολογικῶν ἐντυπώσεων, αἱ ὁποῖαι τὰς τελευταίας ἡμέρας διεπιστώθησαν εἴτε ἐκ τῆς ἐπιβολῆς τῶν ἀστόχων ἐμμέσων φορολογιῶν βαρυνουσῶν τὸν λαόν, εἴτε εἰς τὰς ὁμαδικὰς ἐξαγγελίας, δυσαναλόγους πρὸς τὴν φορολογικὴν ἱκανότητα τῆς οἰκονομίας μας ἐπιβαρύνσεων. Ἐπιβαρύνσεων, μέρος τῶν ὁποίων ἄλλως τε θὰ ἔπρεπεν ἤδη νὰ ἔχῃ ψηφισθῆ, διότι καὶ ὁ φόρος ἐπὶ τῶν πιστώσεων τόσον τῶν βιομηχάνων ὅσον καὶ τῶν καπνοβιομηχάνων καὶ ὁ φόρος τῶν ποντοπόρων πλοίων εἶναι ἄμεσοι φορολογίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔπρεπεν ἤδη νὰ εἶχον ἐπιβληθῆ πρὸ πολλῶν μηνῶν καὶ νὰ μὴ ἔρχωνται καὶ αὐτοὶ νὰ δημιουργοῦν ἐντυπώσεις καὶ εὐθύνας αἱ ὁποῖαι διὰ τὴν Κυβέρνησιν εἶναι βαρύταται. Ἐὰν ταῦτα ἀπέφευγεν ἡ Κυβέρνησις, δὲν θὰ εἶχε λόγους, νὰ ἀνησυχήσῃ ἐκ τῆς ὑπάρξεως ἐλλείμματός τινος τοῦ προϋπολογισμοῦ. Διότι ἦτο ἀπολύτως γνωστὴ εἰς ὑμᾶς, κύριε ὑπουργέ, ὡς λύσις πιθανὴ ἡ ἤδη διαφαινομένη ἐλπὶς συμπληρώσεως τῆς παρεχομένης βοηθείας ἐκ μέρους τῆς μεγάλης συμμάχου μας, τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, ὅπως ἐπίσης καὶ ἡ πιθανὴ παράτασις τῆς διδομένης βοηθείας εἰς τὸ μέλλον. Ἦτο ἐπίσης γνωστὴ εἰς ὑμᾶς καὶ ἡ δυνατότης βαθμιαίας μετά τινα χρόνον συμπληρώσεως τῶν φορολογικῶν σας μέτρων, ἀφ’ οὗ ὅμως θὰ εἶχεν ἡ Κυβέρνησις κατοχυρώσῃ τὴν σταθερότητα τῶν τιμῶν καὶ θὰ εἶχεν ἀποκτήσει τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ κοινοῦ ἐπὶ τὸν χειρισμὸν τῶν σχετικῶν θεμάτων, ὥστε νὰ καθίσταται ἀδικαιολόγητος ἡ σπουδὴ μὲ τὴν ὁποίαν ἐνεφανίσατε τὰ φορολογικά σας μέτρα, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀνατίναξιν εἰς τὸν ἀέρα τῆς ἰσορροπήσεως ἡ ὁποία μετὰ τόσου κόπου εἶχεν ἐπιτευχθῆ.

§98Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐὰν διαφαίνεται, ὡς λέγεται σήμερον, μία βοήθεια ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ αὐτὴ διαφαίνεται μόνον καὶ μόνον διότι ἀπεφασίσαμεν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι νὰ προσφέρωμεν πρῶτοι τὸν ὀβολόν μας ὡς θυσίαν διὰ τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον κάμνομεν καὶ νὰ δείξωμεν εἰς τοὺς ξένους, ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι ἀποφασισμένος νὰ προσφέρῃ πραγματικῶς καὶ εἰλικρινῶς ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρῃ διὰ νὰ δώσῃ πρῶτος τὸ παράδειγμα τῆς συμβολῆς του εἰς τὸν ἀγῶνα ποὺ διεξάγει. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιβάρυνσιν περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖτε καὶ εἰδικῶς περὶ τῶν ἐμμέσων φόρων καὶ δασμῶν, νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι μὲ τὴν αὔξησιν οἱ δασμοὶ ἐπῆγαν ἑκατὸ φορὲς ἐπάνω ἀπὸ τὸ προπολεμικόν, ἐνῷ ἡ λίρα εἶναι ἑκατὸν ἐνενήκοντα φορὰς ἐπάνω καὶ τὸ κόστος τῆς ζωῆς διακοσίας πεντήκοντα. Καὶ συνεπῶς ὑπῆρχεν ὁλόκληρον τὸ περιθώριον, τὸν δασμὸν αὐτὸν νὰ τὸν ὑποστοῦν οἱ εἰσάγοντες καὶ ὄχι ὁ κόσμος. Πέρυσι εἴχομεν τὸν δασμὸν μόνον 40 φορὰς ἐπάνω ἀπὸ τὸν προπολεμικὸν καὶ δὲν εἴχομεν λόγον νὰ τὸν αὐξήσωμεν, ὡς εἴδατε δὲ ἐκ τοῦ ἀπολογισμοῦ, ἡ πρόοδος τοῦ προϋπολογισμοῦ ὑπῆρξεν ἱκανοποιητική. Ἀλλὰ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν παρίσταται ἀνάγκη νὰ κάμνῃ μίαν ἐξαιρετικὴν προσπάθειαν τὸ Κράτος, νομίζω, ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ δασμοῦ εἰς 100 φοράς, ὅταν τὸ κόστος εἶναι 250, εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένη καὶ δὲν ὑπάρχει καμμία δικαιολογία εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπιρρίπτουν τὰ πάντα εἰς τὴν κατανάλωσιν. (Χειροκροτήματα).

§99Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ἐλπίζω τὰ χειροκροτήματα νὰ μὴ σᾶς ἐνθαρρύνουν εἰς τὸ νὰ αὐξήσετε αὔριον τοὺς δασμοὺς εἰς τὸ 190πλάσιον! Φοβοῦμαι πάντως, ὅτι ἀπαντᾶτε πολὺ προχείρως. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ὡρισμένοι φόροι, ὅπως οἱ δασμοί, δὲν εἶχον παρακολουθήσει τὸν τιμάριθμον. Ἐὰν οἱ δασμοὶ εὑρίσκοντο εἰς ἐπίπεδον ἐλάχιστα ὑψηλότερον τοῦ 1940, τοῦτο δὲν εἶναι πρὸς τιμήν σας, κ. ὑπουργέ. Εἶναι καὶ τοῦτο μία ἀπόδειξις ἀμελείας ἐκ μέρους σας, διότι θὰ ἦτο δυνατὸν διὰ ὡρισμένα εἴδη, τὰ ὁποῖα δὲν ἀφοροῦν τὴν λαϊκὴν κατανάλωσιν, δὲν ἔχουν δηλαδὴ κρίσιμον ἐπὶ τοῦ ἐπιπέδου τῶν τιμῶν ἐπιρροήν, ν’ ἀναπροσαρμοσθοῦν, πολὺ ἐνωρίτερον οἱ δασμοί. Δεδομένου, ὅτι ὄντως εἰς μερικὰ εἴδη ὑπάρχουν περιθώρια μεταξὺ τιμῆς κόστους καὶ τιμῆς πωλήσεως. Ἀλλὰ εἰς τὰ εἴδη τὰ κατ’ ἐξοχὴν λαϊκῆς καταναλώσεως, διὰ τὰ φασόλια καὶ τὸ γάλα, ἐκεῖ ἀναμφισβητήτως ἡ αὔξησις τοῦ δασμοῦ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἄστοχος. Εἰς τὰ εἴδη αὐτὰ ἡ αὔξησις ἀπὸ τὸ 40 εἰς τὸ 100 εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν προϊόντων αὐτῶν, ἀσχέτως πρὸς τὸ ἐνδεχόμενον ὑπερβολικὸν κέρδος ἄλλων εἰσαγωγέων, ἄλλων εἰδῶν.

§100Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εἰς αὐτὰ τὰ εἴδη δὲν ἔχομεν περιθώρια;

§101Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ὄχι δι’ ὅσα ἡ διάθεσις γίνεται διὰ τῆς κανονικῆς ὁδοῦ ἢ δι’ ὅσα εἰσάγονται σχεδὸν ἐλευθέρως, ἐκδιδομένων ἐγκαίρως ἐπαρκῶν ἀδειῶν εἰσαγωγῆς. Ὑπάρχουν μάλιστα στοιχεῖα, ὅτι αἱ τιμαὶ διαθέσεως εἰς τὴν ἀγορὰν ὑπῆρξαν ἐπανειλημμένως κατὰ τὸ 1946 κατώτεραι τῶν τιμῶν εἰς τὰς ὁποίας ἐκοστολόγει τὰ εἴδη τὸ ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ.

§102Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πέρυσι κατηγορούμεθα, ὅτι ἐκάμναμεν ὑπερβολικὰς εἰσαγωγὰς καὶ ἐν τούτοις τὸ μόνον ποὺ ἐκάμναμεν ἦτο νὰ σταματήσωμεν τὴν ἄνοδον τοῦ κόστους τῆς ζωῆς.

§103Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Σᾶς ἀναφέρω, ὅτι ὁ καφὲς ἐπωλεῖτο πέρυσι πέντε χιλιάδας δραχμὰς τὴν ὀκᾶν, δηλαδὴ ὀλιγώτερον ἀπὸ ὅ,τι ἐκόστιζεν.

§104Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ Κυβέρνησις εἶναι εἰς θέσιν, ἐπιβάλλουσα τὴν αὔξησιν τῆς μεταλλικῆς δραχμῆς, νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι μόνον ἡ πληροφορία αὕτη ἐπέφερεν τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν;

§105Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Βεβαίως ἡ προσπάθεια τοῦ Κράτους καὶ τοῦ ἐλέγχου, εἶναι ἀκριβῶς νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς καὶ νὰ μὴ ἐπιτρέπῃ ὥστε νὰ γίνεται ἐπίπτωσις τοῦ φόρου ἐπ’ αὐτῶν. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι ὑποχρέωσις καὶ πατριωτικὸν καθῆκον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι πωλοῦν εἶναι ὅταν ἔχουν περιθώριον νὰ μὴ τὸ ρίπτουν ἐπάνω εἰς τὴν κατανάλωσιν.

§106Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Αὐτὰ ποὺ λέγει ὁ κύριος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἰσχύουν εἰς ἐκεῖνα τὰ εἴδη εἰς τὰ ὁποῖα ἡ τιμὴ διαθέσεως εἶναι πολὺ ὑψηλοτέρα τῆς τιμῆς κόστους καὶ ἐμπεριέχει τόσον ὑψηλὸν κέρδος ὥστε, νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφήσῃ ὅλας αὐτὰς τὰς ἐπιβαρύνσει. Ἀλλὰ ὑπάρχουν εἴδη τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν αὐτὸ τὸ περιθώριον καὶ ἑπομένως ἐκεῖ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθῇ ἡ ἐπιβάρυνσις. Δι’ αὐτὸ καὶ ἡ ἰδική μου ἡ γνώμη θὰ ἦτο, νὰ εἶχον πρὸ πολλοῦ ἐπιβληθῇ αἱ αὐξήσεις δασμῶν, διὰ τὰ εἴδη ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα παρουσίαζον περιθώριον, καὶ νὰ μὴ ἐπιβληθῇ ποτὲ ἡ αὔξησις τῶν δασμῶν εἰς βάρος ἰδίως, ὡρισμένων ἐμπορευμάτων λαϊκῆς καταναλώσεως, τὰ ὁποῖα δὲν ἀντέχουν εἰς τὴν ἐπιβάρυνσιν αὐτῶν. Ἄλλωστε, ἡ κατὰ 20–30% ἄνοδος τῶν τιμῶν, κατὰ τὸ τελευταῖον 15μερον εἶναι ἡ καλυτέρα ἀπάντησις νομίζω, δυσάρεστος βεβαίως, τὴν ὁποίαν τὰ πράγματα δίδουν εἰς τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐὰν ταῦτα εἴχατε κάμει, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ εἴχατε προσφέρει σημαντικὴν ὑπηρεσίαν, καὶ δὲν θὰ εἴχατε σπείρει τὸν σπόρον τῆς δυσπιστίας, τοῦ ὁποίου τοὺς καρποὺς ἐδρέψαμεν ἤδη. Καὶ ἡμεῖς μέν, κύριοι βουλευταί, θὰ καταψηφίσωμεν τὸ ψήφισμα, διότι πιστεύομεν ὅτι ἀνοίγει, τὴν θύραν εἰς σοβαρωτάτας μελλοντικὰς ἀνωμαλίας καὶ φοβοῦμαι ὅτι, θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐνθυμηθῆτε τὰς προειδοποιήσεις μας ταύτας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὑπὸ ὁμαδικὴν ἐπιβολὴν νομοσχέδια, ἐκεῖ ποὺ ἐφθάσαμεν θὰ τὰ ὑποστηρίξωμεν, συμφώνως καὶ μὲ τὰς δηλώσεις τοῦ ἀρχηγοῦ, περιοριζόμενοι εἰς βελτίωσιν λεπτομερειακὴν αὐτῶν. Δὲν θὰ παραλείψω, ὅμως, κύριοι, πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος νὰ κρούσω τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου ἀναφερόμενος, ὄχι εἰς τὰ ὀλίγα αὐτὰ φορολογικὰ νομοσχέδια, ἀλλὰ εἰς τὰς γενικὰς γραμμάς, τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν θὰ παραλείψω λέγω νὰ κρούσω τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, διότι δι’ οὓς λόγους ἀνέπτυξα, φοβοῦμαι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ δρόμον σφαλερὸν καὶ ἐπικίνδυνον.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Αἰλιανὸς ἔχει τὸν λόγον.

§108Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, πρὶν ἢ ἀρχίσω τὸν λόγον μου, ἤθελον νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ σημείωμα, τὸ ὁποῖον σᾶς ἔστειλα. Ὁ συνάδελφος κ. Κοψιδᾶς, παρέσχε πρὸ ὀλίγου μίαν πληροφορίαν, καθ’ ἣν τὸ κόστος τῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εὑρισκομένων ἀποστολῶν, ἀνέρχεται εἰς 56 ἑκατομμύρια δολλαρίων ἐτησίως. Ὁ κ. Κοψιδᾶς προέβη εἰς αὐτὴν τὴν δήλωσιν, καλῇ τῇ πίστει ἀσφαλῶς. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀποσαφηνίσῃ τὸν ἀριθμόν, διότι πολὺ φοβοῦμαι ὅτι, διδομένης μάλιστα τῆς εὐκόλου σκανδαλοθηρίας, ἡ ὁποία διεξάγεται ἐναντίον τῆς χώρας μας εἶναι δυνατόν, ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς νὰ τηλεγραφηθῇ ἀπόψε εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ δεδομένου ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ ὑπερβαίνει καὶ αὐτὸ ἀκόμη τὸ ποσὸν τῆς μεταουνρικῆς βοηθείας πρὸς τὴν Ἑλλάδα, νὰ δημιουργήσῃ καὶ ἄλλην μίαν ἐντύπωσιν εἰς βάρος τῆς χώρας. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, παρακαλῶ νὰ ἀναφέρετε ἀμέσως, τὸν ἀριθμὸν τῶν δολλαρίων, τὰ ὁποῖα ἐκτίθενται ἐτησίως διὰ τὰς ἀποστολάς.

§109Χ. ΚΟΨΙΔΑΣ. Ὄχι ἐτησίως. Ἀφ’ ἧς ἀπηλευθερώθημεν μέχρι σήμερον ὑπερβαίνουσιν τὰ 64 ἑκατομ. δολλαρίων. Σᾶς γνωρίζω ὅτι, εἷς ἰατρός, ὁ ὁποῖος ἐπῆγεν εἰς τὴν Ἀμερικὴν νὰ μελετήσῃ τὰ τῆς πενικιλλίνης, εἶναι 4 χρόνια ποὺ εὑρίσκεται ἐκεῖ, καὶ ἐξακολουθεῖ ἀκόμη νὰ εἶναι ἔξω.

§110Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι, μὲ ἔξοδα τοῦ Κράτους, οἱ κουκουέδες ταξειδεύουν.

§111Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Κύριε Κοψιδᾶ, ἐγὼ εἶπον ὅτι καλῇ τῇ πίστει ἀνεφέρατε ἕνα ἀριθμόν, καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἐὰν τὸν ἐπιβεβαιώνῃ ἢ ὄχι, καὶ πόσον χρονικὸν διάστημα καλύπτει οὗτος. Ἡ ἀπάντησις νομίζω, ὅτι ἐνδιαφέρει ὅλους μας ὥστε, νὰ μὴ δημιουργήσωμεν ἐντυπώσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι ὑπερβολικαί.

§112Ε. ΓΟΝΗΣ. Θὰ γίνῃ ἔλεγχος ποιὰ πρόσωπα εἶναι ἔξω καὶ τί ἐστοίχισαν.

§113Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναμφισβητήτως, θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμή, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐξετάσωμεν, ποῖοι μετέβησαν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ ποῖον σκοπὸν μετέβησαν, τί ἀποτέλεσμα ἔφερον, καὶ διὰ ποίους λόγους ἐπὶ τόσους μῆνας εὑρίσκονται ἔξω. Αὐτὸ εἶναι θέμα εἰδικῆς συζητήσεως ἐν τῇ Βουλῇ, διὰ τὸ ὁποῖον μάλιστα παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ὁρίσῃ μίαν ἡμέραν συζητήσεως.

§114Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἔχω καταθέσει ἐρώτησιν.

§115Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ὁλοκλήρου, ἀλληλεγγύου ἐν προκειμένῳ πρὸς ἐμέ, ἐπὶ τῆς ἀνάγκης νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἐντύπωσις ψευδὴς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀπόψε τὴν νύκτα, ἐκ τυχὸν τηλεγραφήματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἀναφέρῃ ὄχι τὸν ἀκριβῆ ἀριθμόν. Εἰς ὥρας κατὰ τὰς ὁποίας κρίνεται καὶ ἐπικρίνεται ἡ Ἑλλάς, θὰ πρέπῃ νὰ δοθῇ ὁ ἀκριβὴς ἀριθμός, καθ’ ὅσον ὅλα τὰ ἄλλα ἀποτελοῦν ἀντικείμενον ἄλλης συζητήσεως. Κατὰ τὶ ἐχρησίμευσε τοῦ καθ’ ἑνὸς ἡ ἀποστολή, πόσοι ἔπρεπε νὰ μείνουν ἔξω κ.λ.π. Ἐγὼ εἶχον εἰσηγηθῆ εἰς τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ἀποστολῶν, συνεπῶς θὰ εἶμαι καὶ ἐγὼ εὐτυχὴς νὰ μετάσχω εἰς αὐτὴν τὴν συζήτησιν. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐνδιαφέρει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅλους μας, ἀνεξαρτήτως κομμάτων, εἶναι ποιὸς ἀριθμὸς θὰ τηλεγραφηθῇ, βάσει τῶν πρακτικῶν τῆς Βουλῆς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ τὸν ἀριθμὸν αὐτόν, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τὸν δώσῃ.

§116Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀναμφισβητήτως ὁ ἀριθμός, τὸν ὁποῖον ἀναφέρατε, δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν ἀλήθειαν, καὶ εἶναι κατὰ πολὺ μικρότερος. Δὲν τὸν ἔχω πρόχειρον, ἐπιφυλάσσομαι νὰ σᾶς τὸν εἴπω.

§117Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ποῖος εἶναι;

§118Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Νὰ τὸν ζητήσετε, κύριε ὑπουργέ.

§119Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν τὸν ἔχω πρόχειρον. Πάντως, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἠμπορῶ νὰ σᾶς δηλώσω εἶναι ὅτι, ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἐπιφυλάσσομαι νὰ σᾶς τὸν δώσω.

§120Χ. ΚΟΨΙΔΑΣ. Αἱ ἀποστολαί, αἱ περισσότεραι, ἔχουν γίνει ὄχι ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως αὐτῆς ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ἄλλων καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον, ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι ἔξω καὶ ὑπάρχουν καὶ πολλαὶ ὁμάδες ἔξω, αἱ ὁποῖαι πληρώνονται ἀπὸ τὸ δημόσιον ταμεῖον, καὶ ἂν πάρετε ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ λογιστηρίου τὰ στοιχεῖα, θὰ ἴδητε ὅτι ὑπερβαίνομεν καὶ τὸ ποσὸν αὐτό.

§121Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἠμπορῶ νὰ βεβαιώσω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου τὴν Βουλὴν ὅτι, τὸ θέμα αὐτὸ συνεζητήθη κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν διατυποῦται ἡ κατηγορία ὅτι, πολλαὶ ἀποστολαὶ στέλλονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν...

§122Χ. ΚΟΨΙΔΑΣ. Εὑρίσκονται.

§123Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουρ. τῶν Οἰκονομικῶν)... εὑρίσκονται ἢ στέλλονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ ἐγένετο εἰδικὴ ἔρευνα. Ὁ κ. Αἰλιανὸς γνωρίζει καλά, διότι συμμετεῖχε τότε τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὅτι, ὑπεβλήθησαν κατάλογοι καὶ καταστάσεις καὶ ἐκ τοῦ συνολικοῦ ἀριθμοῦ, τοῦ φανταστικοῦ ἀριθμοῦ τῶν 2, 3, 4, χιλιάδων προσώπων, εἰς τὸ τέλος ἀπεδείχθη ὅτι ὁ ἀριθμὸς οὗτος ἀφορᾷ κυρίως ἀξιωματικοὺς μεταβαίνοντας πρὸς ἐκπαίδευσιν εἰδικῇ ἐντολῇ τῶν στρατιωτικῶν ἀποστολῶν, τῶν ἐκπαιδευτικῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐδῶ. Διότι, τὸ σύνολον τῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀποστολῶν, συμπεριλαμβανομένων καὶ ἐκείνων τῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀποσταλεισῶν ἀποστολῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπῆγαν εἰς ὡρισμένα συνέδρια διὰ 2 ἢ 3 ἡμέρας, ἦσαν ἐν συνόλῳ 450 πρόσωπα, ἔναντι τῶν 2–3–4 χιλιάδων ποῦ ἀνεγράφοντο εἰς τὰς ἐφημερίδας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔρευνα, τὴν ὁποίαν ἔκαμε τὸ ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, καὶ οἱ κατάλογοι ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον, πρὸ καιροῦ, πρὸ 2–3 μηνῶν. Ἔχει τυπωθῇ ὁ κατάλογος αὐτὸς καὶ ὑποθέτω ὅτι ἔχει κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλὴν. Καὶ πάλιν τονίζω ὅτι, ἐπειδὴ αὐτὸ τὸ θέμα χρήζει ἑκάστοτε ἀναθεωρήσεως, πρὸ 4 ἢ 5 ἡμερῶν, ἔδωσα νέαν ἐντολὴν ὅπως ὑποβληθοῦν πάλιν τὰ στοιχεῖα, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῦ εὑρίσκεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ τοποθέτησις τοῦ θέματος. Συνεπῶς θὰ ἔπρεπε νὰ βεβαιωθῇ ἡ Βουλή, ὅτι δὲν εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον διαφεύγει τῆς προσοχῆς μας καὶ τῆς παρακολουθήσεώς μας. Τὸ παρακολουθοῦμεν, ὅσον τὸ δυνατὸν πειὸ προσεκτικά, ἀναθεωροῦντες ἑκάστοτε τὰς καταστάσεις, αἱ ὁποῖαι μᾶς ὑποβάλλονται καὶ παρακολουθοῦντες τὸν ἀριθμὸν τῶν ἑκάστοτε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀποστολῶν, ἀλλὰ θέλω ἀκόμη νὰ βεβαιωθῇ ἡ Βουλή, ὅτι ἐὰν ὑπάρχουν 400 εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅπως ἦσαν πρὸ 5 μηνῶν, οἱ 340 ἦσαν ἀξιωματικοί, ἀποστελλόμενοι δι’ ἐκπαίδευσιν μὲ τὰς ἐντολὰς τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἀποστολῶν. Τώρα δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸν ἀριθμὸν τοῦ συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Κοψιδᾶς, ἀλλ’ ἐπιφυλάσσομαι νὰ σᾶς τὸν δώσω.

§124Χ. ΚΟΨΙΔΑΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι εἷς ἰατρὸς ποὺ ἐπῆγεν εἰς τὴν Ἀμερικήν, ὅταν ἐβγῆκεν ἡ πενικιλλίνη, ἐξακολουθεῖ νὰ εὑρίσκεται ἐκεῖ καὶ νὰ μισθοδοτῆται ἀπὸ τὸ Κράτος.

§125Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν 500 οἱ 400 ἦσαν ἀξιωματικοί.

§126Χ. ΚΟΨΙΔΑΣ. Εἶναι μερικοί, οἱ ὁποῖοι δὲν κάμνουν καμμία δουλειὰ ἔξω.

§127Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι τὰ ἔξοδα τῶν ἀποστολῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐκίνησαν τὸ ἐνδιαφέρον τῆς κοινῆς ἑλληνικῆς γνώμης ἐπανειλημμένως. Ὁ ἀξιότιμος κ. βουλευτὴς Ἀθηνῶν ἀνήγγειλεν ἀπόψε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι μία τοιαύτη συζήτησις θὰ ἐπιφέρῃ σοβαρὰν βλάβην εἰς τὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα, ἐφ’ ὅσον ὁ ἀριθμὸς θὰ εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐνεφανίσθη προηγουμένως ἐδῶ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν λέγει ὅτι θὰ μᾶς δώσῃ πλήρη πίνακα αὔριον, ἰσχυρίζεται εἰς ἐνίσχυσιν τῆς ἀπόψεώς του, ὅτι τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν ἀποστολῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι ἀξιωματικοὶ ἀποστελλόμενοι πρὸς ἐκπαίδευσιν, κατ’ ἐντολὴν τῶν ἀλλοδαπῶν ἀποστολῶν αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐνταῦθα. Ἐρωτῶ λοιπὸν τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διατὶ ἀφοῦ αἱ ἀποστολαὶ γίνονται, ἐντολῇ τῶν ξένων ἀποστολῶν, ἐνῷ διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν αὐτῶν καὶ χρήματα δίδονται, δὲν ἐζητήσατε τοὐλάχιστον νὰ γίνεται διαχωρισμὸς τῆς εὐθύνης τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ εἴπητε ὄχι μόνον εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὅτι δὲν κατασπαταλᾶται τὸ χρῆμα τὸ ἑλληνικὸν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. Δὲν στέλλονται ἀξιωματικοὶ ἔξω δι’ ἀποφάσεως τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως μόνον, ἀλλὰ κατ’ εἰσήγησιν τῶν ξένων ἀποστολῶν. Καὶ δεύτερον ἐὰν ἡ ἄποψις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ὀρθή, ἔχετε ὑποχρέωσιν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ τηλεφωνήσετε εἰς τὰς ὑπηρεσίας καὶ νὰ σᾶς δώσουν ἀμέσως τὸν ἀριθμόν, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἡ ἐντύπωσις τὴν ὁποίαν φοβεῖται ὁ κ. συνάδελφος.

§128Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι οὐδεμίαν ἔχω τοὐλάχιστον ὑπ’ ὄψει μου ἔγκρισιν ἀποστολῆς ἀξιωματικῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἄνευ τῆς ταὐτοχρόνου βεβαιώσεως περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς μεταβάσεώς των δι’ εἰδικὴν ἐκπαίδευσιν.

§129Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Δὲν ἀρκεῖ αὐτό.

§130Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ὅσοι ἐστάλησαν, ἐστάλησαν μὲ τὴν εἰδικὴν ἔγκρισιν τῶν ἀλλοδαπῶν ἀποστολῶν, καὶ διὰ τὸν πρόσθετον λόγον, ὅτι συνήθως ἦσαν ἀξιωματικοὶ τῆς Ἀεροπορίας ἢ τοῦ Ναυτικοῦ ἢ ἀνήκοντες εἰς εἰδικὰ ὅπλα, ὅπως καὶ οἱ ἀποστελλόμενοι πρὸς εἰδικὴν ἐκπαίδευσιν.

§131Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Διατὶ τὰς δαπάνας αὐτῶν τῶν κονδυλίων δὲν τὰς ἀναλαμβάνουν οἱ ξένοι ἐφ’ ὅσον πρὸ 6 μηνῶν ἀνέλαβον τὸν στρατόν;

§132Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ ἀμερικανικὴ βοήθεια δὲν διατίθεται κατὰ τὴν κρίσιν μας, ἀλλὰ καθ’ ὡρισμένον πρόγραμμα.

§133Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Ὑποθέτω ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι ὅταν συζητοῦμεν διὰ τὸν στρατιωτικὸν ἐξοπλισμὸν τῆς Ἑλλάδος.

§134Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εἶναι εἰδικῶς καθωρισμένον εἰς ποῖα κονδύλια τοῦ ἐξοπλισμοῦ διατίθεται, δηλαδὴ διὰ τὸν ἐφοδιασμὸν καὶ διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ στρατοῦ καὶ ὄχι διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Αὐτὸ ἦτο τοὐλάχιστον διὰ τὴν Ἀγγλικὴν ἀποστολήν.

§135Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. Μετεβλήθη ἡ κατάστασις.

§136Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν μετεβλήθη.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κύριος ὁμιλητὴς δὲν δέχεται διακοπάς.

§138Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Δεχόμεθα διακοπάς, ὄχι παρεμπιπτούσας ἀγορεύσεις. Δύο ἀπαντήσεις κατηγορηματικαὶ διὰ νὰ λύσωμεν τὸ ζήτημα ὡς ἐτέθη. Ἐδῶ ὑπάρχει ἕνα δημοσίευμα τῆς γενικῆς διευθύνσεως τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρονται ὀνομαστικῶς ὅλοι οἱ εὑρισκόμενοι ἐν ἀποστολῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§139ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι περυσινὴ αὐτή.

§140Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Ἀπὸ πέρυσι ἕως ἐφέτος δὲν ηὐξήθη ὁ ἀριθμὸς αὐτός, ὅστις ἀφορᾷ κατὰ μέγα μέρος ἀξιωματικούς. Λοιπὸν αὐτὸ τὸ τεῦχος δεικνύει πόσοι εἶναι αὐτοὶ καὶ θὰ ἤθελον νὰ μειώσω τὴν ἐντύπωσιν ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν 54 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Ὑπενθυμίζω εἰς τὸν τέως συνάδελφόν μου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργόν, ὅτι τὸ ποσὸν τῶν δολλαρίων, τὸ ὁποῖον ἀπὸ κοινοῦ συνεφωνήθη μὲ τοὺς ξένους, ὅσον ἀφορᾷ τὴν χρῆσιν 1947–1948 καθ’ ὅσον δι’ ἀποστολὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀνέρχεται μόλις εἰς ἓξ ἑκατομμύρια δολλάρια, περιλαμβανομένης καὶ τῆς διπλωματικῆς ἐκπροσωπήσεως. Δὲν λέγω εἶναι μικρά· ἐγὼ δὲν ἐκφράζω κρίσιν.

§141Ε. ΓΟΝΗΣ...............

§142Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Κύριε Γονῆ, θέλετε νὰ πείσωμεν τὸν κόσμον ὅλον ὅτι εἶναι εἰς αὐτὸ πολὺ μεγάλη δαπάνη. Ἀλλὰ ἐγὼ δὲν χαρακτηρίζω τὸν ἀριθμὸν ἐὰν εἶναι μικρὸς ἢ μεγάλος, ἐφ’ ὅσον ὁ ἀριθμὸς ἐτέθη ἀπὸ κοινοῦ, καὶ ἐκ συμφώνου μὲ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι παρέχουν τὴν βοήθειαν. Θὰ ὑπάρχῃ εὐκαιρία νὰ συζητήσωμεν ἐὰν εἶναι μεγάλος ἢ μικρὸς, πάντως εἶναι ἀσυγκρίτως μικρότερος ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν ὁ ὁποῖος ἀνεφέρθη καὶ τὸ λέγω διὰ νὰ μὴ παραμένῃ ἡ ἐντύπωσις ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ ἐκείνου. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦτο δὲν ἔχομεν νὰ εἴπωμεν σήμερον περισσότερα καὶ νομίζω ὅτι θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ συζητήσωμεν ἄλλην φοράν. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα.

§143Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἀφ’ ἧς ἐτέθη τὸ θέμα, θὰ πρέπῃ νὰ ὑπάρξῃ μία ὁριστικὴ διευκρίνησις. Πράγματι τὸ θέμα εἶναι οὐσιῶδες καὶ πράγματι ἐπιβάλλεται ἡ ἀποκατάστασις τῆς ἀληθείας ὁποιαδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι. Εὔχομαι νὰ εἶναι ἡ ἀλήθεια, καὶ νὰ διαπιστωθῇ ὅτι αἱ δαπάναι ὑπῆρξαν αἱ πρέπουσαι. Ἔπειτα ὅμως ἀπὸ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δηλώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν πότε θὰ καταθέσῃ πλήρεις πίνακας.

§144Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Αὔριον θὰ καταθέσω πίνακα τῶν δαπανῶν.

§145Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Παρακαλῶ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον ἀναλυτικοὺς πίνακας τοῦ συνόλου τῶν ἀποστολῶν.

§146Ν. ΑΒΡΑΑΜ. Καὶ ἐπὶ ποίων Κυβερνήσεων ἐγένοντο αἱ ἀποστολαί, καὶ πόσαι καὶ ποῖαι εἶναι.

§147Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σεῖς γνωρίζετε, κ. Πρόεδρε, διότι μετείχατε εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, πόσας φορὰς ἀπησχολήθη τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον.

§148Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ ποσάκις ἐζητήσαμεν νὰ ἔχωμε τοὺς πίνακας.

§149Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Οἱ πίνακες αὐτοὶ πέρυσι συνεκεντρώθησαν, ἐτυπώθησαν καὶ διενεμήθησαν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐπειδὴ ἔκτοτε παρῆλθεν ἀρκετὸς χρόνος καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὑπέστησαν μεταβολὰς οἱ πίνακες, εἴτε πρὸς τὰ ἄνω, εἴτε πρὸς τὰ κάτω, εἶπον εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἔδωσα ἐντολὴν πρὸ πέντε ἡμερῶν εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ νὰ συγκεντρώσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα ἀπὸ ὅλα τὰ ὑπουργεῖα. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν εἶναι ἕτοιμα νὰ κατατεθοῦν αὔριον, πάντως θὰ σᾶς δώσω προσεχῶς τὸν ἀριθμόν.

§150Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπιθυμία μας εἶναι ἡ πληρότης τοῦ πίνακος.

§151Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Μόλις συμπληρωθοῦν οἱ πίνακες θὰ κατατεθοῦν εἰς τὴν Βουλήν. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω εἶναι ὅτι τὸ διατεθὲν ποσὸν συναλλάγματος εἶναι πολὺ μικρότερον,— εἰς ἀπάντησιν ἐκείνου τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Κοιφιδᾶς — εἶναι πολὺ μικρότερος τοῦ ἀριθμοῦ ὁ ὁποῖος ἀνεφέρθη.

§152Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θέλετε κ. ὑπουργέ, νὰ ὁρισθῇ ἡ Δευτέρα, ὡς ἡμέρα ἀνακοινώσεως;

§153Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ὁ χρόνος εἶναι ἐπαρκὴς διὰ τὴν συγκέντρωσιν ὅλων τῶν στοιχείων, ἀπὸ ὅλα τὰ ὑπουργεῖα. Πάντως αὔριον θὰ σᾶς πῶ τὸ ποσὸν συναλλάγματος, καὶ θὰ σᾶς πῶ ὑπευθύνως πότε θὰ καταθέσω τοὺς πίνακας.

§154Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἔχω καταθέσει ἐρώτησιν, εἰδικώτατα ποῖοι καὶ πόσοι βουλευταὶ ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τῆς περιόδου ἀπεστάλησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ διὰ ποῖον λόγον. (Χειροκροτήματα).

§155Α. ΣΤΡΑΤΟΣ.............

§156Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Ὁ συνάδελφος κ. Στράτος λέγει καὶ ποῖοι ἐνέκριναν τὰς ἀποστολάς.

§157Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἄν σεῖς ὡς ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ δὲν διαφωνήσατε πλήρως πρὸς τὰς ἀποστολὰς αὐτάς.

§158Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Μάλιστα εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐγὼ ἐπανελθὼν ἐζήτησα νὰ προσκομισθοῦν οἱ κατάλογοι. Τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἤκουσε ὄνομα πρὸς ὄνομα καὶ κατόπιν διετυπώθη τὸ βιβλίον τὸ ὁποῖον ἐκυκλοφόρησε.

§159Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Συμφωνῶ μαζί σας, ἀλλὰ τί ἔκαμε τὸ ὑπουργικὸν Συμβούλιον;

§160Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Περιέκοψε. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀναμείνωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ φέρῃ αὔριον τὰ στοιχεῖα.

§161Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Διὰ νὰ διαφωτισθοῦν οἱ παρέχοντες εἰς ἡμᾶς οἰκονομικὴν βοήθειαν ποία εἶναι ἡ ἀρετὴ τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς.

§162Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Μάλιστα. Κύριοι βουλευταί, ἐν σχέσει πρὸς τὸ τυπικὸν τῆς ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος καὶ τὴν κατὰ παρέκκλισιν τῆς συνταγματικῆς τάξεως ἐμφάνισίν του, δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτε. Οἱ εἰσηγηταὶ ὁμολογουμένως ἐτοποθέτησαν θαυμάσια τὸ ζήτημα ὀφείλω δὲ νὰ ἐξάρω τὴν εἰσήγησιν τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης κ. Χατζηγιάννη, ὁ ὁποῖος πολὺ γλαφυρῶς ἐστήριξε καὶ ἐπὶ ἱστορικῶν βάσεων τὴν ἀνάγκην ὅπως διὰ ψηφίσματος ληφθοῦν τὰ ἔκτακτα αὐτὰ μέτρα Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει σήμερον εἶναι ἡ οὐσία τοῦ ψηφίσματος. Τὸ ψήφισμα περιλαμβάνει 12 φορολογικὰ νομοσχέδια, τῶν ὁποίων ζητεῖται ἡ ἐφαρμογὴ ἀπὸ 1ης Νοεμβρίου καὶ δι’ ἐκδόσεως Β. Διαταγμάτων, σκοπὸν ἔχει δὲ νὰ ἐξασφαλίσῃ διὰ τῶν νέων αὐτῶν φορολογιῶν τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Εἶναι γεγονὸς ἀναντίρρητον ὅτι ἑδραίαν προϋπόθεσιν εἰς τὰς οἰκονομικὰς τάξεις πάσης χώρας, ἀλλ’ ἀναγκαίαν προϋπόθεσιν ἰδιαιτέρως διὰ τὴν Ἑλλάδα, ἐφ’ ὅσον δέχεται τὴν ξένην βοήθειαν, ἀποτελεῖ ἡ ἀνάγκη τοῦ νὰ ἐμφανίσῃ προϋπολογισμὸν ἰσοσκελισμένον καὶ προϋπολογισμὸν ὁ ὁποῖος νὰ στηρίζεται ἐπὶ σαφῶν ἐνδείξεων ὅτι ἡ χώρα καταβάλλει καὶ κατέβαλε μεγάλην φορολογικὴν προσπάθειαν διὰ νὰ βοηθήσῃ ἑαυτήν. Εἶναι ὅρος ἀπαράβατος τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου Μάρσαλ νὰ βοηθήσουν αἱ χῶραι ἑαυτὰς διὰ νὰ βοηθηθοῦν συμπληρωματικῶς ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν. Ἐν τῇ ἐννοίᾳ ταύτῃ δὲν θὰ εἶχα καμμίαν ἀντίρρησιν, διότι ἡ Ἑλλὰς δίδουσα ἓν ἀκόμη παράδειγμα αὐταπαρνήσεως τοῦ λαοῦ της ἐν ὄψει ὄχι μόνον τῶν τοπικῶν, ἀλλὰ καὶ τῶν διεθνῶν περιστάσεων, ἐμφανίζεται καὶ πάλιν πρόθυμος εἰς σκληρὰς φορολογικὰς θυσίας. Ὅλα θὰ ἦσαν πολὺ καλὰ ἐὰν ἡ φορολογικὴ μηχανὴ μὲ τὴν νέαν ἐνίσχυσίν της ἐκινεῖτο ἄνευ ἄλλων συνεπειῶν. Ἀλλ’ αἱ συνέπειαι τὰς ὁποίας ἔχουν αἱ φορολογίαι εἶναι γνωσταί. Ἡ ἐπίπτωσις τῶν φόρων δὲν ἀποτελεῖ προνόμιον τῆς ἐμμέσου φορολογίας, ἀλλ’ ἐπίπτωσις ὑπάρχει καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄμεσον φορολογίαν ὅπως τονίζει ὁ Aftalion. Καὶ τελικῶς εἶναι γνωστὸν ὅτι κάθε φορολογία, ἀκόμη καὶ ἡ ἄμεσος ἐπίπτωσις τοῦ λαοῦ, ἐπιπίπτει ἐπὶ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, ἐπὶ τοῦ καταναλωτοῦ, εἰς τρόπον ὥστε ὁ Barthelemy λέγει ὅτι ὅποιος ὑπόσχεται ὅτι θὰ ὑπάρξῃ φορολογία, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τοῦ λαοῦ, ὑπόσχεται λευκοὺς κοσσύφους.

§163Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Σύμφωνα μὲ τὴν θεωρίαν σας θὰ ἔπρεπεν ὁ φόρος τοῦ εἰσοδήματος ἐν Ἀγγλίᾳ ὁ ὁποῖος ἔφθασε τὰ 70%....

§164Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἔχω μεγάλον σεβασμὸν διὰ τὸ πρόσωπόν σας ἀλλ’ εἶναι εὐχερὴς ἡ δημιουργία ἐντυπώσεων διὰ τῶν διακοπῶν. Ὅταν δὲ τόσον σπανίως ἀνέρχωμαι τὸ βῆμα, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἀναπτύξω ἐγὼ τὰς ἀπόψεις μου. Ὅτι ὑπάρχει ἐπίπτωσις πάσης φορολογίας καὶ τῆς ἀμέσου δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ τὸ δεχθῆτε καὶ θὰ τὸ δεχθῆτε ἂν μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ συνεχίσω. Εἶναι γνωστὴ ἡ θεωρία ὅτι ἡ ἄμεσος φορολογία χρησιμοποιεῖται διὰ νὰ ἀπομαστεύσῃ τὴν πλεονάζουσαν ἀγοραστικὴν δύναμιν ἐκεῖθεν δὲ προκαλεῖται ἀζητησία τῶν ἀγαθῶν καὶ συμπίεσις τῶν τιμῶν. Πότε ὅμως; Ὑπάρχει ἕνας ρητὸς ὅρος: δηλαδὴ εἰς τὴν ἀγορὰν παρίστανται ἐπαρκεῖς ποσότητες ἀγαθῶν εἰς τρόπον ὥστε προσφερόμενα νὰ μὴ ἀπορροφῶνται λόγῳ ἐλλείψεως ἀντιστοίχου ἀγοραστικῆς ἱκανότητος. Ἄλλως ἄμετρος, ἄμεσος φορολογία, τύπου τῆς ἀλησμονήτου περιόδου Βαρβαρέσου, ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα ὅτι, ὅταν ὁ λαὸς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀγοράσῃ ὁπωσδήποτε τὰ ἀγαθὰ τῆς πρωτίστης ἀνάγκης διὰ νὰ ἐπιβιώσῃ καὶ εὑρίσκεται πρὸ τῆς ἐπιπτώσεως τῆς τοιαύτης φορολογίας καὶ ηὐξημένης καὶ ἐκ ταύτης τῆς τιμῆς τῶν ἀγαθῶν, ἡ τοιαύτη ὡς ἐκ τῆς φορολογίας ὑπερτίμησις τῶν ἀγαθῶν ὁδηγεῖ εἰς νέαν ὕψωσιν τῶν ἀμοιβῶν, μὲ τέλος τὸν πληθωρισμόν. Καὶ ὁ φαῦλος κύκλος ἐξακολουθεῖ. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν προϋπόθεσιν ἀνέφερον τὰ τῆς ἐπιπτώσεως τῆς ἀμέσου φορολογίας. Βεβαίως ὁ χειρότερος φόρος εἶναι ὁ ἔμμεσος, ὁ καλλίτερος εἶναι ὁ ἄμεσος, ἀλλὰ δὲν θὰ πρέπῃ νὰ λησμονῶμεν ὅτι ἀμφότεραι αἱ φορολογίαι ἔχουν ἐπίπτωσιν καὶ τελικῶς ἐκδηλοῦνται ἐπὶ τοῦ ἐπιπέδου τῶν τιμῶν καὶ ὅτι ἀναλόγως τοῦ ὄγκου τῶν προσφερομένων ἀγαθῶν. Αἱ νέαι φορολογίαι ἐπέπεσαν λοιπόν, δυστυχῶς ἤδη ἐπὶ τῶν τιμῶν, ἐπροκάλεσαν ὑπερτιμήσεις καὶ συνείργησαν εἰς τὴν ἀνάγκην ἀναθεωρήσεως τοῦ ἐπιπέδου τῶν ἀμοιβῶν αἱ ὁποῖαι ὡς γνωστὸν ἀνέκαθεν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ δὴ μετακατοχικῶς διὰ νὰ μὴ ὁμιλήσωμεν εἰδικῶς περὶ τῆς ἐποχῆς τῆς κατοχῆς, εὑρίσκονται εἰς ἐπίπεδα οὐδὲ καὶ τὸν ὑποσιτισμὸν ἐξασφαλίζοντα εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαόν. Θὰ ἤθελον νὰ τονίσω ὅτι διὰ νὰ ἀποκτήσουν περιεχόμενον τὰ φορολογικὰ νομοσχέδια τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ ἀποδώσουν πράγματι τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκεται δι’ αὐτῶν, θὰ πρέπῃ νὰ ὑπάρξῃ ὁπωσδήποτε συγκράτησις τῶν τιμῶν καὶ τῶν ἀμοιβῶν ἔστω εἰς τὰ νέα αὐτῶν, τὰ σημερινὰ ἐπίπεδα, μὲ περαιτέρω ἐπιδίωξιν τῆς δυνατότητος μιᾶς συμπιέσεως τῶν σήμερον ἐπικρατουσῶν τιμῶν. Ἀλλὰ πρέπει πρωτίστως νὰ ὑπάρξῃ σήμερον φράγμα, διότι ἂν ξεφύγῃ ἀπὸ τὰς χεῖρας μας ἡ κατάστασις καὶ ἀρχίσῃ ὁ φαῦλος κύκλος τῶν νέων ὑπερτιμήσεων τότε οὐδεμίαν θὰ ἔχωμεν ἐλπίδα. Θὰ δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅπως ὁ παλαιὸς προφήτης ὅτι «κενὸν ἐποιησάμεθα». Συμφωνῶν μὲ τὰ ὅσα ἀναγράφει εἰς τὴν εἰσήγησίν του ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος κ. Θεοφανόπουλος, ἐξαίρω ὅτι τὸ ὕψος τῆς φορολογίας τὸ ὁποῖον βαστάζει ὁ ἑλληνικὸς λαὸς—(καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ ἐξαρθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν)—ὑπῆρξε πρὸ τοῦ πολέμου καὶ εἶναι καὶ τώρα μέγα.

§165Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὸ ὕψος τῆς φορολογίας ἐν συγκρίσει μὲ τὰς προπολεμικὰς περιόδους, εἶναι ἀκόμη μεγαλύτερον τώρα;

§166Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Μάλιστα. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ καὶ κάτι ἄλλο. Ὅτι ὅταν τὸ εἰσόδημα εἶναι μικρὸν καὶ ἡ παραμικρὰ ὕψωσις τοῦ ποσοστοῦ τῆς φορολογίας ἐκπίπτει βαρύτερον, καθ’ ὃν τρόπον πιέζει μιὰ ποσότης ὕδατος στενώτερον χῶρον. Ὁ κ. Θεοφανόπουλος, εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, λέγει ὅτι (ἀναγινώσκει) Ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν δικαίως ἐκτιμᾷ τὸν φορολογικὸν φόρτον τοῦ ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ἐλπίζω ὅτι θὰ εἶναι ἡ τελευταία φορολογία, μὲ δύο μόνον ἐξαιρέσεις. Ἡ μία εἶναι ἡ φορολογία τὴν ὁποίαν ἀναμένει ἡ ἑλληνικὴ πατρὶς ἀπὸ τὴν ποντοπόρον ναυτιλίαν. Καὶ ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ θὰ ἤθελα νὰ ἔχῃ ὁλοκληρωμένον σχέδιον ὄχι μόνον φορολογικοῦ περιεχομένου, ἀλλ’ ὁλοκληρωμένον σχέδιον ναυτιλιακῆς πολιτικῆς ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τῶν συναδέλφων του. Τὸ δεύτερον εἶναι τὸ ἐκκρεμὲς ψήφισμα τὸ ὁποῖον ὑποθέτω ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης χειρίζεται, τῆς εἰσπράξεως, δηλαδή, ὡρισμένου φορολογικοῦ ποσοστοῦ ἐκ τῶν ἀγοραπωλησιῶν τῶν ἀκινήτων τῶν συντελεσθεισῶν ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1941 καὶ διαρκούσης τῆς κατοχῆς. Αὐτὰ τὰ δύο ἀποτελοῦν ἀμέσους φορολογίας μὲ ἀσήμαντον ἐπίπτωσιν.

§167ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατὶ ὄχι ἐπὶ ὁλοκλήρων τῶν κερδῶν τοῦ πληθωρισμοῦ;

§168Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Γνωρίζετε, κ. συνάδελφε, ὅτι ἐνδεχομένως ἐὰν ἐν τῷ συνόλῳ τεθῇ τὸ ζήτημα ἐπὶ της τραπέζης, ἐνδέχεται νὰ μὴ καταλήξῃ εἰς τίποτε, ὅπως συνέβη εἰς τὴν Γερμανίαν. Ἔρχομαι, κύριοι, εἰς τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον καὶ πρὶν ἀνέφερα καὶ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ βασικὴν ἀρχήν. Διὰ νὰ ὑπάρξῃ αὔξησις τῆς ἀποδόσεως τῆς φορολογίας, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ αὔξησις τῆς φορολογητέας οὐσίας. Καὶ ἡ φορολογητέα οὐσία αὐξάνεται μόνον ὅταν προάγεται ἡ παραγωγή, ὅταν φρουροῦνται αἱ φορολογίαι, παρακολουθοῦνται ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὥστε νὰ μὴ ἀποξηραίνουν τὰς πηγὰς τῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ νὰ τὰς ἐνισχύουν. Ὀφείλει νὰ παρακολουθῇ ἡ Κυβέρνησις, μῆνα μὲ μῆνα, τὸ ἀποτέλεσμα ἑκάστης φορολογίας καὶ τὴν ἐπίδρασίν της ἐπὶ τῶν πηγῶν τῆς παραγωγῆς εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ἀφήνεται εἰς τοὺς ἐργαζομένους περιθώριον ἐνδιαφέροντος καὶ ὅταν ἕνας φόρος ἀποδεικνύεται σὺν τῷ χρόνῳ ὅτι ἀναχαιτίζει τὴν παραγωγὴν, ὅτι παρεμποδίζει τὴν κίνησιν τῆς παραγωγικῆς μηχανῆς, θὰ πρέπῃ νὰ καταραργῆται ἢ νὰ μειοῦται ἄνευ δισταγμοῦ, ἐξ ἄλλου, πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν, ἡ ὁποία συγκράτησις ἀποτελεῖ μίαν τῶν βασικωτέρων προϋποθέσεων τῆς ὑπάρξεως καὶ ἐπαληθεύσεως τοῦ ἰσοζυγίου τοῦ προϋπολογισμοῦ, εἶναι ἀνάγκη τονώσεως τῶν εἰσαγωγῶν καὶ τῶν ἐξαγωγῶν. Δυστυχῶς τὸ τελευταῖον τετράμηνον παρῆλθε σχεδὸν ἄπρακτον ἀπὸ ἀπόψεως πραγματοποιήσεων εἰσαγωγῶν. Τὸ κτύπημα τὸ ὁποῖον κατεφέρθη κατὰ τῆς χώρας ὑπῆρξε βαρὺ καὶ ἀπεδείχθη ὁ χειρότερος πρόλογος ὁ ὁποῖος ἦτο δυνατὸν νὰ τεθῇ εἰς τὴν κατάρτισιν τοῦ νέου προϋπολογισμοῦ καὶ τῶν φορολογιῶν. Ἐπὶ τετράμηνον ὁλόκληρον συνέβη νὰ ἐκκρεμοῦν χιλιάδες αἰτήσεων εἰσαγωγῆς εἰς τὴν χώραν χωρὶς νὰ δίδεται καμμία συνέχεια. Ἀποτέλεσμα τῆς πολιτικῆς ταύτης ἦσαν αἱ ἀποκρύψεις, αἱ ἐγκληματικαὶ ἀποκρύψεις. Ἀλλὰ ποῖος, εἰς τὴν πραγματικότητα δύναται νὰ ἐπιβάλῃ εἰς ἕνα ἕκαστον ἄτομον ἰδιαιτέρως τὴν συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν του ἀπέναντι τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου; Τὸ Κράτος πρέπει νὰ δημιουργῇ τὰς οἰκονομικὰς προϋποθέσεις, ὥστε ὁ πολίτης νὰ αἰσθάνεται ὅτι οὐδὲν κέρδος ἔχει νὰ κερδοσκοπῇ καὶ νὰ ἀποκρύπτῃ. Ἡ ὕψωσις τῶν τιμῶν ὑπῆρξεν ἄμεσος συνέπεια τοῦ σταματήματος τῶν εἰσαγωγῶν. Μόλις πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐξεκίνησε καὶ πάλιν ἡ μηχανὴ τῶν εἰσαγωγῶν.

§169ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποῖοι εὐθύνονται;

§170Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Δὲν νομίζω κ. συνάδελφε, νὰ κερδίζῃ μία συζήτησις ἀπὸ εὐθυνολογίας. Τί ἐνδιαφέρει ἐμὲ, ποῖος ὑπουργὸς πταίει ἢ ποῖα Κυβέρνησις εἶναι ὑπεύθυνος; Ἐγὼ ἁπλῶς ἀναφέρω πῶς ἔχει ἡ κατάστασις μὲ τὴν ἐλπίδα τῆς διορθώσεως διὰ μιᾶς δημιουργικῆς δράσεως.

§171ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐνδιαφέρει τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν.

§172Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν τὸν ἐνδιαφέρει νὰ διορθωθῇ ἡ κατάστασις καὶ ὄχι νὰ κάμωμεν εὐθυνολογίαν. Δὲν ὑπάρχει καιρὸς πρὸς ἀπώλειαν. Ἐὰν δὲν συγκρατηθοῦν αἱ τιμαὶ ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς δεκαπενθημέρου, ὅλα αὐτὰ περὶ τῶν ὁποίων συζητοῦμεν ἀπόψε οὐδεμίαν ἀξίαν θὰ ἔχουν ἢ θὰ ἔχουν πολὺ μικρὰν ἀξίαν. Ἂς ἀφήσωμεν τὰς εὐθυνολογίας καὶ ἂς ἴδωμεν τί δύναται νὰ γίνῃ, ἐποικοδομητικῶς νὰ γίνῃ δημιουργικῶς. Αὐτὴ εἶναι ἡ βασική μου ἐπιδίωξις. Ἄλλοι συνάδελφοι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κάμουν ἄλλου εἴδους πολιτικὴν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Ὄχι μόνον συνέβη ἡ ἀνακοπὴ τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἔφερε τὸ ἀποτέλεσμα αὐτό, ἀλλὰ τώρα παρατηρεῖται καὶ ἕνα ἄλλο φαινόμενον. Τὸ φαινόμενον ὅτι οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἰσαγωγεῖς εἶναι τελείως ἀπρόθυμοι νὰ παραλάβουν τὰς ἀδείας. Ἀπὸ ὑπουργικῆς πλευρᾶς μοῦ ἐδόθη ἡ ἐξήγησις ὅτι ὁ φόρτος τὸν ὁποῖον ἀποτελοῦν ὅλαι αἱ αἰτήσεις αὐταὶ ἐδημιούργησαν τεχνικὰς δυσχερείας διὰ νὰ φθάσουν μέχρι τῶν εἰσαγωγέων αἱ ἄδειαι. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπουργικὴ ἐξήγησις. Ἐξηγήσεις ἄλλαι πρακτικώτεραι ὑπάρχουν. Μία ἐξ αὐτῶν εἶναι ὅτι, ὅταν ἕνας εἰσαγωγεὺς ἔχει ὑποβάλει μίαν αἴτησιν εἰσαγωγῆς τὸν Ἰούλιον μὲ τὰς τιμὰς τοῦ Ἰουλίου, μὲ ἐμπόρευμα βεβαιωμένον ὅτι ὑπῆρχε τὸν Ἰούνιον καὶ ὁ εἰσαγωγεὺς αὐτὸς ἐλάμβανε σήμερον τὴν ἄδειάν του, ἐρωτᾶται, ἔχει πλέον ὁ ἐξαγωγεύς τὸ πρᾶγμα διαθέσιμον καὶ εἰς ποίαν τιμὴν τὸ προσφέρει; Εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι ἡ αὔξησις τῶν τιμῶν ἀπὸ τοῦ θέρους μέχρι σήμερον εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν εἶναι μεγάλη. Καὶ συνεπῶς εἶναι δῶρον ἄδωρον, τὸ ὅτι αἱ ἄδειαι τοὺς παρέχονται σήμερον μετὰ τόσην καθυστέρησιν. Ἄλλη ἐξήγησις ἡ ὁποία δίδεται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν πρακτικῶν ἀνθρώπων εἶναι, ὅτι τοὺς εἰσαγωγεῖς κατέλαβε κάποιο δέος διὰ τὸ ἰσοϋψὲς καὶ ἀλύγιστον τῆς ἐφ’ ἅπαξ εἰσφορᾶς τὴν ὁποίαν ἐπέβαλεν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ ὁποία ἔπληξεν ἰσοϋψῶς ὅλα τὰ εἴδη, ἔβρεξεν ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους καὶ διερωτῶνται μήπως αὐτὸ τὸ ἐφ’ ἅπαξ τελειώσῃ καὶ γίνει συνήθεια. Θὰ χρειασθῇ μία διαβεβαίωσις ρητὴ πρὸς αὐτοὺς ὅτι αὐτὸ ὑπῆρξε κάτι πράγματι ἐφ’ ἅπαξ καὶ ὅτι ἐφεξῆς τὸ Κράτος ἔχει ἐνημερωθῆ φορολογικῶς, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ἀνατρέχῃ εἰς τὸ παρελθόν.

§173Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἀπόδειξις ὅτι δὲν εἶναι ἀληθὴς αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις τὴν ὁποίαν κάμνει ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος εἶναι τοῦτο: κατὰ τὴν ἐπίσημον διαβεβαίωσιν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας, ἀφ’ ἧς ἤρχισε νὰ ἐφαρμόζεται ὁ νόμος περὶ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου, ἐξεδόθησαν μέχρι σήμερον 19 ἑκατομμύρια δολλαρίων ἄδειαι.

§174Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Πόσαι ἐξετελέσθησαν;

§175Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν αἰτήσεις ἀδειῶν, ἐὰν δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἐκτελεσθοῦν.

§176ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό.

§177Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐὰν δὲν ἤθελε κανεὶς νὰ εἰσαγάγῃ, διότι θὰ ἐφοβεῖτο τὴν ἐπιβληθεῖσαν φορολογίαν, τότε δὲν θὰ ἐζητοῦσε νὰ πάρῃ ἄδειαν. Ἀντιθέτως ὑπάρχει ἀθρόα ζήτησις ἀδειῶν εἰσαγωγῆς ἐμπορευμάτων, τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι οἱ εἰσαγωγεῖς δὲν ἔχουν καθόλου ὑπ’ ὄψει νὰ σταματήσουν τὰς εἰσαγωγὰς ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ. Πιθανὸν νὰ ὑπάρχουν ἄλλοι λόγοι. Ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ λόγος διὰ νὰ μὴ εἰσαγάγουν.

§178Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐκτιμῶ τὴν ἱπποτικήν σας ὑπεράσπισιν τοῦ συναδέλφου καὶ φιλτάτου ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὑπουργοῦ, ἀλλὰ δὲν θὰ πείσητε κανένα μὲ τὴν τοποθέτησιν εἰς τὴν ὁποίαν προβαίνετε. Τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἀπὸ ἐμὲ εἶναι τοῦτο, ὅτι αἱ ἄδειαι τοὺς ταχυδρομοῦνται σήμερον. Ἐρωτῶ: οἱ ἄδειαι αὐταὶ θὰ ἐκτελεσθοῦν; Τοὺς συμφέρει πλέον νὰ τὰς ἐκτελέσουν; ὑπάρχει κἂν πλέον τὸ ἐμπόρευμα; θὰ εὕρουν τὰς ἰδίας τὰς τιμὰς διὰ νὰ τὰς ἐκτελέσουν; Ἐὰν τώρα ὑποβάλλωνται νέαι αἰτήσεις δι’ ἄλλα εἴδη, αἱ νέαι αὐταὶ αἰτήσεις θὰ στηρίζωνται ἐπὶ τῶν νέων τιμῶν καὶ ἡ πτωχὴ ἐθνικὴ οἰκονομία θὰ πληρώσῃ τὰς διαφορὰς ἐκ τῶν ὑπερτιμήσεων εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν.

§179Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὴν φορολογίαν.

§180Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Εἶπα ὅτι ἡ ὕψωσις τῶν τιμῶν ἐνοχλεῖ τὸ ἰδικόν σας ἔργον.

§181Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εἴπατε, κ. Αἰλιανέ, ὅτι, διότι ὑπεβάλαμε τὴν ἐφ’ ἅπαξ φορολογίαν τῶν εἰσαγωγῶν, φοβοῦνται οἱ καινούργιοι εἰσαγωγεῖς μήπως ἐπαναληφθῇ.

§182Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Ἐγὼ τονίζω τοῦτο, ὅτι ἡ διατήρησις τοῦ ἐπιπέδου τῶν τιμῶν ἀποτελεῖ προϋπόθεσιν τῆς ἐπιτυχίας τῆς ἰδικῆς σας δημοσιονομικῆς πολιτικῆς.

§183Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εἰς αὐτὸ εἴμεθα σύμφωνοι.

§184Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Εἶστε βέβαιος, κ. Αἰλιανέ, ὅτι αἱ ἄδειαι αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ἀφοροῦν τὸ παρελθὸν μέχρι τοῦ Αὐγούστου καὶ τοῦ Ἰουλίου; διότι γνωρίζω ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ὅτι ἐξεδόθησαν 19 ἑκατομμύρια δολλαρίων ἄδειαι. Ὑποθέτω ὅτι θὰ εἶναι ἄδειαι ὄχι προηγούμεναι ἀλλὰ σύγχρονοι. Διότι ἐὰν ἦσαν παρῳχημέναι ἀσφαλῶς οἱ εἰσαγωγεῖς θὰ τὰς εἶχον ἀποσύρει. Ἐξεδόθησαν 19 ἑκατομμύρια δολλαρίων ἄδειαι καὶ ἐπραγματοποιήθησαν ὡς σήμερα 6 ἑκατομμύρια μόνον. Ὑπάρχει μία ὑπόνοια, ὅτι οἱ εἰσαγωγεῖς αὐτοὶ προσπαθοῦν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὸ ἐν τῷ μεταξὺ χρονικὸν ὅριον μέχρι τοῦ τερματισμοῦ τῆς ἀδείας αὐτῆς διὰ νὰ παίξουν ἐν τῷ μεταξὺ συνάλλαγμα.

§185Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὁ ἕνας λόγος εἶναι καὶ ἡ φορολογία, ἀλλ’ ὄχι ὁ σημαντικώτερος. Ὁ κυριώτερος λόγος εἶναι ὁ ἑξῆς: ἀπὸ πολλοῦ καιροῦ τὸ σύστημα τῶν εἰσαγωγῶν ἤλλαξεν ἀπὸ τῆς ἐλευθέρας εἰσαγωγῆς, ποὺ εἶχε εἰς τὰ μεγάλα εἴδη τὰ εἰσαγόμενα, καὶ πῆγε εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν δυναμικοτήτων. Διὰ νὰ γίνουν αὐταὶ αἱ δυναμικότητες ὁ τότε ὑπουργὸς κ. Βενιζέλος διέταξε τὰ ἐμπορικὰ ἐπιμελητήρια νὰ ἐπιμεληθοῦν τοῦ θέματος καὶ συνεστήθη μία κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ εἰς τὸ Ἐπιμελητήριον Ἀθηνῶν ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους ὅλων τῶν ἐπιμελητηρίων τῆς Ἑλλάδος, παρισταμένου καὶ ἀντιπροσώπου τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἡ ἐπιτροπὴ αὐτὴ κατήρτισε τὸ ὅλον πρόγραμμα τῆς κατανομῆς τῶν ἀτόμων. Ἐκεῖ ὠργανώθη αὐτὴ ἡ κατανομὴ κατά ἕνα τρόπον πολὺ νέον, πολὺ εὐρύ.

§186Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Καὶ συγκεντρωτικόν.

§187Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὄχι συγκεντρωτικόν, ἀλλὰ πολὺ εὐρὺ ἀπὸ ἀπόψεως δικαιούχων. Συμπεριελήφθησαν λοιπὸν εἰς τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῆς εἰσαγωγῆς ὄχι εἰσαγωγεῖς πλέον, ἀλλὰ σχεδὸν ὅλος ὁ ἐμπορικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος ὁ ὁποῖος δὲν ἠσχολεῖτο εἰς τὸ παρελθὸν μὲ τὰς εἰσαγωγάς. Συγκεκριμένως παλαιοὶ ἔμποροι οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπῆρξαν εἰσαγωγεῖς ἠθέλησαν νὰ γίνουν. Οἱ ἔμποροι τῶν ἐπαρχιῶν εἶπον ὅτι ἐλεηλατήθημεν, θέλομεν καὶ ἡμεῖς νὰ ἀποκτήσωμεν τὸ δικαίωμα τῆς εἰσαγωγῆς καὶ νὰ μὴ τὸ ἔχουν μόνον τὰ μεγάλα κέντρα, τὴν κατανάλωσιν τῶν ἐφοδίων μας πρέπει νὰ τὴν ἔχωμεν ἡμεῖς.

§188ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὀρθόν.

§189Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὀρθόν, ἀλλὰ θὰ ἀκούσητε τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ὀρθότητος. Ἐπίσης ἄλλοι ἔμποροι οἱ ὁποῖοι ἐνεφανίσθησαν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως ἠξίωσαν τὸ δικαίωμα τῆς εἰσαγωγῆς, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, ἔλεγον, νὰ μείνωμεν εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν τοῦ 1940. Ὅλη αὐτὴ ἡ ἐπέκτασις τῶν δικαιούχων ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον, ὥστε νὰ γίνῃ μεγάλος καταμερισμὸς τῶν εἰσακτέων ποσοτήτων. Ἡμεῖς, ὁμολογῶ τὰ κέντρα, δὲν ἀντεδράσαμεν εἰς αὐτό, ἐφ’ ὅσον ἦτο ἕνα εἶδος τοιούτου εἴδους σοσιαλισμοῦ καὶ βοηθείας τῶν ἐπαρχιῶν μας. Δὲν ἠθέλαμεν νὰ ἀντιδράσωμεν καὶ ἀπὸ γενικωτέρους λόγους, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ μὴ παρεξηγηθῶμεν ὅτι ὑπεραμυνόμεθα τῶν συμφερόντων τῶν μεγάλων κέντρων, μὲ τὴν βεβαιότητα ὅμως ὅτι θὰ ἀπετύγχανε τὸ σύστημα αὐτὸ τῆς διανομῆς. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὁ μεγάλος αὐτὸς ἀριθμὸς τῶν εἰσαγωγέων ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη ἀπὸ ἀνθρώπους χωρὶς κριτήρια, χωρὶς στοιχεῖα ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἱκανότητα τὴν εἰσαγωγικήν, δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ εἰσαγάγῃ τὰ εἴδη διὰ τὰ ὁποῖα ἐπῆρε τὴν ἄδειαν.

§190ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ἐπώλει τὴν ἄδειαν.

§191Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Δὲν τὴν ἐπώλει διότι αἱ ἄδειαι ἀκυροῦνται μετὰ 15 ἡμέρας. Ἀλλὰ μέχρις ὅτου ἀκυρωθοῦν καὶ δοθοῦν εἰς ἄλλον, χρειάζεται χρόνος καὶ ἡ ἀπώλεια χρόνου εἰς αὐτὰς τὰς περιστάσεις ὑπῆρξεν ἐξαιρετικὰ ἐπικίνδυνος.

§192Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Σεῖς ὡς εἰδικὸς καὶ πρόεδρος τῶν Ἐπιμελητηρίων Πειραιῶς ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς βεβαιώσητε ὅτι πράγματι κατὰ τὸ τελευταῖον τετράμηνον καθυστέρησαν ἢ δὲν ἐξεδίδοντο ἄδειαι εἰσαγωγῶν· ὅτι ἐδημιουργήθη ἕνας σωρὸς αἰτήσεων χωρὶς νὰ δίδωνται ἄδειαι;...

§193Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Ὁμιλῶ διὰ τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἐξετελέσθησαν τὰ 19 ἑκατομμύρια. Εἶναι φυσικόν, διότι ἦσαν καινούργιοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐγνώριζον οὔτε κἂν τὰς πηγὰς προμηθείας. Μοιραίως αἱ εἰσαγωγαί, δὲν ἐγένοντο ἀπὸ ὡρισμένον κόσμον εἰδικευμένον. Ὅταν αὐτὸς ὁ κόσμος παραμερισθῇ, εἶναι φυσικὸν νὰ προσκρούσῃ ὁ τρόπος τῆς εἰσαγωγῆς. Ἐξ ἄλλου ὅμως ὄχι ἀπὸ τετραμήνου, ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, ἀλλὰ ἀπὸ ἑνδεκαμήνου, δὲν ἐξεδίδοντο ἄδειαι εἰσαγωγῆς. Ἀπὸ τετραμήνου ἐντελῶς οὐδεμία ἄδεια. Τοὺς προηγουμένους μῆνας σποραδικῶς ἐδίδοντο διάφοροι ἄδειαι. Ἐὰν ἐπλήγη λοιπὸν ἡ οἰκονομία μας, ὁ κυριώτερος λόγος εἶναι ἡ ἀναστολὴ τῶν εἰσαγωγῶν.

§194Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Εὐχαριστῶ ἀπείρως, διὰ τὴν συμβολήν, τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Πειραιῶς, ἡ ὁποία διεπίστωσε τὴν ἀλήθειαν τῶν ὅσων ὑπεστήριξα. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι δι’ ἐμέ, ἐνδιαφέρον ἔχει ἀπόψε, ἡ συγκράτησις τῶν τιμῶν, μὲ περαιτέρω φιλοδοξίαν, κατὰ τὸ δυνατόν, συμπιέσεως αὐτῶν. Διεπίστωσα λοιπόν, ὅτι τὸ ἄνοιγμα, τὸ ὁποῖον ἐπῆλθεν ἐκ τῆς καθυστερήσεως παροχῆς ἀδειῶν εἰσαγωγῶν, ἔσχε κακά, κάκιστα, ἀποτελέσματα. Ἀλλά, κύριοι, ἀνεξαρτήτως τῆς ἐπαναλήψεως τοῦ ρυθμοῦ τῆς ἐκδόσεως ἀδειῶν εἰσαγωγῆς, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐν πάσῃ σπουδῇ καὶ τὸ ζήτημα τῆς ἐπαναλήψεως τῶν εἰσαγωγῶν, δι’ ἰδίου συναλλάγματος. Ἀπόψε ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας, εὐτυχῶς, ὅτι ἐπίκειται νὰ ἐπέλθῃ συνεννόησις.

§195Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ Κυβερνητικὸν Οἰκονομικὸν Συμβούλιον, ὅταν ἐφώναζα, σεῖς διεφωνούσατε ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος.

§196Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, πρόκειται προφανῶς περὶ παρεξηγήσεως, θὰ ὁμιλῆτε διὰ τὰ κλῆριγκ.

§197Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἡ δυνατότης νὰ ἐμποδισθῇ ἡ διαφυγὴ τοῦ συναλλάγματος, νομίζω ὅτι ἦτο ἐσφαλμένη αὐτὴ ἡ τακτική.

§198Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ ἔχητε κάμει σύγχυσιν τῆς φωνῆς μου μὲ τὴν φωνὴν ἄλλου προσώπου. Πῶς συμβαίνει νὰ παρουσιάζω ἀντίφασιν μὲ τὸν ἑαυτόν μου; Διότι ἐγώ, διὰ νὰ ὑποστηρίζω, αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε, πρέπει νὰ ἔχω ἀπαρνηθῆ τὴν ζωήν μου, ὡς ἐπιστήμονος.

§199Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκτὸς ἐὰν θέλετε νὰ χωρίσητε τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὑφυπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, μὲ τὸν ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ.

§200Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ. Μὴ ἐπιμένετε, διότι ἀνέκαθεν ἐγὼ ὑπῆρξα ὑπέρμαχος τῶν εἰσαγωγῶν δι’ ἰδίου συναλλάγματος.

§201Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅμως εἴχατε ἀντιρρήσεις καὶ διὰ τὴν παράτασιν τῶν ἀδειῶν καὶ οἱ ἄνθρωποι ἐκαλοῦντο νὰ πάρουν τὰ χρήματα ποὺ εἶχον δώσει μὲ λίρα 135.000 νὰ τὰ πάρουν μὲ λίρα 180.000 καὶ δι’ αὐτὸ δειλιάζουν τώρα.

§202Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς εἶμαι προσωπικῶς ὑπόχρεως, διὰ τὴν εὐκαιρίαν, τὴν ὁποίαν μοῦ ἐδώσατε. Ἐγὼ ἤμην ἀντίθετος πρὸς τὴν παράτασιν τῶν ἀδειῶν; Δὲν εἶσθε διόλου ἐνήμερος ἢ τοὐλάχιστον δὲν ἔχετε τὴν μνήμην πρόχειρον ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Μὴ κάμνετε συγχύσεις. Ἔλαβον τότε τὴν ἐξουσιοδότησιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, νὰ ἐπανεξετάσωμεν, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς παρατάσεως, τὰς ἀδείας, αἱ ὁποῖαι εἶχον δοθῆ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι ἡ Βουλὴ ἐβόα καὶ ἡ ξένη δημοσιογραφία ἔγραφεν, ὅτι εἰσῆλθον τόσες χιλιάδες αὐτοκίνητα, ἄπειρα εἴδη περιττά, τεράστιαι ποσότητες καλυντικῶν κλπ. Αἱ περικοπαὶ αὐταὶ εἰς ἃς προέβημεν, ἀφεώρων τοιαῦτα εἴδη πολυτελείας. Δὲν ἔχετε παρὰ νὰ πᾶτε εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ πεισθῆτε ἀπὸ τοὺς πίνακας τοὺς ὁποίους, ἐργαζόμενος 14 ὥρας τὴν ἡμέραν, ἤλεγξα, ὅτι δὲν περιέκοψα οὐδεμίαν πρώτην ὕλην, οὐδὲν εἶδος πρώτης ἀνάγκης, διότι ἀκριβῶς ἐφοβούμην ὅτι αἱ νέαι τιμαί, αἱ ὁποῖαι ἐπήρχοντο, θὰ ἦσαν κατὰ πολὺ ηὐξημέναι. Δὲν μοῦ διετυπώθη οὔτε ἓν παράπονον, ἀπὸ κανένα, διότι οἱ ἴδιοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀντελαμβάνοντο, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ εἴδους πολυτελείας, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ παράτασις. Εἶναι μοναδικὸν παράδειγμα, ὅτι δὲν ἐπεσκέφθη οὐδεὶς οὔτε ἐμέ, οὔτε τὸν Διοικητὴν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ διαμαρτυρηθῇ διὰ μὴ ἀνανέωσιν πιστώσεως. Ὑπῆρξα ἄκρως ἐλαστικὸς διὰ τὰ εἴδη πρώτης ἀνάγκης.

§203Α. ΜΙΧΑΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τρία παραδείγματα ἔχω αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἤδη ἀπὸ τὰς Πάτρας παρήγγειλαν εἰς τὸ Βέλγιον σίδηρον καὶ δὲν ἐδόθη παράτασις καὶ οἱ ἄνθρωποι δειλιάζουν νὰ κάμουν ἄλλας εἰσαγωγάς.

§204Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἠξεύρω ἐὰν ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ καταφύγετε εἰς τὰς Πάτρας διὰ νὰ εὕρητε μίαν ἐξαίρεσιν, ἀλλὰ κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελα νὰ μοῦ τὸ ἀναγνωρίσητε: 18.000 παρατάσεις ἦσαν αὐταί. Διὰ νὰ τὰς διεκπεραιώσω παρέμεινα ἐργαζόμενος νυχθημερὸν μέχρι κλονισμοῦ τῆς ὑγείας μου. Καὶ παράπονον δὲν διετύπωσε κανείς. Καὶ ἀνευρέθη εἰς τὰς Πάτρας κάποιος ἐνδιαφερόμενος διὰ νὰ διαμαρτυρηθῇ εἰς τὸν κύριον συνάδελφον, ὁ ὁποῖος εἶχεν ὅλην τὴν εὐχέρειαν, νὰ μοῦ φέρῃ τὸ ζήτημα, διὰ νὰ ἀναθεωρήσω τὴν ἀπόφασιν, ἐὰν ἔσφαλα. Ἀλλὰ ἐγὼ ἠκολούθησα μίαν γενικὴν γραμμήν, ὅτι αὐτοκίνητα, εἴδη πολυτελείας, καλυντικά, τὰ ὅσα κατηγγέλοντο εἰς τὴν Βουλήν, περιεκόπησαν ἀπὸ τὴν ἀνανέωσιν ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς. Ἀνενέωσα ὅμως ἀδείας παντοῦ, ὅπου ὑπῆρχον πρῶται ὗλαι ἢ τρόφιμα.

§205Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Ἀργυλιδοκορινθίας). Δὲν φέρομεν μίαν κατάστασιν τῶν ἀδειῶν, τῶν ἐξαχθεισῶν, διὰ νὰ ἴδωμεν τέλος πάντων, καὶ νὰ διαπιστώσωμεν ἐὰν πράγματι ἦλθον πράγματα ἀναγκαῖα διὰ τὴν Ἑλλάδα;

§206Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Κατάλογον κατὰ εἴδη; Εὐχαρίστως. Λοιπόν, κύριοι, ἄς ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ θέμα. Ὑπῆρξα ἀνέκαθεν ὑπέρμαχος τῆς ἀρχῆς τῶν εἰσαγωγῶν δι’ ἰδίου συναλλάγματος καὶ ἐπίστευσα εἰς αὐτήν. Καὶ ὡς ὑφυπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἠκολούθησα τὴν ἐφαρμογὴν τῆς πολιτικῆς αὐτῆς.

§207Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Διατὶ δὲν ἐφηρμόσθη, κύριε συνάδελφε;

§208Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Ἐφηρμόσθη, ἀλλὰ ἀνεστάλη πρό τινων μηνῶν.

§209Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὑπεβλήθησαν αἰτήσεις καὶ δὲν ἐγένοντο δεκταί.

§210Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἴσχυσε τὸ μέτρον, ἐπί τι διάστημα, ἀλλὰ κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐσταμάτησεν.

§211Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι τακτοποιεῖται τὸ ζήτημα. Θὰ ἤθελον νὰ παράσχω μίαν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία θὰ χρησιμεύσῃ καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τὴν προσπάθειαν τῶν συνεννοήσεών της μετὰ τοῦ ἀμερικανικοῦ παράγοντος. Μανθάνω σήμερα, ὅτι εἰς τὴν Ἰταλίαν, ἐπετράπη ἐλευθέρως ἡ εἰσαγωγὴ δι’ ἰδίου συναλλάγματος, ὅλων τῶν εἰδῶν, πλὴν ὡρισμένων εἰδῶν πολυτελείας, τὰ ὁποῖα περιελήφθησαν εἰς εἰδικὸν πίνακα. Τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξεν, ὅτι μοῦ ἐδόθη ἐπισήμως ὁ ἀριθμός, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ζάχαριν, ὅτι αὕτη ἀπὸ 1000 λιρέττες τὴν ὀκᾶ ἔφθασεν εἰς τὰς 250.

§212Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Οἱ συναλλαγματικοὶ ὅροι τῆς Ἰταλίας εἶναι διάφοροι τῆς Ἑλλάδος.

§213Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Οἱ ὅροι τῆς Ἰταλίας, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ ἔχει ἀνάγκην νὰ ἔχῃ συμφώνους τοὺς Ἀμερικανούς, εἶναι ἀνάλογος πρὸς τοὺς ἰδικούς μας.

§214Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν, διότι ἤμην πρὸ 15 ἡμερῶν εἰς τὴν Ἰταλίαν, ὅτι ἡ ἐπίσημος τιμὴ τοῦ συναλλάγματος εἰς τὴν Ἰταλίαν εἶναι ὑψηλοτέρα ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς· δηλαδὴ ἐὰν πᾶτε εἰς μίαν Ἰταλικὴν Τράπεζαν καὶ ἀλλάξητε μίαν λίραν Ἀγγλίας θὰ πάρητε 1750 λιρέττες, ἐὰν τὴν ἀλλάξητε εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν θὰ πάρητε 1500. Καθὼς βλέπετε εἶναι μεγάλη διαφορά.

§215Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Διατί, κύριε συνάδελφε, μὲ διακόπτετε κάθε φορά;

§216Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Σᾶς δίδω μίαν πληροφορίαν, ἡ ὁποία σᾶς εἶναι χρήσιμος, δὲν σᾶς διακόπτω.

§217Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Διὰ νὰ ἐνισχύσω τὴν προσπάθειαν τῶν Ἑλλήνων ἀπέναντι τοῦ ἀμερικανικοῦ παράγοντος, ἀνέφερον τὸ ἀναμφισβήτητον γεγονός, ὅτι εἰς τὴν Ἰταλίαν διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, ἡ ζάκχαρις κατῆλθεν ἀπὸ 1000 λιρέττας, εἰς τὰς 250 λιρέττας. Διατὶ λοιπὸν δὲν ἀφήνετε, κύριε συνάδελφε, νὰ δημιουργηθῇ αὐτὴ ἡ ὀρθὴ ἐντύπωσις τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἀνέφερα; Ἐκτὸς τούτου, τελευταίως δὲν ἔχομεν συναισθανθῆ οὐδὲ κἄν τὴν σημασίαν ποὺ εἶχον τὰ δῶρα εἰς τρόφιμα τὰ ἀποστελλόμενα ἀπὸ Ἕλληνας τῆς Ἀμερικῆς. Ἀνεγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι 5.000 σάκκοι ζακχάρεως καὶ ὀρύζης κ.λ.π. παρέμειναν εἰς τὸ Τελωνεῖον Πειραιῶς διὰ τὸ ἀδύνατον τῆς συνεννοήσεως τῶν ὑπουργῶν Ἐφοδιασμοῦ καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, διὰ νὰ παραληφθοῦν. Εἶμαι εὐτυχής...............

§218Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἀναγκάζομαι νὰ ἐπανέλθω καὶ πάλιν ἐπὶ τῆς προτάσεως τὴν ὁποίαν ἔκαμα. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ συζητοῦμεν ἐπὶ τῶν θεμάτων τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἀλλὰ σεῖς κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Κατ’ ἐμὲ ἡ συζήτησις αὐτὴ θὰ εἶναι ἀπεραντολογία, χωρὶς νὰ ἔχῃ καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ θέμα τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως· εἶναι μία ἀπέραντος συζήτησις, ἡ ὁποία θὰ ἀκολουθήσῃ μὲ τὸν αὐτὸν ρυθμὸν μὲ τὸν ὁποῖον συνεχίζεται καὶ παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμὸς ὁ ὁποῖος ὁρίζει «συζητοῦνται τὰ θέματα τὰ ὁποῖα εἶναι ἐγγεγραμμένα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν». Ἔργον ὑμῶν, κ. Πρόεδρε, εἶναι νὰ ἐφαρμόσητε τὸν Κανονισμὸν καὶ οἱ ρήτορες νὰ περιορισθοῦν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§219Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὀφείλετε ὅταν διακόπτετε νὰ ἐνθυμῆσθε ὅτι ἐπὶ ὁλόκληρον διετίαν εἶναι ἡ τρίτη φορὰ ποῦ ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, ἄλλωστε δὲν εἶσθε κοσμήτωρ σεῖς· ἔτσι διεκόψατε καὶ τὸν κ. Μακρῆν καὶ δὲν ἦσθο ἐν δικαίῳ.

§220Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ποίαν σχέσιν ἔχουν αὐτὰ μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον.

§221Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Ἐὰν, κύριε συνάδελφε, δὲν συλλαμβάνετε ποίαν σχέσιν ἔχουν αὐτὰ μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα, δὲν εὐθύνομαι ἐγώ. (Χειροκροτήματα). Εἴχατε ἄδικον ὅταν διεκόψατε τὸν κ. Μακρῆν, ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἐὰν ἔπρεπε νὰ...

§222Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὄχι δὲν ἔχουν... (Φωναὶ–θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι).

§223Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ποιὸς σᾶς ὑποχρεώνει νὰ μὲ ἀκούσητε, δὲν εἶναι κάτεργον ἐδῶ, εἶσθε ἐλεύθερος ἄνθρωπος καὶ βουλευτής. Ἀφήσατέ με νὰ προχωρήσω.

§224Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κατὰ ποῖον τρόπον ἕνας βουλευτὴς θὰ ἀποφασίσῃ, ἐὰν θὰ πρέπῃ νὰ δώσῃ ἐξουσιοδότησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν δὲν συζητήσῃ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου διὰ τὸ ὁποῖον ζητεῖται ἐξουσιοδότησις.

§225Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κανεὶς ἐξ ἡμῶν δὲν προσεχώρησεν εἰς ὁλοκληρωτικὸν καθεστὼς ὥστε νὰ ἔχῃ διατεταγμένην τὴν σκέψιν ἀπὸ κανένα. (Χειροκροτήματα).

§226Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὅλοι ἔχουν δίκαιον.

§227Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Δὲν ἔχω καὶ ἐγὼ διατεταγμένην τὴν σκέψιν ἀπὸ κανέναν. Ἐὰν τὸ Σῶμα νομίζῃ, ὅτι εἶμαι ἐκτὸς τοῦ θέματος παρακαλῶ νὰ μὲ ἀνακαλέσῃ.

§228ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§229Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Εἶπον λοιπὸν ὅτι προϋπόθεσις τῆς ἐπιτυχίας τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ ὕπαρξις σταθερῶν τιμῶν, ἡ ὕπαρξις σταθεροῦ νομίσματος, ἡ ὕπαρξις σταθερῶν καὶ ἐπαρκῶν ἀμοιβῶν. Εἶπον ὅτι διὰ νὰ γίνουν αὐτὰ χρειάζεται ἐκτὸς τῆς τονώσεως τῆς παραγωγῆς, καὶ τόνωσις τῆς εἰσαγωγῆς, ἔτι δὲ τόνωσις τῆς ἐξαγωγῆς, ἡ ὁποία δυστυχῶς ὑπολείπεται, καθ’ ὃ θλιβερὸν σημεῖον ὑπολείπεται. Ἀπωλέσαμεν τὰς ἀγορὰς τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης καὶ τίποτε δὲν ἔγινε διὰ νὰ τὰς ἀντικαταστήσωμεν εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων μας. Εἶναι πρᾶγμα ὄχι μόνον δίκαιον, ἀλλὰ ὀφειλόμενον εἰς τὸν τόπον μας ν’ ἀποκατασταθῶμεν καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν νὰ διαθέτωμεν τὸ προϊὸν τῶν ἐξαγωγῶν, τὸ ὁποῖον προέρχεται ἀπὸ τὸν ἱδρῶτα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐπειδὴ ὅμως εἴμεθα ἀκόμη ἀδύνατοι καὶ ἐπειδὴ ὑφιστάμεθα τὴν πίεσιν τὴν ὁποίαν ὑφιστάμεθα ἀπὸ Βορρᾶ, χρειάζεται νὰ ἐκτιμήσῃ ὁ ἀμερικανικὸς παράγων, ὅτι μὲ μίαν μικρὰν αὔξησιν τῆς βοηθείας θὰ ἐπιτύχῃ καὶ τὴν κατασφάλισιν τοῦ μεγάλου ἤδη διατεθέντος χρηματικοῦ ποσοῦ καὶ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ οὐσιαστικοῦ σκοποῦ, τοῦ ὁποίου περιεχόμενον δὲν εἶναι ἁπλῶς οἰκονομικόν, ἀλλὰ εἶναι κοινωνικὸν καὶ πολιτικὸν ἐνεργητικὸν τοῦ κόσμου ὁλοκλήρου. Πρέπει νὰ ἐννοήσουν ὅτι ἐδῶ ὑπάρχει ἡ οἰκτρὰ ἀνταρσία, ὅτι ὁ τόπος αὐτός, ὁ ὁποῖος κατετυραννήθη κάτω ἀπὸ τὴν κατοχήν, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ πτωχότερος τόπος τοῦ κόσμου, ὅτι ὁ τόπος αὐτὸς εἶναι ὑπερήφανος, ἀλλὰ ἔχει καὶ ἀντοχὴν ἀνθρωπίνην. Καὶ θὰ ἤθελα νὰ ἀκουσθῇ διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ἐπισήμως ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅτι δὲν εἴμεθα ἱκέται οὐδενός, ὅτι δὲν ζητοῦμεν καὶ δεχόμεθα μόνον βοήθειαν, ἀλλὰ προσφέρομεν καὶ ἡμεῖς βοήθειαν εἰς ἐκείνους ἀπὸ τοὺς ὁποίους τὴν δεχόμεθα. (Χειροκροτήματα). Ἡ βοήθεια ἡ ἰδική τους εἶναι προϊὸν τοῦ μόχθου τοῦ Ἀμερικανικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται σκληρά. Εἶναι προϊὸν τῆς φορολογίας αὐτοῦ τοῦ ἐντίμου καὶ τόσον σκληρῶς ἐργαζομένου λαοῦ. Ἀλλὰ ἔναντι κάθε δολλαρίου ποὺ μᾶς δίδεται ὡς βοήθεια, ἡμεῖς προσφέρομεν εἰς τὴν ἀνθρωπότητα ἀπὸ μίαν σταγόνα τοῦ τιμίου αἵματός μας. (Χειροκροτήματα παρατεταμένα).

§230ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εὖγε.

§231Μ. ΑΙΛΙΑΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα ἀκόμη νὰ τονισθῇ ἀπόψε, ὅτι ἡ φορολογικὴ προσπάθεια τὴν ὁποίαν καταβάλλει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι ἀκόμη ἕνα δεῖγμα τῆς συναισθήσεως τὴν ὁποίαν ἔχει ὅτι εἶναι φυλὴ ἱστορική, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ κόσμος ἐνεπιστεύθη τὰ ἱερά του, ὅτι δὲν πληρώνει ἀπὸ τὸ περίσσευμά του, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ ὑστέρημά του. Ὅτι αὐτοὶ τοὺς ὁποίους θεωροῦμεν πλουσίους ἐδῶ, δὲν εἶναι οὔτε κἂν πένητες εἰς ἄλλας ξένας πλουσίας χώρας. Θέλω νὰ γνωρίσῃ ἡ γῆ ὁλόκληρος, καὶ ὅσοι μᾶς ἐβοήθησαν, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐβοήθησε καὶ βοηθεῖ τὸν ἑαυτόν της εἰς τὸν ἀγῶνα της καὶ παρέχει ἕνα ἀκόμη δεῖγμα τοῦ ὅτι εἶναι ἀποφασισμένη νὰ βοηθήσῃ καὶ πέραν τῶν δυνάμεών της. Αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ περιεχόμενον τοῦ ψηφίσματος τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν. Εἶναι μία ἀκόμη θυσία εἰς τὸν βωμὸν τῆς ἐλευθερίας. Πρὸς τιμὴν αὐτοῦ τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ δώσῃ καὶ πάλιν τὴν πρώτην ἀκτῖνα εἰς τὴν ἀνάστασιν, ποὺ θὰ φωτίσῃ τοὺς νέους δρόμους τῆς ἀνθρωπότητος. (Χειροκροτήματα).

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δηλαβέρης ἔχει τὸν λόγον.

§233Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐφ’ ὅσον μία ἐπιδεξία πολιτικὴ δραστηριότης μὲ ψυχὴν τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ πλειοψηφοῦντος Λαϊκοῦ Κόμματος, μία δραστηριότης ἐπιδεξία καὶ ἐπιτυχὴς ἀνομολογουμένη ἀπὸ τὸ Πανελλήνιον καὶ τὴν διεθνῆ κοινὴν γνώμην, μᾶς προσέδεσεν εἰς τὸ ἔμπρακτον καὶ ἄμεσον ἐνδιαφέρον τῶν κραταιῶν μας Συμμάχων, νομίζω ὅτι εἶναι καθῆκον ὅλων ἡμῶν νὰ μεριμνήσωμεν, ὥστε νὰ ἀξιοποιηθῇ ἡ παραχωρηθεῖσα αὕτη βοήθεια. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα νομίζω ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ μελετήσωμεν τοῦτο ριζικῶς καὶ νὰ ἐκθέσωμεν τοῦτο εὐθαρσῶς εἰς τοὺς ἀπεσταλμένους τῶν κραταιῶν μας Συμμάχων, νὰ κατατοπισθοῦν αὐτοὶ πρεπόντως μέσα εἰς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα καὶ μὲ εὐρεῖαν προοπτικὴν νὰ ἐκθέσωμεν τὰς δυσχερείας αἱ ὁποῖαι προβάλλονται διὰ μίαν αὐτοτελῆ οἰκονομικὴν ζωὴν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τόσον εἰς τὸ ἄμεσον, ὅσον καὶ εἰς τὸ ἀπώτερον μέλλον. Κατὰ τὴν ταπεινήν μου κρίσιν τὰ προγράμματα τὰ ὁποῖα ἠκούσθησαν μέχρι σήμερον δὲν λύουν τὰς βασικὰς δυσχερείας, αἱ ὁποῖαι προβάλλονται δι’ ἕνα ἐξησφαλισμένον οἰκονομικὸν μέλλον τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, δὲν ἅπτονται τῶν βασικῶν δυσχερειῶν, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ μᾶς ἀπασχολοῦν, δὲν λύουν βασικῶς τὰ ζητήματά μας. Τὰ προγράμματα τὰ ὁποῖα ἠκούσθησαν μέχρι σήμερον διευθετοῦν μόνον προσωρινῶς ὡρισμένα ζητήματα χωρὶς γνῶσιν κἂν τῶν συνεπειῶν τὰς ὁποίας ἡ διευθέτησις αὕτη δύναται νὰ ἔχῃ εἰς τὸ μέλλον. Παραμένει πάντοτε ἡ βασικὴ ἀπορία καὶ αἱ βασικαὶ ἀγωνίαι, αἱ ὁποῖαι παραμένουν μετὰ τὴν ἐξαγγελίαν ἑκάστου προγράμματος ἀπὸ τὰς προηγηθείσας Κυβερνήσεις. Βεβαίως, θὰ μοῦ παρατηρήσῃ ἴσως, ὁ ἀξιότιμος κ. Καλκάνης, ὅτι δὲν εἶμαι ἐντὸς τοῦ θέματος. Ὄντως, ὡς ἐμφανίζεται τὸ ψήφισμα, καὶ ὡς ἐν τῇ εἰσηγητικῇ αὐτοῦ ἐκθέσει ἀναγράφεται, πρόκειται περὶ μιᾶς ἀνωμάλου, μέχρι ἀντισυνταγματικότητος, παραχωρήσεως τῆς Βουλῆς πρὸς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν ἐπὶ τῷ τέλει νὰ εἰσπράξῃ ταχέως χρήματα διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀνταρσίαν. Ὑπὸ τοιαύτην ἔννοιαν, βεβαίως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἕλλην ὁ ὁποῖος νὰ ἀντιταχθῇ εἰς τὸ παρὸν ψήφισμα. Πλὴν ὅμως τὸ παρὸν ψήφισμα δὲν εἶναι ἕνας συναγερμὸς δι’ ἕναν Πανελλήνιον ἔρανον μὲ ὡρισμένον σκοπόν, δὲν εἶναι μία ἀναγραφὴ εἰς ἓν δάνειον μὲ σκοπὸν ἐξευρέσεως χρημάτων. Εἶναι, ἁπλούστατα, ἐφαρμογὴ μιᾶς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς, εἶναι ἐφαρμογὴ τοῦ δημοσιονομικοῦ προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, τὸ πρόγραμμα δὲν εἶναι γνωστὸν εἰς τὴν Βουλήν, θεωρῶ κάπως ἀνώμαλον ἡ Βουλή, πρὶν μάθῃ περὶ ποίου προγράμματος πρόκειται, νὰ δώσῃ τόσον εὐρεῖαν ἐξουσιοδότησιν, ἀπεμπολοῦσα τὸ δικαίωμά της, νὰ κατατοπισθῇ τοὐλάχιστον εἰς τὸ γενικὸν πρόγραμμα καὶ εἰς τὰς ἐνδεχομένας αὐτοῦ συνεπείας.

§234Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ ἐγὼ σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἐὰν παρίσταντο ἐδῶ ἐπιβλητικῶς, ὡς πρέπει νὰ παρίστανται, οἱ λαβόντες μέρος καὶ ἀποτελέσαντες τὸ «κογκλάβιον» διὰ τὸ ψήφισμα, θὰ ἠδυνάμεθα κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον νὰ ψηφίσωμεν ὅλα τὰ νομοσχέδια τὰ περιλαμβανόμενα εἰς τὸ ψήφισμα, καὶ νὰ λείπῃ αὐτὸ τὸ περιττολόγημα.

§235Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Πρόκειται, λοιπόν, περὶ πράξεως ἀνωμάλου ἀπεμπολούσης, ἁπλούστατα, τὰ δικαιώματά μας νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ Οἰκονομικοῦ προγράμματος καὶ λέγομεν: Ἐξουσιοδοτοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογήν, ὁρμαθὸν ὁλόκληρον φορολογικῶν νομοσχεδίων. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη ἀνωμαλία. Λέγεται μὲν εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ὅτι πρόκειται περὶ ἐκτάκτου τινὸς εἰσφορᾶς, πρὸς καταπολέμησιν τῆς ἀνταρσίας, ἐφ’ ὅσον ὅμως δὲν ἔχει ὑποβληθῆ εἰς τὴν Βουλὴν οὔτε τακτικὸς οὔτε ἔκτακτος προϋπολογισμός, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ στέργῃ εἰς τὸ νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν πολλὰ νομοσχέδια ἀφορῶντα τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ τὸν ὁποῖον ἀγνοεῖ; Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, καὶ ἀρχηγός μου κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὰς τελευταίας αὐτοῦ δηλώσεις εἶπεν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι, ἐντὸς τῶν ἀμέσως προσεχῶν ἡμερῶν θὰ προσκομισθῇ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1947 ἕως 1948. Παρῆλθον ὅμως ἀρκεταὶ ἡμέραι ἀπὸ τῶν δηλώσεων τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ, καὶ χωρὶς νὰ βαρύνῃ ἴχνος εὐθύνης τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὁ ὁποῖος ἀσχολεῖται μὲ τόσον ὑψηλὰ ζητήματα, ὥστε νὰ μὴ ἐπιτρέπεται νὰ ἀσχολῆται καὶ μὲ οἰκονομικὰ θέματα, καὶ ὁ προϋπολογισμὸς δὲν ἐκομίσθη εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν τούτοις καλεῖται ἡ Βουλὴ νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἄμεσον ἐφαρμογὴν νομοσχεδίων ἀφορώντων εἰς τὴν κάλυψιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν ἦλθεν εἰς τὴν Βουλήν. Αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία δὲν εἶναι μόνον τυπική.

§236Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι πρωτοφανές. Ὁ προϋπολογισμὸς ἔχει προϋπόθεσιν τὴν ψήφισιν τῶν νομοσχεδίων.

§237Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Ὅταν ἡ Βουλή, κύριε συνάδελφοι, δίδῃ ἐξουσιοδότησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν ὡρισμένα νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν εἰς τὴν ἰσοσκέλισιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, εἶναι ἀναγκαῖον ἡ Βουλὴ νὰ γνωρίζῃ περὶ τίνος πρόκειται. Περὶ τακτικοῦ ἢ ἐκτάκτου; Διότι ἐγὼ ἤκουσα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγόν μου νὰ λέγῃ ὅτι ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν θὰ ἔλθῃ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1947–1948. Δὲν εἶναι μόνον τυπικὴ ἀνωμαλία. Δι’ ἐμέ, προσωπικῶς, ὁ ὁποῖος φρονῶ ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ ἀποτελεῖ τὸν σπουδαιότερον τομέα εἰς τὴν ἔρευναν τοῦ ἑλληνικοῦ οἰκονομικοῦ ζητήματος.

§238Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τῆς ὅλης πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως.

§239Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Ἐγώ, προσωπικῶς, ὁ ὁποῖος ἐκ πεποιθήσεως ἐπιστημονικῆς, φρονῶ ὅτι ὁ τακτικὸς προϋπολογισμὸς τοῦ ἑλληνικοῦ Κράτους, ὁ τακτικός, ὁ εἰρηνικὸς προϋπολογισμός, εἶναι τόσον τεράστιος ἀπέναντι τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ὥστε αἱ συνέπειαί του συντρίβουν πᾶσαν ἀνορθωτικὴν προσπάθειαν, ὥστε ἐνέχει καὶ αὐτὸς οὗτος, ὁ προϋπολογισμός, τὸ μικρόβιον τοῦ πληθωρισμοῦ. Ἐγὼ ὁ ὁποῖος φρονῶ ὅτι αἱ ἀνάγκαι τοῦ τακτικοῦ ἑλληνικοῦ μεταπολεμικοῦ προϋπολογισμοῦ ἐμποδίζουν τὴν ἀνόρθωσιν καὶ κλονίζουν ὁριστικῶς τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ στηριχθῇ, κατ’ οὐσίαν ἡ ἀνόρθωσις, ἐγὼ ὁ ὁποῖος νομίζω ὅτι πακτωλὸς ὁλόκληρος χρημάτων ἑλληνικῶν θὰ ἤρχετο εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ θὰ εἴχωμεν τὸν λεγόμενον τακτικὸν προϋπολογισμὸν μεγαλύτερον ἀπὸ ὁλόκληρον τὸ σημερινὸν εἰσόδημα τοῦ Λαοῦ, θεωρῶ τελείως παράδοξον ὅτι ἡ Βουλή, πρὶν ἐρευνήσῃ τὸ οἰκονομικὸν πρόγραμμα, πρὶν ἴδῃ περὶ τίνος πρόκειται, πρὶν κἂν συζητήσῃ, κατ’ ἀρχήν, τὸν προϋπολογισμὸν τὸν μεταπολεμικόν, δεδομένου ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, ἀπὸ τῶν ἐκλογῶν εἰδικῶς, καὶ ἐντεῦθεν, τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον δὲν συνεζήτησε κἂν ἀκροθιγῶς, οὔτε κατ’ ἀρχὴν τὸν τακτικὸν Ἑλληνικὸν προϋπολογισμόν, νομίζω ὅτι εἶναι πολὺ ἀνώμαλον νὰ δοθῇ τοιαύτη ἐξουσιοδότησις, διότι τοιαύτη ἐξουσιοδότησις σημαίνει, ὅτι ἡ Βουλὴ παραιτεῖται κἂν ἢ θεωρεῖ ὄχι ἐνδιαφέρον νὰ ἐξετάσῃ ποῖος εἶναι ὁ προϋπολογισμὸς τῆς Ἑλλάδος, ὅτι ἡ Βουλὴ θεωρεῖ ὄχι ἐνδιαφέρον νὰ ἐξετάσῃ ποῖον εἶναι τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως; θεωρεῖ ὄχι πολὺ ἐνδιαφέρον νὰ ἴδῃ ἐὰν τὰ φορολογικὰ νομοσχέδια θὰ φέρουν ἢ ὄχι πληθωρισμόν, ἀλλὰ ἀπεμπολεῖ τὸ δικαίωμά της, δημιουργεῖ δι’ αὐτὴν τετελεσμένην κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν θὰ εὑρεθῇ ἀργότερον δεσμία. Καὶ λέγει, αὐτοκαταργουμένη, δὲν εἶμαι ἐγὼ ἡ Βουλή, δὲν εἶμαι Κοινοβούλιον. Αὐτὸ τὸ θεωρῶ πολὺ ἐπικίνδυνον ὄχι διὰ τὸν τύπον, ἀλλὰ διὰ τὴν οὐσίαν τὴν ὁποίαν συνεπάγεται μία τοιαύτη μείωσις Κοινοβουλευτισμοῦ. Ὁπωσδήποτε, ἐπειδὴ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ψηφίσματος ἅπτεται τῶν οἰκονομικῶν ζητημάτων, νομίζω ὅτι εἶναι ὑποχρέωσίς μου νὰ ἐκθέσω, δι’ ἐλαχίστων, ὡρισμένα ἁπλούστατα συμπεράσματα, πολὺ ἁπλᾶ, τὰ ὁποῖα ὅμως ἐντοπίζουν τὴν ρίζαν τοῦ κακοῦ ἐν Ἑλλάδι καὶ δημιουργοῦν ἕνα ἐλεύθερον προσανατολισμὸν μέσα εἰς τὸ ἰδιότυπον καὶ πολύπλοκον Ἑλληνικὸν οἰκονομικὸν πρόβλημα. Ἐγώ, κύριοι, βοηθούμενος μόνον ἀπὸ μίαν ἁπλῆν ἐπιστημονικὴν λογικήν, βοηθούμενος μόνον ἀπὸ τὴν μαθηματικὴν ἐπίδοσιν καὶ μίαν ἀγωνιώδη προσπάθειαν, νὰ εὕρω τὴν ἄκρην εἰς τὸ Ἑλληνικὸν οἰκονομικὸν θέμα, ἔφθασα εἰς ἓν πολὺ ἁπλοῦν συμπέρασμα. Τὸ εἶπον πρίν ὅτι, πηγὴ πάσης δυστυχίας, μεταπολεμικῶς, εἶναι ὁ τακτικὸς Κρατικὸς προϋπολογισμός. Ἡ δυσαναλογία αὐτή, μεταξὺ προϋπολογισμοῦ καὶ εἰσοδήματος, δὲν ἔχει ἐμφανισθῆ εἰς οὐδεμίαν ἄλλην χώραν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ διεθνὴς ἐπιστήμη δὲν ἀναγράφει τὰς συνεπείας. Ὅλοι λέγομεν, βέβαια, δὲν κομίζω γλαῦκα. Ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι μεγάλο θέμα, οἱ περισσότεροι Ἕλληνες εἶναι κρατοδίαιτοι. Ὅταν ὅμως, θελήσῃ κανεὶς νὰ ἐρευνήσῃ τὰς συντριπτικὰς συνεπείας τῆς καταστάσεως αὐτῆς θὰ ἴδῃ ὅτι κομίζει γλαῦκα ὄντως, διότι εἰς τὸν ὑπερβολικὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν ἐκυριάρχει ὁ πληθωρισμός, πληθωρισμὸς τὸν ὁποῖον οὐδεμία δύναμις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτρέψῃ.

§240Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Δηλαδὴ τὸ ἀφαιρούμενον διὰ τῆς φορολογίας Ἐθνικὸν εἰσόδημα δὲν εἶναι πολὺ—τὸ ἐναπομένον εἶναι μικρόν—.

§241Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Ἰσχυρίζομαι ὅτι ὁ τακτικὸς προϋπολογισμὸς ἀφαιρεῖ ἀπὸ τὸν Ἕλληνα περισσότερον ἀπὸ τὸ σημερινὸν εἰσόδημα καὶ ὅταν λέγωμεν μεταπολεμικὸν εἰσόδημα δὲν ἐννοοῦμεν...............

§242Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅταν δὲν γνωρίζωμεν ποῖον εἶναι τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβάλωμεν φορολογίαν; Διότι εἶναι ἡ θεμελιώδης ἀρχὴ τῆς Δημοσίας οἰκονομίας: οὐδεμία φορολογία ἄνευ ἐπακριβώσεως τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος.

§243Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Ἀξιότιμε κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν λέγω, ὅτι τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα εἶναι μικρότερον ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν δὲν ἐννοῶ τὸ σημερινόν, ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἀνταρσίας, ὑπάρχον εἰσόδημα. Λέγω ὅτι ὁλόκληρος ἡ μεταπολεμικὴ παραγωγὴ τῆς Ἑλλάδος ἔχει ἀξίαν δραχμῶν Α., ὁ δὲ τακτικὸς προϋπολογισμὸς του Κράτους, ἔχει grosso mondo ἀξίαν 2 Α. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνασκῆται κἂν ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμὸς χωρὶς νὰ ἐπιβαρύνεται ἐπ’ ἄπειρον καὶ εἰς τὸ διηνεκὲς ἡ πενιχρὰ Ἐθνικὴ παραγωγή; 3000 περίπου δισεκατομμύρια ἀντλοῦνται ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν καὶ εἰσέρχονται εἰς τὸ δημόσιον ταμεῖον. Αὐτὰ τὰ 3000 δισεκατομμύρια παριστοῦν μίαν ἀξίαν, ἡ ὁποία εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ τὸ πραγματικὸν Ἐθνικὸν εἰσόδημα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Εἶναι δὲ πραγματικὸν καὶ σταθερὸν τὸ εἰσόδημα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ πρὸς τὴν παροχὴν ἀγαθῶν ἢ συναλλάγματος τὸ ὁποῖον μετατρέπεται εἰς ἀγαθά.

§244Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε συνάδελφε.

§245Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Δημιουργεῖ τὸ λεγόμενον «τρώγομεν τὰς σάρκας μας».

§246Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην δαπανῶν διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ Ἔθνους, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ εἴπητε, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθοῦν ἄλλοθεν, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ εὑρεθοῦν;

§247Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ὄχι διὰ τὸν πόλεμον, ἀλλὰ διὰ τὰς τακτικάς του ἀνάγκας ζητοῦνται περίπου 10 δισεκατομμύρια ἡμερησίως ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸν λαόν, τόσον διὰ τὰς στρατιωτικὰς ἀνάγκας, ὅσον καὶ διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν διαφόρων παρακρατικῶν ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι μὲν ἀναγεγραμμένοι εἰς τὸν προϋπολογισμόν, πλὴν ὅμως συντηροῦνται καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸν λαόν. Δέκα δισεκατομμύρια τὴν ἡμέραν ἀντλοῦμεν ἀπὸ τὸν λαόν, καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ αὐξηθοῦν αἱ τιμαὶ τῶν ἑλληνικῶν ἀγαθῶν, διότι ἐὰν ὁ ἑλληνικὸς λαὸς εἶχεν ἡμερησίως εἰσόδημα 50 δισεκατομμύρια, τότε ἠδύνατο ἐκ τοῦ περισσεύματος νὰ δώσῃ 10 δισεκατομμύρια εἰς τὸ Κράτος καὶ 40 δισεκατομμύρια νά κρατήσῃ ὁ λαὸς καὶ τότε ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπενέβαινε διὰ νὰ τηρῇ χαμηλὰ τὰς τιμάς, ἐφ’ ὅσον ὅμως ὁ τακτικὸς Κρατικὸς προϋπολογισμὸς ὑπερβαίνει πᾶν ὅριον ἐν τῇ ἀπομυζήσῃ τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον νὰ μὴ ἀνέρχεται ὁ τιμάριθμος τῆς ζωῆς. Συνεπῶς θὰ ἔχωμεν συνεχῶς ὕψωσιν καὶ εἶναι τοῦτο μοιραῖον καὶ μαθηματικῶς ἀναγκαῖον, ἀνερχομένου δὲ τοῦ τιμαρίθμου τῆς ζωῆς διέρχεται κατ’ ἀνάγκην καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμός, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἀμοιβὰς προσώπων, τῶν προσώπων ποὺ ἔχει εἰς τὴν ὑπηρεσίαν του τὸ Κράτος καὶ τὰ πρόσωπα αὐτὰ θὰ ζητοῦν τότε μεγαλυτέρας ἀμοιβάς. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν θὰ ἔχωμεν τὸν γνωστὸν πληθωρισμὸν καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ πάντα ἀνέρχονται δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον τέρμα καὶ εἰς τὰς φορολογίας. Οὐδέποτε αἱ φορολογίαι εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι αἱ τελευταῖαι, διότι αὐξανομένων τῶν πάντων, συναυξανομένου καὶ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ, τὸ ἔλλειμμα διαρκῶς ὀγκοῦται, ὅταν δὲ λέγωμεν ὅτι θὰ συντάξωμεν τὸν προϋπολογισμὸν μέχρι τοῦ Ἰουνίου τοῦ 1948, δὲν εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὴν πραγματικότητα διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι δὲν ἔχομεν ἐξετάσει προηγουμένως, ἐὰν εἶναι σύμφωνος ὁ τακτικὸς προϋπολογισμὸς μὲ τὸ εἰσόδημα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐὰν ναί, ἔχομεν δίκαιον, ἐὰν ὄχι, ματαιοπονοῦμεν. Ὅταν δὲ δὲν ὑπάρχῃ τέρμα εἰς τὰς φορολογίας, δὲν ὑπάρχει καὶ πίστις, δὲν εἶναι δυνατὸν καμμία ἐργασία νὰ ὀρθοποδήσῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα, πολλῷ μᾶλλον δὲν δύναται νὰ γίνῃ καμμία νέα ἐργασία, καὶ ἔχομεν ἀνάγκην νὰ γίνουν πολλαὶ ἐργασίαι ἐν Ἑλλάδι. Ἔχομεν λοιπὸν ἕνα πακτωλὸν ὁλόκληρον ἐθνικοῦ ἑλληνικοῦ χρήματος εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τὸ ὁποῖον φυσιολογικῶς συντηρεῖ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν συγκρατεῖ καὶ τῆς ἐπιτρέπει νὰ ἔχῃ ὡρισμένον βιοτικὸν ἐπίπεδον. Ἄνευ τοῦ στοιχείου αὐτοῦ δὲν δύναται νὰ ζήσῃ ἡ Ἑλλάς, πολλῷ μᾶλλον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλήσωμεν περὶ ἀνορθώσεως. Ἐὰν στρέψωμεν τὸ βλέμμα εἰς ὅ,τι βλέπομεν ἐνταῦθα, θὰ πεισθῶμεν ὅτι τὸ πᾶν ἔγινε μὲ χρῆμα, τὸ ὁποῖον κἄποιος ὁμογενὴς τοῦ ἐξωτερικοῦ ἔκαμε διὰ χρημάτων του ὅστις εὑρισκόμενος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἦλθεν ἐδῶ καὶ ἔδωσε μίαν ἀξίαν, ἡ ὁποία παράγει δύναμιν εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Τὸ στοιχεῖον αὐτὸ τῆς πίστεως ἀποδιώκεται, ἐξαντλεῖται τελείως, μὲ τὸ σύστημα τὸ παράδοξον τὸ φουτουριστικόν, ἑνὸς τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ, ποὺ εἶναι πιὸ μεγάλος ἀπὸ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Τὸ περίεργον αὐτὸ φαινόμενον μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχει παρατηρηθῆ.

§248Θ. ΤΟΥΡΚΟΒΑΣΙΛΗΣ. Τὴν πίστιν τὴν ἐσκότωσαν ἡ δραχμοποίησις καὶ οἱ οἰκονομολόγοι.

§249Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Ὅλα ὅσα τὸ Κράτος μηχανεύεται ἐναντίον τοῦ ἰδιώτου, ὅλα σκοτώνουν τὴν πίστιν. Αἱ διάφοροι Κυβερνήσεις ἐνόμισαν ὅτι πάντοτε διὰ μιᾶς Κρατικῆς ἐπεμβάσεως θὰ ἠμπορέσουν νὰ φέρουν τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των. Δι’ αὐτὸ μὲ κατέχει ἀγωνία μὲ τὸ νέον πρόγραμμα, διότι ἐνόμιζα ὅτι μετὰ τὴν ἄφιξιν τῶν Ἀμερικανῶν ἐμπειρογνωμόνων θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν οἰκονομικὰς κατευθύνσεις στερεωτέρας, ἀλλὰ βλέπομεν ὅτι τὰ ἴδια λάθη διαπράττονται, κατὰ τῶν ὁποίων διεμαρτυρήθημεν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν.

§250Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Εἰς ποῖον ποσὸν θὰ ἠθέλατε τὸ σκέλος τῶν ἐξόδων;

§251Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Δυστυχῶς δὲν εἶναι εἰς τὸ χέρι μου νὰ εἴπω.

§252Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Ἐπειδὴ ἔχω μεγάλην ἐμπιστοσύνην εἰς τὰς γνώμας σας, θὰ ἤθελα νὰ γνωρίζω τὶ γνώμην ἔχετε.

§253Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπήντων ἐὰν δὲν ἐλέγατε τὴν πρώτην φράσιν. Κατόπιν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐξέθεσα, δυνάμει τῶν ὁποίων αὐτὸς οὗτος ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμὸς εἶναι ἡ αἰτία τοῦ πληθωρισμοῦ, αἰσθάνομαι τύψεις διότι ἤκουσα τὸν μέγαν ἀρχηγὸν τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὁποῖος εἶναι ὁ ἡγέτης τοῦ Ἑλληνισμοῦ σήμερον, νὰ τὸν παρασύρετε ἀπὸ θεωρίας, αἱ ὁποῖαι δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἰδικαί του, διότι εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναθέτῃ τὰ οἰκονομικὰ προγράμματα εἰς ἐκείνους, εἰς τοὺς ὁποίους ἔχει ἐμπιστοσύνην ὅτι εἶναι γνωστοὶ οἰκονομολόγοι. Καὶ εἶπεν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος ὅτι θὰ ἀναβιβάσωμεν τὴν φορολογικὴν ἀπόδοσιν εἰς τὸ ἀνώτατον δυνατὸν ὅριον, διὰ νὰ ἀποτρέψωμεν τὸν πληθωρισμόν, ἀλλ’ ἐν τῇ πραγματικότητι πρόκειται περὶ τοῦ ἀντιθέτου. Ἐὰν μὲν ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι συντεταγμένος σύμφωνα μὲ τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα, ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅτι διὰ τοῦ ἰσοσκελισμοῦ θὰ ἐπέλθῃ ἡ σταθερότης, ἐφ’ ὅσον ὅμως ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμὸς εἶναι πολὺ μεγαλύτερος ἀπὸ τὰ ἐπιτρεπόμενα ὅρια, αὐτὸς οὗτος ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμὸς φέρει τὴν ὕψωσιν τῶν τιμῶν. Μὲ ἄλλα λόγια ἡ ἰσοσκέλισις τοῦ προϋπολογισμοῦ δὲν εἶναι τίποτε τὸ βέβαιον καὶ τὸ καλόν, ἀλλὰ εἶναι ἁπλούστατα ἡ πραγματοποίησις τοῦ κακοῦ τοῦ μεγάλου προϋπολογισμοῦ. Ὅταν εἶναι πολὺ μεγάλος ὁ προϋπολογισμὸς διὰ τῆς ἀντλήσεως τῶν χρημάτων τοῦ λαοῦ ἐπιφέρει τὴν ὕψωσιν τῶν τιμῶν.

§254Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Νὰ ἀφαιροῦνται ἀπὸ ἰσχυροὺς οἰκονομικῶς.

§255Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν). Θὰ εἴχετε μείωσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἐὰν σμικρύνωμεν τὸ ἔλλειμμα;

§256Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Ὄχι. Ὁ τακτικὸς προϋπολογισμὸς ἀπέναντι τῆς μικρᾶς Ἑλλάδος εἶναι πολὺ μεγαλύτερος ἀπὸ τὴν ἀντοχὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Σεῖς ὁμιλεῖτε περὶ τοῦ ἐκτάκτου προϋπολογισμοῦ. Ἐγὼ δὲν ὁμιλοῦσα περὶ τοῦ πολεμικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν πόλεμον νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ μείνῃ μεγάλη περιουσία ἡ ὁποία νὰ μὴν ἐλαττωθῇ εἰς τὸ ⅒, νὰ μὴν ἐκμηδενισθῇ διότι ἔχομεν νὰ περάσωμεν πόλεμον. Ἀλλ’ αὐτὰ εἶναι ἔκτακτα ἔξοδα. Ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ.

§257Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπάρχει τακτικὸς καὶ ἔκτακτος προϋπολογισμός. Ὑπάρχει ἕνας προϋπολογισμός, τοῦ ὁποίου καλούμεθα νὰ καλύψωμεν τὰ ἔξοδα.

§258Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ ἔκτακτοι δαπάναι εἶναι εἰς τὸν προϋπολογισμόν, ἑπομένως ἡ εἰσαγωγὴ τῶν ἐσόδων αὐτῶν θὰ φέρῃ τὴν ἰσοσκέλισιν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως.

§259Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Πρέπει νὰ διασαφηνισθῇ τὸ πρᾶγμα ὅτι ὁ τακτικὸς προϋπολογισμὸς εἶναι γιὰ πάντα, ἐνῶ ὁ ἔκτακτος εἶναι δι’ ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις.

§260Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ἐξηγήσατε τὶ ἐννοεῖτε λέγοντες τακτικὸν προϋπολογισμόν.

§261Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Ἐννοῶ τὰ ἔξοδα τῶν διαφόρων ὑπουργείων καὶ τῶν πολεμικῶν ἐν καιρῷ εἰρήνης καθὼς καὶ τὰ ἔξοδα τῶν διαφόρων ὀργανισμῶν καὶ ὑπηρεσιῶν Αὐτὰ ἀποτελοῦν τὸν τακτικὸν προϋπολογισμόν. Ἔκτακτος προϋπολογισμὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἀντιμετωπίζει μίαν ἐμπόλεμον κατάστασιν ἐντελῶς παροδικήν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ τρομάζει εἶναι ὁ τακτικὸς Κρατικὸς προϋπολογισμός, διότι ἀποδιώκει τὴν πίστιν καὶ ἐμποδίζει τὸ χρῆμα νὰ ἔλθῃ ὥστε νὰ ἔχωμεν τὰ ἐφόδια διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἕναν τοιοῦτον προϋπολογισμόν. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ὁ προϋπολογισμὸς ὁ τακτικὸς ἦτο ἐν τάξει, θὰ εἶσθε εἰς θέσιν νὰ ἐκδώσητε εἰς δημοσίαν ἐγγραφὴν ἕνα δάνειον καὶ θὰ ἐβλέπατε τὴν συμμετοχὴν καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Πάντες θὰ ἔσπευδον νὰ ἐγγραφοῦν διὰ νὰ κρατήσουν τὸν πόλεμον. Ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει πίστις. Ποῖος εἶναι ὁ λόγος τῆς δυσπιστίας; Προσέξατέ το. Τὰ τακτικὰ ἔξοδα τοῦ Κράτους ἐπιφέρουν συνεχῆ μείωσιν τῆς δραχμῆς, συνεχῆ φορολογίαν καὶ Κρατικὴν ἐπέμβασιν. Αὐτὸ δὲ ἐμποδίζει τὸ χρῆμα νὰ ἔχῃ ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§262Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐπιφυλαχθῆτε. Ἐντὸς 2–3 ἡμερῶν θὰ κατατεθῇ ὁ προϋπολογισμὸς καὶ ἡ ἐπ’ αὐτοῦ εἰσήγησις, ὁπότε νὰ ἐκφέρητε τὴν κρίσιν σας ἐὰν αἱ δαπάναι τοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι μεγάλαι.

§263Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Μοῦ κάνει ἐντύπωσιν ὁ προϋπολογισμὸς ἔναντι τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος.

§264Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πῶς τὸ προεξοφλεῖτε ὅτι αἱ δαπάναι αἱ τακτικαὶ εἶναι τόσον μεγάλαι ὥστε τό εἰσόδημα δὲν ἐπαρκεῖ;

§265Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Σεῖς ἔπρεπε νὰ πῆτε. «Ποῖον εἶναι τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα; Τόσον. Πέρνω ἕνα 20 τοῖς ἑκατὸν αὐτοῦ καὶ τὸ κάμνω Κρατικὸν προϋπολογισμὸν». Συνοψίζων λέγω, ὅτι ὁ τακτικὸς προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους εἶναι ἡ πηγὴ τοῦ πληθωρισμοῦ καὶ πάντα τὰ λεγόμενα ὅτι αἱ τιμαὶ θὰ συμπιεσθοῦν ὄχι μόνον δὲν πρόκειται νὰ ἐπαληθευθοῦν, ἀλλὰ τοὐναντίον πρόκειται νὰ ἐπιδεινωθῇ ἡ κατάστασις καὶ νὰ ἐπιβραδυνθῇ ἡ ἀνόρθωσις τῆς χώρας.

§266Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶναι ὁ τακτικὸς προϋπολογισμὸς καὶ ὁ ἔκτακτος. Διατὶ ὁ ἔκτακτος δὲν καταστρέφει τὴν πίστιν καὶ αὐτός;

§267Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Ὅταν τὸ Κράτος εἶναι νοικοκυρευμένο καὶ ζητήσῃ μίαν βοήθειαν ἀπὸ τὰ τέκνα του, αὐτὰ θὰ τοῦ δώσουν προθύμως τὸν ὀβολόν των ὅπως ἀπέδειξαν εἰς τὸ παρελθόν. Μὰ τὸ Κράτος δὲν εἶναι νοικοκυρευμένον καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ὑπάρχει πίστις. Τὸ παρὸν ψήφισμα ἀντιτίθεται ριζικῶς κατ’ οὐσίαν εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἡ ταπεινή μου κρίσις ἔχει νομίσει ὅτι εἶναι τὰ πρέποντα εἰς τὰς γενικὰς κατευθύνσεις. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον οὐσιαστικῶς τὸ ψήφισμα παράνομον. Εἶναι καὶ τυπικῶς, διότι ὅπως σᾶς εἶπον, οὐχὶ ἐν ὄψει ὡρισμένου προϋπολογισμοῦ ἐπετράπη εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν μεγάλης ὁλκῆς φορολογικὰ νομοσχέδια. Τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν. Ἡ Ε.Φ.Ε.Ξ. ὡς ἔχω πληροφορίας, καὶ ἔχω μετ’ ἐμοῦ ἓν ὑπόμνημα σχετικὸν τοῦ ἐμπορικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς, ἡ Ε.Φ.Ε.Ξ. ἔχει δαπανήσει, ἐντὸς τοῦ 1947, 400 δισεκατομμύρια περισσότερα ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ δαπανήσῃ διὰ νὰ εἰσπράξῃ 750 δισεκατομμύρια ἐξ εἰδῶν τῆς Οὔνρα, χωρὶς νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὰς καταστροφὰς αἱ ὁποῖαι ἐπῆλθον κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διανομῶν. Δὲν ξεύρω ἐὰν ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς εἶναι ἀπολύτως ὀρθός, ἀλλὰ ἐκ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα μοῦ ἔχουν δώσει ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὑπάρχει μία ἀφαίμαξις 400 δισεκατομμυρίων ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, καὶ ζητοῦμεν ἡμεῖς σήμερον νὰ παρανομίσωμεν ἔναντι τοῦ Συντάγματος διὰ 300 δισεκατομμύρια καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ Κράτος ἐδαπάνησεν 400 δισεκατομμύρια ἀσκόπως. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν τὸν προϋπολογισμόν, νὰ τὸν ἐρευνήσωμεν καὶ μετὰ νὰ φέρωμεν τὴν ἐφαρμογὴν τῶν μέτρων αὐτῶν. Νομίζω καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ συμφωνῇ ἐπ’ αὐτοῦ, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ ψήφισμα περιέχει ὡρισμένα νομοσχέδια, αὐτὸ σημαίνει ὅτι γενομένου ἀποδεκτοῦ τοῦ ψηφίσματος ἡ Βουλὴ παραδέχεται κατ’ ἀρχὴν καὶ τὰ νομοσχέδια αὐτά. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὅμως δεσμεύεται ἡ Βουλὴ καὶ δημιουργεῖται ἀνωμαλία, διότι δὲν θὰ ἔχῃ τὴν ἐλευθερίαν νὰ κρίνῃ ἐπὶ πραγμάτων τῶν ὁποίων ἔχει ἐπιτρέψει τὴν ἐφαρμογὴν κατ’ ἀρχήν. Διότι ἀναφέρονται ὀνομαστὶ τὰ νομοσχέδια ταῦτα καὶ μάλιστα νομίζω ὅτι τὰ δέχεται καὶ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον.

§268Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό, διότι ἐδηλώσαμεν ὅτι διατηροῦμεν τὰς ἀπόψεις μας.

§269Χ. ΛΑΔΑΣ (Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης). Αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται εἶναι ἐπανάληψις τοῦ συμβάντος τοῦ 1924 καὶ τοῦ 1926.

§270Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Μέσα εἰς τὸ ψήφισμα περιέχεται αὐτοπεριορισμὸς τῆς Βουλῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς συζητήσεως τῶν νομοσχεδίων. Λέγομεν, ὅτι τὰ νομοσχέδια θὰ τὰ συζητήσωμεν μὲ τὴν συνοπτικὴν διαδικασίαν ὡς ἐὰν ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς δὲν ἀξίζει νὰ καταναλώσωμεν, πρὸς χάριν του, ἀρκετὰς συνεδριάσεις, διὰ νὰ ἐξονυχίσωμεν τὰ νομοσχέδια αὐτὰ τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ἐπιπέσουν εἰς βάρος του. Ἀλλὰ καὶ ἓν ἄλλο συμβαίνει. Αὐτὸ τὸ δυσκίνητον Σῶμα, ὅπου λέγεται Βουλή, εἶναι μιὰ ἐγγύησις τεθεῖσα ὑπὸ τοῦ Συντάγματος διὰ νὰ μή, συμβαίνουν αὐταὶ αἱ σπασμωδικαὶ ἐνέργειαι αἱ ὁποῖαι ξεσποῦν εἰς βάρος τοῦ Λαοῦ. Πρέπει νὰ συζητοῦνται καὶ νὰ ἐξονυχίζωνται τὰ νομοσχέδια πρὶν γίνουν νόμοι. Ἐρχόμεθα ὅμως ἡμεῖς, τὸ ἴδιον Κοινοβούλιον, καὶ αἴρομεν τὰς ἐγγυήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐκ τοῦ Συντάγματος ἐδόθησαν εἰς τὸν ἑλληνικὸν λαὸν καὶ λέγομεν: Ἐγὼ αἴρω ἀπὸ ἐσέ, Ἑλληνικὲ λαέ, τὰς ἐγγυήσεις, τὰς ὁποίας ἔχεις δώσει εἰς ἐμὲ διὰ νὰ ἐξονυχίζω τὰ νομοσχέδια. Ὑφιστάμεθα μίαν μείωσιν, καὶ προβαίνομεν εἰς μίαν ἀντισυνταγματικὴν ἐνέργειαν, ἡ ὁποία καὶ τὸν Κοινοβουλευτισμὸν πλήττει καὶ τὸν ἑλληνικὸν λαόν, ἀποτελεῖ δὲ ἕνα προηγούμενον πολὺ κακὸν διὰ τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδος. Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ψήφισμα. Ἐὰν πρόκειται νὰ γίνῃ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ μὴ φέρω ἀντιρρήσεις (χειροκροτήματα), ἄλλως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀντιταχθῶ.

§271Α. ΒΑΜΒΕΤΣΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν μοῦ ἀπαντήσατε εἰς τὸ ἐρώτημά μου: Πῶς φαντάζεσθε τὸ ἀτελὲς τῶν ἐξόδων τοῦ προϋπολογισμοῦ; Εἰς ποῖον μέγεθος;

§272Κ. ΔΗΛΑΒΕΡΗΣ. Τὸ φαντάζομαι, ὅταν εὑρεθῶμεν μαζύ καὶ εὕρωμεν τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα, περίπου, μὲ μίαν προοπτικὴν 3–4 ἐτῶν, διότι βεβαίως θὰ βελτιωθῇ ἐν τῷ μεταξύ, καὶ θὰ εἴπωμεν νὰ πάρωμεν ἀπὸ αὐτὸν τὸ 30% καὶ νὰ τὸ κάμωμεν ὡς σκέλος ἐξόδων, καὶ νὰ κόψωμεν τὸν λαιμόν μας διὰ νὰ μὴ τὸ ἐπιβαρύνωμεν περισσότερον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον θεραπείας, εἶπον ὅτι θὰ εἶναι δυνατὸν μὲ μίαν συνεννόησιν μὲ τοὺς ξένους, ἐὰν τοὺς πείσωμεν ὅτι ἡ Ἑλλὰς πίπτει θῦμα τοῦ ἰδίου αὐτοῦ τακτικοῦ προϋπολογισμοῦ, καὶ ἐμποδίζεται νὰ ἀνορθωθῇ, νὰ φέρῃ τὸ ἰδικόν της τὸ χρῆμα μέσα εἰς τὸν τόπον μας, θὰ θελήσουν νὰ παράσχουν ἓν μακροπρόθεσμον δάνειον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ τὰς ἑξῆς κατευθύνσεις: Ἁδροτάτην ἀποζημίωσιν τῶν ἀπολυομένων ὑπαλλήλων, ἀλλ’ ὑπαλλήλων μὲ ἡρωϊκὸν τρόπον ἀπολυομένων, ὄχι ἀπολυομένων ὁμαδικῶς, καὶ τὸ ἄλλο σκέλος τῆς κατευθύνσεως θὰ εἶναι ἡ κάλυψις τῶν ἐλλειμμάτων μέχρις ὅτου ἀναλάβει ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἐὰν δὲν θελήσουν νὰ μᾶς δώσουν αὐτά, τοῦτο ἀσφαλῶς πρόκειται νὰ σημάνῃ ὅτι δὲν θέλουν νὰ μᾶς βοηθήσουν, πρέπει δὲ ὁ Ἀρχηγός μας νὰ καταβάλῃ κάθε προσπάθειαν, διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν βοήθειαν αὐτήν. (Χειροκροτήματα).

§273ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μαντούβαλος ἔχει τὸν λόγον.

§274Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κάμνω τὴν δήλωσιν ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, δὲν ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα. Πολλῷ μᾶλλον ἀφοῦ λείπουν καὶ οἱ πολιτικοὶ Ἀρχηγοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ παρίστανται εἰς θέματα τοιαύτης φύσεως, τὰ ὁποῖα θίγουν τὸ Σῶμα Εἰς θέματα τὰ ὁποῖα μεταβιβάζουν τὰ δικαιώματα εἰς τὴν ἐκτελεστικὴν ἐξουσίαν καὶ δὴ εἰς ὡρισμένον μέλος τὸ οἰκονομικὸν αὐτῆς δικτάτορα πρέπει νὰ εἶναι παρόντες διὰ νὰ ἀνέλθουν ἐπὶ τοῦ βήματος καὶ ὁμιλήσουν. Θὰ ἐνθυμῆσθε ὅμως, ὅτι ὅταν ὡμίλησα, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, εἰς προηγουμένην πρὸ καιροῦ Συνεδρίασιν, δὲν μὲ ἠκούσατε. Ἐγὼ ἔχω ἰδικόν μου σχέδιον τὸ ὁποῖον ἐδέχθη καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κ. Στεφανόπουλος, ἐνῷ ὅλοι οἱ ἄλλοι ἀπουσιάζατε. Ἑπομένως, ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας καὶ τοιαύτην ὥραν, δὲν ἀνέρχομαι νὰ ὁμιλήσω. Βεβαίως ὅμως, κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ δώσω τὸ δικαίωμα καὶ τῆς διαγραφῆς μου. Θὰ κρατηθῇ ἡ σειρά μου.

§275Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ χθὲς τὸ ἴδιον ἐκάματε.

§276ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, πολὺ ἐταλανήσατε τὸ Σῶμα.

§277Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐγὼ οὐδέποτε ἐταλάνησα τὸ Σῶμα. Οἱ κύριοι Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων δὲν εἶναι ἐδῶ νὰ μᾶς ἀκούσουν. (Κατὰ σύστασιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἐπιμένοντος, ὅπως συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, συναινεῖ ν’ ἀγορεύσῃ ὁ κ. Μαντούβαλος καὶ ἀνερχόμενος ἐπὶ τοῦ βήματος λέγει). Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τοὺς κ. εἰσηγητὰς καὶ ἀπὸ τοὺς πρὸ ἐμοῦ συναδέλφους, ἠκούσαμεν τὰ τρωτὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν ψηφίσματος καὶ ἑπομένως εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν θὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα. Θὰ ὁμιλήσω καὶ θὰ ἐκθέσω τὰς σκέψεις μου δι’ ὅ,τι δὲν ἐλέχθη. Εἰς τὸ Σῶμα ἐτέθη τὸ ὑπὸ ψήφισιν ψήφισμα ὅτι ὑποβάλλεται διὰ λόγους ἐθνικῆς ἀνάγκης. Οἱ λόγοι αὐτοὶ εἶναι γνωστοί, ὄχι μόνον εἰς τοὺς ἐκλεκτοὺς τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν τελευταῖον χωριάτην. Καὶ οἱ ἐθνικοὶ αὐτοὶ λόγοι, δὲν εἶναι τωρινοί. Χρονολογοῦνται πρὸ πολλῶν ἐτῶν. Καὶ χρονολογοῦνται πολὺ πρὸ τῆς ἐποχῆς, τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Κουλουμβάκης τοῦ 1935. Οἱ λόγοι αὐτοί...

§278Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Εἶπον 1915.

§279Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἀπὸ τὸ 1915, εἴμεθα συμφωνότατοι. Οἱ λόγοι αὐτοὶ χρονολογοῦνται ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ 1915, ὅτε τὸ Κράτος ἐδιχάσθη καὶ ἐδημιούργησε, τότε, ἐν μέρει, ὡρισμένα πράγματα τὰ ὁποῖα, προκαλοῦν καὶ σήμερον ἀνωμαλίας. Ἀλλὰ εἴπομεν. Τὸ παρελθὸν νὰ σβυσθῇ. Εἴπομεν τὸ παρελθὸν νὰ τὸ ξεχάσωμεν. Διότι, αἱ ἀνάγκαι τῆς Πατρίδος μας, εἶναι τοιαῦται, ὥστε δὲν κρίνεται μόνον σήμερον, ἐὰν θὰ χάσωμεν ὡρισμένας περιφερείας, ἀλλὰ κρίνεται ἐὰν θὰ ὑπάρχῃ εἰς τὸ μέλλον Ἑλληνικὴ Φυλή. Καὶ ἐνῷ εἶχεν ὁ οἰκονομικὸς τῆς Κυβερνήσεως δικτάτωρ ὅλην τὴν εὐχέρειαν καὶ τὸν χρόνον νὰ μελετήσῃ τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα τῆς χώρας καὶ ἐγκαίρως νὰ φέρῃ τὰς ἀπόψεις του καὶ τὰ νομοθετήματα, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐχρειάζοντο ἕως τώρα δὲν τὰ ἔφερε. Ἐνθυμεῖσθε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν ἔθιξα τὸ ζήτημα τῆς εἰδικῆς φορολογίας εἰς ὅλους τοὺς Ἕλληνας, διὰ τὴν προμήθειαν ὁπλισμοῦ, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ καταστείλωμεν τὴν ἀνταρσίαν.

§280Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κεφαλικὸν φόρον δηλαδὴ.

§281Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐγὼ τὸ ὑπέδειξα ἀπὸ τότε καὶ ἠμπορούσατε ἐὰν εἴσασθε Προμηθεῖς καὶ ὄχι Ἐπιμηθεῖς, νὰ τὸ ἐφέρατε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ νὰ μὴν ἀναγκάζετε σήμερον τὴν Βουλὴν νὰ ἀπεμπολήσῃ ὡρισμένα δικαιώματά της καὶ νὰ δημιουργηθῇ οὕτω κακὸν προηγούμενον καὶ διὰ τὸ μέλλον, τὸ ὁποῖον δὲν ἠξεύρομεν ποὺ θὰ καταλήξῃ καὶ τὶ συμφορὰς θέλει ἐπισωρεύσει εἰς τὴν Πατρίδα μας. Εἶναι μεγάλο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διὰ τῶν οἰκονομικῶν νομοσχεδίων ζητεῖτε, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν. Πρὸς τοῦτο ἄλλωστε εἴχατε ὅλην τὴν εὐχέρειαν, διότι τὴν Βουλὴν πάντοτε τὴν περιφρονήσατε. Εἶναι ζήτημα ἐὰν παρουσιάσθητε 4–5 φοράς, ἀλλὰ καὶ τὰς 4 αὐτὰς φοράς, δὲν καθήσατε περισσότερον τῆς ὥρας. Μέσα εἰς τὸ μυαλό μου ὅμως, ὑπάρχει μία ἐξαίρεσις. Ὅταν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἀνεγνώσθη ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1946, τότε ἀσφαλῶς διαθέσατε καὶ δύο ὥρας διὰ τὸ Σῶμα. Ποτὲ ἄλλοτε. Συζητοῦνται ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὸ ὑπουργεῖον σας καὶ δὲν εὑρίσκεσθε ἐδῶ, διὰ νὰ δώσητε τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸ Σῶμα. Πράγματι λοιπὸν εἴχατε ὅλην τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐργασθῆτε, διότι μὲ τὴν Βουλήν, δὲν ἐπικοινωνήσατε ποτέ. Τοὺς βουλευτάς, τοὺς ἐκλεκτοὺς τοῦ λαοῦ, δὲν τοὺς ἐδέχθητε. Οἱ πόρτες τοῦ ὑπουργείου σας, ἔμειναν πάντοτε κλεισταί. Ποτὲ δὲν ἤλθατε εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς τοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ὁμιλήσητε ἐπ’ ὀλίγας ὥρας. Τοὺς εἴχατε κρατήσει νὰ περιμένουν ἀπ’ ἔξω, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν θὰ συνέβαινεν οὔτε καὶ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν σας, ἐὰν κτυποῦσε τὴν πόρτα διὰ νὰ σᾶς φέρῃ τὸν καφέ. Καὶ θὰ ἐνθυμῆσθε καλὰ τὸ ἐπεισόδιον τὸ ὁποῖον συνέβη μαζί μας, ὅταν ἦλθα νὰ μοῦ δώσητε μίαν ἀπάντησιν, ἐπερίμενα τόσον, ὥσπου ἐξηντλήθη ἡ ὑπομονή μου! Καὶ εἴδατε τὶ ἔκαμα! Ἐκλώτσισα τὴν πόρτα καὶ ἐμπῆκα μέσα, διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι οἱ Ἕλληνες βουλευταὶ δὲν εἶναι παρακεντέδες. Οἱ Ἕλληνες βουλευταί, εἶναι οἱ ἐκλεκτοὶ τοῦ λαοῦ, καὶ πρέπει νὰ τοὺς σέβεσθε καλλίτερον ἀπὸ τὸν ἑαυτόν σας. Ἀναλαμβάνω ὁλόκληρον τὴν εὐθύνην καὶ ἀπαγορεύω τὰ σχόλια εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ τὰς ἐξηγήσεις του εἰς ἄλλην στιγμήν. Λοιπὸν εἴχατε τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σᾶς λείπει εἶναι ἡ ἐπιβολή σας πρὸς τὰ ὄργανά σας, πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους σας, ὥστε νὰ τοὺς δίδετε τὰς κατευθύνσεις καὶ νὰ τοὺς ἐλέγχετε ὅταν ἔχετε τόσα καὶ τόσα ζητήματα καὶ τόσα νομοσχέδια. Ἔπρεπε τὰ νομοσχέδια νὰ τὰ εἴχατε ἑτοιμάσῃ ἐντὸς 15–20 ἡμερῶν, ἐὰν τοὺς ἐλέγατε θὰ εἶχον ἐκτελεσθῆ καὶ δὲν θὰ ἐκτίθεσθε καὶ σεῖς. Διότι νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ὑπεβλήθησαν κατ’ ἐπανάληψιν ἦσαν ἀμελέτητα, συμπληρωθέντα ἀπὸ τὴν πεντηκονταμελῆ.

§282Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν). Εἴπατε ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ τὰ εἶχον ἑτοιμάσῃ.

§283Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Μάλιστα. Διότι διαφορετικὰ ἀντὶ νὰ ἐμπνέετε, σᾶς ἐμπνέουν. Καὶ ἀντὶ νὰ διατάσσετε, σᾶς διατάσσουν. Ἐγὼ ἐὰν ἤμην εἰς τὴν θέσιν σας, θὰ ἔδιδον τὰς κατευθύνσεις εἰς τοὺς ὑπ’ ἐμέ. Τοῦτο τουλάχιστον ἐκ τοῦ παρελθόντος καὶ κατὰ τὰς σκοτεινὰς τοῦ Δεκεμβρίου ἡμέρας, ποὺ διηύθυνα τὸ Τζάνειον, ἔχει ἀποδειχθῆ. Καὶ αὐτὸ θὰ ἤθελα καὶ γιὰ σᾶς νὰ συνέβαινε καὶ νὰ μὴν ἔρχεσθε ἐδῶ βιαστικά, ὥστε νὰ κάνετε ὁλόκληρον τὴν Βουλὴν νὰ ἐκφεύγῃ τῶν καθηκόντων της καὶ νὰ παρανομῇ, ἀφοῦ καὶ σεῖς ὁ ἴδιος, κ. ὑπουργέ, ἐδέχθητε ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀντισυνταγματικόν. Ὅτι τοῦτο μειώνει τὰ δικαιώματα τῆς Βουλῆς. Καί, προσθέτω ἐγώ, ὄχι μόνον τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ τὸ κῦρος τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας ἀποτελεῖτε μέλος. Διότι ὅλοι οἱ ὑπουργοί, τὰ πάντα ρίπτουν εἰς τὴν πλάτην σας. Σᾶς τὸ ὁμολογῶ ἐγώ, διότι ἔχω ἐντολήν, ὁσάκις ἀνεβαίνω ἐδῶ, νὰ λέγω τὰ πράγματα ὡς ἔχουν. Λοιπὸν τὰ πάντι ρίπτουν εἰς τὴν πλάτην σας. Καὶ λέγουν: Ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔκαμεν ἐκεῖνο, ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔκαμε τοῦτο. Ἀλλὰ δίδετε καὶ σεῖς τὸν ἀέρα, ὅτι τῷ ὄντι εἶσθε ὁ οἰκονομικὸς δικτάτωρ τῆς Ἑλλάδος. Ἀλλά, τὸν ἀέρα αὐτόν, ἔπρεπε νὰ σᾶς τὸν ἔχουν κόψει πρὸ πολλοῦ. Καὶ ἔρχομαι καὶ ἐγὼ καὶ σᾶς ἐρωτῶ μὲ τὴν σειράν μου. Καὶ περιμένω τὴν ἀπάντησίν σας. Διατὶ ἐβράδυνεν ἡ ὑποβολὴ τῶν οἰκονομικῶν αὐτῶν νομοσχεδίων καὶ εὑρίσκεσθε καὶ σεῖς εἰς δύσκολον θέσιν, ἀλλὰ καὶ τὴν Βουλὴν φέρετε εἰς πολὺ δυσκολωτέραν θέσιν καὶ νὰ κάνῃ τὴν ὑποχώρησιν αὐτὴν τῶν δικαιωμάτων της χωρὶς, νὰ ἔχῃ ἐντολὴν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν;

§284Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν κατηγοροῦμαι διότι ἐβράδυνα νὰ τὰ ὑποβάλω. Κατηγοροῦμαι ὅτι ἐνῶ ὑπεβλήθησαν δὲν ἐψηφίσθησαν.

§285Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὑπεβλήθησαν 2 ἢ 3 νομοσχέδια. Δὲν ὑπεβλήθησαν τὰ 13 αὐτὰ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα παρουσιάσατε.

§286Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐκ τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν τὰ 4 εἶναι νέα, ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι παλαιότερα.

§287Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ἐγὼ ἤκουσα ἀπὸ τοὺς προηγουμένους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν ὅτι εἶναι νέα. Δὲν δύναμαι ὅμως νὰ σᾶς δώσω σαφῆ ἀπάντησιν εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, διότι δὲν εἶχον τὸ προνόμιον νὰ εἶμαι εἰς τὴν ἐπιτροπὴν ἐξουσιοδοτήσεως. Καὶ κάποτε ποὺ ἠρώτησα τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς διὰ τὴν ἐπιτροπὴν ἐξουσιοδοτήσεως μοῦ εἶπεν ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, δὲν μὲ βάζει, διότι δὲν θὰ περνοῦν τὰ νομοσχέδια. Διότι δὲν φαντάζομαι νὰ εἶμαι κανένας τελείως ἀνίκανος, ἀφοῦ καὶ οἱ διὰ πρώτην φορὰν γενόμενοι βουλευταί, πηγαίνουν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν τῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Λοιπὸν δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς δώσω κατηγορηματικὴν τὴν ἀπάντησιν, ἐὰν τὰ νομοσχέδια αὐτά, ἦσαν ὅλα νέα, ἢ μέρος τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν. Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ διαφωτίσω τὸ Σῶμα εἶναι τὸ ἑξῆς: Κατ’ ἐπανάληψιν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἔχω ἐκθέσει τὰς σκέψεις μου. Καὶ εἶπον πολλὰς ἀληθείας, αἵτινες ἦσαν ἐντὸς τῆς πραγματικότητος καὶ τὰς ὁποίας, καὶ σεῖς, κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐὰν ἐπρόσεχε, πολλὴ ὠφέλεια θὰ εἶχε προκύψῃ καὶ ἡ κατάστασις θὰ ἦτο διαφορετική. Ἔχω ἐκθέσει ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ πρὸ ὀκταμήνου καὶ πλέον, ὅτι τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα τῆς Πατρίδος μας, παρουσιάζεται εἰς μεγάλην ὀξύτητα καὶ θὰ ἔλθῃ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι θὰ κλαύσωμεν. Καὶ τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἔπρεπε νὰ τὴν ἔχωμεν προβλέψει διὰ νὰ τὴν ἀποφύγωμεν. Ὅταν ἐγὼ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἀνέπτυσσα τὰς σκέψεις μου, σεῖς ὡς καὶ τὰ ἄλλα μέλη τῆς Κυβερνήσεως, πλὴν τοῦ κ. Στεφανοπούλου, ἀπουσιάζατε Εἶπον τότε καὶ ἴσως νὰ σᾶς εἶναι ὠφέλιμον, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἠμπορεῖ διαφορετικὰ νὰ σταθῇ, ἂν δὲν ὑποβληθῇ νομοσχέδιον θεσπίσεως ὑποχρεωτικῆς ἐργασίας. Καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἀπὸ τοῦ βήματος εἶπον, ξένα κράτη τὸ ἐφήρμοσαν. Ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἂν αὐτὸ ἤθελεν ἐφωμοσθῆ, θὰ διηυκόλυνε καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ σᾶς κ. Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἐγένοντο διὰ νὰ ἀφοπλίσετε τοὺς ξένους δὲν ἔχουν ἐδῶ καμμίαν πέρασιν, διότι οἱ ξένοι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιμείνουν διὰ τὰς ὀλίγας δέσμας τῶν δολλαρίων των νὰ ἐμπορεύωνται τὸ αἷμα καὶ τὰς θυσίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§288Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν). Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ λέγετε ὅτι οἱ ξένοι ἐμπορεύονται. Δὲν εἶναι λόγια αὐτὰ τὰ ὁποῖα πρέπει ν’ ἀκούωνται εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλήν.

§289Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Μποροῦν νὰ ἀκούωνται. Καὶ ὁ κ. Αἰλιανὸς ἔπρεπε νὰ καθίσῃ διὰ νὰ ἀκούσῃ καὶ αὐτὸς μὲ τὴν σειράν του τὸ τροπάριόν του. Ἀλλὰ ἔφυγε. Ἔπρεπε μὲ ὠμὴ γλῶσσαν νὰ ὁμιλήσῃ εἰς τὰ Συνέδρια εἰς τὰ ὁποῖα κατ’ ἐπανάληψιν τὸν ἐπῆρεν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, γιὰ νὰ ἀνοίγῃ τὰ μάτια τῶν κυρίων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι τότε δὲν θὰ σᾶς παρουσίαζον τὰ προσκόμματα, τὰ ὁποῖα λέγετε ὅτι σᾶς παρουσίασαν. Νὰ λοιπὸν εἰς ποῖον σημεῖον ἔγκειται ἡ διαφωνία μας μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁσάκις ἀνερχόμεθα εἰς τὸ βῆμα, ἔχομεν τὸ θάρρος τῆς γνώμης μας. Καὶ τηροῦμεν τὰς ἐντολάς, τὰς ὁποίας ἐλάβομεν χωρὶς νὰ ἀσεβοῦμεν πρὸς οὐδένα. Τὸν Ἀρχηγόν μας τὸν σεβόμεθα, ἀλλὰ οὗτος, παρασύρεται πολλάκις εἰς ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα καὶ τὸν ἴδιον ζημιώνουν καὶ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα θέτουν εἰς κίνδυνον.

§290Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Ὄχι ἐγκλήματα.

§291Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε Κουλουμβάκη, ξεύρετε πόσην ἐκτίμησιν σᾶς ἔχω, δὲν ἐπιτρέπω ὅμως τὰς συχνὰς διακοπάς σας. Οὔτε δικολάβος τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος εἶσθε, οὔτε μὲ αὐτὸ ποὺ κάνετε θὰ ἀποκτήσητε τὴν εὔνοιάν του, οὔτε ἐγὼ θὰ τεθῶ ὑπὸ δυσμένειαν. Σεῖς κ. Κουλουμβάκη, ἔχετε πολλὰ προτερήματα, ἀλλὰ ἔχετε καὶ τὸ χειρότερον ἐλάττωμα. Ὁσάκις ἄλλοι ἀνέρχονται εἰς τὸ βῆμα, σεῖς πάντοτε θὰ εὑρίσκετε εὐκαιρίαν νὰ τοὺς διακόπτετε. Καὶ πάντοτε νομίζετε ὅτι ἂν δὲν εἶναι κάτι δικό σας, εἶναι πάντοτε ὑποδεέστερον. Τὸ μεγαλύτερον κακούργημα, εἶναι ὅτι ὑπάρχει ὁ Μάρκος ἀκόμη εἰς τὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν παρέα του καὶ καθημερινῶς ἐκτελοῦνται φιλήσυχοι πολῖται.

§292Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ φρονεῖτε ὅτι δι’ αὐτὸ σεῖς καὶ ἐγὼ δὲν εἴμεθα ὑπεύθυνοι;

§293Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Ὁμολογῶ τὴν εὐθύνην μου. Ἀλλὰ ἡ ἰδική μου εἶναι μικροτέρα ὅλων σας, διότι ὅλοι ἐσεῖς κρατᾶτε τὴν πισινὴν καὶ θέλετε τὸ καλὸ δίπλωμα. Ἐγὼ ὅμως, δὲν τὸ σκέφτηκα ποτὲ αὐτό. Ἐμένα δὲν μοῦ ἀρέσει νὰ τὸ πάρω. Προχωρῶ λοιπόν. Τὰ ἐλατήρια λοιπόν, κ. συνάδελφοι, εἶναι βαθύτερα καὶ θέτουν καὶ ἐμᾶς καὶ σᾶς σὲ δίλημμα καὶ ἀφοροῦν τὴν κρίσιν τοῦ ψηφίσματος. Ἢ θὰ τὸ ψηφίσετε σεῖς ἢ Ἑλληνικὴ Βουλὴ ἢ οἱ ἐκλεκτοὶ τοῦ λαοῦ θὰ στεροῦνται πατριωτισμοῦ, διότι δὲν θὰ δώσουν τὰ μέσα εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ἀνταρσίαν. Τοιοῦτον καταλογισμὸν εὐθύνης διὰ τὸν ἑαυτόν μου δὲν θὰ τὸν δεχθῶ κ. συνάδελφοι. Δὲν ἠξεύρω καθένας διὰ λογαριασμόν του τὶ θὰ κάνῃ, εἶμαι ὑποχρεωμένος, ὅπως καὶ ἄλλοτε εἶπον, διὰ τὰ μέτρα ἐπιεικείας ὅτι θὰ ἀστοχήσουν, θὰ ἀστοχήσουν καὶ τὰ οἰκονομικὰ αὐτὰ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ κρατήσουν καὶ τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν καὶ τὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους. Φορολογοῦνται ὡρισμέναι τάξεις Ἑλλήνων καὶ ὅπως εἴδατε ἀπὸ τὰ νομοσχέδια αὐτοῦ πάλιν τὸ βάρος θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῶν λαϊκῶν τάξεων κατὰ τὸ μέγιστον μέρος τῆς φορολογίας τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν. Καὶ προκαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, ἐὰν ἔχῃ ἀντίθετον γνώμην νὰ τὴν διατυπώσῃ. Ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχουν φορολογηθῆ ἀγρίως ὡρισμένοι, οἱ ὁποῖοι ὠφελήθησαν εἰς τὸ παρελθόν, ὠφελήθησαν μεγάλα ποσά, κ. ὑπουργέ τῶν Οἰκονομικῶν. Σεῖς θὰ συζητῆτε καὶ ἐγὼ θὰ ὁμιλῶ.

§294Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Εἶναι κάτι σχετικὸν μὲ αὐτὸ ποὺ λέγετε.

§295ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ὁμιλεῖτε πρὸς τὸν ὑπουργόν, ἀλλὰ καὶ πρὸς ὑμᾶς.

§296Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω ὅτι ὅταν κανένας εἶναι ἐδῶ πρέπει νὰ παρακολουθῇ ὅλους τοὺς ρήτορας. Ἐγὼ ἔχω τὴν ἀξίωσιν ὅπως ἀκούω ὅλους τοὺς συναδέλφους νὰ μὲ ἀκούουν καὶ οἱ συνάδελφοι ὅλοι καὶ ἰδίως ὁ κ. ὑπουργός. Ποῦ εἶναι ἡ φορολογία τῶν ἐφοπλιστῶν οἱ ὁποῖοι κάνουν τὸ μεγαλύτερον κακὸν διὰ τὴν πατρίδα μας; Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἠμπορεῖ νὰ διαφωτίσῃ τὸ Σῶμα; ποῦ εἶναι ὁ φόρος τῶν ἐφοπλιστῶν, οἱ ὁποῖοι κάμνουν τὸ μεγαλύτερον κακὸν δίδοντας ἀμύθητα ποσὰ εἰς τὴν προπαγάνδαν;

§297ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ κάνουν οἱ ἐφοπλισταὶ αὐτό.

§298Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Μάλιστα, κύριοι, εἶναι δυνατόν. Καὶ εἶναι γεγονὸς καὶ πραγματικότης, καὶ μᾶς ξενίζει ὅταν τὴν ἀναφέρομεν. Ξενιζόμεθα ὅταν δὲν μᾶς συμφέρει. Καὶ δὲν συμφέρει ὀλιγώτερον εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἑκατομμύρια δολλάρια δίδουν οἱ κ. αὐτοὶ διὰ τὴν προπαγάνδαν, ἑκατομμύρια δολλάρια δίδουν διὰ νὰ κλονίσουν τὸ σημερινὸν κοινωνικὸν τῆς Ἑλλάδος καθεστώς. Ἑκατομμύρια δολλάρια δίδουν ἀκόμη καὶ διὰ τὸ πολίτευμά της. Καὶ ἕως τώρα δὲν εὑρέθη οὔτε ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, οὔτε Κυβέρνησις νὰ τοὺς φορολογήσῃ. Καὶ αὐτοὶ παραμένουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ θησαυρίζουν, χωρὶς συγχρόνως νὰ τοὺς ἀφαιροῦνται καὶ τὰ μέσα τὰ ὁποῖα διαθέτουν διὰ νὰ κάνουν κακὸ εἰς τὴν Πατρίδα. Τὰ μέσα αὐτὰ ἠδύναντο νὰ πᾶνε εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν καὶ νὰ διατεθοῦν διὰ τὰς κρατικὰς ἀνάγκας, καὶ νὰ ἐπαρκέσουν καὶ νὰ ἀνακουφίσουν καὶ τοὺς δυστυχεῖς τῆς Βορείου Ἑλλάδος. Ὅλα ζητοῦνται, καὶ ζητοῦνται κατ’ ἐπανάληψιν διὰ τὸν Ἐθνικὸν τῆς Πατρίδος μας ἀγῶνα. Ἠμπορεῖτε, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, μαζὶ μὲ τὴν Κυβέρνησιν νὰ φέρετε ἕνα ψήφισμα καὶ νὰ εἴπητε; Ἐπιστρατεύεται ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, καὶ μαζὶ μὲ αὐτόν, ὅλα τὰ ὑπάρχοντά του. Καὶ ὅλα αὐτὰ θὰ διατεθοῦν διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς Πατρίδος. Καὶ τότε νὰ δοῦμε, κύριοι συνάδελφοι, ποῖος θὰ ἦτο ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἔφερεν ἐμπόδιον εἰς τὸ ἔργον σας. Ἀλλὰ τοιοῦτον πρᾶγμα δὲν ἔγινε. Κατεπονήθη κατ’ ἐπανάληψιν τὸ Σῶμα διὰ τὴν περιβόητον ἐξυγίανσιν τῶν Δημοσίων ὑπηρεσιῶν ἀπὸ τοὺς κομμουνιστὰς καὶ ἔρχεται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις τῶν δύο ἰσχυροτέρων κομμάτων καὶ ἀντὶ νὰ διώξῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν βάλει δυναμίτιν μέσα εἰς τὰ ὑπουργεῖα καὶ εἰς τὴν ὑπόστασιν τοῦ Κράτους διώχνει τοὺς ἐκτάκτους ἐθνικόφρονας ὑπαλλήλους καὶ τοὺς ρίχνει εἰς τὴν δυστυχίαν καὶ τὴν ἀπόγνωσιν, διὰ νὰ δημιουργήσῃ στελέχη τοῦ κομμουνισμοῦ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐγὼ θέλω νὰ καταλήξω κάπου. Καὶ θὰ ἴδητε πού, ἐὰν ὁλοκληρώσω, ἀλλὰ εἰς πέντε βουλευτὰς εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀναπτύξω, τὸ σχέδιον τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ προτείνω. Θὰ σᾶς παρακαλέσω λοιπὸν καὶ ἐγώ, μὲ τὴν σειράν μου, ἐπειδὴ εἶναι ἀδύνατον νὰ συνεχίσω, νὰ διακόψωμεν καὶ νὰ ἔλθωμεν αὔριον νὰ συνεχίσωμεν.

§299Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Μπορεῖτε νὰ ἀναπτύξητε τὸ σχέδιόν σας μεθαύριον, κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν οἰκονομικῶν νομοσχεδίων. Σήμερον ὅμως ἔχομεν τὸ ψήφισμα καὶ παρακαλῶ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ.

§300Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ Ἀρχηγοῦ μου καὶ Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἐπειδὴ ὅταν ἐγὼ ἀνέβω εἰς τὸ βῆμα ἀνεβαίνω πάντοτε εἰς προκεχωρημένας ὥρας, ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἀναπτύξω τὸ σχέδιόν μου καὶ τελειώνω τὴν ἀγόρευσίν μου εἰς τὸ σημεῖον αὐτό Κατὰ τὴν συζήτησιν δὲ τῶν νομοσχεδίων, θὰ σᾶς συμπληρώσω, ποῖοι ἄνθρωποι θίγονται ἐξ αὐτῶν καὶ πόσους θὰ στείλετε διὰ τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν εἰς τὴν ἀριστερὰν παράταξιν. (Χειροκροτήματα).

§301Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ὑπ’ αὐτοὺς τοὺς ὅρους. Τὸ ψήφισμα εἶναι σοβαρὸν καὶ θὰ πρέπῃ νὰ διακόψωμεν δι’ αὔριον.

§302Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Νομίζω ὅτι ἐξηγήθη ἐπαρκῶς ὅτι τὸ ψήφισμα ἔχει ἀνάγκην ταχείας ψηφίσεως. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῶν νομοσχεδίων, ἐπαναλαμβάνω, θὰ ἔχουν τὴν εὐκαιρίαν, οἱ κ. συνάδελφοι, νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των καὶ νὰ προτείνουν ὅ,τι ἔχουν νὰ προτείνουν. Τὸ ψήφισμα εἶναι εἰδικὸν μέτρον καὶ ἀπαιτεῖται ἡ ταχεῖα ψήφισίς του. Οἱ κ. συνάδελφοι παρακολουθοῦσι καὶ τὰς συζητήσεις μὲ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων των καὶ γνωρίζουν τὰς λεπτομερείας. Νὰ ἐντοπίσωμεν λοιπὸν τὴν συζήτησιν καὶ νὰ ἐκφράσωμεν τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τοῦ ψηφίσματος ἀπόψε, διότι ἐὰν ἀναβάλωμεν θὰ πᾶμε εἰς τὴν ἄλλην ἑβδομάδα καὶ γνωρίζητε πολὺ καλὰ τὸν λόγον τοῦ ψηφίσματος, ὥστε νὰ μὴ ἐπιτρέπεται ἀναβολή.

§303Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἡμεῖς πρῶτοι ἠθελήσαμεν νὰ διευκολύνωμεν τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, ἄν καὶ διαφωνοῦμεν ριζικῶς εἰς τὴν οἰκονομικήν της πολιτικήν. Ἀλλὰ τὸ ψήφισμα ἔχει δύο σκέλη. Τὸ τυπικόν, τὸ συνταγματικὸν μέρος, τὸ ὁποῖον ἐξηντλήθη, καὶ τὸ οἰκονομικὸν μέρος, διότι ἀκριβῶς περιέχει μίαν σειρὰν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ οἰκονομικὸν βάθρον τοῦ νέου προϋπολογισμοῦ, τοῦ νέου οἰκονομικοῦ προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι μοιραῖον, λοιπόν, μερικαί σκέψεις, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι καὶ χρήσιμοι εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι μοιραῖον μερικαὶ σκέψεις γενικώτεραι νὰ ἀκουσθοῦν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Δὲν νομίζω λοιπὸν ὅτι εἶναι πρέπον νὰ συνεχισθῇ μία τοιαύτη συζήτησις ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτούς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αἱ ἀπόψεις μας ἐπὶ τῆς νομικῆς βάσεως τοῦ ψηφίσματος διετυπώθησαν ἀπὸ τὸν κ. Χατζηγιάννην ἐπαρκῶς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα νὰ εἴπω εἶναι τοῦτο. Εὑρισκόμεθα εἰς τὴν σκληρὰν ἀνάγκην νὰ ψηφίσωμεν τὸ ψήφισμα διὰ νὰ μὴ δώσωμεν τὸ ἐπιχείρημα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἡμεῖς φέρομεν προσκόμματα εἰς τὸ ἔργον της. Θὰ πρέπῃ ὅμως νὰ τονίσωμεν ὅτι ἐὰν εὑρέθημεν εἰς τὴν σκληρὰν αὐτὴν ἀνάγκην σήμερον καὶ ἐὰν καὶ ἡ Βουλὴ εὑρίσκεται εἰς παρομοίαν ἀνάγκην, αὐτὸ ὀφείλεται ἀναμφισβητήτως εἰς σφάλματα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Νομίζω ὅτι δὲν ὑπῆρξε κἂν οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχεν ἕνα ἑνιαῖον οἰκονομικὸν πρόγραμμα. Εἶναι περίεργον τοῦτο, διότι οἱ μόνοι ὑπουργοὶ οἱ ὁποῖοι παρέμειναν ἀμετακίνητοι εἰς τὰς θέσεις των καὶ συνεπῶς εἶχον ὅλον τὸν καιρὸν νὰ ἀναπτύξουν καὶ νὰ ἐφαρμόσουν ἕνα πλῆρες οἰκονομικὸν πρόγραμμα, ἦσαν οἱ ὑπουργοὶ τῶν οἰκονομικῶν ὑπουργείων. Ἤλλαξαν Κυβερνήσεις καὶ Πρωθυπουργοί, ἀμετακίνητοι ὅμως παρέμειναν οἱ ὑπουργοὶ τῶν κυριωτέρων οἰκονομικῶν ὑπουργείων. Δὲν ἐπετρέπετο λοιπὸν νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἕνα πλῆρες οἰκονομικὸν πρόγραμμα.

§304Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Ἦσαν κακὰ τὰ ἀποτελέσματα τῆς χρήσεως 1946–47;

§305Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Μάλιστα, κ. Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ εἶναι λυπηρόν, διότι ἡ Κυβέρνησις οὐδέποτε ἔδωσεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, τὴν εὐκαιρίαν νὰ συζητήσῃ τὰ οἰκονομικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ 1946–47 εἰς τὴν Βουλὴν δὲν ἔφθασε διὰ νὰ ψηφισθῇ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐθεώρησε καθῆκον του νὰ καταθέσῃ τὸν ἀπολογισμὸν εἰς τὰς ἐφημερίδας, εἰς τὴν Βουλὴν ὅμως δὲν ἔχει τυπωθῆ καὶ δὲν ἔχει διανεμηθῆ ἀκόμη.

§306Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Λάθος ἔχετε, ὁ προϋπολογισμός, προτοῦ κἂν κατετεθῇ ὁ ἀπολογισμός, κατετέθη εἰς τὴν Βουλήν.

§307Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Τὸν ζητῶ καθημερινῶς, ἀπὸ τὰ γραφεῖα τῆς Βουλῆς.

§308Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σᾶς βεβαιοῦμεν ὅτι κατετέθη.

§309Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Δὲν ἐξετυπώθη καὶ δὲν μᾶς διενεμήθη.

§310Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔχει ἐκτυπωθῆ καὶ ἔχει διανεμηθῆ.

§311Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα τοῦ Προεδρείου.

§312Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι τόση ἡ προσοχὴ καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως νὰ κατατοπίζῃ τὴν Βουλήν, ὥστε οὐδέποτε ἕως τώρα, ἡ Βουλὴ ἀπησχολήθη συστηματικῶς εἰς μίαν συνεδρίασιν μὲ τὸ οἰκονομικὸν πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως. Ποῖος εἶναι ὑπεύθυνος, διότι δὲν συνεζητήθη ὁ Προϋπολογισμὸς ἐπὶ ἓν ἔτος ὁλόκληρον;

§313Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἡ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία τὸν εἶχεν εἰς τὰ χέρια της.

§314ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπὸ τὰς 15 Μαΐου ἐψήφισε τὸ νομοσχέδιον περὶ φορολογίας τῶν καπνεμπόρων.

§315Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Διὰ τὸν προϋπολογισμόν, δὲν ὑπῆρξαν εἰσηγήσεις τῶν εἰσηγητῶν τῆς πλειοψηφίας καὶ τῆς μειοψηφίας. Κατὰ τὸ ἐν τῷ μεταξὺ διάστημα, ὁ προϋπολογισμὸς δὲν εἰσήγετο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διότι κατὰ τὸ πλεῖστον ἡ Βουλὴ εἰργάσθη μὲ τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς ἐξουσιοδοτήσεως, πρὸ τῶν ὁποίων δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσαχθῇ πρὸς συζήτησιν ὁ Προϋπολογισμός, ἀλλὰ καὶ αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαί, εἰς τὰς ὁποίας εἶχεν εἰσαχθῆ ὁ Προϋπολογισμός, δὲν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ καταρτίσουν τὰς ἐκθέσεις των, καὶ νὰ ἔλθῃ ὁ Προϋπολογισμὸς ἐγκαίρως, πρὸς συζήτησιν, ἔστω καὶ κατὰ τὴν ἐνδιάμεσον περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν συνεδρίαζεν ἡ Βουλή.

§316Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχετε πεῖραν παλαιάν, καὶ γνωρίζετε πολὺ καλὰ ὅτι, ἐὰν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ δὲν κινηθοῦν, διὰ νὰ ψηφισθοῦν τὰ νομοσχέδιά τους, δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ ψηφισθοῦν.

§317Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Καταλαβαίνω ὅτι κάμνετε ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ νὰ κάμνετε ἀντιπολίτευσιν σωστήν.

§318Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Δὲν γνωρίζω, διατὶ δὲν εἶναι ἀντιπολίτευσις, τὸ βασικόν, τὸ νὰ ψηφίζωμεν ὑπὲρ τοῦ ψηφίσματος, καὶ εἶναι ἀντιπολίτευσις τὸ νὰ εἴπωμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§319Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Σεῖς κατηγορεῖτε τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς, καὶ ἐφ’ ὅσον μετέχετε γνωρίζετε πολὺ καλὰ ὅτι 4 φορὰς εἰργάσθησαν 4 διάφοροι εἰσηγηταί, καὶ δὲν κατώρθωσαν νὰ κάμουν τὰς εἰσηγήσεις.

§320Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Γνωρίζω πολὺ καλά, ὅτι οὐδέποτε ἐνδιαφερθήκατε καὶ σπανιώτατα ἤλθατε εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς, καὶ μόνον ὅταν αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαὶ ἐπέμειναν νὰ προσέλθητε.

§321Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἠρχόμην πρῶτον, διότι δὲν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἔρχωμαι εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς, ὅταν συζητοῦνται νομοσχέδια, ἐφ’ ὅσον δὲν καλοῦμαι. Δεύτερον, πάντοτε ὑπῆρχον ὑφυπουργοί, οἱ ὁποῖοι παρουσιάζοντο εἰς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς, κατὰ τὴν διάρκειαν ὁλοκλήρου τοῦ ἔτους, τρίτον, ὑπῆρξαν πολλὰς φορὰς νομοσχέδια σοβαρὰ εἰς τὰ ὁποῖα ἐκλήθην, προσῆλθον καὶ τὰ συνεζήτησα.

§322Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἐὰν εἴχατε δείξῃ, περισσοτέραν ἐπιμέλειαν καὶ περισσότερον ἐνδιαφέρον, θὰ εἴχατε κατορθώσῃ νὰ φέρητε εἰς πέρας τὴν ψήφισιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου.

§323Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μὲ κατηγορήσητε, δι’ ἔλλειψιν ἐπιμελείας εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων μου, ὡς ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Βουλῆς. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε αὐτό, αὐτὸ εἶναι μία προσωπική σας γνώμη. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἐξεπλήρωσα τὸ καθῆκον μου πλήρως, καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι δὲν ἔκαμα ἐμφανίσεις, ὅπως μὲ κατηγορήσατε, εἰς τὴν Βουλήν, δὲν τὰς ἔκαμον, διότι δὲν εἶχον νομοσχέδια νὰ συζητήσω, καὶ κατηνάλωνα τὸν χρόνον μου εἰς ἄλλας ἐργασίας χρησιμοτέρας τῆς ἀσκόπου ἐμφανίσεως μου εἰς τὴν Βουλήν. Καταλαβαίνετε ὅτι εἰς αὐτὰς τὰς περιστάσεις, ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει ἓν τεράστιον ἔργον, εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀνταποκριθῇ, καὶ δὲν εἶναι μόνον ἡ ἐμφάνισις εἰς τὴν Βουλὴν ὅταν δὲν ἔχῃ ἰδικά του νομοσχέδια ἢ ἐπερωτήσεις τοὐλάχιστον.

§324Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει ἀναμφισβητήτως τὴν γνώμην ὅτι ἔδειξεν ἐπιμέλειαν καὶ ζῆλον εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων του. Θὰ ἦτο περίεργον, ἐὰν εἶχεν ἄλλην γνώμην. Ἐγὼ θὰ ἀναφέρω ὡρισμένα γεγονότα, τὰ ὁποῖα εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφέρω καὶ νὰ τονίσω εἰς τὴν Βουλήν. Ὅταν κατετέθη ὁ προϋπολογισμὸς 1946–47, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν διεβεβαίωσεν ὅτι ὁ πρῶτος προϋπολογισμὸς τῆς ἀνασυγκροτήσεως εἶχεν ἐξαντλήσει ὅλους τοὺς πόρους τοὺς δυνατοὺς διὰ νὰ θεμελιώσωμεν, τὴν οἰκονομίαν τῆς Ἑλλάδος ἐπὶ ὑγειῶν βάσεων. Καί, θὰ ἐνθυμῆσθε ἀκόμη ὅτι, ὅταν ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Δημ. Τάξεως, κ. Θεοτόκης, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἐβεβαίου τὴν Βουλήν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν συμμοριτῶν ἀνήρχετο μόνον εἰς 500 καὶ τὰ οἰκονομικὰ μέσα τὰ ὁποῖα ἠμποροῦσε νὰ διαθέσῃ ἡ Ἑλλάς, εἶχον ἐξαντληθεῖ διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ, καὶ ἀνεμένετο μία βοήθεια ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἔρχεται ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ 1947, νὰ ζητήσῃ τὴν ἄμεσον ἐφαρμογήν, διὰ ψηφίσματος φορολογιῶν ἀναδρομικῶς. Καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῶν 18 μηνῶν, ἐδημιουργεῖτο φορολογητέα ὕλη, τὴν ὁποίαν ὁ ζῆλος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶχε συλλάβει, καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα, καὶ μόλις μετὰ 18μηνον, ἔρχεται ἀναδρομικῶς νὰ τὴν συλλάβῃ, μὲ ὅλα τὰ κακὰ καὶ τὴν ἀδικίαν, τὴν ὁποίαν ἐνέχει μία ἀναδρομικὴ φορολογία. Διότι ὁ φορολογούμενος ἠμπορεῖ κάλλιστα νὰ σᾶς εἴπῃ ὅτι, κύριοι, τὰ ἔφαγα τὰ λεφτά.

§325Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ποία εἶναι ἡ ἀναδρομικὴ φορολογία;

§326Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Τῶν εἰσαγωγῶν.

§327Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ τὸ συνεζητήσαμεν διὰ μακρῶν.

§328Δ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ. Τὰ ἐπῆραν τὰ λεπτὰ καὶ τὰ ἔκαναν λίρες.

§329Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Πρῶτον, φόρος τῶν εἰσαγωγῶν, φορολογεῖτε ἀπὸ τῆς 11 Νοεμβρίου 1944 μέχρι τῆς 31 Μαρτίου 1947, βλέπετε ὅτι ἡ φορολογητέα ὕλη ἤρχισεν, ἀπὸ τὸν Νοέμβριον 1944 καὶ τὴν φορολογεῖτε τὸν Νοέμβριον τοῦ 1947. Καθ’ ὃν χρόνον ἐδημιουργεῖτο ἡ φορολογητέα ὕλη ἔπρεπε νὰ τὴν φορολογήσητε. Καὶ ὄχι νὰ ἔρχεσθε ἀναδρομικῶς νὰ ἐπιβάλητε φορολογίαν.

§330Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Διατὶ θέλετε νά κάμωμεν συζήτησιν ἐπ’ αὐτοῦ, ἀφοῦ τὸ θέμα ἐξηντλήθη καὶ ἀπεδείξαμεν, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἀναδρομικὴ φορολογία, διότι προκειμένου περὶ φορολογίας καθαρᾶς προσόδου, οἵα εἶναι ἡ παροῦσα ἔστω, ἂν ὑποτεθῇ ὅτι ἀπεμονοῦτο τὸ κέρδος ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα κέρδη, ἔπρεπε νὰ φορολογηθῇ μετὰ τὴν παρέλευσιν τοῦ ἔτους, ὁπότε θὰ ἐδημιουργεῖτο.

§331Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Αὐτὸ εἶναι ἓν σχῆμα, τὸ ὁποῖον κατασκευάζεται τεχνικῶς. Ἠμπορούσατε κάλλιστα καὶ ἄριστα νὰ τὴν φορολογῆτε καθ’ ὃν χρόνον ἐδημιουργεῖτο ἡ φορολογητέα ὕλη, καθ’ ὃν χρόνον ὑπῆρχεν ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς ἐπισήμου τιμῆς τοῦ συναλλάγματος καὶ τῆς τιμῆς τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Δεύτερος φόρος ἀναδρομικὸς εἶναι ὁ τῶν πιστώσεων τῶν δοθεισῶν ὑπὸ τῆς Τραπέζης εἰς βιομηχανικὰς καὶ ἐμπορικὰς ἐπιχειρήσεις. Φόρος ἀπὸ τὸν Νοέμβριον 1944 μέχρι 25 Ἰανουαρίου 1946.

§332Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Αὐτὸς εἶναι ἐφ’ ἅπαξ φόρος.

§333Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἀντὶ νὰ βάλητε, τὸν ἐφ’ ἅπαξ φόρον, ἀπὸ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1947, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγεννήθη ἡ φορολογητέα ὕλη, ἀπὸ τὸν Νοέμβριον 1944 ἕως 25 Ἰανουαρίου 1946, θὰ ἠμπορούσατε νὰ τὸν βάλητε τὸν Ἰούλιον τοῦ 1946.

§334Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Νομίζετε ὅτι θὰ τὸν χάσω;

§335Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ πολύ, εἶναι σπουδαία ἡ ἀπάντησις αὐτὴ καὶ θὰ ἐπανέλθω, ἐπ’ αὐτοῦ εἰς τὴν Βουλήν. Τὰ χρήματα δὲν θὰ τὰ χάσετε. Πηγαίνετε ὅμως ἐν τῷ μεταξύ, τοὺς 500 ἀντάρτας νὰ τοὺς εὕρετε 30 χιλιάδες, ὅταν θὰ ἔχητε τὰ χρήματα, διὰ νὰ δώσητε εἰς τὸ Κράτος τὴν εὐχέρειαν νὰ κινηθῇ. Ἢ πιστεύετε, κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι διεξάγεται μάχη καὶ εἰς τὴν μάχην αὐτὴν εἶναι ἀπαραίτητον καὶ ὠφείλατε ὡς ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅταν εἴχατε φορολογητέαν ὕλην, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἠμπορούσατε νὰ ἀντλήσητε χρήματα, νὰ τὰ δώσητε, ἢ δὲν πιστεύετε εἰς αὐτό. Καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις, ἔχετε διαπράξει μίαν πρᾶξιν ἀρκετὰ σοβαρὰν εἰς συνεπείας.

§336Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπῆρξε περίπτωσις ποτέ, ποὺ δὲν ἐδώσαμεν εἰς τὸν στρατόν χρήματα.

§337Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Πάντοτε λέτε ὅτι δὲν ἔχομεν χρήματα, καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπε χθές, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν ἐπιστράτευσιν, διότι δὲν ἔχομεν χρήματα. Τρίτος φόρος, ἐπὶ τῶν πιστώσεων εἰς καπνεμπόρους. Ἐδημιουργήθη ἡ φορολογητέα ὕλη ἀπὸ τῆς 4 Ἰουνίου 1945 ἕως τὰς 21 Ἰανουαρίου 1946, καὶ ἐρχόμεθα τὸν Νοέμβριον πάλιν τοῦ 1947, ἐκτάκτως, διὰ ψηφίσματος, νὰ ζητήσωμεν ἐπιβολὴν τῆς φορολογίας αὐτῆς. Τέταρτος φόρος, ἐπὶ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν κεφαλαίων τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν. Ἡ ἀναπροσαρμογὴ ἐγένετο βάσει τοῦ διατάγματος τῆς 10–5–46. Εἴμεθα πάλιν εἰς τὸν Νοέμβριον τοῦ 1947 διὰ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ σχετικοῦ φόρου. Τὸ σύνολον τῶν ἐσόδων, καὶ τῶν 4 αὐτῶν φόρων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶχον εἰσπραχθῆ κατὰ τὴν χρῆσιν 1946 47, γνωρίζετε δὲ σεῖς ποίαν σημασίαν θὰ εἶχον τὰ χρήματα αὐτὰ τότε εἰσπραττόμενα ὑπὲρ τοῦ Κράτους, μὲ ἐκείνην τὴν ἀγοραστικὴν ἀξίαν, καὶ εἰς μίαν κρίσιμον ἐποχήν, κατὰ τὴν διάρκειαν ἑνὸς ἀγῶνος τὸν ὁποῖον διεξῆγε τὸ Κράτος, ἀνήρχετο εἰς 150 δισεκατ. δραχμῶν, δηλαδὴ μετατρεπόμενα εἰς χρυσᾶς λίρας, πρὸς 130 χιλ. κατὰ χρυσῆν λίραν, εἶναι περίπου 1.200.000 χρυσὲς λίρες. Ὅταν λοιπὸν ἀπὸ τὸ Σῶμα αὐτὸ τῆς Βουλῆς, εἰς σποραδικὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα μᾶς ἔφερε, κάποτε–κάποτε ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐλαμβάνομεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ τοῦ ὑποδεικνύωμεν γενικωτέρας σκέψεις, καὶ νὰ τοῦ λέγωμεν ὅτι, ὅταν κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, καλῆσθε νὰ διαλύσετε τὰ πλήθη, τὰ ὁποῖα συνωθοῦνται πρὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ ἀγοράζουν χρυσᾶς λίρας τοῦτο σημαίνει ὅτι, δημιουργεῖται κἄπου, ἓν εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον καλύπτει τὰς προσωπικὰς ἀνάγκας, ἀλλὰ καὶ μένει περιθώριον, τὸ ὁποῖον μεταξὺ ἄλλων ἐπενδύσεων ζητεῖ τὴν ἐπένδυσίν του εἰς χρυσᾶς λίρας. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ διατὶ δὲν τὸ φορολογήσατε; Ἕν ἑκατομμύριον καὶ διακόσιαι χιλιάδες λίρες περίπου, φυσικὰ ἔπρεπε κάπου νὰ ἐπενδυθοῦν, καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μοῦ ἀπήντησεν, «μήπως θὰ τὰ χάσω ἐγὼ αὐτὰ τὰ χρήματα;» Ὄχι, κύριε ὑπουργέ, ἠμπορεῖτε νὰ τὰ εἰσπράξητε καὶ μετὰ 5 ἔτη, ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως, τὰς χρυσὰς λίρας καὶ τὸ συνάλλαγμα εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ τὰ ἀναπροσαρμόζητε καὶ νὰ ἀντιμετωπίζετε διαρκῶς αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου, νέους μισθούς, καὶ μίαν γενικὴν ἀνησυχίαν καὶ ἀνατροπὴν τῆς οἰκονομικῆς μας ζωῆς. Καὶ αὐτὴ ἡ ἀπάντησίς σας μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ φύγῃ ἀπὸ τὸ στόμα σας. Ἴσως εἶναι προχωρημένη ἡ ὥρα καὶ νὰ εἴσαστε κουρασμένος.

§338Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶμαι κουρασμένος. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε δὲν εἶναι σωστά. Τὰ νομοσχέδια αὐτὰ κατετέθησαν ἀπὸ πολὺ καιρὸ καὶ ἐὰν δὲν ἐψηφίσθησαν, ἐγὼ τοὐλάχιστον φρονῶ, ὅτι δὲν εἶναι λάθος ἰδικόν μου.

§339Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι εὔκολον νὰ λέγετε, ὅτι ἐγὼ κατέθεσα τὸ νομοσχέδιόν μου καὶ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἓν ἐνδιαφέρον ἔχει, νὰ δώσῃ διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ τὰ μέσα εἰς τὸ Κράτος νὰ ἐπιτύχῃ τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει; Δὲν εἶναι ἀρκετὸν δι’ ἕναν ὑπουργὸν νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐγὼ κατέθεσα τὸ νομοσχέδιον καὶ ἂς ψηφισθῇ μετὰ ἀπὸ 2 χρόνια, καὶ δὲν ἔχω χρήματα, καὶ δὲν εἰσπράνω, καὶ βγάζω χαρτονόμισμα, καὶ γίνεται πληθωρισμός, καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ ὁπλίσω 5 τάγματα χωροφυλακῆς καὶ ὅτι ἐγὼ ἔκαμα τὸ καθῆκον μου, καὶ ὅτι πταίει τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, καὶ ἡμεῖς οἱ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐψηφίσαμεν τὰ κατατεθέντα νομοσχέδια. Ἀλλά, καὶ εἰς αὐτὸ δὲν ἔχετε δίκαιον, διότι ὅπως σᾶς εἶπον πρίν, πλὴν τοῦ νομοσχεδίου τῶν καπνεμπόρων, δὲν εἴχατε καταθέσει κανένα ἄλλο. Τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν κεφαλαίων τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν, δὲν τὸ εἴχατε καταθέσει, τὸ νομοσχέδιον τοῦ φόρου εἰσαγωγῶν ἐπίσης.

§340Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Τῶν καπνεμπόρων καὶ τῶν Τραπεζῶν κατετέθησαν ἔκτοτε πρὸ μηνῶν.

§341Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Μόνον τῶν καπνεμπόρων κατεθέσατε πρῶτον, καὶ τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν φορολογίαν τῶν κεφαλαίων τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν τὸ καταθέσατε τώρα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν εὐθύνην, διότι 150 δισεκατομμύρια δραχμῶν, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ εἰσπράξει ἐγκαίρως, δὲν τὰ εἰσέπραξε, καὶ δὲν τὰ ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Κράτους, διότι εἶχε καταθέσει τὰ νομοσχέδια αὐτά, τὰ ὁποῖα δὲν ἐψηφίσθησαν. Καὶ ἐπειδὴ κάποιος πρέπει νὰ εὐθύνεται δὲν μένει, παρὰ τὴν εὐθύνην νὰ τὴν φέρωμεν ἡμεῖς οἱ βουλευταί, τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ἀντὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§342Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ δύο νομοσχέδια περὶ τῶν καπνεμπόρων καὶ τῶν Τραπεζῶν, τὰ ἐπεξειργάσθησαν αἱ κοινοβουλευτικαὶ ἐπιτροπαὶ καὶ εἰσήχθησαν ὡριμότατα εἰς τὴν τελευταίαν ἐπιτροπὴν ἐξουσιοδοτήσεως. Ἐπειδὴ ἤμην μέλος τῆς ἐπιτροπῆς, σᾶς λέγω ὅτι δὲν ἐφέραμεν καμμίαν ἀπολύτως ἀντίρρησιν, τοὐναντίον εἰσηγήθημεν ἀμέσως τὴν ταχυτέραν ψήφισιν τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν. Σημειώνω δὲ καὶ τοῦτο: ὅτι καὶ τὰ δύο νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδελφὰ νομοσχέδια, τὸ πρῶτον ἀνεγράφησαν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐπιτροπῆς ἐξουσιοδοτήσεως τῆς τελευταίας περιόδου. Παραδόξως μετὰ 2–3 συνεδριάσεις, τὸ πρῶτον νομοσχέδιον περὶ τῆς φορολογίας τῶν καπνεμπόρων, ἐξηφανίσθη ἀπὸ τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε προεκάλεσε τὴν αἴσθησιν καὶ ἐμοῦ καὶ τοῦ κ. Βαμβέτσου, καὶ ἠρωτήσαμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ ποῖον λόγον δὲν εἰσάγεται πρὸς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Ὁ κ. ὑπουργός, μοῦ φαίνεται ὅτι εἶπεν, ὅτι θὰ εἰσαχθῇ. Καὶ πράγματι εἰσήχθη κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς ἐπιτροπῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Ἡ Ἐπιτροπὴ πάντοτε αὐτὰ τὰ νομοσχέδια τὰ ἀνέμενε καὶ εἶχεν ὅλην τὴν προθυμίαν νὰ τὰ ψηφίσῃ, ἐφ’ ὅσον ἦσαν ὡριμότατα καί ἐφ’ ὅσον ἔπρεπεν ἡ φορολογητέα αὐτὴ ὕλη, ἡ ὁποία ἀνάγεται εἰς τὸ παρελθόν, νὰ συλληφθῇ τὸ ταχύτερον. Δὲν θέλω νὰ ἀποδώσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν εὐθύνην, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ δεχθῶ ὅτι ἡ τελευταία Ἐπιτροπὴ τῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως ἔδειξεν ἀπροθυμίαν, ἰδίως διὰ τὰ νομοσχέδια αὐτὰ ἔδειξε πάντα ζῆλον, νὰ τὰ ψηφίσῃ.

§343Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Ὀφείλω νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ὅτι ἡ ἀπόσυρσις τοῦ νομοσχεδίου, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος, δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§344Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἀποδίδω εὐθύνην εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ἐγὼ θέλω νὰ ἀποσείσω τὴν εὐθύνην τῆς Ἐπιτροπῆς.

§345Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν κατηγορῶ ἐγὼ τὴν Ἐπιτροπήν, ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως ἀσφαλῶς εἰργάσθη τὴν τελευταίαν περίοδον πολὺ καὶ ἐπεξειργάσθη ὅλα αὐτὰ τὰ νομοσχέδια, ἀλλὰ συνέβη τὸ ἑξῆς: Ὅταν ἐτελείωνεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἤρχετο ἡ Βουλή, ἔκλεινεν ἡ Βουλὴ καὶ κατετίθεντο εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ ὁποία δὲν ἠμποροῦσε νὰ τὰ ψηφίσῃ καὶ ἔπρεπε νὰ ἐπανακατατεθοῦν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἕως ὅτου κατατεθοῦν εἰς τὴν Βουλὴν ἐσταματοῦσεν ἡ Βουλὴ τὰς ἐργασίας της καὶ ἐγένετο πάλιν Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἔπρεπε τὰ νομοθετήματα νὰ ἐκτυποῦνται ἑκάστοτε καὶ νὰ παραπέμπωνται ἐκ νέου καὶ βεβαίως μὲ κάποιαν καθυστέρησιν ἑκάστοτε εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς ἀναπομπάς, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἀντιστρόφως. Ὅταν δὲ ἐνεγράφοντο εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, παρ’ ὅλην τὴν πίεσιν τὴν ὁποίαν ἤσκουν, δὲν ἀνεγράφοντο ἀποκλειστικῶς κατὰ προτίμησιν, ὥστε νὰ ἠμποροῦσαν νὰ προτιμηθοῦν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, ἀλλὰ προηγοῦντο πάντοτε τὰ στρατιωτικά, προηγοῦντο αἱ ἐπερωτήσεις, ἐκτὸς τῆς ἡμερησίας διατάξεως, διὰ τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας ἀσφαλείας καὶ τὸ συμπέρασμα ἦτο, ὅτι δὲν κατωρθοῦτο ποτὲ ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτῶν. Καὶ δι’ αὐτὸ λέγω ὅτι δὲν ἔχω εὐθύνην πραγματικήν, ἐὰν θέλετε νὰ ἀποδώσητε εὐθύνην ὡς πρὸς τὴν ὑποβολὴν τῶν νομοσχεδίων ἐκείνων θὰ ἠμποροῦσα νὰ ἔχω εὐθύνην, ἀλλὰ αὐτὰ ὑπεβλήθησαν ἐγκαίρως.

§346Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὁ ὑπεύθυνος ὅλης αὐτῆς τῆς ἱστορίας εἶμαι ἐγώ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τὰ κατέθεσε μὲ μερικὴν καθυστέρησιν. Τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι ἐπὶ δύο χρόνια δὲν εἰσέπραξεν αὐτὰ τὰ χρήματα καὶ δὲν εὑρῆκε τὰ μέσα ὥστε ὁ προϋπολογισμὸς νὰ δώσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰ μέσα τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀπαραίτητα διὰ τὴν ἐπιδίωξιν τῶν σκοπῶν, οἱ ὁποῖοι συνδέονται ἀποκλειστικῶς μὲ τὴν ὑπόστασιν τοῦ Κράτους, καὶ εὑρίσκει τὸν Νοέμβριον τοῦ 1947 τὰ μέσα, διὰ νὰ δώσῃ καὶ νὰ περιθάλψῃ 300.000 ἀνταρτοπλήκτων. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν εἶναι ἱκανοποιημένη ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὴν λύσιν αὐτὴν καὶ δὲν ἠξεύρω κατὰ πόσον ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶχε τὸ ἀπαιτούμενον κῦρος ὥστε νὰ ἀναγράψῃ κατὰ προτίμησιν τὰ νομοσχέδιά του εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, τὰ ὁποῖα διαρκῶς ἀπωθοῦντο ἀπὸ τὰ νομοσχέδια ἄλλων ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἴσως περισσότερον κῦρος καὶ τῶν ὁποίων οἱ σκοποὶ ἦσαν πολὺ σπουδαιότεροι ἀπὸ τοὺς σκοποὺς τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μὲ πείσητε ὅτι, ὅταν τὸ Κράτος διεξάγῃ ἀγῶνα καὶ ἔχει ἀνάγκην χρηματικῶν μέσων, καὶ ὅταν ὁ ὑπουργὸς τῶν οἰκονομικῶν ἠμπορῇ νὰ εὕρῃ αὐτὰ τὰ μέσα, δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ κάμῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κάμνει αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν Βουλήν, ὄχι μάλιστα διὰ ψηφίσματος, ἀλλὰ κατὰ προτίμησιν ψηφίσεως τῶν νομοσχεδίων. Ὅσας δικαιολογίας καὶ ἂν μοῦ εἴπητε, ἐμὲ προσωπικῶς, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μὲ πείσητε.

§347Δ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ. Σᾶς λέγω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπέμενε διὰ τὴν ψήφισιν τῶν νομοσχεδίων, ἀλλὰ ἀντιθέτως ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐπέμενε νὰ προηγηθοῦν τὰ νομοσχέδια τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, τοὐλάχιστον κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν. Κατὰ συνέπειαν δὲν δύνασθε νὰ τοῦ ἐπιρρίπτητε εὐθύνην.

§348Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Διατὶ εἰς μίαν καθολικὴν ἐκτίμησιν τῶν πραγμάτων μᾶς λέγετε τὴν τελευταίαν περίπτωσιν καὶ διατὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐσκέφθη νὰ κάμῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον κάμνει σήμερον καὶ τὸ ὁποῖον ἠμποροῦσε νὰ εἶχε κάμει; Ἠμποροῦσε καὶ εἶχε ὑποχρέωσιν νὰ καλέσῃ ὅλα τὰ κόμματα καὶ νὰ τοὺς εἴπῃ: ὅτι αὐτὰ τὰ μέσα εἶναι ἀπαραίτητα καὶ νὰ εἴπητε εἰς τοὺς κ. βουλευτάς σας νὰ τὰ ἐπεξεργασθοῦν τὸ ταχύτερον καὶ νὰ ψηφίσουν τὰ νομοσχέδια αὐτά. Αὐτὸ ἦτο τὸ καθῆκον τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ λέγῃ σήμερον ὅτι, ἐστέρησε τὸ Κράτος ἀπὸ τὰ μέσα τὰ ἀπαραίτητα διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τοὺς κινδύνους καὶ σήμερον, ἀναγκάζεται νὰ ἐξεύρῃ τὰ μέσα τῆς περιθάλψεως, τῆς δῆθεν περιθάλψεως, 300.000 ἀνταρτοπλήκτων. 4. Χέλμης. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐπαναλαμβάνετε πάντοτε καὶ διὰ πολλοστὴν φοράν, ὅτι ἐστέρησα τὰ μέσα, δὲν ἐστέρησα τίποτε. Θέλω καὶ σεῖς, ἐπειδὴ ἀσχολεῖσθε εἰς τὰ οἰκονομικά, νὰ τὸ κατανοήσητε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἐφ’ ὅσον αἱ εἰσπράξεις αὐταὶ ἐνεγράφησαν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ὡς δαπάναι, δὲν ἐστέρησα κανένα.

§349Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἠμποροῦμεν νὰ συλλάβωμεν εἶναι τὸ ἑξῆς: σεῖς νομίζετε ὅτι δὲν ἐστερήσατε τὸ Κράτος ἀπὸ τὰ μέσα, διότι ἠμπορεῖτε νὰ τὰ εἰσπράξητε μετὰ ἕνα ἕως δύο χρόνια καὶ ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι τὴν ἐποχὴν ποὺ εἶχε τὴν ἀνάγκην τὸ Κράτος δὲν τὰ εἰσεπράξατε.

§350Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶχε τὴν ἀνάγκην πέρυσι, τώρα ἔχει τὴν ἀνάγκην.

§351Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Λογιστικῶς δὲν τὰ χάνετε τὰ χρήματα αὐτά, τὰ χάνετε ὅμως οὐσιαστικῶς. Θὰ ἔπρεπεν ἄλλη μία παρατήρησις νὰ γίνῃ. Γίνεται πολὺς λόγος διὰ τὸν φορολογικὸν φόρτον ὁ ὁποῖος βαρύνει τοὺς ὤμους τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἐγένετο καὶ μνεία ἐκ μέρους τοῦ κ. Αἰλιανοῦ, ὅτι οἱ ἄμεσοι φόροι ἐπιπίπτουν καὶ αὐτοὶ ἀκόμη ἐπὶ τῆς καταναλώσεως. Θεωρητικῶς εἶναι ἀκριβές, ὅτι ἕνα ποσοστὸν τῶν ἀμέσων φόρων ἐπιπίπτει ἐπὶ τῆς καταναλώσεως, ἀλλὰ αὐτὸ θεωρητικῶς δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβές, ἀλλὰ ἀντιθέτως τὰ νεώτερα Κράτη διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν αὐτὸν τὸν κίνδυνον τῆς ἐπιπτώσεως ἐπὶ τῆς καταναλώσεως, καὶ συνεπῶς τῆς ὑψώσεως τοῦ τιμαρίθμου, ἔλαβον τοιαῦτα μέτρα ὥστε νὰ μὴ ἐπιτρέψουν αὐτὴν τὴν ἐπίπτωσιν. Καὶ τὰ μέτρα αὐτὰ ἦσαν ὁ ἔλεγχος τῶν τιμῶν, ἡ βελτιωποίησις καὶ ἡ παροχὴ εἰς τὸν λαὸν τῶν ἀναγκαίων μέσων τῆς διατροφῆς διὰ δελτίων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον Κράτη ὅπως ἡ Γερμανία, ὅπως ἡ Ἀγγλία διεξήγαγον τὸν πόλεμον μὲ τόσην ἀνάγκην χρηματικῶν μέσων, μὲ τόσας στερήσεις καὶ καὶ παρ’ ὅλα τὰ δεινὰ τοῦ πολέμου, διεξήγαγον αὐτὸν μὲ φορολογίαν 60% τοῦ εἰσοδήματος καὶ ἐν τούτοις διετήρησαν καὶ τὰς τιμὰς καὶ τὸν τιμάριθμον. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν θέλει νὰ ἀντιληφθῇ ὅτι ὑπάρχει φορολογικὸς φόρτος, ἀλλὰ ὑπάρχει διότι ἀκριβῶς ἐπιπίπτει διαρκῶς, ἐπὶ τῆς καταναλώσεως καὶ ὄχι ἐπὶ τῶν ὤμων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ φέρουν τὸ βάρος καὶ ὁ ἀπολογισμός του τὸ ἀποδεικνύει, ἐνῷ εἶχον προϋπολογισθῆ διὰ τοὺς ἀμέσους φόρους τοῦ 1946–47 92 δισεκ. εἰσέπραξε 171 δισεκατομμύρια. Βλέπετε ὅτι ὑπάρχει ἡ ἀντοχὴ εἰς τοὺς ἀμέσους φόρους, ὑπάρχει ἀφορολόγητον εἰσόδημα τὸ ὁποῖον ἀπέδωσε τοὺς φόρους ἀπὸ 92 δισεκατομμύρια εἰς 171 δισεκατομμύρια. Ταὐτοχρόνως οἱ ἔμμεσοι φόροι, οἱ φόροι καταναλώσεως, ἠλαττώθησαν κατὰ τὴν ἰδίαν περίοδον καὶ ἔχομεν μίαν ἐλάττωσιν περίπου 83 δισεκατομμυρίων εἰς τοὺς ἐμμέσους φόρους καταναλώσεως. Αὐτὸ τὸ φαινόμενον θὰ ἔπρεπε νὰ ὁδηγήσῃ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν σκέψιν ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ λάβῃ τοιαῦτα μέτρα, ὥστε τὸ φορολογικὸν βάρος νὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῶν ὤμων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ βαστάξουν τοὺς φόρους καὶ ὄχι ἐπὶ τῆς καταναλώσεως, ὁπότε ὄχι μόνον δημιουργεῖται φορολογικὸς φόρτος, ἀλλὰ ἀνατρέπεται ὁλόκληρος ἡ οἰκονομικὴ ζωή. Κύριοι, ἡ Κυβέρνησις ἐκήρυξε τὸν συναγερμόν, ὁ συναγερμὸς αὐτὸς διὰ νὰ εἶναι ἀκριβὴς θὰ πρέπῃ νὰ ἀποτελέσῃ συναγερμὸν καὶ τῶν ὑλικῶν δυνάμεων καὶ τῶν χρηματικῶν μέσων. Νομίζω ὅμως ὅτι καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ ἀπόψεως συναγερμοῦ τῶν ὑλικῶν μέσων, δὲν διέπεται ἀπὸ τὸ πνεῦμα ἐκεῖνο ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ διέπεται, διότι ἂς μὴ ἀπατώμεθα, ὁ ἀγὼν τὸν ὁποῖον διεξάγομεν εἶναι κρίσιμος, καὶ εἰς κρισίμους περιστάσεις ἡ κινητοποίησις τῶν ὑλικῶν μέσων θὰ πρέπῃ νὰ εἶναι ἀπόλυτος. Θὰ πρέπῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς δηλώσῃ, πιστεύει μὲ τὰ μέσα τὰ οἰκονομικὰ τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν της, ὅτι εἶναι ἱκανὴ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν κίνδυνον, νὰ προστατεύσῃ τὸ Κράτος καὶ νὰ ἐμπεδώσῃ τὴν ἀσφάλειαν; Ἐὰν τὸ πιστεύῃ ἔχει καλῶς, ἐὰν δὲν τὸ πιστεύει, ὀφείλει τότε νὰ προχωρήσῃ καὶ νὰ δώσῃ εἰς τὸ Κράτος ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὑλικὰ μέσα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν ἐπιδίωξιν τῶν σκοπῶν αὐτῶν. Ἐθίγει ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ μία φορολογία, ἡ ὁποία ἐπὶ τόσον καιρὸν ἔμεινε παραμελημένη. Εἶναι ἡ φορολογία τῶν πλοίων. Ἐὰν σᾶς ἀναφέρω ἕνα γεγονὸς θὰ ἀντιληφθῆτε τὴν σημασίαν τοῦ πράγματος. Τὰ περίφημα δεξαμενόπλοια, 7 ἕως 8 τὸν ἀριθμόν, τὰ ὁποῖα παραχωροῦνται ἤδη εἰς τὴν Ἑλλάδα, στοιχίζουν εἰς τοὺς Ἀμερικανοὺς 8 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ τὰ πωλοῦν, 2½ ἑκατομμύρια δολλάρια. Τὸ καθαρὸν κέρδος εἰς ἕνα ἔτος ἑνὸς δεξαμενοπλοίου, εἶναι 1 ἑκατομμύριον δολλάρια καὶ τὸ καθαρὸν κέρδος ἑνὸς liberty εἶναι 300.000 δολλάρια τὸ ἔτος. Ὅταν δίδεται εἰς 7 Ἕλληνας αὐτὸ τὸ προνόμιον νὰ πάρουν 1 δεξαμενόπλοιον τῶν 8 ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ ὅταν κερδίζουν μέσα εἰς ἕνα ἔτος 1 ἑκατομμύριον δολλάρια, μοῦ λέγεται ὅτι ἐδείξατε ὑπέρμετρον ζῆλον εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τῶν χρηματικῶν μέσων; Ἀντὶ νὰ βάλετε ἐμμέσους φόρους, οἱ ὁποῖοι ἐπιπίπτουν ἐπὶ τῆς καταναλώσεως, ἠμπορεῖτε νὰ βάλετε ἀμέσους φόρους καὶ σᾶς ἀνάφερα τὴν περίπτωσιν τῶν δεξαμενοπλοίων, ἡ ὁποία θὰ σᾶς ἀπέδιδεν σεβαστὰ χρηματικὰ ποσά. Κύριοι βουλευταί, θὰ εἶναι λυπηρὸν διότι δὲν θὰ ἤθελα αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ τὸ ἀναφέρω, ἀλλὰ δυστυχῶς πρέπει νὰ τὸ ἀναφέρω. Ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ συναγερμοῦ θὰ πρέπῃ ταὐτοχρόνως ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀνακαλέσῃ ὅλα τὰ διαβατήρια τῶν Ἑλλήνων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεταναστεύσει μὲ τὰς οἰκογενείας των εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ διαβιοῦν ἐκεῖ. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ παραμένουν ὁλόκληροι οἰκογένειαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν πάρει διαβατήρια ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι ἐκεῖ ἀναμφιβόλως δαπανοῦν συνάλλαγμα. Καὶ τὸ συνάλλαγμα αὐτὸ δὲν τὸ ἐκληρονόμησαν ἀπὸ τοὺς γονεῖς των οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐγκατεστημένοι εἰς τὴν Ἀμερικήν. Τὸ συνάλλαγμα αὐτὸ, τὰ μέσα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐκέρδισαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὰ ἐξάγουν εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, κατὰ παράβασιν τῶν συναλλαγματικῶν νόμων, καὶ παραμένουν ἐκεῖ σπαταλῶντες τὸ συνάλλαγμα αὐτό. Νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀνακαλέσῃ καὶ νὰ ἀκυρώσῃ ὅλα τὰ διαβατήρια αὐτά. Παρ’ ὅλην τὴν βαθυτάτην διάστασιν ἡ ὁποία μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸ οἰκονομικὸν πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως, παρ’ ὅλην τὴν πίστιν ὅτι ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, μέχρι σήμερον, ὑπῆρξεν ἀτυχὴς παρ’ ὅλον τὸ θλιβερὸν φαινόμενον, ὅτι δὲν ὑπάρχει συντονισμὸς καὶ εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν βλέπωμεν δύο ὑπουργοὺς τῆς αὐτῆς Κυβερνήσεως, ὁ ἕνας νὰ ἰσχυρίζεται ὅτι ἔχει ἀποθέματα καὶ ὁ ἄλλος νὰ λέγῃ ὅτι δὲν ἔχει ἀποθέματα, ὅταν ὅλα αὐτὰ τὰ φαινόμενα μᾶς πείθουν ἀπολύτως ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ἀξία νὰ διαχειρισθῇ τὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν τῆς χώρας, θὰ ἔπρεπε, κατὰ λογικὴν συνέπειαν, νὰ μὴ εἴχωμεν ἐγκρίνει τὸ ψήφισμα. Ἐπειδή, ὅμως, πιστεύομεν, κατ’ ἀρχήν, εἰς τὰς φορολογίας αὐτάς, καὶ ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται ὅτι διὰ τῶν φορολογιῶν αὐτῶν θὰ ἔχῃ ὅλα τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα τῆς εἶναι ἀπαραίτητα, διὰ τὴν ἐπιτέλεσιν τοῦ ἔργου της, ἡμεῖς θὰ ψηφίσωμεν τὸ σχέδιον τοῦ ψηφίσματος, διὰ νὰ μὴ ἔχῃ ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν ἐπιχείρημα, νὰ εἴπῃ ἐναντίον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. (Χειροκροτήματα).

§352ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνόπουλος.

§353Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶχον σκοπὸν νὰ ἐκθέσω καὶ ἐγὼ τὰς σκέψεις μου ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος καὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ νομοσχεδίου. Ἰδίως, ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἐπιψηφίσεως αὐτοῦ, διότι πιστεύω, ὅτι ὁ τρόπος καθ’ ὃν εἰσάγεται τὸ ψήφισμα ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν, δὲν εἶναι ἂν ὄχι ὁ Συνταγματικὸς τρόπος, τοὐλάχιστον ὁ Κοινοβουλευτικός. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος. Διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλίου δὲν θὰ ἐθίγετο, οὐδὲ τὸ παράπαν, διὰ μιᾶς μεταβατικῆς καὶ προσωρινῆς διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου, ἡ ὁποία θὰ ἔλεγεν ὅτι, ἅμα τῇ καταθέσει, τὰ νομοσχέδια αὐτὰ θὰ ἰσχύουν ὡς νόμοι, μέχρις ὅτου ψηφισθοῦν, καὶ δὲν θὰ παρεμβάλλεται οὐδὲν ἀπολύτως πρόσκομμα, οὐδὲν ἀπολύτως ἐμπόδιον, οὐδεμία ἀνώμαλος λύσις. Διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, τῆς διὰ διαταγμάτων ἐκδόσεως τοῦ ψηφίσματος, νομίζω ὅτι δὲν ἱκανοποιεῖται ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἐνῶ ἠμπορεῖ διὰ τῆς συμπληρώσεως τῆς προσωρινῆς αὐτῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος, νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα χωρὶς νὰ παρεμβάλλωνται ἄλλοι παράγοντες οἱ ὁποῖοι δὲν φαίνεται ὅτι βοηθοῦν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν εἰς τὸ ἔργον της. Νομίζω ὅτι ἡ λύσις αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ καλυτέρα, καὶ ἡ πλέον κοινοβουλευτικὴ λύσις. Αὐτὰ ἤθελα νὰ προσθέσω. Βεβαίως, διὰ νὰ συζητήσῃ κανεὶς ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ ψηφίσματος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου, ἐπαναλαμβάνω, εἶχα σκοπὸν νὰ ὁμιλήσω, ἡ ὥρα εἶναι τελείως ἀκατάλληλος καὶ ἡ αἴθουσα κενή, κατὰ τρόπον ποὺ θὰ ἤμην κουραστικός, διὰ τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους βουλευτάς, ἐὰν ἐξηκολούθουν τὸν λόγον. Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω ὅτι τὸ πνεῦμα τῆς συζητήσεώς μου θὰ ἦτο τοιοῦτον, ὥστε νὰ βοηθήσω καὶ ἐγὼ μὲ τὰς ἀσθενεῖς μου σκέψεις, τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἀνεύρεσιν τῶν δαπανῶν ἐκείνων αἱ ὁποῖαι πράγματι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὴν πάταξιν τῆς ἀνταρσίας. Οἱ φόροι εἶναι ἐπιβεβλημένοι, ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα εἰς οἷαν κατάστασιν εὑρισκόμεθα, οἱ φόροι εἶναι ἐπιβεβλημένοι, ἐφ’ ὅσον ἡ κατανόησις ἐκ μέρους τῶν συμμάχων δὲν εἶναι πλήρης. Ἀλλὰ ὀφείλομεν νὰ προσέξωμεν, ἵνα μὴ ἐπιβαρυνθῇ ἡ κατανάλωσις καὶ ὁ πτωχὸς Λαός. Διότι τὰ μέχρι τοῦδε δεδομένα ὡρισμένα μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα μᾶς ἔχουν ἐμβάλει εἰς δισταγμοὺς τινάς. Θέλω νὰ εἴπω ὅτι πράγματι ἡ κατανάλωσις, διὰ τῶν μέχρι τοῦδε μέτρων, πλήσσεται καὶ ὁ Λαὸς ὁ πτωχὸς δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ἀνθέξῃ. Αὐτὴν τὴν σύστασιν κάμνω εἰς τὴν Κυβέρνησιν μὲ τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι θὰ ψηφίσω τὸ ψήφισμα, ἔστω καὶ ἐὰν ἀντίκειται, κατὰ τὴν γνώμην μου, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν ἀρχήν, ἡ ὁποία θὰ πρέπῃ σήμερον νὰ τηρῆται περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλην ἐποχήν. Διότι, κύριοι, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία δὲν εἶναι λόγος κενός, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία εἶναι φύλαξ τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ Λαοῦ, εἶναι φύλαξ ὅλων τῶν Δημοκρατικῶν θεσμῶν καὶ συνεπῶς ἔχομεν ὅλοι ὑποχρέωσιν νὰ τὰς περιφρουρήσωμεν, ἐφ’ ὅσον μάλιστα ἡ Ἑλλὰς αὐτὴν τὴν στιγμὴν πολεμᾷ ὑπὲρ τῶν ἐλευθεριῶν καὶ τῶν Δημοκρατικῶν θεσμῶν.

§354ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κουλουμβάκης ἔχει τὸν λόγον.

§355Ε. ΚΟΥΛΟΥΜΒΑΚΗΣ. Καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε, μίαν συντομωτάτην δήλωσιν θέλω νὰ κάμω. Βέβαια, εἶχα σκοπὸν νὰ εἴπω μερικὰ πράγματα, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπιτρέπει ὁ χρόνος καὶ ἡ κατάστασις ἐν γένει. Εἶναι παραδεκτὸν ἀπὸ τοῦ 1910, ὅτι τὰ Συνταγματικὰ ζητήματα δὲν τίθενται ὡς ζητήματα ἐμπιστοσύνης, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἶναι ζητήματα Κόμματος. Ἑπομένως, ἂν καὶ ἀνήκω εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα κηρύσσομαι ἐναντίον τοῦ ψηφίσματος καὶ ἐὰν ἐγίνετο ψηφοφορία, θὰ ἐψήφιζα ἐναντίον αὐτοῦ, ἐνῷ ἀνήκω μὲ ὅλην μου τὴν ψυχὴν εἰς τὸ Λαϊκὸν Κόμμα. Εἶναι ἀντισυνταγματικόν, διότι τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος εἶναι ρητόν, ὅτι δὲν εἰσπράττεται φόρος χωρὶς νὰ διατάσσεται ὑπὸ νόμου. Ἡ δευτέρα διάταξις, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος δὲν ἠδύνατο νὰ διορθώσῃ τὸ πρᾶγμα, διότι ἡ διάταξις ἐκείνη λέγει ὅτι δύναται νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐφαρμογὴ ἀπὸ τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ προκειμένου περὶ ἐπιβολῆς ἢ αὐξήσεως δασμοῦ ἐξαγωγικοῦ. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἔχει σκοπὸν νὰ διατηρήσῃ τὰς τιμὰς τῶν διαφόρων εἰδῶν εἰς μίαν τάξιν καὶ συνέπειαν. Ἐπίσης εἶναι ἐσφαλμένον τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἐπειδὴ εἴμεθα Συνέλευσις Ἀναθεωρητική, ὡς ἐλέχθη προχείρως, Συντακτική, ὅπως εἶναι τὸ ὀρθόν, ἀναμφιβόλως, δυνάμεθα νὰ μετατρέψωμεν μίαν διάταξιν διὰ ψηφίσματος. Εἶναι ἐσφαλμένον καὶ τοῦτο. Ὁ μακαρίτης Δημ. Γούναρης, αὐτὰ ἔλεγεν εἰς τὴν Συνέλευσιν τοῦ 1922 εἰς μίαν θαυμασίαν ἀγόρευσιν εἰς τὴν ὁποίαν ἔλεγεν ὅτι παντοδύναμος εἶναι μόνον ὁ Θεός, δὲν εἶναι αἱ Συντακτικαὶ Συνελεύσεις παντοδύναμοι. Δὲν ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὸν σύγχρονον πολιτισμὸν εἰς οὐδεμίαν Συνέλευσιν, καὶ Συντακτικὴν ἀκόμη, νὰ ἀνατρέψῃ τὸ φρόνημα περὶ δικαίου καὶ ἠθικῆς τῶν πεπολιτισμένων Λαῶν, τὸ φρόνημα περὶ ἐλευθερίας καὶ κυριαρχίας τῶν λαῶν τῶν πεπολιτισμένων. Καὶ τὸ φρόνημα αὐτὸ μόνον συμβιβάζεται πρὸς τὴν διάταξιν, ὅτι οὐδεὶς φόρος τίθεται καὶ εἰσπράττεται ἄνευ νόμου. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, σύγχρονος Λαὸς νὰ ἀνατρέψῃ τοιαύτην διάταξιν, ἔστω καὶ διὰ Συντακτικῆς Συνελεύσεως. Διὰ τοὺς λόγους τούτους, λοιπόν, κηρύσσομαι ἐναντίον τοῦ ψηφίσματος. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἀναφερόμενα νομοσχέδια, ἴσως διατυπώσω καὶ ἐγὼ εἰς τὰ καθέκαστα, ὡρισμένας τινὰς γνώμας. Ἀλλὰ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, τὴν ὁποίαν κυρίως ἀποτελεῖ τὸ Λαϊκὸν Κόμμα, ἐπιμείνῃ, δὲν νομίζω ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ ἀποχωρήσω τοῦ Κόμματος, ἑπομένως θὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι μὲ τὸ νὰ ἀνήκῃ κανεὶς εἰς ἓν Κόμμα, πιστεύει καὶ ἐφαρμόζει τὸν κοινοβουλευτισμὸν καὶ ἀποχωρεῖ τοῦ κόμματος μόνον ὅταν πρόκειται περὶ θεμελιώδους διαφωνίας. Εἰς τὰ καθ’ ἕκαστα ὀφείλει ἕκαστος νὰ ὑποχωρῇ πρὸ τῆς γνώμης τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος. Ὑποστηρίζω δὲ ἐγὼ τοῦτο, διότι πιστεύω ὅτι τὸ λεγόμενον, ὅτι ὑπάρχουν κόμματα ἀρχῶν εἶναι ἢ ἀνοησία ἢ δημοκοπία. Κόμμα εἶναι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος.

§356ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§357Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ βασικὸν πρόβλημα τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος, εἶναι τὸ πρόβλημα τῶν θεσμῶν, εἶναι τὸ πρόβλημα τοῦ πολιτεύματος, διότι εἶναι βεβαίως ἀσύνηθες φαινόμενον ὑπαρχούσης ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας νὰ δίδεται ἐξουσιοδότησις καὶ μάλιστα διὰ τόσον σοβαρὰ νομοθετήματα, ὅπως εἶναι τὰ οἰκονομικά, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ δημοσιευθοῦν ὡς διατάγματα. Φοβοῦμαι ὅτι ἐφθάσαμεν ἐκεῖ, διότι ὑπάρχει καὶ κάποια ἀντικοινοβουλευτικὴ διάθεσις τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργοῦ, μία διάθεσις ἡ ὁποία ἐκδηλώνεται καὶ ὅταν ἀπουσιάζῃ ἀπὸ τὰς συνεδριάσεις τοῦ ἐλέγχου τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας καὶ ὅταν ἀποφεύγῃ νὰ φέρῃ τὰ νομοσχέδιά του ἐγκαίρως εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν καὶ ἀποφεύγει τοῦτο, διότι πιστεύει ἴσως ὅτι γίνονται μακραὶ ἄσκοποι συζητήσεις ἢ ὅτι παρεμβάλλονται καὶ μερικὰ ἄλλα ἄσχετα θέματα, πρὸς τὸ ἑκάστοτε συζητούμενον. Ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἐὰν συμβαίνῃ δὲν εἶναι δικαιολογημένος, διότι καὶ ἐὰν ἀκόμη γίνωνται ἐνίοτε λάθη, τὸ Πολίτευμα ὀφείλει νὰ λειτουργῇ πάντοτε καὶ ἡ προσπάθειά μας πρέπει νὰ εἶναι νὰ διορθώσωμεν τὰ λάθη καὶ ὄχι νὰ ἐγκαταλείψωμεν τοὺς θεσμούς. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μάλιστα συμβαίνει νὰ ἀπουσιάζῃ ἐνίοτε καὶ ὅταν ἀκόμη εἶναι παρών, ὅπως συνέβη ὀλίγον προηγουμένως. Τὰ πολιτεύματα ἀποδίδουν, ὅταν τὰ χειρίζωνται ἄνθρωποι ποὺ πιστεύουν εἰς αὐτά. Ἄς ἐξετάσωμεν ἤδη ποία εἶναι ἡ ἐκτροπὴ τὴν ὁποίαν καλεῖται νὰ ἀποδεχθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία. Δὲν εἶμαι βέβαιος, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἐκτροπὴ εἶναι ἐκτροπὴ ἐκ τοῦ γράμματος τοῦ Συντάγματος. Νομίζω ὀρθοτέραν τὴν ἀντίληψιν ὅτι πρόκειται περὶ εἰδικῆς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ ὁποία δύναται μὲν νὰ ἐνταχθῇ εἰς τὸ γράμμα τοῦ Συντάγματος, ἀλλ’ εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὸ κοινοβουλευτικὸν Πολίτευμα. Τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος δὲν νομίζω ὅτι ὁδηγεῖ εἰς ἀντιθέτους σκέψεις, διότι τὸ ἄρθρον τοῦτο ρυθμίζει τὰ ἀκόλουθα ζητήματα: 1) Διὰ τὸν εἰδικὸν λόγον ποὺ ὑπάρχει ὅσον ἀφορᾷ τοὺς δασμοὺς ἐπιτρέπεται ἡ εἴσπραξις αὐτῶν πρὸ τῆς ἐπιβολῆς των, δηλαδὴ ἅμα τῇ καταθέσει τοῦ νομοσχεδίου. Ρυθμίζεται ἑπομένως πρῶτον τὸ θέμα τοῦτο. 2) Ἐπιβάλλει διὰ τὴν εἴσπραξιν φόρου νόμον. Ἡ κρατοῦσα ἀντίληψις εἶναι ὅτι δὲν ἐννοεῖ τυπικὸν νόμον, ἀλλ’ ἐννοεῖ τὴν κανονικὴν ἄσκησιν τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, ἡ ὁποία γίνεται εἴτε διὰ τυπικοῦ νόμου εἴτε διὰ διαταγμάτων ἐκδιδομένων κατόπιν εἰδικῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Κυρίως θεωρεῖ ὅτι ἡ ἁπλῆ ἐγγραφὴ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν δὲν ἀποτελεῖ τίτλον εἰσπράξεως φόρου. Οὔτε ἡ ἀναδρομικότης εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ ἐπέβαλε τὴν διαδικασίαν τοῦ ψηφίσματος, διότι τὴν μὴ ἀναδρομικότητα τοῦ νόμου δὲν τὴν ἐξασφαλίζει τὸ Σύνταγμα, ἀλλὰ τὴν ἐξασφαλίζει ἕνας ἄλλος νόμος καὶ κατὰ συνέπειαν ὁ νόμος ἠδύνατο νὰ ὁρίσῃ ὅτι θὰ ἔχουν καὶ ἀναδρομικὴν δύναμιν τὰ βάσει εἰδικῆς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως μέλλοντα νὰ ἐκδοθοῦν διατάγματα. Αἱ ἀντιλήψεις αὗται στηρίζονται καὶ ἐπὶ τῶν συζητήσεων αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν, ὅταν ἐψηφίζετο τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος κατὰ τὴν ΞΔʹ συνεδρίασιν τῆς 2 Ἀπριλίου 1911. Καὶ οἱ 4 ὁμιλήσαντες βουλευταὶ Ἀναστασιάδης, Στεφ. Δραγούμης...... καὶ Θεοδωρίδης, ἠσχολήθησαν περὶ τοῦ τὶ θὰ γίνῃ ὁ εἰσπραχθεὶς δασμὸς εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἐψηφίζετο τελικῶς τὸ νομοθέτημα. Ἀλλὰ καὶ τὸ κείμενον τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ 1911 ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ κείμενον τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1864 ὁδηγεῖ εἰς τὸ ὅτι δὲν ἀπαιτεῖται κατ’ ἀνάγκην τυπικὸς νόμος, διότι εἰς τὸ Σύνταγμα τοῦ 1911 μετεβλήθη ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1864, τὸ ὁποῖον ἔλεγε ρητῶς ὅτι πρέπει νὰ εἶναι νόμος τυπικός, διὰ τῶν ἑξῆς: «Οὐδεὶς φόρος ἐπιβάλλεται οὐδὲ εἰσπράττεται, ἐὰν προηγουμένως δὲν ψηφισθῇ παρὰ τῆς Βουλῆς καὶ κυρωθῇ ὑπὸ τοῦ Βασιλέως». Ὁρίζει δηλαδὴ τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1864 ἐν λεπτομερείᾳ τὴν διαδικασίαν. Τὸ νέον ἄρθρον 59 τώρα λέγει: «Οὐδεὶς φόρος ἐπιβάλλεται οὐδ’ εἰσπράττεται ἄνευ νόμου», χωρὶς νὰ ὁρίζῃ ἰδιαιτέρως καὶ ἐμφαντικῶς τὴν διαδικασίαν. Νομίζω ἑπομένως ὅτι ἡ ἐκτροπὴ δὲν εἶναι ἐκτροπὴ ἀπὸ τὸ γράμμα τοῦ Συντάγματος, δὲν εἶναι ἐκτροπὴ ἀπὸ τὸν τύπον. Ἀλλὰ δὲν εἶναι βεβαίως μικρὸν τὸ κακόν, ὅταν γίνεται παράβασις τῶν γενικῶν διατάξεων τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος, ὅταν γίνεται παράβασις τῆς οὐσίας τῶν θεσμῶν. Πάντως ὅμως ὡς πρὸς τὴν ὑποστηριχθεῖσαν γνώμην ὅτι πρόκειται περὶ κουρελιάσματος τοῦ γράμματος τοῦ Συντάγματος, νομίζω, ὅτι τοιοῦτον τι δὲν συμβαίνει, διότι εἶναι ἐπικρατεστέρα ἡ ἀντίληψις ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ καὶ διὰ νόμου ἡ ἐξουσιοδότησις αὐτή, δηλαδὴ δι’ εἰδικῆς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως ἡ ὁποία ἀπὸ τὴν ἐπιστήμην ἔχει γίνει δεκτὸν ὅτι δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1911.

§358Α. ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ παρούσης τῆς Βουλῆς.

§359Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἡ εἰδικὴ νομοθετικὴ ἐξουσιοδότησις γίνεται πάντοτε παρούσης τῆς Βουλῆς, διότι ἄλλως δὲν θὰ εἶχε κανένα νόημα, ἐδῶ δὲ παρὰ τὴν εὐρύτητα της, εἶναι εἰδικωτάτη, διότι ἡ Βουλὴ ἔχει ὑπ’ ὄψει καὶ τὸ κείμενον τῶν νόμων καὶ ἐξουσιοδοτεῖ μόνον διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν συγκεκριμένων αὐτῶν διαταγμάτων. Ὑπεβλήθη μία ἄλλη πρότασις ὑπὸ τοῦ κ. Μαρκεζίνη εἰς τὴν σύσκεψιν τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν, ἡ ὁποία διετυπώθη ἐδῶ ἀπὸ φίλους του βουλευτάς. Διὰ ταύτης ἐπεδιώχθη ἄλλη λύσις ἡ ὁποία θὰ ἦτο περισσότερον σύμφωνος πρὸς τὸ πολίτευμα. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Μαρκεζίνη ἦτο ἡ ἑξῆς: ἀντὶ τῆς ἐκδόσεως εἰδικοῦ ψηφίσματος ἀφορόντος τὰ φορολογικὰ νομοσχέδια νὰ ἐπεκταθῇ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς δασμοὺς καὶ εἰς τοὺς ἄλλους φόρους. Κατὰ τόπους ἡ λύσις αὐτὴ φαίνεται περισσότερον κοινοβουλευτική, κατ’ οὐσίαν δὲν εἶναι, πρῶτον διότι ὑπὸ τίνα ἄποψιν, ὄχι βεβαίως ὑπὸ πᾶσαν ἄποψιν, εἶναι εὐρυτέρα, διότι ἔχει γενικὴν ἐφαρμογήν, ἂν καὶ ἔχει ὡρισμένας ἐγγυήσεις ὡς ἔχει διατυπωθῆ ... Πάντως τὸ οὐσιῶδες μειονέκτημα καὶ αὐτῆς τῆς προτάσεως ὅπως καὶ τοῦ σημερινοῦ ψηφίσματος, εἶναι ὅτι ἔχει περιστατικὴν προέλευσιν καὶ ἑπομένως ἡ ἐκτροπή, οἵα ὑπάρχει μὲ τὸ σημερινὸν ψήφισμα, ὑπάρχει καὶ μὲ τὴν πρότασιν ἐκείνην. Διότι αὐτὸ εἶναι τὸ οὐσιῶδες, ὅτι διὰ τὴν κάλυψιν ὡρισμένης περιπτώσεως παραβαίνεται ἡ οὐσία τοῦ κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος καὶ καταφεύγωμεν εἰς μίαν εἰδικὴν λύσιν, ἀποτελοῦσαν τρόπον τινὰ διέξοδον. Διέξοδος εἶναι καὶ τὸ ἕνα, διέξοδος καὶ τὸ ἄλλο, ἡ διαφορὰ εἶναι διαφορὰ τύπου. Μετὰ τὰ λεχθέντα ἀνακύπτει τὸ ἑξῆς ἐρώτημα· τί πρέπει νὰ πράξωμεν; Βεβαίως θὰ ἦτο ὀρθότερον ἡ Κυβέρνησις νὰ κατορθώσῃ νὰ ἐπιβάλῃ κἄποιαν πειθαρχίαν εἰς τὴν πλειοψηφίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει, ὑπὸ τὴν ἄποψιν τῶν πολλῶν καὶ μακρῶν ἀγορεύσεων καί, ἀρκουμένη καὶ εἰς τὴν δήλωσιν τῆς ἀντιπολιτεύσεως ὅτι θὰ διευκολύνῃ τὴν ψήφισιν τῶν φορολογικῶν νομοσχεδίων, νὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν κανονικὴν διαδικασίαν. Αὐτὸ δὲν ἔγινεν ἴσως διότι ἡ στάθμισις τῶν πραγμάτων ἐκ μέρους τῶν ὑπευθύνων νὰ ἔδειξεν, ὅτι δὲν θὰ ἐφθάναμεν ὅσον ἔπρεπε ταχέως εἰς τὸ ἀποτέλεσμα. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡ Κυβέρνησις ἐπίστευσεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό, μᾶς ἔφερε πρὸ ἑνὸς ἐξαναγκασμοῦ, συνισταμένου: πρῶτον εἰς τὸ ὅτι ἡ εἴσπραξις τοῦ ἀπαιτουμένου ποσοῦ εἶναι ἀναγκαία διὰ νὰ καλύψῃ κενὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ, εἶναι ἀναγκαία διὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ ἀγῶνος καὶ παρέχει μίαν εὐκαιρίαν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν χύνουν τὸ αἷμα των, νὰ δώσουν τοὐλάχιστον ὅ,τι εἶναι δυνατόν, ὄχι ὅ,τι εἶναι παραγωγικῶς δυνατόν, ἀλλ’ ὅ,τι εἶναι ἀνθρωπίνως δυνατὸν διὰ νὰ συνεχισθῇ ὁ ὑπὲρ πάντων ἀγών. Κατὰ συνέπειαν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς εἰσπράξεως τοῦ ἀναγκαίου ποσοῦ διὰ τὴν διεξαγωγὴν τοῦ ἀγῶνος, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐτηρήθη ἡ κανονικὴ διαδικασία, ἐφ’ ὅσον δὲν ἦλθον ὡς ἔπρεπε, ταχύτερον τὰ οἰκονομικὰ νομοσχέδια τῆς Κυβερνήσεως, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὴ προκαλέσωμεν μίαν ἐπιβράβευσιν, ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο νὰ ἔχῃ οἱανδήποτε συνέπειαν ἐπὶ τῆς διεξαγωγῆς τοῦ ἀγῶνος. Δεύτερον ὅμως ὑπάρχει καὶ ἡ ἀκόλουθος σκοπιμότης. Ἡ θέσπισις τῶν φορολογικῶν διατάξεων καὶ ἡ εἴσπραξις τῶν δι’ αὐτῶν ἐπιβαλλομένων ποσῶν ἀποτελεῖ προϋπόθεσιν προσαυξήσεως τῆς οἰκονομικῆς ἀρωγῆς, τὴν ὁποίαν ἀναμένομεν ἀπὸ τοὺς συμμάχους μας. Εἶναι μία ἀπόδειξις ὅτι συνεισφέρομεν, ὄχι μόνον εἰς αἷμα, ἀλλὰ καὶ εἰς χρῆμα ὅ,τι εἶναι δυνατὸν καὶ κατὰ συνέπειαν δικαιούμεθα νὰ ἔχωμεν ὅλα τὰ ἠθικὰ ὅπλα, νὰ ζητήσωμεν τὴν προσαύξησιν τῆς βοηθείας, ἡ ὁποία δυστυχῶς εἶναι ἀπαραίτητος, διότι ἡ παρεχομένη δὲν εἶναι ἐπαρκής. Οἱ δύο λόγοι εἶναι τόσον ἰσχυροί, ὥστε μὲ ὁσηνδήποτε θλίψιν καὶ ἂν προβαίνωμεν εἰς οἱανδήποτε παρέκκλισιν ἀπὸ τῶν θεσμῶν, εἰς τοὺς ὁποίους πιστεύομεν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ θέσωμεν ὑπεράνω καὶ τοῦ τύπου τῶν θεσμῶν, τὸ ἐθνικὸν συμφέρον. Ἐζητήσαμεν ὅμως τὴν ἐκ τῶν ὑστέρων λειτουργίαν τῶν θεσμῶν, τὴν ἐκ τῶν ὑστέρων παρέμβασιν τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας, διὰ νὰ ἀσκήσῃ τὰ κυριαρχικά της δικαιώματα. Αἱ παράγραφοι 3 καὶ 4 τοῦ ἄρθρου 3, αἱ ὁποῖαι περιέχουν τὰς ἐγγυήσεις ὅτι θὰ ἔλθουν ταχύτατα τὰ οἰκονομικὰ νομοσχέδια εἰς τὴν Βουλήν, ὀφείλονται εἰς ἰδικήν μου πρότασιν γενομένην κατὰ τὴν σύσκεψιν τῶν πολιτικῶν ἡγετῶν, εἰς ἣν παρέστην ἐξ ὀνόματος τοῦ ἑνωτικοῦ κόμματος καὶ νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αἱ ἐγγυήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο δεκταί, εἶναι πλήρεις, διότι ἡ μὲν κατάθεσις τῶν Ν.Δ. εἶναι σχεδὸν ἄμεσος, ἐντὸς δὲ 15 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς καταθέσεώς των θὰ ἀναγραφοῦν ταῦτα δυνάμει τοῦ ψηφίσματος ὑποχρεωτικῶς εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς Βουλῆς. Αἱ 15 ἡμέραι εἶναι προωρισμέναι διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τῆς ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας κοινοβουλευτικῆς ἐπιτροπῆς. Μετὰ τὴν ἐγγραφήν των παραμένουν ὡς πάγιον περιεχόμενον δύο τοὐλάχιστον συνεδριάσεων ἐκ τῶν τριῶν καθ’ ἑβδομάδα ἀφιερωμένων εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν καὶ μέχρις ὅτου ἐξαντληθῇ ἡ ἡμερησία διάταξις ἡ Βουλὴ δὲν θὰ δύναται νὰ διακόψῃ τὰς ἐργασίας της πλέον ἑνὸς εἰκοσαημέρου διὰ τὰς ἑορτὰς τῶν Χριστουγέννων.

§360Γ. ΤΖΩΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐὰν διακόψῃ.

§361Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι, ἡ ἔννοια τοῦ ἀποκλεισμοῦ τῆς διακοπῆς εἶναι ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ διατάγματος νὰ ἀναστείλῃ ἡ Κυβέρνησις τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς, ἢ νὰ τὰς διακόψῃ, διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὴν ὑπὸ τῆς Βουλῆς συζήτησιν τῶν νομοσχεδίων. Ἐὰν ἡ Βουλή, ἀσκοῦσα μεταγενεστέρως τὰ δικαιώματά της, θελήσῃ οὐσιαστικῶς πλέον νὰ ἀποστερηθῇ τοῦ δικαιώματος νὰ κρίνῃ ἐπὶ τῶν φορολογιῶν, τότε ἡ Βουλὴ θὰ εἶναι ἐκείνη ὑπεύθυνος διὰ τὴν πρᾶξιν της ἐκείνην. Σήμερον, ὅμως ψηφίζουσα τὸ ψήφισμα καὶ ἀποφασίζουσα συγχρόνως ὅπως ἐντὸς 15 ἡμερῶν ἐπιληφθῇ τῆς οὐσίας τῶν νομοθετημάτων, δὲν ἀποστερεῖται τῶν οὐσιαστικῶν της δικαιωμάτων. Καὶ τοῦτο εἶναι οὐσιῶδες. Ἐπὶ τῆς οὐσίας τῶν νομοσχεδίων δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ σήμερον ἡ συζήτησις, διότι ἐὰν γίνῃ σήμερον τότε θὰ γίνῃ δύο φοράς. Ἡ συζήτησις θὰ γίνῃ ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ κάθε ἕνα ἐξ αὐτῶν. Διὰ τοῦτο ἐπιφυλασσόμεθα νὰ διατυπώσωμεν τὰς ἀντιλήψεις μας ὅταν θὰ συζητηθῇ ἕκαστον νομοθέτημα κατ’ ἀρχήν, κατ’ ἄρθρον καὶ ὡς σύνολον. Σήμερον μίαν θὰ εἶχον νὰ κάμω σύστασιν, νὰ μὴ περιληφθῇ εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τοὺς πόρους τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν, διότι ὑπάρχει ὁ χρόνος, προκειμένου περὶ τοῦ διατάγματος αὐτοῦ, ὑπάρχει ὁ χρόνος νὰ συζητηθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς δὲν εἶναι τόσον ἐπεῖγον, ὥστε νὰ περιληφθῇ εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν τὸ περὶ τῆς τύχης, ἔστω καὶ τῆς προσωρινῆς τῶν πόρων τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων, ὥστε νὰ περιληφθῇ εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν διὰ τοῦ ψηφίσματος. Τὸ νομοθέτημα τοῦτο προκαλεῖ μίαν ὑποψίαν ὅτι πρόκειται νὰ θιγοῦν τὰ συμφέροντα τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων. Νομίζω ὅτι ἡ ἐποχὴ δὲν εἶναι κατάλληλος, διὰ νὰ γεννῶνται εἰς τοὺς ἐργαζομένους τοιαῦται ὑποψίαι.

§362Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Ἔγινε δήλωσις τοῦ κ. ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν συμπεριλαμβάνονται.

§363Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἐγὼ προτείνω νὰ μὴ περιληφθῇ διόλου εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν, διότι ὑπάρχει χρόνος νὰ ψηφισθῇ χωρὶς νὰ ἔχῃ ἐκδοθῇ προηγουμένως περὶ τοῦ θέματος νομοθετικὸν διάταγμα. Νὰ ἔλθῃ πρῶτον ἂν θέλετε, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ γίνῃ δεκτὸν ἐπιτροχάδην.

§364Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πρῶτον δὲν θὰ ἔλθῃ, διότι προηγοῦνται τὰ φορολογικά. Ἐὰν καθυστερήσωμεν καὶ δὲν τὸ περιλάβωμεν εἰς τὸ ψήφισμα, θὰ πρέπῃ νὰ παρατείνωμεν ἐπ’ ἄπειρον τὴν προθεσμίαν, διότι θὰ πρέπῃ νὰ τὸ καταθέσωμεν ὡς νομοσχέδιον, νὰ ψηφισθῇ ὡς νομοσχέδιον καὶ ἑπομένως θὰ ἀπαιτηθῇ μία ἑξάμηνος ἢ ἑπτάμηνος ἀναβολή.

§365Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Πρὶν παρέλθῃ τὸ δεκαπενθήμερον, κατὰ τὸ ὁποῖον δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν μὲ ἄλλα φορολογικὰ νομοσχέδια, αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι ἁπλοῦν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν. Ἐὰν πάλιν ἡ συζήτησις αὐτοῦ προβλέπεται ὅτι θὰ εἶναι τόσον ὀξεῖα καὶ τόσον μακρά, διότι ὑπάρχουν οἱ κίνδυνοι τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων, ὥστε νὰ εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ τεθῇ μακρὸν διάστημα............ δι’ ἕνα ἐπὶ πλέον λόγον νομίζω ὅτι, εἶναι ἡ χειροτέρα στιγμὴ ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδοθῇ σήμερον ὡς νομοθετικὸν διάταγμα ἄνευ συζητήσεως.

§366Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Νὰ σᾶς εἴπω διατὶ δὲν βλάπτει. Διότι, δὲν πρόκειται νὰ ἔχῃ καμμίαν ἄλλην ἐφαρμογήν, παρὰ νὰ τεθῇ μία προθεσμία δηλώσεων.

§367Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐξετάζετε τὰ νομοσχέδια μόνον ἀπὸ τῆς ἀριθμητικῆς καὶ τῆς ταμιακῆς τῶν πλευρᾶς, ἀλλ’ ἐὰν τὰ ἐξετάσητε καὶ ἀπὸ ψυχολογικῆς θὰ ἴδητε ὅτι τὸ περὶ τῶν πόρων τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων ἀποτελεῖ τορπίλλην τῶν ἄλλων νομοθετημάτων. Ἐγὼ ὁμολογῶ ὅτι ἔχω φόβους πολὺ ὑπερτέρους ἀπὸ τοὺς τῶν ἐνδιαφερομένων, ἀλλὰ ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἑλλάδος προβαίνει εἰς ἐκκλήσεις, τὰ δὲ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα λέγουν, ὅτι πρόκειται νὰ ἀναβιώσῃ ὁ νόμος τῆς Κατοχῆς, ὁ ὁποῖος ἔφερε τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, διότι τοῦτο θέλουν οἱ ἀνώτατοι ὑπάλληλοί του. Ἐλπίζω ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές.

§368Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Τοὐναντίον, ἀκριβῶς ἡ διάψευσις αὕτη καὶ ἡ ἀποκατάστασις τῆς ἀληθείας θὰ πείσουν αὐτοὺς τοὺς ἐργατικούς, ὅτι ὑπάρχουν μεταξὺ αὐτῶν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλεύονται κακῶς, ὡρισμένας κατευθύνσεις.

§369Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ἐπεῖγον, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς φορολογικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθῃ ἐντὸς 15 θημέρου, ζητῶ νὰ μὴ περιληφθῇ εἰς τὴν ἐξουσιοδότησιν καὶ διὰ νὰ βοηθηθῇ ἡ ὅλη οἰκονομικὴ προσπάθεια. Διότι, ἐὰν προχωρήσῃ ἡ ἐξέγερσις δὲν νομίζω ὅτι θὰ εἶναι ἀβλαβὴς εἰς τὴν ὅλην οἰκονομικὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω δὲ καὶ κἄτι ἄλλο: ὅτι τὸ νὰ ὑποχωρῇ τὸ Κράτος πάντοτε, ὅταν εὑρίσκεται ἐνώπιον τῆς ἀπειλῆς ἀπεργίας, ἀποτελεῖ σφᾶλμα μέγα.

§370Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Δὲν ὑπάρχει ἐξέγερσις. Ὑπῆρξε πρό τινων ἡμερῶν, δὲν ὑπάρχει πλέον.

§371Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Μακάρι νὰ ὑπάρξῃ ὁ χρόνος διὰ νὰ συζητηθοῦν ἠρέμως. Ἐγὼ ἄλλως τε πιστεύω ὅτι, διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ἐδαφίου 3 καὶ 4 ἐξασφαλίζετε ὅτι θὰ ἔλθουν πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν ὅλα τὰ νομοθετήματα καὶ κατὰ συνέπειαν θὰ ἔλθῃ καὶ αὐτό. Ἐὰν ὅμως ὑπάρχῃ ἡ ἐξέγερσις τὴν ὁποίαν εἴδομεν ἐδῶ, καὶ χθὲς καὶ προχθές ὅτι ὑπάρχει, τότε νομίζω ὅτι ἡ ἐπίσπευσις τοῦ νομοθετήματος τούτου θὰ εἶναι μέγα σφᾶλμα.

§372Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. (Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως). Πρὸ 5 ἡμερῶν ὑπῆρξεν ἐξέγερσις. Σήμερα δὲν ὑπάρχει.

§373Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Μὲ αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις, κατηγορεῖτε, βεβαίως τὴν τακτικὴν τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἔφερε τὰ νομοσχέδια τῶν τελευταίων στιγμῶν, καὶ εὑρισκόμεθα ἤδη πρὸ τοῦ διλήμματος ἢ νὰ βλάψωμεν τὸ Ἐθνικὸν συμφέρον ἢ νὰ στέρξωμεν εἰς παρέκκλισιν ἀπὸ τοῦ πολιτεύματος, συναισθανόμενοι δὲ βαθύτατα καὶ τὴν μικρὰν ἔστω ἐκτροπήν, ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὸν Κοινοβουλευτισμόν, ἀναγκαζόμεθα νὰ ψηφίσωμεν τὸ ψήφισμα, χάριν τοῦ ὑπερτάτου ἀγῶνος, τὸν ὁποῖον διεξάγει τὸ Ἔθνος. (Χειροκροτήματα).

§374ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κάντζιας.

§375Π. ΚΑΝΤΖΙΑΣ. Κύριοι, δυστυχῶς ἡ ὥρα δὲν ἐπιτρέπει νὰ ἀναπτύξω τὸ θέμα, ἐπὶ τῇ βάσει ὡρισμένων στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔχω καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι πράγματι ἐνδιαφέροντα, διότι γίνεται καὶ μία σύγκρισις τοῦ βάρους τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἰδικοῦ μας μὲ τοὺς ξένους. Θὰ ἤθελον ὅμως νὰ κάμω μίαν δήλωσιν ὅτι: Θὰ ὑπερψηφίσω τῶν νομοσχεδίων, ὄχι διότι θεωρῶ ὅτι εἶναι νομοσχέδια προκύπτοντα, ἀπὸ μίαν ὁμαλὴν ἐφαρμογὴν δημοσιονομικῆς πολιτικῆς, ἀλλὰ διότι αἱ σημεριναὶ ἀνώμαλοι περιστάσεις, τὰς ὁποίας διερχόμεθα, δὲν νομίζω ὅτι ἐπιτρέπουσι τὴν ἄσκησιν ὁμαλῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς. Πρόκειται περὶ ἐκτάκτων μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐφαρμόζονται ὑπὸ τὰς τραγικὰς στιγμάς, τὰς ὁποίας διερχόμεθα καὶ ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν καὶ τὰ ψηφίζομεν. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι, ἡ ὑποβολὴ καὶ ψήφισις τῶν νομοσχεδίων, δὲν ἀποτελεῖ, παρὰ ἓν μέρος τοῦ συναγερμοῦ εἰς τὸν οἰκονομικὸν τομέα. Καὶ μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα, πρέπει καὶ ἡ Βουλὴ νὰ τὰ ψηφίσῃ, ἄλλως, ἐὰν ὑπὸ ὁμαλὰς συνθήκας ἐψηφίζοντο, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπορριφθοῦν. Αὐτὰ τὰ ὀλίγα λόγια εἶχα νὰ εἴπω, καὶ οὕτω σᾶς ἀπαλλάσσω ἀπὸ τοῦ κόπου νὰ μὲ ἀκούσητε περισσότερον.

§376ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μουστρούφης. Κύριοι Βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ ὁμιλήσω δι’ ὀλίγων διὰ νὰ ἀναπτύξω ἔστω συντόμως μίαν πλευρὰν ἡ ὁποία δὲν ἀνεπτύχθη ἀρκούντως ὑπὸ τῶν προηγηθέντων ἀγορητῶν. Ἡ πλευρὰ αὕτη ἀφορᾶ ὄχι τόσον τὸ τυπικὸν ὅσον τὸ οὐσιαστικὸν μέρος τῆς σημασίας τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν συνταγματικότητα τοῦ ψηφίσματος νομίζω ὅτι μᾶλλον ἐπερίττευεν ἡ τόσον μακρὰ γενομένη συζήτησις ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου καὶ ὁ δημιουργηθεὶς θόρυβος εἶναι ἀκατανόητος, δεδομένου ὅτι αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις ἐπανειλημμένως ἐξέδοσαν νομοθετήματα ἀνάλογα πρὸς τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τοῦ ψηφίσματος, χωρὶς μάλιστα νὰ ὑπάρχῃ καμμία προηγουμένη ἐξουσιοδότησις τῆς Βουλῆς. Οὕτω ὑπὸ τῆς πρώτης μεταπολεμικῆς Κυβερνήσεως ὅλοι μας ἐνθυμούμεθα ὅτι ἐξεδόθησαν παρ’ αὐτῆς πρὸ τῆς συγκλήσεως τῆς Βουλῆς πλεῖστα ὅσα νομοθετικὰ διατάγματα, πολλὰ τῶν ὁποίων μάλιστα οὐδόλως ἐνεφάνιζον τὸν χαρακτῆρα τοῦ ἐπείγοντος καὶ διὰ τῶν ὁποίων ἀκόμη καὶ ὀργανισμοὶ ὑπουργείων ἐτροποποιοῦντο. Καὶ ὅμως ἐνῷ δὲν ὑπῆρχε καμμία ἐξουσιοδότησις διὰ τὴν ἔκδοσιν τούτων ἐν τούτοις βραδύτερον ἡ Βουλὴ ἐπεκύρωσεν ταῦτα σχεδὸν ἀδιαμαρτυρήτως. Ἀπορῶ λοιπὸν πῶς σήμερον δημιουργεῖται ζήτημα καθ’ ὃν χρόνον τὰ ὑπὸ τοῦ ψηφίσματος προβλεπόμενα νομοθετικὰ διατάγματα θὰ ἐκδοθοῦν κατόπιν εἰδικῆς ἐξουσιοδοτήσεως παρὰ τῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως καὶ καθ’ ὃν χρόνον ταῦτα προφανῶς περιέχουν τὸν χαρακτῆρα τοῦ ἐπείγοντος, ἐφ’ ὅσον δι’ αὐτῶν σκοπεῖται ἡ ἐξεύρεσις τῶν μέσων τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναγκαῖα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς κρισίμου καταστάσεως τὴν ὁποίαν διερχόμεθα, δημιουργηθείσης ἀπὸ τὴν ἐπάρατον ἀνταρσίαν ἡ ὁποία ὑπονομεύει αὐτὰ τὰ θεμέλια τῆς Πατρίδος μας. Διὰ τόν λόγον αὐτὸν δηλῶ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ὅτι παραβλέπων πᾶσαν τυπικὴν ἄποψιν θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ψηφίσματος. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ μὲ ἐμβάλλει εἰς ἀνησυχίαν καὶ διὰ τὸ ὁποῖον διερωτῶμαι, εἶναι κατὰ πόσον τὰ νομοθετήματα τὰ προβλεπόμενα ὑπὸ τοῦ ψηφίσματος πρόκειται ν’ ἀποβοῦν πράγματι τελεσφόρα. Κατὰ τὴν γνώμην μου τοῦτο θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὸ κατὰ πόσον ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἱκανὴ νὰ παγιώσῃ μίαν μόνιμον καὶ ὁμαλὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν, διότι ἐὰν δὲν δυνηθῶμεν ν’ ἀντιμετωπίσωμεν ἀποτελεσματικῶς τὴν ὑπάρχουσαν οἰκονομικὴν ἀστάθειαν καὶ τὴν ἐν γένει οἰκονομικὴν κρίσιν ποὺ μαστίζει τὴν χώραν μας, οἱονδήποτε μέτρον φορολογικὸν καὶ ἐὰν λάβωμεν θὰ ἀποβῇ ἀτελεσφόρητον καὶ ἑπομένως καὶ τὸ παρὸν ψήφισμα ματαίως θὰ ψηφισθῇ. Τὸ Κράτος σήμερον, κύριοι, διεξάγει ἕνα διμέτωπον ἀγῶνα τοῦ ὁποίου τὸ ἓν μέτωπον στρέφεται ἐναντίον τῆς ἀνταρσίας καὶ τὸ ἄλλο ἐναντίον τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, ἡ ὁποία δυστυχῶς κατέστη ἐνδημική. Ἐπιβάλλεται δὲ νὰ καταβληθοῦν τόσον διὰ τὸ ἓν μέτωπον, ὅσον καὶ τὸ ἄλλο ἐξ ἴσου σοβαραὶ προσπάθειαι, διότι ὡς γνωστὸν ἡ οἰκονομικὴ κρίσις δημιουργεῖ τὴν πενίαν, τὴν γύμνιαν καὶ τὴν ἐν γένει ἐξαθλίωσιν τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἡ ὁποία ἐξαθλίωσι ἀποτελεῖ τὸ κυριώτερον ὅπλον τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ κατ’ ἀκολουθίαν καὶ τῆς ἀνταρσίας ἡ ὁποία εἶναι τέκνον, εἶναι δημιούργημα τοῦ κομμουνισμοῦ. Ὀφείλομεν λοιπὸν νὰ κτυπήσωμεν ἐξ ἴσου ἀποτελεσματικῶς καὶ μὲ μέσα δραστικὰ τὴν οἰκονομικὴν κρίσιν ὅπως καὶ τὴν ἀνταρσίαν. Καὶ ἐπὶ μὲν τοῦ ζητήματος τῆς ἀνταρσίας ἡ Βουλή μας ἐκτεταμένως καὶ σχεδὸν ἀποκλειστικῶς ἀπησχολήθη μέχρι σήμερον. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως ὅμως ἐλάχιστα ἂν μὴ οὐδόλως ἀπησχολήθημεν, παρ’ ὅλον ὅτι ὡς ἐτόνισα, τὸ ζήτημα τοῦτο ἐνέχει ἐξ ἴσου σπουδαίαν σημασίαν. Ἂς μοὶ ἐπιτραπῆ ὅθεν ν’ ἀναπτύξω μερικὰς γνώμας μου ἐπ’ αὐτοῦ. Ἡ οἰκονομικὴ κρίσις, κύριοι βουλευταί, εἶναι βεβαίως φαινόμενον πολύμορφον ἔχον πολλὰς τὰς αἰτίας καὶ πολλὰς ἐκδηλώσεις. Δὲν πρόκειται τὴν στιγμὴν αὐτὴν ν’ ἀναλύσω ἐν πλάτει τὸ ὅλον ζήτημα τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως. Θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς τὴν ἐξέτασιν μιᾶς ἐκ τῶν ἐκδηλώσεών του ἡ ὁποία κατ’ ἐμὲ εἶναι καὶ ἡ σπουδαιοτέρα, τουτέστιν τοῦ ζητήματος τῆς ἀσταθείας τῶν τιμῶν. Ἡ ἀστάθεια τῶν τιμῶν προκαλεῖ τὴν συνεχῆ ὕψωσιν τοῦ τιμαρίθμου, ἡ ὁποία ἐπιφέρει τὴν ἀπόγνωσιν εἰς τὰς ἐργαζομένας κυρίως τάξεις καὶ ἀκολούθως τὰς διαμαρτυρίας τούτων καὶ τὰς ἀπεργίας. Ἐπακολουθεῖ ἡ ὑποχώρησις τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων εἰς τὰς δικαίας ἀπαιτήσεις τῶν ἐργαζομένων πρὸς αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ἡ τοιαύτη αὔξησις ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὸν πληθωρισμόν, ὁ πληθωρισμὸς προκαλεῖ τὴν δυσπιστίαν τοῦ κεφαλαίου, μεγάλου ἢ καί μικροῦ, πρὸς τὸ ἐθνικὸν νόμισμα, τὴν ἐπένδυσίν του εἰς χρυσὸν διὰ τὴν ἐξασφάλισίν του, ἡ τοιαύτη ἐπένδυσις προκαλεῖ τὴν ζήτησιν καὶ αὐτὴ τὴν ὕψωσιν τῆς λίρας ἡ ὁποία μὲ τὴν σειράν της προκαλεῖ τὴν ὕψωσιν τῶν τιμῶν καὶ οὕτω δημιουργεῖται ἕνας ἀέναος φαῦλος κύκλος ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐπὶ σειρὰν ἤδη ἐτῶν δὲν κατορθώνομεν νὰ ξεφύγωμεν. Ἡ κυρία δὲ ἀφετηρία τοῦ τοιούτου φαύλου κύκλου ἐπαναλαμβάνω εἶναι ἡ ἀστάθεια τῶν τιμῶν ἀφ’ ἑνὸς τῆς λίρας καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῶν βιοτικῶν εἰδῶν, τῆς ὁποίας τὰ ἀποτελέσματα χαρακτηριστικώτατα διατυποῦνται εἰς ὀλίγας γραμμὰς ἑνὸς ἄρθρου μιᾶς ἐφημερίδος ἡ ὁποία ἔγραφε πρὸ διημέρου μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ τὰ ἑξῆς: «Αἱ τιμαὶ ὅλων τῶν εἰδῶν τῆς πρωτίστης ἀνάγκης σπεύδουν νὰ προλάβουν τὴν λίραν, ὅταν τρέχῃ πρὸς τὰ ἐμπρὸς καὶ δὲν δείχνουν καμμίαν προθυμίαν νὰ τὴν περιμένουν ὅταν αὐτὴ στέκεται διὰ νὰ πάρῃ ἀναπνοὴν πρὶν ξαναρχίσῃ τὸν δρόμον της. Ἔτσι ὁ χρυσός, τὸ ψωμί, τὸ ρύζι, ἡ ζάχαρις, τὰ τσίτια, τὰ ντρίλια καὶ τὸ πετρέλαιον ἔχουν γίνει συνοδοιπόροι τοῦ κομμουνισμοῦ». Ἐγὼ ὅμως πιστεύω, ὅτι δὲν πταίουν εἰς τίποτε τὰ ἀθῶα αὐτὰ ἀντικείμενα, ἀλλὰ πταίουν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι τὰ διαχειρίζονται καὶ τὰ κυκλοφοροῦν ἐν μέσῳ τῶν καταναλωτῶν, καθὼς καὶ τὰ κρατοῦντα συστήματα τῆς ἐμπορίας καὶ κυκλοφορίας τῶν τοιούτων ἀγαθῶν τῶν προοριζομένων νὰ ἐξοικονομήσουν τὰς καθημερινὰς βιοτικὰς ἀνάγκας τοῦ λαοῦ καὶ τέλος πταίουν αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, αἵτινες ἐφαρμόζουν ἀνεπαρκῆ ἢ καὶ ἐπιζήμια συστήματα. Διότι ἐνώπιον αὐτῆς τῆς καταστάσεως τί ἔχουν κάμει μέχρι σήμερον αἱ Κυβερνήσεις; Δυστυχῶς, ὡς καὶ μὲ τὴν ἀνταρσίαν, οὕτω καὶ μὲ τὴν οἰκονομικὴν κρίσιν καθημερινῶς καὶ ἐπὶ σειρὰν ἤδη ἐτῶν συσκέπτονται καὶ μόνον συσκέπτονται χωρὶς νὰ κατορθώνουν νὰ ἐξεύρουν ἕως τώρα μέσα ἀποτελεσματικά. Καὶ οὕτω παρὰ τὰς τοιαύτας ἐπανειλημμένας καὶ σήμερον ἀκόμη συνεχιζομένας συσκέψεις τῶν Κυβερνώντων οὐδὲν μέχρι τοῦδε ἐπετεύχθη. Καὶ ἀκούομεν ἀπὸ καιροῦ ἤδη ἐκ μέρους τῶν κυρίων ὑπουργῶν, ὅτι θὰ ληφθοῦν ὡρισμένα μέτρα ἀποβλέποντα μεταξὺ ἄλλων καὶ εἰς τὴν συμπίεσιν καὶ τὴν σταθεροποίησιν τῶν τιμῶν καὶ ὡς τοιοῦτον μέτρον προβάλλεται κυρίως ἡ ἀθρόα εἰσαγωγὴ εἰδῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ χωρὶς ὅμως νὰ πραγματοποιῆται. Ἐκ παραλλήλου δὲ οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ καὶ συγκεκριμένως ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας ἐσχάτως ἀκόμη ἀπηύθυνεν ἐπικλήσεις πρὸς τοὺς εἰσαγωγεῖς, τοὺς ἐμπόρους καὶ τοὺς βιομηχάνους, ὅπως σταματήσουν τὴν αἰσχροκέρδειαν, ἐν συνεχείᾳ δὲ ἐξήγγειλεν ἀπειλὰς κατ’ αὐτῶν, τονίζων ὅτι ἐὰν οὗτοι δὲν συμμορφωθοῦν πρὸς τὰς συστάσεις τοῦ Κράτους, τοῦτο θὰ τοὺς ἀποκλείσῃ ἀπὸ τὸ ἔργον τῆς διαχειρίσεως τῶν εἰδῶν καὶ θὰ ἀναλάβῃ τοῦτο εἰς χεῖρας του τὴν διαχείρισιν ταύτην, δηλαδὴ τὴν εἰσαγωγήν, τὴν ἐμπορίαν καὶ τὴν κυκλοφορίαν τῶν ἀναγκαίων εἰς τὴν λαϊκὴν κατανάλωσιν εἰδῶν. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι πάντα ταῦτα τὰ μέτρα εἶναι προωρισμένα ν’ ἀποτύχουν, ἐὰν δὲν τεθοῦν εἰς ἐφαρμογὴν νέαι μέθοδοι καὶ νέα συστήματα ἀνταποκρινόμενα πρὸς τὰς παρούσας συνθήκας. Καὶ πιστεύω ὅτι ὑπάρχουν τὰ τοιαῦτα συστήματα καὶ ὅτι ταῦτα δὲν εἶναι τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα τὰ λαμβανόμενα μέχρι σήμερον ὑπὸ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, ὅτι δηλαδὴ δὲν εἶναι αἱ ἐπεμβάσεις τῆς Ἀγορανομίας καὶ αἱ διατιμήσεις καὶ αἱ ἀπειλαὶ αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ ἐπιτύχουν τὴν συμπίεσιν καὶ τὴν σταθερότητα τῶν τιμῶν, ἀλλὰ ἄλλα μέτρα ὑπαγορευόμενα ὑπὸ μιᾶς νέας οἰκονομικῆς πολιτικῆς στηριζομένης ἐπὶ συστημάτων διαφόρων τῶν σήμερον ἰσχυόντων. Καὶ ἐξηγοῦμαι: ποία εἶναι ἡ αἰτία ἡ ὁποία προκαλεῖ τὴν μέχρι σήμερον παρατηρουμένην ἀστάθειαν τῶν τιμῶν; Ὅλοι γνωρίζομεν ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ αἰσχροκέρδεια, δηλαδὴ ἡ μανία πρὸς ἀποκόμισιν ὑπερόγκων κερδῶν, ἡ ὁποία ἐκδηλοῦται ἐκ μέρους τῶν εἰσαγωγέων, τῶν ἐμπόρων καὶ τῶν βιομηχάνων, ἐκ μέρους δηλαδὴ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν σήμερον τὸ κοινωνικὸν λειτούργημα τῆς κυκλοφορίας τῶν ἀγαθῶν ἀπὸ τῆς ἀφετηρίας των μέχρι τοῦ προορισμοῦ των, δηλαδὴ ἀπὸ τῆς παραγωγῆς ἢ τῆς εἰσαγωγῆς των μέχρι τῆς καταναλώσεως καὶ οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς κατὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ κοινωνικοῦ τούτου λειτουργήματος δὲν ἔδωσαν μέχρι σήμερον δείγματα κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης, ἀλλὰ ἀσκοῦν μίαν ἀγρίαν ἐκμετάλλευσιν εἰς βάρος τῶν μεγάλων καταναλωτικῶν λαϊκῶν μαζῶν πρὸς ἀποκόμισιν ὑπερόγκων καὶ παρανόμων κερδῶν. Ἐνταῦθα ὀφείλω νὰ κάμω μίαν διάκρισιν μεταξὺ τοῦ τιμίου ἐμπορίου τὸ ὁποῖον πράγματι προσφέρει μεγάλας κοινωνικὰς ὑπηρεσίας καὶ τῶν αἰσχροκερδῶν, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν τὴν τοιαύτην ἐκμετάλλευσιν. Ἀφοῦ λοιπὸν αἰτία τῆς ἀσταθείας καὶ συνεχοῦς ὑψώσεως τῶν τιμῶν εἶναι ἡ μανία τοῦ ὑπερόγκου κέρδους, εἶναι προφανὲς ὅτι μόνον ἐὰν ἐξαφανίσωμεν τὴν αἰτίαν αὐτὴν θὰ ἐπιτύχωμεν τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν, δηλαδὴ τὴν σταθερότητα καὶ τὴν συμπίεσιν τῶν τιμῶν, διότι καὶ ἂν ἀκόμη αὐξήσωμεν τὰς εἰσαγωγάς, οὐδέποτε αὗται εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τόσον πολλαί, ὑπὸ τὰς σημερινὰς ἑλληνικὰς καὶ παγκοσμίους συνθήκας, ὥστε νὰ πλημμυρίσῃ ἡ Ἑλληνικὴ ἀγορὰ καὶ ἡ προσφορὰ νὰ εἶναι μεγαλυτέρα τῆς ζητήσεως. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἐπιτευχθῇ ποτὲ ἕνα τοιοῦτον φαινόμενον τοῦτο θὰ εἶναι παροδικόν, ὅπως συνέβη καὶ ἄλλοτε, καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ καὶ πάλιν ἡ σπάνις τῶν ἀγαθῶν καὶ νέα ὕψωσις τῶν τιμῶν, ἐφ’ ὅσον τὸ ἐλατήριον τῶν ἀσκούντων τὴν ἐμπορίαν καὶ τὴν κυκλοφορίαν τῶν εἰδῶν τούτων θὰ εἶναι τὸ κέρδος. Πρέπει ὅθεν νὰ προσφύγωμεν εἰς ἐκεῖνα τὰ οἰκονομικὰ συστήματα τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπουν τὴν ἐμπορίαν καὶ κυκλοφορίαν τῶν ἀγαθῶν, χωρὶς νὰ ἔχουν ὡς κίνητρον τὸ κέρδος, καθὼς καὶ εἰς τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα θὰ ἐδέχοντο νὰ διενεργήσουν ταύτας χωρὶς ἐπίσης ν’ ἀποβλέπουν εἰς κέρδος. Καὶ ἐρωτᾶται ποῖα θὰ ἠδύνατο νὰ εἶναι τὰ συστήματα καὶ τὰ πρόσωπα αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἐδέχοντο νὰ ἐκπληρώσουν μίαν τοιαύτην ἀποστολὴν ἀνιδιοτελῶς; Ὑπάρχουν οἱ ἰσχυριζόμενοι, μεταξὺ δὲ τούτων καί τινες ὑπουργοί, ὅτι θὰ ἠδύνατο τὸ Κράτος ν’ ἀναλάβῃ τὴν τοιαύτην ἀποστολήν, θεωρῶ ὅμως ἐγώ, διότι γνωρίζω τοῦτο ἐκ μακρᾶς πείρας, ἀλλὰ καὶ ὅλοι μας ἔχομεν εἰς πλείστας περιστάσεις διαπιστώσει τοῦτο, ὅτι τὸ Κράτος εἶναι κακὸς ἔμπορος, κακὸς ἐπιχειρηματίας καὶ κακὸς διαχειριστής. Πιστεύω δὲ ὅτι τὸ μόνον πρόσωπον τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ ἀναλάβῃ τὴν τοιαύτην ἀποστολὴν ἀφιλοκερδῶς εἶναι τὸ νομικὸν πρόσωπον τῶν Προμηθευτικῶν καὶ Καταναλωτικῶν Συνεταιρισμῶν ἐντὸς τῶν ὁποίων περιλαμβάνω ὄχι μόνον τοὺς ἀστικοὺς ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀγροτικοὺς τοιούτους, οἱ ὁποῖοι ὡς γνωστὸν διενεργοῦν καὶ προμηθευτικὰς ἐργασίας ἐξυπηρετούσας τὰς καταναλωτικὰς ἀνάγκας τῶν ἀγροτῶν. Διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ Συνεταιρισμοὶ ἐξ αὐτοῦ τούτου τοῦ καταστατικοῦ των ὄχι μόνον δὲν δικαιοῦνται, ἀλλὰ καὶ ἀπαγορεύεται νὰ πραγματοποιοῦν κέρδη ἐκ τῶν διενεργουμένων παρ’ αὐτῶν ποικίλων ἐργασιῶν ἐκτὸς ἑνὸς μικροῦ ποσοστοῦ ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν διαχειριζομένων εἰδῶν, πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ καλύπτουν τὰ ἔξοδα τῆς λειτουργίας των. Καὶ ἐνῶ ὑπάρχουν τὰ πρόσωπα αὐτὰ ἡ Κυβέρνησις μέχρι τοῦδε ἀτυχῶς δὲν ἔδωσε τὴν δέουσαν σημασίαν εἰς ταῦτα οὐδὲ εἰς τὰς ἱκανότητας τὰς ὁποίας δύνανται νὰ ἀναπτύξουν καὶ τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας δύνανται νὰ παράσχουν εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον, γνωστοῦ ὄντος ὅτι οὗτοι εἶναι ὀργανισμοὶ κοινωφελεῖς ἔχοντες ὡς σκοπὸν οὐχὶ τὸν πλουτισμόν, ἀλλὰ μόνον τὴν παροχὴν ὑπηρεσιῶν πρὸς τὰ μέλη των. Εἶναι ἴσως ἀληθὲς ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν παρετηρήθησαν ἀνωμαλίαι τινες κατὰ τὴν λειτουργίαν τῶν Συνεταιρισμῶν. Αὗται ὅμως δὲν ἀποτελοῦν ἀπόδειξιν ὅτι πταίει ὁ θεσμὸς τῶν Συνεταιρισμῶν ἀλλὰ ἀκριβῶς ὅτι θὰ ἔπρεπεν ὁ θεσμὸς οὗτος νὰ τύχῃ τῆς ἰδιαιτέρας προσοχῆς καὶ παρακολουθήσεως, ὥστε νὰ προλαμβάνωνται αἱ τοιαῦται ἀνωμαλίαι, διότι ἐπαναλαμβάνω οἱ Συνεταιρισμοὶ παρακολουθούμενοι, καθοδηγούμενοι, ἐνισχυόμενοι ἀκόμη δὲ καὶ ἐλεγχόμενοι ὑπὸ τοῦ Κράτους, θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποτελέσουν τὰ μοναδικὰ ὄργανα πρὸς ἀποτελεσματικὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ὑφισταμένης σήμερον ἀθλίας οἰκονομικῆς καταστάσεως. Διότι ἀκόμη καὶ εἰς περίπτωσιν σπάνεως τῶν διαφόρων εἰδῶν θὰ ἐξησφαλίζετο παρ’ αὐτῶν ἡ διανομὴ τούτων πρὸς τοὺς καταναλωτὰς κατὰ τὸν δικαιότερον τρόπον χωρὶς οὐδεμίαν ἀπόκρυψιν καὶ χωρὶς οὐδεμίαν αὔξησιν τῶν τιμῶν, διὰ τὸν ἀναφερθέντα λόγον ὅτι οἱ Συνεταιρισμοὶ οὔτε δικαίωμα, ἀλλ’ οὔτε καὶ συμφέρον θὰ εἶχον νὰ ἀποκρύπτουν τὰ εἴδη καὶ νὰ αὐξάνουν τὰς τιμάς. Διὰ τῆς διαχειρίσεως δηλαδὴ τῶν εἰδῶν ἐκ μέρους τῶν Συνεταιρισμῶν θὰ ἐτίθετο εἰς ἀδράνειαν ὁ νόμος τῆς προσφορᾶς καὶ ζητήσεως ὁ ὁποῖος σήμερον ἐξωθεῖ τοὺς διαχειριζομένους ταῦτα εἰς περίπτωσιν σπάνεως εἴτε πραγματικῆς εἴτε τεχνητῆς νὰ ὑψώνουν ἀδιακόπως τὰς τιμάς. Ἑπομένως ἐκφράζω τὴν ἀπορίαν μου, διατὶ μέχρι σήμερον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐσκέφθη νὰ τελειοποιήσῃ καὶ ἐνισχύσῃ τὸν θεσμὸν τῶν Συνεταιρισμῶν καὶ νὰ τὸν χρησιμοποιήσῃ κατὰ τὰς σημερινὰς δυσκόλους στιγμὰς καὶ διατὶ ἀντὶ νὰ παρέχῃ τεραστίας πιστώσεις ἐξ ἑκατοντάδων δισεκατομμυρίων εἰς τοὺς ἐμπόρους καὶ βιομηχάνους δὲν ἐσκέφθη νὰ παράσχῃ καὶ εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς τὰ μέσα ὥστε νὰ διεξάγουν αὐτοὶ τὴν εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ, τὴν ἀγορὰν ἐκ τῶν ἐγχωρίων πηγῶν καὶ τὴν ἐν γένει κυκλοφορίαν τῶν ἀγαθῶν, πρὸς ἀποφυγὴν πάσης κερδοσκοπίας, ἡ ὁποία ὡς καὶ ἀνωτέρω ἐλέχθη εἶναι ἡ κυρία αἰτία τῆς σπουδαιοτέρας ἐκδηλώσεως τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως δηλαδὴ τῆς ἀσταθείας τῶν τιμῶν. Δὲν εἶναι δέ, κύριοι βουλευταί, ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκφράζω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὰς τοιαύτας μου πεποιθήσεις καθ’ ὅσον καὶ ἄλλοτε ἐξέφρασα ταύτας πρὸς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, εἰδικώτερον δὲ πρὸ μηνῶν ἤδη ἀπησχόλησα τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ ἐγχειρήσας καὶ εἰδικὸν σημείωμα εἰς τὸ ὁποῖον διελάμβανον ὅτι ἀπορεῖ σήμερον ὁ κόσμος, πῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐσκέφθη μέχρι τοῦδε νὰ ἐφαρμόσῃ μίαν ἀνάλογον ἐκ τῶν περιστάσεων ἐπιβαλλομένην πολιτικὴν κυκλοφορίας τοὐλάχιστον τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, ἀλλὰ ἐμπιστεύεται τὴν διαχείρισιν τούτων καὶ δὴ ὅλως ἀνεξελέγκτως ἐλεύθερον ἐμπόριον μεταβληθὲν εἰς τοὺς σημερινοὺς καιροὺς εἰς καθαρὰν κερδοσκοπίαν καὶ ἐκμετάλλευσιν τοῦ Λαοῦ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐσχάτως ἐχορήγησεν εἰς τοὺς καταναλωτικοὺς Συνεταιρισμοὺς τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὅπως οὗτοι συνάψουν δάνεια παρὰ διαφόρων Τραπεζῶν μέχρι συνολικοῦ ποσοῦ 24 δισεκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ σκοποῦ των. Ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας ὅπως ἐκφράσω σήμερον τὴν ἱκανοποίησίν μου διὰ τὴν τοιαύτην ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως πάντως ὅμως ἡ ἱκανοποίησίς μου αὕτη δὲν εἶναι ἀπόλυτος, διότι τὸ ὡς ἄνω μέτρον εἶναι μέτρον συμπτωματικὸν ἐπιβληθὲν ἐκ τῶν περιστάσεων, διότι βεβαίως δὲν ἦτο δυνατὸν ν’ ἀγνοηθοῦν τελείως οἱ τοιοῦτοι κοινωφελεῖς Ὀργανισμοὶ καθ’ ὃν χρόνον ἐχορηγοῦντο πιστώσεις Κρατικαὶ ἐξ ἑκατοντάδων δισεκατομμυρίων δραχμῶν πρὸς ἰδιώτας ἀποβλέποντας εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν ἀτομικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ συμφερόντων. Ἑπομένως δὲν θεωρῶ τὴν ἀνωτέρω Κυβερνητικὴν ἀπόφασιν παρὰ ὡς μίαν συμπτωματικὴν καὶ δευτερευούσης σημασίας ἐνέργειαν τῆς Κυβερνήσεως, ἐκ τοῦ λόγου, ὅτι οὔτε αἱ πιστώσεις αὗται εἶναι ἐπαρκεῖς ἐν σχέσει μὲ τὸ μέγεθος τῶν σκοπῶν καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐξυπηρετουμένων μελῶν τῶν περὶ οὗ ὁ λόγος Συνεταιρισμῶν, οὔτε καὶ τὸ περιωρισμένον τοῦτο μέτρον ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν μιᾶς ριζικῆς μεταβολῆς τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Πιστεύω, κύριοι βουλευταί, ὅτι διερχόμεθα σήμερον μίαν μεταβατικὴν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν βαίνομεν πρὸς ἕνα νέον οἰκονομικὸν καθεστὼς διάφορον τοῦ σήμερον ἰσχύοντος. Ὅτι δηλαδὴ ὁδηγούμεθα ἀπὸ τὸ καθεστὼς τῆς ἐλευθέρας ἀτομικῆς οἰκονομίας ἀπὸ τὸ λεγόμενον καπιταλιστικὸν καθεστώς, εἰς τὴν ἐλευθέραν μὲν ἀλλὰ κοινωνικὴν οἰκονομίαν τῆς ὁποίας κίνητρον, δὲν εἶναι πλέον τὸ κέρδος δι’ οὗ ἐπιδιώκεται ὁ πλουτισμὸς τῶν ἀτόμων, ἀλλ’ ἡ παροχὴ ὑπηρεσιῶν πρὸς τὸ κοινωνικὸν σύνολον ἀνιδιοτελῶς. Καὶ ὡς ὄργανον τοῦ τοιούτου νέου οἰκονομικοῦ συστήματος θὰ εἶναι οὐχὶ πλέον τὸ ἄτομον ἀλλὰ τὸ νομικὸν πρόσωπον τοῦ Συνεταιρισμοῦ. Συνεπείᾳ τῶν ἀνωτέρω πεποιθήσεών μου αἵτινες, συντόμως θὰ ἀποβοῦν καὶ πεποιθήσεις τῶν πολλῶν, κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἀντιμετωπίσῃ γενικώτερον τὴν κατάστασιν τὴν δημιουργηθεῖσαν τόσον ἐκ τῆς ἀνταρσίας ὅσον καὶ ἐκ τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, χρησιμοποιοῦσα νέα συστήματα καὶ νέα μέσα ἐνδεικνυόμενα ὡς κατάλληλα ἐκ τῶν σημερινῶν περιστάσεων, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ βελτίωσιν τῆς ὅλης καταστάσεως ἀπὸ ἀπόψεως ἀντιμετωπίσεως τῆς ἀνταρσίας καὶ τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὑπὸ κρίσιν ψήφισμα οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ἔχω νὰ ψηφίσω ὑπὲρ αὐτοῦ, δεδομένου ὅτι διὰ τούτου πρόκειται νὰ παρασχεθῶσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰ παρ’ αὐτῆς κρινόμενα ἀναγκαῖα μέσα, ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ λάβῃ αὕτη τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὰς προϋποθέσεις τῆς ἐπιτυχίας τοῦ σκοποῦ τοῦ ψηφίσματος.

§377ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζηγιάννης.

§378Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ψηφίσματος τὸ ὁποῖον θὰ ψηφίσωμεν, τὰ διατάγματα νομοθετικοῦ χαρακτῆρος, διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ὁποίων, ἐξουσιοδοτεῖται τὸ ὑπουργικὸν συμβούλιον θὰ εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶχε καταθέσει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὴν Βουλὴν μέχρι τῆς 5ης Νοεμβρίου 1947 ἢ ἐτροποποιήθησαν ταῦτα μεταγενεστέρως ὑπ’ αὐτοῦ; Ἑπομένως εἰς τὰ κατατεθέντα ἢ τροποποιηθέντα νομοσχέδια, θὰ εἶναι μεταξὺ τῶν νομοθετημάτων αὐτῶν καὶ τὸ ἀφορῶν τὴν φορολογίαν τῶν καπνεμπόρων διὰ τὸ ὁποῖον λέγετε (Ἀναγιγνώσκει). Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 26ην Νοεμβρίου 1946, ὑπέστη μίαν εἰδικὴν βάσανον τῆς εἰδικῆς ἐπιτροπῆς καὶ ὑπεβλήθη συμφώνως μὲ τὸ συμπέρασμα τῆς ἐπιτροπῆς εἰς τὴν Βουλὴν διὰ τοῦ νομοσχεδίου τῆς 5ης Νοεμβρίου 1947. Σήμερον ἢ χθὲς ἐκυκλοφόρησεν ἕνα ἄλλο σχέδιον νόμου τοῦ αὐτοῦ περιεχομένου ἢ τοῦ αὐτοῦ τίτλου, ἀλλὰ καὶ ἐντελῶς διαφορετικοῦ περιεχομένου. Τὸ σχέδιον τοῦτο δὲν φέρει ἡμερομηνίαν διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν εἶναι μεταγενέστερον ἢ προγενέστερον. Ἂν ὁ κ. ὑπουργὸς δηλώσῃ ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει χρονολογίαν προγενεστέραν τὸ πρᾶγμα τελειώνει. Ἂν ὅμως δοθῇ ἄλλη ἡμερομηνία, τότε ὀφείλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς, τὶ θέλει νὰ ψηφίσῃ διὰ τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου. Κατ’ ὑπολογισμοὺς τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ πρῶτον νομοσχέδιον πρόκειται νὰ ἀποδώσῃ 18 δισεκατομμύρια εἰς τὸ Κράτος. Τὸ τελευταῖον τροποποιημένον ὑφίσταται ἐκκρεμὲς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ ὑπελογίσθη ὅτι θὰ ἀποδώσῃ 11½–12 δισεκατομμύρια. Κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς ὅμως τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου ἐκ Σερρῶν, τὸ οὕτως τροποποιηθὲν νομοσχέδιον δὲν θὰ ἀποδώσῃ πέραν τῶν 5 δισεκατομμυρίων. Ἡ πρώτη ἄποψις εἶναι αὐτὴ καὶ ἡ δευτέρα ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ χαρίσῃ ἕνα τόσο μεγάλο ποσὸν καὶ προπαντὸς ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ ἠθικὴ βάσις τοῦ νομοσχεδίου νὰ τὸν ἀρνηθῇ; Δηλαδὴ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ κλονίζει τὸ κῦρος τῆς ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία ἐπεξειργάσθη τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ τὸ ἐψήφισεν. Τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἤδη εἰσάγεται τὴν τελευταίαν στιγμὴν εἶναι καὶ ἀντίθετον ἀπὸ τὰς μέχρι τοῦδε ἀντιλήψεις τῆς ὑπηρεσίας καὶ δέχεται ἀντίθετον μηχανισμὸν ἐκείνου τὸν ὁποῖον ἐδέχετο προηγουμένως, δηλαδὴ τὸ νομοσχέδιον λέγει. (Ἀναγιγνώσκει) Δὲν προτάσσεται καὶ μία ἔκθεσις νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ ἐὰν ἤρθησαν καὶ αἱ ἀδικίαι ἢ αἴρεται ἡ δικαιοσύνη διὰ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπιβάλλεται ἡ ἀδικία. Κύριοι, ἐπαναλαμβάνω, δι’ ἐμὲ ὑπάρχει τὸ κῦρος τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου. Ἀλλ’ ὁμολογῶ ὅτι μὲ τρομάζει ἡ ἰδέα ὅτι 13 νομοσχέδια ἔρχονται καὶ διεκδικοῦν τὴν τιμὴν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς Χώρας, νομοσχέδια τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι μελετημένα. Ἡ τροποποίησις ἔρχεται νὰ διαψεύσῃ τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον. Δι’ αὐτό, κύριοι, ἐπιθυμῶ ἡ Βουλή, ἡ ὁποία προθύμως θὰ ψηφίσῃ τὸ ψήφισμα αὐτὸ νὰ γνωρίζῃ τί ψηφίζει καὶ θὰ πρέπῃ νὰ εἴπωμεν ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ εἶναι ὅμοιον μὲ τὸ προηγούμενον χωρὶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ τροποποίησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Καὶ ὡς πρὸς τὸ σχέδιον αὐτὸ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν. (Ἀναγιγνώσκει)...

§379Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐνόμιζα ὅτι δὲν θὰ ἐκάμνατε τὴν συζήτησιν αὐτὴν κατόπιν τῆς ἐξηγήσεως τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἰς τὴν σύσκεψιν τῶν διαφόρων οἰκονομικῶν παραγόντων, οἱ ὁποῖοι ἀντιπροσωπεύουν τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, τὴν παραμονὴν τῆς καταθέσεως τοῦ ψηφίσματος, διετυπώθη ἐκ μέρους τοῦ κ. Βαμβέτσου καὶ νομίζω καὶ τοῦ κ. Κωστοπούλου ἡ γνώμη, ὅτι ὡς ἦτο ἐπεξειργασμένον τὸ νομοσχέδιον ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὡς τὸ εἴχομεν ἡμεῖς ἀποδεχθῆ, ὑπῆρχεν ὁ κίνδυνος λόγῳ ἀσαφείας τῶν στοιχείων νὰ μὴ εἰσπραχθοῦν τὰ 11 δισεκατομμύρια, ἀλλ’ ἕνα ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀνεβιβάζετο περὶ τὰ 5–6 δισεκατομμύρια. Ὁ κ. Βαμβέτσος ἔκαμε τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ὑπαναχωρήσας ἐκ τῆς ἀρχικῆς του προτάσεως, διότι ἐνῷ ἐκεῖ ὡμίλει περὶ μέσου ὅρου, εἰς τὴν νέαν πρότασιν ἐξατομικεύει τὴν φορολογίαν καὶ δὲν κάμνει λόγον περὶ μέσου ὅρου. Κατὰ τοῦτο εἶναι διάφορον τὸ νέον ἀπὸ τὸ παλαιόν, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς δὲν ἀπεδέχθημεν ἐκεῖ ὡς θίγον τὴν δικαιοσύνην. Καὶ ὑπεστηρίχθη, ὅτι ἀσφαλῶς τὰ 11 δισεκατομμύρια θὰ εἰσπραχθοῦν μαθηματικῶς καὶ ἄνευ οἱασδήποτε δαπάνης καὶ χρονοτριβῆς. Διότι ἀσφαλῶς τὸ σύστημα, ὡς σύστημα, εἶναι μαθηματικὸν καὶ συνεπῶς ἡ εἴσπραξις εἶναι ταχίστη. Εἶπον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν νὰ συγκεντρώσῃ τὴν ἑπομένην ὅλα τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ ἴδωμεν μήπως κινδυνεύομεν νὰ ἀπορρίψωμεν πρότασιν ὁ ὁποία θὰ μᾶς ἐξησφάλιζε 11 δισεκατομμύρια ἔσοδα, ἐνῷ δὲν τὰ ἔχομεν ἀπολύτως βεβαιωμένα καὶ προϋπολιγισμένα. Ἡ ὑπηρεσία ἀφοῦ συνεννοήθη μὲ τὸν κ. Βαμβέτσον καὶ τὸν κ. Κωστόπουλον κατέληξε νὰ μοῦ εἴπῃ ὅτι πραγματικῶς διὰ τοῦ συστήματος αὐτοῦ ἐξασφαλίζονται τὰ 11 δισεκατομμύρια ἔναντι τῶν ἀβεβαίων 6 δισεκατομμυρίων τῶν ἰδικῶν μου. Καὶ μὲ τὴν βεβαίωσιν αὐτὴν τῶν λογαριασμῶν ἐδέχθημεν νὰ ἐμφανισθῇ ὡς τροπολογία καὶ νὰ περιληφθῇ ἡ μαθηματικὴ αὐτὴ διατύπωσις. Ὁ κ. Νικολαΐδης ὁ ὁποῖος ἐμελέτησε τὸ θέμα μοῦ εἶπε πρὸ ὀλίγου ὅτι αὐτὸς ἔκαμνεν ἄλλους ὑπολογισμοὺς καὶ νομίζει ὅτι οὕτως δὲν ἐξασφαλίζονται τὰ 11 δισεκατομμύρια, ἀλλὰ τὰ 6 δισεκατομμύρια. Εἶπον ἐγὼ ὅτι ἢ θὰ ψηφισθῇ τὸ ψήφισμα ὅπως ἔχει καὶ δὲν θὰ ἐκδώσωμεν τὸ διάταγμα, θὰ τὸ καταθέσωμεν δὲ ὡς νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν ἢ θὰ πρέπῃ νὰ προσθέσωμεν μίαν τροπολογίαν δι’ ἧς θὰ δώσωμεν τὴν ἐξουσιοδότησιν, νὰ ἐκδοθῇ ὡς κατετέθη ἢ ὡς μέλλει νὰ τροποποιηθῇ μέχρι τῆς ἐκδόσεως, ὁπότε ἀποδεχόμεθα τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§380Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Εἴπατε ὅτι λόγῳ ἐλλείψεως στοιχείων σᾶς εἶπεν ἡ ὑπηρεσία ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλισθοῦν τὰ 11 δισεκατομμύρια καὶ ὑπολογίζω ὅτι θὰ εἶναι 5–6 δισεκατομμύρια. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ὑπάρχουν, κ. ὑπουργέ, εἰς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἔχω καὶ ἐγὼ ἀντίγραφον.

§381Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργ. τῶν Οἰκονομικῶν). Ἔλθητε αὔριον νὰ τὸ ἴδωμεν.

§382Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Ἡ ἀκρίβεια τῆς ἀποδόσεως τοῦ φόρου...

§383Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 1, ἐδάφιον Α, νὰ προστεθῇ «τὸ Ν.Δ. θὰ εἶναι περιεχόμενον ὁμοίου πρὸς τὸ ἀπὸ 5 Νοεμβρίου 1947 κατατεθὲν σχέδιον νόμου «περὶ καταβολῆς ἐφ’ ἅπαξ εἰδικοῦ φόρου ἐπὶ τῆς προκυψάσης ὠφελείας ὑπὲρ ἀγοραστῶν καπνῶν» καὶ δὲν θὰ δύναται νὰ δημοσιευθῇ τροπολογημένον μεταγενεστέρως ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§384Η. ΛΑΓΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδῶ ἔχομεν 2 κείμενα, τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον. Θὰ εἶναι ὅμοιον πρὸς τὸ πρῶτον ἢ τὸ δεύτερον; Δὲν ὑπάρχει δυσπιστία, εἰς ὅσα λέγω, ἀλλ’ ὑπάρχει ἀοριστία. Δεδομένου, ὅτι ἡ ἐξουσιοδότησις ἀπαιτεῖ νὰ ὑπάρχῃ ὡρισμένον ἀντικείμενον.

§385Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἔτσι, ἐκτὸς ἐὰν θελήσετε νὰ δώσετε τὴν ἐξουσιοδότησιν δι’ ἀμφότερα.

§386Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Διά νὰ ἀποφύγετε πιέσεις καὶ διὰ νὰ κατοχυρωθῆτε, ἢ τὸ ἕνα, ἢ τὸ ἄλλο.

§387Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Τὸ καλύτερον καὶ εὐπρεπέστερον εἶναι νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔχει κατατεθῆ ἐδῶ καὶ 10 μῆνες. Αὐτὴ ἡ τροπολογία ἐπροτάθη εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ ἀπερρίφθη. Εἶναι τροποποιημένη τροπολογία. Δὲν ἠμπορεῖ τὴν τελευταίαν ἡμέραν, ἀφοῦ ἐδόθη τὸ νομοσχέδιον, ἐγένετο ἡ σύσκεψις τῶν ἀρχηγῶν, ἐγένετο ἡ ἐπεξεργασία εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπήν, νὰ ἀλλοιωθῇ βασικῶς. Εἶναι προτιμότερον νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ κατὰ τὴν κατάθεσιν νὰ τὸ τροποποιήσωμεν.

§388Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Βλάπτει κατὰ τοῦτο, διότι εἰς τὸ ψήφισμα λέγει ὅτι ἐτροποποιήθη καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ τροποποιημένον.

§389Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Θὰ εἴπωμεν «ἰσχύει τὸ ἀρχικῶς κατατεθὲν τὴν 5ην Νοεμβρίου».

§390Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Πῶς ἠμποροῦμεν, νὰ τὸ εἴπωμεν, χωρὶς νὰ εἴμεθα βέβαιοι, ἐὰν πράγματι τὰ ἀποτελέσματα τοῦ νομοσχεδίου ἀπὸ πλευρᾶς φορολογικῆς εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ζητοῦμεν;

§391Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Μὴ ἐπιμένετε, εἶναι τὸ μόνον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔχει 10 μῆνες ἔτσι, καὶ τὴν τελευταίαν στιγμήν, τοῦ ἀλλάζετε τὴν βάσιν.

§392Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Διατὶ δὲν εἴχατε τὴν καλωσύνην, νὰ ἔλθητε ἐκείνην τὴν ἡμέραν, ποὺ ἦλθαν οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν Κομμάτων, εἰς τὴν σύσκεψιν;

§393Δ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ. Ὑπῆρχον ἐκπρόσωποι εἰς τὴν ἐπιτροπήν.

§394Δ. ΧΕΛΜΗΣ. (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν). Ἐν πάσῃ περιπτώσει νὰ βάλωμεν, ὅπως τὸ εἶπεν ὁ κ. Χατζηγιάννης, «περιεχομένου ὁμοίου εἴτε πρὸς τὸ κατατεθέν, τὴν 5 Νοεμβρίου 1947, εἴτε πρὸς τὸ τροποποιημένον».

§395ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις κηρύσσεται περαιωμένη. Γίνεται δεκτὸν τὸ σχέδιον ψηφίσματος ὡς ἐτροποποιήθη, ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§396ΦΩΝΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§397ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη τὸ ἀνωτέρω σχέδιον ψηφίσματος «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ἔκδοσιν Διαταγμάτων νομοθετικοῦ χαρακτῆρος καὶ περιεχομένου». Ἡ συνεδρίασις λύεται διὰ σήμερον Πέμπτην καὶ ὥραν 5 μ. μ. μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (ὥρα 0.30′ πρωϊνὴ).